La sonda Galileo sobrevoló seis veces a baxa altura Ganimedes ente los años 1995-2000 (vuelos G1, G2, G7, G8, G28 y G29), y descubrió quel satélite tien un momentu magnéticu intrínsecu permanente ya independiente del campu magnéticu de Xúpiter. El valor desi momentu ye de 1,3 × 1013 Tesla x m³, un valor trés veces mayor quel momentu magnéticu de Mercuriu. El dipolu magnéticu ta inclináu 176º con respectu al exe rotacional de Ganimedes, lo que significa que ta dirixíu contral momentu magnéticu xupiterinu. El so polu norte queda perbaxu del planu orbital. El campu magnéticu dipolar creáu por esti momentu permanente tien una fuercia de 719u202f±u202f2 nT nel ecuador de Ganimedes, mentantu que la fuercia del xupiterinu a esa distancia a la que salcuentra Ganimedes ye de alredor de 120 nT. El campu ecuatorial de Ganimedes ta dirixíu contral campu xupiterinu, lo que quier dicir que la reconexión magnética ye posible. La fuercia intrínseca del campu magnéticu nos polos yel doble de la que tien nel ecuador, unos 1440 nT.