Un maremotu, sicasí, presenta un comportamientu opuestu, una y bones el sópitu movimientu de lagua dende la fondura xenera un efeutu de «latigazu» escontra la superficie, que ye capaz de llograr foles de magnitú impensable. Los analises matemáticos indiquen que la velocidá ye igual al raigañu cuadráu del productu del potencial gravitatoriu (9,8xa0m/s²) pola fondura. Pa tener una idea, tomemos la fondura habitual del océanu Pacíficu, que ye de 4000xa0m. Esto daría una fola que podría movese a unos 200xa0m/s, esto ye, a 700xa0km/h. Y, como les foles pierden la so fuercia en rellación inversa al so tamañu, al tener 4000xa0m puede viaxar a miles de quilómetros de distancia ensin perder muncha fuercia.