Насельніцтва імперыі ў працягу першагапаловы XIX арт. павялічылася з 37 да69.000.000 чалавек. Значную ролю ў гэтым росце гуляла захопу суседніхтэрыторый. Сярэдняя працягласьць жыцьця складала 27, 3 гады. Прычынамі гэтага быліперыядычныя эпідэміі, высокая дзіцячая смяротнасць, неразвітасць медыцынскагаабслугоўвання. Такі паказных быў характэрным для даіндустрыяльнага краін.У канцы XVIII арт. у Францыі сярэдняя працягласць жыццяскладала 28, 8, у Англіі - 31, 5 года. Расійскае таварыства было фактычнафеадальным з характэрнай для яго саслоўнай структурай. Стану падзяляліся напрывілеяваныя (Шляхецкія, духавенства ічасткова купецтва) і непривилейовані (сяляне, мяшчане). Шматлікуючастка сялянства складаўсяЦі прыгонныя, якіяў пачатку XIX арт. налічвалася 15, 2 млн чалавек. Яны ўяўлялі сабой "крыжовую ўласнасць" дваран-памешчыкаў, якіх натой час было каля 600 тыс.