Ledificiu sufrió constantes arreglos en murios, puertes, teyaos; mientres el sieglu XVIII foi precisu faer más obres dafitamientu y pavimentación, ensin llegar nunca a torgar el mala traza, y mientres el sieglu XIX tamién, hasta que na segunda metá del sieglu XX lesbarrumbamientu foi total y irreversible, coincidiendo col momentu de mayor despoblamientu del llugar, polo que se procedió al esmantelamientu de los bienes muebles. Foi a empiezos del sieglu XXI cuando decidió consolidase les ruines pa consiguir quel so aspeutu nun fuera deplorable nin el so estáu peligrosu.