— Авангард прадугледжвае рух наперад. Мы ведаем, напрыклад, неверагоднае мастацтва эпохі Адраджэння, але жыццё не стаіць на месцы. Змяняецца многае, таму нельга ўвесь час працаваць як, скажам, Тыцыян. Само жыццё патрабуе іншага яго ўспрымання. Вось што такое мастацтва Казіміра Малевіча? Гэта не проста іншая эстэтыка, але абвяшчэнне наступу новай эры, сведчанне пра новы рух. Выяўленчае мастацтва захоўвае пэўныя традыцыі, але яно выказвае той час, у якім мы жывем. Згадаем, што ўсе прадстаўнікі рускага авангарду былі рэвалюцыянерамі, падтрымлівалі Савецкую ўладу і думалі, што ствараюць дзяржаву новага тыпу. Яны былі перакананыя, што адкрываюць новы свет свабоды. Але ў выніку ім трэснулі па галаве і заявілі пра іх непатрэбнасць. Атрымалася ўсё наадварот. Але яны ж не вінаватыя, хоць і пацярпелі страшную трагедыю. Вось Павел Філонаў — надзвычайны мастак, прадстаўнік авангарду, быў ваенным камісарам у гады Грамадзянскай вайны, аднак потым на працягу паўстагоддзя яго мастацтва знаходзілася пад фактычнай забаронай, і ён памёр ад голаду ў Ленінградзе ў час блакады...