Гэты заклік быў пачуты. Пра гэта сведчыць другая карэспандэнцыя “Абывацеля”. З яе можна даведацца, што 5 чэрвеня 1911 года ў актавай зале ДавыдГарадоцкага гарадскога вучылішча адбылася вечарына на карысць незаможных вучняў. У карэспандэнцыі згадваецца аматарскі тэатральны гурток з тутэйшай інтэлігенцыі, які паставіў на вечарыне 2 п’есы па-беларуску: “Па рэвізіі” ўкраінскага драматурга М. Крапіўніцкага і “Сватанне” А. Чэхава (у пачатку ХХ стагоддзя гэтыя творы былі перакладзены на беларускую мову). Паводле аўтара, спектакль прайшоў “пры агульнай сімпатыі і смеху публікі, каторая бадай ці не першы раз пачула простую беларускую гутарку на сцэне”. У канцы вечарыны гледачы шчыра дзякавалі арганізатарам мерапрыемства, сярод якіх быў інспектар мясцовага гарадскога вучылішча І. М. Чувардзінскі. “Зважаючы на тое, што гэта была тут першая спроба арганізацыі тэатру, – хацелася б верыць, што Гарадок не закісне цяпер і ў скорасці ізноў убачыць на сцэне працавітую моладзь”, – падкрэслівалася ў канцы карэспандэнцыі.