Автоэтнонимы, йәғни, был халыҡтың үҙатамаһы «кыргыз» (. Урыҫ теле орфоэпияһына ярашлы, ғәҙәттә  тип ҡулланыла. Ҡырғыҙҙар боронғо үҙатамаһын һаҡлап ҡалған берҙән-бер төрки халыҡ тип һанала. Йәнәсәй буйында йәшәгән халыҡтар ғәрәп һәм фарсы сығанаҡтарында «хархыз», «хырхыр», ә ҡытайҙарҙаxa0— «сяцзясы», боронғо төрки, уйғыр һәм сөғд яҙмаларындаxa0— «кыргыз». Ҡырғыҙ этнонимы сығышын төрлөсә аңлаталар. Бер фараз буйынса,  «ҡырғыҙ» һүҙе «ҡырҡ» (кирг- «кырк») тигәндән килеп сыҡҡан, ул ҡырҡ ырыу ойошоуына бәйле тип аңлатыла, уларҙы ҡырғыҙҙарҙың эпосындағы  милли ҡаһарман Манас берләштергән тип бәйән ителә. «Ҡыҙыл уғыҙ » йәки «бөркөт» тигән менән дә бәйләйҙәр.