Дадаліся відэапраекцыі: тут і дарога (тым больш, што жанр спектакля акрэслены незвычайна — як “дарога да сябе”), і беларускія краявіды, кінутая хата, дзе вокны забіты дошкамі, а ўнутры, акрамя смецця, засталося старое фота на сцяне. Выкарыстаны і відэазапісы, дзе артыстка дзеліцца сваімі ўласнымі ўспамінамі, назіраннямі, у тым ліку ідучы з грымёркі на сцэну.