Аднак Святы Сабор таксама абвяшчае, што гэтыя абавязкі закранаюць і абавязваюць чалавечае сумленне, бо праўда ўсталёўваецца праз саму праўду, якая пранікае ў розумы дзякуючы сваёй слодычы і сіле. У сваю чаргу, паколькі рэлігійная свабода, якая неабходна людзям для выканання свайго абавязку служэння Богу, прадугледжвае ў грамадзянскай супольнасці адсутнасць прымусу, яна захоўвае непарушным традыцыйнае каталіцкае вучэнне пра маральны абавязак людзей і супольнасцяў адносна праўдзівай рэлігіі і адзінага Хрыстовага Касцёла. Акрамя гэтага, Святы Сабор, разглядаючы пытанне пра рэлігійную свабоду, мае намер развіць вучэнне апошніх Найвышэйшых Пантыфікаў пра непарушныя правы чалавечай асобы і правапарадак у грамадстве.