Зразумела, аўтара кнігі пра Дражненскую трагедыю, як і ахвяр яе, можна не ўлічваць пры зададзеным руху ў пошуку беларускай “аб’яднаўчай ідэі. Але ад гэтага сутнасць пытання не зменіцца. Ахвяры партызанскіх злачынстваў будуць нагадваць пра сябе да таго часу, пакуль і ім не будзе аддадзена належнае ўшанаванне. Ніякія артыкулы ў “СБ ці іншых сродках масавай інфармацыі тут нічога не зменяць. Пытанне гэта не палітычнае, а тым больш — не тупіковае.