– А мы па маліны хадзілі, кажа яна і ўсміхаецца. Густыя, белыя зубы на момант бянтэжаць хлапчука; у яго зубы мяняюцца, таму яны няроўныя і рэдкія. – Бач якія, – і Анюта з-за спіны ставіць перад хворым гранёную шклянку спелых малін.