Мілагучнасць ці немілагучнасць мовы, якую суадносім з дэфініцыямі фонаэмпатыя (фаналагічная эмпатыя ці мілагучнасць) і ідыясінкрэзія (фаналагічная антыпатыя ці немілагучнасць), па сваёй сутнасці паняцці надзвычай суб’ектыўныя. Не існуюць аб’ектыўныя параметры, па якіх можна ствараць катэгорыі ацэнкі і адносіць той ці іншы гук да фонаэмпатычных ці ідыясінкрэзійных. Таму пры расрацоўцы дадзенай тэмы нельга абмяжоўвацца толькі лінгвістычнымі падыходамі.