А людзі Богу маліліся. Іншыя сядзелі нерухома, упяўшыся вачамі ў вокны, на вуліцу. Ціха і ў хаце Рывы. Рыва ў падушку галаву ўткнула, думкі адна за адной плывуць, безнадзейныя, чорныя, як хмары асеннія...