Настаяцель храма іерэй Сергій Крышталь расказаў аб жыцці прападобнага Антонія Вялікага, які лічыў, што ўсмешка дапамагае пераадольваць цяжкасці быцця. Свяшчэннік падзяліўся ўспамінамі перыяду вучобы ў духоўнай семінарыі, дзе студэнты любілі жартаваць над сакурснікамі. Смешныя выпадкі адбываюцца і цяпер. Адна з прыхаджанак спытала, ці дакладна яна моліцца: “Госпадзі, калі я па сваіх грахах не заслугоўваю раю, можна мяне пакінуць хаця б у “преисподней” (по-русски)?” Айцец Сергій растлумачыў ёй, што гэта – адзін з сінонімаў слова “пекла”. Жанчына збянтэжылася, але з таго часу пры сустрэчы яна змоўніцкі ўсміхаецца свяшчэнніку.