— Гэта складана. Але я разважаю так: прыйдзе час, калі захочацца, каб хтосьці пакрычаў, патузаў, назваў мамай. А ў доме цішыня — усе выраслі і разляцеліся ў розныя канцы. Вось тады і змагу заняцца сабой. А зараз у мяне ёсць самае важнае, каштоўнае і цёплае, тое, што прымушае біцца сэрца мацней і бязмерна радавацца жыццю, — сям'я!