Маці неяк згорбілася, увабрала галаву ў плечы, пачала адыходзіць назад: “Пайду я ўжо, дачушка, прабач. Можа, скора дома з сястрычкай будзеце. Слова даю. На працу ўладкуюся, вось пабачыш, Марыначка, усё будзе добра”.