Sicasí, l'antigua forma del taoísmu yera la d'una corriente filosófica y non una relixón, polo que los antiguos pensadores interpretaben por "inmortalidá" el fechu d'autosuperación del propiu ser en comunidá col entornu, lo qu'implica buscar la superación y el progresu personal y colectivu, acordies cola mutación constante qu'enseña'l taoísmu.