— Чаму яе выбар прыпаў менавіта на бацьку? — перапытвае Аляксандр Карачун. — Хутчэй за ўсё, ён быў блізкі ёй па духу як прафесіянал сваёй справы: не столькі як мастак, а як арганізатар музейнай справы. Ён жа тады пастаянна меў зносіны з мастакамі, шмат ездзіў па галерэях, арганізоўваў выставы, сам рабіў экспазіцыі.