Атайыбыҙ Хәсәнов Ғилметдин Шәмситдин улы 1925 йылдың 16 июнендә Хәйбулла районының Рафиҡ ауылында тыуған. Уның һөйләгән иҫтәлектәре: бала сағында ул ауырыу, сибек кенә бала булған. “Әсәйем көсләп тамағыма ашата торған ине,”- тип һөйләй ине. Үҫә торғас, ул үҙен-үҙе тәрбиәләй башлай, тәнен дә, йәнен дә тигәндәй. Үрге Смаҡ ауылына йөрөп уҡып, 7 синыф белем ала. Мәктәпте гел 5-ле билдәләренә тамамлай (ғаилә архивында уның мәктәпте тамамлағас алған аттестаты һаман да һаҡлана). Уҡытыусылары уны үҙҙәре рәтендә күрергә теләүҙәрен белдерә. Ҡыҙғанысҡа ҡаршы, атаһын иртә юғалтыуы, ә әсәһенең ҡаты ауырыуы сәбәптән артабан уҡырға мөмкинселек булмай, иртә эш башлай. Һуғышта башланып китә. Атайыбыҙ үҙенән саҡ ҡына өлкәнерәк ике туған апаһы Рәхимә инәй Аслаева менән 16 йәшлек үҫмерҙәр яҙ, ҡар иреп ятҡанда, атҡа сана егеп Сара станцияһына сәсергә ашлыҡ орлоҡ алып ҡайтырға (ниндәй заманалар булған, көҙөн ашлыҡты Сараға, ә яҙын киреһенсә) барғандарында бер йылға аша боҙ өҫтөнән сығып, кире әйләнеп ҡайтыуҙарына шәре сығып, йылғаны аша сыҡҡанда боҙ уйылып китеп ашлыҡты ҡотҡарам тип боҙло һыуға сумғанын һөйләй торған ине. Бына үҫмер генә балалар илем-халҡым, киләсәгебеҙ тип үҙҙәрендә аямағандар.