Княгіня Масальская, нявінная ахвяра бацькоўскай волі, пакуль муж быў пры сваім розуме, хоць і не мела ні кропелькі прывязанасці да яго, самотная, усё зносіла без нараканняў. Яна ўзяла сабе за абавязак пільнаваць і даглядаць хворага. Пасля вяртання з-за мяжы, убачыўшы, што не патрэбная ў доме, дзе яе лічылі чужой, з’ехала да сястры. Тады пачаліся непаразуменні, канфлікты, працэсы паміж дзвюма расчараванымі адна ў другой сем’ямі. Пасаг Масальскай ішоў з ружанскіх уладанняў. Мужавы браты, грунтуючыся на тым, што афіцыйна за вар’ята яго не прызнавалі, і ён меў права валодаць маёнткам жонкі, такім чынам намагаліся пашырыць сваю апеку над ім. Сапегі супраціўляліся гэтаму. Абодва бакі нарэшце адракліся ад узаемных прэтэнзій, і Крыстына Масальская атрымала развод.