Ты вінны ўсім – і кожны спаганяе:штуршкі ў хадзе, падрэзкі на аўто…Нарэшце думка праз гады (жывая!),што ўсе яны – ніхто, а ты – нішто. Нішто? І з гэтым трэба жыць? А трэба.Зруйнуецца стары трывалы свет.Хай ні вады, ні хлеба…Будзе неба.