Archidona y Iznájar exercíen na práutica una rellación de Señoríu sobre'l Términu del Entredichu, que se concreta na mentada “comunidá de camperes”. Los dos Conceyos nomaben comisionados p'arrendar les tierres del Entredichu, mientres unu o dellos años, y pal remate de l'abiyota”, los maravedinos llograos estremar ente los dos villes. Asina consta en dos talos cabildros celebraos en Archidona en 1591 y 1598. Coneyu Ramilo, refiriéndose al Entredichu consideraba que “a finales del sieglu XVI inda nun yera más qu'una devesa”. Más palantre, en 1618 construyóse la ilesia parroquial, lo que nos fai pensar que dende la segunda metá del sieglu XVI to qu'haber un nucleu de población asitiada nel conocíu como “Términu del Entredichu”. La esistencia d'un poblamientu medieval abonda nesta hipótesis, que per otru llau, vien sofitada pola lóxica d'unos renteros amestaos a unos llabores y a una actividá ganadera, a los que nun sería rentable percorrer dellos quilómetros pa faer nueche nes respeutives villes, nuna dómina de malos caminos y rudimentarios medios de tresporte.