La pallabra catedral deriva de la pallabra griega kathedra (siella, asientu), y fai referencia a la esistencia nún llugar destacáu, asitiáu per detrás del altar mayor y perriba del nivel del templu, del tronu u siella del obispu o arzobispu nes ilesies antigues. Nel mundu antiguu la presencia d'una siella elevada sobru una tarima yera la señal distintiva de que'l que se sentaba nella yera un mayestru, y nel so pasu al mundu cristianu esi llugar simbolizó'l papel del obispu como mayestru na so comunidá. Na Antigüedá tardía la esistencia d'un tronu eleváu dientru d'una basílica marcaba'l llugar aú se sentaba'l maxistráu presidente, y la kathedra simboliza tamién el papel de gobernante de la so diócesis que-y correspuende al obispu.