– А ну марш у хату, – загадала мама Настачкі. – Цябе тут не хапала! – Мам, ну што ты плачаш? Ну шкада, але што ж зробіш. Давай ідзі таксама ў хату, мы з Віцем іх абскубем. На вясну табе куранят купім. Ну, ты ж сама казала, што з імі цяжка.