А вось цяпер я хаджу ўначы па парках, адчуваю гэты пах і кліч глебы, нібыта мірыяды траваў, цел і лістоў адтуль са мной гавораць, і думаю: ой, каб не накаркаць толькі. Вось прыляціць талерка з космасу, украдуць мяне на досведы, як сабаку Стрэлку, і любая кніга Рэя Брэдбэры падасца каляднай гісторыяй.