Кажуць, так даўно, што і прыпомніць ужо цяжка, на месцы нашага возера стаяў горад Свіцязь. Жылі ў ім добрыя, працавітыя людзі. Правіў жа горадам малады, адважны князь. І быў Свіцязь шчаслівым горадам, бо шчаслівымі былі свіцязяне, якім князь дараваў справядлівы закон. І быў князь шчаслівым, бо любілі і шанавалі яго ў народзе.