Чаму яны заўсёды вяртаюцца, нібыта ім тут мёдам намазана? А таму, што для мужчыны не існуе ніякіх “былых жанчынаў”. Кожная, з якой ён меў дачыненні — нават калі “дачыненні” не сягнулі далей за цнатлівы пацалунак у піянерскім лагеры пасля сёмага класа, — назаўжды залічваецца да мужчынскай “маёмасці”. Але ніводны хлопец ніколі не прызнаецца ў гэтым нават пад страхам смяротнага пакарання. Мы толькі і чуем, якія яны “самадастатковыя”, “незалежныя” і “цудоўна пачуваюцца на самоце”. Аднак практыка руйнуе гэтую тэорыю да падмурка. У жыцці мы бачым адваротнае.