— Пачыналася з таго, што на кожнай парце, крэсле, стале ў школьнай сталоўцы прыклейвалі паперкі з імем таго, хто за імі сядзіць, — дзеліцца выхаваўчымі метадамі дырэктар. — І кожны вучань нёс адказнасць за сваё месца. Гэта аказалася даволі дзейсным. Я нават і не ўспомню, калі апошні раз нехта намаляваў на парце што-небудзь ці як інакш папсаваў школьную мэблю.