Вулічная дэмакратыя ператварылася ў медыяпрэзентацыю, слайдшоў без шанцаў паўплываць на рэчаіснасць. Каментары адпаведныя: “Прышпільны дзед, уцёк ад АМАПу! Малайчынка дзяўчынка, так годна ідзе ў аўтазак! Коцік Дашкевіча знайшоўся! А той у вязніцы тройчы Горвата прачытаў!”. І, сінхронна, з іншага боку: “Міліцыя ўсё рабіла па законе! Ніхто нават дручкоў не даставаў! А тыя ўсе лаяліся матам! Ён сам сабе галаву разбіў ды нос зламаў! Яны ладзілі фашысцкі пераварот! Вас не вінцілі – вас ратавалі ад шахідаў!”. Хто гэтаму паверыць? Ды якая розніца! Галоўнае прамаўляць гучна. Настойліва. І не пераблытаць тэксцік. Трэба, каб была падзея. Нават калі яе не было.