Пэў­ную час­тку спек­так­ля скла­да­юць рас­по­ве­ды пра сны: ге­ра­іня сніць Мак­сі­ма Гор­ка­га, Алу Пу­га­чо­ву і ве­ль­мі час­та — дзяр­жаў­ных асо­баў. На­чныя і дзён­ныя пе­ра­жы­ван­ні раз­мя­жоў­ва­юцца сім­ва­ліч­на: у на­чных сцэ­нах артыс­тка ка­рыс­та­ецца ліх­та­ры­кам, і праз гэ­та гу­тар­ка на­бі­рае яшчэ бо­ль­шай інтым­нас­ці — яна вя­дзец­ца ні­бы­та з-пад коў­дры.