Фіны стойка абараняліся, умела выкарыстоўваючы артылерыю, авіяцыю, асаблівасці ландшафту. Яны шырока прымянялі тактыку партызанскай барацьбы: невялікія аўтаномныя атрады лыжнікаў, узброеныя аўтаматамі, нападалі, пераважна ў начны час, на войскі, што рухаліся па дарогах, і знікалі ў лясах, дзе ў іх былі абсталяваны базы. Вялікі ўрон савецкім часцям наносілі снайперы, асабліва так званыя “зязюлі”, якія вялі агонь з дрэў. Злучэнні Чырвонай Арміі, якім удавалася прарвацца наперад, часта траплялі ў акружэнне і прарываліся назад, іншы раз кідаючы тэхніку і ўзбраенне.