FSP. Дзень першыБадзяючыся па дарожках парку, мы пабачылі шмат усялякіх цікавостак. Перш за ўсё, гэта шматлікія маркеты з рознай драбязой: вось, здаецца, не патрэбныя яна табе, і нават не ведаеш, што гэта і куды прыкласці, але ўсё роўна хочаш. Каля галоўнай сцэны аматары паказытаць свае нервы (і нервы тых, хто гэта бачыў) мелі магчымасць саскочыць на надзьмуты батут з вельмі прыстойнай вышыні. Мы высветлілі, што чалавек, які абіраў гэтую забаву, прыходзіў праз тры стадыі: спачатку ён казаў, што гэта зусім не страшна. Другая стадыя — калі ён глядзеў уніз з вышыні, і ў яго пачыналі трэсціся калені. І трэцяя — задаволены твар пасля скачка. З галоўнай сцэны наўпрост з дыджэйскага пульта даносілася музыка, якая настройвала на адпачынак. Людзі завісалі на стагах сена, елі, абдымаліся, прагульваліся.