Асаблівасцю справаводства уніяцкай царквы ў XVII-XVIII ст. было тое, што метрычныя кнігі вяліся ў адным асобніку. Часцей за ўсё яны захоўваліся пры тых жа самых цэрквах, і толькі зрэдку практыкавалася перадача метрык у дэканацкі архіў. Так, на захаванні ў НГАБ маецца вялікі комплекс метрык цэркваў былога Барысаўскага дэканата, якія былі перапісаны ў канцы XVIII ст. Арыгіналы не захаваліся, і мы маем у наяўнасці толькі гэтыя пазнейшыя копіі. З моманту далучэння беларускіх земляў у склад Расійскай імперыі законы новай дзяржавы распаўсюдзіліся і на справаводства уніяцкай царквы. Абавязковай стала практыка здачы адной копіі метрык у кансісторскі архіў. Таму асноўная маса уніяцкіх метрык мае ніжнюю храналагічную мяжу 1797-1798 гг.