Чалавек у Аркадзя Куляшова выступае сувязным эпох, Зямлі і Космасу. Знаходзячыся на паўмільярдным кіламетры, паміж наступным і былымён глыбока ўсведамляе сваю высокую місію, адказнасць за лёс жыцця на Зямлі, будучыню, ён жадае, каб выток жыцця вечна пераходзіў у працяг жыцця (верш На паўмільярдным кіламетры). Герой паэта не ўяўляе трываласці і няспыннасці зямнога быцця без повязі чалавека і прыроды, працягвае руку гарачую... прыродзе — з дваццатага ў трыццатае стагоддзе (верш Завея лісцяў у сняжынак пух...). 