Хушлашманы улар... Ә кис, лекциянан һуң өйгә ҡайтыуына, Илһөйәр киткән ине... Быға ҡәҙәр нурланып торған йорт бушап ҡалғандай, шөкәтһеҙ тойолдо... Бер нисә көндән Мәжит тә, сессияһын тамамлап, поезд менән тыуған яҡтарына юл тотто. Тимер тәгәрмәстәрҙең күңелһеҙ туҡылдауын тыңлап, оҙаҡ уйланып ятты ул:”Был мәлдә Илһөйәр нимә эшләй икән? Ҡайҙарҙа йөрөй?” – Һорауҙарына әле булһа яуап тапҡаны юҡ... Ә бит күпме йылдар үтте, күпме һыуҙар аҡты... Кисәге Мәжит тә бөгөн хаҡлы ялдағы бабай инде... Уның да тормошо бөтөнләй башҡа, көн итмеше лә башҡа төбәктә хәҙер...