Район үҙәгендә тыуып үҫкән, электрик булып эшләй икән. Ҡыш һалҡын тейҙереп дауаханаға эләккән дә, шунда апайым менән танышҡандар. Йомоҡ Санияның йөрәгенә нисек асҡыс яратҡандыр, был сер булып ҡалды. Туйҙа мин бар ҡунаҡтарҙың күңелен астым: элек бит тамадалар юҡ ине, үҙем йырланым, уйындар үткәрҙем, ҡотлауҙар әҙерләнем. Йылмайып-көлөп, мәҙәк һүҙҙәр һөйләп йөрөй торғас, “әртис ҡоҙаса” тип ҡунаҡтар ҡушамат та таҡты. Нимә генә эшләһәм дә, еҙнәйемдең зәңгәр күҙҙәре мине күҙләгәнен һиҙә башланым. Йөрәгемдә бөрөләнгән хистәрҙе ул саҡта аңламаным, әммә уға һоҡланыуым сикһеҙ ине. Көләс, ихлас, ике яҡтың туғандарына ла йылмайып һүҙ ҡушҡан, рәхәтләнеп уйын-көлкөгә ҡушылып ултырған еҙнәм төҫкә лә матур ине шул. Зәңгәр күҙҙәр, ап-аҡ йөҙ, гел йылмайып ҡына торған ирендәр, уйнап торған мускулдарын ҡара костюм да йәшерә алмай. Мин ғүмеремдә тәүге тапҡыр көслө затты шулай ҡыҙыҡһынып, матурлығын күреп күҙәттем. Уның эргәһендә башҡа ир-егеттәр йәмһеҙ һәм ғәҙәти кеүек күренде.