У ХVІІ стагоддзі ў Смаргоні ўжо быў папяровы млын – выраблялася папера. Манахромныя і шматколерныя, сіметрычныя і фантазійныя, геаметрычныя і раслінныя – выцінанкі шырока распаўсюдзіліся па Беларусі ў ХІХ стагоддзі і прынеслі цеплыню і ўтульнасць у кожны дом. Выцінанкі аздаблялі інтэр’еры штодня і на святы, упрыгожвалі сцены, вокны, мэблю, абразы. Папяровыя ўзоры былі з выявамі “дрэва жыцця”, “жаночай долі”, кветак, птушак і часта браліся з ткацтва, вышыўкі, керамікі, разьбы, неслі сімвалічны сэнс. Майстэрства выцінанкі ў ХХІ стагоддзі захавала прыхільнікаў і выйшла ў шырокі свет: на паштоўкі, у кнігі, на гарадскія муры, у анімацыю, на парцаляну. Выцінанка – спрадвечны і ультра сучасны скарб і здабытак нашай культуры.