Безумоўна, павінен быць цікавы, інтрыгуючы сюжэт, каб чапляла, каб глядзець з напаўадчыненым ротам на сцэну і не адрываць позірку. Нешта кшталту новай драмы ці добрай класікі. Гэтая ж лірычная камедзія была пазбаўлена ўсялякай сур’ёзнасці, нават маралі. Нервовая жонка, муж-ілгун… І яны вырашаюць … памерці (!), каб быць заўжды разам! Навошта ім жыццё, дзе яны могуць толькі сварыцца? Але ж здаецца, што моц чалавека менавіта ў тым, каб усе складанасці пераадольваць. Пераадольваць ўдваіх. Смерць не ратуе ад спрэчак… Незразумелы сюжэт, у якім час ад часу прасочваюцца цікавыя жарты і думкі. Такое адчуванне, што адзін з сучасных банальных серыялаў перанеслі на сцэну.