Трэба сказаць, што беларуская рэчаіснасць вельмі выразна прысутнічае ў рамане. Тут апісанне рэчаіснасці супала з маім уласным адчуваннем. Герой знаходзіцца вельмі блізка да аўтара. І крытэр усяго — суб’ектыўнае адчуванне аўтара, якім ён дзеліцца вельмі шчыра. Сама шчырасць спрыяе таму, што мы бачым нейкую праўдзівую выяву, зрэз рэчаіснасці. Нават калі там раз-пораз ужываюцца нейкія фантазійныя назвы, з цягам часу яны пачынаюць успрымацца як нават бліжэйшыя да рэчаіснасці, чым рэальныя. Бо яны нясуць на сабе адбітак аўтарская стаўлення.