Сам Пётр Цімафеевіч быў паранены ў нагу, і яго зноў адправілі ў шпіталь, на гэты раз у Саратаў. Словы мясцовых медыкаў для дваццацігадовага хлопца гучалі як прыгавор: нагу трэба адразаць. Выратаваў яго толькі шчаслівы выпадак, дакладней - знаёмы ўрач-зямляк, з якім Пётр Трамбіцкі сутыкнуўся ў шпіталі. Той агледзеў нагу, сказаў, што пангрэна ёй не пагражае, і параіў не згаджацца на ампутацыю. Пятра Цімафеевіча ўжо збіраліся везці на аперацыю, але ён угаварыў урача не аднімаць нагу і не пакідаць яго на мыліцах на ўсё жыццё.