El 22 de marzu de 1877 el Doctor Marco Aurelio Soto, convocó a eleiciones pal 22 y 25 d'abril del corriente añu, al envís d'afitase nel poder, nun hubo oposición dalguna de los conservadores, anque Medina yera figurar clave pa retornar al poder; mientres una intriga gubernamental xenerar contra'l Capitán xeneral Medina, a quien yá s'ordenó a les autoridaes el so arrestu. Justo Rufino Barrios unviara curtia nota al gobernante Soto, con cuenta de se anulara a Medina, d'una vegada por toes, de la mesma solicitaba'l so fusilamiento. En xunetu'l gobiernu de Soto tuvo informes que Medina asaltaría'l Cuartel de Santa Rosa de Copán, sabíase que Medina viaxara al occidente d'Hondures, mientres s'abelugaba en territoriu gobernáu por conservadores y so la proteición del xeneral Ezequiel Marín. Mariano Pineda —vecín de Gracies— unvió a un xornaleru so con una nota pa Medina, que dicía: "Dientro de poques hores salen a prender a ud y a Ezequiel, fuxa".Medina nun lo fixo. A lo último Medina foi arrestáu nel so "Facienda El Rosario", tamién foi arrestáu Marín xunto a otru siguidores, acusábase-yos de combalechadura y fueron procesaos polos delitos de traición y ocultamiento d'armes pa una rebelión contra l'alministración "Soto-Rosa" (Marco Aurelio Soto y Ramón Rosa). Nomóse un Tribunal ad-hoc por que conociera la causa y fueron atopaos culpables y sentenciaos a muerte —como Rufino Barrios, encamentara—. Mariana Milla de Medina y Trinidá Pineda vda de Marín fueron onde'l xeneral Emilio Delgado por qu'aplazara la execución y ver al so maríu y fíu respeutivamente, per última vegada.