Nel sieglu XIV Villamayor pasó a manes de los Fernández de Velasco, pasando por esti fechu a integrar la denomada «Provincia de les Tierres del Condestable». Sicasí, tres la perda de la condestabilía de los Velasco en 1711, Villamayor, xuntu al restu de la Tierra de Villalpando, dexó de pertenecer a la Provincia de les Tierres del Condestable, pasando a faelo de Llión, en que la so provincia apaez integráu en 1786 nel mapa de Tomás López tituláu ‘Mapa xeográficu d'una parte de la provincia de Llión’.