Па расказах вясковых старажылаў, як узгадаў І.Л. Жукоўскі, гадоў 50 назад каменныя крыжы былі размешчаны роўнымі радамі ў напрамку поўнач-поўдзень. Стаялі яны групамі, што сведчыць пра сямейны прынцып пахавання. Сустракаліся каменныя крыжы розных памераў, некаторыя дасягалі паўтара метра вышыні і 60-80 сантыметраў шырыні. Салерныя знакі на некаторых крыжах звязаны з язычніцкім пакланеннем сонцу і агню, якое зарадзілася з паяўленнем земляробства.