Саша: Падчас тваёй прэзентацыі я якраз думала пра гэтую нібыта супярэчнасць: з аднаго боку, ты займаеш уладную, дамінантную пазіцыю: ты мастачка, прэзентуеш свае працы ў такім фармаце, дзе ёсць аўдыторыя і ты. З іншага боку, ты адкрываеш сваё асабістае жыццё, сітуацыі, якія маглі б застацца непрагаворанымі і таму абароненымі ад старонніх, і табе няма куды схавацца. Гэтая адначасовая слабасць, крохкасць і ўладная пазіцыя — неверагодна складанае спалучэнне, якое стварае цікавы фармат публічнага ўзаемадзеяння мастачкі са сваёй аўдыторыяй. Дзе ты знаходзіш рэсурсы, каб раз за разам падпускаць людзей так блізка да сябе?