Выстаўленыя да паказу боль і жах не павінны быць упрынятымі проста і натуральна, ўмяшальніцтва ў чалавечую прыроду не афішуецца і застаецца камерным, бачным толькі кату і яго ахвяры. Як успрыме глядач вылік мастачкі быць шчырым – вакол, зусім побач адбываецца гвалт над чалавечай свядомасцю. Ці варта заставацца амбівалентным?