Ente 1898 y 1900 trabayó con neños consideraos alteriaos mentalmente. Diose cuenta de questos neños teníen potencialidaes que, anque taben menguaes, podíen ser desenvueltes y que yeren dignos duna vida meyor ensin representar una carga pa la sociedá. Nesti momentu decidió dedicase a los neños mientres el restu de la so vida. Reparó a los neños duna institución pa neños “ineducables” xugando coles migayes de la comida, porque nun había nengún oxetu más nel sitiu. Vio que nun seles comíen, sinón que les manipoliaben y diose cuenta de que lo que-yos faía falta yeren oxetos pa tocar, quel ser humanu tien necesidá dactividá, de realidá, de cultivar la so intelixencia y personalidaes.