Шмат год назад мне пашчасціла ў знакамітым Маскоўскім тэатры на Таганцы ўбачыць спектакль “Павшие и живые”. Спектакль па вершах паэтаў-франтавікоў – загінуўшых і жывых. Павел Коган, Георгій Сувораў, Міхаіл Кульчыцкі, Мікалай Маёраў і яшчэ чатыры сотні паэтаў і пісьменнікаў тагачаснага Савецкага Саюза назаўсёды засталіся на палях баёў. Убачаны спектакль уразіў і запомніўся не на нейкі час, а назаўсёды. Захацелася даведацца і пра беларускіх пісьменнікаў і паэтаў, што не вярнуліся з вайны.