Мае дзяды, прадзеды размаўлялі па-беларуску, грэлі беларускія слоўкі на сваіх вуснах. Таму з маім родам, зь мінулым мяне лучыць беларуская мова. І перарваць гэтую нітачку сувязі ня маю права. Бо адчуваю адказнасьць: перад продкамі і нашчадкамі. Разам з жонкаю перадаю гэтае зьнітаваньне маленькай дачушцы. І я пэўны, што беларуская мова будзе жыць і ў далёкай будучыні, будзе разьвівацца згодна патрэбам часу і красаваць на гэтай зямлі. І вось сёньня, Тут - Я зьяўляюся важным зьвяном, якое лучыць нашую мінуўчыну і нашую будучыню. Адчуваньне зьвяна, адказнага зьвяна, якое перадае нейкі духоўны код - вельмі важнае.