Гэты музыкант прыйшоў у “Песняры” тады, калі ансамбль перажываў, напэўна, другую пару свайго росквіту: ён усё яшчэ пастаўляў на эстраду адзін новы хіт за адным, пры гэтым паралельна ажыццяўляючы пастаноўкі рок-опер. А пакінуў яго гэты грандыёзны гітарыст у тыя гады, калі на творчым гарызонце калектыву, магчыма, з’явіліся першыя навальнічныя аблокі. Ужо не адно дзесяцігоддзе сэрца Уладзіміра ТКАЧЭНКІ належыць Нацыянальнаму акадэмічнаму канцэртнаму аркестру Беларусі, але працягвае яно біцца і там — у часы працы артыста ў легендарным савецкім і беларускім ансамблі...