Такім чынам, пасьля заканчэння вайны з Нямеччынай у Савецкім Саюзе склалася новае ўнутранапалітычнае становішча. Аслабленьне непрыхаванага ўціску на рэлігійныя супольнасьці дазваляла спадзявацца на дасягненьне згоды паміж дзяржавай і вернікамі. Разам з тым, стаўленьне да розных рэлігійных культаў істотна адрозьнівалася. Найбольш выразна гэта праявілася ў Беларусі. Гэта была памежная рэспубліка з традыцыйна шматнацыянальным жыхарствам, дзе не было монаканфесійнае сістэмы. У Беларусі, якая мела кампактную тэрыторыю, існавалі амаль усе галоўныя канфесіі: грэка-праваслаўе, рыма-каталіцкі Касьцёл, пратэстанцтва, мусульманства і юдаізм. На дзейнасьць адных з іх дзяржава глядзела паблажліва, іншых падтрымлівала дэ-факта, а трэціх усяляк абмяжоўвала і перасьледавала.