У пастарунку — невялікім будынку з сілікатнае цэглы — яны, як заўжды, варылі сабе ежу, як заўжды, елі, аглядалі амуніцыю й зброю, але пры тым не казалі ні слова ані пра “русалку”, ані пра саракаградусны мароз, ані пра свой юбілей. Яны маўчалі. Толькі бліжэй да поўдня першы прамовіў Зелба