У канструкцыях з прыназоўнiкам па ўжываюцца формы давальнага або меснага склону для назоўнiкаў адзiночнага лiку i толькi формы меснага склону для назоўнiкаў множнага лiку, пар.: iсцi па лесе, лекцыi па мовазнаўству – хадзiць па лясах, лекцыi па праблемах мавазнаўства. Гэта асаблiвасць разглядаецца некаторымi даследчыкамi як адна з характэрных рыс беларускай мовы (Топоров 1961, 88). На думку У.М.Тапарова, цэлы шэраг прыкладаў з помнiкаў старабеларускай мовы, дзе прыназоўнiк па ўжываецца з месным склонам замест давальнага, можна аднесцi да польскiх цi чэшскiх запазычанняў.