— Гонаһтар тиһең инде, ә? Мин, брат, ул гонаһтарға ҡолаҡтарға еткәнсе батҡанмын инде ул. Иң ҙур гонаһым бына ошо. — Ул иркә генә итеп ҡыҙының арҡаһынан ҡаҡты. — Әммә Аллаһы тәғәлә минең гонаһтарҙы ике сәбәптән ғәфү итә. Ошондай уҡ ҡыҙын Ситдиҡов Дамир интернатҡа тапшырҙы. Янына әсәһе барғас, ул бала, алып ҡайт, бында мине туҡмайҙар, тип илаған. Әсәһе ҡалдырып киткән. Ә ул бит минекенән арыуыраҡ ине, һөйләшә ине. Үлгәс, ерләргә лә алып ҡайтманылар бит, яуыздар. Бына ҡайҙа ул гонаһ! Үҙемдекен мин ул интернатҡа ни за что бирмәйем. Ҡыҙым, дөрөҫ бит, мин һине бер ҡасан да ҡыйырһытмаясаҡмын, шулаймы? — Ҡарт ҡыҙының яурынынан ҡосаҡлап үҙенә ҡыҫты. Уныһы нимәлер мөгөрҙәне. Ҡарт һүҙен дауам итте