У стварэньні мастацкага ансамблю і завяршэньні строю вялікую ролю гралі галаўны ўбор і прычоска. Яны строга адпавядалі ўзросту і сямейнаму становішчу жанчыны. Дзяўчаты хадзілі зь непакрытаю галавой. Расчасаныя на прабор валасы запляталі ў адну ці дзьве касы, упрыгожаныя каляровымі тасёмкамі ці стужкамі. Зьверху надзяваўся вянок, абручык з налобнікам ці перавязка-ручнік у форме маленькага ручнічка з аздобленымі вышыўкай канцамі і чалом. У адрозьненьне ад дзяўчат, замужнія жанчыны старанна хавалі валасы пад самы распаўсюджаны і традыцыйны галаўны ўбор — намітку (белы льняны ручнік даўжынёю каля чатырох мэтраў). Таксама пашыраныя былі каптур, галовачка і падвічка. Жаночыя галаўныя ўборы ня мелі рэзкага падзелу на летнія і зімовыя, у холад на іх дадаткова накідвалі хустку.