У гэтым творы аўтар адмаўляецца ад занудлівага фармалізму сваіх першых раманаў і насычае тэкст неймаверным “драйвам” і пачуцьцёвасьцю. Заблытаны лябірынт, што спалучае самыя розныя словы, сэнсы, кантэксты, месцы і часы дзеяньня, чытач прамінае нібы на хуткасным цягніку нью-ёркскай падземкі.