Nomáu prefeutu del Callao en 1861, pasó al cuerpu de edecanes del presidente Miguel de San Román, en 1862. En 1863, mientres el curtiu interinato del so hermanu, el xeneral Pedro Diez Canseco, foi nomáu prefeutu de Lima, cargu nel que se caltuvo por cuenta de la repitida solicitú del presidente Juan Antonio Pezet. En 1865 foi xubíu a xeneral de brigada y encargóse del mandu na capital cuando Pezet coló al frente del exércitu pa detener la meyora de la revolución empobinada por Mariano Ignacio Prado y Pedro Diez Canseco. A pesar d'esta circunstancia personal, defendió aprofiantemente'l Palaciu de Gobiernu, que cayó dempués d'un violentu combate de seis hores. El populacho intervieno dedicándose al pillaje y parte del archivu palaciegu amburóse.