і ўсё пішчэлі, дзёўбалі тварог і мітусіліся па зямляной падлозе кухні, як сонечныя зайчыкі. А потым падраслі, квахтуха пачала вадзіць іх на двор і толкі начаваць прыходзіла у кухню. Сядзе пад лавай, затуліць іх крыллем, яны паціўкаюць трохі і спяць.I вось Тупчыку стала зайздросна. Уночы ён ціха залез пад квахтуху, прымасціўся пад цёплым крылом і давай ад радасці варушыцца. Кураняты прачнулхся і заціўкалі. Квахтуха хацела пашкадаваць іх, мацней прытулілася крыллем і раптам закрычала так моцна і так спалохана, што ўсе мы у хаце прачнуліся.