— Прабачце, паважаны Ігар Мефодзьевіч, але мне падаецца – справа тут крыху ў іншым, — тут жа вырашыў папалемізаваць з мінкультаўскім чыноўнікам Іван Пячынскі. – Чамусьці многія лічаць, быццам бы Любчанскі замак – ледзь ці не… прыватная справа, мая — асабіста?! Добра хоць, што нарэшце, пасля доўгіх дыскусій, вырашылася, хто ж будзе ўласнікам адрэстаўраванага замка. Цяпер, дзякуй Богу, ёсць з каго спытаць – пасялковы Савет у Любчы, спадзяюся, стане надзейным гаспадаром. Праўда, каб неяк дакументальна падцвердзіць гэты лагічны цалкам факт, мне давялося звярнуцца з ліставаннем ажно ў Саўмін Беларусі! Цяпер, вось, наспела пытанне: а што рабіць з флігелем? І вы, паважаныя, зразумейце правільна – пакуль ідзе прамаруджванне з прыняццем тых ці іншых рашэнняў, мы не можам кінуць працу! Інакш – рызыкуем страціць замак у Любчы назаўсёды!