Люцыян Таполя вымушаны быу усеж уцякаць ад жывых прататыпау сваiх хi- мер. Ен знiк у народзе, i толькi новыя творы, што выплывалi з народных глыбiнь, гаварылi пра неумiручасць таленту i мастацкай прауды, якiм няма i быць не можа нi канца, нi пачатку