El reinu de Vaspurakan foi amestáu más tarde tamién. En 1003, el postreru gobernante del reinu, Senekerim-Loan, xenru del rei Gagik I de Ani, ignorara a los sos sobrinos pa convertise nel únicu rei de Vaspurakan. El so gobiernu fíxose entá más precariu na segunda década del sieglu XI colos saqueos de dellos grupos turcomanos. En 1016, Senekerim ufiertó-y a Basilio II les tierres de Vaspurakan, incluyíes 72 fortaleces y 3000-4000 aldegues, en cuenta de un vastu dominiu más al oeste nel territoriu bizantín centráu na ciudá de Sebastia, onde se camudó en 1021 xuntu cola so familia y 14,000 retenedores. Mentanto, Basilio II yá unviara un exércitu de los Balcanes a Vaspurakan (que tamién llamaron Vasprakania, Asprakania o Media) inclusive antes de la ufierta de Senekerim y amenorgar a otru thema bizantín con Van como capital rexonal. Cola cayida del reinu de Ardzruni, el poder bizantino establecióse firmemente nes tierres altes armenies, con solo los reinos de Bagratuni y de Syunik Oriental y Baghk siendo independientes.