…У халодным поце, з крыкам, Таццяна прачыналася. Прачынаўся ад яе крыкаў і муж, спрабаваў супакоіць жонку, цалуючы мокры ад слёз твар. Жанчына падхоплівалася і бегла ў суседні пакой, дзе спаў сямігадовы сын. Ужо шмат разоў ён прасіў маці, каб нарадзіла яму браціка альбо сястрычку – у сям’і яго лепшага сябра падрастала чацвёра дзетак.