Не раз у Апейкі "штосьці важкае, гарачае" залівала ўсяго, біла нецярпліва ў скроні, тлуміла галаву, а пасля не проста біла, а грымела ў скронях. A калі Галенчык асабліва развар'яваўся, "пачуў раптам ва ўсім целе нядобрую млоснасць".