Καὶ ἐγὼ ἀκούσας εἰ̃πον: ~Ω Πρωταγόρα, του̃το μὲν οὐδὲν θαυμαστὸν λέγεισ, ἀλλὰ εἰκόσ, ἐπεὶ κἂν σύ, καίπερ τηλι - κου̃τος ὢν καὶ οὕτως σοφόσ, εἴ τίς σε διδάξειεν ὃ μὴ τυγ - χάνοις ἐπιστάμενοσ, βελτίων ἂν γένοιο. ἀλλὰ μὴ οὕτωσ, ἀλλ ὥσπερ ἂν εἰ αὐτίκα μάλα μεταβαλὼν τὴν ἐπιθυμίαν Ιπποκράτης ὅδε ἐπιθυμήσειεν τη̃ς συνουσίας τούτου του̃ νεανίσκου του̃ νυ̃ν νεωστὶ ἐπιδημου̃ντοσ, Ζευξίππου του̃ Ηρακλεώτου, καὶ ἀφικόμενος παρ αὐτόν, ὥσπερ παρὰ σὲ νυ̃ν, ἀκούσειεν αὐτου̃ ταὐτὰ ταυ̃τα ἅπερ σου̃, ὅτι ἑκάστης ἡμέρας συνὼν αὐτω̨̃ βελτίων ἔσται καὶ ἐπιδώσει, εἰ αὐτὸν ἐπανέροιτο: Τί δὴ φὴ̨ς βελτίω ἔσεσθαι καὶ εἰς τί ἐπιδώ - σειν; εἴποι ἂν αὐτω̨̃ ὁ Ζεύξιππος ὅτι πρὸς γραφικήν: κἂν εἰ Ορθαγόρα̨ τω̨̃ Θηβαίω̨ συγγενόμενοσ, ἀκούσας ἐκείνου ταὐτὰ ταυ̃τα ἅπερ σου̃, ἐπανέροιτο αὐτὸν εἰς ὅτι βελτίων καθ ἡμέραν ἔσται συγγιγνόμενος ἐκείνω̨, εἴποι ἂν ὅτι εἰς αὔλησιν: οὕτω δὴ καὶ σὺ εἰπὲ τω̨̃ νεανίσκω̨ καὶ ἐμοὶ ὑπὲρ τούτου ἐρωτω̃ντι, Ιπποκράτης ὅδε Πρωταγόρα̨ συγγενόμενοσ, ἡ̨̃ ἂν αὐτω̨̃ ἡμέρα̨ συγγένηται, βελτίων ἄπεισι γενόμενος καὶ τω̃ν ἄλλων ἡμερω̃ν ἑκάστης οὕτως ἐπιδώσει εἰς τί, ὠ̃ Πρωταγόρα, καὶ περὶ του̃;