Палітычны лад Вялікага княства Літоўскага — гэта феадальная манархія на чале з вялікім князем, які ўзначальваў узброеныя сілы, аб’яўляў вайну, заключаў мір, мог уступаць у саюзы з іншымі дзяржавамі. У XIVст. пры ім існавала вялікакняжацкая рада, якая мела дарадчыя функцыі. На першым этапе галоўную ролю адыгрывалі князі, а пасля ліквідацыі Вітаўтам абласных княстваў рада стала складацца з паплечнікаў вялікага князя. Паступова феадалы дамагліся ўсё большых прывілеяў і абмяжоўвалі ўладу вялікага князя. Рада ператваралася ў прадстаўнічы орган — паны-раду.