Пад раніцу адпусціла мяне трохі. Толькі сном я цяжкім забылася, раптам нехта пад вухам мне як крыкне: “Бабулька, уставай!”Ачмурэўшая ад той ночы, ўзляцела я ў забыцці з ложку, з перапуду зачапіла слоік з памідоравым сокам, слоік разбіўся, я паслізнулася ў лужыне, ды збіла з ног доктара і на яго ўпала! Доктар нема закрычаў, а я злезці з яго не магу, абяссілела ж зусім ад учорашняй бегатні, толькі рукамі дрыгаю, і доктар пада мной дрыгаецца,а я ад доктара неяк спрабую адпіхнуцца! Пазбягаліся сестры ды дактары, і што бачаць?! Ляжыць доктар у лужыне крыві ў вузкім праходзе, і на ім бабка нейкая з дзікімі вачыма доктара у бараду пхае! Што тут пачалося! Хто крычыць:“Міліцыя, міліцыя!”, хто з перапуду лемантуе:”Якая міліцыя, яна ж вар’ятка, брыгаду, брыгаду выклікайце!”, хто вішчыць ад страху,як недарэзаны парсюк, бо ў “кроў” уступіў, гармідар страшэнны, я ўсё намагаюся з доктара злезці, а ён сабе пада мною дрыгаецца! Тут хапае мяне хтосьці за галаву, яму крычаць:”Абяздзвіжце яе, абяздзвіжце!”, нехта другі спрабуе цягнуць маю сарочку мне на галаву, тут я яшчэ больш задрыгалася, як жа старой бабе прылюдна агаляцца! Яму крычаць:”Сільней, сільней, як нічога не будзе бачыць, дык можна будзе з ёй справіцца!”А я ўжо з перапуду таксама раву ва ўвесь голас, думаю, задушаць тут, ці зламаюць што! Добра, тут нечы нізкі такі, паважны голас праз агульны лямант прабіўся:”Пагадзіце, пагадзіце, тут жа слоік разбіты!”. Начальнік, пэўна, якісьці прыбег. Вось бываюць жа разумныя начальнікі! Адчуваю, клешчы маю галаву адпусцілі трохі. Тут я ўжо нечалавечым віскам завішчэла:”А дзетачкі, адпусціце жывой, за-радзі Хрыста-Бога!”Адпусцілі тут мяне, пад ручкі падхапілі, сцягнулі з доктара, і ён успоўз на каленцы. Халат яго ўвесь у соку памідоравым, твар чырвоны-чырвоны, дужа злосны. Думаю, тут і капут мне, бо ўжо і міліцыянт прыбег. Што свая сарочка папэцканая, ўжо не гляджу, дай Бог, каб хоць як уцячы адсюль, жывой каб адпусцілі! Але ж неяк разабраліся.Дзякуй таму начальніку, гэта ён мяне выратаваў, каб не ён, мяне б, напэўна, у міліцыю забралі, бо такія злосныя ўсе былі.