На заканчэнне хацелася б сказаць, што, якія б прыёмы ні выкарыстоўваліся, трэба заўсёды памятаць, што развіццё ініцыятыўнага маўлення залежыць не толькі і нават не столькі ад аб’ёму лексічнага матэрыялу, якім валодаюць навучэнцы, колькі ад псіхалагічных і дыдактычных момантаў. Можна выказваць свае думкі, свае эмоцыі і пры дапамозе невялікага аб’ёму моўнага матэрыялу, а можна маўчаць, саромецца гаварыць, валодаючы дастатковым лексічным запасам. Задача настаўніка — прымусіць навучэнца пераадолець гэты бар’ер, пасля чаго маўленчая дзейнасць пачне развівацца больш свабодна.