« Wiski ,evel boaz ? » emezañ gant ur mousc'hoarzh. Loen brein ! Dirak ma c'hoar ne gredfe ket ober. Gouzout a-walc'h a ra n'evan takenn ebet ken abaoe dek miz bremañ. Abaoe tri c'hant daouzek deiz eeun-hag-eeun. Kontañ a ran anezho. Ma c'hont a wiski, hag a draoù all, am eus evet, e-pad bloavezhioù. Gwalc'het on hiziv, war-bouez ur banneig a lipan gwechig an amzer er gêr. Re laouen e vije ma breur-kaer ma'm  gwelje oc'h evañ adarre.   « Chug-orañjez. Gant sitroñs, ma'z eus », a c'houlennan.  « Bez ez eus ». Edo krog da dennañ e-maez e yenerez div voutailhad chug frouezh.   « Un afer spontus, keta ? » emezañ, ha diskar wiski en e werenn, en ur gornsellout ouzhin.  « Evit Anna ivez, met evit ar vugale dreist-holl. »