У чэрвені саракавога года палонныя пад каманду гітлераўскага старшага унтэра Шранка, якому вельмі проста ўявіць сябе звышчалавекам, то падаюць, то паўзуць. У гэтым шматтысячным чалавечым мурашніку палонныя палякі ахрысцілі Шранка Бамбавозам. Ён грымучы, нахабны і недасяжны для помсты, як тыя самалёты, што бамбілі іх, амаль безабаронных і тады, у дні вайны. Калі Шранк біў штрафніка, відаць было: гэта далёка не ўсё, што можа і чаго хоча гэты... нечалавек па прафесіі.