Пасля вяртання з Урала мая даўняя мара пра ўласны зборнік вершаў, якіх за доўгія гады набралася нямала, стала больш пэўнаю. Для пачатку трэба было надрукавацца ў якой-небудзь газеце, заявіць пра сябе. Наведаў адну брэсцкую рэдакцыю, другую… Найболей пашанцавала ў “Сельскай праўдзе”, дзе вёў літаратурную старонку – ішоў 1989 год – Васіль Сахарчук. Тады ён і назваў мне паэта з Федзькавіч, нядаўна адкрытага ім, – Васіля Гадульку. “Надзіва таленавіты, – сказаў пра яго ў захапленні, – і, як належыць таленавітаму, надзвычай сціплы”.