Напрыклад, у прыватным бізнесе ўсё залежыць ад выніку: хочаш больш зарабіць — больш зрабі, але значэнне мае не працягласць работы, а вынік. Кампанія можа даць чалавеку магчымасць навучыцца выконваць пэўную работу за больш кароткі прамежак часу (скажам, не за тры гадзіны, а за адну) і, такім чынам, павысіць вытворчасць яго працы. Калі ж па фізіялагічных ці іншых прычынах у чалавека не атрымліваецца ўкладвацца ў працоўны час, гэта не вітаецца. Перапрацоўка часу — гэта савецкі перажытак, і калі кіраўнік настойвае на звышурочнай рабоце, гэта значыць, што ён у прынцыпе не разумее, як атрымліваецца вынік, і не можа кантраляваць працэс яго атрымання.