Тады я і пачаў прыглядацца да “Калевалы”. Але шчаслівы збег абставін не даў мне ўзяцца за яе дваццаць гадоў таму. Тады я пераклаў адну руну, і цяпер бачу, які гэта быў слабы, недарэчны пераклад. Нават сваю першую кнігу, якую я пераклаў на пару з Уладзімірам Арловым, цяпер я перакладаў бы зусім іначай. Нездарма Карлас Шэрман даў нам з Лявонам Баршчэўскім даслоўна такую параду: “Хлопцы, зрабіце пераклад і пакладзіце яго на паўгода пад с...ку. А потым перачытайце і самі ўбачыце ўсе свае хібы”.