У сэнсе партнёрства вельмі паказальным быў спектакль “Вечар яўрэйскага анекдота”. Ён іграўся на Малой сцэне, дзе адлегласць паміж акцёрамі і гледачамі мінімальная. Любы наш промах навідавоку, у тым ліку і любая тэхнічная накладка. У гэтым спектаклі, як ні ў адным іншым, у нас атрымлівалася падтрымліваць адзін аднаго. Вельмі партнёрскім спектаклем мне падаўся і спектакль тэатра імя Янкі Купалы “Офіс” Інгрыд Лаузуд, усе акцёры ў ім працавалі ў вельмі добрай звязцы. Тое ж самае магу сказаць і пра спектакль купалаўцаў “Вяселле”па Чэхаву. Там такі падхват адзін аднаго! І мізансцэны ў мізансцэну перацякалі. Ніхто не высоўваўся, ніхто не цягнуў коўдру на сябе любімага, працаваў у супадпарадкаванні калектыву. І гэта гучала.