Па заканчэньні акцыі мяне суправаджалі трое ці чацьвёра гэбістаў. Пераправерыў, спыніўся – яны таксама. Гаварылі нешта ў рукаў, як тыя правакатары 19 сьнежня ля Дома Ўраду. Разам са мной былі паплечнікі і сябры, а таксама карэспандэнты тэлеканала Аль Джазіра (не Аль Каеда) зь вялізнай камэрай. Гэта мела эфэкт, гэбэшныя марадзёры мяне не чапалі, відаць, баяліся камэры. Зь Мілінкевічам, Лагвінцом і Губарэвічам мы селі ў 36 тралейбус і даехалі да вакзала. Там хутка пераселі ў машыну. Невядома адкуль зьявіўся ЎАЗік без нумароў і паехаў за намі. Аль Джазіра – сьледам. Так мы даехалі да самага дома, Мілінкевіч правёў да кватэры. Можна сказаць, сёньня мне зноў пашанцавала.