Дон Медзіяна паглядзеў на сваю схаладзелую ежу, перавёў погляд на дона Эскапа – у вачах узьнікла ці то шкадаваньне, ці то расчараваньне – і ўзяў у руку цяжкі мэльхіёравы відэлец, упрыгожаны арабскаю вязьзю.