Лічылася, што Мара мучыць сонных, асабліва юнакоў і дзяўчат, садзіцца на грудзі ці горла ахвяры і пачынае душыць. А чапляецца яна пераважна да таго чалавека, які шумна правёў час перад сном (зноў узгадваю з дзяцінства, як перад сном нам малым забаранялі дурэць, свавольнічаць – вось, аказваецца, чаму, каб мара ноччу не прыйшла!). Соннага пакутніка вёрткая мара хапае за руку, не даючы яму адагнаць сябе ці перахрысціцца. Калі чалавек прачынаецца, мара імгненна знікае, пакінуўшы ў яго знямелыя рукі і ногі і вялікі пот па ўсім целе.