Дзядуля быў вельмі рухавы, а рухі яго такія ціхія, што не заўважыў бы яго ніколі, калі б не бачыў. А бачылі яго часта. Ён жыў на пятым паверсе дванаццаціпавярховага дома і кожны дзень выходзіў на вуліцу з Парашуцікам. Усе бачылі, ды ніхто не ведаў яго. І з ім ні душы не было, акрамя вечнага сябра – сабачкі.