Са сваіх дадзеных Зееман змог атрымаць знак зараду «іона» (адмоўны) і адносіну e / m {\displaystyle e/m} , якая аказалася нечакана вялікаю і не дазваляла атаясаміць «іон» са звычайнымі іонамі, уласцівасці якіх былі вядомы з вопытаў па электролізу.