Вельмі дынамічна, весела, плённа праходзіла сустрэча. Усе, хто не пабаяўся прадэманстраваць сваё веданне роднай мовы, атрымалі ў падарунак ад шаноўнага госця яго кніжкі або каляндарыкі. Уладзімір Ягоўдзік адказаў на шматлікія пытанні прысутных. Вельмі пераканаўчым і паказальным быў яго адказ на пытанне, чаму ён піша па-беларуску і, наогул, навошта ведаць беларускую мову. Паэт закрыў сваёй далонню адно вока таму, хто гэта пытанне задаў і прамовіў: “Ну, ці камфортна табе цяпер глядзець на гэты свет? Вось так і з мовай: калі ты не валодаеш сваёй, то ты глядзіш быццам бы адным вокам, абмежавана, не бачачы ўсяго хараства і перспектывы”.