Адам, адзін з удзельнікаў праекта, дагэтуль у экстазе: “Гэта было фантастычна! Сапраўды, я бачыў, як гэта робіцца ўжывую, як штодня ў сеціве з’яўляюцца тыя ж самыя асобы, скачваюць новыя версіі і пішуць – ствараюць гісторыю маладой паненкі, цэлае яе жыццё, вырашаюць яе праблемы. І гэтая сувязь паміж аўтарамі асобных урыўкаў, дасціпныя, але зычлівыя каметарыі, заўвагі, падказкі – наша першае агульнае захапленне літаратурай. “Марціна” паказала, наколькі важная добрая літаратура... Я хачу перажыць гэта яшчэ адзін раз”.