Да бацькоў маіх на пастой выправілі вялікую сям’ю з вёскі Масаны, што за шэсць-восем кіламетраў ад чарнобыльскага рэактару: дзед, бабуля, дачка іх з мужам, унукі… Яны згрувасцілі ў кут свае дробныя рэчы, самі чорныя ад гора і ад сораму, што вось так да чужых людзей зваліліся, якія да свята рыхтаваліся, сядзелі на крэслах моўчкі, не рухаючыся, і зыркалі на маіх бацькоў, якія таксама агаломшаныя, спачатку не ведалі, што рабіць з гэтымі людзьмі, як да іх падступіцца…