Дэніэл Ісакссан (Daniel Isaksson) з факультэту заалогіі ахоўваў знойдзеныя кулічыныя гнёзды, ставячы над імі спецыяльныя клеткі. Як аказалася, абодва віды кулікоў выводзілі больш птушанят, калі іх гнёзды ахоўваліся такім чынам. “Аднак гэты метад эфектыўны толькі для відаў, якія загадзя пакідаюць кладку перад з’яўленнем драпежніка. Таму што для тых кулікоў, якія застаюцца на гняздзе “да апошняга” такія клеткі могуць стаць сапраўднай лавушкай і ператварыць іх у ахвяры” – сказаў навуковец.