Al contrariu que'l griegu clásicu, con un sistema qu'estremaba cuatro niveles d'altor, el griegu modernu tien un acentu dinámicu, al igual que l'español. Al igual inda que'l griegu clásicu, toles pallabres polisílabes lleven l'acentu nuna de los trés sílabes finales. Los clíticos tales como pronomes personales formen una sola pallabra fonolóxica cola pallabra sobre la qu'actúen. Esto provoca que la adición d'un clíticu puede faer que l'acentu mover a una sílaba distinta. La posición del acentu tamién puede variar ente distintes inflexones d'una mesma pallabra (por casu, πρόβλημα “problema”, προβλήματα “problemes”). En delles clases de pallabres, el griegu modernu caltién una regla histórica pola cual l'acentu depende tamién del llargor de les vocales. Asina, una pallabra que la so última vocal ye llarga nun puede acentuase na antepenúltima sílaba: por casu tenemos άνθρωπος (“home”, nominativu singular, última sílaba curtia), pero ανθρώπων (“de los homes”, xenitivu plural, última sílaba llarga). Sicasí, nel griegu modernu esta regla yá nun ye automática y nun s'aplica a toles pallabres, cuidao que yá nun esiste distinción nel llargor de les vocales (por casu, καλόγερος, “monxu”; καλόγερων “de los monxos”).