Celestina ye'l personaxe más suxestivu de la obra y la protagonista indiscutible de la mesma anque la tema céntrese más nel amor y la pasión de Calisto y Melibea, hasta'l puntu de qu'acabó per da-y títulu; un personaxe pintorescu y vívido, ye hedonista, avara y vital. Conoz a xeitu la psicoloxía del restu de los personaxes, faciendo qu'inclusive los reticentes colos sos planes venzan a ellos. Los sos móviles son la cobicia, el mambís sexual (que quita la sede facilitando ya inclusive guardando) y amor al poder psicolóxicu. Representa un elementu subversivu dientro de la sociedá: siéntese comprometida a arrobinar y facilitar el gocie sexual. Tocantes a la maxa, ver l'apartáu de les temes. Inspírase nel personaxe de l'alcagüeta que yá apaeciera nes comedies romanes de Plauto y a lo llargo de la Edá Media n'obres como'l Llibru de Bon Amor de Juan Ruiz (Arcipreste d'Afitada) (el personaxe conocíu como Pega la Trotaconventos) y n'obres llatines ya italianes como la Hestoria duobus amantibus de Enea Silvio Piccolomini o la Elexía de madonna Fiammetta de Giovanni Boccaccio. El so llinguaxe paez salíu del Corbacho d'Alfonso Martínez de Toledo y de les Coples de Rodrigo de Reinosa. Antaño foi una meretriz, agora dedícase a alcordar discretamente cites amoroses a quien lo pide coles mesmes qu'utiliza la so casa por que les prostitutes Elicia y Areúsa puedan exercer el so oficiu. Utiliza para enfusar nes cases l'artificiu de vender afaites, yerbes, duviellos y adornos para les moces; como alcagüeta considera tar faciendo un oficiu útil y como tal tien el so arguyu profesional. Gústa-y el vinu y ye diabólicamente intelixente y utiliza la so esperiencia para manipoliar psicolóxicamente a los demás, pero sicasí nubla'l so entendimientu'l defectu de la cobicia. Amás ye una bruxa y bruxa que fai un pactu con Plutón, mázcara pagana que tapa en realidá al demoniu, y na Traxicomedia les adiciones de Rojas sorrayen esti fechu.