Яшчэ больш наблізіліся да чалавека ў сучасным разуменні неандэртальцы. Старажытныя іх знаходкі датуюць перыядам 150-100 тыс. гадоў таму. Як для чалавечага істоты, неандэрталец меў некалькі ніжэй сучаснага чалавека ростам, але адрозніваўся кремезнистю. Аб'ём яго мозгу дасягаў аб'ёму мозгу сучаснага чалавека, аднак захоўваў нямала архаічных рыс: развіццё надбровных дуг і патылічнай частцы спалучаўся з нізкім нахільным ілбом. Гэта сведчыла аб недаразвітасці лобных доляй мозгу, якія адказваюць за складанае мысленне, а таксама ўтрымліваюць цэнтры тармазных працэсаў. Таму, як лічаць даследчыкі, неандэртальцы былі няздольныя да абстрактнага мыслення, іх адметныя рысы - ўзбудлівасць і агрэсіўнасць. Складанасць праблемы неандэртальцаў і ў тым, што апошнія з іх дажылі да часоў існавання чалавека сучаснага фізічнага тыпу