– Самы вялікі. Няма для мяне больш дарагога куточка на зямлі, чым мая родная Несцераўшчына. Колькі сябе памятаю, кожныя выхадныя ездзіла дадому. А калі раптам не атрымлівалася, то, здавалася, я штосьці важнае страчвала. Зараз разумею, што ездзіла ў вёску не для таго, каб маме дапамагчы, а каб самой падсілкавацца энергіяй роднай хаты. Зараз яна стаіць пустая, але па-ранейшаму мы там бываем вельмі часта. Самае вялікае маё жаданне, каб адрадзілася тая вёска, якую памятаю, з яе размераным, спакойным жыццём, патрыярхальным укладам, які існаваў стагоддзямі.