Калі паразважаць, то хутчэй за ўсё, калі б не было абавязку перад Беластокам, мы б канечне ўдзельнічалі ў канцэрце ля Опернага. Проста з гэтай імпрэзай усё вырашылася літаральна за пару тыдняў, а ў Беластоку мы пацвердзіліся амаль за год. Натуральна, ніхто не думаў, што будзе нейкі дазвол на вялікі канцэрт у Мінску — такое цяжка было нават уявіць! Летась 25 сакавіка па горадзе бегалі такія “рыцары без страху і папроку”, што мы ледзь самі не трапілі да іх у аўтазак. Але вось чарговым разам змяніўся вецер, і распачалася культурная“адліга”.