Гэта тычыцца і агульнай праграмы за межамі амфітэатра — фестывальная атмасфера павінна адчувацца не толькі на пляцоўках, але і на вуліцы. Напрыклад, не згубіць актуальнасці “Горад майстроў”, бо рамеснікі думаюць над новымі вырабамі, а людзі па-ранейшаму іх набываюць, толькі з пункту гледжання формы гэта частка фестывалю ўжо стала традыцыйнай. Яна патрэбная, але мусіць мець новы кантэкст. Гады чатыры таму, калі публіка прызвычаілася і да “Тэатральных сустрэч”, з’явіўся “Лялечны квартал”, які стаў збіраць у Віцебску камерныя тэатры лялек з усяго свету, чым прыцягнуў да сябе ўвагу.