Гэтая гісторыя пачалася тады, калі сусветны фінан­савы крызіс, нібы жахлівае нечаканае цунамі, ударыў па ўсіх кантынентах. Лопаліся, як мыльныя бурбалкі, яшчэ ўчора магутныя вялікамоцныя фінансавыя імпе­рыі. Банкіры страляліся або рабілі сабе харакіры. Спыняліся заводы. Застывалі на будаўнічых пляцоўках вежавыя краны. Пакрываліся пылам бліскучыя шыкоўныя непрададзеныя аўтамабілі. Самалёты не ўзнімаліся ў неба, бо не было паліва. Дзесяткі тысячаў раззлаваных пасажыраў штурмавалі білетныя касы і кабіны дыспетчараў. Гнеўна ўзвіваліся кулакі. Рэзка звінела разбітае шкло. Ды пратэстоўцаў сустракала не паліцыя, а страшэнна стомленыя, але спакойныя позіркі аэравакзальнага службовага персаналу. Адказ быў адзіны: