Иҫһеҙ килеш кискә тиклем бер урында ҡатып тик ултырғанмын күрәһең. Берәр тоҡ башаҡ күтәргән ҡыҙҙарымдың шатланып ҡайтып инеүҙәре генә айнытып ебәрҙе. Улар үҙҙәренең аҙмы-күпме ризыҡ йүнәтә алыуҙары ҡыуанысынан минең ниндәй хәлдә булыуыма иғтибар ҙа итмәнеләр, шикелле. Бер-береһен бүлдерә-бүлдерә нисек туйғансы башаҡ ыуып ашауҙарын, хәҙер ҡурмас ҡыҙҙырып һыйланасаҡтарын, иртән тағы барасаҡтарын һөйләнеләр. Кесе ҡыҙым Гөлбикәнең миңә һырылып: “Ҡул тирмәнендә он итеп тартып, беҙгә көлсә бешерерһең, йәме, әсәй”, -тигәне хәтеремдә…