— Мужык мой зарана памёр. Сорак сем год было… А вунь чалавек на картачцы, з Браносава. Ён мне ўсё памагаў, у яго конь быў. Агарод мне пасадзіць… А после як забалеў, анкалогія ў яго была, я яго і ўзяла да сябе, даглядала. Старэйшы быў, год ужо як памёр.