E vab a lavaras dezhañ: Va zad, pec'het em eus a-enep an neñv hag a-enep dit, n'on ken din da vezañ  galvet da vab.    Met an tad a lavaras d'e vevelien: degasit ar sae gaerañ, hag he gwiskit dezhañ; lakait ur walenn war e viz, ha botoù en e dreid.    Degasit al leue lart ha lazhit anezhañ; debromp hag en em laouenaomp,    rak ar mab-mañ din a oa marv, hag eo distroet d'ar vuhez; kollet e oa, hag eo adkavet. Hag en em lakajont d'en em laouenaat.    Ar mab henañ a oa er parkeier.  Pa zistroas ha pa dostaas ouzh an ti, e klevas ar sonerezh hag an dañsoù.    Gervel a reas unan eus ar servijerien, hag e c'houlennas digantañ petra a oa kement-se.    Ar servijer a lavaras dezhañ: Da vreur a zo distro, ha da dad en deus lazhet al leue lart, abalamour ma'z eo distroet yac'h.