Наогул Кацярына Русаковіч, а пазней і яе сяброўка Надзея Пілюк былі вельмі паважанымі майстрыхамі ў акрузе. Калі якой з іх была патрэбна дапамога па гаспадарцы, напрыклад бульбу выкапаць, людзі з задавальненнем пагаджаліся, бо ведалі, што разлічвацца гаспадыня будзе дыванамі. А мець такі ў хаце тады марылі ўсе. Упрыгожвалі ім куткі ля ложкаў, таму часцей за ўсё даўжыня вырабу была каля двух метраў. Дарэчы, такі выраб Надзея Пілюк падарыла сваёй свякрусе, калі выходзіла замуж. Яна ж навучыла рабіць дываны і сваю хрэсніцу Марыю, якой зараз ужо за семдзесят. Тая захапілася гэтай справай, яшчэ калі была дзяўчынкай. Малых тады часта прыцягвалі да апрацоўкі і афарбоўкі саломкі. І сёння яшчэ многія жыхары Рухава памятаюць, як некалі дапамагалі старэйшым у вырабе дываноў, але іх, у адрозненне ад Машы, больш цягнула на вуліцу, чым у майстэрню.