– Дзякуй, маці, прыедзем, – глядзеў ласкава на гаспадыню Сямён Захаравіч, – у госці заўсёды ездзіць прыемна... Ну, бывай! – і ён палез у кабінку. Жонка ўжо сядзела там, прытрымлівала рукою дзверцы, чакала. Саўчанка ладкаваўся ў кузаве, захінаючыся ў брызент...