La pintura tamién siguió dos corrientes: tradicional (nihonga) y occidentalista (yōga), anque independiente de dambes destacó a principios del sieglu XX la figura de Tomioka Tessai. L'estilu nihonga foi promovíu a finales del sieglu XIX pol críticu d'arte Okakura Kakuzō y pol educador Ernest Fenollosa, buscando nel arte tradicional la forma d'espresión arquetípica de la sensibilidá nipona, anque esti estilu tamién recibió dalguna influyencia occidental, sobremanera del prerrafaelismu y el romanticismu. Tuvo representáu principalmente por Hishida Shunsō, Yokoyama Taikan, Shimomura Kanzan, Maeda Seison y Kobayashi Kokei. La pintura de corte europeísta nutrir en principiu de les téuniques y temátiques vixentes n'Europa a finales del sieglu XIX, venceyaes principalmente al academicismu –como nel casu de Kuroda Seiki, qu'estudió nueve años en París–, pero más palantre siguió les distintes corrientes que se fueron produciendo nel arte occidental: el grupu Hakubakai recoyó la influyencia impresionista; la pintura astracta tuvo como figures principales a Takeo Yamaguchi y Masanari Munai; ente los artistes figurativos destacaron Fukuda Heichachirō, Tokuoka Shinsen y Higashiyama Kaii. Dellos artistes estableciéronse fora del so país, como Genichiro Inokuma n'Estaos Xuníos y Tsuguharu Foujita en Francia.