Аднойчы, знаходзячыся дома, на трэцім паверсе, пачула, як зазвінела лыжачка ў стакане і “паплыла” падлога пад нагамі. Я падумала — нешта з галавой, але мяне супакоілі мясцовыя: “Не бойся. Гэта маленькі землятрус”. Што датычыцца клімату, то перапады велізарныя. Летам, ноччу можа быць мінус тры, а днём — да плюс сарака. Але ўсё там добра расце. Я агарод садзіла: агуркі, памідоры, перцы, праўда, пад плёнкай, акрамя бульбы. Ураджай багаты. Старажылы прызнаваліся, што ніколі такога не бачылі. Ну гэта і зразумела. Яны — настаўнікі, урачы, ваенныя, а мне ж усё вядома, што з зямелькай звязана. Я ўсё рабіла, як трэба.