Кшыштаф Пендэрэцкі: Я думаю, што мяне нічога ў жыцці не ламала, таму што я меў сваю ўласную мэту і ніколі не належыў да ніякіх груповак. Я ствараў нешта новае і не сыходзіў са сваёй дарогі. Я пачаў авангард, і ён быў як раз у той час, калі ён павінен быў быць. Аднак, авангардам для мяне музыка не скончылася – можа, таму, што я пачаў пісаць музыку сакральную – гэта і “Пасія”, “Ютрань” і іншыя. Таксама для мяне заўсёды была важнай вера, таму што я жыў у камуністычныя часы, калі з верай змагаліся. А я наперакор гэтаму пісаў шмат музыкі сакральнай і аратарыяльнай – гэта і “Псальмы Давіда” (я напісаў у 1956 годзе, будучы яшчэ студэнтам) і шмат іншых сакральных твораў, у тым ліку, канешне “Пасія”, якую лічаць пасля Баха найважнейшай музыкай у гэтым накірунку… Але камунізм у Польшчы быў толькі на паперы, вельмі лёгкі…У нас камунізм не быў такі востры, як у вас, таму што мы, палякі, заўсёды былі змагарамі, бунтаўнікамі.