Так менавіта і здарылася, за што я, канечне, шчыра падзякаваў сябру пазней. Раблю гэта і цяпер, яшчэ раз — на яго чарговыя ўгодкі. Няхай ён і там, на Нябёсах, за полагам Вечнасці ведае і бачыць, што дабро ніколі не забываецца тымі, хто яшчэ мае шчасце ўсміхацца Сонцу і можа штодня ў душы радавацца сваім новым уражанням і адчуванням…