У 1909 годзе ён быў прызначаны начальнікам Ulanregemente ў Польшчы, а ў 1911 году генерал-маёр. Падчас Другой сусветнай вайны ён камандаваў на працягу некалькіх суставаў. У 1917 годзе ён быў звольнены ў запас сіл, але пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі, ён сышоў у адстаўку, каб жыць мірнага жыцця ў Фінляндыі. У сярэдзіне 1918 ён быў прызначаны генеральным фінскай арміі. Падчас фінскай грамадзянскай вайны ён ініцыюе вырашальная бітва ў Тамперэ. Калі ён быў 16 мая перамагла ў Хельсінкі, так што ціск на яго занадта шмат, і ён падаў у адстаўку. Пасля Першай сусветнай вайны ён быў прызначаны рэгентам, і ён выкарыстаў свае сувязі, каб атрымаць харчовую дапамогу ад Злучаных Штатаў і Вялікабрытаніі.