Фарысэй, стаўшы, маліўся сам сабе так: Божа! дзякую Табе, што я не такі, як усе іншыя людзі, рабаўнікі, крыўдзіцелі, блудадзеі або, як гэты мытнік; пашчуся два разы на тыдзень, даю дзесяціну з усяго, што набываю.