Хлопчыку хацелася вучыцца, але школа была толькі польская, а польскай мовы Жэня не ведаў. Так і давялося сядзець першую зіму дома. Праўда, у вольную часіну бацька вучыў сына чытаць па-польску. Безліч разоў даводзілася паўтараць незнаёмыя словы. Але ўсё ж маладая энергія і прыродныя здольнасці перамаглі – хлопец з большага авалодаў польскай мовай і пайшоў у пачатковую школу ў Шкленікова. Дзіўныя тут былі парадкі. Вучні часта не разумелі асобных слоў польскай мовы, і тады ў ход ішла шырокая лінейка. На ўсё жыццё запомніўся верш “Кто ты естэсь?” – “Поляк малы”. Праўда, і тут хлопчык стаў неўзабаве атрымліваць выдатныя адзнакі, стараўся браць цікавыя кніжкі са школьнай бібліятэкі. Вучыўся зімой, а летам, як і кожны беларускі вясковы хлапчук, пасвіў кароў.