У прынцыпе, усё засталося нармальна - калі чалавек умее, і ведае, і можа знайсці, то ўсё будзе добра. Проста ў галовах у людзей гэтая прафесія стала жабрацкай. Хто такі мастак у думках большасці людзей? Гэта нейкі п'яніца, паўжабрак, напаўгалодны, з адрэзаным вухам, - ёсць такі стэрэатып. І перасталі аддаваць туды сваіх сыноў - ну як жа? Мужчына ж павінен зарабляць, забяспечваць сябе і сям'ю ў будучыні. “А што дзяўчына?"- ёсць такі стэрэатып: галоўнае каб вывучылася і замуж добра выйшла. Таму і не шкада - "ідзі куды хочаш". А дзяўчаты часта цягнуцца да творчасці, і сапраўды, вельмі шмат добрых мастачак. Ну і з часам гэты вектар памяняўся - хлопцы пайшлі ў ФПМ, БДУІР, РТІ, а ў творчыя прафесіі больш дзяўчаты пайшлі.