Твор датчаніна Марыі Банг Ісперсан не мае назвы, але нешта безумоўна даносіць. Марыя даследуе межы пластычных магчымасцей шкла, эксперыментальна “спазнае” яго характар. Дадзены аб’ект — усяго толькі фрагмент, фаза працэсу намотвання гарачага шкла, якое льецца тонкай ніткай, амаль павуціннем, на маналітную яго порцыю. Мастачку цікавіць выключна энергія працэсу-дзеяння і нічога больш. Дэкаратыўныя ўласцівасці шкла быццам прынцыпова не трапляюць у фокус яе увагі.