Кажуць, што пераможцаў не судзяць. Легендарны Лінькоў-Баця — пераможца. За свае дзеянні ён заслугоўвае не суда, а шматлікіх узнагарод. Аднак у апісанні некаторых падзей, у прыватнасці падрыву моста ў Гадзіўлі, ён дапусціў, мякка кажучы, недакладнасці, а кажучы прама – выдумку. Гэтага рабіць было нельга, паколькі кніга дакументальная, а не мастацкі твор. Так, успаміны ён пісаў праз два дзесяткі гадоў пасля іх здзяйснення. Забыўся на дробязі.