— На мяне глядзяць як на дзівака: маўляў, няўжо нельга знайсці дачную хатку каля Пружан і адпачываць там ад гарадской мітусні? Магчыма, я і дзівак, але за ўсё жыццё лепшага месца не бачыў. Раніцай а палове пятага птушкі ўжо спаць не даюць, салаўі заліваюцца.