La recuperación del vieyu edificiu relixosu, fundáu nel sieglu XI y cedíu cien años depués a la orde monástica de los cluniacenses -rama de los benedictinos que foi impulsora del arte románicu como reivindicación de l’austeridá arquitectónica- yera una vieya demanda de los estudiosos del Camín de Santiago n’Asturies, que vieron impulsáu el so deseyu llueu d’un congresu sobro rehabilitación del patrimoniu cellebráu hai agora seis años en Salas.