Сваю родную беларускую мову я заўсёды ведала (тым болей, што маю філялягічную адукацыю), але карыстаюся ёю актыўна апошнія гадоў пятнаццаць. У мяне, як і ў шмат каго, таксама быў расейскамоўны пэрыяд і гэта, калі глядзець праўдзе ў вочы, было непазьбежнасьцю ў савецкія часы, бо ў Беларусі - ва ўмовах татальнай русіфікацыі гарадзкога насельніцтва - беларускамоўныя асяродкі калі дзе й існавалі, то мы, звычайныя людзі, аніякага доступу да іх ня мелі. Апошнім жа часам, асабліва з набыцьцём краінай незалежнасьці, становішча радыкальна зьмянілася і нашая мова, хоць і не набыла яшчэ вольнага дзяржаўнага гучаньня, але прысутнічае ўжо сёньня ў грамадзтве, няхай пакуль яшчэ як нейкая альтэрнатыва больш прывычнаму і распаўсюджанаму расейкамоўю.