Прыйшоў я да іх. Ужо на двары пачуў, што дзеўкі песні спяваюць. Аднак не нашы, а ўсё на польскай, фашысцкай мове. Увайшоў я ў дом і вельмі сардэчна павітаў усіх. Адразу пачаліся размовы і розныя жарты. Найбольш весяліўся малодшы сын Малугі, Андрэй. Мне гэта не вельмі падабалася, але я рабіў выгляд, што ягоныя жарты і мяне забаўляюць. У адзін момант ён у мяне спытаўся, ці хадзіў я ў школу. Я сказаў, што хадзіў і вельмі добра вучыўся. Тады ён кажа мне: