Калісьці ў юнацтве мяне крануў да глыбіні душы аповед Ф.С. Фіцджэралда “Доўгае чаканне”. У тыя гады ў мяне быў літаратурны “жор”, ненаедны, але зусім бессістэмны, які спарадзіў “кашу” ў галаве. Аднак гэты аповед я выразна памятаю і сёння.