Дзяцінства Віктара Карамазава было азмрочана вайной, бежанствам сям’і пад Самару. Пасля вайны сям’я Карамазавых перабралася ў атулены ляснымі дубровамі гарадок Крычаў, які стаў для пісьменніка “малой радзімай”. Шлях у навуку быў тыповым для пасляваеннага пакалення нацыянальнай інтэлігенцыі. Са школьнай адразу за ўніверсітэтскую парту, а потом з дыпломам журналіста натхненая праца ў родных мясцінах. Сярод пісьменнікаў, якія прыйшлі ў літаратуру ў пасляваенны час, Віктар Карамазаў заняў свае адметнае месца. Яго эстэтычнае і этычнае крэда - сцвярджэнне духоўнасці і чалавечнасці.