Ha setu, daou zen dall, azezet war gostez an hent, a glevas e oa Jezuz o tremen, hag e krijont: Aotrou, Mab David, az pez truez ouzhimp!    Ar bobl o gourdrouze, evit ober dezho tevel; met int a grie kreñvoc'h: Mab David, az pez truez ouzhimp!    Jezuz, o chom a sav, o galvas, hag a lavaras: Petra a fell  deoc'h e rafen evidoc'h?    Hag e lavarjont dezhañ: Aotrou, ma tigoro hon daoulagad.    O kaout truez outo, Jezuz a stokas ouzh o daoulagad, ha raktal e kavjont ar gweled, hag e heuilhjont anezhañ.    Evel ma tostaent ouzh Jeruzalem, ha ma voent e Betfage, tost da Venez an Olived, Jezuz a gasas daou eus e ziskibien,    o lavarout dezho: It d'ar vourc'h a zo dirazoc'h; kavout a reot  kerkent un azenez stag hag un azen yaouank ganti; distagit int, ha degasit int din.