– Ваҡыты-ваҡыты менән ҡәҙерле осорҙар булған инде ул, ваҡыттың ҡәҙерен белмәгән мәлдәрҙе лә уйлап, йәлләп ҡуйыла ҡайһы берҙә. Ҡайсаҡ төндә уянып уйланып ятам да, үҙемдең уйлап етмәй үткәргән ваҡыттар, хаталарымды һанап, шуларҙы бер яҙып сығырға ине тип тә ынтылып ҡуям. Улар күп, уйланылмай эшләнгән эштәр арҡаһында әллә ниндәй ыҙалар күреп бөтөлгән, ауыр кисерештәр үткәрелгән. Ниңә шулай иткәнмен икән, улай эшләмәһәм тормошом тағы ла һәйбәтерәк булыр ине бит тип үкенәм, минең йәшкә етмәйенсә, кеше быларҙы бик уйламайҙыр тим.