Выснова, якую рэжысёр разам з акцёрамі робіць у фінале спектакля, гучыць, на першы погляд, дзіўна, але надзвычай актуальна для нашага тэхнагеннакампютэрызаванага часу: “Усё варта рабіць па-сапраўднаму, жыць, а не імітаваць жыццё, гуляючы і забаўляючыся яго стандартнымі “мадэлямі”, — сцвярджаюць героі спектакля.