Éstos depósitos tobáceos son aniciaos en superficie por agües riques en carbonatu cálcicu disueltu. Les agües d'agua tán pocu mineralizadas y contienen bien baxa cantidá de dióxidu de carbonu (CO2), pero al cruciar el suelu, eses agües cargar del CO2 producíu pola actividá biolóxica de los vexetales y bacteries, y depués enfusa en fondura.