Зграя набліжалася. Бяляна спешна выхапіла нож і, раскідаўшы снег на шляху ваўкоў, глыбока ўторкнула яго ў застылую зямлю. І ў гэты момант жывая лавіна збіла яе з ног. Вострыя зубы ўхапілі дзяўчыну за плячо. Але яна нават не адчула болю, бо ў гэтую хвіліну ясна ўбачыла ваўка, вакол шыі якога была быццам бы намертва прывязаная вышываная хустка.