Шатлығы эсенә һыймай, теге әҙәмгә рәхмәттәр уҡый-уҡый, Аҡбеләк икмәктең яртыһын һыйпап та ҡуйҙы. “Гөлшат биргән тәмлекәстәр былай әсе түгелсе...Ә былар ашҡаҙанға тамаҡты йыртып төштө... ут...ут яна эсемдә....нимә булды уй....эсем яна...һыу, һыу эсергә кәрәк тиҙерәк...”