І з намі ён быў скупы на слова пра сябе. Таму мы так мала ведаем пра яго службу. Ён больш цікавіўся нашымі справамі, любіў расказваць аб сваіх дзецях, якіх бязмерна любіў: старэйшы быў названы ў гонар дзеда Канстанцінам, і пайшоў услед за бацькам – стаў ваенным; сярэдняя, Волечка - любіміца бацькі, свет у аконцы; Дзяніс больш падобны на маму, дый у жыцці ён пайшоў па мамінай дарозе: зараз працуе ў кансерваторыі.