Ibn al-Ahmar enroló a los foranos nel Exércitu granadín; por eso ésti taba formáu primeramente por dos cuerpos de milicias: unu permanente y asalariáu, formáu polos nobles y encabezáu pol rei, y otru, la Muttavia, de mercenarios temporales reclutados pa una determinada empresa y nel que s'apuntaben los guerreros de toa condición social.[18]