— Ёсць, безумоўна, асноўныя прыёмы, якімі трэба авалодаць. Але яны могуць вар’іравацца ў залежнасці ад аўтара. Мне, напрыклад, падчас малявання пяском нязручна трымаць руку так, як трымае Артур Кірылаў. А ўвогуле, усё нараджаецца ў працэсе, нават тыя ж аўтарскія прыёмы: ты спрабуеш, спрабуеш і, як правіла, прыходзіш да нечага свайго. Часам мы нешта прыдумваем і нават даём уласныя назвы таму, што прыдумваем. Напрыклад, ёсць такая мастачка Алёна Войнава, родам з Адэсы, цяпер жыве ў Берліне, дзе працуе ў тэатры пяску. У свой час яна выдала кнігу “Пясочная анімацыя” — гэта фактычна першае выданне (багата аздобленае ілюстрацыямі і падрабязнымі апісаннямі прыёмаў пясочнай анімацыі), якое наглядна вучыць мастацтву сэнд-арту. Я таксама па ёй вучылася. Але цяпер разумею, што бадай што кожны пясочны мастак можа сесці і напісаць сваю такую кнігу.