Мне не падабаецца, як пісаў Панфёраў, імя якога носіць наша бібліятэка. Спрабаваў яго чытаць – і не змог. Невысокага ўзроўню яго творчасць. Чаму толькі бібліятэцы далі яго імя? Няўжо ў нас няма або не было сапраўды прыстойных паэтаў і пісьменнікаў? Толькі на Брэстчыне колькі талентаў! Жэня Янішчыц, Ніна Мацяш, Васіль Жуковіч – калі ласка! Усе яны неаднойчы выступалі перад нашымі янаўцамі. Не адзін раз была ў нас Рыма Казакова – чым не імя? Імя Панфёрава, яго творчасць сёння нікому не вядомыя ні ў нас, ні ў Расіі. Бо нікому яго ўслаўленне калектывізацыі, з ілжывасцю і прыўзнятасцю, не патрэбна. Чытаеш яго, і ствараецца ўражанне, што людзі толькі й рабілі, што чакалі, калі ім шчасце ў выглядзе стварэння калгаса і ліквідацыі кулака прываліць. Панфёраў – пісьменнік вельмі перадузяты. І той факт, што ён быў можа першым пісьменнікам, якога палешукі ўжывую пабачылі, якасць яго прозы не палепшыць.