Прайшло больш тыдня, як вёску вызваліла Чырвоная Армія. Жыхарам не верылася, што прыйшло доўгачаканае вызваленне ад акупантаў. Людзі радасна сустракалі вызваліцеляў. Дзед Мікіта Гамуля стаяў на вуліцы, зняўшы старую шапку-кучомку, бесперапынна кланяўся грузавікам, што ехалі па вуліцы, запоўненыя байцамі. У старога на вачах блішчэлі слёзы. А байцы на грузавіках усміхаліся і махалі дзеду рукамі і пілоткамі.