Zonägscht aber wuud danzt. Älle staunet ibr deam Lord sei seltsams Benemma ond vorsuechet, des nochzomacha. Uff oimol goht der Englender uff oin vo de zwoi Trombeeder zua, nemmt-em sei Instrument weg ond bloost selber dren nei, dass furchterregende Tee rauskommet. Hendrher schmeißt’r dui Trombeed sellem Musiker an da Kopf. Jetzt ischt wiider d Luise an dr Roih; e-ma Mords-Tembo fihrt’r se durch da Saal ond schmeißt-se an d Wand. No hupft’r a baar Mol uff da Disch nuff ond wiider raa, reißt nooch ond nooch älle Kloider ond sei Perick von sich, ond endlich demmret’s deane Leit vo Hülsdorf-Gotha, dass-se de ganz Zeit an dr Nas romgfihrt worra send – der Lord ischt gar koi Mensch, sondern a Aff! Mit-ra Beitsch jagt dr Sir Edgar sein „Neffa“ us-em Saal. D Luise senkt em Wilhelm seine Ärm.