Ул үҙ аллы белем ала; бер аҙ туғаны уҡыта, һуңынан Троноша монастырендә белем ала, 19 йәшендәxa0— гимназияла (Сремски-Карловци); бер нисә ай Петриньела латин һәм немец телен өйрәнә; Обрадовичта шөғөлләнеүгә өмөтләнеп Белградҡа китә, серб Ядарында Ненадовочта писарь булып хеҙмәт итергә тура килә. Ниһайәт, 1808 йылда Белград юғары мәктәбенең тәүге уҡыусыларының береһе була. Тиҙҙән ул ауырып китә һәм дауаланыу өсөн Нови-Сад һәм Пештҡа юллана, әммә тулыһынса дауалана алмай һәм сатан булып ҡала. Сербияға 1810 йылда ҡайтып, бер ни тиклем ваҡыт Белградта башланғыс мәктәп уҡытыусыһы булып эшләй. 1813 йылда Вена ҡалаһына күсә һәм унда Словения лингвисы Копитар менән осраша. В 1814 и 1815 годах Вук Караджич издал два тома сербских народных песен (впоследствии число их выросло до девяти). В 1814 году он издал также первую сербскую грамматику; в 1818 году, в Венеxa0— Сербский словарь («Српски рјечник»). С февраля по май 1819 йылдың февраленән майғаса Караджич Рәсәйҙә, Тәүрәт йәмғиәте саҡырыуы буйынса Рәсәйҙә булана. Был турала И.xa0Н.xa0Лобойко түбәндәгеләрҙе яҙа: Князь Голицын, министр просвещения, назначил ему 5000 руб. за перевод Нового Завета. Граф Румянцев с своей стороны назначил ему сумму для путешествия по всем славенским землям для собрания географических, этнографических, лингвистических известий, также памятников древностей и книг. О сем последнем обстоятельстве говорить вслух не должно. Турки подозрительный и губительный для ученых народ, и он, путешествуя incognito, все же рискует жизнию1861 йылда Караджичҡа Загреб ҡалаһының почетлы гражданы исеме бирелә.