Гэта і ёсьць – дэфект галоўнага люстэрка. Яго зрабіў чорт. А вучні і пасьлядоўнікі чорта, — цытую далей, — “паўсюль бегалі з тым люстэркам і, нарэшце, не засталося ніводнае краіны, ніводнага чалавека, якія б не адлюстраваліся ў тым люстэрку скрыўленымі”. Тады паплечнікі чорта паляцелі на неба, яшчэ і там хацелі пазабавіцца. Але люстэрка адлюстроўвала такія страхоцьці, вытварала такія грымасы, што ажно выпала з іхніх рук, бразнулася аб зямлю і разьбілася на мільёны аскепкаў. “І тыя аскепкі нарабілі яшчэ большай шкоды, чым само люстэрка.” Яны лёталі скрозь па сьвеце, і калі траплялі каму ў вока, то “чалавек з такім аскепкам у вачах бачыў усё перакручаным, або толькі самае ліхое, бо кожны аскепак меў тую ж сілу, што і цэлае люстэрка. Некаторым людзям аскепак трапляў у сэрца… і сэрца ператваралася ў маленькую сьняжынку… А па сьвеце лётала яшчэ шмат такіх аскепкаў…”