Ранко Маринкович 1913 йылдың 22 февралендә Хорватияның (ул саҡта Австро-Венгрия Вис утрауында урынлашҡан Комиж ҡалаһында тыуған һәм шунда башланғыс мәктәпте тамамлай. Урта белемде Сплит һәм Загребта ала, 1931 йылда Загреб университетының философия факультетына уҡырға инә, роман телдәре һәм психология менән ҡыҙыҡһына һәм 1935 йылда диплом ала. Загребтың әҙәбиәт даирәһенә Маринкович үҙенең новеллалары һәм пьесалары менән килеп инә. 1930 йылдар аҙағында Мирослав Крлеждың «Матбуғат» журналында уның беренсе сәсмә әҫәрҙәре донъя күрә. 1939 йылдың мартында Загребтағы Хорват милли театрында уның «Альбатрос» тигән пьесаһы ҡуйыла. Икенсе бөтә донъя һуғышы ваҡытында Сплитта итальян фашистары тарафынан Маринкович ҡулға алына һәм ул Феррамонт (Калабрия) лагерына тотҡонлоҡҡа ебәрәлә. Италия үҙенең еңелеүен танығындан һуң, 1943 йылда Бариға килә, унан Синайҙағы Эль-Шатт ҡасаҡтар лагерына барып юлыға һәм унда Тито партизандары менән бәйләнеште яйға һала. 1945 йылда тыуған иленә ҡайта һәм Хорватия Республикаһы Халыҡ мәғарифы министрлығына эшкә урынлаша. Хорватия Дәүләт нәшриәтендә эшләй. 1946—1950 йылдарҙа Загребта Хорватия милли театрында драма бүлеге директоры була. 1951 йылда Театр сәнғәте академияһының профессоры булып китә, пенсияға сыҡҡанға тиклем шунда эшләй.