Восем гадоў, як няма мамы. I з кожным годам, здаецца, усё болей адчуваю патрэбу нешта спытаць. Ды грызу сябе за тое, што шмат гадоў таму пра многае важнае не раiлася, можа, тады ўдавалася б пазбегнуць некаторых памылак. Але цяпер не дагонiш. Таму гаварыце з блiзкiмi, пакуль яны побач з вамi. I старайцеся iх пачуць.