Калі мы перамаглі са студэнцкім хорам у Гуаньчжоу — у адной намінацыі ўзялі золата і былі трэція па спісе па балах — музыканты з нашых колаў казалі: “Яны не перамаглі, бо толькі трэція”. З аднаго боку, гэта недасведчанасць. З іншага — зайздрасць. Але жыццё існуе не толькі ў Беларусі, і ў сусветным масштабе часам важней даць пяць залатых медалёў, каб узровень харавога мастацтва ў краінах-удзельніцах быў падтрыманы, каб СМІ распавядалі пра гульні там, куды прывязуць гэтыя медалі, каб дырэктар, напрыклад, не змяніў кіраўніка хору, не ўбачыўшы аддачы ад укладзеных у спаборніцтвы сродкаў.