La so personalidá y el so trabayu xugaron un papel bien importante na popularización de la música céltica en Bretaña y nel mundu. Esi primer papel ye, en principiu cronolóxicu: Nos sos entamos, nun había más qu'un solu cantante bretón, Glenmor, que cantaba les sos propies composiciones. Al contrario, Alan Stivell algama reconocimientu pol so trabayu sobre repertoriu tradicional, anantes de diversificase produciendo creaciones propies. A eso xúntase-y una capacidá de comunicar la so pasión, gracies a la qu'afala la vocación (direuta o indireuta) de los artistes bretones actuales. La so música convirtióse n'universal pola so notoriedá, pero tamién pola so modernidá y les sos influyencies ecléctiques. Depués del entamu, nun dexó de producir sobre l'escenariu a lo llargo del mundu y de proponer una discografía orixinal.