Нашы курсы заўсёды выліваліся ў такую форму: паколькі мы былі адукаваныя, то бралі індывідуальны план і рыхтаваліся па ім. Гэта што значыць?.. Вельмі актыўнае наведванне ўсіх выстаў, якія праходзілі там на той момант. А час быў пераломны, сітуацыя разагравалася. Ужо “перабудова”, ужо Міхаіл Гарбачоў, і мы, канешне, уліліся актыўна ў грамадскую дзейнасць у Маскве. Гэта першыя мітынгі ў Лужніках, пад аховай коннай міліцыі, вайскавікоў, нас стаяла там сотня тысяч людзей. Мы слухалі Барыса Ельцына і бачылі яго ўжывую, мы бачылі Андрэя Сахарава, Анатоля Сабчака, Гаўрыіла Папова, прадстаўнікоў войска, якія падымалі праблемы ўтылізацыі пад Архангельскам ядзерных рэактараў з падводных лодак, што былі толькі заглушаны. Вось гэта ўсё у нас таксама выкрысталізоўвала нейкія адносіны да сябе і да становішча спраў.