Пераклад можа даць толькі слабае ўяўленне аб яго эмацыйных і ў той жа час выразных вобразах, пра нечаканасць і маляўнічасць яго параўнанняў і метафар, пра зграбную «гульню» словам, якая ажыццяўляецца ў практыцы навучання Анандавардханы пра «дхваны»xa0— «водгукі», ўтоеным сімвалічным сэнсе паэзіі.