— Ехаць у Суднікі мне было далёка: 38 кіламетраў. Я шкадаваў, што не атрымлівалася. І тут навіна: у Ільі адкрываецца школа з музыкальным аддзяленнем. Мы з бацькам пагутарылі з тамтэйшым настаўнікам Дзмітрыем Купрыяновічам і прынялі рашэнне. Я паехаў на вучобу ў Ілью, там жыў у інтэрнаце. Чым займацца далей, не абмяркоўвалася. Толькі музыкай! Скончыў Гродзенскае культпрасветвучылішча, 42 гады адпрацаваў на адным месцы мастацкім кіраўніком у Сцешыцкім Доме культуры. У нас з маёй Лідзіяй Раманаўнай там быў сямейны падрад, — ківае Мікалай Мікалаевіч у бок жонкі, — яна ўвесь гэты час загадвала СДК.