Здзіўляе тое, што ў не такога ўжо матэрыяльна багатага чалавека, але бясспрэчна з вялікім сэрцам і прыгожай душой, прысутнічала жаданне і знаходзіліся фінансавыя сродкі дапамагаць іншым людзям, асабліва беларускай моладзі. Ганна Грышкевіч узгадвае, што яе муж, Часлаў Францавіч, у дзяцінстве і маладосці быў нераўнадушным да музыкі. Такое захапленне сваяка Эдвард Будзька актыўна падтрымліваў: “Я табе не толькі скрыпку, але і піяніна куплю”. Ураджэнцаў Будслава заахвочваў Будзька да атрымання адукацыі: даваў грошы, гасцінна былі адчынены дзверы яго дома ў Вільні. Адсюль іншая іпастась нашага земляка — мецэнат па сваёй сутнасці. Увогуле, Эдвард Будзька па характары быў надзвычай добрым і чулым чалавекам. Дапамагаў сваім сёстрам (меў дзвюх сясцёр), клапаціўся пра брата.