Знойдзеныя ў пачатку 1970-х алмазныя радовішчы ў спалучэнні з высокай якасцю эканамічнай палітыкі (нізкія стаўкі падаткаў і прастата падатковага заканадаўства, невысокая інфляцыя, ліберальная знешнегандлёвая палітыка, збалансаваны бюджэт) і дзяржаўнага кіравання (самы нізкі ўзровень карупцыі ў Афрыцы, палітычная стабільнасць у спалучэнні з палітычнай свабодай) далі вынік, не пераўзыдзены не толькі іншымі краінамі Афрыкі, якія валодаюць багатымі прыроднымі рэсурсамі, — Анголай, Нігерыяй, Заірам, — але бадай што таксама і ніводнай краінай свету.