Так атрымалася, што мая ўвага на гэтай абароне найбольш засяродзілася на спецыяльнасцях “Дызайн віртуальнага асяроддзя” і “Камунікатыўны дызайн (тэлерэклама)”. “Віртуалы” і “камунікатары” прадстаўляліся анімацыйнымі ролікамі, кароткаметражнымі анімацыйнымі фільмамі, рэкламным трэйлерам, прома-ролікам, сацыяльнай рэкламай і анімацыйным кліпам на песню. Ва ўсіх выпадках быў сюжэтны аповед, праілюстраваны больш ці менш пераканаўчым відэашэрагам. Адным з лепшых падаўся мне ролік Івана Макаркова “У чаканні мора”. Гэта сумны аповед пра Аральскае мора, што знікла праз гаспадарчую дзейнасць пры ігнараванні законаў экалогіі. Аповед страшны сваім зместам і вельмі прыгожы, нават эстэцкі, паводле візуальнага шэрагу. Стылістыку аўтар пазычыў, як падаецца, у японскім мастацтве і пераасэнсаваў у адпаведнасці з творчай задачай. “У чаканні мора” распавядае пра тое, што ў сучасным свеце, як казаў паэт, “чужога гора не бывае”.