Але махавік рэпрэсій не спыніўся і пасля 1831 г. Удзельнік тайнага студэнцкага згуртавання Маскоўскага універсітэта ўраджэнец Віцебска Тадэвуш Лада–Заблоцкі за вершы антыцарскага зместу ў 1833 г. быў выключаны з універсітэта, высланы на Радзіму і зняволены ў віцебскай турме. Увосень 1833 г. ўлады зноў арыштавалі ў ссылцы Адама Сузіна і абвінавацілі яго ў падрыхтоўцы захопу Арэнбурга з дапамогай салдат, сярод якіх было шмат высланых. З–за адсутнасці доказаў праз месяц ён быў вызвалены. Па слядах паўстання паліцыя ў 1833 г. арыштавала ксяндза Паўла Шышку. А Міхала Баброўскага, які ў 1826 г. вярнуўся да выкладчыцкай дзейнасці, у 1833 г. зноў адхілілі ад прафесарскай кафедры і выслалі ў мястэчка Шарашова, дзе ён заставаўся святаром да канца жыцця. У 1836 г. быў арыштаваны польскі паэт Каятан Лапатэцкі.