Осрашыу урыны — асыҡ һауалағы матур бер йәйге һарай. Әммә Мөхәммәттең күңеленә ниндәйҙер бер шик килгәйне, хәүефте төшө лә иҫкәрткәндәй итте. Шуға был һарайға инергә аяғы тартмай, кинәт киҫә юлдарын кирегә борҙо. Икенсе көнөнә үк хыянат асылды — пәйғәмбәр менән сәхәбәләрен мәжлес ваҡытында түбәнән оло тирмән таштары төшөрөп, баҫырып үлтермәк иткәндәр икән. Шунса мәкерлектәренә яуап бер генә — бөтә ырыуҙарын илдән ҡыуырға! Сығып китеү мөҙҙәте — ун көн. Күпме мал-мөлкәттәрен юлға ала ала — шунса мөмкин. Ләкин улар Абдулла тигән хазарый кешеһенең ҡотортоуы буйынса был бойороҡто ла үтәмәй. Үҙҙәренең бейек таш ҡойма менән уратылған үҙәк биләмәләренә инеп бикләнә — яулашып үҙ хаҡтарын дауламаҡсы. Мөхәммәт ҡәлғәне уратып алдыра, ҡойма тирәләй үҫкән хөрмә баҡсаларын киҫтереп ташлата. Эстәгеләрҙе аҙыҡһыҙ-һыуһыҙ миктәтеп, аҙна эсендә баш һалырға мәжбүр итә. Шулай, был башкиҫәр яһилдар илдән һөрөлә. Ә байҙарының бар зиннәтле һарайҙары, баҡсалары, төп мөлкәте мосолмандар ҡулына ҡала. Үҙенә тейешен Мөхәммәт үҙе һайлап ала, ҡалғанын мөьминдәренә, үтә мохтаждарға бүлеп бирә. Был бүлеш хаҡында Ҡөрьәндең үҙендә аяттар пәйҙә була. Йәғни, барсаһы Алла ҡушҡанса.