Трапіўшы ў Падуі на Алімп еўрапейскай навукі, Ф.Скарына не толькі не забыўся на свой народ, але і вырашыў паставіць яму на службу ўсе свае здабыткі. Пасля поспеху ў Італіі асветнік нібы адыходзіць у цень (і гісторыкі на пэўны час страчваюць яго след), але – каб заззяць яшчэ мацней праз некалькі год.