У справаздачы рады і старшыні гаварылася шмат пра выдавецкую і літаратурную дзейнасць, пра арганізацыю сустрэчаў з моладдзю. Выглядала на тое, што ПЭН – гэта нейкі маладзейшы мадэрновы філіял Саюзу беларускіх пісьменнікаў з перформансамі, слэмамі, міжнароднымі літаратурнымі маёўкамі, дыскусіямі ў фрэйме постмадэрнізму. Усё гэта робіцца, маўляў, каб прыцягнуць моладзь, бо яна стамляецца чытаць доўгія старамодныя тэксты на беларускай мове.