Met Jezuz, o kemer e zorn, a reas dezhañ sevel; hag en em zalc'has en e sav.    Pa voe aet Jezuz en ti, e ziskibien a c'houlennas digantañ a-du: Perak n'hon eus ket gallet kas kuit an diaoul-se?    Eñ a respontas dezho: Ar seurt diaoulien-se ne c'hellont mont kuit nemet dre ar bedenn [hag ar yun].    Hag, o vezañ aet ac'hano, e treuzjont Galilea; Jezuz ne felle ket dezhañ ec'h anavezje den kement-se.    Rak e kelenne e ziskibien, hag e lavare dezho: Mab an den a vo lakaet etre daouarn an dud, hag e lakaint anezhañ d'ar marv; met goude ma vo bet lazhet, ec'h adsavo a varv an trede deiz.    Met ne gomprenent ket ar c'homzoù-se, ha ne gredent ket goulenn digantañ.    Goude e teujont da Gafarnaoum; hag o vezañ en ti, e c'houlennas outo:  Diwar-benn petra en em stourmec'h en hent?