Першай задала хвалюючыя пытанні Марыя Будзько, жыхарка пяціпавярховага дома № 7 па вул. ХХІІ з’езда КПСС. Яе непакоіць стан прыдамовай тэрыторыі. Жыхары (а ў асноўным гэта пенсіянеры) сваімі сіламі стараюцца падтрымліваць парадак ля пад’ездаў, саджаюць кветкі. А вось заасфальтаваная дарога, што ідзе ўздоўж дома, даўно патрабуе капітальнага рамонту. Яна ўся ў выбоінах, у якіх пасля дажджу збіраюцца вялікія лужыны. Варта было б зрабіць тратуар для пешаходаў, бо асабліва зімою, каб даць праехаць аўтамабілям, даводзіцца збочваць у гразь ці снег. Сам дом некалі быў пафарбаваны з боку галоўнай вуліцы. А чым астатнія тры сцяны горшыя? Як-ніяк, штомесяц адлічэнні жыхароў на капрамонт ідуць… У пад’ездах немагчыма расчыніць аконныя рамы, каб іх памыць; у першым пад’ездзе ў жыльцоў перыядычна з халоднага крана цячэ гарачая вада, а ў некаторых кватэрах у ацяпляльны сезон трэба валёнкі абуваць, каб сагрэцца… Дарэчы, пытанне недастатковага ацяплення ў кватэры ўзнімала і Таццяна Сняжко. А Мая Кімаўна агучыла праблему нясвоечасовага прыбірання мікрараёна: “Смецце пастаянна ляжыць каля кантэйнераў і урнаў. Асабліва шмат яго ля лавачак побач з непрацуючым фантанам. А там жа маладыя мамачкі з дзеткамі гуляюць. Пра якую культуру чысціні можна гаварыць?”