I ўбачылі яны пасярод пекла ёмкі слуп, да якога ланцугамі прыкуты Люцыпар. А паўсюль катлы, катлы з душамі, а рэшта іх так, без катлоў, валяецца. Спадыспаду агонь шугае, пячэ, а зверху бітум распалены льецца. На калодзе ж сам д'ябал сядзіць, кіруе шкілетаМ1* Сякуць яны сякерамі бітум і кідаюць без супынку, кідаюць пад катлы.