А тым часам да нас збіраліся госці. Сям’я з экапасялення “Росы” не толькі прывезла з сабой самаробны аўсяны квас і хатні хлеб, але і заставіла задумацца над тым, ці створаны горад для жыцця чалавека. У мегаполісе можна дасягнуць неймавернай вышыні, ажыццявіць мары і памкненні, паспрабаваць усе спакусы і асалоды, што ён прапануе. Але можна і страціць сябе, заглынуцца і задыхнуцца ў плыні інфармацыі, адарвацца ад сваіх каранёў і патануць. Ці не значную цану трэба плаціць? Ці магчымы нейкі кампраміс? Кожны вырашае сам. Але даўно я не бачыла такіх спакойных і рахманых беларусаў.