“Для таго, найяснейшы кароль польскі, пан мой міласцівы, той цуд Божы вашай вялікасціперадаецца, каб праклятая унія была загублена навекі. А што яна праклятая, тое ізаконамі пацвярджаецца. О, бяда таму, хто пракляты айцом духоўным, якому раней належаў. Няхай жа ваша каралеўская міласць ласкава на тое гляне з-за прыроджанай вашай дабрыні іпрысягі вашай каралеўскай, каб вера праўдзівая грэчаская грунтоўна была заспакоена, а унія праклятая вынішчана іў нішто ператворана. Бо калі унію праклятую выкараніце, а ўсходнюю ісцінную царкву заспакоіце, то шчасліва пражывяце гады жыцця вашага. А калі не заспакоіце веры ісціннай грэчаскай іне адменіце уніі праклятай, то спазнаеце гнеў Божы. Бо ўжо шалі несправядлівасці да самага піку дайшлі, ужо злосць людская іпыха пераўзышлі ўсялякую меру, а сілы ўлюдзях прававерных сатлелі інадта падупалі.