Час бяжыць і мэта пілігрымкі ўжо блізка. Але разам з гэтым блізкі ўжо і час вяртання дадому, да штодзённасці. Сэрца перапаўняе радасць – за гэтыя некалікі дзён здаецца свет вакол цябе змяніўся. І ты змяніўся. Назаўсёды. Божа! Дзякуй Табе за гэтыя дні, якія дзякуючы Тваёй Ласцы змагла так плённа скарыстаць. Няхай кожны мой дзень будзе днём пілігрымкі… Хіба можна параўнаць гэтыя некалькі дзён з нейкім валяннем на пляжы ці яшчэ якой ерундой? Хоць раз вярнуўся з падарожжа нестомленны? Тут жа негледзечы на спаленую скуру, якая дарэчы паспела згарэць, злезці, пасля зноў згарэць і ўжо злаціць па другому колу, нягледзечы на збітыя і змазоленыя ўнішто ногі, адчуваеш, што зараз толькі падпрыгнуць – і ў верх, узляціш да нябёсаў!