Далей канцэрт-падарунак да дня народзінаў Алеся Камоцкага працягваўся па незапланаванаму сцэнарыю: слухачы задавалі пытанні, звязаныя з творчасцю барда, замаўлялі зусім забытыя, але такія любімыя песні Камоцкага. Алесь жартаваў, шчыра здзіўляўся, што яго песні людзі памятаюць, што цікавыя імі. Негледзячы на шчыльна запоўненую залу музея Янкі Купалы, вечаровую гарадскую спёку, слухачы шчыра апладзіравалі музыкантам за іх цудоўныя песні, за безперапынны дыялог з залай і адкрытасць у сваіх меркаваннях.