Goude al labour ne dis ket diouzhtu d'ar gêr. Kantreal a ris er straedoù betek serr-noz. Teñval e oa dija pa zeuis tre en un davarn da evañ ur banne - un digarez evit chom un nebeudig amzer c'hoazh hep gwelout va dremm. Azezet e oan e-kichen div blac'h yaouank hag a gomze hag a c'hoarzhe uhel, hep en em chalañ hag-eñ ne raent ket re a drouz evit an ostizien all. Ul levr lennerezh planedennoù a oa gant unan anezho, ha tro-ha-tro e klaske an eil lenn e daouarn eben. P'o doe bet dizoloet kement diskuliadenn a oa bet kuzhet don en o falvoù, ec'h en em drojont davedon hag e c'houlennjont ganin hag-eñ ec'h asantfen d'o leuskel d'embregañ o barregezh nevez war palv va dorn kleiz. Ne blije ket re din ar c'hinnik-mañ, hogen asantiñ a ris peogwir e oa un tu da c'hounid amzer c'hoazh… Astenn a ris va dorn dezho, hag e lammjont warnañ o-div en ur gregiñ em arzorn evel ma vije bet un tamm kouign lipous diskouezet da naoneien. " Iskis-kenañ ", emezo en ur dreiñ pajennoù o levr, " diskouez ' rit kaout div linenn vuhez, ken ma kredfed ez eus daou ac'hanoc'h… Penaos diskleriañ kement-se ? "