Непрымальны ў літаратуры падзел на “маладзейшых” і “старэйшых” зрабіўся арганічным у мініанталогіі ізраільскай літаратуры, перакладзенай з іўрыту. Вайль, Керэт, Кастэль-Блюм, Эпштэйн, Амір папярэднічаюць у кнізе старэйшым Шалеву, Озу, Егошуа, Кішону, Кацыру – нібыта нагадваючы пра ўсялякую адноснасьць мастацтва да рэчаіснасьці, а таксама і тое, што ў арыгінале гэтае выданьне чыталася б з канца наперад...