Ю. Г.:Прафесійны спорт патрабуе ад чалавека такіх якасцей, як мэтанакіраванасць, настойлівасць, і гэта накладае свой адбітак на характар: у жыцці я таксама досыць эмацыйны і ўпарты – відаць, недарэмна нарадзіўся пад знакам Авен. Аднак разумею, што на лыжнай ці біятлоннай трасе эмоцыі можна і трэба кантраляваць, і стараюся гэта рабіць. Так, з вопытам досыць добра навучыўся спраўляцца з хваляваннем – выходжу на трасу максімальна сканцэнтраваным і не дазваляю яму стаць на маім шляху да перамогі. А вось паза трасай часам эмоцыям можна даць волю, асабліва станоўчым, і нядаўна ў мяне была чарговая нагода іх перажыць. Па вяртанні з Пхёнчхана ў аэрапорце мяне чакаў сюрпрыз: павіншаваць з выступленнем на Паралімпійскіх гульнях прыехалі супрацоўнікі і студэнты БДПУ. Такая ўвага і шчырая цеплыня, з якой мяне сустракала alma mater, знайшла моцны водгук у маім сэрцы. Дзякуй за гэтыя эмоцыі!