— Я мару стаць прафесійным фатографам, імкнуся знайсці працу, бо ўпэўнены, што кожны малады чалавек павінен сам зарабляць сабе на жыццё. Менавіта з гэтай прычыны прынцыпова паступаў на завочнае аддзяленне. Бацькі доўга супраціўляліся майму рашэнню, але я вырашыў цвёрда. Адразу зразумеў, што мне не хочацца сноўдацца без справы, як гэта было ў старэйшых класах школы, дзе па сутнасці гублялася паўдня, але не мела значэння, ці даведаюся я пра штосьці новае, ці на карысць мне тая інфармацыя — ты павінен быў проста знаходзіцца ў тых сцянах. Мне 17 гадоў, і я не хачу вось так спакойна, без змен жыць. Упэўнены, прыняў слушнае рашэнне: не было б зараз гэтага праекта, каб я вучыўся на дзённым аддзяленні, бо ўвесь мой час займалі б агульныя дысцыпліны.