– У першай палове сезона 1992-93 гг., калі выйшлі адна за адной тры адметныя прэм'еры (балетны сьпектакль, мюзікл "Хэло, Долі!" і сьпектакль для дзяцей "Дзіцячы альбом"), стала відавочна, што тэатр упэўнена ўвайшоў у паласу творчага пад'ёму. Зараз вы, Сяргей Рыгоравіч, сумяшчаеце дзьве пасады: мастацкага кіраўніка і дырэктара. Якія зьмены адбыліся ў стылі кіраўніцтва ў сувязі з гэтым?