L'idioma chabacano tien una llarga tradición en Filipines, pos forma parte del so heriedu hispánicu, frutu de los contactos ente la población zamboangueña y los hispanofalantes, tantu peninsulares como novohispanos (llatinoamericanos) treslladaos a les islles del archipiélagu. La pallabra provién del axetivu "chabacano", que'l so significáu ye "vulgar" o "ensin arte", yá que los españoles consideraben esta llingua criolla como un español "vulgar". La variedá llamada "ermitañu" ta sumida dende'l bombardéu que fixeron les tropes estauxunidenses y la llimpieza de sangre xaponés na Segunda Guerra Mundial.