Нельга сказаць, што твар той за 20 год зусім не памяняўся: стала менш валасоў, больш зморшчын і стомленасьці ў поглядзе. Не памянялася толькі прага да ўлады, спосабы дасягненьня мэтаў і сама палітыка. 20 год зацятага змаганьня як мінімум на чатыры “франты”, 20 год без права на памылку. Няўжо такі памылак і не было? А само ўзыходжаньне на ўладную вяршыню — хіба не памылка гісторыі? Ды не, спадарства, пані гісторыя памылак ня робіць, яна робіць толькі тое, што дазваляюць ёй людзі, а дакладней — чаго яны жадаюць. Вось і палітык, асабліва палітык пасьпяховы, робіць тое ж самае — задавальняе прыхаваныя ці наяўныя жаданьні людзей. Спачатку адгадвае іх, ня горш за экстрасэнса, а потым вядзе за сабой “да жаданай мэты”ці водзіць за нос, што ў прынцыпе адно і тое ж. Калі ж ён перастае задавальняць жаданьні большасьці, гісторыя рукамі тых жа людзей прыбірае свайго абранца. Лукашэнка пакуль ўпэўнена трымаецца ў сядле гісторыі. Значыць фатальных памылак яшчэ не зрабіў, і большасьць людзей пераканана ў ягоных экстра-палітычных здольнасьцях. Да нядаўняга часу, мяне сярод той большасьці не было, аднак перамены на палітычным “фронце”, прымусілі засумнявацца ў сваёй рацыі.