Якраз у гэты час кароль Стэфан Баторый загарэўся ідэяй запрасіць у Гродна, сваю ўлюбёную рэзідэнцыю, езуітаў і пабудаваць для іх тут небывалай прыгажосці храм, дзе ў будучым манарх пажадаў быць пахаваным пасля смерці.