Hini ebet eus tud an dibunadeg ne vount an nor d'an davarn. Hag hi a zo doare dezhi bezañ a-feson, ha c'hoazh ez eus klenket ur c'har bennak  diraki. Pa vountan-me an nor, e kavan ar sal kasi-goullo. Ouzh an daol-evañ n'eus ken met ur paotr yaouank o klakenniñ gant tud eus an tiegezh. Emañ an ostiz o pellgomz, e dog ruz mod Euzkadi gantañ war e benn. Propr ha net al lec'h daoust ma n'eo ket nevez-flamm. Serret ar sal-debriñ ha lezet en teñval. Ha me o tennañ ar "Parisien" diwar ar palier ha mont ouzh an daol-evañ.  Ne deu den davedon diouzhtu, evel pa ne blijfe ket dezho e vefen deuet eno. A-benn ar fin e teu ur vaouez, par he neuz d'an net eo  al lec'h.  E keit ha m'emaon gant ma bannah kafe ha ma c'hazetenn emañ an ostiz o telc'her gant e bellgomzadenn. Doare zo da honnezh bezañ diaes. Emañ ar paotr o klask lakaat degas un dra bennak d'e stal a-benn antronoz. Bep an amzer e teu komzoù hek ur vaouez da c'holeiñ e gaoz.  "Emañ ma gwreg o "terriñ he flomoù" !" eme an ostiz d'e gendivizer, anezhañ bezañ strafuilhet marteze. Hag eñ pellaat diouzh e wreg betek ar penn all d'an daol-evañ, tost din.  "Unnek vloaz zo m'emaomp o c'hoari  plaen ha brav ganeoc'h. Ha setu ma gwreg bezañ ankounac'haet paeañ ... plijet ganeoc'h ober ho seizh gwellañ !"  Tostaat a ra e wreg dezhañ adarre. Mezv eo. Advezv e rankfen lavaret siwazh, diouzh an neuz fall aet war he c'horf dija.  Didrouz eo ar sal pa baean. Aet kuit ar wreg hag ar paotr yaouank ivez. Hemañ bet kerc'het gant e vignonez. Hag hi dievezh gant pep tra all o frabañ langourus warnañ.  Grik ebet etre an ostiz hag ar vaouez bet o tiskenn kafe din. Kollet int en o soñjoù. En ur vont  er-maez e tremenan e-biou d'an ostiz, anezhañ en e goazez ouzh un daol er sal.  "Kenavo" emezañ.  Emañ ar paotr kalonek o telc'her an traoù en o reizh betek penn.