Пад такую кваліфікацыю падпадалі: размовы дысідэнтаў на забароненыя тэмы (нават у коле сям'і), захоўвання і распаўсюджванне забароненай літаратуры, «самвыдату» і інш Даволі часта дысідэнтаў асуджалі не як палітычных а як крымінальных злачынцаў.