Выразным прыкладам дадзенай тэндэнцыі ёсць аповесці Людмілы Рублеўскай “Сэрца мармуровага анёла” і “Пярсцёнак апошняга імператара”, у межах якіх удала арганізаваныя адметныя рысы аж трох жанравых сістэм. Гэта: прыгоды, дэтэктыў і меладрама. Менавіта названыя жанры літаратуры – адны з самых старажытных, таму найбольш удала ўвасабляюць наратыўныя архетыпы. А яны якраз і забяспечваюць прыхільнасць і панулярнасць у чытача, для якога спасціжэнне “вечнага, добрага, мудрага” ёсць зусім не асноўным штуршком для прачытання кнігі.