David I d'Escocia, en gaélicu escocés antiguu Dabíd mac Maíl Choluim y en gaélicu escocés modernu Daibhidh I mac [Mhaoil] Chaluim,[1] (1083 o 1085-24 de mayu de 1153), tamién conocíu como San David d'Escocia, foi un monarca qu'ocupó'l cargu de socesión como príncipe de Cumbria (1113-1124) y Rei d'Escocia (1124-1153).