“Момантам майго навяртання да веры стаў няшчасны выпадак, пасля якога я са зламанымі нагамі апынуўся ў шпіталі, – дзяліўся ўспамінамі Ежы Майка. – Тады я зразумеў, што жыццё чалавека вельмі крохкае, і трэба задумацца над яго сэнсам. Менавіта тады пачала зараджацца нейкая яшчэ вельмі слабая думка быць разам з Богам, Які адзіны можа надаць нейкі сэнс нашаму жыццю. Праз пэўны час я вырашыў прысвяціць сябе святарству, не маючы аніякага ўяўлення пра святарскае жыццё, і ў 27 гадоў паступіў у Духоўную семінарыю ў Кельцах.