Түҙер хәле ҡалмаған ҡошсоҡтарҙың береһе оя ситенә килә лә аҫҡа, упҡынға йығылып төшөп китә. Шул ваҡытта ата бөркөт сыбыҡ артынан ташланған кеүек ҡошсоҡ артынан ташланып, әле ергә төшөп етмәгән ҡошсоҡҡа арҡаһын ҡуя. Йомшаҡ мамыҡ араһына төшкән ҡошсоҡ менән ата бөркөт кире ояға күтәрелә. Ата бөркөт суҡышы менән ҡошсоҡто ҡаты ояға төртөп төшөрә. Шул саҡ икенсе бөркөт балаһы упҡынға оса. Бөркөт тағы балаһы артынан ташланып, шулай уҡ кире ояһына алып менә. Был хәл бөркөт балаларының ҡанат аҫтына һауа бәрелеп, осорға өйрәнгәнсе, аҙналар буйы ҡабатлана ла ҡабатлана. Бына шулай өйрәтә лә инде бөркөттәр үҙ ҡошсоҡтарын осорға. Ә инде улар оса башлағас ҡына баҫыуҙарҙағы йәнлектәргә, тау ҡуяндарына һунарға сығалар. Шулай итеп, бөркөт ҡошсоҡтарын бәләкәйҙән тәбиғәт ауырлыҡтарына сыныҡтырып, тәрбиәләп үҫтерә. Бына шуның өсөн дә буласаҡ әсә бөркөт алдан уҡ булдыҡлы, егәрле, оһолло ата бөркөттө һайлай, сөнки ул үҙенең ике генә бөртөк балаһының һәләкәткә осрауын теләмәй...”