La desamortización foi un llargu procesu históricu-económicu empecipiáu n'España a finales del sieglu XVIII por Godoy (1798) y zarráu yá bien entráu'l sieglu XX (16 d'avientu de 1924). Consistió en poner nel mercáu, por aciu una puya pública, les tierres y bienes non granibles en poder de les llamaes «manes muertes», casi siempres la Ilesia Católica o les órdenes relixoses y territorios nobiliarios, que los atroparen como habituales beneficiaries de donaciones, testamentos y abintestatos.