Усё прыкметней і прыкметней чарнее снег на палях. Становіцца цяжкім ад вады і спачатку павольна, а затым усё хутчэй і хутчэй пачынае асядаць і раставаць. Па дарожных каляінах пабеглі яшчэ нясмелыя ціхія ручайкі. Іх мала, яны пакуль не журчаць па-вясенняму гучна і звонка – бег спыняюць начныя замаразкі. Каля дарог на схілах адталая зямля пад сонцам дыхае, дыміцца лёгкай празрыстай парай. Лёд і снег на рэках і азёрах набракаюць.