Вось і на сё­лет­няй аб­аро­не дып­ло­маў у Бе­ла­рус­кай дзяр­жаў­най ака­дэ­міі мас­тац­тваў ды­зай­не­ры шэ­ра­гу спе­цы­ялі­за­цый гля­дзе­лі­ся бо­льш крэ­атыў­на за вы­пус­кні­коў мас­тац­ка­га фа­ку­ль­тэ­та. Я не ха­чу ні­ко­га па­крыў­дзіць, не збі­ра­юся ста­віць пад сум­неў не­чы пра­фе­сі­яна­лізм і та­лент. Але ў ра­бо­тах сту­дэн­таў мас­тац­ка­га фа­ку­ль­тэ­та пры ад­па­вед­ным Ака­дэ­міі ўзроў­ню пра­фе­сі­яна­ліз­му ад­сут­ні­ча­ла тое, што ро­біць ра­бо­ту тво­рам — са­цы­яль­ная знач­насць. Не бы­ло ску­льп­тур, якія мож­на бы­ло б па­ста­віць на плошчы; кар­цін, якім мес­ца ў інтэр’ерах гра­мад­скіх бу­дын­каў — каб ба­чы­ла як ма­га бо­лей на­ро­ду; гра­фі­кі, вар­тай ты­сяч­ных на­кла­даў. А вось у ды­зай­не­раў дып­лом­ныя пра­екты да­ты­чы­лі важ­ных для гра­ма­ды тэм і з’яў.