Ён імкнуўся прымірыць вестготаў і «іспана-рымлян»да нікейскага сімвалу ў тым, што тычыцца прыроды Хрыста. {{нп|3|Адзін з яго сыноў|Герменегільд|ru|Герменегильд}} ажаніўся з каталіцкай праўнучкай Хлодвіга I. Другі сын, {{нп3|Рэкарэд I||ru|Реккаред I}}, звярнуўся ў хрысціянства ў 587 годзе і афіцыйна адрокся ад арыянства ў час {{нп3|Таледскі сабор (589)|Трэцяга Таледскага сабора|ru|Толедский собор (589)}} ў 589 годзе, за ім рушыла каралева, увесь двор і епіскапыз ім каралеву, увесь двор і вестгоцкія епіскапы-ерэтыкі.