Пабягуць сяляне туды, куды пастух скажа, а жывёла ужо сканае да гэтага часу. Ляжыць, нібы жывая, не уздутая, не пакусаная, але бездыханная. Заплачуць жанкі, спахмурнеюць мужчыны, ды позна ўжо галасіць. Так за нейкіх пару тыдняў усю жывёлу і выкасіла. Засталося на вёску пару кароў ды адзін бычок-пярэзімак, які весела выбрыкваў на лузе, нібы быў замоўлены ад усялякіх пошасцей і паморку.