У тым самым годзе ён становіцца сябрам беларускага кола ў гэтай акадэміі. Большасьць чальцоў гэтага знакамітага кола сталася пазьней шчырымі рупліўцамі магутнага руху беларускага каталіцкага адраджэньня пачатку ХХ стагоддзя. Але папрацаваць на карысьць Богу і народу на Бацькаўшчыне сьвятару давялося толькі з 1929 году. Перад гэтым а. Антон пасьпеў двойчы (у 1919 і 1921) пабываць у савецкім астрогу за "занадта актыўную рэлігійную дзейнасьць". Пасьля, па накіраваньні мітрапаліта Эдварда Ропа, выехаў на вучобу ў Рым у Папскі Ўсходні інстытут і вярнуўся ў Польшчу доктарам усходніх царкоўных навук.