"Ar galv diwezhañ evit an nijadenn 830-9873 da Londrez-Stansted eo; dor niverenn pemp."  Dasoniñ a rae ar frazenn e sal vras an aerborzh he zoenn wer, hogen e oa ket aes he c'hlevet, mouget ma oa gant ar monedone, an dud o redek a bep tu, da vont d'o c'harr-nij, pe c'hwitet anezhañ ganto endeo hep gouzout dezho, ar vugale o vlejal, o zud o huchal warno hag an dud all tro-dro o sellet outo gant ur sell kounnaret hag aet skuizh, an dud o tebriñ, o  evañ, o prenañ kaetennoù, o klemm peogwir e oa dale, peogwir e oa bet kollet o malizennoù, peogwir e oa fall ar c'hafe, peogwir ne oa ket paper er privezioù ha me-oar-me. Hogen me avat ne raen ket vann. O paouez erruout e oan, ha kerkent ha tapet ma malizenn ganin war an tapis-ruilh e c'hellfen mont d'ar gêr. Hir e oa honnezh da zont, met ne raen forzh. Amzer 'zo pa vezer e vakañsoù c'hoazh. Mall a oa warnon da vezañ distro memestra, da welet Gwenola en-dro. Mall a oa warni ivez sur a walc'h, ha diwar ar  bellgomzadenn hor boa bet pa oan o c'hortoz ma c'harr-nij e bro an togoù ront hag ar bakon fritet da vintin e soñje din e vefe plijadur pa zistrofe, evit an daou ac'hanomp. Gouzout a raen dre ar munud peseurt dilhad a oa warni-ha pere ne oant ket- ma veaj am boa tremenet oc'h ijinañ pep tra dre ar munud. Ret e oa prenañ bleunioù, sot e oa hi ganto, forzh peseurt re, forzh peseurt liv e vefent, gant ar bleunioù e veze plijet.  Ar plac'h nemeti ma oan bet ganti a denne un tammig d'ar skeudenn a vez roet eus ar  merc'hed gant ar filmoù hag al levrioù e oa-hi, a soñjis en ur vousc'hoarzhin. Ket penn-da-benn koulskoude, dre eurvat. Kelennerez e oa deuet da vezañ, kelennerez war ar galleg en ul lise didrubuilh. Met ur wech distro d'ar gêr e oa pell diouzh ar vaouezig sioul a blije d'he skolidi. Tennet ganti he mantell e teue da vezañ Gwen', plantet dirak hec'h urzhiataer, a oa arabat dont da zirenkañ keit ma n'he doa ket echu, pe ma veze desachet gant gwastilli hepken. Ne ouien ket re vat ma oa bet Internet ur mad  evit ar c'houblajoù dre ar bed, met ne vezen ket direnket, ken sot ma'z on ivez gant an disterañ ardivink teknologel. Minc 'hoarzhin a ris adarre pa soñjis e oan bet o ober shopping e kalonenn deknologel Londrez, azeuldi ar geek-ed hag an nerd-ed. Marteze ne vefe ket dav prenañ bleunioù, gant ar smartphone e vefe-hi laouen a-walc'h, marteze ne gouskfemp tamm fenoz. Setu ar valizenn. Ket, ne oa ket an hini vat, heñvel a-walc'h koulskoude. Divizhet ho defe ma lakaat da c'hortoz betek ar poent diwezhañ holl ?  Ket, aze emañ, an hini vat, a-benn ar fin !  Ma malizenn ganin e yis kuit eus an aerborzh, goude ur mareig, amzer din da ziskouez ma c'hartenn-anv buan ha buan d'ar valtouterez vihan ha kuilh. O tistreiñ d'e vro e oa, neketa ? Ya. Mat ar veaj ? Ya. Kenavo aotroù. Kenavo.  Pebezh micher ! Laouenoc'h e oan gant al labour em boa kavet nevez a oa, goude ur mare en dilabour : treser a-vicher en un ti-bruderezh. Spontet e oa bet ma mamm, "Peus ket mezh kontañ gevier d'an dud evit gounit arc'hant ?". N'em  boa ket lakaet anezho da baeañ ma stummadur graferezh ker-ruz evit netra, koulskoude ! Ha da eizh vloaz warn ugent e oa poent bras kavout ur gwir labour, stabil. Plijout a rae da Wenola, ouzhpenn-se, c'hoant he devoa da c'houc'hemenn skritelloù diganin o vrudañ dre ar gêr a-bezh nag ur c'halloc'h a oa ac'hanon. N'em boa ket he lezet da ober c'hoazh, met sellet a raen mat eus ar panelloù a oa war wel, kent kaout ur souezhadenn bennak.  Un taksi bremañ, n'em boa ket ma aotre, nag hi kennebeut, da betra  pa vezer o chom e kêr ? Setu unan dieub. Dale a oa bet gant ar c'harr-nij -daoust ha restaolet e c'hellfe bezañ ?- ha noz a vije anezhi a-barzh pell. Dre chañs ne oa ket gwall bell an aerborzh diouzh an ti, berr e vefe, ha ne goustfe ket re gêr din. Ne oa ket ar priz-noz c'hoazh, a respontas ar blenier din pa c'houlennis. Daou euro warn-ugent memestra. Ma, ne rae forzh, paet mat e vezen bremañ, ha Gwenola ivez a drugarez d'ar c'hentelioù-skoazell a roe da vugale ar binvideien.  Dirak ma zi e chomis ur  pennadig, souezet ; un dra bennak ne oa ket evel boaz.