— Мінск — гэта сапраўдная еўрапейская сталіца. Дзякуючы, у тым ліку, і яго сферы культуры — музеям, тэатрам. І важна, што яны не стаяць на месцы, шукаюць новыя формы ў сваёй дзейнасці, стараюцца ісці ў нагу з замежжам, імкнуцца быць сучаснымі, “быць у трэндзе”, як цяпер кажуць. Наогул, гэта ключавое пытанне: што ў свеце будзе новага заўтра? Трэба не адстаць, а, па магчымасці, нават і апярэдзіць, стаць заканадаўцамі моды, руху. Да прыкладу, мы спрабавалі пешаходную зону — з вулічнымі тэатральнымі відовішчамі, музыкантамі, продажам твораў дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва — на вуліцы Маркса. Хтосьці абураўся, скардзіўся, хтосьці — радаваўся, іншы — крытыкаваў, але абыякавых не было. Два гады яна праіснавала, ды мы так і не змаглі пасябраваць з жыхарамі тамтэйшых дамоў. І тыя, хто раней казаў ці пісаў, што там усё дрэнна, цяпер просяць