– Ура! – ізноў закрычаў Казік. Ён акуратна склаў усе знойдзеныя прычындалы на віднае месца і стаў надрайваць да бляску гузікі на сурдуце. “Трэба выглядаць акуратным і ахайным, а то яшчэ не прымуць на працу” – лагічна меркаваў Казік. Пасля ўсіх гэтых цяжкіх спраў дахавік склаў свой сурдут і зноў заваліўся спаць. Ён быў такі стомлены, што праспаў ажно да раніцы, як сапраўдны пажарнік.