Karl Barth  foi un influyente teólogu reformáu, consideráu unu de los pensadores cristianos del sieglu XX. A partir de la so esperiencia como pregueru, refugó la so formación na típica teoloxía lliberal predominante, típica del protestantismu del sieglu XIX. Nel so llugar, Barth tomó un nuevu aldu teolóxicu, llamáu primeramente “teoloxía dialéutica”, por cuenta de la so énfasis sobre la naturaleza paradóxica de la verdá divina. Otros críticos refiriéronse a Barth comol padre de la “neo-ortodoxa”, términu enfáticamente refugáu por el mesmu Barth. El pensamientu teolóxicu de Barth aprofia la soberanía de Dios, principalmente al traviés de la so innovadora “doctrina de la eleición”.