Песенная культура Гомельскага Палесся мае глыбокія (узыходзячыя яшчэ да часоў княства Тураўскага) агульнаславянскія карані і разам з тым мае яскрава выражаныя рэгіянальныя і лакальныя асаблівасці. Яны выяўляюцца ў перавазе і асаблівым развіцці асобных песенных жанраў і жанрава-тэматычных груп, у лакальным асэнсаванні агульнабеларускіх песенных жанраў. Яны ж праяўляюць сябе у характары мелодый песень, якія бытуюць у розных кутках рэгіёна, асаблівасцях інтаніравання, у традыцыях гуртавога і адзіночнага спявання, народнай тэрміналогіі. Цэласная карціна народнапесеннай культуры Гомельскага Палесся раскрываецца ў сукупнасці больш дробных лакальных культур, сярод якіх вылучаецца традыцыя Тураўшчыны, у прыватнасці, той яе часткі, якая месціца ў басейне рэк Сцвігі і Убарці, і ў якую уваходзіць Лельчыцкі раён, прадстаўлены ў гэтым зборы песеннай творчасцю вёскі Новае Палессе. Спакон вякоў Лельчыцкі раён славіцца сваімі талентамі, а вёска Новае Палессе, якая да 1964 г. называлася Каросцін, – як невычэрпная крыніца народнай творчасці, адметным выканаўчым стылем, унікальным песенным рэпертуарам. Каб падтрымаць гэты багаты пласт духоўнай народнай культуры ў 2000 г. быў створаны фальклорны калектыў “Палескія напевы”