Desconozse la fecha de la so nacencia, morriól 17 dabril del añu 858. La eleición de Benedicto, un romanu erudito y ascético, fíu de Pedro, foi un terrible problema. A la muerte de Lleón IV (17 de xunetu del añu 855), Benedicto foi escoyíu pasocede-y, y unos emisarios fueron unviaos pa llograr la ratificación del decretu deleición al Emperador Lotario y a Luis II. Pero los unviaos traicionaron lenfotu depositáu nellos y dexáronse influyir a favor del ambiciosu y escomulgáu Cardenal Anastasio. La misión imperial trató de conciliar procurando quAnastasio fuera aceptáu pola Ilesia Romana. Benedicto foi faltáu y tomáu prisioneru. La mayoría del cleru y el pueblu, sicasí, permanecieron fieles al Papa y la misión tuvo que vencer. Benedicto foi consagráu solemnemente el 29 de setiembre ol 6 dochobre del añu 855. Y a pesar de quel so rival foi condergáu por un sínodu, el Papa dexó-y recibir la comunión de los llaicos. Por cuenta de la discordia y a los ataques de fora, el reinu de los Francos taba nun caos, y la Ilesia dientro de les sos fronteres taba primida. Benedicto escribió a los obispos Francos, atribuyendo munches de les miseries sufiertes, al so silenciu. (cf. Capitularia regum Francorumed. Boretius, II,424), y col fin datenuar los males internos, procuró frenar al poderosu subdiácono Hubert (Ep. Bened., in Mon. Germ. Epp.,V,612), que yera cuñáu de Lotario II rei de Lorena, y quien desafió les lleis de Dios y de los homes, hasta que morrió asesináu lañu 864. Nuna clamia fecha pel este a Benedicto, él caltuvo un balance imparcial ente San Ignacio, Patriarca de Constantinopla y Gregorio, Obispu de Siracusa. Recibió la visita del rei Anglosaxón Ethelwulf, acompañáu del so famosu fíu Alfredo, y completó la restauración de la famosa Schola Anglorum, destruyida por una quema lañu 847. Siguió larreglu de les ilesies de Roma estropiaes pola invasión de los Sarracenos lañu 846. Foi soterráu cerca de la puerta principal de San Pedro. Una moneda cola so imaxe prueba que nun esistió nengún Papa llamáu Juan, ente él y Lleón IV. [Garampi, De nummo argenteo Bened.III (Rome,1749)]. 