А пачалося ўсё ў 1960-я, калі Маршал У. Нірэнберг і яго калегі расшыфравалі генетычны код ДНК, за што ў 1968 годзе атрымалі Нобелеўскую прэмію. Ужо тады было ясна, што на дасягнутым ніхто спыняцца не збіраецца. У 1976 годзе была адкрыта магчымасць кланавання, а ў 1980-я біяінфарматыка аформілася ў самастойную дысцыпліну па вывучэнні перш за ўсё генаў. У нашыя дні “біяінфарматыка” модна пісаць на тых шыльдах, дзе раней экстрасэнсы змяшчалі лаканічнае “снимаю порчу”, але біяінфарматыка як навука – гэта калі задачы малекулярнай біялогіі вырашаюцца з дапамогай матэматычных метадаў. Яно і зразумела: ДНК – гэта такая завернутая спіралька з мільярдамі ўсяго-усяго ў ёй, ручкамі не палічыш.