Метад адслаення жывапісу XIX ст. ад фрэсак XII ст. у Спаскай царкве Еўфрасіньеўскага кляштара горада Полацка і перанос фарбавага слоя запісу на новую аснову дазваляюць захаваць абодва слаі жывапісу — першапачатковы слой і абноўлены, які таксама з’яўляецца аб’ектам мастацкай спадчыны.