Што здзівіла, дык гэта афармленне начынкі зборнікаў. Пакрыццё саміх дыскаў — паверх тэхнічных надпісаў на “балванцы”. На ўсіх дысках, акрамя “Аповесці мінулых гадоў”, непрывабнае меню, назвы стужак скачуць у сваіх памерах. Пытанні і па гучанні: я маўчу ўжо пра Surround Sound. У ім запісваюцца ліцэнзійныя дыскі (дзякуючы сістэме хатняга кінатэатра, мае дзеці прызвычаіліся да аб’ёмнага гуку), але хаця б выраўнаваць агульны ўзровень гукавой дарожкі, каб не хапацца за пульт пры кожнай наступнай стужцы. Як мне растлумачылі на студыі, першыя часткі “Беларускай анімацыі” ствараліся для ўнутранага карыстання, таму на некаторыя тэхнічныя моманты не звярталі ўвагу. Спадзяюся, калі справа дойдзе да стварэння наступнага зборніка ці перавыдання першых (а было б добра, бо попыт на іх ёсць), стваральнікі выправяць гэтыя хібы і створаць адпаведны часу прадукт. Зрэшты, чаму б не дадаць на DVD бонусы, якімі поўняцца, напрыклад, кампакты “Disney” і “Pixsar”? Людзі дрэнна ведаюць тых, хто стаіць за стварэннем анімацыйных карцін, дык прапануйце ім дакументальныя кадры, як ствараліся мультфільмы, невялічкія інтэрв’ю з рэжысёрамі, хроніку з агучвання! Падаецца, такі дадатак меў бы поспех.