Побач на пляцоўцы стаіць выцягнуты з Дзвіны Барысаў камень — валун, шанаваны мясцовым людам задоўга да таго, як адзін з Усяслававых сыноў у ХІІ стагоддзі выбіў на ім крыж з малітоўным зваротам. Побач шпацыруюць два камерсанты, старэйшы ў летнім пінжаку і белых туфлях вядзе па мабільным звычайныя бізнэсовыя размовы пра куплю-продаж. Не перапыняючы гутаркі, яны падыходзяць да каменя і тройчы абыходзяць яго, кранаючыся рукой. Ішоў 1030 год хрысціянства…