А што гэта? Я пазнаю цябе, высокая голая сопка з каржакаватай лермантаўскай сасной на кручы. Магутна, страшна агалілася парода, страшна і адзінока, мабыць, на кручы сасне з шатром, раскідзістым і рэдкім, як лісце папараці. Што табе сніцца, сасна, сярод гэтай пустэчы? Цудоўная зялёная пальма, якую песціць залатое сонца? Блакітны шум мора і белыя параходы? Аксамітна-цёмныя ночы з буйнымі зорамі? Зялёныя або белыя казачныя гарады? Ці не тваю тугу нясуць правады ад слупа да слупа, абкладзенага ўнізе шэрым каменем?