Які Вы добры, які Вы шчыры, Язэп! Я Вас ніколі не забылася ў жыцці, ні Вашай хаты гасьціннай, ні слоў Вашых некалі. Дзякуй за ўсё, толькі ж не клапаціцеся, бо як бачыце, рады нейк сабе дам! А калі сын нешта пашле, дык не саграшыць, але я в. мала спадзяюся на гэта... Прасіць у яго, у кожным выпадку, ня буду…