Лідзія распавяла гісторыю крынічкі. Жыхары Віл даўно агледзелі падземны выток у эсенскай кручы. Сталі хадзіць туды па крыштальна чыстую ваду. Аднак набіраць яе было нязручна — ад месца нараджэння невялікага вадаспаду да паверхні ўтворанага ім маленькага вадасховішча было ўсяго некалькі сантыметраў. Неяк выпадкова сёстры Соня Вашкевіч і Ларыса Хамічонак агледзелі на гарышчы сваёй хаты старыя начоўкі. З дапамогай суседа вызначылі, што яны выдзеўбаны з дуба, які ў вадзе амаль не гніе. Ларыса з суседкай Надзеяй Вашкевіч занеслі рарытэт да крыніцы, надзейна ўстанавілі пад вадаспадам. Атрымаўся выдатны трывалы жолаб. З часам яго агледзелі гараджане і пачалі прыязджаць па сцюдзёнку, прывозячы з сабой смецце.