Прыгадваючы беларускі міф адносна засялення Зямлі (Сусвету), можна ўспомніць, што Богам ім адразу было наканавана жыць на гэтай тэрыторыі. Значыцца, паводле народнага ўяўлення, яны заставаліся непаражальнымі па той простай прычыне, што ніколі не парушалі гэтага табу і не пакідалі свайго спрадвечнага месца. Яно было ім адведзена і яны былі вольныя рабіць тут усё, што пажадаецца. Такое своеасаблівае тлумачэнне бяскрыўднасці (бязгрэшнасці) чорта ўвогуле цяжкатлумачальнае, бо з іншымі нячысцікамі Усявышні, святыя абыходзіліся куды больш бязлітасна.