Распаўсюджванне змей па ўсёй Зямлі прыйшлося на пачатак позднемелавага перыяду, гэта значыць ад 100 да 95 млн гадоў таму. Большасць закамянеласцяў змей, знойдзеных у Паўднёвай Еўропе, Афрыцы, Паўночнай і Паўднёвай Амерыках і на Сярэднім Усходзе, не мелі пярэдніх канечнасцяў, толькі некаторыя мелі маленькія, бескарысныя заднія лапкі, паведаміў навуковец. Паведамляецца, што ў абедзвюх кавалачках бурштыну таксама выяўленыя казуркі, рэшткі раслін і бесхрыбтовых. Гэта сведчыць пра тое, што змеі жылі ў вільготным і цёплым трапічным дажджавым лесе з прэснаводным асяродкам існавання. Пры гэтым некаторыя лясы знаходзіліся паблізу марскога ўзбярэжжа, доказам чаго зяўляецца наяўнасць марскіх востракод у знойдзеным бурштыне. Старажытныя змеі, мяркуючы па раней знойдзеных закамянеласцям, жылі ў вадзе. Таму дадзеная знаходка стала першым адкрыццём віду змей, якія жылі ў прыбярэжным лесе мезазойскай эры. Гэта сведчыць аб тым, што першабытныя змеі жылі ў больш разнастайным асяроддзі- сказаў Сін Лі. Дасягненні міжнароднай каманды навукоўцаў былі апублікаваныя ў апошнім нумары амерыканскага навуковага часопіса Science Advances, даччыным выданні прэстыжнага навуковага часопіса Science. 