У канцы 1980-х — пачатку 1990-х гадоў народны паэт Беларусі Пімен Панчанка жыў у вельмі цяжкіх матэрыяльных абставінах. У час, калі развальваўся Савецкі Саюз, многія пісьменнікі не шыкавалі, аднак неяк прыстасоўваліся ды зводзілі канцы з канцамі. Панчанка так не ўмеў. З-за поўнага бязграшоўя пра яго нават стала хадзіць прымаўка ў народзе: “З усіх народных паэтаў Пімен Панчанка — самы народны. Бо па сваім матэрыяльным становішчы знаходзіцца бліжэй за ўсіх да народа”. Ён памёр у 1995 годзе практычна ў галечы — была вельмі малая пенсія. Да таго ж хвароба зваліла яго з ног, і ён не мог устаць з ложка. Аднак пісьменнік нікому не скардзіўся і заўсёды заставаўся вясёлым і жыццярадасным.