Існуе такі прыгожы выраз, што ў пачатку 1920-х гадоў Віцебск на некаторы час стаў беларускім Парыжам. Тады ў гэтым невялікім правінцыйным горадзе стварыліся ўнікальныя ўмовы для развіцця мастацкіх з’яваў сусветнага маштабу. Тут дзейнічала вышэйшая мастацкая навучальная ўстанова, у якой развіваліся навейшыя на той час эстэтычныя ідэі, у тым ліку зараджаўся дызайн сучаснага тыпу, быў адкрыты адзіны ў савецкай краіне музей сучаснага мастацтва, нарэшце, працавала нават філармонія.