– Ну і паскудства, – прамармытаў Налівайка, пазіраючы на разьмяжджуленую, падобную да кавалка мокрай гліны лічынку, і толькі тады заўважыў, што спадарожнікі ягоныя ўжо прадзіраліся скрозь кусты да машыны.