Ідэя наконт магчымасці адбору адбіраць групы, а не толькі асобін, вярнула да жыцця ідэю Дарвіна наконт палавога адбору. Яе першая фармулёўка нарадзілася на прыканцы ХІХ стагоддзя і спрабавала растлумачыць не толькі розны знешні выгляд у тых відаў, у якіх ёсць выразны полавы дымарфізм, але і розныя паводзіны палоў. Але да сярэдзіны наступнага стагоддзя пра гэтую ідэю фактычна забыліся з-за працаў Джуліана Гакслі (Julian Huxley) – выдатнага папулярызатара навукі, які аднак, не разумеў як працуе натуральны адбор.