Калі б мне нехта пра гэтае расказаў, я б не паверыў. А тут — бачу сам, на ўласныя вочы, дзікі па непісьменнасці надпіс... Ён прамільгнуў, застаўся ззаду. А можа, не дагледзеў, можа, падалося, — думаецца мне. — Машына ішла тады даволі хутка... Але на зва-ротным шляху ўпэўніваюся ў тым, што бачыў — чорнымі літарамі на жоўтым полі вышэйпамянёнай шыльдачкі значыцца: ЩЭРБІНЫ.