Для рашэння розных лінгвістычных задач аднаго масіву тэкстаў мала. Неабходна, каб тэксты змяшчалі рознага роду дадатковую лінгвістычную і экстралінгвістычную інфармацыю. Так у корпуснай лінгвістыцы ўзнікла ідэя размечанага корпуса. Разметка (tagging, annotation) заключаецца ў прыпісванні тэкстам і іх кампанентам спецыяльных метак (тэгаў). Тэгі дзеляцца на ўласна лінгвістычныя, якія апісваюць лексічныя, граматычныя і іншыя характарыстыкі элементаў тэксту, а таксама знешнія, экстралінгвістычныя (звесткі аб аўтары і звесткі аб тэксце). Адпаведна выдзяляюць два асноўныя тыпы разметкі: экстралінгвістычную і лінгвістычную.