Met pa zeu unan all kreñvoc'h egetañ, e tiskar anezhañ, e tilamm digantañ e holl armoù ma fizie enno, hag e lodenn e ziwisk.    An hini n'emañ ket ganin a zo a-enep din, hag an hini na zastum ket ganin a stlabez.    Pa vez aet kuit ur spered hudur eus un den, ez a dre lec'hioù sec'h, da glask diskuizh, ha ne gav  ket; neuze e lavar: Distreiñ a rin da'm zi a-belec'h on deuet;    pa zeu, e kav anezhañ skubet ha kempennet.    Neuze ez a, e kemer gantañ seizh spered all gwashoc'h egetañ, hag ez eont hag e chomont ennañ; ha stad diwezhañ an den-se a zeu gwashoc'h eget an hini gentañ.    Evel ma lavare an traoù-se, ur weg eus ar bobl a savas he mouezh hag a lavaras dezhañ: Eürus ar c'hof en deus da zouget, hag an  divronn ac'h eus sunet!    Met Jezuz a lavaras: Eürusoc'h eo ar re a selaou ger Doue hag a sent outañ!