Валожынскі ешыбот узнік па ініцыятыве віленскага гаона Іліі, які даручыў заснаваць ешыбот дзеля выкладання Талмуда па новаму метаду свайму лепшаму вучню Хаіму Валожынскаму(Хаім Нахман Бялік).Такую мянушку ён атрымаў, бо быў родам з нашага горада і меў тут сваю мануфактуру - шарсцяную фабрыку. Так Валожыну наканавана было стаць цэнтрам, куды на працягу стагоддзя накіроўваліся яўрэйскія юнакі дзеля пашырэння сваіх ведаў.Работа па адкрыцці ешыбота пачалася ў 1803 годзе, а заняткі тут афіцыйна наладзілі толькі праз тры годы - ў 1806 годзе. Пад кіраўніцтвам рабіна Хаіма ў вышэйшай духойнай школе спачатку навучалася каля дзесятка юнакоў. Заможны Хаім дбайна клапаціўся пра патрэбы слухачоў. Слава пра навучальную ўстанову імкліва распаўсюджвалася, неўзабаве сюды пачала зязджацца моладзь з розных куткоў свету. Тады гаспадар ешыбота звярнуўся да розных абшчын, каб аказалі пасільную матэрыяльную падтрымку. На сабраныя ахвяраванні неўзабаве быў узведзены драўляны будынак. А пазней пабудавалі трохпавярховы мураваны, бібліятэку. За час свайго працяглага існавання ешыбот па розных прычынах закрываўся тры разы, але заўсёды зноў аднаўляў сваю дзейнасць, працягваў развівацца. Школа ўмяшчала ў сваіх сценах да 400, а часам і больш слухачоў, якія зязджаліся не толькі з Рассіі, але з Расіі,але і з Англіі, Аўстрыі, Сірыі, Егіпта.