С. Пятлюра, спрабуючы паўплываць на пагромшчыкаў, загадаў расстраляць некалькіх атаманаў за здзейсненыя імі забойства. Лідэры Дырэкторыі разумелі, што спыніць гэты працэс можна толькі шляхам жорсткага гвалту. Яны нават заручыліся падтрымкай Працоўнага кангрэса Украіны, замацаваўшы за сабой права на дыктатарскія паўнамоцтвы. Але скарыстацца гэтым правам так і не вырашыліся. Як адзначаў міністр замежных спраў УНР Арнольд Марголін, Дырэкторыя «выявіла сваю безгрунтоўнасць спыніць жудаснае гвалт і забойствы, што адбываюцца ў Проскурове, Ананьева і іншых гарадах ».