Прыналежнасць да полацкай літаратурна-пісьмовай традыцыі даказваюць і моўныя асаблівасці Друцкага евангелля XІV ст., напісанага ўставам у два слупкі. Рукапіс уяўляе сабой поўны апракас. Тэкст дайшоў да нашых дзён практычна ў першасным выглядзе, адсутнічае толькі адзін сшытак. Пасля евангельскіх чытанняў у кнізе ёсць прыпіска дзелавога характару, у якой адзначаецца дата пабудовы царквы святой Багародзіцы ў Друцку — 1001 г., але некаторымі даследчыкамі сёння яна ставіцца пад сумненне. Нягледзячы на гэта, можна сцвярджаць, што традыцыя пісьма ў Друцку як цэнтры княства мае глыбокія карані, паколькі падчас археалагічных раскопак былі знойдзены фрагменты фундамента і некаторыя прадметы царкоўнага абсталявання, у тым ліку і пісалы, яшчэ ў слаях глебы ХІІ ст. Арыгінал помніка захоўваецца ў Новасібірску.