Al añu siguiente inauguráronse trés importantes monumentos: Homenaxe a Picasso, dAntoni Tàpies, asitiáu nel paséu de Picasso —frente al parque de la Ciudadela—, una obra astracta compuesta por un cubu de vidriu con unos muebles vieyos trevesaos por una llanza nel so interior, y asitiáu nun pequeñu estanque; Muyer y Páxaru, de Joan Miró, nel parque homónimu, un monolitu de formigón revistíu de cerámica de 20 metros daltor, que combinal simbolismu fálicu cola sexualidá femenina, ente quel páxaru supón la comunión col cielu, la espiritualidá; y Homenaxe al Mediterraneu, de Xavier Corberó, na plaza de Sóller, un conxuntu de 41 pieces de mármol asitiaes nun estanque que simbolicen el sol, la lluna, unes nubes y una barca. Esi mesmu añu realizáronse: A Àngel Guimerà, retruque de Josep Maria Codina i Corona dun orixinal de Josep Cardona i Furró, na plaza de San José Oriol; Tierra y Fueu, de Joan Gardy Artigas, na avenida Diagonal; A Nicolau Maria Rubió i Tudurí, de Xavier Corberó, na plaza de Gaudí; y Llagosta de Boston, copia de Lluís Ventós duna obra de Shem Drowne de 1742, na plaza de Boston, regalu de la ciudá norteamericana nel actu dhermandá de dambes ciudaes.