Дзед Васіль часта браў майго тату на рыбалку. Яны праплывалі на чаўне па Нёману ў канцы дня і ставілі сеткі. Потым раскладалі вогнішча, вешалі над ім кацялок, і пакуль вада закіпала, даставалі з сетак рыбу на вуху. Рыбы ў той час было вельмі шмат. Павячэраўшы клаліся спаць у шалашы, які дед Васіль аднаўляў кожную вясну. Раніцай, як толькі ўставала сонца, знімалі сеткі, выбіралі з іх рыбу, плылі дахаты. Развешвалі на прасушку сеткі, а рыбу складалі ў лядоўні. Тата казаў, што дзед Васіль быў вельмі добры, ён ніколі не сварыўся, вельмі любіў свайго ўнука Хвёдара.