En e deizlevr ar misionoù e kont an Tad Maner e kejas e Sant-Wenn gant un den yaouank pa oa o prezegenniñ ur mision e dibenn ar bloaz 1649. Hemañ a lavare e voe heskinet gant un aozadur kevrinus en doa dilezet. Er vro-se e veze dalc'het bodadegoù noz e-kreiz al lanneier digenvez. Eno en em dolpe engroezioù a dud trouzus dindan sklerijenn luc'hel ar bodoù-tan o c'hoari c'hoarioù chañs hag o tañsal tro-dro d'un tron alaouret ma veze kludet un ["[euzhvil]] orollus" warnañ. Pep den a dlee dont evit touiñ e chomfe feal dezhañ hag e promete an eürusted buhez-pad. Ret e veze e azeuliñ, pokañ dezhañ en ur doare hudur, en em reiñ korf hag ene dezhañ. Evit kaout an droed da vont er fest e veze goulennet ma vefe dinac'het ar feiz kristen hag ar vadeziant. Resevet en doa an den yaouank ur merk andiverkadus war e gilpenn ha tennet e voe ur banne gwad eus ur biz dezhañ evit skrivañ e anv e-barzh ul levr du. Dimezet e veze ar baotred gant plac'hed du gant treid divalav hag an dimezelled gant tudjentiled vil hag e veze gastaouet gant an holl. Meneget ez eus ul lec'h bodadegoù boas e-kreiz al lanneier, "ar Seizh Hent war harzoù eskopti Gwened". Anv zo ivez eus Mur ha Boulvriag.