ХХІ стагоддзе задае шалёныя тэмпы жыцця. Прачынаючыся зранку, чалавек уступае ў нястрымную штодзённую гонку, якая спыняецца толькі тады, калі прыходзіць сон. Усё часцей мне сустракаюцца людзі, якія скардзяцца на тое, што ў іх не хапае часу: на малітву, на родных, на адпачынак, на нядзельную Імшу. Сапраўды, сёння час для многіх стаў недасягальным каштоўным скарбам. Але цікава, што нават пры такім раскладзе ў некаторых атрымліваецца яго марнаваць.