Хатта самауыр сығарған тауыш та һоҡланғыс, күңелгә яҡын күренә: «Нәҙек нәфис тауыш менән самауыр йырлай» (А. Н. Толстой), «… самауыр әкрен генә гөрөлдәүен дауам итте» (Ф. А. Соллогуб), «…ҡайнар самауыр йәм биреп шаулап ултыра ине» (Н. Г. Гарин-Михайловский).