—Вырашаюцца некаторыя пытанні на лакальным узроўні, а праз іншыя складваецца ўражанне таго, што выканаўчая дысцыпліна дастаткова нізкая. Напрыклад, канкрэтнае пытанне арганізацыі прыпынку электрычкі каля вёскі Савані, зручнага для пяці бліжэйшых вёсак. Яшчэ ў 1995 годзе прынялі рашэнне, што прыпынак там патрэбны, людзі самі сабралі грошы, каб паўдзельнічаць ў яго будаўніцтве. Аднак на мясцовым узроўні пытанне завісла, хаця да гэтага рашэнне прымалася ў Адміністрацыі прэзідэнта. У 2008 годзе жыхары зноў узнялі гэтае пытанне – і здавалася, што працэс пайшоў. Але па-за адсутнасцю шчыльнага грамадскага кантролю ўсё зноў спынілася. І вось жыхары на працягу 15 гадоў імкнуцца разабрацца ў гэтай сітуацыі. Такога роду зацягнутыя праблемы, якія можна было б вырашыць на месцы, дыскрыдытуюць уладу і паглыбляюць раскол у грамадстве.