Уртансы кластарҙа уларға концерттарҙа, ярыштарҙа гел бергә ҡатнашырға тура килә. Икеһе лә оҫта бейей, саңғы секцияһына йөрөйҙәр. Шуға күрә, теләһә-теләмәһәләр ҙә, репетицияларҙа, күнекмәләрҙә аралашырға тура килә. Ошо уртаҡ ҡыҙыҡһыныу ныҡлап дуҫлаштыра ла Сәғиҙә менән Булатты. Уларҙың дуҫлығына аптыраған кеше лә булмай. “Таһир менән Зөһрә кеүекһегеҙ”, – тип һоҡланалар ғына. Көнләшеүселәр ҙә табыла. Сит кешеләр һоҡланыуын-һоҡлана, тик бына Сәғиҙәнең ағалары... Тәкәббер, “мин!” тип күкрәк ҡағып, һауаланырға яратҡан ағалары һис өнәмәй һеңлеләренең яҡын кешеһен. Эйе, һүҙ юҡ, әсәһе менән атаһы белем алырға ярҙам итә уларға. Совхозда механик булып эшләгән аталары уларҙы тимер холоҡло итеп тәрбиәләргә тырыша. Бер әйттеләрме, таш яуһа ла һүҙҙәрендә торалар, алға маҡсат ҡуялар икән – тырышып-тырмашып шуға өлгәшәләр. Ике йөҙлөләрҙе, йомшаҡ күңелле, һәр килеп тыуған ауырлыҡ алдында бөгөлөп төшкәндәрҙе йәндәре һөймәй.