Хлопчык згадзіўся пайсці з намі. Павесялеў, гаваркім стаў. Мурзатага Жэньку, так звалі яго, абмылі, накармілі, спаць паклалі. “То мо, Жэнька, я мамай тваёй буду?” – спытала мая матуля. У адказ пачула рашучае: “Мая мама лепшая!”