Пачатак ХХ стагоддзя, шчодрага на падзеі, прайшоў і праз лёсы жыхароў Прошчыц. Рэха першай рэвалюцыі 1905 года, імперыялістычная вайна 1914-1918 гадоў, Лютаўская рэвалюцыя, Кастрычнік, абвяшчэнне 25 сакавіка 1918 года БНР у Мінску, 1 студзеня 1919 года абвяшчэнне БССР у Смаленску, белапольская інтэрвенцыя. І, нарэшце, падзеі на Случчыне ў лістападзе-снежні 1920 года, якія ў адной літаратуры лічацца мяцяжом, а ў другой – Слуцкім паўстаннем. Сведкамі ці непасрэднымі ўдзельнікамі ўсяго гэтага былі і жыхары вёскі Прошчыцы. Ціхан Салавей прымаў удзел у штурме Зімняга, Рыгор Шуманскі змагаўся супраць атрадаў Калчака ў Сібіры, не раз сустракаўся з В. І. Чапаевым. З успамінаў сына Рыгора Шуманскага, Аляксея Рыгоравіча, вядома, што бацька 1898 года нараджэння, меў сям’ю—жонку і трое дзяцей, доўгі час працаваў у калгасе “Чырвоны ўдарнік”. Быў удзельнікам у разгроме фашыстаў у час Вялікай Айчыннай вайны. Разам з войскамі Чырвонай Арміі дайшоў да Берліна. Пражыў 88 гадоў. Памёр у 1986 годзе. Пахаваны на могілках у вёсцы Прошчыцы. (Дадатак 20-фота 2).