“Многія краіны занепакоены дзіцячым атлусценнем. Бо гэта ў будучыні — нездаровае дарослае насельніцтва, якое не з’яўляецца працаздольным, не прыносіць дзяржаве неабходны валавы прадукт, працягласць жыцця ў краіне скарачаецца. Што тычыцца нашай дзяржавы, магу сказаць, што прымаюцца нейкія законы, але да канчатковых спажыўцоў яны не даходзяць. У нас не прымаюцца законы, якія абмяжоўваюць вытворцаў па выкарыстанні колькасці цукроў і тлушчаў, якія яны маюць права класці ў той ці іншы прадукт. У большасці заходніх дзяржаў гэтае пытанне рэгулюецца заканадаўча — там абмяжоўваецца або зусім забараняецца нейкая колькасць шкодных рэчываў”, — лічыць яна.