Да гонару ўсяе каманды, што вяла людзей дарогамі салодкага пазнання гісторыі, усе выпрабаванні мы адужалі. І выйшлі ў будучынь пераможцамі. Бо іначай казка папросту не збылася б. А дапусціць такое ніхто з нас ня мог: князі, рыцары, шляхта, Пушчавік, Насалод, розныя міфалагічныя істоты – усе ж яны таксама ў прадаўнасці маюць свой статус і адстойваюць векавечную годнасць. Нават Русалкі, што няспынна дзівіліся смачнаму святу. Нават люты Цмок, які змірэнча пагадзіўся ператварыцца на час фэсту ў лагоднага Цімоха. А тым больш Жар-птах, адораны здольнасцю цудным чынам прыхарошваць і падмалоджваць стомленых у зямных клопатах спадарынь і спадароў, раздаючы на шчасце залатое пер’е і маладзільныя яблыкі. Ну, а ўслед за ім падабрэў і двайнік ягоны – Жах-птах. Затым выявілі нейкую сваю праўду і здані, што туляліся ў ваколіцах старога панскага дому, і розныя пачваркі, звыклыя шкодзіць ды зламыснічаць…