Яшчэ хочацца мне расказаць Вам пра Мішу Марціновіча, сына Івана Мікітавіча і Ганны Дзмітрыеўны, нашых першых настаўнікаў. Ён не толькі збярог цудоўны дом бацькоў, але і зрабіў сапраўдны ўчынак. Замест таго, каб сядзець у сталіцы і хадзіць па тратуарах, ён прыехаў у родную вёску, узяў некалькі гектараў зямлі і займаецца земляробствам. І ўсё па-навуковаму, па-гаспадарчы. Мы не верылі спачатку яго намаганням. Але ў гэтым годзе ён частаваў нас сваёй малінай, чорнымі парэчкамі. Магчыма, у наступным годзе будзем смакаваць яго ажыны, буякі, агрэст. Усёй сям’ёй працуюць з раніцы да вечара.