Запомніўся прыклад, які прывяла на пасяджэнні ідэолаг ПМК-70 Святлана Мацвеева. Яна расказала пра мужчыну, які трапіў на прадпрыемства як абавязаная асоба. Самі разумееце, калі прадпрыемства просяць узяць на работу абавязаную асобу, каб неяк пагашаць даўгі перад дзяржавай, кожны кіраўнік разумее, які гэта “падарунак” і з якой біяграфіяй. Але… Чалавеку далі шанс, пры гэтым далі работу, у тым ліку і дадатковую (па выхадных – разгружаць вагоны), далі магчымасць зарабіць, пагасіць даўгі, стаць (пакуль што на час) членам працоўнага калектыву, падняцца перш за ўсё ва ўласных вачах. Вядома, пры гэтым дысцыпліна, кантроль. І ён працуе, няма ніводнага прагула. І хто ведае, можа, заўтра ён будзе ўспамінаць пра мінулае дно, як кашмарны сон, а можа, яму ўдасца зусім яго не ўспамінаць.