Habíale bebíu tantu l'espíritu de soberbia, que cuasi-y tenía dobláu, y siendo entá más ignorante, nada-y dexaba n'aporfiadura, namái non sabía asonsaña-y no estoico, manifestando en tol camín del braseru no de fora la rabia y el despecho en que-y amburaba'l corazón, siendo un mesmu principiu interior causa nel discípulu d'un esterior despechado y furiosu, y nel maestru d'una profundísima murria, anque afeutada d'aselu; pero cada unu a la so manera representaba al vivu un condergáu.