Паняцце “палітыкі” тым часам рабілася ўсё шырэйшым. Як “палітыку” пачалі трактаваць енкі пра падвышэнне пенсійнага ўзросту, скаргі на нізкія заробкі і беспрацоўе. Але ўсе трывалі, не лезлі. Маўчалі. Не пісалі. Не згадвалі. Не сябравалі. Адфрэнджваліся. Калі рабілася немагчыма — лезлі на вежавы кран і расказвалі пра сваё гора адтуль. Кшталту мы не на плошчы, мы ў паднябессі, таму не карайце нас, а?