У 1941 годзе савецкая ўлада арыштавала Казіміра Сьвёнтка – маладога сьвятара з Пружанаў, які толькі два гады як скончыў Пінскую семінарыю, бо ўбачыла ў ім “ворага народу”. Два месяцы ён правёў у камеры сьмяротнікаў у брыгідзкай турме НКВД у Берасьцейскай крэпасьці, у штодзённым чаканьні сьмерці. На шматгадзінных начных допытах, як пазьней успамінаў кардынал, нават з прыстаўленым да скроні пісталетам, ён усё ж не губляў веры і надзеі... І прысуд яму так і не пасьпелі выканаць.