Мәктәптә йомғаҡлау имтихандарын иҫ киткес тапшырып, Эрвин 1906 йылдың көҙөндә Вена университетына уҡырға инә, унда математика һәм физика курстарын һайлай. Франц Экснер ғалим булараҡ Шрёдингерҙың формалашыуына ҙур йоғонто яһай, ул физика буйынса лекциялар уҡый һәм фәндең методологик һәм философия һорауҙарына айырым әһәмиәт бирә. Эрвин, Теоретик физика кафедраһында Людвиг Больцмандың вариҫы Фридрих Хазенёрль менән танышҡандан һуң, физиканың теоретик проблемалары менән ҡыҙыҡһына башлай. Нәҡ Хазенёрлдән буласаҡ ғалим классик физикала уларҙы хәл итергә тырышҡанда килеп тыуған актуаль фәнни проблемалар һәм ҡыйынлыҡтар тураһында белеп ҡала. Университетта уҡыған сағында Шрёдингер физиканың математик ысулдарын камил үҙләштерә, әммә уның диссертация эше эксперименталь була. Һауа дымлылығының бер нисә изоляциялаусы материалдарҙың (быяла, эбонит, гәрәбә) электр үҙенсәлектәренә йоғонтоһон өйрәнеүгә арналған һәм Эгон Швейдлер етәкселегендә Экснер лабораторияһында башҡарыла. 1910 йылдың 20 майында, диссертация яҡлағандан һәм телдән һөйләү имтихандарын уңышлы тапшырғандан һуң, Шрёдингер философия докторы дәрәжәһенә лайыҡ була.