У першай палове ХХ ст. сусветнымі лідэрамі па вытворчасці ўсіх відаў тканін былі развітыя краіны, а таксама Кітай, Індыя, СССР. У другой палове ХХ ст. значная частка тэкстыльнай прамысловасці перамясцілася ў краіны, якія развіваюцца. У вытворчасці баваўняных, шаўковых, ваўняных тканін рэзка ўзмацнілі пазіцыі Паўднёвая Карэя, Тайвань, Сянган, краіны Паўднёва-Усходняй Азіі, Пакістан, Турцыя, Бразілія, Мексіка, Сірыя, Егіпет, Калумбія. У развітых краінах, наадварот, вытворчасць тканін няўхільна скарачаецца. У сувязі з гэтым глыбокі крызіс перажылі рэгіёны гэтых краін, якія традыцыйна мелі высокі ўзровень развіцця тэкстыльнай прамысловасці. З усіх галін толькі каноплях-джутовая, у цэлым арыентавана на сыравіну, захавала сваю тэрытарыяльную структуру. Больш ільняных тканін вырабляюць у Расіі і іншых еўрапейскіх краінах (Францыі, Бельгіі, Германіі, Польшчы, Чэхіі, Венгрыі, Украіны), джутовых - у Індыі і Бангладэш.