Tien una pila bautismal de finales del sieglu XII, según unos, y del sieglu XIII, según otros, dos retablos barrocos, unu de primera dómina y otru más tardíu. El retablu de la nave mayor foi doráu en 1677. Tien dos cuerpos con cinco calles cada unu y un áticu. Esti retablu tuvo de tar primeramente notru llugar pos foi necesariu romper dellos nervios de la bóveda pafae-y y probablemente viniera de San Pedro de Arlanza. Tien tamién delles talles, el crucificáu del áticu y dos talles más son retos dun calvariu del sieglu XV, la talla de la Patrona ye gótica al igual que la dun obispu, una talla de la Inmaculada, de fecha más tardida y otres talles barroques como la de San Sebastián. Son tamién barroques les pintures de San Pedro y San Pablo. La fornica pa esponer la custodia ye claramente barroca. Na capiya del brazu llateral sur hai dos retablos, el más notable ta dedicáu a la Virxe del Rosario, consta dun cuerpu sobre base, con trés calles, destilu rococó, ye dicir de mediaos del sieglu XVIII.