– Вельмі хочыцца бачыць сваю зямлю багатай, – сціпла сказаў Аляксандр. – Быў жа час, калі збіралі важкі ўраджай збожжавых. Дык чаму нельга вярнуцца на тыя пазіцыі? Галоўнае – працаваць, старацца, – і поспех абавязкова прыйдзе. Я пасля школы пэўны час працаваў у гаспадарцы механізатарам, але ў нейкай ступені расчараваўся і пайшоў “шабашыць”. Праўда, хутка зразумеў, што да зямлі маю вялікае прыцягненне. Вясной зноў стаў аграрнікам. Даверылі магутны “Беларус”, працай забяспечаны пастаянна. А каб атрымаць добрую зарплату, трэба і папрацаваць добра. У нас з жонкай трое дзетак. Іх карміць, апранаць трэба, адпраўляць у школу. Ды, увогуле, нікому мы не патрэбны, як толькі сваёй зямельцы!