El castiellu de Windsor ocupa una área de más de cinco hectárees y combina elementos de fortificación, de palaciu y de pueblu pequeñu. El conxuntu actual ye frutu de diverses fases constructives que remataron nos trabayos de reconstrucción que se fixeron debíu a la grave quema de 1992. N'esencia ye un diseñu d'estilu xeorxanu y victoriano sobre una estructura medieval, con toques góticos reinventaos nun estilu modernu. Dende'l sieglu XIV l'arquiteutura del castiellu intentó crear una reinterpretación contemporánea d'estilos y tradiciones del pasáu, pa lo qu'asonsañó repetidamente estilos antiguos o pasaos de moda. La resultancia llevó al arquiteutu sir William Whitfield a afirmar que l'arquiteutura d'esti castiellu tien «una cualidá de cierta ficción», pos el diseñu pintorescu y góticu xenera «un sentíu d'escenografía teatral», y ello a pesar de los esfuercios de fines del sieglu XX por recuperar munches de les estructures antigües y dotalo de mayor autenticidá. Anque fueron criticaes, l'arquiteutura del castiellu y la so hestoria dan-y un llugar ente los meyores palacios europeos».