Падчас субектыўнага і абектыўнага абследавання належыць вызначыць, ці прычынай дысфагіі зяўляецца: ротаглыткавая фаза - існуюць цяжкасці ў кшталтаванні харчовага кома і перамяшчэнні яго ў кірунку горла, а таксама цяжкасці ў пачатку глытання вадкасцяў і цвёрдай ежы, якія могуць суправаджацца сухім кашлем, выліваннем ежы праз нос, пяршэннем у горле, чыханнем, слёзавыдзяленнем; страваводная фаза - адчуванне перашкоды падчас глытання (звычайна спачатку цвёрдай ежы), распірання або ціску ў грудной клетцы, ваніты, кашаль і адхаркванне, часам боль пры глытанні. эндаскапія верхніх аддзелаў стрававальнага тракту - неабходная ў дыягностыцы дысфагіі стрававода, дае магчымасць выканання біяпсіі для гісталагічных даследаванняў з макраскапічна змененых месцаў; рэнтгеналагічнае даследаванне горла і стрававода пасля ротавага ўвядзення кантраснага рэчыва - дыягностыка прычын ротаглыткавай дысфагіі (флюораскапічнае даследаванне акта глытання) і парушэнняў маторыкі стрававода; манаметрыя стрававода - дадатковае даследаванне, прыдатнае ў дыягностыцы функцыянальных парушэнняў ніжняй страваводнай сціскальніцы; рН-метрыя стрававода - неабходная для выключэння ГЭРХ і дыягностыкі функцыянальнай дысфагіі.