Хведар Данілавіч Клімчук, 82-гадовы навуковец з Сіманавіч, рабіў гэты пераклад 15 год разам са сваёй мамай. Па кавалачку з 1980 па 1995 год. Пераклаў кавалачак – і маме зачытвае. Калі яна кажа: “Не, мы так не гаворым,” – перарабляе. Удакладняў у аўтахтонаў розныя словы. “Суткы”, “суточкы” – цесны праход, вельмі вузкая вуліца. “Окыдь” – снег, што выпадае ранняй-ранняй вясной. “Кыснуты” – мокнуць, “чоловічок” – зрэнка, “анывжэн” – канечне. Хведар Данілавіч кажа, што калі на нейкую мову перакладзеная Біблія, значыць, гэтая мова ніколі не знікне, не забудзецца. Яго праца – спроба захаваць мову роднай палескай вёскі на стагоддзі.