A partir de la década de 1950 empezaron a publicar abondosos estudios antropolóxicos y musicolóxicos sobre'l flamencu. En 1954 Hispavox publicó la primera Antoloxía del Cante Flamencu, grabación sonora que foi un gran revulsivo na so dómina, apoderada pol cante orquestado y, arriendes d'ello, mistificado. En 1955 l'intelectual arxentín Anselmo González Climent, publicó un ensayu llamáu Flamencoloxía, que'l so títulu bautizó al "conxuntu de conocencies, téuniques, etc., sobre'l cante y el baille flamencos". Esti llibru dignificó l'estudiu del flamencu al aplica-y la metodoloxía académica propia de la musicoloxía y sirvió de base a los posteriores estudios sobre dichu xéneru.