A finales del sieglu XII o principios del XIII la villa de Támara escoyó como señor territorial a la Orde de San Xuan de Xerusalén, que edificó un castiellu y hospital xunto a la ilesia yá esistente. De tol conxuntu arquiteutónicu solo quedal templu, obra románica del sieglu XII conocida como «ilesia románica del Castillo». Les estructures restantes del hospital baltáronse y nel so llugar construyóse, a principios del sieglu XX, ledificiu que ye la sede del Conceyu, que les sos estancies comparte con un pequeñu muséu municipal etnográficu.