Ўспамінаецца такі эксперымент, калі пяць малпаў зачынілі ў клетцы, паставілі лесвіцу і на самым версе павесілі банан. Адна малпа лезла за ім, а білі тых, хто не палез. Яны зразумелі, што гэтая сволач палезла за бананам, а б’юць толькі нас. У выніку выпрацавалася мадэль паводзінаў, калі ніхто не лезе за бананам. З клеткі дасталі адну малпу, запусцілі новую, і ўжо нікога не б’юць. Малпа, якая нічога не ведае, лезе за бананам – яе б’юць іншыя малпы. Яна не разумее – за што. Праз нейкі час яна перастае лезці. Чатырох малпаў, якія ведалі, за што б’юць, па адной мяняюць на іншых. У клетцы застаецца пяць малпаў, якія не ведаюць, што будзе, калі палезці за бананам, але яны адзін аднаго б’юць і не лезуць за ім.