Творы Кальмана вылучаюцца перш за ўсё непаўторным спалучэннем фальклору і рамантычнай драмы, венгерскага чардаша і венскага вальса. А ў “Герцагіні з Чыкага” кампазітар упершыню адышоў ад венгерска-венскіх рытмаў і інтанацый: у гэтым творы чардаш і вальс пацясніліся, уступіўшы месца факстроту і чарльстону. Таму “Герцагіню з Чыкага” і называюць самай амерыканскай з венскіх аперэт, бо яна стала яскравым сведчаннем прыхільнасці Кальмана да джазу (лічыцца, што ён быў проста зачараваны творчасцю Гершвіна).