Як абысці ўсе гэтыя нагрувашчанні і ўсё ж аддаць даніну памяці таленавітаму суайчынніку? Я веру: адзін з будучых мэраў аднойчы падпіша ўказ аб перанайменаванні вуліцы Змітра Аляксеевіча Караткевіча ў вуліцу Уладзіміра Сямёнавіча Караткевіча. З выявай хлопчыка, захутанага ў паліто, тое зрабіць яшчэ прасцей: побач з імем аўтара тут мае аднойчы з’явіцца імя натхняльніка. І гэта назаўсёды і незваротна перакіне “скульптурную кампазіцыю” ў “помнік”.