— А ў тым цеплавузле, куды яны пайшлі, я яго якраз змёў. Сто гадоў бы яго не чапаў, — засмяяўся Міхуткін, — ды пазаўчора гайку ражковым ключом адкруціць хацеў, а той, сарваўшыся, завіс у павуцінні. Ну, я са злосці і пазмахваў венікам.