El monesteriu caltiénse nun estáu d'abandonu considerable mientres el postreru terciu del sieglu XX, presentando abondosos daños que faíen necesaries obres de rehabilitación, que solo atropaben años de retrasu. Tou ello supunxo una ruina y deterioru progresivos por falta d'atención y cuidos, que provocaron ente otres coses l'apaición de mugores y abondosa vexetación qu'estropiaba l'estáu de caltenimientu de les piedres.