Музычныя здольнасці ў хлопчыка праявіліся вельмі рана. Калі яму споўнілася 7 гадоў, ен пачаў іграць на бацькоўскім гармоніку, а праз год яму купілі новы інструмент. У тыя гады на ўсе наваколле звінеў ансамбль Бурковічаў. Ен уразіў Алеся, які вырашыў вучыцца іграць на цымбалах ў Вені. (Веня быў старэйшы за Сашу на 4 гады). Два гады Алесь разам з братам хадзілі з Мышыц у Калачы на вучобу, а калі Лявончыкі пераехалі ў Калачы, Алесь стаў удзельнічаць у мясцовым ансамблі разам з Бурковічам.