— У традыцыйнай мадэлі педагог атрымліваў тэарэтычную адукацыю ва УВА, потым працаваў у масавай практыцы, у выніку чаго толькі адзінкі развіваліся і вырасталі да ўзроўню аўтарскай сістэмы. Мы прапаноўваем гэтую сістэму перавярнуць: максімум практыкі ў педкласе і бесперапынная практыка падчас навучання ва ўніверсітэце за кошт змяншэння тэорыі да неабходнага мінімуму, — лічыць Дар’я. — Пасля заканчэння УВА студэнт павінен здаць экзамен, падчас якога ён пакажа свае педагагічныя кампетэнцыі, а не ўзровень тэарэтычнай падрыхтоўкі. Напрыклад, яму можа быць прапанавана, карыстаючыся падручнікам, дыдактычнымі матэрыяламі і наборам вучэбных праграм і лічбавых асяроддзяў, падрыхтаваць і абараніць перад камісіяй план урока па тэме, якая яму дасталася ў экзаменацыйным білеце, а таксама вырашыць канкрэтную педагагічную сітуацыю. Тады можна будзе ацаніць, наколькі паспяхова гэты чалавек падрыхтаваны працаваць настаўнікам, а не аб’ём яго памяці, дзякуючы якому ён змог завучыць тэорыю па педагогіцы і методыцы.