— З мінулага года! — адказала за дзяўчынку маці, нервова камячачы насоўку — З таго самага часу, як... Яна змоўкла, не дагаварыўшы. — З таго часу, як бабулі стала дрэнна! — закончыла фразу дзяўчынка. — Але ты памыляешся, мамачка! Я бачыла іх і раней, толькі ўвесь час неяк здалёк. А ў той дзень я ўпершыню ўбачыла іх у нашай кватэры. Ля бабулінага ложка...