Камусьці іншаму яно нагадае сярэднявечную гісторыю кахання філосафа Абеляра і яго вучаніцы Элаізы, унікальнай для свайго часу ўсебакова адукаванай асобы, што выдатна ведала філасофію і класічныя мовы; перажыўшы трагедыю Абеляра, яна сышла ў манастыр і пакінула пасля сябе цікавыя лісты. Яшчэ некаму згадаецца знакамітая “Юлія, або Новая Элаіза”, асветніцкі, сентыменталісцкі (і таксама эпісталярны!) твор Жана-Жака Русо – раман пра свабоду, роўнасць і братэрства: свабоду парушаць кансерватыўныя табу, роўнасць у шчырым каханні, што руйнуе анахранічныя саслоўныя перагародкі, і братэрства (сястрынства) як апошні спосаб быць разам, калі шчаслівае каханне ўжо немагчымае.