Рукі хлопчыка калаціліся ад стомы і хваляваньня. Ён шмыгаў носам і выціраў рукавом мокры твар, раз-пораз кідаў пераможныя позіркі на рыбіну і часта дыхаў. Калі б ён быў дарослым, то напэўна б мацюкнуўся з асалодай, а потым выбіў з пачка цыгарэту, і каб перамагчы, пазбавіцца хваляваньня – запаліў. Але яму было толькі дванаццаць…