У апошні час стала захапляцца нашым беларускім каларытам, мяне стаў прыгнятаць шум Мінска, уся гэтая абстаноўка, мяне ў апошняя час сталі прыцягваць правінцыйныя мястэчкі ў нашай краіне. Спакойна, душэўна, адчуваеца гісторыя, што некалі тут было жыццё, а цяпер толькі ўспаміны і злёгку закінуты самотны стан. Але адчуваецца некае цяпло ад гэтых мястэчак. Я ніколі не разумела грэблівае стаўленне да вёскі або да малых гарадах. Фразачкі тыпа "з вёскі ён", "так ён не ведае, што гэта такое"….. людзі блытаюць паводзіны і месца нараджэння, супастаўляючы адно да іншага. Я вельмі паважаю гэтыя мястэчкі і людзей, што там жывуць. Нашы карані, калі глянуць, усе ідуць з гэтых мястэчак. У каго-то жылі бабулі, у каго-то прабабушкi і прадзеды.