Як сабралі ўсіх, павялі ў вызначанае месца, куды ўжо прыйшлі антаноўскія людзі. Адтуль – у лес. Бабуля, помню, расказвала, што, калі стралялі, ёй здавалася, што ажно зямля дрыжала. Даxadрэчы, з асуджаных на смерць немцы загадзя пазнімалі кажухі і хромавыя боты…