Раскрываецца сэрца, святлее душа, калі чытаеш любоўную лірыку Андрэя Божуля. Яна ў яго сапраўды багатая, узнеслая, шчырая, паэтычная. А паэзія – гэта мастацтва, гэта хваляванне, гэта пачуцці, якія ідуць ад сэрца і спасцігаюцца праз душу. Як тонкі лірык-рамантык аўтар умее бачыць, слухаць, адчуваць, ідэалізаваць і заключаць убачанае, адчутае, перажытае ў слоўную мастацкую агранку, адточваючы вобразы, шліфуючы народжаную думку.