Сонечны Ярыла, сын Дажбога і Лады, што адбіўся ў нашым дзяржаўным гэрбе, не знайшоў адбітку ў нашых геаграфічных назовах, але затое, як летувіскі Сьветавід надаў сваё імя гары Сьветкавізна. Гэтая гара, парослая вялізнымі дубамі, знаходзіцца на Беласточчыне, над Нарваю, паблізу мястэчка Харошчы. Зь цягам часу Беларусы, пасоўваючыся на захад, адсунулі адсюль Летувісаў, але перахавалі назоў гэтае гары і з пашанай да яе ставіліся, што зразумела. Калі ў нашым фальклёры прарок Ільля ўсё-ж дагэтуль ня выціснуў дарэшты Пяруна, дык сьвяты Юры ня перамог цалкам Ярылы. Таму адразу знаходзіць водгук у беларускім сэрцы прароцтва Натальлі Арсеньневай: