Селянін Кузьма быў старанным гаспадаром, майстрам на ўсе рукі і добрым бацькам. Увесь свой век з жонкай Ганнай імкнуліся, каб у іх сям’і было не горш, чым у людзей. Пабудавалі ўласную хату, выгадавалі сына, пасадзілі нават не адно дрэўца, а цэлы ўвішны сад. І неяк вырашылі, што іх сын Максім ужо зусім дарослы, яму трэба пабудаваць асабісты дом, каб было куды жонку прывесці. А сынок, трэба сказаць, быў нейкі непаслухмяны, задзірысты, любіў усё аспрэчваць і рабіць наадварот. Адным словам, быў дзіваком, якіх свет яшчэ не бачыў.