Сябрукоў y Юзафа не было, з падуладнымі вёў сябе запанібрата, бяручы прыклад з князя Радзівіла, y кампаніі вольных быў нясмелы, ён, наколькі мог, пазбягаў яе. Скупасць бацькі выпрацавала ў сына агіду да грошай, развіла схільнасць да марнатраўства. Адзінаю яго забавай стала паляванне. Праводзячы цэлыя дні ў пушчах і лясах навакольных магнатаў Патоцкіх, Радзівілаў, ён прызвычаіўся да гуляшчага жыцця, адчуў да яго смак і не адну ноч правёў пры келіху з картамі ў руках. Залішняе ўжыванне напояў заўчасна падарвала ягонае здароўе. Гульня прымусіла ўлазіць y даўгі, што ён рабіў з лёгкасцю, як спадчыннік такога вялікага багацця. Запальчывага характару, утаймоўваць сябе ён не ўмеў і гэта аднойчы чуць не стала прычынаю заўчаснай смерці.