Pen em lakaas da gontañ, e voe degaset dezhañ unan a dlee dek mil talant.    Dre ma nen devoa ket peadra da baeañ, e vestr a roas urzh de werzhañ, eñ, e wreg, e vugale, ha kement en devoa, evit paeañ e zle.    Ar servijer, och en em strinkañ de dreid, a bede anezhañ, o lavarout: Aotrou, ro amzer din hag e paein dit va holl zle.    O kaout truez outañ, mestr ar servijer-se, en lezas da vont, hag a bardonas dezhañ e zle.    Goude ma voe aet kuit, ar servijer-mañ a gavas  unan eus e genvreudeur a dlee dezhañ kant diner; hag, o kregiñ ennañ, e waske e chouzoug en ur lavarout: pae ar pezh a dleez din.    E genvreur, och en em deurel de dreid, a bede anezhañ en ur lavarout: Ro amzer din hag e paein dit.    Met hemañ ne fellas ket dezhañ; mont a reas de deurel er prizon, betek men devoa paeet ar pezh a dlee.