Да гэтых шчырых слоў далучаецца былая звеннявая па льну СВК імя Чарняхоўскага Н. С. Свірыд: “Залаты чалавек, такіх мала на свеце. Я б прапала, каб не Лідзія Іосіфаўна ды Віктар Леанідавіч Шайбак. Калі ўзнікла пытанне аб аперацыі ў Мінску, дзякуючы ім, мяне, простую калгасніцу, лячылі, як каралеву. Нізкі паклон вам, родныя. Бывала, прыйдзе на поле, дзе мы звяном лён падымаем, абніме кожную, як родную, пацалуе, распытае. А яе словы: “Лапушка мая”. Скажыце, вы чулі ад каго столькі ласкі і пяшчоты? Паболей бы такіх кіраўнікоў”.