Рыгор Аляксандравіч вельмі сціплы чалавек, якога не так проста разгаварыць. Каб зразумець, які ён на самай справе, трэба паназіраць за яго непасрэднай работай з дзецьмі. Адразу заўважаеш, што выхавальнік добра адчувае дзяцей, быццам ведае, што ім патрэбна ў кожны канкрэтны момант. У яго групе пануе атмасфера спакою і свабоды. На занятках ціха, педагог ніколі не павышае голасу, расказвае і тлумачыць усё роўным тонам, дзеці добра яго разумеюць. Некаторыя малышы па-асабліваму цягнуцца да яго, як да другога таты. Для кагосьці ён, як вядомы персанаж дзядзька Сцёпа, — моцны, вясёлы і добры сябар-велікан. Дзеці дзеляцца з ім чымсьці патаемным, просяць пачытаць казку або пагуляць у цікавую гульню, дапамагчы вырашыць праблемы. І ў Рыгора Аляксандравіча для кожнага знаходзіцца асаблівы падыход, адказ на ўсе “чаму?” і “навошта?” і рэцэпт ад усіх дзіцячых праблем. У чым жа сакрэт цудоўнага псіхалагічнага кантакту педагога з дзецьмі? Вытокі сакрэту — ва ўнутраным спакоі педагога, душэўнай раўнавазе, якія памножаны на разуменне псіхалогіі дзяцей і на індывідуальны падыход да кожнага з іх.