Зыгмунт не верыць сваім вушам. Аднак на наступ-ны дзень іде да Міхайлава. Той найперш праганяе дзяжур-нага: “Поді вон”192, пасля чаго замыкнуўшы дзверы на ключ, набліжаецца дам Зыгмунта з салодкай усмешкай і гаворыць, як умее, найдалікатней: