Мой тата – прыхільнік класічнага року. Калі мне было чатырнаццаць, ён прынёс касету гурта Nightwish і націснуў кнопку play. З гэтага ўсё і пачалося. Такіх эмоцый у сваім жыцьці я яшчэ не адчувала. Сур’ёзна, музыка, якую я пачула, цалкам перавярнула мой сьвет! Самае забаўнае, адзінае, што мяне ў ёй зьбянтэжыла, гэта оперная манера вакалу Тар’і. Ніякіх канфліктаў наконт музычных густаў у мяне не было. Што датычыцца жанчын, зь якіх хацелася б браць прыклад, то мяне захапляе элегантнасьць і жаноцкасьць вакалісткі Epica. Сімона – сапраўдная лэдзі! Ва ўсім яе вобразе ёсьць нейкая гармонія, спакой, упэўненасьць. Мне бы хацелася валодаць падобнымі рысамі. Таксама не магу не адзначыць харызматычнасьць Флор Янсэн, яе здольнасьць перадаць усю глыбіню эмоцый песьні і яе надзвычайны голас. А яшчэ крутая Тэйлар Момсэн, люблю яе стыль і гэткі пафігістычны, абкураны вобраз. І шыкоўны вакал Лізі Хэйл! О, гэта сапраўдны драйв! Карацей, пайшло-паехала маё раздваеньне асобы.