Аскетычны пост, які заключаецца ў абмежаваньні ў ежы, у такі спосаб, каб адчуваўся сталы стан лёгкага голаду, як памяць пра Госпада, і падтрымліваўся сталы высілак захоўваць гэтую памяць. Кожны, хто выконваў такі пост, ведае, што замест таго, каб аслабляць, ён стварае пэўную лёгкасьць, сабранасьць, цьвярозасьць, радасьць і чысьціню. Ежа ўспрымаецца сапраўды як Божы дар. Посьцячы, трэба бачыць у сваім жыцьці доказ таго, што немагчымае для чалавека – магчыма Богу.