Спытаў, што магло б стаяць за нелагічнымі нейкімі прапановамі расіяніна Лалеціна. “У іх жа ўсё ёсць. Што ім бедаваць пра вырубку, калі тайга гарэць не перастае?”. Пагадзіліся, што і экалогія можа быць ужытая як агульнапалітычны інструмент. Забараніць вырубку лясоў – і ў каго іх мала, будуць купляць у тых, у каго іх з гарою. Увесці квоты на хоць што – і будзе, як у прымаўцы “пакуль тоўсты худзее, тонкі ўжо памёр”.