А вось Андрэй Кім, рухавік беларускамоўнага кінапракату, зусім не супраць, каб дзяржава выступіла ў яго сферы валявым рэгулятарам і, напрыклад, абавязвала дыстрыб’ютараў дэманстраваць стужкі на абедзвюх дзяржаўных мовах. Тады беларускамоўнае кіно заняло б іншы статус у кінапракаце, узрасла б яго аўдыторыя. Пытанне толькі, як уваход сур’ёзных гульцоў адбіўся б на энтузіясцкіх праектах кшталту “Беларускіх уік-эндаў”. “Мы паказваем буйным дыстрыб’ютарам, што гэта (агучанае па-беларуску кіно. – Аўт.) можа быць камерцыйна паспяховым, хоць тым самым капаем сабе яму”, – прызнаецца Андрэй Кім. Але такі цвярозы погляд на рэчы не перашкаджае яму працягваць хацець канкурэнцыі і развіцця рынку.