Выступ Cad Goddeu стаў своеасаблівай акустычнай паўзай перад далейшым цалкам металічным вечарам, публіка амаль зьнікла, засталіся нешматлікія купкі людзей, седзячых на траве. Такі прыём відавочна быў не даспадобы музыкам: “Ну, может, наконец-то станцуете?” – расейская мова франтмэна ўносіла адчувальны кантраст ва ўспрыманьне аўтэнтычнага гурта зь Берасьця. Ну прывыклі мы, што дуда і рэканструктарскія строі = фальклор і беларушчына, што зробіш. Наконт дуды, дарэчы. Узровень валоданьня ёю слабы, і гэтая акалічнасьць моцна псуе канчатковы прадукт. Так, тут, як і ўва ўсіх музычных жанрах, працуюць свае законы. Дрэнна граеш, дрэнна сьпяваеш – значыць, сама па сабе наяўнасьць народных інструментаў і старажытны выгляд ня зробяць цябе сходу “Старым Ольсам”…