Калі я вярнуўся з Масквы, я ведаў, што будзе многа перакладаў, многа кніг, многа гадзін. Мы бачым тое самае, праз што прайшлі ўжо іншыя краіны; я магу сказаць на вопыце Польшчы: калісьці было ўсё на лацінскай мове, пасля сталі перакладаць на нацыянальныя мовы. Там ёсць многа кляштараў у Польшы. Калі зрабілі першы пераклад, далі кляштарам, кожны дзень яны разам моляцца, спяваюць і потым кажуць: У гэтым месцы не спяваецца, проста не спяваецца. Добры пераклад, але не спяваецца. І гэта крэатыўны працэс увесь час. У нас такіх супольнасцяў вельмі мала, і гэты працэс будзе даўжэйшы, але ён пайшоў. Кожны сабе перакладае.