Трэба сказаць, што пяцікурсніцай я з таварышамі праходзіла практыку ў данай гаспадарцы. Нас прынялі даволі гасцінна, забяспечылі жыллём. Работу даручалі на розных аб’ектах — была і на МТК “Сычы”, і на МТФ “Новы Сноў”, і на ферме “Хвоева”, дзе стаяць цяляты. Галоўны ветурач Мікалай Міхайлавіч Грыцэнка апякаў нас, стараўся, каб асвоілі розныя абавязкі ветэрынарнага ўрача. Затым замацаваў за канкрэтнымі вытворчымі ўчасткамі, каб праверыць, што ўмеем, ці справімся. Налічвалі заработную плату. Я займалася сваёй справай поўны рабочы дзень. Гэта было вельмі важна. Мне далі адчуць сябе паўнацэнным спецыялістам, было бачна, што ты патрэбна на вытворчасці.