Шлях на сталёвай магістралі пачаўся, калі яму не споўнілася яшчэ і 17-ці: хлопца ўзялі ў Лунінецкую дыстанцыю пуці. Пасля тэрміновай службы ў арміі вярнуўся на гэта прадпрыемства, паступова рухаўся па службовай лесвіцы – стаў брыгадзірам, дарожным майстарам. У 1962-м перайшоў у лакаматыўнае дэпо Лунінец. Пачынаў качагарам на паравозе, потым працаваў памочнікам машыніста, машыністам цеплавоза. З лакаматывамі не развітваўся і на пенсіі: быў электраманцёрам па рамонце абсталявання.