— Я вырашыла — будзь што будзе, вырашым праблемы па меры паступлення. І стала гадаваць сына як звычайнае дзіця, — працягвае мама Васі. — Так, ён быў слабым, былі праблемы з сэрцам. Ён пайшоў не ў год, а ў год і восем. Пазней загаварыў, пазней навучыўся есці, затое на гаршчок стаў прасіцца вельмі рана. Тады не было спецыяльных і развіваючых цэнтраў, я займалася з ім, як і ўсе мамы: чыталі, малявалі, ляпілі, гулялі ў пясочніцы.