У КІШЭНІ маёй армейскай гімнасцёркі ляжалі невялікая фотакартка карагандзінскага старца Севасціяна і маленькі крыжык. У вучэбцы на ранішняй паверцы сяржант знайшоў іх і паведаміў камандзіру роты. Апраўдваўся, што гэта здымак дзядулі. Са мною сталі праводзіць атэістычныя гутаркі. Настойліва патрабавалі адракціся ад Бога, веры і ўступіць у камсамол. Я не мог зразумець, калі быць камсамольцам так добра, то чаму вы мяне сілком туды заганяеце? Пераканаць мяне так і не змаглі. У пакаранне перавялі дзяжурыць на аўтамашыну ГАЗ-63, на якой вывозіў смецце. Паўгода штодзённа займаўся гэтай справай.