— Дык, па вялікім рахунку, у “Карамболі” яшчэ ў 1990-х я тое і спрабаваў зрабіць, балазе меў магчымасць бачыць актуальныя амерыканскія шоу падобнага фармату. Праўда, у нас на праект працавалі ўсяго тры чалавекі, а не пара соцень, таму, натуральна, не было маналогу ў пачатку, кароткіх гутарак ля мікрафона падчас праграмы, але па форме дзейнічалі прыкладна ў такім рэчышчы. Нават час выхаду — вечар нядзелі — супадаў з заходнімі аналагамі. Прычым пачыналася ўсё ў тыя часы, калі ў тэлепрасторы Беларусі нават не працаваў расійскі канал “НТБ”, то бок уся аўдыторыя размяркоўвалася паміж трыма “кнопкамі” — беларускай і дзвюма маскоўскімі. Каб тады працавала сацыялогія, дык, напэўна, яна засведчыла б: кожны трэці тэлеглядач быў нашым.