Калі няма гатовых п’ес, дык, можа, звярнуцца да літаратуры? Колькі ёсць шыкоўных кніг, якія прайшлі праверку часам, аднак не дабраліся да нашых падмосткаў. Прынамсі, у Англіі, акрамя персанажа з удалым сцэнічным лёсам па мянушцы Віні-Пух, ёсць яшчэ адзін шыкоўны мядзведзік — Падынгтан. Адну з гісторый не так даўно ўдала экранізавалі, узняўшы сярод нашых дзяцей хвалю цікавасці да яго. Сама была сведкай, як у сталічнай дзіцячай бібліятэцы імя Астроўскага кнігі пра аматара джэму і прыгод некалькі месяцаў немагчыма было ўзяць — усё было на руках. Любоў да маленькіх чалавечкаў накшталт карантышак з Кветкавага гораду ці фіксікаў можна падтрымаць кнігамі Мэры Нортан пра дабываек. Абавязковую для падмосткаў напрыканцы снежня зіму можна забяспечыць класікай ад Клайва Стэплза Льюіса “Леў, Вядзьмарка і адзежная шафа” (у аповесці казачная краіна замецена сумётамі снегу). Для самых маленькіх можна прапанаваць калядную казку з серыі пра карову Маму Му (балазе ёсць беларускі пераклад Алены Масла). Да класікі часта звяртаюцца з-за камерцыйнага разліку, маўляў, на вядомых герояў бацькі дакладна павядуць малечу. Дык можа тэатрам паспрабаваць быць у трэндзе сюжэтаў не толькі родам з сівой даўніны, але звярнуцца да тых кніг, якія найбольш цікавыя сённяшняму пакаленню? Заўсёды можна знайсці баланс паміж модай і якасным літаратурным матэрыялам…