La Ilíada narra un periodu de 52 díes mientres lasediu polos griegos de la ciudá de Troya, ciudá na mariña Este del Exéu, al norte dAsia Menor. La causa del asediu foi quel príncipe Paris, fíu del rei de Troya Príamo, fugar cola esposa de Menelao, la bella Helena. Lhéroe principal ye Aquiles, el de los pies llixerosel meyor guerreru de los griegos, práuticamente invulnerable por ser somorguiáu pola so madre, la diosa marina Tetis, nes agües máxiques dun ríu, que-y convirtieron en invulnerable salvu por onde la so madre sostenía-y, el talón. Al empezar la obra hai una gran peste nel campamentu griegu y Aquiles retiróse del combate enoxáu porque Agamenón, xefe de la coalición griega, quitáralu a la so concubina Briseida, raptada de la ciudá troyana. En consecuencia los combates cuerren desfavorablemente pa los griegos, anque nellos llúcense Diomedes, Áyax el Grande, Menelao y el so hermanu Agamenón (rei dhomes), bien aconseyáu pol sabiu y vieyu Néstor, y dellos dioses quasisten a los combates ya inclusive participen dalguna vegada nellos, aguiyaos pola guapura de la llucha. Sofiten a los griegos Hera, Atenea (de güeyos de miagón) y Poseidón; sofiten a los troyanos Afrodita, Ares y Apolo (el que manca de llueñe); Zeus (quatropa les nubes) declárase neutral; anque en ciertu momentu sofita a los troyanos por pidimientu de Tetis. 