– Школа спачатку размяшчалася ў звычайнай сялянскай хаце, – успамінае Валянціна Аляксандраўна. – Дзівуюся цяпер, як жа ў той цеснаце было нам, няўрымслівай, цікаўнай дзятве, радасна і ўтульна. Жанчына змаўкае, аддаўшыся ўспамінам. На вуснах блукае цёплая ўсмешка, адрасаваная далёкаму дзяцінству.