√рамадска¤ хрысцi¤нска¤ думка, у аднолькавай ступенi айчынна¤ i с¤рэдн¤вечна¤, ужываючы элементы грэчаскай i рымскай фiласофскай рэфлексii i ¢дасканальваючы грамадскае разуменне чалавека i ¤го асобы, пабудавала салiдны iнтэлектуальны гмах, фундаментам ¤кога за¢сЄды застаецца прызнанне асабiстага характару чалавека з ¤го правамi. як функцыю такiм чынам зразуметага чалавека трэба тлумачыць адзiнства грамадскага i палiтычнага жыцц¤. √эта¤ разумова¤ плынь дас¤гнула сваiх в¤ршынь у лiстах св¤тога ј¢гусцiна i св¤тога ‘амы јквiнскага.