На Беларусі працэс ідэнтыфікацыі нематэрыяльнай культурнай спадчыны абапіраецца перадусім на рэгіянальную сістэму ўстаноў культуры — балазе ў нас яна цалкам жыццяздольная, у адрозненне ад некаторых іншых постсавецкіх дзяржаў. І ў вёсцы, дзе жывуць майстры або ўдзельнікі калектыву, хутчэй за ўсё, знойдзецца СДК або бібліятэка. Наступная прыступка — раённы метадычны цэнтр, затым — абласное ўпраўленне культуры, і нарэшце — Інстытут культуры Беларусі, які выконвае функцыю своеасаблівага рэспубліканскага цэнтра па захаванні нематэрыяльнай культурнай спадчыны.