Высокае Места зеўрае пусткай – у выніку зносу забудовы ўтварылася нязвыклая для нашых гарадоў адкрытая прастора. На баракальным фасадзе Кафедральнага сабора, былога касцёла бернардынак, мазаіка ў неавізантыйскім стылі; стромкі дах храма на палову абніжаны, дахоўка крытая бляхай, фарбаванай у ярка-зялёны колер. Такія ж зялёныя дахі, характэрныя для “казённых“ будынкаў Расійскай імперыі, з’явіліся і на іншых камяніцах, а яшчэ залатыя цыбуліны, белакаменная разьба, кіёск у псеўдарускім стылі, буда гарадавога, мноства пампезных гранітных лесвіцаў з масіўнымі балясінамі і відавымі пляцоўкамі “ў нікуды“.