Дык чаму ж беларускія стужкі пакуль неканкурэнтаздольныя нават на сваім рынку? Доўгі час гэта можна было растлумачыць нізкім узроўнем тэхнічнага забеспячэння. Сапраўды, маштабнае пераўзбраенне на "Беларусьфільме" пачалося некалькі гадоў таму. На дадзены момант на Нацыянальнай студыі можна выконваць усе віды неабходных работ, што патрабуюцца для паўнавартаснай кінавытворчасці. Узвядзенне новага будынка сапраўды прыпынілася, але дзеючыя павільёны дазваляюць здымаць якасна. Разлічаныя на працу са звыклай кінаплёнкай і новыя лічбавыя камеры, лабараторыі апрацоўкі, мантажныя, тон-студыя таксама не надта адрозніваюцца ад аналагічнага абсталявання на самых знакамітых кінакомплексах свету. Дык, можа, справа - у спецыялістах, якія гэтае абсталяванне абслугоўваюць? Але, як мы ведаем, колькасць ахвотных скарыстацца паслугамі студыі не дазваляе наракаць на яе працу. Больш за тое: на "Беларусьфільме" ёсць прафесіяналы сусветнага ўзроўню. Яркі факт: замежны спецыяліст па аб'ёмным гуку, які нядаўна знаходзіўся на студыі, ацаніў работу аднаго з нашых гукарэжысёраў як адну з лепшых у сваёй галіне за апошні час. Зразумела, такіх прафесіяналаў няшмат: каб падрыхтаваць кожнага з іх, патрабуюцца гады. Спецыфіка кінематаграфічнай вытворчасці вымагае вузкіх спецыялістаў, навучыць якіх канвеерным метадам практычна немагчыма. Кіраўніцтва студыі бачыць выйсце ў запрашэнні замежных прафесіяналаў, побач з якімі нашы работнікі могуць значна павысіць узровень майстэрства. А ўтрымаць гэтых профі на студыі можна толькі цікавай працай і высокай заработнай платай. Апошняя цалкам залежыць ад эканамічных фактараў, у тым ліку ад эфектыўнага кіравання і ўзроўню інвестыцый.