“Ніколі мяне так не здзіўляла чалавечая постаць: у панчохах, у пунсовых штанах з залатымі стужачкамі ля кален, у кароткай зялёнай апратцы з залатымі пятліцамі, белай камізэльцы, у прыпудраным парыку... Я аслупянеў, доўга маўчаў, а потым гучна ўсклікнуў: