Хто ведае, магчыма у час таго першага знаёмства і прабегла паміж імі першая іскрынка, з якой потым разраслося гарачае полымя кахання. І хутчэй за ўсё, менавіта дзякуючы Купале юная Мядзёлка хутка далучылася да культурна-асветніцкай дзейнасці нашаніўцаў. Ужо 12 лютага 1910 года яна прысутнічала на Першай беларускай вечарыне, якая стала сімвалам станаўлення прафесійнага нацыянальнага мастацтва. Там я пазнаёмілася з усімі арганізатарамі і ўдзельнікамі спектакля і хору, з нашаніўцамі. Словам, з таго часу я стала сваім чалавекам сярод нашаніўцаў – чытаем на старонках кнігі Мядзёлкі. На той вечарыне Паўліна упершыню пабачыла выступленне артыстаў Першай беларускай трупы Ігната Буйніцкага, якая пазней ператварылася ў прафесійны тэатр: …з залётным агеньчыкам у вачах выступае ў першай пары сам Ігнат Буйніцкі са сваёй дачкой. За ім Чэсь Родзевіч з Уладкай Станкевічанкай…. Ці ж магла тады юная Паўліна падумаць, што гэта самая Уладка – надзвычай энергічная дзяўчына з выключнымі арганізатарскімі здольнасцямі – праз пэўны час будзе ўладарыць у доме Купалы, а яна сама – у яго душы…