Радуе кожная сустрэча з аднавяскоўцамі, паўстаюць у памяці вобразы тых, хто адышоў у вечнасць. “Разуменне сяброўства ў мяне сваё і, можа, крыху дзіўнаватае, — прызнаецца паэт. — У дашкольным маленстве найлепшым сябрам маім быў сусед — дзядуля Франак, з якім мы разам пасвілі свіней на выгане, палілі агонь у дуплах старых вербаў і смажылі на ражэнчыках сала. “Здзяцінеў стары”, — казалі пра дзеда, а мне здаецца, што мы па-сапраўднаму сябравалі”. Нарадзіўся Казімір Камейша 4 снежня 1943 года ў сялянскай сям’і. Скончыў Дзераўнянскую сярэднюю школу, Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт імя У. I. Леніна. Служыў у арміі, працаваў у раённых газетах, на Беларускім радыё, у часопісах “Полымя”, “Маладосць”, “Вясёлка”, “Вожык”. Не абцяжараны, а ўзбагачаны жыццёвым вопытам сягае ў думках высока і далёка. 3 чмялінага груда, як з паднебнай гары, бачыць “роднага краю твар — у маршчынах шляхоў і барознаў”, “белы чаромхавы яр, нёманскай хваляй расхвалены”, возера Кромань — “вока пушчы векавой”.