Абмежаванасць і непаслядоўнасць рэформаў 60-х гг выклікалі рост незадаволенасці розных слаёў грамадства. Моладзь, схільная да максімалізм, стала асновай радыкальнага руху, які выступаў за паскарэнне кардынальных змен. Радыкальна наладжаную моладзь імперыі, пра’адлучаць ў таемныя арганізацыі для барацьбы з існуючым ладам, звалі народнікам. Гэта назва адбылося ад ідэалізацыі малады разночинной інтэлігенцыі народа (ва ўмовах Расейскай імперыі - сялянства). Народнікі, запазычыўшы ідэалогію сваіх папярэднікаў А. Герцэна, Чарнышэўскага аб сялянскі сацыялізм, стала на шлях бескампраміснай барацьбы супраць царызму.