— Мы, распачынаючы амаль дзесяць гадоў таму вялікую дабрачынную працу, — разважаў на справаздачы Іван Пячынскі, — шчыра марылі пра той светлы дзень, калі з’явіцца праграма кшталту “Замкаў Беларусі”. І мы, нарэшце, перастанем клянчыць, выпрошваючы капейкі на самае неабходнае! Вы ведаеце, колькі трэба фінансавых і чалавечых намаганняў — для распрацоўкі адной толькі праектна-каштарыснай дакументацыі, якую сёння патрабуюць ад жабрачага фонду? Нашы магчымасці абмежаваныя, таму распрацоўваем дакументацыю па кавалках, паэтапна — у межах магчымасці і дабрачыннасці арганізацый, спецыялістаў, якія дапамагаюць справе адраджэння Любчанскага замка. Атрымоўваецца, што наша ж ініціятыва… каральная? Чаму ў дзяржаўнай праграме не запланаваныя сродкі хаця б на распрацоўку праектнай дакументацыі? Ці ж не добры варыянт, каб яе заказаў і прафінансаваў Навагрудскі райвыканкам? А мы, са свайго боку, — выканаем працу? Зрэшты, каму, чаму найбольш патрэбен адноўлены Любчанскі замак? Той зямлі, на якой ён стаіць і тэрыторыі, якая можа мець ад яго рэальныя турыстычныя даходы!