Asumió la presidencia de les Empreses Llétriques Asociaes y foi escoyíu diputáu por Huamachuco en 1919. Dendel Congresu empecipió una aportunante oposición a la política reeleccionista del presidente Augusto B. Leguía, polo que tuvo que foi prindáu en 1921, xuntu con otros civilistes, y deportáu a Chile. De Chile se exilió a Francia, onde permaneció hasta 1932. A la so torna foi presidente del direutoriu de la Compañía Peruana de Vapores y xerente xeneral y presidente del Bancu Central de Reserva de Perú, quexerció dende 1934 hasta 1939.