Ar bobl o gourdrouze, evit ober dezho tevel; met int a grie kreñvoch: Mab David, az pez truez ouzhimp!    Jezuz, o chom a sav, o galvas, hag a lavaras: Petra a fell deoch e rafen evidoch?    Hag e lavarjont dezhañ: Aotrou, ma tigoro hon daoulagad.    O kaout truez outo, Jezuz  a stokas ouzh o daoulagad, ha raktal e kavjont ar gweled, hag e heuilhjont anezhañ.    Evel ma tostaent ouzh Jeruzalem, ha ma voent e Betfage, tost da Venez an Olived, Jezuz a gasas daou eus e ziskibien,    o lavarout dezho: It dar vourch a zo dirazoch; kavout a reot kerkent un azenez stag hag un azen yaouank ganti; distagit int, ha degasit int din.    Mar lavar unan bennak un dra bennak deoch, respontit: An Aotrou en deus ezhomm anezho. Ha  raktal o lezo da vont.