Тады Пацей, дзеля крэсла сенатарскага, таемна дамовіўся з Тарлецкім, Рагозам ды іншымі хаўруснікамі сваімі. Зрабіў рэестр выбраных людзей прававерных з народа праваслаўнага — князёў, паноў, зямян, некаторых абывацеляў ды імем усёй царквы Рускай Праваслаўнай Усходняй здрадліва, не зважаючы на клятву, якую сам для сябе пісаў і выдаваў, — Рымскаму папу, які да народу праваслаўнага не належаў, аддаўся ў паслушэнства. Аднак і за тое не атрымаў крэсла. Толькі сяброўства ксяндзоў ды парады іх ліслівыя, а таксама ласку каралеўскую ў справе абароны той уніі ды царкоўныя фундацыі.