Дэкарацыі, касцюмы, лялек, як я ўжо згадваў, тут робяць сваімі сіламі. Матэрыялы для іх даражэюць рэгулярна, у адрозненне ад кошту на білеты. На бесцырымоннае пытанне пра тарыфы служачых тэатра спадар Андрэенка толькі з прыкрасцю адмахнуўся і павёў нас да сваёй мары — да часткі даху будынка, дзе думае стварыць тэатральны дворык — летнюю мансарду. Каб людзі, якія прыйшлі на спектакль, змаглі бываць тут час да яго пачатку за кубкам кавы, каб па заканчэнні імпрэзы можна было зноў зазірнуць сюды і артыстам, і гледачам — пагутарыць у нефармальнай абстаноўцы.