— Калі ў 1982 годзе адкрыўся кінатэатр “Мінск” з маёй працай “Белая Русь”, я змог за яе атрымаць без чаргі машыну. Інакш дзесяць гадоў чакаць давялося б, — смяецца мастак. — Вось якое стаўленне было! Суседні Полацк — старажытны гістарычны цэнтр — быў на другім плане. Наваполацк на яго фоне выглядаў вельмі кантрастна. Кінатэатры “Мінск” і “Космас”, іншыя аб’екты, над якімі мы разам працавалі, радыкальна адрозніваліся ад звычайнай забудовы, рабіліся на новым узроўні, — адзначае першы галоўны мастак Наваполацка.