La novedá ta na propuesta d'una xenealoxía ideolóxica-lliteraria de calter románticu-tradicionalista que vendría definida no políticu pola so proximidá al carlismu y no llieterariu por una orientación "progresista" na dirección d'una Asturies ensin diglosia nin glotofaxa, d'una Asturies onde toviera xeneralizáu l'usu normal de la llingua asturiana en tou tipu de contestos sociales y culturales.