Хөснулла Батыргәрәйҙең таң тишегенән салғы тапағанын ишетте лә (үҙе йөрөмәҫ, йылдағыса, малайҙарын ҡушырға самалайҙыр), килеп ятҡан бағаналар әллә ҡайҙа китмәҫ, ултыртылыр әле, тип лапаҫта ҡыҫтырыулы торған салғыһын төшөрҙө. Төшөрҙө лә, ихата уртаһына кәжәнен, иҫке фуфайкаһын сығарып йәйеп, сүкеш-түшен эҙләп алды. Оҙаҡламай уның салғы сүкегән тауышына, таң алдынан кем уҙарҙан ҡысҡырышҡан әтәстәр шикелле, Бәкер менән Кинйәғол, һылыубикә апайҙың ҡаланан ҡайтҡан малайының сүкеш сыңдары өҫтәлде- Бесән арҡаһында атай улды, инә ҡыҙҙы белмәгән ошо мәлдә бер кемдең дә аҙаҡҡа ҡалғыһы килмәне.