Да здраднікаў Аляксей Васільевіч адносіў усіх, хто тады, як і цяпер, стараўся аслабіць, разбурыць нашу краіну. І лічыў, што і на тым свеце не можа быць ім даравання. Хоць ад прыроды быў чалавекам добрым, спагадлівым, хутка забываў асабістыя крыўды.