Neuze e lavaras dezho: Trist eo va ene betek ar marv; chomit amañ ha beilhit ganin.    O vont un tamm a-raokoc'h, en em daolas war e c'henou d'an douar, hag e pedas o lavarout: Va Zad, ma pellaio an hanaf-se diouzhin, mar gell-se bezañ! Koulskoude neket evel ma fell din, met evel ma fell dit.    Hag e tistroas da gavout e ziskibien, o  c'havas kousket, hag e lavaras da Bêr: Ha n'hoc'h eus ket gallet beilhañ un eur ganin?    Beilhit ha pedit evit na gouezhot ket en temptadur; ar spered a zo buan, met ar c'hig a zo dinerzh.    Mont a reas adarre un eil gwech, hag e pedas o lavarout: Va Zad, ma ne c'hell ket an hanaf-se mont e-biou din hep ma'c'h evin anezhañ, ra vo graet da volontez!    O vezañ distroet, o c'havas adarre kousket, rak o  daoulagad a oa pounneraet.    O c'huitaat a reas adarre, hag e pedas evit an trede gwech, o lavarout ar memes komzoù.