Прабегчыся мне з вуліцы Андрэева, дзе ў той далёкі час жыла наша сям’я, да малаказавода з пустым бітончыкам у руках было адно задавальненне, а вось назад ісці трэба было павольна і асцярожна, каб не расплюхаць “маслянку”, якую мама потым дадавала ў корм парсючкам.