У гэтай сітуацыі людзі, адказныя ў нас за культуру, павінныя гэты тэктанічны разлом калі не прыбраць, то хаця б прыпыніць яго пашырэнне. Але ж гэта Беларусь, дзетка! Чыноўнікі з Мінкульта пакуль толькі працуюць на абвастрэнне. І гэта вельмі яскрава стала бачна сёлета. Спачатку яны негалосна ўхвалілі стварэнне оскараўскага камітэта пад фестывальны хіт Дар’і Жук “Крышталь”, у склад якога ўвайшоў прадзюсар стужкі Валеры Дзмітрачэнка і людзі з “Беларусьфільма”. Відавочны канфлікт інтарэсаў нікога не засмуціў – “Крышталь” высунулі на Оскар, але ў шорт-ліст ён так і не трапіў. Потым здарыўся цэнзурны канфуз з умяшаннем у адбор Нацыянальнага конкурсу “Лістапада”. Даведаўшыся пра гэта, частка аўтараў зняла свае стужкі з фестывалю, міжнароднае журы FIPRESCI публічна абурылася свавольствам мясцовай бюракратыі, а Ірына Дрыга пасля заканчэння кінафорума страціла крэсла намесніка міністра культуры (хаця гэтыя падзеі могуць быць ніяк не звязаныя).