Святы Ян Павел ІІ казаў пра цывілізацыю смерці, называючы парадаксальнай і несправядлівай сітуацыю, калі побач з багатымі грамадствамі шырокія колы людзей галадаюць і жывуць у крайняй нястачы (пар. Redemptor hominis 6). Святы Айцец у сваім навучанні не абмяжоўваецца толькі сцвярджэннем факту ўбоства і нястачы. Ён дае таксама канкрэтныя грамадска-эканамічныя прапановы вырашэння гэтай праблемы, аб якіх мы ўжо пісалі, а таксама прапановы маральнай прыроды.