У пакойчыку сабраны шумавыя інструменты з розных краін свету. З’явіліся яны тут дзякуючы намаганням неабыякавых людзей. Аднойчы прарэктар па вучэбнай працы Інбелкульта Ірына Лапцёнак падышла да Івана Кірчука з ідэяй стварэння этналабараторыі. Іван Іванавіч не замарудзіў, і хутка ў інстытут на двух машынах прывезлі будучыя экспанаты. Афармленнем прасторы займалася студыя Ганны Зайцавай. На ўрачыстым адкрыцці Ірына Браніславаўна распавяла пра некалькі пластоў эксперыментальнай пляцоўкі. Першы — вонкавы — дазваляе пазнаёміцца з разнастайнасцю этнасаў праз музычныя інструменты, строі, побытавыя рэчы. Другі — інтэрпрэтацыя выстаўленага: у шафах — дыскі, кнігі, даследаванні, музычныя інструменты, якім не хапіла месца на стэндах. І трэці — глыбінны: зварот непасрэдна да сябе, да генетычнай памяці, уласных асацыяцый і ўспамінаў.