Сэтліст на гэты раз закрануў усе альбомы гурта, чым нагадаў канцэрт у лютым мінулага году. Тую ж Над пропастью во лжи я чакаў ужо невядома сколькі часу, і зь вялікай радасьці адтапырыўся пад яе. Таксама на выдатна зайшлі Хаос, Люди во сне і Доска (добра, што музыкі ўсё ж пачалі граць яе замест ня самай выдатнай, на маё меркаваньне, Flashmob). Людзі шалелі, а музыкі выглядалі цалкам задаволенымі тым, што рэчы, зь якіх яны пачыналі, ня проста вядомыя людзям, але і вельмі падабаюцца. Няхай ніхто так ўжо і ня грае (а альтэрнатыва, хто б што не казаў, усё ж схільная да моды і яе тэндэнцыяў), як сказаў Кэш, але песьні людзям сапраўды падабаюцца.