Ананія, пасланец Госпада да Паўла, прыйшоў да яго зранку, каб ускласьці на яго руку і па воле Божай вярнуць яму зрок. Гасподзь сказаў Ананіі: “ідзі, бо ён ёсьць Мой выбраны посуд, каб абвяшчаць імя Маё перад народамі і царамі і сынамі Ізраілевымі; і Я пакажу яму, колькі ён мусіць адпакутаваць за імя Маё” Ананія абвясьціў Паўлу волю Божую: “Бог бацькоў нашых наперад выбраў цябе, каб ты ўведаў волю Ягоную, убачыў Праведніка і пачуў голас з вуснаў Ягоных, бо ты будзеш Яму за сьведку перад усімі людзьмі ў тым, што ты бачыў і чуў; дык вось, чаго ж ты марудзіш? Устань, ахрысьціся і змый грахі твае, заклікаўшы імя Госпада Ісуса” Ананія ахрысьціў Паўла. І Павал, маючы характар гняўлівы і неспакойны, адчуў мір у сэрцы сваім. Ён па новаму адчуваў словы Давіда: “Добра зрабіў Ты рабу Твайму, Госпадзе, паводле слова Твайго. Добраму разуменьню і веданьню навучы мяне, бо запаведзям Тваім я веру. Пакуль я цярпеў, я блукаў; а сёньня слова Твайго трымаюся” Паўла перапаўняла любоў да людзей і ён памятаў, што ён пасланы Госпадам сваім Ісусам Хрыстом да ўсіх людзей, каб несьці да іх любоў, ісьціну, міласэрнасьць і пакору Ісуса Хрыста.