— Шчыра кажучы, хаця я працую ў віцебскай культуры ўжо нямала, асаблівых успамінаў пра ЧПК таго часу і раней у мяне не захавалася, — прызнаецца Алена Аляксандраўна. — Напэўна, таму, што ў сілу сваёй ведамаснай прыналежнасці ён быў адасоблены ад іншых устаноў. Але ў апошнія гады Цэнтр усё больш убудоўваецца ў культурнае жыццё Віцебска: ні адно буйное гарадское мерапрыемства не абыходзіцца без удзелу ягоных калектываў.