Памятаю, як у 1992 годзе мы з кампаніяй хлопцаў з Глівіцаў (майго роднага горада) паехалі на рэкалекцыі па распазнаванні паклікання. Там былі харызматыкі, якія праводзілі для нас моцную малітву. Дагэтуль я памятаю месца, дзе сядзеў тады падчас малітвы — каля алтара. Калі мае сябры маліліся, у тым ліку і мовамі, усе моцна адчувалі прысутнасць Духа Святога. А я сядзеў каля таго алтара, глядзеў на іх і адчуваў сябе дзіўнавата, бо... ува мне нічога не адбывалася.