Дзесяць гадоў мы чуем адны і тыя ж словы пра адсутнасць драматургіі, пра неабходнасць конкурсаў. А хтосьці ўжо робіць: вось Вікторыя Белякова без якога-небудзь бюджэтнага фінансавання, з мінімальнай падтрымкай спакойна ладзіць два гады запар конкурс-фестываль сучаснай беларускай драматургіі WriteBox. А Міжнародныя драматургічныя лабараторыі, якія праводзіць Цэнтр беларускай драматургіі? Проста штогод у іх рамках узнікаюць п’есы, якія хутка выстрэльваюць! Прынамсі, “Гэта ўсё яна” Андрэя Іванова пастаўлена не толькі ў Мінску, але ў Празе і нават Уругваі! Нядаўняя п’еса “Москоў дрымін” Віталя Кавалёва ўвайшла ў лонглісты некалькіх прэстыжных конкурсаў. Такіх прыкладаў шмат!