Не цярпеў хлусьні, інтрыгаў, непрыстойнасьці. Гаварыў адкрыта. Быў перакананы, што чым больш адкрытую мы вядзем палітыку, тым менш месца будзе для правакацыйных маніпуляцыяў намі. Але што да тактыкі — выдатна разумеў значэньне арганізацыйнае таямніцы, неабходнасьці засьпець улады зьнянацку. А падманшчыкаў, хлусаў, так званых “прагматыкаў” у сваім асяродку выкрываў бязьлітасна. Ён вырас у пасьляваенным Менску і не баяўся кідаць выклік каму б ні было.