Асаблівае значэнне ў лірычнай прозе мае субектыўнае-за кошт павелічэння аўтарскага ўспрымання рэальнасці, абектыўны план становіцца другасным. Празаічны субект адрозніваецца ад лірычнага тым, што калі ў лірыцы ён тоесны самому сабе, то ў прозе прысутнічае суадноснасць з абектыўным светам. Таму ў лірычнай прозе заўсёды ёсць як субектыўнае (прыватнае, індывідуальнае, чалавечае “я”), так і абектыўнае (рэальнасць, якая праходзіць праз свядомасць аўтара).