Klezeier 'veze klevet o heklev.      Kalz ane'o a oa bet lazhet,    Gant penn-tiern ar Vretoned,    Arzhur, ha n'eus kavet e bar,    Abaoe 'mañ war an douar.      Pa zouareas sant Efflamm,    Ar roue 'welas oc'h emgann,    E varc'h taget en e gichen,    Gwad deus e fri, ha war e gein ;      Ul loen gouez gantañ tal-oc'h-tal,    Ul lagad ruz e-kreiz e dal,    Skantoù glas en-dro d'e zivskoaz,    Kement hag ur c'hole daou vloaz ;      E lost evel ur viñs houarn,    E veg digor rez e zivskouarn,    Skilfoù ennañ  gwenn ha lemmet    Evel an hoc'h gouez, hed-ha-hed.      Tri deiz oant en kann evel-se,    Heb be'añ 'n eil 'vit egile,    Hag ar roue mont da fatañ    Pa zegoue'as Efflamm gantañ.      Ar roue Arzhur lavaras    Da sant Efflamm, 'dal m'e welas :    - Plijfe deoc'h, aotroù pirc'hindour,    Degas din-me ul lommig dour ?      - Mar plij d'an Aotroù  benniget,    Dour a-walc'h a vezo kavet - .    Hag eñ da skeiñ gant penn e vazh,    Dre deir gwech, war beg ar roc'h-c'hlas      Ken a zilammas ur vammenn    Dioc'h beg ar garrek, rak-an-nen,    A dorras d'Arzhur e sec'hed,    Hag a roas de'añ nerzh ha yec'hed.      Hag eñ d'an dragon adarre,    Ha plantañ 'n e veg e gleze ;    Ken a laoskas ur skrijadenn,    Ha 'kouezhas er mor war e benn.      Ar roue pa'n deus hen lazhet,    D'an den Doue en deus lâret :    - Deut, m'ho ped, da balez Arzhur,    M'ho lakay en ho plijadur.      - Salokras, aotrou, na in ket,    Da lean am eus soñj monet.    Mar plij ganeoc'h, me a chomo    Er roz-mañ, keit ha ma vin bev - .