Был һорау республикабыҙxadҙағы имам-хатиптарҙың береxadһеxadнең һөйләгәндәрен иҫкә төшөрҙө. Ул, хаҡ мосолманxadдарға хас булғанса, кәсепселек менән дә шөғөлләнә. “Бер мәл күрше төбәктән ағас алырға килгәйнеләр, – тип бәйән ҡылды имам-хатип. – Минең урман эшендә генә түгел, иман юлында ла йөрөгәнде белгәс, аптырауға ҡалдылар. “Донъяң етеш, тағы нимә кәрәк һиңә? – тип белдерҙе береһе – үҙебеҙҙең башҡорт. – Хоҙайҙың ярҙамына мохтажһыңмы ни?” “Тәүбә тиген!” – тинем, ҡотом осоп. Үҙем эстән генә йәһәтләп доға уҡый һалдым, “Ғәфү итһәңсе, Аллаһ Тәғәләм! Юлдаштарымды ла кисерһәңсе”, – тип диләнкәгә еткәнсе ярлыҡау һорап барҙым.