Pagkatapos ng trahedya, ng natural na mundo, ng alaala, ng digmaan, ng lipunan, ng pagkaguho ng pananalig at alamat, ng puso at espirito, pinatutunayan ni Kristian Cordero na ang pagtindig sa mga labi ang pinakamatibay na tuntungan ng panulaan ng malupit nating panahon. Tinuturuan tayo ng mga tulang ito na makipagtitigan sa mga labi, gaano man karahas, gaano man kalala ng pinsala, gaano man karumal-dumal ang makita: walang nalalabi kundi labi.