El fármacu antiepiléptico concretu ten de ser individualizáu en función del síndrome epilépticu, tipu de crisis, edá del paciente, otres patoloxíes que sufra'l paciente, interacción con otres melecines, característiques específiques del paciente (muyer n'edá gestacional, embaranzu, pesu, etc.) y preferencies del paciente (perfil d'efectos secundarios, númberu de tomes al día, etc.).[27]