— Я ніколі ў выхаванні музыкантаў не рабіў стаўку на міжнародныя конкурсы. Больш за тое, заўсёды кажу пра іх недахопы. На жаль, конкурсы не могуць быць справядлівымi. Не таму, што журы нядобрае, хоць і такое бывае. Але галоўнае — ацэнка не можа быць аб’ектыўнай па вызначэнні: гэта ж музыка, і кожны ўспрымае яе па-свойму. Я стараюся развіваць сваіх вучняў у іншым накірунку. Адкрытыя канцэрты, сустрэчы з публікай — вось тое, што трэба музыканту, калі ён хоча расці. Вучыцца іграць ярка, цікава, выразна, адчуваць аўдыторыю, разнастайна складаць праграму, каб публіцы падабалася.