— Пра такі звычай нам некалі расказвала мама. Пагутарылі з аднавяскоўцамі, даведаліся падрабязнасці, як гэта адбывалася, і запісалі тыя крычалкі, з якімі дзеці беглі ад парогаў хат па вуліцы. Так яны гучалі: “Іды, зыма, до Кракова, вырнысь до нас однакова! Іды, зыма, до Кіева, ты нам всэ сіно выела! Іды, зыма, до кучора, ты нам надокучыла!”.