У нашай групе на курсах экскурсаводаў была жанчына, фармацэўт па прафесіі. На перапынках яна распавядала, што хутка выходзіць на пенсію, пасля чаго хацела б пападарожнічаць і таму вырашыла авалодаць новай прафесіяй экскурсавода. Вельмі ўхвальнае памкненне, але на лекцыях па гісторыі Беларусі яна нудзілася і з цяжкасцю вымаўляла імёны вялікіх літоўскіх князёў (як і добрая палова групы). Нудзіліся таксама і тыя, хто меў гістарычную вышэйшую адукацыю. Бо для нас гэта было таўчэннем вады ў ступе. Такім чынам, інфармацыйныя блокі (досыць вялікія), асабліва па гісторыі, былі для адных абсалютна лішнімі, а для іншых недастатковымі.