Адначасова мяне не пакідаў інтарэс да палеаантрапалогіі. Ужо пад час працы ў Полацкім універсітэце, у 2000 годзе, я прайшла стажыроўку ў Інстытуце антрапалогіі Познаньскага ўніверсітэта ў Польшчы. У выніку я атрымала магчымасць пазнаёміцца з найноўшымі метадамі і падыходамі ў вывучэнні шкілетных рэштак чалавека. Пасля завяршэння стажыроўкі я прадставіла свайму навуковаму кіраўніку новую самастойна распрацаваную праграму даследаванняў і прапанавала змяніць тэму дысертацыі. Лідзія Іванаўна Цягака падтрымала маю ініцыятыву.