— Я даражу Раяй, — прызналася Агрыпіна Аркадзьеўна. — Па характары яна такая ж працаўніца, як і я. Чым магу, дапамагаю: гатую ежу для сям’і і корм свінням, мыю бялізну, прыбіраю ў доме, разам даглядаем кветнік. За ўсе гады не пачула ад нявесткі ніводнага крыўднага слова. Заўсёды раіцца, як паступіць, якую буйную пакупку зрабіць. А якія харошыя ўнукі!