І тым не менш, новае мастацтва выходзіць на вуліцы горада, змяняючы яго аблічча. Шыльды магазінаў і крамаў, сцены дамоў, барты трамваяў былі ўпрыгожаны геаметрычнымі кампазіцыямі.Успаміны мастачкі С.Дымшыц-Талстой, С.Эйзенштэйна дазваляюць убачыць горад у дні першамайскіх урачыстасцей 1920 года надзіва яркім, апранутым у “супрэматычнае адзенне”.“Мне казалось, — успамінае мастачка, — что я попала в заколдованный город, но в то же время все было возможно и чудесно, и витебчане на этот период становились супрематистами”. “Здесь главные улицы покрыты белой краской по красным кирпичам. А по белому фону разбежались зелёные круги… оранжевые квадраты”, — гэта успаміны пра горад С.Эйзенштэйна.