Тое, што робяць аўтары інтэрпрэтацый — уражвае. Яны, відушчыя, прапускаюць праз сябе свет невідушчага чалавека і адлюстроўваюць гэта разуменне ў карціне. Бо карціну па сутнасці даводзіцца перамалёваць нанова. Як, напрыклад, тактыльна перадаць, што падлога драўляная? Або, што гэта вінаградзінкі, а не камяні? Гэта трэба зрабіць так, каб нічога не злівалася, не гублялася, не было лішнім элементам. Гэта нейкае новае напрамак у мастацтве, для якога пакуль яшчэ нават няма афіцыйнай тэрміналогіі. Людзі, якія ствараюць такія карціны, называюць гэта тактыльная інтэрпрэтацыя.