Гэтая страта, вядома, не гістарычная, а настальгічная. Асабліва для тых, хто ў свой час глядзеў фільм і перажываў за яго герояў: за карову, якую трэба было прадаць ці здаць на бойню, за дзеда Фёдара, які не мог да канца прыняць, што застанецца без свайго лапіка зямлі, ды іншых. Хоць здымаўся фільм даўно, сутыкненне гарадской інфраструктуры з вёскай, якая не мае чым змагацца з бетоннымі веліканамі, кранае і сёння.