Тым не менш, пасля прэм’ерных паказаў пануе расчараванне. І рэч, канечне, не ў тым, што не атрымалася давесці беларускасць Міцкевіча. Прырода гэтага расчаравання носіць выключна эстэтычны характар. Нам паказалі не той тэатр, да якога мы прывыклі, на які спадзяемся. Галоўная прэтэнзія да спектакля ў тым, што ён недастаткова нас закрануў эмацыянальна…