Ісідар у той час быў ужо стары і на кіеўскі мітрапалічы пасад не вярнуўся. Папа пакінуў яму тытул мітрапаліта маскоўскага з намінальнай уладай над япархіямі Маскоўскай Русі. А для фактычнага кіраваньня праваслаўнай Царквой ВКЛ у 1458 г. царгарадзкі патрыярх-уніят Рыгор III Мамма, які быў выгнаны грэкамі з Царгарада за прыняцьце Фларэнцкай уніі і знайшоў прытулак у Рыме, са згоды папы Каліста III высьвяціў зьверхнікам Рускай Царквы вучня, паплечніка і пераемніка Ісідара, удзельніка Фларэнцкага сабора Рыгора II Балгарына (? – 1474 г.). Яму, ураджэнцу Балгарыі, былі падпарадкаваныя 6 япархіяў у ВКЛ і 3 – у Кароне. 11 верасьня 1458 г. на гэтай пасадзе Рыгора II Балгарына зацьвердзіў сваёй граматай папа Пій II.