La comunidá esperimentaría un importante resurdimientu mientres la dinastía Yuan. Marco Polo, mientres el sieglu XIII, y otros importantes escritores medievales (comol sacerdote católicu italianu Pian del Carpine) señalaron la esistencia de delles comunidaes cristianes nestorianas nel Mediu Oriente, na mariña sudoeste de la India (el Malabar), nel Asia Central, en China y Mongolia. Rabban Chigre Sauma, un viaxeru nestoriano orixinariu de Shang-du (el Xanadu de los poemes de Coleridge, anguaño en Mongolia), llevó a un diplomáticu mongol del Khanato de Persia hasta les cortes de Constantinopla y Roma paldericar una posible alianza Franco-Mongola frente a la meyora musulmana daquel entós. Nuevamente debieron de soportar tiempos difíciles cola cayida del poder mongol y finalmente sumiríen de China nos tiempos de la dinastía Ming. Anguaño, el legáu de los misioneros puede apreciase na arquiteutura dantigües ilesies llevantaes en territoriu de los actuales Iraq, Irán ya India. En 1260 un exércitu cristianu (cuando entá gran parte de los turcos y mongoles xuntar al cristianismu nestoriano) túrquico-mongol lideráu pol líder cristianu nestoriano Kitbuqa o Quitbuka trató de recuperar la Tierra Santa pa la cristiandá pero Kitbuqa foi ganáu polos musulmanes na Batalla de Ain Yalut y depués de ser prindáu foi executáu (según delles fontes foi trucidado), esto ye, puestul so cuerpu ente dos planches de madera y depués serrucháu polos musulmanes.