En 1925 celebrar en París la Exposition Internationale des Arts Décoratifs et Industriels Modernes, que supunxo'l puntu d'arranque del art déco. En realidá, la esposición de 1925 foi la oficialización d'un movimientu que se llevaba xestando diba unos años —dende'l fin de la Primer Guerra Mundial— como estilu socesor del modernismu: en 1919 Louis Süe y André Mare crearon la Compagnie des Arts Français, carauterizada por un moblame d'inspiración tradicional pero exuberante decoración. Esti estilu, que perduró hasta l'entamu de la Segunda Guerra Mundial, supunxo una revolución pal interiorismu y les artes gráfiques ya industriales. Carauterízase pola predilección pela llinia curva y el floriáu simétricu n'artes gráfiques, y les formes cuadráu y xeométricu en moblame y decoración interior. Dirixíu principalmente a un públicu burgués, destacó pola ostentación y el luxu, y desenvolvióse notablemente n'ilustración publicitaria (Erté) y carteluismo (Cassandre). Sicasí, l'aspeutu kitsch de munches de les sos producciones provocó que fora desfamáu poles corrientes de vanguardia y nun foi hasta los años 1960 cuando foi revalorizáu por movimientos como'l pop art, que buscó inspiración en delles de les sos obres.