Зразумець беларусу — прадстаўніку хрысціянска-еўрапейскай цывілізацыі, прадстаўніка іншай — будысцка-кітайскай, няпроста. Гэта тое ж самае, што нам слухаць кітайскую музыку, а кітайцу еўрапейскую. Але ж паспрабуем разабрацца. Мы ўспрымаем час лінейна, для нас ёсць мінулы час, цяперашні і будучы, ёсць і нулявы пункт адліку. Кожны момант у гісторыі дакладна зафіксаваны на гэтай часавай лінейцы. Кітайцы цяпер, вядома, выкарыстоўваюць і агульнапрыняты ў свеце каляндар, але ж традыцыйна жывуць шасцідзесяцігадовымі цыкламі. Для адліку гадоў у іх ёсць дванаццаць жывёл, пяць колераў і пяць стыхій. Вось яны і вар’іруюцца. Мінае 60 гадоў, і цыкл распачынаецца зноў. Таму часам і цяжка разабрацца з падзеямі ў далёкай кітайскай гісторыі, бо той жа год Жоўтай Земляной Свінні паўтараецца раз на 60 гадоў. Таму ў летапісах кітайцы звычайна да года падзеі дадавалі ў праўленне якой імператарскай дынастыі мела месца тое ці іншае здарэнне.