Hag e lavaras dezho: Trist eo va ene betek ar marv; chomit amañ ha beilhit.    O vont un tamm a-raokoc'h, en em stouas d'an douar, da bediñ ma c'hellje an eur-se pellaat dioutañ.    Hag e lavare: Abba! Tad! An holl draoù a c'hellez; pella an hanaf-se diouzhin! Koulskoude neket evel ma fell din, met evel ma fell  dit.    Hag e tistroas, o c'havas kousket, hag e lavaras da Bêr: Simon, kousket a rez! Ne'c'h eus ket gallet beilhañ un eur?    Beilhit ha pedit evit na gouezhot ket en temptadur; ar spered a zo buan, met ar c'hig a zo dinerzh.    Mont a reas adarre, hag e pedas, o lavarout ar memes komzoù.    O vezañ distroet, o c'havas adarre kousket, rak o daoulagad a oa pounneraet; ha ne  ouient petra da lavarout dezhañ.