Dende 1919 Xermaña venía faciendu una política d'armamentu a la escontra de lu que dicía'l Tratáu de Versalles, que Hitler tenía cumu principal oxetivu acelerare. Nos sous discursos de paz en Mayu y 17, 1933 y Marzu y 7, 1933, Hitler amosóu los sous oxetivos de paz y paciencia pa trabayar dentru del sistema internacional[8]. En priváu, los sous planes yeran menos pacíficos. Nel primer mítin del sou Gabinet en 1933, Hitler punxu purriba'l gastu l'interés militar que'l interés pul desemplegu y de feichu taba sólu preparáu pa nfrontar el gastu militar[9]. Cuandu'l Presidente del Reichsbank, el que fuera Chancelor Dr. Hans Luther, ufrióu al nuevu goviernu'l llímite llegal de 100 millones de Reichmarks pa financiar el riarmamentu, Hitler atoupóu la cantidá bien baixa y cesóu a Luther en Marzu sustituyéndulu pur Hjalmar Schacht, quien durante los sigientes cincu años adelantóu 12 billons[10] de Reichmarks al traviés de "Mefo-bills" pa pagar el riarme.[11] El gastu militar disparouse en Xermaña.