Cola denominación retablu teatral español faise referencia non tantu a un xéneru dramáticu sinón a la forma de concebir el teatru mesmu polos autores del teatru clásicu español del Sieglu dOru (particularmente Calderón -La vida ye suañu, El gran teatru del mundu-).<ref>Agustín Tamayo, Cervantes, síntesis de la cultura española, en VV. AA., IV centenariu de Cervantes, Universidá Nacional Mayor de San Marcos, Lima, 1948, páxs. 29-35 (reproducíu en CVC): La Edá dOru en que la triloxía Lope, Tirso, Calderón, realiza la maravía del retablu teatral español. Retablu popular, en que se señaló la falta de perspeutiva; defectu que venciera nEspaña, y yá enantes, lhebréu Fernando de Rojas, adelantrándose a Shakespeare.</ref>