Школьная пара — важны фрагмент у карціне шчасця кожнага з нас. Невыпадкова выраз “другі дом” стаў амаль сінонімам слова “школа”. Мы прыходзім сюды яшчэ зусім малымі, без вопыту, ведаў, без разумення свету. Нас сустракае першы настаўнік, якому неабходна падтрымліваць няўпэўненых, сціплых, някемлівых хлопчыкаў і дзяўчынак у пачатку іх станаўлення. Прабягуць гады — і гэты настаўнік, які быў для нас компасам на шляху да першых ведаў, будзе назіраць за дарослымі мэтанакіраванымі выпускнікамі, радавацца за іх поспехі і трымаць унутры сябе спадзяванне на іх шчаслівую будучыню. Тыя ж пачуцці перажывае і класны кіраўнік, выпускаючы свой клас. Колькі разоў агортваюць гэтыя прыемныя перажыванні педагога! А дзеці адпраўляюцца ў дарослы свет і праносяць праз усё жыццё ўспаміны пра школу і сваіх настаўнікаў. Ці ўпішуцца гэтыя ўспаміны ў пазл іх шчасця — залежыць ад настаўнікаў.