“Бедная старая”, — падумаў Стагоддзе. Ён не падазраваў, што ў гэты момант Эра ўбачыла тое, чаму служыла ўсё сваё жыццё. На каменнай пліце ляжала перад ёй малюсенькае стварэнне, лёгкае як імгненне. Перад ёй ляжала Секундачка, якая заблудзілася.