Кінуць адвакацкую практыку ў Вільні, вярнуцца ў Кушляны і цалкам аддацца творчасці Багушэвіч змог толькі пасля таго, як у 1896 годзе атрымаў спадчыну пасля смерці свайго сваяка, які пражываў у Варшаве.