Пасля смерці Усевалада Ольгавіча ў 1146 г. працягвалася барацьба паміж княжацкімі групоўкамі, у якой прымалі ўдзел Уладзімір і Ізяслаў Давыдавічы. Пад час гэтай барацьбы Уладзімір, які валодаў Чарнігавам, загінуў у 1151 г. З гэтага часу ў Чарнігаве княжыў Ізяслау Давыдавіч. Зрабіўшыся чарнігаўскім князем, ён стаў даволі ўплывовай фігурай у палітычнай гульні. Двойчы на кароткі час нават уладкоўваўся ў Кіеве - спярша пасля смерці Ізяслава Мсціславіча ў 1154, потым - пасля смерці Юрыя Даўгарукага ў 1157 г. Пры гэтым, адчуваючы ненадзейнасць свайго становішча ў Кіеве, ён імкнуўся захаваць за сабой і Чарнігаўскае княства. У 1157 г., праўда, саступіў Чарнігаў стрыечнаму брату Святаславу Ольгавічу, аднак большасць чарнігаўскіх валасцей пакінуў за сабой. У наступным годзе, калі супраць яго выступіла моцная кааліцыя варожых яму князёў, ён вымушаны быў аддаць Святаславу некаторыя воласці, у тым ліку і Чачэрскую з паўночнай часткай Веткаўшчыны. Гомельскую воласць ён усё ж пакінуў сабе. Менавіта туды ён першапачаткова з'ехаў, калі ворагі ўсё ж выціснулі яго з Кіева. У далейшым Ізяслаў працягваў змагацца за Кіеў, пакуль не загнінуў у гэтай барацьбе ў 1161 г.