1635 йылда балаларының вафаты Никитаны донъяуи мәшәҡәттәренән ваз кисергә мәжбүр итә. Ул ҡатынын Алексей монастырында монах булыу йолаһын (сәс ҡырҡтырыу) атҡарырға өндәй һәм уның өсөн аҡса биреп шул монастырҙа ҡалдыра, ә үҙе 30 йәшендә шулай уҡ Соловецк монастырының Изге Троица Анзер скитында сәс ҡырҡтырыу йолаһын үтеп, Никон исемен ала. Бер аҙ ваҡыттан преподобный Елеазар Анзерский Никонға литургия үткәреү һәм скиттың хужалыҡ өлөшө менән идара итеү бурысын йөкмәй. 1639 йылда, Елеазар менән конфликтҡа инеп, Никон скиттан ҡасып китә һәм Кожеозерск монастырына ҡабул ителә. 1643 йылда игумен итеп һайлана.