Акей зноў паглядзеў на яе. Крысціна вымучана ўсміхнулася яму. Падобна, з усіх людзей у хаце–музеі (вядома, акрамя Марыны) бадзёрыя былі толькі турысты, і чужыя гутаркі і позіркі іх не цікавілі. Калі першая група, прыціскаючы да сябе сувенірную здабычу, вывалілася на двор, а дзед Мікалай і Карына таксама выйшлі, Крысціна цераз сілу пацерла галаву і скрывілася яшчэ раз.