Збіранне ўраджаю наўрад ці было радасным: сяляне ўжо пачулі нядобрае слова: “продразвёрстка”. Напэўна, нейкую невялікую частку ўраджаю пакідалі гаспадарам, каб сям”я змагла пражыць да наступнага ўраджаю. Усё астатняе адбірала дзяржава. Увесну 1919 года зноў сеялі без аніякай радасці – што ж радавацца, калі ведаеш, што ўраджай зноўку будзе адабраны!