Прычт Глінненскай царквы складалі настаяцель і псаломшчык. Настаяцелем у 1879 г. служыў свяшчэннік Васілій Абрамовіч (скончыў духоўную семінарыю, пасвечаны ў святары ў 1866 г.), а псаломшчыкам – Аўтамон Міркоўскі (узведзены ў гэты царкоўны чын у 1862 г.). Настаяцель жыў у царкоўным доме, а псаломшчык ва ўласным. Члены прычта бясплатна карысталіся царкоўнай зямлёй, якой налічвалася каля 90 дзесяцін (у т.л. ворыва і сенакоса 86 дзесяцін). Ужо на 1879 г. храм быў спарахнелым, а пасля зусім перастаў існаваць. У 1925 г. у вёсцы пабудавана новая, прачысценская царква з дрэва. Яна з’яўляецца помнікам народнага драўлянага культавага дойлідства.