Ягоны розум, прадбачлівасць ды паслядоўнасць у прыняцці рашэнняў стварыла ў вачах нашчадкаў вобраз аднаго з самых лепшых гаспадароў Вялікага княства Літоўскага. Не ваяўнічы па натуры, пяты сын Казіміра Ягайлавіча ў пачатку 16 стагоддзя быў вымушаны адбіваць частыя напады маскоўскіх войскаў і разам з тым дбаць аб развіцці культуры.