Адмовіўшыся ад дынастычнага шлюбу, адукаваная і здольная Прадслава пастрыглася ў манашкі пад імем Ефрасінні, каб аддаць жыццё служэнню Богу і свайму народу. Але князёўна не хавалася за манастырскімі сценамі ад свецкіх клопатаў. Яна брала чынны ўдзел у палітычным жыцці Полацкага княства, знаходзілася у цэнтры яго культурнага жыцця і амаль на поўстагоддзя разгарнула шматгранную асветніцкую дзейнасць. Займалася перапісваннем кніг для бібліятэкі полацкага Сафійскага сабра - гэта была нялегкая праца, якая тады лічылася выключна мужчынскай. Садзейнічала пабудове храмаў (Спаская царква, царква св. Багародзіцы) і заснаванню манастыроў (Спаса-Ефрасіньеўскі), забяспечвала іх культавымі рэліквіямі. Збірала вакол сябе таленты, займалася мецэнацтвам.