La morfoloxía ye una de les mayores diferencies ente los dos idiomes. Dambes llingües tienen les mesmes regles gramaticales sobre los nomes (que terminen con -o), axetivos (que terminen con -a) y en munchos otros aspeutos. Sicasí, la rellación ente los sustantivos, verbos y axetivos someter a una serie de cambeos nel idu, basáu nel principiu de la reversibilidad. Nos dos idiomes puede vese una rellación direuta ente les pallabres Multa "munchos" y Multo "ensame", a cencielles camudando l'axetivu -a con una o nominal, y al aviesu. Delles diferencies de menor importancia son la perda d'un alcuerdu axetivu, y el cambéu del plural n'esperantu -j que s'añedir a la fin del sustantivu y l'axetivu de la pallabra en plural, por una -i que reemplaza la -o del sustantivu y nun afecta al axetivu. Poro, l'esperantu belaj hundoj ("perros formosos") convertir n'idu a bela hundi. L'idu tamién tien la terminación -n pal oxetu direutu, pero solu n'oraciones onde'l suxetu preciede al oxetu, polo que l'esperantu la mio ames la belajn hundojn ("Yo amo a los perros formosos") convertir n'idu en ámesme la bela hundi.