Але ўсмешкі не было на матчыным твары. Што ж, маці рэдка ўсміхаецца. Усмешку яе разам з маладосцю забрала злая багіня Марана тады, калі яна стала яе вяшчункай. Нядобрая слава ідзе пра маці сярод людзей. Кажуць, штодня ўскладае яна на алтар Чарнабогу вялікую ахвяру: малако і мёд, змяшаныя з чалавечай крывёю. Бяляна ніколі сама не бачыла гэтага, але адчувае: маці сапраўды так робіць. Але для чаго? Марана ссушыла матчын твар і ссутуліла некалі ганарлівую постаць. Навошта ж служыць гэтай жорсткай і злоснай багіні? Капішча яе стаіць у самай глыбіні лесу. У час роспачы, смяротнай тугі людзі прабіраюцца да яго, каб зрабіць страшэнны абрад і перадаць сябе ў яе волю. Багіня дапамагае людзям у помсце.