Андрэй Германавіч Задзорын з’яўляецца прадстаўніком пакалення мастакоў, фарміраванне якога прыпала на перыяд “перабудовы”. Адсюль і тыя змены, якія мы можам назіраць у мастакоўскай манеры, вобразнай сістэме аўтара. Спачатку мастак працаваў у больш фармальнай манеры, цяпер кола яго інтарэсаў змясцілася да больш рэалістычнага, класічнага жывапісу. Мастак працуе са святлом, эксперыментуе з акцэнтамі ў асвятленні. Андрэй Германавіч захапляецца эфектам старой фатаграфіі савецкага часу, у асноўным, партрэтамі. Майстар злучае ў сваіх працах адчуванне дня сённяшняга з пачуццём настальгіі па дні ўчарашнім, тлумачачы каштоўнасць успаміну, як крытэрыя аўтарскай характарыстыкі адлюстраваных асоб.