Сярэдняя Літва — дзяржаўнае ўтварэнне на тэрыторыях усходняй Літвы і заходняй Беларусі з цэнтрам у Вільні, занятых у кастрычніку 1920-га войскамі генерала Люцыяна Жалігоўскага. Праіснавала з кастрычніка 1920 года па сакавік 1922-га. Нягледзячы на статус непрызнанай краіны, Сярэдняя Літва мела ўсе прыкметы дзяржаўнасці: герб, сцяг, уласнае войска, пашпарты для грамадзян.