Тағы бер миҫал: быныһы минең ижадҡа ҡағылмай. Бер ваҡыт яҙыусы Мөкәрәмә Садиҡова апай шылтырата: «Ғәбиҙулла Зариповтың китабын ҡайҙан табырға була икән?» – ти. Йәрмәкәй районында йәшәүсе һеңлеһе радионан уның шиғырҙарын тыңлаған да тотош китабын алып уҡығыһы килгән икән. Был күренеш мине бер аҙ аптырашта ҡалдырҙы. Сөнки Ғәбиҙулла бик үҙенсәлекле шағир, уның яҙыу стиле ҡатмарлы ғына, ҡайһы бер һүҙ бәйләнештәрен ҡапыл ғына аңлап та бөтөп булмай. Ә Йәрмәкәйҙә йәшәүсе, шәфҡәт туташы булып эшләгән, йыр-моңға әүәҫ, шиғри күңелле ябай татар ҡатыны, күптән инде хаҡлы ялда булған өлкән йәштәге Әсмә апайҙың шул ҡатмарлы шиғриәтте үҙ итеүе ғәжәп тә, мөғжизә лә. Бына ҡайҙа ул һүҙ көсө, һүҙ бәҫе, һүҙ тәьҫире.