У адносінах да новага жыцця Міхаіл Булгакаў адчуваў сваю чужароднасць. Інакш і быць не магло, бо пісьменнік адстойваў права на свабоду творчасці, не хаваў скептычнага стаўлення да рэвалюцыйных працэсаў, якія адбываліся ў СССР, адмаўляўся станавіцца ў шэрагі пісьменнікаў-спадарожнікаў. Улада яму “адказвала ўзаемнасцю” – большасць твораў Булгакава ўпершыню ўбачылі свет праз 30–40 гадоў пасля яго смерці.