Забраць жыццё, цела, памяць… Такі быў план нацыстаў. Так, сапраўды, пра вялікую колькасць людзей, знішчаных у Трасцянцы, не засталося ніякай інфармацыі. Калі на Захадзе складаліся спісы дэпартаваных, то на тэрыторыі Усходняй Еўропы ўліку ахвяр не было. Але зладзеям не ўдалося забраць памяць пра гэтае месца. У пачатку 2000 х гадоў у Беларусь з розных куткоў Еўропы пачалі прыязджаць сваякі забітых.