У прызначаны час дзяўчына выйшла ў сад. Тадэвуш пасадзіў яе наперадзе сябе на каня, і яны паімчалі ў суправаджэнні сяброў Касцюшкі. Але гайдукі гетмана дагналі закаханых і вярнулі Людвіку. Яе зачынілі ў адным з аддаленых маёнткаў Сасноўскага. Бацька пагражаў судом і смяротным прыгаворам для Тадэвуша, і ён сапраўды мог гэтага дабіцца. Але Людвіка ўпрасіла бацьку не даваць справе ходу. Тады яна пойдзе да алтара з Любамірскім і дасць слова, што пакуль яна будзе яго жонкай, Тадэвуш не пабачыць яе. Сасноўскі прыняў умову. Праз два месяцы Людвіку абвянчалі з нялюбым. Але Касцюшка пра гэта ў той час так і не даведаўся, таксама як і пра тое, што Людвіка ахвяравала сабой дзеля яго. Ведаючы, чым можа скончыцца для яго гісторыя з выкраданнем, ён ратаваўся ўцёкамі за мяжу.