Па шчырасці, я асабліва не задумваюся над тым, удалася ці не ўдалася тая ці іншая пастаноўка. Я проста працую. І ў першую чаргу мне трэба, каб нашы навучэнцы атрымлівалі задавальненне ад творчай дзейнасці. Калі бачу, што ім гэта падабаецца, што ідзе псіхалагічная аддача, што яны з задавальненнем прыходзяць на рэпетыцыі, тады, я лічу, усё якраз і ўдаецца. І, па вялікім рахунку, не трэба нават прызавых месцаў на конкурсах, хаця перамогі, безумоўна, акрыляюць. Куды важней усё-такі, калі ў дзяўчат і хлопцаў гараць вочы, калі яны пытаюцца: “А калі мы зноў куды-небудзь паедзем?” Вось гэта для мяне і ёсць сітуацыя поспеху.