Абарончыя ўмацаванні горад меў і раней. З XII стагоддзя гэта быў дзядзінец. На яго месцы ў XVI стагоддзі ўжо ўзвышаўся Верхні замак, да якога прымыкаў замак Ніжні. Але замкавы комплекс тады знаходзіўся ў цэнтры, з усіх бакоў яго абкружала жылая забудова, з-за чаго стратэгічнае значэнне ў справе абароны ён страціў. Таму князь Юрый II Алелькавіч арганізаваў узвядзенне новых абарончых умацаванняў. Стары Слуцк па перыметры абкружылі земляным валам, які насыпаўся адначасова з рыццём перад ім рва. Калі на паўночным баку горада роў перасёк ручай Бычок, а канцамі злучыўся са Случчу, то ён хутка запоўніўся вадою, што стварыла перад валам дадатковую перашкоду. На ўсходняй жа ўскраіне Новага Слуцка з'явілася Цытадэль, якую яшчэ называлі Новым замкам.