— Усе звесткі пра гэта ўскосныя, афіцыйных ніякіх дакументаў няма. Летам 1918 года Чырвоная Армія толькі стваралася, а Балаховіч апынуўся на тэрыторыі, занятай бальшавікамі. Там Троцкі яму прапанаваў узначаліць кавалерыйскую частку і ўвогуле ледзьве не стаць інспектарам, то бок кіраўніком, усёй кавалерыі. Тады быў такі час, што шансы мелі вайскоўцы нават з невысокім званнем. Што казаць, летам 1917 года Балаховіч толькі атрымаў званне паручніка (сучаснае — лейтэнант — А.К.), а летам 1919 года ён ужо быў генералам. Таму нічога тут дзіўнага няма. Бальшавікі яшчэ не праявілі сябе негатыўна, французскія ваенныя спецы кансультавалі Леніна, як змагацца з немцамі, а Балаховічу патрэбна было сфармаваць каля сябе сілу, што ў яго і атрымалася. Але Балаховічу было ад пачатку не па шляху з бальшавікамі, таму ён папрасіўся ў ваколіцы Лугі, пад Пскоў, каб быць падалей ад цэнтру і пры мажлівасці перайсці на іншы бок.