У палеміцы на старонках польскамоўных часопісаў у 1844–1845 гадах, у якой бралі ўдзел Шэмеш, Крашэўскі, Грабоўскі, Смакоўскі, не было адзінства наконт месца і сацыяльнага асяроддзя, якія б прапанавалі спрыяльныя для ўздыму мастацтва ўмовы. Грабоўскі сцвярджаў, што “ніводзін горад у нас не мае ўмоў зрабіцца калыскай нацыянальнага мастацтва, хутчэй наадварот, правінцыя, пастаянны прытулак больш культурнага і заможнага класа, можа даць мастакам больш матэрыяльных пераваг.