En términos xenerales, el opositores a la monarquía nun tuvieron presentes nel sable políticu, pero hubo una proliferación de diarios y revistes ondel lliberalismu procesó la so ideoloxía y empezóse a llantar un programa pal futuru. Ente otros, pueden citase los diarios y periódicos -y Censeur, -y Censeur Européen, el Journal des Débats, el Moniteur y el Constitutionnel.