La Tierra d'Israel foi por demás apostada polos antiguos imperios, debíu en gran parte al so allugamientu xeográficu. Taba metanes dos grandes rutes comerciales: Exiptu y Mesopotamia, Arabia y Asia Menor. Alexandru Magnu que ganó a los perses y apoderóse de Palestina, cuando foi recibíu en trunfu en Xerusalén, foi consideráu por munchos el mesíes tan esperáu. Tres la muerte d'Alejandro (323 e.C. ), Ptolomeo I se posesiona d'Exiptu, Seleuco I apoderar d'Asiria y nuevamente Palestina queda en discordia. Recordando la ideoloxía d'Alejandro, que yera xunir a tola humanidá so una mesma civilización de tonalidá marcadamente griega (fusión denomada Helenismu), esta fusión combinaba elementos griegos con otros tomaos de les civilizaciones conquistaes, entá variando de rexón en rexón. Esto dio-y una unidá a la cuenca del Mediterraneu, que sirviría a la espansión del Imperiu romanu y al cristianismu por aciu la predicación del Evanxeliu. Pa los xudíos l'helenismu yera una amenaza pa la so relixón, pos la filosofía helenística yera politeísta. La presión del helenismu yera constante y la fidelidá de los xudíos al so Dios y a les sos tradiciones tamién. Esta presión desamarró una rebelión per una parte de los xudíos macabeos, quien se remontaron contra l'helenismu de los seléucidas, quien pretendíen imponer los sos ideales.