Слухачы былі ўражаныя ня толькі мастацкім талентам пісьменьніка, але і той непадробнай шчырасьцю і сумленнасьцю, якімі былі прасякнутыя яго словы, калі ён распавядаў пра свае дзіцячыя мары, пра гісторыю сваёй сям’і. Наўрад ці мог пакінуць кагосьці абыякавым яго аповед пра тое, як ў 1933 годзе яго дзед Максім і яшчэ 17 мужчын па матчынай лініі былі рэпрэсаваныя і расстраляныя па сфальсыфікаванай справе. І як потым ён шукаў у архівах КДБ хоць якую-небудзь інфармацыю пра гэта.