На думку Анатоля Брусевіча, вынік пяра паэта – гэта перадача рэальнага свету праз свядомасць. Як і кожны чалавек, так і Анатолій, на кожным пэўным этапе жыцця подводзіць вынікі, робіць высновы, глядзіць з надзеяй у заўтрашні дзень. Нямала радкоў аўтар прысвяціў маленькай радзіме, сваім продкам, сябрам і настаўнікам. Дарэчы, Дануту Бічэль літаратар лічыць сваёй настаўніцай, якая навучыла яго глыбока адчуваць кожны радок твора.