Добра, што на Радзіме хоць з плітак пачуюць нашыя песьні: яны вартыя гэтага. З друку даведаўся, што і ў Амерыцы зрабілі такі канцэрт. Шкада, што дагэтуль ня маю адказу з Менску на прапанову зрабіць плітку бларускіх песень-рамансаў. Гэта мяне моцна засмучае. Траціцца час. Жыцьцё скарочваецца. Хоць мяне і называюць фізіялагічным феноменам, але “феномен” не жыве вечна. А хацелася б яшчэ нешта добрае зрабіць.