Sicasí, la gran derrota de la esquierda asturiana nun vendría hasta los primeros años noventa. La fuelga xeneral del 23 d'ochobre de 1991 tuvo la gran virtú de poner a la sociedá asturiana delantre d'un espeyu. Bona parte de la mesma cayó na cuenta de que, dende había años, Asturies nun yera económicamente viable. El modelu de desenrrollu económicu impuestu nesti país dende había un sieglu, basáu na industria pesada-estractiva, taba dando les boquiaes y yera  preciso pasar a otru modelu. L'ausencia de poder políticu pa encarar la situación dende Asturies y el procesu d'aculturización apaecín como torgues que yera necesario baltar. Yera'l momentu de dibuxar una alternativa qu'axuntara la necesidá de renovación y redefinición de la esquierda cola necesidá d'afayar esi discursu a la rialidá asturiana. Yera'l momentu de pasar a la ofensiva contra'l modelu neolliberal, sucursalista y clientelar que llevara Asturies a la situación na que s'atopaba. Yera posible. Yera  necesario. Pero nun se fexo.