Anque les primeres referencies documentales chines a los kitán, conocíos como Qìdān (契丹) en chinu, remontar al añu 389 de nuesa yera, foi a la fin de la dómina de la dinastía Tang cuando un líder militar kitán, al que conocemos pol so nome chinu Yēlǜ Ābǎojī (耶律阿保機), unificó a les distintes tribus kitán so un estáu únicu que tomaba gran parte de los territorios actuales de Manchuria y Mongolia. La fundación del estáu kitán asocedió, según les escases fontes kitán, nel añu 907. Los kitán calteníen la tradición nómada descoyer a un nuevu líder nun congresu (khuriltai) celebráu cada trés años. Abaoji rompió la tradición, ganando a los sos opositores y declarándose emperador (huángdì 皇帝) al estilu chinu nel añu 916.