Акварэлі Валерыя Свістунова носяць хутчэй утульны, інтымны, нават некалькі звычайны характар. Трапяткая, пяшчотная, але складаная мова; гібкі, вытанчаны стыль; найтонкія нюансы і недагаворанасць; шматскладовая сетка асацыяцый – вось характэрныя асаблівасці яго твораў. Плаўная градацыя святла і цені, лёгкія пераходы святлопаветранай перспектывы ствараюць амаль фізічнае адчуванне вясновай атмасферы, напоўненай пахамі травы і кветак, пачуццём свежасці і абнаўлення ў прыродзе.