Зіма сёлета была марознай і снежнай. У такіх умовах мы і сустрэлі Саву ўпершыню. Для нас гэта быў тыповы сабіборскі выезд, альбо пошук гнёзд драпежных птушак у лесе. Нас было 10 чалавек і мы вярталіся дадому на машынах. Дзяўчына аднаго з маіх сяброў у пэўны момант сказала без усялякіх эмоцый: “О, барадатая кугакаўка”. Усе ўбачылі ўжо адлятаючую саву, але амаль кожны з нас быў упэўнены, што гэта не памылка. Аказалася, што дзяўчына да канца не разумела якую вагу мае гэтае назіранне. Перад выездам – каб не паказацца іншым зусім пачынаючай бёдуотчаркай, яна прачытала кнігу Сакалоўскага „Ptaki Polski”. І барадатая кугакаўка не выдавалася ёй нечым надзвычайным – нават задала пытанне пра тое, колькі гняздуючых пар вядома ў Польшчы. Тым часам шэф нашай экспедыцыі dr Marek Keller разам з Krzyśkiem Gaszewskim ужо рабілі дакументуючыя здымкі. Нехта з нас амаль пажартаваў, што птушка можа загняздуе тут. Аднак ніхто не хацеў у гэта верыць.