1637 йылдыңxa0июнендә поляк иҙеүселәренән ҡасып йәшәгәнxa0запорожсыларҙың бер өлөшө ярҙамында, донлылар ҡәлғәне яулап алғандар xa0һәм унда бер тере кеше лә ҡалдырмағандар. Баштан уҡ казактар батша Михаил Федоровичтың Аҙауҙы үҙ власы аҫтына алыуын үтенгән, ләкин рәсәй хөкүмәте xa0Төркиә менән (был осорҙа хатта төрөктәр менән Речь Посполитаяға ҡаршы тороу буйынса союз төҙөү тураһында һөйләшеү алып барған булғандар) һуғышырға әҙер булмаған һәм яуаптан баш тартҡан. Казактар Аҙауҙан Ҡара диңгеҙгә,xa0Стамбулға ҡурҡыу һалған һәм төрөктәр тарафынан Аҙауҙы 1641 йылдаxa0уңышһыҙ ҡамауға килтергән (Аҙау ултырыуы) тотош рейдтар серияһын атҡарған.xa0Төрөк хәрби начальнигыxa0Ғөсәйен-Дәли, солтанға: «Беҙҙең юғалтыуҙар ҡот осҡос. Беҙ тотош батшалыҡтарҙы баҫып ала инек, ә хәҙер нисә бөртөк казактар беҙҙе мәсхәрә итә. Улар кеше түгел. Улар кеше сүрәтендәге шайтан. Янычарҙар әйтеүенсә, улар пуляларҙы туҡтаталар, кафтан итәктәре менән йәҙрәләрҙе тотоп алалар, һауала юҡҡа сығалар һәм аңмайҙан килеп һөжүм итәләр» тип рапорт биргән.