У 1796-1797 навучальным годзе ў духоўнай семінарыі налічвалася толькі 36 слухачоў. Уладыка Іоў зрабіў няхітрыя разлікі, якія паказалі, што ў святароў епархіі было каля 250 дзяцей мужчынскага полу, якія не атрымалі адукацыі. Ва ўласцівым для яго адміністрацыйным стылі ўладыка Іоў загадаў абкладаць грашовым штрафам тых святароў, якія не дасылаюць сваіх дзяцей на вучобу ў семінарыю. Напэўна, гэты захад аказаў уздзеянне, бо ў 1799 годзе ў семінарыі навучаўся 71 чалавек, у 1807 годзе — 124, а ў 1811 годзе — 117 слухачоў. Праасвяшчэнны Іоў зацвердзіў у семінарыі праграму навучання на ўзор Кіеўскай Духоўнай Акадэміі. У семінарыі, напрыклад, чыталіся прамовы Цыцэрона з абавязковым перакладам на рускую мову, а таксама творы Авідзія. У 1804 годзе быў адчынены медыцынскі клас. Рэжым у семінарыі быў усталяваны досыць жорсткі. Заняткі працягваліся ад сёмай гадзіны раніцы да чацвертай паабедзе.