Ці мне смачнела вывучыцца на такога мастака, які малюе на вулічным асфальце белыя палоскі для бягучых машын. А то мне здавалася, што някепска б стаць адважным падарожнікам накшталт Алена Бамбара і пераплысці ўсе акіяны на кволым чоўніку, а есці адну толькі сырую рыбу. Праўда, гэты Бамбар пасля свайго падарожжа схуднеў на дваццаць пяць кілаграмаў, а я ўсяго важыў дваццаць шэсць, то ж выходзіла, што калі я таксама паплыву, як ён, то мне худнець будзе зусім няма куды, я буду важыць ў канцы падарожжа толькі адно кіло. А раптам я дзесьці не злаўлю адну-другую рыбіну і схуднею крыху болей? Тады я, напэўна, проста растану ў паветры нібы дым, вось і ўся штука.