Дагавор пацвярджаў усе прывілеі, прадстаўленыя остзэйскаму дваранству шведскім урадам: дваранства захавала сваё самакіраванне, саслоўныя органы і г. д. Асноўныя палажэнні дагавора: Вечны і неразрыўны мір паміж царом рускім і каралём шведскім і іх пераемнікамі; Поўная амністыя з абодвух бакоў, за выключэннем казакоў Мазепы; Усе дзеянні спыняюцца ў 14-дзённы тэрмін; Шведы саступаюць у вечнае ўладанне Расіі: Ліфляндыю, Эстляндыю, Інгерманландыю, частку Карэліі; Швецыі вяртаецца Фінляндыя; Свабода веравызнання на гэтых тэрыторыях.