Тады гэта быў адзіны сегмент, які меў рынкавыя характарыстыкі. Камерцыйнай нерухомасці не было, у гэтым сегменце 99% уласнасці належала тады дзяржаве. Не існавала і складаных рынкаў з патрэбамі інтэлектуальных паслуг - кансалтынгу, абслугоўвання інвестыцый на рынку нерухомасці. Кватэры і то можна было прадаваць толькі праз тры гады пасля прыватызацыі. Але рынак ужо існаваў, быў абарот капіталу і прадукту. Адпаведна, патрабаваліся паслугі спецыялістаў. Тады пакупніку і прадаўцу было складана знайсці адзін аднаго. Шляху камунікацый былі не вельмі дасканалыя: газеты, падезды, платы, дошкі абяваў. Звязваць гэтыя інфармацыйныя раўчукі разам, адсочваць, аналізаваць - была адна з асноўных патрэбаў на рынку.