Los mapes más antiguos conocíos que describen la Tierra (mapa mundi) tán dataos en Babilonia cerca del sieglu IX e.C.. Pero'l mapa más conocíu d'ente estos afayos, ye'l Imago Mundi datáu sobre'l 400 e.C. hasta'l 600 e.C. y descubiertu n'Iraq en 1899. El mapa, tal que foi reconstruyíu por Eckhard Unger, amuesa la ciudá de Babilonia xuntu al ríu Eúfrates arrodiada d'una masa de tierra circular presentando Asiria, Urartu y otres ciudaes circundantes arrodiaes por un "ríu amargosu" (océanu), amás de siete islles dispuestes a la so alredor formando una estrella de siete puntes. El testu que lu acompaña menta siete rexones esteriores más allá del océanu circular, les descripciones de cinco de les cualos sobrevivieron hasta los nuesos díes. En contraste col anterior mapa más antiguu del sieglu IX e.C. representar a Babilonia como'l centru del mundu, nel anterior ta asitiada más al norte, anque nun se sabe esautamente qué se supón que representa esi centru nel mapa.