Па дарозе дамоў думаў: які цяжкі хлеб у нашых дыпламатаў! Колькі трэба ведаць і ўмець, як добранька думаць, перш чым сказаць... Бо мог жа ляпнуць яшчэ, што ў вайну ў нашай вёсцы мадзьяры стаялі — хаўруснікі акупантаў... І — хто ведае — можа, гэта былі дзяды маіх новых сяброў?