У Казахстане знайшлі Віктар з Валянцінай шчасце сваё, і павезлі яго ў Беларусь. Справа ў тым, што бацькі нявестку недалюблівалі. Спіхнулі маладых тут жа на свой хлеб. Туліліся спачатку ў маленькай хаціне, Віктар пачаў будавацца. Ды ўрэшце Валянціна закамандавала ехаць, тым болей, што ўжо ўсе яе сваякі зноў у Беларусь вярнуліся.