Ён быў сапраўдным чалавекам, працавітым, настойлівым, удумлівым, катэгарычным. Дзеля сваёй улюбёнай справы быў гатовы на любыя ахвяры, а вось кар'ера, званні, навуковыя ступені яго не цікавілі. Аляксандр Дзмітрыевіч так і не абараніў дысертацыю, хоць матэрыялу для яе было набрана звышдастаткова. Гэта сімвалічна, што чалавек, які выжыў пасля варварскіх "медыцынскіх" вопытаў і стаў сведкам столькіх смерцяў, прысвяціў сябе выратаванню чалавечых жыццяў, нібы імкнучыся выправіць наступствы несправядлівай жорсткасці вайны.