Вернемся ў родны горад. У Оршы знаходзіцца вельмі добры стадыён, хутчэй за ўсё на ім будзе гуляць “Віцебск”, што летась выляцеў у 1-ю лігу. Аднак які сэнс ад стадыёна, калі клуб – аўтсайдэр чэмпіянату нават у 2-й лізе? Заўзятару, па вялікім рахунку, усё адно, на якіх трыбунах назіраць за чарговым разгромам, які ўчыняюць тваёй камандзе. Дарэчы, пра заўзятараў. У Оршы ёсць не толькі простыя аматары футболу, тут аж два сектары актыўных прыхільнікаў. Складана сказаць, што здарылася паміж імі, чаму яны знаходзяцца не на адной трыбуне. Адзін сектар мае антыфашысцкую ідэалогію, а другі з’яўляецца апалітычным. У Еўропе на футболе часта яднаюцца нават правыя і левыя фанацкія групоўкі, але аршанскія рэаліі іншыя, хоць паміж фанацкімі групамі не існуе жорсткіх супярэчнасцяў, з нейкай прычыны яны не знаходзяць агульнай мовы. Пакінуўшы ўбаку фанацкія ўзаемаадносіны, скажам адно – менавіта яны дапамагаюць футбалістам адчуваць сябе менавіта футбалістамі. Дзякуючы абедзьвюм фанацкім групоўкам інтарэс да футбола ў горадзе не падае, фанаты дэманструюць, што свой клуб трэба любіць і падтрымліваць у любым дывізіёне. Па наведвальнасці “Орша” заняла летась пятую пазіцыю сярод шаснаццаці каманд, пры тым што па ачках стала перадапошняй у табліцы. Проста велічынёй горада гэта не апраўдаеш, нешта ёсць такое ў жыхарах нашага горада, што цягне іх на стадыён і штогод усяляе веру ў поспехі.