Барацьба за нацыянальнае вызваленнеі аб'яднанне краіны спалучалася звыступленнямі сялян і гарадской беднаты. Разам з імі у барацьбе супраць феадальна-абсалютысцкая сіл дзейнічалілібэральна-дэмакратычныя кругі, якія дамагаліся ўвядзення парламентской формы праўлення, забеспячэння грамадзянскіхі палітычных мае рацыю. Выходзіла на тое, што ўрэвалюцыйных падзеях у Італіі ўдзельнічала большасць слаёў насельніцтва - лібералізаванае дваранства іпрадпрымальнікі, студэнцтва, рамеснікі, рабочыя, сяляне, гарадская бяднота. Да барацьбе за нацыянальнае вызваленне быліўцягнутыя нават манархі. Вынікам гэтага была якразнастайнасць формаў і метадаў барацьбы,так і непаслядоўнасць дзеянняў удзельнікаў рэвалюцыйных падзей.