Знаёмства са старажытным Мсціславам лепш пачаць роснай летняй раніцай, калі першыя промні гавораць “Бывай!” кароткай летняй ночы і “Прачынайся!” доўгаму летняму дню. На ўтульных вулачках яшчэ бязлюдна, аднак жыццё ўжо струменіць, віруе: спрадвечны гімн прыродзе спяваюць прадстаўнікі птушынага княства, гарэза вецер пачынае пагойдваць зялёнае лісце дрэў, а сонечныя промні па даўняй традыцыі пераліваюцца ўсімі колерамі вясёлкі ў кроплях расы. У гэтыя хвіліны Мсціслаў, горад працавітых і гасцінных людзей, выглядае асабліва ўрачыста. Нездарма Уладзімір Леанідавіч Конанаў сваю каменную скульптуру, якая ўпрыгожвае гістарычны цэнтр, так і назваў — “Росная раніца Мсціслава”.