“…застыўшыя стрэлкі паламанага гадзінніка, нібыта самі паказвалі ў якім напрамку рухацца, каб знайсці аварыйнае выйсце, у час калі здаецца, што так самотна і не ўтульна на душы як зараз, нібыло яшчэ ніколі.