La razón, asina, depara unes conductes individuales —dominiu de los instintos y pasiones, obediencia a la razón—, sociales —xusticia y acatamientu de les lleis de la sociedá en que se vive— y polítiques —los postreros estoicos llegaron a ver parcialmente realizáu lideal estoicu nel costumes del imperiu romanu del sieglu I d.