Упэўнена, што гэта ўсё Ігнасіа, які мне дапамагае. Нават, калі стаю ў аўтамабільным корку, я да яго звяртаюся: “Ігнасіа, дапамажы!” — і машыны рухаюцца. Патрэбна месца на паркоўцы: “Ігнасіа, калі ласка!” І месца знаходзіцца (смяецца)! Кажу без перабольшвання, што гэтыя дваццаць гадоў сталіся для мяне самым плённым і радасным часам. У мяне ў жыцці ёсць жарсць — і гэта цудоўна!