Я на дзіва хутка запомніў усе літары, бо ішоў мне ўжо дзявяты год. Але бацька, хоць і ўмеў чытаць, водзячы жоўтым пракураным пальцам па радках, але сакрэту, вялікай тайны – як літары складваць у словы, – можа, і сам не ведаў.