Ка­лі́ сла́ў­ныя ву́ч­ні пры ўма­ве́н­ні на Вя­чэ́­ры пра­свят­ля́­лі­ся, та­ды́ Іу́­да па­га́­ны, срэб­ра­лю́б­ствам апан­та́­ны, азмро́ч­ваў­ся, і без­за­ко́н­ным су́д­дзям ён Ця­бе́, пра́­вед­на­га Суд­дзю́, вы­дае́. Па­гля­дзі́, збі­ра́­ль­нік ба­га́ц­цяў, на та­го́, хто з‑за іх па­ве́сіў­ся; па­збя­га́й хці́­вас­ці, яка́я На­ста́ў­ні­ку та­ко́е зра­бі́ць асме́­лі­ла­ся. Да ўсіх до́б­ры Го́с­па­дзі, сла́­ва Та­бе́.