— Па задумцы, у гэтым фаер-шоу трэба было не толькі прадэманстраваць валоданне інструментам, але і адыграць адве­дзеную ролю, — расказала яна. — Для мяне гэта быў вялікі стрэс — дрыжалі рукі і трэсліся каленкі. Аднак калі ўсё стала атрымлівацца, страх прайшоў сам сабой і з’явілася задавальненне ад таго, што ты робіш. Больш за тое, калі выходзіш на сцэну з такім складаным, экст­рэмальным відам творчасці і бачыш рэакцыю людзей, чытаеш у іх вачах увесь спектр эмоцый ад здзіўлення і захаплення да перапуду і страху — гэта неверагоднае адчуванне. Безумоўна, я вельмі люблю выступаць на публіцы, для мяне гэта дадатковае эмацыянальнае падсілкаванне, якое дае зарад бадзёрасці і ратуе ад дрэннага настрою.