Met ar bobl a welas anezho o vont kuit, ha kalz en anavezas; hag o redek, war droad, eus an holl gêrioù, ech  errujont a-raok dezho, [hag en em zastumjont en e gichen.]    Neuze Jezuz, o vezañ aet, a welas ul lod bras a dud, hag en devoe truez outo, abalamour ma oant evel deñved hep pastor, hag en em lakaas da zeskiñ dezho meur a dra.    Evel ma oa dija diwezhat, e ziskibien a dostaas outañ hag a lavaras: Al lech-mañ a zo distro, ha diwezhat eo;    kas anezho kuit, evit maz aint er chêrioùigoù hag er  bourchioù war-dro, ha ma prenint boued, rak no deus netra da zebriñ.    Eñ a lavaras dezho: Roit hoch-unan da zebriñ dezho. Hag e respontjont dezhañ: Mont a rafemp da brenañ evit daou chant diner a vara, evit reiñ dezho da zebriñ?    Hag e lavaras dezho: Pet bara hoch eus? It, ha sellit. Po devoe gwelet, e lavarjont: Pemp ha daou besk.    Neuze e chourchemennas dezho ober dan holl azezañ, a vandennoù, war ar geot glas.