Ёсць, вядома, і іншыя прыклады. У Кітаі і Паўднёвай Карэі, напрыклад, таксама няма падзелу на прадметы, але гэта зусім не азначае, што настаўнік не павінен вучыць. У яго ёсць навучальны план. Але ж фармат навучання ён выбірае сам. Гэта значыць, ціск на школьніка быццам бы зменшыўся, а сам выкладчык паглыбіўся ў творчасць. Цi не жарт вучыць, як не на ўроку, аб’ядноўваючы, скажам, прыродазнаўства і вывучэнне мовы.