Віленскі біскуп бачыў, як моцна беларусы, якіх шмат было ў ягонай дыяцэзіі, пазбаўленыя добрай душпастырскай апекі на зразумелай для іх мове. Улічваючы гэта, ён заснаваў у 1923 г. кляштар у Друі, які па задуме павінен быў мець беларускі характар і ад якога распачалася надзвычай багатая гісторыя службы марыянаў на Беларусі. Улічваючы невялікі памер гэтага рэферату, амаль уся ўвага будзе засяроджана менавіта на гэтым марыянскім асяродку ў Друі. Асаблівая ўвага, да таго ж, аддаецца першаму, міжваеннаму перыяду ягонага функцыянавання з тае прычыны, што гэты перыяд быў асабліва плённы на апостальскія справы. Друйскі кляштар паклаў пачатак прысутнасці марыянаў у Вільні, а таксама місіянерскай паслугі ў Харбіне (Манджурыя), а ў пасляваенны перыяд – працы сярод беларускай эміграцыі ў Лондане. На ўсіх гэтых абшарах апостальскай дзейнасці надзвычай выбітным чынам вызначыліся многія беларускія марыяне.