“У нас прафесіі слесары-зборшчыкі, кантралёры, сталяры, токары, а мы ўжо цэлы месяц ходзім па заводзе з анучамі, ве­нікамі і рыдлёўкамі. Каля 14 чалавек адправілі на вытворчасць тэхнічных сурвэтак, а там без практыкі не заробіш нават мінімальную зарплату. Ужо канец сакавіка, а вытворчасць стаіць”. Гэта радкі з пісьма. Цытаваць яго цалкам лічу немэтазгодным, бо, па-першае, яно, як высветлілася, не калектыўнае, а сапраўдны аўтар схаваўся за псеўданімам. Некаторыя прыве­дзеныя факты выклікаюць сумненне. Тым не менш доля праўды ў звароце, безумоўна, ёсць. Таму на мінулым тыдні намеснік старшыні райвыканкама М. Р. Коваль, які курыруе прамысловасць, карэспандэнт газеты “Беларускі час” і аўтар гэтых радкоў пабывалі на прадпрыемстве, пагутарылі з дырэктарам, спецыялістамі, рабочымі.