Дзед па бацькоўскай лініі —ufeff паўстанец 1863 году. Каб пазбегнуць арышту, мяняў прозвішча (на “Лях”), хаваўся, а сапраўднае імя вярнуў з поўнай амністыяй паўстанцаў у 1913 годзе: “Хадыка”. Сярод бацькоўскіх продкаў —ufeff уніяцкі святар. Па кудзелі —ufeff расеец. Дзед —ufeff “чырвонадрэўшчык”, пры тым кулачны баец з Курску. Бацька па маладосці (1901 г.нар.) —ufeff падмануты бальшавікамі —ufeff удзельнік штурму Кранштадту. Потым, зразумеўшы сутнасць падзей, у 1926 годзе хацеў пайсці ў беларускія гісторыкі. Пабачыў першыя рэпрэсіі супраць “нацыяналістаў”, усё зразумеў і стаўся будаўніком. Некалькі дамоў у цэнтры Мінска — праца ягонага будаўнічага інстытута. У адным з іх у чэрвені 1941 года сям’я атрымала кватэру, але, калі Віктар Лукіч вярнуўся паранены з фронту, яе займаў афіцэр НКУС. Узяў крэдыт, збудаваў прыватную хату, а пасля сталінскай грашовай рэформы 1947 года вымушаны быў вярнуць крэдыт у 10-кратным памеры.