1922 йылда п. И. Пономаревxa0xa0эшсе-крәҫтиән Ҡыҙыл армияһынаxa0саҡырыла.xa0xa0Көнбайыш хәрби округында артиллерист булып хеҙмәт итә. Урта командирҙар курсын тамамлай. Демобилизациянан һуңxa0 Покровкаға ҡайта, өйләнә. Колхозда эшләй.xa0 30-сы йылдар башында ул ғаиләһе менәнxa0 Башҡорт АССР-ыxa0Ҡыйғы районының Петрушино ауылына күсеп килә. Ағас күмере һәм дегет етештереүсе «Ҡыҙыл боевик» артелендә эшләй. 1932 йылда Павел Ивановичxa0Златоустҡа күсә. Башта ул тимер юлында кондуктор булып эшкә урынлаша. Намыҫлы һәм яуаплы хеҙмәткәр булараҡ уны 1934 йылдаxa0 Көньяҡ-Урал тимер юлы идаралығының станция килемен ҡабул итеүсе вәкилxa0 вазифаһына күсерәләр.xa0Павел Иванович 1938 йылда ВКП(б.)xa0ағзалығынаxa0инә. 1939 йылдан 1941 йылға тиклем Златоуст станцияһы тимер юлсыларыныңxa0 профсоюз мәҙәни бүлегеxa0 мөдире һәм Париж Коммунаһы исемендәге клуб мөдире вазифаларын биләй 1941 йылдың апрелендә П.И. Пономаревxa0 Көньяҡ-Урал тимер юлыныңxa0Златоуст бүлегеxa0 профсоюз ойошмаһының етәксеһе итеп һайлана.