Кискеһен баҡсала Подгорин Надежда менән һөйләшә, Надежда үҙенең Мәскәүгә китергә йыйыныуы тураһында әйтә. Подгориндың башына, бәлки, Надеждаға өйләнергә кәрәктер тигән уй килә. Йоҡо алдынан Подгорин Сергей Сергеич менән йорт тирәләп йөрөп килергә сыға. Ул Сергей Сергеичҡа бурысҡа йөҙ һум аҡса бирә. Артабан Подгорин бер тауышһыҙ ғына өйҙән сығып барған Надежданы күреп ҡала. Подгорин Мәскәүгә ҡайтып китергә йыйына, Сергей Сергеич уның менән һаубуллашырға килә. Ләкин Подгорин уны бөтөнләй тыңламай һәм башҡа улар янына бер ваҡытта ла килмәйәсәкмен тип уйлай. Ул «ҡасандыр шул тиклем матур көндәр үткәргән флигелгә табан бер нисә тапҡыр әйләнеп ҡарай».