Дарогі гравійныя, пыл падымаецца страшны. Калі насустрач едзе аўтамабіль, што здараецца рэдка, трэба хутка зачыняць вокны, каб не трапілі клубы пылу. Мясцовыя жыхары ганяюць тут на звыклай хуткасці, таму турыстаў бачна здалёк – яны баяцца за падвеску і рухаюцца ледзь-ледзь. Зямля на полі, дзе расце жыта, проста смаляная, а побач прарытыя каналы для вады. Ужо сядае сонца, і рапсавыя палі на гэтым фоне выглядаюць проста касмічна. Пакуль у Мінску толькі з’яўляліся дзьмухаўцы, тут яны ўжо пакрыліся белым пухам, а мясцовыя жыхары сабіралі першы ўраджай сваіх агуркоў. Велізарныя цяпліцы – гэта таксама асаблівасць гэтага рэгіёну. Увесь агарод, а тут яны сапраўды вялікія, зацягнуты белай плёнкай. Такое можна ўбачыць тут ды яшчэ на Століншчыне.