Сустрэчы з такімі людзьмі, як Марыя Янаўна, заўсёды пакідаюць у памяці незабыўны след. Здаецца, што там незвычайнага: нарадзілася, вучылася, выйшла замуж, расціла дзяцей, шмат працавала, гадавала ўнукаў. Толькі, размаўляючы з гэтай прыемнай бабулькай, у нейкі момант ловіш сябе на думцы, што не хочаш прапусціць ніводнага слова, каб за гэты кароткі час сумець навучыцца ў яе жыццёвай мудрасці, разважлівасці, дабрыні…