Ғүмер ағышын кире бороп, уҙғанды яңынан ҡайтарып булһа икән... Көндө – төн, таңды көн алмаштыра. Ерҙе йә яҙғы елдәр иркәләй, йә донъя йөҙөн быҫҡаҡ ямғырҙар йыуа. Ямғырҙар – әллә ғаләмдән ергә килә торған сәләм, әллә беҙҙе мәңгелеккә ҡалдырып киткәндәрҙең һағынышлы күҙ йәштәре... Халыҡ араһында: «Күпкә ынтылһаң, аҙынан да ҡолаҡ ҡағырһың», «Аҙ хәбәрҙар булһаң, йоҡоң тынысыраҡ булыр», – тигәнерәк әйтемдәр йөрөй. Яҙмышыңды мәғлүмәт даирәһе менән бәйләгәс, донъялағы хәл-ваҡиғаларҙың ағышын һәм айышын белергә ынтылыу, уларҙы зиһен һәм йөрәк хәтеренә туплай барыу – тәбиғи хәлдер инде. Шул уҡ ваҡытта тормош ғәмен күңелгә яҡын ҡабул итеп йәшәү, башҡаларҙың сир-һыҙланыуҙарын, афәт-ҡазаларын йөрәгең аша үткәреү журналист ғүмерен оҙайтмай. Гәзиттәрҙә, журналдарҙа, радио һәм телевидениела, мәғлүмәт агентлыҡтарында эшләүсе журнаxadлистарҙың хеҙмәте бер һөнәр кеxadүек күренһә лә, формаһы, кеше аңына йоғонтоһо, мәғлүмәт күләме йәһәтенән шаҡтай айырыла. Мәҫәлән, миңә, ғүмер баҡый тиерлек яҙма журналистикала, уның иң өлгөр тармағы булған гәзиттәрҙә эшләгән кешегә, гәзит журналистикаһы универсаль мәғлүмәтлелекте талап итә һымаҡ. Унан да мөһимерәге – яҙма журналистика һүҙҙе тойомлай белеү ҡеүәтен бирә, стилистика нескәлектәренә өйрәтә. Журналистика – тәғәйен генә бер һөнәр түгел һәм ундағы эште ниндәйҙер квалификация стандарттарына йә тариф ставкаларына яраҡлаштырырға маташыу – урынһыҙ. Журналист – ижадсы, йәмғиәттең ашығыс ярҙам күрһәтеүсе табибы, ҡотҡарыусыһы, мөғәллиме һәм һәр кемдең сер уртаҡлашыр кәңәшсеһе. Ысын журналисты был мөхит бер ваҡытта ла ысҡындырмай һәм баҡый юлына ла журналист гәзиттән, журналдан, теле- һәм радио студияһынан китә.Нисек кенә сәйер тойолмаһын, халыҡ шағирының һүҙҙәрен үҙгәртеберәк әйткәндә, беҙҙе журналистар яһаны юғалтыуҙар, табыштар. * * *Күҙ алдымда былай ҙа моңһоу күңелемде уйнатып, хистәремде нескәртеп бер фоторәсем ята. Ниндәй ваҡиға уңайынан йыйылғанбыҙҙыр, ул мәлде кем фототаҫмаға теркәп ҡалдырғандыр, хәтерләй алманым. Уның ҡарауы, рәсем һүрелә башлаған тәьҫораттар ҡуҙын яңынан гөлтләтеп ебәрҙе. Һулдан иң беренсе, кемгәлер ниҙер әйтергә теләп, объективтан боролған йәш кеше – ул саҡтағы «Ленинсы» – «Ленинец» республика йәштәр гәзитенең мөхәррире Вәзир Мостафин. Ул Учалы районының Ҡорама ауылы егете, беҙ уның менән университеттың дөйөм ятағында бер бүлмәлә талиптың шәкәрһеҙ сәйен күп һемерҙек. Тәртипле, зыялы был дуҫым һәм ҡорҙашым байтаҡ ғүмер кинорежиссер булырға хыялланып йөрөнө, махсус әҙәбиәт уҡып, шуға әҙерләнде лә. Әммә яҙмыш, ҡойроғон үҙенсә бороп, Вәзирҙе тәүҙә комсомолға эшкә ебәрҙе, артабан мөхәррирлек ҡамытын кейҙерҙе. Белемле, әҙерлекле кешегә был йөк тә