Гісторыя Мінскай пошты сыходзіць сваімі каранямі ў сівую мінуўшчыну. Старажытны Мінск быў звязаны гандлёвымі шляхамі з Полацкам і Ноўгарадам, Чарнігавам і Кіевам, Варшавай і Кенігсбергам, Рыгай і Вільняй. Па гэтых дарогах княжыя ганцы дастаўлялі пісьмовыя і вусныя загады, розныя дзяржаўныя і гандлёвыя паведамленні. З першай паловы XIII ст. заходнія землі Русі ўключаюцца ў склад Вялікага Княства Літоўскага. У летапісах канца XIV ст. згадваецца княжая паштовая служба. У Мінску ў 1586 г. існавалі падвазная, пастойная, дарожная і ганская павіннасці. Яны абавязвалі некаторую частку насельніцтва прадастаўляць свае памяшканні для адпачынку і часовага знаходжання княжых паслоў і ганцоў, якія параязжалі праз горад, а таксама падводы для іх пераезду. На шматлікіх гандлёва-паштовых гасцінцах былі пабудаваны паштовыя станцыі.