Carduus: nome xenéricu que vien del llatín = "cardu", que de la mesma podría derivar d'una pallabra griega que'l so significáu avérase a la nuesa pallabra "afaitase"; pero la investigación adicional sería la resultancia d'otru raigañu, siempres griega, Ardis = "punta", aludiendo, poques gracies, a los espinos de les plantes d'esti tipu. Na antigüedá, el cardu tamién ye atestiguáu por delles lleendes d'esta flor acomuñando al pastor sicilianu Dafnis, que la so muerte (gracies a la intervención de Pan y Diana), cola Tierra, qu'enllena de dolor, dio a lluz a una planta llena d'escayos, el "cardu", precisamente. Inda se recuerda que, inclusive nes tradiciones aries el "cardu" acomuñó col dios Thor (dios de la guerra y el rescamplu).