– Толькі не азірайся! – ускрыкнуў стары. Але ці то голас яго быў заглушаны грукатам, ці проста так было прадвызначана лёсам, непапраўнае здарылася. Азірнулася Бяроза і ўбачыла, як з неба на яе горад падае вада, як зямля асядае, утвараючы катлаван, як на месы горада ўзнікае глыбокае возера.