El productu más esplotáu nel Reinu yera l'azufre, que los sos xacimientos alcontrar en Sicilia. La esplotación d'esti mineral cubría'l 90% del consumu mundial d'esti productu, indispensable pa la industria de la dómina, cuantimás la de los esplosivos. La minería d'azufre tenía un valor estratéxicu nel comerciu mundial, y a esta razón atribúyese'l constante interés del Reinu Xuníu na esplotación del azufre siciliano. El rei Fernandu II empezó a cafiar a Gran Bretaña cola denomada cuestión del azufre: Dende 1816 esistía ente Londres y Nápoles un tratáu de comerciu y rápido los mercaderes ingleses aprovechar pa llograr casi tola producción d'azufre de la isla. Mercaben baratu y vender a precios peraltos. Entós Fernandu II, tratando d'aprovechar al máximu los beneficios debíos a les sos materies primes, concedió-y el comerciu del azufre a una sociedá francesa que pagaba'l doble que los ingleses.