Два артыкулы прысвечаныя творчасці Уладзіміра Караткевіча. Дакладней, аснову першага складае аналіз рэцэпцыі Караткевіча на эміграцыі, і тут таксама ідзе расколіна, знайсці якую надзвычай важна для Юрэвіча: як праламляецца караткевічаўская гісторыя ў акулярах Станіслава Станкевіча і Арнольда Макміліна. Выяўляецца, што вобраз часу, дадзены беларускім пісьменнікам, чытаецца двума крытыкамі неаднолькава, з рознымі ацэнкамі і адпаведна ўласным метадалагічным каштоўнасцям. Той жа выхад наўзбоч відавочны і ў артыкуле “Трэцяя крыніца і трэці складнік рамана “Хрыстос прызямліўся ў Гародні” Уладзіміра Караткевіча”, дзе таксама даецца новая (абавязкова новая!) падсветка рамана — гэтым разам праз аповесць “Фабрыка святых” дацкага пісьменніка Гаральда Бэргстэта і кінастужку, знятую па ёй у 1930 годзе.