І падала пакеты з надзеяй на тое, што мы абавязкова пачастуемся. Не хацелася ёй адмаўляць, таму дружна ўзяліся за працу. А яна прысела ціхенька на лаўку, абаперлася на кіёк — пастаяннага спадарожніка — і была шчаслівая, як падалося, што аддала часцінку свайго дабра і цяпла выпадковым гасцям.