Калі назіраеш за работай Салаўёва, здаецца, што мастак стварае твор лёгка, быццам бы гуляючы. І хоць тэмп працы - вельмі хуткі, сам працэс патрабуе вялізнага напружання волі, падпарадкаванай ведам, вопыту, інтуіцыі. Назіранне за работай творцы прыносіць такую ж асалоду, як і ігра таленавітага артыста. Лініі, штрыхі, плямы зяўляюцца то ў адным, то ў іншым месцы палатна, а то і зусім знікаюць, і на іх месцах узнікаюць новыя. Здавалася б, ужо ўсё зроблена, карціна - скончана, але прыйшоўшы праз тыдзень у майстэрню, вы яе не пазнаеце, бо яна ўжо перарадзілася і стала зусім іншай...