Яшчэ большае здзіўленне і неразуменне выклікае, калі часам на вуліцы ці недзе ў краме становішся сведкай “выхаваўчага працэсу” ўласнага малога дзіцяці. Загады тыпу “супакойся”, “не патрабуй”, “не капрызнічай” будуюцца ў грубай форме, з прымяненнем тых жа моцных слоўцаў. Відаць, бацьку ці маці неналежныя паводзіны свайго сына ці дачкі настолькі раздражняюць, што іншых выразаў яны ўжо і не знаходзяць. Не саромеюцца нават тых, хто акружае. Галоўнае – эфект. Абы падзейнічала, паўплывала.