Шчыра сказаць – мужнасьці асаблівай тут не было. Яму і сапраўды гэтая дзяўчына стала абыякавай: ну разумная, ну смазьлівая, ну прыгожая, урэшце, але – ну і што… Ці мала такіх… Не пасьпелі і пазнаёміцца толкам, а ўжо выпендрываецца, а ўжо характар паказвае, а што будзе потым, калі не асекці цяпер? “Пазвоніць – добра, пабачымся потым. Не пазвоніць – і хай сабе, абыйдуся…”, – думаў ён. Лёгка, спакойна думаў, бо быў упэўнены: пазвоніць…