Я так і не зразумеў захаплення Дэдпулам, яго вадаспадам пошлых жартаў і разбурэннем чацвёртай сцяны (нагадаю, такія штукі Бастэр Кітан рабіў яшчэ ў часы нямога кіно), затое калі ён выйшаў на абцасах, каб падтрымаць танцамі вялікую, але падзабытую поп-дыву падчас выступу ў пустой залі, то за чатыры хвіліны апраўдаў сваё існаванне. Хаця, канечне, галоўная зорка тут сама Селін, пра што яна і нагадвае Дэдпулу ў фінале.