Ауылда әлегә мәсетебеҙ төҙөлөп бөтмәгән, әммә ауыл “Ғәйет байрамына” ихлас әҙерләнде. Был байрамды бигрәк тә балалар көтөп алалыр. Улар күршеләрен, туғандарын байрам менән ҡотлап, изге теләктәр теләп, “Байрамсыларға” йөрөй, һәр йортта өлкәндәр хәйер итеп тәмлекәстәр таратып, балаларға теләктәр әйтеп ҡала. Байрам көндө диндарҙар бер-береһен ҡотлап ғәйет сәйенә йөрөйҙәр. Ә беҙ был матур байрамды икенсе йыл инде, ҙурлап ауыл менән берлектә үткәрәбеҙ. Ауыл өс өлөшкә бүленеп “Ғәйет сәйенең” өс көнөндә бер-беребеҙгә урамда сәй өҫтәленә йыйылабыҙ. Күмәкләһәң күңелле, берҙәм була бит. Урамда борлап ҡайнап ултырған самауыр янында йәше лә ҡарты ла ауылдаштарҙың тәмле ризыҡтарынан ауыҙ итеп рәхмәттәр әйтеп китеп тора, урынына башҡалар килеп ултыра, ошолай бөтә ауыл “Ғәйет сәйенән” ауыҙ итә.