Уладзімір Антонавіч Плюцінскі звыш паўстагоддзя кіраваў “Зарой” на Ровеншчыне. Ён заспеў яшчэ сталінскую дыктатуру, перажыў хрушчоўскі валюнтарызм, перацярпеў брэжнеўскі застой, трапіў у вір гарбачоўскай перабудовы і ельцынскага развалу Саюза. У часы гэтых выпрабаванняў ровенскі “чырвоны старшыня” вывеў сваю гаспадарку ў лік самых вядомых і заможных, а сам стаў рэктарам універсітэта калгаснай індустрыі. Яго удзячным вучнем доўгія гады быў астрамечаўскі мужык Скакун, які меціў, масціў свой адметны шлях у навуку.