Што тут сказаць? Вельмі шчырыя лісты. Як нейкія замочныя шчыліны, праз якія можна пабачыць адкрытыя і злучаныя сэрцы двух людзей, такіх блізкіх, родных і, відаць, вельмі адзінокіх. Толькі аднаму з іх лёс падарыў дзевяноста шэсць гадоў жыцця; другому, незразумела, чаму, той жа лёс вызначыў толькі шэсцьдзясят. Вось так складана і мудрагеліста тасуецца калода чалавечых біяграфій…