У 1981 годзе праходзіў з’езд Саюза пісьменнікаў Беларусі. Ларыса Геніюш была запрошаная на яго як госць. У перапынку пайшлі ў пісьменніцкую кавярню абедаць, а Ларыса Антонаўна засталася сядзець у зале. Заўважыў гэта Яўген Іванавіч, падышоў пацікавіцца, чаму не абедае. Адгаварылася, што не галодная, да таго ж трымаецца дыеты. Насамрэч саромелася, што проста апранутая ў параўнанні з выстраенымі ва ўсё лепшае іншымі пісьменніцамі і паэткамі. Яўген Іванавіч хуценька вярнуўся з кавярні з вялізным пакункам і ўручыў яго Ларысе Антонаўне. Пакунак разгарнуўся і на ўвесь яе прыпол высыпалася гурба рознакаляровых дарагіх цукерак. Такі атрымаўся вясёлкавы россып! Начуючы ў нас, Ларыса Геніюш доўга і захоплена распавядала пра гэта маёй жонцы.