Тры асноўныя паласы ўзору падзелены дапаможнымі "калодкамі" — палоскамі, арнамент якіх, як здаецца, часцей за ўсё — магічны каментарый і рэмаркі да таго, што "адбываецца" на палосах "хрястах": "хрясты" і "калодкі", дарэчы, не змешваюцца ў "сусвеце" неглюбскага ткацтва. Калодкі чырвонай часткі ручніка запоўненыя "глухоўкамі” — ромбікамі тайнага і невядомага "замкнутага” дзявоцкага пачатку (гэтаксама выглядаюць знакі кропель дажджу ці расы, непрарослага насення). Але "глухоўкі" размешчаны так, што яны ўспрымаюцца як часткі "вочак" ("воўчых" або "валовых"). Iручнік застаецца скрозь відушчым. Няясна, ці гэта толькі семя, з якога ўзраслі кветкі-зоркі-Перуновы васьмірогі, ці вядомая ахова з дапамогай мноствавачэй, ці знак таемных паглядаў з Таго Свету, а можа і знак звышвідушчасці жрыцы-ткачыхі? Зрэшты, у іканапісе мы сустракаем выяву "колаў многаачытых". А ў мясцовым шытве "саджалі каменнямі” каймы адзення, і такія каштоўныя каменьчыкі і шкельцы зваліся… "глазкі".