Ang Dios naghatag kanato sa tanang mga butang mahitungod sa kinabuhi ug pagkadiosnon, ug nag tawag kanato sa himaya ug pagka halangdon. Tungod niini, gihatag kanato ang hilabihang ka daku ug bililhong mga saad; nga pinaagi niini, mamahimo kamong umalambit sa langitnong kina-iya, ingong naka gawas sa pagka dunot ning kalibutan pinaagi sa pangibog. Diha sa ikalimang versiculo, kini nagsulti kanato sa pagtagad sa tanan uban sa kakugi; nga niini idugang sa atong pagtuo, kahalangdon, ug gikan sa kahalangdon, kahibalo; ug sa kahibalo, ang kamabugnawon; ug sa pagka diosnon, inigsoon nga kalooy; ug sa inigsoon nga kalooy, gugma kun kining mga butanga ana-a kanimo, ikaw dili apuli kun dili usa kamabungahon; apan, siya nga nakulangan ning mga butanga sama sa buta, ug dili makakita sa halayo; ug makalimot nga siya nahibalik na-usab gikan sa karaang mga sala.