Такім чынам, уладкаванне ваенных адбывалася адначасова са зменамі ў жыцці мясцовых жыхароў. Яно тычылася не толькі быту і гаспадаркі, але і іншых бакоў жыцця. Так, для дзяцей да сямі год была адчынена выхаваўчая ўстанова. Працавала школа з двухгадовым тэрмінам навучання, а потым з’явілася шасцігодка. Дзеці з Кашараў маглі вучыцца ў Пружанскай гімназіі імя А.Міцкевіча. Для іх быў арганізаваны падвоз. У гарнізоннай школе вучыліся не толькі дзеці ваенных, але і сялян. Доўгі час класы размяшчаліся ў адной з казармаў 20-га артпалка, а ў 1939 г. з’явіўся асобны школьны будынак.