Займеннік 1 асобы ў вінавальным склоне меў форму, адрозную ад назоўнага: на. наз., клічн.. (асаб.) вѣ, ва, я, и; (указ.) та, тѣ; она, онѣ; си, сии він. (асаб.) на -//- родн.-месн. (асаб.) наю; ваю; ѣю, (указ.) тою, оною, сею дав.-тв. (асаб.) нама; вама; има, (указ.) тѣма, онѣма, сѣма, Цяперашні час 1-я ас. несевѣ, станевѣ, знаевѣ, хваливѣ 2-я і 3-я ас. несета, станета, знаета, хвалита (У праславянскай і стараславянскай 3-я асоба мела адмысловы канчатак, аналагічны 2-й ас. мн.л.: несяце, станеце, ведаеце, хваліце) Аорыст 1-я ас. несоховѣ, стаховѣ, знаховѣ, хвалиховѣ, быховѣ 2-я і 3-я ас. несоста, стаста, знаста, хвалиста, быста (3-я асоба аорыста ў праславянскай і стараславянскай: несосте, стасте, знасте, хвалисте, бысте) Імперфект 1-я ас. несяховѣ, хваляховѣ, бяховѣ 2-я і 3-я ас. несяста, хваляста, бяста.