- Народны каляндар беларусаў складаецца з гадавых рухомых і нерухомых святаў. Нерухомыя былі строга замацаваныя за пэўнымі днямі, як, напрыклад, Каляды, Купалле, Ілля. Рухомыя ж, да якіх адносіцца і Вялікдзень, маглі прыпадаць на розныя дні. Гэтыя прычыны былі часта астранамічнага паходжання. За нябеснымі свяціламі, да якіх былі прывязаныя святы, назіралі жрацы ці вешчуны. Яны, паводле вынікаў назіранняў, складалі спісы святаў на год наперад. Валачобнікі на Вялікдзень, на які раней прыпадаў пачатак года, ішлі па хатах і ў песеннай форме распавядалі пра каляндар гаспадарам. Такім чынам, людзі ведалі, калі і ў які дзень адбудзецца тое ці іншае свята. Кожны гаспадар лічыў за гонар гасцінна прыняць веснікаў календара. Калі валачобнікі абміналі сядзібу, гэта лічылася вялікай абразай.