Па маім назіранні, наяўнасць карцінкі-схемы з’яўляецца больш дзейсным стымулам, які падахвочвае навучэнцаў да дамыслівання і фантазіравання, да адпаведных выказванняў. Я заўважыла, што часта дзеці не ведаюць, з чаго пачаць і ў якой паслядоўнасці гаварыць. Гэтая форма нагляднасці дае зыходны момант, напрамкі і асноўны стрыжань для выказвання або гутаркі, заснаванай на ўнутранай нагляднасці, якая ёсць у навучэнца, не абмяжоўваючы пэўнымі рамкамі яго творчую маўленчую актыўнасць.