Амір: Калі я прыйшоў на першы канцэрт “Вохаў” проста як глядач, быў вельмі ўражаны. Вячку палюбіў адразу, і ў цэлым выступленне было адным з нямногіх, дзе хацелася танчыць. Але з першай рэпетыцыі, куды прыйшоў паграць разам, захацеў адразу ж збегчы. Гэта было культурным шокам. Што адбываецца? Гэта ўвогуле рэпетыцыя? Яны заўсёды так праходзяць? Але праз тыдзень мы знайшлі агульную мову.