Па словах Роберта Зелік, такія краіны, як Мексіка і Інданезія, валодаюць выразнымі макраэканамічнымі праграмамі і не схільныя асабліваму фінансаваму рызыцы, аднак іх улады занепакоеныя, дзе ўзяць грошы для выканання бюджэтаў. У Сусветным банку перакананыя, што ўзмацненне жорсткасці крэдытных умоў і аслаблены эканамічны рост адабюцца на дзяржаўных даходах якія растуць краін. Гэта выкліча ланцуговую рэакцыю: знізяцца выдаткі на адукацыю, ахову здароўя, інфраструктурныя праекты. Па падліках зніжэнне тэмпаў росту краін, якія развіваюцца за ўсё на 1% прывядзе да таго, што да цяперашняй сусветнай беднаты дададуцца новыя 20 млн чалавек. На дадзены момант у гэтую нізоў групу ўжо перайшлі 100 млн чалавек, узровень жыцця якіх пагоршыўся з-за якія выраслі цэн на харчаванне і энерганосьбіты.