Escontra'l sieglu IV, nel llugar onde güei s'atopa'l monesteriu de Sant Cugat del Samartín de Vallés, yá s'atopaba una fortaleza romana, darréu conocida como Castrum Octavianum, que protexía l'encruz de la Vía Augusta cola vía d'Egara (Terrassa) a Barcino (Barcelona). La tradición cristiana asitia nesti llugar onde, nel añu 313 foi martirizado Cucuphas (Cucufato, Cugat en catalán), veníu d'África pa predicar la fe cristiana en territoriu romanu. La construcción del monesteriu nel sieglu IX contribuyó a la crecedera del pueblu mientres la edá media. A principios del sieglu XX, la llegada de los ferrocarriles de Cataluña (en 1917) indució que'l pueblu camudara'l so calter rural por unu más urbanu y branizu, cola creación de dellos nucleos de cases de veranéu. Mientres la República, ente 1936 y 1939 el nome oficial de la población foi Pins del Samartín de Vallés.