У рыфмаваных радках, экспрэсіўных, кранальных, узнёсла-лірычных, нібы ў чароўным люстэрку, адвображвалася чуйная душа паэткі, знітаваная трывалай повяззю з малой радзімай, дзе неба найяснейшае і хмаркі найчысцейшыя, дзе дожджык асенні цяплей і поле найвальней. Слухачы адчулі ў паэтычным слове красу навакольных краявідаў, глыбіню інтымных перажыванняў, спрадвечнае імкненне чалавека знайсці адказы на пытанні аб сэнсе жыцця.