Спяшаючыся, выцягнуў вялікі кавалак яго — паспеў заўважыць, што ён па краях востры, надлом нагадвае лязо брытвы. А цяпер трэба дзейнічаць як мага хутчэй і ўпэўненей, бо крокі афіцэра ўжо чутны на ганку, ды і цемра сваімі кастлявымі пальцамі — адкуль толькі яны ў яе? — гатова хапіць за горла. Хутчэй… Левай рукой падняў кашулю, а правай увагнаў шкло сабе ў жывот…