Але ўсё-ткі Верасовая студыя цяпер, увосень,непадробная. Таемная брама творчасці адчыніцца тут упершыню: блізу багатага Цукеркавага Дрэва мае стацца нешта дзіўнае… Бо сама ж старавечная багіня Жыва ахінае кожнага стваральніка фэсту цеплынёй і ласкавасцю. Кажуць, яна некалі жыла ў гэтых пушчанскіх абшарах і аберагала першых насельнікаў мястэчка. Кажуць, і найменне тады сёньняшні невялічкі гарадок меў жыццясцвярджальнае – ЖЫВЯНЕЦ. Мабыць, з тае прадаўнасці якраз і доўжыцца добры звычай збірацца разам і святкаваць САМОЕ ЖЫЦЦЁ, надаваць яму салодкі водар шчасця?..