У старэйшых класах я размаўляў па-беларуску па-за сценамі школы. Горад вельмі маленькі і мы былі вельмі вядомыя асобы. Усе людзі ў Салігорску ведаюць, што ёсць апазіцыя, што ёсць частка людзей, якая размаўляе па-беларуску, ў якіх вельмі сур’ёзнае супрацьстаянне з міліцыяй, у якіх ёсць судзімасці. У кожнай паштовай скрыні горада ляжала ўлётка пра тое, што хлопцу ў 16 год пагражае судзімасць за палітычныя погляды. У выніку нават блатныя хлопцы віталіся з намі і паважалі за пазіцыю, за тое, што мы супрацьстаім уладам. Гэтыя людзі таксама не любяць уладу, хаця ім няма розніцы да палітыкі, яны не любяць любую ўладу. Але вось чыста тут нашы інтарэсы супалі.