Летам і ранняй восенню на ўзбярэжжы Японскага мора вырастаюць палатачныя гарадкі. Адпачывальнікі прыбываюць на аўтамабілях — у асноўным праварульных — з Хабараўска, Камсамольска, нават з далёкага Якуцка. Пакуль яшчэ не сезон, і свабоднага месца колькі заўгодна. Мы разбіваем палаткі на мысе Балюзек, адкуль добра відаць выхад у акіян. Гарлавіна вусця недзе пад тры кіламетры. Ваенныя пасля праходу лодак закрывалі яе жалезнымі сеткамі — уяўляеце моц тых механізмаў?! Пазней дэмантаваць гэтыя цуда-сеткі не сталі або не змаглі. Так і засталіся яны ржавець у глыбінях. Плаваць у тым раёне і сёння небяспечна — раптам узнікаюць і бурляць-кружаць магутныя плыні. Мае знаёмыя вырашылі ў пагодны дзень праплысці на вёслах ад аднаго мыса да другога. А акіян узяў і прачнуўся. І панесла шлюпку... Ледзь выграблі, а потым на беразе доўга ад стрэсу адыходзілі.