Debíu al costo del lapislázuli, fixéronse munchos intentos por atopar un pigmentu azul menos costosu. Lazul de Prusia foil primer pigmentu sintéticu modernu, afayáu por accidente en 1704. A principios del sieglu XIX, a les variedaes esistentes dazules añediérense pigmentos azules sintéticos y metálicos, ente ellos lultramarín francés, una forma sintética del lapislázuli, y les diverses formes dazul cobaltu y cerúleo. A empiezos del sieglu XX, cola química orgánica añedióse lazul ftalo, un pigmentu orgánicu sintéticu con un enorme poder teñidor.