L'interés estratéxicu del gobiernu de Sudáfrica foi, pa caltener el control de la UNITA nes rexones estremeres de Namibia, col fin d'evitar que los guerrilleros de la SWAPO recibieren ayuda d'Angola y nun llograren un trampolín nel sur angoleñu dende onde llanzar ataques n'África del Sudoeste. La estratexa de seguridá foi moldiada pola doctrina d'ataques preventivos y la guerra contra-revolucionaria. Dempués que Sudáfrica fuera incapaz d'evitar que'l MPLA, que consideraba como un títere de la URSS, tomara'l poder n'Angola en 1975, consideró'l so gobiernu como una amenaza a la so seguridá. Esta opinión foi confirmada col esplegue de tropes cubanes n'Angola. Polo tanto l'oxetivu del réxime del apartheid yera derrocar y reemplazar el MPLA en Luanda por un gobiernu aliáu y anticomunista. Sofitóse viviegamente la secesión de facto del sur d'Angola y, en 1979, decidió instalar a la UNITA como gobierno de facto d'esa rexón. Dempués de la operación Protea de Sudáfrica n'agostu de 1981, na qu'ocupó 50.000 Km² de la provincia de Cunene, la UNITA tomó'l control alministrativu de la mayoría d'ésta en xineru de 1982.