Mientres el sieglu XVII siguiría'l desenvolvimientu de la lliteratura en llingua bretona, destacando'l Dictionnaire breton-français (1616) de Quinquer de Roscoff, el que nel añu 1636 compón unes Divizioù (Conversaciones); en 1622 escríbese la Doctrin an christien, qu'inclúi les obres profanes Bue Robars an Diaoul (Vida de Robert el Diañu), An inconstanç doub y Ian melarge (Martes d'Antroxu), influyíes pola Comedia del arte y ónde s'introduz el personaxe d'Arlequín, a les cual xuniríase más tarde Ar farvel goapaer (El llocu disimuláu), compuesta versu en 1750 en dialeutu lleonés por Paskal Kerenveier (1728-1794) y en 1650 Tangi Gueguen escribe les An nouelou ancient hai devot (Cantares vieyos y devotos).