Ún de los tristes tópicos que tuvo (y tien) que soportar la llingua asturiana ye que la lliteratura de tresmisión oral n'Asturies taba fecha n'español. «En Asturias se canta en español literario», escribió Aurelio de Llano na segunda década del sieglu XX, y llevamos cien años sacándonos d'enriba eses palabres. Ye verdá que n'Asturies se canta en castellanu, como tamién en gallegu y por supuestu n'asturianu. Ye posible qu'Aurelio de Llano, cuando s'explicaba tan rotundu, tuviera refiriéndose  al romanceru, que yera cantáu mayoritariamente en castellán. ¿Y por qué'l romanceru recoyíu en Galicia nel sieglu XIX taba en gallegu? Porque lu falsificaron, traduciéndolu, los sos recopiladores: cuando Antón Santamarina volvió sobre él nel últimu terciu del sieglu XX, topó que taba mayoritariamente en castellán.