Santuyano foi escritor bien fecundu: ente'l so obres cunta un estudiu del ritu hispánicu (la forma en que se celebraba la lliturxa en territoriu hispanu enantes del usu del ritu romanu), un llibru contra los xudíos y los trés volúmenes de los "Pronósticos", que traten de les acabadures. El santu sostién nesta obra que l'amor y el deséu de dir axuntase con Dios basten p'acabar cola medrana natural a la muerte. Tamién afirma que los bonaventuraos piden por nós nel cielu, que deseyen la nuesa felicidá y que ven les nueses aiciones, yá sía na mesma esencia de Dios o por ministeriu de los ánxeles, que son los mensaxeros de Dios na tierra.