Першапачаткова, у сямідзясятых гадах мінулага стагоддзя, фігуры жанчын былі невялікімі, створанымі з дрэва. Яны не былі запатрабаванымі і захоўваліся ў аўтара. Потым архітэктар Федчанк вынес прапанову адліць іх у метале, павялічыўшы пры гэтым памеры фігур для ўзмацнення манументальнасці і велічы. Прапанова была ўвасоблена скульптарам Кандрацьевым. Скульптурныя групы ўпісаны ў ландшафт такім чынам, што зараз іх можна назіраць з кожнага боку прылеглай тэрыторыі.