Capital de la contorna conocida como Tierra de Tábara, cuenta con una ilesia románica declarada Bien dInterés Cultural en 1931, célebre sobremanera pola so torre. Equí tuvo asitiául famosu monesteriu tabarés, dedicáu a San Salvador, fundáu por San Froilán a finales del sieglu IX. Nél, según les cróniques, llegaron a axuntase seiscientos monxos de dambos sexos, y de él salió tamién lafamáu beatu mozárabe que lleval nome del llugar. Tamién foi mientres sieglos capital del señoríu del so nome, alzáu darréu a Marquesáu de Távara, títulu nobiliariu español, creáu en 1541.