Асаблівай актыўнасцю адзначаўся сялянства, якое не хацела аддаваць ўлады дарма ўраджай, разгарнуўшы ўзброеную барацьбу супраць Гетманскім і акупацыйных войскаў, якія ажыццяўлялі пастаянныя рэквізіцыі. Улетку 1918 г. вялікіх маштабаў набылі сялянскія выступленні ў Звенігародскага і Тарашчанскага паветах. Немцы вымушаны былі кінуць супраць паўстанцаў свае лепшыя часткі з браневіка і нават авіяцыяй. Пасля да ўзброенай барацьбы далучыліся сяляне Бердычэўскі, Васількоўскага, Канеўскага, Сквірская, Уманскай і інш паветаў. На Правобережье паўстанцы налічвалі звыш 40 тыс. чал. Сялянскія атрады былі добра ўзброеныя, мелі кулямёты і гарматы.