Арацыі (ад лац. oro – гавару) – празаічны жанр у літаратуры Беларусі ў ХVІІ-ХVІІІ стагоддзях; своеасаблівыя тэатралізаваныя паказы-прамовы ў школьным тэатры. З арацыямі выступалі шкаляры ў час розных святаў (Каляды, Вялікдзень) ці калі заканчваўся навучальны год, каб паказаць свае веды, моўнае майстэрства. Жанр спажывалі і на высокіх, урадавых узроўнях (сеймікі), у віншавальных прамовах, сямейных урачыстасцях з адпаведнымі мэтамі. Прамоўцы гаварылі на польскай і беларускай мовах.