Парыжскія пейзажы мастачкі ўвасабляюць мімалётныя моманты з жыцця горада, якім, паводле вызначэння і характару яго зменлівасці, ужо ніколі больш не дадзена паўтарыцца. Менавіта гэта дазваляе Ірыне брацца за сюжэты і тэмы, здавалася б, шматразова выкарыстаныя, дапамагаючы ўбачыць гледачу іх абсалютна па-новаму, быццам бы пытаючыся: "Ці бачылі вы той самы палац, сад, храм такім чынам і ў падобным ракурсе?"