Lescarabayu tenía una gran importancia nel cultu funerariu exipciu. Xeneralmente yera talláu en piedra verde y asitiáu nel pechu de los difuntos, pa protexer el corazón y sustituyi-y mientres la momificación. El propósitu del escarabayu del corazón yera asegurase de quel corazón nun atestiguaría contral difuntu nel xuiciu de los muertos. Otra posibilidá ye la suxuríes poles pallabres de tresformamientu de los Testos de los Sarcófagos, quafirmen que lalma de los difuntos puede tresformase (xpr) nun humanu, un dios, o un páxaru y remanecer nel mundu de los vivos.