Әсирҙәр эсендә рәсүлуллаһтың атаһының ағаһы Ғаббас (Әсирлеккә эләккән Ғаббасты ансарҙар йоломһоҙ ебәреү фекерендә булһалар ҙа, рәсүлуллаһ быны ҡабул итмәне. Киреһенсә, Ғаббасҡа һис бер әсирғә ҡуймаған йолом хаҡын ҡуйҙы. Ғаббас был ҡәҙәр түләргә малым юҡ, тиһә лә, рәсүлуллаһ уға: «Ҡатының Үммүл-Фазлда ҡалдырған малдарың ҡайҙа? Һуғышҡа сыҡҡанда биреп, мин үлһәм, Фазлға шул ҡәҙәр, Ғабделлаһҡа шул ҡәҙәр, Ғөбәйдуллаһҡа шул ҡәҙәр бирерһең, тимәнеңме?» — тине. Ғаббас иҫе китеп: «Был мәсьәләне Үммүл Фазлдан башҡа бер кем белмәй ине, һин хаҡ рәсүл икәнһең», — тип, иман килтерҙе) атаһының ағаларының малайҙары: Ғоҡаил ибн әбү Талиб, Нәүфәл ибн Харис, кейәүе Абул Ғас ибн Рабиғ, (Рәсүлуллаһтың Мәккәлә ҡалған ҡыҙы Зәйнәб, үҙенең ире Абул Ғасты йолоп алыр өсөн , әсәһе тарафынан никах ваҡытында бүләк иткән мунсағын ебәргәйне. Рәсүлуллаһ быны күргәс, күңеле нескәрҙе һәм сәхәбәләрҙән Зәйнәптең мунсағын алмайынса ирен азат итеүҙәрен үтенде. Сәхәбәләр быға риза булдылар. Ләкин Абул Ғасты Зәйнәбте Мәҙинәгә ебәреү шарты менән азат иттеләр. Рәсүлуллаһ әмере буйынса, Зәйд бин Хәрисә менән бер ансар Зәйнәбте алып килделәр. Рәсүлуллаһ Зәйпәбте Абул Ғасҡа кейәүгә пәйғәмбәрлек килгәнсе биргәйне һәм уны ғәйәт ярата ине. Мөхәммәд ғәләйһи үә сәлләм пәйғәмбәрлегенә вәхи килеп, халыҡты дингә дәғүәт итә башлағас. Әбү Ләһәбтең ике улы рәсүлуллаһтың ике ҡыҙын Үмм Гөлсөм һәм Рөҡийәне талаҡ иттеләр (айырҙылар). Абул Ғас иһә Зәйнәбте айырырға күпме ҡушһалар ҙа, айырманы. Зәйнәбте бер ҡатынға ла алмаштырмаясағын һөйләне. Шуның өсөн рәсүлуллаһ кейәүемә яҡшы ҡарай ине. Абул Ғас Мәккәгә киткәс, бер алты йылдан һуң Фәтх Мәккә алдынан Исламға керҙе һәм рәсүлуллаһ элекке никахы менән Зәйнәбте уға бирҙе.) Ғамр ибн әби Суфьян (шулай итеп Әбү Суфьяндың бер малайы үлтерелде, береһе әсирлеккә алынды.). Әбү Суфьян үҙенең улы Ғамр өсөн йолом түләмәне. Бер ваҡыт мөшриҡтәр ғөмра хажына килгән писарҙарҙан Сэғид ибн Нуғманды, Ғамргә алмаштырыу ниәте менән әсирлеккә алдылар. Рәсүлуллаһ Сәғдте ҡотҡарыр өсөн Әбү Суфьян улын алмаштырып бирҙе. Сүһәйл ибн Ғәмр Мәккәлә ваҡытында рәсүлде мыҫҡыллап торло шиғырҙар һәм бәйеттәр яҙып, һөйләп йөрөй ине. Әсирлеккә эләккәс, Ғүмәр ибн Хаттаб: «И рәсүлуллаһ, миңә рөҡсәт бир ошо кешенең алғы тештәрен бәреп һындырырға. Теле һалынып йөрөһөн, бынан һуң һинән көлөп йөрөмәҫ!» — тине. Рәсүлуллаһ уға ҡаршы: «Юҡ, улай ҡыласаҡ түгелмен, Сүһәйл бығаса Исламдан көлһә, һуңынан, инша Аллаһ, Исламиәтте ҡабул итеп, уны маҡтап һөйләр», — тине. Хәҡиҡәттә лә һуңынан Сүһәйл Исламға бик күп хеҙмәт итте. Вәлид ибн Вәлид кеүек мәшһүр кешеләр бар ине. (Вәлид ибн Вәлидтең бер туғаны булған Халид ибн Вәлид һәм Һишам ибн Вәлидтәр килеп алдылар. Мәккәгә ҡайтҡас, Вәлид Исламға килде. Уға: «Һинең ниәтең шундай булғас, йолом түләп алғансы, Исламды ҡабул итәргә кәрәк ине», — тип әйтеүҙәренә, ул: «Мин унда Исламды ҡабул итеүемде иғлан итмәнем, «Һин уны ҡурҡыуҙан ғына ҡабул иттең, тип әйтеүҙәренән ҡурҡтым», — тине). Бәҙер һуғышында Ислам ғәскәренән үлтерелгән кеше ун дүрт ине.