Далей — аб’ём тэксту на старонцы. Пытанне вельмі спрэчнае. Адны выступаюць за поўнатэкставыя кнігі, іншыя ж нават падручнікі па гісторыі, алгебры, хіміі, астраноміі пішуць у коміксах. (Дарэчы, новая кніга “Грашовая азбука” ў форме комікса адразу выклікала цікавасць з боку нашых чытачоў, а яе “калегі”, хоць яны і з малюнкамі, не вельмі запатрабаваныя.) Да ўсяго, расійскія выдавецтвы апошнім часам усё часцей прапануюць кнігі для дзяцей амаль без тэксту — старонкі запоўнены адным вялікім ці некалькімі маленькімі малюнкамі плюс два-тры сказы на старонцы. Кошт выданняў не меншы, чым у поўнатэкставых кнігах, а то і большы. “За што тут плаціць? Навошта выдаваць такія кнігі? Выдавецтвы проста грошы з нас выцягваюць?” — чулася раней ад бацькоў. Але, як паказала практыка, менавіта такія кнігі найбольш папулярны сярод і маленькіх слухачоў, і маленькіх чытачоў, прычым не толькі пачынаючых. Серыі кніг “Кацяня Шмяк”, “Мімба-Джымба”, “Жылі-былі трусы”, “Міка і Міміка” і іншыя ніколі не затрымліваюцца на палічках у бібліятэцы.