Mientres la edición 1919 xugaríasel partíu de fútbol más llargo de la historia (150 min. de xuegu), na final xugada ente  (el anfitrión) y , depués de que dambes seleiciones terminaren igualaes en puntos al rematar la liguilla. Motivu pol cual tuvieron denfrentase nun partíu extra pa definir al campeón (nun había diferencia de goles); al rematar los 90 min. reglamentarios, el partíu siguía empatáu a 0, y lárbitru arxentín Juan Pedro Barbera decidió que se xugaríen 2 tiempos suplementarios de 30 min. c/o (yá que se decidiera quel títulu definir nun únicu partíu extra), y el gol del trunfu llegaría a los 122 min. de xuegu (2 min. del segundu tiempu suplementariu), que foi anotáu por Arthur Friedenreich. Ésta foi la primer final na historia del tornéu, y foi la primer vegada que sutilizól tiempu suplementariu nun partíu de fútbol (muncho primero que la FIFA establecer).