Слухаючы гэтыя словы Прарока Ісаі, мы не можам застацца абыякавымі да патрэбаў тых, хто апынуўся ў цяжкай жыццёвай сітуацыі і не дае сабе рады. Заўсёды можам знайсці нагоду падзяліцца хлебам з галодным, вопраткай з тым, хто не мае адзення, і ахвяраваць свой час таму, хто проста патрабуе, каб яго выслухалі. Гэтыя простыя рэчы, якія вынікаюць з нашай веры, становяцца лекамі для нашага грамадства, усё больш хворага на эгаізм, самотнасць і страту сэнсу жыцця.