— Пэўныя перакосы ў нас ёсць. Калі мы кажам пра структуру рынку працы, то дзяржава можа яго нейкім чынам рэгуляваць толькі ў доўгатэрміновай вызначанай перспектыве. Разам з тым адкрыты рынак працы і стварэнне канкурэнцыі дае магчымасць прадпрыемствам знаходзіць самага кваліфікаванага спецыяліста. Сёння, пры нашым узроўні развіцця аграрнага сектара складана знайсці не толькі галоўнага агранома ці заатэхніка, але і аператара машыннага даення. Важна адладзіць сістэму стымулявання школьнікаў для паступлення ў ВНУ сельскагаспадарчага профіля. Другі варыянт — самім вырошчваць такія кадры, зыходзячы з тых працоўных рэсурсаў, якія ёсць. Тут важна спалучэнне макраэканамічнага дзяржаўнага рэгулявання і работы канкрэтных прадпрыемстваў.