Наогул у Нясвіжы найбольш турыстаў менавіта з Мінску ды Расіі. Аднак мы заспелі ў замку экскурсію для літоўскіх падарожнікаў. Праводзілі яе, праўда, на рускай мове. З замежных у замку можна замовіць экскурсію толькі на польскай ды англійскай мовах. Экскурсія праходзіць даволі хутка і толькі ў самых агульных рысах знаёміць турыста з гісторыяй палацу і родам Радзівілаў. З тых двух аповедаў, якія нам давялося паслухаць, зразумець паслядоўнасць гісторыі немагчыма. Але дадатковых пытанняў турысты не задавалі, таму цалкам верагодна, што прадастаўленай ім інфармацыі хапіла. У параўнанні з папярэднім прыездам у Нясвіж, мы заўважылі, што стала больш сувеніраў. Праўда, сярод іх знайшлося шмат недарэчных. Напрыклад, якое дачыненне да Радзівілаў і іх жыцця мае кніга грузінскай паэзіі ці гісторыя савецкіх плакатаў? Пасля Нясвіжа ў Пінск мы рухаліся фактычна без прыпынкаў. З мястэчак за нашай спінай засталіся Капыль і Ганцавічы.