Пасля падпісання Рыжскага мірнага дагавора ў 1921 годзе Валожын перайшоў у польскае падпарадкаванне і стаў павятовым горадам. Новая адміністрацыя клапацілася, каб усюды падтрымліваліся парадак і прыгажосць. Для добраўпарадкавання мясцовых дарог набылі спецыяльны паравы каток. У двары сучаснага дзіцячага сада № 2 для яго пабудавалі гараж. Каток гэты быў сапраўдным жалезным монстрам: агромністы, чыгунны, шматтонны! Яго рухавік запраўляўся не бензінам ці мазутам, а, як цяпер кажуць, мясцовымі відамі паліва – дровамі. На адзін сеанс работы яму патрабавалася “з’есці” два вазы бярозавых дроў! Як след падсілкаваўшыся, каток выдатна трамбаваў глебу, раўняючы невялікія пагоркі і неглыбокія канаўкі. Першая добраўпарадкаваная шаша злучыла Валожын і гародзькаўскую чыгуначную станцыю. Людзі тады нацешыцца не маглі: “Едзеш, як па стале!”