Un pocu más tarde y tamién nel sieglu IV y nExiptu, San Pacomio, entama la vida de mancomún dunos monxos que deciden xunise en comunidá. Al aumentar el númberu de monxos, fíxose necesariu siguir una regla pa ordenar les sos actuaciones y evitar conflictos. San Pacomio escribió la primer regla monástica y ta considerául padre del movimientu cenobíticu (del griegu κοινός, koinós, común y βίος, bíos, vida), los que viven de mancomún o en comunidá nun cenobiu (del llatín cenobium, monesteriude la mesma del griegu μοναστήριον, monastérion, llugar pa faer daqué o llugar onde viven los monxos). 