Да абеду мы трапілі ў Брэсцкую крэпасць. У крэпасці пануе асаблівая атмасфера – як быццам час спыніўся. Нарэшце я змог убачыць месца, дзе пачалася вайна... Вельмі хвалююча было дакрануцца да цаглінам сцен, на якіх нашы несмяротныя абаронцы пакінулі свае апошнія, развітальныя пасланні ... Дзякуй, Вам нашы героі, за маё бесклапотнае дзяцінства!!!