І яшчэ — пачуццё каманды, супольная барацьба за прэстыж выдання. Нават пэўны ідэалізм, калі хочаце. Цаню многіх сваіх калег за тое, што працуюць не ад званка да званка, а калі трэба і колькі трэба — і ўначы, і ў выхадныя. Не праз боязь пугі, а таму, што хочуць, каб іх рэсурс быў першым, найлепшым.