У СЛУШНАСЦІ народнай прымаўкі — не патрэбна адкладваць назаўтра тое, што магчыма зрабіць сёння, — пераканаўся асабіста. Колькі разоў узнікала жаданне напісаць пра Уладзіміра ВАЙТЭЦКАГА, апошняга з кагорты васьмі Герояў Сацыялістычнай Працы Глыбоччыны. Збіраўся, але ж знаходзіліся іншыя справы. І вось, калі сабраўся ўжо ў Гродна, дзе жыў апошнія два дзясяткі гадоў Вайтэцкі, прыйшла сумная вестка: яго не стала... Крыўдна, але ж адступаць ад задуманага тым больш не след, бо чалавек гэты заслугоўвае таго, каб памяць аб ім жыла. Гэта мой чалавечы і журналісцкі абавязак, бо з пераважнай большасцю іншых герояў-глыбачан даводзілася сустракацца пры іх жыцці.