З другога боку, гісторыкі нагадваюць, што на падобныя крызісы хрысціянства заўжды адказвала міграцыяй сваіх цэнтраў. Напрыклад, у свой час, пасля прыходу мусульман у Малую Азію, страціў статус цэнтру хрысціянства Канстанцінопаль. Аднак сінхронна калапсу эліністычнага хрысціянства паўсталі новыя рэлігійныя цэнтры ў Заходняй Еўропе і на Старажытнай Русі. У нашым выпадку, з развіццём крызісу хрысціянства ў ЕС пульс хрысціянскага жыцця будзе рухацца ў бок перыферыі — у Лацінскую Амерыку або Афрыку, дзе колькасць хрысціян дастаткова стабільная.