А можа, гэта звычка з дзяцінства? Плануем расклад на тыдзень — і ў памяці адразу ўсплываюць старонкі са школьнага дзённіка. З панядзелка там пачынаецца ўсё добрае, бо ўжо не бачна запісаў аб нездавальняючых паводзінах, за якія даставалася на арэхі ад бацькоў. Можна акуратненька запоўніць расклад і ўяўляць, як на старонках з’яўляюцца дзясяткі... З другога боку, панядзелак, як усім вядома, дзень цяжкі. І калі новае жыццё чамусьці не пачалося, можна ўсё зваліць на гэтую акалічнасць. Нешчаслівы ён нейкі — гэты ваш панядзелак.