Заходжу ў драўляны будынак, які быў пабудаваны 70 год таму, і разумею, чаму турысты, у тым ліку замежныя, адчуваюць тут замілаванне. Здзіўляе аўтэнтычнасць. Музей у свой час пачынаўся з невялікага школьнага пакойчыка, дзе былі экспанаты, звязаныя з Ажэшкай, а зараз тут сабрана з вялікай любоўю і пашанай гісторыя малой радзімы: ад рарытэтаў сялянскага побыту да звестак пра знакамітых землякоў. Няшмат знойдзецца вёсак з такой установай.