– Булаттың ялдарҙа, байрамдарҙа минең янға барып йөрөүен белгәс, эй енләнделәр ҙә һуң! – тип артабанғы яҙмышын һөйләне Сәғиҙә. – Шундай ҙа уҫал, ҡаты бәғерле кешеләр булыр икән, Хоҙайым! Үҙ ағайҙарым бит әле. Улар минең турала бөтөнләй уйламаны ла, ҡайғыртманы ла. Дөрөҫөн әйткәндә, мине ҡурсаҡ кеүек күргәндәр. Үҙҙәренә нисек ҡулай, шулай булыуын ғына теләгәндәр. Әммә мин бит кеше! Үҙ аҡылым, үҙ уйым бар. Минең башҡалар ҡушыуы буйынса ғына йәшәгем килмәне.