Сенсацыяй было здарэнне каля лагернай санчасці. Лёгка параненага француза перавязваў нямецкі фельчар. І раптам негр, што стаяў побач, зрабіў яму заўвагу. Па-нямецку і ветліва. Немец ударыў яго і аблаяў. На гоман збегся натоўп. Немцу сказалі, што гэты чорны — славуты медык і ведае некалькі моў. Фельчар пажадаў убачыць яго яшчэ раз. Ды негр не выйшаў з барака. "Не хоча", — сказалі пасланцы. Галодны інтэрнацыянальны натоўп прывітаў гэтыя словы задаволеным крыкам, апладысментамі. Руневіч, здаецца, больш за ўсіх быў рады, што, і не ведаючы чужых моў, можна, выходзіць, усім так здорава разумець галоўнае.