На свяце побач з хлопчыкамі і дзяўчынкамі былі іх самыя родныя і блізкія людзі: матулі, выхавацелі, работнікі сацыяльных службаў. Калі штосьці не атрымоўвалася — падтрымлівалі, падстаўлялі плячо. Усё — як звычайна. Гэтым людзям лёсам наканавана зведаць: калі боль нехта падзяляе — становіцца лягчэй.