Шчыра кажучы, не зразумеў прысутнасьці ў альбоме intro. Такое ўражаньне, што яго наогул магло ня быць. Потым практычна маршавая Ня быць скотам. Падумалася, як бы гэтая песьня прагучала ў суправаджэньні духавога бэнду! Тое ж і Убей раба! – сьведчаньне падсьвядомага, хіба, асэнсаваньня Ляписами ролі месіі, магчымасьці павесьці за сабой мноства людзей (хоць насамрэч яно ўжо даўно так і ёсьць). Тытульная Рабкор адсылае да стылістыкі хард-року. Наогул, падалося, што музыка групы чым далей, тым больш робіцца жорсткай, сапраўды рокавай. Аж да таго, што хутка духавыя наогул зробяцца нязначным эпізодам. Рэшта ж песень з музычнага боку цалкам тыповая для калектыву, хіба што вакальны складнік усё больш схіляецца да дэклямацыі, чым да ўласна сьпеваў (Пути народа – песьня, якая, мне падалося, усё ж хутка пацярпела на актуальнасьць, хоць той самы і сядзіць на тым самым месцы). Падумалася, што з музычнага боку калектыву проста неабходна шукаць нейкія новыя сродкі выказваньня. Іначай і наступны альбом будзе падобным, і неяк выцягнуць яго з руціны дапамогуць хіба што толькі тэксты, а не знаёмая музыка.