Нельга не прызнаць: імя Віктара Марціновіча стала ў нашай краіне рэзанансным. Ён адзін з тых нямногіх сучасных пісьменнікаў, хто ўмее сябе паднесці, скласці вакол сваёй персоны кола прыхільнікаў і прыцягнуць у тэатральную залу дадатковую колькасць гледачоў. Мяркую, гэта было адным з фактараў, чаму РТБД зрабіў выбар на карысць “Кар’еры доктара Рауса”, хоць на тым самым конкурсе “Францыск Скарына і сучаснаць” дадзеная п’еса ўзяла дыплом першай ступені, а ў пераможцах значыліся іншыя драматургі: Мікалай Рудкоўскі (яго “Доктар свабодных навук” пад назвай “Францыск Скарына” ўжо грыміць у Магілёўскім абласным драматычным тэатры), Сяргей Кавалёў (яго “Юдзіф” плануецца да пастаноўкі ў Гродзенскім абласным тэатры лялек) і Цімафей Ільеўскі (яго гістарычная драма “Францыск. Прыпавесць” пакуль не знайшла сцэнічнага ўвасаблення).