Каралева Дэзірэ атрымлівала асалоду ад грамадскага жыцця, але толькі ў тым выпадку, калі яно было нефармальным, яе моцная непрыязнасць да прыдворнага этыкету і адмова падпарадкавацца яму зрабілі цяжкім прызвычаіцца да свайго становішча каралевы і прымусіць сябе паважаць шляхту, якая ў прыватным парадку высмейвала яе цяжкасці прыстасавацца да этыкету[1], і яе таксама расцэньвалі як нейкі снабізм з-за свайго мінулага як дачкі купца і рэспубліканца.