И. ПЕЧИНСКИЙ: — А на мой погляд, вопыт працы нашага Дабрачыннага фонду над новым абліччам замка ў Любчы для дзяржавы наогул і для тых, хто зараз узяўся за рэшткі Навагрудскага замка, — каштоўны! Не ўпэўнены, што дзяржава здольная фінансава пацягнуць аднаўленне многіх цікавых аб’ектаў. Напрацоўкі ж любчанскія дазваляюць сцвярджаць: такая прыватная, але патрэбная ўсім справа на дзіва аб’ядноўвае, згуртоўвае людей. Хочам давесці справу да канца! І не пагаджуся з тым, што мы легкадумна, несур’ёзна ставімся да ўзнаўлення вежаў, захавання гістарычнага духу, адпаведнасці часу. Адчуваем адказнасць — маем справу з гісторыка-культурнай каштоўнасцю, замкам, які родам ажно з XVI стагоддзя! Канцэпцыяй рэстаўрацыі прадугледжана дамінанта — якраз тыя самыя дзве вежы. Сам літаральна стаў гісторыкам, вывучаючы дакументы, нейкія іншыя крыніцы каштоўнай інфармацыі. У гэтым сэнсе святло ў канцы тунэля мы бачым. Дарэчы, маем ужо праект аднаўлення палаца, праўда, пакуль яго не агучваем. Бачым замак комплексна: менавіта як аб’ект гісторыка-культурнай спадчыны, што належыць дзяржаве. Гэта — яе багацце! Павінен замак, на мой погляд, выкарыстоўвацца найперш у якасці народнай каштоўнасці, а не сродку для атрымання грашовых прыбыткаў.