Цыклон “Хаўер” стаўся яскравым прыкладам таго, што людзі не вераць усяму, што мае хоць якое дачыненне да дзяржавы. Нават да бяскрыўднага гідраметцэнтру, які ў выніку меў рацыю, папярэджваючы пра непагадзь і яе верагодныя наступствы. Тысячы людзей перажылі не самыя прыемныя моманты ў сваім жыцці, будучы ці то заблакаванымі ва ўласных аўтамабілях на многія гадзіны без ежы і пітва і літаральна замярзаючы ў лядовым палоне, ці то на дзясяткі гадзінаў трапіўшы ў кіпцюры нацыянальнай авіягавані, таксама трасучыся ад халадэчы ў каменным аэрапортаўскім гмаху непадалёк ад Смалявічаў і не атрымліваючы ад той жа “Белавіі” бясплатнага гарачага супу ці хоць бы элементарнай коўдры. А там жа былі і цяжарныя жанчыны, і малыя дзеці! Ну і трасца на іх, гэта ж не чынавенства, думалі, відаць, некаторыя адказныя дзеячы. Ды Гасподзь з імі.