Tuvieron De ser los sos primeros habitantes pregueros, llabradores, cazadores, y colmeneros que s'establecieron nel estremu sur del Estáu de Montalban, bien col primer impulsu repoblador de la Orde del Temple, establecida nel castiellu de Montalbán, bien a iniciativa del Señoríu de Montalbán, creáu con posterioridá, que pasó de don Álvaro de Luna a la familia de los Pacheco y del cual l'aldega formó parte. Nun documentu de 1155, nel que'l rei Alfonsu VII entrega delles aldegues, cítase'l nome de Menasalbas al describir onde s'atopen les mesmes: «... inter Polgar et Penaguilera et Corval, et ex alía parte sunt Menasaluas et Galues», 'ente Pulgar, Peña Aguilera y Cuerva, per un sitiu, y Menasalbas y Gálvez por otru'. Vuelve citase'l conceyu nun documentu de compraventa mozárabe de 1229 nel que se refier la venta d'unes lloses de caza nel Carrascal de Menasalbas, , trescritu del árabe como Mēnaš Albaš.