Ике мең йыллыҡ юлды Хоҙай ҡөҙрәте менән әллә күҙ асып йомған арала ҡояш нурындай елеп, күктең беренсе ҡатына ла менеп еттеләр. Хафиз ҡапҡаһын үттеләр. Ер йөҙөндәге әүәлге Исмәғил пәйғәмбәр — хәҙер фәрештә вазифаһында имеш — ҡапҡаны асты, кемлектәрен һорашты. Исмәғил аңлатыуынса, беренсе күк ҡаты биш йөҙ мең йыллыҡ юл киңлегендәге ғаләм икән. Юлсылар күҙ күрмәгән, ҡолаҡ ишетмәгән иҫ китмәле йыһан эсенә сумдылар: ул йәннәттәй баҡсалары, әллә алтындан, әллә яҡуттан һалынған һарайҙары. Алдарына ун ике мең фәрештә сығып ҡаршы алды. Күктә ынйынан торған нурҙар балҡый. Шулар эсендә күҙгә бер һиммәтле тәхет салына. Унда Әҙәм пәйғәмбәр рухы ҡунған, тиҙәр. Ул ер йөҙөндә йәшәгән үҙ әҙәми заттары өсөн ҡайғыра, уларға әҙәмселек, бәхет теләп, нәсихәттәрен күндерә, тип аңлатты Ябраил фәрештә. Мөхәммәт пәйғәмбәр менән үҙ-ара сәләмдәш-аңлашыуҙар булды. Пәйғәмбәребеҙ шуныһын да белде һәм күрҙе: был тәүге күк ҡатында ике ҡапҡа бар икән, береһе йәннәткә илтә, икенсеһе — йәһәннәмгә. Тәүгеһенең күктәргә ашҡан үтә күренмәле алмаз диуарынан йәннәт эсенең йәме, нуры бөркөлөбөрәк торһа, йәһәннәменең уттан ҡойолған ҡыҙыл- лы-һарылы диуары әллә йөҙәр, меңәр саҡырымдарҙан йәһәннәм уты ҡыҙыулығын һибеп, ҡотто алып күренә, тиҙәр.