El segundu principiu de Félix Granda foi la relixosidá, escribió: que'l so deséu pal usu del arte yera como l'usu del llinguaxe, falar y enseñar alrodiu de Cristu - non pa enseñar alrodiu de nós mesmos, y muncho menos pa presumir del nuesu luxu y de vanidá. Como un sacerdote piadosu, la imaxinación de Granda taba enchida coles imáxenes de la Sagrada Escritura, qu'él describió como una ayalga inextinguible de motivos y figures. Zurbitu comentó: