Паглядзелі на гадзіннік – на цыферблаце хутка пяць. Саскочылі перадыхнуць. Тут Алесь аб нейкі ланцуг спатыкнуўся. Нагнуўся, глядзіць – а конік прывязаны. Пастаяў з хвіліну ды і давай рагатаць. Кастусь за ім. А конік стаіць сабе, ведай пафырквае. Стаміўся, небарака. Цэлую ноч сябры па крузе каталіся. Дадому не трапілі, затое “пападарожнічалі” удосталь.