Ранкам наступнага дня Каліноўскі стаяў пад шыбеніцай. І ў гэтыя апошнія хвіліны жыцця ён быў мацнейшым за карнікаў, мацнейшым нават за смерць. Чыталі прысуд, а асуджаны (быццам не яго вешаюць!) выказваў свае заўвагі. Яго забілі, але яго не зламалі. Адкуль браліся сілы? Можа іх нараджала разуменне, што барацьба не скончаная, і ён застанецца ў памяці нашчадкаў як сімвал барацьбы або як дакор сумленню.