Нават калі забыцца пра экспарт у ЕС, а разлічваць толькі на партнёраў па Мытным Саюзе, то і тут не так усё гладка. Напрыклад нядаўна прыйшло паведамленне пра павялічэнне долі недабраякасных беларускіх лекаў на расійскім рынку. За тры кварталы бягучага году на Беларусь прыйшлося 3,1% ад агульнага аб’ёму забракаваных у Расіі лекаў, а сярод недабраякасных замежных прэпаратаў беларускія займаюць трывалыя 8-10%. Улічваючы структуру і аб’ём вялікага расійскага рынку – гэта даволі шмат. Вядома, што функцыянеры “Белмедпрэпаратаў” запэўніваюць у жорсткім кантролі за лекамі на выхадзе з Беларусі, а таксама абвінавачваюць расійскіх рытэйлераў у неналежным захоўванні нашай фармпрадукцыі і празрыста намякаюць на мінулыя “малочныя войны” ды аперацыю “Антыбаржомі”. Праўды, вядома, не дабіцца, але гэтая сітуацыя характарызуе ўмовы работы на “партнёрскім” рынку, дзе канкурэнтам таксама не рады, хаця б таму, што Расія развівае і сваю фармпрамысловасць, у тым ліку і з дапамогай прыватнага капіталу. Акрамя кампаній краін-партнёраў па Саюзе і ў Расіі і ў Казахстане прысутнічаюць сусветныя фармкампаніі, канкурэнцыю з якімі трэба будзе вытрымаць.