Агаломшаная нечаканым горам жанчына не ведала, што рабіць, як вызваляць мужа з татарскага палону. Бурыўся звычны трывалы свет, у якім яна жыла да гэтага часу. Кінулася з паклонам да князя Радзівіла, напісала слёзны ліст каралю і вялікаму князю Жыгімонту. Тыя абяцалі даць грошы на выкуп, ды на гэтым справа й скончылася. Мала было мець грошы. Трэба было ведаць, каму іх аддаць. А ў Крымскім ханстве пачалася чарговая замятня: люта перасварыліся за ўладу Гірэевы дзеці. Ручаямі палілася кроў. Брат кастрыраваў брата, сек галаву. Бахчысараю было не да ліцвінскага ясыру.