Навукі Сяргею даваліся ня вельмі. Ён чамусьці часта рабіў памылкі ў словах. Мог нават сваё нелюбімае прозьвішча напісаць калі-небудзь Мадков. Добра, падсадзілі да Дзімкі Шпака, у якога можна было сьпісаць. Даводзілася, высалапіўшы язык і скасавурыўшы вочы, пасьпяваць за таварышам па парце. Праўда почырк у таго быў ня вельмі. Таму, калі Дзімка пісаў дыктант на пяцёрку, Сяргей атрымліваў траяк, а ўжо калі, ня дай, Божа, на чатыры... Не любіў Сяргей навукі й Дзімку.