Тут ніхто і ніколі нічога не руйнаваў ў сэрцах - бо Валенсія мірна пераходзіла з рук у рукі. Таму кожная эпоха пакінула па сабе памяць. Прайшоўшы па старым горадзе, пабачыш ўсе ўзоры архітэктурных стыляў - ад «палаючай готыкі» старажытнага сабора, з даху якога хмыляцца страшнавата-вясёлыя хімеры-вадасцёкі, да вытанчанага барока палаца маркіза Дэ Дос Агуас, дзе зараз змяшчаецца музей керамікі. Ўбранне і насценныя роспісы мясцовых храмаў адрознівае неўласцівая Сярэднявечча маляўнічасць: тутэйшыя жывапісцы ніколі не даравалі цёмныя тоны. І фрэскі, і традыцыйныя касцюмы - усё рознакаляровае і вясёлае. А старадаўнія купалы, крытыя ультрамарынавага дахоўкай, спрачаюцца сінню з небам.