Словам, праз год, у лістападзе 1924-га, Гарбавец атрымаў у тэхнікуме пасаду выкладчыка рысавання. Здавалася, усё ішло добра. Яго першыя вучні, скажам, З.Азгур, М.Гусеў, Р.Семашкевіч, В.Дзежыц, А.Бембель, М.Пашкевіч, радавалі сваёй мэтанакіраванасцю і прагай да ведаў. Ды і ніякіх канфліктных праблем з калегамі-педагогамі ў Гарбаўца не было. Аднак праз год дырэктар Міхаіл Керзін выклікаў Гарбаўца “на гутарку” і паведаміў яму пра тое, што ўрокі рысавання ў тэхнікуме адмяняюцца і з новага навучальнага года пасада Гарбаўца ліквідуецца. Словам, проста-такі трэба звальняцца і сыходзіць у нікуды.