Вялікая аб’яднаўчая сіла Каліноўскага яшчэ і ў тым, што ён увязаў нацыянальныя пытаньні з пытаньнямі сацыяльнымі. Ён належаў да небагатага шляхецкага роду, таму ён бачыў і разумеў становішча сялян. Зямля, як самая галоўная крыніца эканамічнага дабрабыту, павінна належаць тым, хто на ёй працуе: “Мы сягодня ўсе ўжэ ведаем, што чалавек вольны, гэта калі мае кусок сваей зямлі... От што вольнасць значыць”. Такім чынам, новая дзяржава мусіла стаць не толькі нацыянальнай, але і сацыяльнай.