Эпісталярная спадчына – ліставанне Васіля Гадулькі з гродзенскай літаратаркай Галінай Самойла – была ў асяродку ўвагі госці з Беласточчыны, беларускай паэткі Галіны Тварановіч. Яна прыйшла да высновы, што лістоў, якія б выражалі такую моц пачуцця кахання, менавіта – пачуцця мужчынскага, Васілёвага, у айчыннай эпісталярыі адшукаць не так проста. З працытаванага ёю пазнейшага верша Галіны Самойла, прысвечанага паэту, яскрава бачыцца, наколькі глыбока і шчыра перажывала сваю немагчымасць адказаць узаемнасцю гераіня сапраўды высокага, паэтычнага і складанага, да трагедыйнасці, кахання: