Няправільным было б меркаваць, што дэпрэсія – гэта штосьці несур’ёзнае, што само пройдзе. І цалкам несправядліва вінаваціць кагосьці за дэпрэсію або казаць, што яна вынікае з граху ці ёсць звычайнай лянотай. Дэпрэсія ніколі не з’яўляецца свабодным выбарам чалавека. Тут трэба таксама ведаць, што не кожнае праяўленне суму, дрэннага настрою, стомленасці ці прыгнечанасці ёсць сімптомам дэпрэсіі. Людзі ўнутры сябе перажываюць, часам вельмі глыбока і інтэнсіўна, жыццёвыя праблемы, выпрабаванні, няшчасці, няўдачы, знешнія або ўнутраныя канфлікты, як свае так і блізкіх. Часта з падобных сітуацый чалавек выходзіць пераможцам і яшчэ мацнейшым, але здараецца і так, што празмерныя перажыванні або праблемы вядуць да дэпрэсіі. Калі хтосьці заўважыць, што адсутнасць радасці ад жыцця, энергіі, нежаданне што-небудзь рабіць, прыгнечанасць ды стомленасць трываюць працяглы час і суправаджаюцца фізічнымі сімптомамі розных хваробаў (напрыклад, боль у раёне грудной клеткі, расстройства страўніка і інш.), то гэта выразная прыкмета дэпрэсіі.