Ой, як я зайдрошчу тым, хто можа спакойна і натуральна размаўляць па-беларуску у любым месцы... Нажаль, у мяне атрымоўваецца гэта толькі з маемі дзецьмі і з самымі блізкімі . У краме, напрыклад, ці проста з незнаёмымі спрацоўвае нейкі ступар: зараз я апынуся пад поглядамі, і у большасці не адабральнымі... Я ведаю, што, увогуле, мяне не павінна цікавіць, хто і што там падумае, але спыняе нежаданне "свяціцца" ці што.