Калюгін пачаў прыглядацца да таго месца, адкуль на яго глядзела невядомае вока. Ступіў крок наперад, убок, крыху нахіліўся – і пад кустом зноў бліснула, толькі не гэтак грозна і не гэтак таямніча: магчыма, пад кустом адсвечвала ў святле ліхтара парожняя кансервавая бляшанка.