Бер ваҡыт бер ғәзәл икенсеһе менән тормош тураһында һүҙ ҡуҙғата: ” Бынан һуң мин Хәрәм мәсет — Ҡәғбә эргәһендә генә көн итәсәкмен, шунда йоҡлап, үлән уртлап йөрөрмөн. Көтөүлектәрҙә бит хәҙер хәүеф-хәтәр тыуып ҡына тора: һәр ерҙә һунарсыларҙың ауы ҡоролған, һәр ерҙә ҡапҡан ҡуйылған. Көнө буйы кемдер һинең арттан күҙәтеп кенә йөрөй. Ҡурҡыныс тураһында уйлап та бирмәй, борсолоу тигәнде белмәй саҡ ҡына булһа ла тормоштоң тәмен татып ҡалғым килә, — ти.