З кожным днём станавілася ўсё цяжэй: на зыходзе былі прадукты харчавання, боепрыпасы, фураж для коней, паліва для танкаў і аўтамашын. Даводзілася шукаць самае неабходнае. Па шляху адыходу войск сустракаліся нашы аўтамашыны на ўскрайку дарог, праўда, без паліва, знішчаныя танкі. Наша становішча ўскладнялася яшчэ больш з-за адсутнасці сувязі са штабам корпуса. Менавіта таму мы адступалі без усялякай арыентацыі ў абстаноўцы”.