Foucault nun llogró llograr la so agrégation en 1950 pero intentar nuevamente y tuvo ésitu al añu siguiente. Tres un curtiu periodu de docencia na École Normale, asumió un puestu na Université Lille Nord de Francia, onde enseñó psicoloxía de 1953 a 1954, añu en que publicó'l so primer llibru, Maladie mentale et personnalité (Enfermedá mental y personalidá), una obra que más tarde desaprobó. A esti puntu, nun taba interesáu nuna carrera como docente y entamó un llargu exiliu de Francia. En 1954 sirvió como delegáu cultural de la Universidá d'Upsala en Suecia (una posición que-y consiguió Georges Dumézil, quien se convertiría nel so amigu y mentor). Presentó la so tesis doctoral en Upsala, pero foi refugada. En 1958 salió de Upsala y ocupó cargos de volao na Universidá de Varsovia y la Universidá de Hamburgu.