Фільм “Дзюнкерк” пачынаецца з таго, што герой бяжыць праз горад, яго абстрэльваюць, але ён прарываецца да берага. Можна было б пачаць расповед з яго маленства, жыццёвай гісторыі, але кампазіцыйна цікавей акунуць гледача ў гушчу падзеяў, а потым патлумачыць што да чаго. Так дынамічна можна пачынаць і рэпартаж — гэта станецца эмацыйным кручком для чытача.