Сяргей прыязджае ў горад Чардынь. Павятовае паселішча Пермскай губерніі. Горад — на правым беразе ракі Колва. Ёсць пэўнае падабенства з вядомым з маленства Клецкам. Хаця і адрозненняў хапае. Тады, у 1903 годзе, у Чардыні пражывала амаль 4 з паловай тысячы чалавек. Амаль усе жыхары – праваслаўныя. Цэркваў каменных у горадзе ажно 7. Каля Успенскай царквы – каменная капіца, якую пабудавалі на месцы пахавання 85 чалавек, што загінулі ў бітве рускіх з нагайскімі татарамі іх на Чарды ў 1547 годзе. Дзіўныя гістарычныя паралелі. У 1503 годзе Клецк быў спалены крымскімі татарамі. А ў 1506 годзе татары разбіты войскамі Вялікага княства Літоўскага. Наўрад ці звярнуў увагу на гэтыя акалічнасці юны даследчык. Хаця мо і паспеў зрабіць кароткую экскурсію па горадзе, што стаяў “на сямі ўзвышшах”…