— Прывыкла да сада, прыкіпела, што называецца, душой і сэрцам, — гаворыць пенсіянерка Людміла Лазоўская, заслужаная даярка. — Канешне, сад ужо немалады. Але ж ён штогод пладаносіў. Запытала ў кіраўніцтва калгаса, чаму так зрабілі. Адказваюць, што на гэтым месцы будзе сельскагаспадарчае поле. Дык у нас у ваколіцы столькі палёў і няскошаных траў! Хай хоць тыя апрацуюць своечасова. А такі сад добры быў, такія харошыя грушы і яблыкі там раслі. Ператвораць у зарослую пустыню. Вунь у Міхалёўцах каля Грозава некалькі гадоў таму ўсё яблыні зрэзалі. І што цяпер? Пні дагэтуль тырчаць ды баршчэўнік Сасноўскага на месцы сада шыкуе.