Isip mao lamang nga direktang inumol sa langitnong Amahan, gipasabot ni Pablo ang mahitungod sa dinayeg nga nahuptang kabutang ni Hesus sa kahan-ayan sa plano sa Diyos. “Siya mao ang dagway sa dili makita nga Dios, ang panganay sa tibuok nga kabuhatan; kay pinaagi kaniya gibuhat ang tanang mga butang, diha sa langit ug dinhi sa yuta, makita ug dili makita, mga lingkoranan nga harianon o kagahum o pamunoan o pagbolut-an-ang tanang mga butang gibuhat pinaagi kaniya ug alang kaniya. Siya mao na sa wala pa ang tanang mga butang, ug diha kaniya ang tanang mga butang gipakapot. Siya mao ang ulo sa lawas, nga mao ang iglesia; siya mao ang sinugdan, ang panganay nga gikan sa mga nangamatay, aron nga diha sa tanang mga butang siya mahimong kinalabwan sa tanan.” (bersos 15-18) Ug diha sa atong yabeng bersikulo, gipaklaro ni Pablo, nga isip resulta sa pagangkon ni Kristo sa kinatas-ang pagdayeg gikan sa Amahan, adun na siyay gahum ug ototidad nga mohimo sa tanang aspeto sa walay katapusang katuyoan sa Diyos.