Мы падыходзім да карчмы, ці гасьціннага двара, як яе яшчэ клічуць. Алесь Моргун фатаграфуе мяне на фоне рэштак двухпавярховага будынка, якія толькі некалькі год таму закансэрвавалі - зрабілі дах, ды ўмацавалі сьцены. Я заглядаю ў сярэдзіну. Ад другога паверху засталіся толькі сьцены й некалькі бэлек. Прайсьціся па былой карчме таксама амаль немагчыма - замест падлогі некалькі ўскрыжаваных бэлек, пад нізам якіх падвал. Застаецца толькі ўяўляць, як піла тутака й харчавалася заезджая й мясцовая шляхта, ды як рыхтавалася ў падвале ў бочках хмяльное піва й віно. КААП-крама насупраць карчмы зачынена, таму папіць піва нават на парозе таго месца, дзе піва пілі стагодзямі не давялося.