Көндәр үтә килә ул үҙенең үлемгә тиң ҡайғыһынан, эс бошоуҙарынан, йөрәген телгеләгән хәсрәттән һәм бер кемгә лә кәрәкмәгән, әшәке ҡарт тормошонан ҡотолоу юлын тапты. Барый үлер, таҙа һәм һалҡынса ерҙә ятыр ҙа серер, ошо сереү, юҡҡа сығыу уның әлеге бысраҡ тормошонан ҡотолоуы булыр. Теге донъя бар икән,рух ысынлап та үлемһеҙ икән, ул улы, ейәненең рухтары менән осрашасаҡ, мотлаҡ осрашасаҡ. «Уландарым, зинһар ғәфү итегеҙ!» —тиәсәк. Быныһы инде әгәр уның хәшәрәт рухын балаларҙың фәрештә ише таҙа рухтары янына ебәрһәләр.