La cayida de los Tang en 907, foi aprovechada por Ngo Quyen pa independizar el país (938). Del 939 al 1009, el país ye gobernáu por trés dinastíes: Ngo, Dinh y primer dinastía Le. La dinastía china de los Song, fundada nel 960, tien qu'aceptar la independencia del país, llamáu Dai Viet (Đại Việt o 大越 'gran Viet'). El Dai Viet, sicasí, reconozse «vasallu» de la China, apurriendo cada trés años un tributu a la corte imperial. So la dinastía Ly (1009-1025), Dai Viet estabilízase, tien un gobiernu centralizáu según el modelu chinu y tien una burocracia ilustrada. La capital nesti periodu ye Thang Long (anguaño Hanói). So la dinastía Tran (1225-1400), el país vuélvese más autoritariu, acentuando'l pesu del confucianismu sobre'l budismu.