Буниндың 1906 йылда яҙылған «Джордано Бруно» шиғырында авторҙың донъяны тойомлауын билдәләүсе: «В радости моейxa0— всегда тоска, / В тоске всегдаxa0— таинственная сладость!» юлдар бар. Ошондай антиномия яҙыусыға бик күп контраст һүҙбәйләнештәр ижад итеү мөмкинлеген бирҙе (уның эпитеттар һүҙлегендәxa0— 100 меңгә еткән ҡулланыш табырға була), һәм шунан кешелә бер үк ваҡытта ҡапма ҡаршы хис-тойғолар, дәрт һәм кисерештәр: «ҡайғылы-шатлыҡлы йырҙар», «йөрәк ҡырағай-шат типте», «мыҫҡыллы-яманһыу кәкүкләй», «зарлы-шат сарылдау», «серле-яҡты шырлыҡ», «ғазаплы-бәхетле ләззәт», «бойоҡ-байрамса», «томра-һалҡын ел», «ғәйеп бәхете», «бәхете менән бәхетһеҙ», «ҡот осҡос һоҡланыу», «шат асыу», «һоҡланып үкһей ине» һыйышып йәшәүен күрһәтә.