У пачатку XX ст. на тэрыторыі Беларусі актыўна функцыянавала шматузроўневая крэдытная систэма, галоўным звяном якой з'яўляліся банкі – спецыяльныя фінансавыя інстытуты, якія акумулююць свабодныя грашовыя сродкі, выдаюць пазыкі, ажыццяўляюць разлікі і іншыя крэдытныя аперацыі. Істотнае месца сярод банкаўскіх устаноў паўночна-заходняга рэгіёну Расійскай імперыі займаў Віленскі акцыянерны зямельны банк, дзейнасць якога амаль не асвятлялася ў айчыннай гістарыяграфіі.