“Нядаўна Андрэй Хадановіч расказваў пра дыялог, які чуў у трамваі: дзяўчаты абмяркоўвалі хлопца, у якога адна з іх спыталася, ці мае той вышыванку, а ў яго на саколцы быў герб “Пагоня”, які дзяўчына не змагла згадаць як называецца. “Ну, герб, вось гэты, стары”, — казала яна сяброўцы, — гаворыць доктар сакральнай тэалогіі Ірына Дубянецкая. — Глядзіце, для яе, маладой дзяўчыны, было важна, каб хлопец быў “далучаны да вышыванкі”, але разумення, што гэта такое, яна не мае. А пазначэнне свету арнаментамі — традыцыя ідзе ажно з неаліту, і гэта ледзь не адзіная традыцыя, якая не перарывалася. Усе сімвалы і арнаменты маюць сэнсы, якія паступова губляюцца”.