En 1966 cesó l'actividá del penal, y a partir d'entós l'edificiu foi víctima del pillaje y el vandalismo hasta que'l Ministeriu d'Educación intervieno en 1972, dando en la afectación del usufructu del castiellu ante'l progresivu deterioru que taba sufriendo tres el cese de la prisión. Esi mesmu añu la Direición Xeneral de Belles Artes llevó a cabu la primer restauración, esaniciando los restos de la prisión y consolidando la estructura orixinal, en peligru de fundimientu. Un añu más tarde paralizóse la restauración, considerándose que se trataba d'un caprichu y non del caltenimientu del edificiu. Entós intentóse buscar una función práctica pal so usu, y n'embaraxando distintos propuestes ente les que s'atopaba'l so tresformamientu en castiellu-muséu, un estudiu y muséu de Miguel Ortiz Berrocal ya inclusive incorporalo como Parador de Turismu, decantóse finalmente por instalar un centru de Formación Profesional pa Cuéllar y la so contorna, de mayor necesidá que les otres propuestes.Tres una minuciosa restauración, el centru abrió les sos puertes nel cursu 1975-1976, coles especialidaes d'Electrónica, Lletricidá y Alministrativu. Tres diverses restauraciones posteriores per parte del Conceyu de Cuéllar, centraes principalmente na década de 1990, completóse la formación al enllantase en 1996 la Educación Secundaria Obligatoria, convirtiéndose a partir d'entós nel Institutu d'Educación Secundaria “Duque de Alburquerque”.