Міхаіл Сымонавіч жыў адзін у бакоўцы хаты Францішка Багушэвіча. Зімой там быў такі холад, што ў маразы падлога пакрывалася шэранню і хадзіць было нават небяспечна: настолькі яна была слізкай. Але самым вялікім выпрабаваннем былі гурбы снегу, што замяталі ўваходныя дзверы. Спаць даводзілася амаль не распранаючыся, а аднойчы ноччу гаспадара за нос укусіў пацук, аж знак застаўся.