Шулай итеп, тәүге осорҙа Петроградта «һулдарға» яңы уҡыу йортона юлды ябалар, сөнки иҫке сәнғәт мәктәбе традициялары бик көслө була. Әммә, 1922 йылдың мартында Петроград ирекле художество-уҡытыу оҫтаханалары, барон Штиглицтың элекке Үҙәк техник рәсем училищеһы һәм Рәссамдарҙы дәртләндереү йәмғиәтенең Рәсем мәктәбе (йәмғиәт тулыһынса 1930 йылды бөтөрөлә) ҡушыла. Ҡушылыу һөҙөмтәһендә барлыҡҡа килгән яңы уҡыу йортондаxa0— Юғары художество-техник уҡыу йорто (ВХТУЗ)xa0— иҫке мәктәпкә ҡапма-ҡаршы «ғилми-объектив уҡытыу ысулын» иғлан итәләр, ул «теге йәки был алымдың өҫтөнлөк итеүен һәм сәнғәт белемен биргәндә шәхси уҡытыу ысулының йәшәүен» бөтөрөргә тейеш була. Шулай уҡ, иҫке буржуаз сәнғәттән айырмалы, яңы «индустрияға органик инергә» тейеш була, бының өсөн «яңы мәктәп индустриаль-производство принцибына нигеҙләнергә» тейеш була. Шуға күрә, төп һәм әҙерлек бүлектәре меннә бер рәттән (фәнни һәм сәнғәт дисциплиналарын да уҡытып) производство: төҙөлөш, силикат, ағас эшкәртеү, туҡыу, металл һәм полиграфия факультеттарын ойоштороу ҙа планлаштырыла. Бынан тыш яңы сәнғәт ағымы буйынса етәкселәре яңы ағым вәкилдәре булған индивидуаль ижад оҫтаханалары ла булдырыла.