Малай баяғы икмәк телемен сепрәккә төрөп кеҫәһенә һалды ла, сығып, хәлһеҙләнеп ҡалған аяҡтарын һөйрәй-һөйрәй, ауылдың икенсе башындағы ат һарайына ҡарай йүнәлде. Уны хәҙер ат һарайы тип әйтеп тә булмай инде. Башҡаларын һуғышҡа алып китеп бөткәс Вәлишәнең үҙе егеп йөрөр өсөн генә тотҡан Ҡара айғыры менән дүрт ҡарт ат ҡына ҡалды унда. Элеккеләре урынында егер өсөн тәғәйенләнмәгән, үҙәктәргә үтеп этләткән үгеҙҙәр аҫырала. Ҡасимдың: “Кем генә уйлап сығарған икән үгеҙ егеүҙе?!” – тип уйлап ҡуйған саҡтары күп булды. Уларҙы алып сығып, көс еткеһеҙ “ярмо” тип аталған ҡамыттарын үгеҙ муйынына кейҙереү генә лә бит ҡара тиреңде сығара. Ә Гөлзифа менән уға эләккән “Сәргәй” ҡушаматлы үгеҙ бигерәк ялҡау, үҙе әйтеп бөткөһөҙ кире. Арыураҡтарын өлкәнерәк малайҙар бүлешеп алып бөттө шул. Персиҙәтел Вәлишә менән хисапсы Сәхәү улдары хатта ат егәләр. Үшәнерәк булһалар ҙа ат-ат инде ул. Тиҙерәк барып етеп, тиҙерәк тейәй һалып ҡайталар. Ә “Сәргәйҙе” ҡыуалаһаң-ҡыуаламаһаң да үҙ ыңғайына яйлап ҡына атлауын белә.