— Спачатку хацелі назваць дзетак простымі беларускімі імёнамі. У нас жа беларускамоўная сям'я. Думалі, можа, з'явяцца Кася ці Зося… Калі я чакала першую дачушку, пачула імя Адэля. Муж спачатку яго не прыняў. Але неўзабаве паехаў у Маскву. Там атрымаў сцэнарый, у якім якраз і было гэта рэдкае імя — Адэля. Паша адразу патэлефанаваў: "Такога не можа быць. Гэта знак!"