— Вельмі люблю старое кіно, — кажа Алена Іванаўна. – Як толькі пра нейкі твор заікнуся, Саша абавязкова знойдзе яго ў інтэрнэце і запіша. Дома ўжо сабралася цэлая калекцыя рэдкіх фільмаў. Звычайна, мы глядзім іх разам. Я ўсё-ўсё распавядаю сыну: гэта такі герой, у яго прычоска, туфлі, касцюм такія. Стараюся не ўпускаць ніякай дробязі, нават паварота галавы і позы. І ўсё для таго, каб сын мог як мага падрабязней уявіць сабе карцінку.