Безумоўна спадар Завальнюк дае вельмі добры прыклад ахвярнасці веруючага чалавека. І тая праца і той унесак у справу шанавання святых, звязаных з гэтым касцелам, які ен зрабіў, вельмі вялікі і карысны. Гэта бязспрэчна. Але ж ці, сапраўды, існуе такая вострая неабходнасць у гэтых званах на дадзены момант? Няўжо ўсе больш значныя справы і патрэбы веруючых і прыхажан выкананы і зроблены, што прыйшоў час ашчаджаць грошы на крыху пампезны усеж такі сымбалізм? У касцеле на Каменнай горцы веруючыя ўжо амаль год збіраюць грошы каб разлічыцца за работы па ўсталеўванню ацяплення. У мікрараене Новая Баравая людзі прыходзяць маліцца ў памяшканне з заклеенымі цалафанам вокнамі. А колькі існуе недабудаваных касцелаў ў Мінску?