Грантадаўцы сапраўды пэўным чынам фармуюць тэматыку кніжак. Перадусім праз тое, што гранты выдаюцца не на любыя кнігі, а пад пэўныя праграмы, у межах якіх могуць выдавацца далёка не любыя тытулы. Напрыклад, сёння ў нас больш выходзяць перакладныя польскія кнігі, і гэта сведчыць аб тым, што палякі больш актыўна займаюцца прамоцыяй сваёй гуманітарнай літаратуры на Ўсход, даюць на гэта больш грошаў, чым іншыя краіны. Нашая задача зрабіць так, каб не стацца аб’ектамі чужых інтарэсаў, а будаваць уласную палітыку. Вось у нашым праекце, калі мы адбіралі кніжкі на польскай ці ангельскай мове, мы кіраваліся не тым, ці ўпісваецца тая ці іншая кніга ў канцэпцыі розных грантадаўцаў, але ж сапраўды паспрабавалі спачатку вызначыцца з тым, што менавіта Беларусі трэба, а потым ужо шукалі тую лінію, тую фундацыю, якая б падтрымала нашае пачынанне. Не абавязкова гэта будзе вялікая фундацыя, гэта можа быць і нейкі дробны спонсар, можа прыватнік. Наша задача — рабіць дыферэнцыяцыю спонсараў, і праз гэта змяньшаць іхны ўплыў на інтэлектуальную прастору звонку, фармаваць яе самастойна.