Такім чынам, не мы, а нашы суразмоўцы падкрэсьлена вызначаюць мужчыну як “семя”, як “пладатварыцеля”, а жанчыну як “матку”. У сваю чаргу, большасьць этнографаў [4], мы не выключэньне, сказалі б, што дадзеныя абрады маюць (эратычны) шлюбны накірунак, і ў першым выпадку сімвалічна пазначаецца апладняльная патэнцыя мужчыны, а ў другім — здольнасьць да народзінаў у жанчыны. У першым выпадку відавочная сімвалічная імітацыя палавога акта, у другім выкарыстоўваецца магчымасьць простым дотыкам перадаць уласьцівасьць аднаго прадмета другому.