Pasando pol golfu de Guayaquil, Pizarro y los sos espedicionarios columbraron la gran islla de Puná, dixebráu de tierra firme per un delgáu brazu de mar, llamáu «el pasu de Huayna Cápac». El curaca o cacique de la isla, llamáu Tumbalá, convidó a los españoles a que cruciaren el pasu y visitaren los sos dominios. Pizarro aceptó, pese al peligru duna emboscada; entamaba usar la islla como cabeza de ponte pal desembarcu en Baltes.