Сонечным восеньскім днём 1982 года я зноў зайшоў у маладзечанскі ГДК. З таго часу, як працаваў тут дырэктарам, у Доме культуры нічога не змянілася. Складвалася ўражанне, што нікуды і ніколі адсюль я і не сыходзіў.