Па-другое, сярод прадстаўнікоў заможных слаёў былі найбольш пашыраны так званыя калектыўныя крыптавыя пахаванні, што таксама не ўласціва традыцыйнай сялянскай культуры. Адна магіла тут сімвалізуе сабой аднаго чалавека, у той час, як у святле шляхецкага ўспрымання яна ўяўляе сабой цэлы род у некалькі пакаленняў. Шляхецкае пахаванне канца XVIII – пачатку ХХ ст. прадстаўляла сабой розных памераў цагляную камеру пад звычайным помнікам на могілках. Найбольш пашыраны варыянт – капліцы-пахавальні з крыптамі.