– Засталася ў памяці яго вызначэнне адносна мяне: “Человек, который смеётся…” Тады я не ведаў, адкуль гэта… Івана Канстанцінавіча я аднойчы сустрэў у Іллі, і ён засмяяўся: “А што – я выкладаў нямецкую мову?”