— Яраландыңмы ни, ағай? — тине лә Рәсимдең ҡулын йәрәхәтенән өҫтәрәк быуып бәйләне. Бинтты ул бушлат еңенең тышынан бер нисә тапҡыр уратып ҡуйҙы, яралыны сисендереп тороу өсөн форсат та, ваҡыт та юҡ ине. Ҡан туҡтаны.