Кепскую кніжку ад патэнцыйна добрай я адрозніваю ўжо па першай-другой старонцы. Калі чытаю кепскую, мозг спрацоўвае сам: пачынае выпраўляць няўдалыя выразы на больш трапныя, выкідае лішняе ці дадае адсутнае. Міжволі я станоўлюся рэдактарам і ўвесь час памятаю, што спажываю штучна выраблены прадукт, які ўтрымлівае ненатуральныя ўзмацняльнікі смаку і харчовыя фарбавальнікі.