З-за пахмурнага надвор’я або з-за сталёва-шэрых хваляў Дрывятаў падаўся горад даволі змрочным, хаця ў чымсьці нагадваў мне польскі курорт Закапанэ. А яшчэ падаўся надзіва пустэльным і малалюдным, хаця колісь адсюль штодня лётаў у Менск “кукурузьнік” з пасажырамі. Назваў яго для сябе таго дня горадам Зера.