A diferencia dotros cárteles de la droga en Méxicu, Los Zetas nun teníen control sobre nengún puertu mexicanu o ciudá fronteriza con Estaos Xuníos pal tráficu ilícitu de drogues, obligándolos a tener que reforzar les sos finances con práutiques comol secuestru y la estorsión contra la población civil, lo que los convirtió nel grupu criminal más refugáu y escorríu poles autoridaes y organizaciones delictives rivales, llevándolos a constantes lluches internes que debilitaron la organización.