Толькі ім, маці і жонцы загінулага, вядома, колькі выплакана слёз і колькі надзей перакрэслена з таго трагічнага чэрвеньскага дня, калі не стала гаспадара. Але па доме тупацелі дзіцячыя ножкі, звінелі галасы малых, якіх трэба было карміць, апранаць, весці па жыцці. І 26-гадовая ўдава ўпрэглася ў нялёгкі воз. Не, Раю не пакінулі адну ў горы яе і Паўлавы родныя, але найбольшы цяжар усё роўна лёг на яе плечы.