Гэтай лініі несупрацоўніцтва трымаўся і мудры Васіль Захарка, дзядзька Васіль, як называла яго Ларыса, прэзідэнт Беларускай Народнай Рэспублікі, адзін з творцаў Акта 25 Сакавіка 1918 года, які дажываў тады ў Празе. Паміраючы ў 1943-м, ён перадасць Ларысе паўнамоцтвы генеральнага сакратара БНР і яе архівы. Тых архіваў будзе пасля на допыце ў Мінску дабівацца ад яе сам Цанава…