Ensin pertenecer al círculu inicial de los Dolce Apóstoles, y percorriendo caminos jalonados d'incomprensiones y adversidaes (), Pablo constituyir nel motor de construcción y espansión del cristianismu nel Imperiu romanu, por cuenta del so talentu, al so convencimientu y al so calter indiscutiblemente misioneru. El so pensamientu conformó'l llamáu cristianismu paulino, una de los cuatro corrientes básiques del cristianismu primitivu que terminaron per integrar el canon bíblicu.