Усю кніжку, помню, я акуратна перадумаў. Падзяліў яе на раздзелы, прысвечаныя гісторыі („Mały kraj z wielką historią”), рэлігіі („Śladem misjonarzy”) і літаратуры („Słowo jest wszystkim”). Кніжку пісалі мы так, што спярша я абдумваў па два-тры пытанні і пасылаў іх па пошце ў Крынкі. Пытанні не былі банальныя, часта на паўстаронкі. Я размалёўваў у іх фон і распытваў. Яновіч адсылаў мне адказы ўтрая і больш даўжэйшыя. Пісаў іх на звычайнай машынцы і я пасля ўпісваў іх у камп’ютар, аддрукоўваў і зноў адсылаў разам з новымі пытаннямі. Нібыта для карэктуры, але атрымоўваў адбіткі не толькі з праўкамі, бо з дапоўненымі выказваннямі.