— Беларусь хоць і не вельмі вялікая краіна, але клімат у розных рэгіёнах адрозніваецца. І калі на Віцебшчыне на Масленіцу могуць ляжаць гурбы, то на Гомельшчыне звычайна ўжо бачны праталіны, таму тут і пачынаюць гукаць вясну, — тлумачыць даследчыца. — Гуканне на Масленіцу не моцна адрозніваецца ад гукання на іншыя святы. Але ёсць зафіксаваныя факты, што ў некаторых рэгіёнах вясну сустракалі з сырам у руках, з елкай. Да прыкладу, у Тонежы Лельчыцкага раёна захавалася традыцыя пячы птушачак з цеста, хоць звычайна гэта робяць на Саракі 22 сакавіка. У Пагосце Жыткавіцкага раёна вясну гукаюць з маслам, сырам, нефарбаванымі яйкамі і булачкамі. Вузельчыкі з гэтымі прысмакамі даюць дзеткам, якіх затым падсаджваюць на страху якога-небудзь збудавання, дзе яны частуюцца і гуляюць у біткі.