– У мяне ёсць кола гледачоў, якія ведаюць мяне з політэхнічнага інстытута, яны патрабавальныя да мяне. Але ў цэлым наша публіка – цудоўныя, вялікай дабрыні людзі, я ім вельмі ўдзячны – не ведае сапраўднага ўзроўню выканання. Яна, не па сваёй, вядома, віне, не знаёмая з лепшымі сусветнымі ўзорамі. Раней была жалезная заслонацяпер – нястача валюты. Нават па тэлебачанні, калі што і пакажуць, дык Сан-Рэма а не спектакль з удзелам сапраўдных майстроў. Людзі не ведаюць, як трэба, і з-за гэтага няведання радасна вітаюць дрэнны, паводле вялікага рахунка, узровень. Яны любяць тое, што ёсць, а мы іх падманваем. Але вельмі многіх такое становішча цалкам задавальняе. I таленавітаму чалавеку сёння прабіцца гэтак жа цяжка, як і некалі! У наш тэатр талент проста не возьмуць. Не хочуць. Таму што калі ён прыйдзе, дык у некага адбярэ кавалак хлеба. А бездар – калі ласка! 