На школьным двары было поўна дзятвы. Там поўным ходам нарыхтоўвалі дровы. Бура паваліла велізарнае дрэва, і вось зараз яго пілавалі. Дроў тады не хапала, прыходзілі скаргі са школ наконт паліва, а транспарту ў раёне ніякага. А тут сцямілі і не чакаюць, калі іх забяспечаць палівам. Адзін хлопец, які піліў таўшчэзны ствол на пару з рослым падлеткам, падышоў да Ткачука. Адна нага ў яго была вывернута ўбок і не разгіналася. А так нічога хлопец – плячысты, ладны з твару, позірк смелы. Прадставіўся ён Марозам Алесем Іванавічам.