Каралеўства было перапоўнена духавенствам. На 1734 г. у каралеўстве 12 тыс. чалавек, г. зн. 4% усяго насельніцтва, былі духоўныя асобы. У гарадах рэлігійнасць была нашмат большая, чым у вёсках. Многія заможныя людзі мелі нават свайго святара, які пражываў разам з гэтымі людзьмі ў адным доме. Найгоршая сітуацыя была з сялянамі і пастухамі, што і натхніла Альфонса заснаваць новую Кангрэгацыя для таго, каб абвяшчаць Добрую Навіну найбольш пакінутым.