– Намаркоціцца паспееце, сыночкі, – падаў голас і гаспадар, – а нам хочацца адысці туды вясёлымі, каб ніякія клопаты на нас не віселі. Гэта наша апошняя ноч. Наступная будзе ўжо не тут, а ў глухім лесе...