Вось ужо больш за сем дзесяцігоддзяў на месцы зьнішчаных вёсак пануе забыцьцё. І нават сьціплы абеліск, пастаўлены яшчэ ў 1965 г. на месцы спаленай вёскі, быў ужо зусім у заняпадзе. Яшчэ і сёньня на пясчаным узгорку мала што расьце. Аб тым, што тут жылі людзі, месцамі нагадваюць адно зьдзічэлыя грушы. А яшчэ ля помніка моцна разрасьліся кусты шыпшыны, чырвоныя плады якой нагадваюць кроплі крыві, што тут некалі пралілася...