Вайна 1812 года праходзіла праз тыя землі, праз што засталося багата разбурэнняў і розных жахаў кшталту непахаваных жаўнераў на палях. Гэта вызначыла для Садоўскага час апісаных ім падзей: “Большасць гісторый пра зомбі знітаваная з сучаснасцю альбо з Другой сусветнай вайной. І змагаюцца з зомбі ўжо сучаснай зброяй. Аўтаматы, самалёты, танкі — па ідэі, так з імі лёгка змагацца. А мне хацелася акунуць гэтую ідэю ў час, калі зброя не была такой дасканалай. Да прыкладу, парахавыя ружжы, якія трэба было пасля кожнага стрэлу перазараджаць. Ці халодная зброя. Мне было цікава паказаць, як людзі змагаюцца з зомбі”.