– Вядома. Цяпер, калі я ўжо маю ўяўленьне пра тое, як працуюць ядзерныя рэактары, магу сказаць, што мы прызвычаіліся казаць пра тое, што радыеактыўныя элементы выдзяляюцца ў атмасферу толькі падчас аварыяў – на самой справе яны выдзяляюцца ў атмасферу няспынна. Любая ядзерная электрастанцыя, груба кажучы, “цячэ”, нельга зрабіць закрытым цыкл – той жа цэзій пастаянна выходзіць у біясферу. Але “атамным панам” удалося пераканаць сьвет, што цэзій, які пастаянна выдзяляецца і якім атамная станцыя “дыхае”, бясшкодны для жывога арганізму. Дарэчы, менавіта гэта і сьцьвярджаецца ў названай мною кнізе. Там пісалася, што такая канцэнтрацыя цэзію – бясшкодная, але калі адбудзецца нейкая катастрофа, то тады трэба будзе прымаць сур’ёзныя захады. Гэта было супакаеньне, магчыма, перш за ўсё для міжнароднай супольнасьці. Аўтары кнігі – з Інстытуту біяфізікі, якім кіраваў вядомы акадэмік Ільін. Ён заўсёды сьцьвяр­джаў, што нічога страшнага ад уплыву радыяцыі, нават пасьлячарнобыльскай, не адбываецца.