Digemeret on bet e familh ma c'holok e Ferreira de Pantón, ur geriadennig e touezh ar menezhioù deus ar "provincia de Ourense". Evelse am eus dizoloet ar vro d'un doare disheñvel evit ar wech kentañ. An holl a gomze galisianeg, ar pezh ne oa ket fall, rak n'on ket barek a-walc'h c'hoazh. Met ivez am eus dizoloet petra oa un "aldea" evit gwir. Gouzout a ouien hag e oa ur seurt ti-feurm, met ben ar fin eo kentoc'h ur  seurt hengoun o deus d'en em gavout aze evit kaout amzer etrezo hag ober war dro an aferioù familh. Evel se on erruet e ti Ermina ha Tito. Un ti tommet gant ur poel evit an ti a-bezh, ur jardin a vez kentoc'h ur park bennak, yec'h ha loened all e pep lec'h... Ar pezh ne m'eus ket lavaret deoc'h ez eo un tammig ma c'harrefour, rak an holl legumaj am eus er ger int deus an aldea se, hag ivez a wechoù am eus ar chañs da gaout un tamm kig. An dra-se zo ur gwir hengoun e Galisia : an dud ne prenont ket kalz a  boued rak pep tra a zeue deus jardinoù ho aldea. Aet on da gentañ aze evit deizh ha bloaz ma c'holok hag evit Feria de Ferreira de Pantón, met benn ar fin an digemer am eus bet ganto hag an emgav a oa trawalc'h evit kaout plijadur.