Замітусіліся служкі, прыносячы на стол заказаныя стравы. Сам Самуіл жвава бегаў разам з імі. Для кожнага наведвальніка карчмы ў яго былі прыхаваны цёплая ўсмешка і дасціпнае вострае слоўка. Ён пачуваў сябе ў сваім асяродку як рыба ў вадзе.