— Да лялек у мяне асобная любоў, — тлумачыць творца. — Раблю іх як абярэгі, аздабляю бісерам, стужкамі, палатнянымі мяшэчкамі з рознымі пахучымі травамі. Кожная асобіна нясе адметны сэнс: “На шчасце”, “На дабрабыт”, “Ад злога языка”, “На здароўе” і іншыя. Яны як дзеці — з рознымі характарамі і норавам. Для валення, акрамя шэрсці, неабходна іголка. З яе дапамогай пераблытваеш валокны, нібы лепіш. Дзе больш пастукаў іголкай — умяціна атрымліваецца, менш — выпукласць. Можна рабіць розныя формы, некалькі колераў злучыць. Цікава! Мне пашчасціла: муж і дзеці разумеюць і падтрымліваюць усе пачынанні, нават дапамагаюць. А раз так, то сорамна іх падводзіць. Наадварот, хочацца ствараць прыгажосць не толькі вакол сябе, але і дарыць радасць людзям.