“Ёсць у мяне такая карціна: елачка, выкінутая пасля святаў на сметнік. Дык вось, зусім не абавязкова сюжэту быць манументальным. Калі я прынёс на выстаўку гэтую работу, мне зноў жа сказалі, што ў мяне дах паехаў: Данцыг сметнікі піша… Але сметнік можа шмат чаго сказаць пра чалавека, пра яго натуру. Елачка, выкінутая пасля святаў на вуліцу, — гэта навела пра чалавека. Гэта трагедыя! Сюжэт невялікі, а праблема самоты і няўдзячнасці — глабальная”.