Mme du Châtelet consideraba que la importancia que Newton otorgaba al momentu de fuercia (que se calcula multiplicando la masa pola velocidá) yera escesiva. Sicasí, defendía'l conceutu de vis viva de Leibniz (que güei llamaríamos enerxía cinética), que se calcula como'l productu de la masa pol cuadráu de la velocidá. D'esta manera, oponíase casi heréticamente tantu a les posiciones newtonianas como a les cartesianes, qu'adoptaren el momentu como una verdadera midida del movimientu.