Асаблівым месцам працы для марыянаў у Беларусі з’яўляецца Росіца, цяпер невялічкая вёска ў Верхнядзвінскім раёне. У гэтым месцы падзеі Другой сусветнай вайны пакінулі трагічны след. У аўторак 16 лютага 1943 года распачалася карная акцыя супраць насельніцтва вёсак, размешчаных уздоўж лесу каля Дзвіны. Выгнаўшы людзей з дамоў, фашысты сагналі іх у росіцкі касцёл. Айцы марыяне Антоні Ляшчэвіч і Юры Кашыра адразу накіраваліся да вязняў, сярод якіх былі і католікі, і праваслаўныя. Яны спавядалі, удзялялі святую Камунію, намашчалі святымі алеямі, хрысцілі, прамаўлялі да людзей, дадаючы ім адвагі, заахвочвалі прыняць Божую волю, рыхтавалі вернікаў да смерці. Прысутнасць святароў ратавала людзей ад роспачы і ад праклёну Бога за такі лёс. Мужныя пастыры прынялі мучаніцкую смерць у агні палаючага касцёла разам з даручаным ім людам Божым, аддаючы сваё жыццё за авечак і не жадаючы пакінуць іх аж да смерці.