Ҡасандыр бик боронғо заманда Масис һәм Арагац бер-берен яратҡан апалы-һеңлеле бер туғандар булған. Ләкин бер көндө улар араһында бәхәс сыҡҡан — ҡайһы һомғол һәм һылыуыраҡ, ҡайһы гүзәл һәм зифа һынлы. Ҡаты бәхәсләшкән улар. Шау-шыуҙы ишетеп, Марута тауы йүгереп килгән һәм туғандарҙы яраштырырға тырышҡан, тик ҡайҙа инде — тегеләр саҡ һуғышмай, ти, ҡаты ыҙғышҡандар. Марута, асыуланып, быларҙы ҡарғап, китеп барған; ошо ҡарғыш апалы-һеңлеле туғандар Масис һәм Арагацты бер-берен күрмәй йәшәүгә дусар иткән һәм мәңгегә айырған (башҡорт халҡының Саҡ менән Суҡ бәйете сюжеты менән оҡшашлыҡ бар)