— Літаратар у вёсцы — гэта і мясцовы інтэлігент, і ў той жа час — звычайны просты гаспадар, які рупіцца пра свой падворак, і старанны працаўнік. Я, напрыклад, педагог з 32-гадовым стажам. Пісаць больш удаецца ўвосень і ўзімку, калі спраў па гаспадарцы няшмат. Але ж творчасць, зразумела, — працэс не ўнармаваны: ці то кароў пасу, ці то з адной вёскі ў другую кірую — а возьмуць вершаваныя радкі альбо сюжэт для апавядання ці гумарэскі ды і народзяцца!