Ќават кал≥ б ¤ захаце¢ зараз в¤рнуцца ≥ в¤рну¢с¤ б туды, на¢рад ц≥ до¢га застава¢с¤ б цэлым ≥ здаровым. ћа¤ пра¢кра≥нска¤ паз≥цы¤ ≥ погл¤д на Ђруск≥ светї занадта добра в¤домы¤. я н≥кол≥ ≥х не хава¢. ” данецк≥х —ћ≤ пра м¤не п≥шуць ¤к пра Ђздрадн≥ка ƒЌ–ї. јле наогул пытанне вельм≥ дз≥¢нае. –азумееце, н¤ма куды в¤ртацца. √эта значыць, зус≥м. “аго ƒанецка, ¤к≥ бы¢ да вайны, ¤к≥ ¤ веда¢ ≥ люб≥¢, ужо н¤ма ≥ ¤го н≥кол≥ больш не будзе. ƒз¤куй –ас≥≥. “ак што, кал≥ б ¤ захаце¢ в¤рнуцца, мне спатрэб≥¢с¤ б не б≥лет на ц¤гн≥к, а машына часу. ј гэта ¢жо нешта з вобласц≥ фантастык≥.