Да месца трагедыі на працягу года ідуць і едуць людзі: аддаць даніну памяці заўчасна пайшоўшым з жыцця жыхарам “вогненнай вёскі”, ускласці кветкі і хвілінай маўчання ўшанаваць тых, чые сэрцы раптоўна перасталі біцца вераснёўскім ранкам 1942-га.