Аднак у дзетдомаўскага саду зявіўся новы вораг. Гэта — Сідар Місцюк, які ў сваёй карыслівасці не чуе душы і сэрца. Таму Сідар, не зважаючы ні на што, ссякае сад і будуе там сабе хату. Вялікую сэнсава-сімвалічную нагрузку нясе вобраз зубра Сноўдалы. Прыход ляснога волата ў сад невыпадковы. Сваім зяўленнем ён нібы пракладае сцяжынку даверу ў адносінах паміж чалавекам і прыродай, нясе ў свет людзей першародны адухоўлены пачатак. Казка-прытча пра Сноўдалу — гэта вяртанне да першавытокаў чалавечай духоўнасці.