Gwenole en doa gwelet Dahud hag ar priñs gant an  alc'hwezioù a redas da zihuniñ ar roue.  « Aotrou Roue, savit buan ha tec'hit.   Milliget eo kêr Is. Emañ ar mor o tont warnomp, da zistruj ho kêr.    Unan bennak anavezet mat ganeoc'h en deus digoret ar skluzioù. » Ha Gradlon o vont gant Gwennole da gemer daou varc'h  da dec'hel kuit.   War an hent e kavas ar roue e verc'h Dahud, liv ar spont war he dremm.