…Мы столькі весяліліся, спявалі і скакалі, што, нарэшце, стаміліся. Хросная ў які раз пасадзіла ўсіх за стол і напаіла мятнай гарбатай. Я піла яго невялічкімі глыткамі, каб не апячыся, і назірала за салютам за акном – запасы агню ў Цмачаня аказаліся невычэрпнымі.