падчас папярэдняй паездкі мы с Сяргеем дамовіліся, што даедзем-такі да Сар’і і пабачым на ўласныя вочы тамтэйшы касьцёл-зараз-царкву. Вырашылі ехаць – так і паехалі. Сабралася баявая каманда з трох чальцоў – і мы едзем. 6 ранку суботы, накропвае дробненькі дожджык, мы грузімся ў гудагайку. У Маладзечне дождж стаўся мацнейшым, але мы грузімся ў полацкі дызель. Прыблізна апоўдні вылазім на Празорках, усё мокрае, з неба л’ецца вада. Але што рабіць, трэба ехаць.