Гасне корчык на камінку, Пацямнела ў хаце, Поўнач пеўні пракрычалі, Але не спіць маці. Цягне нітку. Вераценца, З рук упаўшы, грукне, Ды нясмела, як убогі, У дзверы вецер стукне. Думкі думку падганяюць, Не даюць спакою, Ўсё лятаюць над кабетай Нуднай чарадою.