Аляксей распяваецца: “Чаму ў якасці рэпетыцыйнай бяру “песняроўскую” “Вераніку” (на канцэрце буду яе спяваць)? Яна дазваляе акуратна разаграваць звязкі”. А касцяк яго праграмы складаюць правераныя часам шлягеры: “Адкажы мне, чаму...”, “Люблю цябе да вар’яцтва”, “Уварвацца ў неба”. Праз нейкі час Хлястова змяняе на сцэне Афанасьева, якая прыехала ў горад крыху пазней за яго. Надыходзіць яе чарга рэпеціраваць...