Вяйнямёйнен расказвае старому, адкуль узялося жалеза (1—266). Стары праклінае жалеза, і кроў перастае цячы (267—418). Стары пасылае сына зрабіць гаючае зелле, змазвае і перавязвае рану. Вяйнямёйнен вылечваецца і ўзносіць хвалу Богу (419—586).