Даніла Вежа зняверыўся ва ўсім і ва ўсіх. І ўсё ж паступова яго душа пачынае адраджацца менавіта пад уздзеяннем Алеся, бо ў ім ён ўбачыў не толькі працяг сябе на гэтай зямлі, але і сілу, што здольна не разбураць, як яго сіла, але ствараць. На пытанне Алеся, што было на губернскай дваранскай зборні, на якой галасавалі па прапанове Юліяна Раткевіча за адмену прыгону, Вежа аж пачырванеў: "А што ў іх за душой? Расея ў іх за душою? Польшча ў іх за душою?! Свая зямля?! Польшчу яны прапілі. Расея для іх — чарналапатніца, свая зямля ім — мачаха. Сволач пан, кругом сволач... Ваські Вашчылы на іх мала, Ямелькі Пугача, Ромкі Ракутовіча на іх паскудныя шыі!" Вынік таго галасавання быў такі: за адмену — 206, супраць — 187. Каб прапанова пра адмену прыгону прайшла, трэба было не менш за 262 галасы. Шары гэтых 187 грукалі для Вежы страшна: "як камяні па труне".