З’явіўся Ілля, прарок, як агонь,і слова ягонае палала, як паходня.Ён наклікаў на іх голад,і стараннасцю сваёю зменшыў іх колькасць.Словам Пана ён замкнуў неба, і тройчы спасылаў з яго агонь.Як праславіўся ты, Ілля, сваімі цудамі,і хто можа пахваліцца, што ён роўны табе?Ты, які быў забраны ў агністай віхуры,у калясніцы вогненых коней.Пра цябе напісана, што ты захаваныдля адпаведных часоў, каб суняць гнеў, перш чым ён стане шаленствам,каб звярнуць сэрца бацькі да сынаі аднавіць пакаленні Якуба.Шчаслівыя тыя, хто бачыў цябе,і хто ў любові заснуў,бо і мы напэўна жыць будзем.