— Дакладна такія ж пытанні сёння задаюць французскія рэжысёры, пытаючыся пра шанцы французскага кіно дамагчыся поспеху на міжнародным узроўні. Адказ просты: у параўнанні з Галівудам a priori шанцаў няма. Калі ў кагосці ўсё яшчэ атрымліваецца зняць фільм у Францыі, дык гэта толькі дзякуючы дапамозе французскай дзяржавы, якая імкнецца зрабіць усё магчымае і дзейнічае са згоды прафесіяналаў, не выступаючы супраць іх. У Беларусі сітуацыя іншая. Тут underground і людзі, якія адчуваюць сябе чужымі ў грамадстве, выступаюць супраць таго бачання культуры, якое ім прапануе дзяржава. Некаторыя з іх зрабілі шмат для прызнання беларускай культуры ў Еўропе і на міжнародным узроўні, не маючы пры гэтым неабходнай фінансавай падтрымкі.