“Урад – гэта тое ж, што і чалавек. І як чалавек мае галаву на тое, каб думаў, а рукі і ногі, каб зрабіў так, як задумаў, так і ўрад мае цара, каб той кіраваў, а чыноўнікаў па ўсіх гарадах і мястэчках, каб рабілі, як цар пажадае. Як галава ў чалавека калі задумае кепскае, то ногі і рукі кепскае зробяць, так і ў урадзе, калі цар глупства захоча, то чыноўнікі глупства наробяць. А з гэтага то і відаць, што здзерства, якое ў нас адбываецца, то не для таго робіцца, што ў нашым краю няма людзей, здатных на чыноўнікаў, гатовых і жыццё сваё пакласці для народу, а для таго, што цар гэтакіх людзей у Сыбір высылае, а за нашыя грошы назначае чыноўнікамі гэтых, што адно самі людзей глумяць, і другім глуміць дазваляюць і Бога не баяцца. Такі чыноўнік не давядзе ўжо да розуму — ён, калі і няма прыказу цара, то сам выдумае спосаб, як абадраць бедны народ. І дзе ж тут шукаць праўду?”, — падкрэслівалася ў чацьвёртым нумары “Мужыцкай праўды”.