Дзве магутныя імклівыя сцяны ярасна сутыкнуліся, цяжка ўдарыліся адна аб адну. Пачуўся жахлівы тысячароты стогн-крэкт. Акрывавіліся-зачырванелі шаблі і дзіды. З ліхаманкавай хуткасцю кожны стараўся нанесці ўдар хутчэй, чым ягоны вораг. І адразу ж узвіўся моцны вецер, хоць яшчэ некалькі імгненняў таму ветра не было, не варушылася й травінка. Гэта пачаўся звышрэзкі, звышабломны пераход дзесяткаў і соцень людзей ад жыцця да смерці. Чалавечыя душы адначасова вырываліся з чалавечых мёртвых целаў, узляталі на неба.