Наверсе па пятніцах зазвычай было болей народу, чым унізе — у склепе, дзе месціўся бар. Людзі стаялі купкамі, сядзелі на ходні­ках альбо на выцертых джынсамі металічных парэнчах, кідаючыся ў абдымкі новым ценям, якія вы­паўзалі са змроку на агменьчык кнайпы. Там-сям ужо ляжалі ас­кепкі цёмнага шкла ад піўных бутэлек, а метраў за сто пяцьдзясят ціхутка цякла Гараднічанка — яе не было чуваць, бо на вуліцу вы­носіліся калонкі: Anakondas, Brutto, Linkin Park — грала ўсё на купу.