Мамы стараліся не адставаць ад сваіх моцных і непераможных мужчын. Пастаянныя трэніроўкі ў жаночым трохбор’і — пліта, бег па магазінах, прыбіранне — зрабілі сваю справу: мамы былі ў форме. Яны задалі тон сваім камандам у спаборніцтвах, і ўжо без сумнення можна сцвярджаць: сям’я трымаецца на трох кітах — жанчына, жанчына і яшчэ раз жанчына! І, нарэшце, капітаны каманд! Гэта малодшыя ўдзельнікі сямейнай спартландыі, якія яшчэ з пялёнак аб’ядноўвалі сваіх бацькоў у дружную каманду, ставячы перад ёй усё новыя і новыя задачы.Былі створаны ўсе ўмовы, каб зацікавіць кожнага ўдзельніка: і дарослага, і дзіця. Дух саперніцтва лунаў над спартыўнай залай на працягу ўсяго спартыўнага мерапрыемства. Мамы і таты разам са сваімі дзецьмі дэманстравалі сваю хуткасць, з азартам бегалі і скакалі, “утаймоўвалі” непаслухмяны абруч. Сем’і стойка трымалі абарону сваіх каманд і актыўна атакавалі сапернікаў у эстафетах: бегалі ў мяшках, скакалі праз скакалку, складвалі сонейка, прымервалі незвычайны абутак вялікага памеру — самаробныя сланцы, у якіх неабходна было пераадолець перашкоду.