Усе “прыёмныя” віды адкладваюць адно яйка ў дзень і пачынаюць іх выседжваць толькі пасля адкладкі апошняга. Перад гэтым зародыш жыве, але не развіваецца, бо для гэтага яму патрэбнае пастаянная крыніца цяпла, г.зн. інкубацыя дарослымі птушкамі. Як вынік, усе птушаняты вылупляюцца амаль адначасова і маюць аднолькавы узрост і ступень развіцця. Пад час адкладкі новых яек будучыя бацькі рэдка знаходзяцца на гняздзе, што дае зязюлі выдатную магчымасць падкінуць сваё яйка. Калі прыёмныя бацькі пачынаюць інкубацыю, такая магчымасць ужо наўрацці прадставіцца, таму што ў гэты час адна птушка звычайна знаходзіцца на гняздзе, а іншая недзе паблізу і назірае за наваколлем. Вось чаму зязюля крадзе яйкі гаспадароў больш чым аднакротна, па аднаму за раз. Такім чынам яна прымушае пару расцягваць час да заканчэння адкладкі і пачатку інкубацыі – пакуль яе яйка не будзе гатовае.