РОД Разнесла віхура род мой па свецеІ неяк жыве ён, дзе сонейка свеціць,Дзе плачуць дажджы па пакінутых хатах.А хто вінаваты? Няма вінаватых… Ці ваявалі - у зямлі спачывалі,Ці цаліну на гарбах падымалі.Магіл вашых шмат ад Берліна да Омска.Што гэта? Доля, кара ці помста? Род мой раскіданы,Як бы сабрацца за доўгім сталомДы па-брацку абняцца.Пагаманілі б пра ўсё без прынукі,Па родных абліччах пазналі б унукаў… Толькі разнесла віхура мой род,Уліўся ён сціпла ў нейкі народ,Нават не ведаю, скуль каго клікацьСталі чужыя ў сям’і мы вялікай.