Вера Паўлаўна прадыктавала задачу. Віця запісаў яе на дошцы і пачаў рашаць. Біўся, біўся, але задача, як на тую бяду, не рашалася. Ён нешта запісваў, сціраў, зноў запісваў і скончыў тым, што, утаропіўшыся ў дошку, пачаў нервова круціць у руках крэйду.