У той жа месяц на вачах у Сцяпана Іванавіча ўся прырода па-свойму адчула смак радыяцыі. На бедных пясчаных глебах раёна вырас небывалы ўраджай зерневых культур. У лесе было столькі грыбоў, хоць касой касі. У садах паспела многа яблык, груш, сліў, розных ягад. Гародніна таксама здзіўляла сваімі памерамі. Усё гэта забаранялася ўжываць, як заражанае і шкоднае для здароўя. Але мясцовыя жыхары, асабліва больш сталага ўзросту, як і раней, збіралі грыбы і ягады, гародніну і садавіну, лавілі рыбу.