Птушкі могуць выкарыстоўваць залежны ад святла магнітны компас, які забяспечвае іх інфармацыяй пра размяшчэнне геамагнітных палёў. Існуюць гіпотэзы, што такі компас змешчаны ў сетчатай абалонцы вачэй (рэціне) птушак і працуе на аснове зменаў у рэцэптарных малекулах вока з удзелам святла і крыптахромаў, які лічыцца асноўным вядомым магнітарэцэптарам не толькі ў птушак.