Сюды ж, на Пустыр, выкідвалі рознае смецце з кватэр, у асноўным буйнагабарытнае. Такая стыхійная звалка. Ідзеш, бывае, са школы, а тут сафа новая ляжыць, спружынная. Паскакаў на ёй, пайшоў радасны далей. А аднойчы мы з сябрам ішлі са школы дамоў і знайшлі сапраўдны скарб: нехта выкінуў люмінесцэнтныя лямпы, доўгія такія, вельмі небяспечныя. Мы, канечне, не глядзелі ў той час эпапею “Зорныя войны”, але нешта спадзвігла нас узяць гэтыя лямпы ў якасці мячоў і пачаць біцца. Яны так прыгожа разляталіся ад удару!.. Цікава, колькі гадоў жыцця гэта ў нас забрала.