José Arcadio Segundo ye l'hermanu ximielgu de Aureliano Segundo, fíu d'Arcadio y Santa Sofía de la Piedá. Úrsula cree que dambos fueron intercambiaos na so infancia, una y bones José Arcadio empieza a amosar les carauterístiques de los Aurelianos de la familia, al crecer siendo una persona pensatible y calmo. Na so infancia guardó un fusilamiento, y por eso quedó siempres col terror de que lo soterraren vivu. Dempués empezó a ayudar en misa al padre Antonio Isabel, quien lo empecipió nes engarradielles de gallos. Fixo'l primera y únicu navío qu'hubo en Macondo, nel cual traxo les matrones franceses. Xuega un rol importante na fuelga de los trabayadores de les bananeras y ye unu de los dos sobrevivientes de la masacre (l'otru yera un neñu que llevaba nos sos brazos mientres la proclamación del decretu que dexaba la masacre). Dempués d'ello, dedica'l restu de los sos díes al estudiu de los manuscritos de Melquíades, y tutor del pequeñu Aureliano. Afirma hasta'l fin de los sos díes "Matar a toos. Yeren más de trés mil, y tirar al mar". Muerre coles mesmes col so hermanu ximielgu.