I ніхто не ўбачыць. Людзі спяць, а ён малюе — Як па краі плача. I тады не ў Пецярбурзе Ён — ва успамінах. Дык прылашчы ж свайго сына, Ненька-Украіна! Яму трэба з шэрай ночы, Што завецца белай. Усе колеры вясёлкі Здабываці ўмела. Сіні — каб загаманіла З ім па-свойску неба, I зялёны — для усходаў — Зноў жа ўспомніць трэба. Жоўты — каб як на радзіме Тут зацвіў сланечнік, I чырвоны — кірмашовы, I белы, канечне. Розных колераў набрацца Для хаціны чыстай, Для шырокіх шаравараў I плахты квяцістай. I для босых ног сялянскіх, Для раллі, для пашы; I для рук, што і ў прыгоне Так зямельку лашчаць.