Наступны кандыдат — Віктар Януковіч. Праз пяць гадоў пасля аранжавай рэвалюцыі Януковіч, здаецца, пазбавіўся іміджу агента Масквы. Яму нават рэдка згадваюць тое, што ён быў пратэжэ Кучмы. А вось пазбавіцца рэнаме данецкага бандыта ад палітыкі Віктару Фёдаравічу цалкам не ўдалося. Ён, як і раней, у вачах многіх украінцаў выглядае былым зэкам, што ахвотна мусіруецца ягонымі праціўнікамі. Натуральна, як буйному алігарху, яму трэба адказваць на абвінавачанні ў карупцыі. Прынамсі падчас выбарчай кампаніі ўсплыла тэма комплексу Міжгір’я, які дзіўным чынам перайшоў ва ўласнасць Януковіча. Бліжэй да выбараў Януковіча пачалі актыўна абвінавачваць у спробах паўтарыць электаральныя махінацыі 2004 года. Сярод новых пазіцый, з якіх крытыкуюць лідэра Партыі рэгіёнаў, — апартунізм. У час свайго прэм’ерства 2006 года ён не зрабіў нічога з таго, што абяцаў электарату. Рэваншу, які шмат хто чакаў, не атрымалася. Змен не было нават у культурнай сферы, якая быццам не тычылася важных для данецкай групоўкі эканамічных інтарэсаў. Маем на ўвазе абарону рускай мовы, супрацьстаянне ўкраінізацыі.