Асцярогі гэтыя неўзабаве спраўдзіліся — некалькімі днямі пазней Каспар небяспечна захварэў, і доктар Остэрхаўзэн, які лячыў яго, заключыў, што гаворка ідзе пра нервовую ліхаманку, выкліканую празмернай колькасцю новых уражанняў.