Семірадскі прымаў у сябе гасцей толькі па серадах і нядзелях і, як пісаў {{нп3|Барыс Канстанцінавіч Білінскі|Б. Білінскі|ru|Билинский, Борис Константинович}}: «ставіў сябе па-над сваёй эпохай і звязанымі з ёю пытаннямі, дамагаўся свабоды творчасці, але губляў сувязь з рэальным жыццём»[96].