Foi un asentamientu celta hasta la conquista de los romanos, en dómina d'Adriano, que la utilizaron probablemente como llugar de retiru y cura de los lexonarios, aprovechando les sos agües termales (afayáronse restos de termes romanes). Ellos dieron l'actual nome a la ciudá, dedicada al dios "Granum", a quien se-y atribuyíen cualidaes curatibles. Empezaron enriando les agües termales nun balneariu en Büchel nel sieglu I e.C., añediendo a finales del sieglu'l balneariu Münstertherme, dos acueductos y un templu dedicáu a Granum. Una especie de foru, arrodiáu de pórticos, conectaba los dos balnearios. Tamién hubo una amplia zona residencial, na que florió una comunidá xudía. Los romanos construyeron baños públicos cerca de Burstcheid. Una zona de templos llamada Vernenum foi construyida cerca del modernu Kornelimünster/Walheim. Anguaño lo único que queda son dos fuentes en Elisenbrunnen y la casa de baños en Burtscheid.