У канцы XIV стагоддзя, калі на ВКЛ з аднаго боку напіраў Тэўтонскі ордэн, а з другога — Залатая Арда, мудры палітык Вітаўт круціўся як мог. Тады ён не толькі аддаў дачку замуж за маскоўскага князя, але і заключыў пагадненне з залатаардынскім ханам Тахтамышам аб тым, хто дзе будзе княжыць у выніку удалай калабарацыі. Тахтамыш са сваімі людзьмі бег ад міжусобіц у Залатой Ардзе, і вялікі князь даў татарам прытулак, свабоду веравызнання і зямлю ў абмен на верную службу ў войску ВКЛ.