Сапраўднай зоркай камуністычнага тэрору стаў Сяргей Прытыцкі, якому было 20 з нечым гадоў. 27 студзеня 1936 года падчас суда над камуністамі ў Вільні ён спрабаваў забіць агента Якуба Стральчука, які сведчыў супраць іх. Стральчук быў паранены, але выжыў, а затрыманаму паліцыяй Прытыцкаму пагражала смяротнае пакаранне. КПП арганізавала кампанію салідарнасці са зняволеным: выпусціла плакаты з яго выявай, а камуністычная прэса пісала пра яго як пра узор для пераймання, чалавека, які хацеў справядлівасй кары для здрадніка працоўнага класа. У выніку смяротны прысуд Прытыцкаму быў зменены на пажыццёвае зняволенне. Усё гэта накручвала спіраль тэрору, і недахопу ў жадаючых выконваць партыйныя прысуды сярод камуністычнай моладзі не было.