ЮНЕСКА пастулюе той жа фокус, але выкарыстоўвае зусім розныя інструменты для дасягнення росквіту. Арганізацыя ўкладвае сродкі ў падтрыманне жыццяздольнасці нацыянальных паркаў экасістэм, аднак разглядае эканамічную ўстойлівасць мясцовага насельніцтва як пытанне, якое можна вырашыць дзякуючы доўгатэрміноваму развіццю традыцыйных рамёстваў. Сам факт, што гэта супярэчыць логіцы тэхналагічнага прагрэсу і сучаснай неабходнасці пастаяннага павелічэння бюджэту гарадоў і населеных пунктаў, якія ахопліваюць нацыянальныя паркі, якія знаходзяцца пад аховай арганізацыі.