Los helenismos ufierten dellos problemes na so adautación a la llingua española, especialmente en fonética y morfoloxía. Por casu, resulta incómodu formar los plurales de pallabres griegues terminaes en -s y ye difícil estremales de los sos singulares: la, les crisis, la, les tesis... El castellán clásicu del sieglu XVII solucionaba'l problema adoptando un singular ensin -s: crisi, phrasi, éxtasi... pero esto diba contra la etimoloxía. Otru problema ufiertar les pallabres terminaes en -ma, qu'en griegu son neutres, pero nel castellán clásicu del Sieglu d'Oru bazcuyaba'l so xéneru: el/la reuma, el/la pantasma, el/la cisma...