Tocantes a la composición del formigón romanu, el cementu venía entemecíu en pequeñes cantidaes drenando d'esta miente l'agua sobrante. Nel formigón modernu, cuanta más agua #emplegar nel amasáu, mayor ye la porosidá una vegada que l'agua se evapora, amenorgándose la capacidá resistente. Asina se consiguía esaniciar parcial o totalmente les burbuyes d'aire que de normal se formen mientres el cuayáu, confiriendo al material una resistencia notable. El formigón arramau en delgaes capes, alternándoles con filaes horizontales de piedra. Al ser asitiáu en pequeñes cantidaes, amenórgase la retracción del cementu, y por tantu la posibilidá d'asientos o agrietamientos.