93  An ebestel a zo dizroet da Jeruzalem. Senti o deus  graet ouz o mestr en doa lavaret e-pad ar goan diweza : « Na bellait ket diouz Jeruzalem, gor tozit ma vezo sevenet promesa va Zad, ma viot badezet er Spered-Santel, evel m'em eus lavaret d'eoc'h. »  Sentet o deus an Ebestel, hag hirio, gant ar Werc'hez Vari, ar merc'hed santel ha kerent Jezuz, emaint holl dastumet er Gambrlid. An Ebestel a oa kustum, abaoe maro o Mestr, d'en em voda er gampr vras-se, pa zeuent da Jeruzalem.  En o zouez Mari he deus ar plas a enor. N'eo ket hi koulskoude a zo bet  lakaet e penn an Iliz, nann, met Mamm Hor Salver eo, ha n'eus war an douar hag a vefe eveldi leun a c'hras, leun a c'halloud war galon Jezuz. Kennerzi a ra an Ebestel lentet-holl; a-unan ganti, Per, Yann, Jakez, Andre, hag an eiz abostol all, rak Matiaz en doa kemeret karg Judaz, a gan ar psalmou hag a bed birvidik e-pad dek dervez, war c'hed eus ar Spered-Santel a dle diskenn en o ene.  94  Da zeiz ar Pantekost, setu ma klever eun trouz spontus hefivel ouz hini eur barr-avel foll; seblan-tout a ra  diskenn eus an Neñv, hag ar gambr a zo leun anezañ. En hevelep amzer, teodou tan a ziskenn war benn pep-hini eus ar re a oa er sal. Ha setu m'emaint kerkent renevezet holl : ar Spered Santel en deus o c'harget a nerz hag a sklerijenn.  Sevel a reont hag, e yezou ha n'o doa morse komzet, ec'h embannont burzudou an Aotrou Doue d'ar Juzeviendiredet a vandenn en-dro d'ar Gambr-lid; rak klevet o deus an trouz.  Per a rebech d'e genvroïz maro ar C'hrist.  « Mab Doue en em c'hraet den hoc h eus lazet,  emezañ; met savet eo bremañ eus ar bez ha pignet eo d'an Neñv el lec'h m'emañ azezet a-zehou da Zoue an Tad. »  Komzou entanet an Abostol a denera kalon meur a hini, rak goude e glevout, tri mil den a c'houlenn beza badezet.