Лёс беламармуровай багіні, што засталася ў Пецярбургу, склаўся не так драматычна. Спачатку, з сыходам з жыцця Мікалая Румянцава, яна выстаўлялася разам з іншымі культурнымі каштоўнасцямі ў музеі, заснаваным паводле завяшчання Румянцава ва ўласным сталічным асабняку на Англійскай узбярэжнай. У 1861 годзе румянцаўскі збор перамясціўся ў “Пашкоў дом” побач з Крамлём. Створаны такім чынам “Румянцаўскі музей” у 1913 годзе атрымаў тытул Імператарскага і стаў галоўным музеем Масквы. У 1927 годзе яго расфарміравалі, і ў будынку размясцілася бібліятэка, якая сёння называецца Расійскай дзяржаўнай. Статую ж багіні Міру па незразумелых прычынах у 1953 годзе перадалі ў Кіеўскі музей заходняга і ўсходняга мастацтва, у вестыбюлі якога яна знаходзіцца і дагэтуль.