Святочныя ранішнікі ў тэатрах, пры ўсіх закліках “сеяць разумнае, добрае, вечнае”, дапамагаюць творчым калектывам выканаць ускладзеныя на іх планы, матулям-бабулям-татулям-дзядулям — пераканацца ў вернасці сваім бацькоўскім абавязкам, а дзецям — хаця б раз на год пабываць на спектаклі. Што ж прапанавалі нам сёлета сталічныя пляцоўкі? Якія найбольш перспектыўныя (а можа, і негатыўныя) тэндэнцыі з’явіліся?