Я ніколі глыбока не цікавілася касметыкай, але калі займела zero waste-настроі і пазбавілася ад усіх лёгкіх крыніц пластыку, пачала шукаць, як бы і мыльныя сродкі набываць без упакоўкі. Крэм дагэтуль не наважваюся варыць ды і зубамі не хачу рызыкаваць, а самаробны шампунь вырашыла паспрабаваць. Пра рэцэпт даведалася ад Вольгі Дзюбан — яна прафесійны біёлаг, суперзнаўца батанікі-арганікі, аўтарка майстар-класаў і вебінараў — карацей, даверылася я адразу. Толькі наважылася паспрабаваць сама недзе праз паўгода (не верыла, як гэта мукой (!) можна мыць галаву). Рэцэпт шампуню: вадой заліць жменю аржаной мукі, размяшаць, нанесці на валасы. Усё. Можна забаўляцца з дадатковымі інгрэдыентамі, але я толькі дадаю да сумесі эфірны алей лімона (для прыемнага паху).