Риүәйәттә һөйләнеүенсә, Аллаһы Тәғәлә мосолмандар яҡлы бит. Ана, пәйғәмбәрҙең дошмандарына бәддоға уҡып, ваҡ ташлы ҡом-саң һибеүе була, күктән өс мең фәрештә, мосолманса кейенеп, ҡанатлы толпарҙарҙа елеп, кафыр дошмандарҙы тауҙан түбәнгә олаҡтыра. Барлыҡ яу ҡырын саң-туҙан, һөрөм ҡаплай. Көрәйештәр уйһыулыҡҡа һибелеп һырт бирә, мәсхәрәле рәүештә яу ҡырын ташлап ҡаса. Мосолмандар, бер аҙ хәл алғас, ятып ҡалған үлеләрҙе йыйып, ерләү хәстәрлеген күрә. Үҙҙәренекеләрҙән алты мөһәжир һәм һигеҙ әнсар шәһит киткән. Дошмандың етмешләп кешеһе үлтерелгән. Шунсаһы әсир ителгән. Үҙ шәһиттәрен йола буйынса яу яланы ҡырында, Бәдер һыуы ярында ерләнеләр. Ә дошман үлектәрен, оҙон ям ҡаҙып, һәммәһен өҫ-өҫтөнә ташлап, ташлы тупраҡ менән ҡапланылар. Шәһиттәренең урыны йәннәттә булыр, дошмандарыныҡы — йәһәннәмдә.