El so mundu espresivu —amás de los sos entamos, nos relatos de Angelici dolori y L'infanta sepolta—, destaca yá nel estrañu Il mare non bagna Napoli (1953), onde una neña d'escasa visión, en llogrando unes gafes, atalanta que el llugar en que creía vivir ye un llugar puerco y miserable.