У першы перыяд выкіды з аварыйнай атамнай электрастанцыі былі прадстаўлены ў асноўным радыёактыўным ёдам-131. Найбольшыя ўзроўні забруджвання ім былі адзначаны ў Чачэрскім, Кармянскім і Добрушскім раёнах. На працягу першых месяцаў пасля катастрофы ёд-131 цалкам распаўся. Аднак забруджванне тэрыторыі гэтым ізатопам абумовілі вялікія дозы апраменьвання шчытападобнай залозы («ёдны ўдар»), што прывяло ў далейшым да значнага павелічэння яе паталогіі, асабліва ў дзяцей.