Пасля ліквідацыі гімназіі ў 1932 годзе С.П.Сахараў вымушаны быў пайсці ў адстаўку, але і на пенсіі, звыклы да працы, ён не сядзеў склаўшы рукі. Адразу ўключыўся ў літаратурную і навукова-даследчую працу: падрыхтаваў шэраг цікавых і пазнавальных даследаванняў па пытаннях гісторыі, культуры, рэлігіі.