En The 2nd Law destácase un claru puntu d'inflexón nel soníu de la banda respeuto de los sos trabayos anteriores, reflexándose na voz de Matthew Bellamy, les composiciones de Chris Wolstenholme, onde ye'l cantante principal, y l'amplia gama d'estilos que toma, estrenando un soníu dubstep en cantares como Follow Me o Unsustainable, o l'estilu funk en Panic Station. Esto dio pie a una receición bien estremada del públicu d'opiniones positives y negatives y, ente aquelles negatives, alegaben que perdieren la esencia de lo que yeren antes. Magar la banda fixo casu omiso ante l'ésitu del discu, Matthew Bellamy dixo nuna entrevista que «taba decepcionáu» col trabayu realizáu en The 2nd Law.