Адзінокая жанчына кожную раніцу пякла дзве аладкі. Адну для сябе, другую для выпадковага мінака. Апошнюю заўсёды клала на падаконнік і пры гэтым малілася за свайго сына, які пайшоў шукаць лепшую долю.