Eñ a ziskennas buan, hag en degemeras gant levenez.    An holl re a welas kement-se a grozmole, o lavarout e oa aet da lojañ e ti un den a vuhez fall.    Met Zake en em zalchas dirak an Aotrou, hag a lavaras dezhañ: Aotrou, reiñ a ran an hanter eus va madoù dar beorien, ha mar em eus noazet ouzh unan bennak en un dra bennak, e roan dezhañ peder  gwech kement all.    Jezuz a lavaras dezhañ: Ar silvidigezh a zo deuet hiziv en ti-mañ, abalamour maz eo hemañ ivez mab da Abraham.    Rak Mab an den a zo deuet da glask ha da saveteiñ ar pezh a oa kollet.    Evel ma selaouent ar chomzoù-se, Jezuz, o kenderchel, a ginnigas ur barabolenn, abalamour ma oant tost ouzh Jeruzalem, ha ma kredent ez ae rouantelezh Doue den em ziskouez prest.    Lavarout a reas neuze: Un den a lignez uhel a yeas dur vro bell evit kemer ur rouantelezh dezhañ, ha distreiñ goude.