Дзіўная ўсё ж рэч гэта рэклама! Яшчэ крыху – i мы канчаткова паверым, што ўсё сапраўды годнае, а тым больш адметнае, рэкламе не паддаецца. Ці ў ёй не мае патрэбы, бо не мае асаблівай патрэбы ўвогуле. Скажаце. я не маю рацыі? Тады ўзгадаю, як прыклад, адну з апошніх канцэртных праграм у Беларускім дзяржаўным музычным тэатры – Мелодыі Ісаака Дунаеўскага.