Anaoudegezh an dazont a zlefe sikour mab-den da stourm ouzh e blanedenn, rak ar stered - anat eo - ne c'hellont ket rediañ unan en desped d'e youl. Hogen d'an abardaez-se e oa teneridigezh e gakon, kentoc'h eget furnez e spered a luske kammedoù Marzhin.  Adal pell amzer, an hiraezh da anavezout e enebourez yaouank e jahine. Fellout a rae dezhañ he merzout hag he spiañ a-bell. A-bell hepken ! Ha pa vefe dizoloet ar spiour, petra '  risklfe ? Diskredik e-keñver ar merc'hed evel ma veze Marzhin, ne gouezhfe ket e lasoù houmañ. Ha, distavet e c'hoant-gouzout, ec'h adkavfe e beoc'h diabarzh.  Setu, da vihanañ ar sigurioù a ijine, en e follentez, evit en em zigareziñ, eñ e-unan, eus ur froudenn ken arvarus.  Ar Stankenn-Hep-Distro, m'edo kuzhet enni maner Dionas, tad viviana, a oa nepell ac'haleno. Hogen ne dremene ket ar plac'h yaouank ar pep gwellañ eus hec'h amzer e maner he zad. Kalz muioc'h e plije dezhi en em dennañ  hec'h-unan-penn gant hec'h huñvreoù muiañ-karet, en ul lec'h digenvez a anaveze mat ...