An dek all o vezañ klevet kement-se, a yeas droug enno a-enep an daou vreur.    Jezuz o galvas hag a lavaras: Gouzout a rit penaos pennoù ar pobloù a vestroni anezho, ha penaos ar re vras a ziskouez o galloud warno.    Ne vo ket evel-se en ho touez; met piv bennak a fello dezhañ bezañ bras en ho touez, a vo ho servijer.    Ha piv bennak a fello dezhañ bezañ ar c'hentañ en ho touez, a vo ho mevel.    Evel-se eo deuet Mab an den, neket evit bezañ servijet, met evit servijañ  hag evit reiñ e vuhez e daspren evit kalz.    Pa'z ejont kuit eus Jeriko, ez eas kalz a dud war e lerc'h.    Ha setu, daou zen dall, azezet war gostez an hent, a glevas e oa Jezuz o tremen, hag e krijont: Aotrou, Mab David, az pez truez ouzhimp!