Грамадскі абаронца ад БХК А.Сідзігаеў выступаў з Канстытуцыяй і Законам РБ у руках, цытуючы іх, на працягу практычна гадзіны, пераканаўча даказваў Высокаму суду, што ў краіне Закон не адпавядае Канстытуцыі, а значыць не можа мець сілы. Так, да прыкладу, у Канстытуцыі РБ запісана, што Закон павінен быць максімальна накіраваны на рэалізацыю правоў грамадзян. У нашай сітуацыі на вуліцу Савецкую выходзіць палкоўнік Васілеўскі, аддае загад АМАПу і перапыняе рух людзей, якія, нікому не перашкаджаючы, накіроўваюцца да месца санкцыянаванага мітынга. Абаронца патрабуе выклікаць у суд палкоўніка і запытацца на падставе якога Закону ён гэта рабіў. Тым больш патрабаваў, каб калона ў некалькі тысяч чалавек ішла праз невялікі драўляны масток, што магло прывесці да непрадбачаных акалічнасцяў. Як прыклад, абаронца нагадаў суду, як у савецкія часы людзі, ідучы на дэманстрацыю, збіраліся каля сваіх заводаў, а пасля арганізаванымі калонамі накіроўваліся да месца мітынга. І ніхто іх за гэта не судзіў. Да ўсяго, А.Сідзігаеў прадстаўляе суду ўсе магчымыя варыянты прахода да месца мітынга, з падрабязнымі схемамі і тлумачыць, што арганізатары выбралі адзіны бяспечны для людзей шлях. Ён таксама патрабуе выклікаць прадстаўніка гарвыканкама, які патлумачыў бы на якой падставе працоўным горада прапаноўваецца праводзіць грамадскі мітынг (рэалізаваць свае законныя канстытуцыйныя правы) у месцы, куды не ходзіць грамадскі транспарт, якое не ўсе ведаюць, да якога складана дабрацца. Высокі суд уважліва слухае, а потым заяўляе, што не бачыць у гэтых хадайніцтвах патрэбы.