І гэтыя білі, патрабавалі гарэлкі, пагражалі рэпрэсіяй за "аскарбленне фюрэра", зноў білі ботамі. А потым прывялі на падворак да прывязаных ля тыну коней і загадалі сесці на фурманку. Пятрок адмовіўся: гняўлівая хваля крыўды і роспачы дала яму сілы, і ён рашыў не здавацца. Адсюль ён нікуды не пойдзе, калі забіваць, дык хай забіваюць тут. Знайшлі лейцы, ягоныя лейцы, якія ён некалі прыхаваў ад калектывізацыі. "Звяжуць? Павесяць? Хай! Абы не ісці нікуды. Хай смерць, але дома", - горка думаў Пятрок, зусім ужо гатовы да смерці.