Разам з тым шэраг фактаў паказвае, што доўгі час на нашай тэрыторыі было дваяверства. Хрысціянскі абрад — пахаванне ў магільнай яме і ўсталяванне надмагілля, паганскі — насыпны курган. Курганы на тэрыторыі Беларусі з'яўляліся паўсюдна да XIII стагоддзя! К XII стагоддзю, праўда, сталі ісці на кампраміс: капалі магільныя ямы і зверху насыпалі курганы. Самым паказальным момантам неадназначнага стаўлення да рэлігіі быў учынак Усяслава, які зняў званы з наўгародскага храма. Бо, па сутнасці, гэта кашчунства! Падчас раскопак Друцка мы знайшлі пахаванне XII стагоддзя, дзе знаходзіліся 38 (!) чалавек. У магільнай яме пахавана дзіця княжацкага роду, а над ім па паганскім абрадзе ў тры ярусы спачатку целы воінаў, потым прыслугі і рабоў. Па летапісах, у 1158 годзе друцкі князь Рагвалод, пазбаўлены сваіх уладанняў мінскім князем Расціславам Глебавічам, вяртаецца дадому, узяўшы ў падмогу сваякоў з паўднёвай Русі, і адваёўвае сваю маёмасць. Магчыма, у кургане намі знойдзены астанкі пераможаных. Але ж гэта час, калі Еўфрасіння Полацкая ўкараняе ў розумы людзей праваслаўныя нормы! На нашай тэрыторыі цалкам праваслаўе замацавалася толькі к XIV стагоддзю.