Музычная частка фэсту атрымалася рознастылёвай, але не эклектычнай па духу. І джаз-эмбіентныя “Грезы Пафнутия”, і электронна-фолькавая Shuma, і нават індыйскія мелодыі ўспрымаліся тут надзвычай арганічна. Адназначнай “разынкай” стаў выступ хору Solutaris, які выконваў духоўную і народную музыку непасрэдна сярод руін храма — пры свечках ды ў суправаджэнні харэаграфічных эцюдаў. А медытатыўны сэт Port Mone цудоўна спалучаўся з візуальным суправаджэннем у выглядзе зорнага неба.