— Маразы. Бывалі такія маразы, што камеры проста замярзаюць, сам дубееш — немагчыма здымаць. Да таго ж, узімку светавы дзень вельмі кароткі, у чатыры гадзіны ўжо цямнее. А мы ж толькі на вуліцы здымаем. За кароткі час трэба паспець усё зняць, бо на адну перадачу у нас толькі адзін дзень. Гэта бывае вельмі складана. А ў астатнім усё добра! Добра прымаюць, кормяць, пояць, “Крамбамбуляй” частуюць. (смяецца) Сала кавалак даць могуць — можна карміцца падчас здымак! Асабліва ўвосень — хто цыбулі, хто часныку дасць. Так і жыву, хажу з хаты ў хату, як той Дзед Барадзед. (смяецца)