Tratándose de cazadores aéreos, los alcotanes solo podíen atacar efeutivamente a les golondrines cuando estes atopaben presentes nel dormidero y nel aire, esto ye, nel amenorgáu ralu de 30 minutos alredor de la puesta y de la salida del sol. Sicasí, paecíen evitar en gran midida les arremetedures contra grandes mases, que quiciabes resultáren-yos difíciles d'encetar. Polo xeneral, inoraben les enormes cantidaes que partíen masivamente, a gran velocidá y en direición ascendente a l'amanecida y les que se rexuntaben a gran altor al atapecer pa depués cayer en picada sobre'l dormidero, concentrándose en llugar d'en elles n'individuos arrezagaos y en pequeños grupos, tempranos o tardíos. Magar se llanzaben a la caza d'individuos aisllaos y de bandaes d'ente dos y 15 000 individuos, yeren más esitosos cuando s'embarcaben na cacería de grupos de menos de 50 individuos. El riesgu de depredación pa les golondrines tomaes individualmente escayía dramáticamente col tamañu de la bandada.