Праўда, у пачатку ХХІ стагоддзя ў нашай мове ўжываўся ў падобным значэнні і іншы назоўнік – небасяг. Яго матывацыя таксама празрыстая, а характар словаўтварэння не пярэчыць лінгвістычным мовы. Праілюструем ужыванне названай лексемы ў публіцыстычных тэкстах: Напрыканцы будоўлі агульная вышыня небасяга будзе 133 метры… (Наша ніва,8.06.11); Да сённяшняга дня будаўніцтва хмарачосаў стрымлівалася папяровымі абмежаваннямі… У 2009 Мінархітэктуры і будаўніцтва дабілася прыняцця новых дакументаў, якія далі дарогу небасягам… Разынкай комплексу стане першы сапраўдны мінскі хмарачос – вежа ў 80 паверхаў (Наша ніва, 31.08.11). У апошнім выпадку абодва адметныя беларускія словы выкарыстаныя ў межах аднаго мікракантэксту, што дазваляе пашырыць сінанімічныя рэсурсы беларускай лексікі. Тым не менш на сённяшні дзень менавіта назоўнік хмарачос з’яўляецца асноўным, а апелятыў небасяг выступае як сінанімічнае паняцце і мае больш нізкую частотнасць выкарыстання ў штодзённай практыцы.