Аснову альбома складаюць песьні, якія бы добра прыжыліся ў альбомах гурта пры канцы 90-х ("Ольга Сергеевна", "Нельзя", "Манту"). Уласна за такую падачу і такія тэксты Кульлінковіча ў свой час і палюбілі. У дадатак – моцны беларускамоўны гіт "Ленін", які ўстаўляе імгненна, ды пераіграныя "Машины". Не абыйсьці ўвагай і "Клоуна", які сугучны з узорнымі ранейшымі гітамі "Время распрощаться" і "Можно жить". Заўважна, што сам Кульлінковіч мэты задаволіць усіх ня ставіў і матэрыял не фільтраваў пад пэўную канцэпцыю. Neuro Dubel паказаў тое, што мае на сэрцы і на душы, таму з поўным правам можа несьці сьцяг самай шчырай беларускай рок-каманды. (Сяргей Будкін)