Заключная вяроўка. Алежка ўжо навярху, а я апошні ўдзельнік на маршруце. У твар нясецца снег, я злуюся на сябе, бо марудна цягнуся. Перавальваюся праз перагіб, чытаю мінілекцыю пра тое, што на мае каманды трэба адказваць, і адключаюся.