Socesivamente promovíu a capitán graduáu (1827) y efectivu (1828), foi incorporáu al estáu mayor de la División del Norte na guerra contra la Gran Colombia. Combatió na batalla del Portete de Tarqui (27 de febreru de 1829) y depués foi destacáu a les fuercies d'ocupación en Guayaquil. Ellí contribuyó a la edición d'El Atleta de la Llibertá, periódicu destináu a combatir el desendolque de la guerra y la conducta de Gamarra. Ordenada la so prisión, treslladóse precipitadamente a Lima, onde solicitó'l so retiru al ser derrocáu'l presidente José de La Mar. Pero nun s'aceptó'l so pidimientu y pasó a ser edecán del xeneral Antonio Gutiérrez de La Fuente, siendo xubíu a sarxentu mayor.