І канечне ж, нямала цёплых слоў заслужылі жонкі, маці, сёстры – усе, хто прывык чакаць, чытаць па вачах, разумець з паўслова, верыць, кахаць і спадзявацца на лепшае, радавацца перамогам, заставацца побач са сваімі мужчынамі, што прысвяцілі сябе няпростай міліцэйскай службе. Асобная падзяка – жанчынам у пагонах, якія “ўмеюць захоўваць не толькі сямейны агмень, але й парадак у роднай краіне”.