Заблудзілася. Стаю ў роспачы і не ведаю, у які бок падацца. Тыркаюся ў цемры, як тое сляпое шчанё пысай. Бачу святло, лячу да яго матыльком, а ўрэшце яно аказваецца толькі міражом, трызненнем. Лухта. Дзе ж сапраўднае святло?