Максім Жбанкоў: А пераканаўчай яна можа быць тады, калі за гэтай маскай ёсць пэўны аўтарскі досвед. Прыватная аўтэнтычнасць. І пытанне не ў тым, ці можа інтэлігент пісаць крымінальная раманы. З’явіцца момант даверу аўтару! Калі раман такі, як “Сфагнум”, штучнасць спалучэння аўтарскага “я” і маскі для мяне відавочная. То бок, памеры не сышліся. Ёсць зазоры, ёсць пэўная дыстанцыя, ёсць дысбаланс. Таму я і кажу, што гуляцца можна. Але ці ёсць за гэтай гульнёй твая прыватная праўда?