Los sos miembros adqueríen espíritu proselitista y belicosu debíu al ardor relixoso que se fomentaba.[45] Esta exemplaridá, xuntu cola propaganda fecha poles sos adeptos, fixo que la reputación d'Abdalá Ben Yasin y la so rábida crecieren xuntu cola cantidá de monxos soldaos qu'allegaben al llugar a depurase.[46][43] La doctrina inculcada por Ben Yasin, pocu sutil en términos teolóxicos, yera la d'un malikismo senciellu, adoptáu al talante de los discípulos.[46]