— Ты ў цёткі была... Дзе ж твае вочы, дзе ж твой сорам, калі ты мне, твайму бацьку, пачынаеш ілгаць у вочы... Ой, гора маё, вялікае гора, і за чые грахі павінен несці я пакуту гэтую, каб мая родная, любая калісьці дачка і, на табе, спазналася... з кім, з гэтым гоем агідным, з гэтым няшчасным шэйгіцам...