Үҙ балалары булманы Вазифаның. Бәпәй табып, күкрәгенең аҡ һөтөн имеҙеп ултырыу бәхетенән мәхрүм булды шул. Һуғыштан алда ла көттөләр бала булыр тип, өмөттәре аҡланманы. Ғилфан хеҙмәт армияһынан йөрөп ҡайтты, ауырлыҡтарға ҡарамай, һәүетемсә генә йәшәп алып киттеләр, тик Вазифа һаман да ниңәлер балаға уҙа алманы. Хоҙайҙың ҡушыуы шулдыр инде. Бала ла табырға эшкинмәгән киленгә ҡәйнәһе лә ҡырын-ярын ҡарай башланы. «Ғилфаным үҙе лә яңғыҙ, инде сәпсим тоҡомобоҙ өҙөлә икән…» – тип яйы сыҡҡан һайын меҫкенләнеп, зарланыр булып китте. Ғилфан трудауайҙа саҡта бөтмәҫ-төкәнмәҫ колхоз эшенән төн уртаһында арманһыҙ булып ҡайтып ингән килененә сәй ҡайнатып булһа ла ултыра торған ерҙә, ҡаҙан аҫтындағы көл араһында бер бөртөк тере ҡуҙ ҙа ҡалдырмай, самауырҙы ҡағып, түңкәреп ҡуйғанда Вазифа бер ҙә зарланманы, ҡәйнәһен берәүгә лә һөйләмәне. Туған-тыумасалы, бай киленде баштан уҡ һөйһөнмәне Фәрхизә, ҡәйнәлеген белдереп кенә торҙо.