Цікава, што і ў партызан выпрацаваліся нейкія своеасаблівыя адносіны да Сакевіча. Калі ён прыносіў добрыя навіны, усе ласкава, бадзёра ўсміхаліся яму, частавалі тытунём, а калі дрэнныя — непрыязна адварочваліся, таілі крыўду, нібы Сакевіч і сапраўды быў вінаваты ў тым, што зводку перадалі нярадасную.