Con ello dio empiezu non solo l'actividá lliteraria aprobada canónicamente, sinón tamién la relación epistolar con múltiples personalidaes de la dómina, tantu polítiques como eclesiástiques, tales como'l yá mentáu Bernardo de Claraval, Federico I Barbarroja, Enrique II d'Inglaterra o Leonor d'Aquitania, que ciscaben los sos conseyos y orientaciones.