…Здаецца, што ўсе гэтыя касцюмы прыцярушыў залаты пыл часу. І ён ззяе-блішчыць, нібыта вялікі талент артыстаў, якім належаць гэтыя рэчы. “Тэатр прышоў у ратушу і прынёс сюды часцінку сваёй таямнічасці, якую мы разгадваем і ніяк не можам разгадаць. І таму зноў і зноў ідзем у тэатр…” – кажа Святлана Казлова.