А які ён цудоўны бацька! Як Толя калыхаў дзяцей па начах, асабліва другога, Кліма, ён у нас кепска спаў. Ужо за адно гэта майму мужу трэба паставіць помнік. Таму што не ўсе таты падымаюцца, калі дзіця пачынае плакаць, звычайна штурхаюць у бок жонку… Толя мог насіць дзіця гадзінамі. Ходзіць, ходзіць, маўчыць… Калі я ўся такая імпульсіўная, то ён - сапраўдны спакой, грунтоўнасць, стараннасць, ахайнасць, скрупулёзнасць. На жаль, рознасць характараў - гэта асноўны канфлікт нашага жыцця. Муж вельмі закрыты. Можа тыдзень маўчаць. А я не магу так, мне трэба, каб было нейкае дзеянне…