Del puntu de vista dogmáticu, Eusebio sofítase totalmente n'Oríxenes. Tal como esti teólogu, partió de la idea fundamental de la soberanía absoluta (monarquía) de Dios. Dios ye la causa de tolos seres. Pero nun ye, puramente, una causa; n'Él, tou lo bono ta incluyíu; d'Él, tola Vida aníciase; y ye l'orixe de toa Virtú. Ye'l Dios Supremu, al cual, Cristu ta suxetu como Dios segundu (secundariu). Dios unvió a Cristu al mundu por que ésti participara de les gracies incluyíes na esencia divina. Cristu ye la única criatura realmente bona, teniendo la imaxe de Dios, y siendo un rayu de lluz eterno; esta comparanza col rayu de lluz ye, sicasí, de tal forma llindada qu'Eusebio precisa enfatizar espresamente l'autu-esistencia de Jesús.