Маладыя ўрачы спраўляюцца. Яны як сапраўдныя профі, любяць сваю прафесію і перажываюць за людзей, якіх лечаць. Пацыенты ж жывуць надзеяй, што Алеся і Наталля, адпрацаваўшы два вызначаныя гады, не з’едуць з вёскі, як з’ехаў іх папярэднік - выдатны доктар Юрый Люткевіч, які сёння ратуе людзей у рэанімацыйным аддзяленні Гродзенскай абласной клінічнай бальніцы. – Я з’еду, – шчыра прызнаецца Наталля. – І справа не ў тым, добра мне тут ці дрэнна. Для нас стварылі нармальныя ўмовы, мне вось кватэру прапанавалі… Але я гродзенка, разумееце, там у мяне жыллё, сям’я, любімы чалавек, сябры, мой свет…