Жабінка – ну бываюць такія гарады, нічога з гэтым не зробіш: іх не захоплівалі шведы, не было тут замкаў з падземным лазам да Вільні, не чакаў тут сваёй кароны вялікі Вітаўт, нават Сувораў – і той не вешаў картуз на бярозу. Вырасла з вёскі ў гарадок за сто з лішкам гадоў з-за праведзенай тут чыгункі. Але людзі – ветлівыя, блінная каля вакзала здзіўляе якасцю сэрвісу. Шкада толькі, што галоўная плошча ніяк тут не называецца. Яшчэ, відаць, чакае сваіх герояў.