А вусаты, з клюшнямі рак летам па начах з’ядаў усё, што знаходзіў спажыўнага на дне. Як толькі адчуў, што вада пахаладнела, страціў рухавасць, махнуў на ўсё сваёй клюшняй ды папоўз спаць у нару, што загадзя сабе зрабіў. А нара ў яго не прамая, а з паваротамі. Востры, нібы шыла, нос і моцныя клюшні – надзейная абарона ад таго, хто можа пасягнуць на яго сон.