L'agricultura nel Próximu Oriente ye autóctona, y ello foi posible gracies a especies vexetales que yeren susceptibles de ser adomaes, como'l trigu y la cebada. Al desenvolver l'agricultura, el Próximu Oriente tresformar na rexón más civilizada de toa Eurasia dende la India al océanu Atlánticu. Tamién se desenvolvió la ganadería. La xeneración d'escedentes dexó la crecedera de sociedaes sedentaries y l'acumuladura de riqueces en ciudaes. Les más importantes d'elles fueron Xericó en Palestina y Halula en Siria. Nel V mileniu e.C. , al producise'l desplazamientu del lideralgu social y tecnolóxico a Mesopotamia, florien les cultures de Hassuna y Obeid n'Iraq, y Halaf en Siria. Tamién empieza nesta dómina'l trabayu de la metalurxa, según el comerciu de la obsidiana, piedra semipreciosa bien importante como símbolu d'autoridá y de lo sobrenatural.