Першым чалавекам на вёсцы яе можна назваць не толькі з-за грамадскай пасады, а і таму, што часам зімой яна застаецца адна ў першай палове населенага пункта. Але пакідаць родныя мясціны не хоча, хоць настойліва і клічуць да сябе дзеці. “У іх добра, але дома – лепш, – сцвярджае жанчына. – Неяк давялося пасля пералому пабыць у іх, а калі праз некаторы час вярнулася дадому, хацелася расцалаваць свае вуглы”.