Кантакт з вадой, як і павышаны каэфіцыент вільготнасці, адмоўна ўплываюць на многія матэрыялы. Для прадухілення узаемадзеянняў такога роду як раз і ўжываюць ізалятары, якія выключаюць пранікнення вады і вільгаці. Гэтая задача вырашаецца рознымі спосабамі. Гидроизоляторы адрозніваюцца па структурнаму выкананню, функцыянальнасці, эфектыўнасці, тыпаразмерах, формам і т. Д. У сучасных матэрыялаў, якія ўяўляюць сабой мембраны, адрозніваецца і прынцып барацьбы з вільготнасцю. Такі ізалятар не проста стварае бар’ер, запасячыся ваду, а ўбірае яе і выводзіць праз адпаведныя каналы. Найпростыя сродкі такой абароны прадугледжваюць мінімізацыю пранікнення вады. У прыватнасці, гэта можа быць грунтавая гідраізаляцыя. Сваімі рукамі яе можна сфарміраваць на садовым участку, выклаўшы некалькі слаёў з друзу і пяску. І наадварот, існуюць ізалятары, якія павінны цалкам блакаваць доступ не толькі вільгаці, але і пары. Гэта матэрыялы, якія забяспечваюць максімальную герметычнасць ў басейнах, у зонах эксплуатацыі адказнага абсталявання і т. Д. Гэта значыць матэрыял ўжываецца не толькі ў будаўніцтве, але і ў тэхналагічных вытворчых працэсах.