Традыцыйная народная творчасць, якая вылучаецца ярка выяўленай нацыянальнай самабытнасцю, – адзін з найбольш дзейсных спосабаў самавыяўлення кожнага народа, магчымасць заявіць пра сябе ўсяму свету. Асабліва прыкметна ўзрастае яе роля ў перыяд нацыянальна-культурнага адраджэння, аб’яднання народа на аснове нацыянальнай самасвядомасці, станаўлення дзяржаўнага суверэнітэту, вызначэння свайго месца ў міжнароднай супольнасці. I хоць ва ўмовах інтэнсіўных эканамічных, гандлёвых, культурных кантактаў нацыянальная культура непазбежна адчувае ўсё больш магутны ўплыў масавых стандартаў, беларусы і да нашых дзён захавалі многія віды і формы традыцыйнай народнай творчасці, у тым ліку і такую важнейшую яе галіну, як народнае дэкаратыўна-прыкладное мастацтва, традыцыйныя рамёствы і промыслы.