З пачаткам восені жонка запытала ў мяне: “Ці памятаеш ты, як курлыкалі журавы, калі вярталіся сюды, на сваю радзіму?” Так, гэты кліч быў радасным і шчаслівым. І зусім іншым ён быў, калі яны пакідалі гэтыя мясціны. Так і мы. Вясною прыязджаем, поўныя радасці і энергіі, сустракаемся з вяскоўцамі, забываем пра ўсё гарадское і ўліваемся ў жыццё цяпер ужо і нашай вёсачкі.