« Adal ma vez santet ar babig o fiñval, er pevare miz, zo moaien da gregiñ gant an haptonomiezh. An tad a lak an daouarn war gorf ar vamm. Flourañ a ra anezhi da reiñ fiziañs ha d'ober plijadur dezhi. Goude-se e c'houlenn gant ar c'hrouadur tostaat. Soñjal a ra kreñv ennañ. Ha lavarout a ra d'ar babig, a greiz e galon, pegen pouezus eo santout anezhañ. Bemdez e vez graet an dra-se. Ha bemdez e vez kreñvoc'h an darempredoù etre an tad hag ar babig. Santet e vez ur "sérénité affective" o kreskin. C'hoari a reont asambles. Goulennet e vez gant ar poupon mont d'al laezh, tremen dindan an daouarn, pe mont betek an divgroazell. Ma n'eus ket amzer da c'hoari e-pad meur a zevezh e vez santet ar poupon oc'h ober e benn fall : ne teu ket ken fonnapl da welet an tad ! Gant ar c'hoarioù-se e vez diskouezet d'ar c'hrouadur penaos kaout fiziañs pa vo o tiskenn, ha pa deuio ar gwaskadennoù. Kustumet e vo da santout traoù. Pouezus kenañ eo ar garantez en haptonomiezh ivez. Santet e vez karantez an dud gant ar c'hrouadurioù. An tad hag ar vamm a zo gant o babig bepred.  Gwelet e vez ar c'hrouadur evel un den gwir, un den gant ur bersonelezh. Pa vo ganet ar babig e vint tostoc'h an eil ouzh egile diouzhtu.   »