– Эй, лиебе фрау, колммен зие битте! Шнель, шнель! – тип, старшинаны баҫтырып йөрөгән ҡатынды саҡырҙы. Уныһы, үҙ телендә хәбәр ишеткәс, туҡтап ҡалды ла, бармағын түшенә терәп, саҡырыусыға һораулы ҡараш ташланы. Сержант: «Я, я... ком цу мир, шнель», – тип, көтөп тә тормай тачанкаға табан атланы. Немка, майлы битен ҡулъяулыҡ менән һөртә-һөртә, уның артынан эйәрҙе. Ә разведчик «Ну, Әптерәй» немецса һөйләнә-һөйләнә, бөтә һуғыш буйы өйрәнгән шөғөлө менән булды: «әсир»ҙең ауыҙындағы сепрәкте алып ташланы, ҡулдарын бауҙан бушатты. Әммә ҡарттың ҡыҙҙары, шатланаһы урынға, уның ҡулдарына йәбешеп, тағы ла көслөрәк үкерә башлағайны, разведчик: «Вейнд нихт, фрауен!» – тигәйне, тегеләре тымып ҡалды. Ә Әптелғәлим пилоткаһын маңлай уртаһына тиклем төшөрҙө лә, ни әйтәйем һеҙгә, тигән кеүек, иптәштәренә күҙ йөрөтөп сыҡҡас, шарҡылдап көлөп ебәрҙе: «Үәт, һиңмай был бисәләр! Һеҙ ҡаҙандар ҡуйғас, бабайҙы бешереп ашарға ултыртxadҡанһығыҙ, тип уйлағандар... Ну, был Гитлер...» – тине лә, әллә үҙенең «Ну, Әптерәй» тигән ҡушаматы иҫенә төштө инде, сырайы һытылып, тегеләренә әйләнде. Бер аҙ тапанып торғас, ул, ҡатындарға уҫал ҡараш ташлап