— Я тут нарадзілася, пражыла жыццё і паміраць буду. Жыла-жыла, ды жыццё і прайшло. Некалі бацькі ў 1926 годзе будаваліся на голым месцы. Ім як беззямельнікам з Брынёва далі надзел. Зямля была добрая, урадлівая, нізкае месца, балота было. Тады жыццё кіпела. У кожным двары гаспадарка, многа дзяцей. Шанавалі кожны кавалачак зямлі, бо трэба было з яе самім пракарміцца і жывёлу выкарміць. У вёсцы была ферма, там усе і працавалі. Я сама 24 гады адпрацавала даяркай. Спачатку худобу даілі ўручную, цяжка было.