Ғайса әйткәнсә, ул үҙе кешеләрҙе нисек яратҡан, шәкерттәре лә шундай уҡ яратыу сағылдырһа, башҡалар уларҙың ысын мәсихселәр икәнен билдәләй алыр. Уның был һүҙҙәре беренсе быуатта ла, беҙҙең көндәрҙә лә хаҡ булып ҡала. Шуға күрә, бер ниндәй ауырлыҡтарға ҡарамаҫтан, бер-беребеҙҙе эскерһеҙ яратыу үтә мөһим. Бындай һорау өҫтөндә уйланығыҙ: «Ауырлыҡтарға ҡарамаҫтан, артабан да яратыу сағылдырған ҡәрҙәштәрҙән мин нимәгә өйрәнә алам?» Камил булмағанға, беҙгә башҡаларҙы ысын күңелдән яратыу еңел түгел. Шулай ҙа беҙгә Мәсихтән өлгө алырға тырышырға кәрәк. Ғайса Мәсих үпкәләгән ҡәрҙәш менән татыулашыу ни тиклем мөһим икәнен аңлатҡан (Матф. 5:23, 24). Ул шуға баҫым яһаған: Алланың хуплауын алырға теләһәк, беҙгә башҡалар менән яҡшы мөнәсәбәттәр һаҡларға кәрәк. Ҡәрҙәштәр менән татыулашыр өсөн көсөбөҙҙән килгәндең барыһын эшләһәк, Йәһүә бик шатлана. Ә әгәр берәй ҡәрҙәшкә үпкәләп йөрөһәк һәм уның менән татыулашыр өсөн бер ниндәй тырышлыҡ һалмаһаҡ, Йәһүә ғибәҙәтебеҙҙе ҡабул итмәҫ (1 Яхъя 4:20). w20.03 24 б., 1—4 абз.