Такім чынам, найбольш часта сустракаюцца тры віды сексуальнага гвалту над дзецьмі. Ёсць унутрысямейны, засямейны (калі гвалт здзяйсняецца асобамі, якія маюць доступ да дзіцяці, напрыклад, педагогі, трэнеры) і вулічны гвалт (гвалт з боку асоб, якiя не знаёмы дзіцяці). Вулічны гвалт практычна заўсёды выяўляецца, таму што дзіця не адчувае сябе вінаватым, яно адразу бяжыць да дарослых і расказвае пра тое, што адбылося. Але ў першых дзвюх сітуацыях дзеці маўчаць. У выпадку ўнутрысямейнага гвалту дзіця давярае дарослым і думае, што іх паводзіны нармальныя і правільныя. Дарослы гвалтаўнік кантралюе сітуацыю, у якой жыве дзіця, сочыць за кантактамі непаўналетняга. У гвалтаўніка, які жыве разам з дзіцем, шмат часу, каб пабудаваць сваю стратэгію, прадумаць, як зрабіць так, каб непаўналетні нікому нічога не расказаў.