Яна была апублікавана ў часопісе «Бхароці» пад псеўданімам Бхану Шынгхо (Bhānusiṃha, Сонечны Леў) з тлумачэннямі, што рукапіс XV стагоддзя быў знойдзены ў старым архіве, і быў станоўча ацэнены экспертамі.