"Мы не можам сваіх дзяцей падстаўляць пад рызыку захворвання. Акрамя таго, ёй не прапанавалі там ніякага жытла. У яе ж дзеці дашкольнага ўзросту. Ёй трэба было ездзіць туды. Аклад у яе — 900 тысяч. Ён не даваў магчымасці на гэтыя грошы жыць. Нават у кодэксе адзначаецца, што размеркаванне — гэта добра для чалавека, гэта першае месца яго працы. То ў нашым выпадку было парушэнне яе правоў як маці, як чалавека, як жонкі ўрэшце".