Вядомы антычны сюжэт практычна не дэфармуецца аўтарам, але і не ператвараецца ў пераклад кніжкі Куна. Спадар Васючэнка пераводзіць Геракла ў рэалістычны канон (замест герметыкі міфалагічнага), што дазваляе Гераклу быць простым чалавекам, поўным, вядома, надзвычайнаю моцай. Героя акаляе будзённая рэальнасць. Мала таго, ён шукае сваё асабістае чалавечае пакліканне, сэнс свайго жыцця.