Напэўна, няма патрэбы казаць, што ўсё гэта не будзе давацца нам лёгка, бо гэта духоўная барацьба, якая вымагае самаадрачэння. Аднак мы павінны быць у ёй пераможцамі. Прыклад таму дае нам сёння сам Езус Хрыстус, дазваляючы, каб і Яго спакушаў злы дух. Так як кожнага з нас, той выпрабоўвае Езуса на прагавітасць цела, духу і ганарыстасць, і за кожным разам атрымлівае паразу. Хрыстус адкідае яго прапановы, паказваючы нам шлях, які вядзе да перамогі. Так на прапанову падпарадкаваць усё заспакаенню выключна зямных, цялесных патрэбаў мы павінны памятаць пра існаванне вышэйшых, духоўных каштоўнасцей, ад якіх у першую чаргу залежыць жыццё чалавека як асобы. На прапанову зрабіць Бога сваім слугою і карыстацца Яго моцай у рэалізацыі сваіх планаў мы павінны памятаць, адкуль мы і хто мы для Яго і Ён для нас. На прапанову замяніць Божы аўтарытэт на нейкі іншы коштам багацця і ўлады, мы павінны памятаць, што ёсць Адзіны годны пакланення і праслаўлення, да Якога належаць гонар і ўзнагарода за вернае служэнне, Той, Каго называем нашым Нябесным Айцом.