Бацькі заўсёды хочуць лепшага для свайго дзіцяці: лепш, чым было ў іх, лепш, чым у іншых. І часта пачынаюць шпігаваць дзяцей навучаннямі, указаннямі і пакараннямі. Лаюць, не тлумачачы праблемы. Прымушаюць нешта рабіць, не даючы патрэбнай матывацыі для выканання задачы. І заўсёды кажуць, як трэба жыць. Ці правільна так сябе паводзіць?