Conócense evidencies de la esistencia de grandes tambores de dos parches dende alredor del añu 2500 e.C. , en Sumeria.[6] El bombu modernu, tal que se conoz anguaño, nun evolucionó dende los diversos tambores que s'atopaben espardíos por tol continente européu na Edá Media, sinón que ye descendiente del davul, un tambor turcu con dos parches enterriaos por cuerdes y utilizáu nes bandes de jenízaros otomanos de los sieglos XVII y XVIII.