— У нашай вёсцы, вакол яе цудоўная прырода. Шкада, што яна гіне. Некалі тут быў такі каларытны драўляны масток. Цяпер яго няма, — гаворыць Любоў Васільеўна. – Рака Золатка цякла. У ёй вада такая чыстая, што бялізну прасці хадзіла.