Күҙ алдынан бөтә ғүмере йүгереп уҙҙы. Айырыуса тормошоноң ҡапыл үҙгәргән осоро. Ул саҡтағы ауырлыҡтар! Ил тарҡалһа ла, оло йәштәгеләр, ғәҙәтенсә, эшкә йөрөүҙәрен дауам итте. Хатта хужалыҡтары бөлгөнлөккә төшөп, бер тин аҡса түләмәгәндә лә. Бары колхоздың бөтә мал-мөлкәтен тәләфләп, урлап, һатып бөткәс кенә, пенсия йәшендәгеләр өйҙә ултырыр, ә йәшерәктәр яҡын һәм алыҫ ҡалаларға һыпыртыр булып китте. Тик Илһам кеүек, армиянан ҡайта һалып кәләш алып, ике-өс балалы булып киткәндәр генә, аптырап, ер менән күк араһында аҫылынып ҡалды. Берҙән, төпсөк малай булып, ҡартайған атай-әсәйҙе ҡарау улар өҫтөндә. Икенсенән, сит ерҙә һине ғаиләң менән берәү ҙә ҡолас йәйеп, бушлай торлаҡ вәғәҙә итеп көтөп тормай. Ә бында, исмаһам, йәшәр өйөң бар. Эш кенә юҡ. Сараһыҙҙан күптәр ситкә китеп, ҡапыл ғына үрсеп киткән байҙарға ялланып мунса һала, йорт төҙөй башланы. Аҙналап, айлап юғалып тороп, бер мәл мул ғына хеҙмәт хаҡы тотоп ҡайтып төштөләр. Ҡайһы берҙә алданып, буш ҡул менән дә әйләнделәр. Бәғзеләре, һыуға төшкәндәй, зым-зыя хәбәрһеҙ юғалдылар. Өйҙәрендә ҡалған балалары, ҡатындары, әсәләре остоҡ ҡына хәбәргә лә зар-интизар булып бушҡа көттөләр. Кемдер оҙон аҡса артынан Себергә юлланды. Унда ла йә уңдылар, йә туңдылар.