Дарэчы, расказваюць, што і наступленне савецкіх войск у 44–м пайшло ў нашай акрузе хутчэй толькі тады, калі была захоплена гэтая агнявая пазіцыя немцаў. А ў час вайны ў гэты роў часта бегалі … дзеці. Так, дзеці на вайне ці ў мірны час заўсёды будуць дзецьмі, здольнымі на выдумкі, свавольства. Усе “дзеці вайны” як бы ў адзін голас расказваюць, што кралі кожны ў сваім доме яйкі, а калі можна было, то і масла, і неслі немцам ці то ў роў, ці то ў гарнізон і выменьвалі на цукеркі – ледзяшы або нейкія маленькія плітачкі шакаладу. І ўсе аднолькава адзначаюць, што немцы былі розныя. Іменна нямецкая нацыя, якая стаяла на захопленай тэрыторыі, - гэта пераважна людзі больш старэйшага ўзросту, якім, бачна было, проста надакучыла ваяваць. Вось з імі можна было дзецям весці “дыпламатычныя перамовы”.