Для пераменаў трэба адарвацца ад канапы, выйсці з інтэрнэту і пайсці ў рэальнае жыццё. Хоць нешта зрабіць, хоць нечым дапамагчы той жа апазіцыі, тым жа прыхільнікам пераменаў. Без гэтага нічога не будзе. Чароўныя шчупакі скончыліся. Аднак нашае грамадства пакуль проста, па старой кітайскай показцы, сядзіць на беразе рэчкі і чакае, пакуль міма праплыве труп ягонага ворага. І, падаецца мне, калі людзі не падымуцца з гэтага берага рэчкі, яны самі могуць стаць трупам, зваліцца ў гэтую раку і праплысці міма таго, хто ніякіх пераменаў не жадае. Ён таксама сядзіць і чакае недзе: можа быць, на іншым беразе той жа ракі, уніз па цячэнні…