А. Мдывані складаныя сродкі амаль не цікавілі, за выключэннем можа асобных студэнцкіх і аспіранцкіх работ. Яго мова сучасная, але не рэзкая. Думаецца, за гэтым крыецца асаблівая эстэтычная пазіцыя, якую сам кампазітар у адной з тэлеперадач акрэсліў прыблізна так: Для мяне ідэал у мастацтве – выражэнне прыгажосці. Менавіта прыгажосць робіць з мастацтва мастацтва і менавіта яна вызначае мастацкую каштоўнасць твора. Мабыць, з гэтага пачынаюцца некаторыя характэрныя асаблівасці музыкі А. Мдывані – няспешны характар разгортвання тэм, запаволеная плынь музычнага часу (нібы ілюстрацыя служенье муз не терпит суеты), падкрэсленае любаванне акордавымі калонамі хору або медзі, шматразовае абыгрыванне нейкай асабліва выразнай інтанацыі.