Ur golo dreist a zo gant romant  nevez Doris Lessing, Victoria et les Staveney. (brav, leun a fent hag a glot mat gant an tem)  Dedennet awalc'h e oan bet pa oa deuet er-maez peogwir e seblante ur preder dedennus diwar gouennelouriezh pemdeziek. A-benn ar fin, n'eo ket deuet gant mat se.  Start eo bet buhez Victoria abalamour e oa paour (met pas dre ret peogwir e oa du) ha gwashoc'h en defe gellet bezañ an traoù eviti, ma na vefe ket bet ken koant da skouer. Kompren a raer awalc'h e vefe bet dedennet gant  buhez ur familh pinvidik e Londrez hag he defe c'hoant kinnig ur vuhez gwelloc'h eget hec'h hini d'he bugale.  Evidon-me n'eo ket an istor se diwar-benn gouennelouriezh a-fed liv kroc'hen, a-fed liveoù sokial ne lavaran ket.  Ar preder n'eo ket gwall don avat hag un tammig "evel se m'emañ an traoù" n'eus den a glask stourm pe cheñch an traoù…  A zo tristig un tamm. Marteze e oa se a felle d'ar skrivagneriez diskouez, sur awalc'h zoken.  Lodennoù zo zoken a zo iskis a lak da grediñ eo  tonket ar merc'hed du da vezañ dougerez abred ha traoù evelse. Un dudenn an hini a lâr se ha d'am soñj n'eo ket ret kemer se sirius, met direnket on bet memestra gant soñjoù un tammig izel diwar-benn ar merc'hed (ha oar en em dibab mat-tre abred-tre war un tu all)…  N'on ket kendrec'het. Lennet vez buan met ne chomo ket pell war ma spered 'm eus aon.