Калі проста пералічыць сьпектаклі, у якіх Вікторыя Мазур выконвала галоўныя ролі, атрымаецца вельмі ўнушальны паслужны сьпіс. Толькі з класікі гэта і Фіялка Манмартраі Сільва і Прынцэса цырка і Марыца I. Кальмана, Лятучая мыш і Ноч у Венецыі I. Штраўса, Фраскіта і Вясёлая ўдава Цыганскае каханьне Ф. Легара, гэта вялікая колькасьць роляў у аперэтах і музычных камедыях савецкіх кампазітараў. Зараз яна ў цудоўнай форме. Але на сёньняшні дзень В. Мазур можна пабачыць на сцэне вельмі рэдка. Цяжка сказаць адназначна, у чым тут прычына. Можна нават папракнуць і саму актрысу ў некаторай інертнасьці. Але сама па сабе тэндэнцыя яе паступовага адмежаваньня ад работы, свайго роду адыходу ад спраў вельмі насьцярожвае. Зусім не хацелася б шукаць у гэтым чыйсьці злосны намер, але не зьвярнуць на гэта ўвагу таксама нельга. 