1936 йылда Лу Синдең үпкәһен етди рәүештә туберкулёз ялмай, шуның өҫтәүенә, ул атаҡлы тәмәкесе лә була. Шул уҡ йылдың мартында уның хәле ауырлаша, биҙгәк ауырыуы йонсота, астма өйәнәге асыла. Июньxa0— август айҙарында уның хәле тағы ла насарая. Ғүмеренең һуңғы көндәрендә, хәле әҙ генә булһа ла яҡшырған саҡта, ул ике эссеxa0— «Үлем» һәм «Был да йәшәү» әҫәрҙәрен яҙа. Вафатынан бер нисә көн элек кенә Лу Синь Нобель комитеты вәкилдәренән премия алыуға ғариза яҙыу тәҡдимен ала, әммә үлемесле сир менән яфаланған яҙыусы халыҡ-ара наградалар менән ҡыҙыҡһынмай һәм делегацияның был тәҡдименән баш тарта. 8 октябрь көнө табип уның хәлен еңеләйтеү өсөн укол ҡаҙай, киләһе тәүлекте ҡатыны уның янында үткәрә. 19 октябрҙә таңғы сәғәт 5:11-ҙә яҙыусы вафат була.