Магчыма, гэта сапраўды голас крыві. У некаторых пісьмовых крыніцах мы знаходзілі ўзгадкі пра тое, што людзі, якія насілі наша прозвішча, некалькі стагоддзяў таму былі каталіцкага веравызнання. Магчыма, нашы продкі. І памяць роду ў гэтыя па-асабліваму светлыя ноч і дзень па таямнічаму зорнаму парталу, які раскрываецца ў нябёсах, дасягае нашых сэрцаў. Інакш адкуль гэтае пачуццё заспакоенасці душэўнай, гэтае адчуванне цуду?!