Але прайсці пост улегцы, без намаганняў – таксама некарысна, як некарысна для спартсмена ўсё жыццё на трэніроўцы займацца з кілаграмовымі гантэлямі. Калі паступова не павялічваць і духоўную нагрузку – вынікаў не будзе: душа застанецца заплыўшай тлушчам ляноты, абыякавасці і бессэнсоўнасці жыцця. І так часцей за ўсё бывае: стол накрыты, ёлка ўпрыгожана, па тэлебачанні без перапынку смяюцца і весяляцца, а ў сэрцы радасці ў параўнанні з той, што была ў дзяцінстве, – няма.