Цяпер Анатоль Антонавіч знаходзіцца на заслужаным адпачынку, але не сядзіць без справы, усе яшчэ піша. I дзе б ён калі не знаходзіўся, у які б край не закідвала Анатоля жыццё, ён заўсёды захоўваў у сабе жыватворныя сокі зямлі дзяцінства, памятаў родныя Рэдкавічы, дзе нарадзіўся, вырас, навучыўся чытаць і пісаць, араць і сеяць.