У канцы кіравання Людовіка II кароль, прытрымліваючыся старадаўняй традыцыі Каралінгаў і саступаючы ўзброеным патрабаванням сваіх сыноў, падзяліў манархію на тры часткі, перадаўшы Баварыю старэйшаму сыну Карламану, Саксонію — сярэдняму Людовіку III, а Швабію з Латарынгіяй — малодшаму Карлу III Талстому.