Сем’і розныя, але адна з іх выклікала ў мяне незабыўнае ўражанне. Мама і тата не гатовы былі стаць сям’ёй. І хаця ім ужо за 30, дзіця і яго клопаты былі ім нецікавы. А хлопчык у страху блытаўся ў словах, баяўся сказаць лішняе. Няўжо яго ўласныя бацькі так на яго ўплываюць? Пачынаю вывучаць сітуацыю. Сям’я ў хлопчыка поўная, у яго ёсць не толькі бацькі, але бабулі і дзядулі з абодвух бакоў. Першае наведванне сям’і. Усе хвалююцца, у размове адчуваецца напружанне. Яны не адразу пайшлі на кантакт, мне патрабавалася прыкласці намаганні, каб дарослыя маглі з даверам да мяне паставіцца, змаглі паверыць, што я прыйшла з добрымі намерамі.