Зәйнулла «Әз-заһир» белемдәре менән генә ҡәнәғәт булмай. 1859 йылда «Әл-батын» буйынса белем алыу маҡсатында ул Сарҙаҡлы ауылына юллана һәм Ғ әбделкәрим Сарҙаҡлы (1872 йылда вафат була) етәкселегендә Нәҡшбәндиә-Мөджәдидиәнең суфыйсылыҡ тәриҡәтенә инә. Сарҙаҡлының рухи күсәгилешлелек һыҙаты (силсилә) үҙенең башланғысын танылған имам ар-Раббаниҙың улы Мәүләнә Мөхәммәт Муғсумдән ете араҙашсы (посредник) аша ала. 1870 йылда Зәйнулла-ишан ун йыл тәриҡәттә торғандан һуң беренсе тапҡыр хажға юллана. Истамбулда ул суфый Әш-шәйех Әхмәт Зыяуетдин Көмөшхәнәуи (1893 йылда вафат була) менән таныша. Был шәйех Нәҡшбәндиә тәриҡәтенең Хәлидиә тармағы әһеле булып тора. Зәйнулла Көмөшхәнәүи менән 40 көн буйына аулаҡлап, икәүҙән-икәү генә ураҙа тота, ҙикер әйтә. Унан һуң туғаны Муса менән Мәҙинә ҡалаһына сәфәргә сығалар. Бер юлы Александрия, Ҡаһирә, Танта, Суэц һәм Янбуғ ҡалалары аша үтәләр. Мәҙинәлә Зәйнулла шул осорҙағы билдәле ғалимдар менән таныша һәм уларҙың дәрестәрен тыңлай. Мәҙинә ҡалаһынан хаж ҡылырға Мәккәгә юлланалар. Аҙаҡ Жидда ҡалаһына киләләр. Унан һуң диңгеҙ юлы менән Истамбулға ҡайталар. Унда Зәйнулла Нәҡшбәндиә-Хәлидиә тәриҡәте сиктәрендә өгөт-нәсихәт биреүсе хоҡуғын ала һәм Көмөшхәнәүи шәйехтең урындағы идара башлығы итеп тәғәйенләнә. Бының менән бергә ул Ҡөрьән һәм хәҙис уҡыу кеүек шәриғәт фәндәрен, шулай уҡ «ҡасида һәм бурда» кеүек суфыйсылыҡ дәрестәрен уҡытырға ла хоҡуҡ яулай.