“Наступным прыпынкам стала невялікая хатка зноў жа ў маёй роднай вёсцы Палушы. Свае песні (пра каханне) мне праспявала Колышка Галіна Ільінічна. Нарадзілася яна ў 1952 годзе, а прыехала з горада Горлаўка да сяброўкі, і так яе прывабіла прыгажосць нашай краіны, што засталася яна тут на ўсё жыццё. Яе сям’я адрознівалася ад усіх іншых тым, што ўсе мелі добры голас. Галіна Ільінічна з маладосці да самай пенсіі працавала загадчыцай Палушскага сельскага клуба. У гэты час яна амаль на кожнае свята рыхтавала канцэрт у мясцовым клубе, куды запрашала жанчын пажылога ўзросту, і яны спявалі народныя песні. Уся вёска была ў захапленні. Сама таксама спявала. Дзве з гэтых песен яна агучыла мне.