Чым больш метадаў задзейнічана, тым лепш, бо не сакрэт, што існуе некалькі тыпаў адоранасці і ў поле зроку настаўніка часцей за ўсё трапляюць дзеці з яўна выяўленай адоранасцю. Такім дзецям уласцівы добрая памяць, багаты слоўнікавы запас, цікаўнасць (пазнавальная патрэба), гнуткасць мыслення, шырокі кругагляд, упартасць у дасягненні выніку, здольнасць да аналізу і сінтэзу, класіфікацыі з’яў, працэсаў, мэтанакіраванасць, здольнасць да прагназавання і г.д. Аднак спецыялісты сцвярджаюць, што колькасць такіх яўна адораных дзяцей складае прыкладна 1—3% ад агульнай колькасці. Разам з тым ёсць яшчэ адоранасць схаваная, якая існуе як патэнцыяльная перспектыва развіцця здольнасцей дзіцяці. Мяркуецца, што агульная колькасць яўна і няяўна адораных дзяцей складае прыкладна 20—25% ад агульнай колькасці навучэнцаў. У гімназіі гэты паказчык, канечне ж, вышэйшы. І не прапусціць такіх дзяцей — задача псіхолага-педагагічнай службы.