Diputáu a l'Asamblea Constituyente de la Provincia de Santander (Nueva Granada) (1851) y del Congresu Nacional (1852-1853). Depués foi alministrador d'Aduanes de Cúcuta, cargu que remató y tornó a morar a Venezuela. Ente'l 1° d'agostu de 1877 y el 15 de xunu de 1878 foi Procurador Xeneral de la Nación, cargu dende'l cual foi-y solicitáu pol conseyu de gobiernu qu'asumiera la presidencia de la república pola situación d'inestabilidá que vivía'l país, yá que nengunu de los designaos (Julián Trujillo, Sergio Camargo y Pablo Arosemena) atopar na ciudá. Ramírez asumió'l poder executivo cola suerte de ver restablecíu l'orde constitucional en solu dos díes, términu nel cual tornó'l poder al presidente Parra.