Economistes argumenten qu'unu de los factores que tán detrás de les diferencies de desenvolvimientu económicu ente África y Asia ye que nel primeru, la corrupción tomó primariamente la forma d'espoliu (n'inglés: "rent extraction"), cola resultancia de que'l capital financieru llográu ye movíu fora del país, en llugar de ser invertíu nel mesmu (d'ende la imaxe estereotipada, frecuentemente exacta, de los dictadores africanos teniendo cuentes en bancos suizos). En Nixeria, por casu, más de 400.000 millones de dólares fueron robaos de l'ayalga polos líderes nixerianos ente 1960 y 1999. Investigadores de la Universidá de Massachusetts envaloraron qu'ente 1970 y 1996, el fuximientu de capitales de 30 países subsaḥarianos entepasó los 187.000 millones de dólares, superando les deldes esternes d'aquelles naciones. Les resultaos, espresaos en retrasos o detenciones del desenvolvimientu fueron modelaos en teoría pol economista Mancur Olson. Nel casu d'África, unu de los factores contribuyentes a esta conducta foi la inestabilidá política, y el fechu de que los nuevos gobiernos frecuentemente confiscaron los activos llograos corruptamente polos gobiernos anteriores. Esto animaba a los cargos públicos a esconder la so riqueza fora del país, llueñe del algame de posibles espropiaciones futures. En contraste, el alministradores asiáticos, como'l "nuevu orde" de Suharto, frecuentemente tomaben una parte de les transaiciones de negocios o bien apurrieron condiciones pal desenvolvimientu, al traviés d'inversiones n'infraestructures, llei y orde, etc.