Адзін з маіх добрых знаёмых Мікола Сасноўскі (дарэчы, сябра легендарнай “Майстроўні, а таксама фотааматар, прысутны на ўсіх тагачасных сустрэчах ды імпрэзах, каб усё фіксаваць і тым часам ствараць своеасаблівы летапіс), неяк прапанаваў мне ўзяць удзел у святкаванні Купалля, якое ладзіла наша адраджэнская моладзь у Вязынцы. Што і казаць, трапіць туды мне вельмі хацелася, тым больш, што мелася сабрацца асаблівая публіка, “чужыя не дапускаліся. Не так усё проста — трэба было адпавядаць.