Тое, што з’яўляецца істотным для абвяшчэння Міласэрнасці, якую перадаў Езус праз Сястру Фаўстыну, а таксама і для стварэння абраза Божай Міласэрнасці, запісана ў яе “Дзённіку”. У тым пераконваюць словы Езуса, скіраваныя да Сястры Фаўстыны напрыканцы яе жыцця: “Будзь спакойна, дачка Мая, справа Міласэрнасці – гэта Мая справа, нічога няма ў ёй твайго; падабаецца Мне, што верна спаўняеш тое, што кажу табе, ні аднаго слова не дабавіла, не адкінула” (Дз. 1667).