An hini na gar ket achanon, ne vir ket va gerioù; hag ar ger hoch eus klevet neo ket achanon-me, met eus an Tad en deus va chaset.    Lavarout a ran deoch an traoù-mañ e-pad ma choman ganeoch.    Met ar Frealzer, ar Spered-Santel a gaso an Tad em anv, a gelenno deoch an holl draoù, hag a zegaso soñj  deoch e kement am eus lavaret deoch.    Lezel a ran ganeoch ar peoch; reiñ a ran deoch va feoch; ne roan ket anezhi deoch evel ma ro ar bed. Na vezet ket ho kalon nechet, na spontet.    Klevet hoch eus em eus lavaret deoch: Mont a ran kuit, hag e tistroan davedoch. Mar karjech achanon, ho pije levenez eus ar pezh am eus lavaret: Mont a ran da gavout an Tad; rak va Zad a zo brasoch egedon.    Ha me am eus e lavaret deoch bremañ, a-raok ma erruo an dra, evit pa vo erruet, e kredot.    Ne gomzin ken kalz ganeoch, rak priñs ar bed-mañ a zeu; ha nen deus netra ennon.