El términu llingües de Méxicu referir a los idiomes o llingües y les variedaes llingüístiques falaes de manera estable por comunidaes de falantes que lleven xeneraciones viviendo nel territoriu mexicanu. Amás del idioma español, que los sos falantes nes sos variedaes locales constitúin la mayoría llingüística, falar en Méxicu sesenta y nueve llingües o idiomes indíxenes, caúna delles coles sos respeutives variantes llingüístiques. La gran cantidá de llingües que se falen nel territoriu mexicanu faen del país unu de los que tienen mayor diversidá llingüística nel mundu. Conforme al artículu 4º de Llei Xeneral de Derechos Llingüísticos de los Pueblos Indíxenes publicául 15 de marzu de 2003, les llingües indíxenes y lespañol fueron declaraes «llingües nacionales» pol so calter históricu, polo que cunten cola mesma validez en tol territoriu mexicanu.