Animales delicaos, qu'había que cuidalos abondo, sobre too cuando se capaben. El capador venía n'iviernu, cuando entovía yeren  pequeñinos. Esto facíase pa qu'engordaren más y pa que tuvieren tranquilos nel cubil. Hai tamién la creencia que si los gochos y goches se críen ensin capar, llueu la carne sabe a mexu y nun hai quien lo eche al cuerpu. Los únicos que se llibraben yeren el borrón y la gocha de cría. Yera esti un momentu delicáu pal gochu. El capador tamién tenía que ser artista. Los díes que siguíen a la capadura, yeren de munchos cuidaos. Mullíenlos con paya, en vez de con ganza, como yera davezu, y procurábase que tuvieren  llevantaos pa que nun se-yos apegaren les tripes.