У 1980-х вызначэнне мовы варожасці пашырылася і пачало ўключаць разам з катэгорыямі расы, этнічнасці, рэлігіі, нацыянальнасці і класа іншыя катэгорыі ідэнтычнасці гістарычна віктымізаваных груп – жанчын, лесбіек, гомасексуалаў і людзей з інваліднасцю. Як бачна з вызначэння мовы варожасці, замацаванага ў Дакладзе Еўрапейскай камісіі па барацьбе з расізмам і дыскрымінацыяй (ECRI, 8 снежня 2015), на сённяшні дзень у панятак мовы варожасці ўключаны максімальна шырокі спектр катэгорый ідэнтычнасці, да якіх можа ўжывацца мова варожасці.