Што яны ведалі пра роднага чалавека, калі ехалі з расійскай глыбінкі на беларускую зямлю, шчодра палітую крывёю салдатаў многіх нацыянальнасцяў? Бадай нічога, апроч таго, што Дарафей Панізаў быў прызваны на фронт у 1943 годзе. Ды з паведамлення ў пахаванцы пра тое, што памёр ад ран у аршанскім шпіталі 31 ліпеня 1944 года і пахаваны ў магіле № 31. Дзе быў той ваенны шпіталь і тая магіла, ніхто ім дакладна патлумачыць не мог. У свой час, калі на аршанскіх могілках ствараўся мемарыял, усе нумарныя пахаванні былі знесены ў адну вялікую брацкую магілу.