Пішучы пра сэнс і плён цярпення ў першых раздзелах кнігі, с. А. Чайкоўска і с. І. Златкоўска паказваюць іх у святле Евангелля, нагадваюць чытачу пра збаўчую і ачышчальную моц чалавечых пакутаў, якіх ніхто не можа пазбегнуць і якія сталі ўдзелам самога Езуса Хрыста. Аўтаркі таксама падрабязна апісваюць этапы жалобы, праз якія мусіць прайсці чалавек, страціўшы кагосьці з блізкіх. Нягледзячы на тое, што ў сучасным свеце існуе тэндэнцыя як мага хутчэй перагортваць старонкі цярпення ў сваім жыцці, нібы заплюшчваючы на яго вочы і нівелюючы гэты каштоўны досвед, с. А. Чайкоўска і с. І. Златкоўска даводзяць, наколькі важна перажыць час жалобы адпаведна са сваім унутраным станам, не хаваючыся ад цярпення і не замыкаючыся ў ім. Цэлы раздзел у кнізе прысвячаецца знешнім знакам жалобы, такім як нашэнне чорнай вопраткі, пазбяганне забаваў і ўцехаў, малітва, наведванне могілкаў…