Sözün dörd havası kitabı öz bölgüsü ilə əslində məni bir az razı salmadı. Çünki bu bölgülərin hər biri bir-birinin içərisində idi... bir-birinin içindən keçib ürəyə doğru yol gəlirdi. Bax, bu anlam mənim şəxsi qənaətimdə, ola bilər ki, müəllif razılaşmasın. Ancaq sözlə yaşayan, sözlə işləyən hər kəs bilir ki, söz adamı bir anda bəzən fəsillərin dördünü də yaşayır. Təbii ki, bölgü aparmaq müəllifin öx ixtiyarındadı. Mən sadəcə öz içimdən keçəni dedim. Amma onu da xatırladım ki, söz üçün dünya həmişə dar olub. Bunu Nurafiz də təsdiqləyir.