La etimoloxía del nome del so xéneru procede del verbu llatín clangere «resonar» al que se-y añedir la partícula diminutiva ula resultando esti términu neollatín, clangula, en referencia a la so voz. Sicasí'l so nome específicu ye una forma alternativa d'escribir la pallabra hiemālliriu qu'en llatín significa «ivernizu».