Гарачае чэрвеньскае сонца прыпякае ўсё мацней. Выпарэньні багуновага лісьця пачынаюць дурманіць галаву. Ты ўспамінаеш, што на тваёй Радзіме ягады буякі, што растуць па такіх мясьцінах, называюць “дурніцамі”, існуе меркаваньне, што паеўшы буякоў, чалавек робіцца як бы п’яным, можа доўга блукаць па лесе і балотах, не знаходзячы нават добра знаёмай дарогі.