Зразумела, спадар Хрысталюбскі не збіраўся сваім эксперыментам чыніць гвалт над гледачамі, але… Палкая дыскусія ў сацсетках пад пастом пацярпелай глядачкі падзяліла каментатараў на дзве паловы: адны безапеляцыйна абвінавачвалі дзяўчыну ў адсутнасці супраціўлення тэатральнай правакацыі, іншыя сыпалі перуны на рэжысёра. Праўда, як водзіцца, недзе пасярэдзіне. Ды дзе тая этычная мяжа, якая дапамагла б абодвум бакам тэатральнага працэсу пазбягаць падобнага лабірынту траўматычных абставін?