Нарэшце выйшлі. Дачка сказала ўсяго адно слова: “Круцяк!” Я яшчэ тады падумаў сам сабе, што людзі майго пакалення, калі ім нешта вельмі спадабалася, кажуць, што гэта проста фантастыка; для сённяшніх пятнаццацігадовых нашу “проста фантастыку” замяніў “круцяк”. Але якая розніца — “фантастыка” ці “круцяк”, калі эмоцыі насамрэч зашкальваюць — і ў трохгадовых, і ў васьмігадовых, і ў пятнаццігадовых, і ў саракагадовых, няважна, якога ты полу. Калі безупынна здзіўляешся вынаходніцтву, фантазіі і цярпенню аднаго чалавека. Калі вяртаешся ў дзяцінства і ў думках збіраеш з цаглінак “Лега” сваіх чалавечкаў і свае машыны. Калі выходзіш з выставы, а ў тваіх вачах па-ранейшаму стаяць карцінкі…