– Не пытайся, Кузьма, пра такое ў мяне, і ні ў кога не пытайся, і нават і думаць забудзь. Іншых людзей ва ўладзе ў нас няма. З тымі, што ёсць, трэба гутарыць, тлумачыць, дзе трэба, мо і хітраваць. У нас ёсць свая справа. Як не мы – хто зробіць яе? И я думаю, Кузьма, што нас будуць правакаваць, і будуць сварыць, і будуць дабівацца расколу знутры, і да цябе падыйдуць, і да Крапівы, а да Лужаніна – дык да першага. Трэба быць асцярожным – і памятаць, што мы павінны трымацца разам. Перасвараць – нам канец. Не толькі “Узвышшу”. Нам усім. Нехарошыя справы ў Крамлі адносна нацыянальных культурных суверынітэтаў, Кузьма.