Асаблівай увагі заслугоўваюць наступныя фрагменты (паводле 4-га выдання Бергка): 1-ы, адзіны цэлы верш Сапфо, які дайшоў да нас, дзе паэтэса, скардзіцца на абыякавасць да яе дзяўчыны, заклікае на дапамогу Афрадыту; 2-і, у якім паэтэса, якая пакутуе ад рэўнасцю, раскрывае свае пачуцці (51-ы верш Катула ўяўляе сабой злёгку зменены пераклад гэтага фрагмента); 3-і, параўнанне нейкай прыгажуні з месяцам, перад якой цьмянеюць зоркі; 28-ы, зварот да Алкея ў адказ на яго любоўнае прызнанне; 52-і, у якім Сапфо скардзіцца на адзіноту ў цішыні ночы; 68-ы, частка верша, у якім Сапфо прадказвае лёс жанчыне; 85-ы, прысвечаны дачцэ; 93-і, Прысвечаны прыгажуні, якая параўноўваецца з «румяным яблыкам»; 95-ы, зварот да вячэрняй зоркі (62-я верш Катула ўяўляе сабой перайманне гэтаму фрагменту).