Lequipu del atles llingüísticu ETLEN concibe la horiometría como una dialectometría de frontera dialectal, basada en criterios estrictamente glotolóxicos. La horiometría fúndase nel presupuestu epistemolóxicu de quel dominiu –como conceptu dialectolóxicu– ye de naturaleza glotolóxica, quier dicise, ta construyíu con elementos puramente llingüísticos (los trazos o isogloses), y non con elementos de mena sociolóxica o cultural como la conciencia de los falantes o la identidá histórica. Ello ye asina desquel conceptu d isoglosa o diferencialidá ente dos trazos adscritos a un mesmu fenómenu, ye tamién de naturaleza glotolóxica; y tamién lo son, polo tanto, el conceptu d acumulación o fexe disogloses, igual quel despaciu de relativa homoxeneidá desllindáu por fexes disogloses, ye dicir, el dominiu llingüísticu. En resultes, el conceptu de dominiu implical conceptu de frontera o llende ente dominios. Nun hai contradicción ente los conceptos de frontera y continuum. Un continuum dialectal muestra discontinuidaes o dominios, ente los quesisten llendes; una frontera o llende dialectal pue ser nítida o –como na zona Eo-Navia– tar formada por un estrechu continuum en forma de fexe disogloses. En tou casu, dientro dun continuum fronterizu ye posible establecer, per aciu de taxación horiométrica, proporciones de trazos adscribibles a un dominiu o a otru.