Наогул, Масленіца – гэта рухомы святочны перыяд у хрысціянскім і народным календары беларусаў, які мае назву сырны (масленічны) тыдзень, што заканчваецца Загавінамі на Вялікі пост. У народнай традыцыі гэта і святочны час, для якога характэрна традыцыйнае своеасаблівае разгулле сытнасці і весялосці. Па сведчаннях старажылаў, на Вілейшчыне ў гэты тыдзень заўжды пяклі ячныя і грэчневыя аладкі, елі сыр і масла. Кожны дзень масленічнага тыдня меў свае адметныя асаблівасці, а ў многіх вёсках нашага раёна “…была і такая ўстава – мужчыны качалі калодку або вясёлыя дзяўчаты прывязвалі тую калодку нежанатым хлопцам, што павінны былі адкупіцца ад яе прысмакамі і пачастункамі”. Расказвалі бабулі і тое, што ў гэтыя дні трэба было падскокваць як мага вышэй і гушкацца на арэлях, каб лён і каноплі раслі высокімі. У вёсцы Фалькі на Запусты хлопцы і дзяўчаты збіраліся і рабілі качэлі: з дубцоў вілі тоўстыя вяроўкі, што называліся кардэлі. І потым хлопцы калыхалі на іх дзяўчат, якія пелі вяснянкі – веснавыя песні, зазываючы вясну. Паўсюдна каталіся і на конях, а ўвечары хлопцы з дзяўчатамі ладзілі танцы.