Бөйөк Ҡөрьән Кәримдә был көндөң ауырлыҡтары хаҡында йөҙҙән ашыу аяттар менән күрһәтелгән, мәҫәлән шул көндө, «хатта, сабый балаларҙың да сәсе ағарыр», «бик ҙур бәләләр ваҡыты», «ҡасан кеше ҡатыны һәм балаларынан ҡасыр, үҙенең ата-әсәһе һәм туғандарынан», «һәр кемде көслө тетрәнеү үә кисерештәр солғап ала». Шулай уҡ хаҡ хәҙистәрҙә әйтелә, был көндө «ҡасан ҡояш кешеләргә яҡынайып баш остарынан йыраҡ булмаған ерҙә торасаҡ тип», «ҡасан ауырлыҡтарға түҙә алмаған ҡатын-ҡыҙ һәм ир-егет бер-береһенә ҡарай алмаҫ, хатта улар яланғас үҙ ара аралашҡан хәлдә булһа ла», «ҡасан кешеләрҙең аҡҡан тире етмеш терһәкә ер аҫтына үтеп инә башлай, һәм ҡолаҡтар кимәленә тиклем күтәрелә, һәм кешеләрҙе тегендә-бында йөрөтә», «ҡасан был донъяла тәҡҡәбер, маҡтансыҡ булған кешеләрҙе икенселәре аяҡтары менән тапай, әйтерһең, улар уаҡ ҡырмыҫҡалармы ни». Бер дөрөҫ хәҙистә хафиз Табарани әйткәненән: шул көндә ҡасан кешеләр тиргә бата башлағас, күптәр, быға түҙә алмай, әйтер: «Әй, Раббым! Мине йәһәннәмгә ебәр инде, бындай ғазапта ҡалдырма!» Шулай уҡ хафиз Хәкимдән дә ышаныслы хәҙис килтерә: Тиргә батып барыусы кеше шул тиклем көслө ыҙалар, әммә белә тороп йәһәннәм ғазабы тураһында, әйтер: «Әй, Аллам, миңә еңелерәк булыр, әгәр Һин мине йәһәннәм утынан ебәрһәң.»