Караптағы кешеләр байтаҡтан бирле бер ни ҙә ашамағайны . Павел улар араһына тороп баҫып : – Әфәнделәр ! Минең һүҙемде тыңларға һәм Криттан ҡуҙғалмаҫҡа кәрәк ине . Шулай иткән булһаҡ , был ҡыйынлыҡтар ҙа , юғалтыуҙар ҙа тыумаған булыр ине . 22 Ә хәҙер минең һеҙгә кәңәшем шундай : күңелегеҙҙе төшөрмәгеҙ , сөнки берегеҙ ҙә һәләк булмаясаҡ , карапты ғына юғалтасаҡһығыҙ , – тине . – 23 Уҙған төндә миңә үҙем инанып хеҙмәт иткән Алланың бер фәрештәһе күренде . 24 Ул : « Ҡурҡма , Павел ! Һин ҡайсар алдында булырға тейешһең . Һинең менән булған кешеләрҙең бөтәһенә лә Алла тормош бүләк итә » , – тине . 25 Бына шуға ла , әфәнделәр , күңелегеҙҙе төшөрмәгеҙ , мин Аллаға инанам , барыһы ла миңә әйткәнсә буласаҡ . 26 Беҙ ниндәйҙер утрауға барып сығасаҡбыҙ , – тине Павел .