На пачатку XX ст. прыхільнікі эканамічнага лібералізмувызнавалі свабоду прыватнага прадпрымальніцтва і гандлю, незалежнасцьэканомікі ад дзяржаўнага ўмяшальніцтва. Адной з найважнейшых функцый дзяржавылібералы лічылі стварэнне належных умоў для прыватнай ініцыятывы, падтрымкіразвіцця вольнага рынка і абароны прыватнай уласнасці. З пачатку XX стагоддзя,калі дзяржава пачала іграць вялікую ролю ў эканамічным жыцці грамадства,погляды лібералаў на сацыяльна-эканамічную сутнасць дзяржавы змяніліся. У30-х гг ХХ ст. неолиберализм стаў альтэрнатывай таталітарнымрэжымам. Ні сацыял-дэмакратычны, ні камуністычны руху, ні тым болей фашызм неапынуліся гістарычным выбарам народаў. Гнутка ходзяць паміж кансерватарамі ісацыял-дэмакратыяй, лібералізм набраў нацыянальных формаў і здолеў выратавацьэканоміку, не звяртаючыся да крайнасцяў палітычнага кіравання.