El instrumentu modernu estándar tien un rangu de trés octaves , dende'l F per debaxo de C media (F3 a F6 nel campu de la notación científica ). Modelos grandes de trés y mediu o cuatro octaves, dende la C per debaxo del Do central tamién se tán volviendo más comunes (C3 a F6 o C7). A diferencia del so primu, el xilófonu, ye un instrumentu de non transposición, xeneralmente escritu en tonu de conciertu. Sicasí, dacuando dellos compositores (por casu, Olivier Messiaen ) escribe les partes por que suenen una octava más alta.