— У нашай школе працуе віртуозны, выдатны сацыяльны педагог. Вядома, ён гэтак жа, як і гарадскія, завалены справаздачамі ды актамі, але тут справаздачы і акты адыходзяць на другі план. Школа ў вёсцы — гэта яшчэ і цэнтр сацыяльнай абароны. Гэта значыць, калі раптам у нейкай сям’і здараецца што-небудзь непрыемнае, дырэктар і сацыяльны педагог неадкладна выязджаюць на месца і самі разграбаюць “пажаранебяспечную” сітуацыю: вядуць гутаркі, абараняюць дзіця, пры неабходнасці падключаюць адміністрацыйны рэсурс і прыцягваюць да працэсу ахоўнікаў правапарадку. Такім чынам, сацыяльны педагог тут як хуткая дапамога — заўсёды гатовы сарвацца на выклік. Больш за тое, у яго ёсць і гадзіны прыёму: да яго прыходзяць бацькі раіцца па якіх-небудзь бытавых, сямейных (ці нават сардэчных) пытаннях. Ці яшчэ ад зін паказальны момант: ні разу за час нашага знаходжання тут я не чуў, каб гэты педагог пра кагосьці казала дрэнна — усе людзі добрыя, усе дзеці добрыя, проста камусьці не хапіла разумення, камусьці любові, іншаму шчасця — самы мудры падыход, які толькі можа быць у зносінах з людзьмі.