— Справа крытыка, напэўна, не ў тым, каб пакутліва знаходзіць адказ на пытанне, што ж гэтым хацеў сказаць мастак, а ў тым, ці затрымаецца глядач ля тваёй карціны? Ці не пройдзе хутка міма, мелькам зірнуўшы на этыкетку з назвай? А раптам карціна акажацца для яго нязвыклай па вобразна-пластычных пошуках, “формульнай”, незразумелай? Хто будзе вінаватым у гэтым — аўтар ці ён сам, глядач? Не сакрэт, што многія твае рэчы тлумачаць па-рознаму. Цябе гэта не бянтэжыць, не хвалюе?