“Калі працуеш за “дзякуй”, то і вынік атрымаецца адпаведны” Толькі ў апошнія некалькі гадоў мне нарэшце ўдалося манетызаваць сваю жарсць да музыцы, дагэтуль гэта была хутчэй дабрачыннасць. Прамоўтарам і дыджэям-пачаткоўцам вельмі няпроста. Многія ўладальнікі клубаў хочуць выкарыстаць цябе па максімуме. Груба кажучы, за 50 даляраў каб ты і выступіў сам, і іншых дыджэяў арганізаваў, і людзей запрасіў на вечарыну — усё сам-сам. Прамоўтар, які не зарабляе, — дрэнны прамоўтар. Кожная праца вартая ўзнагароды. Калі працуеш за “дзякуй”, то і вынік атрымаецца адпаведны, бо не будзе стымулу рабіць нешта мегакрута. Але многія пачаткоўцы так прагнуць сябе неяк праявіць, што гатовыя ўсё рабіць бясплатна, чым псуюць забаўляльную індустрыю. Бо некаторыя арганізатары вечарын і ўладальнікі клубаў пачынаюць нахабнічаць, лічачы, што можна плаціць выканаўцам мала альбо наогул нічога. Як бізнесоўцы яны абіраюць самы танны для сябе варыянт. Між іншым, з такім падыходам яны потым страчваюць нашмат болей. Бо адна дрэнная і няякасная вечарына, другая, а на трэцюю ўжо ніхто не хоча ісці. Каб утрымаць наведнікаў, трэба развівацца, пастаянна іх нечым здзіўляць, не шкадуючы сродкаў на добрых выканаўцаў.