Леанід Емяльянавіч Ігнатчык часта бярэ ў рукі фотаальбом. З вялізных, перавязаных жоўтай стужкай старонак глядзяць твары яго родных і блізкіх, сяброў, з якімі ішоў па жыцці на працягу ўсіх сямідзесяці гадоў.