Пасля паўстання 1863 года расійскія ўлады забаранілі прымаць у каталіцкія ордэны новых паслушнікаў, у канцы XIX стагоддзя ў Аглона памёр апошні дамініканец і храмам сталі кіраваць епархіяльныя святары. У 1920 годзе ў Аглона быў рукоположён першы латышская біскуп – Антоні Спрингович, які зрабіў Аглона цэнтрам адроджанага Рыжскага біскупства.