Істотным фактарам развіцця рэгіёна стала пракладванне чыгуначных шляхоў і ўзвядзенне неабходных для іх абслугоўвання пабудоў. Гэта вяло да павелічэння міграцыі насельніцтва, умацоўвала гаспадарча-эканамічныя адносіны, пашырала гандаль. Так, у 1895 г. прыватнае 1-е (Свянцянскае) таварыства пад’язных шляхоў закончыла пракладку чыгункі Новасвянцяны – Беразвеча (зараз у межах Глыбоцкага раёна). У тым жа годзе пачаўся рух цягнікоў да Пастаў, а на працягу 1896–1897 гг. – да Варапаева, Глыбокага.