Аўтар кнігі “1812. Трагедия Беларуси, прафесар Анатоль Тарас адзначыў, што вайна 1812 года ахапіла толькі дзве этнічныя губерні Расіі і сем этнічных губерняў Беларусі. Аднак у рускай палявой арміі з 541 тысячы чалавек больш за 200 тысяч складалі ураджэнцы Беларусі. З прыходам на Беларусь Вялікай арміі да Напалеона пацягнуліся амаль ўсе беларусы — шляхта спадзявалася на адраджэнне ВКЛ, сялянства чакала волю і адмену паншчыны, мяшчанства — буржуазных рэформаў, а святарства — ліквідацыі дыктату рускай праваслаўнай царквы. “Аднак імператар Францыі толькі паспеў адрадзіць ВКЛ і паабяцаў пасля вайны адмяніць прыгонны стан сялянства. Параза Напалеона ў Беларусі прывяла да пачатку канфіскацыі шляхецкай маёмасці, кансервацыі прыгонніцтва і эканамічнага спусташэння нашага краю. Усё гэта стала трагедыяй для Беларусі, — падкрэсліў Тарас.