“Я задумаўся, чым буду зарабляць на жыццё, – распавядае Аляксандр. – Бацькі ж не вечныя… Праз некалькі бяссонных начэй і я вырашыў: буду музыкам. Першы сінтэзатар, нотны зборнічак, падручнік я атрымаў тады. Зроку яшчэ хапала, каб засвоіць нешта неабходнае – я паспеў, заскочыў ў апошні вагон”.