“Пасьля гэткіх мераў, – пісаў уладыка, – я не чакаю ніякага важкага супраціву з боку няпэўнай яшчэ добранадзейнасьці сьвятароў Беларускай япархіі. …Пра манахаў ня варта хвалявацца, …таму што наогул амаль ужо пазбаўлены ўсялякага ўплыву на грэка-ўніяцкі народ. Адзінае, на што належыць зьвярнуць увагу, ёсьць …спробы ўзьняць прыхаджанаў супраць сьвятароў, прызначаных на месца духоўных, якія аказаліся нядобранадзейнымі”. Памешчыкаў, настаўляў далей Сямашка, праз прадвадзіцеляў дваранства трэба папярэдзіць, што хваляваньні сялянаў у іхніх уладаньнях будуць разглядацца як іх уласная безадказнасьць.