Яшчэ прыклад. Да мяне на прыём трапіў падлетак. Яго прывялі пасля выказванняў пра тое, што смерць магла б вырашыць праблемы. Падчас работы з ім выкарыстоўвалася пясочная тэрапія. Хлопчык падзяліў пясочніцу на дзве часткі, назваў карціну “Жыццё і смер ць” і амаль сіметрычна маляваў дзве тэмы, расказваючы пры гэтым, як многа ў жыцці несправядлівасці і што ў ім самім як быццам нешта памірае, калі ён з гэтым сутыкаецца. Такому падлетку неабходна падтрымка чалавека, які дапаможа разабрацца з праблемамі, з якімі сам хлопчык справіцца не змог. Важна навучыць такіх дзяцей выпрацоўваць імунітэт да рэальнасці. Што тычыцца прафілактыкі суіцыдальных паводзін, самым першым і важным метадам з’яўляецца навык бацькоў і дарослых бачыць і чуць дзіця.