І вось аднойчы ў сям’і вандроўніка нарадзілася маленькая дзяўчынка. У яе былі такія ж зялёныя вочкі, як у цябе, мая маляўка! Маладая Мама вельмі любіла сваю Малую. Кожны дзень яны выдумлялі што-небудзь цікавае: лавілі матылёў, кармілі рыбак, што лёталі вакол, спявалі разам з птушкамі і марылі аб тым дні, калі змогуць разам узняцца ў неба. Тата-Вандроўнік прывозіў ім розныя падарункі з далёкіх краін і імкнуўся часцей цешыць іх. Набліжаўся Татаў дзень нараджэння. Маладая Мама і Малая прыдумалі падарыць Тату шалік, бо яму часта прыходзілася наведваць краіны, якія былі не вельмі ўжо і цёплыя. Яны сабралі шмат рознакаляровых травінак, лісця і кветак, і пачалі працаваць. Шалік павінен быць вельмі доўгі і шырокі, каб Таце было ў ім утульна і цёпла.