Можна з упэўненасцю гаварыць, што падтрымлівае сямейны дух і сумеснае баўленне вольнага часу, напрыклад, на Мінскім моры, да якога тут рукой падаць. Праўда, ехаць да яго сям’і даводзіцца ў два прыёмы, бо адразу ўсе нават у сямімесны аўтамабіль не ўмяшчаюцца. Некаторыя дзеці частку лета праводзяць у Італіі, іншыя — у аздараўленчых лагерах. Ёсць у іх жыцці і паходы ў заапарк, прагулкі на прыродзе, настольныя гульні, выклікі бацькоў у школу, калі малыя крыху нашкодзілі (з кім не бывае!), і шмат чаго яшчэ, што здараецца ў звычайным жыцці, у звычайнай сям’і, дзе ёсць дзеці. Акрамя таго, бацькі і выхаванцы — нярэдкія госці на тэматычных мерапрыемствах. Нядаўна, напрыклад, я сустрэла частку гэтай вялікай сям’і на адкрыцці Цэнтра сацыяльна-педагагічных тэхналогій педагагічнага ўніверсітэта імя Максіма Танка.