Вераніка Ганчарэнка зацікавіла нас як майстрыха дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва. Аднак, як аказалася пасля нашага знаёмства, не толькі на яе як на педагога, які працуе ў сельскай мясцовасці, можна звярнуць увагу, а і на яе сям’ю, якая амаладзіла вёску. Дзмітрый і Вераніка, абое выпускнікі Мікалаеўшчынскай сярэдняй школы, пасля свайго вяселля купілі ў Старым Свержані дом. Маладая сям’я мае ад гэтага вялікую радасць – чыстае паветра, мерны лад жыцця, свой агарод, двор. Гэта сапраўднае багацце. Дзмітрый Анатольевіч працуе станочнікам у цэху вытворча-майстарскага ўчастка ў Акінчыцах, а Вераніка Мікалаеўна – выхавацелем у Старасвержанскім дзіцячым садзе. Пасля заканчэння Баранавіцкага дзяржаўнага ўніверсітэта Вераніка Ганчарэнка атрымала спецыяльнасць педагога-псіхолага. Аднак у Старым Свержані, куды яны пераехалі на пастаяннае месца жыхарства, свабоднай была вакансія выхавацеля дзіцячага сада. Вераніка Мікалаеўна ўмее знаходзіць плюсы, а не мінусы. Яна гаворыць, што за шэсць гадоў работы на гэтым месцы яна адчула ў сабе, што вельмі любіць маленькіх дзяцей, з вялікім задавальненнем ідзе на працу. Адзначае і тое, што сельскія сем’і больш простыя, у педагагічнага калектыву дашкольнай установы ўсталяваўся выдатны кантакт з бацькоўскай грамадскасцю. Бацькі добразычлівыя, удзячныя, з гатоўнасцю ідуць на ўсе прапановы дапамагчы, паўдзельнічаць у агульнай справе. І гэта акрыляе педагогаў для ажыццяўлення новых праектаў, для паўнавартаснага выканання вучэбнай праграмы і выхавання дашкольнікаў.