Як і многія фільмы жахаў, „Нелюбоў“ выгадаваны лютасцю, і гэтыя смутныя моманты неабходны Звягінцаву для таго, каб маска фармальнай дакладнасці магла саслізнуць уніз, прыадчыняючы грымасу праведнага гневу».[22]