У Мінусінск Алесь Васільевіч прыбыў у суправаджэнні энкавэдэшнікаў 11 студзеня 1934 года. Пад публічным наглядам сяржанта дзяржбяспекі Федара Філіпава ўладзіўся ў сціплай аднапакаёвай кватэры дома № 5 па вуліцы Леніна (былой Бялоўскай). Ацяпленне пячное, а ваду прывозілі з ракі і загадзя нарыхтоўвалі дровы. Але перадусім трэба было знайсці працу. Зінаіда Канстанцінаўна праз пару тыдняў па прыездзе ўладкавалася бухгалтарам у кантору па нарыхтоўцы племянной жывёлы, а Алесь Васільевіч — чорнарабочым: спачатку на цагляным заводзе і электрастанцыі, потым — у сельгаспрафтэхвучылішчы № 2. Прычым, усе ссыльныя пашпартоў не мелі і ўладкоўваліся на працу па часовай даведцы, выдадзенай у органах.