Шумандың фортепиано әҫәрҙәренең күбеһе - үҙ-ара эске сюжет-психологик линия менән бәйле лирик-драматик, һынлы һәм «портрет» жанрлы ҙур булмаған пьесалар циклы. Типик циклдарҙың береһе - «Карнавал» (1834), унда күмәк күренештәр, бейеүҙәр, битлектәр, ҡатын-ҡыҙ образдары (улар араһында Киарина - Клара Вик), Паганини, Шопендың музыкаль портреттары уҙа. «Бабочки» (1831, Жан Поль әҫәре мотивтары буйынса) һәм «Давидсбюндлеры» (1837) циклдары «Карнавал»ға яҡын. «Крейслериана» (1838, ул әҙәби герой Э. Т. Гофман исеме менән аталған) пьесалар циклы Шумандың юғары ҡаҙаныштарына ҡарай. Романтик образдар донъяһы, дәртле һағыш, героик ынтылыш Шумандың фортепиано өсөн «Симфоник этюдтар» (1834), сонаталар (1835, 1835-1838, 1836), Фантазия (1836-1838), оркестр менән фортепиано өсөн концерт (1841-1845) кеүек әҫәрҙәрендә сағылыш тапҡан. Вариация һәм соната тибындағы әҫәрҙәр менән бергә Шумандың сюита йәки пьесалар альбомы принцибы буйынса төҙөлгән фортепьян циклдары бар: «Фантастик өҙөктәр» (1837), «Балалар сәхнәләре» (1838), «Үҫмерҙәр өсөн альбом» (1848) һ.б.