К.С. Льюіс у сваёй кнізе “Проста хрысціянства” у раздзеле, прысвечаным маральнасці, вельмі трапна апісвае гэтыя пытанні. Згодна з ім, так званыя “грахі цялесныя”, акрамя таго, што цяжкія, належаць да катэгорыі грахоў, якія найменей абражаюць Пана Бога (пыха і прагнасць заўсёды стаялі перад нячыстасцю). Акрамя таго, наша сэксуальнае імкненне непрапарцыянальна большае, у параўнанні з іншымі патрэбамі, такімі, як яда, піццё, сон і г.д. Калі хто лічыць, што з сэксам нешта падобнае, як з ядою і піццём, то Льюіс прыводзіць вельмі яскравы прыклад. Менавіта прапаноўвае, каб уявіць сабе канкрэтнае месца, дзе можна вечарам напоўніць вялікую залу людзьмі, якія будуць бачыць на сцэне чалавека, што ходзіць з паўпрыкрытым гаршком. Зала зацямнёная, рэфлектар накіраваны на гаршчок, які адкрываецца ўсё больш і больш, каб у самым фінале паказаць усім катлеты з бараніны! Апладысменты і эйфарыя! Напэўна, каб гэта рабілася сапраўды, нехта сказаў бы, што нешта не ў парадку з апетытам у гэтых лю-дзей…