Ул арала Ябраил фәрештә осоп килеп етте, хикмәтле тынлыҡ эсендә томан аралаш ҡалҡҡан кеүек ожмах-йәннәттең йыһандарға ашмалы әллә фәҡәт яҡут-зөбәржәттәрҙән ҡойолған диуарҙары, алдарында алтын ҡапҡалары пәйҙә булды. Ниндәйҙер моң, илһам уятып, йәннәт ҡапҡаһы асылып китте. Уны үтеүгә, Ябраил аңлатыуынса, ҡырҡ мең зиннәтле ҡала нур сәсеп ҡаршыланы. Ул ҡалаларҙың һәр береһен ҡырҡ мең алтын таш-тешле диуарҙар айырып тора икән. Улар өҫтөндә һаҡсы фәрештәләр ултыра булыр. Уларҙың ҡулдарында ике табаҡ булыр, береһендә — нур, икенсеһендә — йәннәттең затлы кейеме, имеш. Ябраил фәрештә аңлатыуын дауам итте