Met an devezhour n'eo ket ar mesaer, hag an deñved n'int ket dezhañ; pa wel ar bleiz o tont, e tilez an deñved hag e tec'h; ar bleiz a grog en deñved hag a stlabez anezho.    An devezhour a dec'h, abalamour ma'z eo devezhour, ha ne gemer ket preder eus an deñved.    Me eo ar mesaer mat, me a anavez va deñved, hag  anavezet on ganto,    evel ma'c'h anavez va Zad ac'hanon, hag evel ma'c'h anavezan va Zad; ha reiñ a ran va buhez evit va deñved.    Deñved all am eus ha n'int ket eus an tropell-mañ; ret eo din ivez degas anezho; hag e klevint va mouezh, ha ne vo nemet ur bagad, hag ur mesaer hepken.    Dre-se eo e kar va Zad ac'hanon, abalamour ma roan va buhez evit he adkemer.    Den ne lam  anezhi diganin, me a ro anezhi ac'hanon va-unan; ar galloud am eus d'he c'huitaat, hag ar galloud d'he adkemer; an urzh-se am eus bet digant va Zad.