У карціне няма закадравага тэксту, і пра пэўныя дэталі сюжэта ды біяграфію галоўнага героя глядач даведаецца толькі з фінальных цітраў. Але гэтыя дэталі цягам амаль гадзіны стужкі застаюцца незапатрабаванымі: у гэтым кіно галоўнае — эмоцыі і атмасфера. А апошняя ствараецца трапнай рэжысурай ды цудоўнай аператарскай работай самога Куцілы, якога ў паездках у вёску ніхто не суправаджаў. Магчыма, такая, з аднаго чалавека, здымачная група дазволіла падабрацца да герояў найбліжэй. Штучнасці або няшчырасці перад камерай героі фільма не дэманструюць. Аўтар карціны зафіксаваў і перадаў жыццёвую плынь у гэтым замкнёным, спецыфічным коле.