Ў гэтым месцы апавядання варта адчуць роспач першых іўрытамоўных энтузіястаў. Канешне, шмат хто смяяўся з гэтых рамантыкаў. Шмат хто думаў і казаў у тыя часы: Навошта? Калі ёсць жывая мова ідыш?! Мы не хочам гаварыць з памылкамі і абражаць іўрыт — старажытную Боскую мову, на якой гаварыў першы чалавек. Мы не хочам мець праблемаў з уладамі!