Віктар Марціновіч – рэальны нацыянальны скарб. Яго ўвесь час хочацца больш. У нармальнай краіне такіх – элегантных поп-артыстаў з добрай адукацыяй, нязмушаных дэндзі ў пошуках авацыяў, іранічных цытатчыкаў на хвалі чарговага трэнду, здольных ператварыць Лакана ў комікс, а комікс у Лакана, – шмат. А ў нас адзін. Таму Віктар працуе адразу за ўсіх: старанна выкрывае штораз новыя вымярэнні айчыннага шапіто. Ненапружна і зручна да карыстання. Нават калі гэтая раніца для Фета, а не для Дастаеўскага.