– Пад вадой, ужо амаль змірыўшыся з лёсам, адно мне не давала спакою: Што я скажу сыну, калі памру? Што я яму скажу? Чаму нам так мала адзведзена часу разам? Не страшна было памерці, значна страшней разумець, што гэта ЎСЁ!!!