Скарына рашыў рызыкнуць. Ён адчуваў, што патэнцыял друкаванай кнігі на яго радзіме надзвычай вялікі. Але трэба было ведаць і ўлічваць псіхалогію пакупнікоў. Толькі пры гэтай умове можна дасягнуць поспеху. Кнігі тады дойдуць не толькі да праваслаўных царкоўнікаў, але і да мясцовых школак. Імі будуць пастаянна карыстацца купцы ў сваіх бясконцых падарожжах. Да таго ж кнігі будуць надрукаваны хаця і на стараславянскай мове, але з улікам беларускай. Той самай мовы, з якой пайшоў у свет і сам Скарына. Ён патрыёт сваёй радзімы і жадае ёй далейшага росквіту і разумных сыноў.