Foi nomáu mayordomu del Papa Llión X, lo que-y daba un ciertu estatus ante la corte y unos ingresos adicionales, según tamién, caballeru de la Orde Papal de la Espuela Dorada. Vasari afirma qu'estos nomamientos, y al igual que los munchos encargos fechos por estos, pudieron ser motivu y esplicación del retrasu del so casamiento. Según Vasari, la so prematura muerte nun Vienres Santu (6 d'abril de 1520, posiblemente'l día del so aniversariu trenta y siete) foi por cuenta de una nueche na cual tuvo escesives rellaciones sexuales con «La Fornarina», dempués de lo que careció con fiebre, y al nun confesa-y a los doctores la verdadera causa, nun-y foi alministráu'l cuidu correutu, lo que-y causó la muerte. Fuera cual fora la causa, na agudización de la so enfermedá, que duró quince díes, pudo recibir la estremaunción y punxo les sos coses n'orde. Dictó'l so testamentu, por aciu el cual dexó abondu dineru pa mantención del so amante, confiáu al so lleal sirviente Baviera, y dexó la mayor parte del conteníu del so taller a Giulio Romanu, a Penni y a un desconocíu sacerdote de Urbino que yera pariente so. Cumpliendo la so solicitú, foi soterráu nel Panteón de Roma.