Византия-төрки мөнәсәбәттәре һәр ваҡыт үҙенсәлеге менән айырылып торҙо. Һуңғы Византияның сәйәси даирәләрендә ярайһы уҡ һиҙелерлек төрки лоббийы барлыҡҡа килгән. 1204 йылда көнбайыш рыцарҙары Константинополде вәхшиҙәрсә талағандан һуң, католиктарҙың сиркәү унияһын үрҙән көсләп тағырға ынтылыуы ябай халыҡта нәфрәт тыуҙырған. Кесе Азияны яулап алыуҙың башланғыс этабында төрки ҡәбиләләр, әлбиттә, мосолмандарҙы өҫтөнлөклө урынға ҡуйған һәм, һис шикһеҙ, ислам динен һаҡларға теләгән православие динен тотоусыларға, католиктарға һәм йәһүдтәргә мөнәсәбәт битараф булған, тик улар «тоғро булмағандар»xa0— джизья һалымын түләгән. Был шарттарҙа, һайлау алдынан ҡуйылған булараҡ, гректар йыш ҡына Ғосман власынан венециандарҙың йәки француздарҙың католицизмға күсеүҙе талап иткән компромисһыҙлығын өҫтөн күргән.