Yera una área suxeta a disturbios mientres sieglos y remaneció un patrón de les poblaciones llocales n'atacar a les comunidaes xudíes en tiempos de problemes – estos ataques y masacres llamáronse pogromos y empezaron nel sieglu XVII pero volviéronse particularmente severes nel tardíu sieglu XIX y tempranu sieglu XX. Esto anició una nueva fola de migraciones al occidente, n'Alemaña, Europa Central y les Américas, Norte y Sur. Xunir a les comunidaes sefardines bien establecíes de la dómina, devasaron a los sos homólogos sefardinos, convirtiéndose na presencia xudía dominante. Ente los años 1880 y 1914, casi un terciu de la población xudía d'Europa Oriental emigró al continente americanu y de estos, unos 2.5 millones llegaríen a Nueva York.