Di fólgende Lischtn enthaltet Wértr, dé in Kärntn unt in Tiról (Nórd-, Sid- Óschttiról) in Vrwéndung unt mēr ódr weanigr ā af dén Raum peschrénkt sein. Freilich sein oanzelne Wértr ā schón pan Verschwintn. Es sein in a Toal Fälle mēr lokale Variantn ångfiĕrt (nét ålle). A Toal Pegriffe sein lei in gwisse Gégndn va Tiról ódr Kärntn pehoamatet. Só sågg man z. B. lei in Sidn va Sidtiról „Hetschepetsch“ - in Vinschgau, in óbrn Eisåcktål unt in Puschtrtål nét. Di Gemeinsåmkeitn petréffn meischtns ålte Wértr, dé als Relikt aus a friahrer Zeit zu ségn sein. Gleiche Ausspråch gip’s zun Peischpīl in „Kålch, melchen, welch“ (es steaht -lch, wó in dr Schriftspråch -lk isch), weitrs in „leichn, weichn, seichn, ziachn, Heachn, ...“ (wó -ch- in hoachteitschn -h- entspricht), in „Ant, Schāre, lār, ...“ (-a- steaht då fir -e-). Gean (gehen) unt schean (schön) in Mittlkärntn håbm ihre Entspréchung in óbern Vinschgau unt in untern Étschtål. Di Pedeitung va di Wértr isch in di vrschīdnen Órte nét ålm gånz idéntisch.