Дырэктар чакаў нас. Ён паказаў шлях у перадпакой, нечым падобны на гардэроб. З абодвух бакоў памяшканне падзялялі мо’ на паўтузіна асобных закуткоў цяжкія завесы. Я ўцягнуў паветра і затрымаў дыханне, калі дырэктар адсунуў невялікую завесу, за якой у труне ляжаў мой бацька.