Акрамя паланчакоў ўкраінскага паходжання былі сярод нас і палякі. Па першае, гэта дырэктар і заснавальнік поланскай школы Сасноўскі (магчыма, Стэфан?). Яго добра памяталі мой дзед і бабка. Ён прыехаў сюды ў 1920-х з мэтай пабудаваць школу за грошы, выдадзеныя польскім урадам. На жаль, з прыходам Саветаў дырэктара Сасноўскага напаткаў трагічны лёс. Яго забраў НКУС, і ён быў закатаваны. У папярэднім артыкуле я ўзгадвала пра палякаў Рапацкіх, якія жылі ў поланскім фальварку. Рапацкія прыехалі ў Поланск у 1920-х з Львова. У 1940 іх таксама забралі Саветы і перавезлі ў польскія спецпасяленні ў Архангельскай вобласці. У 1941, паводле дамовы з Еўропай, маці, дачцы і малошым сынам дазволілі выехаць у Лондан, у той час, як бацьку і старэйшага сына пакінулі ў Архангельскай вобласці. Пра гэта можна давецацца і са спісу сталінскіх ахвяр.