El condáu foi creáu en 1003 por Humberto I de Saboya, p'ampliar los sos dominios sobre los territorios del norte de la península Itálica y caltenelo nos valles alpinos. Sicasí, tres la disgregación total del Reinu de Borgoña nel añu 1032, l'emperador Conrado II del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu concede plenos poderes a Humberto I de Saboya, iniciador de la dinastía condal y da-y permisu utilizar l'águila imperial alemana na so escudu d'armes. La ciudá de Chambéry, la más importante de la dómina naquella zona, ye convertida na capital fixa.