— Адным з галоўных этапаў з’яўляецца напісанне непасрэдна ўсіх рэплік дыялогаў для сцэнічных герояў. За аснову бярэцца зыходны тэкст, які дапаўняецца або мяняецца ў залежнасці ад сюжэту задуманага паказу. Актыўна выкарыстоўваецца лексіка ўжо вывучаных тэм, такіх як “Знешнасць”, “Сям’я”, “Сябры”, “Мой распарадак дня” і інш. У сцэнарый уключаецца таксама і аўтэнтычны матэрыял, прыдатны для сюжэта тэатралізаванага паказу: вершы, песні. Гэта дазваляе пашырыць лексічны запас навучэнцаў і спрыяе развіццю іншамоўнай камунікатыўнай кампетэнцыі, — заўважае педагог. — У сцэнарыі абавязкова паказваецца афармленне сцэны для кожнага эпізоду і яго музычнае суправаджэнне. Асобна абмяркоўваюцца дэкарацыі і касцюмы персанажаў. У вырабе неабходнага рэквізіту прымае ўдзел увесь творчы калектыў, а гэта ўжо спрыяе развіццю сацыяльнай кампетэнцыі.