Праблема са спортам у тым, што ён ператварае дваровы фан у глабальны экстаз. Пакуль пасуеш сябрукам і б’еш у брамку з дзвюх цаглінаў – гэта тваё. Прыватнае. Свойскае. А вось мундыяль – ужо агульнае. І ты трапляеш у пастку татальных прыхільнасцяў і грамадзянскіх абавязкаў. Ці варта заўзець за сваіх, калі яны лажаюць? Ці можна заўзець за сваіх, калі ваш галоўны – казёл? Як ні адкажы – будзе няёмка. А галоўнае – бессэнсоўна.