Гэта было горш, чым нож у сэрца. Ён усё ж такі хацеў быць інжынерам. І ў яго хапала настойлівасці ламаць усе перашкоды, рабіць усе гэтыя тайны дакладных навук сваім сталым і навечным здабыткам. Ён унікаў залішне заглядвацца на каварную радзімку — яшчэ заўважыць дзяўчына і засмяе. Адно, ад чаго не мог адмовіцца ён, гэта кожнае раніцы ўбачыць яе і прывітаць з добрым днём. Праўда, з яго дакладнага, як ход гадзінніка, штодзённага з’яўлення ў вестыбюлі крыху пасмейваліся дзяўчаты і хлопцы, часам пыталіся ў Рэні: