Памёрла мая паня, светлая ты мая панечка, заступніца наша. Пэўне, і ў рай-то ўвайшла на цыпачках. Вось памру, мае дзеткі, і я цяпер, апрануць цела, маё ў апратку смяротную, паложаць у свежую яму на магільніку, а сама я ў рай пайду, І спаткае мяне там мая паня кволая і прад Богам заступніца. Вось, – скажа, – Божухна, прыйшла нянька мая, Аксана, верная слуга мая, прыгонная душа. Дай ты ёй, Божухна, мейсцечка пад пазухай, каб яе душачка ў цяпле распарылася, у выгодзе пакачалася.