Праблемы нізкай кампетэнтнасці і цяжкасцей бацькоў у вырашэнні большасці сямейных канфліктаў, сітуацый неразумення і непрымання ўласных дзяцей, няўмення аказаць дзіцяці ў патрэбны момант дапамогу і падтрымку, праблемы неразумення і аддалення дзяцей ад сям’і, а сям’і ад школы прывялі да ўзаемадзеяння (“школа — дзеці — сям’я”) эпізадычнага, у нечым спажывецкага, інфармацыйна-павучальнага, эмацыянальна напружанага, якое ў цэлым тармозіць працэс выхавання і зніжае я­касць адукацыі і падрыхтоўкі навучэнцаў да самастойнага прафесійнага жыцця.