Але самыя цікавыя мутацыі адбыліся з Прылепіным — тым самым аўтарам рамана пра клапоў, што пакутуюць на дзённае бяссонне (хіба тое былі клапы-вампіры — удзень, пакуль усе іншыя клапы спяць, яны жаруць франкамоўных лагернікаў). Некалі ён уваходзіў у антыпуцінскі фронт, потым, на адной з сустрэч з пісьменнікамі, пачаў крытыкаваць прэзідэнта за тое, што ён недастаткова па-савецку падтрымлівае літаратуру. І гэта Пуціну спадабалася. Яны паразумеліся з Прылепіным. Цяпер Прылепін не толькі лаўрэат. Ён яшчэ і рупар.