– Як чаму! – яна пераможна хіхікнула: нарэшце атрымалася разбудзіць мужчыну. – Табе пара! Табе няма чаго рабіць тут. Усё жыццё ты спусціў дарма. Той час, што быў табе дадзены, я адабрала і падарыла маленькаму хлопчыку з лейкозам. Няхай ён жыве замест цябе.