«Había un personaxe llamáu Anzar. Yera'l Señor de l'agua. Quería casase con una moza de guapura maraviyosa: la lluna rellumaba nel cielu, polo que rellumó la tierra. La so cara yera resplandorienta, la so ropa yera de seda brilloso. Solía ​​bañase nun ríu con reflexos plateados. Cuando'l Señor de l'agua baxó a la tierra y averóse a ella, ella asustóse y retiróse.