“Гуд монінг, гутэн таг, ніхао, а па-нашаму, значыць, добры дзень,” — даносіцца з-за прачыненых дзвярэй. Разумею: прыйшла па адрасе. На парозе — блакітнавокі, метры пад два ростам мужчына. Знаёмцеся: Юрый Жалезка. Чалавек, які ў свае 54 гады ведае 18 моў. Над пытаннем, чаму 18 і кропка, доўга не думае: “Галоўнае, своечасова вызначыць залатую сярэдзіну паміж якасцю і колькасцю”