— Атрымалася, што сам паказ гэтых работ стаўся даследаваннем таго, як фільмы, сабраныя намі з розных крыніц — “Youtube”, медыяплатформы, асабістыя сайты аўтараў — могуць жыць у розных прасторах: як онлайн, так і офлайн, — падводзім вынікі пасля прагляду з куратаркай праграмы Ганнай Ражанцовай. — Мы не чакалі такога эфекту, але ўсё атрымалася. Рады імпульсіўнаму моманту, які выявіў, што аўтары часам самі абмяжоўваюць сваю аўдыторыю, а яна можа быць значна шырэйшай.