— Для мяне 26 красавіка — дзень тугі па юнацтву і роднай вёсцы Хлеўна, што на Кармяншчыне. Прыгожы быў населены пункт, каля 200 дамоў, свая школка. Зараз там ніхто не жыве: усіх перасялілі ў розныя месцы. Нямала землякоў апынулася ў вёсцы Ціхінічы пад Рагачовам. Там мае сёстры, часам сустракаемся з аднакласнікамі і сябрамі дзяцінства. Не магу сказаць, што ў Дрычыне не падабаецца, але ўсё ж сюды прывялі не лепшыя абставіны. Удзячны аднавяскоўцам, што тады, у 1990-м, аказалі падтрымку. Калі б не спагада і разуменне мясцовых жыхароў, было б яшчэ больш цяжка.