Colos ataques concentraos nel valle del Lico, los bizantinos cometieron la imprudencia de dexar la puerta de la muralla noroeste (la Kerkaporta) semiabierta. Un destacamentu jenízaro otomanu enfusó pellí ya invadió lespaciu ente les muralles esterna ya interna, y munchos dellos finaron al cayer al foso. Dizse quel primeru en llegar foi un gran soldáu llamáu Hassan, que morrió por una agua de fleches bizantines. Nesi momentu, el comandante Giovanni Giustiniani Longo foi mancáu y foi sacupáu apresuradamente escontra un navío. Constantino, avisáu darréu del fechu, foi escontra él y quixo convencer de nun alloñar del llugar, faló-y de la importancia de caltenese como fora nel campu de batalla, perol xenovés albidraría la gravedá del asuntu y lamentablemente caltúvose firme nel so deséu de retirase pa ser atendíu. Cuandol restu de los soldaos xenoveses vieron que se llevaben al so capitán, pasó lo que yera desperar: se desmoralizaron y desertaron de los sos puestos na muralla siguiendol camín del so capitán, xusto nel precisu momentu en que arreciaban les fuercies de los jenízaros nel llugar.