А Вольгу Альховік саломапляценнем захапіла тагачасная загадчыца Малькавіцкай бібліятэкі Галіна Вацлаваўна Мякета.xadxad- Яна ўмела не толькі зацікавіць нас чытаннем добрых кніг, але і добра ладзіла з дзецьмі, з ёю можна было пагаварыць на любую тэму, да яе парад мы ўсе прыслухоўваліся. І калі Галіна Вацлаваўна прапанавала навучыцца плесці з саломы прыгожыя рэчы, да яе ў гурток запісаліся амаль усе мае аднакласнікі. Праўда, прыгожыя рэчы ў нас пачалі атрымлівацца не адразу, самыя непаседлівыя пакінулі гэты занятак. Мне ж цікава было доўгімі вечарамі прападаць у бібліятэцы, праўда, тады я не здагадвалася, што любоў да саломы ў мяне сур’ёзная і надоўга, xadxad вяртаецца ўспамінамі ў дзяцінства Вольга Альховік. Ды і як можна было здагадацца, калі пасля школы яна паступіла ў Гродзенскі гандлёвы каледж і спадзявалася, што будзе прадаўцом. А сёння яе старэйшы сын Мікіта, назіраючы, як мама працуе з саломай, з гонарам канстатуе, што ў мамы залатыя рукі. Абедзьве Вольгі, перш чым прыйсці на работу ў цэнтр рамёстваў, паспрабавалі сябе ў розных відах дзейнасці. Затое сёння яны лічаць, што ім з работай пашанцавала.