— Вынік нашай дзейнасці заключаецца не ў працэнтах і не ў лічбах, — гаворыць Андрэй Уладзіміравіч. — Калі мы дапамаглі хаця б аднаму чалавеку, ужо нямала зрабілі. Так, летась закончыў дзевяць класаў хлопец, з якім нам з калегамі давялося шмат папрацаваць. Зараз ён вучыцца ў Мінску, наколькі я ведаю, ніякіх пытанняў да яго няма. Цікава, што любімым днём у гімназіі ў яго была субота. Калі на ўрокі яго часам даводзілася вадзіць за руку, то ў суботу ён заўсёды быў тут, у тым ліку і ў аб’яднанні па інтарэсах.