Абсалютызацыя нейкага падыходу, на мой погляд, не патрэбна, бо настаўнікі розныя, дзеці моцна адрозніваюцца сваім псіхатыпам, стылем навучання і г.д. Выключна крытычнай ЗС не павінна быць і пры прылюдным варыянце, і пры індывідуалізаваным. Яна ўспрымаецца дзецьмі нармальна, калі ўтрымлівае вядомыя вам 4 элементы. Заўважана, што калі настаўнік вусна пасля кантрольнай работы называе тыповыя памылкі вучняў, то слухаць гэта вучням зусім не хочацца. Ім патрэбна персанальная ЗС адносна іх поспехаў і памылак.