Пятро Васючэнка з Беларускім радыё супрацоўнічае даўно. У эфіры ў апошнія гады гучалі яго п’есы-казкі для дзяцей. Дарослую радыёп’есу драматургу давялося пісаць упершыню. Да працы Пятро Васільевіч паставіўся адказна: вывучаў дакументальныя крыніцы, кіраваўся біяграфічнай кнігай успамінаў Паўліны Мядзёлкі “Сцежкамі жыцця”. Аднак пастаноўку, як прызналіся яе стваральнікі, усё ж дакументальнай назваць нельга, бо ў ёй ёсць месца мастацкай перапрацоўцы рэчаіснасці. А можа, скрупулёзнай дакументальнасці тут і не трэба, бо ў аснове сюжэта - адна з самых прыгожых, сумных і таямнічых гісторый кахання ва ўсёй гісторыі нашай літаратуры.