Распачынаўся фестываль, паводле яшчэ ў Нясвіжы закладзенай традыцыі, з навуковых чытанняў. Адпаведна з еўрапейскімі стандартамі, не праз год апасля, а акурат да іх была падрыхтавана кніга “Архітэктурная спадчына Беларусі — канстанта памяці”, у якой сабраны ўсе даклады. Увогуле гэтая канферэнцыя, дзякуючы выдатным арганізацыйным здольнасцям заслужанага дзеяча мастацтваў Беларусі, доктара культуралогіі, прафесара Уладзіміра Скараходава, прайшла, “як па пісаным”: прагучалі абсалютна ўсе заяўленыя даклады, у іх паслядоўнасці прагледжвалася строгая логіка — ад паэтычна-філасофскага ўступнага слова самога навуковага кіраўніка і агульных прававых пытанняў аховы гісторыка-культурнай спадчыны да храналагічна адбудаванай канструкцыі, першая прыступка якой прыпадала на часы Вялікага княства Літоўскага, а апошняя — на перспектывы цяперашняга сельскага турызму.