Такім чынам, можна канстатаваць, што брама – гэта архітэктурная форма спецыяльна ўвасобленага ўваходу ў агароджаную ці сімвалічна вызначаную прастору, што кантралюецца чалавекам ці грамадствам. Структурна брама ўключае ў сябе прастору самога камунікацыйнага калідора, абмежаваную матэрыяльнымі сродкамі з бакоў і зверху. Цікавая этымалогія слова "брама" (brama), якое, магчыма, паходзіць з агульнаславянскага дзеяслова "бороться", г.зн. "пераадольваць нешта" [4]. Гэта таксама ўказвае на форму брамы як асаблівага ахоўнага збудавання, якое павінна пераадольвацца. Брама быццам фарміруе рытм руху пешахода ці вазніцы: рух – спыненне, прыпынак – рух.