Эскелектән башҡа нимә этәргән һуң ул ирҙе кешелекһеҙлеккә, ҡаты бәғерлелеккә? Баҡтиһәң, уның сәбәптәре төптәрәк, бала сағында булған икән. Әсәһе уны яңғыҙы ғына үҫтерә. Һеңлеләре булһа ла, ул ғаиләлә – бер бөртөк малай. Ғүмеренең буйына уның атай тип өндәшер кешеһе лә, атай тәрбиәһе биреүсе лә булмай, кемлеген дә белмәй. Үҫмер сағынан шуға кәмһенеп үҫә. Тора-бара кешеләрҙе ҡаты ҡыланып, үҙенсә генә талап итеп, буйһондороп йәшәтеп, еңеп булғанын аңлап ҡала. Башҡа атайлы балаларға һыр бирмәҫкә тырышыуы уның холҡонда көслө, ҡаты булыу, йоҙроҡ һәм насар һүҙҙәр, ҡысҡырыныу-екеренеү булып сағыла һәм ғүмеренең ахырынаса дауам итә. Әммә бумеранг законы тураһында ул бөтөнләй онота, бер килеп үҙенә ҡаҡлыҡтырып һуғыр, барыһы өсөн дә яуап тоторға тура килер, тип уйлап та бирмәй, кешеләрҙе лә ишетмәй, ғаиләһен дә ыҙалата, үҙе лә рәхәт күрмәй...