Беларускі ксёндз адносіў Каліноўскага да людзей, якія мелі вялікі дух. Ён паказаў Каліноўскага як пакутніка за свой народ , што “завіс на шыбеніцы як ахвяра сваёй любові да народу, да праўды вышэйшай і справядлівасці”.