Самае страшнае пачалося 4 мая на Вялікдзень. У гэты дзень пачалася эвакуацыя насельніцтва з 30- кіламетровай зоны. Бабулькі з вузельчыкамі ў руках сядзелі ў аўтобусах і плакалі, мужчыны перажывалі моўчкі: сум, боль і роспач перадавалі позіркі. Яны думалі, што праз некалькі дзён вернуцца ў родныя вёскі. Не верылі, што развіталіся з роднымі мясцінамі назаўсёды і стануць “чарнобыльцамі”.