Калі Поль прачытаў ліст прадзеда ў сваёй парыжскай кватэры, ён задумаўся. Чаму ні прадзед, ні дзед, ні ягоны бацька пасля так і не спрабавалі шукаць скарбы ў Расіі? Адказ на гэта пытанне ён атрымаў, калі паспрабаваў прачытаць тэкст, напісаны ўнізе карты. Ён і быў, мяркуючы па ўсім, ключом асноўных каардынат месца пахавання скарбаў, але быў зашыфраваны невядомым шыфрам. Хутчэй за ўсё ён стаўся непадуладным яго блізкім. А падзяліцца сваёй таямніцай з пабочнымі людзьмі яны, відаць, не рашыліся...