Хоць у сённяшнім Евангеллі Езус пытае сваіх вучняў аб тым, што людзі кажуць пра Яго, аднак варта запытацца, што яны кажуць пра нас. Не для таго, каб кіравацца іх меркаваннямі і паддавацца намечаным імі кірунку, але для таго, каб зразумець, як нас успрымаюць людзі. Мы самі не заўсёды ў стане зразумець свае таленты і абмежаванні. Для гэтага Бог пасяліў нас ў супольнасці, каб паміж намі адбываўся абмен, які аздараўляе. Словы іншых людзей могуць стаць вельмі карыснымі ў будаўніцтве пачуцця ўласнай годнасці альбо ў звароце з грэшнай дарогі, якую мы па нейкім прычынам абралі. Аднак будзем жа помніць аб тым, што словы маюць моц. Таму менавіта так, як мы хочам, каб іншыя звярталіся да нас, можа асабліва тады, калі мы вырашаем складаныя справы, так і мы таксама павінны звяртацца да іх, заўсёды адараць павагай і любоўю.