Каронку да Божай Міласэрнасці, якую Пан Езус пераказаў Сястры Фаўстыне ў аб’яўленнях 13-14 верасня 1935 года ў Вільне, найперш прамаўляла яна сама. Пісала аб гэтым некалькі разоў у сваім “Дзённіку” і ў лістах да кс. М. Сапоцькі. “Калі я сказала маці генеральнай, што Пан патрабуе, каб кангрэгацыя памалілася гэты вяночак для ўміласціўлення Божага гневу, – піша Сястра Фаўстына, – маці мне адказала, што пакуль не можа ўводзіць такія новыя, незацверджаныя малітвы, але папрасіла даць ёй гэты вяночак: “Можа падчас адной з адарацый удасца яго памаліцца, паглядзім. Добра было б, – раіла маці генеральная, – калі б ксёндз д-р Сапоцька выдаў якую-небудзь брашурку з гэтым вяночкам – тады было б лепш і лягчэй маліцца яго ў кангрэгацыі” (Дз. 752).