У сабраным матэрыяле дастаткова прыкладаў, калі замаўлянне адбывалася не непасрэдна на чалавека, а нагаворвалася на ваду, якую потым давалі хвораму піць ці абмывалі пэўныя месцы, умываліся ёю; на хлеб, які чалавек па малым кавалачку з'ядаў нашча альбо насіў з сабою як абярэг; намаўлянні адбываліся на ежу, напоі, слодыч, яблыкі і да т.п. Распаўсюджаным было чараванне на след, на вецер, на дым, на полымя. Так, каб, зноў жа, выклікаць каханне хлопца, чаравалі пры распальванні печы (на першы дым, магчыма, і на полымя): найперш ішоў тыповы зварот да зары, памочніцы ў гэтай справе: