Les ciencies humanes traten de completar lestudiu de la humanidá incluyendo nél lorixe evolutivu, la estructura del ser humanu, el so funcionamientu, les sos carauterístiques hereditaries y la so conducta, como individuos y como sociedá. Tocantes a la evolución de la humanidá, los grandes apurras provienen de lantropoloxía física presentando como resultancia del últimu episodiu evolutivu al Home modernu. Lanatomía fundóse sobre la observación direuta de la estructura humana en Alexandría hacia lañu 300 e.C. La fisioloxía tuvo los sos empiezos na dómina en que linglés William Harvey foi a estudiar a Padua en 1598. La espresión ciencies morales tenía la ventaya dindicar que tales ciencies trataben de los productos de lactividá mental del ser humanu y nun teníen por oxetu lestudiu del organismu, pero pal sieglu XVIII los autores llamaos moralistes yeren en realidá psicólogos. Les ciencies humanes nacen, según Michel Foucault, nel sieglu XIX so un modelu de racionalidá científica. A les ciencies humanes tamién se-yos llama ciencies del espíritu a partir de la propuesta de Wilhelm Dilthey, quel so oxeto destudiu yel mediu históricu cultural nel quel ser humanu ta somorguiáu.