Усе партызаны ведалі маленькага сувязнога. Ведалі яго і свае людзі ва ўсіх навакольных вёсках і, калі бачылі на вуліцы худзенькага белагаловага хлопчыка, клікалі кожны ў сваю хату: зайдзі, пагрэйся, дзіцятка... Ні аб чым не пыталіся, а што ведалі і што трэба было ведаць гэтаму хлопчыку, самі расказвалі.