Брокеры на фондавых біржах выказвалі з яе нагоды пэўны аптымізм — перад сустрэчай у нядзелю цэны на нафту выйшлі на ўзровень, на якім даўно ўжо не былі, — больш як 43 долары за бараль. Рост цэн на нафту дапамог бы і беларускаму бюджэту, паколькі Беларусь прадае за мяжу сотні пазіцый нафтахіміі, якія ўпалі ў цане ўслед за самой нафтай. Але цэнтральнай праблемай сустрэчы і магчымай дамоўленасці былі супярэчнасці паміж пазіцыямі Саудаўскай Аравіі, якая была гатова замарожваць здабычу, толькі калі гэта зробяць усе асноўныя гульцы на рынку, і Ірана, які паслядоўна заяўляў, што не будзе замарожваць здабычу, пакуль не выйдзе на дасанкцыйны ўзровень здабычы, што зойме яшчэ шмат месяцаў. У выніку цуду не адбылося, абодва бакі не адмовіліся ад сваіх раней агучаных пазіцый (Іран нават не стаў удзельнічаць у сустрэчы), і здзелка па замарозцы здабычы нафты не была дасягнута. Больш за тое, некаторыя краіны АПЕК, якія ўдзельнічалі ў сустрэчы, вылучылі новыя патрабаванні аб тым, каб акрамя Ірана здабычу замарозілі і нейкія іншыя буйныя вытворцы, якія не ўваходзяць у арганізацыю. Ужо ў першыя хвіліны таргоў панядзелка рынак адрэагаваў падзеннем цаны на нафту адразу на шэсць працэнтаў.