Надзелі жылеты, селі ў гумавую лодку і паплылі на другі бераг Прыпяці. Зноў пешшу два кіламетры па камяністай насыпанай дарожцы. Навокал дрэвы, кусты, трава — усё нібы срэбрам абсыпанае. Любата! Мы — нястомленыя, мы бадзёрыя ад свежага паветра і прыгажосці родных мясцін!