У многіх вершах Абу Нуваса высмейваецца амаль увесь набор штампаў старажытнаарабскай паэзіі: аплакванне спарахнелых рэшткаў бедуінскіх шатроў, «бедуінскія» жаночыя імёны Лэйла, Хінд, Асма… і мноства іншых.