Беҙҙең өйҙәгеләр ҙә сәсеүгә сыға. Атайым, ике ағайым, ун өс йәшлек селтәр башлы ҡыҙыл һыйырҙы һуҡаға егеп алып сығалар. Артынан быҙау эйәрә. Әсәйем менән мин тоҡлап бесән күтәрәбеҙ, биҙрә менән һыу алабыҙ. Сәсеү башлана. Ун биш йәшлек Әхмәҙи ағайым һыйыр башына кейҙерелгән йүгән менән малды алға тарта бара. Арттан һуҡаны (ағас һабанды) этә баралар, бураҙна һалалар. Әсәйем биҙрәнән орлоҡ алып бураҙнаға ырғыта. Әрһеҙ ас ҡарғалар шундуҡ сәселгән орлоҡҡа ябырыла. Орлоҡто һаҡлау өсөн мин, биш йәшлек ҡыҙ бала, һепертке менән уны күмә барам. Атайҙар икенсе тапҡыр әйләнеп килгәндә, бураҙнаны яҡшылап күмеп ҡуялар. Арыуыҡ сәскәс, ер һөрөүҙән һыйырыбыҙ Селтәр арый. Ҡара тиргә бата, тиреһендәге йөндәр ойоша башлай, ҡалтырана. Өс йыл буйына ер һөрөп быуындары, бигерәк тә тоҡланып шешкән тубыҡтары хәлһеҙләнә. Малҡай теҙ сүгеп, ергә абына. Ауырыуҙан, арыуҙан күҙҙәренә йәш эркелә, ауыҙынан аҡ күперек килеп сыға. Атайым бахыр һыйырҙы ҡамыт менән тәртәнән бушата. Беҙ сүмес менән ауыҙына һыу килтерәбеҙ. Ул иң тәүҙә һыуҙы саҡ-саҡ ялай, һуңынан әҙләп-әҙләп эсә. Һыуһыны ҡанғас, ауыҙына бесән тығабыҙ. Көйшәй башлай. Ошо ваҡыт һыйыxadрыбыҙ беҙҙең күҙгә ҡарап «Мом» тигән ялбарыулы ауаз сығара.