Socialmente foi sofitáu por aquelles clases a les que la victoria nes urnes del Frente Popular fíxo-yos sentir qu'apeligraba la so posición; pola Ilesia católica, acosada pola persecución relixosa desamarrada per parte de la esquierda namás españar el conflictu; por pequeñu propietarios medrosos d'una «revolución del proletariáu» y tamién por munches persones de clase baxa de firmes convencimientos relixosos.[4]