Пачынаючы з 1988 года, з урачыстасцяў у гонар 1000-годдзя Хрышчэння Русі, паступова наступілі спрыяльныя для Царквы часы. Айцец Віктар радаваўся адраджэнню Праваслаўя і дзякаваў Госпаду за тое, што дажыў да гэтых гадоў. Яму двойчы давялося сустракаць у сваім храме Свяцейшага Патрыярха Маскоўскага і ўсяе Русі Аляксія II і прымаць з яго рук ўзнагароды — Патрыяршую грамату і імянны абраз святога дабравернага князя Аляксандра Неўскага.