— Для пачатку трэба адзначыць, што “падбухторваюць” аднавяскоўцаў на гэтую справу так званыя “рэпатрыянты” — людзі, якія нарадзіліся ў Дараганаве, аднак жылі ў іншых мясцінах і вярнуліся на малую радзіму з выхадам на пенсію. Усе яны бачылі свет, мелі дастаткова сіл і сродкаў, каб пераўтварыць бацькоўскія сядзібы ў сучаснае камфортнае жыллё. Ну а потым захацелася, каб прыгожа стала і навокал. Рака Пціч вельмі маляўнічая, і яна можа стаць сапраўдным упрыгажэннем паселішча. Пакуль гэтага няма, і ў першую чаргу з—за значнай колькасці сухіх ды хворых дрэў на ўзбярэжжы. Частка іх падае ў раку, утвараючы свайго роду плаціны. Каля іх збіраюцца цэлыя астравы з рэшткаў натуральнай расліннасці і адыходаў, якія пакідаюць рыбакі ды адпачываючыя. Значная колькасць дрэў ляжыць на дне ракі, з—за чаго купанне патрабуе вялікай асцярожнасці. Ды і ўвогуле знаходзіцца каля высокіх сухастойных дрэў страшна: хто ведае, калі яны пачнуць падаць?