У сваіх успамінах Зінаіда Ўладзіміраўна Жданава піша: Хто такая была Матронушка? Матухна была ўвасоблены анёл-ваяўнік, быццам меч агністы быў у яе руках для барацьбы са злой сілай. Яна лячыла малітвай, вадой... Яна была маленькая, як дзіця, увесь час паўляжала на боку, на кулачку. Так і сыйшла, па-сучаснасці ніколі не клалася. Калі прымала людзей, садзілася, скрыжаваўшы ножкі, дзве ручкі выцягнутыя прама над галавой прыйшэлага ў паветры, накладзе пальчыкі на галаву чалавека, які стаіць перад ёй на каленах, перакрыжуе, скажа галоўнае, што трэба яго душы, памоліцца.