Los dirixentes bolxeviques yeren conscientes de que yera crucial acabar cola guerra pa poder caltenese nel poder. Al refalgar los demás países el decretu de paz, el Sovnarkom ordenó'l  l'empiezu de les negociaciones pa un armisticiu con Alemaña; el comandante en xefe en funciones, el xeneral Nikolái Dujonin, negóse y foi releváu. Indicar a los reximientos qu'escoyeren delegaos de mano les negociaciones coles unidaes opuestes de los Imperios Centrales. Pa cuando roblóse l'armisticiu oficial el , la mayoría de les unidaes diba tiempu qu'habíen alcanzáu alcuerdos locales coles unidaes enemigues; l'armisticiu oficial punxo final na práutica a la guerra nel frente oriental. Esto legitimó al nuevu Gobierno ante los soldaos, que víen asina cumplíu'l so deséu de poner fin a los combates y volver a les sos cases; la desmovilización empezó primero que terminara l'añu. El día anterior, el Gobiernu declarara electivos los puestos d'oficiales, aboliera los títulos y les charreteras de los oficiales y trespasara l'autoridá militar a los comités electos.