На аснове спісу была ўсталяваная храналогія развіцця жывапісу ў Фарасе (дзякуючы звычаю, згодна з якім біскуп не пазней, чым на другі год пасля ўступлення ў пасаду, змяшчаў у саборы свой партрэт), што дапамагло ў вызначэнні гісторыі нубійскага і копцкага жывапісу ў перыяд з пачатку VIII да канца XIII стагоддзя[3].