Я раней не ведала, чым і як думае сусед, які тэрмінова пачынае рабіць рамонт а 7 гадзіне раніцы ў нядзелю. Я не магла высветліць, ці ёсць мозг у людзей, якія падразаюць цябе перад светлафорам, каб пасля ўсё адно стаяць на ім, ці яшчэ лепш — едуць з правага шэрагу ў крайні левы, не паказваючы паваротаў. Я не магла зразумець, што можа быць у галаве ў дзяўчыны, якая апранае чырвонае з сінім ці выбірае страшныя туфлі. А калі я прыйшла на педагагічную практыку, то ўвогуле засумнявалася ў існаванні такога органа, як мозг, што ў дзяцей, што ў сябе. А можа, усе яны проста клапоцяцца пра сваё здароўе?