— Для мяне самае прыемнае ў святарстве — гэта сустрэчы з людзьмі. Тады я ўсведамляю, што магу служыць гэтым лю­дзям сваім словам, малітвай або праз канкрэтны ўчынак. Кожная сустрэча ўзбагачае мяне духоўна. Напрыклад, у гэтым Вялікім посце я сустрэўся з вялікай колькасцю людзей падчас Велікапосных рэкалекцый у парафіях. Калі праз некаторы час чалавек дзякуе за параду або слова, якое яму дазволіла іначай паглядзець на жыццё, змяніць свае паводзіны, я адчуваю вялікую радасць і тады яшчэ з большым запалам хачу служыць іншым. Тады я нагадваю сабе, што маё святарства павінна быць найперш штодзённай службай тым людзям, якіх Божы Провід ставіць на дарозе майго жыцця.