Ён распавядаў, што дзеля язды вярхом выкарыстоўваюцца разам з канямі вярблюды; што на востраве распаўсюджана шматжонства, абмежаванае толькі матэрыяльнымі магчымасцямі жаніха; што забойц вешаюць дагары нагамі і выкарыстоўваюць як мішэнь для стрэл; што муж мае права зесці сваіх жонак, абвінавачаных у сямейнай здрадзе; што штогод 20 тысяч хлопчыкаў прыносяць у ахвяру нейкаму боству і іхнія сэрцы спальваюць на алтары (у другім выданні сваёй кнігі ён дадае да гэтага даволі жудаснага апісання дадатковыя падрабязнасціxa0— фармозскія святары разразаюць цела прынесеных у ахвяру дзяцей і займаюцца рытуальным канібалізмам) што ў годзе 10 месяцаў, а змяінае мяса зяўляецца ўлюблёнай ежай жыхароў вострава.