Ar chas a glevan oc'h harzal ! setu ar soudarded C'hall ! (bis)  Tec'homp kuit  trezek ar c'hoajoù ! kasomp a-raok hor chatal ! (bis)    Daoust hag-eñ, paotred Kernev, e c'houzanvimp da viken,  E c'houzanvimp ar vac'herien a wask al labourerien ?    Gwallet gante hor merc'hed koant ; lazhet mamm ha mab ha den;  Lazhet zoken an dud klañv paour, balamour d'o daouarn gwenn.    Tanet gante ti ar beorien ; diskaret ar manerioù ;  Devet an ed, devet ar foenn, er parkoù hag er prajoù.    Troc'het ar gwez el liorzhoù, ha laket da ober  tan ;  Ken na vo avaloù na chistr, da nav pe zek vloaz ac'han.    Laeret hor saout, hon ounnered hag hon ejenned, siwazh !  Ha kaset mesk gant o ferc'henn, d'ar c'higer d'ar c'hêrioù bras.    Laeret zoken traoù an iliz; pilet zoken hon tourioù ;  Straojet zoken ar garnelioù, ha skignet ar relegoù.    Gwastet traonioù kaer Breizh-Izel, ken druz ha ker glas gwechall ;  Ken na glever mui tro-war-dro mouezh den, kennebeut chatal.    C'hoazh ma ve roet  skuilhañ, hor gwalc'h, daeloù druz d'hon daoulagad,  Nemet pa wel skuilhañ daeloù, an den kêr a skuilh ar gwad.    C'hoazh ma ve roet kaout ur groaz, e pelec'h e taoulinfemp,  Evit goulenn digant Doue an nerzh pini a vank deomp !    Met ho kroaz santel, ma Doue, zo bet pilet e pep lec'h ;  Ha kroaz ar gwinterellerez a zo savet en he lec'h.    Bemdez 'weler ho peleien eveldoc'h war ar C'halvar,  Eveldoc'h o stouiñ o fenn o pardoniñ d'an douar.    Re o deus gallet tec'het kuit, ya da guzhet er c'hoajoù ;  Eno oferniont deus an noz; e bag, war vor, a-wechoù.    Darn o deus treuzet ar mor bras, divroet ha disouten,  Gwell gante sentiñ ouzh Doue, evit sentiñ ouzh an den ;    Gwell gante debriñ dianken, er broio pell, bara kerc'h,  Evit debriñ bara gwinizh, bara an diaoul, gant an nec'h.    En o ziez, an touerien a zebr danvez an dud paour,  Goude bezañ gwerzhet Doue, evel Judaz, evit aour.    Piv-bennak na fell ket dezhañ mont da glevet an touer,  Zo war var da goll e vuhez, bet denjentil pe gouer.    Tudjentil, ha tud a iliz, tud diwar maez, sonn ho fenn,  An holl Vretoned a waner balamour ma int kristen    Bremañ hallez, boued an ifern, reiñ da galon-te d'ar joa,  Pe 'teus laket hon elez-ni e-barzh an neñv da c'houelañ !    Pe 'teus laket lezenn an diaoul e-lec'h gwir lezenn Doue,  Pe 'teus lazhet ar veleien, an dudjentil, ar roue !    Pe 'teus lazhet ar rouanez, pe 'teus stlapet d'an douar  He fenn gant penn flour Elesbed, an itron santel, he c'hoar ;    Pe 'teus taolet er c'hav hudur mab ar roue, hen bugel,  Hag hen dalc'hez e-barzh ar fank da vreinañ ha da vervel.    Kuzh da benn, heol benniget, en ur welet torfejoù  Pere na dlefe bezañ graet nemet gant drouksperejoù !    Kenavo, Jezuz ha Mari, dispennet ho taolennoù,  Ha lakaet d'ober paveioù, gant ar re c'hlas, er c'hêrioù.    Kenavo, foñs ar vadiant, e lec'h e gavjomp gwechall  Nerzh evit gouzañv ar marv kent evit yev an dud-fall.    Kenavo, kleier benniget, a gane war hor pennoù,  N'ho klevimp mui en hor gervel, sul na gwel, d'an ilizoù.    N'ho klevimp mui o kanañ ge ; siwazh ! divadez ho penn !  Teuzet, siwazh ! gant ar gêriz evit ober gwenneien    Kenavo, Bretoned yaouank, e c'halver d'an armeoù,  E-lec'h ma goller en un taol ar feiz hah ar vuhe'ioù.    -  Kenavo, ma mab, kenavo d'an draoniennoù Jozafat !  Pa vi maez deus a Vreizh-Izel, piv a zifenno da dad !    Pa lammo re kêr gant ma zi, me vo klevet o laret :  "Ma vize bet ma mab er gêr, en defe ma diwallet "    - Deus etre divrec'h da vamm gozh eus da zouget, ma bugel  Deus war galon 'deus da vaget, ma mabig paour, kent mervel !    Pa zistroi en-dro d'ar gêr, vin aet kuit deus ar bed-mañ ;  Deus amañ, deus m'az priatin, evit ar wech diwezhañ.    -  Tevet, ma mamm, tevet, ma zad, ne in ket d'ho tilezel -  Chom a rin evit ho tifenn, evit difenn Breizh-Izel.    Reuzeudik bras eo bout gwanet ; bout gwanet n'eo ket mezhus  Nemet plegañ d'ar skraberien, evel tud lent ha kablus !    Mard eo ret monet d'an emgann, emgann a rin 'vit ar vro .  Mard eo ret mervel, e varvin ; kuit ha laouen war un dro.    M'eus ket aon rak ar boledoù ; na lazhint ket ma ene  Pa gouezho ma c'horf d'an douar, ma ene savo d'an neñv.    Araok! paotred vat Breizh-Izel! entanañ ra va chalon  Kreskiñ a ra nerzh va divrec'h ; bevet ar relijion !    Bevet an neb a gar e vro ! bevet mabig ar roue !  Ha ra yelo ar baotred c'hlas da c'hout hag-eñ zo Doue.    Buhez evit buhez ! tud vat; lazhañ pe bezañ lazhet !  Ret e oa da Zoue mervel evit gounit war ar bed.    Deus er penn ganeomp, Tinteniag, gwir Vreton a holl-viskoazh.  Te pini raok beg ar c'hanol, morse da benn na droas.    Deut er penn ganeomp, tudjentil, gwad real dimeus ar vro ;  Ha Doue a vezo meulet gant kement kristen ma zo.    Hag en diwezh e teuy en-dro e Breizh al lezenn gwirion  Koulz ha Doue war e aoter, hag ar roue war e dron !    Hag a-neuze traonioù Kernev e teuio glas adarre,  Hag ar galon a zigoro gant bleun an ed hag ar gwez.    Neuze, kroaz Jezuz, hor Salver, a savo splann war ar bed  E-c'harzh e zreid lilioù kaer druz gant gwad ar Vretoned.