Але, як патлумачыла аналітык ЦЕТ, падаць любую сітуацыю можна ў рэчышчы адной з дзвюх канцэпцыяў, якія ствараюцца ў СМІ. Так, у межах патэрналісцкай мадэлі можна паказаць інвалідаў, як нейкую асаблівую групу людзей, з асаблівымі параметрамі, і менавіта гэтая сацыяльная група знаходзіцца ў фокусе ўвагі СМІ, дзяржавы, працадаўцаў і інш. У адрозненне ад яе сацыяльная мадэль ставіць у фокус увагі характарыстыкі асяроддзя. Яна кажа не пра саміх інвалідаў, а пра асяроддзе – пра даступнасць, пра прастату працэдуры ўладкавання на працу і інш. Другім крокам тут становіцца разгляд таго, як гэтыя характарыстыкі або іх змяненне ўплываюць на тых, хто жыве ў гэтым асяроддзі. Пры такім падыходзе людзі з інваліднасцю не аказваюцца асаблівай сацыяльнай групай, якая заўсёды разглядаецца асобна.