У жыцці многае змянілася. Вядома, тэатр павінен гэта ўлічваць. Не пераймаць, не займацца малпаваннем, а прапаноўваць — сваё. Мы прызвычаіліся да беднага ўмоўнага тэатра (маўляў, мы сыграем!), але хараство на сцэне павінна выяўляцца ва ўсім — у афармленні, у касцюмах, у рэжысуры. Усё павінна быць вартае. Калі мы хочам вырасціць разумнага, адукаванага, культурнага чалавека з пачуццём уласнай годнасці, нельга апранаць дзіцёнка ў старое паліто і збітыя чаравікі. Сучасны тэатр — гэта тэатр, які мысліць па-сучаснаму. Сёння галоўнае — зразумець, што свет шырокі і размаіты.