— Памятаю, як вязлі на расстрэл сляпога бацьку і старэйшага сына Вольгі Газьбенка. Стары сядзеў на прызбе, а ўнук гуляў побач. Але пад’ехалі паліцаі, схапілі іх, кінулі на падводу і павезлі… Калі хлопчык пабачыў родных, закрычаў: “Дзядуля, глядзі, тут бабуля, мама і Пашка”. Дзед адказаў: “Вядзі мяне да іх”. Хлопчык, падбегшы да іх, ускрыкнуў: “Ды яны ж мёртвыя”. I тут прагрымелі стрэлы…