Час быў няпросты. Усё новае народ успрымаў у штыкі. Выконваючы загад кіраўніцтва, забіраючы з падворкаў вупраж, вазы, коней і кароў, Васіль Іванавіч выглядаў ворагам у вачах аднавяскоўцаў. Яго пракліналі, яму пагражалі. Негатыўныя адносіны адбіваліся і на сям’і, на якую коса глядзелі сваякі і суседзі. Толькі намнога пазней людзі змірыліся з пераменамі.