Захар Шыбека: Мне пасуе вобраз традыцыйнага, сярэднявечнага, першаснага мястэчка. Якім яно было пачынаючы з XVI стагоддзя, калі мястэчкі былі ў стадыі росквіту. Мне бачацца там не толькі касцёлы, палацы, гандлёвыя рады, плошча, ратуша... Але і гарманічная мадэль эканамічнага падзела працы, дзе кожны займаўся сваёй справай – і ўсе разам мелі поспех… А гаспадары мястэчак, чые палацы знаходзіліся ці тут, ці побач – уносілі сюды свой інтэлектуальны капітал, кіравалі гэтымі працэсамі, і рабілі элітную культуру. Гэта было гарманічнае стварэнне, дзе кожны паважаў працу іншага. Мястэчкі ігралі важную адукацыйную ролю – там будаваліся школы, праз гэтыя мястэчкі еўрапейская гарадская культура прасочвалася ў самыя глухія куточкі Беларусі. У часы росквіту ў Беларусі было больш за 400 мястэчак…