– Самае дзіўнае, што людзі не ўпадалі ў песімізм. І дапамагала ім у гэтым песня! – нібы вяртаецца ў тыя часы мой суразмоўца. – Адна з бабулек цудоўна іграла на гармоніку, а астатнія аднавяскоўцы так цудоўна і зладжана спявалі! Гучалі рускія, украінскія і, канешне, беларускія народныя песні. Нідзе не чуў, каб так ад душы спявалі. А аднойчы…