(Лыскавец: ) Першы раз былі вельмі непрыемныя ўражаньні: будынкі малыя, усё шэрае, бо звычайна прыяжджаеш зімой. Усе людзі нейкія аднолькавыя, злыя, заклапочаныя. А там цёпла, усе ў рознакаляровым адзеньні. У нас адзін толькі тон — шэры. Але потым ужо рыхтаваўся загадзя — еду дадому. І адразу аўтаматычна робішся такім жа. Чым болей часу мінае, тым часьцей даймае настальгія, пастаянна ўспаміны прыходзяць.