— Хутчэй, наадварот. Я амаль нічога не напісаў аб Аляксюке, пра якога толькі што выйшла мая кніжка. Зусім мала пра Антона Луцкевіча, а ён адыгрываў адну з галоўных роляў у фармаванні ідэалогіі беларускага руху. Затое ўзгадаў Зуземіля, Ваявудскага ды Ульянава, якія, можа за выключэннем апошняга, неяк выпадаюць з агульнага кантэксту. Справа ў тым, што ўсе гэтыя асобы маюць істотнае значэнне ў гісторыі БНР, але толькі калі яны разам. І мая праца — у нейкім сэнсе іх групавы партрэт.