Потым яе не стала. Яшчэ тыдзень таму, позна ўвечары я бег па вакзальным падземным пераходзе, а яна стаяла з сынавым часопісам і ўсміхалася мне. Я спяшаўся, як і ўсе спяшаюцца, ідучы праз вакзал. Не ведаў, што менавіта такою будзе апошняя сустрэча са спадарыняй Валянцінаю. Каб можна было вярнуцца… Нельга. Свет незваротны.