Важна разумець, што грамадскай прасторай можа і мусіць быць не толькі акуратная п’яцца з вытанчанымі рэстаранамі для пекных людзей і нават не толькі пляцоўка ля “Хутка-Смачна” з адпаведнымі пахамі і аўдыторыяй — гэта больш простыя месцы, такія як дзіўнаватая і не дужа ўладкаваная пляцоўка ў спальным раёне для сезонных рынкаў і бабуляў з кветкамі, якія сёння ідуць да суровых крамаў “Гаспадарчыя тавары” і паркоўкі. Варта памятаць, што нашы грамадскія прасторы такія ж, як і наша грамадства з яго характарам, — і вуліца Зыбіцкая такая ж, як і мы самі.