На пачатку 1943 года Абрама Фарфеля, якому яшчэ не споўнілася васемнаццаць гадоў, прызвалі ў армію. Першае баявое хрышчэнне прымаў на Волхаўскім фронце каля Пскова. У баі каля станцыі Хвойная Наўгародскай вобласці атрымаў асколачнае раненне. Залячыў рану на назе і вярнуўся ў строй. У адным з баёў зноў яго параніла. Доўга лячыўся ў Казанскім ваенным шпіталі. Атрымаў другую групу інваліднасці і працаваў на Казанскім ваенным заводзе. Паступіў у Цюменскі двухгадовы настаўніцкі інстытут, дзе і сустрэў Перамогу.