Рытмікай называюць таксама сукупнасць канкрэтных рытмічных з’яў асобных паэтычных школ ці буйных паэтаў (рытміка маладнякоўскай паэзіі, Максіма Багдановіча, Янкі Купалы і г. д.). Рытміка цесна звязана з другім раздзелам вершазнаўства — метрыкай. У беларускім вершазнаўстве канкрэтным аналізам рытмікі ўпершыню заняўся Максім Багдановіч. У 70-я гады XX ст. пашырэнне набыў статыстычны метад даследавання рытмічных з’яў беларускага верша. Аднак грунтоўнае даследаванне рытмікі беларускага верша па сутнасці толькі пачынаецца.