A finales del sieglu XVIII constituyir na finca del marqués de Llupià asitiada nel conceyu de Sant Joan d'Horta —güei un barriu más de la ciudá— un xardín que magar ser de calter priváu pasó darréu al patrimoniu públicu. Conocíu anguaño como parque del Llaberintu de Horta, esti xardín presenta una profusa decoración escultórica d'estilu neoclásicu, según delles fontes: na entrada atopa la llamada fonte heráldica, formada por una fonte con un pelícanu esculpíu na so base y una columna rematada por una corona y un perru aláu; nel nivel inferior tópase la fonte de la Pirámide —o del Lleón—, fecha de roques gradiaes en forma de pirámide, y una fonte con forma de cabeza de lleón; nel llaberintu que da nome al parque atopa la fonte d'Ecu, dedicada al mitu d'Ecu y Narcisu, nel interior d'un covarón de piedra porosa y felechos en forma d'estalactites, onde se topa una estatua de la ninfa, d'estilu clásicu; na terraza cimera atópase la fonte de los Delfines, formada por un conxuntu de rocalla con dos delfines de mármol coles coles enxareyaes, qu'arramen agua sobre un banzáu, sobre la que s'asitia un ninfeo en forma d'estanque con un covarón decoráu cola estatua de la ninfa Egeria, inspiráu nel covarón de Stowe; a lo último, nel llamáu «xardín románticu» atópase la fonte Grutesca, realizada en piedra y conches con estructura de doble arcu de mediu puntu y la figura d'un pexe nel so interior.