Мин уның һорағандарын барыһын да үтәнем. Уны күмгәс, ҡәбер эргәһенән китмәнем, тәлкин ҡылып, бер ни тиклем ваҡыттан йоҡомһорап киттем. Йоҡо менән өн араһында мин: «Әй, Суфьян! Һинең бында булыуыңа дуҫыңдың бер ихтыяжы юҡ!» — тип әйткән бер ауаз ишеттем: «Беҙ дуҫыңды бер үҙен генә ҡалдырманыҡ!» Мин: «Был дәрәжәгә дуҫым нисек иреште?» Ауаз: «Ул рамаҙан айында һәм унан һуң шәүүәл-шәрифтә алты көн буйына ураҙа тота торған ине!»