Спрадвеку тут жылі паны (рускія, польскія), асаднікі, а ў савецкі час прыехала шмат спецыялістаў з розных куткоў Беларусі і іншых рэспублік былога СССР. Усе яны аказвалі ўздзеянне на характары вяскоўцаў, фарміраванне іх звычак, густу. Калісьці прадстаўнікі вёскі ў пошуках заробку выязджалі ў Петраград, Вільню, Варшаву, таму добра размаўлялі па-польску, па-руску, разумелі літоўскую мову, некаторыя іншыя. Мясцовая гаворка – багатая, цікавая і мілагучная. Лічыліся ўзбалатцы дастаткова адукаванымі, таленавітымі, добра апраналіся, шмат чыталі, мелі досыць шырокі кругагляд.