Збочыўшы з шашы, трапляем на звычайную вясковую дарогу, якая пралягае праз адзін з населеных пунктаў раёна. А бліжэй да лесу пачынаюцца непрыемныя сюрпрызы. На вока, дык лужыны проста бяздонныя! З такой гразёю па баках, як тут, здаецца, трэба нейкі спецтранспарт, каб іх штурмаваць. Але “Ніва” смела заплывае туды і пераадольвае паспяхова. Хаця так і цягне заплюшчыць вочы. Не хочацца нават і думаць пра тое, што ў такой глыбокай лужыне можна захраснуць.