Ha Jezuz o welout-se, a yeas droug ennañ, hag a lavaras dezho: Lezit ar vugale vihan da zont da'm c'havout, ha na zifennit ket outo; rak rouantelezh Doue a zo d'an neb a zo heñvel outo.    Me a lavar deoc'h e gwirionez, penaos piv bennak ne zegemero ket rouantelezh Doue evel ur bugel bihan, ne yelo ket e-barzh.    Hag o vezañ o c'hemeret  etre e zivrec'h, e lakaas e zaouarn warno hag o bennigas.    Evel ma oa evit en em lakaat en hent, un den a zeredas, hag, o vezañ daoulinet dirazañ, e c'houlennas digantañ: Mestr mat, petra a dlean d'ober evit kaout ar vuhez peurbadus?    Jezuz a lavaras dezhañ: Perak em galvez mat? N'eus hini mat nemet Doue hepken.    Anavezout a rez ar gourc'hemennoù: Na lazh ket; Na ra ket avoultriezh; Na laer ket; Na  lavar ket a desteni faos; Na ra ket a faosoni; Enor da dad ha da vamm.    Eñ a respontas: Mestr, miret em eus an holl draoù-se adalek va yaouankiz.