Adrian Janowicz: Я пайшоў на дадзены факультэт, бо Беларусь як краіна заўжды была мне цікавай. На Беласточчыне некаторыя размаўляюць па-беларуску, хаця ,канечне, гэта трасянка.Мая бабуля жыве ў вёсцы каля беларускай мяжы, дзе я часта адпачываю. Так што Беларусь існуе ўва мне яшчэ з дзяцінства. Але з другога боку хацелася вывучаць мову на прафесійным узроўне. Цікаўнасць да беларускага менталітэту, музычных гуртоў прышла ўжо пазней. У будучым хачу працаваць на польска-беларускай мытні. Тады ў мяне будзе магчымасць карыстацца любімай мовай. Увогуле, я не разумею беларусаў у гэтым плане. Я камунікую ў сеціве са многімі беларусамі ў асноўным і яны не жадаюць размаўляць на роднай мове. Але ў будучым абавязкова павінна штосьці замяніцца, трэба толькі верыць.