Пабудову, дзе жылі партызаны, ахоўвалі іх таварышы па зброі, а па вёсцы праводзілася яшчэ вярховае патруляванне на конях. У абодвух канцах яе мелася грамадзянская ахова з ліку мясцовых жыхароў. Дзяжурылі яны кожную ноч па два чалавекі на працягу чатырох гадзін. А днём працавалі ўсе ў полі, расцілі хлеб.