Кажуць, акцёр тады невычэрпны, калі яго мастацтва арганічна звязана з жыватворным асяроддзем, той крыніцай, якая ўвесь час напаўняе яго. Гэтая адзіная крыніца – жыццё. Н. Рэвінская нястомна чэрпае яе. Гэта дапамагае ёй у грамадскай рабоце, дапамагае незамыкацца ў сваім асабістым свеце, а заўсёды быць сярод людзей, не заставацца раўнадушнай да іх жыцця і працы.