El señoríu de Barbarroxa foi atacáu principalmente dende dos frentes: dendel papáu, sobremanera baxu Alejandro III, que reclamaba pa sigo la preeminencia sobrel poder terrenal y refugaba que lemperador tuviera cualquier tipu dautoridá espiritual, y dende otros príncipes temporales que reclamaben, a lo menos nel so territoriu, un poder independiente del emperador. Esto últimu yera ciertu sobremanera pal rei de Francia.