І вось прэм’ера! Я сядзеў у зале і, зразумела, глядзеў на ўсё вачыма рэжысёра, хваляваўся за тэхнічныя моманты, сачыў за ігрой артысткі і за гукам. Пасля такога напружання “прыйшоў у сябе” толькі праз паўгадзіны пасля спектакля.