Даследаванні ў гэтай серыі прысвечаны гісторыі беларускіх родаў ад найстаражытнейшых часоў да нашых дзён. Акрамя апісання радаводаў, кніга змяшчае факты і займальныя сюжэты з жыцця прадстаўнікоў беларускай шляхты, а таксама копіі гістарычных дакументаў і фатаграфіі. Дзякуючы сведчанням сучаснікаў, экспертаў, а таксама архіўным звесткам, да нас дайшлі факты, што, напрыклад, адзін са спадчыннікаў прозвішча Татур – Генрых-Франц Хрызастамовіч у 19 стагоддзі быў вядомым збіральнікам старажытнасцяў. Па пытанні папаўнення сваіх калекцый з ім раіўся сам кн. Антоній Радзівіл. Ён стварыў у Мінску археалагічна-этнаграфічны музей пры Мінскам губернскім статыстычным камітэце. Нездарма адзін з "бацькоў " Віленскага беларускага музея, Іван Луцкевіч, лічыў яго сваім настаўнікам. Апроч гэтага ён займаўся археалогіяй, склаў археалагічную карту з апісаннем помнікаў. Таксама збіраў рукапісныя і старадрукаваныя кнігі, маляўнічыя палотны беларускіх мастакоў. У яго калекцыі была нават "Біблія" "сына купца з Полацку Лукі" Францыска Скарыны, датаваная пачаткам 16 стагоддзя. "На вялікі жаль, амаль усе ўнікальныя зборы Генрых-Франц Хрызастамовіча былі прададзены пасля яго смерці, а шматлікія з іх вывезены за мяжу. Бацька Якава Татура, магіла якога знойдзена ў Светлагорскам раёне, даводзіўся мінскаму археолагу чатырох’юрадным братам. А побач пахавана і яго жонка", – распавёў пра сваю знаходку аспірант гістарычнага факультэта БДУ Аляксандр Петухоў.