Amás de Shakespeare, que destacó nos entamos de los años 1600, los principales poetes de los entamos del sieglu inclúin a John Donne y otros poetes metafísicos. Influyíos pol barrocu, y tomando como temes centrales el misticismu cristianu y l'erotismu, los poetes metafísicos utilizaron figures "non poétiques" pa consiguir un efeutu sorpresa nel llector. Por casu, n'unu de los sonetos de John Donne, la punta d'un compás representa a dos amigos; la muyer, que ta en casa esperando, ye'l centru. El puntu más alloñáu ye'l so amante que s'atopa saleando, alloñar d'ella. Pero, a mayor distancia, más estrecha la unión cimera ente les puntes del compás: la distancia fai que l'amor fáigase más fuerte.