Антон Жабанёнак, герой драмы "Антон", – з тых беларусаў, што аддаюць перавагу "патрэбам духу" перад пагоняй за дабрабытам. Антон звяртаецца да Бога, але "маўчыць нема Бог". Будучыня палохае яго сваёй непрадказальнасцю. У драме "Антон", акрамя героя, які дзейнічае, ёсць і героі, якія думаюць, спрачаюцца, рэфлексуюць. Гэта Беларускі аўтар, Польскі публіцыст і Маскоўскі дэмакрат – персаніфікаванае ўвасабленне распаўсюджаных поглядаў на беларусаў, своеасаблівых стэрэатыпаў. Прычыны паводзінаў Антона Жабанёнка Польскі публіцыст і Маскоўскі дэмакрат бачаць у эканамічнай адсталасці краю, у цемры і невуцтве. Беларускі аўтар прымае гэтыя закіды, але з сур’ёзнай папраўкай: яго "народ-лірнік" заўсёды схіляўся больш да "патрэб духу", чым да "патрэб цела". А ў сферы духу не ўсё ладна: войны, рэвалюцыі, паўстанне масаў і бунт радыкальна настроеных індывідаў, зніжэнне ўзроўню чалавечнасці, катастрафічнае падзенне веры: "Старыя багі струпехлі, а новых... новыя мала ведамы..." Аднак крытычны пункт пройдзены: "Мы цяпер пад горкаю, а лепшыя нашы вун куды на горку ўзлезлі, а з часам і ўсе на гарэ будзем".