Аляксандр Класкоўскі: Так, прычым трапіў з агня ў полымя. Іосіф Сярэдзіч з'ехаў у адпачынак, а мяне пакінуў “на гаспадарцы”. І тут — путч 19 жніўня 1991 года. У Беларусі толькі “Народная газета” ды “Знамя юности” (мая ж былая каманда!) рызыкнулі даць матэрыялы супраць ГКЧП. Калі вярсталі нумар на 20 жніўня, чакалі, што ўварвуцца аўтаматчыкі. Потым прыйшоў дадому, залпам выпіў дзве вялікія шклянкі гарэлкі, закурыў беламорыну і стаў чакаць “варанка”. Казалі, што пад Мінскам ужо стаяць закратаваныя вагоны для ўсіх “так званых дэмакратаў”.