Кейәүҙе ағайымдар үҙҙәре тапты. Күрше ауылдағы ҡарт буйҙаҡҡа димләнеләр. Исмаһам, ҡотолормон, тип риза булдым. Арала яратыу булмаһа ла, татыу ғына йәшәп киттек. Һаман бәпәй булмағас, дауаханаларға, әбейҙәргә йөрөп ҡараным, әммә оҙаҡҡа барманы был тормош. Ағайҙарым һаман арабыҙға ҡыҫылды, һаман үҙҙәренсә йәшәтергә тырышты. Әммә был ирем Булат кеүек өндәшмәҫ түгел ине шул! Уның ҡарауы, аҙаҡ бөтә асыуын миңә төшөрә. Түҙмәнем, ҡайтып киттем. Унан һуң тағы ике ир менән йәшәп ҡараным. Юҡ, бәхетең бер булмағас, булмай икән.