En 1845, foi nomáu nuevamente como unviáu especial y ministru plenipotenciario ante les Cortes de Gran Bretaña, Francia y España y encargáu de trocar en Madrid les ratificaciones del Tratáu de Reconocencia, Paz y Amistá ente Venezuela y España. Arrenunció a esta misión antes d'empezar a cumplila, al considerar el calter itinerante del compromisu. Depués d'esto, dedicar de nuevu a los sos intereses privaos hasta 1848, cuando foi escoyíu representante pola provincia de Caraques ante'l Congresu Nacional. Recibió una ferida d'arma blanca nel asaltu perpetáu contra esti órganu'l 24 de xineru de 1848. Finó'l 12 de marzo consecuencia de les mancadures que sufrió.