1704 йылда Төньяҡ һуғыш барышында Петр I Рәсәйгә Ивангородты, бер уңайҙан Нарваны ла ҡайтара, шунан һуң крепость хәрби әһәмиәтен юғалта. Ике ҡала бер бөтөн булып үҫеүен дауам итә, нисек тә уларҙың тәүге шарттары тотош бер төрлө булмаһа ла: урта быуаттарҙағы барлыҡҡа килгән боронғо ҡала Нарва, һәм ҡамауҙа ҡалған Ивангород. Шуға ҡарамаҫтан, сәнәғәт үҫеше Ивангородты ла урап үтмәй: Креол тегеү мануфактура йылғаның ике ярында ла төҙөлә, шуға күрә Ивангородта кескенә Парусина эшселәр кварталы барлыҡҡа килгә. Нарва Ивангород һәм берҙәм булып ҡалыу сәбәпле, 1920 йылда улар икеһе лә Эстонияға ксә, 1940 йылда СССР-ға ҡайтарыла, ә һуғыштан һуң (әлегә формаль) Ивангородты айырым административ берәмек булараҡ торғоҙола. Сик һыҙатын йылға буйлап үткәрергә ҡарар итәләр. Эстония менән дәүләт сиге байтаҡ проблемалар тыуҙыра, сөнки Нарва менән Ивангородтың күп кенә коммуникациялары бер бөтөн була. Урындағы халыҡ та, ярҙың бер яғында йәшәһә, эшкә икенсе ярға йөрөгән.