Многія задумваліся: чаму родная мова адыгрывае такую важную ролю ў жыцці чалавека, чаму ёй надаецца столькі ўвагі і чаму яшчэ з малых гадоў дзяцей вучаць, выхоўваюць у іх любоў і павагу да роднага слова? Усё таму, што мова – гэта людскі пачатак. Яна з’яўляецца выразам чалавечай творчасці, інструментам разваг і ўспрыняцця навакольнага свету, мяжой між тым, што было, і тым, што будзе. Родная мова нясе ў сабе гісторыю продкаў і Бацькаўшчыны і з’яўляецца крыніцай для развіцця нашай культуры і культуры будучых пакаленняў. Гэта ключ да далейшага жыцця, бо, калі людзі забудуцца на сваю мову, яны забудуць і культуру, і традыцыі ды перастануць шанаваць памяць пра тых, хто ў свой час змагаўся за магчымасць гаварыць на ўласнай мове, хто прайшоў праз многія цяжкасці дзеля яе, падарыў нам магчымасць ганарыцца і ўслаўляць беларускае слова. Быў, на жаль, і такі час у нашай гісторыі, калі за выкарыстанне ў сваёй гутарцы беларускай мовы саджалі ў турмы. А сёння мы канстатуем той факт, што мова наша – гэта і наш гонар, і наш боль.