Толькі на гэты раз мяне наогул здзівіла мая суразмоўца, яе стаўленне да мінулага. Размова з Ліляй Пятроўнай Навуменка закранула. Потым была сустрэча ва ўтульнай кватэры гаспадыні. Ліля Пятроўна падае мне “рукапіс душы” – уласна напісаны радавод. 11 старонак ёмкага почырку … І перада мною першая старонка яго. Я працытую радкі, якімі яна пачынае летапіс роду.