У канцы 50-х гг Надднепрянская Украіны была найбольш развітой ў эканамічнай плоскасці рэгіёнам Расійскай імперыі. Але далейшаму эканамічнаму развіццю ўсё больш перашкаджала існаванне прыгоннага права. Развіццё прамысловасці стрымлівалі адсутнасць рынка вольнанаёмны рабочай сілы і вузкі попыт на прамысловую прадукцыю. Існаванне прыгону перашкаджала таксама працэсу расслаення сялянства і фармаванню грамадскіх слаёў сялян-прадпрымальнікаў і сельскіх наёмных рабочых. Да таго ж гарадскія прадпрымальнікі і купцы не мелі магчымасці купляць зямлю, паколькі яна не была прадметам свабоднай куплі і продажу.