Фактычна рэфармаванне епархіяльнай адміністрацыйнай сістэмы было і скіравана акурат супраць сярэдняга ўзроўню аўтаномных утварэнняў. У якасці адміністрацыйнага апірышча новай сістэмы выступаюць маладыя святары, якія не маюць самастойных дасягненняў, кар’ерны рост якіх не звязаны з асабістым сацыяльным і царкоўным капіталам, што зніжае фактар персанальнай ініцыятывы і аўтаноміі.