Вецер бушаваў, і хутка пайшоў дождж. Буйныя кроплі падалі на Мінскае мора і востраў Кахання. І грымнуў нарэшце гром. Маланка намалявала вогненную дугу і увайшла ў асвятляльны слуп, пакінушы яскравы сноп. Раз’юшаныя вадзяныя хвалі біліся аб бераг, паграджаючы адарваць пантон-сцэну і занесці яе ў возера.