Менавіта ў гэтай кнізе Сувораў упершыню і ўбачыў карціну. Кнігу ў 1965 годзе набыў у адным з магазінаў Львова, дзе, ужо быўшы афіцэрам, праходзіў службу. У тым, што на карціне, ён прызнаўся тады толькі жонцы і далей высвятляць акалічнасці сюжэта не стаў. Клопаты былі іншыя, ды і сціпласць перашкаджала. Адшукваць мастака Волкава або яго родных, каб пазнаёміцца і задаць цікавячыя пытанні, не стаў. А потым і зусім праляцелі дзесяцігоддзі, выйшаў на пенсію палкоўнікам, пераехаў з сям’ёй на Урал. Толькі цяпер, калі споўнілася 88 гадоў і ў самым разгары работа над мемуарамі, выпадкова прагаварыўся журналістам пра сваё карціннае “з’яўленне”.