Col tiempu acabóse definiendo como unu de los aspeutos más peculiares d'esta teoría, especialmente desque'l físicu norirlandés John S. Bell diera un nuevu impulsu a esti campu nos años 60 gracies a un refináu analís de les sotileces qu'arreya'l entrelazamiento. La propiedá matemática que subyace a la propiedá física de entrelazamiento ye la llamada non separabilidad. Amás, los sistemes físicos que sufren entrelazamiento cuánticu son típicamente sistemes microscópicos (cuasi tolos que se conocen de fechu ser), pos, según entendíase, esta propiedá perder nel ámbitu macroscópico debíu al fenómenu de la Decoherencia cuántica. Sicasí más apocayá, un esperimentu llogró'l citáu entrelazamiento en diamantes milimétricos, llevando asina esti fenómenu al nivel de lo macroscópico.