La bandera histórica d'Asturies como tolos asturianos yá  saben ye azul cola Cruz de la Victoria de Pelayu nel centru en mariellu. La Cruz de la Victoria ye una xoya del pre-románicu asturianu, guardada na Cámara Santa de la Catedral de San Salvador d'Uviéu y convertida en símbolu d'Asturies. Trátase d'una cruz llatina de madera de carbayu cubierta d'oru y piedres pervalioses. Tien los brazos enanchaos pelos llaos y un pequenu relicariu nel so centru de xuntura que ye un círculu. Ta fecha por orfebres procedentes del reinu francu durante'l reináu d'Alfonsu III el  Grande, que-yos mandó facela a principios del sieglu X como donación a la Catedral d'Uviéu, como se diz nel reversu de la cruz, xunto cola escritura en llatín "HOC SIGNO TVETVR PIVS. HOC SIGNO VINCITVR INMICVS" ("Con esti signu el piadosu ta protexíu. Con esti signu véncese al enemigu").  De los brazos de la cruz cuelguen dos lletres griegues, l'alfa y la o pequena, primera y última del alfabetu helénicu, yá que nos llibros relixosos, en concretu nel llibru del Apocalipsis, 1.8, facíase una comparanza  metafórica del dios cristianu col alfabetu yá qu'aquél algamábalo too d'entamu a fin. "Yo soi l'alfa y la omega, el principiu y el fin, diz el Señor Dios, el que Foi, el que Ye y el que Sedrá. El Toupoderosu". L'alfa y la o grande (la omega amestóse depués de la omicra), son la primera y cabera lletres del alfabetu griegu y simbolicen asina el principiu y el fin d'un mundu gobernáu pol dios cristianu. Según cuenta la lleenda ye la cruz que llevó'l rei Don Pelayu na batalla de Cuadonga nel añu 722.