Norixe, Melkart foi una divinidá fenicia de la ciudá de Tiro, siendo la forma fenicia del dios Baal. Originariamente yera un dios agrícola, del campu, la vexetación, la fecundidá y la primavera, polo quel so ritual entendía una serie de ritos de muerte y resurreición cíclicos añales, coincidentes coles estaciones del añu; Sicasí, tamién yera una deidá marina, pos yera una divinidá de calter sincréticu. Pasó depués a ser consideráu «rei de la ciudá», que yel significáu etimolóxicu del so nome (melk, «rei»; qart, «ciudá»), y como patronu de la ciudá de Tiro, tresformóse tamién en dios de la colonización y de la proteición de la navegación. Los tirios consideráben-y el guía de los sos viaxes marítimos y esploraciones, de cuenta que-y consagraron el templu fundáu coles mesmes que la ciudá de Cádiz nel otru estremu de la islla mayor, onde güei satopal castru de Sancti Petri y nel que, según la lleenda, Aníbal fixol xuramentu dodiu eternu a los romanos antes de colar escontra Sagunto y empecipiar la segunda guerra púnica. Anque tamién se dicía que lo fixo siendo un neñu en Cartago. Foi conocíu na antigüedá comol santuariu dHeracles o Heraclión.