“У раёне садок з беларускай мовай навучання толькі адзін, і ён досыць далёка ад дома, што нязручна, — гаворыць Дар’я. — Я ведаю, якія маю правы, і вырашыла зрабіць усё, каб даць сыну такую адукацыю, якую хачу. Гісторыя з фарміраваннем беларускамоўнай групы ў садку доўжыцца з восені мінулага года. Праз чыноўнікаў гарадскога камітэта па адукацыі мы прыйшлі да пагаднення: нам прапанавалі два садкі, у якіх можна было арганізаваць беларускамоўную групу, але сфармаваць яе, то бок набраць дзяцей, мы мусім самі. Сфармаваць такую групу магчыма, калі больш за палову бацькоў захочуць навучаць дзяцей па-беларуску. Але Дар’я расказала, што ў анкетах, якія запаўняюць бацькі, пытання пра мову няма, то бок нікога нават не інфармуюць пра тое, што ёсць магчымасць быць беларусам з дзяцінства і не толькі ў сям’і.