Як бы там ні было, цяпер гэта руіны, а не імперыя, таму што барацьбу за панаванне над зямлёй і чалавекам тут працягнула савецкая ўлада, і храм быў спачатку разрабаваны, а затым ператварыўся ў адзін з карпусоў спіртзавода. З 1991 года ў ім зноў пачалі праводзіць службы, пакуль у 2006 годзе не закрылі з прычыны аварыйнага стану. Цяпер побач узвялі новенькі праваслаўны храм, а ціхай вуліцай праедзе то калматы мужык на ровары, то падлетак з тэлефонам, у якім равуць папулярныя песні. Здаецца, барацьба за іх сэрцы працягваецца.