Probablemente'l más conocíu dientro d'esti tipu de fotografía foi l'estudiu Lehnert & Landrock, qu'operaba nel norte d'África, proponiendo semeyes «antropolóxiques» y «exótiques» de desnudos femeninos integrales, xuntu con semeyes de mochachos semivestidos de sensibilidá llixeramente pedófila. Tien de notase qu'estes fotografíes, que na actualidá seríen ensin dulda tachaes de pedófiles, fueron reproducíes na dómina como cartulines y vendíes en miles d'exemplares (y unviaes al traviés del serviciu de corréu normal). La mentalidá de la dómina yera, ello ye que la contraria a l'actual: el desnudu infantil yera menos inmoral que l'adultu. Les señales de la pubertá, l'apaición del vellu, especialmente'l púbicu, yeren consideraos na dómina como automáticamente «sexuales» y polo tanto «obscenes». Y viceversa, el desnudu preadolescente yera consideráu menos evocador de la sexualidá y polo tanto aceptáu con mayor facilidá. Esto naturalmente tamién yera válidu pa la fotografía de desnudos de neñes.