1884—1886 йылдарҙа хәрби хеҙмәт үтә, 3-сө Ырымбур казак полкында вахмистр булып хеҙмәт итә, ә һуңынан, «льготаға сығып», дүрт йыл яңы саҡырылыштағы йәш казактарҙы өйрәтеү буйынса инструкторҙар була. 1903—1906 йылдарҙа тыуған ҡасабаһы атаманы. Шунан һуң, 1906—1912 йылдарҙа, бөтә Мейәс станицаһы атаманы итеп һайлана. Дәүләт наградаһына лайыҡ булаxa0— Станислав таҫмаһындағы «Тырышлығы өсөн» көмөш миҙалы менән бүләкләнә.