У сярэдзіне XIX стагоддзя А. В. Горскі адкрыў так званы «маскоўскі спіс» трактата (XV стагоддзе), які, як лічаць, захаваў шматлікія старажытныя рысы пратографа; значэнне гэтага рукапісу ацаніў Спірыдон Палаўзаў, які апублікаваў яе ў сваёй кнізе «Век болгарского царя Симеона» (Век балгарскага цара Сімяона; Спб., 1852).