Вуліца Школьная ў вёсцы Градзянец, на якой стаіць хата Ніны Уласаўны Паддубіцкай, заслужана носіць гэтую назву: на ёй калісьці размяшчалася старая драўляная школа, а праз дарогу насупраць знаходзіўся інтэрнат, дзе жылі дзеці з акаляючых вёсак — Макаўя, Лазовага, Трактара. Напрыканцы мінулага стагоддзя непадалёк узнік ужо прыгожы двухпавярховы будынак, дзе прадоўжылася гісторыя адукацыі гэтага населенага пункта. Так што вуліца на працягу многіх гадоў поўнілася звонкімі дзіцячымі галасамі. Зараз, на жаль, карціна змянілася. Толькі ў адной сям’і ёсць дзеткі-школьнікі, якія штодня трымаюць шлях у бок мясцовага “храма навукі”. Не пахнуць тут ранкі і сырадоем, бо ніхто з гаспадароў ужо не трымае кароўку — сямейную карміліцу. Даўно не стала і некаторых гаспадароў, хаты якіх асунуліся, двары пазарасталі, парканы пападалі. Дарэчы, мясцовая ўлада чатыры такія будыніны ўжо ліквідавала, на чарзе яшчэ 7. Некаторыя ўчасткі даглядаюць дачнікі, і — дзякуй Богу! — у бліжэйшы час зямлю не адолеюць палын і крапіва. Вось і ў Ніны Уласаўны ў суседзях — амаль адны дачнікі.