З пачаткам Першай сусветнай вайны карміць і апранаць дзяцей у прытулку сталі яшчэ горш. Заняткі па пісьме і чытанні прыпыніліся. У выніку — дзеці былі пакінуты на саміх сябе: хадзі куды хочаш на любы час. Па ўспамінах самой Ганны Абуховіч, “... у цёплае надвор’е мы мыліся ў Маскве-рацэ, а начавалі ў скрынях для мётлаў пад Каменным мостам”. Там жа, пад мостам, Ганну з сяброўкай знайшоў рабочы Ягораў, які дапамог дзяўчынкам уладкавацца ў інтэрнат і школу рабочай моладзі.