En la década de 1840, Hermann Grassmann escribió una tesis doctoral sobre álgebra abstracta y álgebra exterior, onde discutía que la dimensionalidá del Universu físicu nun yera necesariamente tres, sinón que pue nun tar acotá. En 1846 un cálculu xeométricu coordenáu y sin métrica, dable pa una clase de espacios incluyendo los espacios afín y proyeutivu. Desgraciadamente, anquel trabayu Grassmann fue fundamental pa unes cuantes rames de les matemátiques del sieglu XX, yera tan adelantáu al so tiempu que los sos compañeros nun pudieron entendelu.