А ў Аркестры тым часам хуткім алюрам ідзе падрыхтоўка да прэм’еры таго, у што ператварыўся за паўгода “Максім”. У горадзе расклеена рэклама, з якой вынікае, што гэтая “поп-опера” будзе прад’яўлена грамадскасці сталіцы 15 лютага, у суботу, у зале філармоніі. Аддрукаваны буклеты. Ідуць інтэнсіўныя рэпетыцыі — з аркестрам на Базе і з вакалістамі на сцэне ў постканцэртны вячэрне-начны час. У тэатральнай пастаноўцы — з мэбляй, бутафорскай чатырохметровай пальмай, касцюмамі ды іншымі аксесуарамі — рэжысёру Ляляўскаму адмоўлена. Ён аказвае адно пасільную дапамогу ў пастаноўцы святла і “разводзе” артыстаў-вакалістаў на сцэне — у канцэртным варыянце. […] Тэлебачанне б’ецца за права адзняць прэм’еру для эфіру. Апроч таго, хтосьці будзе спецыяльна здымаць яе ў сістэме secam для далейшага размнажэння на касетах і перапраўкі ў заморскія краіны. Білетаў няма. Маэстра забраў іх сабе і займаецца распаўсюджваннем асабіста. Мне ўдалося адхапіць трыццаць штук для родных і блізкіх, але і гэтага, падаецца, мала. Прыедуць з Масквы.