Аднак усё роўна адчуваецца пэўная няроўнасць. Часам дзецям, які робяць штосць як дарослая, захапляюцца больш. Тое ж самае можа адбывацца і з дзяўчатамі ў брейкінгу, паколькі мы нібыта слабей па прыродзе, маем іншую фізіку цела, некаторыя рухі нам можа быць больш складана вывучыць. І тое, што дзяўчына робіць нейкія вялікія фізічныя нагрузкі, выклікае павагу. А мне, наадварот, хочацца, каб усіх аднолькава ацэньвалі, нягледзячы на тое, што хто маленькі, хто высокі, хто дзіця, хто жанчына, хто мужчына. Я думаю, што крытэрыі павінны быць для ўсіх аднолькавымі, не хачу, каб мне рабілі паблажкі з-за таго, што я дзяўчына.