Иремдең ағаһының үҙемә күҙе төшөүөн мин беренсе күрешеүебҙҙә үк һиҙҙем. Беҙ әле ул саҡта өйләнешмәгән инек, буласаҡ ирем мине ата-әсәләре менән таныштырырға ауылдарына алып ҡайтты. Бер ҡалала йәшәһәк тә, әле ағаһы менән дә осрашып танышырға тура килмәгән ине. Улар ике генә бер туған. Ағаһының өйләнгәнен, ике кескәй балалары барын белә инем. «Ағайҙарға ҡунаҡҡа барайыҡ», – тип, ул мине бер нисә тапҡыр саҡырып ҡараны. Ниңәлер аяғым тартманы – гел һуҙҙым. Юҡҡа булмаған икән...