Паколькі група вырывалася наперад, неабходна было пачакаць сваіх–пяхоту і артылерыйскія падраздзяленні, якія нас падтрымлівалі, устанавіць з імі сувязь і дзейнічаць сумесна. Да гэтага перыяду вайны мы ўжо мелі дастатковы баявы вопыт, які падказваў: неабходна тэрмінова акапацца, што мы і зрабілі. Сувязь з батарэямі па рацыі ўстанавіць не ўдалося (відаць, усе былі на маршы). Дакладных звестак аб размяшчэнні праціўніка мы не мелі. Становішча стварылася даволі крытычнае.