Manuel Bernaldo de Quirós y Valdés, presbíteru, escolín de San Pelayo y del Mayor d'Uviéu en Salamanca, oidor de les Reales Audiencies de Zaragoza (el so rexente en 1737), La Coruña (1744), Mallorca (el so rexente en 1759), y de la Real Chancillería de Valladolid (1751), del Conseyu de S.M. nel Conseyu d'Indies Supremu d'Indies. Figura empadronáu como fidalgu n'Uviéu en diversos años hasta 1780.