Яны былі кніжнікамі, яны начыталіся шмат, той самай французскай літаратуры, дзе гэта на кожным кроку. Ну і дзесьці па-рыцарску разумелі справу кахання. Маўляў, вось здзейсню нешта ў жыцці, там, інстытут скончу, а яна ўжо, дзяўчына каханая, так сказаць, ухваліць усё гэта. Карацей кажучы, каханне, як нейкі рыцарскі абавязак, доўг. І канене, не заўсёды гэта спраўджвалася”.