… Пачалося ж усё ў чатыры гады са звычайнага алоўка “Вясна” і альбома для малявання, што паклала матуля сыну пад навагоднюю елачку. Падарунак не быў выпадковым – у сям’і нядрэнна малявалі і тата, і дзядуля, і іншыя родныя па бацькавай лініі, многія нават сталі прафесійнымі мастакамі. Маленькі Федзя ўжо тады зразумеў, што нельга адпрэчваць дадзены яму звыш адметны дар, і маляваў, маляваў… Пасля, праз гады, ён жартаваў, што першая яго персанальная выстава адбылася ў школе, у 10 класе, і мела поспех, а яшчэ ўспамінаў, як адзін з рэдактараў часопіса “Бярозка” пры сустрэчы запытаў: “А ці не той гэта ты Ястраб, што ў шасцідзясятыя прысылаў нам у звычайных канвертах малюнкі, складзеныя ў чатыры разы, і мы ў рэдакцыі мусілі іх разгладжваць прасам, каб надрукаваць?”