Ҡылымдарҙа үткән замандың инҡар итеү формаһын биреү өсөн зат менән үҙгәргән “ изь ” / “ ашезь ” ( муҡшы телендә ) һәм “ эзь ” ( эрзя телендә ) киҫәксәләре ҡулланыла : “ ашень корхта ” , “ эзинь корта ” ( мин әйтмәнем ) һ.б. ; хәҙерге һәм киләсәк заман формаларында — “ аф ” һәм “ а ” киҫәксәләре : “ аф корхтан ” , “ а кортан ” ( һөйләшмәйем ) һ.б. ; бойороҡ һөйкәлеше формаһында — “ тят ” һәм “ иля ” : “ тят мора ” , “ иля мора ” ( йырлама ) һ.б.