Да кніг сфарміравалася стаўленне як да прадметаў матэрыяльнай і культурнай спадчыны. Чаму культурная спадчына, згадзіцеся, зразумела ўсім. А матэрыяльная — таму, што старажытная кніга ўяўляе сабой не толькі ўзор старажытнага пісьменства, але і з’яўляецца прыкладам матэрыяльнай каштоўнасці. Успомнім старажытныя фаліянты ( я іх бачыла ў Нацыянальнай бібліятэцы і ў Музеі кнігі ў Полацку): скураная ці драўляная вокладка, асаблівая папера… Гэтыя кнігі з’явіліся ўзорам для Скарыны, зачаравалі яго сваёй мудрасцю і прыгажосцю, сваёй святасцю, так бы мовіць