Шулай ҙа Биби әбей берҙән-бер ейәнен үлеп ярата. Ул яратыуҙың үҙ әтнәкәһе бар. Ошоғаса өс ҡыҙы менән ике килене лә ҡыҙ бала тапты ла торҙо. Ә уның: «Малайым, малайым, тотоп һөйөп алайым», – тип ир бала һөйгөһө килә ине. ҡатын-ҡыҙ өсөн әлеге хәл, әлбиттә, тәбиғи. Ләкин уның был хаҡта бер ҡасан да ҡысҡырып әйткәне булманы. Бала күңеле – быяла. ҡыҙҙар әллә кеше түгелме, тип әйтеүҙәре бар. Бигерәк тә килендәрҙең күңелен уйлау кәрәк.