Нуднае чаканне паступова прыжмурвае вочы, навявае дрымоту. Дружка ахінае сон. А ён у тым сне – зусім яшчэ шчанючок, нягеглы і бездапаможны. Побач – мама Пальма і яшчэ трое такіх жа рудавата-бурых маленькіх цюцькаў. Сямейства бяздомнай Пальмы знайшло прытулак у старым стозе саломы, які аж пачарнеў ад часу. Стог стаяў у канцы агародаў, наводшыбе, і там можна было не асцерагацца чужога вока.