“Петля Пристрастия стала першым гуртом, які нарэшце запаліў публіку. Заля нарэшце з большага запоўнілася, а вядоўцы, зазначыўшы, што фестываль заўжды быў за беларускасць, зладзілі конкурс на лепшы пераклад назвы гурта на беларускую мову. “Лупень Прапрыхільнасці — так ахрысціў гурт адзіны ўдзельнік конкурсу. Лідар гурта на тое ніяк не адрэагаваў — мяркуючы па старых інтэрв’ю, Ілля Чарапко-Самахвалаў не надта вялікі аматар беларускай мовы. Гук па-ранейшаму быў жудасным, але публіку тое не надта засмуціла: увесь зал пайшоў у скокі, а музыкаў не хацелі адпускаць са сцэны. Вядоўцам удалося супакоіць публіку толькі паабяцаўшы хуткі выхад “Кассиопеи, дзе лідар “Петли Пристрастия таксама вакаліст.