—“Атайсал”дың килеүен түҙемһеҙлек менән көтөп алам. Башынан алып аҙағына тиклем уҡып сығам, бигерәк тә ауыл тормошона бәйле мәҡәләләр оҡшай, ауыл йүнселдәре, эшҡыуарҙары хаҡында яҙылғандарҙы уҡып “Их, үҙем саҡ ҡына йәшерәк түгелмен шул!”—тип дәртләнеп тә алам. Беҙҙең ваҡытта үҙ эшеңде асыу, нимәлер менән кәсеп итеүҙе белмәнек тә, яраманы ла. Хәҙер йәштәргә бар юлдар асыҡ: теләһәң, күпләп мал тот, кәрәкһә, үҙ эшеңде ас. Бала саҡтан китап уҡырға яратҡанғалыр, күрәһең, әҙәби әҫәрҙәрҙе һәм шиғырҙарҙы ла көтөп алам. Гәзит килһә, тормош иптәшем менән бар эште ташлап, талаша-талаша (йылмая) гәзит уҡырға тотонабыҙ,—ти еңеүсе.