У сваю чаргу тэхніка павінна быць вельмі дакладна адладжана. Возьмем спектакль “Тата” ў Купалаўскім тэатры па п’есе Дзмітрыя Багаслаўскага “Ціхі шэпт адыходзячых крокаў”. Барысам Герлаванам было прыдумана цікавае сцэнічнае рашэнне. У той вечар, на якім прысутнічала я, усе фуркі працавалі цудоўна. Хто быў на прэм’еры, распавядалі, што ўсе механізмы застапарыліся і не пайшло… Тым больш паказальна для мяне было ўбачыць, як нямецкі рэжысёр Хайнер Гёбельс пасля заканчэння свайго спектакля "Макс Блэк" найперш пайшоў не куды-небудзь, а да чалавека за пультам кіравання механічнымі прыстасаваннямі. Падаецца, яны аналізуюць кожны паказ, хоць ніякіх нават мінімальных збояў не было.