Інтэрнэт пашырыў магчымасці доступу да бясплатнай інфармацыі, і, адпаведна, гэта скараціла магчымасці зарабляць для выдаўцоў. Спажывец не будзе аплочваць працу журналіста, калі ёсць магчымасць атрымаць бясплатную інфармацыю. Атрымліваецца, што стваральнікам інфармацыйнага кантэнту становіцца найперш той, хто гатовы плаціць аўтарам. Прыкладам могуць быць бясплатныя выданні ў грамадскіх месцах, якія заўсёды карыстаюцца папулярнасцю, бясплатныя рэкламныя выданні і гэтак далей. Таксама на медыйным рынку ўзмацніўся сегмент выданняў, якія гатовыя не публікаваць тое, што нехта не хацеў бы бачыць у публічнай прасторы.