Гэта гучала асабліва часта падчас трэнінгу “Душэўная свечка”, які стаў даўняй традыцыяй нашага лагера. Усе садзяцца ў круг, выключаюць святло і перадаюць адно аднаму велізарную свечку (яе Валянціна Васільеўна кожны год прывозіць у лагер), і дзеці, пакуль яе трымаюць, дзеляцца ўражаннямі ад першых дзён у ім.