La Segunda Cruzada foi convocada en 1145 en respuesta a la cayida del condáu d'Edesa un añu antes. Edesa foi'l primeru de los estaos cruzaos fundaos mientres la Primer Cruzada (1096-1099), pero foi tamién el primeru en cayer. La Segunda Cruzada, convocada pol papa Eugenio III, cuntó col lideralgu de dellos reis europeos per primer vegada, ente los que destacaron Luis VII de Francia y l'emperador Conrado III, y cola ayuda de numberosos nobles. Los exércitos de dambos reis colaron por separáu al traviés d'Europa y en ciertu mou fueron retardaos pol emperador bizantín Manuel I Comneno. Dempués de cruciar el territoriu bizantín, yá en Anatolia, dambos exércitos fueron derrotaos, por separáu, polos turcos selyúcides. Luis, Conrado y los restos de los sos exércitos llegaron a Xerusalén y en 1148 participaron nun desacertáu ataque sobre Damascu. La cruzada n'oriente foi un fracasu pa los cruzaos y una gran victoria pa los musulmanes. A lo postrero dichu fracasu conduciría al sitiu y cayida de Xerusalén en 1187 y a la convocatoria de la Tercer Cruzada a finales del sieglu XII.