На базавым узроўні ставіцца найперш пытанне камфорту і прынцыпу існавання грамадскай прасторы — ці зручна перасоўвацца, ці ёсць брукаваныя дарожкі, пратаптаныя сцяжынкі, асвятленне, ці не ўсталяваныя перашкоды перасоўванню кшталту платоў, знакаў забароны сядзення на газоне, альбо высокія бардзюры ды лесвіцы. Як мы бачым, пытанне зручнасці па-рознаму працуе для розных катэгорый людзей, у залежнасці ад іх фізічных і псіхічных уласцівасцяў, а таксама полу і ўзросту. Вядома, тут сваю ролю грае не толькі зручнасць самой прасторы, як парк ці плошча, але і магчымасць трапіць у яе пачынаючы з пад’езднага ганка асобнага чалавека.