Радуючыся, што ў сваім жыцці я з дабрынёю стаўлюся да іншых людзей, не заўважыла, што асуджэнне, раздражненне і нараканне я скіравала на сябе. Мне патрэбна было дазволіць Богу і самой сабе міласэрна паглядзець на сваё жыццё. Бог пачаў вучыць мяне мець добрыя вочы. Толькі гледзячы на сябе з любоўю і добрымі вачыма, я змагу глядзець на іншых людзей таксама з любоўю. Калі я ненавіджу сябе, то не змагу любіць і іншых. Варта глядзець не на тое, якая я, а на тое, як Бог мяне любіць, засяроджвацца не на тым, што я павінна рабіць, а на тым, адкуль браць на ўсё сілы.