— Шкадую толькі аб адным, што не трапіў у больш элітныя вайсковыя злучэнні, не дазволіла здароўе. Канешне, бацькі хвалююцца за мяне, усё ж адзін я ў іх, але думаю так, пяць гадоў чакалі, калі вучыўся ва ўніверсітэце, пачакаюць яшчэ год. Галоўнае, каб усё склалася на службе добра, — зазначае Павел.