“Яна ўпісалася ў еўрапейскі кантэкст, — гаворыць дасведчаны кніжнік, загадчык аддзела рэдкіх кніг Расійскай нацыянальнай бібліятэкі Мікалай Нікалаеў, і размаўляе, як заўжды, па-беларуску. – А кантэкст быў такі: Рэфармацыя пачалася. З’явіліся пераклады Бібліі на еўрапейскія мовы. У беларусаў ужо была друкаваная “Біблія” Францыска Скарыны, была рукапісная “Біблія” ў Супральскім манастыры. Яе пераклалі на царкоўнаславянскую мову, але паколькі рукапіс – гэта ўсяго адзін экзэмпляр, то адразу пра яе шчасліва забыліся. А Брэсцкая Біблія, паколькі была тыражаванай, вельмі прыгожай і якасна перакладзенай, зрабіла папулярнасць і Брэсту, і Беларусі, і ўрэшце стала фрагментам беларускай культуры. Хаця, з другога боку, яна прынесла шкоду Вялікаму Княству Літоўскаму тым, што Радзівіл Чорны павінен быў выдаць Статут, але вырашыў, што духоўнае найперш”.