Падчас свайго другога рэгенцтва яна падтрымала шлюбны саюз паміж Швецыяй і Гальштэйн-Готарпам праз вяселле сваёй унучкі Хедвіг Соф’і Швецыі з герцагам Гальштэйн-Готарпам.[5] Яна выступіла супраць датэрміновага абвяшчэння паўнагоддзя Карла XII, але была вымушана саступіць.[2] Яна таксама беспаспяхова пратэставала супраць таго, што яе ўнука не папрасілі даць прысягу падчас яго каранацыі.[2]