— Мае продкі музыкай не захапляліся. Больш да працы здатныя былі. Навучыўся іграць у сяброў і купіў хромку. Грошы на яе зарабіў. Гармонік быў не новы, але галасісты. Як толькі выдаваўся вольны час, браў яго і — на вёску. Імгненна збіралася моладзь, да першых пеўняў спявалі, танцавалі. За гармонік нявеста мяне і выбрала.