Tra ma'z ae  dre ar straedoù didud ha dianav dezhañ e klevas sonereh. Ur sakso e-kreizh an noz ? Ne oa gouloù ebet er straed war-bouez slêrijenn yen al loar a-dreñvar c'houmoul teñval. Ket. Aze, a-dreuz ur gaelig a-rez d'ar riblenn e tarnije ur skleurenn. A-feur ma tostaen e kleve sklaeroc'h an notennoù, al lusk, ar rikimanoù, ar sonerezh. Donezon a oa er c'hav-se, a-dra sur. Harpañ a reas e gein ouzh ar voger, e-kichen ar gael -ne weled netra dedennus drezhi- ha selaou. Baker Street. E toull an noz, skornet e izili ha  revet e galon, taget gant ar yenijenn c'hoazh dindan lagad euzhus al loar peuzc'hann e voe trec'het gant ar sonerezh, he foan hag he c'hlemm. Hep gouzout dezhañ en em gavas war e zaoulin, daeloù o redek par ma c'hallent war e zivjod, didrouz.  O leñvañ e oa c'hoazh pa erruas an iskisañ den en doa biskoazh kejet. Ur pezh-mell tog uhel a oa gantañ pintet war e benn, e vourroù a oa diskennidi da re Zali a dra sur , ur roched ruz flamm a oa war e gein. Ha ne oa ket e neuz an iskisañ, evel a zizoloas da  c'houde. Pe kerkent, evit lavaret gwir.  "Eta ma den mat," emezañ,  'Chomot ket amañ peurbad ?  Deuit kentoc'h ganin…  D'ar goudor ho kasin ! »  Hag eñ da gemer e vrec'h ha d'e lakaat da sevel.  "Setu, amañ, gwelloc'h," a lavaras,  Gellout a rin dont ganeoc'h.  Anavezout a ran ul lec'h.  A vo d'ho kwaleur trec'h ! »