У працяг да тэмы судовага перфомансушто адбываецца зараз па справе тэракту ў менскім метро. Градус абсурднасці падвышаецца і маразм крапчэе. Акторы ў мантыях і службовых формах намагаюцца выконваць сцэнар, але... але не могуць сцэнарысты запраграмаваць эмоцыі гледачоў. Тая сітуацыя, якая склалася з сямёй Крутых яскравае таму падцьверджанне. Узгадваюцца нават моманты савецкай гісторыі, калі ворагаў народу ці проста тых, хто сумняецца ў светлай будучыні змяшчалі ў псіхушку. Аляксандр Крутой (бацька пацярпелай ад тэракту Інэсы Крутой) як раз з тых гледачоў хто не дэградаваў розумам і воляй. Публічна заявіўшы на адкрытым працэсе пра акалічнасці справы раптам апынуўся ў Навінках. Інэса просіць прытулак у Нямеччыны – слушна робіць. Жыццё даражэй за ўсё. Гэта абсалютная каштоўнасць. Той, хто гэтага не разумее і наіўна думае, што можа па правілах выйграць у чужой гульні, той проста дурань. 