А то папросіць медсястру танкіст з завязанымі вачамі напісаць ліст дадому і будзе распавядаць: хоць зараз і ў шпіталі, але раненне – мізэр, ат драпіна, хутка вылечыцца і далей будзе біць ненавіснага ворага. Дзяўчына ведала ўсё аб ім, але пісала святую няпраўду, бо чалавек не жадаў, а можа, і не мог дачасна непакоіць блізкіх, якія так чакалі ад яго вестачкі.