Уладзімір Набокаў славіўся сваімі дзівацтвамі ў рабоце. Зімой уставаў каля 7. Яго будзільнікам была альпійская чырвананогая галка, якая наведвала яго балкон і меладычна клекатала. Пісьменнік некаторы час ляжаў у пасцелі, абдумваючы дзень. Каля 8:00 — галенне, снеданне, медытацыя, ванна. Потым да абеду — работа ў кабінеце. Ён рабіў першыя накіды работы алоўкам на разграфлёных картках, збіраючы іх у доўгіх каталожных скрынях. Пісьменнік сцвярджаў, што раман складваецца ў яго ў галаве цалкам у гатовым выглядзе яшчэ да таго, як ён пачне яго запісваць. Набокаў пісаў кавалкі тэксту без усялякай паслядоўнасці, а потым, тасуючы свае запісы, мог хутка скласці цэлыя старонкі, главы. Скрынка з карткамі служыла пераносным пісьмовым сталом. Любімыя заняткі: тэлетрансляцыя футбольных матчаў і паляванне на матылькоў. (Гэтыя звесткі мы ўзялі з работы Мэйсана Кары, які даследаваў жыццё і распарадак 161 выдатнага чалавека мінулага і сучаснасці.)