Чытаючы свае вершы, узга-дваў Галаскок момант іх нара-джэння. Напрыклад, пра адзін з любімейшых вершаў зяльвян, крэда сапраўднага мужчыны “Запавет”, сказаў: “Неяк пабачыў, як маладая жанчына пераходзіла дарогу з пустым вядром. Падумалася: можа, і недарэчная прыкмета, але ўсё ж старэйшая кабета такога б не зрабіла. І нарадзіліся радкі: