У XV–XVI ст. вакол Менска было вельмі шмат зямлі, і гараджане, згодна з магдэбургскім правам, атрымалі магчымасць валодаць гэтай зямлёй. Мяшчане набылі права на вольны гандаль у дзяржаве, былі вызвалены ад мытных падаткаў. Усе падаткі, якія збіраліся ад гарадскіх мераў і вагаў, ад крам і лавак, накіроўваліся ў гарадскую казну. Мяшчане вызваляліся ад талок і гвалтаў (прымусовая калектыўная праца на карысць феадала), ад падводнай павіннасці, ад утрымання ганцоў і паслоў, ад вайсковай службы (але з абавязкам бараніць свой горад падчас варожага наступу ці аблогі).