– Беҙҙең Һәйетҡол ауылында айыҡлыҡ өсөн көрәш бик күп йылдар бара, – тип һөйләп китте Вәсилә апай Садиҡова.– Бөгөн ауылда эсеүселәр юҡ дәрәжәһендә икән, был ана шул көрәш һөҙөмтәһе. Ләкин был көрәште алып барыусы ағинәйҙәр, аҡһаҡалдар, һәр эскән кешегә ташланып, уның ауыҙын “бикләп” йөрөйҙәр икән, тип уйламағыҙ. Эскән кешене әрләп кенә был яман ғәҙәтенән ҡотолдороп булмай. Ҡысҡырыуҙан, аҡыл өйрәтеүҙән генә файҙа юҡ. Яман ғәҙәтле кешене нимә менәндер әүрәтергә, тауыш күтәрмәйенсә, ипле генә һөйләшеп аңлатырға кәрәк башта. Оҙаҡ йылдар буйы халыҡты эскелек һаҙлығына батырҙылар, диндән, имандан яҙҙырҙылар, йәмғиәтебеҙҙәге бөгөнгө әхлаҡи көрсөк ошоларҙың һөҙөмтәһе бит инде ул. Ә шулай ҙа ул еңелмәҫлек яуызлыҡ түгел. Тик эскелеккә ҡаршы ил, хөкүмәт кимәлендә көрәшеү фарыз. Хөкүмәт, исмаһам, бына шул беҙҙең һымаҡ ағинәйҙәр башлаған “Айыҡ ауыл” хәрәкәтен хуплап, күтәреп алып, беҙҙең сараларға ярҙам итергә тейеш. Ләкин, күрәһегеҙ, был ярҙам әлегә һиҙелмәй. “Айыҡ ауыл” конкурсы ла күтәреп алынманы кеүек...