Напрыклад, мы маем дзве версіі апісання Торнвальда Кандрасона – адна ў Хрысцінсазе (сага пра хрысціанізацыю Ісландыі) і ў “найдаўжэйшай” Сазе пра святога Олафа. Абедзве ўтрымліваюць вершы, і я сумняваюся, што Бранд быў прафесійным паэтам, але пісанне вершаў было адной з васьмі або дзевяці традыцыйных навук скандынаўскага арыстакрата. Бранд расказвае нам, што ў час сваіх падарожжаў ён наведаў месца, якое называецца Драфн або Дропн (у двух варыянтах па-рознаму), дзе Торнвальду, сыну Кодрана, “Хрыстос дараваў спакой”, і дзе цела Кодрана пахавалі ў царкве Яна Хрысціцеля. Празаічная Хрысцінсага расказвае нам, як Торнвальд, які адыграў галоўную ролю ў падзеях, што прывялі да хрысціянізацыі Ісландыі, у годзе “М” (г. зн. у 1000), адправіўся ў паломніцтва ў Іерусалім, а на шляху назад памёр і быў пахаваны ў месцы Драфн, якое “побач з Палтэскіяй”. Палтэскія – гэта, несумненна, Полацк: скандынавы мелі вялікія цяжкасці з перадачай славянскіх назваў.