Пад канец ХХ стагоддзя стала зразумела, што сам стыль жыцця таксама можна мадэляваць, прапануючы яго прывабныя імітацыйныя мадэлі. Сёння рэклама, у тым ліку палітычная, усё часцей рэкламуе не сам “тавар”, а яго вобраз, ці нават пэўны стыль жыцця. У выніку мы ўсё часцей выбіраем не “тавар”, а вобразы і стылі, да якіх далучаемся праз набыццё “тавару”. За перайманнем формы, адбываецца перайманне сэнсаў, мяняюцца нашыя сімвалічныя мовы, мы перастаем разумець адно аднаго і сваіх папярэднікаў, культура распадаецца на фрагменты, разбураюцца старыя сістэмы ідэнтычнасцяў, паўстаюць новыя, у выніку чаго мяняецца наша саматоеснасць і мы самі.