Мы абавязкова сустракаемся з Анатолем Ільічом у сярэдзіне кожнага жніўня. Я частую яго мёдам з Лепельшчыны, а ён мяне — яблыкамі з уласнага саду. Мы абмяркоўваем вартасць кожнага гатунка, гаворым аб ураджаі яблыкаў і груш, а я думаю пра тое, што кожны чалавек, які саджае пладовыя дрэвы, нават не ўсведамляючы таго, хоча вярнуць сабе кавалачак эдэмскага райскага саду, адкуль ён некалі быў выгнаны.