Bro Dardoup    Daou gozh a oa o vewañ ba bord ur khoad,  ba un tamm ti bihan eno,  un ti tôet gant plous  hag, Yann, ne oa ket deus ar re degourdïañ toud anexañ,  c'hoarvezhe gantañ un tammig bihan  gwashoc'h wid eo ganin-me un tammig c'hoazh.  Hag noa teir merc'h,  a vize kasset bemdex da glask koad sec'h d' ar  khoad.  Hag, a-benn e vize deuet eur kreisteix neuse,  Chan a sone ar khorn-boud dexañ  da laroud dê dont d' ar soubenn,  dont d' o merenn.  E vize sonet ar khorn boud.  Setu Yann hag e verc'hed neuse a rae beb é vec'hiad keuneud  ha ' teue gante beb é vec'hiad keuneud war o choug d'ar gêr.  Setu, a-benn e vize debret o merenn gante,  n'o deus ken memes-tra d'ober en-dro,  mont d'ar khoad adarre da glask keuneud.  Hag un dewezh dreist ar re all  e oa  passaed ur khavalier eno, war varc'h.    Ha deuet da gavoud Yann,  a ghoule gantañ  da weloud hag-eñ en dije gwerzhet e verc'h dexañ.  - O ! ran ket ! a lar Yann, vex ket gwerzhet tud a-mod-se !  - Yao ! Me a roio deoc'h un hanter-varikennad aour ewiti.  - O ! ran ket, lar Yann dexañ.  - Yao, yao, a lar ataw, c'hwi a roio anexi.  Chom a raio diw all ganeoc'h.  - Mâ ! a lar Yann.  Eñ roiñ unan. Ha oa ret kass un hanter varikennad aour dexañ.  -  "A-benn ey afec' h d' ho merenn hiriw,  a-benn neuse 'e vo un hanter-varikennad aour ba kichen an ti.  Setu ar verc'h a ya ganin diouzhtu, war an talier deus ar marc'h".    Lakaet ar verc'h war an talier, ha kuit keñ.  Paotr paour, a-benn e oa deuet mare soniñ ar khorn-boud,  Chan a son ar khorn-boud en-dro.  Chan, paotr paour, a-benn neuse a oa krog o tespugn an aour ba he thavañcher  ha 'gasse nê ba an tiretennoù, karget toud an tiretennoù ba n ti gant Chan, benn neuse.  Ha benn ar fin, ne oa ket tiretenn 'bet ken,  hag hi oc'h ober ur bern neuse, ba korn an ti,  wid despugn ar rest deus an aour.    Pa oa deuet Yann d' ar gêr,  Yann en doa diegi da vont ba n ti.  Goût a-walc'h a ouie e vize bet lañgachet.  - Ale ! lar Chan dexañ,  blam petra teues ket ba n ti ?  Me a oar petra ho peus graet, a lar hi.  Ba pe-lec'h emañ Marivonig ?  - Met, peus ket bet arc'hant eviti ? a lar Yann.  - Yao, a lar dexañ, c'hwi a  oar awalc'h ne vez ket gwerzhet an dud.  - A ! lar Yann, peogwir me a soñje din ne vije ket dao din mont ken da glask keuneud d'ar c' hoad,  a-benn am bo touchet kement-se aour.  - Ha d'ar c'hoad yafec'h, a lar Chan.  Ha Chan, tapet ar vazh, paotr paour,  'komañs lopañ war gein Yann ken, ken, ken e yude, ne ouie ket pellec 'h mont anexañ :  - "A-benn ur wech all, pas mont d'ober traoù mod-se"    Chan, hounnezh a oa, paotr paour, pizh, pizh ken-kenañ.  Faote ket  dexi, goude arc'hant.  N' he dije ket prenet keuneud d'ober tan anexi.  Setu kaset Yann ha neuse an diw verc'h all d'ar khoad en-dro adarre,  da glask keuneud.    Bet un nebeut devezhioù en-dro o klask keuneud...  A-benn eizhtex bennket war-lerc'h,  degouexet ur khavalier all o tont adarre, war varc'h,    a c'houlenn e verc'h gant Yann adarre da brenañ.    - "A, ran ket, a lar Yann, gwerzhet em boa unan ar sizhun all,  em boa bet un hanter varikennad  aour eviti, ha bremañ em eus trawalc'h."  - Gwerzh houmañ din, 'me a reio ur varikennad deoc'h, a lar eñ.  - Gast, a lar Yann, houmañ a zo un hanter gwelloc'h evit eben !"    Setu Yann en doa graet e soñj neuse...  gwerzhet anexi adarre, paotr paour.  Pa oa kestion da vont d'o merenn,  sonet ar c'horn-boud dê da vont d'o merenn en-dro,  teue ken nemed unan gantañ...      Tapet en doa ar vazh war e chouk ken, ken, ken e yude.    -" Bon. ! d'ar  c 'hoad e yafec'h da glask keuneud memes-tra !  a lar Chan dexañ  goude kaoud ur varikennad hanter aour a-benn neuse..  - Ma, a lar Yann, dalv ket ar boan din kaoud arc'hant neuse,  peogwir e rankan mont da glask koad, keuneud sec'h, memes-tra, d'ar khoad".    Setu e oa kasset Yann memes mod gant e verc'h vihanañ neuse,  en-dro, da glask keuneud adarre.  Ne oa ken met unan.....  Bet e oa bet un nebeut devezhioù en-dro o klask keuneud en-dro.  A-benn ar fin  o tont ur khavalier all eno,  war gein e varc'h wid ar re all c'hoazh.    Hag eñ a c'houl gant Yann, lar da Yann gwerzhañ e verc'h dexañ.  - O ! ne ran ket.  Bremañ ne vank ket arc'hant din ken !  Me 'm eus aour bremañ !  Me 'm eus ur varikennad hanter aour bremañ,  peogwir an heni gentañ a oa gwerzhet un hanter varikennad,  houmañ a zo gwerzhet, eben a zo gwerzhet ur varikennad.  - A ! a lar eñ, me a reio diw varikennad deoc'h evit houmañ all.  - Gast  ! a lar Yann, e mod-se am bo teir varikennad hanter aour !"  Yann gwerzhañ anexi en-dro, paotr paour.  Ha hennezh troc'hañ d' ar gêr gant e aour neuse.  Pa oa tost d'azalek o merenn, kaer a oa soniñ ar c'horn-boud; ne oa ket Yann 'bet- ken !  Yann teue ket tost : ne rae ken dont ha sellet.    (à suivre)