Але трэба сказаць шчыра, утрымліваць пазіцыі становіцца ўвесь час цяжэй. І для таго ёсць вельмі сур’ёзныя прычыны. Паглядзіце агульнарэспубліканскую карціну: тэатральная аўдыторыя скарацілася на 82 тысячы чалавек, колькасць гледачоў на 1 спектакль знізілася з 203 да 190. Зніжэнне выдаткаў на культурныя патрэбы ў спажывецкім кошыку нашага гледача пачало даваць свае негатыўныя вынікі. Як кажуць знаўцы рынкавых законаў, у перыяд узрастання эканамічнага напружання галоўным становіцца нават не барацьба за прыбытак, а барацьба за спажыўца, у нашым выпадку за гледача, асабліва за ядро аўдыторыі гледачоў, людзей, якія любяць хадзіць у тэатр, дыхаць асаблівай тэатральнай атмасферай. У працы з гледачом мы абапіраемся на вядомую трыяду: гэта грамадская прывабнасць, шматфункцыянальнасць, навізна творчай прапановы.