Нягледзячы на “шыкоўны” ўзрост, Марыя Феліксаўна памятае ўсё да драбніц, ахвотна ўзгадвае пра былое. Як многа і цяжка даводзілася працаваць, будавацца, паднімаць дзяцей, упраўляцца з вялікай гаспадаркай, пераносіць выклікі лёсу. Былі праблемы са здароўем, але ў адчай не ўпадала. Галоўнае ў сям’і – лад і згода, сцвярджае сёння бабуля. Яны са Станіславам Адамавічам на сумесным жыццёвым шляху даўжынёй ў больш чым пяць дзесяцігоддзяў абыходзіліся без знявагі, сварак і прыдзірак. Муж з любоўю і надзвычай беражліва адносіўся да свае палавінкі. “Як гэта сёння жыць і сварыцца?” – не разумее доўгажыхарка.