Нарэшце закончыў паэму непер-спектыўнай вёскі. Напісалася яна нечакана і на адным дыханні. Падаў герояў знутры, каб не расцягваць яе ў аб’ёме, хаця, як бачу, паглыбляць яе можна бясконца. Але ці варта? Атрымаецца цэлая эпапея. Відаць, наогул спынюся, а каб яна мяне не трывожыла, засяду за новую рэч.