San Antón, patrón de los animales, ye tamién amigu de les moces. Ye a quién se-y reza (más bien se-y rezaba) pa que dientro lañu la moza atopare un galán que la llevare a los altares. Nun sé si San Antón tará un poco desencantáu  o tará sufriendo una crisis no tocante a los sos poderes, porque güei, pa buscar mozu, pienso que lo que menos fai la mocedá ye rezar. Hai otres armes poderoses pa «lligar» que se dieron les moces nusar, ensin nengún tipu de prexuicios y nun ven la necesidá de la intervención del dantu. Dotra miente, eso de dir hasta los altares ta en decadencia, y más van a los altares como quien va de romería y nun paez sinón quesa bendición nun tien lefeutu deseáu, pues anque son munches les pareyes que pasen pela  ilesia, a dalgunes nun hai San Antón que les salve.