Conforme ameyoróse la teunoloxía de grabáu, volvióse posible modificar y uses convertidores danálogu a dixital (codecs) pa la grabación de soníu dixital. Esto traxo un rangu dinámicu mayor a la masterización de cinta, combináu col amenorgamientu de ruiu y distorsión, y la llibertá de los «drop-outs» al igual quel preecu y postecu. La grabación dixital yera reproducida apurriendo una señal análoga dalta calidá a la corte master de laca/aluminio.