Жывучы ў адным з мiкрараёнаў, я даўно заўвважыў: на лавачках ля шматпавярховак, дзе жывуць перасяленцы з Чарнобыльскай зоны, збiраюцца, нiбы колiсь у вёсках, старыя людзi. Пэўна, нiяк не звыкнуцца з новым ладам жыцця. Сумуюць без роднай хаты, простых зносiн з блiзкiмi людзьмi. Неяк разгаварылiся мы. Казалi жанчыны: дзецi з Расii пiшуць, да сябе клiчуць - але ж сэрца рвецца ў родную вёску...