Балет-фантазія Баль кветакяк падкрэслівае аўтар, – даніна пашаны знакамітаму Джорджу Баланчыну – генію XX стагоддзя, стваральніку сучаснага амерыканскага балета і неакласічнага накірунку ў харэаграфіі. Новая праца апелюе таксама і да XIX стагоддзя, да класіка-рамантычнай традыцыі, 6о вядома, што мова танца Баланчына вынікае з акадэмічнага стылю Пеціпа. Ствараючы балет, у якім пануе чысты танец, Фурман невыпадкова выкарыстоўвае музыку класікаў нарвежскай і польскай нацыянальных школ эпохі рамантызму Грыга і Шапэна, кампазітараў, якія паэтызавалі і сімфанізавалі побытавыя танцавальныя жанры. У іх музыцы бліскуча спалучаюцца і вытанчаны, пранікнёны лірызм, і глыбокі псіхалагізм, і падкрэслена інтэнсіўныя драматычныя зрухі ў інтанацыях, гармоніях і рытмах, якія нярэдка ўвасабляюць пранізлівае адчуванне трагічнага. Музыка амерыканскага кампазітара XX стагоддзя Роберта Марана, абраная Фурман, гучыць у пералажэнні для струннага квартэта. Паводле свайго стылявога ладу яна мае шмат агульнага з неакласікай Баланчына, таму не супярэчыць памкненням пастаноўшчыка. 