Выпускнікі майго курсу Факультэта гідратэхнічнага і дарожнага будаўніцтва Беларускага політэхнічнага інстытута збіраюцца не вельмі часта. Апошняя агульная сустрэча групы адбылася гадоў дзесяць таму. Было цікава даведацца, хто кім стаў. Дзяўчаты-выдатніцы збольшага так і засталіся на тых пасадах, на якія трапілі па размеркаванні, максімум, падняліся да начальніка аддзела. Затое хлопцы-двоечнікі, тыя, хто вярнуўся да сябе “на раён”, зрабілі кар’еру, сталі начальнікамі, галоўнымі інжынерамі Дарожных эксплуатацыйна-рамонтных упраўленняў. У невялікім райцэнтры падобная пасада аўтаматычна ўводзіць цябе ў дзясятку самых уплывовых людзей адміністрацыйнай адзінкі. Яны прыехалі пад мінскую рэстарацыю на службовых машынах са сваімі вадзіцелямі, якія цярпліва чакалі, пакуль былыя аднакурснікі іх начальнікаў адзначаць чарговую сустрэчу.