— Так! Гэта стан душы. Нават сёння. Бо і на зямлі душа грэшнага чалавека перажывае пекла. Душа чалавека пасля споведзі знаходзіцца ў чыстцы, бо сакрамэнтальнай пакуты, якую ў канцы споведзі прызначае ксёндз, недастаткова, каб усе кары былі дараваныя. Сакрамэнтальная пакута — гэта ўдзячнасць за споведзь, за адпушчэнне грахоў. Таму існуюць адпусты. І да іх трэба ставіцца сур’ёзна. Узгадайце, як д’ябал праз Рэфармацыю выступіў супраць адпустаў. Адпусты высмейваліся, а між тым адпуст — гэта рэальная магчымасць праз выкананне простых рэчаў атрымаць адпушчэнне караў за грахі!