Уся ўлада ў тагачаснай Рэчы Паспалітай канцэнтравалася ў сэймах, на якіх шляхта ўважліва пільнавала сваіх “залатых вольнасцяў”. Таму шмат сеймаў былі сарванымі. За дынастыю Вазаў аж 14 сэймаў былі не даведзенымі да канца. Справа ў тым, што рашэнні на сэйме павінны былі прымацца аднагалосна. На гэтых сэймах прымаліся рашэнні аб вайне і міры, збіранні паспалітага рушэння, усталяванне цэнаў, біццё грошай, прызначэнні на вышэйшыя пасады, важнейшыя судовыя справы, размяшчэнне войск на зіму, бюджэце дзяржавы, падатках, мытах і інш. Пры вялікай дэцэнтралізацыі палітычнага жыцця ў РП, амаль большасць дзяржаўных урадаў і рашэнняў пераносілася на месцы ў паветы. Тут на павятовых сойміках прымаліся канчатковыя рашэнні аб падатках, утрыманню войск і іншых справах. Часам ухвалы прынятыя на вальных соймах, не былі абавязковымі ў паветах, калі не былі зацверджаныя на сойміках мясцовых.