Вялікі канцлер Леў Сапега, хоць і вызнаваў каталіцтва, быў прыхільнікам уніі праваслаўнай і каталіцкай цэркваў, якая, на ягоную думку, была закліканая ўмацаваць дзяржаву. Ён стаў паслом караля і вялікага князя на царкоўны сабор, які разглядаў пытанне канфесійнага паразумення.