Osiris ye fíu de Geb y Nut, frutu duna intriga amorosa. Cuando Ra enterar de la infidelidá de la so esposa, decreta la imposibilidá de parilo en nengún mes del añu. Thot, otru amante de Nut, atopó la forma de refugar esa maldición: allegó a Jonsu, dios llunar quel so rellumu yera entós casi equiparable al del sol, y desafiar a un xuegu de mesa nel que Jonsu apostaba la so propia lluz, concretamente 1/72 parte de la lluminosidá diaria de la lluna. Dambos xugaron hasta que Thot ganó a Jonsu, quien dende entós nun volvió tener la fuercia abondo pa rellumar de forma sostenida a lo llargo del mes, razón pola cual mengua y recupérase. Pela so parte, cola lluz ganao Thot creó cinco nuevos díes, conocíos como epagómenos y añedir a la fin del añu calendariu quentós constaba de 360 díes (doce meses de trenta díes cada unu). Asina Nut pudo dar a lluz a les sos 5 fíos ensin dexar de cumplise la maldición de Ra. Nel mitu, Osiris nació nel primeru desos díes.