Зямля працягвала дрыжаць. Да грукату, што грамчэў ды даўжэў, далучаўся дзіўны гук – ці то стогны, ці то выццё. А калі грукат спыніўся, гэтак жа нечакана, як і пачаўся, і хістанні зямлі ўлягліся, у наваколлі пачуўся дзікі, ні на што не падобны енк. Як бы падавала голас вялізнае, пачварных памераў стварэнне. І толькі пасля гэтага настала цішыня.