Сцяпанаўна — так паважліва цяпер называюць Лёльку — зараз мясцовы стараста. Узяла міжволі на сябе клопат за ўсіх адзінаццаць местачкоўцаў. У зімовыя завеі непакоіцца за іх асабліва: і з хаты не вылезе каторы, так бывае за ноч намяце. Гэта з надыходам цяпла, нібы тыя шпакі, пачнуць злятацца ў вёску дачнікі.