Самы просты – пакінуць усё, як ёсць. Нездарма для савецкіх музычных спектакляў было характэрна арыентацыя на кананічны тэкст (лібрэта і музычны), прычым крок налева ці направа кваліфікаваўся як крамола. Нядзіўна, што спробы Барыса Эйфмана выкарыстаць падчас стварэння музычнай асновы харэаграфічнага спектакля метад калажу ўспрымаўся крытыкамі ў штыкі. Праява менавіта кананічнага падыходу ў рэпертуары Музычнага – Лятучая мыш. Пастаўленая ў 1981-м і ўзноўленая ў 2001-м, яна напоўніцу адлюстроўвае савецкую тэатральную эстэтыку.