Надзея Іванаўна, спасылаючыся на ўспаміны сваёй бабулі, распавядала, што калісьці ў Віркаве вадзілі і Казу з Мядзведзем. У абодвух персанажаў пераапраналіся, вывернуўшы кажухі, але для Казы бралі светлы ці жаўтаваты, а для Мядзведзя — цёмны. Часам Мядзведзь абкручваўся гарахвіннем, якое шамацела падчас танцаў. Згадкі падобнага шляху маскіравання ў Мядзведзя даследчыца Таццяна Валодзіна запісвала ў ваколіцах Бягомля. Той арэал каляднага абыходу з Мядзведзем прыкладна супадае з арэалам вясновага свята ў гонар мядзедзя — Камаедзіцай.