21 мая пачалося для ўдзельнікаў літаратурных дзён з камернага мерапрыемства — “круглага стала па абмене досведам паміж шведскімі і беларускімі літаратарамі. Мадэратар — Андрэй Хадановіч — задаў тэму: “Аднойчы, беручы ўдзел у літаратурнай канферэнцыі ў Амстэрдаме, я заўважыў, што я ў асноўным гавару пра “правы чалавека (human rights), а мае заходнія — пра “аўтарскія правы (copyrights). Прапаную высветліць, у чым палягаюць асаблівасці існавання літаратара на Захадзе і ў Беларусі? І літаратары ахвотна пачалі абмяркоўваць. Уладзімір Арлоў эпатаваў шведскіх літаратараў гісторыямі, як у 1980-я спецслужбы абвінавачвалі яго ва ўтрыманні дома лякарні падпольных абортаў, як з яго кнігамі, выдадзенымі ўжо ў 1990-я, папрацавала цэнзура. Пісьменнік Мікаэль Ніемі зрэагаваў на гэтыя аповеды так: “Не думайце, што на Захадзе няма цэнзуры. Яна папросту хаваецца пад законы рынку. Пераклад майго рамана на англійскую мову выйшаў у ЗША і Вялікабрытаніі. Гэта былі вельмі розныя кнігі, бо ў ЗША выданнем займалася маленькае незалежнае выдавецтва, якое магло дазволіць сабе што заўгодна. А брытанскае выдавецтва было монстрам паліграфіі. Яны друкавалі вялізны наклад, і таму я быў змушаны пагадзіцца, каб з перакладу выкінулі грубыя, “непрыстойныя словы і сцэны.