Жанна Літвіна: Мне прапаноўвалі тады ісці галоўным рэдактарам у дзіцячую рэдакцыю на тэлебачанне – хрушы, спартландыі і гэтак далей. Дзюбу тады прапанавалі пасаду рэдактара Другой праграмы Беларускага радыё – ён пагадзіўся. Паралельна была пастаўлена ўмова, што некаторым асобам на Белтэлерадыё проста не можа быць месца. Застацца там я не магла, бо гэта была б здрада. Мінула месяцаў 5-6 – і перад самым новым годам я сутыкнулася нос да носа з Аляксандрам Сталяровым. Ён спытаўся, як справы. Кажу: “Нармалёва, толькі аднаго вам ніяк не дарую...” Ён ажно змяніўся ў твары. А я кажу: “Не дарую, што выгналі мяне не раней, а толькі цяпер – я б столькі паспела зрабіць!” І сапраўды, у той прамежак часу, пакуль канчаткова не ўсталявалася нашая сённяшняя ўлада, быў час спраўджвання мараў…