Ужо на працягу некалькіх гадоў як у Паўсюдным Касцёле, так і ў нас практыкуецца гэтак званае „Духоўнае ўсынаўленне”, якое заключаецца ў малітве за дзяцей, жыццё якіх знаходзіцца ў небяспецы, а таксама за іх бацькоў. Яна трывае дзевяць месяцаў, і больш урачыста мы распачынаем яе на Звеставанне Пана. Чым жа канкрэтна з’яўляецца „Духоўнае ўсынаўленне”? Гэта дадзенае Богу абяцанне, зместам якога з’яўляецца малітоўнае абавязацельства канкрэтнай асобы за ўратаванне жыцця дзіцяці ва ўлонні маці, імя якога ведае толькі Бог. Сутнасць „Духоўнага ўсынаўлення” заключаецца ў штодзённай спецыяльнай малітве за дзіця і за яго бацькоў, у чытанні адной з таямніц святога Ружанца, а таксама ў дабравольным выкананні якой-небудзь рэлігійнай практыкі, напр. прыняцце св. Камуніі, захаванне посту, актыўная падтрымка харытатыўных акцый. (...)