Паэт лічыць, што на ім ляжыць вялікая адказнасць захоўваць гэтую крыніцу ў чысціні, не даваць ёй зарасці цінай будзённасці і раўнадушша. Паэзія, на думку Леаніда Сідарава, не церпіць мітусні, яна не павінна быць рамесніцтвам. Паэтычныя радкі, як ступені лесвіцы, набліжаюць чалавека да выратавання, да Бога.