Божа мой, Божа, чаму мне выпала такая доля? Чаму я такі бядак? Хто ў мяне ўкраў шчасце і цяпер палюе за маім жыццём? Хіба я такі грэшны перад людзьмі і Богам? Каго я забіў, абабраў ці хоць зняважыў — каго? Заўжды стараўся як найлепш, барані Бог, каб хто пакрыўдзіўся, не папракнуў знарок ці з непаразуменнем. Заўжды пачціва ставіўся да ўлады, а савецкую ўладу лічыў сваёй, сялянскай уладай. Яшчэ і казаў нецярпліўцам, што наракалі: чакайце — не ўсё адразу. Савецкая ўлада не пакрыўдзіць бедняка, яна галоўны свой клопат мае аб трудавым сялянстве. Аб тым пісалася ў газетах, тое ж гаварылі на сходах прадстаўнікі. І ён верыў. Ён гатовы быў усім пра ўсё верыць, бо сам ніколі не хлусіў, нікога за жыццё не ашукаў. Хто ж ашукаў яго? і а шукаў так жорстка, бязлітасна, на ўсё жыццё.