Такім чынам, да сярэдзіны XVII стагоддзя замак быў драўляны, але ў 1655 годзе падчас вайны паміж Масковіяй і Рэччу Паспалітай ён быў спалены. Вельмі шмат тады загінула жыхароў. Дарэчы, археолагі знайшлі іх пахаванні, размешчаныя проста на тэрыторыі замка, пад валамі. Там і дзеці, і дарослыя, і брацкія магілы. У другой палове XVII стагоддзя пачынаецца будаўніцтва каменных вежаў і ўзвядзенне земляных валоў і бастыёнаў, на якіх трэба было размясціць абарончую тэхніку. Працы па аднаўленні і рэканструкцыі Глускага замка пасля вайны ажыццяўляў ягоны гаспадар князь Аляксандр Гіляры Палубінскі.