Беларускаму дзяржаўнаму універсітэту культуры і мастацтваў — 35. Лічба, можа, не самая “крутая”, але за ёй крыецца больш як 20 тысяч маладых спецыялістаў, падрыхтаваных за гэты час. Дый увогуле, 35 — чым не нагода для падвядзення некаторых вынікаў? І— аповеду пра тое, як Мінскі інстытут культуры, рыхтуючы спачатку адно бібліятэкараў ды культасветработнікаў, усё пашыраў ды пашыраў свой профіль, праз 18 гадоў дарос да універсітэта рэспубліканскага значэння, а яшчэ праз 11 да культуры далучыў усё суквецце мастацтваў.