У апошнія гады іроніі ў нашых аўтараў значна паболела, самарэфлексія паэта зрабілася прадметам сцёбу і ўжо амаль не абыходзіцца без “цыркуляў” і “астралябіяў”. (Глядзіце адпаведныя допісы пра Сяргея Прылуцкага і Андрэя Адамовіча.) А яшчэ нядаўна выходзіла вельмі сур’ёзна. А ў некаторых рэдкіх выпадках – нават вельмі хораша. Напрыклад, у Леаніда Галубовіча.