Аднак якраз у гэты час і адбываюцца выразныя змены ў яго духоўнай свядомасці. Да гэтага жыццё не вельмі спрыяла абуджэнню яго нацыянальнага самаўсведамлення. Так, паводле ўласнага прызнання, ён першы раз пазнаў беларускае друкаванае слова ў 1917, калі сустрэў асобнік газеты “Вольная Беларусь”. З тагачаснай перыёдыкі на яго вялікі ўплыў аказалі газета “Дзянніца”. Але сапраўдны пераварот зрабіла далучэнне юнака да трупы беларускіх артыстаў пад кіраўніцтвам славутага драматурга, актора, дзеяча нацыянальнага адраджэння пачатку мінулага стагоддзя Уладзіслава Галубка. Трупа была вандруючай, таму артысты пабывалі ва ўсіх кутках Беларусі, не кажучы пра сталіцу, вялікія гарады і мястэчкі. Блуканні па радзіме, дзе абуджалася нацыянальнае жыццё, цесныя кантакты з выдатным пісьменнікам і яго паплечнікамі ў значнай ступені садзейнічала абуджэнню і станаўленню паэтычнага дара Алеся Дудара. Якраз непасрэднае сутыкненне з жыццём народа і дапамагло ўчарашняму школьніку перайсці да сталай паэтычнай творчасці. Невыпадкова ён пазней згадваў, калі ў газеце “Савецкая Беларусь” з’явіўся яго першы верш “Прэч з дарогі”, што пісаць пачаў якраз з 1921 года, а літаральна праз чатыры гады выйшлі два зборнікі паэзіі: “Беларусь бунтарская” і “Сонечнымі сцежкамі”.