Sinn und Zweck vu am Hamza is im Urdu oanaseits s'Trenna vu zwoa Söibstlaute, wo ma daun s'Hamza in da Mittn vum Woat üwa'm „Sessl“ schreibt, waun nochhea a „e“- oda „i“-Laud kimmd, und voa am „u“ oda „o“ üwa'm Waw. Am End vu am Woat, waun nochhea netta nu a Kuazvokal kimmd, schreibt ma s'Hamza isoliad; am Woataufaung kaus'is goa ned gem. Bei de Vokalkombinazionen iːɑ̃, iːe und iːo wiad in da Regl goa koa Hamza ned gschrim. A zweita Zweck, fia den ma a Hamza brauchn kau, is s'Vabindn vu zwoa Wöata wia bei . Des nennd ma Izafat und des wiad entweda duach a Zer (entspricht im Kasra vum Arabischn) kennzeichnt oda duach a Hamza üwa'm He, waun voahea a Tschoti He standad, duach a Hamza üwa'm Ye, waun voahea a Ye standad und duach Bari Ye mid oda ohne Hamza drüwa waun voahea a Laungvokal stehd. D'Schreibweis vum He is de vum Tschoti He aus'm Alphabet vum Urdu, ned de vum klassischn arabischn Alphabet. Final schauds oiso foigendamoßn aus: .