Ёсць такая адзінота, якая забівае, але ёсць таксама такая адзінота, якой кожны з нас патрабуе. Першая – гэта адзінота без Бога, другая – з Ім. Кожны з нас патрабуе гэтай самоты, якая аднаўляе і ўзмацняе нас. Калі ў нас не атрымліваецца знайсці для яе час, то раней ці пазней наша духоўнае жыццё цалкам адамрэ. Духоўнасць не з’яўляецца інтэлектуальным разважаннем пра Бога. Яна з’яўляецца сустрэчай з Ім, сам-насам, тварам у твар. У Старым Запавеце толькі некалькі выключных асоб мела прывілей размаўляць з Богам тварам у твар (пар. Быц 32,31; Зых 33, Дрг 34,10). Дзякуючы Езусу, Які прыйшоў, каб паказаць нам аблічча Бога, кожны з нас можа ўглядацца ў яго ў Езусе. Няхай гэта будзе нашым досведам як мага часцей.