З сярэдзіны X ст. да пачатку XII ст. курганныя могільнікі з'яўляліся арганічнай часткай планіроўкі сярэднявечнага Заслаўя. Яны былі не толькі месцам пахавання нябожчыкаў, але і ўяўлялі сабой язычніцкую сістэму поглядаў нашых далекіх продкаў на свет, у прыватнасці, культ памерлых. Як правіла, у раннім сярэднявеччы сакральная структура горада складалася з гарадзішча, паселка, курганных могільнікаў і паганскага капішча.