Pagbungkaras kan rebolusyon asin nagbutwa an Katipunan, siya nakadamay sa mga pigsahotan na mga rebelde arog kan mga martir na bikolano na pinabadil kan mga Kastila kan Enero 4, 1897. Alagad siya, kairiba si Eugenio Ocampo, Severo Patrimonio, Bendedicto Sabater, Esteban Villareal, Jose Desiderio, Tomas Valenciano, Eusebio Isaac, Pedro Brinlo, Ludovico Arejola, Miguel Pardo, asin Ramon Marty, sinda dinarakop, piglunad sa bapor na Isarog kan Septyembre 20, 1896 asin dinara sa Manila. Paghale duman saro siya, si Alvarez, na pigdestierro sa Fernando Poo, asin husto na sana an inagihan na sakit, pagtios asin kadog sa mga bantay na Kastila manta sinda sakay paduman sa islang idto sa Aprika. Kun bako na lang sa pagtabang kan Colonia Reformista de Filipinas siya dai makaluwas. Ta an grupong ini nalakaw ki Ministro de Ultramar na si Exmo. Sr. D. Segismundo Moret y Prendergast na mawarasan siya asin iba niyang kairibang bikolano nin indulto kan Pebrero 3, 1897. Alagad, siya dai nagule tolos. Nagtener siya sa Barcelona sagkod Marso 28. 1898 kun saen suminurat siya kan si agi-agi niya asin kan saiyang kairiba kan sinda isinakay sa bapor asta si pagkadestierro ninda sa Fernando Poo haros sarong taon. An sinurat niyang ini na tituladong Memorias Inedita De Mi Destierro a Fernando Poo, 1898 sinasabi totoo ni Dr. Danilo Gerona na sinurat na sana ini ni Alvarez sa paghorot kan mga Amerikano ta an huri gustong ipahiling na mariringis nanggad an mga Espanyol.