Por cuenta de lo anterior, una manera conveniente de representar el conxuntu del estaos posibles d'una partícula ye especificar el par (x, v) (posición, velocidá) o'l par (x, p) (posición, cantidá de movimientu). De fechu la posición x ye xeneralmente un puntu de ℝ³ o bien un puntu del llamáu espaciu de configuración (pa cuando úsense coordenaes non cartesianes), la velocidá ye siempres un vector del espaciu tanxente al espaciu de configuración (que como casu particular pue ser ℝ³). Asina pos como espaciu d'estaos, escoyer el fibrado tanxente del espaciu de configuración que ye lo que conocemos como espaciu fásico.