Наступныя “частка коханаўская гародні тры” і “частка радчынская гародні дзве” адносіліся да маёнткаў Коханава і Радча, якія некалі належалі адпаведна Івану Васільевічу Краснаму і Дзмітрыю Пуцяцічу, а пазней перайшлі да Васіля Талачынскага. Побач з імі была загадкавая “частка васільеўская гародні дзве”. Незразумела, ці названа яна так па колішняй прыналежнасці Васілю Краснаму ці Васілю Талачынскаму, альбо тычылася паселішча Васільеўка на поўначы Круглянскага раёна (якое, аднак, ні ў якіх крыніцах 16 стагоддзя больш не прыгадваецца). Нарэшче, замыкала кола друцкіх умацаванняў “частка Сенскага гародні тры”. Яна адносілася да маёнтка Крывая з доляй у Худаўскай воласці – колішніх уладанняў князёў Красных, якія потым належалі Дзмітрыю Раманавічу Відзініцкаму. а пасля яго смерці ў 1558 г. перайшлі на яго пасынка, князя Грыгорыя Сенскага, і сястру апошняга – жонку полацкага баярына Васіля Корсака [86]. Азначаныя тры гародні прымыкалі да Дудакоўскай вежы, з якой пачыналася апісанне.