У адной са сваіх публікацый у газеце „Наша Нiва” Сяргей Ёрш сцвярджае, што інфармацыя пра гібель Міхала Вітушкі ў студзені 1945 года ў Рудніцкай пушчы на Віленшчыне з’явілася дзякуючы таму, што аператыўнікі савецкай дзяржбяспекі не разабраліся ў складанай гульні, якую вялі нямецкія спецслужбы і кіраўнікі беларускай падпольнай арганізацыі „Чорны Кот”. „Некалькі гадоў МДБ СССР верыў, што Вітушкі няма ў жывых. Пасля высветлілася, што яны памыляліся. Аднак афіцыйна гэта не было прызнана, таму міф дажыў аж да нашых дзён”. Для аргументацыі савёй версіі даследчык прыводзіць сведчанні былога маёра МДБ Віктара Іванова, які ў студзені 1955 года быў арыштаваны „за здраду радзіме”, а на самой справе – за ўдзел у фальсіфікацыі крымінальных спраў у часы Берыі. Падчас следства ён распавёў шмат дзіўных рэчаў. З яго слоў, яшчэ ў час вайны на загад Л. Берыі было выраблена больш за 4600 савецкіх пашпартоў узору 1939-1940 гг., на імёны „найбольш актыўных здраднікаў”.