Дзяўчына з мнагадзетнай сям’і набыла спецыяльнасць швачкі і адчайна шукала работу. Аднойчы Каця прачытала ў газеце аб’яву аб наборы спецыялістаў яе профілю на швейную фабрыку ў Чэхію. Пазваніла ў агенцтва, дзе паабяцалі добры заробак, пераканалі, што яна павінна аформіць турыстычную візу, а па прыездзе ў Чэхію ёй адкрыюць рабочую. У Брно дзяўчыну сустрэлі прадстаўнікі фірмы і адвезлі ў дом на ўскраіне горада. Там у падвальных памяшканнях знаходзілася падпольная швейная майстэрня, дзе працавалі і жылі каля 200 жанчын. Працаваць давялося без выхадных па 14-16 гадзін у суткі. Плацілі ўсяго па 100 долараў у месяц. Каб нявольніцы не збеглі, іх нікуды не адпускалі без нагляду, а бунтарак маглі і жорстка збіць.