Расійскі прадусар Цімур Бекмамбетаў дадаў у карціну тэму спаборніцтва ў “халоднай вайне і гульню ў змовы. Як і мае быць у псеўдадакументальным кіно, на экране нешта дрыгаецца, хрыпіць, кадр размываецца, стужка падрапаная. Страхоцце стаілася дзесьці ў цемры, звыродлівыя чорныя плямы ці то ўяўляюцца, ці то поўзаюць перад камерамі. Касманаўты крычаць. Але фільм — вялы і нуднаваты, які вельмі доўга разгортваецца: да асноўнага дзеяння гледачы могуць проста не дасядзець. Фільм — добрае практыкаванне для рэжысёра, які здымае ў абмежаванай прасторы наўмысна састарэлай тэхнікай. Але не кожную тэхніку варта паказваць публіцы.