— Па-першае, гэта дапамагае дакладнай дыягностыцы і выбару аптымальнай тэрапіі ў залежнасці ад тыпу вострага лейкозу, — пералічвае магчымасці метаду загадчык лабараторыі генетычных біятэхналогій Анатоль Кустановіч. — Па-другое, з’яўляецца магчымасць выкарыстоўваць рэчывы, якія дзейнічаюць прыцэльна, улічваюць выяўленыя генетычныя змены, так званыя таргетныя, накіраваныя “на мішэнь” лякарствы. Па-трэцяе, такая дыягностыка важная для ацэнкі эфектыўнасці лячэння, адсочвання пухлінных клетак, якія засталіся. Паколькі мы ведаем, што генетычныя змены — характарыстыка пухліннай клеткі, для нас гэта з’яўляецца маркерам захворвання. Калі пры наступных аналізах змененых клетак няма, значыць, усё нармальна, пацыент знаходзіцца ў рэмісіі. А вось іх наяўнасць дапаможа вызначыць і, магчыма, прадухіліць вяртанне захворвання.