– А як жа іначай! Перасякаю мяжу Шчучынскага раёна і сэрца пачынае па-іншаму стукаць, – прызнаецца Аляксандр Эдмундавіч Вярцінскі. – Асаблівае месца ў душы займае вёсачка Пашыцы, што ў Орлеўскім сельсавеце. Цяпер там засталася ўсяго жменька жыхароў, а калісь… Запомнілася, як падлеткам разам з бацькам садзілі яблыневы сад. “Вось тут свой дом пабудуеш, – наказваў тата. – А на тым боку дарогі – Рышард. Гэта так добра, калі браты ў дружным суседстве жывуць, дапамагаюць адзін другому”.