El 26 de xineru, el Scotia zarpó pa dir a les agües antártiques. Atopáronse'l 3 de febreru con una gruesa capa de xelu a 40 km de les islles Orcadas del Sur, lo qu'obligó a tener que maniobrar col barcu. A otru día, el Scotia foi capaz de movese y algamar tierra nun llugar de la pequeña islla Saddle, onde recoyeron un gran númberu de especímenes botánicos y xeolóxicos. Les condiciones del xelu torgaron tou progresu hasta'l 10 de febreru, cuando'l barcu foi capaz de siguir escontra'l sur «saleando a vela a siete nudos ensin problemes». El 17 de febreru algamaron los 64°18'S y, cinco díes más tarde, pasaron los 70°S, enfusándose nel mar de Weddell. Poco dempués atopáronse de nuevu col xelu, lo que punxo en peligru'l barcu, polo que'l capitán Robertson punxo aldu al norte n'algamando los 70°25'S.