У маёй хаце нібы штаб чарнянскі. Каму што патрэбна – да мяне ідуць. Калі што арганізаваць трэба – тут усе збіраемся ды раімся. Не так даўно разам са старшынёй сельсавета арганізавалі ў сябе свята – Дзень пажылых людзей. Мы ж тут усе амаль толькі і засталіся пажылыя. Пасядзелі. З Белага Балота да нас прыехалі – пазабаўлялі, канцэрт, салодкі стол. Каму можа і абы што, а нам жа такая радасць! Іншы раз думаю, хай бы ўжо мо Бог мяне і забраў, а пасля такога – жыць хочацца. Цікава жыць! Таму, мабыць і жывая…