Па словах Цімафея Ільеўскага, сітуацыя з дзіцячым рэпертуарам, па сутнасці, паўтарае праблему непранікнення сучаснай драмы на вялікую сцэну. “Вось так і замыкаецца кола: рэжысёры не могуць знайсці арыгінальных казак, дырэктары не хочуць рызыкаваць, дзеці шчыра радуюцца сустрэчы з пазнавальнымі героямі, бацькі імкнуцца рэанімаваць свае дзіцячыя ўспаміны, распаўсюджвальнікі білетаў настойваюць на камерцыйным поспеху”, — падсумоўвае суразмоўца. А ў выніку нацыянальнае мастацтва, прысвечанае дзецям, пачынае буксаваць, бо асобна ўзятыя творчыя постаці паказваюць кірунак, але не могуць змяніць карціну ў цэлым.