Пакуль ён запальваў, я глядзеў на ягоную спадарожніцу. Сёньня яна падабалася мне яшчэ больш: сярэдняга росту, круглявая, але падцягнутая постаць, прыхаваная сіла ў рухах. Карычневы кажушок, сьвятло ліхтароў бліскоча па абрысах, успыхвае на асобных шарсьцінках. Глядзіць у адказ, ледзь прыжмурыўшыся, а ў твары ці то цікавасьць, ці то скарга. Адвярнулася, пераступіла стройнымі нагамі. Тым часам круглатвары, дымячы цыгарэтай, ужо некалькі сэкундаў працягваў мне запальніцу, але працягваў нетаропка, як бы напалову, назіраючы за мной.