Бальмонттың революцияға тиклемге ижадының йомғағы булып, шағирҙың инаныуынса, Көнитмештең башланғыс нигеҙен юғалтҡан «кешеләрҙе ҡәһәрләү» заманын шелтәләү һәм саҡырыуға ҡоролған мотивтар менән һуғарылған «Литургия красоты. Стихийные гимны» (1905) йыйынтығы сыға («Люди Солнце разлюбили, надо к Солнцу их вернуть»). Бальмонттың 1905—1907 йылдарҙағы Рәсәйҙә тыйылған «Стихотворения» (1906) һәм «Песни мстителя» (Париж, 1907) йыйынтыҡтарындағы шиғырҙары самодержавие януарын, мещанлыҡты фашлай, «аңлы ҡыйыу эшселәрҙе» данлай һәм дөйөм алғанда радикализм менән айырылып тора. Замандаш шағирҙар, һуңынан ижадын өйрәнеүселәр кеүек үк, Бальмонттың был «сәйәси осор»ҙағы ижадын түбән баһалаған. «Бальмонтҡа ошондай бәхетһеҙ сәғәттә уның социаль һәм сәйәси мөнәсәбәттәр йырсыһы, хәҙерге Рәсәйҙең граждан йырсыһы булыуы ихтималлығы башына килде! „Белем“ ширҡәте баҫтырып сығарған өс тинлек китапсыҡ ауыр тәьҫир ҡалдыра. Шиғриәт юҡ бында»,xa0— тип яҙҙы Валерий Брюсов.