Паслухаем жа Дзмітрыя Паўлавіча: ”…мне стала вядома, што ўтвараецца спецыяльная воінская часць, куды адбіраюць байцоў з выдатнай фізічнай падрыхтоўкай, пераважна спартсменаў. Узважваю свае шансы. Славутым спартсменам я не быў, але на працягу дваццаці гадоў займаўся амаль усімі відамі спорту. Асабліва любіў мотаспорт, пятнадцаць гадоў быў трэнерам. Лятаў і на планеры, скакаў з парашута, някепска страляў. Хутка я стаў байцом асобнай матастралковай брыгады асобнага назначэння. Жыццё ішло сваёй хадою: бясконцыя трэніроўкі, асваенне дзесяткаў спосабаў мініравання, рэйды па лясах днём і ноччу, фарсіраванне водных рубяжоў, стральба, маскіроўка, начныя вучэнні — усяго і не пералічыш.