Осраштылар, яратыштылар... Тик барыһы ла ваҡытлыса булған икән. Айтуған бер ҙә ғаиләһенән китергә ашыҡманы, Ғәлиәнең ауырлы икәнен белгәс, бөтөнләй юҡҡа сыҡты. Йә командировкала, йә өйҙән бушамай, йә балаһы ауырый. “Их, кәңәшләшер кешем дә юҡ бит әле”,- тип өҙгөләнде Ғәлиә ул саҡтарҙа. Ауырын йәшереп бик оҙаҡ йөрөнө. Һигеҙ айылыҡ булғас, нисек кенә йәшерергә теләһә лә, ҡорһағы беленә башланы. Районға сиктәш күрше өлкәлә йәшәгән имсе инәйгә барып ауырын төшөртмәксе булғайны ла, тик күңеле уйнап тик тора. Шулай ҙа тәүәкәлләп юлға сыҡты. Был донъяла яңғыҙы булыуына, иртә ата-әсәйһеҙ ҡалыуына, Айтуғанға балаларҙай ышаныуына асыуы килеп, ҡысҡырғыһы, ергә ятып илағыһы килде. Тиҙҙән донъяға ауаз һаласаҡ сабый тураһында ғына бөтөнләй уйламаны, үҙенә шул тиклем ауыр күренгән йөктән ҡотолғоһо, артабан Айбулаттың ғаиләһен боҙоп, үс алғыһы килә ине.