Дзейнасць Цэнтра многія крытыкуюць, прычым з самых розных пазіцый. Яно і зразумела: кожны і дасюль разумее паняцце “сучаснае мастацтва” па-свойму. Але ў чым не адмовіш НЦСМ, дык гэта ў адэкватнасці — адэкватнасці той культурнай сітуацыі, якая ў нас склалася на дадзены момант. Цэнтр наўрад ці спрабуе яе фарматаваць, па-валюнтарысцку вызначаючы актуальныя трэнды і адсоўваючы ў бок тых, хто ім не адпавядае. Хутчэй, ён проста транслюе тое, што ў нас ёсць. І другі аспект, які непасрэдна вынікае з першага — адкрытасць да “вонкавых” ініцыятываў. Як выявілася, іх у нас даволі шмат, і калі знайшлася пляцоўка для рэалізацыі, яны адразу сталі бачнымі.