Adicionalmente pidióse que los Consulaos de Méxicu, Veracruz y Guadalajara nomaren, cada unu, dos diputaos, d'esta forma la casi totalidá de población de peninsulares residentes en Nueva España —la cual envalorábase en mediu millón d'habitantes—, taría representada al avíu. Ultraxaos polos insultos, los diputaos americanos pretendieron abandonar les Cortes, pero'l presidente torgólu, l'alderique quedu suspendíu, consensuándose finalmente l'artículu 1° de la Constitución, que daba la posibilidá a les castes d'ascendencia africana aspirar a llograr la ciudadanía española. Al respective de la llibertá de comerciu, los miembros de los consulaos de Méxicu y los comerciantes de Cádiz tamién s'opunxeron, cuntaron cola ayuda de Juan López Cancelada el que dende'l so periódicu El Telégrafu Americanu criticó la postura de los americanos publicando un folletu tituláu Ruina de Nueva España si declara'l comerciu llibre colos estranxeros. Dende esti periódicu, López Cancelada y los miembros del Consuláu de Méxicu —que fueren protagonistes del golpe d'Estáu de 1808—, tamién criticaron l'actuación del ex virréi José de Iturrigaray, pero les inquinas fueron retrucaes pol diputáu Guridi y Alcocer nel periódicu El Censor y dende Londres por Servando Teresa de Mier na publicación llamada L'Español. En cuanto a la tema de la esclavitú, Guridi y Alcocer propunxo la so abolición, pero los diputaos pertenecientes a les rexones esclavistes del Mar Caribe, Venezuela, la zona costeña de Nueva Granada y Perú opunxéronse inflexiblemente; el diputáu español Agustín d'Argüelles sofitó al diputáu novohispano suxuriendo que siquier se terminara col tráficu d'esclavos. A pesar de los alegatos, les Cortes consideraron la conveniencia política de caltener la esclavitú.