АРШАНШЧЫНА, якая падарыла свету геніяльнага літаратара Уладзіміра Караткевіча, багатая на пасёлкі: Барань, Копысь, Арэхаўск, Асінторф. Пісьменнік увекавечыў родны край у творах. Чытаеш пуцявыя нататкі і быццам крочыш па перакацістых прасторах Аршаншчыны, якую перасякае яшчэ не надта шырокі Днепр, прымаючы з абодвух бакоў даніну рэк і рачулак. На сутоцы дняпроўскіх прытокаў Аршыцы і Выдрыцы, у баку ад ажыўленай аўтатрасы з Оршы на Віцебск, на пясчаных выспах, акружаных некалі дрыгвою, раскінуўся пасёлак першых беларускіх энергетыкаў – Арэхаўск. Сюды ў зеніце лета прывяла мяне чарговая вандроўка. Дабрацца да схаванага за высокім пагоркам гарпасёлка можна толькі аўтатранспартам. Дзесяць кіламетраў аддзяляюць яго ад бліжэйшай чыгуначнай станцыі Хлюсціна на лініі Орша — Смаленск. Крыху далей да станцыі Багушэўская, што паміж Віцебскам і Оршай.