— Хочацца спадзявацца, што хутка. Я ў гэта веру. Праўда, я беларускія тэлеканалы не гляджу і, наогул, тэлебачанне гляджу рэдка, бо ў нас, што бачыць глядач з расійскай Калугі, тое бачыць і глядач з Пінска і Міёраў. А на БТ — такі прымітыў, што нават, калі я чую іх перадачы, то адразу ведаю, які канал ідзе. Што датычыць папсы наогул, то яна была і будзе. Іншая справа, што ў нас павінна быць свая родная папса, пад якую мы павінна танчыць і якую павінны спяваць на гулянках і сустрэчах. Людзі нашы часам спяваюць яшчэ песні, якія сталі народнымі, — “Касіў Ясь канюшыну”, “Ручнікі”, “А я лягу-прылягу”, “Польку беларускую” і некаторыя іншыя. І папсовыя падобныя песні павінны гучаць. Нашы песні, а не чужыя.