Un deiz ma oa e dad o lemmañ e gontell, e teuas tre e kambr Aldo evit komz gantañ diwar-benn e gudenn, hag e lavaras dezhañ :  « Aldo ! Petra a c'hoarvez ganit ? O treiñ da fall emaout, ha dipitet-bras on gant da emzalc'h. Displeg 'ta, displeg din ar pezh a c'hoarvez ! N'out ket laouen  ganeomp ? Ne gav ket deomp e vijemp bet kasaus ganit : d'az eizh vloaz out bet aotreet da vutuniñ, d'az tek vloaz hon eus laosket ac'hanout da lazhañ un den da-unan-penn, ha d'az taouzek vloaz hon eus kaset ac'hanout d'un ti-krampouezh. Me 'gav din omp bet tud reizh ha jentil a-walc'h. Koulskoude hor bije gellet bezañ drouk. »