Карацелька — невялікі, звычайна ад двух да шасці вершарадоў, завершаны па форме і думцы паэтычны твор. Абмежаванасць аб’ёму карацелькі вядзе да лаканічнасці і падчас афарыстычнасці выказвання. Карацелькі ёсць у многіх паэтаў — Максіма Танка, М. Лужаніна, Эдзі Агняцвет, Рыгора Барадуліна, Ю. Свіркі, Алеся Разанава і інш. Напрыклад: