Сәнғәт күренешен, атап әйткәндә, сәнғәт тарихын, дөйөм тарих һәм сәнғәт тарихының бер өлөшө булараҡ, фәнни өйрәнеү нигеҙенә боронғо мәҙәниәт һәм Көнбайыш Европа цивилизацияһының христиан традициялары булдырған күп кенә төп төшөнсәләр һалынған. Бындай мәжбүри евроцентризм, тәү сиратта, көнсығыш мәҙәниәттәрендә тарихи ваҡыт һәм йыһан тураһында башҡа фекерҙәр булыуы менән бәйле. Европа фәнендәге төп төшөнсәләр: Донъяны барлыҡҡа килтергәндән алып Һуңғы хөкөмгә тиклем тарихи ваҡыттың берҙәм йүнәлеше тураһындағы фекерҙәр (кешелек тарихсылығы (историзм) принцибы һәм, атап әйткәндә, художестволы фекерләү принцибы), хронотоп төшөнсәләре (сәнғәт әҫәрен ижад итеүҙең ваҡыты һәм урыны берҙәмлеге), танып белеүҙең аныҡ һәм интуитив алымдары, ижади фекерләү, фекерләү һәм баһалау азатлығы комбинацияһы һәм башҡалар.