У першую чаргу, як магчымасць, пазбавіўшыся ад адміністрацыйных абавязкаў, больш часу прысвяціць пытанням духоўна-маральнага выхавання дзяцей. А яшчэ як магчымасць ацаніць сваю работу ў якасці дырэктара з новага ракурсу, вачыма настаўніка. І пакуль яна разважала над гэтым, ацэнка яе дзейнасці прыйшла звонку. Ды якая ацэнка! Яна была ўзнагароджана граматай Патрыяршага Экзарха “За маральны подзвіг настаўніка” за ўдзел у Рэспубліканскім конкурсе ў галіне педагогікі, выхавання і работы з дзецьмі і моладдзю да 20 гадоў. У Беларусі конкурс праводзіўся ўпершыню і Наталля Аляксееўна заслужана стала адным з яго лаўрэатаў. Сваю ўзнагароду яна называе “лаўрамі ў крэдыт” і прызнаецца, што адчувае ўласную недасканаласць і патрэбу зрабіць як мага больш, каб апраўдаць высокі давер і ацэнку. І ўсё ж, нягледзячы на такое сарамлівае меркаванне маёй гераіні, адзначаю, што ўзнагарода гэтая заслужаная — шмат гадоў Наталля Аляксееўна займалася духоўна-маральным выхаваннем дзяцей і актыўна развівала і прапагандавала менавіта гэты кірунак. Прычым у розны, у тым ліку не самы просты час. Давялося сустрэцца з рознымі адносінамі да гэтай справы, часам з непаразуменнем і нават забаронамі. Але і гэта не прымусіла яе звярнуць з выбранага шляху.