Клопаты пра ўнука для мяне ў радасць. Так скажа, напэўна, кожная бабуля, якая любіла сваіх дзяцей і аддавала ім душу, а цяпер стараецца для ўнукаў. Данілку мы чакалі! Памятаю, муж прыехаў з санаторыя, а я кажу: “У нас такая прыемная навіна — Аксана цяжарная, будзе ўнук”. Саша так узрадаваўся! І калі хлопчык нарадзіўся, купаў яго да апошняга свайго дня. Шкада, што так рана пайшоў з жыцця, а то многаму б навучыў малога. Данілка паспеў з дзедам асвоіць шашкі і шахматы, іншае, а астатняе спасцігае разам са мной.