Падобны расклад вытлумачвае і нястача беларускіх прадзюсараў, якія маглі б узяць на сябе складаную задачу па далейшым развіцці праекта. Вольга Чайкоўская прадстаўляла на “Meeting Point — Vilnius” праекты Максіма Шведа і Аляксандра Міхалковіча, Марыя Ягорава — фільм Любові Зямцовай. “Але гэтыя прыклады — хутчэй выключэнне, чым правіла, — падкрэслівае Лізавета Бобрыкава. — Прадзюсарскі інстытут у Беларусі проста ў зачаткавым стане. Няма ні адпаведнай школы, ні курсаў, дзе навучаліся б энтузіясты — а гэта яшчэ адзін пралік у сістэме прасоўвання кіно”.