— Наргизә! — Ғәзиз ҡыҙҙы, ҡорбанына ташланған ҡарсыға кеүек, ҡосағына ҡармап алғанын, ҡыҙҙың тотош кәүҙәһен үҙенә һеңдерерҙәй булып күкрәгенә ҡыҫҡанын, үҙен-үҙе онотоп үбә башлағанын аңғарырлыҡ хәлдә түгел ине...