Відавочна, што радавод і лёс Жылкі, уся беларуская гісторыка-культурная сітуацыя, якая сфарміравала яго талент, – усё Жылкава адрозніваецца ад жыццёвага вопыту Блока кардынальна, нягледзячы на адносную набліжанасць гэтых персон (іх фармальную сінхроннасць у гістарычным часе, у геаграфічнай прасторы); нягледзячы таксама і на судакрананні ў пэўных эстэтычных (мадэрнісцкіх) рэгістрах. Менавіта гэтая рэальная адрознасць лёсаў, так сказаць, персанальных хранатопаў (бо мы тут маем справу з адрознасцю цэлых культурных парадыгмаў: найперш нацыянальна-адраджэнскага ўздыму для беларускага пісьменніка і “заняпаду Еўропы” для расійскага) выключае тыпалагічныя паралелі паміж творчасцю Жылкі і Блока. Затое найяскравую рэцэпцыю ў паэтычных стасунках абодвух проста немагчыма не заўважыць.