Вось ведаеце, скрыжаваньне жанраў заўсёды спараджае нешта, што пры першым паглядзе здаецца незразумелым, нібыта з другой планеты. Так і скрыжаваньне блэку ды фольку для мяне заўсёды было чымсьці такім, што успрымаць ня вельмі лёгка, бо элементы аднаго ды другога знаходзяцца ў барацьбе паміж сабою: меладызм аднаго і сухасьць другога (сухі меладызм? Брррр, я не гавару пра мелодік блэк), пазітыў і татальны негатыў (ну бывае фольк сумным, але ж і сум суму таксама розніца, не?) Вось у выпадку з “Воранамі”, гэтая барацьба розных элементаў вельмі добра адчуваецца, а дзесьці быў знойдзены файны кампраміс, і прыемна, што па большае частцы такое скрыжаваньне пайшло альбому на карысьць. Але ж аб гэтым крыху ніжэй. BRUTAL TIME г. Баранавічы 28.01.2012