На шчасьце, мой сын пазбаўлены падставы выказваць тую падзяку. Таму ня дзіўна, што я зьдзівіўся. Ня дзіўна, што маё зьдзіўленьне выклікала дыскусію ў Facebook. Дзіўна, што сярод тых, хто абараняў бацькоў у іх праве жорсткага кантролю, апынуліся беларусы з пасьлядоўнымі (быццам бы) дэмакратычнымі поглядамі, людзі, якія нават цешацца гульнямі ў выдуманую ідэальную дзяржаву Вяйшнорыю — абы толькі дыстанцыявацца ад дзяржавы рэальнай, якая не адпавядае іх уяўленьням пра свабоду.