Anezhañ eo en deus komzet ar profed Izaia, o lavarout: Mouezh an hini a gri el lech distro a lavar: Kempennit hent an Aotrou, plaenit e wenodennoù.    Yann a zouge ur sae a vlev kañval hag ur gouriz lêr en-dro de groazell; e voued a oa kilheien-raden ha mel gouez.    An dud eus Jeruzalem, eus an holl Judea hag eus an holl vro war-dro ar Jordan, a yae de  gavout,    hag, och anzav o fechedoù, e oant badezet gantañ er stêr Jordan.    Eñ eta, o welout kalz a farizianed hag a sadukeiz o tont de vadeziant, a lavaras dezho: Lignez a naered-gwiber, piv en deus desket deoch techel diouzh ar gounnar da zont?    Dougit eta frouezh dereat dar geuzidigezh,    ha na lavarit ket ennoch hoch-unan: Ni hon eus evit tad Abraham; rak me a lavar  deoch, e chell Doue ober genel eus ar vein-se bugale da Abraham.