Апынуліся на перадавой мы разам з дзеючай арміяй. Нас павінны былі аформіць у войска. Каму не было васямнаццаці – адпраўлялі дадому. Мяне пакінулі, прыпісалі чатыры месяцы, бо ў лістападзе павінна было споўніцца 18. Размеркавалі па ротах. Я патрапіў разам з Валодзем Пішчалавым з Парычаў. Малодшы лейтэнант забраў у яго вінтоўку і даў у рукі кулямёт: “Будзеш кулямётчыкам”. Валодзю 20, у арміі не быў, зброі ў руках не трымаў. Акапаліся. Параскідалі белы пясок навокал – зрабілі сябе выдатнымі мішэнямі. Развіднела і немцы сталі біць па нас прыцэльна. Так Валодзя і не паспеў стрэліць з кулямёта…