– Першы раз я пешшу хадзiў у Будслаў 13 гадоў назад. Адчуваннi былi даволi розныя… Я адчуваў сябе вельмi самотна, мне не хапала побач сям’i… Пасля я быў шмат разоў у звычайных, у роварных пілігрымках, у пакутнай. Найбольш блiзкай мне была пакутная. У ёй шмат месца для асабiстых думак. Але самае галоўнае – няма абмежаванняў, што стварае даволi вольную, нязмушаную атмасферу. Сумую па ёй.