У сярэднія стагоддзі кнігі былі рэдкасцю. Гэта тлумачылася тым, што кожная кніга была арыгінальным рукапісным творам, а таксама тым, што пісьменных людзей было мала. Кнігі пісаліся на спецыяльна апрацаванай цялячай або авечай шкуры - пергаменце. Пергамент быў цягавітым, дужым і прыгожым, але вельмі дарагім. Не менш дарагі была і вокладка кнігі. Акрамя таго кнігі ўпрыгожваліся малюнкамі - кніжнымі мініяцюрамі. Таму асабліва каштоўныя кнігі ў манастырскіх бібліятэках трымалі на ланцуга.