Ente finales del sieglu XVIII y principios del XIX sentáronse les bases de la sociedá contemporánea, marcada nel terrén políticu pol fin del absolutismu y la instauración de gobiernos democráticos impulsu empecipiáu cola Revolución francesa—; y, no económico, pola Revolución Industrial y l'afianzamientu del capitalismu, que va tener respuesta nel marxismu y la llucha de clases. Nel terrén del arte, empieza una dinámica evolutiva d'estilos que s'asoceden cronológicamente cada vez con mayor celeridad, que va rematar nel sieglu XX con una atomización d'estilos y corrientes que conviven y se contraponen, inflúyense y enfréntense. Surde'l arte moderno como contraposición al arte académico, asitiándose l'artista a la vanguardia de la evolución cultural de la humanidá.