Buan e voe gronnet Kolinn. Dre chañs e krogas an avel da gornigellat, hag e teuas skeudenn mousc'hoarzh den kozh ar menez war spered Kolinn. O tont er-maez eus al latar e voe heñchet diouzhtu he spered war-zu ur c'hoad. Gouzout mat a rae e oa an diskoulm nemetañ. Prim evel ul luc'hedenn en em gavas e-harz ar wezenn gentañ, dres pa santas  dic'hwezhadennoù daou ramz war he gouzoug. Stankoc'h-stankañ e teue ar gwez da vezañ a bep ma roe douar d'he zreid. O pellaat edo diouzh ar ramzed, met re all a oa o tont a bep lec'h, pa gleve Kolinn skourroù o strakal. Pignat a reas betek lein ar wezenn dostañ, hag a oa an hini uhelañ. Edo ar gwez milvloaziek-se o flourañ ar c'houmoul. Erruout a reas ar ramzed e-kichen ar wezenn, mantret dre m'he doa an avel kemmet he roud, ur wech all c'hoazh, ha ganti kuit an holl c'hwezioù.