У секты былі кнігі, якія быццам перапісваліся са старажытных часоў, адэпты завучвалі іх на памяць. Члены секты маглі ліставацца і шыфрамі. Сеціва спляталася шчыльнае: савецкія рэлігіязнаўцы-бязбожнікі (кшталту Емяльяна Яраслаўскага) пераймалі эстафету забытых нямецкіх паэтаў, а тыя, у сваю чаргу, вялі радавод ад катараў і гностыкаў.