Разам з бацькам Сямёнам і дзядзькамі ў тым жа палоне знаходзіўся і Аляксандр Гарабурда. Яго тэстамент з’яўляецца адзінай крыніцай, якая змяшчае звесткі аб гэтым чалавеку. З тэстаменту можна даведацца, што, страціўшы бацькоў і не пакінуўшы ўласнай сям’і, ён памёр маладым, а найбліжэйшымі роднымі засталіся дзядзькі і стрыечныя браты. З палону Аляксандр Гарабурда вярнуўся цяжка хворы і неўзабаве памёр, пакінуўшы згодна тэстаменту ўсю нерухомую маёмасць ў Полацкай зямлі дзядзькам Лукашу, з якім знаходзіўся ў маскоўскім палоне і з якім напэўна вярнуўся ў ВКЛ, і Міхайлу Багданавічам Гарабурдам, які даў яму прытулак у сваім слонімскім маёнтку Востраў, дзе і быў напісаны яго тэстамент. А астатняе маёмасці “вышодши с того везеня неприятелского не мел, есми кгды ж при взятю замку Полоцкого вся маетность моя через неприятеля г(о)с(по)д(а)рского московского забрана и посягнена”.