— Мне падаецца, што перарабляць сродкамі музыкі трагедыю ў камедыю ці наадварот — не вельмі добрая задума, — раскрывае яна свой творчы падыход. — Лічу, трэба прытрымлівацца аўтарскай ідэі. Тым больш, што ў фільмах сустракаюцца і сумныя часткі, і лірычныя — адпаведна, ёсць магчымасць паказаць розныя эмоцыі. У дачыненні да “Насферату” я разумела, што Мурнау сваёй карцінай хацеў напужаць усіх да смерці. Ён сам баяўся, калі яе здымаў! Але сёння многія вынайдзеныя ім рэчы для нас, сучаснікаў, страцілі свой эфект. Таму я імкнулася ў сваёй музычнай трактоўцы “вярнуць” першапачатковы пасыл рэжысёра. Адпаведна, стварыць такую атмасферу, каб страшна стала ўсім. У тым ліку, і мне.