Супрацьстаянне. Пытанні ўзніклі адразу ж, у адстойніку. Быў там адзін дзядок, крыху так на сваёй хвалі, і, зайшоўшы ў камеру, меў неасцярожнасьць з-за адсутнасці месца сесці на падлогу. Тут і пачалі яго цкаваць: ты, мол, дзядок, – апушчаны, сядзі каля дальняка, да іншых не дакранайся, еш асобна й г.д. Безумоўна, на такое глядзець цяжка, таму бяз ніякіх ваганняў я пачаў абараняць дзядулю. Напачатку мяне не зразумелі, потым на мяне абазліліся, а затым на мяне пачалі накідвацца. Чаго я толькі не наслухаўся за тыя тры дні ад паборцаў вараўской маралі: і што я прыдурак, і што сектант, і што мяне, калі я не супакоюся, разам з гэтым дзедам у гарэм запішуць, ну й шмат іншых цікавых рэчаў.