El Caquetá-Japurá ye un ríu «enagües blanques» que, como tolos ríos que baxen de los Andes lleva una importante carga aluvial que deposita en parte al xunise al ríu Solimõye (Amazones) pel so marxe esquierda. Ye por eso que los sedimentos acumulaos nes riberes configuraron una boca ye complexa que s'estiende dellos cientos de quilómetros. En primer llugar el Japurá recibe una llarga bifurcación del propiu Solimõye, pa dempués desaguar nél per una boca principal asitiada frente a la ciudá de Tefé. Sicasí, un brazu secundariu, el Paraná Copea prosigue'l so escurrir nun cursu bien tropezosu hasta axuntase nuevamente al ríu Solimõye 300 km agües embaxo. Esta confluencia múltiple (que se paez a un delta bien allargáu) complica la midida del llargor del Caquetá-Japurá que varia, según el métodu utilizáu, de los 2.200 a los 2.800 km, sobremanera porque les llendes ente les cuenques d'otros afluentes y subafluentes del sistema amazónicu son pocu escamplaes nesta área llana, anubierta y pantanosa. Dellos afluentes del ríu Japurá nacen mui cerca del ríu Solimõye (ríu Auati Paraná), y dellos afluentes del ríu Negru nacen cerca del Japurá (ríos Uneiuxi, Cuiuni y Unini), con conexones y bifurcaciones ente ellos mientres la dómina de crecíes ya hinchentes.