Прататыпам літаратурнага героя стаў мясцовы селянін Мікалай Мініч. Якуб Колас назіраў за сялянскім хлопчыкам, нашчадкі якога і цяпер жывуць у Верхмені. Адзін з іх — Аляксандр Мініч, з сынам якога, Валеркам, мы тады сустрэліся. Як коласаўскі герой, хлапчук хадзіў за плугам, моцна трымаў у руках касу, сякеру і іншыя сялянскія прылады. Пазнаёміла нас з Валеркам настаўніца роднай мовы і літаратуры Святлана Лютарэвіч. Школьнік пужліва пазіраў на тэлеапаратуру і не разумеў, чаго ад яго хочуць. Нас цікавіла ўсё пра нашчадкаў коласаўскага Мініча: якімі клопатамі яны жывуць, што іх хвалюе. З-пад русай капы валасоў падлетак хітравата пазіраў, нервова перабіраючы пальцамі рук. Загарэлы рабы твар, каранастая постаць з дзіцячай непасрэднасцю – такім прадстаў нашчадак літаратурнага прататыпа Мікалая Мініча. Запісаць на відэакасету расповед маленькага героя вырашылі на беразе рэчкі, пра якую ўзгадвае ў трылогіі Якуб Колас.