А пачалося ўсё гэта з таго, што гаспадар лецішча вырашыў забраць на памяць аб маме некалькі прадметаў з яе дома – хлебную лапату, прас, калаўротак... У той момант жаданне захаваць моцную сувязь з мінулым загарэлася ў ім з новай сілай. Хацелася зноў адчуць цяпло і ўтульнасць вясковай хаты. А змірыцца з тым, што прадметы даўніны часам бяздумна знішчаюцца, ён ніколі не мог.