Son delles les dificultaes del estudiu de la persona humana envaloraes insalvables pa la psicoloxía. Recordemos solo les mayores: la persona nun ye nin un oxetu nin una manifestación susceptible de ser objetivada, sinón manantial o estructura d'actos; nun ye una realidá fenoménica nin una suma de cualidaes, sinón unidá singular inabarcable; nun ye formación fecha, definitiva, sinón procesu concretu que termina solo cola muerte; a lo último, los actos qu'anicia y que constitúin la so realidá nun s'empresten a la reflexón psicolóxica, pos se dan de manera inmediata y concreta, sobremanera na participación amorosa.