Вечар наш завяршыўся шпацырам па яшчэ адной славутасці кампуса універсітэта - тунэлі, распісаным графіці. Па ім ездзяць толькі ровары. У тунэлі ёсць кафэ, дзе можна напісать запісачкі з пажаданнямі або ўражаннямі пра момант, і перанесці прынт з любімымі графіці на майку, пакінуўшы, такім чынам, памяць пра сябе і пра гэта незвычайнае месца. Тут таксама знаходзяцца і творчыя лабараторыі, дзе студэнты па сваёй волі затрымліваюцца да поўначы, выпрабоўваючы робатаў, самалёты з дыстанцыйным кіраваннем і ствараючы ўсякія машыны з незвычайнымі функцыямі. Мне сапраўды спадабаўся гэты дух маладосці і студэнцтва, які на кожным кроку прыкметны ў Сямэньскім універсітэце. І так захацелася абавязкова вярнуцца да сваіх студэнцкіх гадоў і адчуць сябе часткай гэтай вялікага і займальнага ўніверсітэцкага жыцця, якое з такой любоўю ствараюць у Сямэні.