Пасля выступу Балахонава вядоўца агучыў літаральна гадзіну таму абвешчаны доўгі спіс сёлетняй прэміі Гедройца, а затым слова ўзяў Ігар Бабкоў. Адказваючы на пытанне Андрэя Хадановіча пра тое, ці складана быць адначасова пісьменнікам і філосафам, якое прагучала яшчэ ў пачатку сустрэчы і дагэтуль заставалася без адказу, леташні пераможца адказаў, што яму прыемна гуляцца з дзвюма гэтымі ідэнтычнасцямі. “Філосафам я кажу, што я літаратар, а таму мне ўсё можна, а літаратарам — што я філосаф, — зазначыў Ігар Бабкоў. — Мой знак задыяка — Блізняты, і таму такія гульні даюцца мне лёгка”. Падмацоўваючы свае словы, Бабкоў расказаў пра ўплыў выдуманых персанажаў на выкладанне філасофіі: “Аднойчы я на лекцыі прачытаў студэнтам апавяданне пра Адама Клакоцкага, але ўбачыўшы іх сур’ёзныя твары, спужаўся і прызнаўся, што гэта жарт і што гэтую асобу я выдумаў. Тым не менш падчас экзаменаў прыкладна палова студэнтаў расказвала мне пра філасофскія погляды Клакоцкага, а чвэрць клялася, што чытала яго творы”. У канцы імпрэзы пісьменнікі і чытачы паразважалі пра тое, якім чынам трэба папулярызаваць беларускую літаратуру і ці варта гучна заяўляць пра ўласную папулярнасць, пасля чаго размова зрабілася больш нефармальнай. Наведнікі атрымалі магчымасць узяць у пераможцаў прэміі аўтографы, а пісьменнікі — бліжэй пазнаёміцца са сваімі чытачамі.