Айцец Канстанцін запомніўся прыхаджанам надзвычай міласэрным і дабрадзейным пастырам, з асаблівай любоўю ён ставіўся да асірацелых дзяцей, памагаў абяздоленым і бедным. Айцец Канстанцін быў выдатным прапаведнікам слова Божага, быў строгім і патрабавальным у пытаннях веры. З 1809 года пад кіраўніцтвам айца Канстанціна ў Стара-Шаркаўшчыне пачалося будаўніцтва новага драўлянага храма. Бацюшка асабіста арганізаваў пошук сродкаў, выязджаў у Маскву для збору ахвяраванняў на іканастас. Гэты цудоўны пазалочаны іканастас знаходзіцца ў Шаркаўшчынскім Успенскім храме да сённяшняга дня. 13 лістапада 1912 года адбылося ўрачыстае асвячэнне новазбудаванай царквы. У памяць аб завяршэнні будаўніцтва прыхаджане з вялікай удзячнасцю паднеслі свайму настаяцелю ікону роўнаапостальнага Канстанціна з памятным надпісам. Гэтая ікона і цяпер захоўваецца ў мясцовым храме. Мірны перыяд пастырскага служэння айца Канстанціна закончыўся ў 1915 годзе, калі лінія фронту Першай сусветнай вайны наблізілася да тэрыторыі Літоўскай епархіі, якую ў той час узначальваў архіепіскап Ціхан (Бялавін), будучы Патрыярх Маскоўскі і ўсяе Русі. 29 жніўня 1916 года ўладыка Ціхан наведаў Стара-Шаркаўшчынскі прыход. У тым жа годзе архіепіскап Ціхан прызначыў іерэя Канстанціна загадчыкам Беразвецкай школы, якая была эвакуіравана ў Стара-Шаркаўшчыну ў сувязі з ваеннымі дзеяннямі.