— Гэта ж дзеці. Ім усяго толькі 8 год, і яны лянуюцца, стамляюцца. Можа, у школе ці ў сямі непрыемнасці. Усякае можа выбіць з каляіны. І пасля гэтага дзеці займаюцца па 4-6 гадзін на трэніроўцы. Канечне, яны лянуюцца, злуюцца, здаюцца. Трэнеры на гэта рэагуюць негатыўна. А напярэдадні спаборніцтваў напружанне дасягае максімуму, — расказвае мама гімнасткі. — Мы, бацькі, бабулі і дзядулі, увечары бачым дзяцей, якія куляй вылятаюць з залы. Хто псіхуе, хто крычыць. У трэнера вочы блішчаць ад злосці. Мы апынаемся паміж двух агнёў.