— Я сапраўды ўжо ведаю ваш фестываль, лічу вельмі цікавымi адабраныя фільмы, праграмы, і гэта важна. Асабліва ў невялікіх краінах, дзе складана пабачыць сапраўднае кіно, а паказваюць, у асноўным, блокбастары, але і там таксама нараджаюцца новыя імёны, з’яўляюцца выдатныя карціны, таму іх трэба ацаніць, падтрымаць. Цяпер жа ў мяне асаблівая задача: прадстаўляць праграму, падрыхтаваную да 90-годдзя федэрацыі. Мінск пабачыў тры фільмы, яны дэбютныя або раннія: “Пасёлак” Нуры Більге Джэйлан (1997), “Відэа Бэні” Міхаэля Ханеке (1992), “Сямейнае жыццё” Кена Лоўча (1971). Скажу адно: вы ўбачыце, як пачыналі лепшыя рэжысёры сучаснасці, а гэта не так проста: трэба знайсці копіі, трэба знайсці, каму належаць правы на карціны. Але кінаманам варта глядзець менавіта гэта кіно, плюс праграму “Майстар-клас”, пазаконкурсныя праграмы, наведваць сустрэчы з рэжысёрамі. Толькі тады атрымаецца “Насустрач натхненню!”