Порплішча заставалася мястэчкам ля ўсходніх межаў Другой Рэчы Паспалітай да 1939 года, пакуль “вызваленчы паход Чырвонай арміі”, які стаў магчымы ў выніку змовы бальшавікоў з нацысцкай Германіяй, не аб’яднаў тэрыторыю Беларусі ў межах БССР. Тады ад савецкай улады дасталася і мясцоваму ксяндзу, і святару, хоць, у адрозненне ад порплішчанскага касцёла Маці Божай Валадаркі, з якога зрабілі школу механізатараў, праваслаўная царква заўсёды заставалася дзейнай.