E penn all ar gêr e tihun ur plac'h. Ugent vloaz d'ar muiañ-holl, leun a vuhez ar yaouankiz, c'hwek he mouez, dous he c'hroc'hen, kiget brav he muzelloù, divronn ront. Rouzet eo, du e blev, met gwer sklaer he daoulagad. Daoulagad a lakafe an disterañ  paotr da blegañ dirazi. Met ne ra van gant ar baotred. Ar baotred a vez feuls, ne gont nemet o c'hoantoù evito, displijus int da flourañ, ha n'int ket plijusoc'h da welet. Truez he devez outo a-wechoù, ar re a soñj dezho bezañ brav, gasc'hoant. Ne gompren ket ar merc'hed a gav anezho koant. N'eus netra viloc'h -ha fentusoc'h evit lâret gwir- get ur paotr en noaz. Kaer o devo diskouezh o c'higennoù, m'o deus, atav e vo o zamm kalc'h o tont da vilaat pep-tra. Ne gred dezhi e vefe eus un Doue met ma vefe unan  he defe un nebeud traoù da lavar dezhañ diwar-benn kement-se.