Да ўсіх узгаданых накірункаў фольку абсалютна абыякавы, амаль ня слухаю, таму сваю думку пра іх скласьці не гатовы. Свой творчы шлях па-сапраўднаму пачаў адразу ў традыцыйным фольку, гэтага накірунку прытрымліваюся і сёньня, не без эксперыментаў, але ў пэўных межах. А штурхнула мяне да гэтага знаёмства ў 1985 годзе з аўтэнтыкай. Я адразу захапіўся прыгажосьцю ня толькі песень, але і стылем выкананьня, нязвыклай раскладкай на галасы. Далейшы шлях разьвіцьця жанру мне бачыцца ў далейшым набліжэньні да аўтэнтыкі, да большага пранікненьня ў сутнасьць гэтага мастацтва, бо фармалізацыя пакуль што "і ня думае паміраць". А ці памрэ сама аўтэнтыка? Думаю, так, на жаль. Яна ўжо вымірае, бо цесна зьвязаная з ладам жыцьця. Таму будучыня фольку мне бачыцца як адзін з жанраў гістарычнай музыкі.