Старэйшыя сваякі казалі Людміле, што ліхтар, хутчэй за ўсё, выкарыстоўваўся як чыгуначны. Побач з вёскай чыгункі не было. Аднак кіламетраў за дваццаць цягнікі хадзілі. І туды не аднойчы бабуля Ганна падвозіла на кані свайго сына – бацьку Людмілы. Можа, адтуль і прывезла.