Бо гэта яна – на пачатку ХХІ ст.! – вярнулася да традыцый самвыдату, займаючыся самаробным часопісам “Вясковыя могілкі”. Дала нырца ў літаратурную містыфікацыю, будучы сярод тых, хто прыдумаў асобу скандальнага Васіля Фірхольда (неафіты, Гугл у дапамогу!). Іранічна зрэагавала на пафасны праект “Верш на Свабоду”, стварыўшы найперш інтэрнэт-форум, а пасля й хуліганскую брашуру “Верш на какашкі”. Арганізавала музычны гурт з не самай цнатлівай, як на нашыя шыроты, назвай, прычым спявалі ў ім (і не абы-як!) паэты, якіх у апошнюю чаргу падазраваў бы ў такой здольнасці. Была заўважаная не ў адным паэтычным перформансе, напрыклад, цалавалася ў цэлафанавым пакеце, (анты)рэкламуючы бяспечнае каханне. Урэшце, ператварыла ў яскравы мастацкі перформанс уласнае вяселле. У большасці яе праектаў, уключна з вяселлем, браў актыўны ўдзел і паэт Віктар Жыбуль.