— Не, сёння я ўжо гляджу на ўсё з аддалення. Апошняй вялікай падзеяй сталася для мяне далучэнне Польшчы да еўрапейскай прасторы. Чакаў гэтага моманту ўсё жыццё. Бо адчуваю сябе больш грамадзянінам Еўропы, чым уласна Польшчы. У мяне было шмат магчымасцей з’ехаць: мая жонка — скрыпачка. Я шмат дзе працаваў, асабліва ў Італіі, дзе быў узнагароджаны за якасць акцёрскай працы. Але не хацеў жыць на Захадзе — мне хацелася быць там і тут. Магчыма, гэта таму, што я — з Кракава. А яго культура — сярэднееўрапейская. Калісьці Кракаў быў пад уладай Аўстрыі, Аўстра-Венгрыі — вось і сумесь традыцый. Менавіта таму я адчуваю сябе больш “мідлеўрапейцам”, чым чыстым палякам.