На жаль, дзеці рэдка дзякуюць бацькам, але я дачакалася гэтага. Калісьці прапанавала яму пайсці ў музычную школу (дома ўжо быў акардэон). Першыя гады яму падабалася, бо на сальфеджыа прымяняў нейкія аднаму яму вядомыя матэматычныя законы, усё было даволі проста. У яго былі добрыя перспектывы, але ў футбол таксама хацелася пагуляць. Кінуць музычную школу мы яму не далі. Пасля Міша працаваў дыджэем у клубах, гукааператарам і музычным рэдактарам на радыё. І калі яму было гадоў 20, сказаў: “Дзякуй вам вялікі, што вы настаялі на тым, каб я атрымаў музычную адукацыю”.