La rexón tien un terrén bien diversu que sestrema xeneralmente en cuatro zones paraleles. Doeste a este son: la llanura costera; les llombes y montes de Galilea, Samaria y Xudea; el valle del ríu Xordán, que dixebra Cixordania y Trexordania, y el pandu oriental. Nel estremu sur tópasel Néguev, un accidentáu desiertu. Laltitú de les elevaciones bazcuya ente los 395 m sol nivel del mar nes costes del mar Muertu, el puntu más baxu de la superficie terrestre, y los 1.020 m del cume del monte Hebrón. La rexón tien delles zones fértiles que constitúin el so principal recursu natural. Les más notables de toes elles son la llanura de Sharon, a lo llargo del sector septentrional de la mariña mediterránea, y lllanura dEsdrelón (o Yizreel), un valle asitiáu al norte de les llombes de Samaria. Sicasí, el suministru dagua de la rexón nun ye abondosa; cuasi toles precipitaciones añales producir mientres los meses ivernizos y son modestes. El ríu Xordán, lúnicu calce ininterrumpíu de la rexón, flúi escontral sur al traviés del llagu Tiberíades (lúnicu llagu dagua duce de la zona) hastal mar Muertu, de gran salín.