Любая зямная паслухмянасць вынікае з галоўнай і сутнаснай – паслухмянасці чалавека Богу. Яе айцец Канталамеса параўнаў з “асноўнай ніццю, што падтрымлівае ўсё павуцінне”. Бо калі рвецца бакавая ніць, павук хутка пляце на яе месцы новую; калі ж рвецца нітка, што ідзе зверху, ён пакідае гэтае павуцінне, бо з ім ўжо нічога не зробіш.