Вядома, што да гэтага часу, калі пасля рэвалюцыі ў Расіі сталі вешаць людзей ва ўсіх гарадах, расстрэльваць ці вешаць сялян за бунты, – катамі былі адзінкі ці дзясяткі. Які ні быў жорсткі апарат царскі, расійскі, ён не быў падрыхтаваны да такой працы, справы; у ім не хапала катаў, не хапала людзей вось гэтай працы. І сталі заманьваць, павышаючы стаўку; мпачатку плацілі па сто рублёў, здаецца; і трэба было гэтых катаў вазіць з Масквы кудысьці ў Кіеў, з Кіева – у Адэсу… І раптам з’вілася аб’ява ў адной газеце, нехта там заяўляе, што ён моа за 75 рублёў асігнацыямі гэтую работу рабіць… Талстой прачытаў, і яго страшна спалохала гэта: як падае чалавечая істота!