Ye una zona de fonda devoción ente los garafianos, especialmente los indianos, que la so ermita ta reconstruyida dempués de quemase nos años 50 del sieglu pasáu nun valle axuntu a una pequeña elevación de 1.000 metros El Monte de San Antonio, como si paeciera que la ermita ye anterior a la formación geológia, arrodiada de vexetación de monteverde y un camín preciosu escontra Llanu Negru qu'en primavera se bordia de violetes qu'al pie de el mugor de la zona formen una paraxa cuasi máxica.