Пару гадоў назад мне пашчаслівілася пабываць у пілігрымцы за мяжой, але адной без бацькоў. Гэта была аднаддзённая паездка ў Вільню. Першая сустрэча з абразом Маці Боскай Вострабрамскай назаўседы застанецца у маім сэрцы. Зімнім днём, стоячы з другога боку вуліцы, я заўважыла ў адным збудаванні вельмі вялікія цёмныя вокны, але ад іх цягнула святлом і цяплом. Пачало сэрца біцца часцей і нейкая цудоўная сіла мяне пацягнула да гэтага будынку. Увайшоўшы ў вялікі пакой, я убачыла абраз Маці Божай. Чамусьці па маім твары нявольна пацяклі слезы. Потым, стоячы на каленях, супакоілася і разглядзіла срэбраныя і залатыя вырабы, якімі Маці Божая была упрыгожана з усіх бакоў. Але тады яшчэ не ведала іх значэння. Каля гадзіны я так і прастаяла. Колькі чалавек, разважала я, стаяла таксама як і я тут на каленях. Толькі яны прасілі дапамогі, аховы, бласлаўлення, а я проста дзякавала Богу, што аказалася у гэтым святым мейсцы. Крок за крокам… ступенька за ступенькаю… я спускалася ўніз да дарогі з радаснай асалодай сустрэчы з новым Велічным абразом. Цяпер я ўпэўнена, што Маці Божая Вострабрамская будзе і для мяне заступніцай ў малітвах.