А Джон тым часам ужо стаяў каля Наталькі і ўсё віляў хвастом. Яго толькі непакоіла крыху тое, што Наталька не бачыць яго і не звяртае на яго ўвагі. I вось як толькі яна параўнялася з ім, Джон, як-бы яго што падкінула, сарваўся і кулём кінуўся да Наталькі і з разгону таўхануў яе пад руку.