– Вядома, гэта мой родны дом. Ведаю прадстаўнікоў і назвы многіх радоў – Камзары, Аўрамы, Макары… Ёсць нават радавод сям’і майго мужа, складзены адным з родных. Добра ведаю старыя назвы вуліц. Напрыклад, гэта сёння наша вуліца называецца Юбiлейнай. А раней яна насіла назву Пераходы. Чаму? Таму што праз вуліцу цякла рэчка, было гразка, клалі гаць для пераходу… Гэта ўсё вельмі цікава – трэба пра гэта памятаць, перадаваць такую інфармацыю з пакалення ў пакаленне. А сёння, паўтаруся, людзі з’язджаюць, у тым ліку і з нашай вёскі. Чалавек у цяперашні час адарваны ад зямлі. І гэта не проста словы. Людзі не трымаюць гаспадаркі. Раней у нашай вёсцы было 5 чэргаў амаль па 30 кароў у кожнай. Сёння засталася адна, у якой толькі 13 жывёл. Калі чалавек не мае часу і не хоча займацца гаспадаркай, не iмкнецца да таго, каб вырасціць нешта сваімі рукамі на прысядзібным участку, тады ён губляе адчуванне каштоўнасці зямлі і сувязі з прыродай. У такім выпадку ў яго душы вёска памірае…