Толькі ў часы вялікага князя літоўскага Вітаўта, Барысаў атрымаў новае жыццё. Невядома дакладна ці ствараўся горад нанова ці ўзнік з нейкага ранейшага паселішча. Але той факт, што горад атрымаў назву ужо вядомага цэнтра Полацкай зямлі, грае на карысць першай гіпотэзы. Каб як хутчэй засяліць горад, Вітаўт даў пэўныя палёгкі яго насельнікам. Барысаў у пачатку XV ст. стаў цэнтрам воласці і пачаў выконваць абарончыя функцыі: горад стаяў на натуральнай перашкодзе для усходніх захопнікаў, шырокай Бярэзіне, і закрываў шлях на Менск і Вільню. Нездарма ажно да канца XVII ст. Барысаўская воласць (староства) застаецца ў дзяржаўным уладанні, і пераходзіць у арэнду толькі паміж віленскімі ваяводамі.