Калі б хтосьці паспрабаваў стварыць вобраз хрысціянства, вобраз Касцёла ці Царквы, абапіраючыся толькі на тое, што паказваюць на сярэднестатыстычным канале тэлебачання, то аказалася б, што хрысціяне рэгулярна нешта святкуюць. Гэта быў бы вобраз людзей, якія час ад часу садзяцца за святочны стол, узаемна віншуюць сябе з нечым, а потым некаторыя з іх ідуць у касцёл ці царкву. Калі б такі вобраз адпавядаў рэчаіснасці, то такое хрысціянства не магло б натхняць тысячы мастакоў, пісьменнікаў, музыкантаў і іншых людзей мастацтва да стварэння таго мноства шэдэўраў культуры, якія прасякнуты хрысціянскім духам. Калі сустрэча з Хрыстом — гэта толькі яшчэ адна нагода для святкавання, то ў такім хрысціянстве няма глыбіні.