> War skouer hen venec'h Iwerzhon,  hervez hengoun S. Koulm, e tiouer  > boued evit dic'haouiñ evit e bec'he-doù, en em lazeriañ ha skoazellañ  > e vuhez speredel. Koulskoude, pa vez pedet gant mignoned, e tebr evel  > an holl. Aet e Trede-Urzh S.Frañsez, ez aketo da heñveleriñ paourentez  > ar C'hrist, o krennañ war ar pep retañ, o reiñ d'ar beorion. E deroù e  > ganttroidigezh, e chome gantañ ar boaz da vutuniñ. Un deiz, unan eus e  > vignoned a c'houlenn digantañ butun. Daoust m'emañ o paouez  prenañ ur  > c'horn hag ur pakad, e ro harozek an eil hag egile ; hiviziken ez eo  > echu gantañ ar pleg-se. Met n'eo ket tra a lorc'h, un dra cheuc'h  > evitañ kaout levrioù, plijout a ra dezhañ kemer amzer da lenn, hag ar  > Bibl ha skridoù ar sent eo an oberennoù prizet gantañ. En ur fol-  > lennata ar Bibl a zo bet kavet en e di, e verzer e plij dezhañ ar  > muiañ salmoù ar binijenn, ma kaver enno ar pec'her o tiskleriañ da  > Zoue e geuz d'e  bec'hedoù, hag ivez e c'hougled divrall e kendruez  > Doue. Ar vuhez-se a bedenn hag a binijenn a zo skoazellet gant radoù  > divoutin. Un deiz, e kred lavarout ouzh e c'hoar : " Poanius ez eo  > merzout an nebeud a garantez a zo gant an dud evit Doue ! O Suzanna,  > ma ouifes an don a levenez a zo bet din, henozh, o komz gant Jezuz ha  > gant e Vamm santel ! " Neuze, dre ma ne fell ket dezhañ ober anv  > anezhañ e--unan, e tro kaoz.