Кальманаўскія княгіня чардаша Сільва, вулічная кветачніца Віялета з Фіялкі Манмартрапакутуючая графіня Марыца, легараўская парывістая Зорыка з Цыганскага кахання – гэтыя персанажы ў выкананні Н. Гайды вызначаюцца непасрэднасцю і шчырасцю багатай чалавечай натуры. У вобразе Сільвы яна паказвае перш за ўсё яе высокую чалавечую годнасць, высакародства і душэўную прыгажосць, імкненне да вялікага ўзвышанага кахання насуперак недарэчным саслоўным забабонам. Раскрываючы ў сваёй гераіні пры дапамозе вакальных сродкаў рысы выдатнай артысткі варетэ, якая выйшла з народных глыбінь, Н. Гайда не траціць пачуцця меры – не дапускае развязнасці і цыганшчыны ў час спявання, голас гучыць роўна і прыгожа. 