Таццяна Пятрова: — Захаванне малой радзімы залежыць у першую чаргу ад таго, наколькі яна будзе засвоена яе жыхарамі. Адзін з балючых прыкладаў апошняга часу — пашкоджанне брамы Радзівілаў у Лідскім раёне. Гэты абект, на жаль, не мае статусу гісторыка-культурнай каштоўнасці, таму няма і дзейсных рычагоў для яго захавання... Мне падаецца адчувальным тое, што ў школах цяпер мала краязнаўства. Дзецям не хапае ведаў пра іх радзіму: яны яшчэ могуць усведамляць, што знаходзіцца ў бліжэйшым горадзе, а вось у раёне — наўрад ці. Таму важна, каб у школе вялася належная адукацыя, каб урокі гісторыі не абмяжоўваліся агульнай гісторыяй. Трэба, каб хоць бы раз на тыдзень дзеці знаёміліся з гісторыяй малой радзімы, наведвалі знакавыя месцы, каб удзельнічалі ў суботніках у касцёлах, цэрквах, на рэштках сядзіб. Трэба разумець, што кожны камень у такім месцы нясе ў сабе індэкс нашай ідэнтычнасці. Каб захаваць ідэнтычнасць, трэба захоўваць і павагу да абектаў-носьбітаў.