На мой погляд, паводле сюжэту, стылю ды тэматыкі, гэта выдатны прыклад літаратуры для беларускамўных Cosmopolitain ды Play Boy, калі б тыя існавалі. Тая самая літаратура для масаў, пра якую так доўга гаварылі бальшавікі на сайце www.litara.net. Гэты твор трэба разглядаць не як сута літаратурны факт, а як факт сацыялёгіі. Мае месца падсьвядомае імкненьне запоўніць культурныя нішы. І, натуральна, зьдзяйсьняе гэтае запаўненьне чалавек, чыім пакліканьнем і ёсьць, як мы ўжо вызначылі, запаўняць нішы. Вядзецца не пра асьветніцтва, не аб прафэсійных пісьменьніках, якія з усёй моцы спрабуюць быць даступнымі, простымі і камэрцыйна пасьпяховымі, а пра волевыяўленьне нізоў: вось такі бэль летр мы хочам чытаць па-беларуску... Мы не знайшлі прыкладу, таму лепш мы вамсамі вось тут напішам, як гэта мусіць выглядаць.