Аднаго разу пасля заняткаў Максім Сцяпанавіч як не сілком зацёг мяне ў свой флігель. На дварэ была такая піліпаўская завіруха, што свету белага не было відаць. Максім Сцяпанавіч зірнуў на маю сялянскую немудрашчую содзеўку і сказаў