Жыла-была дзяўчынка, і не было ў яе сапраўднага імя — толькі мянушка: Крапіўніца. А ўсё таму, што расла яна сірацінкай, як тая крапіва пры плоце. Ды апынулася, што дзесьці далёка ёсць у яе браточкі родныя. Але сядзяць яны ў няволі ў скляпеннях Цуда-Юда-Змея, ні жывыя, ні мёртвыя...