У асобе Аркадзя Куляшова магілёўская зямля, светлая, прыгожая, у бярозах і соснах, дала свету вялікага паэта, які любіў і шанаваў матчыну мову, на ёй, роднай, пявучай, стварыў неўміручыя творы. На жаль, даўно няма з намі гэтага чалавека, але жыве, звініць яго паэзія, з крыніц якой кожны жадаючы можа наталіць прагу сваёй душы. Як і ўдумацца ў глыбокія радкі яшчэ аднаго знакамітага беларускага паэта Пімена Панчанкі: