Пасля першай ахвяры з боку Марыі наступілі далейшыя: асабістыя пакуты, боль мацярынскага сэрца за Сына. Непасрэдна з евангельскага факту прынясення Хрыста ў храм выплывае звычай уцаркаўлення або ўводу. У саракавы дзень маці прыносяць сваіх дзяцей у храм, каб яны былі далучаны да ліку вернікаў. Святар чытае спецыяльную малітву за маці, у якой просіць, каб Бог ачысціў яе, а нованароджанае дзіця асвяціў, надзяліў розумам і разважлівасцю ды дазволіў дажыць сталага веку. Згодна старазапаветнай традыцыі, дзіця мужчынскага полу святар уносіць у алтар, а жаночага полу — толькі на салею перад алтаром. Гэты абрад з’яўляецца бачным знакам таго, што духоўны рост чалавека магчымы толькі дзякуючы Божай ласцы, якую атрымоўваем толкі ў храме.