Los colores primarios nun son una propiedá fundamental de la lluz, sinón un conceutu biolóxicu, basáu na respuesta fisiolóxica del güeyu humanu. Fundamentalmente, la lluz blanco ye un espectro continuu de llonxitúes donda, lo que significa quen realidá puede esistir un númberu indefiníu de colores, solamente llindáu pola sensibilidá del güeyu. Sicasí, un güeyu humanu normal solo contién tres tipos de receptores, llamaos conos L, M y S. Estos respuenden a llonxitúes donda específiques de lluz colorada, verde y azul. Les persones y los miembros dotres especies que tienen estos trés tipos de receptores llámense tricrómatas. Anque la sensibilidá máxima de los conos nun se produz esautamente nes frecuencies RVA, escuéyense estos colores como primarios yá que con ellos ye posible aguiyar los trés receptores de color de manera cuasi independiente, apurriendo una gama especialmente amplia.