Ён адаптаваў гісторыка-мастацкі метад Джавані Марэлі, каб вызначыць стыль асобных майстэрняў і мастакоў, нават там, дзе не было знойдзена аўтографа, напрыклад, Берлінскага мастака, працы якога ён вылучыў першым.