— Ёсць, канешне, хлопцы і дзяўчаты слабыя, — кажа Галіна Савейка, — якія ніколі не будуць працаваць на швейных фірмах ці якіх-небудзь фірмах. Але прэцэдэнты ўжо маем, калі яны тут чамусьці навучацца, сацыялізуюцца хаця б — вось ідэя дысцыпліны, напрыклад, ім складана даецца, — а пасля яны могуць працаваць на сапраўдных прадпрыемствах. Вось, у прыватнасці, з гэтай дрэваапрацоўкай, мы таксама цяпер у хісткай стадыі перадачы нашых хлопцаў прадпрыемству. Пакуль мы ўзаемна прыціраемся, дамаўляемся, што ім трэба асаблівы догляд, асаблівыя ўмовы. Дрэваапрацоўнікі, канешне, крыху адбіваюцца, яны да такога не прывыклі. Але ў выніку хочуць яны ўсё-такі іх узяць, бо бачаць для сябе нават прамы эканамічны сэнс з імі супрацоўнічаць.