Скончылася мерапрыемства кранальнымі песнямі, яны пакінулі ў сэрцы невыразны сум, але адначасова i радасць ад таго, што мы жывём і жывём шчасліва. Гэта быў напамін усім нам пра тое, што ў нас няма права забыцца, не зразумець, зняважыць. Гэта наша мінулае, наша гісторыя, наш боль.