Gwechoù 'zo e tegouezh traoù hag a laka souezh, aon, estrenvan ha spont ennon : Bez e c'hell ur wezenn anavezet mat ganin dont da vezañ, a daol trumm, ken tev ha ken uhel he c'hef, ken ledan he barradur, ma harz he c'hurunennad delioù bannoù an heol ha ma ya teñval ma ene e skeud an deliaoueg; gwechoù-all e sank unan anezho he gwriziennoù ken don ennon ma vez mouget ma empenn e beg o biñs-taol. Ur wech, n' eus ket keit-se, e troas unan anezho, ken prim hag ur serr-lagad, d' ur bod spern dizeil he zrein ken lemm ma voe freget ha diroget ma c'halon ganto mizioù-pad; degouezhout a ra ivez d' ur gaër a wezenn treiñ d' ur vodenn zister ha krabosek, krazet gant barroù-avel spelc'hus pe aet sec'h gant divogederezh-kêr; gouzout a ran neuze emañ andonioù kuzh ma boud o vont da hesk.Nag e vez hir-badus an devezhioù e kumpagnunezh ar re-se o devez doare din da vezañ gourdrouzus !