Нібыта яго ўласная гераіня, аўтар заманьвае нас абяцанкамі ў рай, аднак пакідае ў звычайным бардэлі. Дараваць яму, нягледзячы ні на што? Гэта ўжо пытанне да кожнага чытача асабіста. На наш погляд, усю гэтую спрэчную гісторыю, кахання ў якой насамрэч – на паўшклянкі каньяку, – ратуюць шчырасць пачуццяў галоўнага героя, яго цвярозы погляд на самога сябе ды тая паэтычнасць, з якой ён апісвае найзмрачнейшыя моманты свайго ды грамадскага жыцця.