Аднак што яна робіць, дык гэта дае сыгнал, і я думаю, менавіта таму спадар Пуцін адмовіўся ад гэтай групоўкі, ад першапачатковай дэклярацыі. Ён зразумеў, што гэта карысны палітычны гамбіт. Працягваючы абмяркоўваць гэтую групоўку зь Беларусьсю, ён робіць дзьве рэчы. Першая – гэта пасланьне Менску: Расея сапраўды па-ранейшаму разглядае Беларусь як важны чыньнік. Другая – гэта пасланьне Захаду: ён збольшага дае зразумець, у прыватнасьці ў кантэксьце пашырэньня НАТО на ўсход, да расейскіх межаў, што ў выпадку неабходнасьці Расея сама пачне шукаць хаўрусьнікаў. І ў гэтым сэнсе Беларусь – істотна нестабільны хаўрусьнік. Таму лепш не падпіхваць Маскву і Менск да іх супольнага альянсу. Гэтыя размовы не значаць нічога ў вайсковым сэнсе, але гэта шмат кажа пра вялікую стратэгію Пуціна што да выкарыстаньня Беларусі супраць Захаду".