Тарихты ғилми хеҙмәттәрҙә, дәреслектәрҙә, публицистикала һүрәтләүҙән тыш нәфис әҙәбиәттә тасуирлау ҙа бар, һәм ошоно бик юғары баһалағанымды әйтмәй булдыра алмайым, сөнки ваҡиғаларҙы өйрәнеү генә әҙ бында, дөрөҫлөктө асып һалыу ғына етмәй, әҫәр буйһонорға тейешле әҙәбиәт ҡанундары ҡатылыҡ күрһәтә — әҙәбиәттең үҙ күҙе лә үҙ һүҙе. Йәнә лә күп хәлдәрҙе монографияларҙан бигерәк тап романдар, кинофильмдар арҡаһында белә лә бит, дөйөм алғанда, йәмғиәт. Улар хеҙмәттәргә таянып ижад ителә, әлбиттә, әммә бында ҡаршы киленмәй, уртаҡ маҡсатҡа — уҙғанды онотмауға, анализлауға, һығымта яһауға бүтән ысулдар менән барыла ғына.