Jezuz eta, o vezañ savet e zaoulagad, hag o welout ul lod bras a dud o tont de gavout, a lavaras da Filip: Pelech e  prenimp bara evit mo devo an dud-mañ da zebriñ?    Met, eñ a lavare kement-se evit amprouiñ anezhañ, rak gouzout a rae ar pezh edo o vont dober.    Filip a respontas dezhañ: Daou chant diner a vara ne vefe ket a-walch evit reiñ un tammig da bep hini.    Unan eus e ziskibien, Andrev, breur Simon-Pêr, a lavaras dezhañ:    Bez ez eus amañ ur paotrig en deus pemp bara heiz, ha daou besk;  met petra eo kement-se evit kement a dud?    Koulskoude Jezuz a lavaras: Grit dan dud azezañ. Bez e oa kalz a cheot el lech-se. Ar wersed eta a azezas, en niver a war-dro pemp mil.    Jezuz a gemeras ar baraoù, hag o vezañ trugarekaet, o roas [dan diskibien, hag an diskibien] dar re a oa azezet; en hevelep doare e rojont eus ar pesked, kement ha ma fellas dezho.