Reformación secundaria: esta unidá tien como oxetivu convertir el metanu que nun reaccionó nel reformador primariu. La unidá consiste dun reactor adiabático rellenu de catalizador a base de níquel, y al igual que nel reformador primariu y el pre-reformador, les reaiciones quasoceden son les mesmes, tamién catalítiques y de fase heteroxénea, amás de la reaición de combustión del metanu y del hidróxenu. Na parte de superior del reactor hai un quemador, que ye alimentáu con aire (primeramente calecíu). El osíxenu conteníu nel aire, al entrar en contautu col amiestu proveniente del reformador primariu, fai combustión, en parte del hidróxenu presente, y en parte del metanu presente. Esta combustión llogra que la temperatura de la corriente dentrada, que yá cunta con una temperatura considerable depués de ser calecida nel reformador primariu (hasta una temperatura del orde de los 800-850xa0°C), aumente entá más la so temperatura hasta algamar una temperatura del orde de los 1200xa0°C. A esta temperatura, el remanente de metanu que nun fuera convertíu nel reformador primariu sí llogra reaccionar nel so mayor parte. A la salida del reformador primariu, la corriente consta principalmente dhidróxenu y vapor dagua, de monóxidu y dióxidu de carbonu, y de un conteníu bastante baxu de metanu (el cual foi práuticamente convertíu na so totalidá a hidróxenu). Ta corriente tamién tien un conteníu de nitróxenu considerable, que foi apurríu pel aire alimentáu. La cantidá daire alimentáu a la unidá ye tal que la rellación dhidróxenu-nitróxenu a la fin del front-end atopar ente 2.8 y 3.1, recordando que la rellación del amoniacu (NH3) ye 3.