Пупавіну перавязвалі пасмачкай чыстага лёну ці суравой ніткай, зрэдку да лёну дабаўлялі адну чырвоную нітку. Пераразалі пупавіну на адлегласці трох пальцаў ад месца перавязкі: хлопчыку — на нажы, сякеры, дубовай кары ці кавалачку хлеба, на кніжцы, малатку. На Віцебшчыне ж катэгарычна забаранялася павітусе пераразаць пупавіну хлопчыку на сякеры — інакш ён стане разбойнікам. Часта ў паўночных раёнах Беларусі пупавіну хлопчыку перабівалі камянямі — “каб быў дужы”. Дзяўчынцы пераразалі пупавіну на грэбні, верацяне, нітках, кручках, на нажніцах — “каб была швачкай”. Сэнс, закладзены ў гэтых абрадах, указвае на іх сувязь з земляробчым бытам народу, з дыферэнцыяцыяй працы па полу.