— Здольнасцямі вызначаўся з ранняга дзяцінства, меў цудоўную памяць. Я і студэнтам кажу: без памяці пісьменнікам не станеш. Бацьку адрознівала выдатная назіральнасць. Відаць, менавіта ад таго, што ён сапраўды быў пастухом. Прывык да сузіральнасці, бавіў час сам-насам з прыродай, з жывёламі і птушкамі, шмат разважаў. На аснове назіральнасці і развілася цудоўная памяць. Што адзін раз прачытае, тое памятае ўсё жыццё. Але чытаў вельмі павольна, удумліва, з алоўкам. За той час, што ён чытаў адну кніжку, я прачытаю тры, але ўсё ў мяне вылятае, а ў яго не. Прыроджаныя здольнасці ў яго, бясспрэчна, былі. Не выпадкова стаў пісьменнікам. Але і працаваў над сабою да канца жыцця.