У гародчыку расцвілі кусты півонь. Ружовыя і чырвоныя, яны вельмі мне падабаліся, а ў шклянцы на тэлевізары стаялі ледзь распушчаныя бутоны. Мяне мучыла сумленне. Але і сёння я задумваюся, калі мне хочацца сарваць кветку. Да дзедавай навукі я дадаю яшчэ словы Аркадзя Куляшова : “Я ў лузе кветкі не сарваў ніводнай…” і любуюся імі, шкадуючы нарваць букет.