— З пасёлкам і прадпрыемствам звязана ўсё жыццё, — гаворыць ён. — Не адзін дзясятак тапчу балота, ведаю ўсе яго хітрыкі. Але такога сезона, як сёлетні, яшчэ не памятаю. Надвор’е не перашкаджала, працавалі з усходу да захаду сонца, адпачынак — толькі на абед. Днём у трактары гарачыня, пот — ручаём. Але ж працу не кінеш, вагоны чакаць не будуць. Ды і стымул ёсць: больш адгрузіш — больш заробіш.