Saveteet en deus ar re all, ha ne c'hell ket en em saveteiñ e-unan! Mar deo roue Israel, ra ziskenno bremañ eus ar groaz, hag e kredimp ennañ!    En em fiziout a rae e Doue, ra zieubo Doue anezhañ bremañ, mar en em blij ennañ; rak lavaret en deus: Mab Doue on!    Al laeron ivez, a oa kroazstaget gantañ, a rae dezhañ an hevelep rebechoù.    Adalek ar c'hwec'hvet eur betek an navet, e voe teñvalijenn war an douar holl.    Ha war-dro an navet eur, Jezuz a grias gant ur vouezh kreñv: Eli, Eli, lama sabaktani? Da lavarout eo: Va Doue, va Doue, perak ec'h eus va dilezet?    Hiniennoù eus ar re a oa eno, o vezañ e glevet, a lavare: Setu e c'halv Elia.    Ha raktal, unan anezho a redas, a gemeras ur spoueenn, hag o vezañ  he leuniet a winegr, he lakaas e penn ur gorzenn, hag he roas dezhañ da evañ.