— Мікалай Афанасьевіч прывёз дрэўцы з гадавальніка ў рукзаку прама на аўтобусе, — успамінае тыя падзеі Вольга Ходар, — ён часцей за ўсё на аўтобусе з Мінска ў вёску прыязджае. Вадзіцельскіх правоў у яго няма, ды і цікавей яму з народам у аўтобусе праехацца. Ёсць у яго фінская лапатка, якой ён уласнымі рукамі саджанцы высаджвае. А потым не раз яшчэ за сезон прыязджае, рыхліць зямлю, выдаляе пустазелле, падкормлівае, сочыць за развіццём сваіх зялёных падапечных.