En galu y nes llingües britóniques, un nuevu soníu llabial *p apaeció como reflexu del velar labializado indoeuropéu *kʷ. Consecuentemente unos xulguen el galu petuar[ios] y el galés pedwar «cuatro» comparables al irlandés antiguu cethair y al llatín quattuor. Hasta questa nueva /p/ enllene lespaciu nel conxuntu de fonemes que fuera dexáu vacíu pola desapaición del equivalente nel pie, podemos pensar nun cambéu en cadena.