Студэнцкае жыццё паступова ўцягвала Іну ў захапляючы вір семінараў і залікаў, новых зна- ёмстваў. Калі першыя месяцы ёй хацелася дадому, то пазней гэта ахвота прапала. Яе больш цікав іла сталіца з прыгожымі, шырок імі вуліцамі, студэнцкія вечарыны, зманлівыя агні тэатраў і кіно. А яшчэ быў інтарэс — да Іны заляцаўся юнак з трэцяга курса: стройны атлет з цёмнымі, як ноч, вачыма. Валера (так яго звалі) аказаўся дасціпным і галантным, з ім было цікава і весела. Ён займаўся ў драматычным гуртку інстытута і свае акцёрск ія здольнасці дэманстраваў перад дзяўчатамі. А яны прасілі: