Рэформа 1861 г. адкрыла шлях капіталізму на беларускія землі. Сяляне шукалі крыніцы грашовых сродкаў і ўсё больш і больш уцягваліся ў грашова-таварныя адносіны. Сельскагаспадарчая прадукцыя ў асноўным ішла на продаж. На Любаншчыне атрымалі развіццё розныя промыслы. Найбольш шырокае распаўсюджанне мелі сталярны, бандарны, ганчарны промыслы, смалакурэнне. Промысламі сяляне займаліся ў вольны ад сельскагаспадарчых работ час. Звычайна селянін-саматужнік пра цаваў разам з членамі сваёй сямі. У канцы XIX ст. на Любаншчыне бандарным промыслам займаліся 12 чалавек, сталярным — 3, кушнерным — 3, вырабам драўляных прылад працы — 40, падвод — 10, металічных прылад працы — 19, ганчарным — 12, апрацоўкай каменю — 22. Частка вырабаў скуплялася гандлярамі м. Любань, вывозілася ў Слуцк, Мазыр.