y razona d'esta miente: los enunciaos del tipu (1) son triviales, pero nun asocede igual colos enunciaos del tipu (2). La rellación d'identidá qu'apaez nestos enunciaos nun puede ser ente signos d'oxetos nin ente oxetos. Si la identidá ye ente oxetos la información que nos apurre (1) nun ye distinta de la que nos apurre (2). Si la rellación dar ente nomes d'oxetos, entós nun tamos diciendo nada extralingüístico. Asina pos Frege soluciona esta cuestión estremando nes espresiones la referencia y el sentíu. La referencia ye'l oxetu mesmu que designamos con un signu, el sentíu espresa la manera de dase l'oxetu. Esto ye, con (2) espresamos dos maneres distintos de referinos a un mesmu oxetu.