Па праўдзе, я пачаў ужо сумаваць, губляючысь у прозвішчах, звестках пра першы храм у раёне сучаснага Матавела і разважаннях пра тое, ці ўмеюць баптысты гатаваць плоў. Ачухаўся я ўжо ў часы Вялікай Айчыннай вайны, калі прыхаджане Галгофы занялі будынак ля Петрапаўлаўскай царквы на вуліцы Няміга, дзе і праводзілі свае набажэнствы да 1965 года, пакуль на гэтым месцы не было вырашана збудаваць Дом модаў.