У межах Святавольскага прыхода знаходзілася двое могілак, а капліц, могілкавых і прыпісных цэркваў не было. Прыход складалі мястэчка Святая Воля, вёскі – Вялікая Гаць, Доўгая, Малая Гаць. Самая аддалённая знаходзілася за 3 вярсты ад царквы. Прыхаджан налічвалася: 721 душа мужчынскага полу, жаночага 737 душ. Амаль усе прыхаджане былі сялянамі. Вернікі займаліся сельскай гаспадаркай, пчалярствам, а ў Святой Волі – бандарным і ганчарным рамяством. Святары лічылі ступень набожнасці вернікаў Святавольскага прыходу пасрэднай, а працэнт пісьменных сярод іх значным (1879 г.). Прычт храма складалі: настаяцель і псаломшчык. У 1840-1879 гадах тут служыў настаяцелем свяшчэннік Мікалай Стаяновіч, які скончыў духоўную семінарыю, пасвечаны ў свяшчэннікі ў 1840 г. На 1879 г. псаломшчыкам быў Мікалай Наседкін, узведзены ў гэты царкоўны чын у 1859 г.