З усімі супрацоўнікамі былі заключаныя дамовы, але ў рэальнасці атрымалася так, што на новых месцах іх чакала няпоўная стаўка, ці стаўка можа і была, але ўжо кімсьці занятая. Часта атрымлівалася так: як прыехалі, так і выехалі. Напрыклад урач функцыянальнай дыягностыкі, яшчэ не пенсіянерка, жанчына 52-х год, наогул засталася без працы, бо для яе вакансій у горадзе няма — усе занятыя. Шмат людзей звольнілася самастойна і знаходзіцца ў пошуку працы, але тэрапеўтам і педыятарам гэта зрабіць цяжэй, бо іх спецыяльнасці незапатрабаваныя. За бортам апынуцца пенсіянеры, якія маглі б яшчэ працаваць. Няма ўпэўненасці зараз, што іх вопыт будзе выкарыстаны належным чынам.