Ur mintinvezh eus miz Ebrel e oa deuet Emilie 'r C'hamm, an amezegez, da welet Yann :  - Alo, da-unan ec'h out, Yann ?  - Evit c'hoazh on ma-unan. Ne deu ket ar pratikoù kalz a-raok  peder eur.  - Selaou 'ta, prenet 'm eus ur c'hant a blant pour e marc'had Kallag, ha c'hoant 'm befe da biketañ anezhe diouzhtu, mes teil ne 'm eus ket.  Sellet a ra ar paotr gant souezh ouzh e amezegez.Abaoe tri bloaz bremañ en deus dilezet e saout, ha n'en deus ket a deil ken da errez.  - Teil ? Mes...  - Justamant, gwelet 'm boa dec'h ez foa ur bern propik a-walc'h e korn Park ar C'hreiz, setu ma c'hellfes reiñ din ur forc'had pe ziv...  - Ma Doue, n'eo ket gant ma daou lapin e  c'hellan kaout kalz teil...  - Alo 'ta, n'ez ket da lâret, ha deus da welet !  Kement a nerzh zo e komzoù ar plac'h ken ec'h a ar C'heignard d'he heul. E ranker anzav, brav a-walc'h eo ar bern teil. Ne soñje ket dezhañ en doa gouzeriet kement-se dindan e zaou gonikl.  - Ma, deus da gemer ur garrigellad evit da bour ma 'feus ezhomm, neuze.    Dont a reas pratikoù all deus Kallag, Karnoed, Poullaouen, Duod, Gwerliskin.  Lard marv, lard marv, tec'h !  'Mañ ket aze da  lec'h,  Nag aze na neblec'h.  Kae dreist nav mor...  Gant an amzer vravoc'h o tont bep un tammig, e vezent gwelet o c'hortoz dirak an ti, en ur vutuniñ pe en ur gontañ kaozioù an eil re d'ar re all. Hag ur sizhun goude, e veze gwelet ar memes re, laouenaet dezhe, lod o vouchañ d'an diskonter kozh, zoken, hag o paeañ dezhañ...  - Ma, hanter re a roit din !  - Nann nann nann ! Ouzhpenn an dra-se 'm eus bet roet d'ar vedisined, hep disoc'h ebet, hag aze 'm eus kollet daou-ugent lur en  un taol !  Ha dorn ar paotr kozh a serre war mil lur en bilhedoù daou-c'hant.  Ha kreskiñ a rae niver an dud a zeue da welet anezhañ. Bremañ e oa ret kontañ eizh-dek bep abardaez etre merenn ha koan - merenn a vez da beder eur-pemp eur e Lohueg.    Emilie ur wech ouzhpenn, mes n'eo ket souezh peogwir emaint o chom e-kichen-kichen, Yann hag hi :  - Deus da welet ma four, 'ta, Yann, ma n'eo ket ur burzhud !  Mont a ra da heul Emilie. Ya, bezañ zo pour, ha pezhiadoù pour, kement ha  gwez bananez, kazimant. Ar c'hant pourenn a oa bet lakaet en douar miz hanter 'zo.  - Komzet 'm eus deus se da'm niz a oa deuet da welet ac'hanon an deiz all, Thierry, an hini a ra labour-douar bio e Plourin. An teil, da deil-te Yann, an hini a zo kaoz, teil bio ma zo hini bio, a lâren dezhañ. C'hoant en defe da brenañ teil ganit.  Alo 'ta, teil ? Marv 'oa unan eus e lapined gant ur c'hleñved, moarvat - al lapined a gustum kouezhañ klañv ur wech hepken en o buhez - ha kenkent en doa lazhet ha  debret egile ; hag abaoe n'en deus ket skarzhet o lochoù. Mousc'hoarzhin a ra en ur soñjal er paotr bihan, e-pad ar brezel, hag en doa anvet unan eus e lapined Timochenko, ar pezh en doa lakaet al lapin da vervel gant ar gozhni. Pebezh simbol ha pebezh dismegañs e vije bet lazhañ ur marichal ha debriñ anezhañ ! Da c'hortoz eo aet gant Emilie betek Park ar C'hreiz ; gwir eo en deus kresket c'hoazh ar bern.  - Souezhet e chomez ? a c'houlenn Emilie. Mes sell da bratikoù : dont a ra ur plac'h bennaket da'z  kwelet, mizer 'walc'h dezhi o stlejañ he ferier ken ledan hag ur rod karr, ken e kreder 'walc'h e koach un adrevr en he brozh, ne c'hell ket tremen dre an nor hep tapout brondu deus an daou du, hag ar sizhun war-lerc'h e teu en-dro, ken moan hag ur felestrenn ! Se zo peogwir en em zisammez deus o foanioù war ar memes bern teil.  Sellet a ra ar paotr kozh ouzh e amezegez gant daoulagad boulloù loto :  - Kement diskonter a ra eveldon : taoler ar poanioù en ur c'horn distro. A bep seurt mizer a  c'hellan pareañ...  - N'ez ket da gontañ lotaj din, 'ta. Te 'soñj dit n'ouvezan ket perak e teu tout ar merc'hed-se da gaout ac'hanout ? Redek a ra ar vrud, goût 'walc'h !  Cheñch a ra ton ha son, a greiz-tout :  - Daou-c'hant lur an donenn a ginnig Thierry, a resisa Emilie.  Daou-c'hant lur an donenn ! Muchañ a ra ar paotr kozh ; dre vras ez eus peder pe bemp tonenn er bern.  - N'en deus ken 'met dont davit, rak delc'her a ra da greskiñ bemdez, 'm eus aon.  N'eus forzh penaos, n'eo  ket e vern teil a oa o trabasiñ Yann Geignard abaoe un nebeud devezhioù, mes ar mod da zegemer e glianted, niverusoc'h bemdez. Deus tal e di e oa ar marchosi gwechall, hag aezet e vije bet renkañ anezhañ e stumm ur sal-gortoz hag ur sal all evit diskontañ, gant an dommerez-kreiz hag ur gardrob ouzhpenn. N'eo ket an arc'hant a vanke dezhañ evit ober seurt labourioù. Ha pa zeufe an diskar-amzer ne welfe ket ken dek-daouzek a verc'hed gant o dilhad gleb-par-teil o tiverañ en antre, hag o ragachiñ gwashoc'h  evit kegined en-dro d'ur wezenn derv e miz Here.