Жыццё першых супольнасцей было моцна дынамічным, хрыс-ціянства пашыралася сярод язычнікаў, што таксама прыводзіла да падзелу і розных дактрынальных спрэчак. Сведчыць аб гэтым чытанне з Дзеяў Апостальскіх. Праблема была фундаментальная – ці тыя, хто навярнуўся з язычнікаў, каб быць збаўленымі, павінны, паводле Закона Майсея, быць падвергнуты абразанню ці не? Каб знайсці справядлівае рашэнне, Апосталы збіраюцца на I Сабор у Ерузалеме. Пастанавілі, што на ахрышчаных язычнікаў не трэба ўскладаць ніякага цяжару, акрамя таго, што абавязкова. І праз усе пакаленні Касцёл пад-трымлівае гэтае рашэнне. Вучыць, што тым, між іншым, абавязковым для збаўлення з’яўляюцца: устрыманне ад усялякіх язычніцкіх культаў, ад усялякіх паводзінаў, якія вядуць да згаршэння, і ад усялякай распусты. Для веруючых нашыў часоў гэтая навука актуальная і зразумелая. У нашых захаваннях і жыццёвых адносінах павінны паказаць свету сваю прыналежнасць да Хрыстуса і Яго Касцёла.