Творчасць Янкі Купалы да жыцця выклікаў пярэдадзень рэвалюцыі 1905 — 1907 гадоў. Ён прыйшоў у літаратуру як выразнік інтарэсаў, спадзяванняў і мар беларускага працоўнага сялянства. Пра Купалу 1905 — 1907 гг. Кузьма Чорны сказаў: “Працоўны беларускі народ магутным сваім мільённым чалавечым вобразам паўстаў і ажыў у маладой душы”. Што характэрна, Янка Купала ўзнімаўся разам з народам, а не ішоў да яго, як гэта можна сказаць пра заснавальнікаў іншых нацыя-нальных літаратур. Ён вельмі добра ведаў вясковую рэчаіснасць з усімі яе праблемамі.