Правілы, якія абмяжоўвалі доступ наведвальнікаў у музеі, не заўсёды былі галоўнай прычынай іх невысокай папулярнасці. Большасць людзей не ўспрымала каноны пабудовы экспазіцый ад кабінетаў і галерэй прыватных калекцыянераў. Прычым яны часта перараджаліся ў неверагодныя гібрыды, якія спалучалі функцыі сховішча, палаца і майстэрні мастака. Тое, што людзі бачылі ў большасці еўрапейскіх музеяў, мала тычылася іх жыцця, а эфект ад агляду ўяўляў кароткачасовы ўсплёск цікаўнасці альбо захаплення.