МД: Некаторыя рысы характару, напрыклад, пачуцце справядлівасці, выхаваліся яшчэ ў сям’і. Ну і нонканфармізм, які ў падлеткавым узросце набыў такі максімізаваны выгляд… А непасрэдна да руху я прыйшоў праз панк-субкультуру, гэта ўвогуле ўласціва для майго пакалення анархістаў. Беларускі анархізм вырас з панку, з DIY-панк і хардкор-сцэны, у адрозненне, напрыклад, ад іншых еўрапейскіх краінаў, дзе ён ішоў ад руху працоўных ці студэнцкага руху. Спачатку я слухаў гурты — Contra la Contra, Deviation, — затым усё больш пачынаў цікавіцца палітыкай.