Здушаны смуткам па Лізе, скрухай, нябытам, кашлем, падышоў нарэшце стары Нявада да мэты свайго дарагога падарожжа. Нявада стаяў перад маёнткам Паліводскага і сказаў вартавому, што ён прынёс для графа тое, чаго шукаюць праз усё жыццё.