Той прымус для Акуліны вылез бокам. Спачатку маладзёны, здаецца, жылі без хмурынкі. Па ўсім было відаць, што Кандрат прыслухоўваецца да думак і парад свайго цесця ў адносінах да жонкі: не крыўдзі яе, гаварыў яму за чаркай. А чаркі тыя ляцелі адна за адной чарадой птушак, і прыйшоў час, калі Пётр Дзям'янавіч апрогся ад сівухі-самагонкі і апынуўся на могілках.