“Самыя яркія дзіцячыя ўспаміны — як тата пад’язджае раніцай пад маё акно і крычыць: “Паедзеш на поле?” Большага шчасця для мяне не было, як калясіць з бацькам па ферме і назіраць, як растуць расліны, даглядаецца жывёла. Фермерская гаспадарка ў таты вялікая, на зямлі працаваў і дзядуля — быў старшынёй калгаса. І відавочна, што я таксама збіраюся працягнуць сямейную дынастыю — стаць аграномам. Адразу скажу: жаданне выключна маё, абставінамі ці сям’ёй не навязанае. Хочацца прынесці карысць і сямейнай гаспадарцы, і наогул краіне, вялікае задавальненне мне прыносяць даследаванні ў біялогіі і хіміі, іх прымяненне на практыцы”, — расказвае Ілья Лойка.