— А нашто? Вертыкалі ён не пагражае. Акрамя таго, пачынаецца гульня, звязаная з выбарамі прэзідэнта ў 2015 годзе. Дзякуючы Майдану прэзідэнцкая адміністрацыя інструменталізавала апазіцыю. За кошт правакацый, накшталт імітацый штурму Майдану (штурмам назваць гэта нельга, з улікам таго, што напярэдадні нават не выключылі святло і мабільную сувязь), улада падтрымлівае ваяўнічы тонус сярод шараговых апазіцыянераў. У выніку апазіцыя цалкам завязла ў гэтым праекце і вымушана ўкладаць у Еўрамайдан усе свае фінансавыя рэсурсы. У адваротным выпадку гэта будзе разглядацца як маральная здрада. Да актыўнай фазы прэзідэнцкай кампаніі яшчэ год, і за гэты час спонсары могуць проста знікнуць. У такім разе, апазіцыянерам прыйдзецца ісці да таго ж Фірташа і пагаджацца на яго ўмовы.