Калі б хто-то калі-небудзь сказаў мне, што ў мяне ёсць хоць найменшы шанец выйграць Нобелеўскую прэмію, я б вырашыў, што верагоднасць таго, прыкладна такая ж, як апынуцца на Поўні. Праўду сказаць: У год, калі я нарадзіўся, і яшчэ некалькі гадоў пасля гэтага не было чалавека ў свеце, якога б палічылі вартым Нобелеўскай прэміі (з 1940 г. Па 1943 года Нобелеўская прэмія не ўручалася, Дылан нарадзіўся ў 1941-м — заўв. рэд.). Увогуле, я разумею, што я ў выключнай кампаніі — мякка кажучы.