"І што, мы ўжо ў Расеі (так, яны тут кажуць "Расеі")", — кажу я Людміле. "Ну так", — і рэжа грыбы… Людміла ідзе далей, ужо ў Расеі, за знакам яна… Яшчэ адна міфічная мяжа, але такая важная для беларусаў. Чытаю ўважліва надпіс на цвілым пастаменце: "Российская ФедИрация"… Не, не чуў.