– Мы шмат працавалі разам. І мне падаецца, усе п’есы, якія ён паставіў, маюць выразны канцэпт: адмовіцца ад лапцей і ўзняць зусім іншую культуру Беларусі, паказаць, што мы не людзі на балоце. “Пан Тадэвуш” – працяг гэтай лініі. У гэтым я яго падтрымліваю. Для мяне самае галоўнае тое, што ён ідзе гэтай дарогай і неяк намагаецца яе адстаяць, нягледзячы на непрыняцце іншых людзей. У буйным імперскім тэатры хоча бачыць высакародных прыгожых герояў у прыгожых касцюмах і дэкарацыях. Годная задача. Калі дзесьці яна яшчэ недасягнута, нельга плявацца, трэба дапамагаць настолькі, наколькі можна дапамагчы.