Atopé munchos mitos celtes en nuesa tradición. Ye una parte de la nuesa identidá que suel despintase, tapase como si fora daqué vergonzosu porque nun encaxa nel tópicu de lo españolmediterráneu y llatinu.Empeñase en restolar lo que nos vien del norte y non del sur ye da-yos  argumentos a los nacionalistes y buscar elementos de desunión. Foi un prestar comprobar que la realidá ye emporfiada, que la represión fracasó yquAsturies caltien vivu, con too y con eso, el venceyu colos pueblos hermanos del Arcu Atlánticu. Pero rescataresa parte prohibida del nuesu pasáu nun significa renegar de les otres fontes donde surde la cultura del país. Asturiana ye la Vieya del iviernu, hermana de la Cailleach escocesa, pero tamién lu yel Basiliscu, salíu de la máspura tradición clásica; y tamién  los Dolce Palabres Retornaes, que provienen dun vieyu ritu zoroastriano, y los cuentos sobre colches voladores que safixeron de los Mil y Una Nueches. 