Не забуду я і нашага пазаштатнага аўтара Анатоля Фёдаравіча Куляша. Гэты таленавіты чалавек вельмі дасціпна пісаў пра гісторыю лідскіх мясцін. Яго артыкулы мы з задавальненнем друкавалі на старонках газеты. Калі быў маладзейшым, Анатоль Фёдаравіч сам прыходзіў у рэдакцыю і прыносіў матэрыялы. Потым, калі з узростам з’явіліся шматлікія хваробы, прасіў, каб прыехаў рэдакцыйны вадзіцель. Прыедзе – і ён перадасць праз яго свой надрукаваны на пішучай машынцы тэкст. Для гэтага Анатоль Фёдаравіч папярэдне тэлефанаваў камусьці з журналістаў, мне ў тым ліку. Аднойчы ў гутарцы са мною ён прызнаўся: “Ведаеш, Люда, за што хвалююся? Хвалююся, што не паспею дапісаць артыкул. Ну хто пра такія факты раскажа, каб захаваць у архівах, у памяці? Мне б яшчэ для гэтага хоць некалькі тыдняў Бог даў…”