У Артыкуле 8 j Канвенцыіаб біялагічнай раснастайнасці гаворыцца, што краіна, якая яе ратыфікавала, “суадносна са сваім нацыянальным заканадаўствам забяспечвае павагу, захаванне і перадачу ведаў, новаўводзінаў і практыкі карэнных і мясцовых супольнасцей, што адлюстроўваюць традыцыйны лад жыцця, значныя для захавання і ўстойлівага выкарыстання біялагічнай разнастайнасці, садзейнічае іх шырэйшаму выкарыстанню з ухвалення і з удзелам носьбітаў такіх ведаў, новаўводзінаў і практыкі, а таксама заахвочвае супольнае карыстанне на справядлівай аснове выгодамі, што выцякаюць з выкарыстання такіх ведаў, новаўводзінаў і практыкі” (тут і далей тэксты цытуюцца ў аўтарскім перакладзе з англійскай ці рускай мовы).