Рамон Марцінс адзначыў нязмушанасць атмасферы на фестывалі і тое, што менавіта ў Мінску ён атрымаў першы ў сваім жыцці досвед калектыўнай працы, зразумеў, што мастак не мусіць замыкацца ў сабе, каб нешта стварыць.