Вялікі перыяд майго жыцця прыйшоўся на сумесную працу з Рыгорам Харыкам. Вось яркі прыклад таго, як чалавек з кансерваторскай адукацыяй, прыйшоўшы ў тэатр, самастойна спасцігаў усе складанасці і тонкасці нашай прафесіі. Над кожным спектаклем, над кожнай роляй ён працаваў натхнёна, з поўнай аддачай. Я, канешне, чым магла памагала яму. І ён вырас у выдатнага саліста, цудоўнага партнёра. Іграць з ім у пары — гэта быў, як цяпер кажуць, поўны кайф.