Сустракаць новы год з 31 снежня на 1 студзеня прапанаваў рымскi iмператар Юлiй Цэзар. Адлiк часу па юлiянскiм календары быў распачаты ў дзень першага маладзiка пасля зiмовага сонцастаяння — 1 студзеня 45 года да нашай эры. З 12 месяцаў юлiянскага календара ўсе цотныя складалiся з 30 дзён (акрамя лютага — у iм было 29 дзён), а няцотныя — з 31 дня. Назвы паловы месяцаў рымскага календара паходзiлi ад iмёнаў найбольш шанаваных багоў.