А ёсць яшчэ гісторыя, якую мне расказвала бабуля. Там, дзе цяпер царква, некалі былі два возеры, іх называлі Багданаўкамі. Увогуле, наш раён вельмі мокры: тут і Няміга пачынаецца, і Мухля, і азёры з трытонамі былі, і балоты, у якія я аж правальвалася... І вось з Багданаўкамі звязана трагічная гісторыя, нават містычная. Маўляў, у адной маці былі два сыны. І адзін загінуў, калі чыніў ток. Калі яго неслі хаваць, працэсія ішла ўздоўж гэтых азёраў, і ў другога сына кепка зляцела ад ветру і ўляцела ў возера. А ўлетку ён у ім патануў. Пра гэта ў раёне казалі і бачылі ў гэтым нейкі знак.