Апошнія словы дрыжыкамі прабегліся па спіне Аўдоцці. Стоцкая працягвала стаяць на каленях і ціхім голасам, амаль шэптам, загадала ўласнаму мужу і Кастану падысці бліжэй. Фурман паклаў свае рукі на плечы Аўдоцці, а ў гэты час Бернард Стоцкі ўжо раскладваў пруты.