На даляглядах сацыяльнага жыцця беларускай вёскі з’явіўся новы “персанаж”, новая біяграфія — “кулак”: вораг савецкай улады, уяўны вораг сялянскай грамады, злёсаваны на выгнанне з будучай шчаснасці калгасаў, — асэнсаванне, абвяшчэнне і прагаворванне гэтай новай суб’ектыўнасці адбываецца не толькі ў дзяржаўных актах, ці прамовах улады, не толькі ў штодзённай гамане, але і ў беларускай літаратуры і праз яе.