Был ике ғәмәлде йыш ҡына бутайҙар. Йыш ҡына ҡайһы бер кешеләр ҡомған менән бәҙрәфкә инеп сыҡҡандан һуң: «Тәһәрәт алып индем», – тиҙәр. Был тәһәрәт алыу түгел, тап бына истинжә була. Тәһәрәт боҙолһа, тәһәрәт алдынан башҡарыла торған ғәмәл. Тимәк, истинжә – кесе йәки оло йомошто үтәгәндән һуң, йыуыныу ул. Был йомоштарыңды үтәмәгәс истинжаның тәһәрәт алдынан кәрәге юҡ. Ҡайһы бер осраҡтарҙа бының өсөн эшләнгән ҡағыҙҙар-салфеткалар менән дә истинжә алырға була. Истинжә сөннәт һанала, ә сөннәт ғәмәлде даими кире ҡаҡҡан кеше гонаһлы була.