Але як бы ні старалася крамлёўская прапаганда, гістарычная памяць нашмат мацней і больш стабільная, чым часовыя лозунгі. Пасля распаду СССР, памяць пачала даваць пра сябе ведаць усё часцей і часцей — адкрыліся межы, з'явіўся інтэрнэт, людзі пачалі мець зносіны, атрымліваць калісьці інфармацыю, якая раней была пад цэнзурай, нарэшце, людзі пачалі думаць.