— Хутка памiраць ужо, — кажа ён. — Але ёсць у мяне яшчэ няскончаная справа — трэба дабiцца аднаўлення палаца Друцка-Любецкiх XVIII стагоддзя, перлiны нашага роднага Шчучына. Нiкому асаблiвай справы няма да яго. А я не магу назiраць, як палац гiне. Мой бацька ў князя ветэрынарам працаваў, я на княскiм малацэ вырас...