Існуе даволі папулярная думка, што Бог, рэлігія, Касцёл, Евангелле няволяць чалавека. Пра вольнасць мы так шмат чуем! Хочам будаваць вольныя дзяржавы, усё больш і больш папулярным робіцца лібералізм. У імя вольнасці мы нават хочам распараджацца чужым лёсам. Імкнучыся як мага больш дзейнічаць дзеля той волі, мы зусім забыліся, што яна таксама дадзеная нам Богам. Свабода чалавека, як і ўсё, што мае пачатак у Богу, атрымала ад Стварыцеля сваю мэту і напрамак свайго існавання. Адзіная і праўдзівая мэта свабоды – дабро. Чалавечая вольнасць гэтак моцна злучана з дабром, што калі чалавек выбірае зло ў імя чаго б там ні было, ён тым самым нішчыць сваю вольнасць. І нішчыць так моцна, што сам страчвае свае каштоўныя якасці. Толькі працуючы на дабро, чалавек можа наблізіцца да Вечнай Крыніцы Жыцця. Але ж вольны чалавек сам выбірае, і часта, на жаль, ён робіць выбар на сваю ж згубу.