El nome orixinal dOtero de Herreros foi Herreros (fierro en llatín), lantiguu pueblu que les sos ruines entá salcen nuna esviación del camín a Valdeprados y que foi abandonáu escontra finales del Sieglu XV. El nuevu pueblu foi alcontráu nun altu o “Otero” y fai referencia a les persones que trabayen el metal Ferreru”. Créese que yá na dómina de los romanos estrayíense y fundíen metales na contorna, fechu del que queden entá rastros: allugamientos de fornos de fundición, pozos, cabiana principal, galería de desaguadoriu y un gran escorial nel xacimientu próximu del Cuetu de los Almadenes.