Брат Антон (Нікалаеў): Спачатку адчуў пакліканьне да сьвятарства. Гэта было прыблізна праз паўгоду пасьля хросту, я тады вучыўся на 2 курсе эканамічнага факультэту. Раптам зразумеў, што не туды патрапіў, што мне гэта не патрэбна. Прыйшло жаданьне служыць бліжнім праз сьвятарскае служэньне. Летам правёў адзін месяц у манастыры рэдэмптарыстаў. Спадабалася іх духоўнасьць, жыцьцё ў манаскай супольнасьці. Ужо не хацеў шукаць штосьці іншае. Калі Госпад мяне сюды паклікаў, то навошта цягнуць час, шукаць штосьці яшчэ? Атрымаў блаславеньне ад а. Ігара (Кандрацьева) у любы час пайсьці ў манастыр. У верасьні забраў дакументы з універсітэту і паступіў да манастыра айцоў-рэдэмптарыстаў.