Дэмабілізаваўся Аляксандр Рыпінскі ў 1953 годзе. Апошнія месяцы даслужваў у Прымор’і. Пры звальненні падпісаў абяцанне аб “неразглашении”, таму, нават, члены сям’і доўгі час не ведалі, дзе і як ён служыў. З гадамі завеса тайны стала разбурацца. Канчаткова яна рухнула ў гады перабудовы. Асабліва часта Аляксандр Аўрамавіч на гэту тэму гутарыў з унукам. Дапытлівы хлапчук у час наведвання Кічына цікавіўся не толькі мясцовымі славутасцямі. Успаміны дзядулі, у гонар якога яго назвалі, захаплялі, абуджалі гонар хлапчука, выхавалі ў ім цікавасць да гісторыі роднай краіны. Гэта менавіта ён падказаў журналістам нашай газеты тэму для чарговай публікацыі.