Пасля публікацыі ўзросту Кенэвікскага чалавека (так яго сталі называць у прэсе) археолагі былі аднадушныя: са дна Калумбіі паднятая ўнікальная знаходка, якая патрабуе максімальна поўнага, рознабаковага і глыбокага вывучэння. Але справа прыняла нечаканы характар. Справа ў тым, што бераг Калумбіі, дзе Томас і Дысі ўбачылі шкілет, належыць Паўночна-Заходняй групе інжынерных войскаў ЗША, так што Кенэвікскі чалавек знаходзіцца ў юрысдыкцыі ваенных інжынераў. Інжынеры, дзейнічаючы ў адпаведнасці з прынятым у 1990 годзе Законам аб абароне пахаванняў карэннага насельніцтва і рэпатрыяцыі парэшткаў (NAGPRA, Native American Graves Protection and Repatriation Act), звязаліся з канфедэрацыяй пяці мясцовых плямёнаў — умаціла, якімаў, колвіль, ванапум і нёс-перс — і паабяцалі на працягу месяца вярнуць парэшткі Кенэвікскага чалавека для перапахавання. Адбыўся скандал: індзейцы патрабавалі павагі да нябожчыка, якога сталі называць Старажытным (the Ancient One), а навукоўцы прасілі даць ім магчымасць вывучыць шкілет. Па звестках газеты The Washington Post, Белы дом прыняў бок індзейцаў і даў указанні камандаванню інжынерных войскаў не пускаць археолагаў да Кенэвікскага чалавека. Інжынеры канфіскавалі шкілет у Джона Чатэрса і паклалі косткі ў сейф.