Успрыняцце ўніверсітэта беларускім грамадствам як інтэлектуальнага і культурнага цэнтра маладой краіны ішло ў ва многім праз асобу рэктара, які ва ўсіх сваіх выступленнях, пачынаючы з прамовы на 3-м з’ездзе Саветаў і скончваючы публічнымі лекцыямі перад насельніцтвам, прапагандаваў ідэю і сутнасць універсітэта ў Беларусі і для беларусаў. Ужо ў 1922 г. сярод 70 членаў ЦВК ССРБ быў і беспартыйны рэктар БДУ У.І. Пічэта. Уладзіміра Іванавіча ў снежні 1922 г. абралі дэлегатам на Усебеларускі з’езд Саветаў ад Мінскага гарсавета.