1878 йылдың йәйендә Планк Мюнхенға ҡайта һәм тиҙҙән физика һәм математика уҡытыусыһы булып эшләү хоҡуғы өсөн имтихан тапшыра. Бер үк ваҡытта ул, китаптарға һәм ғилми мәҡәләләргә таянып, үҙ аллы ғилми тикшеренеүҙәр башлай. Был уның тәрбиәләнеүсеһе Макс фон Лауэға һуңыраҡ Планкты «үҙөйрәнсек» тип атарға мөмкинлек бирә. Клаузиус эштәренән сығып, Планк йылы үткәреүсәнлек процестарының әйләнеп ҡайтмауы тураһындағы мәсьәләне ҡарай һәм энтропия үҫеше терминдарындағы термодинамиканың икенсе башланғысының тәүге бирелешен бирә. Һөҙөмтәләр уның 1879 йылдың 12 февралендә Мюнхен университетында яҡланған «Механик йылылыҡ теорияһының икенсе законы тураһында» (Über den zweiten Hauptsatz der mechanischen Wärmetheorie) докторлыҡ диссертацияһында күрһәтелә. Ниһайәт, 28 июндә, телдән имтихан тапшырғандан һуң, Планкҡа юғары баһалар менән философия докторы дәрәжәһе бирелә (summa cum laude). Әммә ул ваҡытта уның диссертацияһы, бер нисә билдәле физикҡа ебәреүенә ҡарамаҫтан, бер кемдең дә иғтибарын йәлеп итмәй.