— Сойка, старая знаёмая,— вымавіў Пятро і чамусьці спахмурнеў. Паказаў рукой на малады гонкі дубок, з-пад якога ўзляцела птушка, растлумачыў: — Запазнілася ўвосень, вось і падбірае жалуды, спяшаецца да снегу запас зрабіць на зіму.