– Калі б хто мне сказаў у дзяцінстве, юнацтве, ды нават ужо ў 1995-м, калі прыехала на Чэрвеньшчыну, што аднойчы я пайду служыць у міліцыю, нізавошта не паверыла б! – зазначае падчас нашай гутаркі Наташа. – Бо яшчэ з шостага класа ведала, што стану настаўніцай, і менавіта гісторыі. Па-першае, мабыць, – гены. Мой прапрадзед па мамінай лініі быў вясковым настаўнікам. Па-другое, вялікі ўплыў зрабіла на мяне наша маладая настаўніца гісторыі, якая пачала выкладаць гэты прадмет з пятага класа. Захапілася я настаўніцтвам, нягледзячы на тое што мае мама і тата ўсё жыццё адпрацавалі ў лесе: мама – майстрам, тата – лесніком.