Так адбылося і пры ўстанаўленні свята Прадцечы Гасподняга Іаана. Неабходна было зжыць, выкараніць язычніцкую традыцыю, звязаную з разбэшчанасцю нораваў, варажбой і пакланеннем стыхіям прыроды. Канцэнтраваліся ж гэтыя, прыйшоўшыя з глыбіні стагоддзяў, вераванні і забабоны ў час летняга сонцастаяння, калі цудоўнае свяціла дня пры дасягненні самага высокага праяўлення сваіх сіл робіць першы паварот на зіму. Менавіта ў гэты дзень нашы продкі-язычнікі і святкавалі Купалу, а ноч з 6 на 7 ліпеня была для іх самай містычнай на працягу ўсяго года.