Entá más perxudicial foi l'españíu de la Tercer Guerra Anglo-Neerlandesa qu'atayó temporalmente'l comerciu de la Compañía con Europa, provocando un aumentu nel preciu de la pimienta, lo qu'atraxo a los ingleses pa entrar agresivamente nesti mercáu nos años posteriores a 1672. D'antiguo, una de les polítiques de precios de la VOC establecía sobre-abastecer llixeramente'l mercáu de la pimienta, con cuenta de caltener precios baxos qu'amurniaren a posibles intrusos que buscaren entrar nel mercáu. Esta política llevemente cautelosa, amosó muncha mayor efeutividá que les midíes agresives desamarraes pola EIC, cuando esta empresa decidió anubrir el mercáu con nuevos suministros provenientes de la India, con cuenta d'aumentar la so cuota de mercáu. La VOC, que cuntaba con mayores recursos financieros, podía esperar tranquilamente hasta que la EIC quebrara. Precisamente en 1683, la EIC tuvo a puntu de quebrar y el preciu de les sos aiciones cayó en picáu dende 600 llibres hasta 250, y el so presidente Josiah Child, foi obligáu a abandonar el cargu.