«Хроник алкоголизм» терминын 1849 йылда швед табибы һәм йәмәғәт эшмәкәре М. Гусс (M. Hüss), спиртлы эсемлектәрҙе оҙайлы һәм саманан тыш күп ҡулланыу арҡаһында, кеше организмында патологик үҙгәрештәр йыйылмаһын билдәләү маҡсатында, беренсе тапҡыр ҡуллана. Әммә эскеселек (спиртлы эсемлектәрҙе сама белмәй ҡулланыу) һәм алкоголизм (ауырыу) араһында айырма оҙаҡ ваҡыт билдәләнмәне. Дөйөм алғанда, XIX һәм XX быуат башында алкоголгә бәйле булыу дипсомания тип аталды, ләкин хәҙер был термин башҡа мәғәнәгә эйә. Алкоголизмxa0— ул ауырыу тигән күҙаллауҙар Э Крепелин, К. Бонгеффер, Э Блейлер, С.xa0С.xa0Корсаков, С.xa0Г.xa0Жислин, И.xa0В.xa0Стрельчук хеҙмәттәрендә нығытылған. Алкоголизм ауырыу булараҡ Бөтә донъя һаулыҡ һаҡлау ойошмаһы тарафынан 1952 йылда раҫлана.