Вытокі беларускай літаратурнай элегіі - у народнай песні (працоўнай, абрадава-сямейнай), вопыце рускай і сусветнай літаратур, якія ўплывалі ня беларускую. Упершыню як паэтычны жанр зявілася ў XIX ст. (Думка Францішка Багушэвіча, Могілкі невядомага аўтара). У творчасці Максіма Багдановіча заняла значнае месца, выявіўшы настрой асабісты і грамадскі (...Не кувай ты, шэрая зязюля...Даўно ўжо целам я хварэю Цемень). 