Nel surdimientu del teatru clásicu européu conflúin tradiciones medievales, tantu de escinificaciones relixoses (autos sacramentales) como profanes (titiriteros antepasaos de los cómicos de la llegua, inda presentes na Comedia del arte, que tamién se dexará ver nel raigañu d'un teatru ilustráu como'l de Carlo Goldoni), y abigórniense a la disciplina de les normes lliteraries clásiques, recuperaes de l'antigüedá grecolatina nun estraordinariu casu de resurrección arqueolóxica.