Se zo ur c'hoari kozh-tre, peogwir, gwechall e veze c'hoariet bouloù gant ar re binvidik, ar re baour n'o doa ket aes.(...c'hoari bouloù ar re baour), n'o devoa ket aes da baeañ bouloù, neuze, e vezent e-tal kichen, 'barzh ar park kichen o c'hoari, o  taol mein. Hag ar re-se a-benn ar fin o doa (daint) savet ur c'hoari e-giz-se gant plantañ div vazh e-giz-se hag e veze ar vein tostañ ouzh ar vazh a c'houneze, kwa. Se a veze un tamm evel ar mestr-bihan evit ar c'hoari bouloù, an hini tostañ e voul eus ar mestr-bihan a c'hounez. 'Vel e vez e fin an taol, gortoz fin an taol evel-just. Setu evit ar c'hoari-se e oa un tammig ispisial peogwir e veze graet un tennaj hag evel-se, te na ouiez ket gant piv e oas da c'hoari. E-kichen gant ar c'hoari bouloù e ouiez  gant piv, ez poa dibabet da dud dija, er c'hoari daou-ha-daou pe er c'hoari tri-ha-tri e ouies e oas da c'hoari da 'n em lakat evit c'hoari. Ha war-lerc'h e oa un tennaj all evel-just evit gouzout a-enep da biv e oas d'en em gavet, met ar pezh 'zo, evit ar c'hoari pezhioù, aze, ne ouiez ket gant piv e oas o vont da c'hoari, e oa un tennaj, an tennaj kentañ, ma kerez, e-giz-se, « gant hemañ e c'hoariin, o, hemañ a c'hoari mat, o gast, hemañ zo re yaouank ! Aze 'm eus kavet hini d'ober un dra bennaket hiziv  (hudu). » E-giz-se e veze, ha war-lerc'h an tennaj kentañ neuze e oa tennaj ar c'hoariadenn, ma 'peus c'hoant, ar genstrivadeg, ar c'honkour, goude. Aze en em gaves gant skipailhoù all. Warlerc'h ma veze gounezet e oa un tennaj all evit gouzout gant piv en em gaves c'hoazh goude, kwa.