Новае ў гэтай канцэпцыі – нацыянальны акцэнт; увага да твораў, якія створаны народамі, што насяляюць Беларусь, – беларусамі, татарамі, яўрэямі, палякамі, рускімі, а таксама беларусамі замежжа. Гэта надало выстаўцы паліфанічнасць і разнастайнасць. Але існавалі і пэўныя рамкі: было вырашана абмежавацца толькі выяўленчым і дэкаратыўна-прыкладным мастацтвам, выключыўшы народнае і інсітнае. Адным з прынцыповых рашэнняў стала ўключэнне ў спіс экспанентаў выстаўкі мастакоў, народжаных на тэрыторыі сучаснай Беларусі. Выключэнне было зроблена толькі для творцаў, ганараваных званнямі народных мастакоў Беларусі.