— Мы ўсёй сям’ёй ездзілі за бацькам, — дзеліцца ўспамінамі старэйшы сын Алеся Бажко Леў. — Пасля вайны жылі ў пасёлку Наваельня, што на Дзятлаўшчыне, потым былі Баранавічы, Маладзечна, Мінск… Ды і ў цэлым, калі ён працаваў карэспандэнтам розных газет, бацьку даводзілася многа ездзіць па рэспубліцы. Ён жа вырашаў пытанні, звязаныя не толькі з творчасцю, але і з грамадскімі аспектамі. Памятаю, калі жылі ў Наваельні, да бацькі кожны вечар прыходзілі людзі — са сваімі пытаннямі, прасілі дапамогі. І ён дапамагаў.