– Балаҡайым, эҫеләй генә эс сәйеңде, – Сәйҙә апай, өтәләнеп, бармағына эләктереп самауырының һемәген һурып сығарҙы. ҡайнар һыу өҫтәлгә йәйелде. Әсәһенең һәр ваҡыт йылдам хәрәкәтенә өйрәнгән ҡыҙҙың ҡарашында аптырау сағылды. Сәйҙә апай өҫтәлен йәһәт кенә һөртөп ала һалды ла ашыға-ашыға хәбәрен теҙҙе: “Алтынай, журнал битендәге һүрәтеңде әйтәм… ниңә яңғыҙ ҡайын?” ҡыҙының йөҙө үҙгәреп китеүен күргән әсә һағайҙы. Башҡаса өндәшмәүҙе хуп күрҙе. Алтынай һыуынып өлгөргән сынаяғындағы сәйен һулаҡай ҡулының ике бармағына эләктереп һемерҙе лә сығып йүгерҙе.