P.S.: Калі ёсьць прадмова, то няхай будзе і эпілог. Замест эпілогу — асабістае ўражаньне. Вось глядзіш на Божых абраньнікаў, што не на словах, а на справе адракліся сябе і прысьвяцілі ўсё жыцьцё Госпаду, і думаеш: нехта ж можа рэалізаваць дадзенае яму Госпадам жыцьцё "на поўную"! А тут, найчасьцей, пражываеш дзень, быццам ён і не патрэбны нікому. Гэты дзень Госпад стварыў! Калі хочаш ЖЫЦЬ, то ЖЫВІ Ў ЛЮБОВІ! Гэта і ёсьць сапраўднае жыцьцё. Гэта проста жыцьцё... Тваё жыцьцё!...