El sabir, orixinalmente llingua franca, foi un pidgin (dacuando consideraos varios y non yá unu) güei desapaecíu que sutilizó ente los sieglos XIV y XIX polos maríns y mercaderes del mar Mediterraneu, nos puertos y países de llingües dorixe románicu.[1][2] Especialmente xenoveses y venecianos pa la comunicación ente falantes de llingües distintes.