Hag e lavaras dezho: Mab an den a zo mestr memes war ar sabad.    Choarvezout a reas ivez, un  deiz sabad all, maz eas er sinagogenn, ha ma kelenne enni; hag e oa eno un den, ma oa disechet e zorn dehou.    Ar skribed hag ar farizianed a selle outañ, evit gwelout hag eñ a yachafe deiz ar sabad, evit kaout peadra de damall.    Met evel mach anaveze o soñjezonoù, e lavaras dan den en devoa an dorn disechet: Sav hag en em zalch aze er chreiz. Eñ, o vezañ savet, en em zalchas en e sav.    Jezuz a  lavaras dezho eta: Un dra a choulennin ouzhoch: hag aotreet eo, e deizioù ar sabad, ober vad pe droug, saveteiñ un den pe e lezel da goll?    Neuze, o sellout ouzh an holl re a oa en-dro dezhañ, e lavaras dan den: Astenn da zorn. Ober a reas, hag e zorn a zeuas yach [evel egile].    Int a voe leuniet a fulor, hag en em guzulient war ar pezh a chelljent ober da Jezuz.