— Па-першае, прагаварыць адно аднаму эмоцыі (негатыў у тым ліку), якія накапіліся, абмеркаваць, якая сітуацыя склалася ў сямі, разам вырашыць, што рабіць далей. У гэтым нават больш уважлівае стаўленне да чалавека, чым у тым, каб проста сказаць: я сыходжу. І па-другое — не трымаць дзіця ў няведанні. Не трэба паглыбляцца, але не ўтойваць, што тата, напрыклад, будзе жыць асобна, але малы будзе абавязкова бачыцца з ім.