Вергилий үҙ биләмәһен хәстәрләү буйынса Римгә йыш килә, бына шунда ул Меценат һәм уны уратып алған шағирҙар менән дуҫлаша; һуңынан был даирәгә Гораций индерелә, артабан ике шағир ҙа уларҙы ҡурсалаусы Меценат менән бергә Брундизийға сәйәхәт ҡыла, был сәйәхәт икеһенең дә ижадында маҡтау шиғырҙары булып урын ала. Беҙҙең эраға тиклем 37-се йылда Вергилий үҙенең тәүге өлгөргән әҫәрен Буколиканы тамамлай, артабан Меценат үтенесе буйынса Георгикины яҙа, уны Неаполдә 30-сы йылда тамамлай. Алдан байтаҡ мәғлүмәт туплағандан һуң Вергилий 29-сы йылда Энеиданы яҙа башлай, үҙ поэмаһында барасаҡ ваҡиғалар урынын өйрәнеү һәм ижадында тормоштоң дөрөҫлөгөн яҡтыртыу өсөн ул Греция һәм Азияға сығып китә. Афинала ул Августы осрата, уның кәңәшен тотоп, Италияға ҡайтырға ҡарар итә. Юлда ауырып китә һәм беҙҙең эраға тиклем 19-сы йылда Брундизияла вафат була. Үлер алдынан тамамланмаған, уның фекеренсә, камил булмаған эпопеяһын яндырыуҙарын үтенә. Философтың был үтенесен ҡайһы бер ғалимдар (Бартенштейн, мәҫәлән) түбәндәгесә аңлатырға тырыша: Август хакимлыҡ иткән осорҙа яҙған әҫәрҙәрендә тиранды маҡтауын аңлай һәм эпопеяһы ярҙамында Августҡа үлемһеҙлек бүләк итергә теләмәй.