Фільма я пакуль не бачыў, але знайшоў у Сеціве іншыя відэаработы (каля трох дзясяткаў) Дзікцярова. Збольшага гэта дакументальныя фільмы пра мінулае роднага краю (Леанід па адукацыі — гісторык). Але знайшоў я і стужку-партрэт пра вандроўнага разьбяра па дрэве (своеасаблівага паслядоўніка Язэпа Драздовіча) Мікалая Аляксеева, які жыве там, дзе атрымлівае замову на скульптуру. Працуе спачатку бензапілой, потым — разцамі. Дзікцяроў назваў яго Мікеланджала з бензапілой. А сваю першую мастацкую стужку рэжысёр ацаніў досыць крытычна: аператарская работа патрабуе ўдасканалення. На такіх вось дзіваках, як Леанід ды Мікалай, наш творчы свет і трымаецца. Цікава, у выніку ўдасканалення кінапрацэсу ці патрапяць стужкі Леаніда Дзікцярова на мясцовае тэлебачанне? Будзем спадзявацца на лепшае.