Але ж быць па-за горадам доўга не магчыма! Маё жыццё у горадзе у гучных кроках спазняючагася мінака; у вокнах многапавярховікаў, якія свецяць у начы цеплым ці халодным светам, і маняць ва утульнасць кватэры; у ранішніх кухонных водарах невядомых мне руплівых гаспадынь; у красавітых рознакаляровых лужынах з адмысловымі фігурамі; у чаканні на прыпынку паміж мігаючымі вагеньчыкамі светлафораў і бязлітасным светам аўтамабільных фараў; у восеньскім лісці, па якім ідзеш як па небазор’ю. Ішоў бы і ішоў …