18 лютага мы былі дома, калі ўбачылі жудасныя кадры падзей у Кіеве, дзясяткі забітых і параненых людзей. Мы былі ўражаныя. Але ўвечары разам з мужам сабраліся і пайшлі на плошчу, дзе выязджаў аўтобус на Кіеў. Тут я ўпершыню ўбачыла, як многія мужчыны спалохаліся — добраахвотнікаў было не так шмат. Нас выехала 30 чалавек, я была адзінай жанчынай.