Стоячы ля помніка на брацкай магіле ў вёсцы Бярозкі, 80-гадовы сын размаўляў са сваім навечна маладым татам як з жывым (на здымку). Расказаў яму, што прывёз да яго на знаёмства ўнука Андрэя і праўнучку Юлю, што стаў, як некалі ён, інжынерам, жыў далёка ад роднай Масквы, у Данецку, дзе людзі забыліся пра ўрокі мінуўшчыны і зноў даказваюць сваё права на існаванне з дапамогай зброі.