Можна ўспрымаць гэта як дадзенае, як нешта, не вартае асаблівай ўвагі, і тады жыццё ператвараецца ў механічнае існаванне, а свае вартасці і традыцыі замяняюцца чужымі, не заўсёды лепшымі. І наадварот: можна ставіцца да эстэтыкі штодзённага ўважліва, творча, з любоўю і шанаваннем, і тады само жыццё зробіцца цікавейшым, больш якасным, лепшым; мы пачынаем лепей саміх сябе ведаць і разумець, а ў выніку паважаць і ганарыцца.