Твая малітва, болей, чым вырашэнне розных справаў, павінна быць заўсёды адносінамі паміж асобамі; хоць, лагічна кажучы, сяброўства само ўчыніць так, што твае справы стануць Ягонымі справамі, а Ягоныя ўрэшце — тваімі. У такіх момантах чыні толькі тое, што найбольш пабуджае цябе да любові Бога: памятай пра тое, што Ён табе даў, пра цуды, якія ўчыніў для нас, пра вялікі боль Касцёла, пра колькасць вернікаў, што аддаліліся ад Бога, у прысутнасці якога знаходзішся, памятай пра боль і радасці тваіх братоў.