— Што мяне чакала ў Савеце, прыблізна ведала, — расказвала Ала Мікалаеўна. — Мой жа тата доўгі час тут быў сакратаром. Яго калегі потым, калі я ўжо працавала, часта прыгадвалі, як тата гаварыў: “І каму ж дастанецца пасада?” І абавязкова дадавалі: — “Ведаў бы Бароўка, што дачка будзе сакратаром!” Тата хацеў, каб у інстытут народнай гаспадаркі паступала. А я выбрала педагогіку, пайшла на матэматычны факультэт, бо вельмі хацелася ў школу.