Канферэнцыя ў Сан-Францыскапраходзіла з 25 красавіка па 26 чэрвеня 1945 г У ёй прынялі ўдзел каля 300дэлегатаў ад 46 краін свету. Пры абмеркаванні Статута ААН паўстала дзве праблемы:па прыняцці рашэнняў у Савеце Бяспекі і пытанне апекі над калоніямі ізалежнымі тэрыторыямі. Адносна першага з іх было прынята савецкуюпрапанову, згодна з якім рашэнне Савета Бяспекі (СССР, Злучаныя Штаты Амерыкі, Англія, Францыя, Кітай)прымаюцца аднагалосна. Гэтыя краіны атрымалі права вета. Дзякуючыгэтаму праву выключалася магчымасць выкарыстання аўтарытэту міжнароднайарганізацыі для апраўданьня дзеянняў, якія супярэчаць прынцыпам Статута ААН. Аднак,гэта зніжала эфектыўнасць ААН як інструмента абароны міру, паколькі дамовіццакраінам з рознымі інтарэсамі было складана. Разам рашэнні, прынятыя СаветамБяспекі, задавальнялі інтарэсы ўсіх дзяржаў. Адносна другой праблемы вырашана, штосістэма апекі павінна спрыяць развіццю народаў залежных тэрыторый ўнапрамку да самакіравання або незалежнасці .