Пасля лютаўскай рэвалюцыі ў выніку пагаднення паміж Выканкомам Савета і думскім Часовым камітэтам у краіне пачалі дзейнічаць два палітычных цэнтры: Петраградскі Савет (у чэрвені 1917 г. будзе выбраны Усерасійскі Савет і яго УЦВК) і Часовы ўрад. У краіне стварылася становішча, якое можа быць названа дваеўладдзем: вярхоўная дзяржаўная ўлада знаходзілася ў руках буржуазнага Часовага ўрада і яго органаў на месцах. Рэальная ж улада належала Савету рабочых і салдацкіх дэпутатаў, ён абапіраўся на ўзброены народ і армію, меў усе магчымасці для роспуску Часовага ўрада і мірнага ўзяцця ўлады ў свае рукі. Буржуазія тады (да 3-4 ліпеня) яшчэ не асмелілася б, ды і не мела магчымасці ўжыць узброенае насілле над народам.