Дамовіліся такім чынам, што ў суботу ўвечары я буду яе на вуліцы чакаць. Потым яна ў мяне 10 рублёў пазычыла. Сказала, што ёй часова не хапае грошай заплаціць за кватэру. Натуральна, я з вялікай радасцю даў ёй тыя грошы, бо калі ж небудзь гэта мне моцна адплоціцца. У ручку яе зноў чмокнуў і сказаў рамантычна: “Дабранач! Прыемных сноў!”