Бальмонттың шиғриәтендә ваҡыт үткән һайын реаль тормошта ла «демоник» идеялар һәм кәйефтәр өҫтөнлөк итә башлай. С.xa0А.xa0Поляков менән яҡынайып, шағир үҙ ҡарамағына байтаҡ аҡса ала һәм шау-шыулы кәйеф-сафаға күсә, мәжүси төҫмөргә эйә романтик «еңеүҙәр» уның мөһим өлөшө була. Бальмонттың тылсымына эләккән, әммә оҙаҡламай Брюсов йоғонтоһонда унан сыҡҡан Н. Петровская: «…ошо триумфаль арба артынан эйәреп, фәҡәт уның тураһында ғына һөйләп, уның дан фимиамы менән тын алып, һөйгәнеңде, йәнеңде ҡот осҡос усаҡтарға ташлап, хатта сәләмәтлегеңде бағышлап, уның „тиле төндәре“ юлдашы булыр кәрәк ине…»,xa0— тип хәтерләне.