Ёсьць нябеспадстаўнае падазрэньне, што звычайныя слухачы, якія сутыкаюцца з навінкамі беларускай метал-сцэны выключна на аматарскім узроўні, верагодна, ня часта аналізуюць дужа глыбока працэсы і веяньні, пад якія з пэўнай перыядычнасьцю падпадае часткова наш “нібыта-андэграунд”. Нягледзячы на тое, што яго стылёвая афарбоўка паступова дэфармуецца, набывае крыху іншы характар, чырвонай ніткай праз творчасьць большасьці каманд нязьменна прасьлізвае нейкі агульны музычны трэнд. І самыя ўважлівыя, напэўна, усё ж вылучаюць для сябе асобныя падабенствы ў гучаньні некаторых топавых цяжкіх калектываў.