El vasallaxe de los tártaros foi bastante benévolu, recibiendo un tratu daliaos y non de subordinaos. Istambul reconoció a los janes la soberanía nel restu del so territoriu y dexó-yos exercer la so propia política na rexón. Tampoco hubo esixencies per parte de los turcos de que se retiraral nome del jan nes monedes, de les oraciones del vienres (nel mundu islámicu dicir en nome del soberanu) o de pagu de tributos. El serviciu de tropes tártares nes files otomanes yera compensáu económicamente, y nun yera una obligación feudal.