Пакутны лёс помніка пакутнікам доўжыўся. Камусьці ён малозіў вочы нават пад агарожай парка, у які (зноў жа нібыта дзеля дабраўпарадкавання) “руплівыя” гарадскія ўлады раптам вырашылі зрабіць новы ўваход. Чамусьці менавіта там вырашылі ўваход зрабіць, дзе стаяў крыж-камень. Не справа і не злева ад яго, не ў любым іншым месцы доўгай агарожы... І калі ў трэці раз учынілі здзек над святыняй, над Крыжам Госпада - угневаўся Гасподзь і раскалоў камень!