Асноўныя рысы набажэнства да Божай Міласэрнасці”, замест цэлага – у кніжцы пад назваю “Набажэнства да Божай Міласэрнасці” (выдавецтва “Misericordia”, Кракаў, 1999, выд. II – 2008). У святле гэтага разважання істотаю набажэнства да Божай Міласэрнасці ёсць аснова даверу Пану Богу (ці біблійная аснова даверу), а таксама аснова міласэрнасці да бліжніх. Менавіта на гэтым фундаменце будуюцца формы культу: абраз Езуса Міласэрнага, Свята Міласэрнасці, Каронка да Божай Міласэрнасці, Гадзіна Міласэрнасці і пашырэнне пашаны Міласэрнасці. З тымі постацямі набажэнства да Божай Міласэрнасці звязаныя абяцанні Пана Езуса, якія пераказаў усім (не толькі сястры Фаўстыне, як гэта мае месца пры акце О, Кроў і Вада… ці Навэнна да Божай Міласэрнасці). Калі не хопіць фундаменту, ці выхавання жыцця ў хрысціянскім духу даверу Богу і міласэрнасці да бліжніх, то ніякая з формаў культу не бу-дзе аўтэнтычным актам набажэнства і не прынясе чаканых поспехаў. “Затым, – піша кс. Ружыцкі, – калі хто-небудзь, напрыклад, прамаўляе Каронку да Божай Міласэрнасці, а не мае раўнацэннага даверу, то не атрымае ўзамен нічога з таго, што Езус спалучыў з даверлівым прамаўленнем Каронкі”.