Тыя змены ў Беларусі, што адбываліся пад уздзеяннем народніцкага руху развіцця новай беларускай літаратуры, а пазней дзякуючы рэвалюцыйным падзеям 1905-1907 гг., ажыўленню беларускай прэсы, у значнай ступені садзейнічалі фармаванню беларускай інтэлігенцыі, развіццю нацыянальнай самасвядомасці народа, узнікненню тых фактараў, якія на пачатку XX ст. галоўным чынам і абумовілі даволі інтэнсіўны працэс беларускага нацыянальнага адраджэння. Дзякуючы гэтаму руху і спалучэнню шэрагу гістарычных акалічнасцей - такіх, як Першая сусветная вайна, палітыка немцаў у дачыненні да народаў ускраін, якраз і праявілася актыўная цікавасць да Беларусі з боку маладой нямецкай славістыкі.