Другі Статут Вялікага княства Літоўскага (Статут 1566) меў асноўнымі крыніцамі агульназемскія і абласныя прывілеі, Судзебнік 1468 года, Статут Вялікага княства Літоўскага 1529 года і некаторыя нормы звычаёвага права; выкарыстаў таксама нормы царкоўнага (рымска-каталіцкага і грэка-праваслаўнага) права.