Santout a ran talmad ma gwazhïed, lammoù ma c'halon, ha netra all. Netra nemet ar momeder, livet ganin, hep rat din, dic'houzvez din, war un tamm lien. Perak? Ur momeder hag a denn re vat d'ur momeder all anavezet ganin. Ur momeder a gustum bezañ trec'h da'm youl, da'm c'hoant, a gustum sammañ ma  daoulagad gant un doare latarenn, kas ac'hanon betek an isemskiant, hentañ ma soñjoù davet an endonspered, davet ur bed all n'ouzon netra diwar e benn, pe n'am eus ket soñj anezhañ ken, o veuziñ ma spered er c'housk, en un hunvre, un hunvre dihun ... Momeder Antoine de La Roche-Marie an hini eo, anat eo din, ken anat ... N'hall ket bezañ!... ar momeder, me, ar bredelfennour hag ar muntroù ...hag ul liamm a vefe? N'hallan ket krediñ! Setu ma teu ur skeudenn war ma spered, war skramm ma daoulagad, evel ur filmig  berr o taolenniñ muntroù Kilian ha Mawaime, hag ouzh ar voger, trolinenn, skeud ur muntrer, hag a zo ur vuntrerez. Hag ar vuntrerez-se, gwashañ tra, a zo he blev a-liv gant ma re, he beg hag he daoulagad rik-ha-rik evel ma re! Ur spont ... ma selloù pizh, difiñv, liv an drougïezh enno, kasoni ul lazher didruez. Met petra 'zo c'hoarvezet ganin? ... Piv eo ar muntrer? ... Piv on?!...