…маліся за нас, грэшных… Няўжо дачакалася! Сёння будзе ахрышчана ўнучачка, якая радасць! Зрабіўшы запісы ў кнізе, святар спытаў у бацькоў: “А чаму непашлюбаваныя, калі будзеце браць шлюб?”. Чырвань “дала” па шчаках, і адразу падумалася: “Як добра, што стаю ззаду, ніхто не бачыць майго сораму”. А дачка спакойна адказвае: “Ну, можа, пасля. Мы яшчэ не гатовыя, гэта ж так сур’ёзна”. Яны не гатовыя! Дома спытала ў дачкі: “Цікава, дзетак нараджаеце, усё пра гэта ведаеце, а пра шлюб нічога не ведаеце, дык як гэта?”. “Мама, на ўсё свой час, паспеем”. І калі ж прыйдзе той час?! Матачка літасцівая, пра якое благаслаўленне можна казаць, якія ласкі чакаць, калі жывуць у граху? Колькі яшчэ малітваў узносіць за іх да Цябе… прабач нас, грэшных…