Першыя сёстры кангрэгацыі на чале з Вандаю прысвяцілі сябе служэнню хворым і бедным, а звязаныя з гэтым клопаты і цяжкасці ахвяравалі за памерлых, якія церпяць у чыстцы. Апякуючыся хворымі падчас эпідэміі тыфу, маці Ванда сама заразілася ім. У выніку перанесенай хваробы яна не магла далей кіраваць супольнасцю, і сям’я забрала яе ў Люблін. Там яна і памерла 23 студзеня 1915 года.