O vezañ aet er-maez war-dro an unnekvet eur, e kavas re all a oa dilabour war ar blasenn, hag e lavaras dezho: Perak en em zalc'hit amañ a-hed an deiz hep ober netra?    Respont a rejont dezhañ: Dre n'en deus den ebet gopret ac'hanomp. It ivez da'm gwinieg, emezañ, hag e roin deoc'h ar pezh a zo reizh.    Pa voe deuet an abardaez, mestr ar winieg a  lavaras d'e verour: Galv al labourerien ha ro dezho o gopr, en ur vont eus ar re ziwezhañ d'ar re gentañ.    Re an unnekvet eur, o vezañ deuet, o devoe pep a ziner.    Ar re gentañ a soñje dezho o divije ouzhpenn; met pep a ziner a resevas ivez ar re-mañ.    Ouzh e gemer, e c'hrozmolent a-enep ar penn-tiegezh,    o lavarout: Ar re ziwezhañ-se n'o deus labouret nemet un eurvezh,  hag ec'h eus o lakaet keit ha ni hon eus douget pouez an deiz hag an tommder.