Час адпачынку быў прымеркаваны на пачатак вясновых палявых прац. Антону ў тую пару было 20 гадоў, а яго бацьку Восіпу ішоў 68 год, але той яшчэ мацаваўся і працягваў шмат працаваць. Старэючага ўжо Восіпа прыгнятаў і крыўдзіў сусед Міхалка, хата якога стаяла насупраць. Спрэчка ў той раз паўстала пры ўзвядзенні межавага тыну на гародзе. Антон у свой першы прыезд даў адпор нахабнаму суседу. Другі раз Антон прыехаў дахаты ў 1895 годзе, а з’яджаючы назад у Піцергоф забраў з сабой старэйшую 17-гадовую сястру Саламею і 14-гадовага брата Нікадзіма. Для сястры Антон папярэдне знайшоў працу прыслугі ў багатай хаце, а Нікадзіма ўладкаваў у слугаванне хлопчыкам.