Кожнаму філёлягу вядомы факт, што заходнепалескія гаворкі займаюць асобнае месца ў дыялектнай карце рэспублікі. Дыялектаў беларускай мовы ўсяго два: паўночна-ўсходні і паўднёва-заходні, паміж якімі пралягае зона сярэднебеларускіх гаворак (пакладзеных у аснову літаратурнай, унармаванай мовы). Трэба адзначыць найперш, што межы дыялектаў, мякка кажучы, даволі рэдка супадаюць з дзяржаўнымі межамі (калі гэта, канечне, не імпэрскія абшары Расеі, дзе так шмат лясоў, палёў і рэк; і гаворак з дыялектамі таксама). Дыялектная мова не падпарадкоўваецца дзяржаўным межам, якія складаюцца гістарычна. Яшчэ трэба дадаць, што пераходныя зоны гаворак для дыялектолягаў зьяўляюцца найбольш цікавымі, бо менавіта там, на сутыкненьні, як у вялікім адронным каляйдэры, часта выкрасаюцца невядомыя навуцы элемэнты.