Але раз я валодаю нейкімі ведамі ў цяжкай атлетыцы, значыць іх трэба перадаць наступнаму пакаленню. Гэта вельмі важна. Шчыра: толькі гэты абавязак і кіруе мной. Я самы сумленны чалавек у краіне, так што можаце верыць мне. Я – патрыёт. Я той чалавек, які можа зрабіць гэты свет лепшым. Праца дзіцячым трэнерам – гэта крыж, які я панясу. Я дастаткова веруючы чалавек, таму адчуваю, што павінен быць карысны менавіта на гэтай пасадзе. Мае бацькі зачалі мяне на Урале, а нарадзіўся я ў Беларусі. Гэта лёс. Значыць, я павінен жыць тут і дапамагаць гэтай краіне. Я шчыра веру ў сваё прызначэнне. Я хачу, каб ні адзін чалавек не паўтарыў мой лёс і не дапусціў маіх памылак. Мне будзе балюча на сэрцы, калі ў старасці ўбачу, як паспяховы спартовец паўтарае мае хібы.