Бер ваҡыт кеше сүрәтенә инеп, Ҡарун эргәһенә шайтан килде. Яҡын дуҫ булып киттеләр. Ваҡытын тура килтереп, шайтан уның күңеленә бер ҡотҡо һалып ҡуйҙы: «Эй, Ҡарун! Ниңә әле беҙ былай хәйер-саҙаҡа иҫәбенә йәшәп ятабыҙ? — тине. Ҡарундың фәҡирлектә тереклек иткән көндәре ине был. — Бер көнөбөҙҙө эшләп үткәрәйек тә ҡалған көндәрҙе ғибәҙәттә булайыҡ. Бер көн эшләп тапҡаныбыҙ бер аҙнаға етеп торор». Был кәңәш Ҡарунға бик тә оҡшаны. Баҙарға киттеләр. Бер көн эшләгәндәре бер аҙнаға етә башланы. Ғибәҙәт өсөн бер көн кәмеп ҡалды.