У самой іконы Божай Маці “Адзігітрыя” — свой нялёгкі лёс. У 80-я гады мінулага стагоддзя быў зачынены храм Уваскрэсення Хрыстова, дзе яна знаходзілася, і перанесена ў царкву, якую двойчы рабавалі. Варвары не змаглі ўнесці па нейкай прычыне святыню, але пакінулі на ёй адбітак ад красоўкі. Ікона патрабавала рэстаўрацыі. За гэту нялёгкую далікатную справу па благаславенні архіепіскапа Полацкага і Глыбоцкага Феадосія і непасрэднай падтрымцы настаяцеля храма Уваскрэсення Хрыстова бацюшкі Генадзя Каранеўскага ўзяўся мінскі мастак Ігар Сальмачэўскі. Пра першае “спатканне” наяве з іконай у яго застаўся такі ўспамін: “Рыпнулі каваныя металічныя засаўкі, расчыніліся цяжкія дзверы храма. Так, у снежні 2010 года ікона Дзісненскай “Адзігітрыі” ўвачавідкі паўстала перада мною ў абрамленні белых, вышытых мясцовымі майстрыхамі, карункаў, нібыта з тонкіх узораў інею. Ад строгага погляду Багародзіцы зыходзіла такая моц, што пабеглі мурашкі па целе. Я проста стаяў у маўчанні і глядзеў на гэты вобраз, забыўшыся пра час...”