Un grupu de 80 senadores franceses oponer al proyeutu de Laval pa roblar un armisticiu colos nazis, pero son una minoría que pierde credibilidad ante la evidente derrota de los aliaos na Batalla de Francia. La evacuación británica fai más difícil sostener la idea duna resistencia a estazón y lexércitu francés nun se topa en condiciones de detener a la Wehrmacht. La posibilidá llanzada por Reynaud de retirar el gobiernu a Arxelia y combatir dende ellí a los nazis ye dafechu refugada. El 17 de xunu, la Cámara de Diputaos y el Senáu acepten cesar les sos funciones y tresferir tola autoridá a Pétain y a Laval, mientres na tarde desi mesmu día los xeneral de brigada Charles de Gaulle, viceministru de Defensa, fuxe al Reinu Xuníu pa manifestar el so refugu a la paz por separáu con Alemaña. El nuevu Gobiernu establez dende lentamu una política collaboracionista col réxime nazi, celebrando primero larmisticiu del 22 de xunu de 1940, pol cual Francia capitula ante lIII Reich, dexando solo al Reinu Xuníu y los sos dominios como únicos países enemigos de lAlemaña Nazi.