Іван Дзмітрыевіч умеў расставіць кадры, па-гаспадарску планаваць дзейнасць калектыву. Маладыя спецыялісты спасцігалі яго навуку кіравання. Кузняй кадраў стала гаспадарка, дзе аграном-насеннявод Рыгор Дзямко атрымаў першую дзяржаўную ўзнагароду – ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга. Кіраўнік калгаса ўмеў патрабаваць і шчыра радаваўся поспеху іншых. Да маладых спецыялістаў ставіўся па-бацькоўску. Калі Рыгору Дзямко прыйшла павестка на службу ў армію, старшыня калгаса дамовіўся з ваенкамам на адтэрміноўку. Але малады спецыяліст настаяў і паўтара года адслужыў. Вярнуўся ў Альшаны і яны яшчэ восем гадоў працавалі разам. Іван Дзмітрыевіч Янкоўскі меў вялікі аўтарытэт, неаднойчы выбіраўся дэпутатам органаў улады і дэлегатам партыйных з’ездаў. Дзякуючы яму Міністэрства меліярацыі і воднай гаспадаркі СССР выдзеліла з саюзнага фонду значныя сродкі на асушэнне альшанскіх балот, дзе атрымлівалі высокія ўраджаі лёну, буракоў, збожжавых. Калгасніцы ўручную апрацоўвалі лён і здавалі на прыёмны пункт.