La murnia ye parte del procesu natural del neñu que se dixebra d'una simbiosis temprana cola madre y vuélvese más independiente. Cada vez qu'un neñu o neña dixébrase un pocu más, va tener que faer frente a una pequeña perda. Si la madre nun puede dexar el menor sufrimientu arreyáu nesti procesu, el neñu nunca va poder aprender a trepar cola murnia por sigo mesmu. Brazelton sostién que "animar" demasiáu a un neñu devalúa la emoción de la murnia pa ellos; y Selma Fraiberg suxure que ye importante respetar el derechu del neñu a esperimentar una perda completa y fondamente.