Дзмітрый Буйкевіч разам з сябрамі рваўся на фронт, і ў 1944 годзе ва ўзросце 19 гадоў ён, нарэшце, быў прызваны на ваенную службу. Бая-вое хрышчэнне прыняў у Польшчы. Быў загад: на перадавую. Ішлі цяжкія баі, фашысты адчайна супраціўляліся, бо адчувалі свой канец. Чырвоная Армія імкліва гнала ворага на захад, каб завяршыць страшную вайну і каб узняўся над рэйхстагам сцяг Перамогі.