Балет атрымаўся цікавы i ўласна харэаграфічнымі знаходкамі, i сваім гумарам, i характарнай яркасцю персанажаў, i магчымасцю кожнага з артыстаў раскрыць свой талент. Дарэчы, i першае аддзяленне юбілейнага вечара, складзенае з рознастылёвых канцэртных нумароў, вызначалася індывідуальным почыркам кожнага з артыстаў. Зразумела, у цэнтры ўвагі былі бенефіцыянты – лаўрэаты шасці міжнародных конкурсаў i некалькіх фестываляў, прызнаныя майстры сцэны, салісты Беларускага дзяржаўнага музычнага тэатра i адначасова запрошаныя салісты Вялікага тэатра балета Беларусі (у канцэрце пра гэта нагадала Адажыо з "Рамэа і Джульеты" ў харэаграфіі Валянціна Елізар'ева), якія ўпрыгожваюць сваім майстэрствам лепшыя замежныя сцэны, выязджаючы на шматлікія гастролі (не толькі разам з тэатрам, але i па ангажэменце). Выконваючы па-дэ-дэ з "Арлекінады" i "Эсмеральды", яны чарговы раз даказалі, што балетная класіка – гэта мастацтва не толькі прыгожых поз, узведзеных на пастамент замілаванасці, але i тонкix псіхалагічных адценняў.