Гэта не пайшло на карысць шлюбу з яе пункту гледжання, бо яны не былі сумяшчальныя сэксуальна: кароль, які меў моцны сэксуальны характар, але не любіў пазашлюбны сэкс, часам раніцай затрымліваўся на некалькі гадзін пасля таго, як «увайшоўшы ў ложак каралевы» раніцай, настолькі, што члены каралеўскага савета палічылі сябе абавязанымі перапыніць і папрасіць караля «пашкадаваць здароўе каралевы», у той час як Фрэдэрыка скардзілася ў лістах да маці, як гэта стамляе і вымотвае яе.[4] Фрэдэрыка была ўзрушана і заінтрыгавана сэксуальна ліберальным шведскім дваром і напісала маці, што яна, верагодна, адзіная жанчына, у якой не было як мінімум трох-чатырох закаханых, і што ў каралеўскай герцагіні Шарлоты, як кажуць, ёсць і мужчына, і жанчына палюбоўнікі.[5]