Як расказаў Аляксандр Пятровіч, прыспешыць ход восеньскіх палявых работ дапамагло тое, што да зацяжных дажджоў паспелі абмалаціць большую частку збожжавых культур. А паколькі гаспадарка невялікая, можна было больш эфектыўна выка- рыстоўваць тэхніку. Прайшоў ноччу дождж — раніцай камбайнеры садзіліся на трактары і выязджалі араць і рыхтаваць глебу спачатку пад рапс, пазней — пад азімыя. Пасля абеда вярталіся ў майстэрню і адпраўляліся на жніво. Каб не прастойваў энерганасычаны трактар, пакуль яго гаспадар працаваў спачатку на нарыхтоўцы кармоў, а пазней — на ўборцы ўраджаю, сесці за яго руль папрасілі пенсіянера Франца Пузырэўскага, які амаль адзін узараў усю плошчу пад азімы рапс.