Лезем мы з Ганнай сінхронна, толькі адлегласць паміж намі 6-7 метраў. І тут мяне накрывае паніка. Я дрэнна ўбіваю кошку ў лёд і лячу са свістам уніз, Ганна за мной. Запішчалі. Паматляліся троху. Я перапужалася больш за Ганну: я ж вінаватая, што яна праехала па лёдзе. Балазе, усе жывыя, толькі перапуджаны. Кожухаў там наверсе хіхікае з нас. Ён-та лічыць, што тут цяжка атрымаць траўму, калі толькі заехаць напарніку кошкай куды-небудзь.