Ужо ў 1872 годзе першая чарга вадаправода ўступіла ў строй. Агульная даўжыня 30-сантымятровых труб дасягала 24 км. Вада па іх падавалася аж? у 147 дамоў. У іншыя ваду дастаўлялі па ранейшаму вадавоз - на конях у спецыяльных бочках. Праз 10 гадоў працягласць вадаправода павялічылася толькі да 45 км. Ваду бралі з Дняпра і запампоўваць з дапамогай помпавых станцый наверх, яна праходзіла таксама спецыяльную фільтрацыю. Фільтры трэба было часта мяняць, а гэта памяншала даходы, таму пачалі выкарыстоўваць і артэзіянскую ваду (з спецыяльных сверхглубоких свідравін - 100 і больш м глыбіні). Горад настолькі хутка узрасла вадаправод не мог задаволіць патрэбнасці насельніцтва і прамысловасці. З'явіліся прыватныя свідравіны, невялікія прыватныя вадаправоды. Большасць прадпрыемстваў ладзілі ўласныя свідравіны.