Духоўныя семінарыі, дыяцэзіяльныя і манаскія, – гэта фармацыйныя месцы і найперш супольнасці ў дарозе (пар. Ян Павел ІІ, Адгартацыя Pastoresdabovobis, 60). Згодна з мэтаю, духоўную семінарыю можна лічыць працягам супольнасці апосталаў, сабраных вакол Езуса Хрыста, якія слухалі Ягоныя словы, перажывалі Пасху (таямніцу збаўчай мукі, смерці і ўваскрасення), чакалі дару Духа Святога, каб пазней пайсці з даручанаю ім місіяй (пасланне і заданне).