Як толькі ён гэта робіць, Кіра лічыць да трох, апраўдання сябе, ўстае з-за стала, і ходзіць да лесвіцы на балкон, міма Харві і яго сяброў, сцягна тонка пагойдваючыся, галава злёгку ўніз. (Чаму апушчаная галава? Таму што мы, людзі, здаецца, больш заінтрыгаваны сціпласць, чым нахабна.) Тады вочы Кіры выправіць яе мэты для хуткага момант кантакту. Ён бачыць яе. Другі яна ведае, Харві заўважыў яе, яна глядзіць у бок сарамліва. Але перш, чым Харві ёсць час, каб зрэагаваць, Кіра зноў глядзіць на яго, на гэты раз ледзь-ледзь прыкрыўшы вочы, як яна прапануе намёк на ўсмешку. Харві атрымлівае паведамленне.