— У 1986-ым мне было не вельмі шмат гадоў, таму такія падрабязнасці ў памяці не захаваліся. А вось калі музей ужо быў, як выкарыстоўваўся — добра памятаю. Мы, вучні, стараліся дапамагчы Рычарду Савельевічу Федарцу (настаўніку гісторыі), шукалі экспанаты. За гонар лічылі прынесці нешта цікавае. Бабуліны куфэркі былі ператрэсены — і ў выніку цяпер мы маем такі каштоўны музей.