Падчас вучобы ў Лужаснянскім сельгастэхнікуме Марына пазнаёмілася з адным са студэнтаў – прыгожым статным малдаванам, якога звалі Іван. І ўжо пасля другога курса вучобы на пальцах маладажонаў заззялі заручальныя пярсцёнкі.