У многіх установах сацыякультурнай сферы сёння склаліся формы працы, якія характарызуюць нацыянальныя адметнасці ў арганізацыі работы з сем’ямі. Да іх адносяцца традыцыйныя беларускія гульні, каляндарныя святы, сямейныя абрады. Цікавы вопыт назапашаны ў Беларускім дзяржаўным музеі народнага побыту (“Гуканне вясны”), у Музеі народнай творчасці “Дудуткі” (“Купалле”). Заслугоўваюць увагі і такія формы працы, як анімацыйныя экскурсіі (“У гасцях у Зюзі Паазерскага”, “Жаніцьба Цярэшкі” і інш.), вывучэнне гісторыі бабулінай вескі, малой радзімы і генеалогіі сям’і.