Тата Алы Пятроўны, як і многія аднавяскоўцы, не вярнуўся з вайны. Таму яго ўдава, Эмілія Пшыгодская, з дачкой і сынам вырашыла паехаць на радзіму, дзе жылі яе сястра і брат. І ўсё жыццё яна прысвяціла настаўніцтву.