Ar yec'hed o vezan deut d'ezi eun nebeut, (ne deuas ken mat awalc'h, klanvidik e chômas,) e teuas adarre da vezan klouar en kenver Doue. He c'halon a chome stag ouz tud he devoa anavezet er bed. "Plijadur a gaven, emezi, o komz eus treo ar bed gant tud ar bed, ha dre ne veze ket ofanset Doue en divizou-se, e kaven  digare da zerc'hel. » Doue a roas d'ezi da c'hôut ne telle ket d'ezan e vije he c'halon lodennet etrezan hag ar bed. Lôsk oa deut ive war ar beden a galon. An treo-ze holl a reio enkrez d'ezi evit ar rest eus he bue, ha pa deuio, en he humilite, da lavaret ne deo nemet eur bec'herez vras, ne lavaro nemet ar pez a zonj. Ne deuas da vezan birvidik adarre nemet p'en em roas a greiz kalon d'ar beden. « Gant a refet, emezi, arabad tremen hoc'h ene hep peden, n'eus forz pegen dievez, pegen divlas, pegen inaouet a  vijec'h da gommans ; Doue ho tigollo. »