Китәм тағын алыҫтарға һине ҡалдырып, Ҡалаһың бошоноп, әсәй, мине ҡайғыртып Көтөрһөң һин таңға ҡәҙәр булһам юлымда Хәлең килһә булыр инең һәр саҡ янымда. Бөтә ҡайғы-хәсрәттәрҙән һәр саҡ аралап Туҡтамайһың йөрәгеңде үҙеңдең яралап. Ҡыйын миңә иҫкә төшһә иҫәр үҫмер сағым, күпме сәстәрең ағарҙы мин ҡайтмаған һайын Күгәргән битемде күреп күҙең йәшләнде Минең уңышһыҙлыҡтарға йәнең өҙгөләнде Улың- дәрүиш, тора алмай һис бер урында, Мин яратам һине әсәй, шуны онотма Нимәләр генә ҡылһам да һин һәр саҡ аңлайһың, Күңелде бушатҡан саҡта бүлдермәй тыңлайһың. Тик ниҙәр һинең күңелеңдә - юҡ һорағаным, Мин бит һәр саҡ юлда, бына- китәмен тағын.