Ішоў 1943 год. Каб засцерагчы нас, дзяцей, ад голаду і холаду, мы з мамай накіраваліся ў лес па сухоегаллё. Ішлі пешшу. Раптам нам насустрач немцы. Мы кінуліся бегчы, але пачулася стральба. Давялося спыніцца. Піхаючы прыкладамі, нас павялі па дарозе. Мама прасіла немцаў не чапаць дзяцей, а нам сказала: “Маліцеся Госпаду, Багародзіцы і Мікалаю Цудатворцу”.