Hag an diaoulien en pedas o lavarout: Mar kasez achanomp kuit, lez achanomp da vont er vandenn voch-se.    Eñ a lavaras dezho: Kit. Int, o vezañ aet er-maez, a yeas er moch; ha setu an holl vandenn en em daolas eus al lech uhel-se er mor, hag e varvjont en doureier.    Ar re o mesae a dechas kuit, hag, o vezañ deuet e kêr, e lavarjont an holl draoù-se hag ar pezh a oa choarvezet gant ar re a oa dalchet gant an diaoulien.    Ha setu holl dud kêr a yeas a-raok Jezuz; o vezañ e welet, e pedjont anezhañ da  bellaat diouzh o bro.    Neuze, o vezañ aet en ur vag, e treuzas ar mor, hag e teuas en e gêr.    Ha setu e tegasjont dezhañ un den seizet gourvezet war ur gwele. Jezuz, o welout o feiz, a lavaras dan den seizet: Va mab, kemer fiziañs, da bechedoù a zo pardonet dit.    Neuze ur re eus ar skribed a soñje en o chalonoù: Hemañ a wallgomz.