– Вой, як хораша! – сказаў дрывасек. – Я так доўга трымаў гэтую сякеру – ад самага таго часу, як заржавеў. Як жа я рады, што магу яе ўрэшце апусціць. А калі вы праалееце мне яшчэ і ногі – я буду ў поўным парадку, як калісьці раней.