Шкада, што не паспела выказаць яму, як захапіла, ашаламіла мяне яго “Мая бібліятэка”. Ну чаму ж мне было чакаць, пакуль “Маладосць” поўнасцю надрукуе яго новую кнігу эсэ. Якая веліч! Якая шырыня і глыбіня роздумаў і разважанняў! Вось дзе сапраўднае багацце! Стала сорамна за многіх з нас, што (асабліва ў апошнія часы) выкарыстоўвалі кнігі толькі для ўпрыгожвання сваіх кватэр, толькі для інтэр’еру. Не пакідае і па сённяшні дзень мяне думка: як жа шмат часу мы трацім так марна! Чытала “Маю бібліятэку” Янкі Сіпакова і адчувала сябе прысаромленай, каб не больш. Сама сябе суцяшала: у цябе яшчэ ёсць нейкі час.