Setu me, goude bout lakaet mam belo da rañjiñ, é klask un tamm lec'h da vale. Sot eo bout get an oto hag ar velo a-barzh, met èl-se e oa hiniv. Esperañs am eus e yay mat get ar velo bremañ. met n'on ket amañ evit kontiñ mam buhez.    Setu enta kavet din un tachad etre ur prad, ur lanneg hag ur park, ma oto a lakaan aze. Un tamm tro er lanneg ha distroiñ a ran davet ar park, pellikoc'h, e-kreiz ar parkoù, eh eus  ur c'hoadig a sav diàrnoñ kan dudius ar voualc'h.  Ha me ha kerzhet aze. Hama, er fank e-tal ar poulladoù dour, roudoù loened... Ur c'hi. Derc'hel a ran un tamm. A ! Karnoù yourc'hed a zo bet é poueziñ àr an douar blot ! Ijiniñ a ran ar yourc'hed mistr é vale etre ur c'hoad hag ur c'hoad arall. A, a !! Nag an dra-mañ ? Ur loen arall eo, a rummad ar mustelided (familh an erminig). Touenn ! Brav eo ar roudoù aze ! Ront a-walc'h, pevar biz ha... skilfoù hir-hir doc'hte ! Merket mat int er fank. Ar  wezh-mañ n'hellan ket fari, ur broc'h eo ! Plijadur am eus é sellet doc'h ar roudoù-se, un nebeut anezhe àr vord ar c'hoadig. Ar loen-mañ a vev d'an noz, ha gouez-bras eo, ne vez ket gwelet lies pe ret e vez gortoz didrouz dirak e doull en teñvalded. Amañ ivez e ijinan ar loen é tisoc'h ag ar c'hoad evit, marse, evet ur lomm, pe klask n'ouian ket petra da zebriñ.  Krediñ a ran un herradig emañ ar wezh kentañ din gwelet roudoù ur broc'h, ha goude bout soñjet un tamm e vehe kentoc'h an eil. Met ne vern, vad a  ra gouiet eh eus ag ar loen-se aze, memes ma n'er gwelan ket me james.