Кожнага разу, выкуліўшыся з бару, сябрукі гаманілі пра літаратуру, і Налівайка, зацягнуўшыся папяросай і адрыгнуўшы піўным духам, кожнага разу заклікаў інсьпектара падаваць заяву на ўступленьне ў Саюз пісьменьнікаў. Мусьлін, як ужо чытачы зразумелі, пісаў вершы. Былі яны бясконца далёкія ад дасканаласьці, аднак “Мандрыкаўскі весьнік” іх зрэдзьчасу друкаваў, і, вядома ж, пасьля кожнай такой публікацыі аўтар вёў намесьніка галоўнага рэдактара ў “Эрыдан”.