L'axedrez, a última hora, yera una cosa bien seria na Xunión Soviética, con importantes implicaciones polítiques, pos los sos frecuentes trunfos yeren consideraos una prueba de la superioridá del réxime; nun podíen dexase, arriendes d'ello, perder el títulu a manes d'un aspirante d'Estaos Xuníos. L'ex campeón mundial Mijaíl Botvinnik punxo a disposición del equipu de Spassky un analís refechu de les partíes de Fischer; Igor Bondarevsky encetaría la parte téunica; Efim Geller el repertoriu d'apertures; Nicolay Krogius, de l'asistencia psicolóxica; y Ivo Ney encargar de la puesta a puntu física del campeón. El sofitu de Fischer componer Lombardy, l'abogáu Paul Marshall (que tuvo un papel destacáu) y Fred Cramer, per parte de -y Federación d'Axedrez d'EEXX. El match nun podía ser, poles sos circunstancies particulares, un meru eventu deportivu. Enfrentábense dos maneres bien distintes d'entender al mundu qu'aspiraben a la supremacía. Per unos meses la Guerra Fría treslladóse a un tableru d'axedrez.