Па натуры Пётр Сяргеевіч — жаваранак. У пяць гадзін рані­цы ён ужо паліць у печы, да сямі паспявае паснедаць і накарміць жыўнасць. Затым бярэцца за іншыя гаспадарчыя справы або запрагае кабылку і едзе дапамагаць вяскоўцам. А калі сельскагаспадарчы год завяршаецца і з’яўляецца вольны час, адводзіць душу за любімым заняткам — фанта­зіруе над загадзя нарыхтаванымі цурбанамі, ператвараючы іх у казачных персанажаў. Яны ўжо рассяліліся не толькі на яго двары, але і ў многіх іншых месцах як у вёсках, так і ў Паставах. І ў кожным праступае характар самога майстра — добразычлівы і пазітыўны.