Гэтымі словамі сялянкі выяўлена аўтарская пазіцыя і перакананне, што самай страшнай сілай валодае зло, надзеленае ўладай. Праз такое кіраўніцтва ў людзей не проста работа з рук валіцца — валіцца, рушыцца вера ў справядлівасць, парадак. У выніку паступова разбэшчваецца народ, за што і неабходна судзіць усенародным трыбуналам моцкіных і каліберавых. I за слоўнай, прыгожа аформленай, хоць і абсурднай, шыльдай, што іх галоўная задача — у першую чаргу разлічыцца з дзяржавай (галоўны лозунг таталітарнай сістэмы — чалавек для дзяржавы), хаваецца іх сапраўдная задача. Моцкіны і каліберавы імкнуцца любымі сродкамі прасунуцца вышэй па службовай лесвіцы хоць бы ўседзець у тым крэсле, якое пад імі зараз.