La esperiencia destos díes confírmanos quesiste un públicu interesáu pol cine nasturianu. Y en contra de lo que pueda pensase, esti públicu nun ta formáu por activistes de la causa llingüística. Son homes y muyeres, adultos y neños, que conformen eso que se llama sociedá civil; esto ye, ciudadanos y  paisanos, como los que vemos y tratamos tolos díes. Que los doblaxes présten-y a tou tipu de persones ye la meyor garantía de futuru pa la llingua. Anque eso sí, siempres hai dalgún quotru provincianu, nAsturies y fuera de la nuestra tierra, que nun los soporta y recurre a aquello del despilfarru de dineru en tiempu de crisis. Como esta xente nun suel lleer más allá de los titulares, nun acaba denterase de questos productos ficiérense ensin subvención dalguna. Lo raro ye questi Gulliver asturfalante tamién  irrita fondamente a ciertos asturianistes. Pero ésta, yá ye otra hestoria.