Паколькі якасць чытання мае не толькі тэхнічную характарыстыку (як хутка дзіця чытае), але і змястоўны аспект (разуменне прачытанага), любая работа з тэкстам абапіраецца на ўменне вучня аналізаваць, выдзяляць галоўнае, абагульняць і параўноўваць. Неабходна зразумець, што канчатковая мэта навучання — не ўменне чытаць, а ўменне разумець прачытаны тэкст, а задача педагога — фарміраванне ўдумлівага чытача, які любіць кнігу і ўмее працаваць з ёю. Работа па фарміраванні чытацкіх уменняў малодшых школьнікаў праз выкарыстанне эфектыўных прыёмаў разумення прачытанага тэксту з’яўляецца актуальнай у метадычным апараце выкладання літаратурнага чытання, якое прызначана ўвесці малодшых школьнікаў у свет мастацкай літаратуры, абудзіць цікавасць да кніг і чытання, закласці асновы чытацкай культуры і чытацкай самастойнасці.