У палітычнай плоскасці габрэйская абшчына, асабліва яе эліта, была схільная да мірнага суіснавання з уладай, значыць да супрацоўніцтва з палякамі. Некаторыя з іх нават заклікалі да добраахвотнай польскай асіміляцыі. Многія з габрэяў стаў шчырым польскім патрыётам (габрэй па паходжання, паляк па усведамленнем, густам. Але такая тэндэнцыя ў габрэйскай суполцы працягвалася толькі да пачатку 90-х гг Гэта абумоўлена тым, што ў польскім руху пачаў расці антысемітызм. Рэакцыяй на яго стала распаўсюджванне ідэй сіянізму. Ідэалам сіяністаў было стварэнне яўрэйскага дзяржавы ў Палестыне, а галоўнай мэтай у Галіччыне - барацьба за захаванне яўрэйскай нацыянальнай ідэнтычнасці. Такое змяненне прыярытэтаў у габрэйскім руху адбілася і на ўкраінскай-польскім канфлікце: яўрэі ў ім занялі пераважна нейтральную пазіцыю, а дзе падтрымлівалі ўкраінскі.