Ҡиәмәт көнөндә ҡояш булмаһа ла, унда бик сағыу һәм ҡыҙыу буласаҡ. Ул ҡыҙыулыҡҡа тиң булған ҡыҙыулыҡ донъяла юҡ. Кешеләр шул ҡыҙыуҙа була һәм гонаһтары өсөн ҡурҡыуҙан тирләй башларҙар. Уларҙың тирҙәре гонаһтарының күплегенә ҡарап аға. Иң әҙ гонаһлыларҙың тирҙәр ағып, табандарын ҡаплар, икенселәрҙең — тубыҡтан булыр, өсөнсөләрҙең — теҙҙән, дүртенселәрҙең — билдән, бишенселәрҙең — күкрәктән, алтынсыларҙың — эйәккә тиклем, етенселәре тирҙәрендә йөҙөп йөрөрҙәр. Ҡиәммәт көнөнөң миҡдары 50 мең йыл, шул ваҡыт буйына кешеләр был рәүештә ҡурҡып тирләп үҙ нәүбәттәрен көтөп торасаҡтар.