Таму наша тэатральнае мастацтва на задворках. Пачынаючы ад адукацыі. Яна мае вельмі вялікую праблему — усё заадміністравана, пра якасць навучання ніхто не дбае, проста выпускаюць студэнтаў і зарабляюць грошы. Людзі, якія ўмеюць выкладаць, увесь час змагаюцца з сістэмай за выжыванне і не могуць засяродзіцца на навучальным працэсе. Ён ажыццяўляецца толькі насуперак, валявым намаганнем асобных альтруістаў, якія за капейкі ўкладаюць сваё жыццё ў тое, каб якасць навучання была, каб у моладзі ўзнікала нейкае разуменне прафесіі. Але забяспечыць паўнавартаснае навучанне наша сістэма адукацыі няздольная. Прыватных школ няма, таму што няма менеджменту, бо прыватная школа — гэта школа, якая зарабляе грошы, а хто ў нас можа зарабляць грошы на тэатральнай адукацыі? Ніхто.