Dendel romanticismu del sieglu XIX, la investigación del folclor basábase na compilación de toa triba de fontes orales (por exemplu, pAlemaña, los cuentos de los Hermanos Grimm). Inclusive pa periodos en que la posibilidá de dexar testimonios escritos yera mayor, ye mui corriente disponer de fontes orales que, al tar más prósimes nel tiempu, puen reconstruyise con mayor fidelidá. Un xéneru historiográficu, la Historia oral faise fundamentalmente con fontes orales.