Алена Іванаўна – жанчына сціплая. На працягу нашай размовы ўсё ўгаворвала: “Прашу вас, не пішыце пра мяне многа. Я працую, як усе. Не разумею, за якія такія за-слугі я на Дошцы гонару апынулася? Проста мне пашчасціла на добрых калег і ўдзячных пацыентаў…”