Вясковая дзятва, апавядала Акуліне Пятроўне паштальён Вера, першы раз пабачыўшы вашых унукаў у такім выглядзе, не магла адклеіцца ад іх ад вакзала да саменькай вашай хаты. Гужам ішлі за імі, тыцкалі пальцамі ў іхні бок і так рагаталі, што перапалохалі ўсіх сабак. Галёкалі: пудзілы, галадранцы! А Піліп Крот і Аксіння Гарошка, сельсавецкія актывісты, як вы ведаеце, нават пацікавіліся ў мяне, як вашай суседкі, як атрымалася, што сыны Акуліны Пятроўны Іван і Леанід, маючы добрую работу ў тым расійскім горадзе, дакаціліся да такога жыцця, што не здольны культурна і прыгожа апрануць сваіх дзяцей? І не апынуцца ніжэй узроўню нашага вясковага побыту?