Існуе такая вельмі далікатная форма дэпрэсіі ў веры як неадэкватная рэакцыя чалавека на прысутнасць Бога ў яго жыцці. Гэта здараецца тады, калі чалавек занадта канцэнтруецца на ўласнай нявартасці і грэшнасці, перабольшваючы сваю віну і панікуючы з-за падатлівасці на спакусы. На фоне гэтага стану развіваецца страх перад кантактам са святасцю, з чысцінёю Бога. У практыцы гэта знаходзіць праяўленне ў беспадстаўным самаабмежаванні верніка: ён не прымае св. Камунію, не карыстаецца сакрамэнтамі, не ходзіць на споведзь.