— Фільм — гэта канструкцыя, якую людзі адчуваюць душой. А рэжысёр — архітэктар душы. І каб фільм атрымаўся выразны, рэжысёр як архітэктар душы павінен тонка выбудоўваць кожную мізансцэну, умець аналізаваць, праводзіць паралелі і ўвасабляць іх у вобразах і дэталях. Мне не зразумела, калі з’яўляюцца новыя кінастужкі і іх кожны кадр відавочны. Такі падыход, на мой погляд, робіць кінамастацтва штучным і легкадумным.