Так што браць шлюб жонка - як Радзіма або Царква, яна ў мяне ёсць, яна далёка не ідэальная, але менавіта яна - мая, і другі не будзе. Справа не ў тым, што сам я, чалавек далёка не дасканалы, ніяк не магу разлічваць на дасканалую жонку, і нават не ў тым, што такіх наогул не водзіцца на свеце. Справа хутчэй у тым, што крыніца ў твайго дома - гэта вада, а не шампанскае, і шампанскім быць не можа і не павінен. Ніхто не захоча жыць з адным шампанскім, без вады. Так і тут - у Асі можа не быць чагосьці такога, чаго мне хочацца часам, але ў ёй ёсць усё тое, без чаго я проста ўжо не змагу жыць.