– А гэта сакрэт, – таямнічым голасам сказаў я. Хаця сакрэту ніякага не было – проста плявузгнуў першае, што да галавы прыйшло. І пашчасьціла ж угадаць. Нічога ня скажаш, цяпер я – свой кумір. Трэба купіць сабе піва.