Калі маладзейшыя займаюцца сваімі справамі, бацькі надоўга застаюцца ўдваіх. Ім не сумна, бо сагравае шчырасць пачуццяў, якая аб’яднала два лёсы на доўгія 50 год. Муж любіць займацца садам. Сам прышчэпвае яблыні, якія потым радуюць сакавітым ураджаем. Мінулагодняга хапіла да канца мая. Многа лясных дзічак дзякуючы старанням Васіля Антонавіча ператварылася ў культурныя сарты. Некаторыя ён перакапаў на сядзібу, іншыя так і засталіся далёка за вёскай. Магчыма некалі здзіўлены падарожнік паспытае смачны плод сярод соснаў і бяроз, не разумеючы, адкуль у дзікай прыродзе салодкія яблыкі. І ў думках падзякуе невядомаму садоўніку за добрую справу.