Гралі мы ў нейкай карчме на востраве пасярод Дняпра. Невялікая зала са сцэнай, барнай стойкай і камінам. Так-так, камін быў адзіным зьнешнім ацяпленьнем усяго клубу. Справа мела месца зімой, па тэлевізары круцілі кадры Майдану, а металісты ў асноўным займаліся ўнутраным ацяпленьнем, ад чаго не адставаў і наш калектыў. Праўда, варта сказаць, што частка металхэдаў, якая актыўнічала на барыкадах, практычна не піла, атрымліваючы асалоду ад спакою і музыкі. Мерапрыемства праходзіла па-хатняму, недахопу ў алкаголі не адчувалася, і пасьля выступу з горам папалам мы пагрузіліся ў аўтобус, каб накіравацца на Радзіму. Няцяжка ўявіць, у якім стане.