Я не ведаю, ці можна Клімава дапускаць да ўлады, дзе ён можа cтаць небяспечным і для сябе, і для іншых… Але я ведаю, што людзей, здольных некаму прызнацца ў тым, у чым сабе самому прызнацца страшна, не шмат на белым свеце. Тут мала мець сілу, характар… Душа ў такіх людзях не тое, што ў іншых — пустое, і гэтага дастаткова, каб варта было знацца з імі, калі б нават не было ў іх нічога болей.