“Абезгалоўленасць Чарнобыльскага шляху найбольш яскрава праявілася ў момант, калі калона мусіла рушыць ад Акадэміі навук да капліцы ў парку “Сяброўства народаў. Актывісты моладзевых ініцыятыў намагаліся не пайсці па дазволеным ўладамі маршруце па завулках горада і заклікалі нешматлікую грамаду рушыць па праспекце ў бок плошчы Якуба Коласа. Людзі ж невялікімі купкамі тапталіся на месцы. Пасля нядоўгага псіхалагічнага супрацьстаяння кардону амапаўцаў і пары-тройкі моладзевых ініцыятыў з некалькімі дзесяткамі актывістаў (намеснік старшыні партыі БНФ Віктар Івашкевіч у гэты час па нейкіх толькі яму вядомых справах хадзіў па прылеглых дварах.) стала зразумела, што ні логікі, ні ладу ў шэрагах лідэраў палітычных структур няма. Калі б калона складалася толькі з немінчукоў, якім было б невядома, дзе знаходзіцца капліца, шэсце на гэтым моманце магло б і скончыцца. Ужо па дарозе да капліцы рэй узяў адзін з кіраўнікоў БХД Павел Севярынец, што дазволіла надаць хоць нейкі ўпарадкаваны выгляд Шляху, які складаўся з дзвюх-трох сотняў, відаць, найбольш сумленных і адказных людзей.