Да ліку такіх элементаў належыць і культ змей. Гэта - адметнасць беларускай традыцыі, бо змей або змяя ў нашых суседзяў - пераважна адмоўны персанаж, нават увасабленне зла (той жа ўсім вядомы Змей Гарыныч). Першыя згадкі пра таямнічых змей упершыню датычацца ўпамінання пра нашы землі ў "Гісторыі" славутага грэчаскага вучонага Герадота, які жыў у 5 ст. да н.э. Ён пісаў, што неўры перад паходам персідскага цара Дарыя перасяліліся на землі будзінаў (тэрыторыя іх размяшчэння ахоплівала заходнія беларускія мясціны) пад націскам змей, у якіх даследчыкі бачаць плямёны з татэмам змяі. Таму невыпадкова, што галовы змей або драконаў размяшчаліся на канцах вітых металічных браслетаў, якія належалі да балцкіх культур перыяду жалезнага веку на тэрыторыі Беларусі. Дарэчы, змяіныя галовы былі і на рымскіх бранзалетах, што, магчыма, звязана і з эстэтычна-дэкаратыўным кампанентам упрыгожання, яго вітым выглядам.