Hestóricamente, la espresión "música pop" nun yera entendía comu un xéneru musical con carauterístiques musicales concretes.  Yera, direutamente, lo contrario a la música de cultu, a la música clásica. Baxo esta definición entraben estilos como'l rock, el funky, el folk o inclusive'l jazz. El pop yera entendíu como esi gran grupu de músiques pa la xente de reuina cultura musical. Col tiempu, el pop foi ganándose la so aceición como estilu musical dixebráu, llibrándose, amás, del sentíu peyorativu y negativu al que se lu vinculaba.