Les escritures xeroglífiques son les más antigües de les escritures puramente felicidaes (por casu; la escritura cuneiforme foi de primeres xeroglífica hasta qu'a ciertos jeroglifos atribuyóse-yos un valor fonéticu) y reparar como una transición ente los pictogrames y los ideogrames. La escritura xeroglífico foi abandonada nel periodu helenizante d'Exiptu. Na actualidá la escritura chino y xaponesa caltienen dellos logogramas combinaos con signos que la so interpretación ye puramente fonética. La mayor parte de les escritures del mundu son puramente grafémicas, asina les escritures romániques (basaes nel alfabetu llatín), arábigues (basaes nel alfabetu arábigu), ciríliques (basaes nel alfabetu griegu), hebraiques (basaes nel alfabetu hebréu), heléniques (basaes nel alfabetu griegu), indies (xeneralmente basaes nel devanāgarī) y en muncha menor midida les escritures alfabétiques armenies, etiópiques (abugides basaes nel ghez o ge'ez), coreanes, xeorxanes, birmanes, coptes, etc. Los alfabetos glagolíticos y la escritura gótico según la pahlavi y zend usaes en llingües güei desapaecíes.