– Ён ахвярна аддаў сваё жыццё на карысць мастацтву. Мы ім зараз ганарымся: маем помнік у Мінску, называем яго імем вуліцы, выдаюцца вялікія манаграфіі па даследаванні яго жыцця і творчасці, а быў час, калі яго пахавалі, завярнуўшы ў палатно, бо нават не было яму дамавіны… Ён ішоў да людзей, каб несці мастацтва, а не зарабляць на гэтым грошы, – адзначыў, характарызуючы постаць гэтага вялікага беларуса, Эдуард Мацюшонак.