Finalmente Kruskal, Dyen y Black estudiaron simultáneamente la estimación de diverxencia col tiempu amás de la tasa de reemplazu. Sankoff (1973) suxurió introducir un parámetru de préstamu y dexó l'escurrimientu de sinónimos. La combinación de delles d'eses meyores considerar en Sankoff. A partir d'un trabayu de Sankoff sobre la diverxencia xenética de poblaciones nun contestu biolóxicu, Embleton (1981) deriva una versión simplificada nel contestu llingüísticu. Esta autora amosó por aciu un ciertu númberu de simulaciones qu'usar esti modelu apurre bones resultaos. Colateralmente, les meyores na metodoloxía estadística nun campu distinto, l'estudiu de los cambeos nel ADN a lo llargo del tiempu, xeneró trabayos qu'usen eses resultaos nel contestu llingüísticu y anovaron l'interés na glotocronoloxía. Toos esos métodos son más robustos que los emplegaos enantes y dexen cubicar puntos nel árbol filoxenéticu a partir d'acontecimientos históricos fechables, interpolando de manera continua les tases de cambéu ente ellos. La resultancia ye que l'asunción d'una tasa de cambéu constante yá nun ye necesaria.