Porque quixó el destín que mi pá, Lluis el de Xenra, o Lluis el de la Xenra, ñacíu nel caseríu del mesmu nome y asitiáu en Calabrez siempres tirara con munchisima facilidá pa esti conceyu aunque viviéramos nel Picu, a bien poquitinos metros de la playa y a un pasu del centru...