Урэзаўся ў памяць адзін выпадак: ідзём з каханым па вуліцы, падыходзіць чалавек і просіць цыгарэту. Прывычным рухам адпраўляю руку ў кішэню і разумею, што пачка там няма. У першы раз за шмат гадоў з гонарам сказала: „Прабачце, я не куру“. Здаецца, дробязь, а самаацэнка павысілася.