La vida llocal nel sieglu XVII vien marcada no fundamental por dos factores. De primeres, rexístrase un pasaxeru debilitamientu del poder señorial, por cuenta de la llarga disputa qu'enfrenta a la casa de Albatera col ducáu de Béxar alrodiu de la titularidá del señoríu. Ello apanga en dalguna midida'l rigor del aparatu tributariu qu'encalorara nel pasáu l'exerciciu d'una vida económica más llibre, y na que poder fundar unes mínimes bases de prosperidad acordes colos esfuercios llaborales del común de vecinos. La segunda carauterística del momentu ye'l fuerte influxu de la Ilesia, nuna sociedá na que'l cumplimientu de los preceptos relixosos y polo xeneral les conductes públicu y priváu yeren oxetu d'una sollerte vixilancia eclesiástica. Abonden o s'intensifiquen nesa dómina, como ye sabíu, les devociones marianes, qu'establecen o refuercen les respeutives advocaciones llocales; y asina asocede en Onil arriendes de un episodiu de peste en 1648. La mengua de población amestada a esta epidemia nun foi notable, anque se sumó a un cortexu de calamidaes (seques, agües enchentes, plagues d'inseutos, movimientos sísmicos) qu'ensin dulda tuvieron qu'agravar les condiciones de vida de los habitantes del pueblu, yá de por sí difíciles nuna fase histórica de fondu abatimientu como lo foi la del Seiscientos.