Al estudiar la producción de sacaridasas nel xéneru Aspergillus, reparóse que la producción yera mayor en fermentadures en mediu sólidu (como yel casu del Saké) quen mediu líquidu, yá que al paecer les fermentadures nestáu sólidu reproducen les condiciones naturales de crecedera, creando variaciones locales de la concentración de sustratu quaguiyen la producción denzimes hidrolíticas per parte del organismu. Sicasí, reparóse quel ratio ente amilasa y glucoamilasa ye distintu pa cada cepa Asina, la cantidá de α-amilasa ye más elevada en Aspergillus oryzae ente que la producción de glucoamilasa ye más elevada en Aspergillus niger.