— Кансерваторыя, паводле сваёй сутнасці, ужо і ёсць тая ўнікальная навучальная ўстанова, што не мае аналагаў і якую немагчыма паўтарыць ні ў якой іншай сістэме і сферы адукацыйнай дзейнасці. У кансерваторый усяго свету асаблівы гістарычны лёс. І як бы яны ні называліся — проста кансерваторыя, акадэмія ці музычны ўніверсітэт, бо распаўсюджаны розныя назвы, такія ўстановы выконваюць важную і ўнікальную, непаўторную найперш па самім сваім сэнсе місію — выхаванне прафесійных музыкантаў. Такое навучанне не можа быць масавым, яго немагчыма прыстасаваць абсалютна для ўсіх. Не таму, што мы нейкая “закрытая” ўстанова, а таму, што прафесійнае мастацтва ўтрымлівае ў сабе наступную зместавую вертыкаль. Дзіця найперш павінна быць адораным. Яго мусяць заўважыць, у поўным сэнсе слова — знайсці, каб той хлопчык ці дзяўчынка прыйшлі навучацца ў школу мастацтваў. Наступная прыступка — у такога дзіцяці не павінна знікнуць жаданне навучацца музыцы і далей, у сярэдняй спецыяльнай установе. І толькі тады, магчыма, на яго шляху можа ўзнікнуць вышэйшая адукацыя ў гэтай сферы.