— Так і ёсць. Пачала асвойваць выцінанку яшчэ ў дзяцінстве. Бацька прынёс кнігу Вячаслава Дубінкі “Жывыя літары”. Менавіта з яе ўсё пачалося. Тады я яшчэ не ведала, што праз нейкі час буду назіраць, як сам Вячаслаў, каб прабавіць час у аэрапорце, возьме кавалачак паперы, выме вялікія нажніцы, як быццам для стрыжкі авечак, і на свет народзіцца выраб незвычайнай прыгажосці. І не ведала я тады, што нашы вырабы будуць экспанавацца побач на мастацкай выставе. Працэс і вынік выцінанкі радуе людзей. Як тут не захапіцца?! Навучылася сама, паказала сяброўцы.