За­ла­то́й ста́туі пра­му́д­рыя дзе́­ці не па­кла­ні́­лі­ся, а са́­мі па­йшлі́ ў аго́нь і ба­го́ў іхніх аб­смя­я́лі; па­ся­ро́д по́л­ымя яны спя­ва́лі, і ара­сі́ў іх Ангел. Па­чу́та ўжо ма­лі́т­ва ву́с­наў ва́шых.