Пракаветная карова Жута, якая ідзе нетрадыцыйным сюжэтам паўз наш новы час, з усёй густой міфалогіяй вакол яе, дзёрзкі ўдар па Барадаўкіну, безразважна шчаслівы Гулівер у клетцы-хатцы на каленках у Глюмдалькліч – вось да чаго варта прыслухацца, вось, дзе дрыжыць аповед, вось, дзе ключы да новай кнігі Альгерда як пошуку Голаса. Варта збіраць такія месцы “хвалявання”, рэагуючы на іх не як на выклік ці пазіцыю, а як на сігналы-ключы – каб толькі ў канцы, паадчыняўшы ўсе дзверы, знайсці за імі і сябе, і Альгерда. І Барадаўкіна. І нашу адвечную карову.