Акрамя таго, у мастацкую тканіну рамана ўключана шэсць лірычных адступленняў, якія ўводзяць у раман вобраз аўтара, які мае магчымасць выказаць сваю думку па розных праблемах сучаснага яму жыцця. Аўтарскай задуме падпарадкавана і кампазіцыйная сувязь паміж персанажамі рамана, адны з якіх намаляваны буйным планам (Сцяпан, Альжбета), другія ж — агульным планам з акцэнтаваннем найбольш значнага ў характары (Антось Вячорка, дзядзька Лёкса, Тамаш, сястра Лёдзя, яе муж Вінька Шкут і іншыя).