Адразу пасля вызвалення частымі былі бандыцкія вылазкі. Ім супрацьстаялі вопытныя міліцыянеры. Але дзяржаўны рэпрэсіўны апарат дзейнічаў не толькі супраць былых фашысцкіх прыслугачоў-паліцэйскіх, дэзерціраў, ”зяленых”. Яшчэ да вайны пачаліся першыя высяленні, якія ў першую чаргу закранулі буйных землеўладальнікаў і прадстаунікоў польскай адміністрацыі. Пазней пералік рэпрэсіраваных пашыраўся: ”нядобранадзейныя”, “андэрсаўцы”, ”раскулачаныя”. Але, на шчасце, вялікага размаху высяленні не набылі. Многія незадаволенныя сталінскімі парадкамі мелі магчымасць афіцыйна выехаць у суседнюю Польшчу ў якасці рэпатрыянтаў.