Прыведзеныя назіранні дазваляюць зрабіць наступнае заключэнне. Як афарыстычнасць, адточанасць фраз у мове князя Валодшы выдаюць у ім мудрасць, начытанасць, пэўную прыўзнятасць над будзённай хваляй жыцця, а ўчынкі і паводзіны выяўляюць самаахвярную сутнасць і рашучасць яго натуры, гэтыя асноўныя рысы рамантычнага героя, так і кожны мастацкі прыём у паэтыцы аповесці, пачынаючы ад складаных вобразаў-сімвалаў і заканчваючы звыклымі эпітэтамі, кожная лексічная адзінка мовы, а ў цэлым яна багатая на самыя розныя адценні экспрэсіўнасці, дазваляюць гаварыць пра ярка выражаную рамантычную адметнасць гэтага гістарычнага твора.