Так удваіх, разумеючы адзін аднаго з паўслова, яны і развівалі кінапракат у пасёлку. Праўда, праз год гэта плённае супрацоўніцтва на некаторы час было прыпынена: у 1954 годзе Павел Іванавіч з’ехаў служыць у г. Севераморск (Мурманская вобласць). Дарэчы, там таксама працаваў кінамеханікам. Перад ад’ездам перадаў Ангеліне пасаду старэйшага кінамеханіка і сказаў самыя важныя ў жыцці словы… Кожны дзень закаханыя пісалі адзін аднаму цёплыя, прасякнутыя пяшчотай лісты.