Пад мацнейшым уражаннем ад пісанняў Андрэя Рымшы, Андрэя Волана, Міколы з Гусава юны Лявонцій Кукарэцкі паціху й сам пачаў нешта прыдумваць і патаемна ад усіх занатоўваць у тоненькі сшытачак. Не ведаў, што з гэтага будзе, што атрымаецца, але душа патрабавала, душа ўсхвалявана прачыналася ў маладым целе, усплёсквала-біла пругкім гарачым крыллем, як вясновая галасістая птушка. Было адчуванне, асабліва на стыку явы і сна, вольнага палёту.