Але нацыянальнае кіно, вымеранае нацыяналізмам, даўно патрабуе гранічнага напружання аналітычнага розуму. Каб зрабіць нацыянальнае кіно ў цяперашняй Беларусі, недастаткова эксплуатаваць рамантычныя спекуляцыі пра значэнне беларускай мовы і веліч сівой мінуўшчыны. Рытарычнае смецце, якое пануе ў беларускай літаратуры і гістарыяграфіі, літаратуразнаўстве і палітыцы, даўно хавае адсутнасць сістэмнасці.