Да таго часу, калі Брэмер раскрыла сваё імя публіцы, яе творы былі прызнанай часткай культурнага жыцця Швецыі. Пераклады зрабілі яе ўсё больш папулярнай за мяжой, дзе яе лічылі «шведскай міс Осцін». Па яе прыбыцці ў Нью-Ёрк газета New York Herald заявіла, што яна «напэўна ... мае больш чытачоў, чым любая іншая жанчына-пісьменніца на свеце», і абвясціла яе аўтарам «новага стылю літаратуры».[1] На працягу двух гадоў знаходжання ў Амерыцы Брэмер, літаратурная знакамітасць, ніколі не заставалася без месца для пражывання, нягледзячы на тое, што да яе прыезду нікога не ведала.[2] Яе высока ацанілі Ральф Уолда Эмерсан і Уолт Уітмен, а «Маленькія жанчыны» Луізы Мэй Олкат уключаюць сцэну чытання місіс Марч твораў Брэмер чатыром дачкам.