Trátase de pareyes de pallabres nes qu'esiste una forma tónica y una forma átona, dambes formes con significáu diferente, y que se marca con acentu la forma tónica pa diferenciala de la átona; sicasí, hai casos nos qu'esisten dos pallabres tóniques cola mesma forma pero solo una d'elles lleva l'acentu, quedando la otra ensin acentuar xunto cola forma átona (como ye'l casu de más (alverbiu) y mas (per un llau, sustantivu plural de ma; y per otru, conxunción vieya y lliteraria, sinonima de pero).