Вадзім Віктаравіч распавядае, што некаторыя ідэі чэрпае ў Інтэрнэце, а многае са зробленага – уласная прыдумка. На пытанне, дзе знаходзіць час на такі карпатлівы занятак, адказвае, што калі моцна “загарышся” якой справай, то час для яе заўсёды знойдзеш. Ва ўсякім разе, у вёску Рудковы імкнуцца прыязджаць ледзь не кожныя выхадныя. І вяскоўцам прыемна ад такога суседства: чаму не, калі людзі харошыя, калі хатка атрымала новае жыццё, цешыць вока, а не навявае сум сваім закінутым выглядам. А яшчэ няўрымслівы творца плануе заняцца садаводствам. Тэрыторыя, на якой будзе закладвацца сад, ужо падрыхтавана, абгароджана. Сад гэты, верыцца, абавязкова заквітнее ў хуткім часе, і зазвіняць у ім шпачыныя галасы і загудуць у пялёстках яблыневых кветак нястомныя пчолы.