Hacia l'añu 731, Ethelbaldo apoderaba tola zona d'Inglaterra asitiada al sur del ríu Humber. Hai poques evidencies direutes de la rellación esistente ente Ethelbaldo y los reis que dependíen d'él. Xeneralmente, un rei vasallu suxetu a un señor como Ethelbaldo entá tendría de ser consideráu como rei, anque la so independencia veríase retayada en dellos aspeutos. Les cartes o fueros son fontes qu'ufierten importantes evidencies d'esta rellación: tratar de documentos que daben tierres a los vasallos o al cleru nes qu'apaecía como testigu'l rei, con poder pa otorgar eses tierres. Una carta que concedía tierres nel territoriu d'unu de los reis vasallos tenía de tener rexistraos los nomes del rei, según el del rei al qu'ésti debía pleitesía na llista de testigos; por casu, una llista de testigos puede trate nel Diploma de Ismere. Los títulos daos a los reis nes cartes tamién podíen ser reveladores: un rei podía apaecer descritu como un subregulus (términu qu'implicaría un rei de categoría inferior o rei vasallu).