Delles constataciones xenerales merecen ser destacada en rellación a tol Loira. El perfil xeneral del so llechu, en toal so llargor, yel duna escalera, con rellanos cuasi horizontales que sasoceden, coneutaos ente sigo, por aciu sópitos desniveles. Por ellol cursu ta fechu de mouilles [moyaos], redolaes abondo fondes pa tar siempres somorguiaos, y de seuils [estragales] pocu fondos, cuasi a puntu de quedar descubiertos en dómina dagües baxes, onde la corriente ye rápida y los bancos de sable o quixarros son numberosos. Los seuils son travesaos polos jards, canales más o menos fondes según les estaciones. Estes canales escasamente tán nel mesmu llugar dun añu a otru: en dómina de crecíes (xeneralmente en febreru y nochobre, en dellos periodos dunos pocos díes cada unu) el Loira ocupa, sinón la totalidá del so calce mayor, siquier una gran parte dél, remocicándolo en fondura. El fondu del ríu ta asina marcáu por una inestabilidá crónica.