- Si nun mos equivocamos, pesie a tener espublizaos dellos llibros, entovía nun publicares dengún ensayu llargu. Cuéntamos un poco cómo foi el procesu d'ellaboración d'esti ensayu.    L'ensayu surdió yá que personalmente siempre me llamó l'atención  el xeitu nel que s'usen los axetivos asturianu y asturiana. Les élites politiques eviten esti axetivu yá que pa ellos ye una especie de tabú y prefieren usar otros axetivos como "rexonal", "llariegu" o "autóctonu". Ye increíble que presumiendo de saber tanto, haya tantu investigador, científicu y espertu que pretenda pasar por historia, cultura, llingua, gastronomía... asturianes, dalgo que si lo mires bien en realidá nun ye más qu'estudios referíos sólo al ámbitu territorial de la provincia d'Uviéu. Yo a  eso lo llamo provincialismu que ye dalgo peor que'l provincianismu. El provincianismu polo menos ye socioloxía pero'l provincialismu ye daqué nefasto porque ye ignorante y nun sabe qué ye lo qu'esiste.  N'Asturies faltónos una figura como la de Caro Baroja en Vasconia qu'analizara tol procesu históricu del pueblu y la cultura asturianes na so globalidá. Siempre hubo visiones parciales y restrinxíes d'Asturies y lo asturiano, de temes concretos, pero faltónos una visión xeneral de too ello. Y esa visión  xeneral nun ye otra cosa que'l País Asturianu.    - El llibru ta espublizáu ensin denguna subvención ¿Ye difícil publicar un llibru como esti y d'esta temática n'Asturies? ¿Cómo ves el panorama editorial n'asturianu?    Bueno, ye como entruga-y al enforcáu qué opina de la soga. Pues opino qu'hai afortunadamente abonda xente qu'escribe bien n'asturianu pero pal poder dominante somos yá munchos y la llingua nun ye nin oficial, el gobiernu piensa que somos yá demasiaos los qu'escribimos  n'asturianu y yá nun sabe qué facer con toos nós. Primero quier desmoralizanos colo de dar más dineru en premios pal castellanu que pal asturianu. Segundo quier que dexemos d'escribir n'asturianu a base d'enfrentar a un grupu d'escoyíos o afines al poder col restu. Tercero, quier controlar lo que s'edite a base d'unos criterios políticos ya ideolóxicos nel repartu de los presupuestos y suvenciones. Cuarto, quier evitar protestes del colectivu a base d'engaños. Trevín dixo a un grupu d'escritores orgánicos que  de nun haber oficialidá habría dineru asgaya pa toos, intentando compra-yos la so voluntá y esa ye otra mentira más del PSOE, el dineru qu'hai pal asturianu ye y sedrá más bien escoso porque quieren seguir dixebrando too. En resume, cualesquier babayada posmoderna que nun comprometa va publicase si yes afín o amigu del partíu gobernante, si non, tien que ser mui bueno o interesante pa que dalguién te lo publique. Otra solución ye que cada escritor entame la so propia editorial particular que ye más o menos  lo que ta pasando agora porque les editoriales convirtiéronse en simples intermediaries y clientes del poder. Menos mal que surdió Espublizastur.    - ¿Qué acoyida ta teniendo'l llibru? ¿qué te comenta la xente que yá lu lleó?    Mui bona acoyida. Sorpréndense de que nun seya un llibru con intención ideolóxica, nel sentíu de partidista. La cultura nun ye de dereches nin d'izquierdes y la etnoloxía tampoco tien ideoloxía nin sigles. La cultura asturiana ye de tolos asturianos de toles  tendencies y lo mesmo podemos dicir del territoriu, de la música o la gastronomía, de les formes culturales en xeneral. Conservar les tradiciones nun significa ser conservador na moral o na política. Como querer el progresu económicu de los pueblos tampoco significa ser un progresista. Toos queremos lo bueno y rechazamos lo malo. La esistencia de les naciones y los pueblos ye dalgo bueno y positivo porque ye consustancial a la esencia del ser humanu, somos seres sociales y colectivos con formes culturales  comunes y especifiques. Y eso ye lo guapo del ser humanu, que formamos pueblos y colectividaes, países y naciones, llámémoslo como lo llamemos. Falar de nacionalidaes o de comunidaes autónomes o de rexones paezme daqué horrible porque ta mui politizao. El conceptu etnolóxicu de nación ye nesti sentíu el más neutru y el que más respetu tien por parte de les ciencies sociales. Formar parte d'una nación cultural nun significa tener que votar a una organización política nacionalista, falamos de conceptos culturales  y non de grupos políticos. Yo creo que la xente que lleó'l llibru entendió mui bien lo que quiero desplicar nél.    - ¿Por qué ves necesariu l'alderique alredor de los ámbitos de la nación asturiana?.    N'Asturies tenemos que reivindicar la historia asturiana inda más que la llingua asturiana. Asturies esistió como realidá física muncho antes de que surdiera la llingua asturiana romance. Nel casu asturianu nun ye la llingua la que conforma la nación sinón la historia. L'idioma  asturianu ye un elementu importante pero non l'únicu configurador. La llingua, como'l folcore o la cultura cambien y evolucionen pero la idea de nación asturiana remanez nel tiempu como la casa común de toos. La nación asturiana nun ye nengún inventu artificial. Oxetivamente la nación asturiana esiste y ta ehí esistiendo con una tradición más que bimilenaria. Otra custión ye si esa realidá material nos presta o non, si nos sentimos arguyosos d'esa especificidá o si nos avergoñamos d'ello, pero ésto ye más propio de  la socioloxía y nun ye tema del mio llibru yá que de lo que falo son de realidaes históriques. Too cambia menos la idea de nación. Ye la nación la qu'adopta nueves realidaes culturales como propies o nacionales. Igual que s'inventen neoloxismos tamién surden fechos culturales que la nación en conxuntu adopta como propios. Ensin una idea clara de nación asturiana la cultura propia ye imposible de caltener y conservar, y muncho menos la llingua. El territoriu ye un elementu básicu pa la identidá nacional.    - El llibru afítase sobre'l conceutu d'ethnos y los ámbitos del ethnos o nación asturiana nel tiempu. ¿pues desplicamos per enriba que ye l'ethnos asturianu y dende que planos lu analices?