Tornó al so puestu nel Observatoriu onde prosiguió col so incansable llabor científicu. Cuasi nun volvió triar lAsamblea, a pesar de ser reelixíu diputáu en 1849. Tres el golpe dEstáu de Luis Napoleón navientu de 1852, Arago intentó movilizar a lAcademia ensin ésitu. Obligáu como funcionariu a emprestar xuramentu al Emperador, negóse y dimitió, pero Napoleón asegurólu que nun sería esmolíu. Afeutáu de diabetes y de problemes intestinales, finó al añu siguiente en París. Foi soterráu nel campusantu del Père-Lachaise.