Вырашаю знайсці чарэшню, прывабную і па кошце, і па якасці. Пару хвілін у рынкавым натоўпе — і вось яно! Я хуценька накіроўваюся да цэнніка ў 26 тысяч і пачынаю прыглядацца да ягад. Чарэшня гэтая не такая спелая, як на першым прылаўку, дзе-нідзе трапляюцца зеленаватыя ягады. І самае галоўнае — чарэшня беларуская. Вось чаго ўжо не чакала. На смак ягады аказваюцца кіславатымі, але тут, як той казаў, кожнаму сваё. Вось толькі кошт... Я не спецыяліст у садаводстве, цэнаўтварэнні ці грузаперавозках, таму, відаць, не разумею, як чарэшня з беларускага саду, якую дастаткова вечарам сабраць, а раніцай адвезці на рынак, каштуе амаль такіх жа грошай, што і ягады, прывезеныя з-за тысячы кіламетраў. Яны ўвесь час, пакуль ехалі на беларускі рынак, патрабавалі правільнага захоўвання, а яшчэ — узбекская чарэшня больш салодкая. Для пакупнікоў, здаецца, выбар відавочны.