- Галоўнае ў нашай справе, - расказваў Міхаіл Андрэевіч пра паплечнікаў, з якімі даводзілася працаваць, - гэта мастацтва ансамбля. Во як няма яго, дык усё пераходзіць на "крык". Я ж, перш чым узяцца за праект, падрабязна вывучаў гістарычныя дакументы, каб кожная дробязь адпавядала эпосе. Шмат чаго даводзілася выдумляць, спрабуючы "абысці" недасканаласці тагачаснай тэхнікі.