Артыстка А. рыхтавала нумар даўно. У патрэбны момант ёй трэба было высыпаць на гледачоў бліскучыя зоркі. Дзякаваць пільнасці таты, зоркі былі вырабленыя з цукеркавых фанцікаў за гадзіну да канцэрта, аэрадынамічныя якасці я тэставала асабіста, стос у кішэні зберагаў адказны М. Перад выступам старэйшай групы зоркі былі выдадзеныя спявачцы - здавалася, ніякіх нечаканасцяў быць не можа. Але таленавітыя дзеці таленавітыя ва ўсім. Паспяхова шпурнуўшы ў паветра зоркі (якія тут жа прыгожа асыпаліся пад ногі), А. даспявала прыпеў. І тут яе напаткаў пройгрыш. Чаго час губляць? - падумала, напэўна, А. і на вачох гледачоў прысела і хуценька прайшлася гусіным крокам па колы, падбіраючы фанцікі. Падабрала, паднялася, на апошняй ноце зрабіла кніксэн і пад апладысменты сышла. Гаспадынька! - толькі і сказаў Валеры Шмат.