Больш за пяць стагоддзяў цела дабравернага князя Барыса знаходзілася ў каменнай рацы. У 1675 годзе была засведчана нятленнасць мошчаў князя, пра што было паведамлена архіепіскапу Суздальскаму Сцяфану. З таго часу, верагодна, пачалося мясцовае ўшанаванне дабравернага князя. Афіцыйнае царкоўнае праслаўленне адбылося толькі ў 1982 годзе ў Саборы Уладзімірскіх святых. У 2002-м дабраверны князь Барыс далучаны да Сабора Беларускіх святых.