– Шчыра любіў Беларусь і прызнаваўся ёй у гэтым у сваіх творах Ніл Гілевіч. Прыкладам таго можа служыць верш “Паклон табе, мой беларускі краю!”, які я вельмі люблю. Ніл Гілевіч для ўсіх нас – узор чалавека-грамадзяніна і патрыёта. Падабаюцца санеты Максіма Багдановіча, асабліва “Паміж пяскоў Егіпецкай зямлі”. Кранае і кожны раз, калі чытаю, пакідае глыбокі след у душы “Рэквіем па кожным чацвёртым” Анатоля Вярцінскага. Падабаецца баладны цыкл Аркадзя Куляшова пра подзвіг беларускага народа ў гады Вялікай Айчыннай вайны. Лірычнай цеплынёй вызначаецца інтымная лірыка Петруся Броўкі. Высокім узорам яе застаецца мой любімы верш “Пахне чабор”.