Evel ma talee ar pried da zont, e voredjont holl hag e kouskjont.    Met, war-dro hanternoz, e voe klevet ur griadenn: Setu ar pried a zeu, it en e raok!    Neuze an holl werc'hezed-se a savas hag a fichas o lampoù.    Ar re ziskiant a lavaras d'ar re fur:  Roit deomp eus hoc'h eoul, rak hol lampoù a ya da vougañ.    Met ar re fur a respontas: Gant aon n'hor befe ket a-walc'h evidomp hag evidoc'h, it kentoc'h da gavout ar re a werzh, ha prenit evidoc'h.    E-pad ma'z aent da brenañ, e teuas ar pried; ar re a oa prest a zeuas gantañ d'an eured, hag e voe serret an nor.    Goude-se e teuas ivez ar gwerc'hezed all, hag e lavarjont: Aotrou, aotrou, digor deomp!