– Розныя людзі прыходзяць на прыём і трэба да кожнага знайсці свой падыход, паставіць правільны дыягназ, назначыць лячэнне, – гаворыць Павел Канстанцінавіч. – Работа ўрача патрабуе ўважлівасці, пэўных ведаў, адказнасці, у ёй не павінна быць урачэбных памылак. Трэба любіць кожнага чалавека. Калі ўжо выбраў шлях у медыцыну, павінен ведаць з самага пачатку, што прыйдзецца сутыкацца з болем і звязанымі з ім адмоўнымі эмоцыямі. Сапраўдны ўрач павінен усё гэта прыняць душой, нават палюбіць, каб стаць здольным дапамагчы кожнаму пацыенту. Акрамя гэтага, неабходны настойлівасць, уменне мабілізаваць сябе, здольнасць адшукаць унутраны матыў для самааддачы. І безумоўна, магчыма нават больш, чым у іншых прафесіях, патрэбна пастаяннае імкненне да ведаў, да пастаяннага павышэння прафесіянальнага ўзроўню. Для гэтага трэба больш чытаць новай літаратуры, бо з кожным годам усё больш з’яўляецца новых прэпаратаў і рэкамендацый лячэння. Сапраўдную ж асалоду ад сваёй дзейнасці атрымліваеш, калі пацыент сустракае цябе са словамі вялікай удзячнасці. Вось гэта, бадай што, самая вялікая ўзнагарода за тую справу, якую кожны дзень выконваюць людзі ў белых халатах.