Канвенцыя аб водна-балотных угоддзях, якія маюць міжнароднае значэнне, першым чынам, у якасці месцапражыванняў вадаплаўных птушак, была прынята 2 лютага 1971 года ў іранскім горадзе Рамсары. Яна ўяўляе сабой глабальную міжнародную дамову, прысвечаную аднаму тыпу экасістэм або хабітатаў (прыродных асяроддзяў пражывання якога-небудзь біялагічнага віду). Удзельнікамі Канвенцыі з’яўляюцца 168 дзяржаў, на тэрыторыі якіх знаходзіцца 2170 водна-балотных угоддзяў міжнароднага значэння агульнай плошчай 185 мільёнаў гектараў.