Пасля гэтага, на тых падмурках Сафійскага сабора якія захаваліся ў стылі віленскага барока пабудавалі абсалютна новы храм, які ўяўляў з сябе двухвежавую базіліку. Ўзвядзенне новага храма было скончана ў 1750 годзе. Ізноў пабудаваны храм быў уніяцкім. Менавіта гэты храм і дайшоў да нашых дзён. Падчас Айчыннай вайны 1812 года храм выкарыстоўваўся французскімі войскамі як стайня. У далейшым, па ўсёй бачнасці, пуставаў. А ў 1839 годзе храм быў вернуты праваслаўным. У 1911-1914 гады быў праведзены капітальны рамонт сабора. У 1924 годзе ў рамках савецкай атэістычнай палітыкі царкву закрылі і размясцілі ў ёй краязнаўчы музей. У перыяд нямецкай акупацыі з 1942 па ліпень 1944 года Сафійскі сабор быў дзеючым, а потым быў ізноў зачынены.