Каламыйкавы верш — адна з разнавіднасцей акцэнтна-складовага верша, чатырнаццаціскладовы трохакцэнтны верш. Прычым кожны радок у ім разбіваецца пастаяннымі паўзамі на тры групы, колькасць складоў у якіх паўтараецца ва ўсіх радках: 4+4+6. Радкі звязаны сумежнай рыфмоўкай. Сустракаецца каламыйкавы верш ва ўкраінскіх народных каламыйках (адсюль і назва), асобных беларускіх народных песнях. З фальклору ўвайшоў і ў пісьмовую паэзію (Тарас Шаўчэнка, С. Руданскі, Янка Купала, Максім Багдановіч і інш.). Прыклад каламыйкавага верша з беларускай народнай песні: