Ёсць і спасылка на згаданы мульцік — выява старадаўняга гадзінніка. Але ў спектаклі яна больш шматзначная і набывае ролю аднаго з асноўных лейтматываў, ператвараючыся і ў частку старажытнагрэчаскай калясніцы, і ў кола на вазку з хатнім скарбам, калі яго расцягваюць чужыя Скруджу людзі, і ў няўмольнае кола часу з яго кругазваротам і цыклічнасцю гістарычнага руху.