Валодзька цяжка ўздыхнуў і вельмі нядобрымі словамі ўспомніў той дзень, калі па-спрабаваў стаць гарналыжнікам. Ён адзін раз больш-менш прыстойна з’ехаў з гары, намерыўся замацаваць поспех і надзвычай паспяхова пераламаў усе дзве нагі. Яго ледзьве выцягнулі са снежнай гурбы, адвезлі ў баль-нічку, сабралі паламаныя косткі, а вось гарналыжная амуніцыя коштам у некалькі соцень долараў ляснула – хтосьці спрытны ёй, гэта самае, прыстасаваў ногі.