Мне, вядома, проста напякло ў галаву, думаю я. Таму і прысьнілася ўсялякая цудоўная лухта, што месцамі пераходзіць у гарачкавае трызьненьне. Зь іншага боку, разьвешваць пантофлі на мосьце – гэта была б цудоўная традыцыя. І чаму б мне не паспрабаваць яе заснаваць? Вось проста цяпер. Мае-то пантофлі наўрад ці нехта сапрэ. Іх і ў рукі ўзяць страшна.