Гэта быў далёка не першы выпадак, калі нехта рваў сувязь з грамадою. У пераважнай большасці выпадкаў тое быў разрыў адначасна і з беларускай справаю — у высокім значэнні выразу, і з уласнай творчасцю (згадайма, напрыклад, колішняга дырэктара БІНіМа Янку Ліманоўскага). Галяк жа быў цалкам самадастатковай асобаю, якой непатрэбныя знешнія мыліцы, каб заставацца беларусам. Нават болей: менавіта адышоўшы ад згаданых арганізацый, ад усіх тых закалотаў, сварак, інтрыгаў, ён займеў час для стварэння сваіх найгалоўнейшых рэчаў.