У тыя часы пажары ўяўлялі вялікую небяспеку для гарадоў. І Менск не быў выключэннем. Ён гарэў у 1656, 1740, 1809 гадах. Неаднойчы гарэў і кляштар, і касцёл – нават каменныя сцены не ратавалі iх ад агню, але кожны раз, як птушка Фенікс, яны адраджалісяся нанова, паступова набываючы рысы віленскага барока. У 1752 годзе былі адноўлены наступствы чарговага пажару, і менавіта гэты год у большасці рукапісных і літаратурных крыніц названы як дата заканчэння будаўніцтва гэтага ансамбля.