Не пасаладзіла царскай роспачы нават вестка пра смерць ненавіснага Жыгімонта, – толькі наноў распаліла ягоныя думы аб каралеўскай сяст­рыцы. І загадае Іван прывезці да яго ў Ноўгарад шведскіх паслоў ды зноў загаворыць з імі аб Кацярыне.