Среда, 2.12.2015 15:40. Рубрика: Культура, Людзі Tags: культура, люди Гэта мерапрыемства адрознівалася ад многіх іншых непадробнай шчырасцю і пачуццём сапраўднасці таго, што адбывалася на сцэне. Калі хлопцы танцавалі, то не напаўмоцы, а наколькі хапала фізічных магчымасцей, разам з дзяўчатамі спявалі так, што асэнсоўвалі кожнае слова, а калі Ліана Крупіневіч і Сяргей Высоцкі чыталі верш Канстанціна Сіманава “Чакай мяне”, то словы, здавалася, ліліся ад самага сэрца. Такое пераадольванне цяжкасцей гэтыя самадзейныя артысты ведаюць не наўздагад. І хоць маладыя людзі не былі ў пекле вайны, але змагацца ім даводзіцца кожную гадзіну свайго жыцця: з хваробамі, фізічнымі абмежаваннямі, неразуменнем навакольных, непрыстасаванасцю “безбар’ернай” прасторы, уласнымі расчараваннямі і адзінотай. І — выходзіць пераможцамі, бо іншага выйсця няма, інакш жыццё проста губляе сэнс…