Pebezh joa 'zo ennon ! Gwelet a ran bremañ ti kentañ ar Releg, abaoe un tregont bloavezh bennak n'em boa ket gwelet  anezhañ. Ti Job e oa; ti Job ha Jafrez, e vreur. Soñj 'm eus e oamp aet un devezh, pa oamp eizh vloaz, d'ober un dro e grignol an ti, da welet ar pezh a oa enni; ha petra 'oa bet kavet ganeomp ? Ur varikennad, unan leun a win fall ha kozh met re yaouank e oan d'ar poent-se evit ober an diforc'h etre unan mat hag unan fall. Divizet 'oa bet neuze ez afe unan ac'hanomp da gerc'hat gwer er gegin hag e vefe tañvaet an evaj-se war-lerc'h, gant ur werennad ouzhpenn evit an hini a yafe da gerc'hat ar gwerennoù.  Evel-just en em ginnigas Job evit diskenn d'ar gegin. Un nebeud munutennoù war-lerc'h e oa distro ar paotr gant teir « Duralex » en e zaouarn hag e oan me prest da skuilhañ ar gwin enno. Diouzhtu goude ar c'hlukad kentañ e nac'has an daou all kenderc'hel da evañ o banne ken fall ma oa; er c'hontrol, beuz e kaven-me ar blaz nevez-se. Ken mat ma 'm oa kinniget d'an daou vreur evañ o gwerennad. Anat eo o doa asantet hag e oan distroet mezv-dall d'ar gêr hep ma ne gomprenfe ma mamm ar pezh 'oa c'hoarvezet ganin  ha me gred n'he deus morse gouezet ar wirionez. Bremañ ez eo marv ma daou vignon : Jafrez en ur gwallzarvoud gant e garr-tan hag ar paourkaezh Job dre m'en doa tremenet e vuhez a-bezh en tavarnioù oc'h evañ gwin fall. En ti-mañ int marvet o-daou.