Сёння думкі мяне непакояць,Лёгкім ветрам калышуць душу.То ў званы гучна з ранку зазвоняць,То марудна ляцяць ў цішыню.Думкі нібы спалохі маланкі,Палыскуюць яскрава ў начы.Травы шэпчуць, пяюць калыханкі,Прапануюць любоў зберагчы.Морам цеплыя словы пальюцца,Павандруюць па роднай зямлі.Дзесьці гучна рэхам адгукнуцца,У гавані кахання караблі.Праплывуць ў вачах начы вандроўкі,Успамінам лягуць на лісце.Як мастак кідаю замалёўкі,І няма спакою мне нідзе.