Proclamada públicamente la declaración de guerral 9 de xunetu de 1713, a otru día publicóse un bandu pa levar efeutivos pal reximientu dinfantería de la Xeneralidá, mientres la Ciudá venía de la mesma forma paumentar los efeutivos del reximientu dinfantería de Barcelona. Pal cargu de xeneral comandante cubicáronse dos opciones: el teniente mariscal Antonio Colón de Portugal y Cabrera, conde de Poblar, y el tamién teniente mariscal Antonio de Villarroel y Peláez, siendo escoyíu esti postreru por nacer en Barcelona. Ésti aceptól nomamientul 12 de xunetu señalando quaportaba a ello como bon militar profesional, pol fechu de tar arreyada la defensa duna plaza a puntu de ser sitiada, y so les condición de llograr patente oficial del Rei Carlos III y disponer dabondu númberu de tropes pa la defensa de la plaza. La Xunta de Gobiernu aportó a les sos condiciones y a otru día foi oficializául nomamientu. A finales de xunetu la lleva xubía a cerca de 4000 combatientes a sueldu de los Trés Comunes de Cataluña, siendo coles mesmes nomaos el oficiales y apurríes les patentes en nome de los Trés Comunes de Cataluña, non del rei Carlos III. El xeneral Juan Bautista Basset foi nomáu xeneral comandante de lartillería, el xeneral Miguel de Ramon y Tord foi nomáu xeneral comandante de la caballería, y el xeneral Bartolomé Ortega de la infantería, mientres Ramon de Rodolat yera nomáu inspector xeneral del exércitu y el xeneral José Antonio Martí yera xubíu a brigadier.