Яңғыҙ булған балаларына хәләл һөт имгән кеше насип ит. Толдарға толлоҡ әжере бир, мохтаждарға мохтажлыҡ әжере бир. Ауырыуҙарға Үҙ шифаңды, ололарыбыҙға хәйерле ҡартлыҡ, балаларыбыҙға тәүфиҡ-истиҡамәт, халҡыбыҙға һиҙәйәт, түрәләребеҙгә михырбан, байҙарыбыҙға йомартлыҡтарыңды насип ит. Ошо мәжлескә алыҫ һәм яҡындарҙан килеп, Үҙеңдең ризалығыңа өмөт итеп доғаға ҡул күтәреп ултырған мөьмин һәм мөьминәләрҙең доға өмөт иткән бөтөн әрүәхтәрҙең: олатай-өләсәйҙәренең, ата-әсәләренең, ҡәйнә-ҡәйнештәренең, хәләл ефеттәренең, ир һәм ҡыҙ туғандарының, вафат булған ир һәм ҡыҙ балаларының,өҫтәренә хаҡтары булған, «доға ҡылышайыҡ», — тип һүҙ ҡуйышҡан бөтөн әрүәхтәрҙең рухтарын шат ҡылып, ҡәбер ғаҙаптарын күтәр, ҡәберҙәрен нурлы ҡыл, гонаһтарын ғәфү ҡыл. Ошо уҡылған Кәләм шәриф хаҡы хөрмәтенә ошо йорт хужаларын хәйерле, изге теләктәренә ирештерһәң ине һәм бөтәбеҙҙең дә хәйерле, изге теләктәребеҙгә ирештереп, төрлө бәлә-ҡазаларҙан һаҡлаһаң ине.