En 1882, por cuenta de la muerte de José Milla y Vidaurre -quien fora'l so profesor de Lliteratura en Guatemala a finales de la década de 1860-, Rosa escribió unos párrafos en que s'amuesa l'estáu d'ánimu nel que s'atopaba: «[En 1871], yo, nuevu y entusiasta, quedéme [en Guatemala] trabayando, na escasa midida de les mios fuercies, afaláu por ciega fé, cifrada na rexeneración social y política de Centroamérica.