Яны пражылі разам многа год. Аб цеплыні і шчырасці іх узаемаадносін сведчыць той факт, што пісьменнік цяжка перажываў хваробу, а пасля і смерць жонкі. Ужо пасля адыходу на той свет Валянціны адзін знаёмы пісьменнік неяк спытаў у Караткевіча, якой была яго жонка. Караткевіч сказаў тое, што хацела б пачуць у свой адрас ад мужа любая жанчына. Караткевіч адказаў сумна і шматзначна: “Яна не была прыгажуняй, але валодала дзіўным духоўным багаццем. Яна была каралевай духоўнасці…”.