Ён не спрабаваў праводзіць самастойную палітыку і не ўдзельнічаў у ваенных кампаніях Генрыха II. Да моманту смерці Конрада I у 1011 годзе яго сыну ледзь выканалася дзевяць гадоў, чым скарыстаўся імператар, перадаўшы Карынтыю аднаму са сваіх набліжаных — Адальбера Эпенштэйну.