Met ne ouient ket petra d'ober, rak an holl bobl en em stage ouzh e gomzoù.    Un  deiz ma kelenne Jezuz ar bobl en templ, ha ma prezege an Aviel, ar veleien vras, ar skribed, hag an henaourien, o vezañ deuet, a gomzas outañ,    hag a lavaras dezhañ: Lavar deomp dre beseurt galloud e rez an traoù-se, ha piv en deus roet dit ar galloud-se?    Eñ a respontas dezho: Me a c'houlenno ivez un dra ouzhoc'h; lavarit din,    badeziant Yann, ha dont a rae eus an neñv, pe eus an dud?    Hag int a soñje enno oc'h-unan, o lavarout: Mar lavaromp: Eus an neñv, e lavaro: Perak eta n'hoc'h eus ket kredet ennañ?    Ha mar lavaromp: Eus an dud, an holl bobl hor meinataio; rak krediñ a reont ez eo Yann ur profed.