Аднекуль з-пад кронаў аксамітна-зялёных бярозак, што непадалёк ад поля, плаўна размахваючы крыламі, вылецеў бусел. Затым другі… Трэці… Як сапраўдныя гаспадары, велічныя птушкі пайшлі ўслед за касілкай. Парыў ветру ап’яніў водарам свежаскошанай травы, і на сэрцы стала светла і чыста. Да болю знаёмыя, мілыя краявіды!