Audición: les belugas tienen un sentíu del oyíu bien especializáu y la corteza auditiva atópase altamente desenvuelta. Pueden escuchar soníos dientro del rangu de 1,2 a 120 kHz, con mayor sensibilidá ente los 10 a 75 kHz, cuando'l rangu d'audición promedio pa un humanu ye de 0,2 a 20 kHz. Probablemente, la mayoría de los soníos son recibíos pol quexal inferior y tresmitíos hasta l'oyíu mediu. Nos odontocetos el güesu mandibular inferior ye anchu y tien un cuévanu na base, que se proyeuta hasta'l sitiu onde se xune col craniu. Dientro d'esi pequeñu cuévanu, esiste un depósitu de grasa qu'apunta en direición al oyíu mediu. Adicionalmente tien un pequeñu furu auditivu esternu a unos centímetros detrás de los güeyos; cada furu comunicar con un conductu auditivu esternu y un tímpanu. Nun se sabe si estos furos son funcionales o son a cencielles un muerte.