У сям’і нас было чацвёра. Дзве сястры і два браты. Адзін з братоў, Васіль Балюк, перабраўся з родных мясцін аж у Ленінград, дзе працаваў у крымінальным вышуку. Але выйшаўшы на пенсію, пераехаў у Моталь. Другі брат, Валерый, робіць зваршчыкам у Янаве, сястра Святлана – загадчыца фермы ў Моталі. Радзіна была дружная. З сям’і бацькоў пастаралася ўзяць уласцівую ёй узаемапавагу. Яна прысутнічала як у адносінах паміж бацькамі, так і да дзяцей, так і паміж дарослымі і дзецьмі. Нас не “душылі” аўтарытэтам або ўзростам, з малога прывучалі да самастойнасці, за што не раз потым хацелася падзякаваць за такое выхаванне.