Павольная плыня ракі Сула, што журкатліва бяжыць скрозь парк, каб нажывіць чысцінёй прыгожую поўніцу возера, мяккі пляжны пясок, шэзлонгі на беразе, прыманліва-шчодрая рыбалка ствараюць настрой міралюбнасці і даверу. Ліхтары ж увечары, як зляцелыя зоркі, рамантычна прасвечваюць цемрыва, утвараючы карункавыя варажбітныя ўзоры. А над паркам тым часам лунаюць гукі класічнай музыкі, павяртаючы думкі і згадкі да гисторыи сядзібы, да яе цудаў і чараў, да містычных паваротак лёсу ўладароў гэтай зямлі, што быццам наўмысна пакінулі тут сляды таямніц, але схавалі магічны ключ ад іх, які знойдзе, мабыць, аднойчы нехта абраны – надзвычайна духова развіты…