Гаспадарка селяніна па сваім характары было натуральным, Г.зн. усё неабходнае для жыцця рабілася на месцы: ад прадуктаў харчавання да рамесных вырабаў. Толькі па некаторыя тавары, у прыватнасці за соллю або жалеза, прыходзілася адпраўляцца ў месцы, дзе яны вырабляліся, і там выменьваць іх на прадукты сваёй працы. Грошы ў сялян былі ридкистю. Аднак з часам усё мянялася. У ХV арт. адбывалася разбурэнне натуральнага і станаўлення таварнага гаспадаркі, калі тое, што выраблена або выгадавана пераважна ідзе на продаж.