“К“ шмат пісала і піша пра пакручасты шлях ад рамесніцкага гуртка да адпаведнай школы, якая дае не проста навыкі, а кавалак хлеба: прафесіі ганчара, бондара, рэзчыка па дрэве, майстра па вырабе кошыкаў, якія заўжды запатрабаваныя і ў дамах рамёстваў, і ў спажыўцоў традыцыйнай культуры. Сапраўды, ці можна абысціся на сельскім падворку без кошыка, бочкі ды кадобчыка? З гэтым усё зразумела: амаль кожны супрацоўнік дома рамёстваў яшчэ і індывідуальны прадпрымальнік. А чаму ж бондарскі гурток так і не здолеў стаць бондарскай школай? Мы, шчыра кажучы, і завіталі ў Глуск для таго, каб урэшце знайсці адказ на гэтае пытанне.