Ur re eus ar skribed a oa azezet eno, a soñje en o c'halonoù:    Perak e lavar hemañ gwallgomzoù?  Piv a c'hell pardoniñ ar pec'hedoù nemet Doue hepken?    Jezuz, o vezañ anavezet raktal dre e spered e lavarent evel-se enno o-unan, a lavaras dezho: Perak hoc'h eus ar soñjoù-se en ho kalonoù?    Petra eo an aesoc'h, lavarout d'an den seizet- mañ: Da bec'hedoù a zo pardonet dit, pe lavarout: Sav, kemer da wele, ha bale?    Met evit ma ouiot penaos Mab an den en deus war an douar ar galloud da bardoniñ ar  pec'hedoù, -e lavaras d'an den seizet-:    Me a lavar dit, sav, kemer da wele, ha kae da'z ti.    Ha kerkent e savas, hag o vezañ kemeret e wele, ez eas er-maez, dirak an holl, en hevelep doare ma oant holl souezhet, ha ma roent gloar da Zoue, o lavarout: Biskoazh n'hon eus gwelet kemend-all.