Паколькі Васька быў катом наўздзіў санлівым ды, акрамя таго, і не вельмі давяраў гэтым падшывальцам са двара, наважыўся ён быць зусім абыякавым да ўсіх іх заклікаў. Быццам і не бачыць і не чуе іх. Ляжыць сабе, як байбак, і мурлыча пад нос, соладка жмурачы зялёныя вочы. А каб адчуваць сябе ў поўнай бяспецы, запоўз у самы куток пад канапку і толькі пушысты хвост выставіў напаказ, паказваючы тым поўную знявагу над адчайнымі авіятарамі.