– Я змяніў сваю думку з таго часу. Спачатку, калі я вяртаўся з Данбасу, мне было вельмі непрыемна. Праязджаеш 200 кіламетраў – і ўсё. Вайны няма. Абсалютна мірнае жыццё, якім яно было 2 ці 4 гады таму! І мне здавалася: як так?! Там людзі паміраюць, там абстрэлы, руйнаванне, смерць, а тут людзі слухаюць музыку, працуюць. Гэта абурала.