Nel Pactu de Lucknow, la Lliga xunir al Congresu na propuesta dun mayor autogobiernu que foi una campaña a favor de Tilak y los sos siguidores; A cambéu, el Congresu aceptó electoraos separaos pa los musulmanes nes llexislatures provinciales, según el Conseyu Llexislativu Imperial. En 1916, la Lliga Musulmana teníu en cualquier llugar ente 500 y 800 miembros y sicasí nun tener el so siguiente más ampliu ente los musulmanes de la India de los últimos años; na mesma Lliga, el pactu nun tenía respaldu unánime, en gran parte dempués de ser axustáu por un grupu de mozos del partíu musulmanes de les provincies Xuníes (UP), lo más prominente, dos hermanos y Mohammad Shaukat Ali, quabrazaral Pan causa islámica; Sicasí, sí tien el sofitu dun mozu abogáu de Bombay, Muhammad Ali Jinnah, que más tarde foi al altor de los roles de lideralgu tantu na Lliga y el movimientu dindependencia de la India. Naños posteriores, como toles ramificaciones del pactu desenvolviéronse, foi vistu como beneficiar a les élites de la minoría musulmana de provincies como UP y Bihar más de les mayoríes musulmanes de Punjab y Bengala, sicasí, nesi momentu, el Pactu de Lucknowfoi un finxu importante nel baturiciu nacionalista y foi vistu polos británicu. 