Аднойчы халодным восеньскім вечарам, атрымліваючы асалоду ад апошняй цыгарэты зь імем маёй каханай і пючы цудоўную распушчальную каву за касар. Мне напісаў мой даўні сябра, зь якім мы неяк у дзяцінстве, будучы гаўнарамі, гралі ў адным гурце. А зараз ён гвалтуе бас-гітару ў камандзе, пра якую я, канешне ж, напішу, а можа і не напішу. Пакіну трохі інтрыгі і загадкавасьці.