Не менш небяспечным з’яўляецца і тое, што большасць жанчын па-ранейшаму не маюць выбару. З аднаго боку, адраджаецца тып мужчын з добрым заробкам, якія забараняюць жанчынам працаваць. У той жа час, многія жанчыны, добраахвотна альбо вымушана выконваюць усю працу па дому і нагляду за дзецьмі, павінны працаваць не з-за патрэбнасці рэалізаваць свае здольнасці, а ў сілу жорсткай эканамічнай неабходнасці. І жанчыны, якім умовы жыцця і адносіны ў сям’і не дазваляюць скараціць хатнія нагрузкі, часта разглядаюць магчымасць пакінуць працу ў якасці адзіна магчымага выйсця з палажэння. У гэтым выпадку традыцыйныя каштоўнасці, якія ўключаюць “права” патрабаваць ад мужа, каб ён адзінаасобна забяспечыў сям’і прыстойны ўзровень жыцця, становяцца для іх надзейнай псіхалагічнай абаронай. Хто ведае, можа нас чакае чарговы рэнесанс патрыярхату?