Гаворачы аб самім Еўрапейскім саюзе, галоўным яго дасягненнем Рамана Продзі лічыць геапалітычную бяспеку рэгіёна. Ужо тры пакаленні жыхароў удзельніц саюза жывуць у міры — даўжэй, чым калі-небудзь у гісторыі. Тым не менш з эканамічнага пункту гледжання такая стабільнасць непастаянная. Калі здарыўся сусветны фінансавы крызіс, лідары Еўрасаюза не змаглі выпрацаваць агульную стратэгію па падтрыманні эканомікі. З прычыны гэтага крызіс ударыў па краінах ЕС нераўнамерна, парушыўшы існуючы раней баланс сіл. Стварэнне Еўрасаюза стала магчымым дзякуючы аб’яднанню Францыі і Германіі, якія ўтварылі своеасаблівы франка-нямецкі матор — сэрца ЕС. Аднак падчас крызісу толькі Германія заставалася дзяржавай з устойлівай эканомікай, па дапамогу да якой сталі звяртацца астатнія члены саюза. Гэта дало магчымасць Берліну ставіць свае ўмовы ў эканамічнай палітыцы ЕС, якія часам з’яўляюцца цяжкімі не толькі для малых эканомік Еўропы, але і для самой Францыі. Натуральным чынам эканамічны ўплыў перарастае ў палітычны, і цяпер ужо Германія задае напрамак палітыцы Еўрасаюза. Калі раней амерыканскі прэзідэнт тэлефанаваў брытанскаму прэм’еру, то цяпер ён тэлефануе нямецкаму канцлеру.