Зараз, калі чарговы дзень ужо падышоў да свайго завяршэння, і на азёрнай роўнядзі, што бачная з акна пакоя, адлюстроўваецца толькі начное неба, хочацца як мага хутчэй закрыць вечка ноўтбука і выйсці на заснулую вуліцу, дзе без усялякага абмежавання і аглядкі можна бясконца любавацца немудрагелістымі драўлянымі і цаглянымі домікамі, акружанымі пладовымі дрэвамі і амаль што галандскімі кветнікамі, якія ахоўваюць былую даўніну, што захавалася ў сваім натуральным парадку рэчаў.﻿