Лірнік. А конь тады сцягнуў да яго шыю і пачаў яго руку лізаць. А потым, скланіўшы ногі свае, паў на зямлю перад ім, а падняўшы галаву сваю, пачаў востра глядзець на Аляксандра. Паразумеўшы Аляксандр павольнасць онага каня, атварыў краты, а ўшэдшы да яго, пачаў лёгка а лагодна па хрыбце гладзіць. А конь тэж заразом прыняўся перад ім так пакорна ласціць, яка калі пёс перад панам сваім. Потым Аляксандр, уседшы на яго, пачаў выязджаць за краты.