Старэйшая дачка Яўгенія не хацела паступаць у педагагічную ВНУ, бо бачыла, колькі сіл адымае школа. Калі ж яна пачала вучыцца ў Беларуска-Расійскім універсітэце, то дадому часта ездзіла з юнаком з нашай вёскі, які вучыўся ва ўніверсітэце імя А.А.Куляшова. Па дарозе ён расказваў пра сваю практыку ў школе, як выкладае дзецям фізіку. Паступова ў яе ўзнікла жаданне таксама выкладаць фізіку. На пятым курсе на размеркаванні яна заявіла, што не хоча на прадпрыемства, а жадае пайсці ў школу. Калі ёй прапанавалі каледж, яна, не раздумваючы, згадзілася. Зараз яна працуе ў Віцебскім тэхналагічным каледжы.