экскурсіям і паходам па родным краі, сустрэчам з цікавымі людзьxadмі накшталт першай выканаўцы ролі Паўлінкі з аднайменнай камедыі Янкі Купалы, паездкам у сталічныя тэатры і музеі. “Паўлінка” і “Лебядзінае возера”, “Людзі на балоце” і “Цыганскае каханне”, “Хто смяецца апошxadнім” і “Мільxadён за ўсмешку”, “Лявоніха на арбіце” і “Два вяронцы” – толькі частка рэпертуару агульнавядомых класікаў, прагледжанага тагачаснымі вучнямі. Убачанае і асэнсаванае хлопцамі і дзяўчатамі абмяркоўxadвалася на пасяxadджэннях літаратурнага гуртка, знаходзіла адлюстраванне ў іх вершах і апавяданнях, дарожных нататках. Мікола Янэль, Аня Малько, Марыя Мычка, іншыя пачынаючыя дараванні друкаваліся не толькі ў сваёй насценнай газеце “Маладая рунь”, але і раённай – “Нарачанская зара”, рэспубліканскіх выданнях “Чырвоная змена”, “Літаратура і мастацтва”. Адно шкада, век Мікалаю Пашкевічу выxadпаў нядоўгі, усяго трыццаць шэсць гадкоў. Аднак і за гэты час Мікалай Арсенавіч перарабіў нямала добрых спраў, пакінуў прамяністы след на педагагічнай ніве. Яскравае сведчанне таму ўражваючы факт: аповесць “Абеxadліск” Васіль Быкаў прысвяціў светлай памяці менавіта нашага земляка з Гарадзішча М. А. Пашxadкевіча, дзе ён і пахаваны на сціпxadлых вясковых могілках.