У гэты час пасля ашаламляльнага поспеху і запатрабаванасці фатаграфіі свет пачаў яе ўсяляк прыхарошваць і паляпшаць. Па-першае, тэхнічны складнік. За кошт новых аптычных схем дзесяціразова павялічылася моц аб’ектываў. Шмат было зроблена і ў якасным вымярэнні святлоадчувальнага слоя. Ад дагератыпа, на якім мы спыніліся ў мінулым аглядзе, і калатыпіі Тальбата фатографы сталі ўжываць каладыёныя эмульсіі. А яны ў сваю чаргу дазволілі перайсці да двухступеннага (негатыў-пазітыў) працэсу. Так была вырашана праблема тыражавання фатаграфічнай выявы. Прычым ажыццяўлялася яно практычна без страты ў якасці. Тое быў прарыў: фатаграфія атрымала яшчэ адну важную перавагу перад іншымі выяўленчымі сродкамі.