— Люцыян Станіслававіч, вы зараз дакранаецеся да мяне… у тым самым сэнсе? – раптам весела прашаптала Яўгенія. Корвус адскочыў, быццам ягоныя рукі абдало кіпнем, і спалохана замармытаў, не падымаючы вачэй: