Аднойчы ноччу пачуўся гул. Страшна было. Хлопцы залазілі на дрэвы, але нічога не ўбачылі. Праз некаторы час паказаўся танк. Спыніўся, з яго доўга ніхто не паказваўся. Мы таксама прытаіліся. Потым люк прыпадняўся, выглянуў салдат. Мы зразумелі, што гэта нашы, кінуліся да танка. Колькі было радасці!.. Праз Крываль у першыя дні бесперапынна ішлі нашы войскі. Салдаты стараліся хоць чым-небудзь пачаставаць нас, дзяцей.