916 йыл тирәһе.  Үҙенең «Мин ахбар  ас-син в-ль-хинд» («Ҡытай һәм һиндостан яңылыҡтарынан») хикәйәһендә, ислам осоро ғәрәп сәйәхәтселәренең береһе  Әбү әл Зейд әл-Хәсән бен Язид әс-Сирафи Александрҙың Дарий өҫтөнән еңеүенән һуң  Македония хакимы менән даими хатлашҡан Аристотель уға Сокотра уртауын баҫып алырға кәңәш итә, сөнки   «был урында  алоэ үҫкән ер бар, ул мөһим дарыу, шунһыҙ дарыу камил булмай, тип хәбәр итә.  Аристотель утрауҙан уның халҡын сығарырға һәм унда гректарҙы урынлаштырырға кәңәш итә, сөнки улар был  дауаны Сүриәгә, Грецияға һәм Мысырға ебәрер ине.  Александр утрауҙан халыҡты күсерә  һәм унда гректар төркөмөн ебәрә. Шул уҡ ваҡытта үҙенә буйһонған провинцияларҙың хакимдарына утрауҙы һаҡлау тураһында хәстәрлек күрергә бойора». Әс-Сирафи христианлыҡ ҡабул иткән ул гректарҙың  тоҡомдары  «бөгөн дә утрауҙа башҡалар (утрау халҡы) менән бергә йәшәй»  тип яҙа.