Dè Bèrgnammè Belche wird vilmol us èm keltischè herglaitèt, us èm Namè vom Sunnègott Belenus (vo keltisch bel «hell, glänzig»). Diè Theori wird abèr in dr Sprochwisseschaft endèr kritisch gsää. Statt dèm wird dè Namè vo keltisch belakos «dè Glänzig, dè Wiss» oder au vom alemannischè Vogèlnamè Belche herglaitèt.