— Данил, һин һәйбәт, бик ихлас егет… Әммә аңлайһыңмы?... Мин һинең менән була алмайым.— Ни өсөн?— Аңла инде. Мин әле йәш, матурмын. Минең маҡсаттарым да етди. Миңә аҡсалы ир кәрәк. Ә һин миңә нимә бирә алаһың?