Да касцёла падцягваюцца пілігрымы. Іх бачна здалёк – заплечнікі, торба з рэчамі, што паедзе на суправаджальнай машыне, доўгія спадніцы, сандалі, капелюшы… Штодня іх не заўважаеш на вуліцы, хоць яны жывуць побач. Штодня гэта здаецца зусім іншыя людзі – настаўнікі, лекары, студэнты і школьнікі, працоўныя і чыноўнікі. Штодня яны спяшаюцца на працу. Хіба могуць яны так прыйсці працу? Не, на працы, вучобе яны лекары, настаўнікі, чыноўнікі, прагульшчыкі і выдатнікі. Тут жа яны такія якія ёсць. Пілігрым – гэта той, хто перад Табой, Пане, такі як ёсць. І знутры, і знешне. Хоць бы на гэтыя некалькі дзён.