І ён пачаў расказваць немцам, не дужа зважаючы, разумеюць яны яго ці не, пра тое, як гасцяваў у Вільні, у хлебасольнейшага пана Кісялевіча. Ото быў пан дык пан! За адзін раз мог выпіць поўны гарнец піва, а гэта, панове-немцы, чатыры кварты ці пяць вашых бутэлек. Частаваў ён сваіх дарагіх гасцей да поўнай змогі. За сталом усе павінны былі ўставаць і піць за здароўе тых, каго называў гаспадар. А такіх тостаў былі дзесяткі й дзесяткі. Пасля тостаў за прысутных пачыналі піць за росквіт дзяржавы, за святароў, за жаўнераў, за суддзяў, за кабет і за маладых паненак, за спрыяльнае для ўраджаю надвор’е.