Karet em bije reiñ ur vicher dezhañ - pediñ hag aspediñ a raen - met chom a rae dibleg - ne felle ket dezhañ klevet komz eus labour. O straniñ a-gleiz hag a-zehou e veze bepred... Met petra lâret dezhañ - petra rebech dezhañ? Gant ur sell digantañ e veze distrujet ennon pep nerzh-kalon. Hag e krenen en ur soñjal en deiz ma teuje da lâret din e-kreiz ma fas: Mamm, Mamm! Kollet 'teus pep gwir warnon! - Ar gomz-se, avat, ne zeue ket... A-wechoù, pa zistroe mezv d'ar gêr e soñjen: Bremañ, diwar e vannac'h, e vo distagellet e deod... Padal, netra... Gwech an amzer ivez e c'hoarveze gantañ kouezhañ a-hed e gorf ha chom astennet war al leur betek kreisteiz. Ha ma vezen-me azezet en e gichen pa zihune, e taole warnon selloù goapaüs... gant ur mousc'hoazh leun a gomprenusted war e vuzelloù, evel p'en dije bet c'hoant da lâret: Ya 'vat, goût a reomp pelec'h 'maomp ganti...! Arc'hant en doa ezhomm, kalz a arc'hant... me a ranke 'n em zibab...