У кожнага чалавека ёсць свая малая радзіма. Для мяне гэта - вёска Бароўка. Тут жылі мае продкі па матчынай лініі, тут прайшло колькі гадоў дзяцінства. Вядома, што ў кожнай вёскі свой лёс. Бароўку, як і навакольныя вёскі, што размясціліся паблізу рачулак Бесядзі і Дзяражні, Белую Дуброву, Гайкоўку, Калодліва, Паламку кранула чарнобыльская хмара. Больш высокую долю радыяцыі атрымалі Гайкоўка, Паламка, і яны спынілі сваё існаванне. А вось Бароўцы пашанцавала. Вёска жыве і сённі.