Янка выходзіць з зацемненага пад’езда на двор, спыняецца пад балконам і махае рукой сваёй парашутнай камандзе. З усякімі перасцярогамі да яго сходзяцца сябрукі і бяруцца за апушчаную з балкона вяровачку. Асцярожна, нібы баючыся што-небудзь праліць, цягнуць вяровачку ўніз. Бабчын парасон, паволі апісаўшы круг, вывальваецца праз парэнчу і ляціць з балкона. Па сцяне дома прабягае яго шэры цень. Парасон, спружынячы і падскокваючы на спіцах, мякка шлёпаецца на зямлю. Каманда падхоплівае яго і стрымгалоў кідаецца ў сад, да хлеўчука, гэта значыць да сваёй парашутнай вышкі.