— Для нашага народа вельмі важна ўспрымаць айчынную культуру ў кантэксце еўрапейскай і сусветнай, бо гэта дае разуменне яе глыбокіх каранёў і высокіх дасягненняў — не праз нечыя словы, а праз уласныя адчуванні. І ў гэтым сэнсе постаць Скарыны — фенаменальна яркая. Я параўнаў бы яго не толькі з Лютэрам (а яны былі амаль аднагодкамі), але і, да прыкладу, з больш старэйшым за іх Леанарда да Вінчы — па той дзейнасці, якая змяніла далейшае развіццё культуры. Таму першае аддзяленне склала музыка беларускага і еўрапейскага Рэнесансу, уключаючы творы з Нясвіжскага канцыяналу і харал самога Марціна Лютэра, а другое — фундаметальныя багаслоўскія шэдэўры Баха і Гендэля. Гэтыя кампазітары, зразумела, завяршалі эпоху Барока, але ідэалы Адраджэння і Рэфармацыі заставаліся для іх найвялікшай эстэтычнай каштоўнасцю.