Suecia ganó posesiones pequeñes y esvalixaes como resultáu de 18 años de guerra, pero aseguró'l control de tres ríos principales del norte d'Alemaña —el Oder, l'Elba y el Weser— amás de derechos d'aranceles sobre diches arteries comerciales. Los dos principales razones de les sos pequeñes ganancies territoriales fueron la reticencia de Francia y l'impaciencia de la reina Cristina de Suecia. Como resultáu de la intervención sueca, aseguróse la llibertá relixosa pa los protestantes n'Europa, el mayor llogru políticu de Suecia, que la convirtió n'abanderáu del protestantismu continental mientres setenta años, hasta que se produció'l colapsu del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu.