А.Лойка разгледзеў фрагменты першых танкаўскіх перакладаў, пачынаючы з Віктара Гамуліцкага (1851- 1919); заўважыў, што ўжо з 1936 г. Танк перакладаў Адама Міцкевіча; цікавіўся К.Ілаковічам, перакладаў І.Галчынскага, С.Неймана, Т.Ружэвіча, Т.Кубяка, Е.Гарасімовіча. Урэшце Максімам Танкам аказаліся прадстаўленымі “Маладая Польшча” – Леапольд Стаф, скамандрыты – Юліян Тувім, Яраслаў Івашкевіч, Ян Лехань, Аляксандр Рымкевіч, з “Квадрыгі” – Владзімеж Слабоднік, з “Жагараў” – Ежы Путрамант, з аўтэнтыкаў – Юзаф Озга Міхальскі, з пасляваенных лідэраў – Віслава Шымборская, Гіцгер.” [11, с.136].