Аляксандра і Ата сядзяць на дыване з махрамі і мэханічна складаюць адна на адну бэтонныя цагліны. Побач стаіць зялёны плястыкавы тазік з малаком. Калі чарговая канструкцыя падае, яны тут жа пачынаюць будаваць новую. У працэсе цагліны скрышваюцца з бакоў, празь нейкі час дыван засыпаны шэрымі дробкамі, а рукі і адзеньне маладых людзей пакрываюцца пылам.