Між тым над пушчай не аднойчы на працягу стагоддзяў навісаў дамоклаў меч. Яна цалкам магла знікнуць у выніку бязглуздых высечак, а насельнікі яе – загінуць пад час драпежных паляванняў, якія наладжвалі тут уладары краю, людзі, якія забаранялі паляваць у пушчы сваім падданым, а самі няўмольна вынішчалі ўсё жывое. Самае вядомае, самае, мабыць, грандыёзнае паляванне сярэднявечча адбылося ў пушчы ў пачатку ХV стагоддзя. Зімой 1409 года, згодна хронікам, з’ехаліся ў пушчу вялікі князь Літоўскі Вітаўт і польскі кароль Ягайла. Правялі таемныя перамовы пра хуткую вайну з Тэўтонскім ордэнам. А потым наладзілі грандыёзнае паляваннне. Восем дзён гучалі ў пушчы рогі ды чуўся тупат капытоў няўмольных паляўнічых… Колькі тысяч зуброў ды тураў, ласёў ды высокародных аленяў загінула ў тыя дні – невядома. Аднак, кажуць, што нарыхтавалі тады ажно 400 бочак дзічыны. З такімі саліднымі запасамі ежы павялі Вітаўт і Ягайла свае войскі на Грунвальд…