Драма Міколы Арахоўскага набывае прыкметы філасофскай "антыдрамы" і антыўтопіі - папярэджвае пра магчымасць дэгуманізацыі, распаду маралі, калі людзі забудуцца на такія простыя грамадскія "рэгулятары", як давер, спагада, разуменне...