– Яшчэ на факультэце, калі я пачала вывучаць беларускую мову, у мяне зявілася зацікаўленасць да беларускай літаратуры. Мне на філалагічным факультэце ў Белградзе выкладаў беларускую мову кандыдат філалагічных навук з Мінска – малады сербіст Мікіта Супрунчук (зараз ён выкладае рускую мову ў Беларускім дзяржаўным лінгвістычным універсітэце, на кафедры рускай мовы для замежных студэнтаў). Прафесар на практычных занятках, лекцыях чытаў нам беларускую паэзію і якраз тады я зрабіла першы пераклад з беларускай. Які гэта быў верш... хутчэй за ўсё – Уладзіміра Караткевіча. Так, дакладна. Уладзіміра Караткевіча. Пасля, на адной прэзентацыі кнігі ў 2013 годзе ў Асацыяцыі літаратараў Сербіі, я ўпершыню пачула выступленне беларускага прафесара доктара філалагічных навук Івана Чароты. Ён гаварыў пра свой пераклад паэзіі Радэ Драінца на беларускую мову. Можа быць, тады я вырашыла, чым буду займацца далей. Пра прафесара Чароту чула і раней як пра аўтарытэтнага перакладчыка, даследчыка беларуска-сербскіх сувязяў.