Іна вышывае карціны. Крыжыкам – ніткамі, а яшчэ бісерам. Хто займаецца гэтым, спрабаваў калі-небудзь, ведае, якая гэта карпатлівая праца. Але ж і прыгожа! І непаўторна, і, як цяпер модна гаварыць, эксклюзіўна. Гэта яе захапленне перадалося старэйшаму сыну Аляксандру. Жанчына дэманструе некалькі вышытых ім работ, якія па акуратнасці і падборы колеравай гамы ніколькі не ўступаюць матуліным. Гледзячы на прыгажосць, створаную Інінымі рукамі, у думках пагаджаешся з ёю: на тое, да чаго ляжыць душа, заўсёды знойдзецца час.