Трымаючы ў руцэ шурпатую пастарначыну, я прыгадваю не толькі славутага паэта і не толькі вычытаную ў “Нашай Страве“ інфармацыю пра тое, што ў Сярэднявеччы пастарнак быў на нашых сталах частым і любімым госцем. Яшчэ я прыгадваю, як мая бабуля, татава мама, спявала: “Танцавала рыба з ракам, а пятрушка з пастарнакам“. Здаецца, гэта была адзіная песня ў яе рэпертуары. А ўвогуле, пастарнаку ўжо некалькі тысяч гадоў, гэта адна з першых раслінаў, якую чалавек навучыўся вырошчваць, то бок культываваць.