Падчас сустрэчы Эдуард Акулін і Леанід Дранько-Майсюк падзяліліся ўспамінамі пра Ігара Міхайлавіча, расказалі пра сумесныя творчыя праекты: “Полька беларуская”, “Радзіма Беларусь”. Навучэнцы здзівілі гасцей нечаканымі фактамі: маці маэстра працавала выкладчыцай ў Мар’інагорскім сельскагаспадарчым тэхнікуме, а сам Ігар Міхайлавіч часта бываў у пасёлку ў маленстве, бо тут жыла яго няня (пра гэта даведаліся навучэнцы, рыхтуючы даследчую работу “Невядомыя старонкі біяграфіі Ігара Лучанка”). У музеі размешчана выстава памяці кампазітара Ігара Лучанка. Калі адыходзяць людзі такога таленту, кажуць, што адыходзіць Эпоха… Адзінае, што можа яе затрымаць – Памяць. Яна засталася ў музыцы кампазітара. Песні “Спадчына”, “Мой родны кут”, “Алеся”, “Зачараваная”, “Я хаджу закаханы” і шмат якія іншыя яшчэ неаднойчы абудзяць у нашых душах лепшыя пачуцці. На захаванне добрай памяці пра добрага чалавека ў душах добрых людзей было накіравана добрае мерапрыемства.