Колькасць прадпрымальнікаў пастаянна расло і перавысіла колькасць старых землеўладальнікаў. Новыя прадпрымальнікі, або буржуазія, ўвасаблялі новую прамысловую Англію. Яны валодалі фабрыкамі і заводамі, ведалі рынкі і ўмела прыстасоўваліся да змяняецца попыту спажыўцоў. Для пераважнай большасці прадпрымальнікаў галоўным меркай паспяховай дзейнасці станавіўся выгаду. Без гэтага, вядома, ні адно вытворчасць развівацца не магло. Толькі пры наяўнасці прыбытку яны маглі развіваць сваю вытворчасць. Таму з з'яўленнем у грамадстве прадпрымальнікаў і наёмных працоўных пачалася барацьба, выкліканая канфліктам інтарэсаў: ці інтарэсы прадпрымальніка і развіцця вытворчасці, альбо інтарэсы наёмнага работніка і павелічэнне аплаты яго працы, сацыяльныя гарантыі. Першыя выступленні рабочых былі накіраваныя супраць машын, бо іх лічылі вінаватымі ў пагаршэньні умоў працы, скарачэнні працуюць і заработнай платы. "Змагароў з машынамі" назвалі луддитов.