Да касцёла Святога Казіміра з цэнтра горада трэба ісці далёка. Ён стаіць на могілках. У цэнтры горада разбіты сквер. Тут — помнікі загінуўшым у 1941-1945 гады савецкім воінам і спаленым нацыстамі жыхарам навакольных вёсак. Побач узвышаецца касцёл Святой Тройцы. Мяркуючы па шыльдзе ля ўвахода, яму роўна 400 гадоў. Крыху маладзейшая царква насупраць. Яе пабудавалі ў XVIII стагоддзі для ўніятаў: праваслаўных, якія падпарадкоўваліся Папе Рымскаму. У XIX стагоддзі храм перайшоў да рускай праваслаўнай царквы: тады яго барочнае аблічча зведала некаторыя змены — фасад упрыгожылі ў стылі класіцызму і псеўдарускай архітэктуры. Гэтыя галоўныя дамінанты “рынку” — так у гарадах Беларусі здаўна называецца цэнтральная гандлёвая плошча — устаялі нават падчас сусветных войнаў і барацьбы з рэлігіяй.