La llibertá individual taba amenazada costantemente pola policía, que podía prender a cualesquier con una simple orde del rei, la "carta sellada" (lettre de cachet). Non se explicitaba la causa de la detención, sinón qu'a cencielles s'indicaba que "tal yera la voluntá del rei" (car tel est mon bon plaisir). Esistía la censura previa, qu'exercía fundamentalmente l'autoridá eclesiástica (el nihil obstat). Nun se concedía la llibertá de conciencia o llibertá relixosa, sinón que s'aplicaba'l principiu cuius regio eius religio (el rei impon la relixón al súbditu) de la Dieta de Augsburgu.