І цяпер-такі вернемся да нарманаў і крыжакоў. У Сярэднявеччы народ быў малаадукаваны, цёмны і просты. Бярэ нарманскі кароль горад і кажа: а суседнюю вёску я аддаю табе, Гіём, за тваю храбрасць. І, каб не забыцца, дае Гіёму пальчатку. Пальчатка — гэта рэпрэзентацыя, токен дамовы паміж каралём і салдатам, які цяпер носіць герб з пальчаткаю і суседзі клічуць яго барон дэ Ган. Так просты фізічны артэфакт становіцца аб’ектам права і сімвалам веры. Адпаведна, у слова караля. Самы вядомы выпадак такога артэфакта, які нарадзіўся з анекдота, існуе дагэтуль і завецца каралеўскі Ордэн падвязкі. І вера ў магічныя артэфакты была таксама для тых часоў абсалютна натуральнаю, як бы да гэтага ні ставіўся Папа.