Нягледзячы на сталы прынцып працы Вышаградскай чацвёркі (у прэсе яе часта называюць проста V4), наяўнасць працуючых органаў і праграм, статус аб’яднання ў палітычным жыцці рэгіёна мяняўся. Ініцыятыва аб’яднання цэнтральнаеўрапейскіх дзяржаў (Польшчы, Чэхіі, Славакіі і Венгрыі) паўстала 25 год таму, і з часам інтарэс, які быў да гэтых краін, саслаб.Гэта тлумачыцца аб’ектыўнымі фактарамі. На старце праекту перад яго ўдзельнікамі стаяла, па сутнасці, рэвалюцыйная задача — правядзенне інстытуцыйных і рынкавых рэформаў. Падчас станаўлення інстытутаў дэмакратыі і інтэграцыі лакальных эканомік у сусветны рынак павестка дня Вышаграда стала больш будзённай.Акрамя таго, пасля далучэння ўсіх сяброў V4 да Еўрасаюза ў 2004 годзе, некаторыя функцыі Вышаграду пачалі дубляваць еўраструктуры. Напэўна, пра нейкую асаблівую пазіцыю рэгіёна казалі толькі падчас падрыхтоўкі інтэрвенцыі ЗША і Вялікабрытаніі ў Ірак. Тады краіны Вышаграду, насуперак Старой Еўропе, дружна падтрымалі ідэю паходу на Багдад.Пра месца Вышаграда ў палітычным жыцці яго суб’ектаў сведчаць вынікі апытання, зробленыя ў краінах-сябрах аб’яднання ў мінулым годзе. Найбольш адсочваюць дзейнасць аб’яднання ў Славакіі: 54% рэспандэнтаў. У іншых краінах інтарэс меншы: 37% — у Чэхіі, 26% — у Венгрыі і 17% — у Польшчы.