– Так атрымалася, што з маім будучым мужам мы былі знаёмыя з дзяцінства. Бацька Яўгена, знакаміты каваль, жыў у Пігасах. З усіх вёсак ішлі да яго са сваімі гаспадарчымі патрэбамі людзі, у ліку якіх быў і мой тата з Людвінова. Паступова мы сталі сябраваць сем’ямі. Памятаю, многа жартавалі, весела бавілі вольны час, – успамінае Зоя Мікалаеўна. А потым усклікае