Pipino partió'l reinu a la so muerte nel añu 768, ente los sos fíos Carlos y Carlomán. De toes formes, Carlomán retirar a un monesteriu y morrió poco tiempu dempués, dexando al so hermanu como únicu rei. Este pasaría más tarde a ser conocíu como Carlomagno, en francés Charlemagne y n'alemán Karl der Großy. Yera un personaxe poderosu, intelixente y relativamente cultu, que se convertiría nuna lleenda pa la hestoria posterior tantu de Francia como d'Alemaña. Carlomagno restableció un equilibriu de poder ente l'emperador y el papa.