Праўда, Эдвард Вайніловіч скептычна ставіўся да беларускага нацыянальнага руху. З беларускімі дзеячамі ён меў дыяметральны светапогляд. Тыя былі сацыялістамі, Вайніловіч — кансерватарам. Нянавісці да беларусаў Вайніловіч не меў. Нейкі час нават падтрымліваў беларускія культурныя ініцыятывы. Стараўся жыць у згодзе з беларускімі сялянамі. Калі адрадзілася Польшча, ён быў праціўнікам асадніцтва — асцерагаўся, каб наплыў чужых людзей не справакаваў нацыянальныя закалоты. Наогул, Вайніловіч быў прыхільнікам дзяржаўнай і культурнай аўтаноміі нашага краю. Гэты прынцып ён бараніў і ў Расійскай Імперыі, і ў Польшчы, якая адраджалася.