Ләкин Ғәлләметдин тынысланып, ятһа бер сәғәт ятҡандыр. Ауыртыныуҙарына сыҙай алмай, ҡырағай тауыштар сығарып, ҡысҡыра-аҡыра башланы. Күҙҙәре шар асыҡ, бөтә тәне дер ҡалтырай, ауыҙын асып нимәлер өндәшергә итә, әммә унан үкһеүгә лә, үкереүгә лә оҡшаған ниндәйҙер асырғанышлы өндәр генә сыҡты, бер аҙҙан һуң ауыҙынан ҡан ҡатыш күбек килә башланы... Йәминәне был хәл шөбһәләндермәй ҡалманы. Башта, нисек тә йомшағыраҡ өндәшеп, ирен тынысландырырға тырышҡан булды.