Мы чыталі народныя казкі далей. У іншай казцы маміну кароўку забіваюць – а панначка-сірацінка дастае з яе зярнятка і сабе пад вакном вырошчвае чароўную яблыньку. Сірацінку ў іншы двор вядуць – а яблынька з коранем пераходзіць следам за ёй. І карова з той казкі таксама глядзела на нас вялікім добрым вільготным вокам – спагадліва. Ахоўвала калідор з тым светам, светлым, з якога нам дапамагаюць прашчуры, ці, магчыма, старажытныя багі, ці яшчэ нейкая сіла, якая нагадвае, што ўсё недарэма.