Ha Jezuz a c'houlennas digantañ: Pe anv ac'h eus? Eñ a respontas: Va anv a zo Lejion; rak kalz omp.    Hag e pede start anezhañ na gasje ket anezho er-maez eus ar vro-se.    Bez' e oa eno, war ar menezioù, ur vandenn vras a voc'h o peuriñ.    Hag an holl diaoulien en pede, o lavarout: Kas  ac'hanomp er moc'h-se, evit ma'z aimp enno.    Raktal Jezuz o lezas da vont. Neuze ar speredoù hudur-mañ, o vezañ aet er-maez, a yeas er moc'h, hag ar vandenn voc'h en em daolas eus al lec'h uhel-se er mor, hag e oant beuzet er mor; bez' e oa anezho war-dro daou vil.    Ar re a vesae ar moc'h a dec'has kuit da lavarout kement-se e kêr ha war ar maez. An dud a zeuas da welout ar pezh a oa erruet;    dont a rejont da gavout Jezuz, hag e weljont an hini  a oa bet dalc'het gant an diaoul, an hini a oa bet dalc'het gant al lejion, azezet, gwisket hag en e skiant vat; hag o devoe aon.