Але ёсць яшчэ адзін сведка майго з’яўлення на свет — Павел Васільевіч Іваненка. Цяпер яго, сівабародага, можна бачыць амаль на ўсіх вулічных акцыях апазіцыі. А ў 1946 годзе па сканчэнні медычнай вучэльні яго накіравалі акушэрам у Смаргонскую раённую лякарню. Дык вось ён кажа, што прывезлі маці ў радзільню 9-га, а нарадзіла яна, два дні прамучаўшыся, 11-га. “Надта вялікая, — кажа, — была ў цябе галава”.