N'añu 1958 foi decisivu na historia de los movimientos sociales mexicanos. Yera l'últimu añu del presidente Adolfo Ruiz Cortines. Esi añu fixeron eclosión lluches bonales ente lletricistes, telegrafistes, maestros de primaria, telefonistes, petroleros, llabradores, etc. Ente 1958 y 1959 los fenómenos d'insurxencia obrera sobresalieron y ente 1958 y 1965, en sexeniu del presidente Adolfo López Mateos, españaron innumberables lluches llabradores que solmenaron les más importantes zones agrícoles del país. En toes estes lluches la demanda del aumentu nos salarios apaecía en primer planu por cuenta de los aumentos de productos indispensables de la canasta básica, el malestar de la población nun se fixo esperar y la tensión romper na República. El primer combate qu'españó n'abril de 1958 foi la llucha magisterial por cuenta de la represión policiaca sobre una concentración de maestros que s'efectuaba nel Zócalo. La durez de la respuesta policiaca dio llugar a que'l MRM va llanzar a la movilización nun momentu en qu'ésta se faía particularmente necesaria. Dempués, l'españíu de la llucha ferrocarrilera fíxose presente'l 28 de xunu n'el so primera gran manifestación nel Distritu Federal cola represión per parte de la policía y los bomberos. El movimientu ferrocarrilero empecipióse'l 2 de mayu de 1958 cola formación de la Gran Comisión Pro Aumento de Salarios, y consolidóse cola proclamación del Plan del Sureste'l 12 de xunu y l'españíu de paros a partir del 26 d'esi mes. Les demandes d'esti movimientu yeren en primer instancia les meyores salariales, y darréu dempués la democracia sindical. El líder d'esti movimientu sería Demetrio Vallina que darréu sería deteníu y encarceláu en Lecumberri.