"Mar klevez en unan eus da gêrioù, en devo an Aotroù ,da Zoue, roet dit da chom enno, (un den) o lavarout : dont a ra paotred, hailhoned, eus du-se, hag e tistroont annezidi ar c'hêrioù en ur lavarout : deomp da servijout doueed all a n'anavezit ket, e ri un enklask, e furchi,  e c'houlennati ervat, ha mar d-eo gwirion-rik an dra-se, e reer an euzhusted-se en ho touez, e lazhi annezidi ar gêr-se gant barvenn ar c'hleze, hag ec'h anaouei anezhi, ha kement tra a zo enni, hag he chatal, gant barvenn ar c'hleze ; hag hec'h holl zibourc'hioù a zastumi e kreiz he leurenn, hag e tangwalli ar gêr hag hec'h holl zibourc'hioù a-grenn evit an Aotroù, da Zoue. Hag e vo ur c'harn peurbad ha ne vo ken adsavet. Ha ne stago ez torn netra eus an anaoue, ma tistroio an Aotroù eus gwrez e gonnar, ha ma raio dit truez, ma truezo ouzhit ha ma kresko ac'hanout evel m'en devoa touet d'az tadoù, mar sentez ouzh mouezh an Aotroù, da Zoue, en ur virout e holl c'hourc'hemennoù a gemennan dit hiziv, en ur ober ar reizhder ouzh daoulagad an Aotroù, da Zoue." (Troidigezh gant Per ar Gall ha Job Lec'hvien, An Tour-Tan 1981).