El periodu italianu considérase como un tiempu d'estudiu y preparación, pos la so xenialidá nun surdió hasta les sos primeres obres de Toledo en 1577. N'Italia, nun recibió nengún encargu d'importancia, yá que yera estranxeru, y Roma taba apoderada por pintores como Federico Zuccaro, Scipione Pulzone y Girolamo Siciolante, de menor calidá artística pero más conocíos y meyor asitiaos. En Venecia foi muncho más difícil, porque los trés grandes de la pintura veneciana, Tiziano, Tintoretto y Veronés, taben nel so apoxéu.