Históricamente, la mayoría de les relixones de l'antigüedá yeren étniques, una y bones el conceutu d'una relixón universal (abierta tolos pueblos) ye relativamente tempranu. Dempués de la conversión del emperador Asoka del Imperiu Maurya d'India convertir al budismu, unvió misioneros budistes a predicar la doctrina de Buda en toles direiciones convirtiéndola nuna de les relixones más espublizaes y numberoses d'Asia y el mundu. Similar asocedió cola doctrina de Xesús, pos orixinalmente, los cristianos primitivos consideraben que pa ser cristianu yera necesariu ser xudíu y que yera una relixón propia del pueblu xudíu. Fueron, en gran midida, les prédiques de San Pablo les que dexaron que'l cristianismu abrir a los xentiles. L'Islam tamién s'estendió ente munchos pueblos a partir de la conquista islámica. Sicasí, esti conceutu de relixones internacionales nun esistía na antigüedá, onde cada pueblu tenía los sos propios dioses.