Беҙ ҡапсыҡта ятмай, ти халыҡ. Нәзир шунда уҡ, үҙ балаһын үлтергән ҡатын менән тормошомдо бәйләргә теләмәйем, тип Зәлифәне ҡыуып сығарҙы. Хәлдең бындай боролош алырын күҙ алдына ла килтермәгән ҡатын ғәрлегенән икенсе ҡалаға юлланды. Юғалып ҡалманы ул: эшен дә, ирен дә тапты. Әммә, ете йыл йәшәгәс, тегенеһе, түлһеҙ ҡатын менән ғүмеремде заяға уҙғарырға теләмәйем, тип бүтәнгә сығып китте. Зәлифә, дауахана юлын күпме генә тапамаһын, балаға уҙа алманы. Ғүмерлеккә түлһеҙ ҡалыуын аңлағас, тормошонан ваз кисеп, үҙ-үҙенә бикләнде.