Magar estos trés clados vense bien distintos unu del otru, comparten munches carauterístiques inusuales, como les fueyes opuestes, múltiples yemes por axila, vasos xilemáticos con abertures circulares ente célules axuntes, polen compuestu, granes en estróbilo, y un polen elipsoide ancestral con unes estríes carauterístiques que cuerren de punta a punta. Les granes tamién tienen dos tegumentos, l'internu formando'l tubu micropilar que exuda la gota de polinización, l'esternu deriváu d'un par de brácteas fundíes. Los estudios moleculares tamién consensúan altamente la monofilia d'esti grupu. Dientro de les gnetofitas, Gnetum y Welwitschia formen un clado bien consensuáu. Dalgunes de les sinapomorfías morfolóxiques son: fueyes con venación reticulada, amenorgamientu entá mayor del gametófitu masculín, y dellos aspeutos de la estructura del gametófitu femenín, como'l desenvolvimientu tetraspórico, la perda de los arquegonios, los nucleos llibres funcionando como güevos en llugar de les célules. El carauterísticu polen estriáu atopáu en Ephedra y Welwitschia foi aparentemente perdíu na llinia de la que derivó Gnetum, que tien un polen con granitos con forma de picu, non aperturado. No que respecta al rexistru fósil, ye más bien probe salvu nos granos de polen. Namái dellos macrofósiles fueron descriptos (Crane 1996). Magar los granos de polen de les gnetofitas son atopaos dende'l Triásicu, paez ser que'l clado que contién a los grupos modernos diversificóse más significativamente mientres el Cretácicu mediu, coles mesmes que les anxospermes. Al igual que les anxospermes, les gnetofitas encurtiaron el so ciclu de vida (y probablemente volviéronse herbales) y evolucionaron xuntu colos inseutos pa ser polinizadas por ellos, carauterística entá atopada en dellos grupos vivientes. En marcáu contraste coles anxospermes sicasí, les gnetofitas nunca se volvieron un componente significativu de la flora en paleolatitudes altes y medies, y sufrieron un amenorgamientu dramáticu de la so representatividá mientres el Cretácicu tardíu (Crane et al. 1995, Crane 1996).