Адразу пасля выхаду сінглаў Mustelide было зразумела, што на беларускай сцэне з’явілася вартае і моцнае новае імя , але, шчыра кажучы, была апаска, што альбом такога роду песень не будзе "слухацца". На шчасце, гэта не так, нават зусім не так! Кожны музычны твор быццам дэталька карцінкі-пазла, і ў выніку перад слухачом з’яўляецца нейкі таямнічы і прыцягальны малюнак. Гучанню ўсяго гэтага хараства бліжэй за ўсё падыходзіць тэрмін "сінты-поп", але ўзору 2014 года. Актуальны сінтэзатарны гук, драм-машынкі і мілы вакал – напэўна, у складніках гэтай музыкі ёсць яшчэ нейкі сакрэтны інгрыдыент, бо гэтыя быццам дзіцячыя песенькі маюць нейкі чароўны шарм, адметнасці, якія вылучаюць іх з падобных сабе і прымушаюць запомніць. Адзіным маленькім мінусам я бы назваў ужо часам занадта просценькія тэксты. Адчуваецца, што акцэнт тут зроблены менавіта на музыку, але калі б і лірыка валодала падобнай магіяй, з’явіўся б сінергетычны эфект. Але мяркую, на гэты складнік станоўча паўплывае ўдзел Наталлі ў "Серебряной свадьбе".