Пачуццё святасці вельмі цяжка перадаць у свеце, у якім аніякая святасць не ў пашане. Таму велізарную ролю адыгрывае сям’я з яе шанаваннем традыцый. Дзеці прымаюць ад бацькоў, што ў нядзелю не працуюць. У нядзелю ўся сям’я ідзе ў касцёл, а пазней – сямейны абед (адзіная магчымасць на працягу тыдня, калі ўсе могуць сабрацца і пабыць разам пры стале). І гэта павінна быць культывавана і перададзена чарговым пакаленням як непарушальнае і святое.