Цяпер застануцца найперш кінастужкі з яго ўдзелам. А памяць раз-пораз будзе падкідваць кадры з колішніх фестывальных “Лістападаў” і тое, як ён разбівае талерку “на шчасце”. І — усе-ўсе-ўсе ягоныя ролі, праз якія ён працягвае жыць.