L'eleváu estáu d'actividá del Kilauea tien un fuerte impautu sobro la ecoloxía de les sos fasteres, onde la crecedera de plantes de cutiu vese atayáu pola cayida de tefra y derivó de dióxidu d'azufre volcánico, produciendo agües acedes, sobremanera nuna zona greba al sur de la zona de ruptura suroeste, conocida como'l desiertu de Kaʻū. Sicasí, la vida montesa espolleta en llugares ensin alteriar del volcán y ye altamente endémicu como resultancia del aisllamientu del Kilauea —y de la islla de Ḥawai— de la masa continental más cercana.