— Так, мае падарожжы даволі аскетычныя, я не спыняюся ў дарагіх гатэлях, не харчуюся ў модных рэстаранах. Увогуле, лічу, што ёсьць тры віды арганізацыі вандровак. Першы — гэта пуцёўкі, калі ўсё арганізавана турапэратарам. Мінус — ты бачыш сьвет вачыма гіда і амаль ня маеш магчымасьці камунікаваць зь мясцовымі. Другі від — гэта горны, пешы турызм, а таксама байдаркі і лыжы. Гэта такі турызм, які практыкавалі нашы бацькі. Часам і мы займаемся тым жа, аднак тыя ж 600 кілямэтраў за дзень (сярэдняя хуткасьць аўтаспыну ў многіх краінах, дзе добрыя нягорныя дарогі), зразумела, такім спосабам ня пройдзеш. Трэці від — гэта вольны турызм, тое, што я практыкую. У такім падарожжы ты сам перамяшчаесься па краінах, бачыш сьвет сваімі вачыма, і вельмі шмат залежыць ад уменьня камунікаваць зь мясцовымі, тымі, для каго такія размовы — ня праца. Я начую не ў гатэлях, а ў мясцовых жыхароў, каштую мясцовую ежу, знаёмлюся з побытам і завядзёнкамі.