N'anavezan ket mat filmoù Jacques Tati ha n'em eus ket gwelet Les Triplettes de Belleville. Dedennet-tre on bet memestra gant L'illusionniste.  Ur film bevaat klasel, pe giz-kozh? eo. Ur  film melkonius ha trist. Istor un den a ginnig arvestoù troioù-hud hag a vez un tammig dibaseet gant ar bed o cheñch, an traoù o cheñch, o vont war-raok…  Kejañ a raio gant ur plac'h yaouank e Bro Skos, un doare emglev a vo etrezo betek ma 'vo tizhet gante ar vevenn evito da gompren egile hag eben.  Nebeut-tre a gaoz a zo er film ha pa vez, n'eo ket ordin komprenus. (Evit pouezañ war ar fed o deus poan da gomz hag ivez evit ma vefe aesoc'h gwerzhañ ar film en un doare etrevroadel 'm eus aon)  Iskis-tre eo, met heverk ivez eus ar bed e lec'h ma vevont, unan sioul, didrouz, un tamm kamm, pell eus an trouz, an tizh, ar c'hiz… (betek ur poent, peogwir e fell d'ar plac'h kaout ur bern dilhad cheuc'h ha tout!)  An tresadennoù a zo brav-eston (estreget ar prantad e 3D evit diskouez kêr Dinedin a-bezh, ec'h!!), al livioù…  Reiñ a ra c'hoant mont da Vro Skos!  Setu, ur film speredek (zoken ma n'on ket a-du ordin gant ar c'hemenn), evit ar re vras.