Нагадаю, Анатоль Кузняцоў — выхаванец Беларускага дзяржаўнага тэатральна-мастацкага інстытута, вучань Паўла Крохалева, Анатоля Бараноўскага… Творца выстаўляецца амаль сорак гадоў. Атрымаўшы моцную акадэмічную школу, ён да канца 1970-х ствараў работы ў, так скажам, звыклай рэалістычнай манеры. Потым, па яго словах, стаў “паўтарацца” — і ў тэматыцы, і ў каларыстыцы, і ў вобразных структурах. Па прыродзе чалавек-шукальнік, які імкнуўся ў мастацтве “дайсці да самой сутнасці”, ён кардынальна змяніў свае погляды, рызыкуючы наклікаць на сябе перуны з боку артадаксальных апекуноў савецкага акадэмічнага рэалізму.