Пазней многія навукоўцы-медыкі спрабавалі ўдакладніць дыягназ, пастаўлены лекарамі Моцарта, і ўсё больш схіляліся да таго, што прычынай смерці кампазітара стала хранічная хвароба (сустаўны рэўматызм, ныркавая недастатковасць, хвароба Шонлейна—Генаха), ускладненая вострым інфекцыйным захворваннем, якім, апроч «рэўматычнай запаленчай ліхаманкі», магла быць стрэптакокавая інфекцыя ці інфекцыя верхніх дыхальных шляхоў.