N'eo ket evel-se emañ kont tamm ebet gant ul lodenn eus intelligentsia ar C'hallaoued aet trenk o welet n'eo ket ken o sevenadur ar patrom hollvedel. A-dal d'ar bed angl-ha-saoz en em serr warnañ e-unan evit difenn hec'h "unvanelezh" sevenadurel, a lavar eo unan espar ha dibar. Hag a-dal d'ar sevenadurioù all o vevañ war he douar e tifret, e lamm hag e kridienn : " an trefu, " eme Michel Wieviorka, " a zedarzh  e-touez an intellektualed pa vez lavaret dirazo gerioù a-seurt gant "diforc'hioù sevenadur", "liessevenadurezh", "bihanniveroù"... Bro-C'hall, " emezañ c'hoazh, " zo anezhi ur vro spontet gant ar soñj [e tiwanje unvanelezhioù dibar], hag a gav dezhi emañ en arvar he flas sevenadurel er bed... " Evit herzel ouzh an arvarioù o tiflukañ - ha pa vefe ar boblachouriezh, emserr ar c'humuniezhioù warne o-unan, pe un nevezfrankizouriezh diharz -, e vije mat koulskoude bezañ leizh a feiz vat : n'eo ket gwir he defe  Europa da zibab hepken etre an hollvedelouriezh hag an distro d'ar meuriadoù. Evel ma lavar Alain Touraine : "N'eo ket al liessevenadurezh enebourez an hollvedelouriezh european ; un dremm all anezhi eo."