«... Шаўчэнкі набыў паміж сябрамі сваімі славу значнага газэтах пісьменьніка, а таму вершы яго ўдвая шкодныя і небяспечныя. З каханымі вершамі ў Маларосіі маглі пасеяць і пасля ўкараніцца думкі аб ілжывым асалодзе часоў Гетманщины, аб шчасці вярнуць тыя часы і пра магчымасць Украіна існаваць у выглядзе асобнага дзяржавы ».