— Пасля людзі сказалі. Ён мне на ўсё жыцце запомніўся. Колас і на фотаздымках такі, якім я яго бачыла: у яго быў шэры плашч і капялюш. Але галаўны ўбор скінуў і стаяў на высокім беразе Нёмана, глядзеў удалячынь. Магчыма, верш свой чытаў, магчыма, месца выбіраў пад дачу…