— Вяxadдоxadма, страшxadна. Але страх чаxadсам з’яўляxadецца добxadрым стыxadмуxadлам, каб выxadявіць штоxadсьxadці сваё. Згодxadны, што ў “Вясxadне…” святxadло і дар Ніxadжынxadскаxadга выxadяўляxadюцца асабxadліxadва, але я імкнуўxadся паxadстаxadвіць гэxadты знаxadкаxadміxadты баxadлет ужо ў праxadстоxadры наxadшаxadга чаxadсу. Тое, што ён выxadкліxadкаў стоxadльxadкі дысxadкуxadсій, ліxadчу яго варxadтасxadцю.