Знаёмства з Ільём Марчанковым стала чарговым доказам таго, што быць карысным людзям і атрымліваць асалоду ад справы, якой займаешся, можна там, дзе прайшло тваё дзяцінства, дзе цябе ведае амаль кожны. Не абавязкова імкнуцца да вышынь, выбіраючы для іх дасягнення найбольшыя магчымасці ў выглядзе пражывання ў буйным цэнтры. Я маю на ўвазе тое, што Ілья Васільевіч асэнсавана выбраў для сябе вясковае жыццё, хаця прадказвалася зусім іншая будучыня.