Без навуковага прагрэсу быў немагчымы далейшы прагрэс, таму ў Расеі пачалося бурнае развіццё навукі. Цэнтрам навуковых ведаў была Пецярбургская акадэмія навук, заснаваная ў 1725 г. Пад яе кіраўніцтвам пачалося актыўны вывучэнне неаглядны прастораў Расеі. Так мараплаўцы В. Берынга і А. Чирикова даказалі, што паміж Азіяй і Паўночнай Амерыкай існуе праліў, названы Берынгавым. Прафесар Г. Мілер стварыў абагульняючая праца "Гісторыя Сібіры". Расейскія географы даследавалі Камчатку, Аляску. У 1745 г. быў створаны абагульняючы Атлас Расіі. Пачалося стварэнне і гісторыі Расіі. Бацькам яе лічыцца В. Тацішчаў.