Пры пераемніку вялікага князя Аляксандра, Жыгімонце Старым, хронікі ікону не ўзгадвалі. А вот з часоў сына Старога, вялікага князя Жыгімонта Аўгуста, дайшло да нас дзіўнае паданне. І сцвярджае яно ні больш ні менш, што Матка Боска Астрабрамская была пісана… па загаду вялікага князя і з яго памёрлай жонкі, рэдкаснай прыгажуні Барбары Радзівіл, атручанай злобнай свякроўю. Сапраўды, параўноўваючы партрэты каралевы Барбары з лікам Астрабрамскай Маці Божай, падабенства знаходзіш. Той жа пяшчотны авал твару, такі ж разрэз вачэй, высокі чысты лоб і акуратны роўны нос. Аднак гэтае паданне абвяргаюць гістарычныя сведчанні. Да таго ж ля Астрабрамскай Маці Божай ва ўсе часы здзейсняліся дзівосы, аб чым сведчыць як мінімум колькасць металічных рук, ног, сэрцаў, якія ісцалённыя вернікі прымацоўвалі вакол абраза. Хутчэй за ўсё, гэта не ікона пісалася з каралевы, а каралева была падобная да выявы на Астрабрамскай іконе. Ну і як тут было не закахацца каралю ў такую рэдкасную прыгажуню!