…Пачынаецца афіцыйная частка, памяшканне запаўняюць прадстаўнікі выкладчыцкага і навучэнцкага складу школ горада, Цэнтра турысцкіх паслуг, бібліятэкары, аматары творчасці паэта. Iмпрэзу здымае тэлебачанне. Раіса Леанідаўна прадстаўляе Зінаіду Мікалаеўну, Аляксандра Мікалаевіча і прамаўляе ўступную прамову. (Некалькі сказаў пра гэтую дзіўную жанчыну — спадарыню Курачэнка. Чалавек яна вельмі эмацыйны, блізка да сэрца прымае i некаторыя гістарычныя падзеі, звязаныя з рознымі краінамі ды людзьмі, скажам, пачатку XX стагоддзя, і зусім нядаўнія. Фанат сваёй справы ў самым высокім сэнсе гэтага слова. На такіх, як яна, і трымаецца не толькі беларуская культура, але і Зямля наогул.) Яна спыняецца на некаторых фактах біяграфіі Якуба Коласа, дзеліцца меркаваннем пра яго ролю ў літаратуры наогул, інфармуе першых наведвальнікаў аб тым, што яны змогуць убачыць на выставе, і перадае “эстафету” спадарыні Камароўскай. Тая дзякуе за магчымасць паказаць пастаўчанам частку калекцыі галаўнога музея, кажа пра “свайго Коласа”, пра тое, якое дачыненне ён меў да Віцебшчыны, дэкламуе ўрывак з “Сымона-музыкі”, распавядае аб мемарыяльным музеі і яго філіялах. У фінале адкрыцця Зінаіда Мікалаеўна, запрасіўшы ўсіх прысутных наведваць іх, падзялілася некаторымі ідэямі, якія мяркуюць рэалізаваць дзве ўстановы, і падрабязна адказала на шэраг пытанняў. Затым пад шкло цэнтральнага стэнда былі змешчаны ручка-пяро з чарніліцай, якімі карыстаўся Колас, а паэтка Наталля Карнілава прачытала верш у яго гонар...