Дарэчы, тут ёсць хіба і незалежных прафсаюзаў. "Мы не можам пагадзіцца нават з іх трактоўкай свята 1 Мая — Свята працы. Для нас 1 Мая — гэта Міжнародны дзень салідарнасці працоўных", — казаў Бухвостаў. Узнікае лагічнае пытанне: чаму ў незалежных прафсаюзаў не хапіла моцы супрацьстаяць глабальнай "кантрактызацыі" працоўных? Чаму супраць адмены ільготаў актыўна змагалася толькі моладзь? Чаму не было працоўных на масавых акцыях пратэсту, на тым жа Сацыяльным маршы? Ці не таму, што салідарнасці не існуе, а, адпаведна, не існуе і таго дня? І таму святкаваць няма чаго? Ці не таму, што незалежныя прафсаюзы пусцілі працу з працоўнымі "на самацек", а засяродзіліся на міжнародных пытаннях прфсаюзнага руху?