Змянілася і фестывальная атмасфера. Раней яе квінтэсенцыяй было дастаткова дэмакратычнае закуліссе, закрытыя джазавыя вечарыны. Цяпер — вулічныя паказы, якія збіраюць вялізныя натоўпы. Развіццё фестывалю вымушае прывесці гістарычныя паралелі і згадаць колішнія суадносіны оперы-seria, што прызначалася для вышэйшых саслоўяў, і оперы-buffa, якая на пэўным этапе паказвалася ў антрактах сваёй “сур’ёзнай” калегі — як інтэрмедыя. Дарэчы, менавіта тая больш мабільная і камерная разнавіднасць жанру стала рухавіком працэсу — у той час, як напышлівая seria з яе схільнасцю да зорных імёнаў і багатых спецэфектаў — тормазам. Зрэшты, і яна ізноў раптам набыла актуальнасць — але ўжо праз два стагоддзі!