Сустрэча з Валянцінай Рыгораўнай – сапраўдная ўдача. Хаця падлеткам яна пераехала ў Брэст да сястры, але ўсё, звязанае з роднай вёскай, памятае да драбніц. Яе просяць успомніць, як называліся ваколіцы вёскі: урочышчы, палі, выганы, лясы… І, як зачараваныя, слухаем колішнія назвы: Надаткі, Дэнісувка, Ружно, Поперэчня, Хведэк…