Tri devezh goude argadenn an Alamanted, d'an 10 a viz Mae 1940, a zeu a-benn da doullañ buan an talbenn gall, e roer da c'houzout da de Gaulle en deus divizet renerien an arme fiziañ ennañ ar 4e DCR, an hini galloudusañ eus unvezioù hobrejonet bras an arme c'hall (enni 364 karbed hobrejonet[8]). Kemer a reas he fenn evit gwir d'an 11 a viz Mae hepken. D'ar 15 a viz Mae e oa roet dezhañ an urzh da zaleañ an enebour e bro Laon da c'hounit amzer evit lakaat e plas ar 6vet arme karget da stankañ hent Pariz. War sevel emañ e rann-arme hobrejonet c'hoazh, e unvezioù n'o deus ket stourmet asambles biskoazh. Kas a reas koulskoude un enepargadenn ganti etrezek Montcornet, e biz Laon, unan eus ar re nemeti a zeuas a-benn da lakaat an Alamanted da gilañ. Pa wel emañ an arme c'hall war-nes bezañ koll, ar siviled hag ar soudarded hep armou war an hentoù, e-doug devezh ar 16 a viz Mae, e tisklêrias « ce qu'[il] a pu faire, par la suite, c'est ce jour-là qu'[il] l'a résolu. »[9]. De Gaulle n'en deus resevet ken ul lodenn eus unvezioù ar 4e DCR, met argadiñ a ra ur wezh kentañ gant 80 tank da glask troc'hañ linennoù kehentiñ ar rannoù-arme hobrejonet alaman d'ar 17 a viz Mae. Goude bezañ tizhet e balioù, en o zouez kêr Moncornet, ar 4e DCR, dre ma n'eo ket harpet gant unvezioù all, a rankas kilañ dirak an enebourien.