У канцы цэнтральнай навы ўзвышаўся да самага скляпення вялікі мураваны алтар з абразом апекуна Наваградка — Арханёла Міхала ў сярэбранай шаце, перад ім вісела вялікая сярэбраная "вечная" лямпа. Згадаем, што касцёл падчас закладкі быў асвечаны ў гонар св. Яцка. Назва храма змянілася ў другой палове ХУІІІ ст, калі будавалі новы касцёл пасля вялікага пажаруў 1751 г. Асаблівае ж ушанаванне Арханёла Міхала ў Наваградку пачалося значна раней, пасля вайны 1654—1660 гг. Існавала легенда, што Арханёл Міхал, з’явіўшыся ў сне начальніку маскоўскага войска Хаванскаму (па іншай версіі, Цыцыянаву), уратаваў горад ад знішчэння. Старадаўні, моцна пашкоджаны абраз у 1991—1992?. трапіў у рукі варшаўскіх рэстаўратараў і быў даследаваны Марыяй Каламайскай. Па надпісе і гербе, награвіраваным на металічным панцыры Арханёла, яна вызначыла час стварэння гэтай аздобы абраза (1662 г.) і імя фундатара. Ім аказаўся ваявода Смаленскі, староста Ашмянскі, скарбнік Вялікага Княства Літоўскага Адам Мацей Саковіч, увекавечаны Генрыкам Сянкевічам у вядомым рамане "Патоп" (у вельмі адмоўным святле) як верны слуга і прыяцель князя Багуслава Радзівіла.