Бына шулай Аллаһы Тәғәлә был донъяға әҙәм балаларын һынау өсөн генә ебәргән. Изгелек, мәрхәмәтлк ҡылыу, Раббыһын гел генә иҫкә төшөрөп, зекерҙә булыу өсөн сәбәптәрен дә булдырған. Был донъяла табынғаның, өҫтәлеңдәге бар һый-ниғмәтең, ҡаҙанған уңыштарың, яҡын кешеләрең – барыһы ла Раббыңдан. Аллаһ Тәғәлә күрһәткән ниғмәт үә мәрхәмәт өсөн шөкөр итеп, рәхмәт йөҙөнән мохтаждарға ярҙам итеп, изгелек өләшеп, Ул ҡушҡандарҙы үтәп, тыйғанынан тыйылып йәшәгәндә генә йәшәү мәғәнәһен, йәшәү тәмен татып була.