Паступова паляваньні набываюць выгляд пышнай забавы для двара. Аднак не заўсёды каралеўскія ловы сканчваліся пасьпяхова для гледачоў. Мікола Гусоўскі апісвае выпадак, як аднойчы ў Белавескую пушчу на зубрыную аблаву прыехаў Аляксандр Ягелончык з жонкай Аленай у кампаніі фрэйлін і знаці. Цесьляры загадзя збудавалі ў лесе памост у тры сажні на тоўстых апорах з лесьвіцай збоку. Пышна апрануты двор весяліўся ў чаканьні незабыўнага відовішча. Нарэшце пачуўся паляўнічы шум і на пожню выскачыў скрываўлены зубр з коп’ямі ў загрыўку. Яркая чырвань каралеўскіх убораў яшчэ больш разьюшыла зьвера, які са страшным рыкам кінуўся на памост і з усяе моцы ўдарыў у яго рагамі. Другі ўдар, відавочна, прымусіў бы каралеўства і княства апрануцца ў жалобу.