Восеньская аперацыя ў Шампані і Артуа, якая рыхтавалася доўга, скрупулёзна і старанна, з тым каб ажыццявіць «буйны стратэгічны прарыў, які будзе мець неабходным следствам вызвалення нацыянальнай тэрыторыі» Францыі[4], не ўвянчалася поспехам.