Дзяржава ўсё больш настойліва раіць установам культуры пераходзіць на самафінансаванне. Можна казаць, што жыццё само тое раіць. І шмат дзе для гэтага ёсць умовы. Палацы і дамы культуры з добрай інфраструктурай, размешчаныя ў больш-менш буйных населеных пунктах, праблем не павінны мець. Ці можна зарабляць на традыцыйнай культуры? Калі яна знаходзіцца ў рамках турыстычных “рэзервацый”, то так. Гэта і вырабы дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва, і музейныя экспазіцыі, і фальклорныя ансамблі — усё тое, што надае нацыянальны каларыт турыстычнаму аб’екту. Але калі гаварыць пра звычайныя культурныя аб’екты, то яны часцей за ўсё выконваюць ролю “наглядчыкаў” для традыцыйнай культуры. І не выпадкова існуе меркаванне, што зарабіць грошай на ёй немагчыма. Пэўная частка грамадства адносіцца да традыцыі як да нечага замшэлага, нецікавага, несучаснага. Чаму так? Мне падаецца, што прычына ў фармальным падыходзе да традыцыйнай культуры. Музей побытавых рэчаў ці мастацкіх вырабаў, фальклорны ансамбль — звычайная візітоўка вясковага дома культуры. Спадзяюся, што ніхто не будзе спрачацца, што ўсё гэта трэба мець. Але як зрабіць традыцыйную культуру трэндам?