Ha kerkent kement a dud en em zastumas eno, en hevelep doare ma ne oa ket a lec'h a-walc'h dirak an nor evit o derc'hel; eñ a brezege dezho ger Doue.    Neuze e teuas d'e gavout tud o tegas dezhañ un den seizet, douget gant pevar den.    Met evel na c'hellent ket tostaat ouzh an nor abalamour d'an dud niverus, e tistojont an ti ma oa ennañ; hag o vezañ e doullet,  e tiskennjont ar gwele war ma oa gourvezet an den seizet warnañ.    Neuze Jezuz, o welout o feiz, a lavaras d'an den seizet: Va mab, da bec'hedoù a zo pardonet dit.    Ur re eus ar skribed a oa azezet eno, a soñje en o c'halonoù:    Perak e lavar hemañ gwallgomzoù? Piv a c'hell pardoniñ ar pec'hedoù nemet Doue hepken?    Jezuz, o vezañ anavezet raktal dre e spered e lavarent evel-se enno  o-unan, a lavaras dezho: Perak hoc'h eus ar soñjoù-se en ho kalonoù?