І толькі пасля таго, як гаспадары казалі: “Дазваляем, калядуйце!” – можна было пачынаць песнапенні. Тыя, хто праганяў каляднікоў, згодна з вясковымі павер’ямі лічыліся варажбітамі ці знахарамі. Пакідаючы такі двор, услед гаспадарам звычайна крычалі: