Патрапіць ў Падрачыцкае можна па дарозе, як адразу прыехалі мы. А можна па рацэ, дзе курсуе карабель. І вырашылі мы на зваротным шляху даехаць да Лоева тым рэйсавым цеплаходам, для разнастайнасці маршруту. Прыстань даволі хутка знайшлася, хоць яна і не пазначана ніяк, хіба што гарой смецця на беразе. Ды гэта была не галоўная праблема. Карабель затрымліваўся, і даволі моцна. На наша шчасце, на беразе ў чаканні транспарту апынуліся ня толькі мы. Мясцовая кабета з дапамогай сваіх знаёмых здолела звязацца з рачным вакзалам у Лоеве, у выніку хоць і са спазненнем на паўтары гадзіны, але мы паехалі. Вядома, ровары патрапілі на гэты шыкоўны круіз у складзеным і запакаваным выглядзе.