Ar re a yae a-raok a groze dezhañ evit ma tavje; met eñ a grie c'hoazh kreñvoc'h: Mab David, az pez  truez ouzhin!    Jezuz, o chom a-sav, a c'hourc'hemennas en degas d'e gavout; ha pa voe tostaet,    e c'houlennas outañ: Petra a fell dit e rafen evidout? Eñ a respontas: Aotrou, ma'c'h adkavin ar gweled.    Ha Jezuz a lavaras dezhañ: Adkav ar gweled, da feiz he deus da yac'haet.    Kerkent ec'h adkavas ar gweled, hag ec'h heulias Jezuz, o reiñ gloar da Zoue. An holl bobl, o  welout kement-se, a veulas Doue.    Jezuz, o vezañ aet e Jeriko, a dremene dre gêr.    Ha setu un den anvet Zake, a oa penn ar bublikaned ha pinvidik,