— Было цікава і весела, — працягвае наша субяседніца. — У мяне асабліва добра выходзілі вышытыя на паркалі трохвугольныя сурвэткі на этажэрку, а яшчэ насоўкі, якія дадаткова абвязвала кручком. Вось успомніла той час, і на душы зрабілася хораша. Як добра, што пераняла матуліна майстэрства. Цяжка цяпер уявіць, што б рабіла доўгімі зімнімі вечарамі, каб не вышыўка. Яна і нервы супакойвае, ды і час бавіцца хутка і з карысцю.