Сярод беларускіх удзельнікаў заўсёды вылучаўся Дзмітрый Куракулаў з Гродна — харэограф, што называецца, ад Бога, самародак, адораны бязмежнай фантазіяй, фантанам неверагодных прыдумак, знаходак, многія з якіх падхоплівалася і развівалася іншымі, страчваючы куракулаўскае аўтарства, вядомае, праўда, хіба яго прыхільнікам і знаўцам. Яго ансамблю “ТАД”, дзе ядналіся выпускнікі мясцовага каледжа мастацтваў і аматары, не хапала прафесійнай дасканаласці выканання, што не спрыяла перамогам: на IFMC ацэньваецца не ўласна харэграфія і яе выкананне, а нумар цалкам. Але ансамбля, што існаваў спярша на грамадскіх пачатках, а потым пры Гродзенскай абласной філармоніі, больш няма, сам Дзмітрый выкладае ў каледжы.