Брат маёй бабулі, Іван Дарашкевіч, таксама ў 1945 г. выехаў з сям’ёй з Нятупы за ўсходнюю мяжу і ў канцы апынуўся пад Клецкам (напісаў я пра тое ў папярэднім нумары). Пасля сустрэчы даў я Карыне дакладны адрас. Пра гэтых сваякоў яна нічога не ведала. Абмяняліся мы таксама імэйламі. Абяцала мне перапісаць і даслаць рукапісныя дакументы пра Востраво, якія я маю з архіва ў Гродне. Зразумела, будзем ужо падтрымліваць сувязі. Мы ж сваякі. Хаця далёкія, аднак – радня.