Магчыма, такое чароўнае захапленне перадалося юнаку ад бабулі Анастасіі, якая не толькі выдатна выводзіла галасавыя варыяцыі, але і няблага валодала навыкамі ігры на баяне. Вось так збяруцца ў хаце сваякі і блізкія, сядуць за святочным сталом і загучаць знаёмыя найгрышы. Па большай частцы нараджаліся народныя матывы, таму і Сяргею даспадобы матчына песня, мелодыі роднага краю. Пераважна ён удзельнічае ў калектыўных спевах, але не адмаўляецца і ад вакала. Хаця яшчэ крыху саромеецца, адчувае пэўную сціпласць, аднак тое – справа вырашальная. У хуткім часе гурт плануе займець новыя сцэнічныя касцюмы і, вядома ж, паднавіць і без таго багаты рэпертуар, што дазволіць дабіцца яшчэ мацнейшай прыхільнасці слухача і заваяваць яго любоў. А Сяргею яна і так гарантавана, бо самадзейны артыст мае харызму і абаянне. І не важна, што на репетыцыі неабходна ездзіць з Чачэрска ў Отар, кіламетры не палохаюць аматара цікавага хобі. Галоўнае – ёсць азарт і жаданне дарыць людзям радасць. Што ж, поспехаў і высокага творчага ўзлёту!