Ён усьміхаецца мне, а я ўсьміхаюся яму і думаю – калі б так пакласьці галаву пана Сухарэка на паліцу ў хлебнай краме пана Ажэхоўскага, то мог бы нехта прыняць яе за цёплую булку ды схрумкаць на сьняданак, папіваючы чорную, горкую каву або гарбату з цытрынай.