Tres la muerte de Toghtekin en 1128, el so fíu, Taj al-Muluk Buri, convertir nel gobernante de Damascu. Coincidentemente, el príncipe Selyúcida de Mosul, Imad ad-Din Zengi, tomól poder en Alepo y ganó un mandatu a los abasíes destender la so autoridá a Damascu. En 1129, alredor de 6000 ismailitas fueron asesinaos na ciudá xuntu colos sos líderes. Los sunitas fueron provocaos polos rumor alegando quhabía una intriga de los ismaelitas, que controlaben la fortaleza estratéxica en Banias, payudar a los cruzaos na captura de la ciudá a cambéu del control de Tiro. Poco dempués de la masacre col propósitu daprovechar la situación dinestabilidá, con cerca de 60xa0000 tropes, los cruzaos llancen un asaltu contra Damascu. Sicasí, Buri aliáu con Zengi, llogró evitar que lexércitu llegara a la ciudá. Buri foi asesináu por axentes ismailíes en 1132, foi asocedíu pol so fíu, Shams al-Muluk Ismail que gobernó tiránicamente hasta que foi asesináu en 1135 por órdenes secretes de la so madre, lhermanu de Ismail, Shihab al-Din Mahmud, reemplazar. El reináu de Mahmud terminó en 1139 en siendo asesináu por motivos pocu conocíos por miembros de la so familia. Muin ad-Din Unur, el so mamelucu (soldáu esclavu) tomól poder de la ciudá, lo que provocó que Zengi sitiara Damascul mesmu añu. En respuesta, Damascu aliar col reinu cruciáu de Xerusalén paguantar les fuercies de Zengi. Arriendes dello, Zengi retiról so exércitu y centróse nes campañes del norte de Siria.