— Мы вельмі шмат у гэты фільм узялі проста з жыцьця, — распавядае Мазынскі. — І тое, як да нас на рэпэтыцыю прыходзілі незнаёмыя людзі, і тэксты такія падварочваліся, і гісторыку давялося сыграць самога сябе… Само жыцьцё ўносіла ў гэты фільм свае карэктывы, а мне проста хацелася абвастрыць гэтую тэму. Мне хацелася сказаць пра тое, пра што не гавораць у нашых фільмах і тэатрах.