Si Cesario, na kabilang sa suanoy asin bantog na gens Julia, pakatapos nin pagkalunod kan baroto, nag-abot sa Terracina tanganing ihulit an Ebanghelyo sa mga dukha. Sa siudad na ini nin Roma, kada taon sa enot na aldaw nin Enero, sarong seremonya nin pag-omaw sa sadiri an nangyari tanganing aseguraron an salud asin kaligtasan kan Imperyo. An sarong hoben na lalaki pinapano-pano nin materyal na mga kaogmahan asin inootob sa gabos niang kamawotan sa laog nin walong bulan; dangan obligado siang lumukaw sa matagason na kabayo, sumakat sa alitoktok kan ampas kan siudad asin ihulog an saiyang sadiri sa lungon, kaiba an nangangawid na kabayo, tanganing bumagsak tumang sa mga gapo asin magadan sa mga alon sa pagtaong onra sa dios na si Apolo, bilang pampagian nin boot na dolot para sa prosperidad kan estado asin kan mga emperador. An diakonong si Cesareo pinagdenunsiar an paganong kaugalean na ini asin nagprotesta: Alas para sa sarong estado asin mga emperador na nanguusip kan mga pasakit asin pinapataba sa pagpabulos nin dugo.