Per otru llau, la velocidá de la penetración de la lluz nun mediu distintu del vacíu ta en rellación col llargor de la onda y, cuando un fexe de lluz blanco pasa d'un mediu a otru, cada color sufre una llixera esviación. Esti fenómenu ye conocíu como dispersión de la lluz. Por casu, al llegar a un mediu más trupu, les ondes más curties pierden velocidá sobre les llargues (p. ex., cuando la lluz blanco traviesa un prisma). Los llonxitúes d'onda curtia son hasta cuatro veces más tremaes que les llargues lo cual esplica que'l cielu vease azuláu, yá que pa esa gama de colores l'índiz de refraición ye mayor y esvalíxase más.