Evel ma tremene, kalz a astenne o dilhad war an hent.    Ha pa oa o tostaat  d'an diskenn eus Menez an Olived, an holl vandenn diskibien, karget a levenez, en em lakaas da veuliñ Doue a vouezh uhel evit an holl virakloù o devoa gwelet.    Hag e lavarent: Benniget ra vo ar Roue a zeu en anv an Aotrou! Peoc'h en neñv, ha gloar el lec'hioù uhel meurbet!    Hiniennoù eus farizianed ar vandenn a lavaras dezhañ: Mestr, kroz da ziskibien.    Eñ a respontas hag a lavaras dezho: Me a  lavar deoc'h, mar tav ar re-mañ, ar vein a grio.    Pa voe tost da gêr, o welout anezhi, e ouelas warni, hag e lavaras:    O! Ma ez pije anavezet, te ivez, da vihanañ en deiz-mañ a zo roet dit, an traoù a sell ouzh da beoc'h! Met bremañ, kuzhet int da'z taoulagad.