Як мяне збіралі на сустрэчу! Часы былі цяжкія, і мы, дзетдомаўскія, былі апранутыя ў абы што. А так хацелася сукенку. І вось дзяўчынка з майго класа Зоя Канончык дала мне сваё паліто і сукенку, пераапрануўшыся ў мае лахманы. Клас проста ахнуў. Зоя была прыгажуня і ва ўсім першая, з забяспечанай сямі.