З асаблівай цікавасцю чакалася новае ўвасабленне п’есы Дзмітрыя Багаслаўскага “Ціхі шолах сыходзячых крокаў”, якая ставілася і ў РТБД, і Купалаўскім тэатры. У кіеўскім тэатры “Залатыя вароты” яна ідзе з іншай назвай — “Тата, ты мяне любіў?” Рэжысёр Стас Жыркоў п’есу значна перапрацаваў, прычым не толькі за кошт скарачэння. Спектакль вельмі глыбока, амаль на фрэйдаўскім узроўні закрануў тэму бацькоў і дзяцей, іх стасункаў і любові. Пранік у таямніцы падсвядомасці, адштурхнуўшыся ад біблейскага трыадзінства. Калодзеж, які неаднаразова згадваецца ў тэксце, стаў сімвалам не часу і вечнасці, а чалавечай памяці. А новы рэжысёрскі стыль, заўважаны ў пастаноўшчыка, крытыкі назвалі “сназнаўчым рэалізмам”.