Выходзіць, развітаўся і з бацькамі, калі, спыніўшы машыну, пайшоў на могілкі. Падняўся на засаджаны бярозамі грудок, павярнуўся тварам да плыні Нёмана. І пасля згадваў, што раней быў ён пастаянна такім шырокім, як і падчас гэтага прыезду, у разводдзе.