Napoleón III impulsa'l imperialismu francés, non yá con fines económicos —buscando materies primes y mercaos—, sinón políticu, a imitación del Reinu Xuníu. Más qu'n'África —onde sigue la penetración empecipiada nel reináu de Lluis Felipe I n'Arxelia y Senegal—, l'emperador afita la so atención n'Asia. Por aciu el Tratáu de Tien Tsin, en 1860, China vese obligada a abrir los sos puertos al comerciu francés. Pero ye n'Indochina onde'l Segundu Imperiu pon en marcha una auténtica empresa colonizadora, cola sida de la espedición francu-española a Cochinchina —Vietnam y Laos—, l'Imperiu va dar# en la so anexón ente 1862 y 1867 y a la ocupación de Camboya en 1863.