Жыў адзін народ, які меў прыгожую мову, але перастаў на ёй размаўляць. Не тое, каб зусім. На мове пісалі ў кнігах, прамаўлялі малітвы ў цэрквах, разумнейшыя людзі вялі на ёй перапіску. Так прайшло сто гадоў. Дзвесце... Народ забыўся на сваю мову.