Savit, ha deomp, setu, an hini am gwerzh a dosta.    Ha kerkent, evel ma komze choazh, Judaz, unan an daouzek, a zeuas, ha gantañ ur vandenn vras a dud gant klezeier ha gant bizhier, a-berzh ar veleien vras, ar skribed hag an henaourien.    An hini en gwerzhe en devoa roet ar sin-mañ: An hini a bokin dezhañ,  hennezh eo; krogit ennañ, ha kasit eñ sur.    Raktal eta evel ma oa erruet, e tostaas outañ, hag e lavaras dezhañ: Mestr! Mestr! Hag e pokas dezhañ.    Neuze e lakajont o daouarn war Jezuz, hag e krogjont ennañ.    Unan eus ar re a oa eno a dennas e gleze, a skoas servijer ar beleg-meur, hag a drochas e skouarn dezhañ.    Neuze Jezuz a gemeras ar gomz hag a lavaras dezho: Deuet  och er-maez evel war-lerch ul laer, gant klezeier ha gant bizhier, evit kregiñ ennon.