Бе­ла­рус­кія тэ­атры хо­чуць мець у рэ­пер­ту­ары акту­аль­ныя за­меж­ныя тво­ры. Тыя з ка­лек­ты­ваў, што ажыц­цяў­ля­юць аўтар­скія ад­лі­чэн­ні праз НЦІУ, звяр­та­юцца ў на­шу арга­ні­за­цыю па да­па­мо­гу: маў­ляў, мы за­яўля­ем, на­прык­лад, брад­вей­скую п’есу, да­па­ма­жы­це атры­маць нам пра­вы на яе па­ста­ноў­ку. Кры­ху ад­ыхо­дзя­чы ад тэ­мы, за­зна­чу, што схе­ма пра­ві­ль­ная, бо існа­ван­не на­ша­га Цэн­тра фі­нан­суе сам пра­ваў­ла­да­ль­нік. Ка­лі мы збі­ра­ем аўтар­скае ўзна­га­ро­джан­не для аўта­раў, з які­мі ма­ецца да­мо­ва аб дэ­ле­га­ван­ні па­ўна­моц­тваў, то пэў­ны не­вя­лі­кі пра­цэнт ад гэ­тай су­мы, зра­зу­ме­ла, за­ста­ецца ў НЦІУ — тыя гро­шы не­абход­ны для па­крыц­ця выдаткаў на ажыц­цяў­лен­не дзей­нас­ці арга­ні­за­цыі. Пры гэ­тым тэ­атры ма­юць маг­чы­масць не то­ль­кі хут­ка вы­кон­ваць свае аб­авяз­кі пе­рад аўта­ра­мі ў рам­ках пра­ва­во­га поля, але звяр­тац­ца да нас з іні­цы­яты­вай ад­шу­каць та­го ці інша­га пра­ваў­ла­да­ль­ні­ка. Апош­няя пра­ца не­пас­рэд­на для тэ­атра пра­во­дзіц­ца аб­са­лют­на бяс­плат­на.