Такія сустрэчы ўжо сталі добрай традыцыяй. Штогод напярэдадні Дня Перамогі прадстаўнікі галіновага міністэрства і прафсаюзнага аб'яднання вітаюць ветэранаў вайны і працы. Такія сустрэчы — гэта не толькі даніна павагі тым, хто, не шкадуючы ўласнага жыцця, абараняў Радзіму, але і магчымасць для ўсіх нас павучыцца самаадцанасці, мужнасці і бясконцай любові да жыцця. Бо кожны з запрошаных на сустрэчу ветэранаў — гэта па-сапраўднаму легендарны чалавек: большасць з іх трапілі на фронт у зусім маладым узросце — у 17—18 гадоў. 3 годнасцю прайшлі яны ўсе бесчалавечныя выпрабаванні гэтага ліхалецця, затым гэтак жа самаадцана адбудоўвалі поўнасцю разбураную краіну. I, нягледзячы на ўсе цяжкасці, страты, яны і сёння поўныя жыцця і аптымізму. Вось, напрыклад, Якаў Андрэевіч Гарцуеў — сувязіст, ён прайшоў усю вайну — ад пачатку да капітуляцыі Германіі. Сёння ж, нягледзячы на гады, у яго ўсё тая ж ваенная выпраўка і бляск у вачах.