Захар Крымянец прачнуўся ў той дзень, як звычайна, а пятай гадзіне раніцы. Як звычайна, ён аправіў свой тапчан, крыху паправіў падушку, якая даўно ўжо распаўзлася і з якой церушылася старая, спарахнелая салома, што парабілася на мякіну. Ён асцярожна змёў у адну кучку саламяную пацяруху на пачарнелых дошках ложка, акуратна сабраў яе разам з рэдкімі ўцалелымі саломінкамі і засунуў назад у адну з шматлікіх прарэх падушкі.