Anque entá ye inciertul caudal que desfogan na Barra de Frontera los ríos Usumacinta y Grijalva envalórase qualgama ente 3200 a 3300 m³/s, esto dempués de dellos rompidos (o bifurcaciones) ente los que podemos nomar el de , el de Manga de Clavu, el de la Pigua, el del ríu Samaria y finalmente el del ríu González, esti postreru desagua nel ríu Grijalva, pa xunise al Usumacinta nel llugar conocíu como Tres Brazo, pa siguir sol nome de ríu Grijalva, nome dau al ríu cuando foi afayáu por Juan de Grijalva nel añu de 1518, esti personaxe percorriól ríu hastal Trés Brazos onde confundió la fonte del ríu pensando que como se trataba del ríu más anchu, el Grijalva yera la fonte principal bautizándo-y asina dende entós. El caudal del ríu orixinalmente nun incluyía al ríu Mezcalapa, cuidao que nun esistíal ríu González, que na actualidá yel que xune los dos cuenques, y nun foi dempués del rompido de Nueva Zelanda que los dos cuenques xuniéronse al traviés del ríu Viejo Mezcalapa, envalórase que orixinalmente el ríu Usumacinta na barra de Frontera desfogaba casi 3000 m³/s, de los cualos el Grijalva acarreta alredor de 1300 m³/s y el Usumacinta apurriría cerca de 1700 m³/s, pero dende la esviación del ríu Mezcalapa el so caudal varió algamando los 4500 m³/s, pa baxar adulces hasta aprosimao 3250 m³/s na barra de Frontera, la barra del ríu Samaria desfoga na actualidá aprosimao 1100 m³/s, finalmentel San Pedro y San Pablo, y el ríu Palizada desfogarían cerca de 600 m³/s lo cual indicaría quel sistema Usumacinta-Grijalva-Mezcalapa acarretaríen al mar aprosimao 5250 m³/s lo que lo convierte nel sistema hidrolóxicu más caudalosu de Méxicu y Centroamérica.