Les primeres referencies a la llocalidá apaecen nel sieglu XI, nel testamentu de Doña Estefanía de Foix, muyer del rei García Sánchez III de Navarra, en favor de la so fía Doña Jimena. La llocalidá foi incluyida nel Señoríu de Cameros que Enrique de Trastámara apurrió a Juan Ramírez de Arellano en cuenta de los sos servicios na guerra contra Pedru I el Cruel, en 1366. Más palantre pasó a pertenecer a los Duques de Nájera.