Пасля таго, як мы атабарыліся ў хіжыне, у нас пачаліся лядовыя заняткі – адна з нагод, чаму я апынулася ў зімовай Арчы. На першым занятку я паводзіла сябе як напужаная лань, не давяраючы ні кошкам, ні фіфам. Ды яшчэ наглядзеўшыся на палёты Сяргея, майго калегі із НП-аддзялення, я зусім без энтузіязму глядзела на лёд… А мае сябры скочылі па лёдзе, быццам былі тут народжаны! Ды і Сяргей, які праляцеў 10 метраў з лядовай сцяны, не разгубіў энтузіязм у палёце і ўсё роўна рваўся ў бой.