Pa 'm eus komzet diwar-benn ar film-mañ gant kenseurted, o lârat e oan o vont d'e welet er sinema ez eus bet lâret din "perak ez aes da welet ur film kozh er sinema?"  Aha! Beñ keit a dizoloiñ ur film, na pegen kozh a vefe, perak ket en ober war ur skramm bras?? Ha me lâr deoc'h, evit ar film-se resis e talvez ar boan.  Dija : ur film gant Terrence Malick a na bad ket teir eurvezh. Fiou.  Hag… ur film gant Richard Gere yaouank, oh yeah! Aktour ha n'hallen ket gouzañv un toullad bloavezhioù zo c'hoazh hag a gavan gouzañvus bremañ.  Bon, Days of Heaven a zo kontet gant ur grennardezig, c'hoar vihan an haroz. Kontañ a ra buhez ur c'houblad tud yaouank e penn-kentañ an 20vet kantved. Tud paour, micherourien, devezhourien, beajourien. Ur vuhez start a zo gante. Mont a reont da labourat war un dachenn vras evit an eost, ar perc'henn a zo klañv ha pinvidik. Un doare triad a sav neuze etre an haroz, e vignonez (met lârat a reont eo e c'hoar) ha perc'henn an dachenn.  Un istor start, kriz.  E diavaez an istor ez eus skeudennoù brav-eston, nerzh an natur, kened simpl an avel, an dour, ar parkoù ed, kezeg war ur blaenenn… Lodenn an tan-gwall a zo bamus ivez hag hini ar blantenn o tiwan… ! Na veken evit ar skeudennoù neuze eo mat gwelet ar film war ur skramm bras.  An trouzioù a zo labouret kenañ ivez, trouzioù  ar mekanikoù dreist-holl. Santet e vez pegen start eo buhez an dud se, mare an eost hag ar blijadur e vefe echu da c'houde…