– Я нарадзілася тут, у Зубках, – працягвае мая субяседніца. – Заўсёды хацела мець усё сваё: сям’ю, дом, гаспадарку і, вядома, жыць у вёсцы. Пакрысе да мяне прыходзіць тое, да чаго імкнуся. Вучылася я ў сярэдняй школе № 1 у Лёзне. Пасля 9 класаў вырашыла ісці ў самастойнае жыццё. Працаваць пайшла на ферму, дзе ўвесь час робіць цялятніцай мама. Спачатку падмяняла даярак, цялятніц, нават пастухоў. Што даручалі, тое і рабіла. Калі выйшла замуж і нарадзіла, вельмі хацелася атрымаць добрае жыллё. Таму ўзяла групу кароў. На дойцы ўжо пяць гадоў. Да напружанага распарадку прывыкла – нічога ўжо не страшна.