Каб праверыць, наколькі ўстойлівымі зяўляюцца тыя традыцыі паводзін, якія склаліся, аўтары паўторна ўсталявалі сталоўкі з засаўкамі ў трох з васьмі паддоследных субпапуляцыях (па адной з груп A, B і кантрольнай) праз 9 месяцаў пасля апісаных эксперыментаў (у пачатку наступнай зімы). Гэтым разам назіранні вяліся на працягу пяці дзён. За гэты час у кантрольнай субпапуляцыі толькі тры асобіны паспяхова здабывалі ежу са сталоўкі, прычым усе трое ўжо ведалі, як гэта рабіць, па досведзе мінулай зімы. Насуперак гэтаму, у субпапуляцыях A і B выкарыстанне сталовак з засаўкамі набыло масавы характар нават хутчэй, чым у першы раз. Навыкам хутка авалодалі і тыя птушкі, якіх мінулай зімой тут не было (з-за высокай смяротнасці, характэрнай для гэтага віду, у сярэднім толькі 40% птушак, якія прысутнічалі на дадзеным участку ў другі перыяд назіранняў, знаходзіліся тут таксама і ў першы перыяд).