– Яшчэ з дзяцінства мне ўсе прарочылі весці навіны, бо вельмі хутка размаўляю, таму калі даведаліся пра рашэнне паступаць на аўдыявізуальную журналістыку, ніхто нават і не здзівіўся. Мае жадане вучыцца на бюджэце (бацькі казалі, што не змогуць вучыць мяне наіплатным) было настолькі вялікім, што за перыяд падрыхтоўкі да ЦТ я адклала ўсе сустрэчы з сябрамі і сацыяльныя сеткі. Кожны раз, праязджаючы будынак на Кальварыйскай, з заміраннем сэрца чула “вуліца Максіма Танка. Інстытут журналістыкі БДУ”, у мяне перахоплівала жаданне вучыцца на адным з самых прэстыжных факультэтаў краіны, што яшчэ больш натхняла штудзіраваць падручнікі.