evit ma kouezho warnoch an holl wad reizh a zo bet skuilhet war an douar, adalek gwad Abel, an hini reizh, betek gwad Zakaria, mab Barakia, hoch eus lazhet etre an templ hag an aoter.    Me a lavar deoch e gwirionez, kement-se holl a gouezho war ar rummad-mañ.    Jeruzalem, Jeruzalem, te hag a lazh ar brofeded, hag a veinata ar re a zo  kaset dit, pet gwech em eus choantaet dastum da vugale, evel ma tastum ar yar he foñsined dindan he divaskell, ha neo ket bet fellet deoch!    Setu, ho ti a ya da chom hep den,    rak me a lavar deoch, nem gwelot mui pelloch, betek ma lavarot: Ra vo benniget an hini a zeu en anv an Aotrou.    Evel maz ae Jezuz kuit eus an templ, e ziskibien a dostaas outañ, evit diskouez dezhañ savadurioù bras an  templ.    Met eñ a lavaras dezho: Ha gwelout a rit an holl draoù-se? Me en lavar deoch e gwirionez, ne chomo ket anezho amañ maen war vaen na vo diskaret.