— Назву даў бацька, і мы вырашылі яе не зьмяняць, хаця кніга мае нашмат шырэйшую тэматыку. Яна прысьвечаная ўнікальным зьявам нашай культуры, якія трэба пасьпець зафіксаваць, бо яшчэ дзясятак год – і яны зьнікнуць. Ну, зразумела, курганоў не дадуць зруйнаваць археолягі, крыж у артадаксальнай форме яшчэ доўга будзе існаваць, аднак нюансы страцяцца. Сучасная культура бэтонных надмагільляў ды помнікаў з мармуровае крошкі ўсё паглыне. Ужо ня ставяць нарубаў, прыкладаў, сіюмінутных крыжоў, што рабіліся з арэхавага кійка, якім мералі даўжыню нябожчыка, каб пасьля ведаць, які дол капаць.