Dempués de la guerra convidó al Hajduk a treslladase a la ciudá de Belgráu, la capital yugoslava, y convertise nel equipu oficial del Exércitu Popular Yugoslavu (JNA), pero'l Hajduk negar a abandonar la so ciudá natal de Split.[11] El club, sicasí, siguió esfrutando de la reputación de "equipu favoritu de Pedrete" enforma tiempu, inclusive dempués de la guerra, por cuenta de la relación d'amistá cola resistencia de la que se benefició'l Hajduk de munches maneres.