У больш сталым узросце касцёл святога Яўхіма ў Клюшчанах для мяне асабіста стаў месцам пакланення Казіміру Сваяку – святару, які, нягледзячы на ганенні, казаў прамовы падчас імшы на беларускай мове; чалавеку не свайго часу, які дбаў пра лёс простых вясковых людзей і імкнуўся растлумачыць ім на зразумелай мове, што Бога трэба не баяцца – а любіць.