Хлопцу ў свой час былі набытыя і мабільны, і камп’ютар (каля года ён вучыўся дома). Аднак Жэню раздражняла іншае: неабходнасць пяць разоў на дзень калоць інсулін (хоць ён выдатна рабіў гэта самастойна), а таксама немагчымасць быць такім як усе. Дапамагла пасталець наступная жыццёвая сітуацыя. Родны дзядзька і яго жонка былі пазбаўленыя бацькоўскіх правоў, у іх адабралі дзяцей – Дашу і Дзяніса. Жэня скамандаваў ясна: “Забіраем дзяцей дадому, я дапамагу іх расціць” і стаў для іх клапатлівым старэйшым братам.