Я ўдзячна Рыгору Барадуліну за многае: за яго таварысцкасць, за такія простыя адносіны, за яго разуменне і падтрымку, якія адчувала падчас усёй нашай размовы. А яшчэ, як ні дзіўна, за тое, што пасля гэтай сустрэчы я абсалютна перастала баяцца супадзення “пятніца, 13-га”.