Селянін ридко выязджаў за межы сваёй вёскі. Таму яго ўяўленне пра світ часта распасціралася толькі на адлегласць некалькіх дзён пераходу ад роднай ваколіцы. Час у вёсцы ішло марудна. За летам прыходзіла зіма, за зімой - лета. За ўзворвання - гарачая пара, па жнівом - ворыва. Здавала-ся, што жыццё цячэ абвыкла. А калі што і мянялася, то вельмі неўзаметку.