L'amor idealizáu ye consideráu como un sentimientu distintu y superior a les pures necesidaes fisiolóxiques, como'l deséu sexual o la lluxuria, y xeneralmente implica un amiestu de deséu emocional y sexual, otorgándo-y, sicasí, más énfasis a les emociones que al prestar físicu, a diferencia del amor platónico, que se centra no espiritual.