Калі ў дзяржавы няма грошай на тое, каб несці цяжар сацыяльных выдаткаў на звычайным узроўні, лагічна было б зрабіць дзве рэчы на выбар: а) скараціць выдаткі б) спагнаць грошы з тых, у каго яны ёсць. Антыдармаедскае заканадаўства стварае дадатковую патрэбу ў новых выдатках на камісіі (калі не грашовых — дык выдаткаў па часе). Да таго ж яно шукае грошы там, дзе іх няма.