Энергія, якая ўтрымлівае разам гэтыя нуклоны, назіраецца як розніца ў масе ядра і суме мас яго складнікаў, г.зн. асобных нуклонаў, з дакладнасцю да множніка c2, які звязвае масу і энергію ўраўненнем (формулай Эйнштэйна) E = m ⋅ c 2 . {\displaystyle E=m\cdot c^{2}.} Такім чынам, вызначыўшы масу атама і масы ягоных складнікаў, можна вызначыць сярэднюю энергію на нуклон, якая ўтрымлівае розныя ядры ад распаду.