А мы імчаліся, як шалёныя, праз нейкае балота. Увесь абутак прамок настолькі, што яго давялося выкінуць. Беглі босыя, на світанні, трапілі на вясковыя могілкі і перавялі дух. Тут вырашылі правесці некалькі гадзін, каб адпачыць ды набрацца сіл. Куды дакладна ісці - не ведалі. Ведалі толькі, што шлях - на ўсход.