Па-другое, мае сэнс парупіцца пра імідж гэтых мясцін. Сёння Мікалаеўшчына прымае мясцовых турыстаў, ды і тых, як ні круці, няшмат. Праводзяцца імпрэзы рэгіянальнага, часам — рэспубліканскага маштабу. А вёска магла б быць пляцоўкай нацыянальных і міжнародных фэстаў, збіраць гасцей з-за мяжы. Мо каб такі рэбрэндынг адбыўся, трэба надаць Коласаўскаму запаведніку новы статус? Так склалася, што Беларусь мае двух літаратурных геніяў, якія нарадзіліся ў адзін год і ў адным рэгіёне — на Міншчыне. І, скажам шчыра, усталявалася думка, што Купала — нумар першы, а Колас — другі. З гэтай прычыны Мікалаеўшчына знаходзіцца ў ценю Вязынкі. Мяркую, гэта несправядліва. Мікалаеўшчыну трэба “ўраўнаваць” з Вязынкай. Скажам, стварыць тут… парк “Новая зямля”. Гэта будзе нешта падобнае да Пушкінскага запаведніка ў Міхайлаўскім, што на Пскоўшчыне, дзе звычайны, але ў пэўным сэнсе характэрны “эталонны” рускі ландшафт апаэтызаваны віртуальнай прысутнасцю нацыянальнага генія.