– “Дзённік” Святой Фаўстыны папаўся на вочы яшчэ ў 1993 го-дзе, калі наша сям’я жыла ў Латвіі. Мяне моцна ўразіла духоўнасць святой, і я падумала, што, каб наследаваць яе, рабіць добрыя справы і ўчынкі бліжняму, распаўсюджваць Слова Божае, навучыць бліжняга таму, што ведаю сама, неабавязкова быць сястрой законнай – усё гэта можа рабіць свецкі чалавек, да гэтага заклікаў і Пан Езус. Таму няхай мае словы не гучаць надта пафасна, але я сапраўды хацела быць памочніцай Езуса Міласэрнага ў звычайным жыцці. На шчасце, жаданне майго сэрца сустрэлася з надзвычайнай шчырасцю і прагненнем сясцёр Кангрэгацыі Сясцёр Маці Божай Міласэрнасці, якія прыехалі ў Паставы. Аказалася, што нам з імі ў адну дарогу.