Як і папярэднія персанальныя выставы мастачкі чарговы праект Таццяны Козік, ўражвае канцэптуальнай і вобразнай цэласнасцю, шырокім дыяпазонам творчых пошукаў і эксперыментаў. А яшчэ паэтычнасцю, прасветленай настраёвасцю, мэтафарычнасцю, сімвалізмам і нават загадкавасцю вобразаў, у прадстаўленых у экспазіцыі тэкстыльных кампазіцыях. І канешне ж – глыбінным адчуваннем мастачкай сваіх каранёў. Па словах самой мастачкі яна выхавана на творчасці народных майстрых роднага Хоцімска. Без усялякага сумнення на станаўленне Т.Козік у сярэдзіне 1980-х моцна паўплываў і прыбалтыйскі тэкстыль, у якім імкненні да эксперыментальнасці і навацыйнасці заўжды суседнічалі з вялікай павагай да нацыянальных традыцый. Не выпадкова адзін з першых габеленаў, зробленых мастачкай яшчэ у 1988 годзе насіў назву “Мне сняцца сны аб Беларусі” (захоўваецца ў фондах Віцебскага тэхналагічнага ўнівэрсітэту).