Калісьці гісторык В. Скалабан апавядаў, як беларускія пісьменьнікі, якія жылі ў Менску, у ліп. 1920 прыйшлі да А. Чарвякова ды спыталіся ў яго: што чакаць ад бальшавіцкай улады? І Чарвякоў шчыра сказаў: калі што якое, будуць страляць, не паглядзяць, што пісьменьнік. Пачуўшы такое, А. Уласаў хуценька паехаў у сваю Мігаўку, пад Радашкавічы.