Мы ўжо адзначылі вышэй, што ў п’есе не пашанцавала Робін Гуду і што ў спектаклі яго перамогі знівеліраваны слабым праціўнікам. Натуральна, што Мілаванаў аказаўся ў найбольш цяжкім становішчы. Ранейшыя выступленні А. Мілаванава адкрываюць у ім акцёра творча вельмі цікавага. Тым больш прыкра за Робін Гуда, які стаў прахадной роллю. Мілаванаў у “Робін Гудзе” свядома адмаўляецца ад прыёмаў выпадковых, разлічаных на знешні эфект, ён робіць усё, каб іграць псіхалагічна верагодна. І было б няправільна сцвярджаць, што Мілаванаву-Робін Гуду не хапае значнасці. Значнасць ёсць, ды вузкія рамкі ролі скоўваюць акцёра, не даюць раскрыцца ў поўную меру (“Літаратура і мастацтва”, верасень 1963 года, І. Гатоўчыц “А дзе Робін Гуд?”).