Aconitum: nome xenéricu que remanez del griegu antiguu akòniton (= planta venenosa). Ello ye que la planta ye conocida pola so alta tosicidá dende lantigüedá homérica. Esti nome probablemente indicaba una planta venenosa endémica quel so hábitat yera común ente les roques serrapatoses en delles zones de Grecia. Hai dos raíz que satribúin al so nome: akone (= piedra), en referencia al so hábitat; y koné (= matar), obviamente faciendo referencia a la so tosicidá. Tamién foi utilizáu como un símbolu negativu (maldición o vengación) na mitoloxía de los pueblos mediterráneos. Según otres fontes ( Pliniul Vieyu) el nome Aconitum derivar dun antiguu puertu nel Mar Negru, llamáu Aconis. El nome científicu anguaño aceptáu ( Aconitum ) foi propuestu por Carl von Linneo (1707-1778), biólogu y escritor suecu, considerául padre de la moderna clasificación científica de los organismos vivos, na publicación de Species Plantarum de 1753.