Творчасцю актыўна заняўся пасля выхаду на пенсію. Пераважна працуе з дрэвам, якое ў руках майстра набывае незвычайныя формы, ператвараючыся не толькі ў пазнавальныя вобразы, але і цэлыя кампазіцыі, прасякнутыя ўнутраным сэнсам і зместам. Структура дрэва прыгожая сама па сабе: малюнак, колер, водар непаўторныя. У руках сапраўднага майстра драўніна атрымлівае другое жыццё. Пластычнасць, мяккасць ліній, душэўнасць і прастата напаўняюць кожны твор Леаніда Саўчанкі і прымушаюць думаць, разважаць і марыць. Дакладнасць і выразнасць форм, лаканізм, кампазіцыя скульптур, зварот да беларускіх традыцый надаюць яго вырабам цікавасць і нацыянальны каларыт.