Узрадаваныя ад дасягнення мэты, прыхаджане Полацкай епархіі рушылі ў Пакроўскі манастыр да святой Матроны Маскоўскай. Там чарга куды менш, бо мошчы блажэннай у Маскве знайшлі пастаянны спачын. Людзі ішлі да святой з жывымі кветкамі. Часцей з яе любімымі белымі ружамі і хрызантэмамі. Матрона прадказвала: Пасля маёй смерці на магілку маю мала будзе хадзіць людзей, толькі блізкія, а калі і яны памруць, запусцее мая магілка, толькі зрэдку нехта прыйдзе. Але праз многа год людзі даведаюцца пра мяне і пойдуць натоўпамі за дапамогай у сваім горы, з просьбамі маліцца аб іх Госпаду Богу. І я ўсім буду дапамагаць і ўсіх пачую. Яшчэ перад смерцю яна сказала: Усе, усе прыходзьце да мяне і расказвайце, як жывой, пра свой смутак, я буду бачыць, і чуць, і дапамагаць вам.