У яго быў выбар — з’ехаць адразу ж у вёску да бабулі, пад Оршу, ці застацца пакуль тут і папоўніць сваю скарбонку. Выбраў другое — і правільна зрабіў. У бабулі яшчэ нагасціцца, там і іншых гарадскіх унукаў наедзе — толькі кармі. Андрэй есці дармавы хлеб не прывык, ды і праца прыносіць яму задавальненне. Сам сказаў: “Люблю працаваць”. Пакуль іншыя выспяцца, ён ужо ў бабулі на агародзе. Пакуль тыя кавы пап’юць, ён і перакапае ўсё, і перацяпае.