Ці той нюанс: “быць добрым дзіцем” ці “быць дрэнным дзіцем” увесь год, каб разлічваць на тваю міласць. Разумееш, вось у твайго больш дасканалага калегі, Санта-Клаўса, канцэпцыя “дабрыні” файна прадуманая і прапісаная. Там пад бялявай барадой і каўпаком з пампонам сядзіць хрысціянства, з ягонымі запаветамі. А вось што такое “быць харошым хлопчыкам” паводле Дзеда Мароза? Бо ты ж нарадзіўся, дзедушко, як нам паведамляюць энцыклапедыі, акурат у 1935-м годзе, калі ў асэсэсэрах надумалі адрадзіць папярэдне забаронены культ зімовай ёлкі (бо ніякага іншага культу прыдумаць не змаглі). Дык што ёсць “добра”? Шанаваць ветэранаў 9 траўня? Чытаць Аркадзя Гайдара? Хадзіць на Зарніцы? Калі амерыканскі школьнік падыходзіць да Санты, ён дакладна ведае, ці варты падарункаў. Калі постсавецкі школьнік набліжаецца да цябе, дзеду, ён вечна спужаны, бо не ведае, як ты ацэніш ягоныя паводзіны. Што пстрыкне ў тваю п’яную галавень.