– Аперэта – гэта яшчэ і вельмі абмежаваны вольны час. Ты ўвесь час там, на сцэне. Кніга, музей, прырода – гэта паміж рэпетыцыямі і спектаклямі, – скардзіцца з усмешкай мая субяседніца. – Я мала бывала ў іншых тэатрах. Мала бачыла на сцэне вялікіх акцёраў. Мару пабываць у розных гарадах, паглядзець і паслухаць драматычныя і музычныя спектаклі. Тэлебачанне не можа замяніць уражанняў ад жывой сувязі з тэатрам, сцэнай, як не можа яе замяніць і крытычная літаратура, якую многа чытаю. Трэба ўсё бачыць і чуць самой...