Медныя духавыя напрацягу ўсёй песні надаюць нешта сярэдняе паміж ваенным аркестрам і гудком цягніка. Так і адчуваеш, быццам прыехаў на Жданы раніцай нядзелі. На радыёрынак. Дарэчы, тут зноў выкарыстоўваецца прыём адушаўлення. Гэтая песня, па сутнасці, пра тое, як усё нестабільна і незразумела ў нашым жыцці, пра тое, як часта чалавек шкадуе аб зробленым, таксама пра “чыстую выпадковасць”. Яшчэ мне вельмі падабаецца, што Drwiwy спяваюць пра нас, пра месцы, знаёмыя беларусам, і ты адчываеш, што гэта мясцовая музыка, ты пазнаеш і радуешся нечаканаму выкарыстанню штодзённага беларускага жыцця ў мастацтве.