Гэты раман – пра так званую таксычную сувязь. Дзьве дзяўчынкі – Стэфа і Адэля – вырасьлі разам, як два дрэвы, пераплеценыя стваламі (гэтая мэтафара перасьледуе нас на працягу ўсёй кнігі), вырасьлі з попелу, бо пажар забраў у адной маці, у іншай – усю сямю. Украінка і немка, служанка і пані – ці дзьве амаль родныя сястры? Ці два найгоршыя ворагі. Цягам году (а менавіта столькі часу нам даецца, каб іх паназіраць) абедзьве шукаюць адказу на гэтае пытаньне. Згадваючы мінулае, гадуючы адна дзеля адной вэрбальных гадзюкаў, каб джаліць няшчадна, а потым шкадаваць усім сэрцам і перавязваць раны.