На працягу некалькіх год уяўленне Пікаса, здавалася, магло ствараць толькі монстраў, нейкіх разарваных на часткі істот («Купальшчыца, якая сядзіць», 1929), якія галосяць («Жанчына ў крэсле», 1929), разадзмутых да абсурду і бясформенных («Купальшчыца», малюнак, 1927) або ўвасабляючых метамарфічныя і агрэсіўна-эратычныя выявы («Постаці на беразе мора», 1931).