Яны пазіцыянуюць сябе як рэчы, і ў большасці сваёй да іншых таксама ставяцца як да рэчаў. Ім блізкія ідэалы і каштоўнасці, звязаныя з масавай культурай: у мяне ёсць ружы, падарункі, ёсць бойфрэнд (ці дзяўчына), хай і толькі фармальна, — і я сябе адчуваю ўпэўнена. Але насамрэч гэтыя індывіды глыбока няшчасныя: тут няма разумення гарманічных адносін, імкнення да здольнасці любіць перш за ўсё самога сябе. Гэта не любоў, а самападман. Ты дэманструеш камусьці несапраўдную паспяховасць, але хлусіш сабе і ўсё мацней заганяеш сябе ў ілюзію таго, што ўсё добра.