Брадвей — ці не адзіны ў свеце пераканаўчы прыклад камерцыйна паспяховага тэатра. Гэта сусветны брэнд, кожнаму паспяховаму спектаклю гарантавана доўгае жыццё і ўвага ва ўсім свеце. І справа нават не ў тым, што за кожным мюзіклам гады працы, спробаў, эксперыментаў. Справа ў дзесяцігоддзямі адпрацаваных механізмах працы, схемах узаемадзеянняў артыстаў, агентаў, прадзюсараў. Гэта сапраўдная індустрыя, дзе сам спектакль з'яўляецца толькі вяршыняй айсберга, сапраўдная індустрыя, якая корміць вакол сябе агромністую колькасць прафесіяналаў, што могуць ніколі ў жыцці не атрымаць шанец на поспех. І гэтая індустрыя ставіць высокія патрабаванні да партнёрства. Калі чытаеш гісторыю любога брадвейскага праекта, то бачыш гады воркшопаў, прэм'еры ў правінцыі, кастынгі, доўгі спіс правальных праектаў. Але самае галоўнае і цікавае для мяне — тое, што многія паспяховыя праекты пачынаюцца з універсітэцкіх тэатраў. Гэта ж тычыцца "Недалёка ад нормы", чые стваральнікі Том Кіт і Браян Ёркі пачалі працаваць над ім падчас сумеснай вучобы.