Atopar en Corrientes y Esmeralda, y el so propietariu foi Emilio Bieckert, inmigrante proveniente d'Estrasburgo, Alsacia. L'edificiu alzar en 1872 col nome d'Edén, depués Variedaes, y en 1891 inauguróse'l Odeón realizáu pol arquiteutu alemán Fernando Moog. Foi consideráu como una avanzada na arquiteutura del momentu y convertiríase n'unu de los principales teatros de Buenos Aires, con capacidá pa 1.800 persones. El 28 de xunetu de 1896 exhibir nél la primer pieza cinematográfica realizada n'Arxentina. En 1940 adquirió un frente estilu art decó. En 1982 atopábase bien deterioráu y un tal Luis Rusconi rescatar. Tresformar nuna esquina porteña por excelencia. Pol so escenariu pasaron personalidaes como Leopoldo Llugones, Jean Jaurés, Margarita Xirgu, ente munchos otros. En 1985 foi declaráu pol Ministeriu d'Educación y Xusticia de La Nación como Monumentu Históricu Nacional, teniendo en cuenta, ente otres razones, que foi unu de los más importantes escenarios de la historia del país y que esa esquina, gracies a los versos de Celedonio Flores, conformóse como'l corazón del tangu. Pero a principios de la década del 90, mientres la xestión del intendente Carlos Grosso, dexar ensin efeutu esa proteición y autorizóse la baltadera del teatru. Güei proxéctase nel so llugar la Torre Odeón, de 32 pisos.