І праўда, я спела партыю ад пачатку да канца, ні разу не збілася. Ну ўсё, кажуць мне, ідзіце прымерце касцюм. Міма праходзіць мой заўтрашні партнёр, тэнар Іван Шчаціннік, і не то са здзіўленнем, не то з захапленнем кідае мне: "Смела, смела…" І — пайшоў. Я думала, ён прапануе мне разам парэпеціраваць, абгаварыць мізансцэны. Не, пайшоў. Ну і ладна, супакоіла я сябе, я ж спектакль глядзела, усё помню і так. Партыю ведаю — не прападу.