– То ідзі пакасі расе, Харытонка, – сказала Мар’я, падняла на плечы мех і пайшла. Па дарозе яна зноў думала пра Харытона. Ён пакорліва, рахманы, як цяля, а ёй такія мужчыны ніколі не падабаліся. Затое жонка трапілася – нібы наперакор яго характару. Сапраўдная ведзьма. Крыклівая, языкатая; калі была маладзейшая, перагрызлася з усімі суседкамі. Праўда, пад старасць аціхла.