Рэйсавы аўтобус па маршруту Мазыр — Лельчыцы адпраўляўся па раскладу. Мы з Паўлам Васільевічам занялі свае месцы. Перад самым адыходам у аўтобус увайшоў мужчына гадоў сямідзесяці. Кроплі поту каціліся па яго твару. Паставіўшы чамадан, ён паправіў на галаве – фуражку ваеннага пакрою, прысеў на сваё месца і цяжка ўздыхнуў: