Не заўважыць Кірычэнку – немагчыма. Ні на вуліцы, ні на сцэне. Гэтая адметнасць падмацавана цалкам унікальнай “небеларускай знешнасцю, то бок змяшаннем украінскай і армянскай крыві. А таксама адметным, яскравым тэмпераментам, які парадаксальным чынам праяўляецца на тэатральнай сцэне. Усе ягоныя “адмоўныя” героі валодаюць магутнай чалавечай прывабнасцю, выклікаюць спачуванне і западаюць у душу.