У 1803 г. быў выдадзены ўказ пра «вольных хлебаробаўпаводле якога прадугледжвалася магчымасць вызвалення ад прыгону як асобных семяў, гэтак і цэлых вёсак па сумеснаму рашэнню памешчыкаў і сялян. Аднак гэты дакумент у Прыдняпроўскай Украіне, як і ў іншых рэгіёнах імперыі, істотна сітуацыі не змяніў. Паколькі прыгонныя сяляне былі асноўнай рабочай сілай для ўладальнікаў маёнткаў, страціць іх яны не жадалі. Сяляне, спрабавалі вызваліцца, таксама не мелі сродкаў, каб заплаціць за свой выкуп пана. 