Затым слова ўзяў крытык Леанід Галубовіч, прамова якога была прысвечаная творчаму шляху Станкевіча. Акрамя цёплых словаў ён зачытаў таксама сваё эсэ пра Станкевіча, якое мусіла выйсці некалі ў аўтарскай калонцы “Абрысы курсіву” ў ЛіМе, але з незразумелых (дакладней было б напісаць “са зразумелых”) прычынах так і не пабачыла свету. Першыя два эсэ ў ёй былі прысвечаныя Алесю Разанаву і Андрэю Федарэнку, трэцім мусіў быць Юры Станкевіч. Яго самы вядомы і скандальны раман “Любіць ноч — права пацукоў” шаноўны крытык назваў “эталонам літаратурнага плёну”.