“Гродзенскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Янкі Купалы дае класічную адукацыю, гэта не педагагічная УВА, якая рыхтуе непасрэдна педагогаў-прадметнікаў. Існуе вялікая розніца паміж тым, што вывучаеш у тэорыі і што бачыш пасля на першым працоўным месцы. Але да таго, што прыйдзецца карпатліва працаваць менавіта над методыкай выкладання, я была гатова, дзякуючы практыцы ў студэнцкія гады. І калі як настаўнік-прадметнік я была падрыхтавана, то як малады спецыяліст і класны кіраўнік адчувала сябе няўпэўнена. Памятаю, што, толькі прыйшоўшы працаваць, не ведала, як пісаць для кожнага прадмета і класа план урокаў, дамашнія заданні, расстаўляць кантрольныя ў пэўным парадку, каб яны не праходзілі ў панядзелак і пятніцу, не стаялі першымі і апошнімі ў раскладзе, не супадалі з кантрольнымі іншых настаўнікаў. Першыя тыдні спала па 4 гадзіны, таму што ўпарта складала каляндарна-тэматычнае планаванне, не надта разумеючы, што ад мяне наогул патрабуецца. Ускладнялася ўсё тым, што па характары я такі чалавек, які стараецца лішні раз не турбаваць калег пытаннямі. Разумею, што ва ўсіх хапае прафесійных і асабістых хваляванняў і мае ніхто вырашаць не павінен. Таму па кансультацыі і парады звярталася ў асноўным і да сваёй настаўніцы, якая выкладае ў іншай школе горада, а часам і да намеснікаў дырэктара сваёй школы”.