Los bizantinos amodo tuviérense abasnando al este escontra Armenia na última década del sieglu X. Les numberoses victories del emperador Basilio II contra los árabes y les lluches internes d'estos ayudaron a estenar el camín escontra'l Cáucasu. La política oficial de Constantinopla yera que nengún gobernante cristianu ye igual o independiente del emperador bizantín, ya inclusive si nel momentu taba amazcaráu con compromisos diplomáticos, l'oxetivu final del imperiu yera l'anexón completa de los reinos armenios. A mediaos del sieglu X, l'Imperiu Bizantín estender a lo llargo de tola frontera occidental d'Armenia. Taron foi la primer rexón armenia anexonada pol Imperiu. Per un sitiu, los bizantinos consideraben a los príncipes Bagrátidas de Taron como los sos vasallos, yá que aceptaren consistentemente títulos, como'l de strategos, y estipendios de Constantinopla. Cola muerte de Ashot Bagratuni de Taron en 967 (que nun tien de confundir se con Ashot III), los sos fíos Gregorio y Bagrat nun pudieron soportar la presión del imperiu, qu'amestó'l so principáu direutamente y convertir nun Thema.