Сярод хлопцаў, вядома, шмат непаслухмяных, каго называюць цяжкімі падлеткамі. Узгадваю сваіх алімпіяднікаў: Сашка быў з сацыяльна небяспечнай сям’і; Коля ўвогуле бадзяўся; Арцём стаяў на уліку ў міліцыі. Я сваіх вучняў абараняю, як родных дзяцей. Сёння наш Жэнька — студэнт 3 курса, а быў час, калі настаўнікі ставілі ўльтыматум дырэктару: возьмеце Жэньку ў 10 клас — мы ў школу не прыйдзем. Я паклікаў хлопца на размову і кажу: “Ты ведаеш, што хаваецца за імем Жэнька? Чалавек 10 з 30 пераможцаў рэспубліканскай алімпіяды — гэта Яўгены. Да таго ж і сын у мяне Жэнька. Бяром чысты ліст паперы і пачынаем пісаць новую аўтабіяграфію Яўгена Сяргеевіча. Раю яшчэ: з педагогі будзь ветлівы, на занятках паводзь сябе ціха”. Праз паўгода педагогі нарадаваца не могуць на Жэньку.