-Можна і так сказаць. Бо справа ў тым, што выпадковы чалавек ніколі не выйдзе змагацца на татамі. Сваім вучням я кажу: калі ўдзельнічаеш у спаборніцтве сярод самых моцных – значыць, ты ўжо моцны, ты ўжо сталы спартсмен. Пераможцам, чэмпіёнам становіцца толькі адзін, і яшчэ трое – прызёрамі, а ты пастараешся ў наступны раз выступіць лепш. Заўсёды трэба старацца. Вось напрыклад: ты сустракаўся з супернікам – і прайграў яму з лікам 0:8. А на наступных спаборніцтвах ты сустрэўся з ім жа – зноў прайграўшы, напрыклад, з лікам 1:3. Гэта ўжо крок наперад, гэта значыць, што ты ўжо павысіў свае кандыцыі, свой тэхнічны і тактычны ўзровень. Гэта і мая псіхалогія, і тое, што я выкладаю вучням – менавіта каб паступова матываваць іх і паэтапна пераходзіць ад простага да складанага. Імкнуся для гэтай жа мэты для розных маладых спартсменаў выбіраць спаборніцтвы рознага ўзроўню, каб вучні маглі расці.