Я прыйшла да высновы, што розныя катэгорыі наведвальнікаў маюць рознае ўяўленне пра адзін і той жа музей, і яно можа зусім не адпавядаць афіцыйнай місіі і візіі самой установы. Напрыклад, група італьянцаў падчас экскурсіі ў Літоўскім музеі народнага побыту пабачыла грыбы і пачала іх збіраць, таму экскурсавод вымушаны быў зрабіць незапланаваны перапынак. Здагадайцеся, пра што гаманілі напрыканцы экскурсіі шчаслівыя грыбнікі? Вядома, зусім не пра нюансы этнаграфіі.