El términu foi usáu per primer vegada pa referise a la doctrina sostenida pol filósofu alemán Gottfried Wilhelm Leibniz na so obra Ensayos de Teodicea sobre la bondá de Dios, la llibertá del home y l'orixe del mal (Ámsterdam, 1710), según la cual el mundu nel que vivimos ye'l meyor de los mundos posibles.