“Хоць пазней я быў вымушаны адмовіцца ад аскетычнай філасофіі майго дзядулі, бо яна не вытрымлівала аніякае крытыкі, я ніколі не адмаўляў яе выбітныя добрыя якасці – яна паўплывала на мой характар нават больш за маю ўласную філасофію. Таксама я не забыў яшчэ адну мудрасць – не прызвычайвацца да раскошы, бо лёс можа пазбавіць нас яе ў любы момант. А яшчэ я лічыў разумным нагадваць іншым мудрае выказванне майго дзядулі, які казаў, што слабая, але гнуткая трава перажыве шторм, які зломіць моцнае і непахіснае дрэва” [2].