Многія людзі ўставалі на абарону Айчыны, змагаліся з ворагам на фронце, уступалі ў партызанскія атрады, былі падпольшчыкамі, сувязнымі. Былі і тыя, хто без віны стаў ахвярай нямецкіх акупантаў, – жанчыны, дзеці. Няшчасных людзей жорстка катавалі, спальвалі жывымі. Такая доля напаткала і жыхароў вёскі Стайкі, дзе налічваліся 43 двары. Упершыню немцы прыйшлі туды восенню 1942 года. Многія жыхары, хто даведаўся пра набліжэнне немцаў, збеглі ў лес, аднак карнікі хітрасцю заманілі іх назад, паабяцаўшы, што нікога чапаць не будуць. Тых, хто прыйшоў, разам з некаторымі жыхарамі суседніх вёсак сагналі ў хлявы і падпалілі. У агні загінулі 120 чалавек. У жывых засталіся тыя, хто не паверыў немцам і не вярнуўся ў вёску.