— Натуральна, прыемна было сутыкнуцца з Аляксеем — ужо маёрам, ветэранам АУСТ: ёсць, што ўспомніць, шмат агульных знаёмых. Нажаль, такія нечаканыя сустрэчы адбываюцца рэдка, — наракае Мікалай Міхайлавіч. — Але заўсёды імкнемся сабрацца 26 красавіка. Трагедыя цяжка прайшла па лёсах лю-дзей, нанесла істотныя страты і непасрэдна беларусам, і экалогіі, і эканоміцы. Таму нельга забываць ні тое, што было, ні тых, каму прыйшлося там пабываць.