У далейшым стасункі паміж намі не перарываліся. Абменьваліся лістамі, паштоўкамі, ез­дзілі ў Адэсу і сем’ямі, і паасобку. Часцей за ўсіх у Валянціны з дзядзькам бывалі бацька і брат Віктар. Наш тата ў 70-х гадах суправаджаў гатовую прадукцыю Сольскага гароднінасушыльнага завода, дастаўляў яе вагонамі спажыўцам у розныя пункты Савецкага Саюза. Дык на зваротным шляху стараўся заўсёды адведаць старэйшага брата з пляменніцай.