Іншая адметнасць творчай спадчыны з архіва М.І. Гарэцкага заключаецца ў тым, што большасць дакументаў, якія адносяцца да дастаткова позняй стадыі работы аўтара над творам (нават кнігі, не кажучы ўжо пра машынапісныя, набліжаныя да чыставых экземпляры) маюць сляды аўтарскай перапрацоўкі: рукапісныя паметы, заўвагі, выпраўленні. Асабліва шмат аўтарскіх рукапісных памет у такіх творах, як ”Памылка”, ”Злосць”, ”Салдат і яго жонка”, “Не адной веры”, кнізе “На імперыялістычнай вайне”, у машынапісным зборніку апавяданняў 1914 – 1916 гг., складзеным у 1928 г., і інш.