Los templos de Urartu teníen parés de piedra bien ancha en niveles baxos y bien pocu espaciu nel interior, de normal cuadráu y alto; xeneralmente asitiábense nos puntos más altos. Los niveles cimeros de les parés construyir con lladriyu de folla que nun sobrevivieron ya ignórase la so apariencia. El tardíu templu de Garni, del sieglu I, nun estilu dafechu helenísticu, ye l'únicu monumentu paganu que se caltién completu n'Armenia, una y bones la mayoría fueron destruyíos o convertíos en llugares de cultu cristianos baxu Tiridates III d'Armenia. Garni Inclúi elementos de xeometría y numeroloxía sagraes. El templu tien una rellación ente les columnes y l'espaciu que les dixebra de 1/3 (1 ye'l númberu primariu del universu y 3 ye'l más sagráu de tolos númberos pos representa la tríada grecorromana de Xúpiter, Juno y Minerva). Amás de ser estéticamente bellu, el diseñu de Garni pue ser contempláu como una reafirmación de les lleis universales que gobiernen el destín del home. Los ángulos, el númberu de columnes y les dimensiones fueron calculaos curioso; Los paganos armenios queríen apangar a los dioses y protexer a la humanidá de la so roxura. Esta xeometría sagrada rescampla nel templu enteru. Pa los sos creadores, yera la plasmación perfecta de la so comunión col universu. Entá cuando la xeometría sagrada yera utilizada sobremanera n'edificios relixosos, los edificios seculares adoptaron dellos aspeutos d'esta.