Lestilu ye xeneralmente grandiosu y pesáu, dacuando escesivu, y primeramente menos sofisticáu que los sos equivalentes carolinxos, con menor influyencia direuta del arte bizantino y menos comprensión de los sos modelos clásicos. Pero alredor de 1000 una sorprendente intensidá y espresividá remanecieron en munches obres, como «una monumentalidad solemne que combina con una interioridá vibrante, una calidá mundano y visionario con una atención aguda a lactualidá, a los patrones superficiales de llinies fluyíes y ricos colores brillosos con un emocionalismo apasionáu».