Указам Сената ад 31 снежня 1796 года года замест дзвюх самастойных палат крымінальнага і грамадзянскага судоў быў заснаваны Галоўны суд. Улічваючы тое, што насельніцтва далучаных зямель не ведала рускай мовы, Сенат прадпісваў у земскіх, павятовых, падкаморскіх судах і магістратах пакінуць справаводства на польскай мове, а ў Галоўных судах ужываць абедзве мовы – польскую і расійскую. Указам Паўла I уводзілася выбранне ў кожным павеце замест былых прадвадзіцеляў дваранства па аднаму маршалку (вышэйшай службовай асобе) і харунжаму (хавальніку сцяга).