Una estrema clave de la tesis de Stein con al respeutive de la de Marx ye que'l desenvolvimientu de la hestoria pol qu'hai que lluchar nun ye'l del baturiciu revolucionariu socialista/comunista sinón d'una suerte de contrarrevolución contra la burguesía na que l'Estáu pa subsistir concilia corporativamente los intereses particulares en conflictu de la sociedá civil y al faelo tresforma les clases que resultaron d'esi conflictu, convirtiendo al proletariáu modernu en posesor accionario del capital anque ensin perder col capital la so rellación social. Por que l'Estáu pueda cumplir esti fin tendrá de convencer a la clase dominante de que la so fusión col proletariáu ye la condición de la so sobrevivencia. L'alternativa de los movimientos revolucionarios comunistes son, pa Stein, momentos del desenvolvimientu históricu destinaos a fracasar, y que namái se realizarán estableciendo dictadures en manes de les sos organizaciones partidaries y non de la clase proletaria, naturalmente espulsada y dependiente de l'actividá estatal. De la mesma, la obra de Stein preludió en cierta midida la sozialpolitik impuesta pola aristocracia alemana al capitalismu según l'estáu de bienestar, anque estes polítiques fueren namái reformes parciales al respeutive de la so previsión.