На які ляд гэты новы лёд, калі стары пустуе? А дзе на гэта грошы ва ўмовах беспрасветнага эканамічнага крызісу, у якім апынулася Беларусь? Сродкі, якія ёсць, ці, магчыма, з’явяцца, можна было б выдаткоўваць на больш даступныя для шараговых грамадзян ды іх дзяцей і прасцейшыя спартовыя аб’екты. Трэба мець стратэгічнае бачанне развіцця таго ж хакея, разумеючы, што за тры-пяць гадоў новых майстроў, якія б прыстойна маглі адстойваць гонар краіны ў змаганні з сусветнымі лідарамі гэтага віду спорту, падрыхтаваць немагчыма. Таму пачынаць трэба ўжо сёння з выхавання новых пакаленняў спартоўцаў, а не піліць мазгі тым, хто не здолеў паказаць прыстойную гульню на чарговым першынстве. Гэтым нічога не зменіш і не вырашыш, асабліва на перспектыву.