«Бер көндө кискеһен бер үҙем генә инем. ҡиәмәтлек ҡыҙым Сәрбиямал яңы ғына ҡайтып киткәйне. Һуҡыр шәмгә ут алып, һике өҫтөнә ултыртып ҡына тора инем, берәү шым ғына килеп инде. Кем тип тә әйтә алмайым, күрше-тирәнең берәй малайы кәрәсин һорапмы, әллә башҡа йомош менән индеме икән әллә, тиһәм, берәүһенә лә оҡшамай баяғы. Йәнә ундай һонтор малай беҙҙең тирәлә берәүҙә лә юҡ. Инде лә ишек төбөндә тик тора. Әллә нисек итеп ҡыҙыҡ ҡына кейенгән. Өҫтөндәге нәмәне кейем тип тә әйтеп булмай, аяҡҡынаһында ла әллә нимә, ялан аяҡ түгел былай. Нуйәбер айы ине, ҡара һыуыҡ килеп тороп, ҡары ғына юҡ. Әллә нимә тип һүҙ ҡуша, ишетмәйем дә ҡуям. «Тәҙрәңде ҡор», – ти икән. Атаҡ-атаҡ, тәҙрәңде ҡор, тип тороп ни әле, уат һин аны, әйҙә, ыступай, юлыңда бул, тип ҡулыма сипсы тотоп алғайным, «Әсәй, ысынлап та танымайһыңмы ни?» – тине баяғы. Хоҙаүәннә, Мәүләм! Балаҡайым! Улай ҙа ябыға икән кеше… Биткенәһе баламдың – бер танау ҙа ике ҡолаҡ. Тәҙрәләремде көпләнем, ишегемде нығытып бикләнем. Арыған, асыҡҡан, йонсоуҙың аръяғына сыҡҡан, бетләп, ҡысыулап бөткән балағынам… Тамағына ашаттым да, нимә тип һүҙ башлар икән, тип көтөп торам. «Әсәй, мин ҡасып ҡайттым», – тигәс, урындыҡҡа ултыра төштөм. «Әсәй, минең өсөн ҡурҡма, ҡайғырма», – тигән була. ҡурҡмай торған заман инеме һуң… Бер ҡул менән ауыҙҙы, икенсеһе менән артты баҫып ҡына йөрөлдө инде, дөрөҫөн әйткәндә, ул саҡтарxadҙа. Һай, мәхшәр саҡтар булды ла һуң. Шәйхелислам ҡустымды ла вракнаруд тип аттылар бит утыҙ етелә. Өфөлә обкомда эшләй ине. Ә мына хәҙер балаҡайым ҡасып ҡайтҡан да килгән… Уй, Аллаҡайым, башымдан мең төрлө уй елеп үтте. «Биләриттә үлеп ятҡансы, аниһә һуғышҡа китеп үләм мин, әсәй, үҙем теләп барып яҙылам да. Тегенән малайҙар менән шулай тип һөйләшеп ҡастыҡ. Үҙең теләп һуғышxadҡа китһәң, Биләриткә кире ҡыумайxadҙар, ти, әсәй», – тигән була балаҡайxadғынам…» Шулай тип һөйләгәйне Гөлбаҙыян ҡоҙағыйы Вазифаның һеңлеһе Файзаны әйттерә килгәндәрендә. Ун ете йәш ярымда ғына һуғышҡа китә Әхмәтйән кейәүе, ике йыл ярым яу эсендә йөрөй. Яу баҫылғас, тағы биш йыл хеҙмәт итә Латвия тигән илдә. Гөлбаҙыянды ла, яңғыҙ ҡатынды, ул ауыр йылдарxadҙа колхоз эшенән бушатмағандарxadҙыр, эшләмәгән эш ҡалманы инде беҙҙең, ти торғайны ул да. Бөтәһе лә фронт өсөн, бөтәһе лә Еңеү өсөн, тип ал-ял белмәй, көн-төн тимәй эшләнеләр инде һәр ерҙә ул саҡта.