Жанчына расказвае, што як толькі вецер дзьме ў бок пасёлка – дым з попелам сыплецца ў форткі. Прыходзіцца не адкрываць вокны, “як пры лясным пажары”. Вечарам, асабліва пры штылі, дом за туманам дыму амаль не бачны: Абсурд: жывем у лесе і не дыхаем чыстым паветрам.