— Забяры і мяне, гаспадар! Даўно цябе чакаю. 3 таго самага дня, калі майго першага гаспадара рабаўнікі забілі, калі ён з кірмашу ехаў. Усё злыдні агледзелі, але не знайшлі золата, бо не здагадаліся, што яно у драбінах, у звычайным мяшку. Так з тае часіны і ляжу ў смецці ды камянях. Надакучыла, забірай з сабою!