Увайшоўшы ў плябанію і прывітаўшыся з гасцінным святаром, адразу чуем ад яго: “Ніякіх камер. Вы з дарогі і галодныя. Будзем абедаць”. Хоць сказаныя словы і прамоўленыя ветліва і з усмешкай, аднак іх настойлівасць і наша стомленасць ад дарогі хутка прымушаюць пагадзіцца.