Апошняе прыжыццёвае пісьмо воіна на радзіму датавана 13 сакавіка 1945 года, крыху больш як за месяц да смерці. “Добры дзень, дарагая мамаша і дарагі сынок Анатолій Іванавіч!!! – чытаем у пажоўклым ад часу лісце. -- Паведамляю вам, што пісьмо ваша я атрымаў, да глыбіні душы рад, што вы жывыя і здаровыя. Мама! Дасылаю вам даведку, паводле якой вас абавязаны вызваліць ад усіх падаткаў… Акрамя таго, я паслаў пісьмо ў вобласць, каб там растлумачылі на якія падаткі якія льготы для вас прадугледжаны. Як атрымаю адказ, адразу ж вам паведамлю… Калі скончыцца корм для каровы, ідзіце ў сельскі Савет, вам дапамогуць… Мама, сёння я атрымаў касцюм з пашыўкі. Штаны пашыты вельмі добра, а вось кіцель не вельмі. Калі будзе магчыма, сфатаграфуюся і вышлю. Здароўе ў мяне цяпер добрае. Прывітанне ўсім вам – бабулі, цёці Сані, Лёлі, Марыі, Лоры з дзецьмі, Яўгенію, Наталлі, Паўлу, Сяргею… Будзьце здаровы, ваш сын…”