Па сутнасці, забраўшы ў нашых дзяцей народныя казкі і легенды, мы пазбаўляем іх таго першапачатковага геннага кода, які, закладзены з самага маленства, дазваляе чалавеку спакойна і трывала пачувацца на сваёй зямлі, — кода Гонару. Нездарма навукоўцы ва ўсім свеце кажуць пра тое, што казкі і легенды народа — самая старажытная яго спадчына, якая захавалася да нашых дзён, — нават у сённяшні тэхналагічны час і ёсць адзін з галоўных паказчыкаў яго, народа, самавызначэння і самадастатковасці.