Larte africano tuvo siempres un marcáu calter máxicu-relixosu, destináu más a ritos y ceremonies de les diverses creencies animistas y politeístes africanes que non a fines estéticos, anque tamién hai producciones de signu ornamental. La mayoría de les sos obres son de madera, piedra o marfil, en mázcares y figures exentes de calter más o menos antropomórfico, con un típicu canon de gran cabeza, tueru rectu y miembros curtios. Tamién se producíen cerámica, xoyería y texíos, según oxetos de metalurxa —el fierro yera conocíu dendel siegluxa0VI e.C. —. La primer producción de cierta relevancia foi la cultura Nok, nel Ixa0mileniu e.C. , asitiada nel norte de lactual Nixeria. Destaquen les escultures de terracota, con figures humanes —dacuando namái la cabeza— o danimales (elefantes, monos, culiebres), de gran sentíu naturalista, amosando espresiones faciales de signu individualizáu, con diversos peñaos, dacuando con collares y brazaletes. En Sudán desenvolviéronse les cultures kerma y meroe, caracterizaes polos sos monumentales construcciones en folla, les sos armes y la so cerámica. NEtiopía destacó la ciudá dAksum, centru dun reinu qualgamól so apoxéu nel sieglu IV. Con una notable cultura —desenvolvieron una escritura en llingua geez, y crearon un sistema monetariu—, son de destacar les sos cercos en forma de pilastraes monolíticos, de calter funerariu, dhasta 20 metros daltor.