Яблыня звязана з продкамі, лічыцца змесцівам душаў і выступае як пасярэднік паміж тым і гэтым светам. У прыватнасці, сербы і балгары неслі яблыню перад труной і саджалі на магіле замест крыжа, каб памерлыя маглі праз яе кантактаваць з жывымі. Лічылі, што дрэўца знаходзіцца з нябожчыкам да самага яго пераходу ў іншасвет. Калі яблынька засыхала, гэта было знакам таго, што душа патрапіла ў вырай, і дрэва павінна развітацца з ёю. У балгарскіх павер'ях Архангел Міхаіл прапускаў душу ў рай толькі з яблыкам.