У аповесці вельмі ўдала расстаўлены маральна-этычныя акцэнты. Відавочнай робіцца вызначальная роля сям’і ў фарміраванні ўнутранага свету асобы. Менавіта тыя каштоўнасці, якія культывуюцца ў сям’і, з’яўляюцца для Віктара прыярытэтным арыенцірам у складанай жыццёвай сітуацыі. Адмыслова разгледжана ў творы праблема “мэты і сродкаў”, у абмалёўцы якой аўтар прыходзіць да пераканаўчай высновы: грошы не прынясуць жаданага задавальнення, калі дзеля іх ты змушаны манкіраваць этыкай альбо ісці на кампраміс з уласным сумленнем.