На маю просьбу да мясцовых каб пабачыць фатаграфію, як яна выглядала; пачуў, што была драўляная і "калі пад'ехаць у Дзеркаўшчыну да Сцефаніды Аляксандраўны Лупач, то мо і ўбачыш. Яна і грошы збірала на адбудову згарэўшай царквы, і ахвяравала, і нейкія раннейшыя планы царквы мела". Падзякаваў, хоць і ведаў, што час не дазволіць займацца пошукам той жанчыны, бо наперадзе яшчэ куча вёсак трэба аб'ехаць. А потым ад знаёмых празнаў, што гэта - вядомы на Глыбоччыне чалавек. Дзякуючы ёй беларускія гісторыка-культурныя нематэрыяльныя каштоўнасці папоўніліся ( чытаць , глядзець ) і нават прызнаныя культурнай спадчынай ЮНЕСКА.