У першым выпадку фразеалагізм з’язўляецца будаўнічым матэрыялам для пабудовы сказа, толькі “часткай” думкі. А ўжо ў другім выпадку прыказка перадае цэласную асобную думку, суджэнне: “скрытны, ціхі чалавек здольны на рашучыя, нечаканыя ўчынкі”.