Пінчукі са сваім норавам не толькі могуць пальцы загінаць, прымаўляючы пры знаёмстве: “Па-першае, я з Пінска”, але, калі трэба, могуць дайсці і да прэзідэнта ЗША. Так сталася ў нашым выпадку. Гісторыя мела месца ў першыя гады незалежнасці Беларусі.