Топономияла оҡшатыу, сағыштырыу, метафора, образлылыҡ ҙур урын алып тора. Оҡшатыу, сағыштырыу алымы кешенең тәбиғәтте йәнле итеп күҙ алдына килтереү өсөн ярҙам итә. Эйе, ысынлап та, ҡайһы бер йылғаның, тауҙың өлөштәре, ҙур йылғаларҙың ҡушылдыҡтары, ғәҙәттә, кеше тәненә, кейемдең өлөштәренә оҡшатып әйтелә: буй, баш, тамаҡ, түбә, маңлай, морон, арҡа, һырт, итәк, аяҡ: Арҡа ҡыуаҡ, Ҡыйғаҙы арҡа күле, Башбүләк урманы, Ҡыҙыл эйәк күле.