Я пачаў марыць пра сусветны Вялікі год пасля таго, як даведаўся пра рэкордны 1989 год амерыканскага арнітолага Джэймса Клементса (3.662 віды). І я бачыў патэнцыял прыцягнуць увагу многіх людзей, каб паказаць важнасць аховы прыроды і, што найбольш важна, паказаць падлеткам, што бёрдынг і прырода ўвогуле ёсць “cool”. Я вырашыў “ісці на яго” на прыканцы 2014 г., што давала мне троху больш за год на планаванне, пошук спонсараў, кантакты з гідамі і мільён іншых, не менш важных справаў. Аднак вялікіх прысвячэнняў і ахвяраў не было: мае сябры і сям’я падтрымлівалі кожны мой крок, а мая дзяўчына (якая сама фантастычная бёдуотчарка) далучылася да мяне ў Паўднёвай Афрыцы, Гішпаніі, Перу і ў Эквадоры. Канешне, з’ехаць на год - гэта рызыкоўны выклік адносінам, аднак мы падзяляем тое самае захапленне назіраннямі птушак і я шчаслівы тым, што гэты год зрабіў нас нават больш блізкімі сабе.