Паставіла тую бражку і паставіла: дні ідуць, клопату па гаспадарцы заўсёды хапае. Дзякуй богу, дзеці не хварэюць ды Несцер апошнім часам такі лагодны ды вясёлы стаў – ледзьве ў спевы з плясам не кідаецца.