Падчас нападаў ворагаў, ікона ахоўвала горад. Калі рабілася зусім дрэнна, на Святым Абліччы з’яўляліся слёзы, і нейкім неспасціжным чынам планы заваёўнікаў бурыліся, і яны нічога не маглі зрабіць з храбрымі абаронцамі горада.