Наталка Бабіна піша аб сваёй Беларусі, дзе, нягледзячы на шматлікія стэрэатыпы аб гэтай краіне, людзі насалоджуюцца паўнавартасным жыццём: яны кахаюць, працуюць, шукаюць і знаходзяць шчасце, змагаюцца з абставінамі, смяюцца і плачуць.