Мы сядзім у кабінеце намесніка міністра, яго пяць гарадскіх тэлефонаў, два сотавікі час ад часу ўзрываюцца рознымі галасамі, а яму хочацца гаварыць пра свайго паважанага настаўніка Скакуна, які быў і застаўся ў вёсцы.