Аднак ёсць іншыя прыклады. Такім з’яўляецца апавяданне Янкі Маўра “Багіра”. У яго аснову пісьменнік паклаў звычайны жыццёвы выпадак, якія здараюцца і ў вёсцы, і ў вялікім горадзе, дзе трапляюцца бадзяжныя каты, выкінутыя на вуліцу нядбалымі і чэрствымі гаспадарамі, якім для сябе або дзяцей у сучаснай кватэры была патрэбна жывая цацка-забава. Асабліва часта мы бачым гэта апошнім часам, калі з’явілася мода заводзіць катоў і сабак, а то і экзатычных істот з далёкіх паўднёвых краін, каб потым, нацешыўшыся, выгнаць на чужы і халодны гарадскі асфальт. Янка Маўр, арыентуючыся на юнага чытача, закладае ў аснову апавядання выхаваўчую ідэю. Ён хоча, каб дзеці праз вобраз Багіры зразумелі, што звер, які побач з намі, — гэта жывы і непаўторны свет, поўны дабрыні і міласэрнасці, як і свет чалавечы. Гэты літаратурны твор закладвае трывалую маральную аснову ў дзяцей, яны становяцца больш добрымі душой і больш чулымі сэрцам, здольнымі да суперажывання.