Гэта песня пра тое, да чаго кожны з нас імкнецца. Усе мы ідзём наперад. Прынамсі, мы лічым, што ідзём наперад, а насамрэч можа аказацца так, што мы рухаемся па кругу. Але на нейкім вітку гэтага кола жыцця кожны атрымлівае тое, чаго варты. У выпадку Аляксандры і Канстанціна - гэта музыка, каханне, творчы поспех. А ў некага гэтае кола лёсу прыносіць іншыя здабыткі, але варта марыць. Адсюль і асацыяцыі з Галілеем, маўляў, усё круціцца...