P.S.: Цяжка сказаць, хто так зрабіў, але з Мінскай кальцавой дарогі вадасток скіроўвае водныя патокі акурат на пляцоўку перад “Крыжом пакуты. Уваход у Курапаты нагадвае сапраўднае балота, каля некалькіх крыжоў утварылася самрэчная запруда, і з гэтай прычыны крыжы падгніваюць прама на вачах. Тыя людзі сталага веку, якія прыходзяць у Курапаты, мусяць рабіць немалыя высілкі, каб пераадолець гэтую брудную перашкоду на шляху, абысці якую фактычна немагчыма. Валанцёры КХП-БНФ, якія рэгулярна ладзяць ва ўрочышчы талаку, прыглядаюць за Народным мемарыялам, не могуць даць рады, таму што вада пастаянна прыбывае. А тым дарожна-будаўнічым ці іншым службам, якія б маглі вырашыць гэтую чыста тэхнічную праблему, ніякіх спраў да гэтага няма…