Потым на працягу тыдня хлопцы спакойна, седзячы па хатах і праядаючы заробленае, чакалі выкліку з Масквы ад новых наймальнікаў. Ніхто не тэлефанаваў. Пётр пачаў шукаць заробак у Мінску. На той момант максімум, які яму паабяцалі, не перавысіў 4 мільёнаў беларускіх рублёў. За такія грошы працаваць у тых жа камандзіроўках, толькі па Беларусі, не хацелася. Хацелася трымаць слова і купіць жонцы машыну і дачцэ — добрыя падарункі на дзень народзінаў.