Некалькі гадоў назад Аляксей Ганчарык сабраўся наведацца ў Калінінград. Уся вёска Падлессе абмяркоўвала гэту навіну. А нагода была слушная: захацелася пабываць у тых месцах, дзе ваяваў, дзе пахаваў свайго роднага брата, які загінуў у адным з баёў на подступах да Кёнігсберга. А яшчэ ён вёз сюды ўдаву брата Ганну, якая даўно хацела пабываць на магіле мужа. Хваляваўся Апяксей Макаравіч, калі хадзіў па вуліцах горада і не пазнаваў: усё змянілася, і не верылася, што тут некалі ішлі баі. А трапіў на месца, дзе пахаваў брата, у памяці ўсё ажыло. Цяжкая гэта была су-стрэча… Вяртаўся дамоў, за доўгую дарогу ўспомніў перажытае: як праходзіў падрыхтоўку ў артылерыйскім палку пад Масквой, як пасля з цяжкімі баямі вызвалялі Усходнюю Прусію…