І для дзіцяці Косціка, і для дарослага інтэлігента Канстанціна Міхайлавіча не было лепшай стравы за прыгатаваную па матчыных рэцэптах. Неяк нанялі пісьменніку кухарку, дык яна стала гатаваць яму ўсялякія заморскія прысмакі. А Колас кажа: “Ведаеш што, жанчынка, табе трэба ў рэстаране добрым працаваць, але не ў мяне”. І выпісаў з Мікалаеўшчыны сястру сваю Міхаліну. Яна гатавала тое, што і маці некалі: бліны, мачанку, каўбасу хатнюю... Кажуць, асабліва любіў Колас дранікі.