— Недастатковасьць інфраструктуры па-за асноўнымі трасамі. Часам сорамна. Я гэта адчуваю найбольш, бо вязу турыстаў па непатаптаных сьцяжынах, па мястэчках і вёсках. Але ўсё гэта кампэнсуецца нашымі цудоўнымі людзьмі. Куды б мы ні прыехалі, у царкву, касьцёл ці вёску, выходзіць сьвятар або бабулька, і пачынаюцца такія гісторыі, што турысты таюць ад іх. Таму побатавыя рэчы — гэта галоўны мінус. Але ўсё ня так страшна і безнайдзена, як часам здаецца камэнтатарам у інтэрнэце.