Лабрадора, дарэчы, прыводзіць у бібліятэку адзін з валанцёраў, які захапляецца і любіць сабак. І, як прызналася Наталля Глоза, валанцёрскі рух у бібліятэцы вельмі развіты, бо без улюбёных і апантаных людзей многія праекты проста не ажыццявіліся б. Цікава, ці будзе калі-небудзь такі дапаможны рух дзейнічаць у айчынных бібліятэках? Бо пакуль што сацыяльныя праекты, зробленыя з валанцёрскай дапамогай, у Беларусі зусім нешматлікія. Між тым, знайсці цікавых людзей, з якімі можна было б зладзіць у сваёй установе нешта ўнікальнае і творчае, не так ужо і складана і ў райцэнтры і на сяле.