— Мая маці даведалася пра наша каханне і благаславіла на сумеснае жыццё. Наша палеская вёска дружная. Суседзі цудоўныя. З удзячнасцю ўзгадваю цётку Ганну, якая сваіх дзяцей не мела і ўсё цяпло сэрца аддавала нам. Дапамагала і вяселле ладзіць. Вэлюм я надзявала, і Сяргей быў у прыгожым касцюме. Вянчаліся ў Альгомельскай царкве, а ў Вялікамаляшаўскім сельсавеце рэгістравалі шлюб, і стала я Мішковай. Сабралі самых блізкіх сваякоў. Жаніх — круглая сірата, і я без бацькі замуж ішла. Маці кароўку ў пасаг падаравала, а парасятак купілі за падораныя на вяселлі грошы, кур і качак завялі. Адрамантавалі старэнькую хатку бабулі Алены, і там нам было ўтульна.