Такім чынам, “фарміраванне ліра-эпічнай традыцыі ў беларускай літаратуры” – не “паступальны і цэласны працэс”, як піша Жана Вацлаваўна, а рух як мінімум па спіралі, рух дыскрэтны, перарывісты: з адмаўленнем ад працягу замаруджаных асіміляцыйнымі ўплывамі ўласных традыцый на карысць новых стартаў з больш актуальных ідэйна-эстэтычных пазіцый, што найяскрава і аргументавана сцверджана акадэмікам В.А.Каваленкам.