— Каб мелі столькі здароўя, колькі трэба, столькі радасці, колькі самім хочацца, і каб грошай хапала для годнага жыцця. А тым людзям, што дояць кароў, летам убіраюць збажыну, клапоцяцца, каб поле было ўрадлівым, трэба плаціць багата. Будуць гэтыя людзі — значыць, будзем і мы, творцы. Спадзяюся, што і Давыд-Гарадок зноў стане райцэнтрам, і Гарынь верне сваю былую моц і хараство, і наша мова не знікне.