Выхоўваючы сына Карла XI, яна засяродзілася на рэлігіі, маральна-фізічнай падрыхтоўцы і лёгкай атлетыцы, а не на акадэмічных даследаваннях, і яе крытыкавалі за тое, што яна яго сапсавала, не прымушаючы наведваць вучобу.[2] Нягледзячы на тое, што яна сама цікавілася культурай і навукамі, яна не прад’яўляла да яго ніякіх патрабаванняў і дазваляла яму прапусціць вучобу: паколькі ў дзяцінстве ў яго было кволае здароўе, ёй было важней умацаваць цела і дысцыплінаваць яго мараль вывучэннем рэлігіі.[2]