Фәҡәт ошо төнгө намаҙ ҡылыусылар тураһында Ҡөрьәндә: «Улар төндә бик аҙ ғына йоҡланы, һәм таң ваҡыттарында улар ярлыҡау һорай торған булдылар» («Әҙ-Ҙәрийәт» сүрәһенең 17-18-cе аяттары); «Уларҙың ҡабырғалары түшәктәренән күтәрелә, улар үҙ Раббыларына ҡурҡыу һәм өмөт менән ялбара һәм Беҙ биргән ризыҡтарҙан сарыф ҡыла. Эшләгән эштәре өсөн бүләк итеп, ниндәй күҙ шатлығы уларҙан йәшерелгән бер йән эйәһе лә белмәй»