Хрыстос ёсьць “Слова, і Слова было ў Бога, і Слова было Бог”, Ён ёсьць “вобраз Бога нябачнага, народжаны раней за ўсякае стварэньне” (Кал 1, 15), але Ён таксама ёсьць Ісус з Назарэту, Які ходзіць па вуліцах ускрайкавай правінцыі Рымскае імперыі, гаворыць на мясцовай мове, у Ім бачныя рысы канкрэтнага народу, юдэйскага, і яго культуры. Вось жа, рэальны Ісус Хрыстос – кволая і сьмяротная плоць, Ён гістарычны і людзкі, але Ён таксама – слава, Боскасьць, таямніца: Ён – Той, Хто адкрыў нам Бога, Якога ніхто ніколі ня бачыў (пар. Ян 1, 18). Сын Божы працягвае быць Ім нават у тым целе, якое пакладзена ў магілу, і ўваскрасеньне ёсьць жывым і дзейсным гэтаму доказам.