Пачынаючы экскурсію па сваім трапічным царстве, Людміла Рыгораўна расказвае: “Пачалося ўсё з грэйпфрута, ці пампельмуса гронкавага, які нехта пасеяў тут шмат гадоў назад. Ён не даваў пладоў, а толькі займаў у цяпліцы ажно 4 метры, таму мы вырашылі ад яго пазбавіцца. І калі нахіліліся, каб выкарчаваць, адчулі цытрусавы пах — знізу распусцілася першая кветка. У той год у нас было 5 невялічкіх пладоў, але радасці было мора. Усе плады мы падзялілі, пакаштавалі — яны аказаліся смачнымі. І тады мы абрэзалі расліну, падкармілі, і яна сапраўды пачала здзіўляць ураджаем: у самы ўраджайны год пладоў было 32, а самы вялікі з іх важыў 950 грамаў! Мы з дзецьмі кожны ўзважвалі, а самыя вялікія разыгралі ў латарэі. Сталі дзяліць расліну на чаранкі, раздаваць дзецям, іншым экалагічным цэнтрам і ўсім жадаючым.