У маладосці я любіла хадзіць ў паходы, трэба было трэніравацца, а Ігар мне дапамагаў, прыбягаў раніцай перад працай, забіраў мяне і мы разам рабілі прабежкі, потым разыходзіліся па дамах і ехалі на працу. І вось так пакрыху і дабегаліся”, – усміхаецца Святлана.