Малодшы сын Алелькi Мiхаiл стаў намеснiкам вялiкага князя лiтоўскага Казiмiра ў Вялiкiм Ноўгарадзе. Але амбiцыi князя былi большымi. Яму карцела заняць вялiкалiтоўскi пасад. Разам з Iванам Гальшанскiм i Фёдарам Бельскiм ён арганiзаваў змову супраць караля i вялiкага князя лiтоўскага Казiмiра IV Ягелончыка. Змоўшчыкi дабiвалiся абароны праваслаўнай царквы, незалежнасцi Кiева i некаторых iншых украiнскiх i беларускiх зямель. Замах на жыццё Казiмiра меркавалi здзейснiць 15 красавiка 1481 года падчас вяселля Фёдара Бельскага з князёўнай Ганнай Кобрынскай. У Кобрынскi замак павiнен быў прыехаць Казiмiр. Вядома, што ён вельмi любiў паляванне. Таму былi распрацаваны два варыянты забойства: у лесе, альбо ў замку. Аднак змову выкрылi. Мiхаiла Слуцкага i Iвана Гальшанскага схапiлi. Фёдар Бельскi ўцёк у Маскву. Алелькавiча i Гальшанскага пакаралi смерцю — перад усiм людам Вiльнi iм адсеклi галаву проста на плошчы горада.