КРЫЛЫты здымаеш убор вечаровыгорнеш да сьценаў тварна тваіх плячох аксамітныхмне бачны падвоены шнаря хочу заплакаць ад болюзаснуўшы пазбыцца чардзе твае крылы —спакмень былых лятункаў і мар?дзе твае крылы —спакмень маіх колішніх мар?дзе твае крылы —спакмень маіх колішніх мар?колісь нам часу ставалаа сёньня клопатаў шматдаводзіць пра бель чорных варонаўі пра дужых пражэрлівы кшталтз нас кожны нештачка страціў —у полі з вар'яцтвам ваярчуеш а дзе твае крылыспакмень маіх колішніх мар?дзе твае крылы —спакмень маіх колішніх мар?дзе твае крылы —спакмень маіх колішніх мар?не цікавяць мяне наагул твае грошыне хачу пра мужоў нават чуцьбаішся ты вышыняў, дый голых аконня любіш ані чуцьі можа заўтра ўсё дымам сядзеавалодае домам пажарне ўратуюць нас тыя крылы —спакмень маіх колішніх мардзе твае крылы —спакмень маіх колішніх мар?дзе твае крылы —спакмень маіх колішніх мар?