Дарэчы, за сюжэтамі і хадзіць далёка не трэба. Возьмем хаця б наш Мінск. Асабіста я магу сведчыць, што не толькі для беларусаў, але і для замежнікаў ён з’яўляецца эталонам горада. Шырокія праспекты, утульныя вулкі ў гістарычным цэнтры, велічнае Высокае места, хай-тэк праспекта Пераможцаў, паркі, скверы, украпіны жывой прыроды. І толькі сапраўдны мінчук ведае, што горад — гэта яшчэ і прамысловыя зоны з праблемнай экалогіяй, і дэпрэсіўная забудова ў спальных раёнах, і далёкая ад дасканаласці камунальная служба, і, урэшце, — бамжы, якія звыкла атабарваюцца на сметніках, але калі-нікалі выпаўзаюць за межы сваёй “кананічнай тэрыторыі”, палохаючы законапаслухмяных грамадзянаў і прымушаючы нервавацца міліцыю. Прычым, Мінск у гэтым сэнсе нічым не вылучаецца з шэрагу іншых мегаполісаў Еўропы і свету.