У канцы XII – пачатку XIII ст. літоўцы, відаць, вызваліліся ад данніцкай залежнасці. На думку Т. Баранаўскаса, гэта адбылося ў 1183 г., бо менавіта з гэтага часу распачынаюцца іх рабаўніцкія набегі на Русь, якія здзяйсняліся ўжо самастойна, без ініцыятывы полацкіх князёў.[51] Аднак самастойнасць набегаў Літвы ў канцы XII ст. небясспрэчная. Яны закраналі пераважна больш аддаленыя княствы, якія непасрэдна з Літвой не межавалі – Наўгародскае, Смаленскае, Уладзіміра-Суздальскае. Як падкрэслівае А. Краўцэвіч, у летапісах няма ніводнага паведамлення пра разбурэнне літоўцамі Полацкага, Менскага альбо Новагародскага княства,[52] што можа сведчыць на карысць таго, што тамтэйшыя ўладары наўмысла прапускалі літоўцаў праз сваю тэрыторыю ці ўвогуле выкарыстоўвалі іх у сваіх мэтах.