Я ніколі не быў рэлігійным фанатыкам, не прымаю Бога такім, як яго малююць, але з маленства хадзіў да споведзі, засвоіў мудры кодэкс хрысціянства — дзесяць запаведзяў чалавечнасці, дабра і сумлення — і, як мог, кіраваўся імі. Усё, што ў мяне засталося, закладзена ў маім, не падобным на сённяшні, Глуску. Усё добрае пасеялі святары, вечная ім памяць, Зубковіч і Стаўровіч”.