Але ўсё гэта тэхнічныя моманты, якія можна падкарэктаваць. Беларускую школьную адукацыю я характарызую як адукацыю нармальнага ўзроўню, у якой нічога супэрдрэннага ня бачу. Прынамсі, у час, калі я вучыўся, з 1991 па 2003 год, — у школе тады было ўсё нармальна. Напрыклад, калі хтосьці хоча атрымліваць большыя веды, чым у школе, ён мае магчымасьць паступіць у гімназію, ліцэй. Нават дысцыпліны, я лічу, не было зашмат — трэба ж дзяцей неяк выхоўваць. Неверагодна дэмакратычны падыход, як у Фінляндыі, мне здаецца, ня вельмі правільны.