Créese que la tosicidá del amoniacu ye una causa de la entá inexplorada perda de pexes en criadorios. Lescesu damoniacu puede atropase y causar alteraciones metabóliques o amontar el pH nel cuerpu del organismu espuestu. La tolerancia varia ente les distintes especies de peces. En concentraciones menores, alredor de 0.05xa0mg/L, lamoniacu non-ionizado ye dañible pa los pexes y puede provocar un descensu na crecedera, amenorgar la fertilidá y fecundidá y amontar el estrés y la susceptibilidá a infeición por bacteries y enfermedaes. Nesposición a un escesu damoniacu, los pexes pueden sufrir perdes nel equilibriu, hiperexcitabilidad, medría de lactividá respiratoria, absorción dosíxenu y aumentu del ritmu cardiacu. En concentraciones quentepasen los 2.00xa0mg/L, lamoniacu provoca daños nos texíos, letargo estremu, convulsiones, coma y la muerte. Con esperimentos demostróse que la concentración letal pa los pexes polo xeneral varia de 0.2 a 2.00xa0mg/L