Der Ismael isch 14i wo sy Halbbrüetsch Isaak uf d Wält chunnt. Di beide wachse zäme uf, bis der Ismael, bim grosse Fescht vo der Entwöhnig, sy Muetwille mit em Isaak trybt. Was der Ismael ganz genau agstellt het isch nid überliiferet. Klar isch nur das d Sara der Ismael derby beobachtet het u drum vorderet si der Abraham uf, d Hagar u der Ismael z vertrybe. Der Abraham isch aber nid sonderlech begeischteret über die Vorderig vo syre erschte Frou. Drum setzt är das ersch um, nach däm Gott ihm der Uftrag git der Ismael u d Hagar z vertrybe. Är tuet das nur wil är druuf vertrout, das Gott die beide nid im stich lat. Di beide Verstossene irre i der Wüeschti Beerscheba desume u ihri Situation wird du extrem brekähr, wo ds Wasser im Schluch us geit. Da d Hagar jitz muess dermit rächne das der Ismael stirbt, stüpft si der Teenager i nes Gstrüpp, hockt e Bogeschuss wyt ewäg uf e Bode u fat a briegge. Si cha nid zue luege wi ihre Sohn stirbt. Doch ou das mal rettet der Ängel vom Herr dene beidne ds Läbe, i däm är der Hagar d Ougen uf tuet u ihre e Brunne zeigt. Gott het der Ismael sys Läbe lang begleitet. U dä isch e guete Jeger worde u het sech i der Wüeschti Pharan nider gla. D Hagar het ihm e Frou us Ägypte gno. (1Mose 21,8-21 ELB)