Манаграфія прысвечана ўзаемадзеянню беларускіх і расійскіх партызанскіх фарміраванняў у гады Вялікай Айчыннай вайны. Упершыню ў гістарыяграфіі зроблена спроба сістэмнага і комплекснага даследавання сумесных дзеянняў партызан Беларусі і Расіі на працягу 1941–1944 гг. па арганізацыі і ўмацаванні партызанскіх атрадаў, брыгад, часовых злучэнняў пры нанясенні ўдараў па камунікацыях германскіх войск і яго апорных пунктах (гарнізонах, паліцэйскіх участках, валасных управах), пры адбіцці карных экспедыцый акупацыйных сіл.