Нясвіжская ратуша — помнік архітэктуры XVI–XVIII стст., з’яўляецца самай старой сярод будынкаў аналагічнага тыпу, якія захаваліся на тэрыторыі Беларусі. Яе будаўніцтва пачалося неўзабаве пасля таго, як Нясвіж атрымаў магдэбургскае права — права на самакіраванне. 18 чэрвеня 1586 г. Мікалай Крыштаф Радзівіл Сіротка выдаў прывілей, у якім былі падрабязна распісаны правы і абавязкі гараджан: яны атрымалі ў бязвыплатнае карыстанне надзелы, на якіх стаялі дамы; права бесперашкоднага гандлю ва ўсіх гарадах Рэчы Паспалітай; даходы ад бровараў, крамаў, лазняў паступалі ў гарадскі скарб. За гэта нясвіжане былі абавязаны прыняць удзел ва ўзвядзенні гарадскіх умацаваняў і збудаваць за ўласны кошт ратушу, у якой размяшчаліся органы гарадскога самакіравання (магістрат). Ужо ў 1596 г. ратуша была ўзведзена. На гравюры Тамаша Макоўскага добра бачны яе прамавугольны ў плане двухпавярховы будынак з шасціяруснай вежай, на якой быў усталяваны гадзіннік. На думку некаторых даследчыкаў, аўтарам праекта ратушы з’яўляецца італьянскі дойлід Ян Марыя Бернардоні, які таксама кіраваў будаўніцтвам езуіцкага касцёла Божага Цела і калегіума.