— Часта даводзілася працаваць без выхадных. Мае навучэнцы неаднаразова перамагалі ў міжнародных і рэспубліканскіх конкурсах. Такія вынікі, безумоўна, давалі сілы і натхненне на новыя вышыні. Але я прыйшоў да высновы, што настаў час нешта мяняць, — расказвае ён. — Якраз на работу ў Кітай запрасіў калега, які ўжо там выкладаў. На роздум былі ўсяго два месяцы. Паднябесная мне падавалася нечым недасягальным. Нават іншай планетай. Хаця нямала часу жыў у Германіі, дзе вучыўся і працаваў. У Кітаі планаваў застацца на год.