— Памятаю, як Абеліёвіч працаваў над Чацвёртай сімфоніяй. Напісаў яе, паказаў на пасяджэнні рэпертуарна-рэдакцыйнай камісіі Міністэрства культуры рэспублікі, камісія твор ухваліла і набыла, выплаціўшы аўтару адпаведны ганарар. Здавалася б, чаго яшчэ кампазітару трэба? Але праз некалькі гадоў ён вярнуўся да гэтага твора, пачаў яго рэдагаваць. Прычым, адну з частак цалкам знішчыў і напісаў абсалютна новую музыку. Ён не мог дазволіць сабе тое, што, можа, і падабалася іншым, але не задавальняла яго самога як мастака. Таму, мабыць, і напісаў, у параўнанні з іншымі, не так і многа, што кожны твор даводзіў да абсалютнай дасканаласці.