У дзяцінстве аўтар гэтай выстаўкі ўяўляў сабе, што “высока над намі знаходзіцца небарай, поўнае каляровых птушак, і што страла, высока пушчаная з добрага лука, вярнуўшыся, прынясе нам цуд-птушку”. А цяпер “можа, ужо надышоў той час, і страла вяртаецца?”