Den n'enaou ul lamp evit he lakaat en ul lec'h kuzhet, pe dindan ar boezell; met he lakaat a ra war  ar c'hantolor, abalamour d'ar re a zeu en ti da welout ar sklêrijenn.    Al lagad eo lamp ar c'horf; mar deo eta da lagad yac'h, da holl gorf a vo sklêrijennet; met mar deo fall, da gorf a vo en deñvalijenn.    Diwall eta na vefe ket teñvalijenn ar sklêrijenn a zo ennout.    Mar deo eta da holl gorf sklêrijennet, ha mar n'en deus lod ebet anezhañ en deñvalijenn, e vo sklêrijennet en e bezh, evel pa  sklaer ul lamp ac'hanout gant he sklêrijenn.    Evel ma komze, ur farizian en pedas da leinañ en e di; Jezuz a yeas, hag en em lakaas ouzh taol.    Ar farizian a oa souezhet o welout na oa ket en em walc'het a-raok lein.    An Aotrou a lavaras dezhañ: C'hwi, farizianed, a naeta diavaez an hanaf hag ar plad, met en diabarzh oc'h leun a laeroñsi hag a fallentez.