1944 йылдың апрель айы башында бер апай юлда өйөлөп ятҡан дүрт мәйетте күреп туҡтай. Унан ауылға килеп халыҡҡа әйтеп, баҫыуға сығырға әҙерләнгән инәйxadҙәр, апай-еңгәйҙәрҙе алып килә. Ошо урында ҡәбер ҡаҙып, дүртеһен бергә ерләйҙәр. Иң төпкә әсәләрен һалалар, унан һуң туғыҙ һәм ун ике йәшлек ике улын, уларҙың өҫтөнә ун биш-ун алты йәшлек ҡыҙ баланы һалып күмәләр. Өҫтәренә көстәре еткәнсе тупраҡ һирпеп, тирә-яҡта булған таштарҙы йыйып һалалар. Ололар һөйләүенсә, бисара йәндәр ҡайҙандыр килгән булалар, ауылға етә алмай аслыҡтан йән бирәләр. Мәрхүм булған әсәйҙәрен балалары һөйрәп килгән. Ауылға ике йөҙ метр ғына етә алмағандар. Ҡаты һыуыҡтан, көслө ҡарлы ямғырҙан туңып үлxadгәндәр. Уларҙы ҡуйғандан һуң бер төн үткәс, иртәнсәк һыйыр ҡыуxadған еңгәй ҡәберлектең асыҡ икәнен күргән. Бүреме, эттәрме өҫтә ятҡан апайҙы һөйрәп сығарғандар һәм уның йөҙөн талағандар. Ололар эшкә китте, ә беҙ ауылдың әбейҙәре менән был бахырҙарҙы яңынан күмергә килдек. Тупраҡ ташыныҡ, көсөбөҙ еткән ҡәҙәр ҡәберлек өҫтөнә таштар өйҙөк.