Аб чым гамоняць між сабой П'ера і Каламбіна, — не можна пачуць, бо іх галаскоў не вылучыш з гэтага агульнага гулу, але па іх тварочках, з якіх не сходзіць вясёлая міна, па іх жвавых рухах, бляску вочак, цікава аглядаючых усіх гэтых к...оў, пеўняў, сланёў і зайчыкаў, налпаў і анельчыкаў, каралёў і дзядоў, рыцараў і камінараў, — усе знаёмыя з кніжак і пеставаныя ў неабмежнай дзіцячай фантазіі хвігуры, — відаць, што побыт у гэтым дзіцячым царстве спраўляе для іх вялікую прыемнасць.