Карыну Пятроўну знайшла ў кабінеце дэфектолага. Там ішлі заняткі. Хлопчык і дзяўчынка гулялі са сваім выхавацелем, бо толькі праз гульні магчыма дабіцца добрых вынікаў. Ужо з першых хвілін знаходжання ў пакоі я адчула станоўчую аўру, колькі ласкі і пяшчоты свяцілася ў блакітных вачах маладой жанчыны, калі яна размаўляла з дзеткамі.