Pela so parte Izquierda  Asturiana yera un grupín poco más quinsignificante ya ensin implantación en denguna parte pero cola conciencia enquivocada de ser un referente bárbaru. Pero la realidá ye que nunca fora capaz o nunca satreviera a alfrentase a les urnes. Si la primera posibilidá ye mala, la segunda ye tovía peor. Los militantes dIAS tiníense como un partíu de cuadros -escaeciendo dafechamente lo que dende Gramsci ye un partíu de cuadros- porque cuntiaben con más xente duniversidá y mui averao a los movimientos culturales,  tanto a los de revindicación llingüística como a otres manifestaciones musicales, lliteraries o artístiques. Eso yera verdá namái si adicamos pa ello con criterios estadísticos: de tolos afiliaos al partíu cuasi el cien por cien teníen aquel perfil.