Таму што бачныя рэчы і бачанні тут узаемна падпітваюць адно другое. Калі пышнасць чалавечай літургіі ўжо азначае недасканалае і вобразнае выкананне вялікай нябеснай літургіі Апакаліпсісу, у чыстым сэнсе - непасрэднага бачання - відавочна, што «архіпелагіст» Магіус<ref>Такое імя выкарыстаў яго вучань, Эметэрый</ref> яго вучні і пераймальнікі не маглі ўявіць, што яны не бачылі толькі з таго, што яны бачылі.[16]