Для тэатраў Год культуры выдаўся эмацыйным. У фінансавых умовах, далёкіх ад ідэальных, яны імкнуліся захаваць традыцыйныя фестывалі, зладзіць абласныя абмены і міжнародныя гастролі ды вытрымліваць баланс паміж выкананнем планаў напаўняльнасці залы і стварэннем сур’ёзнай размовы са сваёй публікай пра вечнае.