Калі падумаць, дык і сьляпому стане відно, што найперш яны дбаюць пра сябе, усе гэтыя нядаўнія сакратары, партыйцы, малыя і вялікія чыны з улады ды безьліч іх памагатых. З утульных кабінэтаў яны змушаны цяпер перабрацца ў лясныя зямлянкі, бо награшылі за дваццаць пяць год і спалохаліся, што іх пастраляюць. Пэўна пастраляюць, бо ёсьць за што. Але за што гіне і гэтая дурная моладзь, якая таксама прэцца ў лес? Бараніць камсамол? Ці савецкую ўласьць?