Ur soudard a zistro d'ar gêr goude ar brezel. Marvet eo e dud, ha ne fell ket d'e vreudeur e zegemer. Erruout a ra un den hag a ginnig reiñ madoù bras dezhañ gant ma ne droc'ho ket e vlev, ne grenno ket e ivinoù, n'en em walc'ho ket, ne bedo ket, ha ma wisko ur porpant a vo roet dezhañ. A-benn seizh vloaz, ma chom bev, e vo pinvidik ha dieub. Ma varv e vo d'an diaoul. Mat eo an emglev d'ar soudard.