-Als Boçtocs 3 y 4 :  Yê l cosmonauta Nikolaïev que sta al bordu dal Boçtoc 4  naquesse 11 d'Agostu de 1962, al volu durara uns 4 dies. Eimaiges son retransmitidas a la tervizon adonde lu vemus brincar c'un lapéç y vular quandu zata al cintu dal sou siêntallu.  Mas nun yê todu. Nal die seguiênte, al 12, lus Ruçus metan an uorbita al Boçtok 4 adonde sta alla Pavel Popovitch. La uorbita dessa ultima nabe fui scullida pra que las dues nabes se pudiêssen ancuntrar nal spaçiu. Couźa dita, couźa feita, lus cosmonautas passan un al pie de l'outru a uns 5 kilontrus. Fui tan piêrtu qu'anté  se pudieren ver un a l'outru pula jinela !    -Als Boçtocs 5 y 6 :  Ũa veç mas la brincadeira éra de sancuntrar nal spaçiu. Agora anté l'home, açpuis de Dius, pudie tener joldia nal spaçiu. Y essa joldia iba ser de las mellores que pudie haber.  Nal die 14 de Juñu de 1963, Valery Bikovsky scapa-se pul ciêlu arriba an bordu dal Boçtoc 5. Y suspreza, 2 dies açpuis al Boçtoc 6 scapa-se tamiên cu'la purmeira mulliêr pal spaçiu !!!  Eilla chamaba-se Valentina Téretchkova. La dues nabes  ancuntraran-se a uns 6 kilontrus y puderen ver-se pula jinela. You ya eimaginu la Valentina manda-l uns beijicus al Valery !  Açpuis de tod'essas purmeiras salidas pul'universu arriba ya l'home staba prontu pra ir mas loinge...anté la lluna.  D'ũa maneira general la storia mustrara-mus que son lus Ruçus qu'abriren al caminu dal spaçiu, mas qu'an fin fuôran lus américanus que punieren al homes ne la lluna. An quantu que lus Ruçus mustroran ũa tecnolugie de altu nivle an satlites y robotes pa la  sploraçon y l studiu de la lluna y d'outras planétas dal sistéma solar. Siên squecer las staçones urbitales cum Mir… mas issu ya l veremus outru die. Purqu'hoije ya todus traballan juntus ne la staçon spatial anternational, la ISS.