— Ну а ў чым, па-вашаму, заключаецца амаральнасць песень Сяргея Шнурава? У тым, што ён часта не выбірае выразаў? Але гэта той выпадак, калі некаторых слоў з песень дакладна не выкінеш. Аляксандр Сяргеевіч Пушкін не лічыцца ж амаральным тыпам за тое, што ў яго ёсць пэўнага зместу радкі. Проста, гэта такая эстэтыка. Нешта ад гэтай гарадской басоты, шпаны, у абліччы якой паўстае Шнураў, напэўна, ёсць і ўва мне. І Гарыка Сукачова я нармальна ўспрымаю, хаця ён таксама не пай-хлопчык на сцэне.