Эламская – адна з дравідыйскіх моваў. Была распаўсюджаная ў паўднёвай частцы Іранскага нагор’я ў ІІІ – І тысячагоддзі да н. э., добра вывучаная па пісьмовых помніках. У граматыцы спалучаюцца элементы сінтэтызма і аналітызма. Назоўнік утварае формы адзіночнага і множнага ліку, па склонах не змяняецца. Парадак словаў у сказе фіксаваны. Асноўныя спосабы словаўтварэння – словаскладанне і рэдублікацыя кораня. У лексіцы запазычанні з акадскай і старажытнаперсіцкай моваў. Першыя помнікі эламскай мовы выкананы іерагліфічным пісьмом, у больш позні перыяд ужываўся складавы клінапіс на гліняных таблічках.