Дома нас чакаў боршч і пірог, што прыгатавала Юрына мама (Фаіна Акрамаўна жыла ў тым жа доме і нават у тым жа пад’ездзе, толькі ў іншай кватэры)… Увечары, калі мы нарэшце сабраліся размаўляць, па тэлевізары пачалася захараўская карціна “Убить дракона”. “Вельмі хацеў гэты фільм паглядзець!” — узрадаваўся Юра. А тут так недарэчы маё інтэрв’ю! Да таго ж сёння мой цягнік на Мінск. І вось задаю пытанне за пытаннем, а Юра адказвае хутчэй механічна, не ў звычайнай сваёй манере гаварыць разважаючы