Тут шмат прычынаў. Мы проста гралі і сьпявалі, і гэта была такая натуральная патрэба. І ўсё. І ніхто не задумваўся над тым, каб нешта там пакінуць пасьля сябе. І ўжо тым больш мы ня ставілі задачу заваяваць нейкія музычныя прасторы, кудысьці вырвацца. Калі б утварылі каманду — спробы былі такія — то можа быць тады засталіся запісы. Ну, а на кватэрнікі амаль ніколі не запісваліся, а з тых рэдкіх запісаў, якія існавалі, большасьць, на жаль, страчаныя.