Цмок, Дамавік, Лесавік, Русалка, Вох, Цьвіркун, Берагун. Усе яны сабраліся разам, як толькі што выйшлі з той бабулінай хаткі, у якой ён колісь рос, дужэў і пазнаваў сьвет. Хто вылез са шчылінаў яе бёрнаў, як пашчыпаных асколкамі снарадаў, з-пад падлогі, якой, дарэчы, у яго час амаль не было. Дошак хапіла толькі каля стала да бажніцы, а ў сенцы ўжо ступалі па зямлі. З той зямлі нехта таксама ажыў і цяпер паўстаў. Нехта выйшаў з агню і вады, спусьціўся з печы, лежачы на якой ён на бабіных вячорках і попрадках уведаў, што яны ёсьць.