Яшчэ на пачатку 30-х, пытаючыся перад смерцю ў сыноў, ці хутка прыйдуць Саветы, перабраўся сюды мой дзед па бацьку Пётра. К канцу саракавых, ужо не чакаючы сыноў, якія ў 1917-ым падаліся ў Расею будаваць новы свет, там і прапалі, знайшоў тут вечны прыпын мамін бацька дзед Юстын.