Прэзентацыя асобы ў культурным асяроддзі — праект доўгатэрміновы і ў плане піяру работнікаў культуры вельмі эфектыўны. Нагадаю, не для “выпячвання”, а дзеля канстатацыі прафесійнага гонару. І героямі такіх творчых сустрэч, як мне падаецца, павінны стаць не лепшыя з лепшых культработнікі, а ўсе яны без выключэння. Уяўляеце вечарыну, на якой, да прыкладу, пра кіраўніка вакальнага ансамбля расказваюць не толькі калегі, але і суседзі, сябры, сваякі і родзічы? І паступова становіцца зразумела, як і для чаго асоба гэтая прыйшла ў прафесію, што паспела зрабіць, якія памылкі мела на пакручастым творчым шляху, як іх выпраўляла. А ўслед за культработнікамі героямі такіх акцый стануць і ўсе сацыяльныя партнёры: урачы, настаўнікі, інжынеры, аграномы, прадпрымальнікі і гэтак далей. Шоу-бізнес аб’яднаны эканамічнымі складнікамі, а сацыяльна-культурная дзейнасць — культуралагічнай тэрыторыяй. І вельмі важным падаецца агульнае разуменне, што мы “робім” культуру тут і цяпер, што бібліятэка пры гэтым не канфліктуе з домам культуры, а музей — з цэнтрам рамёстваў. Толькі ў такіх абставінах мы — разам. І на Дзень бібліятэк да калег абавязкова прыйдуць з віншаваннямі клубнікі і музейшчыкі. І — наадварот.