Дзіўныя былі часы. Ужо ў канцы 1920 года нядаўна перакананы эсэр Некрашэвіч, які хацеў сабраць армію супраць бальшавікоў, апынаецца на пасадзе ў Наркамаце асветы БССР, якой кіруюць бальшавікі. Як такое магло здарыцца? "Выпадак па тым часе быў хутчэй тыповы, — тлумачыць кандыдат гістарычных навук, загадчык аддзела навейшай гісторыі Інстытута гісторыі НАН Сяргей Траццяк. — Успомнім, што Жылуновіч прыйшоў з левага крыла "грамадоўцаў", Ігнатоўскі — з тых жа эсэраў. У той час бальшавікі яшчэ цярпіма ставіліся да іншадумцаў, а ў выпадку з беларускай рэспублікай адчуваўся востры недахоп менавіта нацыянальных кадраў, таму прыцягненне да працы на глебе нацыянальнай асветы Некрашэвіча, які меў пэўны ўдалы досвед у гэтай справе, зусім не выглядае дзіўным".