Разам з тым, на ягоную думку, спіс на 1 996 чалавек, які знайшла Лебедзева, няпоўны. “У дакладной запісцы старшыні КДБ СССР Аляксандра Шалепіна першаму сакратару ЦК КПСС Мікіту Хрушчову ад 3 сакавіка 1959 года называецца лічба ў 7 305 пакараных смерцю ў турмах заходніх абласцей Беларусі і Украіны ў 1940 годзе. І калі мы адымем ад гэтай лічбы 3 435 прозвішчаў афіцэраў польскай арміі, расстраляных у турмах Заходняй Украіны, украінскі катынскі спіс на каторых у 1994 годзе Служба бяспекі Украіны перадала польскаму боку, дык атрымліваецца, што ў беларускім катынскім спісе павінна застацца не менш за 3 870 прозвішчаў ахвяраў злачынстваў НКУС. Аднак гэтай афіцыйнай статыстыцы нельга поўнасцю давяраць. Так, у дакладной запісцы наркама унутраных спраў СССР Лаўрэнція Берыі, падрыхтаванай да пасяджэння палітбюро ЦК ВКП (б) ад 5 сакавіка 1940 года, паказваецца лічба 18 750 афіцэраў польскай арміі, што знаходзяцца ў турмах заходніх абласцей Беларусі і Украіны і падлягаюць расстрэлу. За шмат год, што я займаюся праблемай сталінскіх рэпрэсій, ні разу не сустракаў выпадку невыканання планавыых заданняў па гэтаму злавеснаму паказчыку, — адзначыў Кузняцоў.