Gustába-y el boxéu, pero la so afición predilecta yera la caminada. En tiempos d'estudiante y entá años dempués, xubía al Neváu de Toluca y percorría a cuerpu, tolos sábados, dacuando por falta de dineru pa costear el tresporte públicu; el trechu de Méxicu a Toluca pa visitar a la so madre, a la so novia y pa comentar colos sos amigos el desarrollu político y social del estáu. Les sos caminaes sabadiegues a esi estáu valiéronlu'l llamátigu de “El Toluca”. Dende mozu, López Mateos empezó a destacar n'actividaes deportives coles frecuentes escursiones y caminaes qu'entamaben un grupu de mozos que más palantre lo llevaríen a la realización d'una fazaña mayor. Teniendo dieciséis años, Adolfo xunir a un grupu d'estudiantes andaniegos que se faíen llamar "Club d'esploradores EIME" (agora ESIME). Abanderaos pol presidente Plutarco Elías Calles y portando como insinia un banderín col nome de Méxicu sobre'l colores de la bandera guatemaliana, el de Guatemala sobre'l colores de la bandera mexicana y les sigles de EIME al calce, el 20 de payares de 1926, los esploradores de EIME partieron a cuerpu dende'l Zócalo de la Ciudá de Méxicu hasta Guatemala, aportando setenta díes dempués, a fines de xineru de 1927, a la Ciudá de Guatemala. Tres aquella proeza, a Adolfo moteyar “El Guatemala”. Por esa dómina, el mozu López Mateos llamara l'atención de los sos maestros pol so gran talentu y preparación cultural, desempeñándose como caderalgu de lliteratura ya historia nel institutu toluqueño, onde conoció al so almiráu llicenciáu José Vasconcelos, quien al igual que Antonio Caso, representaba les corrientes humanistes que los mozos d'esos tiempos tomaren como modelu a siguir.