Tornó a dirixir Meyora, pero col golpe dEstáu que condució a la Guerra Civil y que nUviéu manifestar cola sulevación del xeneral Aranda, Bueno xunir a les milicies pa defender a la República frente a los sulevaos. Combatió dellos meses nAsturies hasta que foi mancáu. En 1937, yá recuperáu, retomól so llabor como direutor de Meyora. Cola cayida dAsturies en manes de los exércitos sulevaos, fuxó a Francia pa tornar a Madrid, onde dirixiól selmanariu socialista dorientación largocaballerista Claridá. En marzu de 1939, cola cayida de Madrid a la fin de la guerra, foi deteníu y presu na cárcel de Porlier, onde tamién satopabal so amigu y periodista asturianu, Juan Antonio Cabezas. Foi condergáu a muerte en xuiciu sumarísimu (tuvo diez minutos pa defendese narrenunciandol so abogáu). Mientres esperaba la execución de la sentencia, dio clase de Gramática a los recluyíos. Foi executáu con garrote llaín a finales de setiembre de 1939. Nel so últimu día, según cuenta Cabezas, pasól día falando y aldericando en llatín col capellán de la cárcel, maraviáu esti del so estoicismu y cultura, lo mesmo que del so gran respetu escontra les creencies que nun compartía. Casáu en dos causes, tres la so muerte la so primer esposa (Concepción Ramírez de Verger, cola que nun taba llegalmente casáu) y los sos ocho fíos fueron espulsaos de la so casa como represalia; lo mesmo asocedió cola so segunda esposa, Mariana Braseru Potenciano y el fíu que teníen de mancomún, Germán Luis Bueno Braseru, quen tando en dellos campos de concentración en Francia, torna a España.