Блажэнная Матрона была праваслаўным чалавекам у глыбокім, традыцыйным значэнні гэтага слова. Спачуванне да людзей, ідучае з поўнасці любячага сэрца, малітва, крыжавы знак, пэўнасць святым статутам Праваслаўнай Царквы - вось што было цэнтрам яе напружанага духоўнага жыцця. Прырода яе подзвігу сваімі каранямі сыходзіць у шматвяковыя традыцыі народнай набожнасці. Таму і дапамога, якую людзі атрымоўваюць, малітоўна звяртаючыся да правядніцы, прыносіць духоўны плён: людзі сцвярджаюцца ў праваслаўнай веры, уцаркаўляюцца знешне і ўнутрана, прылучаюцца да паўсядзённага малітоўнага жыцця.