Int a dave; rak en em stourmet o devoa en hent war an hini a vije ar brasañ.    O vezañ azezet, e chalvas an daouzek hag e lavaras dezho: Mar choanta unan bennak bezañ ar chentañ, e vo an diwezhañ eus an holl, ha servijer an holl.    Hag o vezañ kemeret ur bugel bihan, e lakaas anezhañ en o chreiz; o terchel anezhañ etre e zivrech, e lavaras dezho:    Piv bennak a zegemer unan eus ar vugale vihan-mañ abalamour dam anv, a zegemer achanon, ha piv bennak a zegemer achanon, neo ket me eo a zegemer, met an hini en deus va chaset.    Neuze Yann, o kemer ar gomz, a lavaras dezhañ: Mestr, ni hon eus gwelet unan o kas kuit an diaoulien ez anv, hag hon eus difennet-se outañ, abalamour na heul ket achanomp.    Met Jezuz a lavaras: Na zifennit ket-se;  rak neus den a rafe mirakloù em anv, hag a chellfe kerkent droukkomz achanon.    Rak an hini nemañ ket a-enep deomp, a zo evidomp.