Hag e yac'haas kalz a dud klañv eus meur a gleñved, hag e kasas kuit meur a ziaoul, o tifenn outo lavarout  ec'h anavezent anezhañ.    Ar beure, evel ma rae c'hoazh gwall deñval, o vezañ savet, ez eas er-maez, hag o vont en ul lec'h a-du, e pedas eno.    Simon, hag ar re a oa gantañ a yeas d'e glask.    O vezañ e gavet, e lavarjont dezhañ: An holl a glask ac'hanout.    Eñ a lavaras dezho: Deomp d'an nesañ bourc'hioù, evit ma prezegin ivez eno; rak evit-se eo on deuet.    Hag e prezege en o sinagogennoù, dre an holl C'halilea, hag e kase kuit an diaoulien.    Un den lovr a zeuas d'e gavout, en em daolas war e zaoulin, en pedas hag a lavaras dezhañ: Mar fell dit, e c'hellez va glanaat.