Традыцыйныя заклікі “паглядзіце налева — паглядзіце направа” добра спрацоўваюць пры пераходзе праезнай часткі. На жыццёвым шляху, незалежна ад таго, хто ты — фізік, лірык ці меркантыльны эгаіст, патрэбна ўменне не толькі глядзець, але і бачыць, не адно слухаць, але і чуць, адчуваць. Падобныя праекты могуць быць часткай не толькі крэатыўнага раскручвання, відовішча на свежым паветры, але і часткай выхаваўчага працэсу. Сучаснаму чалавеку патрэбны не адно масавыя мерапрыемствы, каб згубіцца ў натоўпе, але і тая атмасфера, што захоўвае асабістую прастору і тым самым выхоўвае індывідуальнасць. Усё, як у кніжцы Горвата. Каб знайсці сябе, неабавязкова замыкацца ў глухой вёсцы. Можна проста аглядзецца па баках — і зірнуць на ўсё новымі вачыма.