Met er penn-kentañ eus ar grouidigezh, Doue ne reas nemet ur gwaz hag ur plac'h.    Setu perak ar gwaz a guitaio e dad hag e vamm, hag en em unano d'e wreg,    hag e vint ur c'hig hepken; evel-se n'int mui daou, met ur c'hig hepken.    Ra ne zisranno ket eta an den, ar pezh en deus Doue  unanet.    Hag an diskibien a c'houlennas c'hoazh digantañ diwar-benn-se e-barzh an ti;    eñ a lavaras dezho: Piv bennak a gas kuit e wreg hag a zimez da unan all, a ra avoultriezh en he c'heñver;    hag ar wreg a guita he gwaz hag a zimez da unan all, a ra avoultriezh.