El nome de Miaplácidus apaeció per vegada primera en 1856 cuando foi publicáu l'atles estelar Geography of Heavens, d'Elijah Hinsdale Burritt. L'orixe y significáu del términu foi un enigma mientres décades, hasta que William Higgins, un espertu en nomes d'estrelles, conxeturó que'l nome de Miaplácidus aparentemente ye una combinación del árabe مياه miyāh («agües») y del llatín placidus («plácidu»).