Ул осрашыуҙан һуң ун өс йыл ваҡыт үтте. Институтты тамамлап, Сибай ҡалаһына эшкә урындаштым. Йәшәй алмаҫымды белә инем инде, шулай ҙа бала табыр өсөн генә кейәүгә сыҡтым. Ҡыҙым Юлиәгә хәҙер алты йәш, балалар баҡсаһына йөрөй. Тауышым юғалғанына шул тиклем ышанғайным, оҙаҡ йырламаным. Ике йыл элек әллә ниңә моңһорап киттем дә, “Иҙел бит ул” йырын йырлап ебәрҙем. Тауышым һин дә мин кеүек, аптыраным. Юғалған моңом ҡайтҡан, тик бер кемгә лә әйткәнем юҡ. Кеше араһында ла йырламайым. Теге саҡта бәлки йырлап, уйнап-көлөп йөрөмәһәм, Илфат миңә ғашиҡ булмаҫ ине. Бына, тәүге тапҡыр һин ишетеп тораһың йырлағанды.