А яшчэ памятаю, як нашы маці гатавалі ў вялікіх катлах ежу, жылі мы тады ў лесе ў зямлянках, так званых куранях. А дзеці збіралі для іх дровы. Аднойчы мне не пашанцавала — абварыўся. Шнар застаўся на ўсё жыццё.