Дель Сартоның һуңғы эше, күрәһең, 1529 йылда Флоренцияны ҡамау ваҡытында аҫылған хыянатсы капитандарҙың символик һүрәте (Барджелло төрмәһенең тышҡы стенаһындағы фреска). Рәссам ошо ҡамауҙан һуң сираттағы тағун ауырыуы ваҡытында вафат була һәм 1530 йылдың 29 сентябрендә Сантиссима Анунциата сиркәүендә ерләнә. Үҙенең «Бөйөктәрҙең тормош юлы»нда Вазари, үлемесле ауырыуы ваҡытында ҡатыны Андреа тураһында бер ниндәй ҙә хәстәрлек күрмәй, тип белдерә. Әммә ул ваҡытта тағундың бик йоғошло икәне билдәле була, шуға күрә Лукреция хәүефле һәм үлемесле сир йоҡтороуҙан ҡурҡҡандыр тиҙәр. Иллә мәгәр ул ире үлгәндән һуң тағы 40 йәшәй