Але ў адрозненне ад цялеснай нерухомасці, нерухомасць душы не ўспрымаецца чалавекам так трагічна. Душа, існуючы ў расслабленні ад застарэлага звыклага граху, нерухомая ў дабрадзейнасці, неадчувальная да Божай ласкі, душа, якой пагражае небяспека памерці вечнай смерцю, у такім стане можа знаходзіцца даволі доўга.