Паспяховая рэалізацыя паіменнага галасавання азначала, што сама Канстытуцыя – справа часу. Пайменнае галасаванне было арганізавана і праведзена даволі хітра. Можна з упэўненасцю канстатаваць, што гэта была спецаперацыя з мэтай апрацоўкі тых дэпутатаў, якія былі супраць прэзідэнцтва альбо абыякава адносіліся да яго. На гэты конт можна згадзіцца з членам парламенцкай апазіцыі С.І. Навумчыкам (93), і прывесці прыклад з дэпутатам Вярхоўнага Савета 12-га склікання У.В. Кавалёнкам. Слынны лётчык-касманаўт ўзяў бюлетэнь ў 9:00, а здаў яго ў 9:05, падтрымаўшы, натуральна, палажэнні (94). Аднак У.В. Кавалёнак, пачынаючы з 5 жніўня 1992 г. калі быў прызначаны начальнікам Ваенна-Паветранай інжынернай акадэміі Расійскай Федэрацыі, літаральна выпаў з жыцця Вярхоўнага Савета, а 20 кастрычніка 1992 г. прасіў Вярхоўны Савет зняць з сябе дэпутацкія паўнамоцтвы (95).