Ur plac'h vihan, mat ha paour, a veve hec'h-unan gant he mamm, ha n'o devoa netra da zebriñ ken. Hag ar plac'hig d'ar c'hoad. Ur wrac'h eno, o welout he stad reuzeudik, a roas dezhi ur podig burzhudus. "Pa lavari dezhañ "Podig, poazh" (Töpfchen koch!) e raio yod dit, ha pa lari "Podig paouez" e paouezo". Hag ar plac'hig d'ar gêr gant he fodig da reiñ d'he mamm, ha setu echu ar baourentez ha boued kement ha ken alies ha ma keront.