Праз некалькі хвілін з’явілася тая, каго так хацелася бачыць і чуць. Не спяшаючыся, упэўненымі крокамі яна выйшла ў цэнтр памяшкання. Кароткая стрыжка, чорныя шаравары, акуляры рабілі яе падобнай на бойкую дзяўчынку. Зала выбухнула апладысментамі. Наталля Яўгенаўна радасна павітала прысутных.