La esistencia del dubniu foi indicada per primer vegada en 1968 por científicos rusos del Institutu Central d'Investigaciones Nucleares () en Dubna, Xunión Soviética (anguaño Rusia). Ellí'l investigadores bombardearon un blancu d'americiu-243 con iones de neón-22. Informóse la midida d'emisiones d'actividá alfa de 9,40 MeV y 9,70 MeV y determinaron que les escayencies proveníen de los isótopos 260Db o 261Db: