На сцяне было шмат фота калідораў і маленькіх бетонных пакойчыкаў. То тут, то там на іх трапляліся схуднелыя, брудныя і хворыя людзі. Часам былі зусім здаровыя, нават поўныя мужчыны і жанчыны. Але потым на вочы Надзі трапіў здымак. На ім былі бачныя крукі ды нейкія тушкі на іх. Дзяўчына прыгледзелася, і раптам яе ледзь не знудзіла: уздоўж доўгага калідора на круках віселі чалавечыя целы. Надзя закрыла твар рукамі і прысела на кукішкі.