4 снежня ў нас адбудзецца чарговая прэм’ера. Спектакль “… И слышатся лишь звуки полонеза” прысвечаны 250-годдзю з дня нараджэння Міхала Клеафаса Агінскага. Тут ёсць нейкая гульня лічбаў: Агінскаму сёлета — 250, а нашаму Новаму драматычнаму – зусім хутка 25. Як жа не адгукнуцца? Але дарма шукаць ў спектаклі хаця б мінімальны намёк на біяграфію Агінскага. Наш славуты суайчыннік прадстаўлены праз свой знакаміты паланэз, які гучыць неаднойчы і ў кантэксце ўсёй дзеі ўспрымаецца як сімвал страты радзімы, эпохі, гістарычнай велічы мінуўшчыны, як напамін пра тыя арыстакратычныя часы, калі гонар цаніўся так высока, што за яго ішлі на смерць, выклікалі крыўдзіцеляў на дуэль, заканчвалі жыццё самагубствам.