Cuando los sacerdotes atopaben un güe quaxuntaba toles carauterístiques del dios Apis (un llurdiu blancu na frente, la figura duna águila pintada nel cuerpu, etc.) alimentar con lleche mientres cuarenta díes y depués llevar por barcu hasta Menfis y yera conducíu al templu dOsiris. Ellí tenía dos cuadres, de les cualos nun salía cuasi nunca, y siempres con séquitu y escolta. Tamién tenía dos santuarios; si entraba nunu dellos había bonos presaxos, si entraba nel otru haber malos. Según la lliturxa exipcia, esti güe sagráu solo tenía de vivir un tiempu determináu, al cabu del cuál yera treslladáu al Nilu y afogáu. Entós entrábase nun periodu de llutu nel que se llamentaba la so muerte como si fueral mesmu Osiris el que morriera. Cuando satopaba un nuevu güe pa sustituyir al anterior celebrábase la resurreición dOsiris.