Адкрыты ў 2003 годдзе з ініцыятывы настаўніцы беларускай літаратуры Яніны Іванаўны Плашчынскай і першага дырэктара мінскай сярэдняй школы № 199 Сяргея Пятровіча Стрэнкоўскага (цяпер працуе першым прарэктарам Мінскага гарадскога інстытута развіцця адукацыі), Літаратурны музей Пімена Панчанкі сёння ведаюць у культурніцкіх колах Беларусі нароўні з іншымі літаратурнымі і літаратурна-мемарыяльнымі музеямі нашых класікаў. Фактычна толькі тут, у гэтай адукацыйнай установе па сталічнай вуліцы Панчанкі, 32, сабраны ў такой вялікай колькасці рэчы і прадметы, якія акружалі Пімена Панчанку пры яго жыцці: хатні пісьмовы стол з друкаркай “Эрыкай” (дарэчы, яна і сёння спраўна працуе) і тэлефонам, мэбля, адзенне, рознага кшталту канцылярскія прадметы, шкло, посуд, прыборы, грампласцінкі. Вялікую каштоўнасць маюць артэфакты, звязаныя непасрэдна з творчасцю народнага паэта: прыжыццёвыя друкаваныя выданні, рукапісы, брашуры, аўтографы, газеты, дакументы, а таксама ўзнагароды, сярод якіх ордэн Айчыннай вайны, медалі, памятныя значкі, дыпломы і граматы. У свой час школьнаму музею (хоць па сваім рэальным статусе Літаратурны музей Пімена Панчанкі ў 199-й школе даўно вырас са школьнага музея ў нашым трывіяльным уяўленні) іх ласкава перадалі сваякі паэта, найперш асабіста яго жонка Зоя Кірылаўна.