Такім чынам, хутчэй за ўсё, дзякуючы бернардынам і перш за ўсё Лявону з Ланьцута, Францішак Скарына стаў у 1504 годзе студэнтам Кракаўскага ўніверсітэту. Варта яшчэ прыгадаць, што пры заснаваньні бернардынскага кляштару ў Кракаве ў 1453 годзе, з 130 тых, хто тады ўступіў да бернардынаў, большасьць складалі студэнты і выкладчыкі ўніверсітэту. Гэтая сувязь не парывалася і пазьней. Ня трэба забывацца і на тое, што Кракаўскі ўніверсітэт, як і ўсе тагагасныя еўрапейскія ўніверсітэты, грунтаваўся на каталіцкай традыцыі, вянцом навучаньня была тэалогія, а шкаляры і прафесары павінны былі мець дачыненьне да духовай сферы. Многія належалі да духавенства ці былі манахамі. Навучаньне ў каталіцкім універсітэце ў Кракаве — гэта яшчэ адзін аргумент на карысьць прыналежнасьці Скарыны да традыцыі заходняга абраду.