Я ўвогуле вельмі ўдзячны ў сваім жыцці менавіта жанчынам. Мая мама была вельмі музычным чалавекам, іграла на асецінскім гармоніку (у асецінаў звычайна жанчыны толькі і іграюць на музычных інструментах; у мужчын іншыя абавязкі). Яна мне расказвала, што і мая прабабуля была вельмі добрым музыкантам. Вяла ўсе вяселлі ў рэгіёне. Але калі бачыла, што нявесту выкрадалі не так, як трэба, адразу адмаўлялася. Карацей, музычнасць у мяне хутчэй ад маці. Хаця бацька таксама заўсёды напяваў сабе свае казацкія песні. Зробіць якому суседу тапчан, а ён яму: “Ну, дык як жа з табой разлічвацца? Ты ж яшчэ і спяваў увесь час!”