Віктар Смольскі:Маё захапленьне аўтагонкамі распачалося даўно, у маладосьці, яшчэ пад менскам на славутай Баравой, дзе мы з хлапцамі забаўляліся на машынках “Эстонія”. Але пасьля, калі я зьехаў у Нямеччыну, я нечакана атрымаў магчымасьць ажыцьцявіць сваю мару. Неўзабаве я скончыў ралійную школу і акадэмію мотаспорту і атрымаў прафесійную адукацыю і інтэрнацыянальную ліцэнзію. Спачатку я выступаў як прыватны гоншчык на асабістым аўто з асабістай камандай. Пасьля стаў пакрыху прабівацца і выйграваць, і нарэшце мяне заўважылі і запрасілі ў нацыянальную каманду. І вось апошнія 15 гадоў гонкі – мая другая прафесія. Паралельна стварэньню музыкі я ганяю ўсё больш і часьцей, бяру ўдзел у ральлі, колавыя гонкі вельмі добра пайшлі, быў у мяне нават досьвед шматдзённых гонак па ўсёй Мексіцы (гэта нешта кшталту ральлі Парыж-Дакар). У гэтым годзе я заваяваў 6 перамог – такога посьпеху раней не было яшчэ ніколі! Каманда, натуральна, вельмі расчаравалася і нават раззлавалася, што я спыніў удзел у чэмпіянаце, бо ў мяне была рэальная магчымасьць яго выйграць, але я зьехаў з-за запланаванага сусьветнага туру з Rage. Так што, насамрэч, усё больш чым выдатна ў абедзьвух сферах маёй дзейнасьці, і на дадзены момант я нават ня ведаю, чаго больш на маіх паліцах – кубкаў ці кружэлак…