Пры гэтым вельмі паступова сваё адрозненне ад народа пачынае адчуваць нават улада. Бо, дзякуючы ўласнай разгубленай памяркоўнасці ў пытаннях ідэнтычнасці, мільёны, якімі яна кіруе, робяцца ўсё больш І калі паскубці, шмат якія беларускія міністры, тэлевядоўцы, ідэолагі ёсць адданымі прыхільнікамі суседняга палітычнага лідара. Суседняга, а не тутэйшага. Так, пакуль яны выконваюць загады, але, ведаеце, калі ў чалавека ў сэрцы спявае Газманаў, ніякай Купалінкай тое не раздушыць. А таму страшненька павінна быць не нам, а ім.