З іншага боку, разважае эксперт, і самім прадаўцам і вытворцам часта патрэбна абарона ад пакупнікоў-экстрэмістаў. Так, спажывецкі экстрэмізм у Беларусі ўжо існуе, і гэта не адзінкавыя выпадкі, а цэлая зява. Прыкладам, адна жанчына два гады насіла туфлі, а потым іх мяняла, непрыкметна арганізоўваючы дэфект абцасаў ці падэшвы, і гэта паўтаралася некалькі разоў, пакуль не пачалі разбірацца дэталёва. Другая набыла дзіцячыя чаравічкі, а праз 3 тыдні прынесла мяняць. Толькі не іх, а зусім іншы па мадэлі, фасоне і нават колеры абутак. Сцвярджала: у мяне і чэк ёсць, у вас набыла; вярніце грошы! Але не заўважыла, што ў чэку прабіты зусім іншы артыкул абутку... Раней такія выпадкі здараліся з тэлевізарамі, але цяпер тут махлярыць стала цяжэй, бо пакуль не будзе тры і больш гарантыйных рамонтаў і заключэння майстэрні, што тэхніка непрыдатная для далейшай эксплуатацыі, яе не абмяняюць. Затое ўсё часцей экстрэмізм закранае харчовыя тавары. Скажам, набыў чалавек 10 пачкаў марожанага, 2 зеў, а потым нібыта атруціўся, прыходзіць і прапаноўвае загадчыку крамы, каб не падымаць шум, заплаціць яму за нанесены ўрон. І многія на гэта згаджаюцца.