Eñ a respontas dezho: Pehini ac'hanoc'h, ma n'en deus nemet un dañvad, ha mar kouezh en ur poull e deiz ar sabad, ne zeufe ket d'e dennañ ha d'e sevel?    Pegement e dalv muioc'h un den eget un dañvad! Dre-se, e c'heller ober vat e deizioù ar sabad.    Neuze e lavaras d'an den: Astenn da zorn. Hag ec'h  astennas anezhañ, hag e teuas yac'h evel egile.    Ar farizianed, o vezañ aet er-maez, a zalc'has raktal kuzul a-enep dezhañ, evit e lakaat da vervel.    Met Jezuz, o c'houzout kement-se, en em dennas ac'hane; kalz a dud a yeas war e lerc'h, hag eñ a yac'haas an holl re glañv.    Gourc'hemenn a rae start dezho na zisklêrjent ket anezhañ,    evit ma vefe peurc'hraet a pezh a oa bet  lavaret gant Izaia ar profed: