I не паспеў дабегчы да сярэдзіны вуліцы, як нешта грымнула ззаду, нібы над самым Яськам стукнуў пярун. Спаткнуўся быў Яська, упаў. Азірнуўся назад, бачыў — хутка зачынілася акно ў Пранцысёвым рэстаране. Узняўся, пабег да таткі. I не спазнаў яго. Стаіць татка ля сцяны, сухі, счарнелы. I ўсё хіліцца ніжэй і ніжэй. Выпусціўшы ружжо, зусім асеў на зямлю, схапіўшыся рукамі за бок.