Бер быуатҡа яҡын ғүмер кисергән оло кешеләрҙең яҙмышына күпме тарихи ваҡиғалар, тетрәнеүҙәр һәм ҡайғы-шатлыҡтар һыйған. Ошо көндәрҙә Хәйбулла районы Петропавловка ауылынан 90 йәшен билдәләгән ағинәй Маһира Иҫәнғәлиева үҙ башынан кисергәндәрҙе хәтерләүҙе бала сағынан башланы. Ул 1927 йылда Йылайыр районы Иҫке Яҡуп ауылында донъяға килә. Дүрт класс ҡына бөтөүен, бишенсегә Юлдыбай ауылына барыуын, юҡсыллыҡ сәбәпле артабан уҡый алмауын иҫенә төшөрҙө ул. Маһира инәйгә 14 йәш булғанда, Бөйөк Ватан һуғышы башлана. Ил яҙмышы хәл ителгән мәлдә колхозда, ҡайҙа эшсе ҡулдар кәрәк булһа, шунда көндө төнгә ялғап эшләй. Тиҫтерҙәре менән бергә иген утай, урман ҡырҡырға йөрөй. Буй еткергәс, Мәҡсүт ауылына килен булып төшә, тормош иптәше менән бер балаға ғүмер бирәләр. Шулай дәртләнеп, бәхеткә сорналып ғүмер иткәндә ире артынса бер йәшлек ҡыҙы ла ауырып донъя ҡуя. Нисек тә ҡайғыға бирешмәҫкә, тигән маҡсат менән тырышып көн итә яңғыҙ ҡатын.