Стомлены народ прымае, а то і вітае новы парадак. І не звяртае ўвагі, як адзін за адным адключаюцца, падмяняюцца імітацыяй рычагі, праз якія ён мог сапраўды ўплываць на сітуацыю. Свабодныя выбары і вулічныя акцыі, незалежныя СМІ, паўнавартасны парламент, шматпартыйнасць, грамадскія аб’яднанні. Амаль поўная адсутнасць рэакцыі грамадства на рэпрэсіі і пераслед. Бо жыццё ж сапраўды быццам бы паляпшаецца і стабілізуецца.