Потым, дзякуючы арганізацыйнаму таленту Ірыны Грушавой і ветлівасці яе сяброўкі Гізэлы Шміт-Вісбернд, я двойчы пабываў у Германіі і адзін раз – у Швейцарыі. Падчас гэтых паездак шмат размаўляў з людзьмі, якія па сёння прымаюць на аздараўленне і адпачынак чарнобыльскіх дзяцей.