З усёй умоўна-метафарычнай прозы Быкава апошняя байка “Жах” вылучаецца найбольшай надзённасьцю. Астатнія ж апавяданьні і прыпавесьці толькі канкрэтызуюць яе, уносяць новыя элементы ў раскрыцьцё праблемаў, спыняюцца на асобных дэталях, закранаюць і дасьледуюць спадарожныя, але ня менш важныя, тэндэнцыі і заканамернасьці.