Ася паслухала і сціхла. Каб ніхто не ўбачыў, яна залезла ў самы цёмны куток па печы і з галавой пакрылася дзяругай, а каб ніхто не пачуў — заціснула зубамі руку. Калі малая зусім сціхла і, адкрыўшы галоўку, пачынала прыслухоўвацца, — на камінку мурлыкаў шэры кот, а далёка-далёка за сценамі хаты чуваць былі стрэлы... Дзяўчынцы зноў рабілася страшна; яна забылася на суровы загад і голасна плакала.