Месца дзеяння ў фільме — вытворчы камбінат. Калектыў, у складзе якога ёсць і людзі з абмежаванымі магчымасцямі, пражываюць свой чарговы рабочы дзень, што афарбаваны карпаратыўны святам, якое набліжаецца. Вытворчыя будні, якія не пазбаўленыя малых і вялікіх драм: індывідуальная траекторыя персанажаў і іх учынкаў складаецца ў агульны малюнак. Карціна Віктара Красоўскага яшчэ на этапе свайго стварэння прагучала як стужка з пэўнай тэхнічнай прэтэнзіяй — гісторыя мусіць быць знятая “адным кадрам”. Так і атрымалася. Але самае галоўнае ў гэтым эксперыменце, што прыём не пераўтварыўся ў адно практыкаванне. Форма надала зместу новае вымярэнне, ператварыўшы месца дзеяння ў метафару кожнай сацыяльнай канструкцыі.