Замест таго каб высмейваць нешта злабадзённае і актуальнае (чаму б, напрыклад, не пасмяяцца з падліку галасоў на выбарах у мясцовыя саветы дэпутатаў ці не закрануць тэму цюльпанавай істэрыі, раз дэманструеце спектакль 9 сакавіка?), жартуюць па аднойчы кімсьці прыдуманым клішэ. А, у прынцыпе, навошта старацца? Людзі смяюцца і з гэтага, сцэнар пракатвае ў соты раз. Грошы зарабляюцца і без нейкіх інтэлектуальных высілкаў.