Касцюмы Кацярыны Булгакавай — самыя разнастайныя. Тая ж Байджан дэманструе калекцыю рознастылёвых, рознакаляровых строяў. Але ўсе гэтыя пераапрананні, тым больш пры адсутнасці яркіх лейтпластычных акцэнтаў, нівелююць вобразы галоўных герояў: Байджан у белым успрымаецца Каханнем, у чорным — Смерцю. Можа, менавіта гэта і хацелі сказаць пастаноўшчыкі? На жаль, многія дэталі ў балеце “не чытаюцца”, застаюцца незразумелымі, пакуль не зазірнеш у праграмку. Не ўцяміць, хто ёсць хто ў Пралогу, каменныя статуі ўспрымаюцца ці то буркамі, ці то юртамі, “ажыўленне” ж камянёў выглядае часам звычайнай раніцай, калі мясцовае насельніцтва, прачнуўшыся, пакідае сваё жыллё.