— У Юрыя залатыя рукі і сэрца, – заслужана хваліць мужа гаспадыня. — Раніца пачынаецца з пытання пра сённяшнія планы, што ім з сынам трэба зрабіць. Набылі зварачны апарат, цяпер усе канструкцыі пад кветкі, вінаград, кустоўе ён вырабляе сам, якасна і творча. Зацяты рыбак і паляўнічы. Гэтую “хваробу” падхапілі і сыны. Ён – прыклад і аўтарытэт для нашых трох сыноў. Іх бацька прывучыў, што слова маці – закон. Цяпер старэйшыя пайшлі на свой хлеб, жывуць у горадзе, але пры першай магчымасці прыязджаюць, каб пабыць дома і абавязкова дапамагчы нам. Старэйшы сын летась ажаніўся. І ў сувязі з гэтым з’явіліся новыя планы. Частку двара мы пачалі афармляць пад дзіцячую пляцоўку з арэлямі, горкай, пясочніцай, альтанкай. Вельмі хочацца ўнукаў хутчэй. Меншы трынаццацігадовы сын пакуль з намі. Нават страшна становіцца, што ў хуткім часе і ён будзе ў доме госцем.