Пачатак 17 стагоддзя стаўся для ваеннай гісторыі ВКЛ і Рэчы Паспалітай неадназначна. З аднаго боку, армія дзяржавы знаходзілася ці не на піку росквіту, з другога – недахопы кіравання і пастаянная вайна на некалькіх напрамках знясільвалі каріну, і поспехамі нават бліскучых перамог не заўсёды давадзілася карыстацца. Але менавіта тады войска ВКЛ атрымала перамогу, якую я з упэўненасцю стаўлю на першае месца. Не па гістарычнай значнасці, а па характару самой перамогі. Вершнікі Княства зрабілі тое, што лічылася немагчымым.