А між тым Н. Гайда і яе калегі-аднадумцы распавядалі нам адвечную, але ад гэтага не менш шчымлівую, кранальную гісторыю пра шчасліва-сумную недасяжнасць мары, недасяжнасць метэрлінкаў-надзей Сіняй птушкі шчасця. Добрая літаратура (А. Драбкіна), выразная, адметная музыка (В. Лебедзеў) і бліскучая (у высокім сэнсе гэтага слова) Н. Гайда – Марына.