Ибн Хайян шулай уҡ ете мадьяр «юлбашсыһын» («amīr» һүҙе батша йәки хаким өсөн дөйөм термин булып тора) тип атаған: «Уларҙың ете юлбашсыһы булған, улар араһында Джила иң ҙур дәрәжәгә эйә булған, унан һуң Эскер, уның артынса Бульцкуди (Бульчу), һуңынан Башман, Алпар, Глад һәм, ниһайәт, Хархади идара иткән». Фараз буйынса, улар һөжүм өсөн йыйылған берҙәм армияны тәшкил иткән ете отряд командирҙары булған - ләкин улар ете мадьяр ырыуҙары башлыҡтарының исемдәре булғандыр, тигән версия дөрөҫлөккә яҡыныраҡтыр. Бәлки, Ибн Хайян үҙе Византия сығанағына таянғандыр. Аҙағыраҡ яҙылған историографияла Алпар менән Глад мадьярҙарҙың еңелгән дошмандары булып «иҫтә ҡала». Дьёрдь Дьёрффи белдереүенсә, 942 йылдан һуң «власты бүлеү» бындай һөҙөмтәгә килтергән. Шулай уҡ Д. Дьёрффи «Алп-ер» («ҡыйыу ир») төрки исем тип билдәләгән. Әйткәндәй, Алпар шәхси ир исеме Мәхмүт Ҡашғариҙың «Диуану лөғәт әт-төрк» төрки эницклопедик һүҙлегендә телгә алына, ул «батыр», «көслө», «ир-егет», «ҡаһарман» тигәнде аңлата. «Башҡорт теленең академик һүҙлеге»ндә алпар (батыр) һүҙе теркәлгән.