Калі з пасады галоўнага эканаміста моцнага калгаса з прыстойным заробкам я паступіў у аспірантуру са стыпендыяй сто рублёў у месяц без усялякіх іншых матэрыяльных гарантый, то тут нават бацькі не адобрылі майго кроку. Мае аднакурснікі да гэтага часу мелі ўжо добрую матэрыяльную базу і ясныя перспектывы, а я апынуўся перад нявызначанасцю. Ратавалі праца і мая павышаная працаздольнасць.