Dellos autores sostienen la idea d'un escenariu acuáticu como l'orixe de les monocotiledónees (Henslow 1893, y tamién los citaos na seición de filoxenia pa sostener que les Alismatales son les más primitives). La posición filoxenética de Alismatales (munchos d'ellos acuáticos) qu'ocupen una posición d'hermanos de tol restu salvu Acoraceae, nun refuga esa idea, yá que podríen ser "les monocotiledónees más primitives" anque non "les más basales". El tarmu con atactostela, les fueyes llargu y llinial, l'ausencia de crecedera secundaria (vease la biomecánica de vivir na agua), los raigaños n'agrupaciones en llugar d'un únicu raigañu ramificáu (rellacionáu cola naturaleza del sustratu), inclusive'l vezu simpodial, son compatibles con un orixe acuáticu. Sicasí, anque les monocotiledónees fueren hermanes del acuáticu Ceratophyllales o'l so orixe tuviera rellacionáu cola adopción de dalguna forma de vezu acuáticu, nun ayudar enforma a la comprensión de cómo evolucionó'l desenvolvimientu de les sos carauterístiques anatómiques distintives: les monocotiledónees paecen tan distintes del restu de les anxospermes que rellacionar la so morfoloxía, anatomía y desenvolvimientu colos de les anxospermes de fueyes anches [dicotiledónees] paez dificultosu (por casu Zimmermann y Tomlinson 1972; Tomlinson 1995).