Мы маем сапраўдную і вялікую надзею на Бога Айца, багатага міласэрнасцю, які падарыў нам свайго Сына, каб збавіць нас, і ў гэтым наша радасць. Таксама мы сустракаем шмат смутку, але калі мы сапраўдныя хрысціяне, тады маем тую надзею, якая з’яўляецца маленькай радасцю, што расце і дае нам упэўненасць. Мы не павінны трапляць у роспач, калі бачым нашы абмежаванні, нашы грахі, нашы слабасці: Бог – тут, Езус на крыжы, каб аздаравіць нас. Вось Божая любоў... Трэба ўглядацца ў крыж і казаць пра сябе: “Бог мяне любіць”. Сапраўды, існуюць абмежаванні, слабасці, грахі, але Ён большы за абмежаванні і слабасці, большы за грахі. Не забывайце пра гэта: Бог большы за нашы слабасці, нашу нявернасць, нашы грахі. Возьмем Пана за руку, паглядзім на крыж і пойдзем наперад.