У пятым класе на ўроку спеваў у школе мы развучвалі беларускую народную песню “Саўка ды Грышка ладзілі дуду — класічную дударскую распеўку, як тлумачыў мне праз шмат год знаёмы музыка. Побач з тэкстам у падручніках былі намаляваныя два хлопцы са здаравеннай дудачкай — гібрыдам жалейкі і габоя. Гледзячы на малюнак, я ніяк не магла зразумець, як можна настройваць кавалак дрэва з дзірачкамі, у якім нідзе нічога не падкручваецца… Настаўнік акампаніраваў нам на акардэоне. З таго часу па Нёмане, Прыпяці і іншых артэрыях краіны сплыло шмат саўковага глею.