Валянціна Анатольеўна папрасіла блаславення, калі была ў адным з манастыроў, (а ўсяго яна іх наведала 12), і ўзялася за справу. Перашкод было многа, але на просьбы гэтай шчырай, добразычлівай жанчыны людзі адгукаліся з ахвотай. І ў тым, што сёння каплічка выглядае як цацка, ёсць уклад Уладзіміра Мадзялы, Канстанціна Раслевіча, Валерыя Янчака, Мікалая і Людмілы Лукашэвічаў, Віктара Малевіча, Васіля Зубрыцкага, Мікалая Яшкевіча, Алега Мінайлы, Андрэя Кішэні. Убачыўшы, з якім імпэтам узялася старэйшына за справу, вяскоўцы панеслі ахвяраванні на храм, і зараз усе рады таму, што так ладна атрымалася зрабіць богапажаданую справу. У Вялікую суботу перад Вялікднём, на Каляды і Радуніцу каплічку наведвае настаяцель Свята-Пакроўскай царквы айцец Георгій Мялешка. На малебен збіраюцца ўсе вяскоўцы і кажуць, што на гэтым стагоддзямі намоленым месцы малітвы хутчэй даходзяць да Госпада.