У беларускiм грамадзтве на сучасным этапе разьвiцьця вельмi востра стаiць пытаньне захаваньня этнiчнай адметнасьцi, нацыянальнага Я. Усё болей паглыбляючыся ў сусьветныя й рэгiянальныя iнтэграцыйныя працэсы, мы ўсё болей аддаляемся ад сваiх каранёў, губляючы ня толькi сваю сьвядомасьць, але й каштоўнасьцi духоўнай i матэрыяльнай культуры, без якiх яна (сьвядомасьць) iснаваць проста ня можа. На жаль, у летуценьнях сёньняшняга жыцьця звычайны беларус менш за ўсё зьвяртае ўвагу на свой духоўны стан, аддаючы перавагу праблемам працы, сямi, камфорту, багацьця. У апошнi час беларушчына нават губляе свае пазiцыi сярод iнтэлiгенцыi, якая заўсёды была яе абаронцам i выратавальнiкам.