Алесь Ставер, дык той, наадварот, выхваляўся ўсім, што ён часта ўпамінаецца ў паэме – адпаведна сваёй вазе ў літаратуры. А вось пра ягоных таварышаў Юрася Сьвірку і Уладзіміра Паўлава ў ёй няма ні слова. Значыць, яны не за­слугоўваюць таго, каб пра іх пісалі.