� 2. Аднак, паколькі ў св. Імшы, пры цэлебрацыі сакрамэнтаў і ў іншых частках Літургіі выкарыстанне нацыянальнай мовы нярэдка можа быць вельмі карысным для вернікаў, яе можна шырэй выкарыстоўваць, асабліва ў чытаннях і настаўленнях, у некаторых малітвах і спевах адпаведна нормам, якія ў гэтай справе будуць дэталёва акрэслены ў наступных раздзелах. � 3. Пры захаванні гэтых нормаў прыняцце рашэння аб тым, ці ўводзіць нацыянальную мову і ў якой ступені, уваходзіць у кампетэнцыю тэрытарыяльнай касцёльнай улады, згаданай у арт. 22 � 2; калі суседнія рэгіёны выкарыстоўваюць тую ж мову, неабходна параіцца з іх біскупамі. Гэтае рашэнне павінна быць зацверджана Апостальскай Сталіцай.