Суфыйсылыҡ формалашыуының башланғыс стадияһында, ғәҙәттә, тәсәввуф һүҙе урынына зуһд («аскетлыҡ», «донъянан баш тартыу», заһид («аскет») йәки уға яҡын булған буйһоноу («доға ҡылыусы») һүҙҙәре ҡулланыла. VIII быуаттан суфыйсылыҡтың эйәрсендәре суфый тип атала башлай. Суфый тип аталған беренсе кеше йә Куфи (ғәр. (Куфиxa0— ҡала исеменән): куфи яҙыуыxa0— ғәрәп шрифының бер яҙыу ысулы) кешеһе Жабир ибн Хайян (767xa0й.), йә Әбү Хашим исемле башҡа Куфи кешеһе була.