— Гэта быў вельмі цікавы час, насычаны падзеямі, — расказвае Аляксандр Пятроўскі. — Другі сакратар больш займаўся справамі культурнага напрамку. Мы арганізоўвалі розныя мерапрыемствы. Напрыклад, ладзілі сустрэчы з ветэранамі. Тады яны былі маладзейшыя і саміх ветэранаў было больш. Мы дамаўляліся адразу з чатырма-пяццю людзьмі і прывозілі іх у школу, рабілі сход для дзяцей. Людзі, якія прайшлі вайну, расказвалі пра яе малодшаму пакаленню і адказвалі на іх пытанні.