У 1591 г. за нявысьветленых абставінах у Ўглічы памёр спадчыннік маскоўскага пасаду, апошні сын Івана IV царэвіч Зміцер. Па афіцыйнаму паведамленьню царэвіч пад падчас гульні упаў на нож і закалолі. Аднак хадзілі чуткі, што ён быў забіты па загаду Барыса Гадунова. У 1598 г. памёр цар Фёдар. Ён не меў нашчадкаў, і з яго смерцю спынілася старажытная дынастыя Рурыкавічаў ў Маскоўскім дзяржаве. Пачаўся першы перыяд Смуты - суткі дынастычнай крызісу (1598-1605 гадах.) У гісторыі любой манархіі гэта вельмі небяспечнае час. Дзякуючы падтрымцы дваранства новым царом на Земскім саборы быў абраны Барыс Гадуноў (1598-1605 гадах.) Ён займаўся развіццём рамяства і гандлю, разгарнуў будаўніцтва новых гарадоў у Паволжа. Аднак яго плённая дзейнасць сышла на няма, калі падчас голаду 1601-1603 гг ўлада не змагла змяніць сітуацыю да лепшага, хоць і арганізавала раздачу хлеба галодным.