— Каб адаспацца. Усё жыццё, у колькі б я ні лёг спаць, падымаюся раней сонца. З малых гадоў так складалася. А зараз па тры гадзіны сплю, не бярэ сон. Усё пра гаспадарку думаю, як вывесці з прарыву. Мне ўжо зусім мала да пенсіі засталося, і час няўмольны, таму прыспешваюся. Вось зараз на палях спала напружанне. Усё ўбралі, толькі пасяўныя агрэгаты працуюць і глебаапрацоўчая тэхніка. Але хвалюе, што даводзіцца машынам прастойваць з-за адсутнасці паліва. Таму і не спіцца. Днямі прыехаў у кантору ў палове трэцяй ночы і стаў пераглядаць дакументы, разбірацца, з якіх крыніц можна вышукаць сродкі на паліва.