Fernand Guériff (en XX vet kantvet), un den a wern ar Vriwer (la Beriorr) a gomz ag an aon o deveze tud ar wern vras rak karr an Ankoù.2     Rodoù ar c'harr meliget-se o doe un anv e Bouvron3 :girouelles, o c'hlevet a veze ur fall a seblant (un falhi ajournement!)   En naontekvet kantvet, e tispleg deomp an Aotroù du Plessix ur sorc'hienn ag ar Groazig (le filleul de l'ankou) lec'h ma ta d'ur c'haezh bugel bout paeroniet get an Ankoù ha eñ troet da vout divarvel kehet ma chomo enaouet e c'houlaouenn-goar..     An Aotroù Du Plessix-se eo an hani dre bedre hon eus ar muiañ a destonioù a ziàr an Ankoù e Liger Atlantel. An den genedik ag ur barrez e Gevred Gwern ar Vriwer (Donges) a glaskas dastum en e barrez santoc'hadoù a bep sort a-benn ma lennas levr Anatol ar Braz « la légende de  la mort »...     Daou levr a vo embannet e 1910; ar skouerenn gentañ a zo gloestret d'ar seblantoù, d'ar semeilhoù ha d'an Ankoù:4     E Donges enta, e veze aon an dud a zigouezh àr ar « Charigot » en un ivarzh bennak ag ar maezioù don.     An darz « charigot »-hont eo ar ger gallaouek kar da « garrig » an ankoù...     hag anat deoc'h e klevemp divat « wig ha wag wig ha wag» e maezioù gallo ar vro-se, « cric crac cric crac » pe c'hoazh « boum roum boum roum » ne lâran ket !   Tolpet hag ambrouget e veze eneanoù an dud aet diàr rod ar vuhez ennañ enta, nag ur voulazh vrein a veze àrnezhañ avat ! Estroc'h evit ar flaer a oe a pa anade ar charigot doc'h teñvel an noz, geltadennoù ha garmerezhioù an eneanoù a oe àr un dro get an anoued, na  biskoazh yenoc'h, a skorne gwad ar c'haezh kantreour-noz diaviz ha kouezhet fall...       Kemm a zo etre karrig an ankoù Breizh izel ha Charigot Naoned avat; an Ankoù hag e loened a vez diwel, rak-se ne ouier ket reizh mat mard eo sachet an ave get roñsed pe oc'hen... na bout ne vezent ket gwelet e veze klevet ar loened o tihostal ha bouezh boud an ankoù... mouac'hac'ha !! Peadra da serrezh ar gwallavel !