Успомніўся любімы жарабок Рос. Горды і магутны, ён лёгка нёс яе па свеце, не абцяжараную яшчэ амаль нічым – ні памылкамі, ні страхам, ні прыніжанасцю. Не тое зараз. І на імгненне спакуса – застацца тут, не мяняць нічога, не рызыкаваць – ахапіла яе.