З чатырох арыгінальных ранніх дакументаў, вядомых нашым даследчыкам, пра якія я пісаў у артыкуле пра лёсы сясцёр класіка (№№ 46 — 47 за 2016 год), бацька згадваецца толькі ў запісах аб хрышчэнні Вінцэнта (і іх копіях). І гэта не дае нам практычна нічога, акрамя згадкі ягонага статусу: наваградскі чашнік. Таму асноўная крыніца — гэта згаданы вышэй дваранскі вывад, зроблены Вінцэнтам. Але што ж там праўда? Для мяне менавіта згадка ў прыведзеных дакументах будучым класікам “Дуніна” стала своеасаблівым маркерам, па якім я адкідаў сумнеўныя дакументы, хоць, вядома, часам нават падробкі могуць распавядаць пра нейкія рэальныя падзеі, ды і не выключана, што сапраўдныя дакументы з гэтым прыдомкам яшчэ знойдуцца.