Гары неадрыўна глядзеў на яе, быўшы здзіўлны не яе дзівацтвам, а тым, што яна была яму невытлумачальна знаёмая. Ён адчваў, што павінен быў чакаць яе прыходу, але забыўся аб ім да гэтага моманту, што яны павінны былі сустрэцца. Жаданне неадкладна паклікаць Герміёну, якое было ў яго яшчэ секунду назад, знікла. Ён ведаў, ён быў гатоў паставіць на гэта сваё жыццё, што лань прыйшла да яго і да яго аднаго.