Даўнейшыя гарадчукі трымаліся такога звычаю, што на Конікі, калі хто захварэе, то ніколі не звярталіся да лекара – цярпелі. Было такое ўяўленне, што той, хто пойдзе да лекара або выкліча дахаты, увесь год будзе хварэць. Ужо на наступны дзень можна было ісці лячыцца, а ў навагоднюю ноч – не. Жыхары навакольных вёсак такой звычкі не трымаліся. Навагодняя ноч, калі спраўляюць абрад Конікі, у нас мае некалькі назваў: стары Новы год, Шчодры вечар, Шчадрэц. Збіраючыся з Мінска ў Давыд-Гарадок на гэтае свята, гарадчукі пытаюцца адзін у аднаго: “Ты на Конікі паедзеш?” Звычайна, дзе б ні жылі, стараюцца прыехаць да бацькоў менавіта на Конікі, бо ў гэты вечар сям”я павінна быць у зборы, і свята гэтае для Давыд-Гарадка – адно з самых вялікіх і цікавых.