ДЗЕД — адзiн з ключавых тэрмiнаў традыцыйнай культуры беларусаў, абазначэнне iм шэрагу прадметаў i iснасцяў акцэнтуе важныя бакi iх семантыкi. Лексема Дзед, звычайна сустракаецца ў якасцi назвы зажынкавага снапа, зрэдку дажынкавага, спецыяльнай кладкі снапоў, абазначае апошнiя нязжатыя каласы — “дзед” (“дзеду на бараду”, “дзедава барада”, “барада”)… Зажынкавы сноп рэпрэзентаваў сабой апекуна збожжа, гаспадара (“гаспадар” — варыянтная назва першага снапа), дзеда-продка, апекуна хатнiх спраў: “зажынкавы дзядок старажыць хаты, яго торкалi за абраз”.