Рускую культуру лічаць літаратурнай, заходнюю – візуальнай. Працы Валерыя яднаюць абедзве якасці: усе яго фатаграфічныя творы абавязкова апавядальныя. Гэта не азначае, што сюжэтная лінія грунтуецца на прачытанні гледачом тэксту ці подпісаў да прац – фатаграфіі настолькі нюансаваныя і поўныя алюзій, уважлівыя да дэталяў жыцця і чалавечых стасункаў, што мімаволі спараджаюць у нас, гледачах, рой успамінаў і асацыяцый – узрушваюць нашу ўласную тканку жыцця, ажыўляючы яе ўспамінамі і вострым адчуваннем сапраўднага.