— Да 2012 года склалася такая сітуацыя, што прыкладна палова працуючых педагогаў мела вышэйшую катэгорыю, — кажа ён. — Для атрымання вышэйшай катэгорыі трэба было здаць экзамен, напрыклад, у ІРА, але потым ніякіх экзаменаў не патрабавалася, да канца кар’еры чалавек мог працаваць з гэтай катэгорыяй, праходзячы звычайную атэстацыю ў сваёй школе. Многія атрымлівалі яе па выслузе гадоў: праз 10 гадоў пасля атрымання першай катэгорыі настаўнік пры станоўчым рашэнні атэстацыйнай камісіі набываў вышэйшую. Амаль палова педагогаў з вышэйшай кваліфікацыйнай катэгорыяй скарысталася ў свой час гэтым правам. Паняцце “настаўнік вышэйшай катэгорыі” ў пэўнай ступені дэвальвавалася.