Духоўныя далягляды героя лірыкі П. Макаля неабсяжныя і азораныя святлом сучаснасці. Ён імкнуўся асэнсаваць гісторыю, "дуэль дабра і зла", і папярэдзіць апошні пажар на зямлі, вітаў дэмакратычныя змены ў грамадстве, ад якіх у позірках людзей "вышыня адбіваецца". У душы яго звінелі "званы людскіх трывог" – рэха вайны і сумленне чалавецтва, змагаліся супярэчнасці жыцця, клікалі да спасціжэння высокага рэальнасць і мара. Менавіта актыўнасць духоўнага пошуку дапамагала лірычнаму герою П. Макаля адчуваць сябе "працягам вялікага бяссоння праваты", паўнапраўным звяном у ланцугу пакаленняў, якое звязвае "надзейным словам... наш дзень з наступным днём". Канцэпцыя лірычнага героя П. Макаля вызначаецца гуманістычнай глыбінёй.