Pal filósofu matemáticu teutón, Gottfried Leibniz, les verdaes de razón, verdaes eternes o primeres verdaes son a priori; lo a priori quier dicir pa esti pensador, la posibilidá de la so verdá, les condiciones que faen de les vérités de raison, verdaes eternes y intemporalmente válides, en contraste a les vérités de fait, actuales, del presente y contingentes, que son a posteriori.[4]