La radiación sincrotrón llógrase cuando un fexe delectrones aceleraos hasta algamar una velocidá cercana a la de la lluz ye esviáu de la so trayeutoria per mediu dun campu magnéticu. La radiación sincrotrón ye despectru continuu y el llonxitú donda deseyada pal esperimentu puede escoyese por aciu un monocromador. Les fuentes de radiación sincrotrón emiten rayos X muncho más intensos que los xeneraos polos tubos y son necesaries pameyorar la calidá de la difraición cuando los cristales son bien pequeños o tán compuestos dátomos llixeros, que interaccionan sele colos rayos X.