У сваім стаўленні да праваслаўных Каталіцкі Касцёл, шукаючы яднання, пра якое маліўся Хрыстос, кіруецца прынцыпамі, выкладзенымі ў “Дэкрэце ІІ Ватыканскага сабору” пра экуменізм, спадзеючыся, “што пасля ліквідацыі перашкод, якія аддзяляюць Заходні i Усходні Касцёлы, настане нарэшце адно жыццё, угрунтаванае моцна на вуглавым камені, Езусе Хрысце, Які з дваіх учыніць адно”. У дэкрэце сведчыцца паважнае стаўленне Каталіцкага Касцёла да літургічных і кананічных звычаяў праваслаўных цэркваў, “паколькі пэўная разнастайнасць у звычаях i паводзінах зусім не перашкаджае еднасці Касцёла, але надае яму хараство i значна прычыняецца да выканання яго місіі”.