Һалҡын дымлы һауа өшөттөрөүҙән тәне сымырҙап китте. Һыуыҡтан да, ҡурҡыуҙан да ҡалтырай-ҡалтырай, Гөлсара, шомланыуҙан ҙур асылған күҙҙәре менән тирә-яҡты күҙ уңынан ысҡындырмаҫҡа тырышып, шым ғына алға атлауын дауам итте. Төнгө ҡара урман шомло, бик тә шомло! Берәй ағас артынан тештәрен ыржайтып йыртҡыс йәнлек килеп сығып өҫтөнә ташланыр кеүек. Мәғрур ҡарағайҙар ҙа арттарында ниндәйҙер ҡурҡыныс сер һаҡлағандай, тын ғына баҫып торалар.