Адлюстраваная ў друку справаздача з урачыстасцяў цытавалася некалькімі аўтарамі сканчвалася абяцаннем, што “апісанне ўсёй постаці трыумфальных брамаў, феерверкаў, гігантаў, інскрыпцый і г.д. выйдзе ў друк пры надрукаваных каранацыйных казанняў і цудах Найсвяцейшай Маці”, хаця абяцанае й не было здзейснена. Як зазначае даследчык В. Бабэрскі, рукапісныя крыніцы дазваляюць зазірнуць у фінансавыя падрабязнасці свята. Каранацыйны фонд у 1761 годзе (прытым, што агульная сума была большай, бо сродкі збіраліся цягам мінімум 5 гадоў налічваў 39 088 злотых. Грошы, за якія можна было б узвесці муры немалога касцёла, паступалі, найперш, з дзвюх 2 крыніцаў: ад маршальства Агінскіх (21 388 злотых) і ад літоўскага пісара Антонія Паца (11 273 злотых).