Пад’юшчвае і спакушае тэма пра салдата-беларуса, што, прайшоўшы вайну ў польскім войску, атрымаў нямецкі надзел – спраўную гаспадарку – і клікаў да сябе з-пад Нарачы шматдзетную сям’ю. Але жонка збаялася ехаць у незнаёмую дарогу і на новае жыхарства з чатырма малымі дзецьмі. І вось праз колькі гадоў (дзесяць, пятнаццаць) ён прыязджае ў адведкі. Яго паклікала, паслаўшы запрашэньне, самая малодшая дачка, якая ня помніла бацькі і ня мела на яго крыўды. Можа, у такім рэчышчы павесьці апавяданьне “Смаркуля”.