an ll, hag a vez distaget [ʎ] peurliesañ, evel e brezhoneg lh. Ar son-se zo an /l/ palatalizet pe "glebiet", evel er ger ruilh (rannyezhoù brezhoneg zo) pe famiglia (italianeg). An ll (digejet ella ['eʎə]) a vez kavet n'eus forzh pelec'h e-barzh ar gerioù. Da skouer : llibre ['ʎiβrə] "levr", illa ['iʎə] enez" pe c'hoazh ell [eʎ] "eñ";