Аднойчы ў рэдакцыі раздаўся тэлефонны званок. На другім канцы провада ўсхваляваны жаночы голас прасіў напісаць у “Сельскай праўдзе” пра ветэрана Вялікай Айчыннай вайны Івана Якаўлевіча Стралецкага, якога ўжо даўно няма з намі, і заўважыў: яго памятае старэйшае пакаленне жабінкаўцаў і, канечне, захоўваюць успаміны родныя: дачка Святлана Іванаўна Чарнавец, унукі Уладзіслаў і Ірына, а таксама праўнук Арцём, які пра Івана Якаўлевіча ведае толькі з расказаў.