Значныя пытанні выклікае і рэжысёрская інтэрпрэтацыя. Дзеянне "Графа Люксембурга" пачынаецца ў Парыжы ў час карнавалу і заканчваецца там жа роўна праз год. Магчыма, элементы пераапранання і гульні якраз і натхнілі Сусанну Цырук на фарсавае прачытанне шэрагу сцэн. Менавіта ў такой манеры іграюць выканаўцы партый Армана і Жульеты, князя і баранесы, а таксама ўдзельнікі карнавалу Зразумела, як і ў сітуацыі з купюрамі, рэжысёр мела права на ўласнае прачытанне вядомай партытуры. Але ці грунтавалася яно на логіцы пастаноўкі? Калі інтэрпрэтаваць "Графа Люксембурга" як фарс, дык у такой манеры варта было вырашаць усю пастаноўку. У рэальнасці натуральнасць паводзін галоўных герояў, рамантызм іх пачуццяў увесь час уступаюць у супярэчнасць з наўмыснай тэатральнасцю іншых удзельнікаў спектакля. Да таго ж Анжэль з'яўляецца артысткай, але паводзіць сябе натуральна. Дык дзе ж тут логіка?