— Гэта адначасова і слёзы радасці за выратаваных жывёл, але і хваляванні, каб усё было добра, бо насамрэч мы не ведаем, каму аддаём, ці сапраўды ў добрыя рукі, бо ў нас тут толькі фэйс-кантроль— паведамляе дзяўчына. 