Sofitó la resistencia armada escontra'l réxime blancu, y participó n'abondes fuelgues de los obreros negros. La so reputación cayó en 1988-1989, cuando ella y los sos guardaespaldes tundieron y secuestraron a cuatro mozos negros, y unu d'ellos foi asesináu pol so principal guardia personal. En 1992 separóse de Nelson Mandela, divorciándose l'añu 1996. Tornó a la política en 1993 cola so eleición a la presidencia de la Lliga de Muyeres del Congresu Nacional Africanu. Foi nomada Ministra d'Arte, Cultura, Ciencia y Teunoloxía del primer gobiernu multirracial encabezáu pol so home en 1994 y foi apartada del gobiernu en 1996. En 1988 recibió'l Premiu de Solidaridá de Bremen.