Колькасць новых і паўторных выданняў — яшчэ адзін паказчык, які дазваляе зрабіць пэўныя высновы: меркаваць пра аб’ём новай інфармацыі, якая ўводзіцца ў зварот праз кнігі, а таксама засведчыць, ці ўмеюць выдаўцы знаходзіць праекты, што адпавядаюць чытацкаму попыту, і наколькі выдавецтвы імкнуцца задаволіць гэты попыт. У большасці краін, і ў Беларусі, у паўторныя выданні не ўключаюцца дадрукоўкі і перадрукі — публікацыі, якія не маюць ніякіх змен у змесце і форме. Такія кнігі ўвогуле не ўлічваюцца статыстыкай у якасці асобнага выдання. Так, паводле нашых дадзеных, у краіне назіраецца тэндэнцыя падзення ўдзельнай вагі новых выданняў: у 2013 г. яны склалі 83,3 працэнта, у той час як у 2012-м гэты паказчык быў на тры працэнты большы, а ў 2001-м удзельная вага новых выданняў складала аж 93,8 працэнта. У прынцыпе, лічыцца, што ў краінах, дзе агульная колькасць выдадзеных кніг досыць вялікая, назіраецца некаторае зніжэнне ўдзельнай вагі першых выданняў.