Андрэй Кабякоў, мабыць, з самага пачатку быў асуджаны на цяжкую місію пачаць размову пра гэта з расійскім прэзідэнтам. Ён сустрэў Уладзіміра Пуціна ў аэрапорце. І той падвёз спадара Кабякова на сваёй машыне да Палаца Незалежнасці, дзе іх чакаў беларускі прэзідэнт. Прычым я бачыў, як Андрэй Кабякоў выходзіў з машыны Уладзіміра Пуціна. З яе выйшаў, не адразу, выматаны жыццём і вельмі стомлены ад яго чалавек. Хапіла, мабыць, паўгадзіны, каб асноўныя сілы пакінулі яго. Ён яшчэ некаторы час стаяў каля машыны ў кашулі, трымаючы ў руках пінжак, і як быццам вырашаў, што яму рабіць далей. Як жыць.