Йоланың тәртибен, эштең һәр мәлен аңлатып барыу өмәлә ҡатнашҡан йәш ҡыҙҙар, килендәр өсөн һабаҡ булды. Ҡаҙ итенең файҙаһы, уның майын да, мамығын да бәрәкәтле тотоноу тураһында күп файҙалы кәңәштәр ишетте йәштәр. Йылғаға төшөп, ҡаҙҙарҙы саф һыуҙа йыуғанда, ауыл урамдары йыр-моңға күмелде. «Эше барҙың – ашы бар», ти халыҡ.