Шкада, вядома, што брація, якая піша, фатаграфуе і здымае, калі робіць рэпартажы з гэтага фестывалю, часцей за ўсё звяртае ўвагу толькі на знешні бок дзейства, выпускаючы з-пад увагі галоўнае: “Аўцюкі” — гэта, у першую чаргу, вялікая работа. Арганізатараў, удзельнікаў і ўсіх мясцовых жыхароў. Добрых, ветлівых, якія заўсёды з радасцю, з хлебам-соллю і, чаго хаваць, са знакамітай аўцюкоўскай “рагатухай” ды фірменным салам “адзідас” (у тры мясныя праслойкі) сустракаюць гасцей. Нізкі паклон ім усім за “Аўцюкі”! Бо гумар — гэта тое, што нас аб’ядноўвае. Усіх: настаўнікаў, хлебаробаў, навукоўцаў, даярак, студэнтаў, рабочых, рускіх, беларусаў, украінцаў. Увогуле, усіх нас, зямлян...