Нягледзячы на дастаткова шырокае распаўсюджанне пунктуацыйных камбінацый у пісьмовай мове ХІХ – пачатку ХХ ст., Браніслаў Тарашкевіч, які ў прынцыпе з увагай ставіўся да стыхійных пісьмовых напрацовак, не агаворваў правілаў іх выкарыстання ў пунктуацыйным раздзеле “Беларускай граматыкі для школ” (1918), бо, відаць, не лічыў спалучэнні знакаў за самастойныя пунктуацыйныя адзінкі.