Слых лашчылі кампазіцыі як з апошняга альбому “Ветви”, так і ўлюбёныя рэчы з “Oikumene”, “Selva”, “Пустота”, “Будем жить”. Нягледзячы на скарыстаньне сэмплера, жыўцом музыка атрымалася куды больш адчувальнай і напорыстай, чым на запісах, што, зрэшты, не пераменшвала атмасфернай часткі. Музыкі часта імправізавалі, і, нягледзячы на тое, што тонкія і складаныя кампазіцыі патрабуюць шмат працы і энэргетычнай аддачы, было відавочна, што квінтэт грае ў сваё задавальненьне. Не саграшу супраць ісьціны, калі буду сьцьвярджаць, што пасьля гэткага трыпу нешта назаўсёды зьмянілася ў душах прысутных, якія напоўніліся асалодай і лёгкасьцю. Ці ня гэта найлепшы паказчык таго, што мы жывем тут і цяпер, суцэльна адчуваючы летуценнае імгненьне?