La infanta Urraca Fernández de Zamora, soltera, yera tamién dómina del Infantado de San Pelayo y ostentaba el señoríu de los monesterios del reinu que la so cabeza yera'l de San Isidoro de Lleón.[20] A la muerte de la so madre Sancha en 1067 heredó'l patrociniu y caltenimientu del templu.