У адваротнай дарозе – толькі і размоў: а чаму ў нас так не могуць? Чаму ў нас не па-людску гэта ўсё? Як свята – дык папойка, а як кірмаш – дык райпо, сяльпо і кітайскія забаўкі з рускай папсой... Здаецца, і ў нас саломку плятуць віртуозна, і выцінанкі чароўныя робяць, і зёлкі ёсць, і мёд гаспадары робяць, а да смятаны і масла нашага – літоўцам як да Марса... Можа і добра, што такі кірмаш - у самы блізкіх суседзяў. Можа, падглядаючы ў суседзяў, і навучымся... эстэтыцы жыць.