Вярнуўшыся адтуль ў 1651 г. у Парыж, набыў прыхільнасьць жывапісца Ш. Лебрэна, ўсёмагутнага ў той час у справах французскага мастацтва, у выніку чаго ў яго з'явілася мноства заказаў, якія ён выконваў з вялікім тэхнічным майстэрствам і знешне эфектна, але без глыбіні выразнасці, у напышлівым, тэатральным гусце, які панаваў ў эпоху Людовіка XIV. Першыя яго працы пасля вяртання з Італіі - у замку Па-ле-Віконт.