І сёння, будучы на пенсіі, Любоў Рыгораўна не сядзіць без справы. З аднаго боку – сямейныя і дамашнія клопаты, з другога – любімы занятак. У кожную вольную хвіліну вышывае гладдзю і крыжыкам. У доме шмат рэчаў, аздобленых яе рукамі: абрусоў, сурвэтак, прасцін, навалочак, узоры на іх яркія, вясёлыя. А з наступленнем цёплых дзён сядзібу ветэрана працы ўпрыгожваюць кветкі, да якіх гаспадыня адносіцца з трапяткім пачуццём.