Не абавязкова імкнуцца ў Парыж, каб пабачыць яго, а потым памерці. Аднойчы сябры адкрылі мне Расонскі раён. На возеры Гасцінец мужчыны з нашай кампаніі былі адзінымі рыбакамі і лавілі такіх шчупакоў, якіх страшнавата было браць у рукі: вялікая рыбіна проста магла цапнуць за палец. А калі ўпершыню з цэнтральнага рэгіёна з яго сасновымі пейзажамі прыехала на Прыпяцкае Палессе, наогул здалося, што патрапіла кудысьці за мяжу: настолькі адрозніваюцца там краявіды.