Сяргей Балахонаў пачаў свой выступ песняй, прысвечанай марам гамельчукоў пра ўласнае метро, а пасля перайшоў да вершаў, якія прапаноўваў выцягваць з агульнага стосу студэнтам. Адзін з “білетаў” давялося цягнуць і выкладчыцы Анжэле Мельнікавай, і калі тая, выпадкова выцягнуўшы прозу, пачала перацягваць “білет”, сярод студэнтаў пачуўся абураны гул: “Чаму выкладчыкам можна, а нам — не?”