Tomm e oa anezhi, un abardevezh kaer a viz eost er gêr vras a oa tec'het an annezidi anezhi d' ar maezioù, d' an traezhennoù pe d'ar menezioù. N' em boa ket gallet mont kuit hag abuziñ a raen ma amzer o kantren e kêr. Edon oc'h evañ ur banne bier fresk e rakstal un ostaleri vras goude un hir a valeadenn er straedoù aloubet gant an douristed. Un denig sioul, dezhañ dremmoù skuizh hag un neuz abaf, diaes lakaat un oad warnañ, a oa azezet em c'hichen. War zigarez goulenn tan e toullas kaoz ganin. Chom a rejomp ur pennadig da fistilhat, ha mont a reas ar gaoz war traoù a bep seurt. Anat e teuas din buan a-walc'h e oa anezhañ unan eus eus ar boudoù digenvez-se a zo ker stank ar ouenn anezho en hor gêr vras. P' edon war-nes kimiadiñ, e sachas war ma milgin, hag e lavaras din gant ur mouez aspedus : "Chomit c'hoazh un tamm bihan ganin, aotrou, mar plij. Un dra bennak a rankan lavaret deoc'h, pe anzav deoc'h pa lavarin mat, ha pa rankfen tremen d' un den hanter-sot ganeoc'h." Ne felle ket din selaou anezhañ, met kement a drefu a oa en e vouezh ha ker skoelf e oa e zaoulagad en e benn ma azezis en-dro . Sed ar pezh a lavaras din :