А калі ўдавалася, з вялікім захапленнем глядзеў фільмы ў былым панскім маёнтку, куды перасоўка дастаўляла кінастужкі. Білеты на сеанс былі таннымі, але і такія грошы ў Пецькі не заўсёды “цягнулі кішэню”: даводзілася ўсялякімі фокусамі пранікаць у памяшканне, дзе на белым палатне-экране нараджаўся сапраўдны цуд. Нарэшце яму пашанцавала. У Шклове ён пасябраваў з адным кінамеханікам, якому дапамагаў “круціць кіно”, за што бясплатна цешыўся нямымі фільмамі, якія прывозілі з аддзялення мінскага Савкіно. Ленінградская мадэль “ГОЗ” была пабудаваная спецыяльна ў якасці перасоўкі: яна мела максімальна спрошчаную і аблегчаную канструкцыю, а ў час перавозкі размяшчалася ў чамадане. Апарат забяспечваўся маленькай дынамамашынай. Механік сам прыводзіў яе ў рух разам са стужкапрацяжным механізмам. Дынама ж пітала лямпачку праекцыйнага ліхтара.