Падчас работы вельмі цікава і карысна назіраць за вучнямі. У кожнага з іх свой характар і тэмперамент. Адзін імкнецца выканаць усё як мага хутчэй, каб першым завяршыць работу. Як правіла, вынік такой работы даволі няўдалы. Другі, наадварот, не спяшаецца, усё робіць старанна і акуратна. І тут ужо вынік зусім іншы. Трэці стараецца, але ў яго не атрымліваецца. Некалькі разоў пачынае спачатку — і ўсё нешта не так, у вачах адчай. Вельмі важна своечасова заўважыць гэта і дапамагчы такому вучню, каб абараніць ад няправільнай самаацэнкі, пераканаць у сваіх здольнасцях, у тым, што і ў яго ўсё абавязкова атрымаецца. Памятаю словы адной дзяўчынкі, якая сказала, што яе маці ніколі не паверыць, нібыта гэта яна сама зрабіла, бо лічыць, што ў дачкі няма творчых здольнасцей. Крыўдна за такіх мам, якія не вераць у сваіх дзяцей і сваімі словамі руйнуюць намаганні педагога. Хочацца верыць, што, убачыўшы творчыя работы дзяцей, бацькі абавязкова пахваляць і падтрымаюць іх. Гэта вельмі важна.