… У дарозе так шмат людзей – далёкіх і блізкіх, старых знаёмых і тых, каго бачыш упершыню. але дзіўным чынам ты сам насам з сабой, з сваім нутром. Сам насам з Богам. У гэтыя дні Ён найбліжэй цябе. З кожным крокам ўсё больш і больш чуеш яго голас, заглушаны ў звычайным жыцці паўсядзеннасцю.