Príncipe Gan (): Asignáu a Hong Rengan (); primu de Xiuquan, atropó abondo poder dientro del reinu y yera consideráu como Primer Ministru del Reinu. Cuando Xiuquan estableció Nankín como capital del reinu, nomó a Rengan por que lo asistiera nel so gobiernu, yá que esistía una disputa interna dientro del reinu ente siguidores relixosos y xenerales del exércitu, que causara la muerte de 20.000 persones. El so poder namái yera superáu por Xiuquan y el so grau d'educación yera más eleváu que'l restu de los líderes, yá que nun se xuntara a la causa al entamu de la rebelión, llograra contactos coles potencies occidentales y defendía por una centralización y occidentalización del reinu, según una alliniación de la relixón del reinu a un estilu protestante. Estes idees haber fechu considerar como'l primer nacionalista chinu y son mentaos n'escritos del Kuomintang y del Partíu Comunista de China. Sicasí estes reformes nun fueron implementaes y nun tener un poder militar como'l del Príncipe Zhong. Nuna misión que pretendía retomar l'área del cursu altu del ríu Yangtsé, negar a siguir les órdenes del so primu y retiróse a Nankín. Esto foi aprovecháu poles fuercies Qing pa exercer un sitiu sobre la ciudá y provocar el colapsu de la rebelión y la muerte de Xiuquan en 1864. Rengan y otros líderes de la rebelión fuxeron de Nankín y sirvió como rexente de Hong Tianguifu, fíu de Xiuquan y nuevu Rei Celestial. Sicasí nel mesmu añu fueron prindaos y sentenciaos a muerte; Rengan foi l'únicu príncipe que caltenía la so llealtá a la rebelión y nun se retrató.