Аднойчы партызанская разведка дазналася, што ў накірунку вёскі рухаюцца фашысты. “Уцякайце ў лес!” — скіравалі партызаны вяскоўцаў. Людзі ішлі праз лес, у бок горада Ярцава. З малымі дзецьмі рухалася і маці Зінаіды Іванаўны. У гэтым горадзе не затрымаліся, трапілі ў лапы да немцаў. Тыя пагрузілі людзей у вагоны для перавозкі жывёлы, доўга вазілі, пакуль не даставілі ў лагер, які размяшчаўся ў Слуцку. Так аказалася гераіня нашага аповеду на беларускай зямлі. Жылі там у бараках, спалі на нарах. Старэйшыя дзеці былі вязнямі-донарамі — у іх бралі кроў для нямецкіх салдатаў. У няволі з голаду і ад тыфу памерлі дзве Зініны сястры. Са Слуцка вязняў перавезлі спачатку ў Паставы, а потым — у Шаркаўшчыну…