А. Р.:Спорт – велізарная частка майго жыцця. Большасць самых яркіх успамінаў, незвычайных прыгод, цікавых сітуацый звязана менавіта з ім: для мяне кожная паездка, кожная трэніроўка, кожны сезон у цэлым – гэта сапраўднае мора ўражанняў! Наша каманда – знітаваная вялікая сям’я. У беларускім фрыстайле не так многа людзей – мы ўсе ведаем і паважаем адзін аднаго. У прафесійных адносінах таксама няма ярка выражанага саперніцтва, таму і атмасфера, і эмоцыі адпаведныя. Вядома, выбраны мной від спорту прадугледжвае высокую ступень рызыкі, а разам з ёй – азарт, але і яны маюць сваю мяжу. Напрыклад, настаўнік нашай зборнай Мікалай Іванавіч Казека не дазволіць нават на трэніроўцы (ужо не кажучы пра спаборніцтвы) выконваць скачкі, да якіх спартсмен не гатовы фізічна і маральна. Ніколі. Да кожнага новага скачка ён заўсёды падводзіць узважана і не прыспешваючы падзеі, бо не адабрае неабгрунтаванай рызыкі. Таму якой бы амбіцыйнай я ні была, кожныя спаборніцтвы праводжу па меры рэальных сіл і магчымасцей.