На покуці ў беларускай хатцы — засланы абрусам стол. Маленькія экскурсаводы расказваюць, што ён лічыўся амаль свяшчэнным, бо думалі, што праз стол у чырвоным куце наладжваецца сувязь з Богам, з небам. Святасць вызначалася яшчэ і тым, што на яго клалі і ставілі самае дарагое — хлеб, свянцоныя свечкі, святую ваду. “На стол нельга было класці шапку, грэбень, ключы ці сумку, не трымалі на стале нож, — заўважаюць экскурсаводы. — На стол не пускалі кошку”.