Ледзь толькі прагучыць уверцюра, нагадаўшы знакаміты матыў арыі Mіcтэpa Ікс, і pacхінецца заслона – першае, што заўважыш на сцэне… музыка. (Музычны кіраўнік пастаноўкі А. Сасноўскі, дырыжор С. Бурак). Дырэктар цырка Рэнар (артыст К. Лосеў) дырыжыруе аркестрам. Па левую руку ў яго драўляныя духавыя, па правую – медзь. Яркі ўрачысты цыркавы марш! Адыграўшы першы куплет, музыканты, не перапыняючы сваю справу, бадзёра крочаць у партэр... Чытачы, якія хоць калі зведалі на сабе ўзрушальную блізкасць духавой музыкі (а такіх людзей, я ўпэўнена, большасць), могуць сабе ўявіць стан публікі – абкальцаванай  меднагалосым фортэ і да ўсяго аслепленай блуклівым промнем пражэктара, скіраваным у цёмную залу. Ілюзія цыркавога амфітэатра! Толькі потым вока заўважае: нешта ж ёсць і на сцэне.