Аповесць “Час збіраць косці” поўніцца сімваламі — як змрочнымі, так і аптымістычнымі. Да змрочных можна аднесці савіныя косткі — совы трапляюць у комін героя, абгараючы там да костачак, у вёсцы гэта кепскі знак. Пазітыўны сімвал — крыніца, якая пры канцы аповесці прабіваецца на падворку хаты героя. Героя №2 можна параўнаць з Празерпінай, якая вярнулася на зямлю з урбаністычнага пекла — і надышла вясна. Прынамсі гэтую аповесць кнігі загортваеш з палёгкай.