— У Румыніі, адкуль я родам, дый у іншых краінах Еўропы сёння шмат працуюць над тым, каб зацікавіць моладзь традыцыямі... Так, зразумела, вельмі добра, калі сённяшні малады чалавек разбіраецца ў рок-музыцы, наведвае спартыўныя ці забаўляльныя мерапрыемствы... Але ён павінен таксама не забывацца і на культуру свайго рэгіёна. Для гэтага яму трэба бачыць тыя традыцыі, ведаць пра іх хаця б нешта… Падобнага, на мой погляд, можна дасягнуць найперш праз школу. Бо калі цягам дзесяці гадоў школьнага навучання распавядаць вучню пра традыцыі сваёй краіны, дэманстраваць адпаведныя фільмы, вучыць абрадам, запрашаць паўдзельнічаць у фальклорных фестывалях, майстар-класах народных умельцаў, — тады гэтая цікавасць да народнай культуры ў яго ніколі не знікне. Іначай усе гэтыя каштоўныя скарбы так і застануцца для яго таямніцай. У Беларусі менавіта так і робяць. Мне падаецца, гэта і ёсць той шлях, якім павінны ісці ўсе, хто клапоціцца пра захаванне аўтэнтыкі ў сваіх краінах.