Часу ў мяне крыху было, каб пастаяць, пацешыць душу прыродаю, загадкаваю і любаснаю. Ды ў адказ на мой маналог птушка праз хвіліну чырыкнула яшчэ весялей і задзірысцей і паляцела камароў, мошак лавіць, карміць сваіх жаўтароцікаў.