Я маўчу пра пэўныя праблемы фрылансу і творчай дзейнасці, з чым у нас выхад толькі праз ІП. А вялікія абавязковыя выплаты дзяржаве часта нашмат большыя за чысты прыбытак звычайнага фрылансера, што зноў жа звужае кола магчымасцяў моладзі. А калі яшчэ ўзяць адсутнасць вялікага выбару цікавых праграм, грантаў, арганізацый, слабая развітасць універсітэцкай мабільнасці і міжнароднай супрацы канчаткова забіваюць нейкія надзеі на магчымасці ў Беларусі. Нават у краінах-суседзях гэтага нашмат больш. І моладзь гэта ведае, таму абірае для сябе лепшае. Яны, атрымліваецца, адчуваюць большую патрэбу ў сабе не дома, а на чужыне. І пакуль мы не зменім гэта, з адтокам моладзі будзе цяжка змагацца, піша budzma.by