Агонь запалілі пасля феерверка — вельмі высокі, чароўна прыгожы. І пачалася нацыянальная дыскатэка. У нас рух, калі людзі імкнуцца таньчыць народныя ды старадаўнія танцы, яшчэ толькі пачынаецца. А там гэта ўжо стала добрай традыцыяй, прычым сярод людзей усіх узростаў. Думаю, такую “завядзёнку” няблага пераняць і нам. Тым больш, што ў Рудаміна жывуць не адно літоўцы: там многа і палякаў, і беларусаў. Падчас свята там-сям можна было пачуць розныя мовы і паўсюль убачыць аднолькава шчаслівыя твары. Дый нашы танцы ўспрымалі як свае, родныя і блізкія. А ці ж не так насамрэч?..