Пры гэтым жывёлаводы выдатна разумеюць: для развіцця мяса-малочнай жывёлагадоўлі неабходны добра збалансаваныя кармы. Штогадовы імпарт соевага шроту, напрыклад, па ацэнцы экспертаў Навукова-практычнага цэнтра па земляробстве, усё яшчэ трымаецца на ўзроўні 280—350 млн долараў. Каб самастойна закрыць патрэбнасць у бялку, неабходна пашыраць пасяўныя плошчы пад бабовыя культуры. Па словах намесніка дырэктара НПЦ па земляробстве Эромы Урбана, ахоўныя мерапрыемствы і прытрымліванне тэхрэгламентаў на этапе пратручвання насення, сяўбы, унясення ўгнаенняў, уборкі і захоўвання ўраджаю дазваляе атрымліваць добрыя вынікі і абараняць пасевы лубіну ад хвароб. Акрамя таго, у НПЦ ідзе селекцыйная праца, ужо створаны дастаткова ўстойлівыя да антракнозу сарты. Таму навукоўцы агучваюць амбіцыйную задачу: было б ідэальна давесці абёмы пасяўных плошчаў пад лубін да 120—150 тыс. га.