Элтан Джон, які выглядаў як заўсёды густоўна і бездакорна (ён быў апрануты ў цёмны стразаваны фрак, з-пад якога выглядала валошкавага колеру кашуля), адразу скіраваўся да любімага раяля, які музыка заўжды возіць з сабой (дарэчы, як і ўсё іншае абсталяванне), і ўжо праз пару-тройку секунд стала зразумела, што перад публікай — выбітны кампазітар, спявак і піяніст. Аператары, якіх Элтан Джон таксама прывёз з сабою, праецыравалі на спецыяльныя вялікія экраны не толькі твар выканаўцы, але яго пальцы, якія віртуозна лёталі па клавішах. Сам Маэстра час ад часу ўскокваў на крэсла ці на раяль, сядаў на яго, боўтаючы нагамі, стукаў кулачкамі сабе ў грудзі, карацей, паводзіў сябе як малое дзіця (праўда, такіх момантаў было не так ужо і багата).