Да прыняцця хрысціянства і распаўсюджванне лацінскіх літар у Скандынавіі выкарыстоўвалася руніцкія ліст. Руна у перакладзе азначае таямніца. Руны - адмысловыя знакі, літары, якіх у IX ст. налічвалася 24, а пасля - 16. Азбука звалася фатарк: менавіта так прамаўляліся першыя шэсць рун. Руны былі утлуватои формы і як правіла выразаліся на зброі, прадметах культу. Камянях. Лічылася. Што яны могуць абараніць ў баі, дапамагчы акрыяць г.д. Руны выкарыстоўваліся і для варажбы жрацамі. Паводле легенд руны з падземнага царства прынёс бог Адзін.