Төндә әсәһен эҙләп уянған Алтынай ҡараңғы өйҙә илай-илай берҙән-бер яҡтылыҡ биргән мейес янына бара. Мейес ауыҙын асып ут менән булыша. Күп тә үтмәй, өй эсен ут ялмап ала. Иптәштәре менән урамдан үтеп барған Азамат, янғынды күреп, ишекте емереп, эскә ташлана. Иҫтән яҙған баланы һәрмәнеп йөрөп саҡ табып ала. Өҫтөндәге еүеш курткаһын һалып, баланы урай ҙа артынан ингән иптәшенә тоттора. Ә үҙе ике бүлмәне бер итеп Сәйҙәне эҙләй. Өйҙә Алтынай ғына икәнен белгән булһа, былай уҡ бирешмәҫ тә ине.