Пасля адміністрацыйных рэформ XVI стагоддзя на тэрыторыі ваяводстваў, паветаў і валасцей стварыліся прыкладна аднолькавыя органы кіравання. Галоўнай асобай ваяводства стаў ваявода, які прызначаўся пажыццёва з ліку буйных феадалаў. Галоўнымі службовымі асобамі ў паветах былі павятовыя старасты. У валасцях кіраванне адрознівалася. У валасцях з дзяржаўнымі маёнткамі вышэйшай службовай асобай быў дзяржаўца. У некаторых валасцях з ліку сялян прызначаліся сельскія войты. Некаторым валасцям па старажытным праве захавалі самакіраванне, якое гарантавалася граматамі вялікага князя.