Глядзіш на ўсё гэта і думаеш: а чаму на чэргі і дэфіцыт забыліся жыхары нашых суседак Літвы, Латвіі, Польшчы? Чаму для літоўцаў, палякаў і латышоў кавалак мясной выразкі ці ласось альбо марскі акунь не з’яўляюцца “прадметамі раскошы - далікатэсамі? Чаму там не могуць зразумець такую “унікальную з’яву, калі беларуская дзяржава мусіць падкідваць сваім грамадзянам грошы на пару-тройку мяхоў бульбы?