Тут хацелася б звярнуць увагу на недакладнасць, якая сустракаецца ў матэрыялах некаторых сучасных даследчыкаў. Магчыма гэта звязана з тым, што да нас дайшоў не арыгінал, а пазнейшы спісак летапісу. Некалі ён быў напісаны на старабеларускай мове славянскімі літарамі, а пазней перапісаны лацініцай. У выніку перакладу на сучасную мову, атрымліваецца, што князь Сімяон убачыў татар з Юр"еўскай царквы (альбо з яе званіцы). Несумненна, што князь на той час знаходзіўся на дзядзінцы – у супрацьлеглым выпадку ён аказаўся б безабаронным і стаў бы ахвярай захопнікаў. З гэтай нагоды робіцца выснова, што і Юр"еўская царква стаяла на дзяцінцы. Аднак, вядома, што на дзяцінцы стаяў Успенскі сабор. Праўдападобна, што словы летапісу трэба разумець так: князь Сімяон глянуў за раку Случ (на Зарэчча) з царквой святога Юр"я. Бо як раз царква знаходзілася там, у Новым Слуцку, стаяла на левым беразе Случы амаль насупраць дзядзінца, таму і была добра відаць.