Музей у старым будынку я бачыў даўно, калі пяць год таму быў на канферэнцыі, і нават банкет пасля першага дня паседжанняў зрабілі нам у музеі, каб не толькі віно пілі, але і дасканальна вывучалі цяжкасці гістарычнага лёсу латышоў. Пакуль што ў вымушаным варыянце часовага побыту экспазіцыя згорнута да некалькіх стэндаў з апісаннем злачынстваў акупацыйных рэжымаў, савецкага ды нацысцкага, з зусім нешматлікімі артэфактамі. Але асноўная канва наратыву выкладзеная досыць карэктна, нават згадваецца ўдзел латышскіх дабраахвотнікаў у Халакосце, хоць пры фінансаванні нямецкімі фундацыямі пра гэты факт было б цяжка забыцца.