— У мя­не ба­бу­ля і ма­ма тка­лі. Ма­ці на­огул пра­ца­ва­ла за стан­ком да апош­ніх дзён. І мне лю­боў да гэ­тае спра­вы пе­рад­ала­ся. Я па­ча­ла зай­мац­ца ткац­твам кла­са з чац­вёр­та­га. Спа­чат­ку ста­я­ла за спі­най у ма­мы, каб спа­сціг­нуць май­стэр­ства, а по­тым па­ці­ху і са­ма на­ву­чы­ла­ся, — рас­каз­вае Яні­на Паў­лаў­на. — Мая ба­бу­ля пра­жы­ла больш за 100 га­доў і на­ват та­ды пра­ца­ва­ла за стан­ком, у гры­бы маг­ла пай­сці і пес­ні спя­ва­ла. Яна пра­ла і спя­ва­ла, а ў нас жы­лі прак­ты­кан­ты з біб­лі­я­тэ­кі, дык яны заў­сё­ды вель­мі ўваж­лі­ва слу­ха­лі яе. З ма­май маг­лі вы­шы­ваць адзін аб­рус на два­іх, ні­бы спа­бор­ні­ча­лі па­між са­бой.