Як скончылася супольная малітва, я, аддаўшы адзнятыя матэрыялы ў друк, сеў у машыну да аднаго з калегаў, і мы адехалі. Недалёка, бо на першым-жа скрыжаванні машыну спыніў таўсьценны гаёвы (6) , а штацкія Іваноў (7) і Ягор Караваеў (8) выцягнулі й запхнулі ў службовага казла. У машыне яны збівалі мяне, патрабуючы даўно перададзеную флэшку, і, калі Іваноў ударыў мяне толькі раз, то ягоны напарнік, да таго часу, як я згубіў прытомнасць, пасьпеў нанесьці мне шэсць удароў па галаве, два – у корпус, і адзін па нагах. Пакуль пацукі збівалі мяне, я жваў паперкі з паролямі ад сацыяльных сетак, блёгаў і поштаў. Такім чынам, скончыліся мае сёлетнія Дзяды.