- Я была студэнткай магістратуры Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі, калі ў маім жыцці з’явілася радыё. На той момант гэты прафесійны віраж здаваўся абсалютнай выпадковасцю, але, як вядома, выпадковасцяў не бывае, лёс цябе вядзе ў пэўным, вядомым толькі яму, накірунку. У маім выпадку гэты накірунак быў у бок Чырвонай, 4. Калі ўспамінаць свае першыя эфірныя будні, то цяжкасці, з якімі, вядома, сутыкаецца кожны на пачатку сваёй работы, кампенсаваліся цікавасцю да прафесіі, жаданнем зрабіць усё магчымае і немагчымае. Было, вядома, шмат самакапання. Самакрытычнасць, перфекцыянізм - гэта самае складанае ў рабоце для мяне і сёння. Але тут дзякуй калегам: яны і падтрымаюць, і “спачываць на лаўрах” табе не дадуць. У нас у гэтым сэнсе заўсёды пануе атмасфера здаровай канкурэнцыі.