Далей было непрадбачанае: шведы Grandexit зьляцелі, а ўкраінцы Balfor і Raventale толькі пераехалі мяжу. Зьміцер хуценька знайшоў выйсьце, дамовіўшыся аб тым, каб Nakka сыгралі і на першай, і на другой сцэнах. Праўда, чамусьці пад канец з маленькай сцэны іх зьлілі. Ну й нічога, Люба і кампанія выдалі такого чаду, што я амаль закахаўся. Пад грындовыя трэкі працягласьцю ледзь больш за хвіліну народ весяліўся, слэміў і ўгараў, прызнаваўся ў каханьні Любе, за што атрымліваў тое ж самае ў адказ. “Дзякуй цябе, мой маленькі беларус”, “Падай мне мікрафон, вялікі і моцны беларус”, “Люба, заўсёды вашая” – не, ну не мімімі жа гэта? Дзякуй за сапраўды выдатны старт другога дню.