У доме Нявады асталяваліся паліцаі. З іх размоў ён даведаўся, што з немцамі зявіўся граф Паліводскі і ста ў начальнікам усёй грамадзянскай улады цэлай вобласці. Волька расказала, што пакуль Нявада хадзіў на сустрэчу з зяцем у лес, у мястэчку забралі ўсіх маладых дзяўчат і хлопцаў, якія трапляліся на вочы, і павезлі на грузавіках кудысьці да шашы. Забралі і Лізу. Адчай Волькі быў бязмежны. Нявада супакойвае дачку, што будзе шукаць выйсця, будзе думаць, што рабіць. Божа, памажы мне, каб усё так і было добра, тады я зберагу яе... памажы мне выратаваць яе— так ныла яго душа. Пайшоў шукаць Кастуся, але не знайшоў. Праз два дні вярнулася з пошукаў дачкі і Волька і расказала, што Кастусь з усімі, з кім быў разам, выходзілі на шашу, запынілі дзве нямецкія машыны, збілі з іх немцаў і на гэтых машынах дагналі тыя чатыры машыны з сумліцкімі хлопцамі і дзяўчатамі. Дзве заднія машыны ім удалося адбіць, але дзве пярэднія вырваліся і зніклі. Ліза асталася там. 