Касцёл шчасліва перажыў ліхалецці сацыяльных узрушэнняў, у тым ліку рэвалюцыю, Грамадзянскую вайну. Апошнім ксяндзом, які ў ім служыў, быў Аляксандр Астрамовіч, вядомы як клерыкальны паэт Андрэй Зязюля. Ён пісаў вершы, вёў казанні ў касцёле па-беларуску. За што яго часта пераводзілі з аднаго месца службы ў іншае. Аляксандр Астрамовіч актыўна займаўся грамадскай дзейнасцю, удзельнічаў у сходзе, які заснаваў Беларускую Народную Рэспубліку. У ліку прыярытэтаў для ксяндза-патрыёта стаў клопат пра адкрыццё беларускіх школ. Вядома, што Аляксандр Астрамовіч памёр у Сянне. Па адной з версій ён пахаваны на Сенненскіх могілках.