С. Крывец: Так, аднойчы ўдалося вырвацца, праўда, не на доўга. Спадзяюся, што яшчэ будуць выходныя, і я абавязкова паеду. Я часта стэлефаноўваюся з бацькамі, зь сябрамі і з трэнэрамі. Я вельмі сумую па доме і па Беларусі.