Уҡ дошманға алыҫтан тороп һөжүм итергә уңайлы яу ҡоралы. Уҡты үҙен генә ҡулланып булмай, уны алыҫҡа атыр өсөн йәйә кәрәк. «Уҡ» һаҡланыу сараһы ла, йәшәү сығанағы ла булған. Уҡ менән файҙаланып һунарға йөрөгәндәр. Уның менән ҡош-ҡорт, ваҡ хайуандарҙы атып алыуы еңел. Уның көслө тауышһыҙ булыуы ла иғтибарға лайыҡ, йәнлектәрҙе күпләп ҡурҡытмаған.