— Важна даць паэту магчымасць застацца самім сабой. Ты не можаш яго замясціць. Ты не можаш падняцца над ім або, не дай Бог, прынізіць яго гучанне, зрабіць нешта самастойнае. Ён павінен застацца тым, кім ён быў ці ёсць у сваім часе. Каб ён з табой гаварыў, а не ты з ім. Каб не ты яму дыктаваў, а ён табе. Менавіта так я адношуся да творчасці ўсіх тых паэтаў, якіх перакладаю. А перакладаю я тых, хто блізкі мне па душы, каго я прымаю, хто прарастае ва мне, гаворыць ва мне сваім голасам, сваім словам. Сею чужое зерне на сваё поле і гляджу, як яно прарасце.