Mientres la Edá Media europea nun esistió una verdadera aristocracia, yá que, anque'l poder político topar en manes d'unos pocos, cada señor feudal yera dueñu absolutu del so propiu dominiu. N'Inglaterra el gobiernu vixente dende la xubida al tronu de la casa de Hannover en 1714 y a lo llargo del sieglu XIX, anque de naturaleza parllamentaria, yera en realidá una aristocracia, pos tanto'l rei como'l Parllamentu yeren controlaos por unes poques families. Tres el procesu d'emancipación d'América Llatina, en dalgunos de los nuevos países surdíos del mesmu, diéronse dellos enclinos escontra formes de gobiernu aristocráticu, que nun espolletaron.