La crítica de Karl Marx al capitalismu desenvuelta xunto a Friedrich Engels — foi, xuntu al lliberalismu y el fascismu, unu de los movimientos ideolóxicos que definieron el sieglu XX. La revolución industrial produció una revolución paralela nel pensamientu políticu. La urbanización y el capitalismu camudaron la forma de la sociedá descomanadamente. Mientres el mesmu periodu, el movimientu socialista empezó a tomar forma. A mediaos del sieglu XIX, desenvolvióse'l marxismu, y el socialismu polo xeneral aumentó'l so sofitu popular, mayormente de la clase obrera urbana. Ensin romper dafechu col pasáu, Marx estableció principios que seríen usaos polos futuros revolucionarios del sieglu XX, como Vladimir Lenin, Mao Zedong, Ho Chi Minh, y Fidel Castro. Anque la filosofía de la hestoria d'Hegel ye similar a la d'Immanuel Kant, y que la teoría de la revolución de Marx escontra'l bien común ye parcialmente basada na visión kantiana de la hestoria, Marx declaró que se taba dando vuelta la dialéutica de Hegel, la que taba "parada de cabeza”, escontra "el llau correutu otra vegada". Anque Marx creía nel materialismu históricu, Hegel creía na fenomenoloxía del espíritu. Escontra fines del sieglu XIX, el socialismu y los sindicatos yeren miembros establecíos del panorama políticu. Amás, les variaes cañes del anarquismu, con pensadores como Mikhail Bakunin, Pierre-Joseph Proudhon o Peter Kropotkin, y del sindicalismu tamién llograron cierta prominencia. Nel mundu angloamericanu, el antimperialismu y el pluralismu políticu empezaron a prevalecer escontra entamos del sieglu XX.