Класічная аэрадынамічная схема лётных апаратаў мае недахоп, званы «стратамі на балансаванне».[1] Гарызантальнае апярэнне (стабілізатар) у нармальнай аэрадынамічнай схеме, мае адмоўную пад'ёмную сілу, то ёсць у гарызантальным палёце для стварэння станоўчага кута нападу апорнага крыла стабілізатар як бы апускае хваставую частку самалёта ўніз.