Mibin ha ouesk e fiñve hec'h izili p'edo o furchal e laez an armelioù bihan, re uhel eviti, ken ma voe ret dezhi sevel war begenn he zreid diarc'hen evit tizhout ar sac'hig kafe kuzhet e-touez seier all ha boutailhoù eoul, gwinegr ha laezh mesk-ha-mesk. Digempenn e oa he blev c'hoazh, re abred e oan deuet, ne oan ket bet seven a-walc'h zoken evit kemenn dezhi e oa va menoz mont d'he gwelout. Ne rae forzh. Kement a denerded a zo chomet etrezomp c'hoazh ha ma c'hellomp mont an eil da gêr egile hep kaout da bellgomz en a-raok. Diaes e voe d'he gwaz - dimezet eo bremañ - en em voazañ ouzh se da gentañ, met ne oa ket tu dezhañ ober mod-all. D'an dibenn-sizhun-se n'edo ket er gêr, aet e oa da welout e dud. Va-unan-penn edon ganti, ha kregiñ a ris hiraezhiñ d'an amzer dremenet. C'hoant am bije bet da chom aze da viken ; er ranndi-se n'em bije ket bet da gaout aon ken rak va enebañs er melezour.