У кніжцы 52 старонкі фатаграфій. “І таму, як усе кніжкі, яе трэба пачынаць чытаць з канца, — жартуе аўтар.— Я вельмі хачу, каб людзі, якія яе будуць чытаць, па-першае, усміхнуліся. І я, напрыклад, не магу некаторыя фотаздымкі глядзець без усмешкі. Найбольшую жывасць, зразумела, выклікалі фота з дзяцінства. “Паглядзіш і на Юрыя Хашчавацкага, як ён маленькі ў гармонік грае, і яшчэ такія здымкі ўнікальныя. Таму і кніжачка атрымалася гэткая цёплая і вельмі добрая, — лічыць мастак Аляксей Марачкін.