El cirílicu perdominól glagolíticu nel sieglu XII. La lliteratura fecha na llingua búlgara vieya espardióse pal norte y convirtióse na llingua franca de los Balkanes y del Este européu, onde foi conocíu como antiguu eslavónicu eclesiásticu. Lalfabetu usáu pola moderna llingua eslavónica llitúrxica nos ritos ortodoxos y uniates aseméyase enforma al cirílicu primitivu. Sicasí, col colar de los sieglos, el cirílicu adaptóse a los cambeos de la llingua oral, desendolcando variantes rexonales pa moldiase a les carauterístiques de les llingües nacionales, sufriendo reformes académiques y decretos políticos. Anguaño, docenes de llingües nos Balkanes, Europa del Este, y norte de Eurasia escríbense con alfabetos cirílicos.