— Гэта ніякая не паказуха, у нас заўсёды падчас сустрэч так весела і гаманліва, — гаварыла яна. — Столькі падзей ужо адзначылі разам! Летась на Новы год наогул вынеслі на вуліцу тэлевізар і такое сабе свята арганізавалі! І на Купалле збіраліся, нават праз касцёр скакалі. На дні нараджэння, юбілеі таксама дома чакай гасцей. А калі, не дай бог, якое гора здарыцца, кожны з усіх сіл стараецца дапамагчы. На жаль, такія дружныя, роднасныя адносіны паміж суседзямі сустракаюцца ўсё радзей. Усё часцей людзі хочуць жыць самі сабе, ды яшчэ за высачэзнай агароджай — каб ніхто нічога не бачыў і не чуў. З’яўляюцца зайздрасць, крыўды. Я пераканана ў іншым: трэба гарнуцца адно да аднаго, узаемадапамагаць. Як добра, што на нашай вуліцы (Надрэчнай — аўт.) усе гэта добра разумеюць.