Бо глядзіце: ну вось ёсць пісьменнікі. На ўзроўні пісаных норм яны адрозніваюцца адно ад аднаго хіба што ўзроўнем таленту. У веберыянскай логіцы, якой кіруецца большасць бюракратый свету, пісьменнікі падлягаюць падатку ці пазбаўляюцца ад яго катэгарыяльна, па факце сваёй прыналежнасці да прафесійнай супольнасці, інстытуцыялізаванай у зарэгістраванай Мінюстам арганізацыі. Але тут уключаецца Сярэднявечча. А хто тут у нас сумняваўся ў кагане? Хто тут пісаў вершыкі пра незалежнасць і беларускасць упоперак нашай качавой савецкай ідэалогіі? І вось хазары дзеляць пісьменнікаў на карысных для грамадства, вартых бясплатнай медыцынскай дапамогі, і дармаедаў, якія марнуюць сацыяльныя выдаткі дзяржавы на ахову іх міліцыяй, навучанне іх дзяцей дысцыпліне.