Ды вось у курныя зямлянкі,Пад стрэхі збедавалых хатПрыйшло яно зялёным ранкам,Святое свята з усіх свят.І слёзы радасці салдатак,І слёзы сплаканых удоў,І галашэнне-стогны матак(Крый Божа перажыць сыноў!),Як кроў надзеі і пакуты,Як сіла гневу і цяпла,Як немач болю і атруты,Як гордасць праўды і святла,Гаюча, ўзбуджана, збалелаЎліліся ў спляценне жыл –І я з’явіўся на свет белы,Каб доўга-доўга жыць і жыць.Я абавязан быў з’явіцца,Каб нарабіцца:Наарацца,Набудавацца,Накасіцца,Нацалавацца, накахацца,Нацешыцца, намілаваццаЗа тых, хто, кулямі абраны,Упаў у пыл, гарачы снегІ хто, з франтоў прынёсшы раны,Араць не выйшаў па вясне,Хто пад гармонік – жалю зброю –Збіраў у шапкі медзякіІ хто залічаны вайноюБыў у бязногія палкі...