Але, нягледзячы на агульнае паходжанне (τέχνη) і кангеніяльную эвалюцыю, дачыненні паміж імі ніколі не былі простымі. Навука імкнулася пазбавіцца ад выпадковага і «відавочнага», мастацтва намагалася адстаяць сваё права на неўтылітарнае стаўленне да свету, паэзія і «пазітыўныя веды» штораз болей аддаляліся адно ад аднаго, а тэхналогіі — як прадукт людской дзейнасці — пакрысе падпарадкавалі сабе сацыяльную рэальнасць.