Пифагор теоремаһының, тик яҡтарының оҙонлоғо нисбәтенә генә таянып эш итеүсе, ирекле өсмөйөшкә дөйөмләштерелеүе бар. Ул беренсе булып Сабии астрономы Сабит ибн Курра тарафынан асылған тип иҫәпләнә. Унда яҡтары  булған ирекле өсмөйөш өсөн, уға нигеҙе  яғында булған, түбәһе бирелгән өсмөйөштөң  яғына ҡаршы ятыусы түбәһе менән тап килгән, нигеҙе эргәһендәге мөйөшө  яғына ҡаршы ятыусы  мөйөшөнә тигеҙ булған, тигеҙ эргәле өсмөйөш ҡамала. Һөҙөмтәлә бирелгән өсмөйөшкә оҡшаш булған ике өсмөйөш барлыҡҡа килә: беренсеһе — яҡтары , ҡамалған тигеҙ эргәле өсмөйөштөң унан алыҫтағы эргә яғы, һәм  —  яғының өлөшө; икенсеһе — уға  яғынан симметрик һәм  яғының өлөшөнә ярашлы яғы . Һөҙөмтәлә  булғанда Пифагор теоремаһына әүерелеүсе