Asocedíu por Tiberio, fíu adoptivu dAugustu, empezó la tresmisión del poder imperial, nuna familia, magar munches vegaes dieron socesión a fíos adoptivos, como los mesmos Augustu y Tiberio. Tiberio resultó un emperador duro y eficaz, anque daqué inestable con una temporada ausente na islla de Capri. Foi asocedíu pol so fíu adoptivu Calígula, fíu natural del gran xeneral Xermánicu. Primeramente aclamáu por toos, foi llueu famosu pola so megalomanía, les sos llocures y los sos escesos. Finalmente asesináu por una intriga nel quintervieno la Guardia Pretoriana, foi asocedíu pol so tíu Claudio, que yera consideráu incapaz pero ganóse reputación de bon gobernante pol so faer. Nos sos últimos años viose marcáu pola so esposa y probable asesina, que llogró asitiar a Nerón, fíu adoptivu de Claudio. Nerón resultó ser un nuevu Calígula, y a la so muerte notru golpe destáu, produciósel añu de los cuatro emperadores, quamuesa hasta que puntu la dinastía imperial podía ser fráxil frente al exércitu. Vespasiano, arteru xeneral y políticu, finalmente impondríase, sustituyéndose la Dinastía Julio-Claudia pola Flavia. Asocediéron-y el so fíos, primerol queríu Tito y depués el cruel Domiciano, que morrió notra combalechadura. Tres el llegaron los conocíos como cinco bonos emperadores, que llevaron Roma a la so culmen territorial, económicu y de poder: Nerva; Traxanu, dorixe hispanu y gran conquistador; Adriano, queríu emperador que realizó grandes reformes y visitó numberoses partes del imperiu; Antonino Pío y Marco Aurelio, pensador al par que defensor de la fronteres. A esti postreru asocediólul so fíu natural Cómodu, col que remaneceríen munchos de los problemes primeramente presentes tocantes a socesiones ya inestabilidá. El añu de los cinco emperadores foi siguíu de la nueva Dinastía Severa, dorixe romanu-africanu. Septimio Severu foi un capaz xeneral que restableció limperiu tres la dexadez de Cómodu. Asocedió-y el so fíu Caracalla, de costumes militares y bon xeneral anque impopular por matar al so hermanu Geta y que morrió asesináu en campaña. Mientres un par daños ocuparon el poder el xeneral que lu asesinara, Macrino, col so fíu, pero impúnxose finalmente la dinastía Severa con Heliogábalo, un polémicu adorador del sol. Tan polémicu resultó que la so propia familia sofitó al so primu y respetáu xeneral Alexandru Severu. El nuevu emperador, tranquil y pacíficu, terminaría abandonandol poder en manes la so madre y güela, que se dedicaron a reparar los errores cometíos mientres lalministración de Heliogábalo. Acabó siendo asesináu. Foi lúltimu gobiernu civil de Roma y el final de la Dinastía Severa: cola so muerte nel 235 empecípiense cincuenta años danarquía militar nel Imperiu. Ye la llamada Crisis del sieglu III.