Застаецца толькі спадзявацца, што Несцерка атрымае ўсе магчымасці дайсці да гледача — ва ўсіх сэнсах. “Прыгоды Несцеркі” ў цяперашнім фармаце прыдатныя для паказу як у кінатэатрах, так і па тэлебачанні. А тое, што стужка падзяляецца на асобныя “главы”, кожная з якіх прысвечана той ці іншай “прыгодзе”, дазваляе паказваць яе па тэлебачанні не толькі ўсю цалкам, але і “дазіравана”. Што ж да іншых форм распаўсюджвання фільма, дык у мяне ўжо на прэзентацыі запытвалі: дзе набыць DVD? Пакуль — анідзе. Але пытанні пракату беларускіх фільмаў — тэма для асобнай размовы. Дадам толькі, што “Прыгоды Несцеркі” — не адзіны падобны нацыянальны праект. Ёсць у нас, да прыкладу, адзначаная прызамі “Аповесць мінулых гадоў”, прысвечаная гісторыі гербаў нашых гарадоў. Пачыналі мы з абласных цэнтраў, потым далучыўся Полацк, іншыя славутасці — цыкл працягвае здымацца і дагэтуль. Дзякуючы яму, да ўсяго, маладыя рэжысёры могуць паспрабаваць сябе ў малой форме. Але ж ці ведаюць гэтыя фільмы тыя, каму яны адрасаваныя? Тут мы зноў вяртаемся да таго, што задача мастацтва — не грошы, а душы людзей...