— Паводле дзеючых будаўнічых нормаў і стандартаў, зоны аховы гістарычна-культурных каштоўнасцяў разам з зонамі аховы іншых аб’ектаў (у тым ліку вадаёмаў і рэчак, газаправодаў, лініяў электраперадачаў і тэлефонных кабеляў), належаць да зыходных дадзеных, якія прымаюцца a priori пры распрацоўцы горадабудаўнічай дакументацыі. Гэтыя зыходныя дадзеныя з’яўляюцца абмежаваннямі, што павінны быць абавязкова ўлічанымі пры распрацоўцы планаў развіцця тэрыторыяў. Пагадзіцеся, калі прызнаецца перавага развіцця тэрыторыі над захаваннем яе гістарычнага характару, дык вышэйпрыведзеная метадалагічная канструкцыя губляе сэнс, бо менавіта ад некантраляванай забудовы мы і ахоўваем нашыя гістарычныя помнікі. У адваротным выпадку нам трэба ўзаконіць распрацоўку праектаў зонаў аховы сучаснай забудовы ад непажаданага ўздзеяння гістарычных аб’ектаў.