Ёсць нямала святароў, якім даводзіцца па просьбе вернікаў хрысціць, вянчаць ды здзяйсняць іншыя Таінствы і абрады на беларускай мове. Па гэтай прычыне ў духавенства нават узнікла патрэба ў выданні беларускага трэбніка з разнастайнымі чынапаследаваннямі: асвячэння жылля, і г.д. У той жа час удзельнікі мерапрыемства звярнулі ўвагу, што далейшае пашырэнне выкарыстання беларускай мовы ў царкоўным жыцці залежыць менавіта ад вернікаў. Калі з іх боку будуць выказвацца адпаведныя просьбы, то Царква гатова станоўча падтрымаць і задаволіць гэтыя просьбы. У прыватнасці, святар з Гродзенскай епархіі, іерэй Ігар Данільчык паведаміў, што богаслужэнні на беларускай мове рэгулярна адбываюцца ў некалькіх храмах Гродна, у тым ліку, старажытнай Каложскай царкве, а таксама ў Зэльве, Шчучыне, Ваўкавыску, а беларускамоўная царкоўная літаратура выпускаецца не толькі ў Мінску. Напрыклад, у Гродне на беларускай мове былі надрукаваны ўжо два выданні пропаведзяў архіепіскапа Гродзенскага і Ваўкавыскага Арцемія, а таксама невялікі службоўнік з Літургіяй святога Іаана Залатавуста. На абласным тэлебачанні дэманструюцца перадачы з пропаведзямі на роднай мове. Пры гэтым айцец Ігар Данільчык адзначыў, што часам знаёмыя выкладчыкі Гродзенскага ўніверсітэта пытаюцца ў яго: “Калі ўжо вы пачняце служыць па-беларуску?” Тады святару даводзіцца ў адказ пытацца: “Мы то служым, але чаму вы не ўдзельнічаеце?” Аказваецца, крытыкі часта нават не падазраюць пра існаванне беларускіх службаў, малебнаў і выданняў, а самае галоўнае — не наведваюць багаслужэнняў.