Якаснае, гатовае на насенне жыта замачыць у цёплай вадзе і раскласці нятоўстым слоем на вялікім стале ў цёплым памяшканні, якое раней называлі “саладоўняй”, для прарошчвання. Калі даўжыня праростка дасягне даўжыні самога зярнятка, рост спыняецца, а свежы солад плюшчыцца, каб лопнулі абалонкі зерня, і запарваецца на брагу. Браджэнне адбываецца ў дубовых бочках пад вечкамі. Калі брага выстаіць да патрэбнай кандыцыі, пачынаецца перагон. Брага, залітая ў дубовы бражнік, падаграецца гарачай вадзяной парай з паравога катла на дровах. Бражніковыя пары спачатку праганяюцца праз дубовы сухапарнік, дзе адбываецца іх натуральная ачыстка ад сівушных алеяў, а потым кандэнсуюцца ў звычайным мядзяным змеевіку. Ачыстка ад шкодных прадуктаў браджэння – метылавага спірту, эфіраў, лятучых кілотаў ды іншых – адбываеецца “метадам змяі”, калі адсякаюцца першыя і апошнія фракцыі перагону альбо, як казалі даўней, “галава” і “хвост”. Для павелічэння моцнасці і ступені хімічнай чысціні прадукт пераганяюць яшчэ раз на асобнай перагоннай лініі з паўторнай ачысткай на сухапарніку і з дапамогай “метаду змяі”.