У 1948 г. раптоўна памёр А. Войцік. Пачаліся найгоршыя гады ў жыцці Л. Сівіцкай-Войцік – гады самоты, ізаляванасці ад людзей, тугі па сыне, які бясследна згінуў у 1945 г. У1956 г. Антон Шантыр нечакана вярнуўся дамоў з сталінскіх лагероў: 10 гадоў ён быў пазбаўлены права ліставацца з маці.