Большасць кнігаў Старога Запавету была напісаная на іўрыце, мове ізраэльскага народа, паміж 1200 і 100 гг. да н.э. Алфавіт гэтай мовы складаецца з 22-х літараў і, у адрозненне ад нашай мовы, радкі пішуцца з правага боку на левы. Паглядзіце на 119 псальм: ён падзелены на 22 часткі па алфавіце. Запісваюцца толькі зычныя, таму з іўрыту вельмі складана перакладаць. Напрыклад, скарачэнні ў СМС і твітах могуць набываць цалкам рознае значэнне ў залежнасці ад таго, якія галосныя літары паставіць паміж зычнымі. Адно слова ў Бібліі можа перакладацца па-рознаму, і расказваць розныя рэчы пра Бога, таму дакладны пераклад часам бывае вельмі складана зрабіць. Аднак гэтая моўная асаблівасць можа дапамагчы нам шукаць новыя шляхі пазнавання Бога, даваць прастор для мыслення, таму што Божую Істоту нельга поўна апісаць чалавечаю моваю (гл. Твіт 1.20).