Гістарычную казку “Ян Ялмужна” можна параўнаць са снежным шарам. Здаецца, шкляны шар, напоўнены вадкасцю, з фігуркай унутры, прыгожы сам па сабе. Яго можна паставіць на падваконне і проста любавацца. Але, пагадзіцеся, уся прывабнасць шара заключаецца не ў статычнасці гэтай прыгажосці, але і ў разуменні таго, што ў любы момант можна ўзяць сувенір у рукі, патрэсці яго — і, як па чараўніцтве, фігурка ў цэнтры набудзе рух, а вадкасць, якой напоўнены шар, заззяе зіхоткамі ці запоўніцца сняжынкамі. Гэта ж проста цуд.