А табе прыйдзе да розуму нейкае параўнаньне імклівага старэньня ляснога волата з твайго сну з той хваробаю, што раптоўна зваліла цябе, здаровага і моцнага, цябе, які заўxadсёды ганарыўся гэтым здароўем, ставячыся да ўсіх магчымых хваробаў з пагардаю, упэўненага, што ніякая зараза да цябе не прыстане. Можа ўпершыню ты адчуеш, што магутную хаду Часу спыніць ня зможа нішто.