Па словах дырэктара раённага краязнаўчага музея Аляксандра Агеева, вёска перайшла ў валоданне Мікалая Герарда ў 1876 годзе. Гэты чалавек быў даволі вядомай асобай у Расійскай імперыі: з’яўляўся сусветным суддзёй Пецярбурга, старэйшым старшынёй Варшаўскай судовай палаты, а таксама членам Дзяржаўнага Савета. У перыяд з 1905 года па 1908 год ён займаў пасаду генерал-губернатара Фінляндыі. У канцы ХIХ века Герард вырашыў пабудаваць сабе сядзібу і разбіць вакол яе ўтульны парк. Будынак быў выкананы з выкарыстаннем элементаў псеўдарускага стылю, вежу ўпрыгожвалі зубцы, а аздабленне вокнаў, сцен і кутоў нагадвала старажытнарускае дойлідства. Парк вакол сядзібы месціўся на двух ярусах, якія злучаліся лесвіцай. Да гэтага часу там захаваліся шматлікія незвычайныя дрэвы, якія не характэрны для Беларусі: каласістая ірга, чорная сасна, горкі каштан і іншыя.