Але да гэтага яму было адкрыцьцё Госпада, настолькі важнае і сьвятое для Паўла, што ён пранёс яго праз усё астатняе жыцьцё. Пазбаўлены дома і сям’і, згубіўшы грамадскае становішча, Павал схаваўся недзе ў пячоры Таўра. Гісторыкі кажуць, што гэта было ў 41 ці 42 годзе па Раству Хрыстову. Кажуць, што захавалася і сама пячора пад назваю “Пячора Сьвятога Паўла” Атрымаўшы ад Госпада дабраславеньне, Павал зразумеў, што гатовы аддаць усяго сябе на служэньне Ісусу Хрысту. І вось, гэта саракалетні, амаль што лысы, крываногі чалавек, слабы фізічна, але моцны духам, у адзіноцтве і невядомасьці выйшыў з пячоры, каб казаць пра Ісуса Хрыста.