Ибраһим менән ҡәнәғәт булмағандар заговор әҙерләй. Уға шәйех-әл-ислам, имамдар, янычарҙар, диван ағзалары һәм Кесем солтан инә.  1648 йылдың 7 авгусында әүҙем эш итеүҙәр башлана, янычарҙар төркөмө менән янычарҙар башлығы һарайға килә һәм Ибраһимға үҙҙәренең талабын тыңларға ҡуша, улар араһында бөйөк вәзирҙең отставкаһы ла була. Ҡурҡҡан Ибраһим риза була. Бөйөк вәзир Әхмәт паша ҡотолорға теләп, йәшеренә, ләкин уны тотоп алалар һәм үлтерәләр. Кәүҙәһен ипподромға сығаралар һәм киҫәктәргә бүлгеләйҙәр, ә элекке вәзиргә «хезарпаре» — меңләгән киҫәк тигән ҡушамат тағалар. Яңы бөйөк вәзир итеп Софу Мәхмүт паша тәғәйенләнә, уның кандидатураһын баш күтәреүселәр күрһәтә. Икенсе көнө  имамдар һәм янычарҙар тәғәйенләгән яңы бөйөк вәзир Ибраһимға килгәс, тегенеһе уға ташлана һәм уны заговор һәм баш күтәреүҙә ғәйепләп, һаҡалына йәбешә. Вәзирҙе оҙатып килгән офицерҙар вәзирҙе ҡоторонғон солтандан айырып ала.