Асноўная частка даніны з Ганявіч, як і з іншых капітульных маёнткаў, ішла на забеспячэнне сябраў капітула - канонікаў віленскага касцёла Св. Станіслава. На пачатку XVI стагоддзя капітул складаўся з адзінаццаці асоб. За кожным з іх была замацавана пэўная частка ўладанняў. Захаваўся акт падзелу маёнткаў паміж каннонікамі ў кастрычніку 1518 г., калі Ганявічы былі замацаваны за Авіньёнам Іспанам (відавочна, выхадцам з далёкай Іспаніі), Трусавічы з сёламі Плешчыцы, Рымшычы, Вепраты і Цімкавічы (на стыку сучасных Лагойскага і Вілейскага раёнаў) - сумесна за дэканам Міхайлам Вежгайлам і Войцахам Разанам. Сялы Корань і Чэраховічы (верагодна, пазнейшыя Церахі) дасталіся таксама сумесна канонікам Жукоўскаму і Веляжынскаму [33]. Такі звычай замацавання за канонікамі пэўных маёнткаў захаваўся і ў далейшым.