З-за аўтапрылаўка чую голас прадаўца, які спяшаецца запэўніць, што цэны, як і ў магазіне. Не маючы прычыны, каб не давяраць гэтым словам, разглядаю тавары. Ёсць каўбасы, рыба, макарона, малочныя прадукты. Цалкам прыстойны асартымент. “Як жыццё Вашае?” – пытаюся ў бабулькі побач. “Жыць можна, дзетка, добра, што пенсію хоць плацяць” – адказвае яна.