Калі адкінуць у бок усе фэйкі, то нататка Пальчыса падымае сур’ёзныя пытанні. Як грамадству ставіцца да таго, што замежная дапамога Беларусі ўсё часцей трапляе не да недзяржаўных арганізацый, але да чыноўнікаў (і пры гэтым незаўважна змяняюцца і фокус, і тэматыка)? Гэта кепска ці добра, калі МУС бярэ на ўзбраенне рыторыку “гендэрна-феміністыяных” НДА і ператварае яе ў законапраект (які можа не падабацца кансерватарам ды хрысціянскім дэмакратам)?