Калі я пабачыла будынак, у якім навучалася амаль 10 гадоў, у душы анічога нават не варухнулася. Магчыма, таму, што цяпер гэта не рускамоўная школа нумар №20, а нямецкая гімназія. І ўсе мае планы знайсці кагосьці з былых настаўнікаў — кату пад хвост.