“Я вучуся шчырасці, любві, дабру. Мая паэзія – гэта стан душы. Яшчэ гэта музыка, песня. Таму пішу, як атрымліваецца, душой, вельмі люблю дзіцячыя вершы, таму мой лірычны герой – дзіця. Сваі вершы я называю “вершаняткі”, а на кожнае свята складаю паштоўкі-паэтычныя віншаванні, “вершаваныя птушаняткі”. Вершы пішуцца выпадкова. Мініацюркі – па сваей сутнасці таксама паэзія, пішу лірычныя мініацюркі, люблю беларускую мову, яна рыфмуецца з маей душой.” Виктория прочла стихотворения: “ Апошні раз бярозку абдымаю”, “Ля магілы маці паэта”, “Нехай усе складзецца як найлепей”, “Я чакаю вясну”, “Моя мечта”. Эмоции, аплодисменты, искреннее выражение благодарности – лучший показатель этой встречи.