Береһенең дә башына, уны ҡулға алғандарҙыр, тигән уй килмәй. Атайыма “япон шпионы” тигән нахаҡ яла тағылыуы, уны тәүҙә атыуға хөкөм итеүҙәре, аҙаҡ язаны ун йыллыҡ лагерға алыштырыуҙары һуңынан ғына мәғлүм була. Атайым әсәйемә хат ҡалдырып өлгөрә. “Гөлгизәрҙе ал да ҡайнымдарға ҡайт. Исемен алыштыр, фамилияһын да. Ике-өс йылда минән хәбәр булмаһа, тормошҡа сыҡ, бала атайлы үҫергә тейеш...” Бына шундай кескәй генә хат. Атайымдың яҙмышы - үҙе бер оло тарих, ә был мәҡәләмдә мин миһырбанлыҡ өлгөһө булған Йырау Ғәйшә хаҡында һөйләргә теләйем.