Һөйләштә [ҙ] һәм [з] тартынҡыларын ҡулланыуҙа бер ниндәй ҙә эҙмә-эҙлелек күҙәтелмәй: ҡоҙа (сват), мөгөҙ (рог), аҙаҡ (после, потом), иҙән/изән (пол), утыҙ/утыз (тридцать). Төньяҡ-көнбайыш диалекттың түбәнге ағиҙел-ыҡ һөйләшендәге һымаҡ һүҙ башында [ҙ] —[д] тап килеү осраҡтары бар: [ҙ]анxa0— [д]ан (слава, известность, знатность); [ҙ]анныкеше (Әжекәй)xa0— [д]анлы кеше (знатный человек); [ҙ]әү —[д]әү=ҙур (большой).