Але размова пра абранасць колераў – не тэма для дыялога з Бархатковым. Яе ён, ведаю, не падтрымае. Пачне і скончыць адною думкаю: пісаць трэба ўсімі колерамі, якія ў прыродзе на яе палітры, і яму яны ўсе дарагія, ён іх усе шукае ды збірае ў сваіх пейзажах, бо як яны ўсе разам, у згодзе паміж сабою, тады і музыка лірычнага пейзажа. Гучыць сімфонія.