Шағирҙың нарцисс асылыуы әҙәби йәмәғәтселекте шаҡ ҡатырҙы; уны үҙенә артыҡ ышаныуҙа һәм үҙен генә яратыуҙа ғәйепләнеләр. Уны яҡларға теләүселәр араһында (атап әйткәндә, иң «эгоцентрик» шиғырҙарҙың береһенә ҡарата: «Яxa0— изысканность русской медлительной речи…») символизм идеологтарының береһе Иннокентий Анненский була. Анненский фаразлауынса, Бальмонт әфәнденең «Мине» йыйылма ла түгел, ә тәү сиратта «беҙҙеке», бары тик Бальмонт тарафынан аңлашылғанса. Шиғыр шағирҙыҡы түгел. Шиғыр лирик миндән айырылғыһыҙ, был шағирҙың донъя менән бәйләнеше, тәбиғәттәге урыны; бәлки, уны аҡлауҙырxa0— тип аңлата тәнҡитсе, һәм ул: «Яңы шиғыр үҙеңдең үҙеңә, башҡаларға ғашиҡлығың менән дә, өҫтәүенә үҙеңә үҙең ғашиҡлығың шағирҙарҙың үҙ ҡаҙаныштары менән ғорурланыуына алмаш булып килә»,xa0— тип өҫтәне. «Бальмонт „Мине“, үҙенең эстетик ғашиҡ булыу көсөнән тыш, ике абсурдxa0— бөтөнлөк абсурды һәм аҡланыу абсурды менән йәшәй», тип раҫлап, «Далёким близким» (Мне чужды ваши рассуждения: «Христос», «Антихрист», «Дьявол», «Бог»…) тигән шиғырҙы, унда эске полемизмды билдәләп, «үҙенәнxa0— үҙе ҡабул итеүҙең бөтөнлөгөн юҡҡа сығара» тип, Анненский миҫалға килтерә. 