Гэтак жа, як хрысціянства вырасла на цесных вуліцах рымскіх гарадоў, там, дзе больш не было ні эліна, ні юдэя. Дзе ўсе сталі часткаю імперыі, зліліся ў адзіным арганізме, хрыбтом якога былі рымскія інстытуты, а крывёю — гандлевыя ланцугі Міжземнамор’я і грошы. Зусім як цяпер, у нашым адзіным глабалісцкім свеце. І людзям, якім не пасавала тая рэчаіснасць, прапанавалі выратаванне ў іншым, больш справядлівым свеце. Сімбіёз тагачаснае грэчаскае думкі, егіпецкага культу мёртвых, папулярнага сярод легіянераў культу Мітры-сонца, юдэйскага канона ды ўласна вучэння ад вучняў Хрыста, арыгінальных евангелістаў і стартапераў. Гэты стартап ахапіў мільёны жыхароў і ў часы цяжкага крызісу стаў галоўнаю вераю імперыі, калі адзін спрытны імператар сумясціў з ім культ сваёй улады. А потым і стрыжнем еўрапейскае цывілізацыі на тысячу з гакам гадоў.