- Не веру, – думала я. – Пабачымся праз паўгады, – пераконвала сябе ўнутры. І ўсмешліва глядзела на яго, імкнучыся развесяліць хоць чым-небудзь ці проста строячы яму грымасы. Не адрывала вачэй ад яго, бо разумела, што яшчэ доўгі, вельмі доўгі час я змагу яго не пабачыць.