Нелюбімыя гінуць – раман ужо XXI стагоддзя, дакладней, яго пачатку, калі асабліва трагедыйнай стала сучасная рэчаіснасць з яе вострымі сацыяльнымі і маральна-этычнымі праблемамі, што пачаліся ў свеце пасля развалу CCCR Твор характарызуецца асаблівай увагай пісьменніка да лёсу жанчын, і не толькі беларускіх ці рускіх. Віктар Праўдзін, адчуваецца, добра ведае матэрыял, бо раман перадае жыццёвую сітуацыю ў той жа Германіі або Чэчні, дзе галоўным чынам і адбываюцца падзеі твора. Асабістыя сімпатыі аўтара зноў жа на баку сучаснай абяздоленай жанчыны, прычым свае сімпатыі ён аддае тром самым трагічным персанажам, чые жыццёвыя дарогі скрыжоўваюцца ў свеце, які застаўся без адвечных ідэалаў, а ў некаторых выпадках – і без вядомых усім нам біблейскіх запаветаў і звычайнай чалавечай маралі. Новы празаічны твор знакаміты пісьменнік называе яскрава неасентыментальнымі, мабыць, у такой нечаканай выснове ёсць свая праўда, бо няпроста ж ледзь не на кожнай старонцы кнігі чытачы бачаць відавочную страту ў людзей шчасця, надзеі на светлы заўтрашні дзень, заўважаюць нейкую паўсюдную стомленасць і расчараванасць перад тым, што адбылося на зямным шары толькі за апошнія дзесяцігодцзі. Гэтай нечаканай высновай, як ужо гаварылася, Віктар Праўдзін быццам сцвярджае: у дыме і пажарах сучасных, больш чым калі бязлітасных, войнаў Мадонна з немаўлём на руках хутчэй за ўсё не выжыве. Яркі таму прыклад – трагічны, нават пагібельны лёс жанчын, якія паказаны аўтарам рамана то ў Беларусі, то ў Нямеччыне, то ў знішчаным федэраламі калісьці квітнеючым горадзе Грозным. 