Першым уласным творам Канстанцыі стаў яе дзённік. Яна штодня занатоўвала туды тое, што адбывалася дома. На жаль, ацаніць мастацкія якасці таго летапісу мы не можам, бо стваральніца яго ў далейшым знішчыла, як і мноства іншых сваіх запісаў. Часы, у якія яна жыла, істотна адрозніваліся ад тых, калі Гогаль паліў працяг “Мёртвых душаў” і матывацыі знішчэння ўласна напісанага былі іншыя; і хаця равеснік Канстанцыі Міхаіл Булгакаў сцвердзіў у сваім самым вядомым творы, што рукапісы не гараць, жыццё ў многіх выпадках даводзіла, што спаленне рукапісаў дае застацца на свабодзе і не пасадзіць за краты іншых…