Nuesa enganía constante d'optimismu ye nuesa peor escusa».[172] Per otra parte, Brook, nel so estudiu sobre'l teatru The Empty Space,[173] afirma que si cuntes que Beckett ye "pesimista", entós ye que te convertisti n'unu de los sos personaxes, dexándote atrapar nuna de les sos obres; Beckett nun dicía “non” porque quixera sinón porque lo que buscaba en realidá yera'l “sí”.