Вызначэнне моўных правоў супольнасцяў і асобаў, якія сумесна пражываюць на пэўнай тэрыторыі, з’яўляецца неад’емнай перадумовай іх суіснавання. Але вызначыць іх вельмі цяжка. Таму дэкларацыя разглядае правы моўных супольнасцяў, гістарычна замацаваўшыхся на пэўнай тэрыторыі, для стварэння шкалы вымярэння, якую можна будзе прымяніць у кожным асобным выпадку, датычным моўных супольнасцяў з рознымі ўзроўнямі гістарычнага досведу і самаідэнтыфікацыі. Гэтую ж шкалу можна прымяніць і для выпадкаў асобаў, якія жывуць па-за сваімі роднымі супольнасцямі.