“Populorum Progressio” – гэта пятая па ліку сацыяльная энцыкліка ў Касцёле пасля “Rerum novarum” Льва ХІІІ, выдадзенай у 1891 г. У дакуменце “аб садзейнічанні развіццю народаў”, які выйшаў з-пад пяра Паўла VI у 1967 г., гучыць крытыка ў бок лібералізму, капіталізму і каланіялізму. Пантыфік звярнуў увагу на вострую неабходнасць цэласнага развіцця, якое ахоплівае ўсе сферы чалавечага жыцця, а не толькі эканамічную. Развіццё ён назваў новым імем міру.