Los eventos que tuvieron llugar a finales del reináu de Xustinianu demostraron que la mesma Constantinopla nun taba a salvo d'incursiones bárbares dende'l norte, hasta'l puntu de qu'inclusive'l relativamente benévolu historiador Menandro Proteutor vese obligáu a esplicar la incapacidá del emperador de protexer el so capital sobre la base de la debilidá del so cuerpu a una edá avanzada. Nos sos esfuercios por anovar l'Imperiu romanu, Xustinianu espurrió peligrosamente los sos recursos ensin tener en cuenta les realidaes de la Europa del sieglu VI. Paradóxicamente, la gran escala de los ésitos de Xustinianu probablemente contribuyeron al posterior cayente del imperiu.