Asina pos: en liamo, amar, li- vien de les llingües xermánicu y eslavu (cf lieben n'alemán y lioubit’ en rusu), y -am de les llingües llatines (del llatín amu, amara); en mand, mano, ma- vien de les llingües llatines, y -and de les llingües xermániques.