Апошнія два гады, існуючы ў андэграўндзе, мы, тым не менее, працягвалі выходззіць з каляровай вокладкай, рэалізуючы такую канцэпцыю “шэрага глянцу”. Прыгожае слова, але насамрэч у нас проста не было грошай на поўны колер унутры. Але мне здаецца, гэта была добрая знаходка. Мы маглі вар’іраваць адзін колер унутры – звычайна гэта быў сіні, з рознымі варыяцыямі. Была ідэя, што часопіс будзе па форме глянцавы, а па змесце – мікс. Мы рабілі яго ў забаўляльной форме, але пісалі ўсё ж пра сур’ёзныя рэчы – за што і паплаціліся.