Πάλιν τοίνυν, ἔφην ἐγώ, εἰ ἔροιντο ἡμα̃σ: Τί οὐ̃ν φατε του̃το εἰ̃ναι, ὃ ἡμει̃ς ἥττω εἰ̃ναι τω̃ν ἡδονω̃ν ἐλέγομεν; εἴποιμ ἂν ἔγωγε πρὸς αὐτοὺς ὡδί: Ακούετε δή: πειρασό - μεθα γὰρ ὑμι̃ν ἐγώ τε καὶ Πρωταγόρας φράσαι. ἄλλο τι γάρ, ὠ̃ ἄνθρωποι, φατὲ ὑμι̃ν του̃το γίγνεσθαι ἐν τοι̃σδε, οἱ̃ον πολλάκις ὑπὸ σίτων καὶ ποτω̃ν καὶ ἀφροδισίων κρατού - μενοι ἡδέων ὄντων, γιγνώσκοντες ὅτι πονηρά ἐστιν, ὅμως αὐτὰ πράττειν; { - } Φαι̃εν ἄν. { - } Οὐκου̃ν ἐροίμεθ ἂν αὐτοὺς ἐγώ τε καὶ σὺ πάλιν: Πονηρὰ δὲ αὐτὰ πη̨̃ φατε εἰ̃ναι; πότερον ὅτι τὴν ἡδονὴν ταύτην ἐν τω̨̃ παραχρη̃μα παρέχει καὶ ἡδύ ἐστιν ἕκαστον αὐτω̃ν, ἢ ὅτι εἰς τὸν ὕστερον χρόνον νόσους τε ποιει̃ καὶ πενίας καὶ ἄλλα τοιαυ̃τα πολλὰ παρα - σκευάζει; ἢ κἂν εἴ τι τούτων εἰς τὸ ὕστερον μηδὲν παρα - σκευάζει, χαίρειν δὲ μόνον ποιει̃, ὅμως δ ἂν κακὰ ἠ̃ν, ὅτι μαθόντα χαίρειν ποιει̃ καὶ ὁπη̨ου̃ν; ἀ̃ρ οἰόμεθ ἂν αὐτούσ, ὠ̃ Πρωταγόρα, ἄλλο τι ἀποκρίνασθαι ἢ ὅτι οὐ κατὰ τὴν αὐτη̃ς τη̃ς ἡδονη̃ς τη̃ς παραχρη̃μα ἐργασίαν κακά ἐστιν, ἀλλὰ διὰ τὰ ὕστερον γιγνόμενα, νόσους τε καὶ τἀ̃λλα. { - } Εγὼ μὲν οἰ̃μαι, ἔφη ὁ Πρωταγόρασ, τοὺς πολλοὺς ἂν ταυ̃τα ἀποκρίνασθαι. { - } Οὐκου̃ν νόσους ποιου̃ντα ἀνίας ποιει̃, καὶ πενίας ποιου̃ντα ἀνίας ποιει̃; Ομολογοι̃εν ἄν, ὡς ἐγὠ̨̃μαι. { - } Συνέφη ὁ Πρωταγόρασ. { - } Οὐκου̃ν φαίνεται, ὠ̃ ἄνθρωποι, ὑμι̃ν, ὥς φαμεν ἐγώ τε καὶ Πρωταγόρασ, δι οὐδὲν ἄλλο ταυ̃τα κακὰ ὄντα ἢ διότι εἰς ἀνίας τε ἀποτελευτα̨̃ καὶ ἄλλων ἡδονω̃ν ἀποστερει̃; Ομολογοι̃εν ἄν; { - } Συνεδόκει ἡμι̃ν ἀμ - φοι̃ν. { - } Οὐκου̃ν πάλιν ἂν αὐτοὺς τὸ ἐναντίον εἰ ἐροίμεθα: ~Ω ἄνθρωποι οἱ λέγοντες αὐ̃ ἀγαθὰ ἀνιαρὰ εἰ̃ναι, ἀ̃ρα οὐ τὰ τοιάδε λέγετε, οἱ̃ον τά τε γυμνάσια καὶ τὰς στρατείας καὶ τὰς ὑπὸ τω̃ν ἰατρω̃ν θεραπείας τὰς διὰ καύσεών τε καὶ τομω̃ν καὶ φαρμακειω̃ν καὶ λιμοκτονιω̃ν γιγνομένασ, ὅτι ταυ̃τα ἀγαθὰ μέν ἐστιν, ἀνιαρὰ δέ; Φαι̃εν ἄν; { - } Συνεδόκει. { - } Πότερον οὐ̃ν κατὰ τόδε ἀγαθὰ αὐτὰ καλει̃τε, ὅτι ἐν τω̨̃ παραχρη̃μα ὀδύνας τὰς ἐσχάτας παρέχει καὶ ἀλγηδόνασ, ἢ ὅτι εἰς τὸν ὕστερον χρόνον ὑγίειαί τε ἀπ αὐτω̃ν γίγνονται καὶ εὐεξίαι τω̃ν σωμάτων καὶ τω̃ν πόλεων σωτηρίαι καὶ ἄλλων ἀρχαὶ καὶ πλου̃τοι; Φαι̃εν ἄν, ὡς ἐγὠ̨̃μαι. { - } Συνεδόκει. { - } Ταυ̃τα δὲ ἀγαθά ἐστι δι ἄλλο τι ἢ ὅτι εἰς ἡδονὰς ἀποτελευτα̨̃ καὶ λυπω̃ν ἀπαλλαγάς τε καὶ ἀποτροπάσ; ἢ ἔχετέ τι ἄλλο τέλος λέγειν, εἰς ὃ ἀποβλέψαντες αὐτὰ ἀγαθὰ καλει̃τε, ἀλλ [ἢ] ἡδονάς τε καὶ λύπασ; Οὐκ ἂν φαι̃εν, ὡς ἐγὠ̨̃μαι. { - } Οὐδ ἐμοὶ δοκει̃, ἔφη ὁ Πρωταγόρασ. { - } Οὐκου̃ν τὴν μὲν ἡδονὴν διώκετε ὡς ἀγαθὸν ὄν, τὴν δὲ λύπην φεύγετε ὡς κακόν; { - } Συνεδόκει. { - } Του̃τ ἄρα ἡγει̃σθ εἰ̃ναι κακόν, τὴν λύπην, καὶ ἀγαθὸν τὴν ἡδονήν, ἐπεὶ καὶ αὐτὸ τὸ χαίρειν τότε λέγετε κακὸν εἰ̃ναι, ὅταν μειζόνων ἡδονω̃ν ἀποστερη̨̃ ἢ ὅσας αὐτὸ ἔχει, ἢ λύπας μείζους παρασκευάζη̨ τω̃ν ἐν αὐτω̨̃ ἡδονω̃ν: ἐπεὶ εἰ κατ ἄλλο τι αὐτὸ τὸ χαίρειν κακὸν καλει̃τε καὶ εἰς ἄλλο τι τέλος ἀποβλέψαντεσ, ἔχοιτε ἂν καὶ ἡμι̃ν εἰπει̃ν: ἀλλ οὐχ ἕξετε. { - } Οὐδ ἐμοὶ δοκου̃σιν, ἔφη ὁ Πρωταγόρασ. { - } Άλλο τι οὐ̃ν πάλιν καὶ περὶ αὐτου̃ του̃ λυπει̃σθαι ὁ αὐτὸς τρόποσ; τότε καλει̃τε αὐτὸ τὸ λυπει̃σθαι ἀγαθόν, ὅταν ἢ μείζους λύπας τω̃ν ἐν αὐτω̨̃ οὐσω̃ν ἀπαλ - λάττη̨ ἢ μείζους ἡδονὰς τω̃ν λυπω̃ν παρασκευάζη̨; ἐπεὶ εἰ πρὸς ἄλλο τι τέλος ἀποβλέπετε, ὅταν καλη̃τε αὐτὸ τὸ λυπει̃σθαι ἀγαθόν, ἢ πρὸς ὃ ἐγὼ λέγω, ἔχετε ἡμι̃ν εἰπει̃ν: ἀλλ οὐχ ἕξετε. { - } Αληθη̃, ἔφη, λέγεισ, ὁ Πρωταγόρασ.