Izan / *Ukan / *Edun, "haber tener". El participiu real d'esti verbu ye izan, pero pa evitar tracamundios col verbu "ser", que tien el mesmu participiu, usar con función metallingüística *ukan, enraigonáu nos dialeutos occidentales, o *edun, forma hipotética y non atestiguada del participiu del verbu, formada a partir del raigañu -du-.