Cuando Marruecos independizar en 1956, lEstáu español siguió cola esplotación de la llinia, pero debíu al poco tráficu que soportaba en favor del tresporte per carretera, sumáu al poco interés per parte del gobiernu marroquín per esta llinia, siempres a favor de potenciar la entrada de mercancíes pol yá termináu puertu de Tánger, y unos déficits quabasnaba pola falta dinversiones, dexó a esti ferrocarril condergáu a la so clausura nel 1 de xunetu de 1958 por ser económicamente insostenible.