— На іх з татам так цікава было глядзець: у таты ў руках быў кавалачак пластыліну, а ў Уладзіміра Іванавіча — аловак і папера, — успамінае Таісія Капыльская. — Гэта тыя людзі, якія не маглі жыць без сваіх матэрыялаў. Яны фіксавалі жыццё кожную хвіліну. Стальмашонак напісаў мноства партрэтаў. Праз вобраз чалавека, асобы ён ствараў вобраз Беларусі. Пісаў партрэты жанчын, дзеячаў культуры, палітыкаў. У яго ёсць, на мой погляд, унікальны партрэт Якуба Коласа, у якім адчуваецца сіла пісьменніка: у адной асобе ён адлюстраваў усю Беларусь. Наша выстаўка — пра вельмі добрага чалавека, які ўвесь час знаходзіўся ў працы. Адсюль і назва праекта.