Пасмяротны час для Ф. Аляхновіча выдаўся, бадай, такім жа, як і пры жыцці. Праўда, ужо цяпер яго лічылі не польскім шпіёнам, а ворагам народа. Але гэта фактычна адно і тое ж. Імя і справы творцы дазвалялася адно толькі кляйміць і ганьбіць. У станоўчым ці нават нейтральным плане ў савецкі час пісаць пра яго было нельга — усё выкрэслівала цэнзура.