Натуральна, што першапачатковыя марш­руты дастаткова хутка надакучылі ды прыеліся. Такое адчуванне, што яны наўпрост зрабіліся за невялікі час лёгкімі ва ўсіх сэнсах. І тут я пачаў камбінаваць ды вынаходзіць: прачынацца яшчэ раней, пазней класціся спаць, яшчэ больш павялічваць адлегласць і нагрузку, змяняць маршруты, абіраючы новыя. Гэта насамрэч неве­рагодна: бачыць, як прачынаецца і засынае твой горад; як, у залежнасці ад пары году, у ім заціхае, або наадварот — пачынае квітнець начное жыц­цё.