Значная частка работ М. Сеўрука захоўваецца ў прыватных зборах. На шчасце, яна не страчана: стараннем калекцыянераў досыць часта, калі не сказаць рэгулярна, ладзяцца грунтоўныя сеўрукоўскія выставы. Апошнія — вясной 2015 года ў мастацкай галерэі Л. Шчамялёва (60 работ жывапісу і графікі розных гадоў) і сёлета — у залах Нацыянальнага мастацкага музея Беларусі (экспазіцыя, складзеная з добрага дзясятка прыватных калекцый). Думалася, падчас тых выстаў, што наведнік з Нясвіжчыны глядзіць на тыя дрэвы ды азярынкі, вулічкі і дамкі, узіраецца ў постаці і твары інакш, чым сталічны глядач, бо шукае знаёмае, нясвіжскае, пазнаючы сваё, бачанае, супастаўляючы сённяшняе з даўнейшым, аддаленым у часе. Такая воля мастака на будучыню.