Паездкі ў юнацтве на азёры і на Нёман. Старэйшы брат заўсёды з сабой браў, і гэта была самая вялікая асалода. Я ня быў у піянэрскіх лягерах, летам заўсёды прыяжджаў да дзеда і бабы Мілінкевічаў у Берштаўскую гміну. Запомніліся народныя сьвяты, вясельлі, якія гралі па ўсіх правілах. І танцы. Асноўныя дзіцячыя ўспаміны для мяне — гэта вёска, хаця я нарадзіўся ў Гародні. А самы важны ўспамін — расповеды дзеда Аляксандра Мілінкевіча. Ён быў сынам і ўнукам паўстанцаў 1863 году. Ягонага бацьку і дзеда рэпрэсавалі, выселілі зь вёскі.