Ha zoken holl vlev ho penn a zo kontet. N'ho pet ket aon eta, c'hwi a dalvez muioc'h eget kalz a c'holvaned.    Lavarout a ran deoc'h: Piv bennak a anzavo ac'hanon dirak an dud, Mab an den en anzavo dirak aeled Doue;    met an hini a zinac'ho ac'hanon dirak an dud, a vo dinac'het dirak aeled Doue.    Ha piv bennak en devo komzet a-enep Mab an den, e vo pardonet dezhañ; met d'an hini en devo gwallgomzet a-enep ar Spered-Santel, ne vo ket pardonet.    Pa viot kaset er sinagogennoù, dirak mestroù ar vro hag ar re c'halloudek, n'en em lakait ket en poan eus an doare ma respontot evit ho tifenn, nag eus ar pezh ho po da lavarout,    rak ar Spered-Santel a zesko deoc'h d'an eur-se ar pezh ho po da lavarout.    Neuze unan eus ar  bobl a lavaras dezhañ: Mestr, lavar d'am breur lodennañ ganin hon hêrezh.