De 1922 a 1929, Simons foi'l presidente de la Reichsgericht. Como tal, dempués de la muerte del presidente Friedrich Ebert, asumió de forma provisional como Xefe d'Estáu de la República de Weimar de 12 de marzu de 1925 hasta'l 12 de mayu de 1925, cuando'l presidente electu, Paul von Hindenburg, asumió'l cargu. Arrenunció a la so posición na Reichsgericht en protesta por una inxerencia inconstitucional del Gobiernu nun xuiciu. A partir de 1929 Simons foi un profesor de derechu internacional na Universidá de Leipzig.