Як узгадвае В.Ц.Бароўская, з боку Заслаўскай шашы ў плоце былі вялікія двустворкавыя вароты. Вельмі простыя — без стрэшкі і гзымсаў, з вертыкальных дошак вышынёй пад тры метры, збітых цвікамі з слупамі, а таксама з гарызантальнымі ці дыяганальнымі жэрдкамі. Вароты канструктыўна нічым не адрознівалася ад плоту. Адчыняліся звонку, а не ўсярэдзіну. Зачыняліся знадворку на клямку, што накладалася на прабой, куды ўстаўляўся вісячы замок, а таксама знутры — на кручок ці штабу. Дзірку ўнізе паміж зямлёй і варотамі закладалі дошкай. У 20-30 метрах ад варотаў знаходзіліся першыя западзіны. Дарэчы, тэрыторыя каля варотаў была прысыпана свежым жоўценькім пясочкам, што, мажліва, бралі з кар’еру, які месціўся недалёка. Пасля вайны ў гэтым кар’еры энкавэдзісты зрабілі стралковы цір. ufeff