-- На жаль, я пра такое нават не чуў, што такое захавалася! Напэўна ж, засталіся нейкія такія патаемныя рэчы, але мне яны таксама не адкрыліся. Я проста не сутыкнуўся з такім месцам. Я ведаю, што ёсць людзі, для якіх паганства існуе ў вельмі сакральным варыянце. Гэта збольшага маладыя людзі, неапаганцы. І яны не тое што фатографа – яны нікога, акрамя свайго кола людзей, не запрашаюць. Але мне ў дадзеным выпадку было гэта нецікава. Мне было цікава, калі няма людзей, якія збіраюцца спецыяльна – а ёсць тыя, якія збіраюцца, бо так збіраліся іх бацькі. І робяць гэта, бо так было заўсёды. Гэта – неперарванасць гісторыі, з якой у Беларусі была заўсёды вялікая праблема. Для мяне гэта было адказам на пытанне: адкуль бярэцца беларуская культура, куды яна ідзе, якая яна зараз?