Hag ar priñs a c'houlennas neuze : « Roit din, mar plij, alc'hwez skluzioù kêr Is.  - N'hallan ket, emezi, n'emaint ket ganin. Gant ma zad emaint, staget int ouzh ar chadenn en e gerc'henn.  - Kemerit anezho! » Ha Dahud da sentiñ ouzh mestr he c'halon, ar priñs  se en doa strobinellet anezhi evel un diaoul.