José Bonifácio foi nomáu ministru del Reinu y Asuntos Esteriores el 18 de xineru de 1822. Al poco tiempu, Bonifácio estableció una rellación de padre a fíu con Pedro, quien empezó a considerar al esperimentáu estadista como'l so meyor aliáu. Gonçalves Ledo y los lliberales intentaron embrivir la rellación cercana ente Bonifácio y Pedro ufiertando al príncipe'l títulu de Defensor Perpetuu de Brasil. Pa los lliberales, la xunta de l'Asamblea Constituyente yera necesaria pa Brasil, ente que los bonifacioes prefería que Pedro aprobara la Constitución por sigo mesmu pa evitar una anarquía similar a l'asocedida mientres los primeros años de la Revolución Francesa. El príncipe aportó a los deseos de los lliberales y robló un decretu'l 3 de xunu de 1822 pa llamar a eleición de los diputaos que formaríen la futura Asamblea Xeneral Constituyente y Llexislativa en Brasil.