Сёння – Каляды. І гэта – як упершыню. Бо аднаўленне, адраджэнне, узнёсласць ды щрачыстасць. І снежная, спрадвечная, з завірухамі і сінічкамі, Музыка, што шчыра і радасна шчабеча суботняй птушкай пра далёкае невядомае. Гэта табе – падарунак, як і падарунак тое, што музыка, народжаная гэтымі зімовымі днямі і загадкавымі вечарамі, пад непраўдзіва зіхоткімі зоркамі і надзіва глыбокім небам – належыць і табе. І гэтага дастаткова для навагодняй радасці, як дастаткова ведаць, што ў жыцці, акрамя шэрых шапак і паліто, існуе нешта бязважка - няўлоўнае, не прыдатнае для штодзённага ўжытку, але такое неабходнае і каштоўнае, па-анёльску набліжанае, што звініць калядным звонам і наталяе ціхім святлом усе твае справы, клопаты, надзеі.