23 лістапада 1803 года на сходзе Дзяржаўнага Савета слухалі справу пра нежаданне Канцяміра зноў ажаніцца з Хрушчовай. У выніку, прыйшлі да высновы, што не маюць права прымусіць чалавека гвалтоўна ўзяць шлюб. На прашэнне няздзейсненай жонкі дазволіць ёй насіць прозвішча Канцямір і атрымаць сёмую частку з яго маёмасці 3 ліпеня 1804 года імператар адказаў згодай толькі на першую частку, вызначыўшы, што Хрушчова не мае ніякага права на маёмасць князя, аднак “у павагу яе няшчаснага становішча”, прызначыць ёй пажыццёвае ўтрыманне з прыбыткаў мужа па 1500 рублёў у год. Гэтым жа ўказам імператар замацаваў за дзецьмі Канцяміра, якія ва ўказе называюцца “выхаванец” і “выхаванка”, прыярытэт у атрыманні яго спадчыны. Адбылося тое за паўгода да вянчання з Марцінкевічам. Аднак на лёс і фінансавы стан яго роду ніяк не паўплывала.