Паэзія любіць цікавы сінтаксіс, нелагічны. Чытаючы верш, мы правальваемся ў разломы між радкамі і нават між асобнымі словамі. У вершы кожнае слова ўжо дзея. Яно не хоча нас адаслаць да нечага, яно хоча здарыцца.