— Мы часта чуем нараканні ад нашых грамадзян, што іх быццам прымушаюць хадзіць на выбары. Але як можна не ўдзельнічаць у важных палітычных падзеях сваёй краіны, жывучы ў ёй? Быць абыякавым да лёсу сваёй Радзімы — гэта тое ж, што быць абыякавым да лёсу свайго дзіцяці. Не ўдзельнічаючы ў жыцці сваёй краіны, мы тым самым пускаем на самацёк дзяржаўны лёс. Так, сапраўды, выбары ў мясцовыя Саветы не вырашаюць глабальныя дзяржаўныя пытанні, яны менш маштабныя, чым, напрыклад, парламенцкія. Але яны не менш значныя. Яны мясцовыя, а гэта значыць, бліжэй да жыцця кожнага з нас, вырашаюць лакальныя задачы нашай малой радзімы, нашай вуліцы і нашага дома. Ні адзін мясцовы бюджэт, ні адзін генеральны план па развіцці рэгіёна, па будаўніцтве канкрэтнага аб’екта, азеляненні горада ці пасёлка не можа быць прыняты без голаса мясцовага дэпутата, які па доўгу службы павінен падтрымліваць інтарэсы кожнага грамадзяніна.