Гэтая палітыка стаяла на вымушанай паланізацыі=каталіцызацыі ўкраінскага, беларускага народаў ды іншых меншасцяў на ўсходняй тэтыорыі ІІ Рэчыпаспалітай. Адносіналася яна да дыскрымінацыі гэтых людзей і аказвання ім пагарды польскімі ўладамі. Дзяржаўныя чыноўнкі – часта камбатанты-легіянеры Пілсудскага былі там пасяленцамі за ваенныя заслугі. Для афармлення нейкай справы вымагалі яны ад мясцовага насельніцтва ведання польскай мовы, а бывала, што патрабавалі пераходу на каталіцтва. Асабліва сярод простых сялян ўзрастала пачуццё крыўды і прыніжанасці.