— У студэнцкія гады многае ўспрымалася інакш. Адзін час вельмі пада-баўся Рэната Гутуза, я нават кампазіцыі рабіў пад яго, пад яго стылістыку. Усё рабіў тады менш асэнсавана. Былі хістанні: туды-сюды... Чурлёніс вельмі падабаўся — рабіў рэчы пад яго. Гэта быў пошук. Але ўсё роўна я прыйшоў да таго, што раблю сёння. З гадамі я ўдасканальваюся. Калі ўзяць мае работы 30-гадовай даўнасці — яны намнога слабейшыя, чым тое, што я зраблю цяпер. Непараўнальна. Думаю, што правільнай дарогай іду. Без усялякіх скачкоў, паступова.