Da driwec'h bloaz oa aet Gwendal da dennañ betarabez da glask argant.  «D'an diskar-amzer oan aet evel kalz re all dre amañ da dennañ betarabez… tammoù mat argant a c'houne'emp, labourat noz-deiz a raemp ! Ha komañset 'oan da c'haloupat gant ar visiklet. Me 'moa deñved war hanter gant ma dud ha  'meus gwerzhet tri penn dañvad 'vit prenañ ur visiklet.  'Ar lerc'h on bet 'ba'n Afrik d'ober ma amzer soudard e 1952 , me oa 'ba Rabat e Bro Marok. Manifestadigoù oa eno, ha ni 'meump ket droad kartouchoù, ni 'tizhe dreñv, 'wechoù tapemp avaloù-douar gant laonennoù «rasoir» enne .  An dra-se oa un amzer fall. Lakaet vez al lejionerien en tu -raok, kalz oa alimanted, ha lâret 'veze de' «carte blanche !!» hag int denne hag e veze lazhet tud, ar wech-se oa bet lazhet 500 den sur-walc'h hag an deiz  war-lerc'h 'ba'r ar gazetenn oa skrivet «45 morts à la manifestation de Rabat». Triwec'h miz on bet hep permision… kar me oa stourmer, n'houllen ket plegañ hag e vezen foutet 'ba'n toull !».