– Аднаго разу Вераніцы і Дзянісу спатрэбілася наша бацькоўская дапамога: трэба было вышыць беларускі арнамент. Упрыгожваючы строі, адчула сувязь са сваімі прод­ка­мі. Дзеці шануюць і любяць тое, што падабалася нашым бацькам і дзядам, дык чаму і мне не далучыцца да гэтай добрай традыцыі? Зараз тупацім усе разам, – усміхаецца Людміла Міхайлаўна.