Правы і прывілеі шляхты былі замацаваныя прыняццем зборнікаўзаконаў - Літоўскіх статутаў. Першы Літоўскі статут1529 ўзаконіў падзел шляхецтва на шляхту, якая атрымлівала зямліза службу, і магнатаў - князёў і паноў, валодалі гарадамі, мястэчкамі івелізарнымі землямі па спадчынных правоў, падпарадкоўваліся толькі вялікаму князюі мелі ўласныя вайсковыя атрады. Другі Літоўскі статут1566 павялічыў правы службовай шляхты, параўнаўшы яе з магнатамі.Шляхта атрымала магчымасць удзельнічаць у кіраванні дзяржавай дзякуючы ўдзелу ўпрацы павятовых соймікаў (мясцовых становопредставницьких органаў) і Вялікімканчатковай (ўвогуле) сейме.