Роўна праз 50 гадоў па ініцыятыве калектыву Каменіцкай школы і на сродкі, заробленыя на калгасных палетках, на месцы гібелі Барыса Дзмітрыева была пастаўлена мемарыяльная пліта, на якой высечаны наступныя словы: