Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм йәнә: «Иман – яланғас бер нәмә, – тигән, – Уның кейеме – тәҡүәлек, зиннәте – әҙәп, емеше – ғилем». Мосолмандарҙы ул имандың татлы бер емеше булған ана шул ғилемде өйрәнергә, ғалимдарҙы хөрмәт итергә, аҡыллы булырға өйрәтә. «Ғалим йәки ғилем өйрәнеүсе, ғалимдарҙы тыңлаусы, күңелең менән уларҙы һөйөүсе бул, – ти, – бишенсеһе, йәғни ғилемде дошман күреүсе була күрмә – һәләк булырһың».