Белеме буйынса классик филолог булған, Ницше ул ваҡыттағы фәлсәфәнең типик булмаған вәкиленә әүерелгән — ул аңлы рәүештә үҙ фекерҙәрен  һәм логик  менән тулы академик xa0ысулынан баш тартҡан һәм уға алмашҡа фәлсәфә итеүҙең афористик стилен һайлаған. Был уға фекерҙәрҙе, ҡасандыр бер һайланған берxa0теория-системаға яраҡлаштырыу аша түгел, туранан-тура күргәнсә әйтеп биреү мөмкинлеген биргән. Шул сәбәпле Ницше фәлсәфәһен бер мәғәнәле интерпретациялау мөмкин түгел, әммә, бер яҡтан, уның бөтә әҫәрҙәре буйынса ҡыҙыл еп булып үткән, икенсе яҡтан, фәлсәфә үҫешенең тарихи контексына тура килеп торған уның төп идеяһын айырып күрһәтеү ҡабул ителгән. Беренсе сиратта, был - бар тереклек нисек билдәләнгән, нисек хәрәкәт итә һәм нимәгә ынтыла, шуға ярашлы власть,  һәм  ихтыяры идеялары. Ницше элгәре килгән метафизиканы, унда ресентимент билдәләрен һәм шуның менән бергә нигилизм сәбәптәрен дә табып, йыһанды тәрән гә дусар итә. Был көрсөктөң кәүҙәләнеше булып уның Хоҙайҙың үлеме тураһындағыxa0билдәле фекере тора. Мартин Һайдеггер Фридрих Ницшеның ижадын бөтәxa0 көнбайыш метафизикаһының  тип баһалаған. Бынан тыш, Ницшеға тормошоҡа, тарихҡа һәм әхлаҡҡа үҙенә башҡа ҡарашҡа нигеҙләнгәнxa0үҙенсәлекле этик системаны барлыҡҡа килтереүсе тип ҡарарға мөмкин.