Насця паведамляе, што да 1989 году яе дом, які цудам ацалеў падчас зачысткі памежнай тэрыторыі, шчыльна прылягаў да Мура з усходняга боку. Выносячы смецце, сённяшнія жыхары могуць памацаць умураваныя ў сцены колцы – сляды нейкіх аб’ектаў, пра прызначэнне якіх яны могуць толькі здагадвацца. Зрэшты, даволі хутка Насця зможа ўведаць гэта з інфармацыйных стэндаў і шыльдачак. Паводле планаў Музея дакументацыі Берлінскага мура, уся Бернаўэр штрасэ неўзабаве стане мемарыялам. Гэта адбываецца па ініцыятыве Таварыства Берлінскага муру – мы акурат мусім сустрэцца з яго заснавальнікам, лютэранскім пастарам Манфрэдам Фішэрам.