“Я заўсёды добра разумела: каб стаць майстрам педагагічнай працы, неабходны не толькі веды, але абавязкова добрая душа, чуйнае сэрца, любоў да дзяцей і нястрымнае жаданне прысвяціць ім усё сваё жыццё. Лічу, што мне гэта ўдалося. 37 гадоў я побач з дзецьмі — лепшай паловай чалавецтва. Не было ні адной сітуацыі ў жыцці, каб я пашка-давала, што калісьці вырашыла працягваць сямейную педагагічную дынастыю, і захацела падацца ў іншую прафесію. За сваю шматгадовую працу маю розныя ганаровыя ўзнагароды, але самая галоўная для мяне — гэта падзяка дзяцей і бацькоў. Гэта мая крыніца натхнення”.