Пазней Вадзім З. наведаў яшчэ аднаго свайго знаёмага А. і прапанаваў яму ўкрадзены мабільнік, даказваючы, што вельмі патрэбны грошы і ён вымушаны прадаць “свой” тэлефон. Мужчына агледзеў рэч і назваў цану: 100 рублёў. Хаця “мабіла” каштавала ў шэсць разоў болей, ды Вадзім таргавацца не стаў: забраў грошы і пайшоў задаволены.