Але ў вершы 12:49 для таго ж спалучэння διδόναι ἐντολήν перакладчыкі, акрамя Л. Дзекуць-Малея і А. Луцкевіча, абралі зусім іншыя лексемы для перадачы субстантыўнага кампанента, верагодна, з улікам таго, што суб’ектам дзеяння тут ужо з’яўляецца Бог: …ἀλλ’ ὁ πέμψας Με Πατὴρ Αὐτός Μοι ἐντολὴν ἔδωκε, τί εἴπω καὶ τί λαλήσω. — …а Айцец, Які паслаў Мяне, Ëн Мне запаведзь даў, што казаць і што прамаўляць (БК). — …але Айцец, што паслаў Мяне, Сам даў Імне расказаньне, што маю казаць а што гукаць (Ст.). — …але Айцец, які паслаў Мяне, Ён даў Мне запаведзь, што казаць і што гаварыць (ККББ).