– Вядома, я заўважаю намаганні, якія ўніверсітэт прыкладае для стварэння безбар’ернага асяроддзя. Пра станоўчыя зрухі ў гэтым напрамку сведчыць з’яўленне пандусаў пры ўваходзе ў першы і ў мой, восьмы, вучэбныя карпусы. Да таго ж мне дазволена паркавацца ў дворыку БДПУ (Аляксандра водзіць машыну. – Рэд.), я не маю асаблівых цяжкасцей з тым, каб патрапіць у вучэбныя аўдыторыі або наведаць буфет. А вось калі патрэбен дэканат, на выручку прыходзяць аднагрупнікі – на паверх, дзе ён знаходзіцца, на ліфце не дабярэшся. Гэтую праблему магла б вырашыць спецыяльная пляцоўка-ліфт, якая прымацоўваецца да сцен на лесвічным маршы. Аднак думаю, што з часам праблемныя пытанні знойдуць сваё рашэнне, бо, галоўнае, я адчуваю гатоўнасць выкладчыкаў і супрацоўнікаў універсітэта пры неабходнасці прыйсці мне на дапамогу.