— Адносіны з крыжакамі, дарэчы, складваліся па-рознаму, — працягвае гісторык. — Да прыкладу, заходні рэгіён Літвы, вядомы ў той час як Жамойць, пераходзіў то ў адны рукі, то ў другія. Калі Вітаўту ці Ягайле трэба было замірыцца з крыжакамі, яны падпісвалі дамову і аддавалі Жамойць крыжакам. Але калі сітуацыя мянялася, яны адразу ўспаміналі пра гэтыя землі і пачыналася барацьба.