Адлегласць, такім чынам, адкрывае тое, што разгледзець сярод надзённых клопатаў ды абавязкаў не хапала часу. І зноў мы апыняемся перад велічнаю таямніцай жывых рэляцый паміж часам і прасторай, іх натуральнага (ці мо звышнатуральнага) ўзаемаперацякання. Часта даводзіцца чуць: не згубіўшы, не атрымаеш. Дык, можа, сапраўды варта нешта згубіць? Не абавязкова, каб атрымаць большае. Карысна ўжо страціць меншае – што ў кожным імгненні жыццёвай пілігрымкі замінае адчуванню жывой прысутнасці той адзінокай грушы ў смарагдавым адзенні. Ціхай Прысутнасці Невымоўнага…