У 1923 годзе, Станіслаў Жукоўскі не вытрымлівае вонкавага ціску і прыхапіўшы з сотню сваіх твораў з’язджае. Напачатку ў Варшаву, дзе перш за ўсё адведвае цэнтральны мастацкі салон і яго гаспадара, свайго даўняга прыяцеля Фелікса Рыхлінга, сына кракаўскага музыканта (1874–1944).