1538 йылдың 24 февралендә Надьварадта Фердинанд һәм Запольяи яҡлылар араһында тыныслыҡ килешеүе төҙөлә, уға ярашлы Фердинанд тәхеткә дәғүә итеүсе берҙән-бер кеше тип таныла, ә Запольяиның башҡа вариҫтары мул итеп бүләкләнергә тейеш була. Ләкин Янош Запольяи 1539 йылда поляк короле Сигизмунд Беренсенең ҡыҙы Изабеллаға өйләнә, 1540 йылдың 7 июлендә йәш королева ул таба, уға Янош Жигмонд исеме ҡушыла, ә 1540 йылдың 22 июлендә Янош Запольяи, барондарын Надьварад тыныслыҡ килешеүе шарттарын үтәүҙән баш тартасаҡтары хаҡында ант иттереп, үлеп китә. Ҡөҙрәтле кәңәшсе һәм вафат булған король ҡаҙнаһының һуңғы хужаһы Дьёрдь Мартинуцци («брат Дьёрдь», варад епискобы) сабый Янош Жигмондтың Янош II исеме аҫтында король итеп һайланыуына өлгәшә, һәм яңы король Истанбул тарафынан да таныла. Фердинанд I Янош Жигмондтың биләмәләрен баҫып алырға ҡарар итә, Будаға ғәскәр ебәрә; 1540—1547 йылдарҙағы австро-төрөк һуғышы башлана, Сөләймән походҡа Янош Жигмондтың хоҡуҡтарын яҡлау лозунгыһы аҫтында сыға, 1541 йылдың авгусында ҡайтанан Буданы ала, 1543 йылда Эстергом, Секешфехервар, Тату, Печ һәм Шиклошты баҫып ала, артабан Дунай һәм Тиса араһындағы бер нисә ҡәлғә лә уның ҡул аҫтына инә. Шулай итеп, был һуғыш барышында Венгрия өс өлөшкә бүленә: үҙәк һәм көньяҡ райондар төрөк солтаны власы аҫтына эләгә, көнбайыш райондар Габсбургтар биләмәләре составына инә (Австрия контроле аҫтындағы ҡыҫҡартылған Венгр короллеге, баш ҡалаһы Пожон), көнсығыш райондар Янош Жигмондтың биләмәләре, әкренләп Трансильвания кенәзлегенә әүерелгән яңы дәүләт. Буда Венгрия вилайәтенең үҙәге, ул санджактарға бүленә. Буданың Бейлербейе паша титутылын йөрөтә һәм виләйәттең хәрби, административ һәм суд идарасыһы булып таныла. Ул элегерәк төҙөлгән күрше Босния виләйәтенән, шулай уҡ икенсе бер эйялеттән ярҙамға ғәскәр саҡырырға хоҡуҡлы, уның үҙәге Темешварҙа урынлаша.