У тыя часы нават марнатраўства разглядалася як асаблівы від эфектыўнай сацыялістычнай працы. У планавым парадку. Прыкладам, можна пярсцёнак зрабіць з латуні, можна з золата. Па працаёмістасці паміж імі, мусіць, няма вялікай розніцы. Але ж якая велізарная розніца ў кошце! З гэтай нагоды ўсе стараліся выкарыстоўваць “золата нават там, дзе было дастаткова звычайнай бляхі. Зробіш больш дарагую рэч — больш заплацяць, ды яшчэ і ордэн дадуць.