Бейәһен йүгәне менән муйыл ағасына нығытып бәйләп китә. Бер нисә урынға бүре ҡапҡандарын һалып, арманһыҙ булып, кире бейәһе эргәһенә төшһә, уныһын бүреләр тамаҡлап киткән! Шул урында ятып ҡалған эйәренә ултырып, йүгәнен сыңғырлатып, бер йырламай күңеле бушамай был егеттең