— Па­куль гэ­ты на­пра­мак толь­кі фар­мі­ру­ец­ца: за апош­нія га­ды ў кра­і­не хоць і з'я­ві­лі­ся зна­ка­выя ве­ла­марш­ру­ты, але ці­ка­васць да іх не­па­раў­наль­на ні­жэй­шая, чым да аў­то­бус­ных ту­раў. Звы­чай­на для ве­ла­ванд­ро­вак бе­ла­ру­сы вы­ка­рыс­тоў­ва­юць гор­ныя або да­рож­ныя бай­кі. А спе­цы­яль­ныя ту­рыс­тыч­ныя ве­ла­сі­пе­ды на бе­ла­рус­кіх да­ро­гах су­стра­ка­юц­ца над­звы­чай рэд­ка, — кан­ста­туе Ігар Да­вы­дзен­ка. — Ра­зам з тым ся­род ве­ла­сі­пе­дыс­таў у Бе­ла­ру­сі шмат за­мож­ных лю­дзей. У ад­роз­нен­не ад Ін­дыі, дзе ве­ла­сі­пед час­цей за ўсё вы­ка­рыс­тоў­ва­юць не­ба­га­тыя лю­дзі, у Бе­ла­ру­сі мож­на су­стрэць на ве­ла­да­рож­цы і біз­нес­ме­наў, і ар­тыс­таў, і ме­не­джа­раў ся­рэд­ня­га і вы­шэй­ша­га звя­на.