Ҡомартҡының «Аве́ста» тигән рус атамаһы, көнбайыш европалыларға эйәреп, зороастрийҙарҙа  (хәҙерге әйтелеше [ævestá]) ҡабул ителгәнгә барып тоташа. Һуңғыһы үҙ сиратында үҙенә бер төрлө, һүҙ урта фарсы (пехлеви) теленең «пазенд» әйтелешендә «ʾpstʾk» [aβastāγ] < [apastāk], зороастрий китаптарының урта фарсы ҡанунын билдәләгән. Һаҡланып ҡалған авестий текстарында был һүҙ осрамай, боронғо иран телендәге «*upa-stā-ka-» «урынлаштырылған», «ҡанундар йыйылмаһы», «нигеҙ» (йәғни «ҡанун») йәки «*upa-stāva-ka-»xa0— «маҡтау» мәғәнәһендә тип фаразларға ғына ҡала.