Дзесяць гадоў адпрацавалі з жонкаю ў Вялікім Маляшаве. Дачка там нарадзілася. У 1970 годзе мяне забралі на службу ў войскі супрацьпаветранай абароны. Атрымаў паведамленне, што і сын нарадзіўся. Пасля завяршэння вучэбных збораў на казахстанскім палігоне камандзір часці адпусціў мяне павіншаваць жонку з нованароджаным. Пабываў і ў бацькоў на Магілёўшчыне. Часта наведваўся да іх з сям’ёю. Дарог з палескай глыбінкі не было. Свае “Жыгулі” грузіў на бартавую аўтамашыну і дастаўляў да тураўскай пераправы праз Прыпяць. А далей да Быхаўскага раёна ехаў на легкавіку. Калі старшынёю калгаса стаў, клопатаў прыбавілася, і не так часта ўжо мог дазволіць сабе вандроўку ў родныя мясціны. А душою імкнуўся да вытокаў.