А 19 жніўня 1471 года быў асвечаны і закладзены цыстырцыянцамі першы камень у падмурак будучага Вістыцкага касцёла. Віс і Тыц непадалёку ад таго месца ўскапалі зямлю і пасадзілі ў яе зярняткі рымскіх яблык. Побач уваткнулі і чаранкі вінаграднай лазы. Праз год, усім на дзіва, прараслі тыя зярняты і сталі кволымі дрэўцамі. Прыняўся і вінаград, бо выпусціў першыя лісточкі. Віс з Тыцам клапаціліся аб пасаджаных раслінах, нібы аб малых дзецях. Сем гадоў яны ўвосень перасаджвалі маладыя яблынькі. Нарэшце дрэўцы зацвілі і далі першыя плады. Аб іх смаку ведалі толькі адны манахі.