Setu ar pezh 'm eus ijinet en ur lenn ur varzhoneg gant Anjela Duval.     An deiz o tont, trec'h d'an noz sklas.  An heol o skeiñ ouzh ma stalafioù.  Mont a rin em sav war arbenn d'e bromesaoù.  Bemdez e vez un dasorc'h nevez  ha nerzhoù ha startijenn gantañ  evit derc'hel da vont…  Graet hoc'h eus al loar evit mentañ an amzerioù,  an heol a oar ampoent e guzh :  Degas a rit teñvalijenn ha setu an noz,  ma kantre enni holl loened ar c'hoadeier.  Al leoned yaouank a yud war-lerc'h o freizh  en ur c'houlenn o magadur digant Doue.  An heol a sav, setu m'en em dennont kuit,  evit mont da c'hourvez en o zoulloù.  Ha tro an den eo da vont er-maez evit e labour,  evit e drevell betek ar serr-noz. (Salm 103)