— Ну, забіў. А ўсё ж так шкада дурня, быццам не загубіў ён майго жыцця… Разам галубоў з дурнем ганялі. Собіла ж яму пярэваратнем стаць, людзей мучыць. І мучыў, можа, таму, што сумленне было неспакойнае.