Яна выйшла на кухню паставіць імбрык, а я сціснуў у кулаку медаль і падумаў, што гульні майго дзяцінства вучылі мяне быць мужчынам, якім быў бацька, якім да яго быў ягоны бацька, – мужчынам-салдатам, мужчынам, які цалуе на развітанне заплаканую жонку, апранае форму і йдзе на вайну.