Горадня ў тыя часы ўжо дзялілася на нейкія нефармальныя раёны, якія бессэнсоўна змагаліся паміж сабой. Калі зьявіліся гіпі, то яны перасталі ўпісвацца ў гэтую сыстэму. Хлопцы былі з розных раёнаў і хацелі мець зносіны паміж сабой, а не варагаваць. І гэта кагосьці раздражняла, а кагосьці прыцягвала. Напрыклад, у хуліганаў выклікала павагу тое, што да нас вельмі варожа ставілася міліцыя. Плюс дзецюкі з вуліцы сталі цікавіцца новай музыкай, якую мы слухалі. І зьявіліся адпетыя хуліганы з наколкамі на руках, якія сталі адрошчваць доўгія валасы! Быў такі хуліган і п’яніца Цыпа, які зь любові да рок-музыкі адгадаваў вельмі даўгія валасы і стаў сябраваць з гіпі. Аднойчы яго злавілі дружыннікі і выстрыглі яму валасы клоччамі. Часьцей за ўсё яны бралі і выстрыгалі наперадзе вялікі жмут пад корань і даводзілася потым галіцца нагала. Цыпе таксама прыйшлося ісьці ў цырульню. І вось ён выходзіць адтуль, здымае кепку і становіцца ў позу Леніна насупраць аблвыканкаму. Ня толькі мы, а ўся вуліца ахнула і пакацілася са сьмеху! Як аказалася, калі ў цырульні майстар спытала Цыпу як яго стрыгчы, ён паказаў на фотаздымак правадыра сусьветнага пралетарыяту. Потым камсамольцы яшчэ доўга вылоўлівалі Цыпу за тое, што ён так пастрыгся!