Каўчэг, адплываў каўчэг. Фабіян спрабуе ўявіць сябе на борце. Адчуваньне на мяжы вусьцішы. Стрыманая радасьць, што адарваўся ад берага. А таксама, што пакінуты бераг хутка зьнікае ў хвалях. Як пад час бедства. Цунамі, вывяржэньня падводнага вулкану. Як зьнікае арда ў адмысловых шапках з чырвонымі зоркамі. Захлынаецца салёнай вадою. Вобмегам траціць сваю пагрозу, небясьпеку, ваяўнічасьць, бясьсьледна губляючыся. Пекла, у якім нягорача. Фабіян ляжыць на пляжы з заплюшчанымі вачыма і бачыць, як вада ўзьнімаецца, робячы горы каменнымі айсьбергамі.