“Маўчанне не зводзіцца да простай адсутнасці слоў, але да гатоўнасці слухаць іншыя галасы: голас нашага сэрца і, перш за ўсё, голас Святога Духа. У літургіі, прырода святога маўчання залежыць ад моманту, калі яно адбываецца: “Падчас чыну пакаяння і пасля закліку да малітвы кожны засяроджваецца ў сабе; пасля чытання альбо гаміліі ўсе коратка разважаюць над тым, што пачулі, а пасля Камуніі вернікі ў сваім сэрцы праслаўляюць Бога і моляцца”, — нагадаў Пантыфік.