Партыя праіснавала нядоўга (да 1908 г.), бо было зменена выбарчае заканадаўства ў бок звужэння прадстаўніцтва нярускага насельніцтва ў Дзяржаўнай Думе і расла рэакцыйнасць унутранай палітыкі ўрада пасля заканчэння рэвалюцыі 1905—1907 гадоў, а лаялісцкая пазіцыя краёўцаў-кансерватараў адносна афіцыйных (расійскіх) улад не прадугледжвала радыкальных захадаў у палітычнай дзейнасці.