Падтрымлівала яго ў вялікім горадзе тое, што мелі лецішча і пяць сотак зямлі, на якой сажалі бульбу, буракі, агуркі, перцы. Асабліва захапляўся Канстанцінавіч памідорамі. Нават у апошні год, калі вельмі хварэў на ногі, усё-такі даклыпваў да цяпліц і потым хваліўся Таісе: