Ar blantenn arall am eus gwelet a oa ur sort "pois de senteur" (memes familh get ar banal enta), hag ar werenenn a sellen doc'hti ne oa ket unan voutin èl an hani em boa gwelet àr ar banal. Duoc'h a oa, brasikoc'h. Ha  da gentañ pa 'm eus he gwelet àr ar vleuñvenn, distummet he c'horf, evel flastret, em eus soñjet e oa bet tapet d'ur gevnidenn-krank, ar c'hevnid-se hag a gustum gortoz àr ar bokedoù ha foeltriñ ar c'helion, ar gwesped hag ar gweren get un taol chajell lan a vilim. Met pas, seblant a rae flastret en arbenn ma oa ivez é labourat àr he nerzh evit digor ar petalennoù ha lakaat ar goafioù da sorti ! Aze ne oa ket un darzhadenn ken trumm èl kani ar banal avat. Ha c'hwi he gwele goude é torimellat un tamm evit  lakaat ar pollen àr he c'horf.