Калі мы “вызванілі” Анатоля Кашапарава па відэасувязі, ён быў за рулём па дарозе з Фларыды ў Маямі. Узгадаць пра тую самую “Песню пра Долю”, што збірала палацы спорту, і паразважаць пра новую яе версію ён пагадзіўся з ахвотай. А паколькі сувязь мы трымалі праз Інтэрнэт, першае пытанне было наступнае: