La llegada de la segunda xeneración de telefonía móvil foi alredor de 1990 y el so desenvolvimientu deriva de la necesidá de poder tener un mayor manexu de llamaes en práuticamente los mesmos espectros de radiofrecuencia asignaos a la telefonía móvil, pa esto introducieron protocolos de telefonía dixital qu'amás de dexar más enllaces simultáneos nun mesmu anchu de banda, dexaben integrar otros servicios, qu'enantes yeren independientes, na mesma señal, como ye'l casu de la unviada de mensaxes de testu o páxina nun serviciu denomináu Short Message Service (SMS) y una mayor capacidá d'unviada de datos dende dispositivos de fax y módem.