— Узнікла праз збег абставінаў. Я хадзіў у літаратурны гурток у нас у Маладзечне, і нас фонд Агінскага папрасіў што-небудзь напісаць пра земляка: паэму ці які пафасны аповед. Мне такі фармат быў нецікавы, і я падумаў, што калі і напішу пра Агінскага, то гэта будзе нешта фантастычнае. У мяне ён не будзе музіцыраваць, а будзе біцца з зомбі, напрыклад. Затым я зацікавіўся гісторыяй нашага горада і даведаўся, што ў Агінскіх тут былі ўладанні. Таксама ўзгадаў, што каля мястэчка зімой 1812 года адбылася адна з апошніх бітваў напалеонаўскіх войск і што тады шмат засталося непахаваных салдат. І тут усё склалася ў адзіную карціну — забітыя салдаты паўсталі як зомбі, а Агінскі, які апынуўся ў радавым замку, вымушаны з імі змагацца.