Гэты пах распаўзаецца па лесе і дурманіць галаву. Я не магу ісці. Прыпыняюся і п’ю гэты свежы мёд усімі грудзьмі, п’ю прагна, хмялеючы і забываючыся на ўсё. Цяпер я нібы змораны хуткай і цяжкай дарогай і не магу аддыхацца.