Гісторыя ўзнікнення традыцыі дакладна не вядома, але ў памяці яе носьбітаў захаваліся веды ад іх бацькоў і бабуль, таму трэба меркаваць, што традыцыя захоўваецца ад пачатку заснавання вёскі і па сённяшні час. Носьбіты традыцыі ўпэўнены, што “душы ўмерлых жывуць, ёны ідуць до стола жывіцца возле нас, бывало як не сходзіш на могліцы, ці не позовэш до собе за стол, то будуць ёны мучыцца, шчо забылі іх, сніцца будуць, пужаць… трэ ў гэтыя дні обязацельно іх клікаць: “ходзеце на обед до нас, мы ўжэ готовыя, а вы ляжыце… усё на столе стоіць…”. На ноч шчэ пэрад сном усіх прыпомніць, прыкозаць “Поможыце год перажыць, коб быў мірны, урожайны, коб усе здоровыя былі…”