Разам і ўсіх — “Полымя”, “Нёман”, “Маладосьць”, “Крыніца”... Усё гэта пад лозунгам нібыта “дзяржаўнай эканамічнай выгады”. Няйначай меркавалася за кошт замены рэдактараў і некалькіх работнікаў рэдакцый закупіць недастаючыя тысячы тон дызельнага паліва для сяла ці закупіць сотні тон нявырашчанага хлеба... Усе разумеюць, што справа тут не ў “эканоміцы”, часопісы вінаватыя ўжо тым, што яны беларускія і што расказваюць пра беларускае, а трэба... Ніхто ня ведае, што “трэба”, але адно ясна: пісьменьнікаў пазбавілі яшчэ некалькіх пунктаў матэрыяльнага і духоўнага гнездаваньня.