Ёсць у мяне дочачка. Яна – адзіночачка. Навошта зняважыў ударам сваю адзіночачку, даражэй якой няма нікога на цэлым свеце? Пылінкі здзьмухваў з малой, расчэсваў валосікі, мыў-купаў з духмяным мылам у ванне, цалаваў дзіцячую вішнёвую ад цёплай вады попку. І – ударыў!