А гэта робiць беларускi праект пошуку сiтуацыі безуладдзя – апошнiм “партызанам мадэрнасьцi падчас сiтуацыi постмадэрну” [3, 10]. Зрэшты, cумяшчэнне мадэрновага і постмадэрновага не дзiўнае для жанру гiстарыяграфiчнай метапрозы, бо, паводле Лiнды Хатчэан, метапроза – шырэйшая за постмадэрнiзм, мадэрнізм цi тэстаментальную лiтаратуру [8], і ў гэтым яна набліжаецца да філасафемы ліючайся формы.