У кожнага народа, у кожным горадзе ёсць свае героі, якія з’яўляюцца прыкладам у жыцці, брацьбе і працы. Удзячныя віцябляне ніколі не забудуць імёны Веры Харужай, Ефрасінні Зяньковай, Канстанціна Заслонава, Міная Шмырова і шмат іншых герояў, чыя кроў пралівалася на свяшчэнную зямлю нашага горада, які асабліва праславіўся пад польным і партызанскім рухамі.На сходзе Віцебску, які быў прысвечаны 25 –годдзю 1-ай Беларускай партызанскай брыгады, 14 красавіка 1967 года былы кіраўнік Цэнтральнага штаба партызанскага руху П. К. Падамарэнка, аддзначае дзейнасць віцебскіх партызан, заявіў: “ Кожная вобласць, кожная рэспублікаганарыцца сваім укладам у вайну, і, канешне, нярэдка перад іншымі імкнецца стаць нямнога вышэй. Нічога ў гэтым дрэннага няма… Мне аднолькава дорагі і віцебскія, і баранавіцкія, і мінскія, і гомельскія партызаны. Я ўсіх іх успамінаю з павагай і любоўю. Але усё ж павінен сказаць(гэта адзінае месца, дзе я магу сказаць гэтыя словы), што не было вобласці ні ў Беларусі, ні Ў Савецкім Саюзе, у якой бы барацьба праходзіла ў такіх цяжкіх умовах, як у Віцебскай вобласці. І я вам зараз дакажу, што гэта не юбілейная фраза. Справа ў тым, што барацьба партызан Віцебскай вобласці праходзіла амаль непасрэдна ў баявых парадках войск праціўніка, у яго бліжайшым тылу, найбольш насычаным сіламі і ўстановамі праціўніка”.