Tamién conocíu nel occidente como reñubeiru o Xuan Cabritu, ye'l ser que guiya les ñubes y les tormentes. Represéntase como un home con barba pertupía, que viste pelleyos de chives y un sombreru d'esnala ancha. Pue ser terriblemente dañín coles persones escentellando praos y semaos, si bien pue ser perbeneficiosu colos que lu ayuden. El mitu cuéntanos que vive n'Exiptu na ciudá del gritu. Nuna ocasión vieno a Asturies montáu nes ñubes, teniendo la mala suerte de cayer a la tierra. Pidió abellugu pero naide-y lu daba. Entrada la nueche, un probe aldeanu apiadándose d'él, agospiándolu en casa. En gratificación, tolos los años regaba-y bien los güertos, enantándolos. Años depués, esti campesín tien qu'efeutuar un viaxe perlloñe a Exiptu, al enterase de que la so amada depués de tantos años d'ausencia decide casase con otru. L'aldeanu pide-y ayuda al nuberu, que lu monta entós mesmu nuna ñube, llegando a tiempu pa impedir la boda. Nos pueblos, pa evitar la llegada del nuberu, tocábense les campanes de la ilesia.