Pa zeuas ar sabad, en em lakaas de gelenn er sinagogenn; kalz eus ar re en kleve, a oa souezhet hag a lavare: A  belech e teu an traoù-se dan den-mañ? Petra eo ar furnez-se a zo bet roet dezhañ, hag ar mirakloù bras en em ra dre e zaouarn?    Ha neo ket eñ ar chalvez, mab Mari, breur Jakez, Jozez, Jud ha Simon? E choarezed, ha nemaint ket amañ en hon touez? Hag e kavent tamall ennañ.    Met Jezuz a lavaras dezho: Ur profed neo disprizet nemet en e vro, e-touez e gerent hag ar re eus e di e-unan.    Ne chellas ober  eno mirakl ebet, nemet e yachaas un nebeud tud klañv, en ur lakaat e zaouarn warno.    Souezhet e oa eus o diskredoni; hag e valeas ar bourchioù war-dro en ur gelenn.    Neuze e chalvas an daouzek, hag en em lakaas do chas daou ha daou, en ur reiñ dezho ar galloud war ar speredoù hudur;    hag e chourchemennas dezho na gemerjent netra evit an hent, nemet ur vazh, na sach, na bara, na moneiz er chouriz,