Бельск, я не магу не напісаць пра цябе. Надта з розных бакоў я цябе ведаю, ускраек маёй айчыны. Надта ў розных іпастасях мне прыходзілася завісаць на тваіх вулачках і задворках. Я ведаю, што гэты нарыс ніхто не надрукуе: ТіО скажа што нефармат, Будзьма – увогуле парнас для абраных, Наша Ніва – ды ну яе ў пень адразу з ейным “заўтра апублікуем”, Архэ – і так паставіць ціхенька на свой сайт, абы аўтар не заўважыў, Большой – зноў будзе казаць, што за падобныя опусы іх зачыняць. Таму пралятаць – дык з музыкай, ніякіх рэверансаў, ні ў чый бок. І ідзіце лесам адразу тыя, хто хоча знайсці тут ўсялякую бздуру накшталт “Бельск – наш.” Хаця ён сапраўды наш, дакладней – мой, асабісты.