Ці вось яшчэ. Аднойчы дзве сястрымастачкі з Мінска паехалі з групай паломнікаў у Пачаеўскую лаўру. Раніцой — там вельмі рана світае — Галіна выйшла на вуліцу: праз туман унізе праглядалася Пачаева. Казка дагэтуль жыве ў свядомасці: уражанне варта захаваць у творы.