Насцярожвае і тое, што ідзе поўная аналогія грамадзянскага выхавання з патрыятычным, тым самым абмяжоўваючы яго сэнс. Сваімі разважаннямі на гэты конт падзяліўся Віталь Нікановіч: “Я лічу, што патрыятызм — гэта ірацыянальная любоў да Радзімы, а грамадзянскасць — рацыянальная. І падчас паездкі найчасцей мы бачылі патрыятызм — безумоўную любоў: мы проста любім сваю краіну, любуемся яе прыродай, славутасцямі, але нічога не робім, каб наша краіна стала яшчэ прыгажэйшай. Вось чаму маладыя людзі, як мы высветлілі, не вяртаюцца пасля ўніверсітэта на сваю радзіму, у маленькі гарадок ці вёску, аргументуючы прынцыпам “буду там, дзе згаджуся”. Мне ж бліжэй беларускае “Дзе нарадзіўся — там і згадзіўся”. Грамадзянская адукацыя вучыць, што лепш быць першым у маленькім горадзе, чым згубіцца ў вялікім”.