У дваццатыя гады прошлага стагоддзя нават пачыналіся сур’ёзныя распрацоўкі гэтай тэмы, і з’яўляліся артыкулы-разважанні Мікалая Бердзяева і Юрыя Тынянава, Віктара Шклоўскага і Іраклія Андронікава, але тэма настолькі складаная і месцамі містычная, што пазнаць яе тымі метадамі, якія пакуль што ёсць у руках літаратуразнаўства, немагчыма. Прадказанні ўласнага лёсу, прадбачанні і сведчанні ў творах, дзіўныя абставіны, якія дазваляюць паэту скласці сваё жыццё па законах уласных вершаў — жыццятворчасць існуе, мы яе бачым, але патлумачыць — не здольныя.