Я замер і некаторы час пачакаў, пакуль яна супакоіцца. Потым паступова пачаў рухацца і спрабаваць фатаграфаваць. Першы час кугакаўка вельмі пільна мяне разглядала. Але, чым больш я рухаўся, тым хутчэй яна губляла да мяне цікавасць і пачынала круціцца ў розныя бакі. Затое пасля перыядаў маёй нерухомасці і з пачаткам перамяшчэння, яна з патроенай увагай услухоўвалася ў кожны шоргат, і здавалася што вось-вось і паляціць, тады можна пачуць нават яе пстрыканне дзюбай або ўбачыць паставы пагрозы. Але гэта цягнулася нядоўга, бо яна хутка прывыкала да маiх рухаў.