Nel pavimentu de la sala esistíen unes escaleres, güei sumíes y sustituyíes por una trampilla, que baxaben a una segunda bóveda allugada so l'anterior, de la qu'arrincaba una mina. Ye posible que se tratara d'una aguada que llegaba hasta'l ríu p'abastecese en casu de sitiu del castiellu, y yá taba cegada en 1897. La lleenda popular caltién que se trataba d'una mina de comunicación, col nome de Túnel de Iscar, y que, según ésta, xunía dambos castiellos, y tien orixe na novela Sancho Saldaña o El Castellán de Cuéllar, escrita por Espronceda mientres el so destierru en Cuéllar, na que fala de dellos pasadizos secretos que tenía'l castiellu.