Anavezout a rit penaos mar goufe mestr an ti da bet eur e tlefe dont al laer, e chomfe dihun ha ne lezfe ket toullañ e di.    C'hwi eta ivez, bezit prest, rak Mab an den a zeuio d'an eur na soñjit ket.    Neuze Pêr a lavaras dezhañ: Aotrou, pe deomp-ni, pe d'an holl, e lavarez ar barabolenn-se?    Hag an Aotrou a lavaras dezhañ: Piv eo ar merour feal ha fur, en deus ar mestr lakaet war e vevelien, evit reiñ dezho en amzer dereat o muzuliad ed?    Eürus ar servijer a vo kavet gant e vestr oc'h ober kement-se pa erruo!    Me a lavar deoc'h e gwirionez, e lakaio anezhañ war gement en deus.    Met mar lavar ar merour-se en e galon: Va mestr a zale da zont; ha mar en em laka da skeiñ gant ar vevelien ha gant ar mitizhien,  da zebriñ, da evañ, ha d'en em vezviñ,