У той час ніхто гэтае дурное слова не ўжываў у значэнні г-но. Яно заставалася для беларускамоўных пасіўнай адзінкай у некаторых славянскіх мовах ды беларускіх гаворках. Лайно тады значыла "адзежына", прадмет вопраткі (часцей з лёну). Што адэкватна засведчыў пяцітамовы ТМБМ. У значэнні "г-но" яго пашырылі Акудовіч з Хадановічам у сваёй вывучанай беларускай мове, не без уплыву украінскіх хлопцаў і украінізаваных фрагментаў Ул. Караткевіча, які хваліўся, што ня любіць "стылёвай" вычыткі". Хто мае густ да мастацкага хуліганства, той адчуе, што замена "г-но" на "лайно" якраз і ёсць дурны густ хлопыкаў, які не чуюць жывое беларускае слова, а корпаюцца ў сваім міжсабойчыку. Уявіце сабе, каб Колас ужыў "лайно", надзеўшы белыя пальчаткі. Спаганілі добрае слова ("на вяроўцы сушыліся памытыя лойны"), выцесніўшы з ужытку.