Hirie an de e ya pop tra àr goll. Ur skwer vat ouzh seurt loskentez eo ar sonerien-mañ, ur sort, dic'houest ma'z int da sonaïñ an ton an holl asambles, evel ma vez graet abaoe ken pell gant an hengoun o tonet oc'h douar hon hendadoù (ma vez, vel ma oar an holl,  kan ar vombard o tont outañ). Ar saksofon, benveg gouez ma vez un, aloubet Breizh gantañ àr chouk ar sklaved, er memes mare hag ar c'hoton hag ar chokolad, a soñj deñ e hell seniñ jazz en hor vro ! Ar violoñsel n'ema ket e ano e-barzh an Tonioù Breiz Izel, ha krediñ ra neus gwir da seniñ plinn ! Ha petra lâret get an akordeoñs, a ra notennoù n'eus ket emm oute dre ma ne vezent ket implijet gwechall-gozh ! Ac'hanta, me lâr dac'h, an dra-mañ n'eo ket hengounel !