У асобе кожнага старэйшага чалавека ёсць нашы бацькі, дзядулі і бабулі, нашы блізкія. Ствараецца ўражанне, што мы не шануем іх, што мы абыякавыя, чэрствыя і эгаістычныя. Калі дазваляем так сябе паводзіць у касцёле, чаго можна чакаць у транспарце, магазіне, на вуліцы? Хацелася б, каб бацькі, настаўнікі, катэхеты закраналі гэтую праблему дома, у школе, на занятках рэлігіі. У адной з кніг Бібліі – Кнізе Левіт – гаворыцца: “Перад сівой галавой устань і шануй старога ды шануй Бога твайго. Я – Пан!” (Лев 19, 32).