Nel retablu de San Giobbe, Bellini maureció y ufiertó una respuesta completa a les novedaes introducíes pol sicilianu Antonello da Mesina en Venecia, faciendo una de les sos obres más renombraes, citada yá nel De Urbe Sito de Sabellico (1487-1491). El retablu, que foi executáu en redol al añu 1480, atopábase orixinalmente nel segundu altar pola derecha de la ilesia de San Giobbe en Venecia, onde cola so espacialidad pintada completaba ilusoriamente la real del altar. Una gran bóveda con casetones presenta en perspeutiva la composición sagrada, con pilastres llaterales pintaes iguales a aquelles realmente a los llaos del altar. Un fondu nichu en solombres acueye nel centrul grupu sagráu de la Virxe con Neñu y ánxeles músicos ente seis santos, a la solombra dun craniu cubiertu por mosaicos doraos nel más típicu estilu venecianu. Trátase asina dun allongamientu virtual del espaciu real de la nave, con figures al tiempu monumentales y cálidamente humanes, gracies al ricu empasto cromáticu.