Уладзімір Аляксандравіч патлумачыў, што першапачаткова людзі спасылаліся на тое, што ў грамадскіх месцах няма спецыяльных установак, да якіх можна было б прымацоўваць веласіпеды. Таму, улічваючы іх пажаданні, такія ўстаноўкі былі размешчаны каля магазінаў і іншых найбольш значных грамадскіх аб’ектаў, але гэта праблему не вырашыла. Людзі як пакідалі веласіпеды без замыкаючых сродкаў, так і пакідаюць. Толькі нязначная колькасць грамадзян набыла ўтрымліваючыя сродкі. Але і сярод іх значны працэнт не замыкае веласіпед, а возіць замок з сабою проста так. Можа людзі такім чынам стараюцца адцягнуць увагу злодзея, але гэта не дзейнічае.