Мы спазнаем наваколле ўсімі пяццю пачуццямі, так што, пры стварэнні новага мастацкага, у рэальнасці няўяўнага асяроддзя (эмбіента) натуральна хочацца выкарыстаць як мага больш элементаў, якія ўзбуджаюць як мага больш органаў пачуццяў. Таму вельмі часта падчас выканання амбіентнай музыкі гук суправаджаецца камп’ютарнай візуалізацыяй. У так званых міжмастацкіх праектах важна, каб розныя рэчы (дысцыпліны) былі не проста злепленыя, а супалі няяснымі межамі, так канчатковы прадукт становіцца не ясным і ілюстрацыйным, а комплексным і шматслойным. Так, успрыняцце гука і выявы вельмі хочацца дапоўніць і ўскладніць іншымі пачуццямі. Менавіта такім – міжмастацкім праектам стварэння асяроддзя і з’яўляецца тэхналагічна складаная амбіентная інсталяцыя Nuages (франц. хмара). Твор названы па першай частцы аркестравай кампазіцыі К. Дэбюсі „Тры накцюрны“, якая дала пачатак музычнай частцы інсталяцыі.