У даследчыкаў была гіпотэза, што павялічаная частата галодных крыкаў гэта вынік навакольнага шума. Для таго, каб праверыць яе, даследчыкі прайгравалі птушанятам надрэўнай ластаўкі (Tachycineta bicolor) запісы голасу дарослых птушак двух тыпаў: папярэджанне пра прылёт з ежай і засцерагаючыя крыкі пра драпежніка побач. Запісы прайграваліся ў двух варыянтах: са значным узроўнем антрапагеннага шуму і без яго. Атрымалася, што шум перашкаджае птушанятам правільна ўспрымаць важную для іх гукавую інфармацыю ад бацькоў: як крыкі перасцярогі, так і гукі, якія папярэднічаюць кармленню. З-за таго, што інтэнсіўнасць або гучнасць гукавых паведамленняў бацькоў не змянялася ў шумным асяроддзі, іх птушаняты фактычна пазбаўляліся жыццёва важнай інфармацыі, якая дапамагала б ім дзейнічаць адпаведна сытуацыі: нюансы крыкаў бацькоў проста знікалі ў навакольным шуме.