Гітарысты паводзілі сябе на сцэне жывенька, але шоў дакладна тягнула Шаран. Кантактавала з публікай, прымала кветкі, скакала ды кідала казу. Было бачна, што стамлялася, але адпрацоўвала на 100 адсоткаў. Афармленьне сцэны на гэты раз абышлося без п’едэсталу ззаду, над якім непасрэдна і вісеў экран, дзе да кожнай песьні йшло сваё адмысловае відэа. Не было “языка” ля сцэны, не было сюжэтных відэа-перапынкаў. І сыграна было на некалькі песьняў менш. Атрымалася крыху зрэзаная версія папярэдняга канцэрту.