Пакуль Ганна і Павал чыталі абраны фрагмент, які спалучаў элементы лёгкай эротыкі і пагрозы гвалтам, у пажарным выхадзе з зале аўтар рамана, седзячы ледзь не на картах, нібыта ўжываючыся ў ролю аднаго з герояў папярэдняга свайго рамана “Сфагнум”, падпісваў кнігі самым нецярплівым чытачам. Побач два цыбатыя маладзёны бубнілі нешта кшталту “Ды што яны тут сабраліся, яны нічога цяжэйшага за сшытак у руках не трымалі” – “Ну не ўсім жа, як мы з табою, зону тапатаць”. Заставалася толькі здзіўляцца, наколькі розныя людзі цягнуцца да мовы.