Na fecha del so fallecimientu, (1094) dexó los sos dominios al so hermanu Ramón, a quien yá'l padre mandára-y San Gilles conocíase-y como Ramón IV de San Gilles. Guillermu IX d'Aquitania, home de Felipa Matilde, fía de Guillermu V, pretendió'l condáu (1098) alegando los derechos de la so muyer, pero tuvo que retirase so presión del Papa (1100). El fíu de Ramón IV, Beltrán de Tolosa, asoceder nel condáu en 1105 pero coló a Tierra Santa pa heredar el Condáu de Trípoli en 1112, pasando Tolosa al so mediu-hermanu Alfonso Xordán, nacíu en Tierra Santa y que yera menor d'edá. Guillermu IX d'Aquitania volvió reivindicar el condáu qu'ocupó en 1114 en nome de la so muyer, pero en 1116 o 1117 morrió esta, y la so posición frente a los magnates locales decayó, y finalmente foi espulsáu en 1119. En 1125 alcordóse'l repartu de Provenza ente Tolosa y Barcelona. Los derechos de Felipa Matilde pasaron a la so nieta, Leonor d'Aquitania, que se casó col rei Luis VII de Francia, que reivindicó'l condáu y asedió la capital en 1141. Pero'l casoriu posterior de Leonor col rei Enrique II d'Inglaterra xiró la situación.