— У значнай ступені гэта так. Я лічу, што, калі нешта не будзе зроблена, як трэба, яно не будзе зроблена ўвогуле. Але гэта не азначае, што павінна быль лепш, чым ва ўсіх. Я арыентуюся на свае ўласныя крытэрыі. Напрыклад, пакуль я не адпрацую план урока да дробязей, пакуль не пралічу ўсе нюансы, не магу перайсці да наступнага ўрока. Рыхтуючы заданне для работы, напрыклад, з інтэрактыўнай дошкай, магу завіснуць на адным прыкладзе і буду працаваць, пакуль не давяду яго да дасканаласці. Зараз, з цягам часу, рыхтавацца стала крыху прасцей. А раней я мог дасканала прадумаць першыя этапы ўрока — актуалізацыю, матывацыю, мэтавызначэнне, а потым ужо ў класе прыходзілася імправізаваць, калі справа даходзіла да вывучэння новага матэрыялу. Неаднойчы імправізацыі атрымоўваліся нашмат лепшымі, чым вывераны да дробязей урок, але вопыт паказаў, што кожная імправізацыя, як кажуць, павінна быць добра падрыхтавана. А вось калі нешта на ўроку не атрымлівалася, за гэтым ішоў дастаткова доўгі этап рэфлексіі і самакапання. Так ужо я ўстроены, што буду працаваць да таго часу, пакуль не атрымаецца тое, што было задумана, і пакуль я сам не выпраўлю свае памылкі.