А здарылася так, што па заканчэнні інстытута я вярнулася ў Гродна і мне прапанавалі працу ў мастацкай школе, дзе якраз набіраўся штат выкладчыкаў. Я пагадзілася. Меркавала, што гэтая работа будзе для мяне дадаткам да асноўнай — на мастацкім камбінаце. Спачатку я да школы прызвычаілася, а потым высветлілася, што работа з дзецьмі ў настаўніцкім калектыве мне пасуе. Мне было б сумна засяродзіцца выключна на карцінах, абмежаваць свой свет сценамі майстэрні, палатном ды фарбамі. Мне патрэбен сяброўскі асяродак, сумоўе. Нарэшце, мне хочацца прыгожа апрануцца ды выйсці ў людзі. Усё гэта я маю на сваёй працы…