Працэсам перапрацоўкі займаюцца пчолы-прыёмшчыцы. Мёд з нектару атрымліваецца ў працэсе выпарэння лішняй вадкасці і раскладання цукрозы на простыя цукры — фруктозу і глюкозу. Каб вільгаць сышла, пчолы запаўняюць соты нектарам прыблізна на чвэрць аб’ёму і павялічваюць ў вуллі вентыляцыю. Такім чынам, вадкасць, ператварыўшыся ў пар, хутка пакідае межы хаткі. У выніку нектар становіцца больш густым, вызваляючы месца ў сотах для новай вадкай порцыі. Калі кансістэнцыя становіцца вельмі шчыльнай і сот напаўняецца даверху, зборшчыцы перамяшчаюць гэты мёд у верхнюю частку сот, дзе ён спее. Для расшчаплення цукрозы пчала выкарыстоўвае свой сакрэт. Яна набірае нектар і змешвае яго са сліной, некалькі разоў выпусціўшы яе праз хабаток і ўцягнуўшы назад. Такім чынам, нектар насычаецца ферментамі. Пасля мёд складваецца ў соты, дзе працэс гідролізу цукрозы працягваецца да поўнага паспявання прадукту.