Вось прыязджаеш пасля зімы і сустракаешся з імі, нібы са сваякамі, старымі знаёмымі. Бо з гэтымі рэчамі звязаны кавалак жыцця, успаміны, уражанні. Куды, скажыце, можна было б дзець яшчэ добрую мэблю, калі яе мяняеш у гарадской кватэры? Выкінуць шкада, асабліва калі яна прыстойна выглядае, верай і праўдай служыла шмат гадоў. Раней жа яе рабілі не так як зараз. Цяперашнія ўзоры хутчэй можна параўнаць з аднаразовымі, нават мэблю — калі яна не эксклюзіўная дубовая, коштам з аднапакаёвую хрушчоўку. Астатняе, добра, калі дзесяць гадоў прастаіць, але гэта да слова...