— Уражанні ад вандроўкі ў Лучай толькі станоўчыя, — расказаў пасля завяршэння свята Усевалад Сцебурака. — Па-першае, уразіла само месца — мая ўлюбёная Заходняя Беларусь, край прыгожых азёраў і лясоў. Па-другое, мясціны блізкія да маёй малой радзімы — Вілейкі. Па-трэцяе, сам факт выступлення ў касцёле пакідае шэраг эмоцый. Не выказаць уражанні, якія адчуваеш, калі стаіш у храме тварам да паспольства. Гэта асалода, якую цяжка з чымсьці параўнаць. А акустыка — проста дзіўная! Здаецца, радкі набываюць новае гучанне — больш глыбокае і важкае…