Wo-n-es gäge em Mittag zue isch, si über em Bärg die erschte Schneewulche zgseh gsi. Zerscht nume hie u dert eini, denn aber immer meh u meh. Und scho am früeche Namittag si  grossi, wissi Wulche am Himmel gstande und es het afa schneie. Ja, jetz isch der Winter zgrächtem da. Fiini Schneeflöckli si-n-es gsi, wo dür dLuft tanzet si, wo mit em schwecher wärdende Wind gspilt hei und sich zletscht uf dÄrde gleit hei, so dass scho gli druf dFälder und dDecher vo de Hüser e fiini Schneedechi gha hei. Ou uf de Tanne im Wald isch der Schnee blibe lige, so dass dEschtli uusgseh hei, als ob öpper glänzige, süesse Puderzucker drüber gströit hät.