Цікава, што амаль за ўсімі самымі рэзананснымі падзеямі мінулага года стаяў Мінкульт. Гэта тычыцца і ўмяшання ў працу дырэкцыі “Лістапада”, якую не дапусцілі да фармавання канчатковага спісу ўдзельнікаў Нацконкурсу, і, безумоўна, правядзення першай Нацыянальнай кінапрэміі, у якой сярод арганізатараў, сяброў журы і пераможцаў аказаліся супрацоўнікі “Беларусьфільма”. Такога адкрытага нахабства беларуская кінапрастора, мабыць, яшчэ не бачыла. На гэтым фоне гісторыя з “оскараўскім” камітэтам, у склад якога ўвайшоў прадзюсар “Крышталя” з беларускага боку, бачыцца дробяззю.