Da varo e eontr, e tizroas d'e eskopti. Bezan oe, dre e oberou, skouer ha sklerijen an eskibien ha tad e bobl. Evel Abel, e oa dinam ; evel Enoc'h, e oa glan ; evel Jakob, e oa kalet ouz ar skuizder ; evel Moyzez, e oa habask ; evel Elias, e oa entâuet e galon evit gloar Doue. En kreiz ar pinvidigeziou, e oa distag diouz an danve evel Jerom ; er c'hargou uhelan, e oa izel a galon evel Martin, eveziant war e zenved, evel Gregor, hardiz en e gomzou evel Ambroaz, karantezus evel Paulin. Gwerzan a reas leveou bras an evoa en Oria, hag e roas, er memes devez, d'ar beorien, kement a donnas aneze ; pa grogas ar vosen en Milan, e werzas kement tamm arrebeuri a oa en e di ; ne viras ket, zoken, e wele, hag e roas kement gwenneg a dennas eus ar werz-ze d'an dud ezommek. Mont a rê heb aon ebet da welet an dud klanv ; rei a rê d'eze o zakramanchou ; evit pellât ar c'hlenved, e reas tro kêr en prosesion, a-benn ter gwech, diarc'hen, eur c'hrusifi gantan en e zorn hag eur gorden endro d'e c'houg.