Пра буйныя інжынерныя працы, праведзеныя па ўмацаванні абарончых збудаванняў, сведчаць і іншыя архіўныя крыніцы. У час, калі з’явілася новая дальнабойная і больш разбуральная зброя, фартыфікацыйная мадэль набывае разгорнутую шмат’ярусную форму земляных умацаванняў, удасканаленую нідэрландскімі інжынерамі. З трох бакоў за межамі абарончага рова насыпаюцца прафіляваныя трохкутныя равеліны. Яшчэ адзін складанейшай формы равелін (рэдут) будуецца для абароны Слаўкоўскай дамбы. З паўднёва-ўсходняга боку раскопваецца курціна і арганізуецца дадатковы выезд з замка па пандусу ўздоўж усходняга бастыёна. Гэтыя збудаванні адлюстраваны на плане Нясвіжа XVIII ст. і на малюнку Ё. Пешкі. Апрача таго павялічваецца вышыня і шырыня бастыёнаў і курцінаў, у выніку чаго схаваная за парапетам мураванай сцяны дарога засыпаецца грунтам; перастае існаваць першы абарончы ярус.