Палохаў так. I калі не атрымлівалася напалохаць, пачынаў адхрышчвацца і ўгаворваць, шукаць зачэпкі, чаму ён не гатовы: некалі яму яшчэ туды — рана. Не, жыцьцём задаволены, нацешаны. Тут наракаць няма чаго і на каго — сваё ж, як ужо распарадзіўся, так распарадзіўся.