Драматургія сходу і вынік выбараў нагадалі мне верш пра карэльскую бярозу, смех залы ў кінатэатры і пачуццё калектыўнай віны немцаў, бо мы цяпер закладаем падваліны будучага сораму нашых унукаў за апошнія амаль 20 гадоў нашага беларускага “нямецкага маўчання”.