Прачнуўся Яська позна ад моцнага грукату. Ён бачыў, што ў хаце яго гаспадараць чужыя людзі, паны. Яны павалілі стол, адцягнулі лаву ад сценкі. У адчыненае акенца — яго, Яськава акенца,— яны стралялі з кулямёта. Аж дрыжэлі сцены, падлога і рыпучы Яськаў ложак. Пахла дымам. Сухі, як жэрдка, афіцэр схапіў шчарбаты Яськаў чайнік і кінуў яго Яську.