Больш за тры гады назад пры тэрытарыяльным цэнтры сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва Маскоўскага раёна горада Мінска, у мікрараёне Малінаўка, намаганнямі нашага земляка Міколы Котава і яго аднадумцаў быў створаны і працуе народны тэатр фальклору “Матуліна хата”. Цяпер ён вядомы не толькі ў сталіцы, але і ў далёкай глыбінцы. А з чаго ўсё пачыналася? Пераехаўшы жыць у беларускую сталіцу, вялікі энтузіяст культуры Мікола Котаў, былы кіраўнік далёка вядомага ансамбля танца “Прыпяць”, адразу заўважыў, што на лавачках ля шматпавярховак, дзе жывуць перасяленцы з чарнобыльскай зоны, збіраюцца, як калісьці ў вёсцы, старыя людзі. Не могуць яны ніяк прызвычаіцца да новага, гарадскога ладу жыцця, да яго нязвыклага рытму, гулу-грукату. Маючы шмат вольнага часу, не знаюць, за што рукі зачапіць, чым заняцца. Безумоўна, заслужаны адпачынак, кватэра з усімі выгодамі — гэта цудоўна. Толькі… Учарашнія вяскоўцы, у якіх часта хоча смяяцца і плакаць душа, надта сумуюць без любых сэрцу краявідаў, без роднага ганку, калодзежа і агарода. Таму і выбіраюцца са сваіх утульных кватэр “на сяло” — на лавачку ля пад’езда, каб паразмаўляць з землякамі, успомніць аб мілым, дарагім, страчаным незваротна з-за нечаканай страшнай навалы. І чуе Мікалай Конанавіч, што часам заво-дзяць знаёмую змалку песню сваёй старонкі.