Ente 946 y 1346 esistió'l Condáu de Weimar como una unidá política independiente. Nel añu 975, l'emperador Otón II mentó nun fueru pal monesteriu de Fulda l'asentamientu de la "fortaleza de Weimar", que ye consideráu como'l "documentu fundador" de la ciudá a pesar de qu'entá esisten duldes si esti documentu referir a la presente ciudá. La "fortaleza" verdaderamente nun yera de piedra, sinón más bien una empalizada, pero yera aparentemente segura, yá que soportó l'asediu del emperador Otón III en 984. Les fortificaciones fueron destruyíes nel iviernu de 1173/74 pol Landgrave Lluis III de la casa de los Ludowinger que ganaren poder territorial en Turinxa. Les fortificaciones fueron reparaes rápido, yá qu'en 1214 soportó un nuevu asediu.