Раней на кожнай сядзібе трымалі не толькі кароў, але абавязкова свіней. З гадамі пазбавіліся гэтай жыўнасці. Бо асноўны корм – бульбу – садзіць і апрацоўваць стала ўжо не пад сілу. Не спажываецца поўнасцю нават і тая, што садзяць для сваіх патрэб. Затое па-ранейшаму “дакучаюць” дзікі, якія любілі наведацца на бульбяныя плантацыі і па звычцы цяпер даймаюць сваім нахабствам. Нярэдка ля жытла горда прагульваюцца казулі, алені ды ласі.