Штогод установа, якая мае статус народнай, папаўняецца сотнямі экспанатаў. У фондзе — больш за 24 тысячы артэфактаў. Прызначэнне некаторых з іх нават адразу не ўяўляеш. Напрыклад, мудрагелістая драўляная скрыня, як высветлілася, крысалоўка. Усе экспанаты сабраныя вяскоўцамі з гарышчаў старых хат, бабуліных куфраў і дзедавых майстэрняў. Цікавасць выклікаюць не толькі прадметы народнага быту, але і савецкай рэчаіснасці: рарытэтныя тэлевізары і радыё, вінтажнае адзенне і абутак, якія некалі насілі мясцовыя моднікі. Усяго не пералічыць. Заронаўскія краязнаўцы не гоняцца за эксклюзіўнасцю, а стараюцца не згубіць ніводнага фрагмента, што можа праліць святло на гісторыю продкаў. У якасці экскурсаводаў часта выступаюць вучні Людмілы Канстанцінаўны. Дзеці ў вершаванай форме на роднай мове знаёмяць з артэфактамі. Кожны з юных краязнаўцаў абавязкова адзначыць тую рэч, якую зрабіў яго дзед або прадзед. У папаўненні этнаграфічнага скарбу ўдзельнічаюць амаль усе заронаўцы. Пра землякоў Людміла Канстанцінаўна адклікаецца з цеплынёй: