— Не раз я думаў пра гэта… Балюча. Бо месца святое, можна сказаць, жывая рана нашай зямлі… Шчыра кажучы, мне вельмі цяжка прымірыць гэтыя рэаліі… Напачатку думаў, што можа мы, марыяне, тут чагосьці не дапрацоўваем. Але хадзіў па калядзе, размаўляў з людзьмі і бачыў, як шмат ёсць удзячных людзей, шмат тых, для каго касцёл стаў вельмі дарагім месцам, стаў іх жыццём. Я не магу сказаць, што нашы парафіяне — кепскія людзі. Ну не, ні ў якім разе! Адно што іх мала…