Мінулая зіма пачалася для меня з падману, болю і выпрабаваньняў на трываласьць. За неабходнасьцю маральнага паратунку я кідалася ў крайнасьці і адчайна шукала выйсьця для эмоцый, чагосьці, што супакоіла б мяне, падпала пад стан душы і думак, надало моцы і выраўняла хісткае жаданьне наогул існаваць. Менавіта ў такі перыяд я і паглыбілася ў новы віток творчасьці гурта Vapor Hiemis. Менавіта тады пачала ўцямліваць, якой шматграннай можа быць зіма. “Ніколі нельга стаяць на месцы, рух барацьбы асьвятляе, мы маўкліва ідзем за ім…”