Дык якія яны галадранцы, думала жанчына. Яснасць жа ўнёс той самы сельсавецкі актывіст конюх Піліп Крот. Дэпутат завітаў да яе ў хату, каб высветліць напярэдадні сесіі, якія пытанні хвалююць пенсіянераў. Заадно пацікавіўся і справамі яе сыноў. Жанчына ва ўсім прызналася яму — і пра тое, што думаюць аб іх аднавяскоўцы, і пра тое, што піша аб тых справах яе Іван. Піліп Цітавіч уважліва прачытаў пісьмо і аўтарытэтна заявіў: хацелася б верыць Івану, ды не даводзіцца. Проста ён супакойвае цябе, Пятроўна, каб не хвалявалася, не кінулася адпраўляць ім пасылкі. На самай справе ўсё не так. Ты чула, што-небудь пра амерыканскія ды заходнееўрапейскія санкцыі да Расіі і пра фінансава-эканамічны крызіс? Вось яны і пеканулі па грамадзянах нашай усходняй суседкі. Збяднелі людзі, што і казаць, галадранцамі становяцца. Ты што, не бачыш, якое адзенне ў тваіх унукаў? Так што мяркуй сама...