— У сваёй супольнасці мы найперш гаворым усё ж пра графіку. Але вы вось успомнілі слова “жывапіс” — і мне гэта як бальзам на сэрца! Я абавязкова напішу ўдзельнікам выставы, што ў Беларусі нашы творы назвалі жывапісам! І наконт параўнання з балетам таксама вялікі дзякуй. Выступленне пясочнага мастака на публіцы і павінна быць жывым, грацыёзным і дынамічным адначасова. Я памятаю, як аднойчы на нейкім фестывалі адной з мастачак зрабілі такі антыкамплімент, маўляў, яна працуе з пяском, як быццам робіць аперацыю на сэрцы, такая ўся засяроджаная і напружаная. Так не павінна быць. Пясочны мастак, які працуе на публіцы, акрамя ўсяго іншага, мусіць быць артыстам.