— Гэта быў 1987 ці 1988 год. Першая выстава нашых работ прыехала ў Грузію. І нашы хлопцы адвезлі іх Параджанаву. Знакаміты рэжысёр, калі ўбачыў творы, сказаў: “Вось чарговая хваля мінскіх піжонаў”. Але, вядома, тое была пахвала. Шкада, але гэтыя гістарычныя работы былі прынесены ў ахвяру мастацтву. Мы пастанавілі, што фотаздымкі пасля выставы мусяць быць “адпушчаныя” ў горную рэчку. Так і адбылося. Прыгожы, канешне, жэст, аднак ад той самай першай калекцыі “Беларускага клімата” — з якой і можна пачынаць летазлічэнне арт-групы — амаль анічога не засталося.