Аўтобус ехаў далей, я неадрыўна глядзеў на гэтыя муры, якія, чым далей мы ад’язджалі, тым больш яны вырасталі над лесам – дарога ўзнімалася на гару. Асветлены чырвоным заходзячым сонцам замак паступова змяншаўся, а я адно цешыў сябе надзеяй, што мы будзем вяртацца назад.