Альбо возьмем Людмілу Зыкіну, каралеву народнай песні. Да яе была Русланава, але тая сваёй манерай спеваў была іншая. Яна была бліжэй да каранёў. Яе знакамітыя Валенки Зыкіна спявала б ужо інакш. Яе выкананне ўжо было б з лісточкамі (паказвае, як гэта гучала б — пяшчотна, кранальна, сцішана).