Esti autor enfatiza per otru llau, la considerancia del contestu na producción arquitectónica posmoderna y critica al movimientu modernu arquiteutónicu pola so desconsideranza del allugamientu del oxetu en rellación al redolada que la arrodia, esto ye, la falta de considerancia pol contestu urbanu onde s'alluga. Otra de les carauterístiques que describe Jencks ye l'usu de les metáfores usaes polos arquiteutos posmodernos al momentu del procesu de diseñu arquiteutónicu onde s'espresa'l significáu del oxetu edificáu per mediu de la forma del mesmu. Lo qu'amiesta l'autor, ye que diagnostica, na fecha na qu'ellabora'l llibru, que los enclinos de l'arquiteutura posmoderna pueden ser estendíes a lo llargo del tiempu y que non solo puede ser entendida na dómina de la posmodernidad, sinón que va siguir influyendo y trescendiendo la manera na que se produz l'arquiteutura nun tiempu futuru.