— Маё паступленне на факультэт — гэта абавязак як перад Радзімай, так і перад самім сабой, планка, якую хацелася пераадолець і адчуць тое ж, што адчувалі мае продкі, — дзеліцца курсант. — Факультэт у гэтым плане дае вельмі многа: тут армія з хлопчыка робіць мужчыну. Яна дае той стрыжань і апору, якія ў будучыні могуць спатрэбіцца для абароны родных і блізкіх, любімай дзяўчыны і дзяцей, калі гэта будзе трэба. Мой тата прайшоў доўгі шлях — ад курсанта да палкоўніка. Дзядуля служыў пагранічнікам — у ім і да гэтага часу бачна моцная загартоўка. З дзяцінства я глядзеў на іх і браў прыклад. У мяне і зараз дзядуля выклікае захапленне: ён стрыманы, што б ні здарылася, ніколі не просіць дапамогі, усё робіць сам. Гэта валявы чалавек.