Мяне вельмі ўражвае, як адчуванне поўнай культурнай пустыні спалучаецца ў нас з перыядычным з’яўленнем прадуктаў, аўтары якіх ставяць перад сабой задачы, што значна апярэджваюць час. Прычым не наш, беларускі, час, які ёсць пазаўчора Еўропы, а час агульнасусветны. Яны быццам бы адказваюць на пытанні той Беларусі, якой пакуль няма.