Ellorā ye unu de los meyores exemplos d'arquiteutura y escultura hindú: el Templu de Kailāsanātha (750-850), dedicáu a Sivá, ta escaváu en roca volcánica, con un ampliu patiu de cuasi cien metros de llargu, con edificios de dos plantes y grandes columnes exentes. Ta cubiertu nel so esterior ya interior por relieves de figures humanes en diverses posiciones y actitúes, dende les práutiques sexuales hasta la llucha, el baille, la meditación o, inclusive, figures que paecen volar. Tamién apaecen dellos elefantes de tamañu natural. La escena principal, de cuasi cuatro metros d'altor, amuesa a los dioses Sivá y Parvati a lo cimero d'un monte, que ye solmenada por Rāvaṇa, un demoniu de múltiples brazos y cabeces. El templu principal ta dedicáu nuevamente al lingam, asitiáu nel sancta sanctorum del templu. Nesti templu habitaron tanto monxos budistes como brahmanes hinduistes, claru exemplu de la pacífica convivencia d'estes relixones.