Я нарадзіўся ў Савецкім Саюзе, складнікам якога была і наша Беларусь. У сваім стаўленні да савецкай гісторыі і рэчаіснасці я прайшоў некалькі стадый. Напачатку ўспрымаў як ісціну савецкую міфалогію і бязмежна ганарыўся сваёй вялікай Айчынай. Як пасталеў, стаў задумвацца, якім коштам дасягнута гэта веліч, дзе ў часе сацыяльных пераўтварэнняў праявіліся хібы дзяржаўнага ладу, а дзе далася ў знакі адвечная чалавечая натура, змяніць якую на добры лад не дадзена ні філосафам-летуценнікам, ні спрактыкаваным цынікам ад палітыкі. Нездарма ж гавораць, што “дзяржава — гэта жалезныя цуглі для чалавечага эгаізму”. А потым прыйшло ўсведамленне, што мінулае не перайначыш, але можна пераадолець у сваёй свядомасці. Для гэтага яго, самае малое, трэба ведаць.