Лейтматывам пастановы ад 5 лютага 1993 г. праходзіла ідэя паартыкульнага абмеркавання праекта Канстытуцыі, якое павінна было ажыццявіцца на працягу 1993 г. Паартыкульным абмеркаваннем прынята лічыць механізм разгляду і зацвярджэння частак канстытуцыйнага праекта ў вызначаным парадку – прэамбула, раздзел, глава, артыкул – не менш двума трацінамі галасоў ад агульнай колькасці выбраных дэпутатаў. Справа ў тым, што на момант пачатку паартыкульнага абмеракавання Вярхоўны Савет XII склікання налічваў 346 дэпутатаў. Гэта значыць, што для станоўчага зацвярджэння навата артыкула патрэбна было набраць не менш чым 231 голас. І гэта пры тым, што на пасяджэннях сесіі на той час прысутнічала максімум 246-247 дэпутатаў.