Нічога не бярэцца з ніадкуль. Калі казаць пра нацыянальнае адраджэнне мяжы 1980 – 1990-х, то тагачасны беларускі актыў атрымліваў натхненне і веды менавіта са скарбаў і глыбіняў, назапашаных дыяспарай. Усё тое, чаго не было ў БССР, дзе беларушчына абмяжоўвалася Шамякіным і Мележам, было ў эміграцыі.