Падзеі ваенных гадоў нікога не пакідаюць абыякавымі. Цяжка ўспамінаць пра гэта і праз семдзесят гадоў. Аднойчы сярод ночы ўсіх жыхароў нямецкія салдаты сталі зганяць у цэнтр вёскі. А ішоў ужо 1944 год. Нас, як статак авечак, сабралі, пагрузілі ў кузавы грузавікоў і павезлі. Мы апынуліся за калючым дротам за вёскай Смятанічы. Хадзілі чуткі, быццам бы ўжо стаялі эшалоны, гатовыя адвозіць і дзяцей, і падлеткаў, і старых у Нямеччыну. Там мы пражылі ў бліндажах за калючым дротам цэлы месяц. Елі тое, што паспелі ўзяць з сабой перад пагрузкай. Але мы ўдзячныя лёсу, што патрапілі ў гэта зняволенне так позна.