Новы этап у жыцці Слуцка пачаўся з пераходам яго ва ўласнасць нясвіжскай галіны роду Радзівілаў. У 1744 г. горад разам з княствам быў канчаткова выкуплены ў былых уласнікаў і перайшоў у валоданне Гераніма Фларыяна Радзівіла (1715–1760) [27]. Вядомы сваім крутым норавам магнат надаваў шмат увагі Слуцку, які для яго зяўляўся адной з важнейшых рэзідэнцый. Таму ў гэты час быў адноўлены і разбудаваны Стары замак, які выкарыстоўваўся для пражывання ўласніка. У тым ліку ў ім быў размешчаны прафесійны тэатр, заснаваны Геранімам Фларыянам. У гэты час на базе слуцкай латыфундыі было створана шматлікае прыватнаўласніцкае войска, што прывяло да значнай мілітарызацыі сталіцы княства. Пры Гераніме Фларыяне ў Новым месце былі ўзведзены казармы для грандмушкецёраў, янычараў і гусараў. Большасць з іх размяшчалася на Сенатарскай вуліцы, якая стала галоўным месцам для ваенных практыкаванняў і муштры. Казармы разам з комплексамі кальвіністаў і езуітаў утваралі на аснове Сенатарскай вуліцы значны архітэктурны ансамбль. Разам з тым, трэба адзначыць некаторае зніжэнне ваеннага значэння цытадэлі, якая стала выкарыстоўвацца у якасці рэзідэнцыі і месца для адпачынку магната.