Як і на з’яўленне серыяльнай анімацыі з канкрэтна зададзенай мэтавай аўдыторыяй (дзеці, скажам ад 3 да 10 гадоў) і, уласна, вызначанай мэтай: падрыхтаваць пакаленне інаватараў. Колькі ні рупіліся б мы пра духоўнае ў юнай асобе, пра яе культурны стрыжань, нельга адмаўляць: сістэма прафарыентацыі ў нас пачынае дзейнічаць усё ж значна пазней. А ўявіце як узрасла б яе эфектыўнасць, каб дзіця ў 10 гадоў ведала калі не будучую спецыяльнасць, дык, прынамсі, жаданы кірунак наступнага навучання, сферы дзейнасці? І я ўпэўнены: для гэтага нам патрэбны свае “Фіксікі”, “Наватары”, “Пін-код”.