І вось ужо стаіць пакінуты і пачынае паміраць, павольна руйнуючыся пад ударамі непагадзі. Спачатку на волю ветру здаецца дах, затым бурыцца столь. Застаюцца толькі чорныя вачніцы пустых вокнаў, якія ўжо ніколі не загарацца цёплым святлом. Але калі хоць адзін чалавек наведвае свой стары дом, ён будзе жыць!