Узвядзенне Пакроўскага кафедральнага сабора было своеасаблівай данінай памяці аб салдатах, якія сталі ахвярамі руска-японскага супрацьстаяння. Архітэктарам будынка выступіў М. М. Прозараў, курыраваў рэалізацыю праекта ваенны інжынер Іван Еўграфавіч Савельеў. Узвядзенне цэркваў і храмаў у гонар ахвяр ваенных дзеянняў было агульнапрынятай практыкай таго часу. Акрамя таго, у пачатку XX стагоддзя па загадзе Мікалая I царква павінна былазнаходзіцца каля казармаў, у якіх лічыліся царкоўныя прычты. Будаўнічыя працы па ўзвядзенні храма з цэглы доўжыліся на працягу года і былі завершаны ў 1905. Асвячэнне храма адбылося восенню 1907 года.