Спачатку здалося, што з ніжняй галінкі агрэсту ў траву зляцела шэрае птушаня, аднак тое было не птушаня, а – мыш. Зляцеўшы і крыху ачомаўшыся, яна пачала скакаць уверх, імкнучыся сарваць вялікую ягаду агрэсту. Кожнага разу мышына чаплялася то за галінку, то за ягаду, але ўсё безвынікова, тым не менш скакала і скакала, як апантаная. Кінуўшы нарэшце марныя намаганні, яна пабегла вакол куста, відаць, у пошуках – мо дзе яшчэ што ўнізе вісіць? Але не знайшла і, вярнуўшыся, зноў пачала скакаць. Ягада не адрывалася. Тады мыш зрабіла яшчэ адно рытуальнае кола вакол куста, зноў паскакала, але ўжо не так упарта – відаць, дзеля адчэпнага, пасля нырнула пад куст, дзе ў яе была норка.