La mayoría de los países participantes nel Plan yá sabíen dende un principiu que nunca tendríen que devolver a los Estaos Xuníos el dineru depositáu nos fondos contravalor, asina que fueron absorbíos dientro de los presupuestos nacionales y "sumieron". Otra manera, toles ayudes ufiertaes a Alemaña teníen de ser devueltes; anque tres los alcuerdos de Londres sobre les deldes de 1953, la cantidá a devolver amenorgar a 1 000 millones de dólares (incluyendo los arreglos de guerra). Les ayudes daes a los alemanes hasta'l 1 de xunetu de 1951 sumaben 270 millones de dólares, de los cualos los alemanes devolvieron 16,9 al traviés del Bancu Export-Import de los Estaos Xuníos. En realidá, hasta 1953 Alemaña nun supo la cantidá exacta de dineru que tenía de devolver a los Estaos Xuníos, polo qu'aportunaba en que'l dineru de los fondos contravalor namái se daba en forma de préstamos, un sistema por aciu el cual, gracies a los intereses, el dineru crecía en llugar d'amenorgase. Los Estaos Xuníos encargaron a un bancu hipotecariu que s'encargara de controlar el sistema y los préstamos del Programa de Recuperación Europea fueron utilizaos na so mayoría pa sofitar l'actividá de pequeñes y medianes empreses. A la fin Alemaña pagó la delda a plazos, pagu que remató en xunu de 1971. Sicasí, el dineru pal pagu de la delda salió de los presupuestos nacionales, y non de los fondos contravalor, polo qu'estos a fecha de güei siguen esistiendo.