У гаміліі Папа патлумачыў розніцу паміж добрай і кепскай цікаўнасцю. У якасці першага прыкладу ён указаў на паставу дзяцей, што прагнуць знайсці тлумачэнне рэчам, якіх не разумеюць. Гэта добрая цікаўнасць, бо служыць развіццю асобы і яе “большай аўтаноміі”. Акрамя таго, яна з’яўляецца “сузіральнай цікаўнасцю”, таму што “дзеці бачаць, сузіраюць, не разумеюць і пытаюцца”, лічыць ён.