Напрыклад, ён ідзе правераным многімі шляхам: пераапранае мужчын у жаночую вопратку, прычым усіх без разбору. У спіс трапляюць і швачка атэлье, і хадакі, якія хочуць туды ўладкавацца на працу. А каб замацаваць смешны эфект, у трансвестыта ператвараецца Мымра — адна з танцоўшчыц дома спатканняў (якую Булгакаў напрыканцы сваёй п’есы назваў Наташкай — хочацца верыць, што хаця б ён не меў на ўвазе мужчыну). І хоць Сяргею Жбанкову атрымалася стварыць з Мымры даволі абаяльны вобраз, пытанне застаецца: ці настолькі ўжо неабходна было для такога, шчыра кажучы, намуліўшага вока прыёму браць булгакаўскую п’есу?