N'eus ket kalz a dra plijusoc'h eget pleustriñ tonioù diaes, pleustriñ ha pleustriñ c'hoazh betek bezañ gouest d'o seniñ dirak tud. P'eo echu ganeoc'h, p'eo bet mat hag emañ an dud o stlakañ o daouarn, n'eus nemet plijadur ennoc'h, na pegen skuizh e vefec'h (ya, skuizhus eo soniñ gant ar binioù-bras… skuizhus-tre :p). D'am soñj eo evit-se e plij da gement a dud mont war al leurenn, pe evit soniñ pe c'hoari pe kanañ pe forzh petra all; evit ar  santad-se p'eo echu, hag emañ laouen an arvesterien, hag e c'houlennon bis. N'ho peus nemet ur c'hoant: adkregiñ. Hag an diaesañ ar gwellañ, evel-just. Soniñ evit ar re all kement hag evidoc'h. Bet on dirak miliadoù a dud, beajet am eus, ha n'eus ket an disterañ keuz ganin (na kilevardon kennebeut) da vezañ kroget gant ar benveg diaoulek se :p