Laniellu difusu de Amaltea ye una estructura bien débil de seición rectangular que sestiende dende la órbita dAmaltea a 182xa0000 km del centru de Xúpiter, 2,54 RJ hasta aproximao 129xa0000 km 1,80 RJ. El so cantu interior nun ta definíu claramente por cuenta de la presencia de los relativamente muncho más brillosos aniellu principal y aniellu halo. La espesura del aniellu ye daprosimao 2300 km cerca de la órbita de Amaltea y amenórgase llixeramente en direición a Xúpiter. Laniellu difusu de Amaltea ye más brillosu cerca de los sos cantos cimeru ya inferior y gradualmente más brillosu en direición a Xúpiter, siendol cantu cimeru más brillosu quel llau inferior. El cantu esterior del aniellu ta relativamente bien definíu y esiste una sópita cayida del rellumu xustu nel interior de la órbita de Amaltea. Nimáxenes con llume frontero laniellu paez ser trenta veces más débil que laniellu principal. Nimáxenes con llume trasero solo foi detectáu pol telescopiu Keck y pol telescopiu espacial Hubble. Estes imáxenes amuesen una estructura adicional nel aniellu, un picu de rellumu xustu dientro de la órbita de Amaltea. En 2002 y 2003 la sonda Galileo fixo dos pasaes al traviés de los aniellos difusos. El contador de polvu detectó partícules del tamañu dente 0,2 y 5 μm y confirmó les resultaos llograes pol analís de les imáxenes. Les observaciones del aniellu difusu de Amaltea dende la superficie terrestre y les imáxenes de la sonda Galileo y les sos midíes direutes del polvu dexaron determinar la distribución del tamañu de les partícules, que paez siguir la mesma llei potencial quel polvu del aniellu principal con q=2 ±0.5. La fondura óptica del aniellu ye daprosimao 10−7, que ye un orde de magnitú menor que la del aniellu principal, pero la masa total del polvu, ente 10⁷ y 10⁹ kg, ye comparable.