Дыпломную працу ў БДТМІ малады мастак абараніў на выдатна, гэта была серыя лінарытаў на тэму паўстання пад кіраўніцтвам Кастуся Каліноўскага, у цэнтры падзей, зразумела, быў сам кіраўнік змагання. Пазней мастак яшчэ двойчы звяртаўся да вобраза нацыянальнага героя. У сярэдзіне 70-х гадоў мастак звяртаецца да тэмы Янкі Купалы і Якуба Коласа, што вылілася ў два альбомы твораў, прысвечаных народным песнярам “Шляхамі Янкі Купалы” (лінарыты) і “Родны бераг песняра” – Якуба Коласа (аўталітаграфіі), а таксама працуе над партрэтамі класікаў беларускай літаратуры, якія нясуць у сабе як народныя яскравыя рысы, так і лірычныя, але заўсёды душэўна ўзрушаныя вобразы, запамінальныя і значныя для беларускай культуры. Манументальным характарам вылучаецца партрэт Цёткі. Шэраг твораў, прысвечаных родным мясцінам Купалы і Коласа і вобразы памятных мясцінаў, дзе ў розныя гады жылі і працавалі песняры – непаўторны і беспрэцэдэнтны ўчынак мастака. Агулам гэта каля чатырох дзесяткаў твораў, сагрэтых сэрцам аўтара. Гэта Вязынка, Акопы, Акінчыцы, Альбуць, Ласток, Менск, Вільня, віленская зямля і шэраг іншых знакавых мясцін. Мастаку падуладныя і краявіды з моцным мастацкім вобразным абагульненнем кампазіцыі – манументальна-эпічны краявід (“Спрадвечнае. Над возерам Поцех. Браслаўшчына”, 1979 год). Мастак аднолькава прафесійна валодае рознымі тэхнікамі выяўленчага мастацтва, яму падуладныя як жывапіс, так і акварэль, лінарыт, афорт, каляровая аўталітаграфія, малюнак. Многія творы Мікола Купавы ўжо трывала займаюць месца ў шэрагу класікі выяўленчага мастацтва.