Dempués del final del so curtiu mensaxe d'embaxador en Yugoslavia mientres 1963, Kennan pasó'l restu de la so vida nel mundu académicu, convirtiéndose nun importante críticu realista de la política esterior d'EE.XX. En pasando 18 meses con una beca nel Institutu d'Estudios Avanzaos ente 1950 y 1952, Kennan xunir de forma permanente a la facultá de la Escuela d'Estudios Históricos del Institutu mientres 1956. Mientres la so carrera ellí, Kennan escribió 17 llibros y decenes d'artículos sobre rellaciones internacionales. Ganó'l premiu Pulitzer d'hestoria, el Premiu Nacional del Llibru de non ficción, el Premiu Bancroft, y el Premiu Francis Parkman por Rusia abandona la guerra, publicáu en 1956. Una vegada más ganó un Pulitzer y el Premiu Nacional del llibru mientres 1968 polos sos Memoirs, 1925–1950. Un segundu volume, arrexuntando les sos memories hasta 1963 y foi publicáu en 1972. Ente les sos otres obres atópense Diplomacia estauxunidense 1900-1950, Apuntes d'una vida, publicada en 1989, y Alredor de la serrapatosa llomba mientres 1993.