– Выходзіць на пенсію было складана, – шчыра прызнаецца Людміла Яфімаўна. – Не ўяўляла, як устану раніцай і не пайду ў школу, не павітаюся з кожным, хто ёсць там, не ўвайду ў клас са званком. Але хутка зразумела, што ў мяне з’явілася магчымасць заняцца тым, на што ніколі не было часу. Пачала вязаць, чытаць. І цяпер мясцовы бібліятэкар носіць мне кнігі.