Згаданы музей вабіць іншым: ён стварае саму атмасферу. Дазваляе, бы на машыне часу, перанесціся ў далёкую ад нас эпоху і пабываць у сярэднявечным горадзе, населеным жыхарамі. Ніякіх асобных пакояў — вялізны “ангар”, падзелены на зоны. Набліжаючыся да чарговага аб’екта, ты яго не толькі бачыш, але і чуеш: праз царкоўныя песняспевы, выццё ветру, цокат капытоў, бразганне зброі. Чалавечыя фігуры і прадметы побыту выглядаюць настолькі натуральна, што ў нейкі момант я канчаткова страціла адчуванне рэальнасці.