Справа ўдалечыні відаць зялёнае ўзвышша, за якім і знаходзяцца горы Карпаты. Адтуль вее цёплы вецер, які даносіць горнае паветра. (Дарэчы, мабыць, ад яго там так добра спіцца). Непадалёк сінее блакітам возера, якое цягнецца пры дарозе на метраў 500. Ля яго гуляюць адпачываючыя, сядзяць аматары рыбнай лоўлі. Па трасе снуюць машыны і гарадскі аўтобус, які вязе турыстаў да гатэляў “Малдова”, “Крышталь”, “Рыкас”, “Шахтар”. Дарэчы, афармленне апошняга вельмі адмысловае: пры галоўным увахо-дзе — тры стрэльчатыя вежы, а каля іх палымнеюць высокія кусты ружаў. На агароджы змешчаны муляж кавалка каменнага вугалю, сімвала шахцёраў. Велічна выглядае і суседні санаторый “Карпаты”. Вакол — раўніна, а вось калі накіроўваешся ў горад, рэльеф мяняецца — узгорак, нізіна, узгорак, нізіна. Домікі ў асноўным аднапавярховыя, ёсць і двух. Большасць з іх старадаўнія, што відаць па архітэктуры, дзе-нідзе сустракаюцца абноўленыя мазанкі з кветнікамі.