Уладзімір Іванавіч Муха — настаўнік гісторыі і былы дырэктар Вялікакруговіцкай сярэдняй школы быў і застаўся Чалавекам з вялікай літары. Сапраўдным настаўнікам, які дасканала ведаў свой прадмет і выкладаў так, што вучні з задавальненнем ішлі на яго заняткі. Урокі Уладзіміра Іванавіча праходзілі нібыта адно імгненне. Ён вельмі любіў свой прадмет і гэтыя любоў і захапленні перадаваў сваім вучням. Гэта быў незвычайны, вельмі чулы і адкрыты чалавек, які дзіцём перажыў, выпакутаваў страшныя дні Вялікай Айчыннай вайны. Валодзі было сем гадоў, калі пачалося ваеннае ліхалецце. Ён цалкам зведаў холад і голад, страх смерці і роспач ад невядомасці і бяссілля выправіць сітуацыю, паўплываць на ход падзей. У дзесяць гадоў ён глядзеў на свет вачыма дарослага хлопчыка, на долю якога выпала нешчаслівае ваеннае дзяцінства. Ён вельмі радаваўся, што яго вучні толькі з кінастужак і кніжак ведалі пра вайну, што іх спакойны сон не парушалі аўтаматныя чэргі, якія ён не аднойчы чуў у роднай вёсцы Шашкі. Ён кожны дзень сустракаўся са смерцю. Аднойчы ледзьве сам не стаў яе ахвярай. Пашанцавала, застаўся ў жывых. Аднаго разу ў чатырох кроках ад маленькага Валодзі разарвалася граната, толькі цудам яго не зачапіла асколкам…