Заняпад мовы балгар, чэхаў, славенцаў. Спецыфічны характар літаратуры. Парушанасць класічнай парадыгмы развіцця літаратуры. “Сцягнутая” форма літаратурнага працэсу. Адначасовае праяўленне рыс Сярэднявечча, барока, класіцызма, сентыменталізма і рамантычнага мыслення. Суіснаванне і ўзаемапранікненне архаічных і сучасных форм. Напрыклад, зварот да агіяграфічных жанраў у балгарскай літаратуры XVIII-ХІХ стагоддзяў. Асэнсаванне моўнай, гістарычнай, этнакультурнай самабытнасці. Сінтэз культурна-гістарычных традыцый і каштоўнасцей, спадчыны нацыянальнай пісьменнасці, гістарычных ведаў, фальклора. Рапаўсюджванне ў чэхаў і славакаў ідэй славянафільства, ідэі “славянскай ўзаемнасці”. Выражэнне гэтай ідэі ў трактатах і мастацкіх творах славака Я.Колара.