Проста скажу, што па натуры я больш трагік. Я заўважаю трагічныя моманты ў жыцці і увасабляю іх у сімфоніях. Але трагедыі ў маіх творах завяршаюцца мажорнай прасветленасцю. Гэта не аптымізм, а менавіта прасвятленне. Трагедыя - гэта смерць, сыход чалавека з жыцця, а ў смерці заўсёды ёсць Боскі пачатак, катарсіс і прасвятленне. Гэтая тэма трагічна-філасофскага напаўнення прысутнічае практычна ва ўсіх маіх сімфоніях.