Малыя высмоктвалі з чэрава маці апошнія кроплі малака, сярдзіта тыцкалі сваімі тупымі мордачкамі ў запалыя, худыя бакі, пакрыўджана скавыталі. Толькі Пальма была безуважная да іх неспакою і крыўдаў, бо ў яе зусім не ставала моцы. Ні на ласку, ні на далікатную строгасць. I што будзе заўтра, як жыць далей?