Прыходзілі вяскоўцы, тоўпіліся ля парога, стаялі ля труны партызаны, а Гэлькі не было. Жанчыны разважалі, што ёй і нельга паказвацца. Каб партызаны пад гарачую руку не разлічыліся і з ёй: дзеўка гуляла з агнём, і агонь ужо забраў аднаго.