ЛютыПрыйдзе люты – спытае, як ты абуты.Ад лютага зіма збягае цёмнымі начамі.Завірухі і мяцелі ў лютым адгудзелі.У лютым востры мароз, кароткая зіма. На парозе другі месяц года. "Пытаецца люты, ці добра ногі абуты", – гаварыла прыказка. І сапраўды, зіма ў гэту пару звычайна была ў самай сіле. У старажытнарымскім календары называўся februarius і быў апошнім, дванаццатым месяцам. Такая назва засталася ў многіх мовах: англійскай – February, нямецкай – Februar, французскай – fevrier, рускай – февраль. У старабеларускай мове люты яшчэ меў найменне сьнежын. Ва ўкраінскай мове лютий, польскай – luty; іншыя найменні яго ў чэхаў – unor, літоўцаў – vasaris. У старажытнарымскі каляндар фебруарыус быў уведзены царом Нумаю Пампіліем і называўся так таму, што прыпадаў на час правядзення народных абрадаў ачышчэння (фебруары), якія сімвалізавалі абуджэнне прыроды пасля зімы. Яны выконваліся і на свята Луперкаліяў (15 лютага), устаноўленае заснавальнікамі Рыма братамі Ромулам і Рэмам у гонар бога сялян Луперкуса, апекуна палёў, лясоў і пашаў, заступніка жывёлы ад ваўкоў. Святы прызначаліся і той ваўчыцы, што, згодна з легендаў, у дні Люперкаліяў карміла малаком Ромула і Рэма, калі дзяцей выкінула на бераг ракі Тыбр.