Ha Jezuz en ur grial a vouezh uhel, a lavaras: Va Zad, lakaat a ran va spered etre da zaouarn! O vezañ lavaret kement-se, e varvas.    Ar chantener, o welout ar pezh a oa choarvezet, a roas gloar da Zoue, o lavarout: A dra sur, an den-mañ a oa reizh.    An holl bobl hag a oa en em zastumet eno, o welout  kement-se, a yeas kuit en ur skeiñ war boull o chalon.    An holl re a anaveze anezhañ, hag ar gwragez o devoa e heuliet adalek Galilea, en em zalche a-bell, hag a selle ouzh an traoù-se.    Un den anvet Jozef, ur chuzulier-meur, un den mat ha reizh,    un den nen devoa ket roet e ali do diviz na do oberoù, o tont eus Arimatea, kêr eus ar Yuzevien, a chortoze ivez rouantelezh Doue;    o vezañ deuet da gavout Pilat, e choulennas outañ korf Jezuz.