Ҡатын булараҡ, утыҙҙы уҙған Сәүдәне әллә ни маҡтарлыҡ һәм ҡыҙығырлыҡ та түгел ине инде: үҙе төҫкә лә юҡ, торғаны ямаҡ; өҫтәүенә ярлы-ябаға. Нишләмәк кәрәк, үҙенсә мәрхәмәтлелек күрһәткәндер инде Мөхәммәт мөһәжирҙәре ҡаршыһында. Диндәштәре шулай ҡабул иттеләр ҙә был никахты. Сәүдә үҙе лә пәйғәмбәрҙең уға мөхәббәтһеҙ-ниһеҙ, иҫәп менән өйләнгәнен белеп торҙо. Әммә никахын юғары баһаланы: пәйғәмбәр затына кейәүгә сыға бит, кем-кем, пәйғәмбәр хәләл ефете.