«Гістарычны досвед, шматлікія прыклады сведчаць, што для ўмацавання любы народнасці або нацыі няма рычагі трывалай і даўгавечней, чым захаванне ўдзельнай бацькаўскай і мацярынскай мовы, пісьменнасці і веры. Як толькі які-небудзь народ пачынае саромецца і цурацца роднай мовы, пісьменнасці і рэлігіі, а такім чынам і зусім іх забываць, адразу ж пачынаюць адбывацца незваротныя змены і з самім гэтым народам, як гэта паказаў нам вядомы прыклад чэшскага і мараўскага народа, які атрымаў ўсходнюю хрысьціянскую веру ад святых айцоў Кірыла і Мятода, меў славянорусской мову, пісьменнасць і веру, але, страціўшы ўсё гэта, і сам корані змяніўся. Дагледзіцеся таксама да сваім суседзям-супляменнікаў: не трэба б i ім з такіх жа прычын паклапаціцца аб тым, каб і іх не напаткаў лёс перараджэння. Але толькі на іншыя народы нам трэба глядзець? Не губляй пільнасці і належным турбуйся пра моцы Мукачевской угра-рускай епархіі, бо такая ж злая лёс можа спасцігнуць і цябе, калі ты запусціць Радзіму і матчын мову і пісьменнасць: бо з іх стратай страцім надзейнага сябра і саюзніка нашага народу ".