Што ж атрымліваецца – Касцюшка прайграў у гэтым двубоі, гераічнае саступіла месца штодзённаму? Спадзяюся, што яшчэ не, бо інакш прайграем усе мы, прайграе Беларусь. Рэч у тым, што размыванне тэмы асобы ў гісторыі аўтаматычна здымае і пытанне пра нашу суб’ектнасць: не будзе герояў – не будзе і дзяржаўнасці. Таму, з усёй павагай да вэнджанага кумпяка і старкі, я ўсё ж такі на баку Касцюшкі: каб штодня казаць “Смачна есці”, важна часам гукаць і “Героям слава!”