— Але перш чым мы спыніліся на афортах галандскага мастака, было перагледжана шмат “сюжэтаў”, якія маглі б быць цікавыя Мінску, — адказвае арт-менеджарка на маё пытанне наконт мэтанакіраванасці выбару. — Кампанія спачатку прапанавала нам Шагала, потым Кандзінскага, але мы адмовіліся, бо з гэтымі велічынямі беларусы больш-менш знаёмыя. Потым як мастацтвазнаўца я “запалілася” тым, каб зрабіць выставу Джавані Піранезі — матэрыял, які ў нас дакладна не бачылі і які парадуе знаўцаў. Але, паразважаўшы, усё ж адмовіліся і ад гэтай ідэі, бо гэтага выбітнага майстра архітэктурных пейзажаў, на жаль, ведаюць не ўсе. Так паступова прыйшло асэнсаванне, што лепш за Рэмбранта ў дадзены момант не знайсці.