А потым пачаўся складаны шлях да рэалізацыі амбіцыёзнага плана. Па-першае, атрыманне катэгорый “С” і “D” – асалода зусім не танная, ну а па-другое, грузавік, і тым больш вялізны аўтобус – усё ж такі не маленькая “легкавушка”. Але пераважылі ўсё цвёрдая матывацыя і ўменне дабівацца пастаўленай мэты. Зараз Раіса Паўлаўна работай сваёй задаволена. На сваім “МАЗе-103” яна ўжо ўпэўнена ездзіць па ўсіх гарадскіх маршрутах – з душою і вось такой добрай, светлай усмешкай, якой сустракае ўсіх сваіх пасажыраў.