Мәҙинәнең тәбиғәте, һауа-көн торошо Мәккәгә ҡарағанда күпкә ҡырыҫ. Көҙ, ҡыш миҙгеле һалҡыныраҡ, йәйгеһен ҡом ҡатыш эҫе самун елдәре тынды ҡура. Күптәр тыуған ерен һағынып ерҫәй, бала- саға йыш ауырый, үлә. Иң ауыры, ололарға кәсеп булмағас, мал табыуы, ишле ғаиләне аҫрауы мөшкөл. Шуға Мөхәммәт һәм сәхәбәләренә кәсеп-һөнәр, сауҙа эшен юлға һалып ебәреү хәстәрҙәре менән дә ныҡлап шөғөлләнергә тура килә. Мәҙинәлә әнсарҙар сафын нығытыу ҙа улар өҫтөндә. Мөһәжирҙәр бигерәк тә әнсарҙар ярҙамына мохтаж. Улар араһында мөһәжирҙәрҙе килмешәк халыҡ тип ҡыйырһытып ҡарағандары ла етерлек, уларға өлөш сығарыуға, ярҙам итеүгә һалҡын ҡарайҙар.