Натальля Гардзіенка распавяла пра феномен Беларусаў, якія апынуліся па-за Беларусьсю ў выніку геапалітычных або міграцыйных працэсаў, дзелячы іх на „маладых” і „старых”. Схарактарызавала беларускую прысутнасьць у сьвеце, звяртаючы ўвагу на арганізацыйныя, палітычныя і эканамічныя аспекты. Звярнула ўвагу на раз’яднанасьць Беларусаў замежжа па паліты-чных і рэлігійных прычынах; на стаўленьне мітраполіі да Беларусаў замежжа, якая дзеліць іх на чэсных і нячэсных. Найбольшым „грэхам” Беларусі перад Беларусамі замежжа палічыла факт невывучаньня іх адпаведнымі навуковымі ўстановамі. Пры нагодзе распавяла пра дзейнасьць Беларускага Інстытуту Навукі і Мастацтва ў ЗША, які выдае з 1951 г. „Запісы” і з дапамогай беларускіх вучоных выдаў каля 10 кніг. Пры нагодзе ад імя БІНіМ падзякавала за супрацоўніцтва Аляксандру Пашкевічу, уручаючы яму ўзнагароду.