На алімпіядзе па рускай мове і літаратуры мне трэба было напісаць водгук на адзін верш Лермантава. А ў мяне вельмі складаныя стасункі з ім як з паэтам. І трапіўся яшчэ такі верш, які быў альбомны, і я пра гэта ведаў, банальшчына, скажам шчыра, нават на час стварэння. Настаўніца рускай мовы потым расказвала, што ў журы вельмі абураліся маім эсэ, маўляў, хам, нігіліст, а сапраўднага хараства гэтага альбомнага верша не зразумеў. Зрэшты, яно так і можа быць.