11 Күп быуаттар үткәс, Йәһүә үҙ халҡын Иерусалим стеналарын торғоҙорға дәртләндергән. Был эштә Шалум ҡыҙҙары ла ҡатнашҡан (Ниҡ. 2:20; 3:12). Аталары кенәз булһа ла, улар был ауыр һәм ҡурҡыныс эште теләп башҡарған (Ниҡ. 4:15—18). Уларҙан айырмалы булараҡ, тикуалыларҙың абруйлы кешеләре, «хеҙмәттә ҡатнашыр өсөн, үҙен» баҫалҡыландырмаған (Ниҡ. 3:5). Стеналар ни бары 52 көн эсендә торғоҙолғас, Шалум ҡыҙҙарының ниндәй ҙур шатлыҡ кисергәнен күҙ алдына ғына килтерегеҙ! (Ниҡ. 6:15). Беҙҙең көндәрҙә әҙерлек рухы сағылдырған апай-ҡәрҙәштәр хеҙмәттең махсус бер төрөндә — Йәһүәгә табыныу өсөн тәғәйенләнгән биналарҙы төҙөү һәм хеҙмәтләндереү эшендә шатланып ҡатнаша. Был эштең уңышлы булыуы уларҙың оҫталығына, тырышлығына һәм тоғролоғона бәйле.