– Ты чаго гэта, хлопец? Колькі я хачу, хвацкі які. А куды ты сваю Джэсі падзенеш? У падвале схаваеш? У нашым пад'езьдзе жыў адзін такі знаходлівы, зь дзьвюма сястрычкамі-блізьняткамі. Гуляў зь імі па чарзе, быццам бы з адной і той жа. Доўга не пагуляў, павязалі. Добрых людзей шмат на сьвеце, вось і данесьлі на яго. І па заслугах! Таму што зь дзьвюма адразу – гэта распуста і выраджэньне.