Гендель шулай уҡ ике ораторий («Девора» һәм «Гофолий») ижад итә, улар ҙа уңыш килтермәй, шунан һуң итальян операһына ҡабат мөрәжәғәт итә. Был ваҡытта атаһы менән бәхәсләшкән принц Уэльский «Дворянлыҡ операһын» ойоштора һәм Генделға ҡаршы итальян композиторы Никола Порпорҙы ҡоторта, уның менән Генделдың көнәркәшлеге башлана. Порпороға шулай уҡ Иоһанн Хассе ҡушыла, әммә улар көнәркәшлекте күтәрә алмай. Генделдың эштәре алға бармай, ул труппаһына яңы итальян йырсыларын йыйып ала.  Ул Джон Рич менән Ковент-Гарденда постановкалар тураһында килешә, унда миҙгел башланыу менән француз балеринаһы Салле өсөн махсус яҙылған яңы француз «Терпсихора» опера-балетын, шулай уҡ ике яңы «Ариодант» (1735 йылдың 8 ғинуары) һәм «Альчина» (16 апрель) операһын ҡуя; бында ул шулай уҡ уның иҫке әҫәрҙәре ҡуйыла. 1720—1730 йылдарҙа Гендель күп опера яҙа, ә 1740 йылдан башлап уның ижадында төп урынды ораториялар яҙа (уларҙың араһында иң билдәлеһе — «Мессия» — Дублинда ҡуйыла).