У тыя часы на самых высокіх аблоках жыў галоўны бог добрых спраў Белабог, які даў людзям святло. А падземным царствам валодаў Чарнабог, бог усякага зла. Цемра ад яго ішла на зямлю. Белабог і Чарнабог даведаліся пра прыгажосць дзяўчыны, і абодва закахаліся ў яе. Белабог і ганарлівым лебедзем віўся вакол дзяўчыны, і прыгажуном аленем прыходзіў, і залатой рыбкай выплываў. Чарнабог таксама не адставаў: начной птушкай савой прылятаў, вужакай прыпаўзаў, камяні дарагія з-пад зямлі здабываў ды дарыў Свіслачы. Але дарэмна імкнуліся яны дабіцца яе. Любіла Свіслач простага рыбалова.