Калі мне вылечылі руку, прыладзіўся рамантаваць абутак. Зашываў дзіркі ў чаравіках для параненых. Сем месяцаў лячыўся ў шпіталі. І Дзень Перамогі там сустрэў. Пілаваў дровы ў лесе, у якім пры бамбёжцы пазносіла вершаліны. Там і пачуў, што вайна закончылася. Ад радасці кінуліся абдымацца і віншаваць адзін аднаго з перамогай. Дэмабілізаваўся і цягніком паехаў дамоў. Выйшаў на станцыі Мікашэвічы — і пешшу хутчэй у сваю вёску Мачуль. Падышоў да дому, і сціснула сэрца так, што не мог уздыхнуць. Родныя сталі плакаць і абдымаць мяне. Пахавальная не абышла і нашу сям’ю. Прыйшла яна на брата Сцяпана. Амаль у кожным доме нашай вёскі нехта не вярнуўся з вайны.