Альфрэд Мікус кажа, што хацеў паказаць сучаснасць ХХІ стагоддзя і тое, як мала змяніўся лад жыцця ў вёсцы. Здараюцца, праўда, казусы: “Прыязджаем з журналісткай “раёнкі” ў пастаўскую вёску. Снегу па калена. Знаходзім адну з жывых хат, там самотная бабуля. Пытаемся: “Як Вы тут жывяцё? Дарогі замяло, у райцэнтр хоць выбіраецеся?” А бабуля нам: “Бывае. Вось учора я з… Люксембургу прыехала”. Ці пара венграў, што жыве на Пастаўшчыне летам. На зіму яны з’язджаюць на радзіму: так і не змаглі канчаткова акліматызавацца, хаця Беларусь вельмі любяць.