Un termenadur ofisiel eus an naturegezh a zo bet degemeret e 1974 : « un doare da vevañ a-gendon gant an natur, aroueziet gant ar mont en noazh a-stroll, ha da bal dezhañ degas d'an den muioc'h a zoujañs dezhañ e-unan, d'ar re all ha d'e endro. »  Disheñvel eo eta, daoust m'eo kar-tost, d'an noazhegezh, homañ a zo kentoc'h un doare personel da vevañ, gant ar soñj eo gwelloc'h evit ar c'horf hag ar spered bevañ en noazh, pe neuze evit ar blijadur traken, tra m'eo an naturegezh ur doare bevañ ha preder troet war an natur, bezañ an tostañ outi (bevañ en noazh eveljust met ivez debriñ boued bevoniezhel, doujañ d'an endro, skarzhañ ar merkoù sokial…), ha diazezet eo al luskad ivez war liammoù kevredigezhel (gant frammoù, vakañsoù…), kement-se holl evel ma tiskouez ar ger alamanek Freikörperkultur (Kultur ar c'horf distrob).  Diazezet eo war an natur eta, ar sport, ar bevañ er-maez, hag alies eo en hañv, war vord an dour, eo e vez lakaet ar mennozhioù-se da dalvezout.  N'eus er mont en noazh-se  netra da welout gant ar sekselezh. Er c'hontrol, chom a ra dre vras an dud plaen ha parfet war an dachenn-se pa vezont a-wel d'an holl. Ul luskad tost d'ar spered familh eo ivez.