P'en devoe gwelet Jezuz a-bell, e teredas, e taoulinas dirazañ,    hag e lavaras, o krial a vouezh uhel: Petra a zo etre te ha me, Jezuz, Mab an Doue uhel-meurbet? Da bediñ a ran dre anv Doue, na boagn ket ac'hanon.    Rak Jezuz a lavare dezhañ: Spered hudur, kae eus an den-se.    Ha Jezuz a c'houlennas  digantañ: Pe anv ac'h eus? Eñ a respontas: Va anv a zo Lejion; rak kalz omp.    Hag e pede start anezhañ na gasje ket anezho er-maez eus ar vro-se.    Bez' e oa eno, war ar menezioù, ur vandenn vras a voc'h o peuriñ.    Hag an holl diaoulien en pede, o lavarout: Kas ac'hanomp er moc'h-se, evit ma'z aimp enno.