“Я працую ў цеснай узаемасувязі з усім педагагічным калектывам школы, — заўважае Марына Віктараўна. — Аказваю метадычную дапамогу настаўнікам, якія працуюць у інтэграваных класах. Супрацоўнічаю і са спецыялістамі ЦКРНіР і іншых устаноў раёна. Разам мы стварылі ініцыятыўную групу педагогаў і арганізоўваем інклюзіўныя мерапрыемствы, валанцёрскі рух у горадзе. У працэсе рэалізацыі сваіх ініцыятыў мы звяртаем увагу грамадскасці на праблемы людзей з асаблівымі патрэбамі, фарміруем станоўчыя ўстаноўкі ў адносінах да дзяцей з АПФР у педагогаў масавых школ і бацькоў здаровых дзяцей. Арганізоўваем і праводзім семінары, трэнінгі, накіраваныя на ўкараненне ідэй інклюзіўнай адукацыі ў рэгіёне, на рэабілітацыю людзей з асаблівымі патрэбамі, іх паспяховую сацыялізацыю і адаптацыю. Са сваёй практыкі скажу, што дзеці з АПФР, якія вучацца ў звычайных школах, хутчэй, чым навучэнцы спецшкол, уключаюцца ў кола сацыяльных узаемасувязей. Яны маюць магчымасць адчуваць рэальныя патрабаванні з боку тых, хто побач, да ўзроўню сваіх ведаў, да самастойнасці, гібкасці ў паводзінах і мабільнасці. І імкнуцца адпавядаць агульным патрабаванням”.