Некалі мастак Мартынчык мне з гонарам за свой Лондан казаў: “Уяўляеш, там нават будаўнікі на абедзенным перапынку чытаюць Альбера Камю. Неяк яны селі палуднаваць. Дасталі кнігі. Чытаюць. Я пацікавіўся... Камю!” Так што ў Лондане — Камю, а ў Мінску — Баравікова. Між іншым, з Баравіковай у Мінску мне нават больш утульна.