– Так, я не думаю чужымі галовамі. У мяне ёсць свая, – з годнасцю сказаў Лісоўскі. – Мы – сыны вялікай сілы. Запомні гэта, дружа. Ты – каталік. Я стаўся вуніятам, наўмысна прыняў гэту новую веру, бо яна, як я мяркую, дазволіць нашаму Гаспадарству абраць свой шлях, сваё месца пад Божым сонцам. І ніхто не будзе замест нас размаўляць з Панам Богам, ніякія самааб’яўленыя маскоўскія патрыярхі.