Я малюю вялізную карціну, сатканую з беларускіх традыцыйных святаў. Пішацца ўзрушана і лёгка. Зразумела, да гэтага “пералапаціў” шмат літаратуры, скажам “Нарысы нацыянальнай культуры беларусаў XVI — XVIII стагоддзяў”. Але ж і сам паспеў паўдзельнічаць у падрыхтоўцы да адраджэння тых самых святаў яшчэ ў 1988 годзе, дзякуючы фонду культуры на чале з Васілём Шаранговічам. Так што “калядавалі” ды “гукалі” — карацей, уяўленне пра тэму меў “з першых вуснаў”. Мне было прыемна выпісваць дэталі адзення, атрыбутыку, нібыта дакранаючыся да матэрыяльнай культуры продкаў… Але захаваны і па сёння роспіс “Беларускія святы” ў мінскай гімназіі № 7 — толькі ўступ да добрых успамінаў пра асабісты эксперымент у галіне эстэтычнага выхавання дзяцей.