«Зие гейн... Меньшенфессер гейен» – улар килә... улар килә... Кеше ашаусылар килә. «Эй, лиебе фрау, коммен зие битте! Шнель, шнель!» – эй, ҡатын-ҡыҙҙар, килегеҙ әле! Тиҙерәк, тиҙерәк! *Вейнд нихт» – туҡтағыҙ әле. «Порть мих лиебе фрауен... Вир зинед кейне ... меньшенфессер... Вир зинд аух меньшен. Немт иһм алтер думмкопф нах һаузе михт» – тыңлағыҙ мине, ҡатындар... Беҙ кеше ашаусылар түгелбеҙ. Беҙ ҙә һеҙҙең кеүек кешеләр... Был ҡарт алйотто өйөгөҙгә алып ҡайтығыҙ. «Битте гроссфатер» – рәхим итегеҙ олатай. «Эр ист мейн менк» – был минең ейәнем. «Ду бист швайн... Ду бист думмкопф» – һин – сусҡа... Һин – алйот... «Гитлерюгенд» – һуғыш аҙағында ҡоралға ҡуйылған үҫмер. «Шлаген зие мих нихт, эс тут мир вееһо» – һуҡмағыҙ миңә, бик ауырта.