Між тым падзеі развіваліся імкліва. У тую ж восень быў створаны спачатку “Мартыралог Беларусі”, а потым і “Беларускі Народны Фронт”. І зноў ён спрачаўся з хлопцамі: які “фронт”, навошта “фронт” у мірны час… У знявечанай войнамі Беларусі павінна быць табу на гэтае слова. Чаму не “рух”? Беларускі народны рух – вось тое, што трэба, іначай можна толькі адштурхнуць ад сябе людзей. Ды ніхто яго не слухаў… Затым былі “Дзяды”. Калі ў першых дзвюх падзеях ён не прымаў ніякога ўдзелу, дык на “Дзядах” атрымаў не толькі “дэмакратызатарам” (так называлі дручкі, якімі на амерыканскі манер узброілі тады савецкіх міліцыянтаў) па спіне, але і нюхнуў слезацечнага газу –”чаромухі”.