У Смаргонскім раёне добра памятаюць вясельныя і хрэсьбінныя песні. У традыцыйных строях у ХХ стагоддзі ўжо не жаніліся, адзенне куплялі ў горадзе. Аднак ход цырымоніі захоўваўся цалкам традыцыйны: гулялі тры дні, здымалі маладой вянок і зашывалі яго ў падушку ці пускалі на ваду, пераапраналіся ў цыганоў. На вясельных здымках можна пабачыць адмысловыя вясельныя брамкі, аплеценныя зелянінай. Іх робяць дасюль. За савецкім часам маладыя ездзілі вянчацца ў Вільню, каб пазбегнуць магчымай пагалоскі пасля цырымоніі ў мясцовым касцёле, бо ўладамі гэта не віталася.