— А я з Ліды, — гаворыць Аляксей Бязмен, — але застаюся ў адной базавых арганізацый факультэта ў Мінску, дзе і практыку праходзіў, і працаваў летам. Хаця лічу, што на цяперашні момант ніхто з нас добра не ведае, што канкрэтна яго чакае. Адна справа — праходзіць практыку, калі ты асоба, якая не нясе асаблівай адказнасці, іншая справа — займаць адказную пасаду, калі патрабаванні зусім іншыя і ад цябе залежыць пэўны ўчастак работы. Жылля ў мяне пакуль няма, збіраюся наймаць, але гэта не палохае. Мяне цікавяць перспектывы, а іх тут больш, чым у родным горадзе, таму і выбар я зрабіў адпаведны. Дома, канечне, бацькі падтрымаюць, але я малады, хачу рызыкнуць, дамоў жа вярнуцца заўсёды паспею.