Дазволю сабе выказаць і дзве заўвагі, што датычаць рэжысуры спектакля. Адна звязана з постацямі сялянскіх старастаў, якія выглядаюць нейкімі неабавязковымі, несапраўднымідругая – з сцэнай Давыдава і Кутузава ў другой дзеі. Сцэна доўгая, яна парушае натуральны тэмпарытм спектакля. I справа тут не ў акцёрскім майстэрстве: нягледзячы на добрае выкананне ролі Кутузава А. Ранцанцам непазбежна ўзнікае адчуванне зацягнутасці, заўважаецца доўгая адсутнасць музыкі; К. Лосеў, думаецца, разумее гэта і вядзе сваю ролю больш дзейна, але траціць пры гэтым у мастацкай пераканальнасці. Магчыма, аўтары спектакля знарок жадалі зрабіць тут некаторую перадышку, але яна атрымалася празмернай. 