Мәскәй әбей. Һөйләп бөткәнде көтөгөҙ һуң. Беҙҙең бурыс – уларҙы алдап Шүлгән батшалығына алып барыу. Сөнки бик күп быуаттар элгәре Урал батырҙың Аҡбуҙатын Шүлгән урлаған булған. Ул шундай матур толпар, ти, суртан һыртлы, тар бөйөрлө, текә тояҡлы, ас яңаҡлы, ҡамыш ҡолаҡлы, ҡарсыға түшле, баҡыр күҙле, әтәс муйынлы, үҙе етмәһә кешесә һөйләшә лә белә, ти. Ләкин Шүлгәнгә был толпар менән оҙаҡ маһайып йөрөргә тура килмәй шул, уны Һәүбән исемле бер батыр егет һыу аҫты батшалығынан ҡотҡарған. Бына шул көндән алып Шүлгән батша уны ҡулына төшөрә алмай ыҙалай. Ә әле бик уңайлы ваҡыт сығып тора ти. Әгәр ҙә мәгәр шул Аҡбуҙатты миңә тотоп килтерһәгеҙ, Ҡыш бабайҙың барлыҡ бүләге лә һеҙҙеке тип вәғәҙә бирҙе батша. Шәпме?! Ҡыш бабайҙың барлыҡ бүләге лә беҙҙеке буласаҡ!!!