Уның ошо мәктәпкә бөтөнләй барғыһы килмәй. Класс етәксеһе менән татыулыҡтары юҡ. Бөтөнләй ҙә! Тегенеһе быны бала тип белмәй, ә быныһы инде уға ҡарата бөтә хөрмәтен юғалтты. Ҡыҙыма ун ике йәш. Бишенсе кластан уҡ класс етәксеһе балаларға планканы беxadйегәйтте. Уҡытыусы фекере буйынса, уның класындағы балалар тик “дүртxadле” һәм “бишле” билдәһенә генә өлгәшергә тейеш. Минең ҡыҙым да тәүҙә “яҡшылар” рәтендә булды. Артабан бер нисә “өслө”һө килеп сыҡxadҡайны, класс етәксеһе башҡа балалар алдында ҡыҙыма тупаҫыраҡ итеп ниҙер әйткән. Шунан башланған “һуxadғыш” ҡорбаны мин. Уҡытыусы менән дә ике тапҡыр һөйләштем – ҡыҙығыҙ ҡотора, уны ике яҡтан ҡыҫыxadрыҡxadлаһаҡ, “отличницаға” ла сығасаҡ, тик ялҡаулана һәм һеҙгә арҡалана, тине. Оло кеше уҡытыусы башы менән шулай кәңәш биргәс, былтырғы уҡыу йылы баламды тырыштырыуға, әрxadләүгә-тиргәүгә, юхалауға, ҡурҡыxadтыуxadға, алдауға, көйләүгә, этеүгә-төртөүгә бағышланды. Илла-алла менән шыр “дүртле”гә тамамланы. Башҡаса был мәктәпкә бармайым, тип илап ҡайтxadты. Оҙаҡ ҡына кәйефһеҙләнеп йөxadрөнө. Атаһына хатта, уҡытыусыны күрә алмайым, мине бөтә дуҫтарым алдында кәмһетте, тип һөйләгән. Яҡындағы бер-ике мәктәпкә барып ҡарағайным, урын юҡ, тип яуапланылар. Тик мине башҡа һорау борсой: бәлки, уға башҡа мәктәптә лә оҡxadшамаҫ, уныһынан да күсерергәме? Күпме йөрөргә була бала ыңғайына? Кеше алдында оят – көсө етмәй, тип ҡырын ҡарайҙар һымаҡ тойола. Етмәһә, июль аҙағында ҡыҙыбыҙҙың бөтә тәненә ниндәйҙер аллергия сыҡxadты – имен ере юҡ. Табиптар юлын ике аҙна тапаныҡ, һаман да файҙаһы юҡ. Бахырҙың ҡысыныуы, йоҡлай алмауы мине ныҡ борсой. Иҫенә төшкән һайын: “Был мәктәпкә бармайым!” – ти. Атаһы ла хәҙер ҡыҙы яҡлы булды ла китте. Аптырағас, һеҙҙән һорарға булдым. Нимә эшләргә һуң миңә?