— Ну што ж, Пётр Мартынавіч. А цяпер пакажыце нам эцюд… Напрыклад, з той самай паэмы пра вашага беларускага парнасца. Ну скажам: вы ў лесе спакойна збіраеце грыбы, і раптам перад вамі на задніх лапах нечакана з’явіўся Міхал Патапыч…