На пачатку 20-га стагоддзя да заможных гараджанаў беларускага паходжаньня адносіліся 3%, а да заможных беларускіх сялянаў і шляхты – 32% ад ўсяго тагачаснага насельніцтва Беларусі. Менавіта беларускія заможныя гараджане, сяляне і шляхта складалі масавую базу змагароў за Беларускую Народную Рэспубліку, слуцкіх паўстанцаў 1920г. і 1967 г., антыкамуністычных партызанаў 20-ых і 40-ых гадоў. Але пад час фактычна няспыннай грамадзянскай вайны 1917 – 1950 г.г., расейскімі бальшавікамі і мясцовымі беларускімі “шарыкавымі” зародкі беларускага “сярэдняга класа” былі вынішчаныя і на Беларусі запанавала палітыка і ідэалёгія калгаснага ладу.