У пачатку 1946 г., пасля года жыцця на пасяленні ў Алтайскім краі, Юлі Марголін пакінуў СССР у цягніку на Варшаву, які ажыццяўляў рэпатрыяцыю палякаў па дамове 1945-га. А крыху пазней, у верасні, таго ж 1946-га, на цеплаходзе адплыў з Марсэля ў Хайфу. І там, на “зямлі абяцанай”, нядаўні савецкі ЗэКа сутыкнуўся з, мякка кажучы, неадназначным стаўленнем да тэмы савецкіх лагераў.