— Я не крыўдую, што так адбылося. Кожны праект, які паглынула асяроддзе і грамадства, стаў свайго роду індыкатарам, лакмусавай паперкай тых вострых грамадскіх працэсаў, якія адбываюцца. Калі вельмі хутка прааналізаваць, што адбылося з маімі публічнымі працамі, то гэта страхі, комплексы, раны, стэрэатыпы, негатоўнасць да дыялогу, неадукаванасць. Кожная работа патрабуе асобнага аналізу і высноў.