разумеў, што неабходна лепей уладкавацца ў рамках існай сістэмы і гэтую сістэму зрабіць зручнай для існавання. Для гэтага ў яго было самае галоўнае — талент. Але да пачатку 1950-х гадоў Канёнкавым даводзілася жыць пустэльнікамі ў самым цэнтры сталіцы.