Мяне завуць Ксюша, я займалася пасткросінгам прыкладна год — з вясны 2012 па восень 2013 года. Я падчапіла гэтае захапленне ад сваіх школьных сяброў. Ведаеце, было прыкольна бачыць, як аднакласніцы прыносяць паштоўкі з розных краін у школу і мне таксама захацелася далучыцца да гэтай клёвай ініцыятывы. Я на жаль ужо не памятаю сваю першую паштоўку, але памятаю тое пачуццё, калі ты бяжыш штодзень правяраць паштовую скрыню, і як унутры цябе ўсе радуецца, калі ты бачыш незвычайныя паштоўкі! А яшчэ калі гэтыя паштоўкі з нейкай экзатычнай краіны — то ўвогуле цудоўна. У перыяд маей найбольшай актыўнасці я атрымлівала каля 5 паштовак штотыдзень і адпраўляла прыкладна столькі ж. Сама сістэма пасткросінгу пабудавана такім чынам, што колькасць атрыманых і адасланых паштовак будзе аднолькавая. Найчасцей дасылала я паштоўкі ў ЗША і Кітай: там больш за ўсё посткросераў.