Пры абмеркаванні гучалі такія ключавыя словы, як “альтэрнатыўныя крыніцы энергіі”, “біягаз”, “эканомія энергарэсурсаў як крыніца дабрабыту”, “атамнае смецце”. Не сакрэт, што за гады. якія адстаяць ад нямецка-беларускага чыну ля возера Нарач, гэтыя словы ўвайшлі ў нашы будні і былі школьнікам новымі бадай што ў нямецкай іх абалонцы. А вось тое, што немцы ў сябе дома могуць выбіраць паміж многімі пастаўшчыкамі энергіі, экалагічнымі і не, было прысутным нязвыклай навізной. Здзівіў настаўнік і асабістым прыкладам. Пахваліўся, што не мае аўто і стараецца не есці мяса. “У горадзе езджу на грамадскім транспарце або хаджу, за горадам цягнік цудоўны сродак перасоўвання, у ім можна спаць, а ў аўтамабілі сон за рулём… Што да мясаедства, то ў Лацінскай Амерыцы карчуюць пракаветныя трапічныя дажджавыя лясы, каб сеяць сою і ёю адкармліваць скаціну. У выніку мяняецца клімат, і мы ўсе цяпер пад страшнай экалагічнай пагрозай”, – патлумачыў Фолькер Янсэн.