ауыр тойолманы, шикелле. Һәр хәлдә Мостафиндың зарланып йөрөгәнен күрмәнем. Дәртләнеп, хатта шатланып эшләне Вәзир. Гәзиттең тематик йөҙө ныҡ үҙгәрҙе, сетерекле мәсьәләләрҙе ҡыйыу күтәрҙе. Минең ҡарашҡа ул Марсель Ғафуров, Ремель Дашкин кеүек новатор мөхәррирҙәрҙең юлын ижади дауам иттерҙе. Уның янында фотола Йәүҙәт Хөсәйенов баҫып тора. Был журналист «Вечерняя Уфа» ҡала гәзитен сығара башлауы һәм уға утыҙ бер йыл мөхәррирлек итеүе менән генә билдәле түгел, беҙ уны «идеялар ҡоҙоғо» тип йөрөттөк. Ҡасан ғына булмаһын, Йәүҙәт Бәхтиәр улының башында бихисап темалар, ҡайһы саҡта фантастика менән сиктәш булған уй-ниәттәр йөрөй. Ысын журналист, айырыуса мөхәррир кеше, шулай булырға тейештер ҙә. Хөсәйеновтан уңда бөҙрәрәк сәсле, зифа буйлы, матур галстук таҡҡан егетте күрәһегеҙ. «Пионер» журналы редакцияһын етәкләгәндә (хәҙер «Аманат») буласаҡ күренекле прозаик Динис Бүләков шундай ине. Беҙ Динис менән «Совет Башҡортостаны» гәзите редакцияһында бергә эшләп алдыҡ. Артабан ул «Ағиҙел» журналында эшләне, туғыҙ йыл ғүмерен «Пионер»ға бирҙе, 1986 йылда Динис менән мин фәҡирегеҙҙе яҙмыш Телевидение һәм радиотапxadшырыуҙар буйынса дәүләт комитетында осраштырҙы. Был ғәжәп талантлы кеше яҙыусылыҡҡа ла, журналислыҡҡа ла, йәмәғәт эшмәкәрлегенә лә өлгөрә ине. Әйткәндәй, Бүләков журналистиканы әҙәби ижадтан айырып ҡараманы, әҫәрҙәренең геройҙарын ул гәзит, журнал йомоштары менән йөрөгәндә таба ине, шикелле. Асыҡ йөҙлө, йор һүҙле, ихлас күңелле ошондай ижадсылары булған саҡта әҙәбиәт тә, журналистика ла халыҡсанлығын, әхлаҡи инсафлығын һаҡлап ҡала алыр ул.Динис янындағы егетте Башҡортостанда яҡшы беләләр. Ул – Вилләр Йомағол улы Дауытов. Фотоға төшкән саҡта ул Телевидение һәм радиотапшырыуҙар буйынса дәүләт комитеты рәйесе ине, шикелле. Бынан алда ла матбуғатҡа ихлас хеҙмәт иткәйне: «Пионер» журналы мөхәррире, «Совет Башҡортостаны» гәзитенең мөхәррир урынбаҫары булды, Журналистар союзын да етәкләне. Миңә уның менән Мәскәүҙә, КПСС Үҙәк комитетының Юғары партия мәктәбендә, журналистика бүлегендә бер ваҡытта уҡыу насип булды. Ул – тәбиғәте менән кешелекxadле журналист ине. Вилләр Йомағол улы боҙоҡлоҡ, ялғанлыҡ кеүек йәмһеҙ күренештәрҙе ҡабул итмәү генә түгел, шундай ихтималлыҡты күҙ алдына ла килтермәне. Хәҙер матбуғат менән идара итеүгә бик күп ҡатын-ҡыҙҙар килде. Был күренештең ыңғай йәки кире яҡтарын баһалау – бөгөнгө бурыс түгел. Шулай ҙа ҡатын-ҡыҙ ҡулы ҡағылған һәм күңеле һалынған эштең кешелеклелек принциптарында ойошторолоуы бәхәсһеҙ. Ә беҙ йәш ваҡытта Нина Ивановна Черепанова мөхәррирҙәр араһында яңғыҙы ине. Ул Дыуан районының «Ленинское знамя» (хәҙер – «Дуванский вестник») гәзитен егерме өс йыл етәкләне.