Самая нудотная зорка — Зямля. Процьма бедстваў, і яе не вельмі можна пабачыць, бо яна захрасла ў нас пад нагамі, а мы — на ёй. У думках я ўяўляю, што Яна — гэта Сонца, а я — Месяц, дзед і бабця — Міцар і Алькаід у Вялікім возе, мае дзядзькі-блізняты — Лель і Палель, мой дзядзька Ілюша — Альдэбаран у сузор’і Цяльца, а цётка Ксеня — зіхоткая Бетэльгейзэ ў сузор’і Арыёна.