І вось ужо новы прэтэндэнт на руку юнай Астрожскай з’яўляецца ў Львове. Верныя людзі праз таемны лаз праводзяць яго ў кляштар. Разам з ім у каталіцкую абіцель прыходзіць адчайна смелы праваслаўны святар, які і выконвае абрад вянчання князя Алелькавіча і князёўны Астрожскай. Жаніх застаецца ў абіцелі толькі на адну ноч, каб фактычна ператварыцца ў мужа Гальшкі. Вывезці маладую жонку з манастыра князю Алелькавічу не ўдалося. Усе выезды з горада кантраляваліся людзьмі Лукаша Горкі. Алелькавіч пакінуў горад адзін, мяркуючы вярнуцца з войскам, здольным аказаць супраціўленне войску Горкі. Але хутка пасля гэтага ў абложаных скончылася вада, і манахі пад пагрозай смерці ад смагі вымушаны былі скласці зброю. Гальшку, нягледзячы на адчайныя пратэсты маці, перадалі львоўскаму старасту Пятру Барскаму. Ён павінен быў утрымліваць князёўну ля сябе да таго часу, пакуль кароль не вырашыць, якому з мужоў яе аддаць.