Наступнай праблемай з’яўляецца неразрыўнасць сужанства і месца ў Касцёле тых асобаў, якія жывуць пасля раводу ў другім несакрамантальным саюзе. Навучанне Касцёла застаецца ў гэтай сітуацыі адназначным. Гэта справа вельмі складаная, асабліва ў кантэксце допуску да Святой Камуніі тых, хто жыве ў саюзе, але без касцельнага шлюба. Благаслаўлёны Павел VI ясна прадставіў гэтыя справы у энцыкліцы “Humanae vitae” (1968 г.). Трэба падкрэсліць, што гэты дакумент выклікаў мноства эмоцый і спрэчак у 70-х гадах мінулага стагоддзя, а асабліва ў Заходняй Еўропе. Некаторыя асяроддзі яе нават не прынялі, а для многіх энцыкліка наадварот паслужыла імпульсам да больш актыўнай дзейнасці.