— Тады ніхто не вянчаўся ў нашай мясцовасці. Наогул, навокал нашага райцэнтра Грэска не было ні адной царквы. Толькі ў Хатлянах. Усе яшчэ да вайны разбурылі. А шлюб мы запісалі ў сельвыканкаме. У нядзелю гулялі, а ў панядзелак ужо быў звычайны працоўны дзень.