Супергероі нашага дня – высокія, прыгожыя хлопцы са зброяй наперавес і іншымі сучаснымі “годнасцямі”. А ў манастыры зусім іншыя прыярытэты. Тут галоўны – чалавек, якога многія не бачуць ці не хочуць бачыць. Гэта дзеці, кінутыя бацькамі. У іх – самыя складаныя дыягназы, у невялікім узросце – вялікія пакуты, гора і бядоты. Фільм кранае за жывое. Зразумела, кранае тых, у каго гэта “жывое” яшчэ не памерла. Фільм прымушае праверыць сябе, зазірнуць унутр і зразумець, ці шмат у душы спагады і спачування да навакольных.