Немцы з’явіліся к вечару. На пытанне: “Дзе гаспадар?”,- бабуля не разгубілася і спакойным голасам адказала: “Зранку няма. У хаце халера. Дзеці хворыя, а дачка вось, глядзіце…”. Немцы баяліся халеры, якая ўсёж-такі ў гэты час лютавала ў Бацэвічах і хутка пакінулі хату. Прыцемкам, ляснымі дарогамі, з дзецьмі, дзве жанчыны накіраваліся на радзіму Міхаіла Еўдакімавіча ў вёску Баркі Кіраўскага раёна. Там і дачакаліся з вайны свайго Міхаіла. А ён, у складзе артылерыйскага палка дайшоў да Берліна, узнагароджаны медалямі.