Заўсёды, калі іду ў пілігрымку, напачатку здаецца, што няма істотнага эфекту. Гэта проста дарога, па якой ідуць многія. Хтосьці — з малітвай, хтосьці — з цікаўнасці, хтосьці — каб быць побач з сябрамі… І толькі калі вяртаешся дамоў, разумееш, што ты ўжо іншы, напоўнены супакоем, радасцю і незразумелым, здавалася б, беспадстаўным адчуваннем гармоніі. Гэтая дарога ўжо змяніла цябе, на некаторы час або і на ўсё жыццё…