« Erruet on da ouelañ a-wechoù. Pa 'z eer e-barzh ur gambr hag e weler un den, e "koma", neudennoù tro-dro dezhañ. Diaes eo a-wechoù. Met n'eo ket trist al labour-se. An dud-se a zegas traoù din. Soñj am eus deus ur paotr kozh, klañv mat, hag en doa poan zoken.  Un den onest hag eeun e oa bet atav. Astennet war e wele e chome eeun ivez. An den a gustum mervel evel m'en deus bevet... Pa vezer yaouank e vezer o soñjal e-barzh pinvidigezhioù n'int ket pinvidigezhioù  gwir. ur'c'harr nevez, un ti brav, gounid arc'hant... Met an den n'eo ket e-unan war an douar. Dav eo sikour ar re all, mont e darempred ganto. Plijout a ra din ar c'hrennlavar-mañ: "an dud er bed-mañ a zo ganet d'en em garet ha d'en em sikour". Bremañ on suroc'h c'hoazh eus ar pezh e oan o soñjal a-raok.  Al labour-se a lak ac'hanon da vezañ laouenoc'h a-wechoù. Ar marv a zo ur seurt ganedigezh nevez. N'eo ket posupl mervel hep kaout un den bennak e-kichen  ».