Карова Жута ў Альгерда не паварочваецца на паратунак рахманай сіротцы, не памірае пакорліва, каб уваскрэснуць яблынькай, не мільгае бездапаможна вогненна-крывавым кадрам на ферме, а паўстае. Ашалелая, выходзіць у горад, каб адпомсціць УСІМ. І памяняць УСЁ.