El protoxermánicu ye una llingua descendiente del protoindoeuropéu. Tenía solamente dos tiempos verbales (pasáu y presente), en comparanza colos seis o siete tiempos del griegu, llatín y sánscritu. Parte d'esta diferencia ye debida a la deflexión carauterizada pola perda de tiempos del presente nel protoindoeuropéu, por casu el pretéritu perfectu. Sicasí, munchos de los tiempos verbales d'otres llingües paecen ser innovaciones separaes en caúna d'elles.