Глыбіня павялічвала мэтры. Сваё шукай, пакуль ты ёсьць, І адчувай, хто свой, хто госьць, толькі госьць. Мая лодка плыве і калыша яе, Я ніякіх прыпынкаў ня маю. І ў маёй галаве велізарны сумнеў На двубой зь ім мяне выклікае. Сваё шукай, пакуль ты ёсьць І адчувай, хто свой, хто госьць, толькі госьць. Баюся стаміцца і моцы ня хопіць, Мінуць навальніцу, як гэта маркоціць. Але разумею — сваё я шукаю, Яно абагрэе я рацыю маю (я рацыю маю) Сваё я шукаю (сваё я шукаю)