Ҡиәмәт көндө Аллаһтың ғәршеһының күләгәһендә булаһы бишенсе төркөм кеше — әгәр ир-атты дәрәжәле сибәр ҡатын зинаға саҡырһа, шул саҡта ир-ат: «Мин Аллаһтан ҡурҡам», — тиһә. Әгәр Аллаһ Тәғәлә кешегә йәшерен гонаһ ҡылырға мөмкинлек бирһә, уны үҙенә генә фаш итеү дөрөҫ түгел икәнен беләбеҙ. Аллаһ Тәғәләдән ялбарып һораһа, был гонаһтың тиҙерәк кисерелеү ихтималы асыҡ ҡылынған гонаһтарынан күберәк була. Был хәҙистә юҡҡа ғына сибәр һәм дәрәжәле ҡатын тиелмәгән, сөнки ҡатын сибәр булғас, ир-аттың шәһүәтен уята, ә дәрәжәле булғас, был гонаһ ҡылыуҙарының хәбәре таралмаҫ өсөн бөтә шарттар тыуҙырасағын аңлата. Йәғни, был гонаһтың фаш ителмәүенә гарантия бар. Бындай шарттарҙа һирәк кеше генә тыйылып ҡала ала. Бының гүзәл үрнәге итеп беҙгә Ҡөръән-Кәримдә «Йософ» сүрәһендә уның ҡиссаһында ап-асыҡ итеп килтерелә.