L'añu de 1937 ye marcáu pola apaición de dos obres: El misteriu del Grial, na que Evola estudia los principales fundamentos históricos de la tradición gibelina, y El mitu de el sangre, que constitúi una antoloxía de les teoríes racistes. Cuando españa la Segunda Guerra Mundial, Evola instálase en Viena. En 1941 publica Síntesis y doctrines de la raza, llibru qu'intenta definir positivamente una raza del espíritu por oposición a los criterios biolóxicos de la dómina. Ende afirma: «Les races pures, nel sentíu absolutu, nun esisten anguaño sinón en raros individuos. Eso nun torgar que'l conceutu de raza pura sía tomáu como un puntu de referencia, sinón en términos d'ideal y d'oxetivu a realizar».