Апошні эпізод з успамінаў Ліліяны Лунгіной, на якім я хацеў бы спыніцца, датычыць акцыі пратэсту ў Маскве супраць арышту пісьменьнікаў Сіняўскага і Даніэля. Гэта быў 1965 год: “У Дзень канстытуцыі, гэта значыць пятага сьнежня, на Пушкінскай плошчы адбылася першая з незапамятных часоў, з, мабыць, канца дваццатых гадоў, грамадзкая дэманстрацыя. Нам патэлефанавалі сябры, паведамілі, калі ідзе яна адбудзецца, мы папярэдзілі па тэлефоне іншых, а тыя – наступных. Казаць пра такія рэчы па тэлефоне раней было неверагодна – і стала гэтак жа неверагодна праз некалькі гадоў.