— Адразу стаў думаць, што рабіць з такой бляклай назвай, як “Мінск-2006”, — прыгадвае спадар Куль. — Стаў шукаць цікавыя варыянты і натрапіў на кампанію “Будзьмы” “У пошуках Цмока”. Адразу зразумеў: вось яно, вось аўтэнтычны беларускі сімвал! Звязаўся з “Будзьмай”, спытаў дазволу “пазычыць” брэнд — і пачаў працу. Вой, нялёгка было давесці чыноўнікам, што за “цмокі” такія і чаму каманду трэба назваць менавіта так!.. Але пайшлі насустрач — назвалі. І, трэба ж было, адразу пасля перайменавання мы атрымалі некалькі паразаў. Тады яшчэ некаторыя язвілі: “Як мы зваліся “Мінск” і мелі на гербе Багародзіцу — усё ў нас было добра. А як назваліся “Цмокі” і яшчарку з крыламі на герб упёрлі — адразу д’яблавай дарогай пайшлі”. Але потым сталі зноў перамагаць, усе прывыклі і палюбілі назву “Цмокі” — і цяпер праблемаў няма.