“Калізей з’яўляецца раптоўна, як быццам са зменай ветру. Вось перад вачыма размаляваны графіці плот, а за паваротам над верхавінамі дрэў Аппійскага пагорка ўжо бачны аркі арэны. І адразу цяжка паверыць, што яна была тут заўсёды, што Калізей існаваў да таго моманту, як ты яго ўбачыў”. У СЯРЭДЗІНЕ чацвёртага курса я раптам...