Lidioma muisca, o en dómines coloniales chibcha (autoglotónimu muysccubun */mʷɨskkuβun/), ye una llingua estinguida perteneciente al subgrupu magdalénico de la familia llingüística chibchense que foi falada nel actual territoriu del altiplanu cundiboyacense. Debíu al gran númberu de los sos falantes, en 1580 foixa0declaradaxa0Llinguaxa0Xeneral delxa0Nuevu Reinu de Granada. Creáronse cátedresxa0dexa0Llinguaxa0Xeneral en Santaxa0Fe ondexa0 sexa0enseñabaxa0lidioma muisca axa0losxa0sacerdotesxa0quexa0 teníen devanxelizarxa0axa0los indíxenesxa0dexa0losxa0«valles de Bogotá y Tunja»,xa0epicentros de los sos dos principales dialeutos.xa0Lidioma muisca ye conocíu gracies a les Cróniques dIndies cróniques y les fontes primaries de la llingua muiscacinco documentos de corte llingüísticu ellaboraos a finales del sieglu XVI y empiezos del sieglu XVII por misioneros de les órdenes dominica y agustiniana col únicu interés devanxelizar a los indíxenes muiscas. 