У 1785 го­дзе за за­бой­ства се­ля­ні­на сва­ёй сла­ба­ды Ро­га­ні Тра­фі­ма Аста­пен­кі Кан­ця­мі­ра вы­да­лі­лі з яго ма­ёнтка, які быў пад­вер­гну­ты апя­кун­ска­му кі­ра­ван­ню. А 1 сту­дзе­ня 1787 го­да імян­ным най­вы­со­кім ука­зам Ка­ця­ры­на за­га­да­ла: “Кня­зя Кан­ця­мі­ра за смер­та­за­бой­ства се­ля­ні­на яго і ў прад­ухі­лен­не, каб ён па су­ро­вас­ці і ша­лен­стве сва­ім не ўчы­ніў бо­ль­ша­га зла, за­клю­чыць на­веч­на ў Рэ­ве­льс­кай крэ­пас­ці, пры­зна­чыў­шы на яго ўтры­ман­не па 50 кап. у дзень з ма­ёнтка яго­на­га”.