Гаворка атрымалася вельмі цікавай. І калі мода на вышыванку ператварылася ў бум, ёсць усе падставы меркаваць, што кожны попыт атрымае сваю прапанову. Галоўным падалося вось што. Ніводзін з работнікаў культуры, што прымаў удзел у онлайн-канферэнцыі, не пагадзіўся на эканом-варыянт нацыянальнай сарочкі. Дзесьці паміж радкоў, на палях, упарта гучала: калі рабіць нацыянальны сімвал, дык толькі годны ды якасны. Пагаджаемся: ведай нашых! І кошт тут — як дадатковы доказ павагі да свайго. Амерыканскія джынсы каштавалі за савецкім часам некалькі месячных зарплат. Тым не менш, насіў іх кожны другі. А тут не амерыканскае, а спаконвечна сваё, што аберагае, вылучае з натоўпу, вучыць ганарыцца Радзімай. Каб і не было моды на нашу вышыванку, трэба было б яе стварыць…