Пасля смерці Фларэнція Ажэшкі яго сямя працягвала жыць у Томску. На пачатку XX ст. усе сыны Фларэнція паспрабавалі вярнуць дваранскае званне і звярнуліся з адпаведным прашэннем у Гродзенскі дваранскі дэпутацкі сход, але адказ ў дакументах адсутнічае. Хутчэй за ўсё ён быў адмоўны, таму што праз дзесяць гадоў яго старэйшы сын Уладыслаў зноў звяртаўся ў гэты сход з прашэннем аб далучэнні яго і ягоных сыноў Вітольда-Фларэнція і Аляксандра да дваранскага роду. Жыла яго сямя на станцыі Асіповічы Бабруйскага павета, дзе працаваў ён лекарам. У адмоўным адказе прыводзілася некалькі прычын такога рашэння, але галоўнай была адсутнасць дакумента аб несудзімасці яго бацькі Фларэнція. А тут і вайна пачалася — Першая сусветная.