З дапамогай майго даўняга сябра Генадзя Прыбыткі ўдалося адшукаць у Маскве прадстаўніцу рода Багіно, дачку Люсі — Людмілы Канстанцінаўны — Ірыну Анатольеўну Багіно, якая шчыра падзялілася са мной каштоўнай інфармацыяй. А сёлета ў Нацыянальным архіве Рэспублікі Беларусь (НАРБ) пашчасціла натрапіць на асабовую справу Канстанціна Станіслававіча Багіно, што захоўваецца ў фондзе № 42 Наркамасветы. Усяго чатыры аркушы анкетных даных, фотаздымак і цудоўны шчымлівы ліст маскоўскай адрасаткі аднавілі няпростае жыццё гэтай інтэлігентнай творчай сям’і.