Вядома, на ўсё гэта патрэбныя ўзгадненні. Тым не менш, усялякія шатры і вігвамы, інсталяцыі ў скверыках, білборды-аб’екты і гэтак далей, відавочна, абыходзяцца танней за стацыянарныя павільёны. Як тут не згадаць і ўкраінскі дэбют 2001 года з армейскай палаткай у Джардзіні, які многія запомнілі дасюль — хаця тая біенале з куратарам-класікам Харальдам Зееманам была далёка не абдзеленая падзеямі. Можа быць, пра такую вынаходлівую форму падачы — не статычную, а ў адкрытай прасторы — варта было б задумацца і нашым аўтарам? У гэтым яўна быў бы плён.