Старажытныя іконы прадстаўлялі чорныя дошкі. Лак пацямнеў і быў непранікальны. Іх перапісвалі па старажытных слаям зноўку, звычайна ў акадэмічным гусце. Культура абраза была не адкрытая. І толькі ў цэнтрах, такіх, як Ветка, майстар перадаваў свайму сыну або вучню рэцэпты фарбаў. Жывапіс заставалася Светаносны. Навукоўцы на рубяжы XIX - XX стст. задаліся пытаннем: адкуль гэтая моц каларыту? Пасля хімікі знайшлі сродкі зняцця счарнелых слаёў - адкрылася жывапіс Андрэя Рублёва.