Напрыклад, Казімір Семяновіч пададзены як постаць па-свойму парадаксальная. У яго кнізе “Вялікае мастацтва артылерыі” ёсць зусім нечаканыя развагі пра тое, чаму прагрэс часта выкарыстоўваецца не на карысць людзям, але на згубу. Уяўляеце — у кнізе пра самы магутны на той час від зброі! І ў фільме мы задаемся пытаннем, навошта Семяновічу наогул спатрэбілася тую кнігу пісаць. Наш адказ такі: ён імкнуўся гэткім чынам спыніць войны. Бо калі перадавыя веды стануць даступнымі ўсім, узнікне парытэт сіл, і вайна стане бессэнсоўнай. Можа, сёння гэта і падаецца наіўным, але… пэўная рацыя тут, відавочна, ёсць.