Воістіну воскресе Хрістос!Дзьмітрый, я маю на ўвазе тую пазіцыю, што Хрыстос ня меў гнамічнай (выключна чалавечай) волі, паколькі Ён ня быў выключна чалавекам, але Богачалавекам. Гэтым абыходзіцца праблема ўдобасхільнасьці да граху ў Яго чалавечай прыродзе. Яна (удобасхільнасьць) магла і быць, але не знахадзіла сабе прылажэньня, бо магла схіліць чалавека, але не Бога. Генадзь, я так разумею, абыходзіць гэтую праблему інакш. Ён лічыць, што ўдобасхільнасьць да граху ня ёсьць непарочная страсьць кшталту голаду, стомы, неабходнасьці ў сне і г.д. і была пераадоленая ў прыродзе ў момант Свайго ўцеланеньня, актам самаго ўцеланеньня. Я правільна разумею вашыя пазіцыі?Зараз што тычыцца майго пункту гледжаньня, то мяне больш вабіць першы пункт гледжаньня. Інакш спакушэньне Хрыста сатаною ў пустыні выглядае нейкім фарсам, ну, па скрайняй меры, сатана выглядае ў дадзенай сітуацыі проста глупцом. Апроч гэтага цяжка сумясьціць тэрміны воспринял з ацаленьнем у момант восприятиякалі ацаліў у момант успыяцьця, то ўспрыяў ужо (часткова) ацэленае і не эквівалентнае нашаму. Гэты момант мяне неяк непакоіць... 