— У Савецкім Саюзе жыццё было даволі шэрае, і людзі адчувалі сябе замкнёнымі. Калі ў маленстве трапляеш за мяжу, у цябе адразу пачынае абуджацца фантазія. Калі ты едзеш у цягніку, перад табой змяняюцца карціны, табе хочацца запомніць гэтую новую рэчаіснасць, усё тое, што ты ніколі не бачыў, і запісаць гэта. Першыя свае ўражанні з ГДР я выкарыстаў у апавяданні “Мытыя яблыкі”, якое выйшла ў 1991 годзе ў першым нумары адроджанай Сяргеем Дубаўцом газеты “Наша Ніва”. Там апісаныя ўражанні з 1968 году: мы апынуліся ў ГДР, не паспелі там пажыць, і праз месяц-два здарыліся падзеі Пражскай вясны, былі ўведзеныя войскі. Я бачыў, як фармавалася калона, як яна ад’язджала. І гэта зрабіла на мяне вялікае ўражанне.