“Файна, што песні не згубіліся, — кажа даследчыца. — Іх усё так жа спяваюць, ашчадна захоўваюць. І гэта нават у абрадавых песнях не адзінагалоссе, а гетэрафонія, там вельмі тонкія гукі”. Больш познія, пазаабрадавыя песні жанчыны спяваюць на 2 галасы. Пэўна, каб не “перанапружваць” публіку акурат іх і абралі для развучвання: “Там за гаем зеляненькім”, “Ой, шчо гэто за верба” з позняга пласта лірыкі можна пачуць амаль па ўсёй Беларусі. А вось са жніўнай “Ой жала я нэ лежала” складаней, яна без спеўнай падтрымкі “Церабяначкі” ў наведвальнікаў Спеўнага схода не атрымалася.