— Каб стаць навучэнкай каледжа, мне давялося тройчы паказвацца мінскім педагогам. Памятаю, напярэдадні першай паездкі ў Мінск, гуляючы па Харкаве, збіла сабе на назе палец. Ён так апух, што пуанты не магла надзець. У бальніцы нада мною паваражылі, але гэта не дапамагло. Гэта значыць мой першы прагляд аказаўся няўдалым, нам прапанавалі праз некалькі тыдняў прыехаць на агульны экзамен. Мы так і зрабілі, я парэпеціравала, была добра гатова, а ўвечары перад экзаменам чымсьці атруцілася. Другі прагляд наогул не адбыўся. На шчасце, для тых, хто прэтэндуе на платнае аддзяленне, праз некалькі дзён быў яшчэ адзін шанц. Яго я ўжо не ўпусціла.