Некаторыя з афіцэраў, якія скокнулі ў ваду, змаглі даплысці да артылерыйскага шчыта, які стаяў непадалёк, і атуліцца за ім, рэвізору А. Н. Макараву і яшчэ дваім матросам-навабранцам (адзін з іх быў той самы Я. Ф. Разцоў, які адзіны з каманды еў злапомны боршч, другі — Ф. М. Хандыга, які схаваўся на мінаносцы і на наступны дзень, калі мінаносец і браняносец прыйшлі ў Адэсу, здолеў збегчы з яго — ён і быў тым самым матросам, які першым паведаміў уладам пра адбытае на браняносцы) удалося даплысці да мінаносца № 267.