Марта захуталася ў паліто і села на халодную зямлю, прыхінуўшыся да намаляванага дамка. Самы час падумаць пра тое, як добра было б зараз дома, ляжаць ва ўтульным ложку, нічога не ведаючы. Раніцай, калі толькі надыдзе раніца, Марта пабяжыць дадому і больш ніколі не выйдзе за межы горада. І больш ніколі не паглядзіць у неба.