— Не, за такое не вазьмуся. Фарміраванне мастака — гэта сталая праца чалавека над сабой, заўсёднае памкненне расці. Хочацца бачыць у прафесіі тых, хто здольны мысліць, імкнецца да пазнання новага, не проста рыхтуецца да чарговага праекта, а сапраўды занурваецца ў прапанаваны матэрыял. Год таму я звярнуўся да Барыса Герлавана, каб ён накіраваў да нас кагосьці са студэнтаў. У тэатр прыйшла цудоўная Кацярына Шымановіч са сваімі захапляльнымі задумамі. Яна вельмі актыўна працуе. Акрамя сваіх непасрэдных абавязкаў, пачаткоўцы маюць магчымасць курыраваць спектаклі, якія ставяць на нашай сцэне запрошаныя мастакі. Гэта — добры досвед, шанец на свае вочы пабачыць, як дзейнічаюць прафесіяналы з іншых краін, — і, у той жа час, знаёмства з разнастайным матэрыялам. Я бачу сваю задачу ў тым, каб падрыхтаваць Кацярыну да самастойнай працы, перадаць уласны досвед. Думаю, яна зможа стаць годным прадаўжальнікам мастацкіх традыцый Вялікага.