Аллаһ Тәғәләне зекер итеп Уға доғалы булыу ҙа имандың бер күрһәткесе. Һөйөклө Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһиссәләм әйткән: “Доға – ғибәҙәттең асылы”. (Тирмиҙи, Дәғүәт, 1). Доға, үҙенең әһәмиәтенән сығып, рух үә тәнгә тәьҫир итә. Доғаның тәьҫир көсөн белеү ауыр түгел. Доғаның әһәмиәтен белмәйенсә, аңһыҙ рәүештә генә уҡығанда ла, ул кешегә ыңғай тәьҫир итә. Ул игелек үә әхләк тойғоларын арттыра. Кеше ҡайһы саҡта өмөтһөҙлөккә бирелә. Ҡайһы ваҡытта ауырлыҡтар, ҡайғы-хәсрәт, юғалтыуҙар баҫа. Тик Аллаһҡа ышаныусы ғына бер ваҡытта ла ышанысын юғалтмай. Ауыр саҡтарҙа ул Аллаһтан яҡлау эҙләй һәм Унан ярҙам һорай, доға ҡыла, сөнки Аллаһ өлөшһөҙҙәрҙең, яфа сигеүселәрҙең һәм бәхетһеҙлек кисереүселәрҙең яҡын Дуҫы.