Кожны думаў пра тое, на колькі ім удасца прасунуцца ў задуманай справе, пакуль не аб’явіцца доктар Блюм – тады ўсё гэта страціць сэнс. Але пакуль доктар Блюм не аб’яўляўся, і можна было самім пісаць працяг гэтай гісторыі. Гэта натхняла. І досьвіткам, натхнёныя, яны рушылі да ракі.