— У выніку неаднаразовых скаргаў варшаўскіх яўрэяў на Францыска Скарыну за тое, што ён атрымаў у спадчыну ад свайго брата Івана пэўную маёмасць і не разлічыўся па рахунках, яго арыштавалі і пасадзілі ў познаньскі астрог. Сапраўды, Скарына атрымаў пэўную маёмасць брата і стаў яшчэ абавязаны людзям, пра якіх нічога не ведаў. Ёсць меркаванне, што справу сфабрыкавалі, бо было каму і за што на яго злавацца. Падчас разбіральніцтва ў Познань прыехаў пляменнік Скарыны Раман і сказаў, што ён сын свайго бацькі і яму разбірацца з пазыкамі, але ўсё ж такі спатрэбіліся яшчэ і асабістыя ахоўныя лісты з боку караля і вялікага князя Жыгімонта Старога на імя Скарыны, каб справа вырашылася і яго адпусцілі.