Мастак прадстаўляе нам свет у тонкіх лірычных перажываннях і, кранаючых глыбінёй і выразнасцю, драматычных калізіях. Спалучэнне лірыкі з воляй, здольнай ускалыхнуць самае патаемнае ў чалавеку, прывяло яго да філасофскіх абагульненняў. Натура ж у яго працах зяўляецца штуршком для сінтэзу ўражанняў, у тым ліку, розначасовых па эмацыйнаму складу.