Dende siquier el primer sieglu DC, el misticismu taoísta inclúi la recreación de llugares máxicos en miniatura pa resaltar y amontar les propiedaes atopaes nos llugares a tamañu real. Les diverses escueles de budismu introducíes a partir de la India dende mediaos del sieglu II inclúin la secta Dhyāna de meditación, que les sos traducciones de testos en sánscritu dacuando usen terminoloxía taoísta pa espresar conceutos incorpórevos. Coles mesmes, les decoraciones florales de los altares fueron introducíes y los diseños florales empezaron a convertise nuna fuercia dominante nel arte chino. Cinco sieglos más tarde la escuela Chán de budismu foi fundada, na cual enseñances budistes dhyana anovaes fueron fundíes col taoísmu chinu nativu. El Chán caltuvo'l so espíritu predominantemente activu y vital inclusive cuando otres sectes budistes volvíense más formales y ríxides.