Ды і не чакалася: пажартаваў я. Але ж — як расказала потым мая жонка — Міхасёва — месца сабе не знаходзіла! Увесь вечар, бедная, перажывала — падбівала зездзіць да паляўнічых (тут жа недалёка, маўляў...), хоць вочкам адным ды глянуць, як яны — няўжо і сапраўды з дзеўкамі?