Малюнкі мястэчка, горада, вёскі з іх ваколіцамі, часта на Гомельшчыне або Мазыршчыне, гэтаксама як і адметныя тыпы людзей – розныя нацыянальныя тыпы, сярод якіх найперш нам адкрыецца сам аўтар-апавядальнік, – усё гэта, паўторымся, у прозе І. Навуменкі характэрнае, яскрава-канкрэтнае, у зусім пэўную нацыянальную глебу ўгрунтаванае. Хутчэй прадказальна, чым нечакана для сябе, з кніг пісьменніка мы даведваемся, што герой І. Навуменкі (калі ён не адмоўны тып, не “байдачнік” – па назве аднайменнага апавядання 1981 г.), найчасцей вялікі кніжнік, летуценнік, ён і жыццёва актыўны, і цярпліва-цягавіты, працавіты надзвычайна. Пры ўсёй сваёй псіхалагічнай уражлівасці ён моцны духам, здатны на прынцыповыя ўчынкі і захоўванне маральнай пазіцыі. І гэты герой імкнецца найперш у вялікі свет, несучы глыбока ў душы зменлівы, здатны да эвалюцыі, пераацэнак, росту вобраз таго, што называецца “малой радзімай”.