Перад наступленнем на Берлін 24 дні прастаялі ў мястэчку Нідэрлангенау, дзе выпадкова сустрэўся з Георгіем Жукавым. Памятаю, ён хутка ішоў у атачэнні “світы”. Невысокі, каржакаваты, рэзкі ў рухах, раптам спыніўся каля траншэі, з якой я назіраў за немцамі, што стаялі за Нейсай, і спытаўся: “Што ў вас тут?” Я і адказаў: “Дзот і дот”. Вось і ўся размова радавога з маршалам. Праз суткі разведчыкі ўзялі “языка”, а затым пасля моцнай артпадрыхтоўкі адбыўся 4-гадзінны бой, у выніку якога адкрыўся шлях на Берлін, тады вельмі шмат немцаў і ўласаўцаў апынуліся ў палоне. Давялося разам з пяхотай цягнуць кабель да Рэйхстага, на якім пакінуў свой надпіс. Зрабіў даклад: “Сувязь усталявана!” Як дачакаўся радыстаў, вырашыў вяртацца ў сваю брыгаду. Аднак рух сярод войскаў быў такі, што не змог адразу яе адшукаць. Калі нарэшце на трафейным матацыкле дабраўся, за выкананне задання атрымаў падзяку перад строем.