Чаго я шукаю, прыязджаючы ў Тэзэ? Адказаў бы так: дзеля таго, каб у пэўным сэнсе больш глыбока дасведчыць таго, што прынята называць “рэлігіяй” і што мае сувязь з дабрынёю. У нейкім сэнсе, хрысціянскія традыцыі забыліся на тое. Адбылося нібы пэўнае завужэнне з выключнае ўвагаю толькі да пачуцця віны і зла. Не тое, каб я недаацэньваў гэтую праблему, што была маім клопатам цягам некалькіх дзясяцігоддзяў. Але адзінае, у чым мне б хацелася ўпэўніцца, дык гэта тое, што радыкальнае зло не можа быць так глыбокім, як дабрыня. І калі рэлігія, у тым выпадку, калі рэлігіі маюць значэнне, вызваляе ў чалавечых істотах гэтую істоту дабрыні, дык належыць вырушыць у яе пошуках там, дзе яна была цалкам пахаваная. Зараз тут, у Тэзэ, я бачу дабрыню, што прабіваецца ў абшчынным жыцці братоў, у іх цішыні і стрыманай гасціннасці, а таксама ў малітве. Я бачу тысячы маладзёнаў, што не выражаюць канцэптуальнай артыкуляцыі дабра і зла, Бога, міласці, Езуса Хрыстуса, але маюць знешні стымул да фундаментальнага звароту ў кірунку дабрыні.