Куды з гэтым пытаннем не звярталася стараста вёскі — рады пакуль няма. Але яна не з тых, хто адступае. Надта ж баліць ёй за родную вёску і землякоў. Можа, больш за іншых яшчэ і таму, што глыбока сядзяць у гэтай зямлі яе радавыя карані. Вялікім надзелам у Радкаве яшчэ да рэвалюцыі валодаў прадзед Арсень. Гаспадаром быў заможным, за што і пацярпеў падчас калектывізацыі. А ў 1937-м абвінавацілі ў шпіянажы і адправілі ў ГУЛАГ яго сына Ігната, дзеда Валянціны. Знік той бясследна. Звесткі шукаў некалі яе бацька. Вынікам стаў толькі адказ: рэабілітаваны пасмяротна.