Nel sieglu X esistía un Condáu Palatín de Lotaringia, que nel sieglu XI pasó a formar parte de los territorios gobernaos polos ezónidas (Ezzonen), que la so zona central incluyía Colonia y Bonn, llegando dendel ríu Mosela hastal ríu Nahe, y pel sur hasta Alzey. A la muerte del postreru Ezzónida (Hermann II de Lotaringia, 1085), les tierres sobre les quel conde palatín exercía la so autoridá amenorgar a les más cercanes al Rin, colo que la so denominación pasó a identificase con esti ríu. El primer conde palatín del Rin foi Conrado I en 1156, hermanu de Federico Barbarroja (Casa de Hohenstaufen).