Чырвонаармеец глядзіць чамусьці на гэты кацялок і раптам пачынае заклапочана корпацца ў сваім ранцы. Ён выцягвае адтуль невялічкі мяшочак. Страшэнна сур’ёзны, нахмураны, ён дастае адтуль цукар: чатыры кавалкі, восем... З хвіліну думае нешта, зірнуўшы ў столь вагона, і, к здзіўленню салдата, высыпае яму ў кацялок увесь цукар з мяшочка.