As Gebiet um Ergolding woa scho seit da Jungstoazeid (uma 2000 v. Kr.) bsiedld, wia Ausgrobunga in da Nochboagmoa Oiddoaf beleng. Za da Zeid vo de Rema treffn se de zwoa wichting Handlswegstroßn, on dene in kuaze Obstend Wochstaziona und Rosthaisa woan, aus dene se spada de heiting Siedlunga entwickld hom. De oane Stroß is om linkn Isarufa van heiting Augschbuag ins heitige Bossa glaffa. De zwoate, a so ghoassne Soizstroß is vo Castra Regina (om heiting Rengschbuag) noch Sidn gonga. De Isar is do dobei woahscheinli ban heiting Oidheim bei Landsadaidheim iwaqueat worn. 1978 is neadli vo Ergolding a remischa Friedhof entdeckd worn. Um de easchte Hejft van 6. Joarhundad san vui Siedlunga im heitingn Bayern vo Noch Land suachade germanische Stemm grindd worn. De Ortsnama san vuifoch aus'm Nam van Grinda duach Ohenga vo da Süüm -ing buidd worn. So gehd da Legend noch da Nam Ergolding af on Thomas vo Ergolda zruck. Ob 788 is Ergolding Kenigsguad, nochdem Karl da Große an letztn Agilolfinga Herzog Tassilo III. weng Unghoasom obgsezd ghod hod. De Siedlung wead zan easchtn Moi 822 und 824 direkt in Uakundn eawehnd, de za de ejdasdn in da bayerischn Gschicht ghean. Dene Dokumente z'foige findn do duat Grichts- oda Landdoge stott.