З аднаго боку, усе дзяржаўныя служачыя, да якіх адносяцца і сакратары судовых паседжанняў, абавязаны валодаць дзвюма дзяржаўнымі мовамі (валоданне дзяржаўнымі мовамі з’яўляецца кваліфікацыйным патрабаваннем для паступлення на дзяржаўную службу ў адпаведнасці з арт. 26 Закона Рэспублікі Беларусь “Аб дзяржаўнай службе ў Рэспубліцы Беларусь”). Аднак абавязак перакладаць з адной дзяржаўнай мовы на другую ў працэсуальным заканадаўстве не замацаваны. Абавязак сакратара – дакладна фіксаваць тое, што адбываецца ў працэсе, у тым ліку што гаворыць суд і ўдзельнікі працэсу. Менавіта гэтыя абставіны і ствараюць неабходнасць прыцягнення перакладчыка для таго, каб тлумачэнні ўдзельніка працэсу, які дае іх на дзяржаўнай мове, што не выкарыстоўваецца ў якасці мовы судаводства, знайшлі сваё адлюстраванне ў пратаколе на мове судаводства.