Вядома, інтэрнат не родны дом, а палата не твая кватэра, дзе можна ўпотайкі рабіць нейкія запісы. І тады ён адкрыта пачаў нешта занатоў­ваць у блакнот, што даў яму Станіслаў Сцяпанавіч, і не хаваць, ведаючы, што яго “знаходзяць” і чытаюць. Туды ён запісваў розныя свае “ідэі”, што прыходзілі яму ў галаву, пэўна, з вычытаных у кнігах і часопісах, але пераасэнсаваных, дадуманых, а значыць, як яму здавалася, “сваіх”. Адной ён захапіўся так, што прысвяціў ёй некалькі “сур’ёзных” запісаў. Яму захацелася раптам стварыць агульную сістэму распазнавання розных тайнапісаў, невядомых моваў. Павінен жа быць у іх аснове нейкі не адкрыты яшчэ агульны прынцып, універсальны закон, код, які дазволіць “прачытаць” забытыя мовы, што захаваліся, можа быць, толькі ў запісах невядомымі літарамі ці знакамі на гліняных таблічках, папірусе, камянях ці нават у кнігах, і… зразумець мову іншапланецянаў, якія прыляцяць некалі да нас. Вось уявім: прызямліліся яны – як з імі паразумецца?.. А тут Славік са сваёй сістэмай. Калі ласка, карыстайцеся…