Пару дзён таму ішоў я з працы да дому. Быў ціхі зімовы вечар, падаў снег, надворе акурат як у казцы. Праходзячы міма адной з так званых хрушчовакя ўбачыў, што на люку ад цеплатрасы грэюцца чатыры каты. Прытуліліся адзін да аднаго і пазіраюць у розныя бакі - раптам небяспека, дык хоць уцячы можна. Цягам часу яны, відаць, прыгрэліся, хтосці пачынаў засыпаць і на людзей, якія праходзяць міма, увагі ўжо не звярталі - зразумелі, што нічога дрэннага ім не зробяць. Так і на мяне яны асабліва не адрэагавалі, толькі адзін з катоў уважліва правёў сваім позіркам. Гледзячы на іх я ўспомніў аднаго… 