Шулай итеп, Хәйҙәр элекке тормошона кире әйләнеп ҡайтты, йөрәгенә яңы клапан ултыртып ҡайтты, олоғайған әсәһе менән ҡатыны әйткәнсә, яңы йөрәк менән ҡайтты. Уға элекке ише шым, һәммәһен дә яратып, ғәҙел, гонаһһыҙ ауылдаштарын үҙ итеп, осрашҡанда йылмайып, булғаны менән ҡәнәғәтләнеп йәшәргә кәрәк ине лә бит, юҡ шул, уның менән әллә сәйер, әллә ҡурҡыныс нәмә булды ла ҡуйҙы. Ҡапыл уның аңында күҙ ҡамаштырырлыҡ аңлау, төшөнөү ғилләһе барлыҡҡа килде, ул тирә-яғына әйләнеп ҡарап, тормоштоң буйраҡ, хатта бысраҡ эске яғын, ҡара һәм шомло мөйөш-ярыҡтарын, кешеләрҙең үрмәксе ауы һымаҡ күренер-күренмәҫ йәшерен ҡыланыштарын шәйләне. Ауыл, уның яратҡан ауылы, эскелеккә, гонаһҡа, хәшәрәтлеккә батҡайны. Ауылдаштары оҙаҡ йылдар буйы бер-береһен, хатта ҡан-ҡәрҙәштәрен үлтерә, араҡы менән үлтерә, мейеһен ағыулай, башын элмәккә тыға, урлаша, күршеләренән бейек ҡоймалар менән ышыҡланып, бер-береһенән көнләшә, ошаҡ йөрөтә, күҙәтә, күралмай ике. Баҡһаң, бөтәһе лә большевиктар мәсет манараһын ауҙарып, унда сәхнә ҡороп, Алланан, пәйғәмбәрҙән, диндән, дин әһелдәренән көлгән спектаклдәр күрһәтеүҙән башланған икән.