Не буду хаваць, я іх правакаваў, яны нават у спрэчку са мной уступалі: маўляў, што ты нам кажаш, мы ж самі ўсё гэта бачылі! Але трэба разумець: ніхто да мяне спецыяльна не прыбягаў, каб нешта расказаць. Проста людзі гаварылі такім тонам, што гэта звычайная будзённасць, як быццам гэта ўсім вядома, адзін толькі я такі недаверлівы – слухаю і яшчэ задаю дурныя пытанні, што, можа, усё было зусім не так".