Yera costume inca que cada curaca tuviera nel Cusco el so agospiamientu, porque tenía que venir a la ciudá imperial papurrir los sos tributos al Inca, a les fiestes (principalmente, al Inti Raymi) y a toa convocatoria que se-y fixera dende lEmbelicu del mundu». Pero, amás, el auqui del curaca (el so hermanu o unu de los sos fíos) siempres taba nel Cusco, esfrutando de los favores de la corte del Inca. La so permanencia yera la garantía del venceyu ente lEstáu cuzqueño y los dominios del curaca. Yera una especie de rehén. Si Pizarro nun optaba por da-y el mandu imperial a Manco Inca, los auquis y los curacas que taben nesos momentos nel Cusco, podíen romper esi venceyu y actuar a la so manera. Seique, podríen habese xuníu a les tropes rebalbes de Quisquis o entamar dotra miente la resistencia.