Re an unnekvet eur, o vezañ deuet, o devoe pep a ziner.    Ar re gentañ a soñje dezho o divije ouzhpenn; met pep a ziner a resevas ivez ar re-mañ.    Ouzh e gemer, e chrozmolent a-enep ar penn-tiegezh,    o lavarout: Ar re ziwezhañ-se no deus  labouret nemet un eurvezh, hag ech eus o lakaet keit ha ni hon eus douget pouez an deiz hag an tommder.    Eñ a respontas da unan anezho: Va mignon, ne ran gaou ebet ouzhit; nech eus ket graet marchad ganin evit un diner?    Kemer eta ar pezh a zo dit, ha kae kuit; choantaat a ran reiñ dan hini diwezhañ-mañ kement ha dit.    Ha ne chellan ket ober ar pezh a fell din eus va madoù? Pe daoust ha da lagad a zo fall abalamour maz on mat?