Напэўна, тое самае можна сказаць і пра мастака У. Жданава, чыё афармленне "Клапа" некалі ўражвала ўяўленне гледача. У "Джуліі" ўражвае адсутнасць яго. Дэкарацыі "Джуліі" скупыя, бедныя, невынаходлівыя, хаця заяўка на іх зроблена шматзначная: своеасаблівай "брамай" у спектакль служыць велізарнае, ва ўсю шырыню заслоны алегарычнае пано, якое сімвалізуе нібы касмічнасць мастацтва, яго сусветную магутнасць. Вытканае яшчэ дваццаць гадоў назад да адкрыцця тэатра, па сённяшніх мерках нечувана дарагое і раскошнае, яно было вернута з небыцця, каб аздобіць "Джулію". Але ўся яго выразнасць і раскоша блякне ў параўнанні з тым, што бачыць глядач за "брамай". Шкада, што вынік працы У. Жданава не пераконвае.