Нядаўна мы заявілі стварэнне дударскай панэлі ў межах Міжнароднага кангрэсу даследчыкаў Беларусі, што адбудзецца ўвосень у Каўнасе. Заяўку падтрымала вядомы этнамузыколаг Іна Назіна. Важна, што да ўдзелу ў абмеркаванні будуць запрошаныя не толькі беларускія, але і замежныя даследчыкі, якія працавалі з гэтай тэмай. Напрыклад, Рута Жарскене з Вільнюскага інстытута літаратуры і фальклору, якая апрацоўвала запісы дудара з беларуска-літоўскага памежжа Ёзаса Вальдэмараса 1908 года з Берлінскага фонаархіва. Ульрых Маргенштэрн, музыказнаўца, які цяпер працуе ў Вене, яго тэма — музычнай культура заходніх рэгіёнаў Расіі. Ужо апублікавана некалькі матэрыялаў Ульрыха па так званай “рускай валынцы”, дзе разглядаецца заходняя Смаленшчына, заходняя Цвяршчына і паўднёвая Пскоўшчына. Але ж навукоўцы, нават расійскія, гэтыя памежныя тэрыторыі адносяць да сферы беларускіх уплываў. У Варшаве працуе прафесар Пшэрэмбскі, ён выдаў дзве грунтоўныя манаграфіі па дудах Рэчы Паспалітай, дзе таксама разглядае беларускія тэрыторыі. Хацелася б усіх гэтых людзей звесці, прадставіць нашы “фармальны” і “нефармальны” даследчыцкія рухі, проста паказаць узровень даследаванняў дуды ў свеце, каб і нашым навукоўцам задаць гарызонты, і замежнікам паказаць свой пункт гледжання. Спадзяюся, што ўсё атрымаецца.