Перачытваючы “Сабор парыжскай Божай Маці” Віктора Гюго, запомнілася думка святара Фрало, катэгарычная, але праўдзівая: кніга заб’е будынак. І сапраўды, маленькі друкарскі станок упэўнена адсунуў манументальнае мастацтва — архітэктуру, якая да XV стагоддзя была галоўнай інфармацыйнай, ідэалагічнай, выяўленчай крыніцай. Папяровыя асобнікі сталі сімвалам новай эпохі.