Lavarout a reas dezho c'hoazh: Lakait evezh ouzh ar pezh a glevit. Muzuliet e vo deoc'h gant ar memes muzul ho po muzuliet d'ar re all, ha c'hoazh e vo roet ouzhpenn deoc'h-hu [c'hwi a selaou].    Rak roet e vo d'an neb en deus; met an hini n'en deus ket, e vo lamet digantañ memes ar pezh en deus.    Lavarout a reas c'hoazh: Bez' emañ diwar-benn  rouantelezh Doue evel ma taolfe un den had en douar;    pe e kousk, pe e sav, noz pe deiz, an had a ziwan hag a gresk hep ma oar penaos.    Rak an douar a ro anezhañ e-unan, da gentañ ar geot, goude an dañvouezenn, hag ar c'hreunenn en dañvouezenn.    Ha pa vez darev ar frouezh, e lakaer raktal ar falz ennañ, dre ma'z eo prest an eost.    Lavarout a reas c'hoazh: Ouzh petra e hañvalin  rouantelezh Doue? Pe dre beseurt parabolenn he diskouezimp?