Ha war-dro an navet eur, Jezuz a grias gant ur vouezh kreñv: Eli, Eli, lama sabaktani? Da lavarout eo: Va Doue, va Doue, perak ec'h eus va dilezet?    Hiniennoù eus ar re a oa eno, o vezañ e glevet, a lavare: Setu e c'halv Elia.    Ha raktal, unan anezho a redas, a gemeras ur spoueenn, hag o vezañ he leuniet a winegr, he lakaas e penn ur  gorzenn, hag he roas dezhañ da evañ.    Met ar re all a lavare: Lez; gwelomp hag-eñ e teuio Elia d'e saveteiñ.    Neuze Jezuz, o vezañ taolet adarre ur griadenn vras, a rentas e spered.    Ha setu, gouel an templ a rogas e div, adalek krec'h betek traoñ, an douar a grenas, ar reier a frailhas,    ar bezioù a zigoras, ha meur a gorf ar sent a oa marv, a adsavas a varv;