На шчасце, паколькі ён меў вышэйшую адукацыю, служыць яму было, у адрозненне ад іншых, не два гады, а паўтара. Бо яшчэ паўгода ў той “мясарубцы” ён бы не вытрымаў: ці псіхіка здала б, ці не выжыў бы... Так, адслужыўшы, ён вярнуўся ў Гомель. Сам горад застаўся ранейшым, але жыццё ў краіне памянялася кардынальна. Перабудова набрала ход, асабліва ў газетах. Першы тыдзень ён абклаўся старымі выданнямі і не мог начытацца – насыціцца праўдай… Праўдай пра мінулае, пра ГУЛАГ і сталінізм, пра вайну і партыйных бонзаў, але не пра Афган…