La oposición de Xulianu duró por pocu, emperadores como Constantino II repelieron les aiciones de Xulianu ya incentivaron la crecedera del cristianismu. Esti estáu de coses foi finalmente reforzáu por una serie de decretos (como'l Edictu de Tesalónica) pol emperador niceno Teodosio I, empezando en febreru de 381, y siguiendo pol so reináu. Asina, a fines del sieglu IV el cristianismu tresformar na relixón oficial del Imperiu romanu.