Spontet on, heuget on; c'hoant am eus  tec'hout kuit eus kêr, un nerzh a lak redi warnon da vont kuit. En un hanter eilenn en em gavan en ur c'hoad. En ur c'hoad, petra 'c'hell c'hoarvezout en ul lec'h ken brav, ken sioul, paradoz al loened. Pourmen a ran en ur sellout ouzh ar gwez, gwriziennet aze abaoe kantvedoù, o poulzañ bep bloaz un tammig muioc'h betek mont da douch ouzh an oabl. Sebezet gant kened ha kozhni ar plant-se ne soñjan mui e netra; a-greiz-holl e risklan hag e kouezhan d'an douar. Sellout a ran tro-dro din-me, hag e verzan  spontet o deus laosket tud ur bern loustoni war ar gwiskad delioù sec'h : seier plastik, boutailhoù bier ha gwin, tammoù bara, tammoù morzhed-hoc'h......Ooooo, pegen moutik int, daou heureuchin o tebriñ un tamm jamboñs, div volotennig zu, kichen-ha-kichen. Tostaat a ran, klevout a ran anezho o lonkañ o zammoù kig, fentus int, ha ken sioul. Daou garv a dremen en va c'hichen en ur redek, heuliet gant pemp louarn, ur bleiz d'ho heul. Ur strollad laboused a nij kuit eus ar gwez en ur ober un trouz spontus, sellet a  ran war-zu kreiz ar c'hoad hag e welan moged du, ha flammennoù ruz : tan ! Buan ! Ret eo kuitaat al lec'h-mañ. Redek a ran da heul al loened all, an daou heureuchin war va lerc'h. Buanoc'h, santout a ran gwrez an tan a-dreñv din, buan ! Gwelout 'ran un hent du-se, pik gwer; ret eo deomp treuziñ anezhañ hag e vimp saveteet, pik orañjez; treuzet 'm eus an hent, pelec'h-mañ an hereuchined, aaaah aze, emaint o vont da dreuziñ, pik ruz. Gortozit ! Un oto zo oc'h erruout. Re ziwezhat, div volotennig zu a nij en  aer, hag a gouezh e-kreiz an hent.