З выдавецтва “Мастацкая літаратура” патрабуюць ужо рукапіс з маяго боку на кніжку. Пабачым. Яшчэ няма чым хваліцца, але можа і выдадуць. Усё працую над матар’ялам. Мая мілая сяброўка ў Гродне крыху “абломвае рогі” дзецям маяго натхнення. Ды іх там і няма асабліва, але ўсё ж, для пэўнасьці. Яна захоплена гэтаю сваёю “грамадзкай нагрузкай” і змушае мяне варушыць старыя сшыткі, успаміны, уласную душу. Крыху забываюся пра адзіноту.