Ковалевская хәтерләгәнсә, ул «ҡырағай» бала булып үҫә — ҡунаҡтарҙан да, сит бала-сағанан да ситләшә,  ваҡыт ваҡыты менән бошоноу тойғоһо кисерә. Иртә бала сағында уҡ уның ғаиләлә өлкән апаһы Анна һәм кесе туғаны Федянан айырмалы рәүештә үҙен яратмаған бала тигән «ҡараш үҫешә». Шундай фекерҙәр уның күп осраҡта  бала ҡараусының Фекла тигән ҡыҙ менән  һөйләшеүенән ишетеп ҡалғандан һуң барлыҡҡа килә. Няня уға Софьяны  «ваҡытында» тыумаған тип әйтә: уның тыуыуы алдынан ғына Софьяның атаһы уйында шул тиклем оттора, хатта «байбисәнең аҫыл таштарын һалырға тура килә». Шулай уҡ ата-әсәһе малай тыуыр тип өмөтләнә — ә ҡыҙы  тыуғандан һуң  «байбисә шул тиклем ҡайғыра һәм хатта уға ҡарағыһы ла килмәй». Ә бала ҡараусы үҙе өс баланың араһынан тап Софьяны  «үҙенең тәрбиәләнеүсеһе» тип иҫәпләй,  уны башҡаларынан нығыраҡ  ярата һәм үҙе үҫтергән тип һөйләй, сөнки  башҡаларҙың унда эше лә булманы» тип әйтә. Ковалевская үҙе лә няняһы уға  ҡара үлем, әүернә бүре һәм  ун ике башлы йылан тураһында ҡурҡыныс әкиәттәр һөйләһә лә,  уның  эргәһендә үҙен бәхетле хис иткәнен яҙа,  был әкиәттәр бәләкәй ҡыҙҙа ҡурҡыу тойғоһо уята  —«хатта тыны ҡыҫыла...»