Колька стукнуў дзвярыма і знік у снежным сеіве. Зірнула ў акно Лёлька: не памылілася, не на жарт усхадзілася зіма. Яе нораву прыйдзецца падпарадкавацца. А з сынам яна паспрачаецца: навошта пра людзей благое падумаў? Бескарыслівай дабрыні на свеце куды больш, чым зла ды жорсткасці. Яна чужому дабру заўсёды настойліва шукала гаспадара. Да яе што толькі ні прыбівалася. Нядаўна трактарыст прывёз у вядры падхоплены каўшом з зямлі выпладак лісянят. Знаходка апынулася ля фермы, дзе наводзілі парадак. Просіць хлапец: