У Рыме бібліятэкі размяшчаліся ў асноўным на загарадных вілах. З часам іх захавальнікі з простай абслугі ператварыліся ў вытанчаных інтэлектуалаў, з якімі не цураліся абмяркоўваць філасофскія пытанні нават самыя ганарыстыя патрыцыі. Менавіта тады бібліятэкары сталі займацца збіраннем і апісаннем старажытных бібліятэк, чым і выратавалі такія рарытэты, як бібліятэкі Мітрыдат, македонскага цара Персея, Арыстоцеля.