Карацей, скіраванай на Беларусь культурнай палітыкі я не бачу. Усе дачыненні нашых краін у галіне культуры - спарадычныя. Часткова таму, што ўсё, як і ў самым пачатку, трымаецца на энтузіязме асобных людзей. Не існуе агульнай стратэгіі абмену. Бо з аднаго боку, культура, якую можа прадстаўляць тут беларуская дзяржава, не вельмі цікавая шведскаму грамадству. А тая, якую рэпрэзентуе недзяржаўны сектар, не мае фінансавай падтрымкі. А прасоўванне культуры без дзяржаўнай падтрымкі, без грошай - вельмі цяжкая рэч.