Costa Rica foi un casu peculiar, al nun tener mayor contautu con España nin con otros centros importantes nesa dómina, polo que se desenvolvió una sociedá bastante homoxénea ya igualitaria y un tratu social de respetu xeneralizáu nun llugar onde los colonizadores tuvieron aisllaos y tampoco hubo importantes comunidaes indíxenes nin llatifundios. Como resultáu dello, el tratamientu respetuosu na sociedá costarricense nun se basó en razones de poder nin de dominiu, sinón más bien en solidaridá. Probablemente, lusu de don y doñatan enraigonáu en Costa Rica, dar por igual. Y nun ye acomuñáu con esclavitú, serviciu nin xerarquización social, como sí lo yera en Méxicu ol Triángulu Norte de Centroamérica. 