Вопратка, якую ўзялі з дому, хутка знасілася, і цётка Алена пашыла мне і Раі сукенкі з тонкай нямецкай коўдры. Але нядоўга мы радаваліся “абноўкам”, бо ў іх завяліся вошы, і немцы загадалі спаліць наша адзенне.