Аўтар групуе погляды розных і часам вельмі нязгодных паміж сабой даследчыкаў у адзіную "агульнапрынятую" канцэпцыю ўтварэння ВКЛ. Пры гэтым для яго не мае розніцы, што адны надавалі значэнне першаснага штуршка пагрозе з боку крыжакоў, другія – літоўскім заваёвам на Русі і неабходнасці захаваць іх у сваіх руках. Гэтак жа не надае ён значэння таму, чым тлумачылі даследчыкі павышаную ваенную актыўнасць літоўцаў і яе поспехі, якім часам датаваўся пачатак дзяржаваўтварэння і што прызнавалася яго галоўным рухавіком, лічыўся стваральнікам дзяржавы Міндоўг ці яго невядомы папярэднік і г. д. Не важна, што хтосьці вызначаў этнічны характар дзяржавы як балцкі, а хтосьці – як змешаны літоўска-рускі альбо беларуска-літоўскі, лічыў асноўным зместам падзей канфрантацыю паміж этнасамі альбо, наадварот, іх сінтэз ці сімбіёз і г. д. Побач аказваюцца і тыя, хто лічыў з'яўленне дзяржавы вынікам заваёвы беларускіх земляў этнічнымі літоўцамі ("летувісамі" паводле тэрміналогіі А. Краўцэвіча), і тыя, хто адмаўляў гэтую ідэю альбо пакідаў пытанне адкрытым, як нават і тыя, хто прызнаваў ролю беларускіх дружын у падпарадкаванні вялікім князем самастойных пляменных княстваў. Усё гэта – нязначныя адценні адзінай "агульнапрынятай" канцэпцыі!