такога раней не рабіла! Стала ствараць невялічкія вершы, хаця ў дзяцінстве я зусім не любіла пісаць, ненавідзела гэтыя "сачыненьні". Але цяпер мне гэта прыносіць задавальненьне. Я адчула мілагучнасьць, прыгажосьць нашае мовы і лічу яе адной з самых прыгожых моваў сярод тых, што я ведаю або чула. І гэта не перашкаджае мне разумець, што на сёньня трэба ведаць шмат моваў. Беларускай ды расейскай абсалюна недастаткова сёньняшняму чалавеку. Гэтае веданьне мяняе чалавека, ён разумее, што сьвет вялікі, што ўсе мовы прыгожыя і патрэбныя.