З пяці гадзін вечара і да дзвюх ночы гуло свята. І як трыумф успамінаў — запісаная некалі мелодыя ў выкананні кіркаўскага духавога аркестра, пад “Прощание славянки” якога адпраўлялі на службу ў армію сыноў, танцавалі на маёўках, гулялі вяселлі. Высока ў неба ўзляцеў фантан іскраў салюта, абвяшчаючы навакольным вёскам аб свяце ў Іванаве.