Por estes feches, Marruecos convirtiérase definitivamente nuna encruciada de los intereses europeos: Reinu Xuníu, bien sensible a cualquier amenaza a la so ruta imperial escontra la India, tenía rocea de la presencia francesa nel Norte d'África. Francia, dueña yá d'Arxelia y pocu dempués de Tunicia, desea consolidar el so dominiu sobre'l Norte d'África, de la que velaba pola seguridá d'Arxelia, llueu estremada en tres departamentos franceses. España, pela so parte, buscaba asegurar los sos presidios norteafricanos de la que torgar ser afogada per otros países (notablemente Francia). Tamién buscaba una alternativa a los imperios coloniales perdíos n'América. Finalmente, Alemaña intervendría en Marruecos buscando tizar les diverxencies ente Reinu Xuníu y Francia. Son precisamente les apetencies alemanes les que fuercen a Francia y Reinu Xuníu a llegar a un alcuerdu, de forma qu'en 1890, Reinu Xuníu decide dexar manes llibres en Marruecos a Francia (la cual fai lo propio con Exiptu en favor d'aquella).