Алена: Яшчэ мы навучыліся называць праблемы. Вось, казалі “молімся за нашую Царкву”, а што адбываецца ў нашай Царкве, якія праблемы? Спачатку такая малітва гучала вельмі абстрактна. Потым пачалі задаваць сабе пытаньне: за што мы молімся, чаго просім ад Бога? Якім духам мы жывем? Мусілі азірнуцца на ўласнае жыцьцё, ацаніць, сказаць, чаго нам не хапае, у чым мы памыляемся.