Пра важнасць сваёй асобы ў арганізацыі працэсу нармальнага функцыянавання ўчастковай бальніцы субяседніца гаварыць не хоча, больш распавядае пра свой персанал. Толькі аўтарытэт у яе, як у доктара, сапраўды значны. Вялікі стаж работы ў адной мясцовасці і асабістая чалавечнасць і неабыякавасць да кожнага пацыента зрабілі Ганну Пятроўну практычна сямейным доктарам. Пацвярджаецца выснова, што яна на сваім месцы, і вось чаму. Мы крочым за загадчыцай па стацыянары, які разлічаны на 15 ложкаў і 5 сацыяльных месцаў. Наўкол не па-бальнічнаму прыемная атмасфера: няма спецыфічнага паху, радуе вока пакаёвая зеляніна, медсястрычкі, з якімі размінаемся, прыязна вітаюцца. Ганна Пятроўна кажа, што бытавыя штодзённыя пытанні бальніцы дапамагаюць вырашаць ЦРБ і мясцовыя арганізацыі. Заходзім у блок: дзве палаты, асобны санвузел, цёпла, чыста. Адна з пацыентак – Марыя Януш – праз газету просіць перадаць словы падзякі доктару за прафесіяналізм і чуласць, а таксама ўсім супрацоўнікам, якія лечаць, наладжваюць утульнасць і смачна кормяць. Да яе далучаецца суседка па палаце. Дарэчы, за два апошнія пункты ў бальніцы адказваюць загадчыца гаспадарчай часткі Людміла Майсяёнак і кухар чацвёртага разраду Тамара Асон.