Прафесія фельчар (ад нямецкага Feld – поле) узнікла яшчэ ў часы сярэдневякоўя. Так называлі ваеннага медыка, што ў палявых умовах лячыў параненых. Пры савецкім часе гэта спецыяльнасць шырока распаўсюдзілася, калі ў населеных пунктах сталі адкрывацца фельчарска-акушэрскія пункты, дзе хворыя маглі атрымаць даўрачэбную дапамогу.