У 1930—1934 кіраўніком руху быў генерал-маёр у адстаўцы Андрас Лорка, а яго намеснікам і сапраўдным правадыром — малады адвакат, малодшы лейтэнант запасу Артур Сірк, які ўдзельнічаў у Вызваленчай вайне школьнікам-добраахвотнікам.