Як адзначыў аўтар ідэі праекта, кандыдат мастацвазнаўства Яўген Шунейка, 200-годдзе франка-рускай вайны 1812 года натхніла беларускіх мастакоў на пераасэнсаванне падзеі, якая пакінула свой след на беларускіх землях. Паводле ягоных слоў, удзельнікі праекта звяртаюцца да лёсаў і партрэтаў, эмоцый і перажыванняў больш ахвотна, чым да дэталізацыі элементаў ваеннай рэальнасці, таму лірызм у творах паядноўваецца з трагізмам. “Творы прадстаўляюць эмацыйную рэфлексію на тэму чалавечых якасцяў і стасункаў у кантэксце ваеннага ліхалецця. Гэта своеасаблівы погляд “знутры на вайну, што прынесла беларусам вынішчэнне і з’яўлялася спробай “перастварыць мапу Еўропы. Сённяшняе беларускае грамадства паказала ўзор годнага стаўлення да сваёй еўрапейскай гісторыі, чым можна ганарыцца. У Беларусі ўсталяваны мемарыялы ахвярам вайны 1812 года, выдадзена шмат цікавых кніг, на рэчцы Студзёнка адбылася масавая інсцэніроўка падзей двухсотгадовай даўніны. Але галоўнае, што мы зразумелі: гэтая вайна была барацьбой дэмакратычнай і манархічнай частак Еўропы. Беларусы тады змагаліся пад рознымі штандарамі, але мы аднолькава паважаем іх выбар, – сказаў мастацтвазнаўца. Ён распавёў, што імпрэзе ў Мінску папярэднічалі выставы ў Вілейцы і Мар’інай Горцы, даты адкрыцця якіх 21 і 28 лістапада нагадваюць пра ключавыя падзеі вайны 1812 года на тэрыторыі Беларусі, дзе ламаліся лёсы тысяч людзей. Паводле ягоных слоў, з гэтых падзей беларусы выйшлі не толькі больш міласэрнымі, гуманнымі і памятлівымі, але і захавалі ідэю нацыянальнага адраджэння, каторая амаль пра два стагоддзі ўвасобілася ў незалежнасці Беларусі.