Потым жа, як і ў мінулым годзе, вялікі натоўп дарослых і дзяцей адправіўся праз мост за раку Сож, каб упрыгожыць дрэва і нарэшце паклікаць вясну. Усё ў адпаведнасці з беларускай традыцыяй, а дакладней – яе частачкамі, сабранымі з розных рэгіёнаў Гомельшчыны ў этнаграфічных экспедыцыях. Было і вогнішча, і рытуальныя спевы з карагодамі, і традыцыйныя гульні, і гушканне чырачак-птушак з цеста на посцілцы, і спальванне пудзіла зімы. І нават абрадавая ежа, якую не змаглі сапсаваць забытыя ў філіяле алей, соль і лыжкі – смажаныя на вогнішчы яйкі з сырам. Асаблівую асалоду школьнікам даставіла падкідванне на посцілцы печаных птушак, што яны рабілі з асаблівым фанатызмам. Магчыма, ніхто не на той момант не знайшоў лепшага спосабу сагрэцца.