ПРЫГАДВАЮЦЬ, калі толькі пачыналі хадзіць па-скандынаўску, аднавяскоўцы праводзілі іх здзіўленымі позіркамі. Дзеці і ўнукі падтрымалі, нават інвентар падарылі. Цяпер тры пенсіянеркі з палкамі на вясковай дарозе — з’ява звычайная. Ходзяць штодня. Дома застаюцца толькі ў завіруху ці моцны мароз.