– Не толькі. Высветлілася, што ў кампазітара, як тое ні дзіўна, няма ні нот, ні самой п'есы – прытым, што гэты мюзікл, як і тры іншыя спектаклі Рыбнікава, ідзе ў арганізаваным ім самім тэатры. Няўжо ўсе творцы – такія? Праўда, пазнаёміўшыся з тым рыбнікаўскім спектаклем, я зразумела: нам ён не падыдзе. Там заняты не аркестр, а маладзёжная інструментальная група, музыканты, вядома, самі рабілі аранжыроўку. Дый пастаноўка меркавалася як гэткі кампактны "выязны" варыянт – усяго на гадзіну пятнаццаць хвілін. У нас жа тэатр – стацыянарны, глядач прызвычаіўся да іншага "фармату". Таму, займаючыся, з дазволу аўтара, перапрацоўкай, мы дадалі нават некаторыя музычныя нумары з іншых твораў Рыбнікава, каб атрымаўся паўнавартасны двухактовы спектакль. Дырыжор Мікалай Макарэвіч напісаў па слыху клавір, а на яго аснове была замоўлена новая аркестроўка.