Калі летняе сонца ўзнімалася вышэй і паліла ва ўсю моц, Паша распранаўся, залазіў у жалезнае карыта, з якога пілі каровы, і прымаў водныя працэдуры. Пасля купання Сцяпан-Паша ляжаў у цяньку свайго самаробнага парасона. З транзістара лілася прыемная мелодыя, каровы жавалі жуйку, лежачы на баку. Пастух марыў аб сваім, а я марыў стаць пастухом калгаснага статку…