Непрыкметна прабеглі паўтара гады з таго часу, як я стала кіраўніком гуртка дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва ў адзяленні дзённага знаходжання інвалідаў тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва Маскоўскага раёна г. Мінска. Сумяшчаць вучобу і працу пачала па ўласным жаданні, тым больш што гэта было гарантам адпаведнага размеркавання. З праблемай інваліднасці я была знаёмая праз жыццёвыя сітуацыі і валанцёрxadскую дзейнасць, таму і вырашыла паспрабаваць сябе ў гэтай сферы.