–Абау, әллә иҫерек инде?! – Сәғиҙә тәненә әллә һыуыҡ, әллә еүеш нәмә килеп терәлгәс, ҡапыл уянып китте. Салбар-күлдәген дә сисмәй, диванға килеп ауған Сәһәрйәрҙән араҡы еҫе борҡоно. Араҡы ғына түгел, әллә ниндәй еҫ тә ҡушылғайны бында. Таң атып киләлер, йоҡо әйләнгән бит, тип уйлап, Сәғиҙә тышҡа сығып китте.