Відавочна, у сістэме “сям’я — школа — грамадства” не спрацоўвае нейкае звяно. Настаўнікі не задаволены, што грамадства і бацькі звальваюць на педагогаў не толькі навучанне, але і выхаванне дзяцей. Многія прадстаўнікі бацькоўскай грамадскасці заняты здабываннем матэрыяльных даброт, а не клопатам пра духоўнае, сацыяльнае і інтэ­лектуальнае развіццё сваіх дзяцей, пры гэтым зусім не зацікаўлены ў якасным выкананні місіі, дадзенай ім прыродай, першага і галоўнага выхавальніка сваіх дзяцей.