Якога-небудзь універсальнага выйсця ў гэтым выпадку не існуе. Да кожнага сіраты ці дзіцяці, якое засталося без бацькоўскай апекі, неабходна падыходзіць індывідуальна, і лепш за ўсё правесці па спецыяльных методыках псіхалагічную дыягностыку, якая і дазволіць зразумець, на што трэба рабіць акцэнты. Але пры любой раскладцы ўпор трэба рабіць на павышэнне самаацэнкі. У прыватнасці, ёсць простая парада: запісаць на картках свае станоўчыя якасці, развесіць гэтыя карткі на бачным месцы ў пакоі і падыходзіць да іх як мінімум 3—4 разы ў дзень. Таксама карысныя заняткі ў групе, калі юнак ці дзяўчына запісвае на аркушы паперы адну са сваіх адмоўных якасцей, а ўсе астатнія — станоўчыя характарыстыкі. Такім чынам у маладых людзей адбываецца фарміраванне іншых уражанняў аб сабе.