— Калі маці было 95, мы з ёй яшчэ і каньячок маглі выпіць, і доўга гуляць, і песні спявалі. Мае бацькі заклалі ў мяне фізічную крэпасць і аптымізм, прага жыцця ў мяне таксама ад іх. Яны ніколі не сумавалі і ніколі не адчувалі сябе непатрэбнымі. Вось і мне актыўнасць толькі дапамагае жыць: я шмат хаджу пешшу, гуляю на прыродзе, па-ранейшаму люблю сустракацца з сябрамі. Нейкіх такіх асаблівых намаганняў наконт свайго здароўя ці знешнасці не раблю. Проста жыву.