L'usu del escudu, blasón o señal distintivu y hereditariu de cada casa noble, más o menos cargáu de figures según l'antigüedá y/o fazañes de la familia, remóntase o debe'l so orixe a los torneos qu'Enrique I d'Alemaña llamáu'l Pajarero instituyó pa entretener a la nobleza nel exerciciu de les armes en tiempu de paz en Gotinga l'añu 934 [cita riquida]. Gattroi de Previlli, intoduno esti usu en Francia alredor del añu 1036 [cita , y que se xeneralizó a fines del sieglu XI por cuenta de les Cruzaes, estendiéndose muncho depués al restu d'Europa. Con cuenta de que los varios xefes y/o señores de que se componíen aquelles espediciones fueren conocíos polos sos súbditos o vasallos, introducióse l'usu de pintar o bordar cada unu nel so estandarte les armes qu'escoyera. Estes insinies nun pasaben polo regular de padre a fíu hasta l'añu 1260 sol reináu de san Luis de Francia en que quedaron fixes y hereditaries nes families [cita  Llamáronse escudos d'armes porque se llevaben enriba de les armes y nes insinies militares.