– Агратурызм беларускі мае два аспекты – эмацыйны і эканамічны. Калі гаварыць пра эмоцыі, дык ідэя агратурызму на самай справе была вельмі прыгожай напачатку. І тыя захады, якія былі зроблены, можна ахарактарызаваць як выдатныя. Але, на мой погляд, у тых, каму ўдалося наладзіць дыялог з дзяржавай, каб зрабіць канкрэтныя крокі, у тых, хто пралабіраваў адпаведныя законы, ад самага пачатку не было разумення нашай нацыянальнай самаідэнтыфікацыі. У іх былі здольнасці размаўляць з дзяржаўнымі структурамі. У іх хапала ўласнай самаарганізацыі, каб свае эгацэнтрысцкія рэчы пасунуць дзеля агульнай справы. Але ў іх зусім не было кантакта, нармальнага, канструктыўнага дыялога з тымі людзьмі ў Беларусі, якія разумеюць, што такое нацыянальная культура. І сітуацыя дагэтуль застаецца такой. Іх саміх трэба яшчэ вучыць асновам беларускай ментальнасці, разуменню, што такое дыялекты, што такое народны строй, кухня, традыцыі розных рэгіёнаў, урэшце, што ёсць праўда, а што не. Так, яны мелі магчымасць падарожнічаць, бачылі вопыт Польшчы, ЗША, але ўласных ведаў беларускай культуры ў іх не было і няма. А веды гэтыя табе не дадуць ні ў Амерыцы, ні ў Польшчы, іх можна мець, толькі калі ты сам выйшаў з вёскі і разумееш, што такое беларускі дух і беларускі характар.