Bez' e oa ivez kalz a dud lovr en Israel en amzer Elizea ar profed; koulskoude hini anezho ne oa glanaet, nemet Naaman ar Siriad.    An holl re a oa er sinagogenn, o klevout kement-se, a yeas droug enno.    Hag o vezañ savet, e kasjont anezhañ kuit eus o c'hêr, hag e lakajont anezhañ war lein ar menez ma oa savet o  c'hêr warnañ, evit e deurel d'an traoñ.    Met eñ, o tremen dre o c'hreiz, a yeas kuit.    Neuze e tiskennas da Gafarnaoum, kêr eus Galilea, hag e kelenne an dud d'an deizioù ar sabad.    Souezhet e oant eus e gredenn, rak komz a rae gant galloud.    Bez' e oa er sinagogenn un den dalc'het gant ur spered a ziaoul hudur, hag a grie gant ur vouezh uhel: