Павесялеў наш Адамка! Жыве сабе ў раі з Ліліт дзень, другі, трэці… Ды вось бяда – зноў нейкае незадавальненне шкрабецца ў душы. Са зданню час бавіць – не тое, чаго сэрца прагнула (а гэта, відаць, ён, змей-спакуснік, ліха яму ў бок, ужо сваю справу рабіў).