Сярод ночы я прачнуўся, нешта мяне разбудзiла. Прыслухаўся. За акном шапацiць. Ага, iдзе дождж. Падымаюся, выходжу з хаты i адразу ж акунаюся ў лёгкi, спакойны шум. Падстаўляю пад дождж сваю руку i адчуваю, як на яе падаюць дробненькiя лёгкiя кропелькi. Дождж густы, лагодны, i ўся вёска пад яго начным покрывам спiць цiха-цiха.