Першым працоўным месцам стаў саўгас “Чарнелі” Іўеўскага раёна, дзе маладога спецыяліста прызначылі загадчыкам майстэрняў. Неўзабаве пачалося разбуйненне гаспадарак, пад якое трапіў саўгас “Багданаўскі”: на той час ён адносіўся да Гродзенскай вобласці. У выніку ўтварыўся яшчэ адзін саўгас – “Падбярэззе”, толькі размешчаны ў нашым раёне. Менавіта сюды летам 1963 года Іван Паўлавіч быў накіраваны галоўным інжынерам. “Да работы ехалі праз Вішнева па шашы, але хутка дарога скончылася, – з усмешкай прыгадвае ён сваё знаёмства з падбярэзскай зямлёй. – У мяне валасы дыбам сталі: які дурань, чаго ж я еду ў нейкую глуш, што нават і дарогі няма!