Пасля экскурсу ў мінулае дзеля будучага паэт зноў вяртаецца ў сучаснае яму жыццё і працягвае жыццяпіс сваіх герояў. Двум апошнім раздзелам, прысвечаным апісанню вызвалення Ігара з палону і ўсенароднай радасці з гэтай нагоды, папярэднічае самы паэтычны, самы дасканалы ў мастацкіх адносінах — плач Яраслаўны: