Вось і Слімаку было зусім не да спадобы прачынацца пад звон будзільніка, але даводзілася рабіць гэта штодня, каб на працу не спазняцца. Працаваў Слімак ў кінатэатры, у касе, і каб паспяваць да адкрыцця, яму даводзілася ўставаць разам з сонейкам і выходзіць з дому за дзве гадзіны да пачатку працоўнага дня. Усе ж ведаюць, як нетаропка поўзаюць слімакі. Слімакам, дарэчы, пра гэта таксама вядома.