У трох дыяцэзіях – Менска-Магілеўскай архідыяцэзіі і Пінскай ды Віцебскай дыяцэзіях замацаваўся даволі ўстойлівы кансэнсус наконт ужываньня беларускае мовы ў літургіі і набажэнствах. Трэба пры гэтым прыкмеціць, што ён ніколі не суправаджаўся гвалтоўным выцясьненьнем польскае мовы з касьцёлаў.