Al pie de la ilesia de Ceñal llevántase un pimpanudu texu masculín con un tueru de cuatro metros de perímetru, Según les cuentes de l'Asociación “Amigos del texu” la so edá rondaría los cuatrocientos años, pudiendo venceyase asina'l so plantíu a conmemorar dalguna de les reformes feches na ilesia nel sieglu XVII. El texu presenta una copa verde de gran bayura, signu del so bon estáu de salú, Un de los sos raigaños, de cuatro centímetros de grosez, estiéndese dieciséis metros escontra'l presbiteriu de la ilesia, pola busca del raigañu de materia orgánico producía polos enterramientos fechos nel interior de la ilesia, enantes de torgase esti tipu d'entierros en 1784 por insanos, y qu'enllacia cola lleenda bretona qu'afirma que los texos asitiaos al pie de los campusantos “estienden un raigañu hasta la boca de cada difuntu”, creyencia que d'esta miente, tendría daqué de base científica.