— Пытаньне мовы таксама надзвычай складанае. Гэта вельмі добрая тэма, але не крытычная. Прыкладам, я размаўляю на беларускай мове, размаўляю на расейскай, ведаю ангельскую мову. Але калі мы хочам бачыць Беларусь заўтра лепшай, чым сёньня — трэба глядзець не ў мінулае, а ў будучыню. Калі мы хочам не настальгіраваць аб прамінулых часах, не сядзець і галасiць, якія мы былі вялікія, давайце паразмаўляем на мове, на якой гаварылі 200 гадоў таму, і нам будзе цудоўна і камфортна — нібы адчулі, як было добра два стагодзьдзі таму. Давайце лепш падумаем, што будзе добра для таго, каб Беларусь заўтра стала найцудоўнейшай нацыяй, каб беларусаў любілі ва ўсім сьвеце. Дык вось, як бы мы нi хацелі, тэндэнцыя на моўную ўніфікацыю — яна паўсюдная. Мы можам не пагаджацца з глябалізацыяй, мы можам бачыць яе рызыкі і ўсё астатняе, але мы прыходзім да разуменьня агульначалавечнасьці.