Como un homenaxe tardíu a Fromental, Bizet tomó'l manuscritu de Noé y completar. Aprovechó reutilizando partes de les sos óperes morrebundes Vasco da Gama y Iván IV, pero la futura producción nel Théâtre Lyrique nun pudo materializase por cuenta de que finalmente la compañía de Carvalho quebró y Noé nun sería estrenada hasta 1885. El matrimoniu de Bizet foi feliz nun principiu, pero viose afeutáu pola inestabilidá nerviosa de la so muyer (heredada de dambos proxenitores), la so tirante rellación cola so madre y poles intromisiones de la señora Halévy nos asuntos de la pareya. A pesar d'esto, Bizet caltuvo una rellación amigable cola so suegra cola cual cartiábase de cutiu. Mientres l'añu posterior a la boda, tuvo como proyeutu hasta media docena d'óperes nueves y empezó a esbozar la música de dos d'elles: Clarissa Harlowe basada na novela de Samuel Richardson Clarissa y Grisélidis con llibretu de Victorien Sardou. Sicasí, el so progresu en dambos proyeutos foi atayáu en xunetu de 1870 debíu al españíu de la Guerra franco-prusiana.