І ўсё ж, для П.Броўкі самымі прыгожымі былі родныя мясціны, дзе прайшлі яго маленства і юнацкія гады, з успамінамі пра старую бярозу на бацькоўскім полі, пра ручай, з якога пастушком наталяў ён смагу, пра родную хату з духмяным смалістым водарам і, нарэшце, пра самы светлы, захаваны ў самым сэрцы вобраз – маці. Менавіта гэтыя матывы з’яўляюцца асноўнымі ў творчасці П.Броўкі. Творы паэта перакладзены на многія мовы свету.