Ne ouzer ket mat abaoe pegeit amzer e vez komzet  ar gouezeleg e Skos : marteze e veze kaozeet war aod ar c'hornôg en amzer ar Romaned. Gant savidigezh rouantelezh Dalriada er pevare kantved, en daou du d'ar mor, en hanternoz Iwerzhon hag e kornôg Skos, e voe kreñvaet ar yezh. Gounit tachenn a reas ivez, o kemer harp war prezegennerien an iliz katolik. Ur mare zo bet, e dibenn ar grennamzer, ma veze komzet en darn vrasañ eus Skos. Betek ar c'hwezekvet kantved eo chomet unvan a-walc'h ar gouezeleg komzet e Skos hag en Iwerzhon. Abaoe ar mare-se eo kroget an daou zoare gouezeleg da bellaat an eil diouzh egile hag eo deuet anat ar c'hemm etrezo er yezh skrivet (lenn pelloc'h). Ur sevenadur pinvidik, koulz dre gomz ha dre skrid, zo gant ar gouezeleg, dre ma voe yezh an noblañsoù hag o barzhed en Uheldirioù. Goude stadigidezh Skos ouzh Bro-Saoz, dreist-holl, e voe argaset ar gouezeleg ha doareoù-bevañ tud an Uheldirioù. Daoust ma n'eus nemet un niver bihan a Skosiz oc'h ober gant ar gouezeleg ez eus ur plas bras a-walc'h gant ar yezh-se e sevenadur ar vro, hag evit kalz tud, pe e ouifent ar yezh pe ne rafent ket, ez eo yezh ar vro. Evit lod all avat n'eo nemet ur yezh rannvroel, hini an Uheldirioù hag an inizi.