Avanzando la Edá Media, a partir del sieglu XI, Abrera tuvo de treslladase dende la zona fluvial al camín, muncho más eleváu, y desta dómina ye la ilesia de estilu románicu de Sant Pere, alredor de la cual asitiáronse delles masías, unes poques de les cualos llegaron, coles lóxiques reformes, hasta lactualidá, siendo ésti lallugamientu del centru urbanu actual.