Распрацаваў тое, што пазней атрымала назву кампутарнага навучання (CBT — computer-based training), але без ужывання кампутараў — выкарыстоўваючы скрынкі з пранумараваных картак, якія змяшчаюць пытанні, адказы, вучэбныя матэрыялы або апісаннямі эксперыментаў — на розныя тэмы.[3]