Arte conceptual (1965-1980): tres el despojamiento matérico del minimalismu, l'arte conceptual arrenunció al sustratu material pa centrase nel procesu mental de la creación artística, afirmando que l'arte ta na idea, non nel oxetu. Inclúi diversos enclinos: l'arte conceptual llingüísticu, el más purista de la conceptualidad, centráu na rellación arte-llinguaxe (Joseph Kosuth); l'arte povera, centráu nes instalaciones, xeneralmente de materiales detríticos (Mario Merz, Jannis Kounellis); el body-art, col cuerpu humanu como soporte (Gilbert and George, Dennis Oppenheim); el land-art, qu'utiliza la naturaleza como soporte, con un marcáu componente efímeru (Christo, Walter de Maria, Robert Smithson, Richard Serra); el bio-art, qu'usa téuniques biolóxiques (Joe Davis, Estéfano Viu), etc. Tamién podríen enmarcase nesta corriente diversos xéneros de reivindicación social como'l arte feminista (Jenny Holzer, Barbara Kruger, Cindy Sherman, Judy Chicago) y l'arte homoeróticu (Paul Cadmus, Robert Mapplethorpe, Deborah Cherena).