Хрысціянін, прыпадобніўшыся да вобраза Сына, Першароднага сярод многіх братоў(35), атрымлівае �пачаткі Духа� (Рым 8, 23), якія робяць яго здольным выконваць новы закон любові(36). Праз гэтага Духа, які ёсць �задаткам спадчыны� (Эф 1, 14), увесь чалавек унутрана аднаўляецца да самага �адкуплення цела� (Рым 8, 23): �Калі Дух таго, хто ўваскрасіў Хрыста з мёртвых, жыве ў вас, дык той, хто ўваскрасіў Хрыста з мёртвых, ажывіць і вашыя смяротныя целы праз Духа свайго, які жыве ў вас� (Рым 8, 11)(37). Хрысціянінам безумоўна кіруе неабходнасць і абавязак змагацца супраць зла, зазнаючы многія няшчасці, а таксама смерць. Але далучаны да Пасхальнай таямніцы, прыпадобнены да Хрыстовай смерці, ён, умацаваны надзеяй, дойдзе да ўваскрашэння(38).