Залаты там рог І зямля – як мох, А рэкі – як рай. Цуда край! Зоркі рассыпае, Сонейкам кветкі збірае, Дняпро “рог” крычыць, Друць “ачоў” журчыць. Град там стаіць, Песня ляціць Сівой старыны, Замкавай гары. Рагачоў – сэрца душы. Паляглі тут сыны, Дзеці роднай ... Далей