Уцекачоў часта правяралі, ператрасалі, шукалі схаваных абразоў, фальшывых манэтаў, аглядалі на прыкметы чумы. Большасьць людзей тут нават ня чула пра сечу ў Косаве; таму, калі яны згадвалі пра бітву, на іх глядзелі не са спагадаю, а з падазрэньнямі. Часам ім раілі наймацца ў адзін з шматлікіх вайсковых загонаў, што вандравалі краем. Заўсёды нейкія князі й графы б’юцца, казалі ім, дык патрэба ў жорсткіх ваярох не зьмяншаецца.