Часам пілігрым жадае проста чагосьці іншага. Не, не гаварыце толькі, што гэта дрэнна. Мы нават не можам уявіць сабе які глыбокі філасофскі сэнс заключаецца у прыгодзе менавіта для пілігрыма. Гэта больш чым весела правесці час або “выйграць марафон” па колькасці фотаздымкаў каля вядомых палацаў і мясцін. Прыгода для пілігрыма гэта людзі, якіх ён спаткае на сваім шляху. Так, гэта тыя ж самыя мясціны і палацы ў якіх ён, пілігрым, будзе адчуваць дух мінулых стагоддзяў, і ў яго душы нешта паляціць, як вясенняе пташаня, у вышыню, да неба. Ці ж не варта гэта шукаць?