Асновай Юхнаўцовага стылю з’яўляецца такая беларуская мова, якую можна назваць аўтарскай: Юхнавец надзвычай любіць мову Віцебшчыны, любіць дыялекты, “гульню” са словам, прызнаецца, што сам стварыў слоўнік беларускай мовы і некаторыя словы ў гэтым слоўніку. Такім чынам, нягледзячы на прызнанне творцы ў тым, што доўгі час ён “нічога не ведаў пра беларускую паэзію, заўсёды арыентаваўся на заходнюю літаратуру” (гл.: Пранчак Л. Беларуская Амерыка. – Мінск, 1994. – С. 220 – 222.), Я. Юхнавец спраўдзіўся ўсё ж як паэт перадусім беларускі – пры гэтым беларушчына ў яго мадыфікаваная.