Dende un puntu de vista étnicu, el Thaing debe la so bayura téunica a les tribus esperdigaes peles xungles mestes, como los Nungs y los Rawangs, que tienen al xabaril como animal veneráu; los Nagas, adoradores de monu negru, del tigre y del xabaril; los Marus, adoradores del tigre; los Was y el so cultu pol venáu; los Karens (Kayins), que veneren el búfalu; los Shans, que les sos téuniques de combate tán influyíes poles práutiques chines. Caúna d'estes tribus desendolcó'l so propiu métodu de combate, calcáu davezu del comportamientu animal. Atópense numberosos exemplos nel "trabayu a mano vacía" (bando) y nel "remanamientu d'armes" (banshay). Son téuniques realistes, cencielles y eficaces qu'empobinen a práutiques lúdiques, como la llucha birmana (naban) codificada nel sieglu IX, y el célebre boxéu birmanu (lethwei), reguláu nel sieglu XI.