Fernandu IV y la so madre, la reina María de Molina, enfrentar nesos momentos al infante Juan de Castiella'l de Tarifa, fíu d'Alfonsu X, qu'aspiraba a convertise en rei de Llión, Sevilla y Galicia, a Alfonso de la Cerda, nietu d'Alfonsu X, qu'actuaba movíu pol mesmu propósitu, al reinu de Portugal, que sofitaba al infante Juan, y a los reinos d'Aragón y de Francia, que sofitaben a Alfonso de la Cerda. Y coles mesmes, la reina María de Molina y l'infante Enrique de Castiella'l Senador, únicu fíu sobreviviente de Fernandu III de Castiella, apostábense la tutoría de Fernandu IV, que'l so control supondría exercer el gobiernu efectivu del reinu de Castiella, polo que dambos buscaron el sofitu de los nobles y de los conceyos de les ciudaes castellanes. L'infante Enrique trató d'evitar, en devanéu, la xunta de les Cortes mientres acusaba a la reina María de Molina de querer aumentar les cargues fiscales de los sos súbditos, a pesar de que poco antes la reina aboliera l'impuestu de la Sisa, que gravaba el consumu y fuera establecíu por Sancho IV en 1293.