Сёння ізноў, але гэтым разам са студэнтамі падчас практыкі, ўбачыў як варона гуляла з любімым каменчыкам – прыляцела, трымаючы яго ў дзюбе і 4 ці 5 разоў кідала з рознай вышыні на дарогу з пліткі паміж Нёманам і замкамі. Часам са слупа асвятлення, а часам з палёту. І адразу кідалася падымаць яго пасля адскокаў. На жаль, здымкі зрабіць не атрымалася, але яны былі б аналагічныя гэтым. Толькі што каменьчык быў троху меншы і амаль правільнай круглай формы- як белы мячык.