Аднойчы Віктар Цімафеевіч распавёў мне прытчу, пачутую ў студэнцкія гады ад сябра і аднакурсніка Атара Іаселіяні. Аднаму мастаку, які лічыўся майстрам адлюстравання кветак, заказалі намаляваць тыгра. “Спецыяліст па кветках” падумаў, памаўчаў, а потым адказаў: ”Я з задавальненнем намалюю вам тыгра, толькі ён у мяне будзе падобны на чайную ружу як дзве кроплі вады, — вы ўжо не судзіце мяне строга...” Віктар расказваў прытчу, усміхаўся і казаў, што сапраўдны творца тым і адрозніваецца ад халоднага рамесніка, што яму важна заўсёды заставацца самім сабой.