En resume, nun quedaba saldu dalgunu que pudiera permediar la balanza del comerciu guatemalianu en 1897[93] y encamentábense midíes dausteridá y que se fixera un préstamu al llargu plazu axustáu en bones condiciones, y que nun fuera como los quhasta entós se fixeron polos gobiernu guatemalianos que non solamente teníen intereses escesivos, sinón que nun yeren alministraos de forma honrada.[93]