Так няўхільна набліжаўся час татальных войнаў, іншых маштабаў і іншай этыкі. Войны Напалеона нам ужо не бачацца кашмарам, хутчэй прыгожай легендай, казкай пра рыцараў у каляровых мундурах ды бліскучых кірасах. Праз 100 год, у наступнай вялікай вайне, нават для колеру ўжо не застанецца месца — гэта будзе час шэрасці, калі жаўнер, каб выжыць, будзе старацца прымерыць колеры бруднага акопу, які стане для яго і схованкай, і домам, і брацкай магілай. ﻿