— Навуковы кіраўнік маёй дысертацыі — доктар гістарычных навук прафесар Анатоль Паўлавіч Жытко, — дзеліцца Аляксей Сацута. — Гэты чалавек — вялікі вучоны, які падрыхтаваў мноства спецыялістаў і ад якога і я атрымаў фундаментальныя веды па метадалогіі гісторыі, гістарычнай інфарматыцы, псіхааналізе, гісторыі школы “Аналаў”. Што тычыцца тэмы дысертацыі, то выбар прыйшоў практычна спантанна. Мяне цікавіў перыяд гісторыі Беларусі ў складзе Расійскай імперыі, асабліва тэма, звязаная з паштовай і тэлеграфнай сувяззю, карэспандэнцыяй, срод-камі масавай інфармацыі. Анатоль Паўлавіч адобрыў ідэю, і я пачаў працаваць. Безумоўна, цяжка сумяшчаць работу ў школе і навуковую дзейнасць, але мне такі рытм падабаецца. Дарэчы, для развіцця навуковай дзейнасці ва ўніверсітэце створаны выдатныя ўмовы. Студэнты, магістранты і аспіранты прымаюць удзел у канферэнцыях, друкуюць свае работы ў перыядычных выданнях універсітэта, атрымліваюць за гэта гранты, імянныя стыпендыі. Акрамя гэтага, аспірантам і магістрантам можна друкавацца, а таксама прымаць удзел у навуковых канферэнцыях, якія праводзяць іншыя ўніверсітэты краіны.