Высякаючы сімвалічныя прыкметы навакольнага асяроддзя на падручных матэрыялаў, чалавек ствараў схематычныя чарцяжы мясцовасці. Іх лічаць найстаражытнымі геаграфічнымі картамі, праўда, вельмі прымітыўнымі. Узніклі яны яшчэ задоўга да з'яўлення пісьменства. Каб адрозніваць новыя рэкі, азёры, горы, лясы ад ужо вядомых, людзі наракалі іх назвамі. Назвы перадаваліся вусна з пакалення ў пакаленне. Так у людзей вырабляўся геаграфічны вопыт.