Як жа давядзецца расчаравацца, убачыўшы, што менавіта выклікала такі рэзананс — дылетанцкая, кустарная, дрэнна скроеная карціна, як твор мастацтва не вартая ўвагі. Гэтым разам акцёр і ўжо не дэбютант у рэжысуры (у адваротным выпадку можна было б неяк усё патлумачыць) Аляксей Туровіч вырашыў звярнуцца да тэмы сталінскіх рэпрэсій, якую беларускі кінематограф, свядома ці не, ігнаруе (хаця ў нашай сціплай індустрыі з разнастайнасцю тэм асабліва не разбяжышся).