Так і атрымалася на самой справе. Людміла Аляксееўна, як адзначыла сама, ніколі не пашкадавала аб абранай прафессіі. Канешне, гэту работу не назавеш лёгкай. Яна патрабуе вялікага цярпення да старых і хворых людзей, павагі да іх узросту, бо, як лічыць гераіня, трэба адносіцца так, як бы хацеў, каб да цябе адносіліся ў старасці. Гэтага прынцыпу яна прытрымліваецца на працягу многіх гадоў працы, лічачы тых, аб кім клапаціцца, членамі сваёй сям’і. Нанасіць вады з калодзежу, скласці паколатыя дровы, пратапіць печку, дапамагчы ў мыцці адзення, прыгатаванні ежы – гэта далёка не ўвесь спіс таго, што выконвае Людміла Пуздаева, прычым без скаргаў. Яна заўсёды пацікавіцца станам здароўя, некалькі раз патэлефанаваўшы старым людзям на абслугоўванні, ці дапамаглі лекі, каб знізіць артэрыяльны ціск. Нават калі Людміла Пуздаева ў адпуску, і яе замяняе калега, то гэтыя дні не абыходзяцца без прастога сяброўскага тэлефанавання са сваімі падапечнымі. Неабходна адзначыць, што акрамя тых якасцяў характару, якімі валодае Людміла Пуздаева, яна мае пачуццё гумару, якое дапамагае наладзіць зно-сіны як з людзьмі на абслугоўванні, так і з роднымі, блізкімі і знаёмымі, аднавяскоўцамі.