Назіраючы за дзеяй, якая ў гэты дзень адбывалася на сцэне, нельга было не злавіць сябе на думцы, што з такой непадробленай, празрыстай шчырасцю здатныя выступаць, бадай, толькі дзеці – столькі трапяткога хвалявання было ў выступленнях, столькі выдатнай энергетыкі ішло ў зал. І гэта не магло не зачапіць.