Многае забываецца за дзясяткі гадоў жыцця. Але пакуты лагера не забываюцца. З цягам часу, асабліва ў сакавіцкія дні, ад цяжкіх лагерных успамінаў баліць сэрца, моцна баліць, баліць па страчаным здароўі, баліць па родных і сябрах, што засталіся назаўсёды ляжаць на тэрыторыі лагера, пахаваныя ў брацкіх магілах. На жаль, на гэтых магілах няма іх прозвішчаў.