Зусім іншая роля — вострадраматычная па гучанні, трагедыйная па змесце — Юдаль Пэн, славуты віцебскі мастак. П’еса “Ружа ў чыстым полі” была хутчэй эскізам, чым цэласным творам. Тым не менш, артысты змаглі знайсці цікавыя фарбы для сваіх персанажаў. Якраз тут Шмакаву і спатрэбілася яго ўменне жыць унутраным жыццём персанажа, здольнасць прыцягнуць увагу гледача да працэсу мыслення на сцэне. Пэн-Шмакаў быццам адчужаны ад тых страшных падзей, што адбываюцца за сценамі яго жытла ў 1937-м. Ён быццам ведае, прадчувае: яго зямное жыццё адлічвае апошнія гадзіны, хвіліны. Мабыць, таму ён існуе ў нейкім сваім свеце памяці, кіруючыся згадкамі, успамінамі далёкай маладосці, няспраўджанага кахання…