У такім становішчы выяўляецца палітыка дзяржавы, бо там – яе кампетэнцыя. І ня трэба па-фарысейску гаварыць, што выбірае чалавек. Помніцца, які ў мяне быў выбар у савецкія часы, калі ў сярэдзіне васьмідзесятых прыйшоў час аддаваць у школу старэйшага сына. Адзіны беларускамоўны клас на ўвесь стольны Менск! Давялося вазіць дзіця ў няблізкі сьвет, як і яшчэ двум маім калегам па культурніцкай ніве.