У прадмове да выдання доктар філалагічных навук, прафесар Міхась Тычына адносіць Валянціна Тараса да слаўнай кагорты шасцідзясятнікаў, якія “акцэнтавалі ўвагу на паняццях “праўда”, “дабро” і досыць падазрона ставіліся да паняцця “хараство”, асноўнага ў мастацкай творчасці”. Навукоўца звяртае ўвагу на тое, што Валянцін Тарас “свядома шукаў у сваім жыццяпісе знакі часу, спыняўся перад семантычнымі глыбінямі падзей і не баяўся прызнацца ў няслушнасці або хібнасці сваёй былой пазіцыі”.