Аднак, безумоўна, можна зразумець жаданне маладых аўтараў як мага хутчэй пачаць друкавацца, часцей бачыць сваё імя на старонках кніг, перыядычных выданняў і ў Інтэрнэце, чуць свой голас па радыё і бачыць свой твар па тэлебачанні (праўда, “супрацоўніцтва” з апошнім па агульнавядомых прычынах у абсалютнай большасці сучасных творцаў не атрымліваецца). У цэлым падобнае імкненне творцаў выглядае даволі натуральным і звязана ў першую чаргу з юнацкім максімалізмам або з яго непераадоленымі “рэшткамі” ў сталым узросце.