— Там усё іншае — музыка, галасы. Думаю, па вялікім рахунку нас не перарабіць, гэта нешта такое на генным узроўні, — чым мы валодаем, чаго можам дасягнуць, а чаго — не. Там жыццёвае крэда іншае. Мы ўсё адно станем у музыцы пераймальнiкамi, інтэрпрэтатарамі, калі пойдзем шляхам нейкіх канонаў. Я выступаю за пошук чагосьці свайго, уласцівага той культуры, у якой жывеш. Праўда, працэс гэты складаны. Самы вялікі прарыў у беларускай папулярнай музыцы быў звязаны з “Песнярамі” Уладзіміра Мулявіна. Валодзя выдатна падбіраў галасы, у ансамблі былі цудоўныя аранжыроўшчыкі, вельмі “смачна” калектыў апрацоўваў народныя песні. Але калі тое было?..