– Сүллек буйлап ҡорал йөкмәп, Оло Хинган тауҙарына табан барғанда, иптәштәребеҙ әлһерәп йығыла ла, һыуһыҙлыҡтан интегеп йән бирә, ярҙам итер әмәлең юҡ, үҙең дә шул бер сама, – һуғыш ветераны өсөн 1945 йылғы ваҡиғалар кисә генә булғандай – барыһы ла әүәлгесә күҙ алдында. – Нисек түҙгәнбеҙҙер, белмәйем... Япондар ныҡ ҡаршы торҙо, көслө ҡоралланxadғайнылар, беҙ ҙә бирешмәйбеҙ, аяуһыҙ алыштар көнө-төнө барҙы. Барыбер еңдек дошманды. Яраланған япон һалдаттары, әсир төшмәҫ өсөн, эстәрен бысаҡ менән яра торғайны, уныһы үҙе бер йән өшөткөс күренеш. Һуғыш бик ҡурҡыныс ул. Бер кемгә лә ундайҙы күрергә яҙмаһын.