Вадзім Галыгін: Менавіта так! Але зараз я гэтага не буду рабіць. Бо ў нас, дзякуй Богу, дзве дзяржаўныя мовы. Што да знявагі мовы, то я нагадаю, што ў нас ёсць фальклор, частушкі з выкарыстаннем моцнага слова. Дык гэта лічыцца культурнай спадчынай і гэта весела, а тут пачалі калупацца і шукаць нейкія сэнсы! А на такой мове пісалі паэмы некалі. Тым жа Пушкіным, які для ўсіх вялікі. А хто хоча ў нечым знайсці нешта, той і да буквара прыдрацца можа. А для мяне гэта мастацкі твор гумарыстычнага зместу з невялікім сацыяльным падтэкстам. А крытыкі… Вы лепш пайдзіце і зрабіце што карыснае для свайго народа, сваёй мовы, сваёй дзяржавы — тады і пагаворым на роўных.