У версіі Бресцкага тэатра хрэстаматыйны твор беларускага класіка Янкі Купалы набывае не толькі усебеларускае, нават глабальнае гучанне. Трагедыя адной вясковай сям’і, якая не стала падпарадкоўвацца пану і ў рэшце страціла свае “гняздо”, узнята на такі узровень мастацкага абагульнення, калі ўжо нават прыкметы месца і часу не з’яўляюцца вызначальнымі. Галоўная думка спектакля выказана вельмі дакладна і прама, што толькі шляхам барацьбы і змагання можна адшукаць страчаную бацькаўшчыну, вырвацца з-пад прыгнёту, здабыць волю, абараніць сваю Зямлю.