– Бер ҡайҙа ла китмәй тор, ҡәйнәмде мунсаға алып барыр кәрәк. – Ҡатынының һүҙҙәренән айнып китте. “Әсәйҙең, сәхрәләргә сығып, үлән еҫкәһәм ине, тигәнен онотоп ебәрә яҙғанмын!” – Илһам саҡ ҡысҡырып ебәрмәне. Тышҡа урғылған тойғоларын йәшерәм тип, сәсәргә тотондо. Туҡтай алмай быуылып йүтәлләгәндә: “Ана, үлемем килә лә шикелле. Иртәгә үк Олойылға буйына сығырға, туғандарҙы йыйып, һарыҡ һуйып, аят уҡытырға”, – тип йөрәкһенеп уйланды.