Ar c'hi a oa sioul en e sav a-dal dezhe, e bavioù en dour, oc'h arvestiñ evel ur prizoniad etre barrennoù e vinwask ouzh ec'honder ar mor. En ur dremen diarc'hen me ivez en dour, e sellis outañ, rak muioc'h e plij din plantañ ma selloù e daoulagad al loened eget e re an dud hag a gont gevier.