Закон аб аўтарскім праве існуе ў тэорыі, так што мастацкія творы могуць быць унесены ў грамадскую ўласнасць. Калі практычна няма работ ўваходзяць яе ідэю, аднак, тэарэтычныя аргументы для аўтарскага права ў значнай ступені знікае. Так ідзе справа сёння: вялікае ўтрыманне валодаюць карпарацый ўласных шырокіх участках аўтарскія правы, што яны адмаўляюцца ліцэнзію на незалежных мастакоў (або рабіць гэта толькі на высокай, каб неабгрунтавана высокай хуткасці [50] ). У выніку культуры кантралюецца некалькімі юрыдычнымі асобамі пашанцавала назапасілі неабходныя аўтарскія правы на паўторнае выкарыстанне і рэмікс культуры апошнія сто гадоў. Гэтыя карпарацыі прыбытак ад урада уключаны манапалістычнай шчодрасць цячэ ў іх кішэні, і грамадскасць губляе. Як Лессиг ставіць яго ў Свабодная культура ", ніколі ў нашай гісторыі маюць менш было законнае права распараджацца больш развіцця нашай культуры, чым цяпер." [25 стр.170]