Фашысты пачалі настойліва шукаць бясстрашных патрыётаў. На подступах да важных аб’ектаў выстаўлялі сакрэты, ноччу вялі ўзмоцненае патруляванне. Але падпольная група працягвала змагацца. Нарэшце гітлераўцам удалося заслаць у рады падпольшчыкаў правакатара. Ён выдаў усіх. Не пашкадаваў нават маці і сёстраў сваёй жонкі, якія былі звязаны з падпольшчыкамі і партызанамі. Арыштавалі амаль усіх, на каго здраднік данёс. На хутары Камуна-Звязда — Івана Казімірскага, яго жонку Крысціну, сына Валодзю. Узялі таксама Аляксандра Андросіка, яго маці, настаўніцу Вольгу Бамбураву, якая працавала стрэлачніцай і перадавала звесткі аб руху цягнікоў, яе сястру Валю, “пастуха” Барыса Шчыпоціна. Пасля допытаў арыштаваных адвезлі ў Асіповіцкі лагер смерці. На другі дзень Валодзю Казімірскага і Аляксандра Андросіка расстралялі. Пазбавілі жыцця і іншых.