30 лістапада не стала найлепшага лірыка савецкага кінематографа, любімага рэжысёра многіх пакаленняў. Без фільмаў Эльдара Разанава цяжка ўявіць жыццё, бо яны сталі неад’емным яго атрыбутам. У такія моманты сапраўды разумееш, што сыходзіць цэлая эпоха. Ці наблізіцца ў бліжэйшы час хто-небудзь да такога ўзроўню майстэрства, ці зможа так тонка адчуваць душу чалавека і кінематаграфічны жанр? Эльдар Разанаў ніколі не баяўся казаць праўду і высмейваць чалавечыя заганы. Яго героі - квінтэсенцыя савецкага чалавека ў паўсядзённым жыцці.