Яркія сонечныя прамяні весела гралі ў сіні марской вады, у шыбах і на метале машын, прымушалі прыкрываць вочы акулярамі і нацягваць бейсболкі на нос мінакоў, бегуноў і раварыстаў, заганялі ў цень катоў, бамжоў, а таксама прыбіральшчыкаў, якія нешта гаманілі сабе па-іспанску. Побач гудзела бясконцым патокам Ціхаакіянская аўтастрада, заглушаючы гоман чаек, спевы вулічных музыкаў ля гандлёвага цэнтра і сам акіян.