Па Лизою хадзіла Насця; яна была старэй, але гэтак жа легкадумная, як і яе паненка. Ліза вельмі любіла яе, адкрывала ёй усе свае таямніцы, разам з ёю абдумвала свае задумы; словом, Насця была ў сяле Прилучине асобай значна больш значным, чым любая даверанаю асобаю ў французскай трагедыі.