Тамам хыялый итте Ғәзизде Наргизә. Юҡ, ҡыҙыҡай уға ауылдаш ағай тип кенә ҡарайҙыр инде ул, ә Ғәзиз иһә уға үлеп ғашиҡ булғайны. Аңлай үҙе, нишләп аңламаһын ти. Был туҙға яҙмаған һәм ҡыуып та ебәреп булмаған кисерештәренең киләсәге юҡ. Телевизорҙан күреп белә, ҡалалағы ҡайһы бер кәзә тәкәләре, ҡартайғанда — тыртайған тигәндәй, бисәләрен айырып, йәштән кәләш ала икән ул. Бындайҙы Ғәзиз ризаһыҙ ҡабул итә ине. Ә үҙе... Ә үҙе эсендәге тәҡәтенә баш була алмай ыҙалана. Йәне-тәне менән Наргизә тип өҙөлөп бара.