A la Lliga fueron incorporándose-y grandes llinaxes nobiliarios, ya inclusive el rei Xuan II d'Aragón. En setiembre la oposición nobiliaria redactó un manifiestu en Burgos, nel que vertíen acusaciones ya inxuries contra'l monarca, como que favorecía a xudíos y musulmanes, perxudicaba a los nobles en beneficiu de xente de baxa estraición social, a lo que s'añedir impuestos escesivos, y sobremanera responsabilizábase a Beltrán de la Cueva de los males del reinu; esixíase qu'Alfonso (de 11 años), l'hermanu del rei, fora reconocíu como herederu, y fuera educáu por Juan Pacheco, y la salida de la Corte de Beltrán de la Cueva, colo que d'esta miente Juana quedaba como ilexítima. El rei venció a les esixencies de la Lliga y aviénose a axustar. El 25 d'ochobre, nes vistes de Cigales algamóse un alcuerdu, y Enrique claudicó ante les esixencies de la nobleza: Alfonso foi apurríu a Juan Pacheco y foi xuráu como herederu'l 30 de payares, cola condición de que se casara con Juana. Juan Pacheco recuperó'l so poder, Beltrán de la Cueva foi alloñáu de la corte y Alfonso recuperó'l maestrazgo de Santiago. La Lliga nun terminó les sos reivindicaciones, y alcordaron designar una comisión arbitral designada ente los nobles y el rei pa decidir la futura gobernación del reinu.