Хацелася б падзяліцца нататкамі пасля прачытання яго, Радзіслава Лапушына, вершаў. Чытач заўсёды несправядлівы да паэзіі. I па той простай прычыне, што сапраўдная паэзія — з’ява малавытлумачальная. Можна, канешне, шукаць тысячу падтэкстаў у тых альбо іншых радках. Але нельга спасцігнуць механізм узнікнення гэтых радкоў, калі яны народжаны не толькі дзеля рыфмаванага выяўлення пазіцыі, поглядаў. Паэзія — як жывапіс Шагала. Хіба ёсць у яго карцінах кампазіцыя, пабудаваная ў адпаведнасці са строгімі традыцыямі веры ў яе вялікасць форму?..