...Разгрузка, некалькі хвілін на размову з намі – і зноў Уладзіслаў Браніслававіч звычным рухам уздымаецца на прыступкі МАЗа, які праз хвілінуxadдругую ўжо імчыць насустрач палеткам і скошаным травам. Хуткаxadхутка пальецца ў яго кузаў і “золата” хлебнай нівы. Такая вось праўда і мудрасць жыцця.