Дзякуем Табе, Цар нябачны, Які невымернаю Сваёй сілаю ўсё стварыў і мноствам міласці Сваёй ўсё ад небыцця да быцця прывёў. Сам, Уладару, з нябёс спаглянь на тых, што схілілі перад Табою свае галовы, не схілілі яны перад плоццю[95] і крывёю, але перад Табою, страшным Богам. Ты ж, Уладару, будучыню нас усіх[96] да добрага выпраў, згодна з кожнага патрэбай: плыві з тымі, хто плыве па моры; спадарожнічай тым, хто падарожнічае, немачных вылечы, Ацаліцелю душ і целаў.