Эшкә дөрөҫ ҡараш һаҡлау мөһим. Сөләймән батша, Алла тарафынан рухландырылып: «Һәр эштең үҙ ваҡыты бар», — тигән. Ул яҙғанса, мәҫәлән, ултыртыу һәм төҙөү ваҡыты, илау, көлөү һәм бейеү ваҡыты бар (Вәғ. 3:1—8). Эйе, эш һәм ял тормошобоҙҙа бик мөһим роль уйнай. Ғайса Мәсих эшкә һәм ялға дөрөҫ ҡараған. Бер осраҡта илселәр вәғәздән һуң шатланып ҡайтҡан. Улар хеҙмәт менән шул тиклем мәшғүл булған, «хатта тамаҡ ялғарға ла ваҡыттары» булмаған. Шунлыҡтан Ғайса уларға бөгөнгө аяттағы һүҙҙәрҙе әйткән (Марк 6:30—34). Ғайсаның һәм шәкерттәрҙең ҡайһы саҡ үҙҙәре теләгән тиклем ял итергә мөмкинлектәре булмаһа ла, Ғайса ялдың мөһимлеген аңлаған. Ваҡыт-ваҡыт беҙгә ял итергә һәм көндәлек эштәр тәртибен үҙгәртеп алырға кәрәк. Был Алланың боронғо халҡына биргән бер ҡанунынан күренә. Һүҙ һәр аҙна тоторға кәрәк булған Шәмбе көнө тураһында бара. Беҙ Муса ҡануны буйынса йәшәмәйбеҙ, шулай ҙа Шәмбе көнөнә ҡағылышлы ҡанунды ҡарап сығыу беҙҙең өсөн бик файҙалы булыр. w19.12 3 б., 6, 7 абз.