Дзеці і сёння памятаюць, з якога боку да агарода або да хлява падысці — яны частыя госці ў бацькоўскім доме, хоць і гарадскія жыхары. Шумна і весела становіцца тады ў хаце: унучкі-гарэзы не даюць сумаваць дзядулі і бабулі. А ўвогуле Галіне Яўгеньеўне і Васілію Мікалаевічу сумаваць няма калі: днём — на рабоце, вечарам — па гаспадарцы, нават часу бракуе па ягады ці грыбы з’ездзіць. Але выкройваюць час і на гэта, ведаюць, чым парадаваць сваіх гараджан.