Лавец ценяў, як празвалі Кэртыса ягоныя мадэлі, зрабіў звыш 40 000 здымкаў у больш як 80 плямёнах. Акрамя фатаграфіяў Кэртыс запісаў узоры індзейскага маўлення і музыкі на тысячах васковых цыліндраў, збіраў мясцовыя легенды і паданні, апісваў традыцыйную ежу індзейцаў, іхнае жытло, адзежу, баўленне вольнага часу і пахавальныя абрады. Ён таксама склаў біяграфічныя нарысы правадыроў плямёнаў, шмат у якіх выпадках ягоныя запісы – адзіныя дакументальныя сведчанні існавання таго ці іншага племені. Кэртыс разумеў, што часу ў яго няшмат. «Інфармацыю, якую я мушу сабраць, трэба збіраць хутка, інакш магчымасць будзе страчаная», – пісаў ён у прадмове да першага тому «Паўночнаамерыканскіх індзейцаў», надрукаванага ў 1907 годзе.