Не суровае полымя вечнага агню — радасныя агеньчыкі засвяціліся ў ясных вачах гаркаўчаніна. Мы так і не пазнаёміліся, падыходзіў тралейбус, і чалавек заспяшаўся. Ля абеліска Перамогі ўжо стаяла пярэстая кучка турыстаў. Маладая супрацоўніца Беларускага таварыства дружбы і культурных сувязей з зарубежнымі краінамі паважна гартала старонкі нядаўняй гісторыі: