Va ya unos cuantos años… n'algún requexu perdiu de Euskal Herria… ente los borrosos años 94 y 96, un fururu  integrante de La Tarrancha pegaba blincos nun conciertu. Al acabar l'actuación tola xente glayaba "beste bat!!, beste bat!!!, beste bat!!!" glayiu qu'afalagaba al grupu a tocar una más, y que si lu ponemos tal como se recita ye: bes-te bat! bes-te bat!. Usando el mesmu ritmu y a la par, empecipió a sintise en tonu de chancia y cachondeo una frase que nun yera n'euskera, non. Yera un xuegu de palabres que los vascos nun pillaben, yera la primer vez que nun conciertu se dicia "o tres tres!! otres tres!!!" O lo que  ye lo mesmo Otres tres!!! (o les que cuadren). Col pasu del tiempu eso convirtiose nun chiste pribau, un glayiu de cuatro alloriaos que diben de nuechi celta en nuechi celta y de conciertu cañeru en conciertu cañeru. Lo memso que lo de "soltai a Barrabas!!" (de la Biblia) o'l mas llográu "soltai a Roderik!! (de los Monty Piton), la frase de marres foi pegandose nos garguelos de la xente. Hasta'l dia de güei, onde'l gritu de guerra gláyase tanto nun conciertu de Dixebra, como n'un de la Pantoja, lo memso  n'Asturies como nos paises vecinos.