Пакуль хор яшчэ і яшчэ раз задае пытанне: "Стэла, што з табой?", я падымаюся ў кабінет – маленькі, чысценькі кабінет, які пахне свежай фарбай. Так, я забылася сказаць, што тэатр будзе часова працаваць у памяшканні клуба імя Дзяржынскага. Зразумела, "часовая прапіска" – далёка не лепшы варыянт для тэатра. Памяшканне, дзе выступаць такой трупе, нязручнае, а рэпетыцыйная зала наогул цесная. Зрэшты, балету наогул няма месца, і для яго даводзіцца здымаць памяшканне ў Зялёным Лузе. Але і гэта яшчэ не ўсё. У розных месцах горада размешчаны і цэхі. Так, сталярны, напрыклад, прытуліла 26-я школа (дзякуй богу, школы цяпер будуюць прасторныя); пашывачны цэх наогул не могуць укамплектаваць, таму што вельмі нізкія стаўкі, амаль што ў два разы ніжэй, чым у камбінаце БТА, а работа адказная, трэба адзець усіх – ад жабракоў да караля. Не жартачкі…