An hini a gar e vuhez he chollo, hag an hini a gasa e vuhez er bed-mañ he miro evit ar vuhez peurbadus.    Mar servij unan bennak achanon, ra zeuio war va lerch; hag e-lech ma vin, eno e vo ivez va servijer; ha mar servij unan bennak achanon, an Tad a enoro anezhañ.    Bremañ va ene a zo trubuilhet; ha  petra a lavarin? Tad, savete achanon eus an eur-mañ! Met evit kement-se on deuet en eur-mañ.    Tad, ro gloar daz anv. Neuze e teuas ur vouezh eus an neñv, hag a lavaras: Roet em eus gloar dezhañ, hag e roin gloar dezhañ choazh.    Ar bobl a oa eno, hag o devoa klevet, a lavare e oa ar churun; re all a lavare: Un ael en deus komzet outañ.    Jezuz a gemeras ar gomz hag a lavaras dezho: Ar vouezh-se  neo ket evidon-me, met evidoch.    Bremañ en em ra barnedigezh ar bed-mañ; bremañ priñs ar bed-mañ a vo taolet er-maez.