— З восені 1943 г. мы жылі ў сямейным лагеры партызанскага атрада За Радзіму. Рознага болю хапіла. Перажывалі за мужоў, якія вялі баявыя дзеянні. Дрыжэлі ад страху у час блакады, ледзь кляп затыкаючы ў рот дзецям, каб не выдалі крыкам.