Лизавета Ивановна осталась одна: яна пакінула працу і стала глядзець у акно. Неўзабаве на адным баку вуліцы з за вугальнага дома здаўся малады афіцэр. Румянец пакрыў яе шчокі: яна ўзялася зноў за працу і нахіліла галаву над самай канве. У гэты час увайшла графіня, зусім апранутая.