У прыгажосці ёсць і звышнацыянальнае, і мы можам толькі ўспрыняць агульначалавечае і дадаць нешта сваё, як аддае Л. Дранько-Майсюк стомленай ад уражанняў Еўропе свае давыд-гарадоцкія маляўнічыя этыкеткі — плату за радасць жыць паміж каханнем і паэзіяйпапярэдне апаэтызаваўшы кожную фарбу і кожны пялёстак, нават характар кожнай кветкі. 