Эх, даўно штосьці цябе не было! -- самотна падумала я ўчора, пачуўшы, як першыя кроплі загрукаталі па шклу. А яшчэ ж пару дзён таму такі пяшчотны сняжок лётаў у паветры і клаўся на зямлю! Вечаровая прагулка пад ім, хаця і мокрым, сталася сапраўдным цудам. Ды яшчэ і нагадала нашу традыцыйную пераднавагоднюю, 31 снежня...