Dende 1915 Gaudí dedicóse práuticamente n'esclusiva a la Sagrada Familia, que supón la síntesis de tola evolución arquitectónica del xenial arquiteutu. Dempués de la realización de la cripta y l'ábside, inda n'estilu neogóticu, el restu del templu concebir nun estilu orgánicu, asonsañando les formes de la naturaleza, onde abonden les formes xeométriques reglaes. L'interior tenía d'asemeyar un monte, con un conxuntu de columnes arborescentes inclinaes, de forma helicoidal, creando una estructura al empar simple y resistente. Gaudí aplicó na Sagrada Familia tolos sos afayos esperimentaos enantes n'obres como'l parque Güell o la cripta de la Colonia Güell, consiguiendo ellaborar un templu estructuralmente perfectu al empar qu'harmónicu y estéticu.