N'entrando triunfante a la ciudá, Carrera dedicar a celebrar en grande cola tropa y el so hermanu Sotero. Avanzada la nueche, na madrugada del 9 d'agostu de 1849, Carrera foi atacáu por José María Andrade, d'oficiu marimbero, quién lo mancó d'una puñalada en enterándose de que'l xeneral Carrera, bien dau a les aventures amoroses, seduxera a la so fía. La guardia del Xeneral en Xefe del Exércitu dio cuenta rápido del atacante y llevó al xeneral a'l so residencia por que la curaren. A otru día, el presbíteru Jorge Viteri y Unxo, Ministru del presidente Mariano Paredes —y quien depués sería nomáu como obispu d'El Salvador en 1852— ordenó que s'investigara al atacante y que'l so cadabre fuera treslladáu a la Plaza Mayor «pa obrar con respectu d'él, acordies cola Comandancia Xeneral». Esta orde foi cumplida, pero los encargaos de faelo fueron muncho más allá de lo que se-yos solicitara: estazaron el cadabre y asitiaron los sos miembros nos cuatro garites de la ciudá. Anque foi recoyíu rápido por orde de Carrera, la imaxe del gobiernu de Paredes quedó bien desprestixada y el fechu foi aprovecháu polos lliberales n'El Salvador, quien acusaron al gobiernu conservador de xavaz, bárbaru y retrógradu. A partir d'entós, Sotero Carrera decidió que'l so hermanu llevaría guardaespaldes en tou momentu. A los pocos díes, Carrera yá se sentía meyor y salió al galopie nun caballu, pero la so ferida reabrióse y cayó esmorecíu frente al templu de La Mercé.