«Свадьба Зейна» повесы тәүге тапҡыр Бейрутта 1964 йылда «Хивар» журналында сыға, әммә  тулыһынса  1966 йылда Суданда  «Әл-Хартум» журналында баҫылып сыға. Уны  ғәрәп илдәрендә популяр булып китә. Был повеста Сәлих Судандың   ауыҙ-тел ижадын көнбайыш мәҙәниәтенең  классик ҡанундары менән бәйләргә тырыша.  Төп геройы үҙенә күрә Шекспирҙың аҡыллы идиоты. Зейн был образды ихлас диҡҡәтлелек менән тулыландыра. Тап ошо диҡҡәтлелеге арҡаһында уны ауылдың иң матур ҡыҙы һайлай.  Повестың башҡа геройҙары Төньяҡ Судандың сағыу мәҙәниәтен сағылдыра.  Туй, автор фекеренсә, мөхәббәт, донъя, йәмғиәттә гармония һәм түҙемлелек  символын кәүҙәләндерә. Әммә был гармония артабанғы әҫәрҙәрендә боҙола бара.