У Соф’і Уладзіміраўны ўласны дом, вялікі агарод і прасторны кветнік. На нечыю дапамогу ў рабоце на зямлі разлічваць не прыходзіцца: муж памёр шэсць гадоў таму, адзіная дачка жыве асобнай сям’ёй і не мае зда­роўя на фізічную працу. А спраў і ў агародзе, і ў кветніку хапае: пасадзіць, узрыхліць, прапалоць, падкарміць.