Met Tomaz, unan eus an daouzek, galvet Didim, ne oa ket ganto pa oa deuet Jezuz.    An diskibien all a lavaras dezhañ eta: Ni hon eus gwelet an Aotrou. Met eñ a lavaras dezho: Ma ne welan ket merk an tachoù en e zaouarn, ha ma ne lakaan ket va dorn en e gostez, ne gredin ket.    Eizh deiz goude, e ziskibien a oa a-nevez en ti, ha Tomaz ganto.  Jezuz a zeuas, an dorioù o vezañ serret, en em zalc'has en o c'hreiz hag a lavaras: Ar peoc'h ra vo ganeoc'h!    Neuze e lavaras da Domaz: Laka amañ da viz, ha sell ouzh va daouarn; astenn ivez da zorn, ha laka anezhañ em c'hostez, ha na vez ket diskredik, met kred.    Tomaz a respontas hag a lavaras dezhañ: Va Aotrou ha va Doue!    Jezuz a lavaras dezhañ: Abalamour ma ec'h eus va gwelet, [Tomaz,]  ec'h eus kredet. Eürus ar re n'o deus ket gwelet hag o deus kredet!    Jezuz a reas c'hoazh dirak e ziskibien kalz a virakloù all, met n'int ket skrivet el levr-mañ.