У другой палове XIX стагоддзя вядзенне ўсеагульнай воінскай павіннасці ў вялікіх дзяржавах стала палітычнай неабходнасцю. Італія ўвяла яе ў 1871 годзе, Японія - у 1872 годзе, Расія - ў 1874 году (Ваенная рэформа Аляксандра II). З буйных дзяржаў Захаду толькі Вялікабрытанія і ЗША працягвалі абыходзіцца без усеагульнай воінскай павіннасці, ашчаджаючы арміі з валанцёраў (кантрактнікаў).