Удава з сённяшняга Евангелля вучыць нас вытрываласці ў малітве. Яна заўзята прыходзіла да суддзі, да таго, які павінен быць справядлівы, і патрабавала ў яго справядлівасці. Гэта бедная жанчына спадзявалася на таго, ад каго ніхто не чакаў ні добрага слова, ні добрага ўчынку. Праз гэта Езус паказвае, што нават тады, калі па-людску мы не можам спадзявацца на вырашэнне нашых цяжкіх спраў, ёсць Хтосьці, Хто абароніць сваіх выбраных. Гэта споўніцца тады, калі мы пераменім сваё штодзённае жыццё ў малітву, калі не будзем яе спыняць, як надакучлівая ўдава. Гэта азначае, што нам трэба прыходзіць у пару і не ў пару і заўсёды маліцца.