El pasu decisivu escontra una postura muncho más intransixente escontra los xudíos producir nel IV Conciliu de Letrán convocáu pol papa Inocencio III y celebráu en 1215. En repitiendo la condena escontra los xudíos como pueblu deicida, alcordáronse ellí una serie de midíes discriminatories p'aisllalos de la población cristiana: la obligación de vivir en barrios separaos y de portar una señal pa poder ser reconocíos darréu; la prohibición absoluta de caltener rellaciones sexuales ente xudíos y cristianos; la prohibición de que pudieren tener criaos o emplegaos cristianos, según la d'exercer determinaos oficios —como la de médicu d'un cristianu— o ocupar puestos que-yos dieren autoridá sobre cristianos; la prohibición de construyir nueves sinagogues. "L'oxetivu yera acabar cuanto antes cola perfidia de los xudíos que s'empeñaben en negar lo evidente: que Xesucristu yera'l Mesíes anunciáu. Unu de los papeles asignaos a les órdenes mendicantes [acabante fundar] foi precisamente la predicación pa convencer y convertir a los xudíos", afirma Joseph Pérez.