A partir del 870 los ataques viquingos a les mariñes anglosaxones fueron continuos, Alfredo'l Grande de Wessex tien de faer frente a la invasión danesa y consigue detener la meyora danesa nel 871, anque Guthrum el líder de los daneses siguió controlando l'este de la islla (Northumbria, Estanglia y parte de Mercia incluyida Essex). Nel 874 los daneses ruempen la paz y ataquen de nuevu a Alfredo, los enfrentamientos duren hasta'l 878, cuando los saxones venecen na Batalla de Ethandun. Los daneses apuerten a retirase a los sos territorios iniciales ya inclusive deciden bautizase, siendo'l mesmu Alfredo'l padrín del rei Guthrum, yera un xestu importante, qu'indicaba la intención de los daneses de ser aceptaos dientro de la política saxona, el mal llamáu Tratáu de Wedmore, porque nun esistió nengún documentu escritu de tal tratáu, determinaba que Essex (incluyida Londres y Middlesex) taba dientro del territoriu danés. Pero de nuevu'l daneses nel 884 intenten conquistar Wessex, y de nuevu los saxones llogren refugar a los viquingos. Finalmente'l conflictu resolver cola Paz d'Alfredo y de Guthrum, qu'amenorgaría'l reinu danés de la paz anterior, y d'esta miente Londres y los territorios al oeste del Lea volvian a manes saxones, anque non Essex. Nun foi hasta'l 918 cuando Eduardo'l Viejo, reincorpora Essex al reinu saxón, el futuru reinu d'Inglaterra.