- Можа быць, - прагукаў Гары і абхапіў галаву рукамі, ледзь цямячы, ці спрабуе ён утрымаць свой гнеў або абараняе сябе ад грузу ўласнага расчаравання. - Жадаеш ведаць, што ён казаў мне, Герміёна! Рызыкуй сваім жыццём, Гары! І ізноў! І ізноў! І не чакай, што я растлумачу табе ўсё, проста даверся мне, павер, я ведаю, што раблю, вер мне, нават калі я не давяраю табе! Ніколі ўсёй праўды! Ніколі!