Па традыцыі, галоўны мастак распрацаваў кампазіцыю (сцэну) мініяцюры, а яго вучні і чалядніки прарысоўвалі контуры (якія называліся «тахрыр») чорнымі або каляровымі чарніламі, а затым — малявалі саму мініяцюру, не ствараючы ілюзіі трэцяга вымярэння (перспектывы).