Яшчэ адным сапраўдным адкрыццём форуму стала “Пікавая дама” Адэскага нацыянальнага акадэмічнага тэатра оперы і балета. Яна захапіла з першых гукаў і трымала ў суперажыванні не проста да апошніх тактаў, але і пасля шквалу апладысментаў, вяртаючы думкі да ўбачанага і пачутага. Асаблівасцю рэжысуры знакамітага Аляксандра Цітэля стала не толькі трагічна-іранічнае сумяшчэнне рэальнасці і містыкі, але і спалучэнне розных эпох, калі перад намі паўстаюць то сучасныя будаўнікі-рамонтнікі, то няўлоўныя спасылкі ў сцэнічных строях на сярэдзіну ХХ стагоддзя, часы Першай сусветнай вайны і далей углыб гісторыі, праз ХІХ і ХVIII стагоддзі ажно да еўрапейскага Сярэднявечча, калі для лекараў прыдумалі маскі з клювам, што пазней аднавіліся на венецыянскіх карнавалах і ў італьянскіх камедыях. Яшчэ больш важным у рэжысуры было — не перашкаджаць музыцы, не рабіць нічога ўпоперак яе, не замінаць спевакам, ламаючы іх прыроду, а ўлічваць складанасць таго ці іншага вакальнага фрагмента і “апраўдваць” у ім магчымыя моманты статыкі.