Пішэце мне хутчэй, што з Вамі? Го Можо1 мне падабаецца. У яго свая кітайская мудрасьць. Ня бойцеся, ён добра знае цану Канфуцыю і вельмі ж ужо дэманстратыўна прызнае “мудрасьць” тых, каго яшчэ вякі трэба вучыць са-праўднай мудрасьці, ленінскай і марксістоўскай… Занадта проста ў яго ўсё і гладка, каб было праўдзіва. Гэтак калісьці рабіла я. Мяне пыталі і лаялі на сьледзтве, што няпраўду кажу. Я гавару: пішэце, як самыя знаеце, я ўсё пад­пішу, бо не лічу вашу юстыцыю за юстыцыю, не лічу гэта важным, і не дурэце мне галавы. Пасьля прыходзілі і казалі: гаварэце так, як гаварылі, гэта была праўда… Ну вось. Ад Го Можо хочуць, каб так казаў. Пярэчыць ім – гэта рабіць ім дабро, адкрываць вочы, а сябе нішчыць. Пашто? Вельмі вялікая сіла супроць яго. Я так разумею. Трэба неймавернай чэснасьці, мужнасьці і патрабаваньняў аскета, каб быць сабою. Ня кожнаму гэта пад сілу. Беручы пад увагу агульную справу, Бог сам ведае, што лепш…