Так, як працавалі яны, сённяшнія хлопцы і дзяўчаты, якія не ведаюць, што такое голад, не будуць ні за якія грошы. Віктар Сцяпанавіч ад цямна да цямна ў лесе збіраў жывіцу, Марыя Сцяпанаўна, якая мела за плячыма сямігодку, спачатку брыгадзірыла, але потым пайшла сплаўляць лес, бо там хоць нейкія грошы ды плацілі. Уявіць немагчыма, як жанчына магла скакаць з багром у руках па бярвёнах? Але ж гэта было. Каб зарабіць на кавалак зямлі пад бульбу (яго выдзялялі толькі членам калгаса), Марыя вечарамі, а то і ноччу, палола калгасныя буракі. Таму работа даяркі, на якую потым перайшла, была ёй ужо лёгкай. Без дэкрэтных водпускаў нарадзіла пецярых дзяцей. Вышыванкамі, якія сама ткала і аздабляла ўзорам, яе хата ўпрыгожана і зараз.