Задуму новаспечанага культработніка аднавяскоўцы, мякка кажучы, падтрымалі даволі стрымана. Міхаіл Станіслававіч расказвае, як ставілі самую першую п’есу — “Нечаканы візіт” Станіслава Сімановіча. На сцэне было задзейнічана шэсць акцёраў, а ў зале гледачоў і таго меней — пяцёра аднавяскоўцаў. Цяпер гэтую гісторыю толькі з цёплай усмешкай успамінае вясковы тэатрал: цяпер што ні пастаноўка — то аншлаг. Прэм’еру гэтага года па просьбах вяскоўцаў увогуле ставілі ў клубе ўжо двойчы.