Аляксандр: У рыбалцы мне больш за ўсё падабаецца той момант, калі цягнеш вуду і абсалютна не ўяўляеш, што выцягнеш. Гэта як скрыначка з падарункам: адкрываеш і не ведаеш, што ў ёй. І як з падарункам: кожны раз верыш, што будзе менавіта тое, пра што ўсё жыццё марыў, што зловіш рыбу, на якую ўсё жыццё паляваў.