З адпачынку вярнуліся сёстры і мая парафіянка перастала прыходзіць да мяне і прыносіць абеды. Але праз некалькі дзён да плябаніі пад’ехаў вялікі трактар, каб вывезці ўсю нашу глебу парафіянцы на агарод… “Ці можа мне ксёндз падараваць мяшочак глебы”, – успамінаў я словы парафіянкі Марыі Понсэ. Менавіта такі жыццёвы прыклад натхніў мяне перачытаць усе тыя інструкцыі і правілы паводзін “у дзікіх краях”, якія нам чыталі падчас курсаў будучых місіянераў.