“Дык яшчэ мой настаўнік з Пінска Пётр Аляксандравіч Арлоў, слынны краязнавец і практычны чалавек, казаў пра ўшчэрбнасць праекта, – звыкла заглыбіўся адразу ў тэму кандыдат біялагічных навук Міхальчук. – Вялікае плошчай, неглыбокае вадасховіша не можа быць “сховішчам” для вады па азначэнні – у гарачую пару яно з’яўляецца нічым іншым, як гіганцкім выпаральнікам вады. Правільна казаў Арлоў: лепш бы зрабілі Сялец у два разы меншым з плошчы. Наўзамен закапацца ўглыб трэба было. Замест гэтага – нават драўніну як след не выдалілі. Да нейкай даты спяшаліся, няйначай. Мясцовыя мне скардзіліся: не далі вывезці, нават на дровы”.