Прасцей за ўсё было б, відаць, абвінаваціць улады за неразваротлівасць і недальнабачнасць. Але не будзем спяшацца. Зусім невыпадкова надомная праца, як пакуль нетыповая для нас практыка арганізацыі занятасці ці самазанятасці (як хочаце) насельніцтва, многімі з нас, асабліва ў рэгіёнах, яшчэ ўспрымаецца як нешта архаічнае. Ды і ўся ідэалагічная савецкая прапаганда настройвала насельніцтва на тое, што толькі ў працоўным калектыве чалавек можа быць шчаслівым, раскрыць цалкам свае таленты і здольнасці. Памятаеце, некалі надомнікаў называлі з адценнем пагарды "аднаасобнікамі", прадказвалі ім ціхі адыход у аналы гісторыі. Але атрымалася зусім наадварот. Парадокс. Новыя тэндэнцыі ў эканоміцы, разварот у бок мадэрнізацыі і дыверсіфікацыі вытворчасці выклікаюць адпаведныя зрухі на рынку. У сувязі з гэтым узнікае патрэба ў далейшым развіцці надомнай працы.