Дарога выдалася вельмі небяспечнай: ішлі ваенныя дзеянні. На думку Станіслава Зялінскага, дабрацца да Варшавы ўдалося толькі дзякуючы яго цётцы, Соф’і Бяртольдзі. Яна мела смелы характар, добра размаўляла па-нямецку, выглядала сапраўднай паняй, таму салдаты ахвотна тлумачылі ёй дарогу.