– Вунь там вельмі крыўдлівая Маланка, – неяк па-мацярынску распавядае Таццяна. – Калі не падыду да яе першай зранку, цэлы дзень будзе дуцца, адварочвацца ды ўздыхаць. А вось гэта – рыжая гарэзніца Кветка. А далей Ева – яна ў мяне заўжды задуменная, нават крыху рассеяная. Мала добра карміць жывёлу і своечасова даіць – ёй, як і нам, людзям, патрэбна любоў і ласка. Тады – вопыт мой гэта пацвярджае – і аддача будзе.