Bellis: del Llatín bellis, -idis, yá emplegáu na antigüedá por Pliniu'l Vieyu (26, 26) col mesmu sentíu ("Bellis in pratis nascitur, flore albu, aliquatenus rubente" -La "pascueta" que crez nos praos, con flor blanca tintada d'acoloratáu.[10]).