Базыльянскі манастыр заснаваны яшчэ ў 1616 годзе, на месцы яго пабудовы раней размяшчалася драўляная цэркаўка. Дазвол і сродкі на будаванне святыні былі дадзены самім мітрапалітам Кіеўскім, Галіцкім і ўсёй Русі Антоніем Сялявай. Напэўна, комплекс будынкаў манастыроў і царквы насіў яшчэ і абарончы характар: мужчынскі корпус знаходзіўся на паўднёва-заходнім боку, жаночы – на паўночна-ўсходняй, а злучала тры будынкі крытая галерэя з вузкімі байніцамі і заязной брамай. Такім чынам, неабароненай заставаўся толькі адзін бок, аднак і ён, згодна ўрыўкавым звесткам, што захаваліся да нашых часоў, быў зачынены сцяной з каменя, што рабіла комплекс завершанай фартыфікацыяй. Гісторыя захоўвае сведчанні пра тое, што манашкі базыльянскага ордэна выяўлялі зусім не меншую мужнасць пры абароне сваёй святыні, чым манахі.