— Жылля не было. Уладкаваўся ў невялікім пакойчыку ў гасцініцы. У Краснаполлі была майстэрня, дзе часалі воўну. З навакольных мясцін з клункамі прыязджалі і ў цеснай гасцініцы таўпіліся. Вечарамі прабіраўся праз гэты натоўп да свайго пакойчыка. З першых дзён стаў знаёміцца з гаспадаркамі раёна. Прыехаў на жывёлагадоўчую ферму, а там схуднелыя каровы на вяроўках трымаліся. Салому прэсавалі ў Вінніцкай і Ровенскай абласцях Украіны і чыгункай дастаўлялі на станцыю ў Крычаў, адкуль аўтамашынамі па бездарожжы везлі на фермы. Пасля вайны ў раён прыязджаў Кірыла Арлоўскі, і ці то ў жарт, ці то ўсур’ёз сказаў, што ўсе, хто тут жыве, вартыя медалёў. Прапанаваў тэрыторыю раёна лесам засадзіць.