Артур ЗЕЛЬСКІ: — Нядаўна на турыстычнай выстаўцы адна музейная ўстанова прапанавала арыгінальны праект — стральба з лука з танка. Чаму б не кіданне тамагаўкаў альбо атака жалезабетонных дакаў у рыцарскіх даспехах? Тут можна шмат крэатыўных задум увасобіць, і знойдуцца тыя, хто выкладзе на гэта свае грошы. Але што атрымліваецца ў выніку? Дзякуючы паўсюднай тэндэнцыі да шоу, вайна перастала ўспрымацца сучаснымі пакаленнямі як трагедыя. Тэлегледачу яна цяпер падаецца нейкай вясёлай прыгодай. А вось мемарыял “Хатынь” — гэта тое рэдкае месца, дзе дарослы чалавек можа заплакаць… Мы нагадваем пра сапраўднае, жахлівае аблічча вайны. Гэта мемарыял не толькі ў памяць пра канкрэтную спаленую вёску, але і вечны напамін пра тую трагедыю, якую перажыў у вайну наш народ…