Нас можна абвінаваціць у паспешлівасці. Яшчэ не было адзінаццатай ранку, як мы трапілі ў Міханавічы, праз гадзіну-другую апынуліся ў Вялікіх Жухавічах. А ў абед нас сустракала ўжо Паланэчка, што на Баранаўшчыне. Вось хтосьці час ад часу і папікае нас: лётаюць, маўляў, па вярхах. Даруйце, такая ўжо “псіхаматорыка” ў журналістаў: жыць хутчэй, каб паспець пабольш да вас, шаноўныя чытачы, данесці. Урэшце, камусьці і жыцця не хапае на тое, каб разабрацца, чым архітэктура роднай вёскі адметная… Да сустрэчы!..