Досыць складана пісаць пра кнігу пасля наведвання яе прэзентацыі. Аўтар ужо распавёў пра задумку, працэс стварэння тэксту, расставіў акцэнты, выдаў некаторыя сакрэты герояў. Зрэшты, падчас імпрэзы Антон Францішак Брыль расказаў далёка не ўсё пра сваю новую кнігу. Звярнуўшы больш увагі на гістарычны аспект твора, пісьменнік фактычна пакінуў па-за ўвагай літаратурны. А без яго немагчыма было б назваць тэкст “казкай”. І ўсё ж, “Ян Ялмужна” — гэта проста гісторыя, якую прыемна чытаць, нават не ведаючы ўсяго “гістарычнага” падтэксту, які ўкладаўся аўтарам, ці проста адкінуўшы яго. Я, напрыклад, так і зрабіла.