Камедыйны ўхіл у тэатральным рэпертуары не аднойчы выклікаў нараканні крытыкаў, якія натыкаліся на гарачую падтрымку кіраўніцтва калектываў, зацікаўленага ў выкананні фінансавых паказчыкаў. Але ж пытанне ў колькасці і якасці, пачынаючы з мастацкага густу. Асабіста для мяне самым прывабным у цяперашніх гастролях аказалася майстэрства аднаго са старэйшых гомельскіх артыстаў Аляксея Бычкова. Сёлета спаўняецца 45 гадоў, як ён працуе ў гэтым тэатры, куды прыйшоў адразу пасля заканчэння тагачаснага тэатральна-мастацкага інстытута. Два спектаклі прэтэндавалі на яго своеасаблівы бенефіс, бо ў кожным, нягледзячы на маштаб ролі — цэнтральная ці не зусім, — ён адразу вылучаўся. І не таму, што цягнуў коўдру на сябе, а таму, што ў кожным руху і рэпліцы былі бачныя яго творчая асоба, індывідуальнасць, якія, у сваю чаргу, праецыраваліся на яго аўтарскае стаўленне да сваіх герояў і стыльнасць іх увасаблення.