У 1934-1937 гадах мясцовыя жыхары па ініцыятыве ксяндза Завістоўскага пачалі будаваць капліцу. Рабілася яна бясплатна мужчынамі з навакольных вёсак. Грашовая дапамога ішла ад польскіх пагранічнікаў. Капліца мае форму прамавугольніка, які абшаляваны дошкамі. На даху размяшчаецца вежа — званіца, якую ўпрыгожвае крыж мясцовай кавальскай працы. Капліца прастаяла падчас вайны, таму на ёй можна ўбачыць сляды куль. У савецкія часы ўлада ператварыла яе ў зернясховішча, а пазней у склад воўны. У 1992 годзе капліца зноў была асветлена.