El denomináu góticu internacional representaba la imposición, nel denomináu seronda de la Edá Media,[3] d'un gustu refináu y cortesanu, d'orixe francés, provenzal y borgoñón, que s'estendía ente toles artes plástiques, especialmente la pintura en soportes muebles (polípticos cada vez más complexos[4] y llume de manuscritos) y la orfebrería (El corcel doráu, 1404).