Так супала, што за шэсць гадоў да пажару пачалі будуваць новы касцёл у Браславе. Таму пасля таго, як святыня засталася без храма, было вырашана перанесці абраз ва ўжо амаль дабудаваны касцёл. Але, паводле паданняў, зрабіць гэта ўдалося не з першага раза. Ужо перанесены абраз нейкім чароўным чынам вяртаўся на востраў (і так адбывалася неаднойчы!), дзе яму да гэтага прыносілі пашану некалькі стагоддзяў запар.