Асалода для вачэй – гэтыя простасць і кантрастнасць. Хлопчык, які ў рэперскай кепцы на фоне вышытай сурвэткі (як у беларускіх вясковых хатах) распавядае пра мары стаць музыкантам. Аўтамабілі савецкага аўтапрома, што выглядаюць водгуллем гістарычнай мінуўшчыны ў сучасным горадзе, які ідзе насустрач, зноў выкарыстаю гэта слова, будучыні. Жанчына, што працуе дзеля падтрымкі сваёй дачкі-музыканткі, у якой няма пастаяннага заробку. Амаль поўная адсутнасць інтэрнэту і кошт гадзіны доступу да wi-fi роўны двум доларам, у той час як сярэдні заробак на востраве – дваццаць долараў. Тут на першы план выйшаў вынаходлівы хлопец: кожны глядач фільма “Дай мне будучыню” ўбачыў стваральніка альтэрнатыўнай інтэрнэту сістэмы El Paquete, якая таксама з’яўляецца пэўным носьбітам мяцежнага – нязгоднага – напрамку.