У той жа час досыць праблематычна сьцьвярджаць, што ўніяцкія сьвятары трансьлявалі каштоўнасьці непасрэдна з дапаможнікаў па маральнай тэалогіі, а масы сялянаў-вернікаў — пасіўна і літаральна ўспрымалі такія ідэі. Скінэр не надае праблематызацыі гэтага асьпекту належнай увагі, хоць гэты накірунак ужо даўно распрацоўваецца ў рамках той жа “новай культурнай гісторыі” (Hunt, 1989; Катлярчук, 2001).