Неяк Віця паехаў па справах у Брэст. У банку купіў латарэйны білет. (Які — не называю спецыяльна, каб не рабіць рэкламу фірме.) Паклаў латарэйку ў кішэню і забыўся пра яе. Вярнуўся ў Мінск і працаваў сабе далей. Праз нейкі час пайшоў у банк пакласці “пенёндзы” на тэлефон. Разлічыўся картачкай. Успомніў пра куплены латэрэйны білет і вырашыў таксама яго праверыць.