Orixinalmente una diosa frixa, Cibeles (en griegu antiguu Κυβέλη Kybélê, nome al que munches vegaes dáse-y la etimoloxía de «la del pelu» si se considera griegu envede frixu) yera la diosa de la Madre Tierra que foi adorada n'Anatolia dende'l neolíticu. Como la Gea o'l so equivalente minoicu Rea, Cibeles yera la personificación de la tierra fértil, una diosa de les cavernes, montes y muralles, de la natura y los animales (especialmente lleones y abeyes). El so equivalente romanu yera Magna Mater, la Gran Madre. El so títulu «Señora de los Animales», que tamién ostentaba la Gran Madre minoica, revela los sos arcaicos raigaños paleolíticos. Ye una deidá de vida, muerte y resurreición.