— З гонарам адзначу, што штандар для Плошчы Дзяржаўнага сцяга выйшаў з нашых сцен. Каб вынайсці аптымальную тканіну для палотнішча ў 7 метраў ушыр і 14 метраў у даўжыню, нам спатрэбілася зрабіць не адзін экзэмпляр і паэксперыментаваць з тэхналогіяй. Як вядома, архітэктары арыентаваліся на падобны праект у Баку. Але флагшток у сталіцы Азербайджана размешчаны на Каспіі, непасрэдна на беразе мора, дзе заўсёды моцна дзьме. Ружа вятроў Мінска не спрыяе таму, каб сцяг, які важыць каля 300 кілаграмаў, развяваўся. З-за гэтага мы адмовіліся ад тканін, на якія нас арыентавалі праекціроўшчыкі. Перад калектывам “Беларускага Дому друку” паўстала няпростае патрабаванне: вынайсці тканіну-сеціва, тым самым паменшыць агульную вагу, каб пры самым нязначным хваляванні паветра яна магла “ляцець”, пры гэтым зрабіць так, каб палотнішча не разарвалася. Да таго неабходна было дабіцца ад фарбы такой якасці, каб яна як мага менш залежала ад з’яў стыхій, напрыклад, каб тканіна доўга не выгарала на сонцы. Нашы спецыялісты падбіралі стойкія фарбы, тэсціравалі тканіну ў пральных машынах, запраўленых агрэсіўнымі парашкамі, а пасля параўноўвалі абрэзкі — ці змяняецца колер. Мы дабіліся неабходных якасцей, вынайшлі найбольш прыдатны склад для тканіны. Зараз мінчане і госці сталіцы могуць кожны дзень бачыць вынік нашых даследаванняў. Мяркую, сваёй штодзённай працай наш калектыў даказвае, што яму сапраўды па плячы нават самыя складаныя задачы.