За трынаццаць гадоў 2-й паловы ХУІІ ст. наш край неаднаразова станавіўся арэнай проціборства рускіх і польска-літоўскіх войск. І заўсёды ад ваенных дзеянняў цярпелі ў першую чаргу безабаронныя вёскі. Так ў 1656 г. цар Аляксей Міхайлавіч (Цішэйшы) міма Дзісны ішоў “пад Рыгу” з войскамі і вяртаўся з няўдалага паходу. Маскоўскае войска рабавала мясцовае насельніцтва і паліла вёскі не горш за шведаў. Вось таму “веры той”, што далі цару дзісенцы, ім хапіла на 5 гадоў. У 1661 г. ў Дзісне адбылося антырасійскае паўстанне, і рускі гарнізон быў выразаны.