У дакуменце падкрэсьліваецца, што крыніцай еднасьці паміж Цэрквамі зьяўляецца поўная сулучнасьць, якая існавала ў першыя стагоддзі хрысьціяства і выяўлялася ў малітве і падобнай богаслужбовай практыцы, ва ўшанаваньні адных і тых жа мучанікаў і сьвятых, а таксама ў разьвіцьці манаства.