C'hwezhañ a ra Yann Geignard teir gwech war gein ar vaouez kozh a zo azezet war ur skaoñv dirakañ.  - Pu ! pu ! pu !... Bon, mat e giz-se, e c'hellit lakaat hoc'h hiñviz en-dro.  - Mat e giz-se ?  - Beñ ya. Graet 'm eus ar pezh a ouvezen ober. Bremañ zo lod hag a lâr : " Zona, zona, kerzh kuit deus aha ", mes se 'zo un doare  nevez da lâret an traoù. Me zo chomet gant ar c'hiz kozh.  En em wiskañ a ra Louise Derrien dindan selloù he merc'h Muriel ha re an diskonter.  - Sañset e tleje ar boan tremen a-benn warc'hoazh da noz. Mes a-wechoù e pad muioc'h...  - O, gant ma vo pareet a-raok disul, eme Louise en ur brennañ boutonoù he c'holier.  - N'eo ket tout, mes pegement a vankomp deoc'h ? a c'houlenn ar verc'h.  C'hoarzhin a ra ar paotr kozh :  - Mann ebet evit ar c'houlz. Mes lakaomp e vefec'h pareet,  Louise, neuze e rankit dont da brofañ din un dra bennaket, ha pa ne vefe nemet gwerzh ur bannac'h e n'eus forzh peseurt ostaleri. Sañset a-hend-all e teu ar c'hleñved en-dro, hanter gwashoc'h eget a-raok.  Mousc'hoarzhin a ra an div vaouez d'o zro.  - Ken ur wech all neuze, Yann, a lâr Muriel. Ma 'c'h a gwelloc'h gant Mamm e teuin disul a-zeu da welet ac'hanoc'h en-dro.  Aet int kuit. Klevet a raer moteur ur wetur o fraoñval. Mont a ra Yann Geignard betek e vern teil, tro-kein d'e hangar bras,  goullo bremañ abaoe ma eo aet war e leve, ha taoler zona Louise Derrien warnañ.