Прыйшоў у сябе Кужэльны праз тры дні. Першае, што ўбачыў – бінты, якімі быў абкручаны да поясу, затым шэрыя споднікі і на нагах цёплыя шкарпэткі. Спачатку яму здалося, што знаходзіцца ў шпіталі. Агледзеўшыся, прыкмеціў пузатыя бочкі, драўляныя скрынкі, столь з чырвонай цэглы і здагадаўся, што гэта скляпеньне вялікага дома. Побач нікога не было, але Кужэльны зразумеў, што небясьпека мінула – ён, пэўна, у добрых людзей, калі перабінтаваны, вымыты, на цёплым ложку і накрыты баваўнянаю коўдраю. Рыпнулі дзьверы, і ўвайшла жанчына.