Ён спыніўся, прыхінуўся да сцяны і паспрабаваў вырашыць, што рабіць. Цішыня душыла на яго. Не было ні шуму, ні гутарак, ні гуку хуткіх крокаў, гэтыя пакрытыя пурпурнымі дыванамі калідоры былі такімі ціхімі, як быццам на гэтае месца ўжылі заклён Муффліата.