Пры мностве навуковай літаратуры, якая за апошнія гады выйшла з-пад пяра беларускіх даследчыкаў канфесійнай гісторыі, гэта кніга – асобага роду. Яна ўяўляе сабой фундментальнае акадэмічнае выданне, якое можна лічыць абагульняючай працай па канфесійнай гісторыі Беларусі на значным храналагічным адрэзку. Фактычна гэта другое ў Рэспубліцы Беларусь абагульняючае выданне па дадзенай праблематыцы пасля кнігі “Канфесіі на Беларусі. Канец XVIII – ХХ ст.” (Мінск, 1998), падрыхтаванай навуковым калектывам Інстытута гісторыі (У.І. Навіцкі, В.В. Грыгор’ева (Яноўская), А.М. Філатава) у супрацоўніцтве з ксяндзом У.М. Завальнюком, магістрам тэалогіі і кандыдатам гістарычных навук. Такога роду кнігі выходзяць раз у некалькі дзесяцігоддзяў.