Менеджар, узброіўшыся метровай стужкай, рабіў замеры і запісваў лічбы ў блакнот. Мы дамовіліся, што я загляну праз пару дзён. Наступным разам усё паўтарылася: я не быў упэўнены, што прынесеная мне шуба адпавядала па памерах формам маёй палавіны. Ізноў стройная францужанка апынулася ў маіх руках, і я з пяшчотай абмацваў яе і ўдакладняў, дзе ў маёй жанчыны чаго больш, а дзе наадварот менш. Толькі за трэцім разам мне нарэшце прынеслі тое, што павінна было падыйсці па ўсіх памерах маёй родненькай каханенькай. На ўсялякі выпадак я, яшчэ раз зажмурыўшыся, ці то ад задавальнення, ці то ад вялікага імкнення згадаць жончыну фігуру, абмацаў прадаўшчыцу, якая ўжо не стаяла адлучана, а зацікаўлена прыглядалася да мяне, перакідваючыся кароткімі фразамі з сяброўкамі, што назіралі за гэтай карцінай прымервання і час ад часу пасмейваліся. Перакладчык, які ўвесь час суправаджаў мяне, так і не расказаў пра сэнс тых жартаў. Я вырашыў, што гульня тых слоў перакладу не паддаецца.