Побач са мной заўсёды былі добрыя памочнікі, мае калегі, гатовыя ў любы момант падставіць плячо. Шмат карысных парад пачуў ад іх і засвоіў самае важнае: ва ўзаемадзеянні з дзецьмі варта прыслухоўвацца да свайго сэрца, адчуваць, якія крокі неабходны ў далейшым. Зразумела, шмат добрых парад у кнігах, але іншы раз іх даюць людзі, якія самі не мелі належнай практыкі работы з дзецьмі. А яны вельмі розныя, і ў зносінах з імі могуць узнікаць самыя нечаканыя сітуацыі. У кожнай групе ёсць лідары і тыя, хто схільны падпарадкоўвацца, ёсць непаслухмяныя хуліганы, а ёсць сарамлівыя ціхоні. Да кожнага дзіцяці варта шукаць індывідуальны падыход: з кімсьці быць больш строгім, а з кімсьці — добрым. Некаторыя вельмі любяць паразмаўляць з выхавальнікам, выказаць сваё “я”. Іншыя, наадварот, імкнуцца больш слухаць, яны любяць, калі ім чытаюць кніжкі, расказваюць казкі. У рабоце з дзецьмі я навучыўся дабівацца пастаўленых мэт і задач, згуртоўваць малышоў вакол сябе. І яшчэ адно маё строгае правіла: ніколі не падманваць выхаванцаў, не даваць ім пустых абяцанняў”.