Цётка Варачы так любіла сваіх сонечных, што нават у адпачынак ніколі не з'язджала: усе адзінаццаць гадоў, з раніцы да ночы, пражыла на гэтай маленькай палосцы зямлі, нібы вяроўкай прывязаная да гэтых белым драўляным ложках. Чалавек яна была круты і суровы і вельмі рэдка далікатнічалі з сонечнымі, але сонечныя так любілі яе, што нават калі з'язджае да бацькоў-маці, раўлі пры растанні з ёю.