Аднойчы ў вечнасьць на самотным востраве, у краіне магутных вулканаў, тысячагадовых і халодных, як сама Сьмерць, ільдоў, маўклівых змрочных скал, сівых камянёў, на востраве, які сярод бясконцых акіянскіх прастораў плыве сабе далей ад загніваючай Эўропы з хуткасьцю 5 см у год, зьявіліся тыя, хто назаўсёды зьмяніў твар сучаснага пост-металу (як і мае асабістыя ўяўленьні аб ім як аб клішаванай, сумнай і выключна камерцыйнай прадукцыі).