Адзначым, што пры аналізе рэлігіі мы не можам утрымацца на фенаменалагічным ўзроўні. Сам па сабе феномен рэлігіі не з’яўляецца самадастатковым і патрабуе тлумачэння. Пытанне ставіцца так: чым абумоўлены паводзіны тых людзей, якіх мы вызначаем як веруючыя? Чаму яны, напрыклад, ходзяць у царкву, моляцца, выконваюць запаведзі і г.д.? Кожная філасофская сістэма выпрацавала сваё тлумачэнне феномена рэлігіі. Але справа не ў гэтых тлумачэннях, а ў самым факце наяўнасці рэлігіі. Для таго каб нешта растлумачыць, трэба, каб яно папярэдне існавала.