El futhorc inicial ye idénticu al futhark antiguu sacante pola división de la runa ansuz, () a en trés variantes (āc  , æsc  y ōs  ), resultando un total de 26 runes. Esto foi necesariu pa poder representar los nuevos fonemes producíos na variante Ingvaeonica de les llingües xermániques al dixebrase la pronunciación de los alófonos de aes llargues y curties. La runa ōs atopar nel bracteato de Undley del sieglu V. La runa āc introducióse dempués nel sieglu VI.