Lëdóm òdwiedzywac smãtôrze – i te z grobama znónëch lëdzy, do chtërnëch ùrmama pielgrzimùją turiscë, i téż cëché nekropòlie w naszich pòmòrsczich gardach. Wanodżi alejkama westrzód grobów skłóniwają mie, barżi nigle do meditacji ò òstatecznëch sprawach, do rozmëszlaniów ò lëdzach spòcziwającëch w céni stôrëch drzéw. Kim òni bëlë, jaczi prowadzëlë żëwòt? Szkòda, że ze skąpëch nôgrobnëch inskripcjów corôz rzadzy mòże sã doznac, czim sã zajimelë i czegò dokònelë w żëcym. Tam sam mòże nalezc grób doktora, adwòkata, ksydza, a chcałobë sã téż wiedzec, chto z pòchòwónëch na nym smãtôrzu bùdowôł chëcze, wëtwôrzôł méble, chto béł ògrodnikã abò przez wiele lat ùcził dzecë. Ùczba historii bëłabë wnenczas barżi fùl, bò to òni, kòżden na swój ôrt służącë spòlëznie, twòrzëlë historiã.