Ләкин Сара апага килгәндә, мин уйлап та куям: таяк ике башлы бит ул. Әгәр дә ул вакытта аңа иҗаты өчен җиңеллек биргән булсалар, бәлки ул йөрәгеннән чыккан халык моңы, халыкның күңел нигезе булырлык әсәрләр яза алмаган булыр иде.