Les emisiones infrarroxes revelen la presencia de material non ionizado como hidróxenu molecular (H2). En munches nebuloses planetaries la emisión molecular ye mayor a distancies mayores de la estrella onde'l material dexa de tar ionizado. Nel casu de NGC 6543 la emisión d'hidróxenu ye más intensa na llende interior del halo esterior. Esto ye posiblemente por cuenta d'ondes de choque escitando'l H2 a midida que impacten a distinta velocidá col halo.3