Назаўсёды маладым застаўся ў памяці Павел Зуйкевіч, лёс якога вельмі трагічны і яркі адначасова. Падчас акупацыі яго адправілі ў Германію, дзе ён апынуўся ў канцэнтрацыйным лагеры, але не скарыўся і здолеў здзейсніць уцёк. Праз палову Еўропы Павел прайшоў, каб вярнуцца на Радзіму. Ужо на Чарнігаўшчыне сустрэў партызан, поплеч з якімі змагаўся з акупантамі да вызвалення. А потым была школа радыстаў-разведчыкаў і спецаперацыя ў Чэхаславакіі, дзе юнак у баі загінуў ад рук гітлераўцаў 8 красавіка 1945 года — за месяц да Вялікай Перамогі. Гісторыя яго жыцця заслугоўвае рамана ці кінастужкі — як прыклад мужнасці, адвагі, нескаронасці і адданасці свайму народу, сваёй Радзіме.