Наступіла вясна, новы садоўнік узяў лук і стралу, забраўся пад куст і сеў ружу вартаваць. Пільнуе ён дзень, два дня, тры дня, тыдзень. Нарэшце ружа пачала распускацца, але тут садоўніка ў сон пацягнула… Тым часам выпаўз чарвяк, накінуўся на ружу, зжор яе і папоўз. Прачнуўся садоўнік, бачыць — няма ружы на кусце. Пайшоў да цара і кажа: