"Голоса ушедших деревень" - адзін з буйнейшых "твораў" нашага музея. Праект пачаўся ў выніку "аварыйнай" сітуацыі. Калі мы зразумелі, што Чарнобыльская катастрофа не прайшла міма Веткаўшчыны. Праўда, тады яшчэ не было зразумела, наколькі маштабным з’яўляецца радыяцыйнае забруджванне рэгіёна. Разам са спецкамандамі па дэзактывацыі населеных пунктаў ездзілі і навуковыя супрацоўнікі музея, хоць яны і не атрымлівалі такога загаду. Інтуіцыя падказвала, што многія беларускія вёскі, стараабрадніцкія слабоды і шляхецкія засценкі асуджаны на высяленне. Так у фонды музея папалі іконы, рукапісныя і старадрукаваныя кнігі, прадметы традыцыйнага адзення і ўзорнага ткацтва, фрагменты архітэктурнага дэкору, розныя побытавыя прадметы і інструмент. А разам з матэряльнай культурай мы імкнуліся зафіксаваць сведчанне вуснай творчасці: спевы, легенды, паданні, расповеды.