І гэта толькі частка кантэкстаў. Бо ёсць яшчэ нюансы. Інтэрв’ю бярэ не Кісялёў, які не адхіляўся б ад зададзенай рэжысёрам (пра яго — пазней) лініі. Інтэрв’ю бярэ Маргарыта Сіманьян, і бярэ яго для чагось вельмі прафесійна. То бок яе роля — задаць пытанні, вызначаныя пастаноўшчыкамі, а яна ператварае ўсё ў КВЗ. Сумняваецца. Хмурыць бровы проста ў кадры. А потым яшчэ і выкладае вось гэты ералаш як ёсць, без апрацоўкі. І вось ты не ведаеш, што і думаць.