Апошні допіс Кулінковіча з’явіўся на sb.by у 8 гадзін раніцы таго дня, калі ён памёр. Тэкст не моцна разышоўся, бо ў сацыяльных сетках не прынята шэрыць публікацыі з асобных сайтаў. Апошняе дзядзясашава выказванне было пра патрэбу прабачэння. Пра тое, што жыццё хуткабежнае і часам можна проста не паспець выбачыць бліжняга. Мне гэты пост падаўся такім жа прароцкім выказваннем, як з’яўленне пэўных трэкаў з Black Star на фоне хуткага адыходу ў вечнасць Боўі. Праз некалькі гадзін пасля публікацыі гарачыя галовы з гаршчэчкаў пачалі выводзіць лайном па тэлефонах, што, маўляў, пасля Кулінковіча застануцца адно выказванні пра літвінаў і адмова выступіць на святкаванні БНР.