— Убачыла па мясцовым тэлебачанні бягучы радок з інфармацыяй пра чэмпіянат і вырашыла ехаць, — не перастаючы касіць, расказвала энергічная жанчына. — Мой “стаж” у гэтым відзе спорту налічвае некалькі дзесяцігоддзяў: няпростае вясковае жыццё прымусіла ўзяць у рукі касу яшчэ ў старшых класах. Цяпер па магчымасці вяртаюся да гэтага занятку — і дзеля здароўя, і дзеля добраўпарадкавання. Несумненна, для мужчын я тут не сапернік. Але няхай бачаць: мы, жанчыны, на многае здольныя (смяецца — аўт).