– Думаю, што ў наступны раз да нас сапраўды падключацца новыя студэнты. Вельмі хочацца, каб было больш дарослых спартсменаў, таму што самая галоўная, самая рэйтынгавая барацьба ідзе менавіта сярод дарослых. Мінулым разам мы сталі першымі ў агульнакамандным заліку, зараз мы паўтарылі дасягненне. Мяркую, тое, што людзі бачаць, што мы ў гэтым плане працуем на правільным шляху, таксама заахвоціць іх далучыцца да работы. Пажадаць у першую чаргу трэба здароўя – самае галоўнае, адсутнасці траўм і правільнага аднаўлення. Бо траўмы не толькі ўздзейнічаюць маральна, але і адкідваюць спартсменаў на некалькі крокаў назад. А таксама хочацца пажадаць проста пазітыву – каб студэнты любілі каратэ і атрымлівалі задавальненне. Канешне, няўдачы ў змаганні могуць азмрочыць настрой. Нам заўжды хочацца лепшага: дзе другое месца, там трэба першае, дзе трэцяе – там не хапае другога. Але любы турнір – гэта свята, і трэба заўжды ўмець яму радавацца.