En 1794, tres diverses misiones nes que collaboró col so padre, foi unviáu a Inglaterra a axustar un préstamu na misión del vizconde Desadrouin, tesoreru de los Países Baxos austriacos. N'Inglaterra tuvo contautu col rei y colos principales estadistes del país (William Pitt, Charles James Foz, Edmund Burke]]). Esi mesmu añu foi nomáu ministru plenipotenciario de les Provincies Xuníes de los Países Baxos en Londres, pero la ocupación francesa fizo que nun pudiera exercer el so cargu. Peor entá, n'ochobre'l franceses ocuparon la vera izquierda del Rin y tomaron les propiedaes de la so familia, lo que lo obligó a abelugase colos sos padres en Viena. Ellí, en 1795, cásase cola condesa Eleonore von Kaunitz, nieta del canciller austriacu Wenzel Anton Kaunitz, coles condiciones de que la novia siguiría viviendo cola so familia y que Metternich nun sirviría na diplomacia mientres viviera'l so suegru. El matrimoniu foi un clásicu exemplu de matrimoniu alcordáu, nel cual Metternich nun sintió'l menor ciñu pola so esposa (ello ye que llueu empezaría a se-y infiel con diverses amantes). Sicasí, el matrimoniu abrió-y les puertes de los salones aristocráticos vieneses (que yera la meta escorrida pola so madre al alcordar el matrimoniu) y a la muerte del so suegru en 1797 consiguió participar nel Segundu Congresu de Rastatt como secretariu del so padre, primero, y como representante del bancu de los condes de Westfalia, dempués. Sicasí, el trabayu nun-y resultó nada interesante, y pa él foi un aliviu que'l congresu dar por termináu en 1799.