— Хочацца, каб энтузіязм не быў голым, каб яго падтрымлівалі. Прынамсі, у матэрыяльным плане. Я быў бы прыхільнікам здзельна-прэміяльнай сістэмы, бо так і пачынаў: у гасразліковай мастацкай майстэрні ў часы перабудовы. У мяне пенсія была б яшчэ меншая, каб не гэты перыяд. Прыемна працаваць, у тым ліку таму, што ведаў, за што. І ў выхадныя даводзілася, і па начах, бо быў стымул. Дый творчае аблічча губляць не хочацца. Зараз галоўнае — проста застацца на ўзроўні. Гадоў дзесяць таму тагачасны губернатар Магілёўшчыны ў мяне спытаў, ці не думаў я змяніць прафесію. А я яму сказаў: на пераправе коней не мяняюць. Дый разумею: не з маім характарам у нешта іншае лезці. Я занадта добры…