Лявончык паставіў шар на палічку і прыпаў вокам да шкла: паглядзець, ці заварушыўся хто? Не толькі ён глядзіць. За ім таксама назіраюць. Маленькі чалавечак – дзяўчына. З вялікімі вачыма і пераляканым тварам. Лявончыку стала смешна і шкада яе адначасова. І радасна: яна насамрэч сапраўдная!