Ніводнае мястэчка Баранавіцкага раёна не мела магдэбургскага права. Іх кіраваннем займаліся ўладальнікі або назначаныя імі войты. На працягу XVI — першай паловы XIX ст. мястэчкі па сваёй гаспадарчай і сацыяльнай структуры займалі прамежкавае становішча паміж горадам і вёскай. Іх жыццядзейнасць — сведчанне развіцця прадукцыйных сіл і таварна-грашовых адносін феадальнага грамадства.