Каб трапіць на службу, сябры выходзяць з дому ў шэсць гадзін раніцы, з кіёчкам даходзяць да храма да пачатку службы – трэба ж жывым голасам званоў людзей у царкву паклікаць. Летам Міхаіл Вікенцьевіч ездзіць на ровары. Ён яго сам змайстраваў пад сваю патрэбу – колы паставіў ад дзіцячага веласіпеда, каб лягчэй было злазіць з яго нямоглымі нагамі. Некалі яны ўдвух спявалі ў гэтым храме пад кіраўніцтвам псаломшчыцы Паляшчук Марыі Васільеўны. На Светлай сядміцы сёлета правялі яны яе ў апошні зямны шлях. А цяпер не падняцца ім па крутой вінтавой лесвіцы на клірас. Спявае зараз умелы хор з Нясвіжа.