Адкрыю вам тайну прыроды: у той студзеньскі вечар неба не па-зімоваму расплакалася дожджыкам менавіта дзеля таго, каб растапіць “лядовае возера” ля Палаца Рэспублікі і, расчуліўшыся, ператварыць яго ў лебядзінае. А ўсё таму, што ў самім Палацы ішоў ажно 1200-ы спектакль неўміручага балета П.Чайкоўскага. Юбілей сабраў не толькі глядацкі, але і выканальніцкі “бамонд”: у кожнай дзеі эстафету працягваў новы склад артыстаў, увасабляўшых галоўных герояў.