– І так кожны дзень з раніцы да вечара мы адбівалі атакі ворага, – успамінае ветэран. – Пастаянна бамбіла варожая авіяцыя, аб-стрэльвала артылерыя і танкі. У нас заканчваліся боепрыпасы і прадукты харчавання. Не было сувязі паміж падраздзяленнямі. Пасля аднаго з цяжкіх баёў наша часць трапіла ў акружэнне. Паспрабавалі пра-рвацца, але не ўдалося. Шмат людзей загінула, а тых, хто застаўся ў жывых, узялі ў палон. Сярод палонных аказаўся і я. Па дарозе параненых і знясіленых канваіры адразу расстрэльвалі. Потым нас загналі ў грузавыя вагоны, і праз некалькі дзён мы апынуліся на тэрыторыі Польшчы.