Хораша было глядзець і на тое, што на свята прыходзілі цэлымі сем’ямі і пастараліся, каб як мага больш добрых уражанняў падараваць дзецям. Грэліся і гарачым чаем, і каля вогнішча, калі палілі пудзіла Зімы. Хоць і агрызалася яна яшчэ ў той дзень халодным снегам, ды пад вечар канчаткова адступіла. Відаць, адчула сілу добрых слоў і чароўных песень з вітаннем новай гаспадыні – Вясны-красны.