Аб прафесійнай падрыхтоўцы майстроў і будаўнікоў Лідскага замка пытанне не стаіць. Сцены, якія прастаялі 685 гадоў, гавораць самі за сябе. Тым не менш, аднойчы было агучана падазрэнне: “Магчыма, што ў 14 ст. яшчэ не ўмелі разбіваць на мясцовасці дакладна, геаметрычна акрэслены план будучага замка”. Т.У. Габрусь таксама не ўтрымалася: замак “мусіў быць квадратным, але з-за вельмі значных памераў і недасканаласці будаўнічых прыладаў і прыёмаў, атрымаўся больш падобным да трапецыі” (2001, с. 93). У тыя часы, ды і ў наступныя стагоддзі таксама, калі не было зборных будаўнічых канструкцый, да прамых вуглоў і не імкнуліся - у Лідзе да сённяшняга дня стаяць будынкі, пабудаваныя ў пачатку 20 ст., з вугламі да 120 градусаў.