Ад ідэі да рэалізацыі праекта прайшоў усяго месяц. На прасторах інтэрнэту знайшлі патрэбныя чарцяжы, памеры лялек. Іна Казей і Таццяна Куніцкая адшукалі непатрэбную скрыню, з густам аклеілі шпалерамі, пашылі лялек-акцёраў. Праўда, каб яны маглі з’яўляцца і знікаць за “шырмай”, давялося выпілоўванне адтулін у фанеры даверыць мужчынскім рукам. Бацькі таксама горача падтрымалі гэтую ідэю, дапамагалі шукаць лапікі падыходзячай тканіны, шыць лялькі.