Рабіць накіды тэксту я пачаў прам на танцпляцы, адразу ж, як музыкі пунктуальна і хуценька зьявіліся на сцэне роўна а восьмай. Калі атрымаўся пэўны чарнавік, мы вас спыталі, аб чым найболей цікава вам будзе пачытаць. Дык вось. Пра колькасьць гледачоў мы ўжо пагутарылі, таму давайце да жывой падачы. Тут мы супаставім чаканьні з дадзенасьцю. Што такое Eluveitie для сярэднестатыстычнага беларуса? Па чым складаецца візуальнае ўспрыняцьце? З модных кліпаў Nuclear Blast, з супер-прафесійных фатасэтаў, напэўна так. Думка ў тым, што такі гламур нібыта ўзводзіць гурт на ўзровень глянцавых плакатаў, аддаляе ад атаясамленьня з рэальнымі людзьмі… А ў выніку мы бачым на сцэне чын-чынам такую каманду, дзе кожны займае сваё месца, даволі адкрытую да аўдыторыі, бачым франтмэна Крыгеля без залішняе ноткі “зорнасьці”, бачым Анну Мёрфі, якая ўвогуле выглядае як дзяўчынка, гэтак па-хатняму. Кожнаму сваё, канешне ж, але мяне вельмі падкупляе такая нязмушанасьць і шчырасьць з боку музыкаў, калі ты не хаваеш недахоп узроўню за пафасам, а робіш усё “па сродках”, будучы ўпэўненым ва ўласнай прафесійнасьці. Мяркую, гэта адзін з фактараў, чаму шоў так хутка перарасло ў еднае з натоўпам дзейства. Так, іх тут любяць. Вельмі любяць.