El duque yera un típicu "déspota ilustráu" del sieglu XVIII, carauterizáu pola economía y la prudencia. El so precuru habitual de cutiu faía-y recular a les posibles reformes. Llevó a Brunswick a una estrecha alianza col rei de Prusia, pal que lluchara na Guerra de los Siete Años, yera un mariscal de campu prusiano, y esforcióse por que'l reximientu del que foi coronel fuera un modelu únicu, y él taba ocupáu con frecuencia nos asuntos diplomáticos del Estáu y otros. Paecer al so tíu Federico II'l Grande de munches maneres, pero escarecía del resolución del rei, y no civil como n'asuntos militares yera propensu al escesivu precuru. Como un partidariu entusiasta de la política xermana y antiaustríaca de Prusia xunir a la Fürstenbund, nel que, como agora tenía la reputación de ser el meyor soldáu del so tiempu, foi nomáu comandante en xefe del exércitu federal. Foi un déspota benevolente y cultu para colos sos vasallos, según el modelu de Federico II'l Grande, y recuérdase-y como'l mecenes y proteutor de Karl Friedrich Gauss.