– Дзесяць гадоў уздоўж узлётнай паласы ў Кабуле, зімой і летам, стаялі тыя ж самыя шэра-зялёныя палаткі, – узгадвае падпалкоўнік запасу. – У першыя дні нашай прысутнасці ў Афганістане праходзіла зачыстка часцей, якія маглі паўстаць супраць новага кіраўніка. У адзін час з намі прыляцеў у краіну Бабрак Кармаль. Да красавіка 1979-га прэзідэнтам краіны быў Таракі. Пасля яго забойства ўлада перайшла да Хафізулы Аміна, а з ім – рэпрэсіі. Пакістан і Іран, суседзі Афганістана, з якім не было фактычна ніякіх граніц, падтрымлівалі ЗША. Савецкаму Саюзу не патрэбныя былі ваенныя базы Злучаных Штатаў побач.