L'ascensu del Imperiu de Ghana, allugáu no que l'área qu'anguaño ocupen Malí, Senegal y el sur de Mauritania, foi al par de la crecedera del comerciu transahariano. Les economíes mediterránees teníen escasez d'oru pero podíen ufiertar sal, que se extaía de llugares como la mina de sal africano de Taghaza, ente qu'estaos d'África Occidental como Wangara disponíen d'importantes reserves d'oru pero escarecíen de sal. El comerciu transahariano d'esclavos tamién foi importante, al esistir un importante tráficu d'africanos escontra'l norte, onde solíen sirvir como sirvientes o concubinas esclaves. Los estaos d'África Occidental importaben a cambéu soldaos esclavos con elevada formación. Envalórase qu'ente los sieglos X y XIX tresportar ente 6.000 y 7.000 esclavos escontra'l norte cada añu. Calcúlase, de manera averada, qu'un númberu d'unos 9 millones d'esclavos fueron esportaos al traviés de la ruta de caravanes transahariana norte. Estableciéronse delles rutes comerciales, de les cualos quiciabes les más importantes yeren les que terminaben en Sijilmasa y Ifriqiya, no que ye anguaño Marruecos, escontra'l norte. Nestos puntos, según n'otres ciudaes del norte d'África, los bereberes aumentaren el so contautu col Islam, lo que fizo qu'estos se fueren convirtiendo progresivamente. Escontra'l sieglu VIII, ensame de musulmanes viaxaben yá escontra Ghana, lo que supunxo que tamién en Ghana munchos convirtiérense al Islam. Ye posible qu'esti Imperiu recibiera privilexos por esta conversión. Alredor del añu 1050, Ghana prindó Aoudaghost, magar nueves mines d'oru alredor de Bure amenorgaron el comerciu al traviés d'esta ciudá, beneficiando d'esta manera a Sosso, que darréu formaría'l Imperiu de Malí.