Anque foi diseñáu pa la Fórmula 1, el DFV tamién s'usó en carreres de resistencia. El so diseñu baxu producía vibraciones destructives que forzaben a los dispositivos alredor del motor, especialmente'l sistema d'escape. A pesar d'esta desventaxa, el DFV ganó dos veces les 24 hores de Le Mans na so forma orixinal de 3 l. Desenvolvióse una versión especial pa resistencia, el DFL, en dos capacidad: 3.3 l y 3.9 l. Mientres la versión orixinal rápido foi reconocida pola so confiabilidad, les versiones posteriores nun fueron demasiáu llueñe y recuérdense como un fracasu pol so enclín a fallar.