— Ну што мне запомнілася, калі мяне шасцімесячную везлі ў ГУЛАГ… Вось літаральна перад Вамі з сястрой сваёй гаварыла, з Жэняй. Ёй 5 гадоў было. Яна можа больш памятае. А так… Памятаю толькі, што самая верхняя паліца ў вагоне была, калі ехалі назад. Гэта праз 5 гадоў. Чым мы былі вінаватыя? Выслалі як сям’ю ворага народа. А ў мамы, мала таго што інсульт там здарыўся, – у яе зроду эпілепсія была, яна працаваць не магла. Ільготы ў нас цяпер забралі, дык дабіваемся для кожнага нейкай дапамогі індывідуальна. Разавыя дапамогі магчымыя. Калі паходзіш… А помнік самі паставілі, грошы хадзілі па прадпрыемствах клянчылі, ну дык хто даў, а хто не даў…