Tarsila a wele ar chenchamant-se gant tristidigez, hag alïes e lavare da Emiliana : « Gwelet awalc'h a ran eman hon c'hoar o trei kein d'imp. Re a zarempred he deus gant an dud diavêz, ha ne dôl ket evez, evel m'eo dleet, evit miret he c'halon distag diouz ar bed. »