— Усё памятаю! — нечакана люта рэагуе сведка на спробу закрыць ёй рот. — Пагналі тую бабку да школы, дзе быў штаб, гарнізон паліцэйскі, да Засценку, а там расстралялі! Праз нейкі час прыехаў яе сын, падпалкоўнік, адкапаў тую бабку, на якой яшчэ кажушок быў, паклаў у труну і пахаваў. Бабка тая — з Залужжа была, што ў чатырох кіламетрах ад Дражні.