Ужо напярэдадні гэтага дня, з вечара сяляне спыняюць усе гаспадарчыя працы; у сам жа дзень “Волося” ўсе ў хаце рана падымаюцца, каб загадзя падрыхтавацца да прыстойнай сустрэчы свята; гаспадыня пачынае гатаваць на стол розныя стравы і закускі з хатняй печаніны для пасляабедзеннай пагулянкі ў карчме. Рабочае быдла на гэты дзень вызваляецца ад працы і, у параўнанні з іншымі днямі, яму і корм даецца лепшы і ў большай колькасці. Старэйшыя сямейнікі часам накіроўваюцца ў прыходскую царкву і замаўляюць малебны, каб Бог сцаліў скоцинку. Да вечара сяляне са сваімі жонкамі і дарослымі дзецьмі мужчынскага і жаночага полу, групамі па некалькі чалавек, накіроўваюцца у карчму, дзе пачынаюць гуляць і часта балююць да свету: п’юць, закусваюць, а часам і пяюць песні з прыпевам: “Ах ты ладо, моё ладо!”