Дзіўным чынам, гэта адначасова быў і бізнес-праект. Дунін-Марцінкевіч не планаваў бясплатна раздаваць свае кнігі сялянам — ён меў намер іх прадаваць і на тым зарабляць. Гэты аўтар першым разглядзеў патэнцыйны попыт на беларускамоўную кнігу, улічыўшы, што просты народ тады з цяжкасцю разумеў польскую і амаль не ведаў рускай. Але да канца матывы, якія заахвоцілі яго пісаць на беларускай, пакуль не ясныя.