У вёсцы жыў Ніканор Марозька, наш сусед. Ён быў разведчыкам. Працаваў на немцаў, краў зброю і прыносіў партызанам. Аднойчы яго пачалі шукаць па сяле. Маці схавала мяне ў бочцы. Страшна, сяджу ў цемры. Толькі чую, як яны бразгаюць у хаце, мэблю пераварочваюць. Падняла галаву, а там тры твары немцаў на мяне глядзяць. І я як запішчу ва ўвесь голас. “Kinder, Kinder”, – гавораць яны. Мяне адпусцілі.