Setu perak, och evezhiañ anezhañ, e kasjont dezhañ tud hag a rae an neuz da vezañ reizh, evit e  dapout en e gomzoù, abalamour de lakaat e daouarn mestr ar vro hag e galloud ar gouarner.    An dud-mañ eta a choulennas digantañ: Mestr, gouzout a reomp e komzez hag e kelennez gant eeunder ha ne rez van a zen ebet, met e kelennez hent Doue hervez ar wirionez.    Ha dleet eo paeañ ar gwir da Gezar, pe neo ket?    Met eñ, och anavezout o gwidre, a lavaras dezho: [Perak e temptit achanon?]    Diskouezit din un diner. Eus piv eo ar skeud hag ar skrid-mañ? Int a respontas: Eus Kezar.    Neuze eñ a lavaras dezho: Roit eta da Gezar ar pezh a zo da Gezar, ha da Zoue ar pezh a zo da Zoue.    Ne chelljont ket e dapout en e gomzoù dirak ar bobl; met, o vezañ souezhet gant e respont, e tavjont.