Na medianueche del 13 de marzu, los Qurayshíes llevantaron el campamentu y dirixiéronse escontra'l valle de Badr. El día anterior lloviera y tuvieron qu'esforciase pa mover los sos caballos y camellos pela llomba de Aqanqal. En baxando de la mesma, los mecanos establecieron otru campamentu nel interior del valle, y mientres folgaben unviaron un esplorador, Umair Ibn Wahb, pa reconocer les llinies musulmanes. Umair informó que l'exércitu de Mahoma yera pequeñu y que nun había más refuerzos musulmanes que pudieren xunise a la batalla, pero tamién predixo un númberu bien alzáu de víctimes ente los Qusayshíes en casu d'ataque (un hadiz referir a él viendo "los camellos de Medina cargaos con una muerte segura"). Esto desmoralizó entá más a los Quraysh, por cuenta de que tradicionalmente nes batalles árabes producíense poques baxes, y empezaron de nuevu los discutinios ente los líderes Qurayshíes. Sicasí, d'alcuerdu a les tradiciones árabes, Amr Ibn Hisham anuló la disidencia restante apelando al sentíu del honor de los Qurayshíes y esixendo que cumplieren la so vengación de sangre.