Дзякуючы яшчэ аднаму цікаваму дакументу, знойдзенаму мной у Нацыянальным гістарычным архіве Беларусі, мы можам не толькі даведацца аб пазыкоўцах Яна Марцінкевіча, але яшчэ трохі ўдакладніць меркаваную дату вянчання Францішкі. Можна з упэўненасцю сказаць, што яе вяселле адбылося пазней за 10 сакавіка 1801 года, а хутчэй за ўсё, і пазней за 15 сакавіка. Менавіта ў гэты дзень Ян Марцінкевіч асабіста ўнёс у акты земскага суда слуцкага павета выдадзеную сваёй дачцэ, якая яшчэ не змяніла дзявочага прозвішча на прозвішча мужа, даверанасць на адшуканне ў Беларускай губерні, як тады называлі губерню Магілёўскую, некалькіх пазык. Мяркуючы па гэтым дакуменце, можна меркаваць, што ў гэты час і сама Францішка яшчэ жыла разам з бацькам на Случчыне, але ўжо было вырашана пытанне аб яе пераездзе да будучага мужа.