Пра тое, што марыць быць ваенным, бацькам Міхаіл не казаў. Ведаў, што яны не жадаюць сынам долі вайскоўца. А сам не-не ды ездзіў на веласіпедзе ў ваенкамат. Лічыў, што быў змалку падрыхтаваны да ваеннай службы. Зімою на лыжах з лёгкасцю прабягаў па 10-20 кіламетраў, асвойваў кручы і ўзгоркі. Летам веласіпед з рук не выпускаў. Любіў валейбол. У школьным камітэце камсамола быў адказны за работу ваенна-патрыятычнага сектара. Таму не раз ініцыіраваў велапрабегі ці лыжныя спаборніцтвы ў гонар Дня Перамогі ці Дня Савецкай Арміі.