Вераснёўскім ранкам, якраз да Дня нараджэння Прасвятой Багародзіцы, рускія палкі пераправіліся ўжо на правы бераг Дона пры ўпадзенні ў яго рэчкі Няпрадвы і выстраіліся ў баявым парадку на Куліковым полі. З дзёрзкім выклікам на адзінаборства з боку татар выехаў вялізнага росту асілак Чэлубей. І амаль адразу ж яму насустрач з рускіх радоў паспяшаўся на кані з кап’ём наперавес Перасвет. Яны глуха сутыкнуліся ў страшным удары і мёртвыя ўпалі на зямлю. А праз імгненні наўкола закіпеў смяротны бой. Татарская арда, хаця і значна пераўзыходзіла рускую раць па колькасці воінаў, яго прайграла. Кулікова поле стала для Маскоўскага княства як полем славы, так і смутку, бо многія тысячы змагароў за незалежнасць засталіся там навечна. Дарэчы, інок Андрэй таксама…