І цытаваць Тамару Міхайлаўну я мог толькі ў арыгінале — на рускай мове, бо яна вырасла і адбылася як чалавек, як творца, як прафесіянал менавіта ў рускай славеснасці, спасцігаючы на працягу ўсяго свайго жыцця свайго любімага Пушкіна, Цвятаеву і многіх іншых сваіх любімых і дарагіх да болю настаўнікаў ад літаратуры. Хаця, як мы бачым па цытаце Мележа, і беларускае слова ёй зусім не чужое… Яна жыве проста ў слове. І яшчэ ў тым Слове з вялікай літары, якое было напачатку. І гэтыя два словы, слова і Слова — яе выратаванне.