Пасяліўся ў Слоніме. 7 верасня 1925 года ўдзельнічаў у з’ездзе лекараў Наваградскага ваяводства — выступіў з дакладам пра сучаснае становішча медыцынской дапамогі на Наваградчыне. Пасля доўгай прамовы прадставіў высновы наконт неабходнасці паляпшэння побыту раённых лекараў: належнае абсталяванне амбулаторных памяшканняў, забеспячэнне іх лекамі, павышэнне аплаты за працу, наяўнасць не больш як чатырох ложкаў у палатах для парадзіх, забяспячэнне лекараў транспартам, павелічэнне колькасці шпіталяў, сродкаў на лячэнне псіхічна хворых, неабходнасць стварэння для іх шпіталя (аднаго на акругу). Быў таксама старшынёй Супрацьтуберкулёзнага таварыства, якое было заснавана ў 1926 годзе. З 1933-га як лекар павятовы Маліноўскі працаваў у Слонімскім старостве. У 1936-м лекарам павятовым у Слоніме быў доктар Станіслаў Камарніцкі, а Уладыслаў Малькевіч займаў пасаду гарадскога лекара.