« Setu aotrou komiser, setu perak on deuet da gaout ac'hanoc'h. Pe ez eo deuet hec'h huñvre da wir, pe ez eo aet d'en em zistrujañ gant an aon.  - N'eo nag an eil nag egile. Bet on an deiz all e kambr da c'hoar, ha  merzet em eus he doa skrivet hec'h huñvre a-raok an nozvezh ma oa deuet da gousket en da gambr. Rak brouilhoñs an huñvre am eus kavet dindan he gwele. Fin-tre e oa da c'hoar ! Graet he deus an neuz da ginnig un huñvre hervez an doare m'he doa c'hoant en em zistrujañ, o soñjal ne vefe den speredek a-walc'h evit mont da furchal en he c'hambr ha da gavout he brouilhoñs.  - Da lavaret eo n'he doa ket mui va c'hoar c'hoant bevañ; eviti e oamp tud diskiant penn-da-benn, a lavaris o vousleñvañ.  - Ya !  Da c'hoar he doa c'hoant lakaat ac'hanomp da grediñ e oa bet lazhet gant unan bennak. Sot e oa deuet da vezañ, d'am soñj, a respontas.  - Trugarez vras deoc'h da vezañ deuet aotrou komiser !  - Mat eo ! Chañs vat deoc'h evit an dazont, kenavo !  - Deoc'h ivez, kenavo ! »