La espedición antártica británica de 1901-1904 (conocida tamién como Espedición Discovery) foi la primer espedición oficial realizada por británicos na Antártida nel sieglu XX, tres los periplos de James Clark Ross llevaos a cabu de 1839 a 1843. La so organización recayó nun comité integráu por representantes de la Royal Society y la Royal Geographical Society (RGS), que'l so oxetivu yera efeutuar investigaciones científiques y esploraciones xeográfiques no que, pa esa dómina, representaba «un continente entá por esplorar». La mayoría de los esploradores que participaron nella fueron reconocíos como importantes figures nel llamáu «periodu heroicu antárticu», ente los que se destacar Robert Falcon Scott (qu'encabezó la espedición), Ernest Shackleton, Edward Adrian Wilson, Frank Wild, Tom Crean y William Lashly. El barcu de la espedición, el RRS Discovery, foi construyíu específicamente pa operar nel mediu antárticu y foi una de les últimes embarcaciones de triple mástil de madera en construyise n'Inglaterra.