— Калі гаворка пра песні ў такім кантэксце, я адчуваю "водар" бізнес-працэсу. Атрымліваецца, што калі аўтар нешта выдумляе, ён думае пра спажыўца. У справе вытворчасці самазвалаў так і павінна быць. У творчасці ж для мяне такі падыход дзіўны. Не можаш не пісаць — пішы. І няхай публіка вызначае, што ёй падабаецца, а што не. “Фільтраваць” сябе музыканту трэба тады, калі ён кажа нешта па-за ўласнай творчасцю, у інтэрв’ю. Тым больш калі ў яго ёсць свая немаленькая аўдыторыя. А наогул, мне блізка перадаваць песнямі простыя пачуцці: любоў, радасць, расчараванне, сум. Яны бываюць куды мацнейшымі ды больш устойлівымі, чым любы антыглабалісцкі кураж ды контркультурны пафас.