ἀτὰρ καὶ ἐγὼ σὲ παρακαλω̃, μὴ ἡμι̃ν ὁ Πρωταγόρας τὸν Σιμωνίδην ἐκπέρση̨. καὶ γὰρ οὐ̃ν καὶ δει̃ται τὸ ὑπὲρ Σιμω - νίδου ἐπανόρθωμα τη̃ς ση̃ς μουσικη̃σ, ἡ̨̃ τό τε βούλεσθαι καὶ ἐπιθυμει̃ν διαιρει̃ς ὡς οὐ ταὐτὸν ὄν, καὶ ἃ νυνδὴ εἰ̃πες πολλά τε καὶ καλά. καὶ νυ̃ν σκόπει εἴ σοι συνδοκει̃ ὅπερ ἐμοί. οὐ γὰρ φαίνεται ἐναντία λέγειν αὐτὸς αὑτω̨̃ Σιμωνίδησ. σὺ γάρ, ὠ̃ Πρόδικε, προαπόφηναι τὴν σὴν γνώμην: ταὐτόν σοι δοκει̃ εἰ̃ναι τὸ γενέσθαι καὶ τὸ εἰ̃ναι, ἢ ἄλλο; { - } Άλλο νὴ Δίἔφη ὁ Πρόδικοσ. { - } Οὐκου̃ν, ἔφην ἐγώ, ἐν μὲν τοι̃ς πρώτοις αὐτὸς ὁ Σιμωνίδης τὴν ἑαυτου̃ γνώμην ἀπεφήνατο, ὅτι ἄνδρα ἀγαθὸν ἀληθεία̨ γενέσθαι χαλεπὸν εἴη; { - } Αληθη̃ λέγεισ, ἔφη ὁ Πρόδικοσ. { - } Τὸν δέ γε Πιττακόν, ἠ̃ν δ ἐγώ, μέμφεται, οὐχ ὡς οἴεται Πρωταγόρασ, ταὐτὸν ἑαυτω̨̃ λέγοντα, ἀλλ ἄλλο. οὐ γὰρ του̃το ὁ Πιττακὸς ἔλεγεν τὸ χαλεπόν, <γενέσθαι> ἐσθλόν, ὥσπερ ὁ Σιμωνίδησ, ἀλλὰ τὸ <ἔμμεναι>: ἔστιν δὲ οὐ ταὐτόν, ὠ̃ Πρωταγόρα, ὥς φησιν Πρόδικος ὅδε, τὸ εἰ̃ναι καὶ τὸ γενέσθαι. εἰ δὲ μὴ τὸ αὐτό ἐστιν τὸ εἰ̃ναι τω̨̃ γενέσθαι, οὐκ ἐναντία λέγει ὁ Σιμωνίδης αὐτὸς αὑτω̨̃. καὶ ἴσως ἂν φαίη Πρόδικος ὅδε καὶ ἄλλοι πολλοὶ καθ Ησίοδον γενέ - σθαι μὲν ἀγαθὸν χαλεπὸν εἰ̃ναι - τη̃ς γὰρ <ἀρετη̃ς ἔμπρο - σθεν> τοὺς θεοὺς <ἱδρω̃τα> θει̃ναι - ὅταν δέ τις αὐτη̃ς <εἰς ἄκρον ἵκηται, ῥηϊδίην δἤπειτα πέλειν, χαλεπήν περ ἐου̃σαν>, ἐκτη̃σθαι. 