Менавіта там у спрэчцы з Ігнаціем Ходзькам Алесь выявіў, бадай, самае галоўнае ў сваім светапоглядзе — усведамленне таго, "што страшней за чуму, вайну, страшней за ўсё на свеце". У цішу ўпала адно толькі Алесева слова: "Прыгон!" і ў цішыні Алесь спяшаўся дагаварыць: "Мы ніколі... Чуеце? Мы ніколі не паддамося ні вам, ні немцам, нікому. І не таму, што мы не любім вас, а таму, што кожны чалавек мае права на роўнае шчасце з другім, а шчасце — толькі ў сваім доме".