– А можа калёсы ёсць? Бачыш, чалавек памірае... Што рабіць, га? – ён кусаў ніжнюю губу, думаў. – А можа, падбяжыш у вёску, га, можа, скажаш, каб фурманку хто даў... Скажаш, каб мужчыны ішлі сюды. Скажаш, што ў асадніка на хутары палякаў шмат...