Дарослым мы тады нічога не казалі, бо на раку яны нас больш не пусцілі б. Плаваць я так і не навучылася, у любы вадаём заходжу, дакуль бачу дно, далей – ні кроку. Баюся нават студні, беручы ваду, уніз не гляджу. А саму ваду люблю, і не ўмею яе ашчаджаць, хаця зараз да гэтага заклікаюць.