El 75% de los habitantes de Canaries son d'orixe guanche, pueblu bereber trayíu al Archipiélagu polos fenicios y dempués polos cartaxineses nos sieglos VII y V e.C. pa que sirviesen d'aida y de sofitu a les sos flotes, na ruta del oru. Los guanches denomaron a la Islla de Gran Canaria "Tamarán". Los romanos supieron de la esistencia de les Islles polos escritos de "Juba II", rei de Mauritania; (fálase d'una espedición nel añu 40 dC a les islles, que foi rellatada polos escritores Plutarcu y "Pliniu el Vieyu". Ésti caberu fai usu del términu "Insulae Cannariae" (del llatín Can, Cannis= "perru"), darréu de l'abondancia de perros qu'habitaben les islles. Esta ye la desplicación de que nel escudu apaezan dos perros ún a cada llau, y tamién de que, a la escontra de lo que la mayor parte de la xente camienta, nun foi que les islles tomaren el nome de l'ave (el canariu, "Serinus canaria"), sinón que foi l'ave el que tomó'l nome de les islles "Cannariae", (d'au ye nativu), y que col tiempu derivó en Canariu.