Здавалася б, марна і супраціўляцца. Як спыніць аднаму салдату лавіну гітлераўцаў, узброеных танкамі і артылерыяй?А жыць так хацелася — хоць як- небудзь: у сцюжы, голадзе , страху, хоць у такім жудасным пекле , якім была вайна, — усё роўна хацелася жыць. Аднак Глечыку апошнія імгненні свайго жыццязацяў у сабе нясцерпную журботу душы, у якой вялікаю прагай да жыцця ўсё біўся далёкі прызыўны жураўліны крык.