З прычыны сваёй інфармацыйнай насычанасці канфірмацыі часта станавіліся аб’ектам увагі з боку даследчыкаў пры складанні зборнікаў дакументаў, як, напрыклад, па гісторыі паўстання ў Літве і Беларусі, выдадзеным у 1965 г. да стогадовага юбілею [1, с. 324–325, 397–398, 460–465, 518–519, 505–507] альбо ў выпушчаным НГАБ у 2014 г. да 150-гадовага юбілею [9, с. 102–110, 161–163, 166–171, 219–220 і інш.].