- Беларускія атрады толькі кароткі час кантралявалі абшар Слуцкага павету пасля Слуцкага збройнага чыну. У прамежку часу, які я даследавала, Народныя Сакратарыяты БНР намагаліся пабудаваць структуру адміністрацыйнай улады, але гэта была цяжкая задача, зважаючы на тое, што тэрыторыя ў асноўным заставалася пад кантролем то нямецкіх, то польскіх войскаў, а Усходняя Беларусь кантралявалася бальшавісцкімі атрадамі, які падпарадкоўваліся ўраду Леніна. Паралельна ўрады БНР імкнуліся арганізоўваць знешнюю палітыку, шукаць міжнароднае прызнанне. Дайшло нават да абмену консуламі паміж Мінскам і Кіевам. Былі закладзеныя Дапламатычныя Місіі БНР ў Літве, Латвіі, у Берліне і Варшаве. Была спроба стварэння беларускіх узброеных сіл. Дэлегацыя БНР выправілася ў Парыж, каб там на Мірнай Канферэнцыі дамагчыся прызнання. Натуральна, яна не брала ўдзел у паседжаннях, але на падставе пункта 12 рэгламенту мела права агучыць свае петыцыі ў справе прызнання БНР асобнай дзяржавай. БНР выдавала пашпарты і займела нават паштовыя маркі - я бачыла нават пагашаныя паштовым штэмпелем, а значыцца, яны былі ў хадзе. На жаль, усе прыкметы адметнасці былі недастатковыя і дзейнасць урадаў аказалася малаэфектыўнай.