Віталь Цыганкоў: Ну, вы мяне ўжо так не старце! (смяецца) Калі б я нарадзіўся гадоў на 5 раней, то сапраўды ніякіх мараў пра журналістыку не было б. А гэта ўжо была Перабудова, ужо былі цікавыя матэрыялы, дыскусіі, рэзанансныя публікацыі. Гэта быў рамантычны выбар – даведвацца, пісаць праўду, выкрываць… Хацелася выбраць такую прафесію, дзе ўсё б залежала ад мяне, ад маіх здольнасцяў. Каб ніхто не сказаў: а, гэта табе тата дапамог! А тата ў мяне быў намеснік міністра.