Думаю, шмат у чым спрацаваў фактар навізны. Прага да прыгажосці і гармоніі заўсёды ўласцівая чалавецтву, а ў пэўныя перыяды (цяперашні — акурат такі) яшчэ і ўзмацняецца. Невыпадкова штосьці падобнае мяне вельмі ўразіла два гады таму на фестывалі маладзёжнага аматарскага мастацтва ў Францыі. Уявіце: у кожнай зале, на кожным пятачку маленькага старадаўняга гарадка выступае нейкі калектыў. Канцэрты бясплатныя, слухачоў хапае паўсюль, ды на сімфанічныя выступленні — не прабіцца: каб туды патрапіць, народ займае чаргу задоўга да пачатку. Можа, і ў нас ужо “настала Еўропа”?