Глядзіце мне проста ў вочы. Вашае жыццё мяняецца. Вы адпускаеце ўвесь боль, які быў з вамі— Кашпіроўскі глядзеў з нязграбнага пукатага тэлевізара, які перадаваў выяву шматлікай колькасцю маленечкіх каляровых квадратаў, чырвоных, зялёных і сініх. Кашпіроўскі не міргаў ужо пятнаццаць хвілін, яшчэ крыху — і мая бабуля больш ніколі не вернецца. Кашпіроўскі зусім не міргае, ягоныя вейкі быццам прыклеіліся да броваў, яшчэ крыху — і ў яго цалкам высахнуць вочы й вочныя яблыкі павыпаўзаюць на шчокі. 