Але ў гэтым пытаннi ёсць шэраг супярэчнасцяў, якiя не заўсёды дазваляюць органам улады i энергетыкам знаходзiць агульную мову. Дапусцiм, раённыя ўлады адказваюць за тэмпы росту вытворчасцi, за надоi, прывагi жывёлы. А за энергетыку яны такой адказнасцi не нясуць. За яе адказваюць самi энергетыкi i iх мiнiстэрства. Таму ёсць прапанова, якая, на мой погляд, магла б палепшыць узаемаадносiны энергетыкаў i мясцовых уладаў. Гэта варыянт расiйскага падыходу, калi ўлада раёна, горада падпiсвае з энергетыкамi пагадненне па пытанню энергазабеспячэння. Яно абавязвае мясцовую ўладу зрабiць празрыстым радок у бюджэце па спажыванню энергii. Потым перыядычна iдзе праверка выканання пагаднення, i, такiм чынам, улада бярэ на сябе пэўныя абязацельствы па спажыванню i разлiку за энергiю сферай, якая фiнансуецца з бюджэту. На жаль, на дадзены момант у нас няма падобных юрыдычных пагадненняў з органамi ўлады.