Тая хата, з якой ён, самотны хлопчык, збягаў далёка ў стэп – шукаць вялізныя жалезныя слупы, што падпіраюць неба, – і адкуль яго ўжо ноччу прывозілі дадому чумакі – стомленага, уражанага і разгубленага: дык а слупоў жа, ці ведаеце, нідзе няма!