Тэрытарыяльная структура сусветнага гаспадаркі развівалася на працягу доўгага перыяду. У XIX ст. па ўсіх паказчыках вылучалі Еўропу, то ёсць сусветную гаспадарку мела моноцентрический характар. У ХХ ст. з'явіўся яшчэ адзін цэнтр Сусветнага гаспадаркі - ЗША, які неўзабаве заняў вядучыя пазіцыі. Пасля Другой сусветнай вайны буйнымі гаспадарчымі цэнтрамі сталі Кітай, Японія, Індыя, Канада, Мексіка, Бразілія, а цяпер - «новыя індустрыяльныя краіны »(Ніс) - Паўночная Карэя, Тайвань, Ганконг, Сінгапур.