тэкст: Сцяпан Стурэйка А што Фара? Гэта цяпер кажуць: узарвалі велічны храм. Маўляў. А я памятаю, як прыехалі. Гэта руіна была, ён увесь у трэшчынах! І правільна зрабілі, што знеслі! Я лічу, трэба было пазбавіцца. Малая сядзела на ганку ды гулялася ў вяровачкі. Было крыху нудотна, але калі часу шмат, то і нармальна. Часу да халеры — і дзень, і ноч, і наступны дзень. Мінае, і канца-краю няма. Бяжыць наперад…