Змястоўныя матэрыялы прыводзяцца Уладзімірам Георгіевічам пра гісторыю роднага горада. Грунтоўна ён апісаў падзеі Першай сусветнай вайны і лёс сваіх землякоў, якія выбраў з навуковых прац і ўспамінаў сведкаў. Яго памяць захавала падзеі лютага 1942 года, калі ва ўрочышчы Глінішча былі расстраляны 2000 яўрэяў, сярод іх былі аднакласнікі, з якімі Уладзімір Дарагуж вучыўся ў першым класе. Ён не мог раўнадушна глядзець, як разбураўся касцёл Святога Антонія і палац Слатвінскіх у Раванічах, а гэта — адно з месцаў яго малой Радзімы: у Раваніцкай школе яго маці працавала настаўніцай, а бацька быў дырэктарам. Хваляваў яго і лёс гісторыка-культурных каштоўнасцей – курганоў. З гэтым пытаннем звяртаўся ў Таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры, прасіў узяць іх на ўлік і ахоўваць.