З кожным днём нудзілі па радзінным куточку ўсё болей. Не радавалі ўжо ні бабчыны вясковыя дэлікатэсы (а яна настакі адкарміла: усе панабіралі лішніх кілаграмаў, нягледзячы на тое, што працавалі цяжка, рупна і старанна), ні сапраўдная руская лазня, якую час ад часу паліў для нас дзед Раман, ні няхітныя заляцанні мясцовых кавалераў.