— Хутчэй, я сябе больш адчуваю “грамадзянінам свету”. Часам у мяне ўзнікаюць нейкія “флэшбэкі” дзяцінства: прыгадваецца вёска, розныя водары… Іншы раз яно мне падаецца вельмі нечаканым. У той жа час я паглядаю на Беларусь як жыхар Ізраіля.