1898—1905 йылдарҙа Художество театры шул заман драматургияһына өҫтөнлөк бирә; Станиславский төп ролдәрҙе башҡарған А.xa0К.xa0Толстойҙыңxa0« Фёдор Иоаннович батша» һәм « Иоанн Грозныйҙың үлеме» трагедиялары менән бер рәттән,  театрға төп йүнәлеш биреүсе әҫәрҙәр булып   А.xa0П.xa0Чеховтың («Асарлаҡ», «Ваня ағай», «Өс бер туған ҡыҙ», «Сейә баҡсаһы», «Иванов »)  һәм А.xa0М.xa0Горькийҙың («Мещандар », «Тормош төпкөлөндә- На дне») пьесалары тора, Горький  МХТ-ны нигеҙләүселәрҙең  үтенесе буйынса ғына  драматургия менән шөғөлләнә башлай. Шулай ҙа  1904 йылда яҙылған  «Дачниктар » пьесаһы  театрҙа ҡуйылмай: Станиславский менән  Немирович-Данченко,  Соловьёва Инна Натановна әйтеүенсә, « яңы пьесаның өҫтән-мөҫтән генә эшләнеүенә, уның бигерәк туранан- тура  сәйәсәткә бәйле булыуына баҙап ҡалалар» .  1905 йылда  «Ҡояш балалары » ( « Дети Солнца» ) пьесаһын ҡуйғандан һуң, театр  ары өс тиҫтә йылдан ашыу  дәүерҙә  Горькийҙың драматургияһына башҡаса тотонмай .