Я знайшоў сябе ў Каталiцкай Царкве, якая аказалася вельмi блiзкай маёй ментальнасьцi, ды ў ёй я атрымаў ласку Хросту i Мiрапамазаньня. Паступова я пачаў цiкавiцца iншымi канфесiямi, перадусiм праваслаўем i пратэстанцтвам. Але ўжо не як беспрытульны, а той, хто мае сваю родную хату. Пазнаёмiўся з мясцовымi баптыстамi, евангелiстамi, адвентыстамi, вельмi пасябраваў з вiцебскiм праваслаўным брацтвам iмя праведнага Яна Кранштацкага, дзе знайшоў мноства сяброў i прыяцеляў. Актыўна ўключыўся я ў дзейнасьць мiлага рыма-каталiцкага катэдральнага касьцёлу, з айцамi якога завязалiся добразычлiвыя адносiны. Не абмiнуў увагай вiцебскiя рыма-каталiцкiя парафii, дзе таксама аказалася шмат добрай i разумнай моладзi. Гэтак утварыўся цэлы сьвет, поўны Божай ласкi праз малiтвы i чуваньнi, канцэрты й рэкалекцыi, пiлiгрымкi ды сустрэчы. Жыцьцё зьмянялася.