У часы майго дзяцінства аднавяскоўцы часта збіраліся на вячоркі. І калі летам мы прыязджалі да бабулі ў вёску, то прымалі ўд зел у гэтых вясковых фэстах. Бабуля і дзядуля былі няродныя (сваіх мы ўжо, на жаль, не засталі), і мы іх называлі па прозвішчы: бабуля Чалюк і дзядуля Чалюк. Іх дачку Стафанію і іншых вясковых дзяцей бацька вучыў музычнай грамаце і ігры на акардэоне — быў першым педагогам для тых, хто да гэтага часу звязаны з музыкай.