Каб не быць галаслоўным у ацэнцы агульнага ўзроўню рэцэнзіі, адзначу толькі адзін момант. Сам А. Латышонак прызнае, што крытычныя заўвагі на адрас генеральнай карты ў яго папярэдняй рэцэнзіі былі выкліканы тым, што ён ... не прачытаў прадмову да яе! Безумоўна, кожны чытач вольны выбіраць, на чым засяродзіць сваю ўвагу, а што абмінуць. Але ж тут справа ідзе не пра чытача, а пра рэцэнзента, які проста абавязаны ўважліва прачытаць тое, што крытыкуе. Ад таго, хто не зрабіў гэтага, варта было б чакаць, прынамсі, прабачэння. Але ж наш шаноўны рэцэнзент нават сваю памылку падае такім чынам, што яна выглядае папрокам: аўтары, маўляў, змясцілі адпаведны тэкст не там, дзе ён чакаў! І зусім дрэнна, што гэтая памылка яго не навучыла. Ствараецца ўражанне, што рэцэнзенты калі і прачыталі ўводныя тэксты, то не вельмі ўважліва. Чым іншым можна патлумачыць заўвагу пра “адсутнасць уласнай беларускай пазіцыі па праблемах этнакультурных працэсаў на беларускіх землях на працягу 1600 год”? Гэтая пазіцыя дастаткова выразна акрэслена не толькі ў тэксце да раздзела “Перыферыя антычнай і раннесярэдневяковай цывілізацыі” (які рэцэнзенты, здаецца, проста не зразумелі), але і ў рэдакцыйнай прадмове: