La emigración definitiva de families, a final de la década de los cincuenta y sobremanera nos años sesenta, a países estranxeros y n'España al País Vascu, Madrid y Cataluña, tuvo motivada pol probe desenvolvimientu agrícola de la contorna, propiu de toles zones que dependen d'un monocultivu, que fai bien vulnerable la economía d'estos pueblos ante año de males colleches y pol calter estacional del cultivu de la olivar. Un cultivu escasu nel sieglu XVIII, pero qu'a lo llargo del XIX y, principalmente, nel sieglu XX convertir nel cultivu esencial.