У петыцыі імператару, якую ад імя 111 уніяцкіх сьвятароў Беларускай япархіі нейкім цудам здолелі даставіць у сьнежні 1838 году ў Пецярбург сьвятары Ян Ігнатовіч і Адам Тамковід, галоўным патрабаваньнем было вызваліць адданых Уніі сьвятароў і даручаных іх апецы вернікаў з-пад духоўнай улады Ёсіфа Сямашкі. Таксама падпісанты патрабавалі дазволіць ім заснаваць свае духоўныя вучэльні, адчыніць асобную друкарню, нават з уласных ахвяраваньняў, каб друкаваць там богаслужбовыя ўніяцкія кнігі замест кніг маскоўскага друку, якія ня згодныя з каталіцкай навукай. І ўрэшце, калі ня будзе царскай ласкі на захаваньне ў Расейскай імперыі Уніі і яна павінна будзе ўсё ж зьнікнуць, 111 сьвятароў прасілі дазволіць ім перайсьці ў каталіцтва лацінскага абраду. Справа з скасаваньнем Уніі паводле зацьверджанага самім царом Сямашкавага тайнага плану, па-ціху ішла да завяршэньня, а тут такое нахабства – пратэст больш за сотні папоў, што пагражала народным бунтам і зрывам усіх намаганьняў ліквідатараў!