Яшчэ адзін навуковец, аўстрыйскі астраном Ферарі Д’Акіеппа, які жыў у ХХ ст. сцвярджаў, што для тлумачэння з’яўлення яркай зоркі над Бэтлеемам, было дастаткова злучэння Юпіцера і Сатурна ў задыякальным знаку Рыбы. Важна адзначыць, што планета Юпіцер, атаясамлівалася з галоўным вавілонскім бажком Мардукам. Д’Акіеппа заўважыў, што Юпіцер – сімвал самага галоўнага вавілонскага бажка, аб’явіўся ў сваім найвялікшым ззянні ў той час, калі побач з’явіўся Сатурн – касмічны сімвал юдэйскага народа. Паводле навукоўцы, гэта сустрэча планет дапамагла вавілонскім астраномам, якіх мы сёння называем “мудрацамі” або “каралямі з Усходу” зразумець касмічную важнасць падзеі – нараджэнне ў Юдэі Валадара, які прынясе збаўленне.