— Віншую ўсіх з нашай перамогаю, — радасна прагрымеў гром. Дождж паліў як зь вядра. Вершнік на імгненьне спыніў каня і ледзьве пасьпеў сказаць Грэце некалькі вельмі важных словаў. У вакне вежы зьявілася дзяўчына з доўгімі залатымі валасамі. Яна ўсьміхнулася Грэце ды кінула ў неба ахапак рознакаляровых палявых кветак, якія ўмомант ператварыліся ў вясёлку. Званы перасталі званіць. Зачыніліся вокны вежы.