Прайшло некалькі гадоў, і хатнія абставіны прымусілі мяне пасяліцца ў беднай вёсачцы H ** павета. займаючыся гаспадаркай, я не пераставаў ціхенька енчыць аб ранейшай маёй шумнай і бесклапотнага жыцця. Найбольш сур'ёзным аказалася мне прывыкнуць праводзіць восеньскія і зімовыя вечары ў дасканалым адзіноце. Да абеду яшчэ крыху дацягваў я час, тлумачачы са старастай, раз'язджаючы па работах або абыходзячы новыя ўстановы; але калі хутка пачынала змяркацца, я зусім не ведаў куды дзявацца. Малы лік кніг, знойдзеных мною пад шафамі і ў каморы, былі вытвержены мною на памяць. усе казкі, якія толькі магла запомніць ключніца Кириловна, былі мне пераказаны; песні баб наводзілі на мяне тугу. Пачаў я было за неподслащенную наліўкі, але ад яе балела ў мяне галава; ды прызнаюся, пабаяўся я зрабіцца п'яніцаю з гора, т. гэта. самым горкім п'яніцаю, чаму прыкладаў мноства бачыў я ў нашым павеце.