Апекавацца парафіямі славяна-візантыйскага абраду на тэрыторыі Валыні, Падляшша і Палесься было даручана Апостальскаму Візітатару біскупу Мікалаю Чарнецкаму, CSsR. Ён ня раз правіў Боскія Літургіі ў многіх уніяцкіх парафіях Заходняй Беларусі. (Цяпер Мікалай Чарнецкі, які мужна прайшоў праз допыты і катаваньні ў савецкіх турмах, выпрабаваньні сталінскіх лагероў, праслаўлены ў Каталіцкай Царкве як біскуп-сьвятамучанік.) Прыкладалі намаганьні распачаць служэньне ў візантыйскім абрадзе беларускія марыяне з Друі (а. Фабіян Абрантовіч, а. Андрэй Цікота, а. Язэп Германовіч і інш.) аднак польскія ўлады (як сьвецкія, так і царкоўныя) зрабілі ўсё, каб абмежаваць іх дзейнасьць у Заходняй Беларусі, ня даць разгарнуць ім місійную працу ды выслаць іх падалей з Заходняй Беларусі на місію ў Харбін, Манчжурыя. Там, зрэшты, яны і працавалі для справы Еднасьці і далі сваё мужнае сьведчаньне веры, калі трапілі пасьля вайны ў ГУЛАГ.