War lein Bel-Air : ur chapel all, doare dezhi bezañ bet savet en XIXvet kantved. Dilezet an tamm anezhañ. Skeudennoù ebet diganin emañ an serr-noz o tont. Melloù antennoù a freuz kened al lec'h. Kempennet un toull-noz e-barzh mogerioù un ti-feurm. Ur c'haer a wel war ar vro. Emañ an departamant o paouez adplantiñ ur c'hoadig gwez-fav kempennet diouzh stumm ur steredenn, kurunenn war he zro. Diskleriet eo war ur bannell e blij aer fresk ha gleb Breizh d'ar gwez-fav, setu-int unan eus arouezioù ar vro. Ha  me bezañ lennet e vez ar bec'h warno gant an adtommañ-hin ! Hag ar gwez-derv-glaz, arouez ar C'hreisteiz anezho, o vezañ en o bleuñv, ma c'hellan lâret, e Breizh !  Ger ebet evit pezh a sell ouzh ar chapel he deus hi-ivez ezhomm braz eus un tamm adkempenn. Anzav a ran ne gavan ket anezhi gwall gaer.  Ha me o vont war-du Monkantour, gant an hent VTT a asant degemer ma c'harr. Da serr-noz, war glask gwele, e foetan kêr, kaer-kenañ anezhi ha hi "petite cité de caractère de Bretagne" evel Becherel ha Lokronan. Leti ebet, na kambr-ostiz. Setu, gant keuz e plegan da 'm flanedenn. Kemer a ran penn hent Sant-Brieg da c'houlenn bod digant ti-Accor ... ur wech ouzhpenn. (da vezañ kendalc'het)