“Пасядзі са мной на разьвітаньне, — папрасіў Сыс, — калі наступны раз прыедзеш? Заўтра?” — “Заўтра я не магу.” — “Чаму? Прыедзь заўтра! У мяне адчуваньне, што калі заўтра не прыедзеш, то яшчэ ня хутка ўбачымся. А я ж табе павінен яшчэ столькі расказаць… Вершы навучыць пісаць!” — “Я ж казала, у мяне заўтра экзамен.” — “Калі?” — “А дзявятай.” — “Прыедзь адразу пасьля здачы.” — “Толік…” — “Ладна, не тлумач. Тады давай пасьлязаўтра, добра? Толькі абавязкова!” — “Я пастараюся…” — “Я сам табе патэлефаную.” — “Звані.” — “Ну, значыцца, да пасьля экзамену, так?” — “Ага, да пасьля…”