У Санкт-Пецярбургу, напрыклад, не дазвалялася курыць на вуліцах, хадзіць у незащеплених сурдута і нават - насіць кветка ў лацкане. З'явіцца на людзях у акулярах або з барадой азначала выклікаць падазрэнне ў радыкальных настроях. На Адэсе, наадварот, моладзь шпацыравала ў модным еўрапейскім строі, а палілі нават рамізнікі. На вуліцах раздаваліся музыка і вясёлыя галасы - такая нязмушаная атмасфера была проста немагчымай ў імперскай сталіцы. Мікола I лічыў Адэсу «пастаўкі змоўшчыкаў».