Ente les creencies del Antiguu Exiptu destaca'l mitu de la inmortalidá humana. Mientres l'Imperiu Antiguu creíase que namái los faraones, al morrer, convertir en dioses, algamando la inmortalidá na Duat con toles sos prerrogativas. Mientres el Primer Periodu Entemediu estes creencies tamién s'estienden a los altos funcionarios que al morrer convertir nun Osiris, gociando de la inmortalidá na Duat con tolos sos derechos. Solo nel últimu periodu, el restu de los mortales fadríen merecedores d'algamar una vida inmortal nel Más allá, siempres que pudieren cumplir unos rituales bien precisos.