Здавалася, што нават сама атмасфера дома Коласа спрыяла таму яднанню, якое адчуваў кожны ў той момант, калі мастак распавядаў пра свае карціны, пра тую філасофію, якую ён хацеў данесці да нас, можа,часам патанаючых у моры жыццёвай мітусні, штодзённых праблем і клопатаў, забываючых пра прыгажосць таго навакольнага свету, які падараваў нам Усявышні, пра тыя карані, што трымаюць нас на гэтай зямлі, пра тое, як мы павінны быць удзячны нашым продкам, каго таксама ўспамінаем не так часта…