— Важным кампанентам соі, дзеля якога яна пераважна і вырошчваецца, з'яўляецца бялок, другім па значнасці — алей. Ніводная культура не мае такога складу, як соя. За аптымальныя суадносіны незаменных амінакіслот сою шырока выкарыстоўваюць у вытворчасці прадуктаў харчавання. Напрыклад, колькасць лізіну ў соі шэсць працэнтаў, а ў збожжавых — два з паловай (для параўнання: у курыных яйках — сем), — расказвае загадчык лабараторыі нехрамасомнай спадчыннасці Інстытута генетыкі і цыталогіі, член-карэспандэнт НАН Беларусі, доктар біялагічных навук Алег Давыдзенка. — Соевы шрот (жмых, які застаецца пасля таго, як з алейнай культуры выціснулі алей) выкарыстоўваюць для кармлення жывёлы. Калі мы маем сою, можам канкурыраваць з нашай прадукцыяй жывёлагадоўлі, таму што забяспечым сябе кармамі. Гэта харчовая бяспека краіны. Сёння, калі раптам нам адмовяць у амерыканскай ці ўкраінскай соі, усе птушкафабрыкі спыняцца: бройлер не вырасце за 40 дзён да двух ці двух з паловай кілаграмаў без такіх кармоў...