En 1922, Alexander Friedmann topó los sos ecuaciones de Friedmann a partir de les ecuaciones de campu dEinstein, demostrando que luniversu puede espandise a una velocidá calculable poles ecuaciones. El parámetru utilizáu por Friedman ye conocíu anguaño comol factor descala col que puede ser considerada como una forma invariante nescala de la constante de proporcionalidad de la llei de Hubble. Georges Lemaître independientemente atopó una solución similar en 1927. Les ecuaciones de Friedmann llógrense ensertando la métrica dun universu homoxéneu y isótropo nes ecuaciones de campu dEinstein pa un fluyíu con una densidá y una presión dada. Esta idea dun espaciu-tiempu espandiéndose eventualmente conduciría a les teoríes cosmolóxiques del Big Bang y del Estáu Estacionariu.