Setu aze ur romantig-polis plijus a vez lennet dindan un abardaevezh. Souezhet on bet peogwir em boa kredet, o lenn ar pennadoù a ginnige al levr pa oa bet embannet, e vije un istor enni darvoudoù dreistordinal : n'eus ket, ur romant-polis rik eo.  Tremen a ra pep tra e Brest, pezh 'm eus kavet dreist. Skoulmet mat eo an itrik, ha dedennus eo an tudennoù, daoust ma ne vije netra a re (evel e menibrozhioù ar gisti zo anv anezho e-barzh) : santout a reer ez eus danvez, met gall a rafe bezañ diorroet muioc'h ar soñjoù, pe, kentoc'h, chom penn-da-benn war lusk ar penn kentañ : n'eus nemet keñveriañ ar c'hentañ pennad, skrivet gant damant, dezhañ un aergelc'h dreist, gant an triwec'hvet hini, neuz ur brastres dezhañ.  N'eus forzh, eus ar c'hentañ eo  seurt lennegezh skañv evit diverrañ an amzer.