У адпаведнасьці з гэтымі інструкцыямі, у Чашніках арыштавалі і адправілі ў Полацак Івана Ігнатовіча, арганізатара акцыі пратэсту ў Царкаўлянах (у в. Царкоўна Дрысенскага павету, сёньня Верхнядзьвінскі раён – заўв. Рэд. “Царквы”). Кіраваў арыштам – адпаведна значнасьці злачынцы – вядомы змагар з уніятамі падпалкоўнік Агатонаў. Бунтара ў расе, чыё знаходжаньне ў Беларусі палічылі “шкодным, як з-за непрыхільнасьці яго да праваслаўя, так і з-за ўплыву, які ён меў на іншае духавенства”, 10 студзеня пад канвоем павезьлі ў Смаленск. Далейшы шлях ляжаў у Прадцечанскі манастыр у Вязьму [1, арк. 78, 83, 137, 152]. Другога арганізатара царкаўнянскага (у аўтара тут і далей – царкаўлянскага; заўв. Рэд. “Царквы”) сходу і петыцыі на імператарскае імя Адама Тамкавіда ўзялі ў Іказьні Дзісенскага павету і пераправілі ў Менск, а адтуль 26 студзеня – у Курск. Праз два тыдні, 9 лютага, яго даставілі на месца высылкі [1, арк. 125, 136]. Перамешчаныя на сотні кіламетраў ад таго месца, дзе рыхтаваўся апошні акт уніяцкай трагедыі, Іван Ігнатовіч і Адам Тамкавід небясьпекі ўжо не ўяўлялі.