— Тыя першыя сціплыя малюнкі я яму не паказваў. Са свайго досведу ведаю, што пісьменніку трэба паказваць толькі гатовую работу. А да выхаду ў свет “Дзікага палявання…” з маімі ілюстрацыямі ён не дажыў. А ўвогуле ў яго былі клопаты больш сур’ёзныя, чым аздоба сваіх кніг. Ад дасведчаных людзей чуў, што Караткевіч рукапісы дома не трымаў, хаваў у знаёмых. Так бы мовіць, на ўсялякі выпадак.