Пакуль некаторыя рэчы заставаліся да канца незразумелымі, таму для прысутных на сустрэчы студэнтаў асаблівай каштоўнасцю стала размова з рэжысёрам Барысам Луцэнкам. У моладзі не было магчымасці ўбачыць спектакль, але з’явіўся шанец пагрузіцца на самую яго глыбіню з дапамогай творцы. Ён прызнаўся, што пасля знаёмства з п’есай адразу стаў аналізаваць, шукаць адказы на пытанні: чаму аўтар напісаў гэта? якая галоўная думка? што адбываецца з героямі? Спектакль атрымаўся не падобным да фільма, але гэта не значыць, што работа нашага госця была горшай ці лепшай за яго. П’еса была проста іншай, таму што мела яшчэ больш гарачыні, уласцівай тэмпераменту нашага чалавека.