Мітрапаліт даводзіць да іерэяў хрысціянскую думку, што дасягнуць святасці і розуму, неабходных для выбраннікаў Божых, можна толькі пастаянным самаўдасканаленнем і шанаваннем Закону Гасподняга, запаветаў апосталаў і 7-мі Усяленскіх Сабораў, а таксама пакорлівасцю, зваротамі да Бога з просьбаю пра ўразумленне, праведным жыццём і богаўгоднымі справамі. Вышэйшым промыслам прадугледжана, што іерэй павінен быць для бліжніх увасабленнем духу сілы — прыкладам добрага нораву, любові, цнатлівасці, лагоднасці і іншых важных якасцей, павінен быць без усялякага пароку, каб праз яго не прыходзілі да людзей спакусы “горе бо тому, имъжи соблазн приходит”.