– Я не мог зразумець, хто прынёс яго, — працягнуў Ага, — як змаглі адамкнуць дзверы? І тут я зразумеў, што гэты медзяны паўмісак – з маёй хаты. Надпіс! Я пачаставаўся пловам – ён не быў падобны да трызнення. Страва была сапраўдная, а паўмісак не знік нібы сон – вось ён!