Тәбиғәттән йөҙ матурлығы булһа ла, ул кеше йәмһеҙ, һөйкөмһөҙ күренәсәк. «Ожмах-әсәйҙәрҙең аяҡ аҫтында булыр», «Ата-әсәһенә хөрмәт күрһәткән кешегә хөрмәт арта». Боронғо дини китаптарҙа бына ошолай тип яҙылған. Тимәк, тәрбиәнең нигеҙе атай-әсәйгә, ололарға хөрмәттән тора.