– Э, братка, былі б мы, а хлеб і да хлеба заўсёды знойдзецца. Ды і ці апошні раз мы да цябе па гэтай справе звяртаемся? Вунь колькі ў нас дзяцей, а яны ж не старэюць, а сталеюць, і іх трэба будзе жаніць. Зноў да цябе пакіруем...