En 1483-1484 lleguen los primeros refuxaos andalusíes, provenientes de la fortaleza de Píñar, sol mandu del capitán y alcalde granadín Sidi Al-Mandari o Mandri. Reconstruyóse y fortificó la ciudá y empecipióse un periodu de gran rellumanza. La ciudá convirtióse tamién nabellugu de xudíos sefardinos espulsaos dEspaña. Desta dómina procedel nucleu de la ciudá vieya, el barriu al que los paisanos llamen bled, esto ye, «el pueblu» por excelencia. Sidi Mandri ye unu de los gobernantes más famosos de Tetuán, que foi asistíu nel gobiernu y asocedíu tres la so muerte pola so esposa, Zaida Aljorra o Sayyida al-Hurra («la Señora Llibre»), poderosa muyer doríxenes andalusíes que llegaría a casase col sultán de Marruecos.