Наш першы крок да вуснай гісторыі, рынку нон-фікшн і Нобелеўскай прэміі па літаратуры – ўнікальная ідэя Алеся Адамовіча, увасобленая трыма выдатнымі літаратарамі (адзін з якіх быў яшчэ і выдатным фатографам) у аб’ёмны цяжкі том – з супервокладкамі, дыскамі і фотаўстаўкамі. Канечне, пад гэтым савецкім выдавецкім шыкам не ўбачыш доўгіх гадоў узгадненняў і перапісванняў, выкасаваных цэнзураю старонак, патрапаных нерваў і сарваных галасоў. Нават самыя магнітафонныя стужкі, як распавядаў Янка Брыль, дбайна адсочваліся і захоўваліся пад кантролем увішных органаў. Прапагандысцкую карцінку не дазвалялася мяняць, але аўтарам удалося паглыбіць оптыку, бо на першы план выйшлі не лічбы, героі, подзвігі, а найскладанейшыя адзінкавыя лёсы тых, каму ўдалося выжыць падчас карных экспедыцый ІІ сусветнай вайны. Выпадкі, гісторыі, сітуацыі. Тое, што дазваляе аддзяліць святло ад цемры.