Вялікую шкоду развіццю эканамічнай дзейнасці ў мястэчках наносілі іх уладальнікі. Карыстаючыся вызваленнем ад пошлін, феадалы прымянялі прымусовую скупку экспартных тавараў у сялян з мэтай вывазу за мяжу. Усклалі на іх абавязак купляць у феадалаў прывезеныя тавары, выключаючы тым самым пасрэдніцтва паміж вёскай і мястэчкам. У Мышскім графстве сяляне павінны былі крэдытавацца выключна ў двары Сапегаў. Соль, рыбу, смалу, тытунь сяляне павінны былі купляць толькі ў двары, а феадалу прадаваць лён і пяньку. Усе магнаты вялі шырокі гандаль сельскагаспадарчымі прадуктамі як з фальваркаў, так і тымі, якія атрыманы ад сялян па падатку. Ва ўладанні Сапегаў сяляне і мяшчане былі дадаткова абкладзены салявым падаткам. За кожныя чатыры валокі пасаджанага поля яны павінны былі купляць ад двара адну дзежку солі і плаціць за яе на 105 грошаў больш, чым гандлёвы кошт.