Я больш нічога не пытаўся. Мне ўспомнілася, як некалі мы з братам лазілі па балоце, абдзіралі лазу, каб купіць сшыткі і падручнікі, і як сіратліва і гола выглядалі тыя абадраныя лазіны. I вось яблыні. Добра, што яна не абчасала іх укругаля, а толькі з бакоў, пакінуўшы палосы жывой кары.