У чым сутнасць акцыі? Ва ўсеагульнай зацікаўленасці. Справа ў тым, што паміж бібліятэкамі і школамі заключаны пагадненні, дзе абумоўлены абавязкі бакоў. Настаўнікі рыхтуюць для школьнікаў спісы праграмнай літаратуры, а бібліятэкары ладзяць адпаведныя выстаўкі мастацкіх твораў, што вывучаюцца на ўроках чытання, беларускай і рускай літаратуры, а таксама — кантралююць якасць чытання, фіксуючы яе ў чытацкіх дзённіках. Для гэтага ў бібліятэках пачынаюць дзейнічаць Клубы летняга чытання. Кожны іх наведвальнік атрымае спецыяльную клубную карту, дзякуючы якой можна ўдзельнічаць у праекце і ў горадзе, і на вясковым лецішчы. Словам, праект выгадны і арганізатарам, і ўдзельнікам. У маім юнацтве летняе чытанне “па праграме” было натуральным працягам вакацыйнага адпачынку, бо кніжка бралася і на пляж, і ў лясную вандроўку з начоўкай у намёце, а чытанне арганічна чаргавалася з рыбалкай ці зборам грыбоў… Інакш кажучы, традыцыі не губляюцца.