Усё пачыналася ў вёсцы Караліно наноў шмат разоў, бо пасля смерці Тызенгаўза сядзіба закладалася за даўгі і пераходзіла з адных рук у іншыя. Дарэчы, адзін з гаспадароў, Спірыдон Гансоўскі, у сваім тэстаменце падрабязна апісаў усё, што тут знаходзілася ў другой палове ХІХ стагоддзя, і нават даў парады, якую вытворчасць развіваць выгадна. Зрэшты, сённяшнія гаспадары не робяць стаўку на даход ад сядзібы, гавораць, што дагэтуль у большай ступені занятак агратурызмам — справа стратная. Сямейнае захапленне хоць занадта дарагое, але любімае, у якое ўкладзены не толькі грошы, але і душа.