Sa sinugdanan sa panahon sa Ebanghelyo, gigamit ang mga pagmilagro sa pagpakita sa himaya sa Diyos. Giayo ni Hesus ang mga masakiton ug gibangon ang patay. Mao usab ang gihimo sa mga apostoles, apan sila usab nangamatay. Human matulog diha sa kamatayon ang mga apostoles, ang katawhan sa Diyos sa kinatbuk-ang panahon gitawag sa paglakaw diha sa ilag pagtoo, nga dili na kinahanglan nga maghimo ug mga dagkong milagro para pagpamatood sa ilang pagsaksi kang Hesus. Namahimo silang saksi kaniya pinaagi sa ilang pagkamatinud-anon sa pagpuyo ug pagsangyaw sa “ebanghelyo ni Kristo” nga ubos sa malain nga kundisyon, diin gisulti ni Pablo, “gahum sa Diyos alang sa kaluwasan.”—Roma 1:16