El hebréu medieval tien munches carauterístiques que la estremen de les más vieyes formes del hebréu. Estos afecten a la gramática, la sintaxis, la estructura de la oración, y tamién inclúin una variedá amplia de nuevos artículos léxicos, que se basen xeneralmente en vieyes formes. Na edá doru de la cultura xudía nEspaña, un trabayu importante foil realizáu polos gramáticos nesplicar la gramática y el vocabulariu del hebréu bíblicu; enforma desto foi basáu nel trabayu de los gramáticos del árabe clásicu. Los gramáticos hebreos más importantes fueron Xudás ben el ibn Janah de David Hayyuj y Jonás ibn Janah.