— Такі высокі вынік тэсціравання быў нечаканым, — гаворыць Марына. – Гэта вынік таго рытму працы, які быў у мяне апошнія школьныя гады. На карысць вучобы давялося ахвяраваць многім – адпачынкам, вольнымі заняткамі, было адчуванне пастаяннага недасыпання. Цяпер гэта стала натуральным маім станам: увесь час хочацца вучыцца. Таму нават зараз, калі выпрабаванні за спінай і ёсць магчымасць адпачыць, многа часу прысвячаю нямецкай мове. Разумею, што першы год навучання ва ўніверсітэце – самы цяжкі і хочацца зрабіць нешта, каб гэты перыяд спрасціць. А за тое, што ў мяне была магчымасць поўнасцю аддавацца вучобе і мець паразуменне і падтрымку, вялікі дзякуй маці Наталлі Аркадзьеўне, якая заўсёды верыць у мяне, бабулі Галіне Ксенафонтаўне і дзядулю Васілю Мікалаевічу. А таксама шасцігадоваму браціку Мацвею. Яго дапытлівасць і няўрымслівасць таксама давалі мне сілы.