Сеўріць — вяліць на сонцы і вясеннім ветрыку. Кумпякі падвешвалі пад страхой на сонцы, і так яны віселі колькі дзён. Увосень і ўвесну сеўралі вусны. Яны грубелі і трэскаліся да крыві. Ды і ўвесь твар рабіўся шурпатым ад доўгай працы на сонцы і вясеннім, яшчэ не ласкавым, ветры. Пасеўраныя вусны і твары мазалі вяршкамі ці вазелінам — адзінай даступнай тады касметыкай.