Фактычна, дактрына праў чалавека, якая прэтэндуе на ўніверсальнасць, мае ў сваёй аснове заходнія, ліберальныя, пратэстантскія, індывідуалістычныя і антрапацэнтрычныя каштоўнасці, гэта значыць, абавязак чалавека выконаваць запаветы Хрыста падмяняецца правам адмовіцца ад такога выканання. Неабходна вызначыць, што ў апошнія дзесяцігоддзі назіраецца тэндэнцыя перагляда ўніверсальнасці зместа праў чалавека з пазіцый канфесіянальных і культурных асаблівасцяў. Такім чынам, перад Рэспублікай Беларусь паўстае праблема выпрацоўкі нацыянальнай трактоўкі гэтай дактрыны, і Праваслаўная Царква мае як магчымасць, так і абавязак перад вернікамі спрыяць стварэнню праваслаўнай канцэпцыі праў чалавека і абмежаваць уплыў нэапратэстантызму ў Беларусі.