Васіль Дзянісавіч Дубовік усю вайну, аж да студзеня 1944 года, вёў дзённік, аб якім ніхто не ведаў, і толькі ў 1953 годзе яго родныя выпадкова знайшлі ў шафе два агульныя сшыткі. Запісы на адным з іх былі зроблены на 24 старонках. Сшытак за № 2 пачынаецца з ліпеня 1942 года і заканчваецца студзенем 1944 года – гэта ўжо працяг першага сшытка. Сшытак-дзённік за № 1 быў перададзены родным Васіля і дзе ён зараз – невядома. Вось некаторыя запісы з дзённіка-сшытка № 2. У гэтым дзённіку ёсць запіс, які сведчыць аб сяброўстве вясковых хлопцаў і нямецкага салдата, які нават пакінуў свой адрас.