Служыць у арміі пачаў у зенітна-пражэктарным палку, прадоўжыў у авіяцыйным. Што было агульным, як толькі ў штабах даведваліся пра яго каліграфічны почырк і добрую граматнасць (салдат з сярэдняй адукацыяй яшчэ было няшмат, а ў яго — дзевяць класаў), прыцягвалі да афармлення дакументацыі. Такая дадатковая нагрузка (па пасадзе быў старшым аружэйным майстрам) выхавала ўседлівасць, акуратнасць, уменне працаваць з дакументамі, што спатрэбілася пасля. У прыватнасці, як вярнуўся дадому, заняў пасаду сакратара Чэраскага сельскага Савета. Калі праз год яго ўзбуйнілі, працаваў у Якубаўшчынскім начальнікам ваенна-ўліковага стала. З сакратаром гэтага сельсавета Верай Вайсковіч быў і раней знаёмы, цяпер адносіны сталі зусім блізкімі. Згулялі вяселле. Пачалі ездзіць з Сушкоў на работу ўдваіх на кані, а летам на веласіпедах.