Падзел Царквы ў 1054 годзе стаў адной з самых глыбокіх ранаў у гісторыі хрысьціянства. Яго вынікам сталі ўзаемныя абвінавачваньні, ізаляцыя, варожасьць і недавер, што на працягу амаль тысячы гадоў перашкаджалі плённа несьці сьвету евангельскае пасланьне. Сёньня, калі вядзецца экуменічны дыялог і ідзе працэс пераасэнсаваньня прычынаў гэтага трагічнага расколу, усе сыходзяцца на тым, што падзел быў вынікам, перш за ўсё, недахопу павагі і любові адзін да аднаго, асабістых амбіцыяў і няздольнасьці весьці дыялог.