Кніга прысвечана ведыйскай герменэўтыцы і зьмяшчае падрабязнае апісаньне новага метаду дэкадаваньня і астранома-матэматычнага вытлумачэньня веда-санхіт, разгляданых у якасьці зборнікаў зьлітна чытэльных навуковых формул або мантр. У ведыйскіх “мантрах” (літ. “стражах або вартавых мысьленьня”), як правіла, бачаць паэтычныя строфы або магічныя заклінаньні, што адлюстроўваюць, галоўным чынам, цьмяныя фрагмэнты міфалягічнага характару. Цяпер з дапамогай кампутара мантры прачытаны як шыфроўкі або коды лічбаў, кадыфікаваныя ў 7-м тысячагоддзі да н.э., магчыма, астранамічныя назіранні самай глыбокай даўніны, што сягае на сотні тысячаў гадоў ў мінулае.