Nesta dómina, los Kayi, otru clan seminómada turcu, migrara del Jorasán (nordeste de Persia) escontra loeste y, tomando partíu polos selyúcides nuna batalla en Anatolia contral Imperiu mongol, decidió la victoria turca. El sultán selyúcida Kaikubad I, nagradecimientu, concedió-y a los so líder Ertoğrül un pequeñu territoriu montascosu nel noroeste del imperiu, nes proximidaes del territoriu bizantín llamáu Söğüt. LEstáu selyúcida empezaba pocu dempués a estremase en pequeños emiratos que nun reconocíen el poder selyúcida nin el mongol. Unu destos emiratos, el del clan turca quayudara a los selyúcides, sol mandu dun líder llamáu Osmán I Gazi (fíu de Ertoğrül y que daría los nome de la dinastía otomana o osmanlí) sería los nucleu orixinariu del futuru Imperiu otomanu.