“Мы не разгубляемся, і хоць наш вонкавы чалавек блажыцца, дык унутраны чалавек аднаўляецца дзень у дзень. Бо нашая лёгкая короткая бяда выпрацоўвае для нас празьмерна большую вечную вагу славы, гледзячы не на бачнае, а на нябачнае. На самой справе, что ёсьць бачным, ёсьць часовым, а что ёсьць нябачным, ёсьць вечным” (2 Карыньцянаў 4:16-18).