З-за таго, што вялізарная колькасць відаў птушак неатропікаў патрабавала папярэдняй падрыхтоўкі да іх вызначэння, самыя актыўныя бёдуотчары наведвалі музеі з калекцыямі і запісамі галасоў птушак, сустракаліся і задавалі пытанні куратарам калекцый і іх напаўняльнікам. А калекцыя музэю LSU з неатропікаў, цяпер найбуйнейшая ў Свеце, ўжо тады набліжалася да гэтага статусу.