Mientres el sieglu XII y hasta 1868 el shōgun constituyóse como'l gobernante de facto de tol país, anque teóricamente l'Emperador yera'l lexítimu gobernante y ésti depositaba l'autoridá nel shōgun pa gobernar nel so nome. Mientres esti tiempu, l'Emperador viose obligáu a delegar dafechu cualquier atribución o autoridá civil, militar, diplomática y xudicial a quien tuviera dichu títulu, dedicándose puramente a xeres espirituales, pos actuaba como «sacerdote en xefe» de la relixón oficial del país, el sintoísmu.