Elim (אֵילִם, ’êlim en hebraeg) a oa unan eus kamplec'hioù an Hebreed goude an Ermaeziadeg eus Henegipt. Meneget eo en Ermaeziadeg 15.27, hag e Levr an Niveroù 33.9, evel ul lec'h ma oa daouzek puñs ha dek palmezenn ha tri-ugent," hag eno "e kampjont tost d'an dour".