Заўтра храм вырвецца з павуціны рыштаванняў, як вылятае з вопрадня матылёк, і адкрыецца воку ва ўсёй сваёй прыгажосці. А пакуль Іаан яшчэ раз уважліва аглядае лёгка ўзнесены ў неба фасад, трох’ярусныя закамары з какошнікамі, купал-шалом. Заходняя сцяна значна таўсцейшая за астатнія. Па зробленых у ёй сходах дойлід падымаецца на хоры. У сярэдзіне царква здаецца значна вышэйшаю, чым напраўду. Уражанне ўзмацняюць вузкія выцягнутыя акенцы пад купалам.