Добрыя вечарыны ў маім разуменні, — з якаснай і разнастайнай музыкай, якая нясе ў сябе пэўны сэнс, адбываюцца ў Мінску, Гомелі і Гродне. Нікога не хачу пакрыўдзіць, але ў астатніх гарадах гэта ў асноўным звычайныя дыскатэкі, за выключэннем нейкіх прыватных ініцыятыў. Да клубных сталіц свету нам пакуль крыху далёка, але з перыферыі мы сыходзім дакладна. І наогул, цяпер на абшарах СНД адбываецца незаўважная звычайнаму абывацелю рэвалюцыя ў электроннай музыцы. Апошнім часам з’явілася шмат годных артыстаў, дыджэяў. Многія з іх пакуль яшчэ нікому не вядомыя, але гэта справа часу. Яны сядзяць у студыях і пішуць музыку на высокім ўзроўні. Я ведаю, бо мне часта скідваюць для праслухоўвання розныя дэма-запісы. І калі і надалей усё так будзе адбывацца, то праз год-два ў нашай краіне адбудзецца росквіт электроннай культуры. Ён ужо пачаўся ў Расіі і Украіне, дзе многія мясцовыя дыджэі і прадзюсары набылі статус сусветных зорак электроннай музыкі, на іх раўняюцца, а іх кружэлкі хутка раскупляюць. Мы знаходзімся на парозе гэтага.