У лёсе 79-гадовай жыхаркі вёскі Дроздава Ганчарскага сельсавета Ядзвігі Шалтыс было многа добрага: яна нарадзілася і вырасла ў добрай вясковай сям’і, выйшла замуж за добрага чалавека, была з ім шчаслівая, нарадзіла траіх добрых дзетак, дачакалася пецярых унукаў, чацвярых праўнукаў. Было ў яе жыцці і шмат болю: вось ужо 24 гады, як засталася ўдавою, чатыры месяцы, як пахавала дачку… У вянок яе лёсу ўпляліся і горыч, і радасць імгненняў, і спакой... Але ў кругазвароце дзён нязменна штогод, вясной, наступае адзін асаблівы дзень, калі, насуперак усяму, у сэрца ўсяляюцца радасць і вера ў лепшае.