Гэтыя мясціны насамрэч стратэгічныя, таму спрадвек прыцягвалі заваёўнікаў. На міжземнаморскім узбярэжжы Марока заснавалі свае гандлёвыя калоніі спачатку фінікійцы, затым тут атабарыліся карфагеняне. З ІІ стагоддзя да н. э., пасля заваявання Карфагена рымлянамі, пачалося рымскае валадарства ў Паўночнай Афрыцы. У 429 годзе тэрыторыю сучаснага Марока (рымскую правінцыю Маўрытанія Тынгітана) захапілі вандалы, але праз сто гадоў яе вярнулі ў склад імперыі візантыйцы. У 682 годзе пачалося арабскае заваяванне Паўночнай Афрыкі. Першую арабскую дзяржаву на тэрыторыі Марока заснаваў у 784 годзе ўцякач з Аравіі імам Ідрыс ібн Абдалах. Найбольшага росквіту яна дасягнула пры дынастыях Альмаравідаў і Альмахадаў у ХІ—ХІІ стагоддзях.