Загадкі былі напісаныя даволі цікавым спосабам. “Далібог, смяялася тая галава. Мо проста зубы скаліла, а мо — з нашых бедаў. І зубы агромністыя былі, велічынёй з конскія, але вострыя, і многа іх было на такую галаву аж данельга. Зубы былі вострыя, нібы цыркулі. Адныя былі падобныя на малаткі, другія нібы калоны, самыя дзіўныя выглядалі нібы ступені. Вочы вялізныя, як сподкі, каламутна-сінія ў зелень, ашклянелыя. І страшна было глядзець у тыя вочы, і мурашкі па спіне, нібы жудаснага змія ўбачыў, і непамысна неяк, і нібы ў чымсьці вінаваты”, — напрыклад, так быў зашыфраваны адзіны ў горадзе дом Масонскай ложы.