A mediaos del sieglu XVIII invaden con frecuencia al retablu los adornos del estilu Lluis XV (Rococó). La fonda crítica a la que l'academicismu somete a los "escesos" que percibe nel Barrocu, lleva a la mayor sobriedá del Neoclasicismu (inclusive n'obres tardobarrocas de transición, como la capiya de La Pilastra de Ventura Rodríguez y José Ramírez de Arellano), qu'a empiezos del sieglu XIX lleva a los retablos les formes más sencielles de portadita grecorromana. Dende mediaos del XIX producen retablos eclécticos y historicistes. Yá nel sieglu XX, la renovación de la estética eclesial nel catolicismu foi radical, abrir a les vanguardies artístiques especialmente a partir del Conciliu Vaticanu II.