Alamín foi un baluarte defensivu del Estáu andalusí, que la so fortaleza alzar frente a les sierres que formen el Sistema Central, que colos sos 400 quilómetros de llargor y 1500 metros daltitú constituyíen una terrible muralla natural que protexíal sector central de la llende septentrional dal-Andalus. A partir de mediaos del sieglu IX lEmiratu empecipiara un programa de fortificaciones, que siguió nel deceniu siguiente, pa intentar poner fin a la inestabilidá que se rexistra nesti sector pola mor, per una parte, del estáu de rebeldía de la ciudá de Toledo y por otra de les incursiones militares que se producen nel so territoriu per parte de los reinos cristianos del norte. Dientro desti programa álzase la medina y fortaleza de Alamín a finales del sieglu IX o principios del X y que va ser mentada per primer vegada poles fontes árabes lañu 930.