Мой парасон падраны, чаравікі просяць кашы, ачкі пабітыя. Але я, як і мой продак, не магу спыніцца. Гавораць, што яго клікалі Агасфер, але ёсць і іншыя версіі. Вечная ўпартасць і жаданне навізны няўмольна вабяць наперад. Зберажэнняў у кашальку засталося на адзін тыдзень забеспячэння. Што ж, прыйдзецца ізноў спяваць “Strangers in the Night” і чытаць “Пілігрымаў” Бродскага, выдаючы за ўласныя складанні.