Пра беларускую кінапрадукцыю прысутныя журботна прамаўчалі хвіліну. Ад Ігара Уладзіміравіча і Марыны Мікалаеўны больш за ўсё імгненняў цішыні дасталася экшэну пра братоў. Перапыніла бязмоўе спадарыня Саўкова, успомніўшы апошні баявік “Сляды на вадзе”, які быў “на ўра” прыняты і дарослымі, і дзецьмі. Сустрэча з яго здымачнай групай таксама выклікала ажыятаж (падобныя і іншыя прэзентацыйныя кінамерапрыемствы ў “Прамені” практыкуюць рэгулярна). Але “Сляды...” — на жаль, выключэнне.