Supongamos quhai un namái xen arreyáu na codificación del pigmentu que fai al iris del güeyu humanu. Pensemos en dos alelos o variedaes de dichu xen: unu pa pigmentu color pardu y otru pa pigmentu azul. Sábese que de producise dambos, la espresión del pigmentu pardu (N) resulta dominante respectu al azul (n), llamáu recesivo. Recordemos tamién quel homo sapiens ye una especie diploide; esto ye, cada padre apurre un xuegu completu de xenes de manera que lindividuu tien dos xuegos. Asina, ente que pa un individuu de güeyos azules sabemos que van ser iguales fenotipu y xenotipu (color azul del iris, alelos n y n), nun individuu con güeyos escuros esta correspondencia fenotipu-xenotipu puede esistir (alelos N y N) o non (alelos N y n), manifestándose entós el fenotipu col calter xenotípicu dominante (N).