Яшчэ некалькі тыдняў назад у прасторнай хаце Соф’і і Міхаіла Рабцэвічаў, якія жывуць у вёсцы Раздзялавічы, не было дзе яблыку ўпасці. У сямейнае гняздо гаманлівым, вясёлым роем зляталіся іх дзеці, унукі, шматлікія сваякі, сябры. Зляталіся на вяселле. Вяселле чаканае, жаданае, незвычайнае, а таму і такое хвалюючае — залатое вяселле сваіх дарагіх, родных Соф’і Мікалаеўны і Міхаіла Фёдаравіча. Святочныя сталы, застаўленыя прысмакамі, чакалі гасцей. Чакалі ўрачыста, як і некалі, калі гэтая сямейная пара спраўляла вяселлі сваім дзецям. Ажно шэсць шматгалосых маладых вяселляў звінела ў гэтай гасціннай хаце! На покуці сядзелі кожны з пяцярых сыноў Рабцэвічаў са сваімі выбранніцамі, дачушка з жаніхом.