Падышлі да гэтага цэнтру, і міліцыянты замкнулі кальцо. Атрымалася так, што Вячаслаў Шамшур на адзін бок аказаўся, а я на другі. Я за яго, а міліцыянт і яму, і мне дубінкай па спінах… Я Славіка, значыць, адтуль выцягнуў, і, відаць, загад быў дадзены такі: усіх выпускаць, а туды ў гэтую зону не пускаць. Навадворская адразу аб’яўляе, што нас правакуюць, мы мяняем месца дзеяння і рухаемся на знакамітую Пушкінскую плошчу. Міліцыянтам каманды было не дадзена, людзі ўсе выйшлі адтуль, нікога не засталося, голы пляц, а яны стаяць у ачапленні. Мы пасмяяліся і парушылі далей. Вось такая забаўная гісторыя была, і разам з тым вось так я атрымаў па плячах за свае дэмакратычныя погляды…