La murnia reina amosóse bien complacida de ver y abrazar a los sos nietos, y diz la hestoria que los fixo danzar na so presencia. En Simancas alfombraron de bien ricu pañu les cais y festexaron col mayor entusiasmu a los príncipes, que pasaron desta ciudá a la de Valladolid, que tamién samosó arrogante, digna y magnífica en recibir a los maríos. Naquella ciudá dio María a lluz el so únicu fíu, linfante Carlos (8 de xunetu de 1545) y pocos díes dempués, morrió, ensin aportar a reina dEspaña. Foi soterradal 30 de marzu de 1549 na Capiya Real de Granada, xunto a los infantes Don Juan y Don Fernando, fíos del emperador Carlos V, magar darréu los sos restos fueron treslladaos al Panteón de los Infantes de la Cripta Real del Monesteriu dEl Escorial.