1890 йылдың мартында Бальмонттың артабанғы тормошона тәьҫир иткән хәл була: үҙен-үҙе үлтерергә маташа, өсөнсө ҡаттың тәҙрәһенән һикерә һәм бер йылын түшәктә уҙғара. Өйләнеү Бальмонтты ата-әсәһе менән айыра һәм финанс ярҙамынан мәхрүм итә; быға тиклем уҡылған «Крейцеров соната»ға быға этәргес булған. Шағир үҙе хәтерләүенсә, түшәктә үткәргән йыл ижади яҡтан уңышлы һәм «аҡыл ҡуҙғыуы һәм шатлыҡ бығаса булмағанса һирпелеүе» менән бәйле булды. Тап ошо йылда ул үҙен шағир итеп таный, үҙенең тәғәйенләнешен күрә. 1923 йылда «Воздушный путь» «Һауа юлы» биографик хикәйәһендә был турала яҙа