Nun ta clara la procedencia de la so simboloxía funeraria. Piénsase, yá que ye un árbol que siempres ta verde y majestuosamente apuntando al cielu, qu'ayudaba a les almes de los muertos a alzase nesa direición. Acordies con Teofrasto el ciprés común taba consagráu a Haes, el dios de la muerte, yá que los sos raigaños nunca daben nuevos biltos una vegada baltáu l'árbol. Horacio indica que los antiguos soterraben a los muertos con una caña de ciprés y envolubraben el cuerpu coles sos fueyes. Pela so parte Pliniu'l Vieyu comenta qu'una caña de ciprés colgada na puerta d'una casa yera un signu aciagu.