Але я не перастаў быць беларусам. Калі перасякаемся часам мы, прадстаўнікі старой тусоўкі, дык бачна, што ніхто на мову не забыўся. Магу нават сказаць, што дачка ў мяне расце падкрэслена беларускамоўная, хоць навучаецца ў рускамоўнай гімназіі і, зразумела, не ўвесь час па-беларуску размаўляе. І адзначу, што я яе так ужо моцна сваім прыкладам да гэтага не заахвочваў — хутчэй гэта выключна яе выснова, яе выбар.