Але ні два кілішкі пітнога, ні вясёлае гранне не развесяліла Марку — яшчэ большы смутак напаў. На тым вяселлі напалохаў Марка ўсіх сваім позіркам і вачыма, што, быццам у ваўка, свяціліся. Нават каханая яго жахнулася, убачыўшы яго непадалёк.