Расхаджваючы цяжкімі крокамі туды-сюды па зале, ён зірнуў неспадзявана у акно і ўбачыў каля брамы спыніў тройку; маленькі чалавек у скураным картузе і фрызавая шынялі выйшаў з калёс ды пайшоў у флігель да аконаму; Троекуров даведаўся засядацеля Шабашкина і загадаў паклікаць. Праз хвіліну Шабашкин ўжо стаяў перад Кірылы Пятровічам, отвешивая паклон за паклонам і з глыбокай павагай чакаючы яго загадаў.