A-wechoù e teu soñj din e c'heller keñveriañ brezhoneg Roparz Hemon hag ar brezhoneg beleg evel ma c'heller keñveriañ divizoù Hergé e avanturioù Tintin ha galleg an XVIIIvet pe an XIXvet  kantved. Da'm soñj e teu eus ar memes mammenn frazenn Victor Hugo : Juste Dieu ! Quelle abominable profanation ! ( Han D'Islande) hag hini Hergé : Dieu ait son âme ! Mais c'était un rude coquin ! ( Le Lotus Bleu ). En deiz a hiriv, ma vez kavet dispar c'hoazh scenarii Hergé hag e zoare da skeudenniñ un istor, e vez kavet diamzeret hag er-maez ar bed gwirion an divizoù a vez lennet war Tintin, a vez alies digarez d'ober goap. N'eus skrivagner galleg ebet en unvet kantvet warn ugent hag a gredfe skrivañ traoù evel : Ces deux coeurs nobles et purs battaient ainsi avec délices l'un contre l'autre, et n'en étaient que plus nobles et plus purs.( Han d'Islande) , diamzeret ma eo an doare-se da skrivañ ar galleg. Maleüruzamant, e brezhoneg, ez eo atav ar brezhoneg skrivet gant ar veleien en XIXvet kantved hag adkemeret gant lod eus skrivagnerien Gwalarn ar skwer vad evit un toullad mad a skrivagnerien :