Un númberu dinnovaciones, tantu fonolóxiques como morfolóxiques, formen carauterístiques dárea comunes a les llingües itálicu y célticu; ente elles atopen el pasu de consonantes labiovelares a consonantes llabiales en delles cañes itálicu y célticu, produciendol célticu P y el célticu Q (según itálicu P ya itálicu Q, anque estos términos son menos usaos).