Па прызнанні бацькоў, усе трывогі ў чаканні дзетак мінулі. Пакуль яны могуць заявіць пра сябе толькі гучным плачам, калі ім патрэбны ўвага і клопат маці. А яшчэ малыя ахвотна дораць усмешкі родным. Кім яны стануць у будучым? Які след пакінуць на зямлі? Над глабальнымі пытаннямі бацькі падумаюць пазней, а пакуль мараць выключна пра тое, каб іх трайняты падрасталі і былі здаро-вымі.