Sicasí l'esistencialismu de Merleau-Ponty diverxe nun puntu crucial del esistencialismu sartreano: en cuantes que para Sartre la rellación intersubjetiva ye una rellación d'egos pa los cualos tou otru ego queda amenorgáu a la categoría d'oxetu, pa Merleau-Ponty la cuestión resulta bien distinta, ye precisamente esa rellación esistencial -y el compromisu qu'implica- lo que fai que tou ego tenga de reconocer a otru ego como un asemeyáu y yá non yá como un oxetu.