Мәүлиҙә 1-сене тамамлап 2-се курсҡа килгәндә, үҙенән биш йәшкә ҙур, башҡа уҡыу йортонда уҡып йөрөгән бер егет менән йөрөнө. Уныһы осоп-ҡунып торған, һағыҙаҡ һымаҡ егет булып сыҡты. Былай төҫкә Мәүлиҙәнән ҡалышмай ине. Буш ваҡыттарын һәр ваҡыт бергә үткәрҙеләр, яйлап бер-береһенә өйрәнеп тә киттеләр. Ҡыҙ ауырға калды. Шәүкәтенә әйткәйне, уныһы ҡыуанды ла, ҡыуанманы ла. «Ярар, күҙ күрер, үҙебеҙгә берәй мөйөш хәстәрләйем дә, шунан бергә булырбыҙ», – тине ул. Ысынлап та, егет әйткән һүҙендә торҙо. Ҡыҙҙы үҙенә күсереп алып ҡайтты. Шәүкәт көндөҙ эшләне, кис уҡыны. Ҡыҙ ҙа уҡыуын ташларға уйламаны, көн дә дәрескә йөрөнө. Укытыусылары уны йәлләп академик ял бирҙеләр.