Нехта ўдарыў мяне па галаве, пасьля па сьпіне. Я паваліўся і некаторы час ня мог зварухнуцца. Мэгафон выпаў з рук. Людзі ўзялі мяне пад пахі і пацягнулі да Чырвонага касьцёла. Там мы змаглі назіраць, што адбывалася зь іншага боку Плошчы. Не было ніякага гукаўзмацненьня, твітэр, фэйсбук не працаваў, мы проста не маглі скаардынаваць дзеяньні. А дэманстрантаў папросту расьсеклі на чатыры, пасьля на шэсьць частак, а потым і ўвогуле расеялі па дробных вулачках. І білі. Білі, білі і яшчэ раз білі. У дзядулі, які стаяў побач, быў расьсечаны лоб, але ён, здавалася, гэтага нават не заўважыў. Моўчкі глядзеў на гэтых спэцназаўцаў і нешта сам сабе наракаў.