Грамадства Быццам рака, якая ўпадае ў возера, натоўп людзей рушыў да вострава Мужнасці і Смутку, больш вядомага ў народзе як Востраў слёз. Адна за адной дэлегацыі ўскладалі вянкі, неслі кветкі ўжо сівыя мужчыны, раз-пораз прыкладаючы хустачку да вачэй. Жалобна крычалі чайкі — быццам смуткавалі разам з тымі, хто ў Дзень памяці воінаў-інтэрнацыяналістаў прыйшоў сюды, каб ушанаваць памяць таварышаў, якія з афганскай вайны не вярнуліся...