— Гэта не крытычная лічба. Больш за тое, на маю думку, у нас агульная колькасць інвалідаў заніжаная. У свеце, паводле апошніх дадзеных, у сярэднім у краінах не менш за 10-15% людзей з інваліднасцю. Гэта звязана са старэннем насельніцтва, паляпшэннем дыягностыкі. У той жа Швецыі, лідары па чалавечым развіцці, інвалідаў на парадак больш, чым у нас пры практычна роўнай колькасці насельніцтва. Мабыць, нашыя чыноўнікі лічаць, што калі ставіць інваліднасць усім, хто мае патрэбу, у дзяржавы не хопіць сродкаў гэта падтрымліваць. Памылковае ўяўленне. І таму мы пастаянна тлумачым дзяржаве, што трэба вучыцца лічыць. Нельга ўсіх раўняць на адзін капыл, трэба выдаткоўваць фінансы пад індывідуальныя патрэбы. Гэта танней. А сёння, напрыклад, мой сын, які не гаворыць, не чытае, ніколі не будзе паўнавартасна працаваць, і інвалід у вазку з захаваным інтэлектам, вышэйшай адукацыяй атрымліваюць аднолькавую маленькую пенсію.