Горький менән Бальмонт тәүге тапҡыр 1901 йылдың көҙөндә Ялтала осраша. Чехов менән бергә улар Гаспраға, унда йәшәгән Лев Толстойға, барған. «Бальмонт менән таныштым. Был неврастеник иҫ китмәле ҡыҙыҡ һәм талантлы!..»,xa0— тип яҙған Горький хаттарының береһендә. Горький, үҙе фараз иткәнсә, Бальмонт «бәҫе бөткән һүҙҙәр менән һүрәтләнгән, ярым үлек кешеләрҙең тоноҡ тормошон … мәшәҡәтле, мәғәнәһеҙ тормошто, ҡурҡаҡлыҡты һәм ялғанды ләғнәт итте». Бальмонт, үҙ сиратында, яҙыусыны «ысын көслө шәхес, йырсы» булғаны өсөн хөрмәт иткән. 1900 йылдар башында Горький, үҙе әйтеүенсә, шағирҙы «демократик яҡҡа көйләүгә» тотона. Ул Бальмонтты «Белем» нәшриәтендә ҡатнашыуға ылыҡтыра, матбуғатта уның революцион шөғөлдәрен, большевиктар баҫмалары менән хеҙмәттәшлек итеүен мыҫҡыллай башлағас, шағирҙы яҡлап сығыш яһай. 1901 йылда Бальмонт шуны таный: «Мин һәр ваҡыт һеҙҙең менән ихлас булдым, ләкин бик йыш тулы түгел кеүек инем. Ялғандан да, ҡараңғынан да, ахмаҡлыҡтан да, сиктән тыш аҡылһыҙлыҡтан да бер юлы азат булыуы ҡыйын». Горькийҙың Бальмонт менән ысынлап яҡынайыуы килеп сыҡмай. Настоящего сближения у Горького с Бальмонтом не получилось. Аҡрынлап Горький Бальмонттың ижады тураһында тәнҡит һүҙҙәрен әйтте һәм, һуңғыһының шиғриәтендә барыһы ла социаль мотивтарға файҙа килтермәгән буш шалтырауыҡҡа йүнәлтелгән, тип иҫәпләне: «Бальмонт нимә ул? Ул бейек һәм биҙәкле ҡыңғырау, ҡыңғырауҙары иһә бәләкәй… Ҙур ҡыңғырауҙарға һуғырға  ваҡыт түгелме һуң?» Бальмонтты тел оҫтаһы тип иҫәпләгән яҙыусы: «Оло шағир, әлбиттә, ләкин үҙенең иҫерткес һүҙҙәренең ҡоло» — тип өҫтәп ҡуя.