"Два тыдні назад у мяне "паляцеў" халадзільнік, — дзеліцца маладая маці Ірына Шмялёва. — Гарантыйны тэрмін ужо мінуў, таму вырашылі звярнуцца не на завод-вытворац, а ў прыватную рамонтную майстэрню. Прыехаў майстар, паглядзеў матор, яшчэ нешта, запампаваў у выніку фрэон і запэўніў, што тэхніка будзе працаваць як новенькая. Мы аддалі больш за 400 тысяч рублёў, атрымалі гарантыйную распіску і са спакойнай душой падключылі халадзільнік. Не мінула і сутак, як ён "бахнуў", ледзь ці не ўсю заднюю сценку раскурочыла, і фрэон выцек. Зноў выклікалі майстра, які заявіў, што такога не можа быць, маўляў, мы штосьці няправільна падключылі. Я прыгразіла экспертызай, а то і судовай справай. Толькі тады фірма заварушылася, прыехаў яшчэ адзін майстар і выдаў, што трэба будзе даплаціць за новы рамонт. Кажу: "Не буду нічога плаціць, вы далі гарантыю, рамантуйце!" Дык яны праз два дні прыехалі зноў, прывезлі нам халадзільнік на замену — амаль такі ж самы, як быццам нейкая кліентка яго не пажадала выкупіць. Я так зразумела, што справа там насамрэч цёмная. Карацей, у выніку дамовіліся, каб яны нам пакінулі назаўсёды гэты "падменены" халадзільнік, але без гарантыйнага талона, а мы не даплачвалі б ні рубля. Магчыма, варта было пайсці на прынцып і даведацца, што ж не так з падменай і рамонтам, але халадзільнік нам, з дваімі дзецьмі, быў патрэбен тэрмінова, а лішніх грошай на экспертызу ці новую тэхніку няма".