На жаль, часта прыходзіцца сутыкацца з такой з’явай, як жорсткае абыходжанне з братамі нашымі меншымі – жывёламі. Гэта спажывецкія адносіны, дзеля выгады, для свайго задавальнення або сваіх дзяцей. Чалавек, не думаючы, бярэ тую або іншую жывёліну дахаты, прыручае, корміць, дзеці з ёю гуляюць, часта як з цацкай, а затым выкідвае на вуліцу, і не каля дома, а куды-небудзь у лес або іншы населены пункт, апраўдваючы сябе, што не забіў жывёліну, а хто-небудзь яе падбярэ або яна куды-небудзь прыб’ецца. Як жа чалавек не можа зразумець, што ўсё вяртаецца бумерангам? Як мы, так і нам.