Калі ўзгадаць першыя спробы нармалізацыі сучаснай беларускай мовы, зробленыя Тарашкевічам у ягонай граматыцы, мы ўбачым, што перавага надавалася канчатку –аў і яго варыянтам перад усімі іншымі. Прычына гэтага палягае ў тым, што Тарашкевіч абапіраўся на заходнебеларускія гаворкі, у якіх гэтыя канчаткі дамінавалі (тут, праўда, трэба зазначыць, што гэта былі першыя спробы нармалізацыі, бо граматычная сістэма толькі пачынала складацца. Узгадайце разнабой з канчаткамі на старонках “Нашай нівы”, напрыклад).