Ганцавічы пачынаюцца з Канстанціна Міхайлавіча Міцкевіча: на першым пры ўездзе пяціпавярховіку — вялізны партрэт класіка. “Спыніцеся, калі ласка, ля Якуба Коласа!” — просіць пасажырка маршруткі. Народны пісьменнік — шчыры арыенцір тутэйшага жыцця. Менавіта ў ганцавіцкай глыбі Палесся, у вёсцы Люсіна, ён дае першы ўрок сялянскім дзецям, вучыць іх крытычна ставіцца да жыцця, думаць, параўноўваць, аналізаваць. У сённяшніх Люсіне, Раздзялавічах, Хатынічах жывуць і працуюць праўнукі коласаўскіх вучняў, якія перадаюць тую навуку з пакалення ў пакаленне.