У Беларусі многіх населеных пунктаў, якія яшчэ значацца на картах, па сутнасці ўжо няма. Там стаяць пахіленыя, знявечаныя часам хаціны, некаторыя з дамоў гарадскія жыхары прыдбалі пад лецішча. Але жыццё там толькі цепліцца. Той, хто застаўся, проста дажывае свой век, не жадаючы пераязджаць да дзяцей. Іншых ніхто да сябе і не кліча… А між тым менавіта вёска заўсёды была носьбітам нацыянальнай культуры, захавальніцай мовы тытульнай нацыі.