Праз дзве гадзіны за вячэрай, калі нашая гаворка ўжо перацякла ў іншае рэчышча, мой сябар распавёў мне пра адзін займальны выпадак. Аднойчы яму давялося зрабіць паслугу адной сям’і, сваім старым сябрам. Галава сям’і раптоўна памёр пры абставінах, мякка кажучы, вельмі ганебных. Калі б пра падрабязнасці даведалася ягоная сям’я, іх нявінныя сэрцы былі б разбітыя смуткам, а галовы апусціліся пад нясцерпным цяжарам сораму. Нічога не заставалася рабіць, акрамя як маніць, і ён сабраўся з духам і зрабіў гэта.