Я ўзгадаў пра гэта, разважаючы над сённяшнімі чытаннямі. У Кнізе Быцця мы бачым свет пасля першароднага граху. Кідаецца ў вочы, што еднасць з Богам і з іншым чалавекам тут парушаная. Адам усведамляе сваю галізну і палохаецца. Ён бездапаможны і безабаронны, траціць пачуццё адказнасці за свае ўчынкі. Ён не бачыць вынікаў уласнага выбару, а ва ўсім абвінавачвае Бога: Ты даў мне гэтую жанчыну, а цяпер хочаш мяне пакараць…