Першы пункт парадаваў куды больш празрыстым лесам, у якім даволі хутка ўдалося заўважыць падазронае ўзвышша. Праўда, гэта аказаўся не валун, а вялізная бабрыная хатка, на шчасце, закінутая. Чаму — на шчасце? Недалёка знайшлі таўшчэзную асіну, якую мясцовыя бабры звалілі і з якой з’елі ўсю кару. Дык вось дрэва было перагрызена на вышыні больш метра ад зямлі — уяўляеце, якія памеры ў гэтых агрэсіўных грызуноў?