Творчасць захапляла сэрца юнака. Вершаваныя радкі Навума Гальпяровіча друкаваліся ў перыядычных выданнях. Узнікла жаданне вучыцца ў Маскоўскім літаратурным інстытуце. Адабраў лепшыя вершы і поштай адправіў для ўдзелу ў адборачным конкурсе, а сам паехаў у Мінск забіраць свае дакументы з універсітэта. Намеснік дэкана здзівіўся яго рашэнню і раіў не спяшацца. Але не спыніць было мараў пра літаратурны інстытут. Вярнуўся з дакументамі дамоў, а там чакала паведамленне, што да ўступных экзаменаў у Літаратурны інстытут не дапушчаны. Не ведаў, што неабходна мець накіраванне Саюза пісьменнікаў. Так і застаўся паміж небам і зямлёю.