КЛАСАВАЯ барацьба ў 20-х гадах мінулага стагоддзя ў Пухавіцкім раёне, як і ва ўсёй краіне, была бязлітаснай. Яшчэ ў лютым 1923 года ў вёсцы Пярэжыр па-зверску (шкворанам разбілі галаву) расправіліся з грамадскім актывістам Філановічам. Праз тры гады ахвярай стаў Рыгор Жлобіч. Але гэта не палохала тых, хто поруч з імі змагаўся за лепшае жыццё сялян, жыў іх марамі і надзеямі. Пры пахаванні Рыгора Жлобіча пакляўся прадоўжыць яго справу жыхар вёскі Скрыль Савелій Ляпіч. І хаця па ўзросту ён у два разы быў старэйшы за Рыгора, тым не менш яны сябравалі. Пазнаёміліся ж барацьбіты за новае жыццё ў хуткім часе пасля таго, як Жлобіч стаў супрацоўнікам Навасёлкаўскага сельскага Савета. І ў гэтым няма нічога дзіўнага. Вёска Скрыль знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні органа ўлады, у які і атрымаў накіраванне на службу Жлобіч. Яшчэ ў пачатку 20-х гадоў Ляпіч прымаў удзел у пераразмеркаванні панскай зямлі паміж сялянамі, стаў прыхільнікам карэнных перамен у вясковым жыцці. Хлопцы хутка знайшлі агульную мову, інтарэсы, гарой стаялі адін за другога. Больш за тое, аднойчы Ляпіч выратаваў жыццё Жлобічу.