Под заказ. Поставка 16 декабря У параўнанні з іншымі зборнікамі Віктара Жыбуля ("Прыкры крык", "Дыяфрагма"), гэтая кніга вылучаецца большай філасафічнасцю і змрачнаватай, хоць месцамі і іранічнай, танальнасцю, са зваротам да вострых праблемаў свету рэальнага і свету іррэальнага. У сваім зборніку паэт вымалёўвае своеасаблівую "галерэю грабляў", на якія можна наступіць у пошуках адказаў на спрадвечныя пытанні. Напэўна, схільнасць аўтара да парадоксаў паўплывала і на выбар назвы зборніка: стапеліі - паўднёваафрыканскія кветкі, вельмі эстэтычныя з выгляду, але са спецыфічным малапрыемным пахам, які нагадвае гнілое мяса."Вершатворчасць Віктара Жыбуля - прыкметная з'ява ў сучаснай беларускай паэзіі".Алесь Разанаў