Да прыкладу, мастак Bazinato малюе на сцяне кола, звяртаючыся да ўніверсальнай “формы светабудовы” — кола, зерне, партал; да натуральнасці, арганічнасці матэрыялаў, якімі да гэтай пары карыстаецца сучаснае грамадства, збалаванае цэлафанам і пластыкам, — тое кола маляванае вуглём. Але вугаль ператварецца ў попел, а той самы партал — у трубу фабрык, заводаў, станцый, у тунэль, які вядзе ў пустэчу. Ці думае грамадства здабываючы прыродныя рэсурсы, выкарыстоўваючы іх, пра наступствы, знішчаючы аснову, тканіну жыцця? Простая работа мастака выкрывае лёгкадумнасць і спажывецкі характар чалавечых дзеянняў.