А яшчэ я закахаўся ў тэкст яе песні. Я слухаў яе — і бясконца ўспамінаў свае брусельскія дні і ночы на галоўнай плошчы Бруселя. Яна ж спявала пра City Lights, відавочна, думаючы, што гэтыя гарадскія агні толькі яе, брусельскія. Яна спявала гэтую песню, і каб падкрэсліць: яна гараджанка, жыхарка Бруселя, якая жыве любасцю гэтага горада, але часам баіцца ў ім жыць. А я мінчанін. І таксама ганаруся, што нарадзіўся, вырас і жыву сёння ў еўрапейскай сталіцы. І City Lights неаднойчы назіраў у сваім родным Мінску, захапляўся імі, як Элі — у сваім Бруселі.