Уся Беларусь, пяшчотная, мяккая, мілая, расхінулася ў “Песнярах”. Уся спеўнасць мовы, уся светліня беларускасці, уся лірыка, якая толькі магчымая ў року, захапіла мільёны людзей ва ўсім Савецкім саюзе, агаломшыла крытыкаў і ўскалыхнула хвалю паслядоўнікаў. “Песнярам” было дастаткова прачулага шэпту на грандыёзным канцэрце — і гледачы плакалі.