Мне не хапіла б духу і зараз — толькі з уздрыгам душэўным асмельваюся я зрабіць гэта пісьмова, — але не адважыўся б і пісьмова, калі б не быў упэўнены, што Вы мяне ведаеце, што Вам вядомыя мае абставіны і Вы цалкам перакананыя ў маёй невінаватасці адносна майго злашчаснага, у вышэйшай ступені сумнай становішча. <…> На жаль, у Вене мой лёс так да мяне непрыхільны, што я не магу нічога зарабіць нават калі хачу.