У Чашніцкім раёне і цяпер можна пачуць паданне пра звычайную вясковую жанчыну Сцепаніду Капусту. Французы, уцякаючы з-пад Масквы, забілі яе мужа і дачку, гвалтам забралі карову і каня, спалілі ў вёсцы Капцэвічы амаль усе хаты. Адзін з ваякаў адбіўся ад зграі і, зусім змарнелы, з’явіўся глухім шэрым прыцемкам, нібы жудасны прывід, на ганку Сцепанідавай сялібкі. Убачыўшы на стале няхітрую сялянскую вячэру — толькі што звараную з лупінай гарачую бульбу ды салёныя агуркі — накінуўся на яе. Нясцерпная хваля імгненнага, як удар маланкі, пякучага гневу накрыла жанчыну. Яна схапіла на прыпечку вялікі гаршчок кіпятні і рашуча абрынула вар на галаву ворага...