“Чырвонка” была сапраўднай школай. Адна справа: проста прынесці матэрыял у рэдакцыю, а пасля чакаць, выйдзе ён ці не. А зусім іншая — пачуць ад больш вопытных калег ацэнку. У “Чырвонцы” з аўтарамі працавалі. Тут горача абмяркоўваліся вершы, сталыя пісьменнікі давалі парады пачаткоўцам, тлумачылі, чаму адны літаратурныя творы не падыходзяць да друку, раілі, як дапрацаваць.