Як пра найшчаслівейшую пару свайго жыцця згадваў пасля Кандрат Фёдаравіч тыя пяць год свайго настаўніцтва ў Косаве. Бо іменна тут, у Косаве, пачаў пісаць малады настаўнік вершы на забароненай тады беларускай мове, гэтым самым праявіўшы грамадзянскую мужнасць і вялікую бескарыслівую любоў да простага народа.