Tudoù, me' sonja din e c'heller laret "da gariñ a ran", ha gober get ar verb "kariñ", forzh penaos, aveit konz da unan bennak, pa n'ho peus ket merzet, zo ur bern spontus kanaouennoù karantez e brezhoneg, ha ba'n darn vrasañ anezhe, a zo kont a "kariñ", , laret'vez, me ho kar, me he c'hare h.a., dalbezh, ha din da ouiet, ar c'hanouennoù-pobl, nend int ket tre traoù galleg bet troet diwar-skañv...  Tu'zo da laret "me 'zo sot genit", èljust, met ne faota ket monet re-bell, "da gariñ a ran a zo ker brezhoneg arall...  Forzh penaos a zo tu da ober get ar verb "kariñ" end-eeun ba pep yezh pe dost, aveit laret "me ho kara". (pas en iwerzhoneg arnevez, gwir eo, met ar yezh-mañ ne c'hella ket laret eeun an traoù... setu perak he c'haran).    Oc'hpenn-se, pad ahec'h da gask ba testennoù e bzhg krenn, e kaviet ar verb kariñ aveit laret se.  Forzh penaos, ar re a lara "èl-se emañ e  brezhoneg, ha neket mod arall", a zo tost faskourion: den erbet ne c'hella laret e ouia rac'h-bezh ar brezhoneg. Ar pezh a vez laret get ar bobl vrezhonek eo ar brezhoneg gwirion. Ha pa vehe tud é laret "emiñ", e vehe ret demp en degemer èl ur ger brezhoneg nevez, setu tout.    A wir galon,    Loig