Anque bien esitosa, la campaña de Cosroes II realizóse a cuenta de una perimportante presión fiscal. L'emperador bizantín Heraclio (610-641) contraatacó con un movimientu tácticu, abandonando la so sitiada capital y saleando hasta'l Mar Negru p'atacar Persia dende la retaguardia. Mentanto, la mutua rocea ente Cosroes II y el so xeneral Shahrbaraz, agravaes peles cartes falses qu'axentes bizantinos fixeron llegar hasta'l xeneral persa, y onde supuestamente Cosroes II entamaba la so execución, fixeron que Shahbaraz permaneciera neutral mientres esti periodu críticu. Persia perdió'l sofitu d'unu de los sos mayores exércitos y d'unu de los sos meyores xenerales. Pa mayor infortuniu de Cosroes, Shanin, l'otru gran sostén del exércitu sasánida, que conquistara'l Cáucasu y Anatolia, morrió de forma repentina, lo qu'acabó de desequilibrar la balanza en favor de los bizantinos.