Яшчэ тады Уладзімір Мікалаевіч праявіў сябе як глыбокі знаўца і даследчык рэгіянальных музычных традыцый, пачаў збіраць калекцыю народных інструментаў. З часам у гучанне ансамбля пачалі ўводзіцца раней забытыя жалейкі, саломкі, басэтлі, колавая ліра, пастухова труба… Урэшце, калектыў з першых жа гадоў творчай дзейнасці ператварыўся ў сапраўдную лабараторыю.