Надзвычай неардынарным, загадкавым i прыцягальным уяўляецца Андрэй Скарынкiн шматлiкiм прыхiльнiкам яго шматграннага таленту, асаблiва калi ён з’яўляецца на сцэне ў акружэннi эстрадных зорак. I дагэтуль адны шчыра, амаль з дзiцячай наiўнасцю здзiўляюцца, што свае песнi выконвае аўтар слоў, а не аўтар музыкi, як гэта звычайна бывае, а другiя ўсё спрабуюць зразумець, як гэта яму, сур’ёзнаму паэту, удаецца спалучаць у сабе i вернасць лiтаратурным традыцыям класiчнай школы, i схiльнасць да мадэрнiсцкiх форм, i, нарэшце, не знiкаючую з гадамi цягу да эстрады. Але хiба можна адназначна ацанiць неадназначную асобу?