Tatsiana Ihnatsyeva says: 17.03.2015 at 15:01 “Обретение надежды”, “Отдаешь навсегда” з дзяцінтсва займаюць ганаровае месца на хатніх кніжных паліцах. Нейкім цудам набыла “Вяртанне да сябе” ў букіністычнай краме. Моцна і пранізліва, сапраўды. Дзякую за артыкул, Віктар. Яшчэ мае бацькі, і я за імі ўслед, зачытваліся аповесцямі савецкага празаіка з Гомельшчыны Аляксандра Сопата. Пісаў пра беларускіх вахтавикоў на Поўначы. Годная проза, цудоўны гумар.