Трэці раздзел мае загаловак „Старажытная Русь”. Сама назва раздзелу – навуковы анахранізм[27], які прызнаецца толькі часткай заідэялагізаваных расейскіх навукоўцаў, ды украінскімі гісторыкамі старой савецкай “закваскі” (Петр Талочка, Мікалай Катляр). Толькі на Беларусі гэтая “дэфініцыя” нажаль мае характар “навуковай аксіомы” і “бяспрэчнай ісьціны”, што адлюстравалася на картах дадзенага раздзелу “Атласа”. Нам падаецца, што раз гэта “Вялікі гістарычны Атлас Беларусі”, дык і назва раздзела павінна быць “Старажытная Беларусь”. Няўжо ж гэта страх быць далучаным да аднадумцаў Міколы Ермаловіча, які так назваў адну з першых сваіх кніг? Пры гэтым ва ўступе да раздзелу (с. 46) аўтары В.Насевіч і В.Цемушаў[28]пару разоў ужываюць тэрмін “стражытнабеларскі”.