Мы так шмат і так часта перажываем сакрамант споведзі, што нам часам здаецца, што трэба знайсці яшчэ нешта больш важнае, нешта асаблівае. Мы спавядаемся і асабліва не бачым вялікіх зменаў, а яны, здаецца, павінны быць. У чым праблема? Можа наш спавяднік не такі, можа мы не так молімся?