— Гэта складанае пытанне. Я пачала пісаць у трынаццаць гадоў, калі была яшчэ, можна сказаць, дзіцем (напісаныя тады раманы я ніколі і нідзе не публікавала), так што пісьменніцтва ўжо вельмі доўгі час зяўляецца маім пастаянным кампаньёнам. Я пішу ў жанры гераічнага фэнтэзі, які становіцца спосабам збягаць ад розных працоўных складанасцяў. Мая літаратура адасобленая ад рэальнага жыцця, такім чынам дыпламатычная карера паўплывала на жанр, у якім я пішу. Апроч іншага, я займала шмат пастоў, жыла ў вялікай колькасці краін і ўзаемадзейнічала з рознымі людзьмі — у выніку, калі вы пачытаеце мае кнігі, знойдзеце ў іх ідэі, якія я сабрала ў розных культурах. Спосаб жыцця, філасофія, светапогляд — усё гэта адлюстроўваецца праз маіх персанажаў. Мае кнігі — быццам уяўны свет, але ўсё тут запазычана з рэальнага жыцця, якое мне давялося пабачыць у розных краінах.