Un pocu más tarde y tamién nel sieglu IV y n'Exiptu, San Pacomio, entama la vida de mancomún d'unos monxos que deciden xunise en comunidá. Al aumentar el númberu de monxos, fíxose necesariu siguir una regla pa ordenar les sos actuaciones y evitar conflictos. San Pacomio escribió la primer regla monástica y ta consideráu'l padre del movimientu cenobíticu (del griegu κοινός, koinós, "común" y βίος, bíos, "vida"), los que viven de mancomún o en comunidá nun cenobiu (del llatín cenobium, "monesteriu", de la mesma del griegu μοναστήριον, monastérion, "llugar pa faer daqué" o "llugar onde viven los monxos").