Канстытуцыйны Суд лічыць, што ў дадзеным выпадку з-за ўстаноўленай у падзаконным акце нормы аб абавязковасці прад'яўлення пашпарта як дакумента, які засведчвае асобу (пры тым, што неабходныя абставіны з дакладнасцю могуць пацвярджацца іншымі дакументамі), не забяспечваецца рэалізацыя канстытуцыйнага права, якое гарантуецца дзяржавай, на сацыяльнае забеспячэнне ў выглядзе назначэння пенсіі, што не адпавядае прынцыпу сацыяльнай справядлівасці.