Экспазіцыю склала больш як 60 твораў розных гадоў, якія фактычна сталіся дакументальным адлюстраваннем зменаў у абліччы Мінска — з ім ад сярэдзіны ХХ стагоддзя паяднаны лёс Аракчэева. Эцюды, малюнкі, тэматычныя палотны — творы дэманструюць, як горад рос і прыгажэў. Асабліва тое відавочна ў вялікіх кампазіцыйных пейзажах, дзе хараство гарадскіх відаў арганічна спалучаецца з адлюстраваннем жыцця людзей. На адным з цэнтральных палотнаў выставы “Восеньскі прызыў” (1976—1977) — панарама Верхняга горада з яркімі фарбамі залатой восені, светлымі сілуэтамі будынкаў, сярод якіх дамінуе Кафедральны сабор, аўтобусамі, фігурамі навабранцаў на прызыўным участку — усё абяднана, каларыстычна спалучана і ўтварае цэласную прасторава-колеравую сімфонію.