Мне прыемна, што я магу падараваць людзям эстэтычнае свята. І ў нейкім сэнсе таксама праяўляю салідарнасць з вандроўнымі традыцыямі Язэпа Драздовіча, Алены Кіш, якія малявалі дываны для хатняга ўжытку, а я — для грамадскага, для шчасця цэлага раёна.