En 1923 inda s'atopaben allabancies al aceite de ginocandia na publicación "Estudiu críticu de los modernos tratamientos de la llepra" publicáu por Abal (médicu residente de Fontilles) y por Guillén (direutor médicu d'esti leprocomio), nuna comunicación al Segundu Congresu de Ciencies Médiques de Sevilla, que la consideraba la meyor medicación «hasta que se llogre'l cultivu del bacilu».