За папярочнаю вуліцаю пачаўся брук. У тлустых зеленаватых плямах мазуту, рэдка прыцярушаныя сенам, гладкія камяні мутна блішчалі, як падталы лёд. Ля плота разасланым палатном ляжаў тратуар: асфальт быў шэры і шорсткі, як каровін язык. Тут пачынаўся горад. Уздоўж вуліцы стаялі нізкія, у два паверхі, домікі. За мутным цюлем на падаконніках грэліся гліняныя каты, збуялыя вазоны лісцямі адпіралі цёплае тугое шкло — ім было цесна.