З-за вялікіх снегападаў да гераіні гэтага аповеду не трапілі ўнукі і праўнукі, якія жывуць у розных кутках Беларусі, але Вольга Вікенцьеўна ўпэўнена, што з пацяпленнем уся радня збярэцца, і сэрца яе будзе сагрэта цяплом доўгачаканай сустрэчы.