У будаўніцтве дадзенае падзел вылучае знешні і ўнутраны бар’еры. Найбольшы працэнт вільгаці пранікае ў дамы звонку. Самыя распаўсюджаныя крыніцы — гэта ападкі і грунтавыя вады. Адпаведна, павінна быць забяспечана якасная знешняя ізаляцыя. У гэтай частцы абароны часцей ужываюць палімерна-бітумныя палатна, якія дазваляюць цалкам закрыць праблемныя ўчасткі. З дапамогай гарэлак вырабляецца пропайка ізалятара з герметычным прыкрыццём стыкаў. Да патэнцыйна небяспечным зонам адносіцца дах, вокны, падвальныя памяшканні і цокаль. Унутраная гідраізаляцыя — гэта сродкі абароны, накіраваныя на барацьбу з кандэнсатам, працёкамі у сантэхнічных камунікацыях, пырскамі вады пры бытавым выкарыстанні кранаў і т. Д. У дадзеным выпадку гаворка ідзе пра абарону абліцавальных матэрыялаў унутры памяшканняў. Забяспечыць такі тып гідраізаляцыі можна з дапамогай вадкаснай абмазкі ці ж першапачаткова набываць аддзелачныя матэрыялы, якія маюць высокі каэфіцыент воданепранікальнасці.