У вяскоўцаў — сваё разуменне прыгажосці. І ў хаце маёй бабулі, помніцца, тканыя дываны заўсёды віселі над ложкамі. Прычым адзін з іх — вышываны: старэнькі і досыць патрапаны, ён і цяпер пыліцца недзе ў бацькавым гаражы. А вось маляваныя дываны, гэткі хатні від мастацтва, мне ўпершыню давялося пабачыць нядаўна — на выставе “Беларуская маляванка” ў мінскай “Гасцёўні Уладзіслава Галубка”.