Да 1939 года Мосар заставаўся на заходнім баку падзеленай Рыжскім мірам Беларусі і, паводле ўспамінаў мясцовых, 95% яго насельніцтва лічылі сябе палякамі. Цікава, што, апісваючы жыццё “за польскім часам”, прасавецкія крыніцы хутчэй за ўсё раскажуць пра 500-гадзінны працоўны тыдзень, паншчыну, уціск і невыносныя павіннасці няшчасных сялян, а сведкі або дзеці мосарцаў, што жылі тады, апішуць добрыя дарогі, прыстойную школу, пажарную частку і добрасуседскія адносіны. Праўда хаваецца, праўду дапамагаюць шукаць халодны розум, чуласць і стараннасць, але не факт, што яна нам спадабаецца.