Сёлета прыхільнікам творчасці Барыса Аракчэева прапануюцца творы, якія яшчэ ніколі не экспанаваліся. Сярод іх эцюды і малюнкі 1950–60-х гадоў, нават заданні па чарчэнню 1952 года, зробленыя падчас навучання ў Мінскай мастацкай вучэльні. Дарэчы, менавіта стварэнне мапаў у часы армейскай службы адыграла галоўную ролю ў вызначэнні лёсу мастака. Сюжэтна-тэматычныя палотны, прадстаўленныя на выстаўцы “Плывуць леты, нібы рэкі…”, – узор уласцівай Барысу Аракчэеву якасці формы, і ў той жа час выраз сутнасці ўспрымання мастаком прыроды і чалавека. Яркі, смелы стыль жывапіснага пісьма ўласцівы менавіта гэтаму майстру – паслядоўніку рускага рэалістычнага мастацтва і французскага імпрэсіянізму.