Такая карціна не з’яўляецца ўласцівай толькі для палескага рэгіёну, і апісанні Янам Булгакам могілак у в. Гатавічы, што над Нараччу, мы сустраваем усё тыя ж “пахіленыя крыжы”, “каланады сосен”, “смутак” і г. д . [16, с. 264]. Адпавядаюць такому апісаню і прыклады тагачаснай іканаграфіі некропаляў [15, с. 85]. Прычынай таму, на наш погляд з’яўляецца функцянальны бок помнікаў, якія паводле сваёй прыроды вычэрпваюцца, страчваюцца. Калі канатацыя крыжа, як знака ўключае ў сябе шырокі культурны кантэкст, то дэнатацыя можа быць зведзена да функцыі ці набора функцый, прынамсі так, як мы паказалі гэта вышэй з пункту гледжання семіялогіі. Таму крыж страчвае свае функцыянальныя дэнатацыі, а значыць і сваю запатрабаванасць у прасторы традыцыйнай культуры.