Фабіян заплюшчвае вочы. На чорна-белым экране па высокіх хісткіх трапах уверх сьпяшаюцца цывільныя буржуазнага выгляду пад капялюшамі з сакваяжамі, трысьцінамі, у пенснэ і акулярах, у скураных пальчатках панове, а таксама дамы, дзеці, гувернанткі. Мы ня ведаем, а хутчэй здагадваемся, што сярод іх дактары, суддзі, адвакаты, універсітэцкія выкладчыкі, банкіры, купцы, стацкія ды іншыя дарадчыкі, дэпутаты, правадыры шляхецтва, земскія чыноўнікі, памешчыкі, паштовыя і тэлеграфныя службоўцы, чыгуначныя інжынеры, фабрыканты. Фабрыканты бяз фабрык, інжынеры без чыгункі, паштавікі і тэлеграфісты бяз пошты і тэлеграфу, памешчыкі без зямлі і сядзібаў, земскае чынавенства даўно бяз земстваў, правадыры бяз шляхты, дэпутаты бяз Думы, стацкія дарадчыкі без міністэрстваў, купцы без тавару, крамаў і параходаў, банкіры бяз банкаў, а калі з грашыма, то з абясцэненымі, выкладчыкі без універсітэтаў, без мікраскопаў і глобусаў, астралябіяў, адвакаты без прамоваў і падабаронных, суддзі бяз мантыяў, дактары бяз лекаў і шпіталяў.