Бабуля з унукам на вясковых могілках у памінальную нядзелю У наступны пасля смерці цесця і цёшчы год я не знайшоў у сабе і крупінкі дзіцячага адчування свята на Вялікдзень. Мой Вялікдзень-свята тады скончыўся назаўсёды. А ў сваё Вострава я штогод еду да маці праз тыдзень пасля Вялікадня — у памінальную нядзелю. Тады мы з маці, а часам і з маімі сёстрамі і іх дзецьмі, адзначаем пасху мёртвых. Але перад тым я штогод прыбіраю іх магілы.