En 1842 empieza la so carrera política y publica Ayes de l'alma con poemes dedicaos a reinar ex-rexente Mª Cristina. A finales de la década de 1840 afiliar al Partíu Moderáu siguiendo les sos idees polítiques que consistíen nun gran fervor pola reina Sabela II y, polo xeneral, escontra la monarquía como forma d'organización del Estáu. Ye nomáu conseyeru real en 1846, en 1847 ye nomáu gobernador civil de la provincia de Castellón y pocu más tarde d'Alicante, onde realiza grandes obres urbanístiques como'l Paséu que lleva'l so nome y que donó a la ciudá. Foi nomáu fíu adoptivu d'Alicante. Por esa dómina casóse con Guillermina O'Gorman, una nueva dama d'acomodada familia irlandesa, que la so cuantiosa dote convirtió-y, si nun lu yera yá, nun fanegueru burgués inxeme pola gota. La boda realizar na antigua ermita del Fabraquer, asitiada en San Juan d'Alicante, y nun dio llugar a fíos; en 1850 ye escoyíu pa ocupar un escañu nel Congresu de los Diputaos y dáse-y el cargu de gobernador civil de Valencia en 1851, nel que ta hasta 1854; ye escoyíu de nuevu diputáu a Cortes pol partíu conservador en 1857 y depués nomáu direutor xeneral de Beneficencia y Sanidá, conseyeru d'Estáu, académicu de la Llingua «Y mayúscula» dende 1861. Foi senador del reinu poles provincies de Murcia, Llión y Ourense.