— Я сам нарадзіўся і вырас у вёсцы, — гаварыў на адкрыцці Андрэй Мацур. — І тое, што зараз многія з іх паміраюць, не можа мяне не хваляваць. Над тэмай знікаючых вёсак працаваў каля трох-чатырох гадоў. Як высветлілася, паралельна гэтым займалася і Рыта, наведваючы тыя ж паселішчы і дамы, у якіх быў я. Атрымалася: калі яна не звяртала ўвагі на нейкія элементы інтэр’­ера і быту, іх здымаў я або наадварот. Пагаварыўшы, мы вырашылі зрабіць агульную выставу і паказаць рэчы, пакінутыя людзьмі. А праз іх — расказаць пра вёсачкі, якія мяняюцца не ў лепшы бок, пра тое, як раней жылі людзі, што для іх было каштоўным і дарагім.