— І чаго прычапілася? Ну, на табе… Завяжу… Цяпер супакоішся? — адказала Зося, ускідваючы на галаву лёгкую светлую хустку, аздобленую шаўковымі кутасамі і размаляваную вяночкам далікатных кветак па краі.