З ім у вёсцы ніхто інакш не вітаўся, як пытаў здалёк: Марцін, сечку жнуць? Найбольш смяяліся тады, калі збіралася многа мужчын перад святам у каго-небудзь на падворку і Марцін прыносіў сваю аблупленую, шчарбатую машынку, каб падстрыгаць усіх. Машынка, мусіць, ірвала валасы, бо хто-небудзь, седзячы на скрыпучым табурэце з хусткаю на плячах, спачатку моршчыўся, а потым крычаў: Марцін, сечку жнуць... тваю матары, валасэ павырывоў!