Падчас свайго плавання Кук даказаў, што Новая Зеландыя - гэта два выспы, падзеленыя пралівам, а не частка невядомага Паўднёвага мацерыка. Разам з тым Джэймс Кук актыўна даследаваў приантарктичних шыраты. У 1772-1775 гадах ён здзейсніў кругасветнае падарожжа прыблізна на шыраце мыса Горн, уздоўж мяжы дрэйфуючых льдоў. Экспедыцыя Кука першай у гісторыі мараплаўства перасёк Паўднёвы палярны круг. І хоць толькі якая сотня міль адлучала тады Кука ад Антарктыды, ён быў перакананы, што ўжо не засталося прасторы, дзе мог бы быць мацярык, хіба што зблізку полюса ў месцах недаступных для мараплаўства.