Петр был һүҙҙәрҙе әйткән саҡта , балҡып торған болот килеп сығып , уларҙы күләгәһе менән ҡаплап алды . Болот эсенән : « Был – Минең ҡәҙерле Улым , Ул Минең ҡыуанысым . Уны тыңлағыҙ ! » – тигән тауыш ишетелде .