Helen Keller nació cola capacidá de ver y oyer y alredor del so primer añu de vida, empezó a caminar. Tenía una escelente visión, a tal puntu que yera capaz d'estremar fácilmente una anfiler cayida nel suelu. Según la so madre, foi capaz de dicir delles pallabres a la edá de seis meses; llogró atatexar «hola» y nuna oportunidá aprució una xunta solicitando «té, té, té». Delles pallabres, ente elles «agua», fueron reteníes na so memoria inclusive dempués de la so enfermedá.