З часам, вядома, радыё становіцца не проста працай, а жыццём, таму што ты ўвесь час думаеш: як зрабіць матэрыял цікавейшым, як найлепш раскрыць герояў сваіх праграм, якія словы, у рэшце рэшт, для гэтага падабраць. Таму ў нас такая работа (хай на мяне не пакрыўдзяцца прадстаўнікі іншых прафесій), што калі ты выходзіш за парог Дома радыё, то яна ўсё роўна застаецца ў тваім жыцці, гэта становіцца проста эфірнай паралеллю тваёй рэальнасці.