Момант майго прыбыцця ў лагер у той жа вечар быў адзначаны самагонам тутэйшай вытворчасці, так што з’яўленне ў новых пенатах аказалася змазаным. Толькі праз суткі пачаў знаёміцца з суседзямі, атрымаў сумку з казённым начыненнем: кухонны посуд, пасцельная бялізна… Падсялілі да ўзбека. За сцяной — зямляк Жэня са Слуцку, цясляр, валасы чорныя з адлівам, і ўжо тут перанёс інфаркцік. Надта дзівіўся, што ў бальніцы яму давалі чырвонае віно і нават каньяк для падтрымання формы.