Зрэшты, услухоўвалася яна заўжды, што б ні рабіла ў хаце ці на гародзе, ці моўчкі стоячы бяз справы ў сенцах — мусіць, як і ўсе цяпер у гэтай прылеснай вёсцы, якая сьцялася, стаілася на ноч, гатовая да ўсяго — трывогі, няшчасьця, бяды. Бо чаго ж яшчэ можна чакаць гэткай парой нават у лесавым месцы?