Яшчэ турыст можа спыніцца не ў высокім і вузкім, але глыбокім, як чароўная шафа, доме (менавіта такая планіроўка дазволіла сям’і Анны Франк два гады хавацца ў самым цэнтры Амстэрдаму ад нацыстаў), – а ў лодцы, пераробленай пад жытло і прышвартаванай на канале. Калі пасля вайны не хапала жылых будынкаў, маністрат дазволіў людзям сяліцца на вадзе. Цяпер жыхары плавучых дамоў (дазволена іх у горадзе не больш за 2000) – гэта не найбяднейшы клас, як калісьці, а самы што ні на ёсць сярэдні, плюс дзівакі-міліянеры. Да лодак падведзеныя каналізацыя, электрычнасць, газ.