Падзел на катаў і ахвяр быццам разбурае магчымасць камунікацыі. Немагчыма дараваць, немагчыма нават пачаць размову. Героі засяроджваюцца на сабе, а іх спробы выйсці і паспрабаваць зразумець некага па іншы бок “барыкады” аказваюцца марнымі. Герой Пятровіча збягае за мяжу, маці і дачка з другой часткі застаюцца са сваёй трагедыяй сам-насам нават на перапоўненай гасцямі і сябрамі кухні (“з вялікімі ад жудасці вачыма”).