Частата асноўнага тону (ЧАТ) з’яўляецца адным з важнейшых фізічных параметраў маўленчага сігналу. З пункту гледжання акустыкі яна ўяўляе сабой першую гармоніку танальнага складніка сігналу, які зазвычай нясе максімальную энергію. Наяўнасць частаты асноўнага тону ўласцівая вакалізаваным гукам (усім галосным і частцы зычных, напрыклад, звонкім), і наадварот, яе адсутнасць уласцівая глухім зычным. Дынаміка контуру ЧАТ мае прамую карэляцыйную сувязь з прасадычнымі характарыстыкамі маўлення, такімі як: