Oljón tien unos relieves orográficos montascosos y ye rica en xacimientos arqueolóxicos. La so vera oriental ta marcada per serrapatosos montes, qu'algamen los 1.276 m nel monte Zhima, el puntu más altu de la islla (a unos 818 m sobre'l nivel de l'agua del Baikal), y unu de los más altos nuna islla llacustre nel mundu por detrás de la islla del Sol, nel llagu Titicaca, en Bolivia. La islla ye lo suficientemente grande como pa tener los sos propios llagos, y presenta una combinación paisaxística de taiga, estepa ya inclusive un pequeñu ermu. Un pequeñu y fondu estrechu, resultáu de los millones d'años de movimientu teutónicu al igual que'l bloque de roca que forma la islla, llamáu estrechu del Pequeñu Mar, dixébra-y de la mariña del Baikal. Les serrapatoses rimaes de los montes amuesen l'emburrie de la tierra.