Незабыўны наш паэт Анатоль Сыс у сваім вершы некалі паўнацэнна адказаў: “Вось тэатр Лоркі: правым вокам ён плача слязу радасці, левым вокам ён плача слязу гора, і, зліваючыся, яны нараджаюць вечную пакутніцу — паэзію”.