Беҙҙең тормошобоҙ шатлыҡ-ҡыуаныстарҙан ғына тормай, төрлө ауырлыҡтар, ауырыуҙар, ҡайғы-хәсрәттәр аша ла үтергә тура килә. Сөнки был донъяға һынау өсөн яратылғанбыҙ һәм шуға ла сабыр һәм шөкөр итеп йәшәйбеҙ. Ҡөрьәндә: «Беҙ һеҙҙе нимә менән булһа ла: ҡурҡыныс һәм аслыҡ менән, малдарҙың кәмеүе, йәндәрҙең һәм емештәрҙең кәмеүе менән һынайбыҙ, – сабыр иткән кешеләрҙе һөйөнсөлә, – берәй бәләгә осраһалар: «Ысынлап та, беҙ Алланыҡы һәм Уға ҡайтыусыбыҙ!» – тиеүсе кешеләрҙе», – тиелгән «Әл-Бәҡара» cүрәһенең 2-се аятында. Ҡыйын саҡтарҙа сабыр итһәк, Аллаһ Тәғәлә беҙгә мотлаҡ әжер-сауаптарын яҙасаҡ һәм түҙгән өсөн гонаһтарыбыҙҙы ярлыҡаясаҡ.