En 1960, la prestixosa revista Annales dhygiène publique et de médecine mánda-y publicó un artículu de Tardieu. Tituláu «Etude médicu-mánda-y sur les sévices et mauvais traitements exercés sur des enfants» («Estudiu mélicu-llegal sobre les sevicias y malos tratos exercíos sobre los neños») que catalogaba trenta y dos caso de malos tratos recibíos por neños a manes de los sos cuidadores. Nesos casos Tardieu fuera encargáu por un tribunal a esaminar a los neños dende un puntu de vista mélicu llegal. El casu más ellaboráu nel artículu ye unu quinclúi abusu sexual (esperiencia vital de Adelina Defert). El tribunal de Reims, el 3 davientu de 1859, xulgól casu de Adelina Defert, de diecisiete años dedá. El Dr. Nidart, un médicu en Sainte-Ménehould, foi encargáu pol tribunal a esaminala. El Dr. Nidart escribiól so primeru de los sos dos informes el 22 de xunetu de 1859, el segundul 29 de xunetu. Dambos informes formen parte del artículu de Tardieu. Masson afirma que Tardieu consideraba labusu sexual como una forma dabusu o malos tratos físicos, yá que incluyól casu nel artículu.