El pueblu de Lima tamién amosó'l so desalcuerdu contra'l golpe militar, y unu de los hermanos conspiradores, Montés Gutiérrez, morrió na mañana de 26 de xunetu nuna de les munches escaramuzas qu'asocedieron na capital. Díxose entós qu'en represalia, Marceliano, el más sópitu ya ignorante de los hermanos, ordenó la muerte del presidente Balta, quien se topaba recluyíu nel cuartel de San Francisco; tal orde cumplióse mientres la víctima topábase folgando nel so llechu, dempués de xintar. Los qu'executaron esti crime fueron el mayor Narciso Nájar, el capitán Laureano Espinoza y el teniente Juan Patiño, según comprobóse nel xuiciu posterior; ellos dixeron cumplir órdenes de Marceliano, anque ye probable que mintieren p'atenuar en daqué la so responsabilidá. Otra posibilidá ye que fuera una vengación personal: unu de los asesinos, el d'apellíu Nájar, sufriera tiempu tras la pena d'azotes, por orde del mesmu Balta, entós el so oficial cimeru nel exércitu, como castigu por un actu d'indisciplina. La noticia de la muerte del presidente causó terrible conmoción ente la población limeña, que nun folgó hasta faer xusticia coles sos manes. Tomás Gutiérrez, que s'abelugó nuna botica del baldrayu de la Unión, foi prindáu y lincháu, siendo'l so cadabre arrastrao y tullío, víctima de la roxura popular. Pela so parte, Marceliano Gutiérrez foi arrodiáu nel Callao y morrió combatiendo. Los cadabres de Montés y Tomás fueron colgaos desnudos nes torres de la Catedral; depués fueron refundiaos a una foguera encendida nel atriu del mesmu edificiu, sumándose hores dempués el cadabre de Marceliano, traíu a rastres depués de ser desenterráu del campusantu del Callao. Solo llogró escapar Marcelino Gutiérrez, quien tiempu dempués se reivindicó engarrando na guerra con Chile.