Asimilación. Yá dende lAntigüedá hubo xudíos que sasimilaron a la sociedá non xudía que los arrodiaba. Esta asimilación, que pudo pola fuercia o por llibre eleición, consistía, básicamente, en dexar de prauticar el xudaísmu ya inclusive refugar la identidá xudía propia. Delles comunidaes xudíes sumieron dafechu por cuenta de la asimilación. Sicasí, de resultes de les persecuciones a les que se vieron sometíos los xudíos mientres la mayor parte del mileniu pasáu nes que se-yos prohibía integrase cola sociedá non xudía, lasimilación nun yera un fenómenu alarmante dientro del pueblu xudíu. La llegada de la Haskalá nel sieglu XVIII y la consecuente emancipación de los xudíos nEuropa y América nel sieglu siguiente camudó la situación, lo que dexó a numberosos xudíos participar y ser parte de la sociedá secular. Ello, xuntu cola nacencia de corrientes xudíes alloñaes de la ortodoxa tradicional, comol reformismu, muncho menos esixentes tocantes a la interpretación de la Torá, tuvo como resultáu un aumentu considerable de lasimilación, que la so principal carauterística yel matrimoniu mistu, esto ye, xudíos que contraxeron matrimoniu con non xudíos. NEstaos Xuníos, onde mora la comunidá xudía más numberosa dempués dIsrael, hai cerca dun 50 % de matrimonios mistos. Yá que, según la llei xudía, pa ser xudíu haber de tener madre xudía, la mayoría de los fíos destos matrimonios dexen de ser xudíos. Amás, pierden tantu la idea de pertenencia a un coleutivu concretu (xudíu) como les tradiciones relixoses de los sos proxenitores. Esto provoca un descensu considerable na población xudía. Hai quien denominen esti fenómenu como holocaustu silenciosu.