Праз некалькі гадоў амерыканскі праф. Джыффорд Міллер (Gifford Miller) з калегамі апублікаваў некалькі цікавых палеанталагічных работ, у якіх паказаў, што шкарлупінне геніорнісаў і эму аднолькава часта сустракаецца ў перыяд прыкладна 300 і 100 тысяч гадоў таму. Аднак паміж 50 і 45 тысячамі гадоў таму парэшткі шкарлупіння геніорнісаў фактычна знікаюць, тады як для сустракаемасці рэштак яек эму нічога рэзка не змянілася фактычна да нашых дзён.