Я згодны з тымі, хто кажа пра поўную дэвальвацыю выбараў у Беларусі. Усе электаральныя кампаніі перасталі мець сэнс пасля таго, як Цэнтрвыбаркам у 1996 годзе ачоліла (па сумнеўным распараджэнні Лукашэнкі) Лідзія Ярмошына. Не мне судзіць, ці варта браць удзел у чарговай кампаніі — гэта вырашаюць самі больш-менш вядомыя палітычныя суб’екты. Але вось на што разлічваюць невядомыя “новаявы”? На тое, што Лукашэнка, як гэта было ў 2010 годзе, дазволіць іх зарэгістраваць кандыдатамі ў прэзідэнты ў выпадку, калі яны не збяруць неабходныя сто тысяч подпісаў грамадзян? Засвяціцца ў кампаніі, каб потым казаць нашчадкам, што “я супрацьстаяў(-яла) на выбарах Лукашэнку”?