Вусныя казанні а. Лявонція, калі меркаваць па зборніку “Перад Ражджаством Хрыстовым навука”, вылучаліся прастатой, і, відаць, якраз яны здабылі а. Лявонцію славу другога Златавустага. Казанні, прызначаныя да друку, якія маглі трапіць у рукі супраціўнікаў ці проста людзей заходнееўрапейскай адукацыі і пераважна заходнехрысціянскай ментальнасці, былі аформленыя адпаведна з пануючымі правіламі антычнага красамоўства. Яны вызначаюцца строгай і даволі складанай пабудовай, вытанчанасцю мовы, дбайна прадуманай сістэмай спасылак на аўтарытэтныя крыніцы, спробай (там, дзе гэта не датычыць дагматаў вучэння) прывесці разумнае тлумачэнне тых ці іншых прыгаданых фактаў і з`яў і г.д. Таму гэтыя казанні, што мелі да таго ж і ўнушальны памер, здаюцца на першы, павярхоўны погляд грувасткаватымі. Аднак вельмі хутка яснае і жывое святло палымянага духу а. Лявонція высвечвае прывідныя цьмянасці і складанасці разважанняў, захапляе і на самой справе “пранікае да мозгу касцей“ пераканаўчай праўдзівасцю і жыццёўнасцю словаў.