Ён яшчэ на нешта спадзяваўся, надта ж не хацелася зноў у далакопы. Тройчы бегаў да трансфарматарнай будкі, думаў, што абыдзецца, што гэта проста так выбівае фідэр. Пстрыкаў кнопкамі і тузаў туды-сюды рубільнік. Але фідэрны аўтамат – аўтамат ён і ёсьць аўтамат – быў няўмольны. Па-вайсковаму казённа і суха пстрыкаў схаванымі ў яго ахоўным чэраве металёвымі сківіцамі і выключаўся. І нечага было спадзявацца на цуд.