— Святлана Якаўлеўна, пра работу ў аздараўленчым лагеры вы ведаеце не толькі як тэарэтык, але і як практык: вы прайшлі практычна ўсе прыступкі гэтай прафесійнай лесвіцы — ад важатага да начальніка лагера. Што прымусіла вас, маючы багаты вопыт, летась зноў паглыбіцца ў гэтую сферу і ўзяць на сябе кіраўніцтва лагерам?