Адметная рыса Бусьлiнае Ракi — шырокiя плавучыя масты-насьцiлы. Колькi слаёў таўстых яловых дошак пакладзеныя проста на ваду. Першае гэткае збудаваньне пераняло нашую вандроўную грамаду ў Панямонi. Пакуль хлопцы перацягвалi берагам важкiя байдаркi, я аглядаў першае й апошняе за ўвесь наш панямонскi тыдзень паселiшча, што раскiнула свае двары па абодвух бакох ад ракi. Пажылы дзядзька з роварам, утаропiўшыся ў цёмную ваду, распавёў, што некалькi апошнiх стагодзьдзяў аж да сямiдзясятых гадоў цяперашняга праз Панямонь гналi лес з Налiбоцкае Пушчы; што, прапускаючы даўгiя плыты, некалькi зьвеньняў моста падцягвалi да берагоў ўверх па цячэньнi (непатрэбныя ўжо, шэрыя й сумныя казлы-калаўроты з рэштамi зьедзеных iржою трасоў сапраўды паглядалi з выскубаных скацiнаю берагоў); што даўней, каб не блукаў па рэчышчы фарватар ды захоўвалася глыбiня, будавалi з драўляных паляў ды валуноў гэтак званыя тумаваньнi. Вузлаватая дзядзькава пастава схавалася за прыбярэжнаю зелянiнай, а я задуменна глядзеў, як бруiць цёплая нёманская вада ў шчылiнах прамiж вялiзных сьлiзкiх дошак пад маiмi нагамi.