…Распавядаць пра жахі вайны вельмі цяжка. Памятаю, як мяне маці хавала пад галлём, калі немцы ішлі з аблавай, як нясцерпна я хацела есці… Вымушана была працаваць ад самай раніцы да ночы, каб атрымаць той бясцэнны кавалак хлеба. А потым пакладзеш яго на далонь, пазіраеш, глытаючы сліну, і думаеш: з’есці зараз, ці яшчэ паглядзець на яго і панюхаць…