На гэты раз паход на Мажэйкава ўдаўся. Нi перад вёскай, нi ў самiм фальварку атрад не сустрэў супрацiву. Ужо добра сьцямнела. Прагарцаваўшы па вёсцы да палацу, вершнiкi сьпешылiся ў парку i, узяўшы ружжы напагатоў, акружылi яго. Завiша падняўся на высокi ганак i праз некалькi хвiлiнаў апынуўся ў пярэднiм пакоi. Перапалоханая дворня хрысьцiлася i назiрала за панам здалёк. У палацы было цiха. Вiдаць, Качаноўскага папярэдзiлi, i ён пасьпеў зьбегчы. У калiдоры зьявiўся з падсьвечнiкам стары камердынер Павел Волек.