A la población española musulmana que siguió profesando la so fe pero sol dominiu cristianu conocióse-yos como mudéxares, deriváu de la pallabra árabe adomáu. La convivencia nun foi fácil y complicóse más cola llegada de colonos cristianos. Asina, a partir de la revuelta del Albaicín y la de los mudéxares granadinos en 1499, pol decretu de 1502 fueron obligaos a convertise al cristianismu, pasando asina a denominase moriscos, qua pesar dello siguieron col so costumes estremaes y lexerciciu clandestín de la so relixón. Ye nesti contestu de revuelta cuando se produz la quema de la Mezquita mayor de Laujar nel añu 1500 con 200 mudéxares nel so interior, per parte de los cristianos.