En setiembre de 1962, Davis punxo un avisu na revista Variety que dicía: «Madre de tres fíos. Divorciada. Norteamericana. 30 años d'esperiencia como actriz de cine. Capaz entá de movese; más atentu de lo que dicen los chismes. Ufiertar pa trabayu en Hollywood (yá tuvo en Broadway)». Posteriomente, Davis dixo que lo publicar con mires de chancia. La so propia víctima (1964) foi un drama nel qu'interpretó a dos hermanes ximielgues y ¿Onde foi l'amor? (1964) tuvo basáu nuna novela romántica de Harold Robbins. Ende, interpretaba a la madre de Susan Hayward pero'l rodaxe viose atrabancáu poles tirantes discutinios ente dambes. Hush… Hush, Sweet Charlotte (1964) foi una continuación de Robert Aldrich de What Ever Happened to Baby Jane?, na que tenía prevista axuntar a Davis y Crawford, pero esta postrera retiróse supuestamente por cuenta de una enfermedá pocu dempués d'empezar el rodaxe y foi reemplazada por Olivia de Havilland. La película foi un gran ésitu y anovó la popularidá del so repartu, tamién integráu por Joseph Cotten, Mary Astor y Agnes Moorehead. Al añu siguiente, Davis foi escoyida pa ser protagonista d'una sitcom d'Aaron Spelling, The Decorator. Magar se filmó un episodiu piloto, nunca salió al aire y el proyeutu foi dau per termináu. A finales de la década, apaeció nes películes britániques A mercé del odiu (1965), L'aniversariu (1968) y Connecting Rooms (1970), pero la so carrera enllancar de nuevu.