Калі каротка, гэта было падобна на статус у фэйсбуку. Вандроўны Маркес ляціць з Парыжа ў Нью-Ёрк і сустракае маладую дзяўчыну ў рысіным паліто, у блузцы “з амаль нябачнымі кветкамі” і раптам разумее, што яна самая прыгожая з тых, каго ён бачыў у сваім жыцці. Ён даверліва распавядае, як яна села поруч з ім і як вокамгненна ахінула сваё месца аўрай утульнасці, расклаўшы пад рукамі рэчы, якія могуць ёй прыдацца. Маркес адчуў сябе жыхаром яе дому. Пасля гэтага яна замовіла вады, выпіла дзве таблеткі і загадала сцюарду не турбаваць яе ўвесь пералёт.