Міжмоўны маркер крышталізуецца пры ацэнцы маўлення карыстальніка мовы яе носьбітам. Гэты маркер часта атаясамліваецца носьбітам з маркерам сацыяльным, таму што носьбіт схільны да суб’ектыўнай ацэнкі моўнай плыні, у якой ён здольны “прабачыць” карыстальніку няведанне пэўнай лексікі ці сінтаксічную няграматнасць, але акцэнталагічныя парушэнні выклікаюць “алергічную” рэакцыю, менавіта яны ўспрымаюцца як фанетычная ідыясінкрэзія.