Delles especies del xéneru pistacia, como la qu'ocupa esti artículu, P. palaestina, P. atlantica y otres qu'enllenen un nichu ecolóxicu similar, son usaes pa curtido polos sos taníns y conócense tamién como terebinto na zona del Mediterraneu y Oriente Próximu. El terebinto ye mentáu na Biblia nel Antiguu Testamentu, por casu, en Isaías 1,29 onde la pallabra hebrea "el" o "elim" de cutiu puede traducise por texu, una especie de conífera, o terebinto. Tamién se noma en tres capítulos socesivos del Xénesis (12:6, 13:18 y 14:13) refiriéndose a los llugares nos qu'acampaba'l patriarca Abraham y nel Llibru de los Xueces. Virxiliu fala del terebinto de Órico nel Llibru X, versu 136 de la Eneida.