Тым не менш княгіня ніколі не заставалася сам-насам са сваімі горкімі думкамі. Вакол яе заўжды былі ўдзячныя ёй прагрэсіўныя дзеячы беларускай палітыкі, навукі, культуры. З 1915 па 1918 год яе дом у Мінску і сядзіба ў Кухцічах былі месцамі сустрэч Рамана Скірмунта, Вацлава Іваноўскага, Аляксандра Уласава, Івана і Антона Луцкевічаў, справы якіх княгіня падтрымлівала і маральна, і матэрыяльна. У 1915 годзе яна стала ганаровым членам Цэнтральнага камітэта Літвы па справе дапамогі інвалідам вайны.