Раіса Шаўчэнка любіць сваю справу не за падзякі і ўзнагароды (якіх, дарэчы, у яе нямала), а за цёплыя сустрэчы з дзетварой, з музыкай і калегамі. Як наш педагагічны калектыў не ўяўляе сябе без Раісы Антонаўны, так і яна не ўяўляе свайго жыцця без музыкі, без маленькіх гарэзнікаў, дзіцячых забаў, без калег-аднадумцаў.