Старажытначэшская дзяржава як пераемнік Вялікай маравіі ў цэнтральнай Еўропе. Творы чэшскіх кніжнікаў (перакладныя і арыгінальныя) ў харвацкіх і старажытнарускіх спісах. ”Легенда Крысціяна”. Сазаўскі манастыр як цэнтр славянскай пісьменнасці ў Чэхіі. Дзейнасць вучняў Кірыла і Мефодыя ў Балгарыі, распаўсюджанне глагалічнай пісьменнасці. Першае Балгарскае царства ў канцы ІХ – пачатку Х ст. як галоўны цэнтр развіцця славянскай пісьменнай традыцыі. Уздзеянне славянскага поўдня на старажытнарускую пісьмовую традыцыю. Пагаршэнне агульных умоў развіцця нацыянальнай пісьменнай традыцыі пасля візантыйскага заваявання Балгарыі. Спрыяльныя ўмовы для развіцця славянскай пісьменнасці ў сербскіх княствах. Развіццё агіяграфічнай літаратуры заходніх і паўднёвых славян. Узбагачэнне славянскіх літаратур жыццяпісамі, легендамі, пахвальнымі словамі, пропаведзямі, духоўнай і свецкай лірыкай. Стварэнне нацыянальнай славянскай гісторыяграфіі: з’яўленне летапісаў і хронік. Юрыдычная літаратура як складнік славянскай пісьменнасці.