Evel m'hon eus gwelet, gwir en deus ar brezhoneg, n'eo ket hepken da vevañ, met da gaout, e diabarzh ar stad c'hall. ar galloud da greskiñ evel n'eus forzh pe yezh all.   Ha dlead pep Brezhon eo strivañ da grouiñ an aergelc'h-se ma vleunio e yezh ennañ. Hogen ar stad graet bremañ d'ar yezhoù bihan a c'houlenn strivoù bras evit galloud o saveteiñ. Hag hiziv n' emañ ken an traoù evit ar brezhoneg  evel hanter-kant vloaz 'zo. N' emañ ken ar mare da ziwall ar brezhoneg war e zifennoù, da zerc'hel anezhañ en e stad a yezh-pobl hepmuiken, mat d'an hirañ da vezañ komzet ha dezhi evel lennegezh netra nemet un nebeut    kanaouennoù pe gontadennoù gwrac'hed kozh. Er c'hontrol, ma venner mirout outañ da vervel ez eo ret e skignañ eus ar maezioù d'ar c'hêrioù, eus ar vereuri da di ar bourc'hiz. Ret eo adreiñ dezhañ e wirioù, o c'houlenn groñs digant ar gouarnamañt e enoriñ en ur zigeriñ dezhañ dorioù  ar skolioù hag ar stadvererezh. Menoz lorc'hek ha dic'hallus Froudenn ur briz-keltiegour en andor ? Ne gredan ket. Fiziañs leizh ar galon a c'heller kaout, pa weler gant peseurt kred e tesk hiziv ar brezhoneg kemend-all a dud desket eus Breizh evit e gomz goude; pa weler 340 kuzul-parrez eus hor bro o c'houlenn lakaat deskiñ ar brezhoneg er skolioù, ha kuzulioù-departamant « Penn-ar-Bed » hag « Aodoù an Hanternoz » oc'h ober kemend-all evit an trede gwech e miz Gwengolo 1946; pa weler dasorc'hidigezh dispar  gouezeleg Iwerzhon, kouezhet izeloc'h eget ar brezhoneg, ha deut da vezañ yezh-stad ar vro.