Joseph Stiglitz argumentó que l'ésitu de Chile deber en gran parte a la propiedá estatal d'industries clave, particularmente a la so industria del cobre, y a la intervenciones monetaries estabilizando los fluxos de capitales. Munchos otros economistes, sicasí, sostienen que l'ésitu económicu de Chile ye debíu en gran midida a una combinación d'una sólida macroeconomía y polítiques empobinaes al mercáu (anque les relativamente fuertes instituciones públiques del país, incluyendo unu de los meyores sistemes escolares públicos de la rexón, tamién merecen dalgún creitu).