Рәсүлуллаһ әсирҙәр менән ни эшләр өсөн сәхәбәләрҙе йыйып кәңәшмә үткәрҙе. Әбү Бәкр тороп: «И рәсүлуллаһ! Беҙ уларҙы үлтермәйек, уларҙы мал бәрәбәренә азат итәйек, шуның менән үҙебеҙҙең хәлебеҙҙе яҡшыртырбыҙ. Улар хәҙер беҙгә дошман булһалар ҙа, ихтимал, бер ваҡыт һинең сәбәпле һиҙәйәткә килеп, һинең ярҙамсыларың булырҙар», — тине. Сәғд ибн Мәғәз менән Ғабделлаһ ибн Раваха ла был фекергә ҡушылдылар. Ғүмәр ибн Хаттаб иһә: «И рәсүлуллаһ,! Был мөшриҡтәр һине ялғанға тоттолар, һине һәм әсхәбеңде Ватандарынан ҡыуҙылар, беҙгә ҡаршы һуғыш астылар. Миңә үҙ ҡәрҙәшемде үлтерергә, Хәмзәгә ҡәрҙәше Ғаббасты үлтерергә, Ғәлигә ҡәрҙәше Ғоҡайлды үлтерергә рөҡсәт бир. Беҙ уларҙы үлтерәйек. Улар кафыр башлыҡтары, уларҙы, әлбиттә, үлтерергә тейешлелер», — тине. Рәсүлуллаһ икеһенә лә кәңәш әйткән өсөн шөкөр белдерә һәм Ғүмәргә: «Ғүмәр, һин Нух пәйғәмбәр шикелле ҡаты бәғерлеһең, сөнки Нух ғәләйһиссәләм