Гэты зборнік, які выступае ў гісторыі ўкраінскай паэзіі практычнай рэалізацыяй тэорыі “кур'ёзнага вершаваньня”, пісаўся, як адзначае сам аўтар у “Прадмове да чытача”, з мэтай “нікоториє значнійшиє штуки поэтицкіє руським язиком виразити, не з якого язика на руський ониє переводячи, але власнею працею ново на подобенство інородних составляючи, а нікоториє і ціле руськіє способи винайдуючи, коториє й іншим язиком ані ся могуть виразити”.