У гэтым жа пакоі Лілія Канстанцінаўна падводзіць мяне да паліц з настольнымі, таксама самаробнымі гульнямі і макетамі, якія дазваляюць разыгрываць пэўныя сітуацыі. Такіх гатовых гульняў, прысвечаных бяспецы жыццядзейнасці, у магазінах мала, пагадзіцеся, а тут іх вялікае мноства: “Даміно бяспекі”, “Адшукай пажаранебяспечныя прадметы” , “Адшукай пажаранебяспечныя сітуацыі” (у скрыначцы знаходзяцца картачкі з выявай, напрыклад, нявыключанага праса, электрычнай разеткі, якая іскрыць і г.д.), гульня, у якой трэба выратаваць жывёл, пазнаўшы іх на малюнку, і шмат іншых, якія датычацца, скажам, небяспечных сітуацый на дарозе, правіл паводзін у галалёдзіцу. Так усё і пачынаецца — з гульні, а заканчваецца тым, што малыя цвёрда засвойваюць, як ім трэба сябе паводзіць у выпадку ўзнікнення небяспечнай сітуацыі, развіваецца іх уважлівасць. Прынамсі, гэты гульнявы цэнтр стаў вынікам праекта “Юныя ратаўнікі спяшаюцца на дапамогу”, хаця зараз у ім размешчаны цацкі, гульні па некалькіх іншых праектах. Тут жа, у цэнтры, захоўваюцца і папкі з вынікамі дзіцячых даследаванняў па гісторыі беларускіх замкаў.