Una vegada que s'apoderaron de la zona d'oasis presaharianos, tierra d'agua y camperes qu'ameyoró la so situación económica, los almorávides volver contra los reinos negros del sur, Takrur y Ghana, tradicionales enemigos de los cenhegíes qu'a principios del sieglu  habíen-yos arrebatáu Audagost. Esta yera un centru comercial destacáu, parte de la ruta de les caravanes, y un llugar bien apostáu polos Estaos negros del sur y los bereberes del norte. Na segunda metá del 1054, los almorávides atacaron la ciudá y tomar por asaltu. Al apoderar Siyilmasa y Audagost, llograron el control de les rutes caravaneras de la rexón. Dos años más tarde, empezaron a acuñar los sos propios dinares nes cecas de Siyilmasa. La espansión territorial cesó al remontase Siyilmasa, onde'l gruesu de la población, descontentu col gobiernu rigorosu almorávide, pasó poles armes a la guarnición desprevenida. Los cenetes magrawíes recuperaron temporalmente'l señoríu de la rexón.