Зямля і час спраўна і дбайна ўпакойваюць і стагуюць адмерлую ўжо мінуўшчыну, але знакі пакідаюць, мо для ненароджанага яшчэ нават. Такія знакі прабліскваюць і ў людской памяці. Яны прабліскваюць сёньня і тут у казаньні паданьняў і ў чужых пісаньнях. І калі ў іх ёсьць хоць каліва праўды, то яна ніколі ня згасьне, захаваецца хаця б знакава.