Ҡазан курстарының матди сығанаҡтары бик насар була — курстарҙың бағыусы (попечитель) комитеты булмай, тимәк, уға ирекле иғәнәләр ҙә индерелмәй. Курстарҙың уҡытыу һәм хужалыҡ эштәре бөтәһе лә педагогтар советы ҡарамағында тора, унда эҙмә-эҙлекле  профессорҙар Н. А. Фирсов (1876-1877 йылдар), Н. А. Осокин (1877-1880 йыл), С. М. Шпилевский (1880-1882) һәм Н. В.  Сорокин в. (1882 йылдан алып) рәйеслек итә. Ҡазан курстарының профессорҙары уҡыу йортоноң иң тәүге хеҙмәткәрҙәре һәм беренсе иғәнә индереүселәр булып тора. Уҡытыусыларҙың сәғәт һанына ярашлы лекциялар уҡығаны өсөн эш хаҡы курстарҙың сығымдарын ҡаплауҙан ҡалған аҡсанан ғына түләнгән ( лекциялар уҡыған өсөн бирелгән гонорарҙарын күп профессорҙар уҡый йортоноң файҙаһына биргәндәр, мәҫәлән Петербургта); шул уҡ ваҡытта практик дәрестәр сәғәт иҫәбенә индерелмәгән дә (ә уларҙың күплеге ҡазан курстарының айырмалы һыҙаттарын тәшкил иткән була). Ҡазан курстарының хатта үҙ аудиторияһы ла булмаған; лекцияларҙы кистәрен Ҡазан университеты.  бинаһында уҡығандар. Курстарҙың етди, уңайлы матди базаһының булмауы һөҙөмтәһендә 1886 йылда Ҡазан юғары ҡатын-ҡыҙҙар курстарына уҡыусыларҙы ҡабул итеү туҡтатылған.