Хутка запасы ежы скончыліся, і народ пачаў мерзнуць. На жаль, туман як вісеў малочнай заслонай навокал нас, так і працягваў вісець. Мы зразумелі, што неабходна вяртацца ў лагер, на сёння ўсе ўзыходжанні скончаны. Успомнілі Меснэра, які пакарыў усе васьмітысячнікі, дзякуючы таму, што ўмеў своечасова развярнуцца і адмовіцца ад штурма вяршыні ў паганае надвор’е. Трэнер падбадзёрваў нас і паўтараў, што у ні якім разе не варта расстройвацца з-за таго, што надвор’е зламала планы. Ды дзе ж тут расстройвацца?! Прыемная кампанія, балбатня, горнае паветра і цудоўныя пейзажы вакол, толькі паспявай круціць галавой!