»Sed ar pezh a vez kontet amañ en ti. E huchadennoù a veze klevet alies er skalier; ha pa zistroe mezv d'ar gêr en noz, pe a-wechoù war greiz an deiz, e stage dija e toull an nor da c'hrignouzat ha da chaokat kroz. Dindan dle e oa ar paourkaezh plac'h, dalc'het e pep lec'h: a-wechoù ne oa tamm bara ebet du-se el laez. Ni, hec'h amezeien, a roe gwech ha tro un tamm sikour dezhi, ha koulskoude n'eus ket a binvidien en hon touez. Met gwashoc'h a se e teue da vezañ. Dallet-mik e oa-hi evit doare. Soñjal a rae dezhi ne oa kement-se holl nemet pec'hejoù yaouankiz, tra ken; a-wechoù e c'houlenne digarez diganimp pa grape he faotr brall-divrall en noz gant an diri en ur drouzal. Ya, ur mab 'giz-se e oa-eñ, Aotrou Doktor. - Met piv en dije kredet ez aje an traoù ken pell...«