У 1855 г. Давыд Лівінгстан «Адкрыў» найбуйнейшы ў Афрыцы вадаспад і даў яму імя каралевы Англіі Вікторыі. А між тым афрыканцы называлі яго: Моси-ОА-Тунья – Дым, які грукоча. Набліжаючыся да ўступы, велічная Замбези выглядае спакойнай. Але вось яе паток шырынёй 1 600 м раптам кідаецца ўніз з каменнага ўступа вышынёй 120 м. Аблокі дробных пырскаў, узнімальныя на 500 м уверх, абазначаюць месца падзенне неасцярожнай ракі. Вада раве ў гневе і накіроўваецца да вузкай скалістага цясніны. «Я быў упэўнены, што мы першыя еўрапейцы, якія прайшлі па Замбези. Я даў вадаспаду ангельскае назву, зрабіўшы гэта толькі раз », - запісаў Лівінгстан у сваім дзённіку.