Кешенең йөҙөнә ҡарап, уның нимә әйтергә теләгәнен асыҡлап була, әммә үҙ-үҙен тотошона ла иғтибар итегеҙ. 1. Әңгәмәсегеҙ устарын һәр ваҡыт өҫкә ҡаратып, асыҡ итеп тота икән — был уның һөйләшергә әҙер булыуын, асыҡ кеше икәнлеген күрһәтә.