1946 йылда тағы бер ҡайшҡайҙар ихтилалы була, был юлы советтарға ҡаршы һәм ул премьер-министр Әхмәт Кавам тарафынан башлана, ул был ихтилал коммунистар һәм СССР йоғонтоһон кәметер тип өмөт итә. Большевиктарға ҡарата дошманлыҡ хисенә эйә булған, артабан антикоммунистик коалицияны етәкләргә һәм артабан Фарста тормош кимәлен күтәрергә теләгән Насир-хан ризалаша. Һөҙөмтәлә, 1946 йылдың сентябрендә ул Рахдарҙа конференция йыя һәм «Саадун» милли хәрәкәтен иғлан итә. Конференцияла Кавамдан тыш бөтә хөкүмәттең отсавкаға китеүе, Фарстың өстән ике өлөш һалымы урындағы ҡаҙнаға бүленеүе, һис кисекмәҫтән провинция советтарының ойошторолоуы һәм Мәжлисҡа Фарстан күп һанлы делегаттарҙың булыуы талап ителә. Был талаптар кире ҡағылғандан һуң Хузестандан алып Керманға тиклем ырыуҙар баш күтәрә, ҡашҡайҙар Казерун һәм Абадуны баҫып ала. Кавам планы тормошҡа аша һәм уға Хеҙмәт партияһынан коммунистар булмаған министрҙар кабинетының яңы составын булдырырға мөмкин була. Ул  «Саадун» талаптарының күп өлөшөн ҡабул итә, ул ғына ла түгел, Насир-хандың ҡустыһы Хосров-хан Төньяҡ Иранда совет нефть концессияһын кире ҡаҡҡан Кавама партияһынан Мәжлисҡа һайлана.