Для параўнання магу прыгадаць нядаўнае наведванне кіеўскага Крашчаціка. На яго ўсходнім баку створаная шырокая зялёная зона з утульнымі пляцоўкамі і зручнымі лавамі ў ценю старых дрэваў. Гараджане і турысты ахвотна карыстаюцца дэмакратычнымі па цэнах кавярнямі, дзе заўсёды падаюць традыцыйныя варэнікі з вішнямі. Падчас шпацыру можна аглядаць разнастайныя відавыя перспектывы на цікавыя пабудовы таго самага першага паваеннага дзесяцігоддзя.