– Калі я выступаў на адной з канферэнцыяў за год-паўтары да сваёй трагедыі, то шмат якія навукоўцы разумелі гэта і з захапленьнем пра тое казалі. Гэта сапраўды вельмі цікавы падыход: ты ведаеш, як хутка, вельмі якасна атрымаць вынік, ацаніць тую зьяву, з якой сутыкаешся. На жаль, працягнуць дасьледваньні было немагчыма: зьнік інстытут як структура, якая вывучала гэтыя зьявы, зьнікла ўсё, што магло прыносіць вынік. Гэта, безумоўна, вялікая трагедыя, і ня столькі для медыцыны гэтай краіны, сколькі для ўсёй сусьветнай супольнасьці. У гэтым я абсалютна перакананы.