Дарэчы, быў яшчэ адзін цікавы момант падчас першага кастынгу, калі мяне папрасілі выступіць перад людзьмі, што стаялі ў чарзе ў Зорны дом. Усё адбылося імгненна: хтосьці схапіў за руку, вывеў на сцэну перад Домам, колькі слоў — і ўжо гучыць мая фанаграма, і трэба спяваць. А там — тысячны натоўп! Мамачкі! Страшна! Але нават не гэта тут было галоўнае. У сярэдзіне натоўпу некалькі хлопцаў падчас твайго выступлення проста “абліваюць” цябе славесна з галавы да ног у вельмі грубай форме. У гэты ж час (я аб гэтым даведалася пасля)на даху будынка сядзіць аператар і здымае тваю рэакцыю на “крытыку”. І ўвесь адзняты матэрыял ідзе ў твае дасье. Такім чынам, адсейвалася нямала людзей, і ў той жа час, наадварот, кагосьці вярталі, запрашалі на наступны кастынг.На “Фабрыцы” ўсё прадумана, усё пралічана: як ты выглядаеш, спяваеш, наколькі ты камунікабельны, як рэагуеш на крытыку, ці моцная ты асоба, здольная пераадольваць цяжкасці — усё бралася да ўвагі… Арганізатары стараліся ўлічыць усё, бо ў праект укладваюцца вялізныя грошы, а шоу, як спяваецца ў песні, павінна доўжыцца.