Мин бер бик ҡыҙыклы хәрби кеше менән таныштым. Йәйге ҡояшлы бер матур көндә, фонтан янында булды был хәл. Фонтан тирәһендә сыр-сыу килеп балалар уйнай. Һыу шарлауы, тамсылар тауышы балаларҙың сырылдауына ҡушылып, бер моң булып ишетелә. Алтын-көмөштәр һымаҡ матур төҫтәр сығарып, тамсылар йылтыраша. Ғәжәп гүзәл тамаша инде бына. Ыҫпай кәүҙәле хәрби кейемдәге берәү фонтан янына баҫҡан да, балаларҙы күҙәтә. Әленән-әле йөҙөнә йылмайыу сыға, мин дә шул арала яҡыныраҡ килеп баҫтым да, был күренешкә һоҡланып тора бирҙем. Хәрби кеше үҙ алдына һөйләнгәндәй