Дзіцём і маладзёнам перажыў Сэбасьцьян Хафнэр першую сусьветную вайну, галопавую інфляцыю 1923 году, радыкалізацыю палітычных, партыяў і паўставаньне нацыянал-сацыялізму. У 1938 ён эміграваў у Англію, бо пачуваў сябе "на дуэлі" з Трэцім Райхам, хоць і ня быў перасьледаваны з палітычных альбо расавых матываў. Зь яго спадчыны ўзятыя гэтыя ўспаміны пра першыя тры дзесяцігодзьдзі жыцьця, успаміны, якія ён перанёс на паперу ўжо ў 1939 годзе. Са свайго эмігранцкага далёка і адначасна пад уражаньнем непасрэдна перажытага малады Хафнэр празорліва адсочвае надыходзячую катастрофу. Той, хто хацеў распазнаць аблічча лёсу, бачыў яго яшчэ перад 1933-м годам.