Прэс-сакратар мінскай філіі БРСМ Максім Касцян адзначае, што ўзгадняць заяўкі трэба, каб пазбегнуць канфліктаў паміж музыкамі і падзяліць Траецкае прадмесце на розныя тэматычныя зоны. У Вільнюсе таксама збіраюць заяўкі з такой жа мэтаю, але калі хтосьці не паспеў або забыўся яе падаць, не бяда – сядай у любым свабодным кутку і грай сваю музыку. У Мінску так не атрымаецца. Арганізатары папярэджваюць: не паспеў падаць заяўку – можаш быць толькі слухачом. Для чаго ствараюцца такія фармальнасці, не зразумела. Але пачытаўшы анкету ўдзельніка, неўзабаве думаеш, колькі таленавітых музыкантаў адмовяцца ад удзелу проста з-за абсурднасці пытанняў: творчая біяграфія, прафесійная катэгорыя, удзел у міжнародных спаборніцтвах... Як гэта інфармацыя можа паўплываць на слухача? І, галоўнае, як яна спалучаецца з канцэпцыяй Андруса Мамантаваса наконт свабоднай вулічнай музыкі? Падаецца, што мінскі фестываль спрабуюць зрабіць стэрыльным. Еще статьи по теме