Звесткі пра Верхнядзвін-шчыну да гэтага былі раскіданы па энцыклапедыях, парадных падарункавых фаліянтах ды шматлікіх буклетах. Важкія ва ўсіх сэнсах кнігі былі непадымныя для масавага чытача з-за сваёй цаны, а мясцовы матэрыял аб’ёмам у некалькі старонак губляўся ў іх сярод соцень іншых. Буклеты ж, адпаведна свайму жанру, мелі вузкі змест, да таго ж не траплялі ў продаж. Былі выпушчаны і некалькі фотаальбомаў, дзе прэзентацыя адметнасцей раёна ажыццяўлялася найперш коштам маляўнічых фатаграфій вялікага маштабу. Разлічаныя на гасцей і турыстаў, яны маглі трапіць у рукі чытача толькі ў якасці падарункаў.