Ғалимдәрҙең әйтеүенсә, Пәйғәмбәребеҙ Мөхәммәд салләллаһу ғәләйһи үәсәлләм иртәнге намаҙға ҙур иғтибар биргән, бер ҡасан да уның сөннәтен ҡалдырмаған. Пәйғәмбәребеҙ: «Кем дә кем иртәнге намаҙҙың сөннәтен үтәмәй, шул донъя бәхетенән мәхрүм ҡалыр,» – тигән. Шуға күрә, әгәр берәү йоҡлап ҡалыпмы, йә иһә башҡа сәбәпле иртәнге намаҙҙы үҙ ваҡытында уҡый алмаған булһа, уның сөннәтен дә, фарызын ла уҡыһын, сөнки иртәнге намаҙ сөннәтендә Раббыбыҙҙың рәхмәте, бәрәкәте бар. Шулай ҙа, әгәр кеше иртәнге намаҙҙы өйлә кергәнгә тиклем үтә алмаһа, ул төшкө намаҙ башланған ваҡыттан һуң уның фарызын ғына уҡырға тейеш була.