– Голле ад пладоў у самым што ні на ёсць прамым сэнсе ламалася. Слівы, нібы персікі, – вялікія, спакушальныя. Але нас адразу папярэдзілі: нічога не каштаваць. Небяспечна! – працягвае свой аповед сведка тых далёкіх-блізкіх падзей. – Размясцілі нас у школе, выдалі няхітрую амуніцыю: са сродкаў абароны – звычайны рэспіратар, з прыбораў – палявы дазіметр. Калі патрулявалі на дарогах, то ва ўмовах радыяцыйнага пылу зялёная маска рэспіратара літаральна праз паўгадзіны станавілася … чырвонай.