2. Лепш за ўсё пішацца з ранку да абеду, прычым, неабавязкова за сталом. Наадварот, за дзесяцігоддзі неабходнасьць штодня хадзіць то на вучобу, то на службу выпрацавала ў мяне звычку нават дома, калі абдумваю радок, хадзіць з пакою ў пакой, не заўважаючы і не чуючы нікога і нічога. Для таго, каб “расхадзіцца”, п’ю каву, але звычайна толькі раніцай. А вось моцныя напоі працы страшэнна шкодзяць, таму калі, скажам, на заўтра трэба абавязкова напісаць няхай сабе прымітыўны журналісцкі матэрыял, сёньня мяне вельмі цяжка прымусіць пасядзець за чаркай. Нярэдка натхненьне прыходзіць ад чытаньня добрай кнігі, нярэдка – само па сабе, яго сімптомы прыкладна тыя ж, як і пры прастудзе: лёгкае кружэньне галавы, ватныя ногі. Тады патрэбныя толькі папера і аўтаручка (вершы, прозу абавязкова спачатку пішу ад рукі) і, пажадана, поўная цішыня – нават нязначны гук з “іншага” сьвету можа адабраць тое, што нярэдка даводзіцца чакаць месяцамі. Хоць, на шчасьце, нават у паэзіі прысутнасьць натхненьня – не абавязковая ўмова творчасьці.