— Да нас падыходзіў малады чалавек, які тры гады таму тут, у Гродне на кірмашы, набыў у нас саджанцы, і расказаў, што ўжо атрымаў нядрэнны ўраджай. Таксама захапіўся, як і я некалі, гадоў 20 таму. Тады гэта культура была яшчэ даволі рэдкай. Напрыклад, на выстаўцы ў Пінску рэгістравалася ўсяго некалькі чалавек, зараз некалькі дзясяткаў, — расказаў Мікалай Камароў.