El neorrealismu italianu ye un movimientu cinematográficu creáu n'Italia mientres la primer metá del sieglu XX como una reacción a la Posguerra. Tuvo como oxetivu amosar condiciones sociales más auténtiques y humanes, alloñar del estilu históricu y musical qu'impunxo'l fascismu. Los autores utilizaben frecuentemente a actores non profesionales. El términu foi acuñáu pol críticu Umberto Barbaro y la primer película d'esti xéneru ye considerada Roma, ciudá abierta de Roberto Rossellini.