Казярогі, напрыклад, першая згадка пра якіх датавана 1850 годам, паміж жыццём і пагібеллю стаялі ў гады калектывізацыі. У гісторыка-дакументальнай хроніцы “Памяць. Лоеўскі раён” пералічваюцца прозвішчы трыццаці пяці сем’яў, якія былі раскулачаны і высланы за межы рэспублікі. Пад рэпрэсіўную машыну тады трапілі не толькі самі так званыя кулакі, шкоднікі, контррэвалюцыянеры і здраднікі, але і іх сыны, дочкі, а таксама нявесткі, якія ў большасці сваёй жылі і вялі гаспадаркі асобна ад бацькоў і свёкраў.