Аднак калі абіраць метады працы — я за жорсткія заключэнні. Аддаём аўтару, а калі ён не хоча працаваць, бяромся самі і дарабляем. Таму што потым, калі пачнецца вытворчасць, ні змяніць, ні спыніць нічога немагчыма. І гэта нармальны працэс. Можа, праз 10 гадоў аўтар дзякуй табе скажа за такую адзнаку. Таму што вытворчасць ёсць вытворчасць: існуюць жа вытворчая дысцыпліна, тэхналагічная. І я сваю місію бачу ў тым, каб імі не паступіцца. Менавіта адсутнасць такіх рэчаў і з’яўляецца асноўнай прычынай фіяска апошніх дзесяцігоддзяў. Рамяство кульгае. У музыцы ж немагчыма не ведаць ноты…