Два яго артыкулы змяшчалі апісанне ўяўных эксперыментаў, якія, на яго думку, наглядна паказвалі няпоўнасць квантавай механікі; найбольшы рэзананс атрымаў так званы «Парадокс Эйнштэйна — Падольскага — Розена» (май 1935 года).