Пятнаццаты год сям’я жыве ў сваім доме. Купіўшы яго яшчэ недабудаваным, усяліліся, бо надакучыла бадзяцца па кватэрах. У двор можна было выйсці толькі ў гумавых ботах, зямлю апанавалі сліўнік ды стары закінуты сад. Адных дроў нарыхтавалі тут два трактары. Сёння цяжка ўявіць тут тую карціну, што ўзгадвае гаспадыня.