На той момант яшчэ заставаліся жывыя старажылы, якія паказалі месца і распавялі, што “вызваліцелі” расстрэльвалі палонных на беразе Нёмана з кулямёта, а пасля прысыпалі зямлёй у ямінах тамсама. Уначы мясцовыя перапахавалі ахвяраў той бойні, адзначыўшы месца камянямі: так памяць пра магілу перажыла Саюз і трапіла да актывістаў польскай супольнасці.