“У мяне тут розныя пароды. Ёсць мікалаеўскія, статныя, грывуны, а таксама паўліны. Вось бачыце, яны маюць такі прыгожы хвост”. Ксёндз бярэ ў рукі галубку і падносіць, каб паказаць нам. Бачна, што птушка крыху знерваваная і спрабуе збегчы. “Гэта яна вас проста не бачыла і крыху баіцца”, – заўважае гаспадар. Сярод мікалаеўскіх ёсць матылькі. Заўважыўшы неразуменне ў маіх вачах, ксёндз Леанід тлумачыць: матылькамі называюцца таму, што ў палёце могуць завісаць на адным месцы. Гэта так прыгожа! Выглядаюць як вялікія матылькі.