Был эште август-сентябрь айында атҡарырға булдылар. Ауылдың ир-аттары носилка эшләп бирҙе, ағайымды арбаға һалып һыу буйына алып барҙылар. Инәй ирҙәрҙән ер ҡаҙытты, дүрт биҙрә һыу әҙерләтте, ҡатын-ҡыҙ урмандан төрлө-төрлө үләндәр йыйып алып килде. Ҡырҡ ете төр үлән сәскәһе йыйҙыртты ул. Соҡор әҙер булғас, ут яҡтылар, эре торомбаштарын ярға сығарып һалып, янып ятҡан күмерҙе ваҡ ҡына итеп иҙеп, өҫтөнә үлән һалдылар. Инәй ҡушыуы буйынса тәүҙә ҡайын япрағы, шунан уҫаҡ, шунан дегәнәк япрағы, унан һуң башҡа төр үләндәрҙе теҙеп һалдылар. Хәҙерге һымаҡ элек шыптыр ябыуҙар булманы бит, кемдә кейеҙ, кемдә тоҡ бар, шуларҙы алып килделәр. Үләндәрҙе һалып бөткәс, өҫтөнә ҡайнар һыуҙы әҙләп ҡоя-ҡоя, өҫтөн яптылар. Дауа үлән соҡорҙа бығып ятты. Инәй ҡулын тығып еҫкәй-еҫкәй, уларҙың бешкәнен ҡарап торҙо. Әҙер булғас, ағайымды дүрт ир дүрт яғынан тотоп, соҡорға төшөрөп һалды. Иңxadкеш балын табып алып килделәр, инәй үҙе лә алып килгән булған. Ул ныҡ көслө була икән, саҡ ҡына ауыҙға алдыңмы, ауыҙ яңғырай ҙа ҡуя, бик көслө бал икәнен шунда белдем. Ағайыма сәй эсергәндә инәй әҙләп кенә иңкеш балын ҡаптырҙы. Шулай итеп уны өс тапҡыр соҡорға күмделәр. Тәне һауыҡһа ла, баш түбәһендә ҡаты шеш барлыҡҡа килде. Башы ныҡ ауырыны, күҙҙәрен шеш баҫты. Мөжәүир хәҙрәт килеп ҡарағас, Яугүл күленең ҡап уртаһындағы күк боҙҙо алып килергә ҡушты. Өшкөрөлгән боҙ менән башындағы ауырыуҙы йүнәлтте.