Так можна было б пачаць аповед пра трэцюю кнігу Наталкі Харытанюк “Казкі старога Адамкова”, якую яна стварыла разам з мастачкай Воляй Кузьміч. Яшчэ можна было б сказаць, што кожны чалавек мае сваю казку, і галоўнае – мець адвагу яе расказаць, весела і праўдзіва. Наталка Харытанюк таксама правяла дзяцінства ў Адамкова, таксама поруч з братам Кастусём, і можа паклясціся: усё так і было.