E-pad ar sizhun araok ar Sul-Bleunioù, e pep kêr, toud an dud a virve o c'hortoz an devezh bras da zont. Bep mintin, ar vamm, abred 'maez d'he gwele a selle diouzh an amzer, ha  bemdeiz ar foenneg ' oa goloet gant rev gwenn ; yen ha fresk e oa evit miz ebrel.  D'ar gwener, war-lerc'h merenn, ar wreg a naetae ar wetur, o frotañ koar betek ken e lugerne, ha memestra da sternajoù ar marc'h. E-barzh an arbel en ti, pell 'zo e oa prest an dilhad brav, bragoù, chupenn ha tog an ozhac'h, dilhad voulouz ha koef ar wreg, dilhad ar vugale vihan.  D'ar sadorn abardaez an ozhac'h a skrivelle ar marc'h.  D'ar sul vintin, goude e oa echuet al labour tro al loened, ar vugale oa toud  war sav, ar vamm a wiske anezho an eil war lec'h egile : daou baotr, an div verc'h, an hini diwezhañ na valee ket c'hoazh. Nebeutoc'h evit ur bloavezh he doa hi, met hi an hini a oad o vont da ziskouez d'an dud 'barzh ar vorc'h.  Ar baotred a oa gwisket giz kêr, dilhad ha bouteier lêr re vihan evito ; fier e oant memestra. Ar verc'h vras oa gwisket gant dilhad gwenn hag ur rumm boutoù gwenn gant toulloù brav met yen he doa ar plac'h araok mont kuit, setu a-benn e vije digouezhet er vorc'h n'he dije ket  santet he zreid ken anezhi. Pep hini 'barzh e zorn en doa ur boked beuz pe damm lore.  Pad an amzer-se, an tad, en e wiskamant sul en doa staget ar marc'h diouzh ar wetur. An daou baotr oa pignet a-dreñv e-kichen ar voutenn foenn, ar verc'h ha mont an tu 'raok, ar vamm 'barzh en he c'hichen, ar verc'h vihan goloet en ur pallen gwenn barzh he brec'h.  An tad pignet ivez, - ha traoù kuit - a foet war gein ar marc'h, seizh kilometr betek ar vorc'h, kalz kirri oa war an hent, bugale vihan dreist holl  e-barzh.  An devezh evit dezho mont er-maez hag evit diskouez anezho d'ar c'herentiezh hag d'an anaoudegezh.  25 a viz ebrel 1976