Налятаўся над нашай планетай ён дастаткова. Дзесьці прызямліўшыся, быццам бы кідаў якар, ды потым зноў выпраўляўся ў іншыя мясцiны. Цяга да іх змены, як мне здаецца, — і сутнасць гэтага чалавека, і перманентны пошук сябе. Ён розны ў прыхільнасцях і захапленнях, але ўсё ж марыць ўкараніцца ў нечым адным: справе, краіне, соцыуме. Сустракайце пілігрыма Максіма ІВАШЫНА.