Ang Belmont Report nangatarungan nga ang prinsipyo sa Pagkamahinungdanon usa ka obligasyon nga ang mga tigdukiduki kinahanglan nga moapil, ug kini naglangkob sa duha ka bahin: (1) dili makadaot ug (2) mapahimuslan ang posible nga mga benepisyo ug makunhuran ang posibleng mga kadaot. Ang Report sa Belmont nagsubay sa ideya nga dili makadaot sa Hippocratic tradition sa medikal nga pamatasan, ug mahimo kining ipahayag sa usa ka lig-on nga porma diin ang mga tigdukiduki dili mopasakit sa usa ka tawo bisan pa man sa mga benepisyo nga mahimong moabut sa uban (Belmont Report 1979) . Bisan pa, ang Belmont Report usab miila nga ang pagkat-on kon unsa ang mapuslanon mahimong maglakip sa pagbutyag sa pipila ka mga tawo nga mameligro. Busa, ang kinahanglanon nga dili pagbuhat sa kadaot mahimong supak sa gikinahanglan aron makat-on, nga naggiya sa mga tigdukiduki nga usahay mohimo sa malisud nga mga desisyon mahitungod sa kung kini makatarunganon nga mangita og mga kaayohan bisan pa sa mga risgo nga nalambigit, ug kung ang mga kaayohan kinahanglan nga sayupon tungod sa risgo  (Belmont Report 1979) .