Бані ў штрафняку не было. Ахоўнікі ездзілі мыцца ў цэнтральны лагер, а для зэкаў-штрафнікоў раз на два тыдні прыязджала вашабойкаякая дэзінфекавала адзенне і шэрыя салдацкія коцы. Больш у штрафнікоў нічога не было. Ім па прыбыцці ў лагер акрамя коца выдаваліся матрац і навалачка, якія трэба было набіваць саломай ці сенам. Але паколькі на Калыме ні саломы, ні сена не было, то зэкі спалі на голых нарах, зробленых з кругляка, нават неабшкуранага. І вось на гэтых нарах бавілі свае апошнія дзянькі калымскія смяротнікі. Амаль ні ў кога не было сілаў, каб залезці на верхні ярус нараў, а там было цяплей, чым унізе. Каб не мулялі круглякі насцілу ў рэбры, яны здымалі целагрэйкі і падсцілалі іх замест матрацаў. Ціснучыся адзін да аднаго, яны спрабавалі сагрэцца. 