— А яшчэ гэты нястомны руплівец быў дэпутатам гарсавета, актыўна пісаў у газеты і часопісы, чытаў лекцыі, — апавядае сённяшні дырэктар краязнаўчага музея ў Бабруйску Наталля Арцёмчык. — На жаль, песня жыцця Цодзіка Якаўлевіча абарвалася на самай высокай ноце, калі яму было ўсяго пяцьдзясят гадоў. У 1937-м, расцаніўшы прамову на адной з сесій як контррэвалюцыйную, а колькасць партрэтаў правадыроў у музеі недастатковай, яго арыштавалі і адправілі ў далёкаўсходні лагер, дзе ён і загінуў. Рэабілітаваны быў пасмяротна ў 1953 годзе…