Тое, што гэты год абвешчаны Годам малой радзімы, сведчыць пра ўвагу дзяржавы да названай тэмы. Таму было б добра распрацаваць пэўную дзяржаўную праграму. Тым не менш усё ідзе ад чалавека. Зноў прыгадваючы Мастоўшчыну, безумоўна, успамінаю Алеся Белакоза. Яго постаць пацвярджае, як шмат можа зрабіць адзін чалавек — у гэтым выпадку звычайны настаўнік. Ён шмат зрабіў не толькі для сваёй вёскі, але і для цікавасці ў першую чаргу моладзі да сваёй малой радзімы. І зараз, калі яго ўжо няма, Гудзевічы зяўляюцца цэнтрам развіцця краязнаўства. Ён стварыў там два музеі — краязнаўчы і музей беларускага ткацтва. У гэтых музеях я бываў не раз, не два і нават не дзесяць... Да апошняга дня Белакоз заставаўся верным сваёй справе і рабіў музеі яшчэ лепшымі. Гэтую хвалю цікавасці людзей да родных мясцін і імкненне зрабіць нешта канкрэтнае мы павінны падтрымаць.