— Пры­емны, але, на­пэў­на, не над­та важ­ны. Ён ма­люе та­му, што про­ста не здат­ны не ма­ля­ваць. Мі­ша мо­жа па­пра­сіць у ця­бе то­ль­кі дзве рэ­чы: па­пе­ру і гар­ба­ту, бо­льш яму ні­чо­га не па­трэб­на. Ні­ко­лі не ста­ві­ла яго пе­рад вы­ба­рам, але, ду­маю, ён бы хут­чэй вы­браў па­пе­ру.