— Мая першая замова для Наваполацка — цыкл драўлянай скульптуры па матывах казак (“Воўк і Чырвоны каптурок”, “Група казачнікаў”, “Віцязі”, “Іван ды Мар’я” — “К”), — узгадвае Леў Рыгоравіч. — Спачатку для парку ў пятым мікрараёне, затым яшчэ на плошчы каля Дома культуры нафтавікоў паставілі “Музыку”, “Леля” і “Трох грацый”. Выразаў усё з дуба. Тады такая скульптура была моднай і добра ўпісвалася ў прастору — нібы лес у горадзе, а горад у лесе. Мне падавалася, што дрэва даўгавечнае, а яно прастаяла 25 гадоў — калі скульптуры разбурыліся, іх забралі. Але ўсё адно шмат работ у бронзе захавалася.