Surdió igualmente un nuevu xéneru de pintura-poema, el shigajiku, onde un paisaxe ilustra un poema d'inspiración naturalista. Cabo mentar tamién la escuela Kanō, fundada por Kanō Masanobu, qu'aplicó la téunica de l'aguada a temes tradicionales, ilustrando d'esta manera tarrezas sagraos, nacionales y paisaxes. L'aguada tamién s'aplicó en biombos y en paneles pintaos nes puertes correderes fusuma, carauterístiques del interiorismu xaponés. En cerámica destacó la escuela de Sebe, siendo la tipoloxía más popular el llamáu temmoku. Tamién son amueses remarcables d'esta dómina los oxetos de laca y metal.