Характэрнай тэмай у набажэнстве да Божай Міласэрнасці з’яўляецца міласэрнасць усёй Святой Тройцы, затое ў набажэнстве да Сэрца Езуса ўласцівай тэмай ёсць Боская Асоба Сына Божага Ўцелаўлёнага. Фактычным суб’ектам у набажэнстве да Божай Міласэрнасці ёсць абраз Езуса Міласэрнага, які адпавядае аб’яўленню Сястры Фаўстыне 22 лютага 1931 года ў Плоцку. Затое ў набажэнстве да Сэрца Пана Езуса фактычным суб’ектам з’яўляецца людское, фізічнае Сэрца Езуса. Сутнасць набажэнства да Божай Міласэрнасці заснавана на даверы, затое сутнасць набажэнства да Сэрца Езуса ёсць узнагарода. Часам, прывілеяваным у набажэнстве да Божай Міласэрнасці, ёсць гадзіна 15 пасля апоўдня кожнага дня (момант канання Езуса на крыжы), а таксама дзень свята Міласэрнасці ў першую нядзелю пасля Вялікадня. Затое ў набажэнстве да Сэрца Божага часам прывілеяваным з’яўляюцца дні – першая пятніца месяца і свята Сэрца Пана Езуса.