У 1980 годзе наяўныя дзіцячыя садкі ў нашым райцэнтры мелі магчымасць прыняць толькі 40 дзяцей, а ў чарзе было 400 хлопчыкаў і дзяўчынак. Мне, як старшыні райвыканкама, трэба было з кожных дзесяці выбраць па аднаму, хто пойдзе 1 верасня ў садок… У сувязі з гэтай праблемай сабраў кіраўнікоў арганізацый, прадпрыемстваў, грамадскіх дзеячаў і прапанаваў агульнымі намаганнямі пабудаваць яшчэ адну дашкольную дзіцячую ўстанову. Так з’явіўся дзіцячы садок №3, які праз год пасля пачатку будаўніцтва прыняў 360 хлопчыкаў і дзяўчынак.