Урта быуаттарҙа был һөнәр ҙур хөрмәт менән файҙаланылмаған. Европа илдәрендә йөн һәм етен, шулай уҡ Азиянан килтерелгән мамыҡ һәм ебәк киң таралған бәйләү сеймалы булып торған. Туҡыу станогы барлыҡҡа килеүе юғары сифатлы туҡыма етештереү мөмкинлеген биргән. Шуға ҡарамаҫтан, индустриялаштырыу дәүере был элгәре киң таралған һөнәрҙе юҡҡа сығарған. Күп туҡыусылар, үҙендә тәүгеләрҙән булып индустриялаштырыуҙың кире эҙемтәләре тәьҫирендә, хәйерселеккә төшкән. Фәҡәт туҡыусылар станоктарҙы күпләп ҡулланышҡа индереүгә һәм мануфактуралар менән йорт туҡыусыларын фабрикалар (луддиттар) менән алмаштырыуға ҡаршы булған. Был темаға Герхарт Гауптмандың «Туҡыусылар» (, 1892) драмаһы арналған һәм Силезия () туҡыусыларының ихтилалы тураһында һөйләй.