Гэта адзін з чатырох шматдзённых пастоў царкоўнага года, які доўжыцца на працягу двух тыдняў – з 14 па 27 жніўня і заканчваецца святам Успення Прасвятой Багародзіцы. Няма богаслужэння, няма малітвы, дзе б царква сваіх прашэнняў не мацавала імем і малітвамі Прасвятой Уладычыцы, заступніцы і малітоўніцы за ўсіх людзей перад сваім Сынам. Слова “ўспенне” азначае пагружэнне ў сон – ціхі, спакойны адыход у вечнасць. Менавіта таму смерць Божай Маці царква і называе ўспеннем, бо Яна “як бы сном на малы час заснула і, як ад сну, устала”. Свята ўспення называюць вялікім, адным з дванаццаці галоўных свят у царкоўным годзе, таму што ў гэты дзень “Сам Выратавальнік ва ўсёй славе сваёй сустрэў і пасяліў Маці Сваю з Сабой”. Падзеяй успення Багародзіцы царква навучае, што смерць не ёсць канец нашага жыцця, а толькі пераход ад зямлі да неба, ад разбурэння – да вечнай бессмяротнасці.