Ибраһим ғәләйһис-сәләм төш күрҙе, төшөндә үҙенең яҡын булған ғәзиз балаһын, ете йәшенә еткән Исмәғилде ҡорбан итеп салырға тейешлеген аңланы. Өсөнсө мәртәбә ошо халәтте төшөндә күргәс, «Йә, Аллаһы, был төшөмдә Аллаһы Тәғәлә ошо сабый баламды, күҙ нурымды, йөрәк емешемде һуйырға бойора икән», — тип, Хаҡ Тәғәләгә биргән вәғәҙәһен иҫенә төшөрҙө. Олоғайған көндәрендә Аллаһы Тәғәлә уға ир бала насип итә. Уның: «Әй, Раббым, хәйерле бала насип итһәң ине, ул Хаҡ Тәғәләгә изге эш ҡылыусы бала булһа, уны Һиңә бағышлар инем», — тигән һүҙҙәре иҫенә төштө. Төштәрендә, ҡараңғы төн урталарында, үҙ балаһын үҙе һуйғанын күреп, тетрәнеп уянды. Әстәғифирулла, кем үҙенең яңғыҙ бер сабыйын һуйһын ти? Йә, Рабби, ниндәй ата йә ниндәй әсә үҙ балаһын салһын ти? Хайуан да үҙ балаһына тояғы менән дә баҫмай. Йыртҡыс хайуандар ҙа үҙ балаларына ла эскерһеҙ-ихлас мөнәсәбәттә. Был балаһын нишләтер икән тип, Аллаһы Тәғәлә Ибраһим ғәләйһис-сәләмде һынаны. Ысынын да, Аллаһы Тәғәләгә кескенә генә йән эйәһен дә юҡҡа сығарыу кәрәк түгел!