Neuze Judaz Iskariod, unan eus an daouzek, a yeas da gavout ar veleien vras evit lakaat Jezuz etre o daouarn.    Selaou a rejont gant joa, hag e lavarjont reiñ archant dezhañ; diwar neuze e klaskas an tu dereat de lakaat etre o daouarn.    Ar chentañ deiz eus ar bara hep goell, pa aberzhed ar Pask, e ziskibien a lavaras dezhañ: Pelech e  choantaez ez afemp da gempenn ar pezh a zo ret evit debriñ ar Pask?    Neuze e kasas daou eus e ziskibien hag e lavaras dezho: It e kêr, hag e kavot dirazoch un den o tougen ur podad dour, it war e lerch.    E pe lech bennak maz aio, lavarit da vestr an ti: Ar Mestr a lavar: Pelech emañ al lech e tebrin ar Pask ennañ, gant va diskibien?    Hag e tiskouezo deoch ur gambr uhel, urzhiet ha kempennet  mat; fichit eno deomp ar Pask.    E ziskibien eta a yeas, hag a zeuas e kêr, hag e kavjont an traoù evel men devoa lavaret dezho; hag e fichjont ar Pask.