Беларусь цяжка любіць па-піянерску, апантана ды татальна. Не трэба хлусіць ні іншым, ні сабе: яна не самая прыгожая ды свабодная. З праблемнай якасцю жыцця. З паслядоўна знішчанай ушчэнт культурнай спадчынай. З адвечнымі мядовымі кірмашамі ды распродажамі футраў у Палацы мастацтваў. З таннай гарэлкай замест прыватызацыі. Яна па садавіну ездзіць на Камароўку, але сніць расійскія серыялы. Надзявае ружовае з зялёным. П’е ў метро півас з пластыкавых ботлаў. Робіць мысляроў падпольнымі. Хлусіць з тэлевізара. Забараняе нязручных. Маўчыць у адказ. І ёй збольшага ўсе адно, што з табой адбываецца.