Гады тры таму да нас прыязджалі немцы. Як сапраўдныя гасцінныя беларусы мы вырашылі паказаць ім нашу краіну. І ўжо звыкла накіраваліся з Гродна ў Навагрудак, Мір ды Нясвіж. Нашы нямецкія сябры з цікаўнасцю разглядалі касцёлы, замкі ды палацы, але адчувалася, што ім было сумнавата. Найбольш іх ажывіла і зацікавіла возера Свіцязь. Вось адкуль іх было проста немагчыма выцягнуць! А яшчэ кірмаш у Навагрудку, дзе бабулькі прадавалі гуркі, памідоры, а на вялікіх прылаўках ляжалі страшныя свіныя галовы. Вось гэта для іх была экзотыка! Спачатку мы нават пакрыўдзіліся – настолькі ім была нецікавая наша гістарычная спадчына. Але крыху паразважаўшы, зразумелі, што не туды іх трэба было везці, каб здзівіць і паказаць Беларусь. Бо для еўрапейцаў, якія, лічы, у кожнай вёсцы маюць ці то царкву, ці то свой замак і Х, і ХІІ стагоддзяў, звыкла бачыць такія будынкі.