Пазнаёміліся Канстанцін і Марыля у пачатку 1861 года ў Вільні на кватэры Ямантаў. Звёў іх разам брат Марыі – Юзаф. Ён на два гады пазней за Кастуся паступіў у Пецярбургскі універсітэт, належаў да кіраўнічай групоўкі студэнцкага зямляцтва "Агул", куды ўваходзіла ўніверсітэцкая моладзь з Літвы, Беларусі, Польшчы і Украіны. Юзаф вылучаўся сярод сваіх аднагодкаў і рэвалюцыйнымі поглядамі, чым звярнуў на сябе ўвагу Канстанціна Каліноўскага. Яны глыбока паважалі адзін аднаго, што перарасло потым у моцнае сяброўства. Калі на пачатку 1861 года Каліноўскі паехаў на радзіму, каб узяць удзел у рэвалюцыйным руху, Юзаф, не скончыўшы яшчэ вучобу, кідае ўсё і кіруецца за сябрам. Каліноўскаму не было дзе спыніцца ў Вільні, і ён з ахвотаю адгукнуўся на прапанову сябра пажыць у яго. Тут ён і сустрэўся з Марыяй, першы раз яго вочы спаткаліся з яе позіркам і, напэўна, заіскрыліся. Гэта было каханне з першага позірку, якое асвятляла ўсё іх пазасталае жыццё.