A les revueltes internes y lacoso almohade sumáronse les campañes cristianes, de gran amplitú. Nel 1146 Alfonsu VII impunxo la so dominación al gobernador almorávide de Córdoba y al añu siguiente entamó, xuntu colos soberanos de Navarra, Aragón y la república de Xénova, la conquista dAlmería, que la espedición tomól 17 dochobre. Antes, en xineru desi mesmu añu, había tomáu Calatrava. Nel oeste, Alfonsu I de Portugal apoderar de Santarém en marzu y de Lisboa el 24 dochobre. Nel este, los almorávides perdieron Tortosa nel 1148 y Lleida y Fraga nel 1149. De toos estos territorios, los almohades solo recuperaron darréu Calatrava y Almería. Apurríes Sevilla y Carmona a los almohades pol gobernador almorávide, fartu de les esixencies dAlfonsu VII al que se sometiera, lúltimu nucleu almorávide destacable de la península foi Granada, que cayó en poder de los almohades en 1154-1155.