У мінулым годзе давялося разам з братам паехаць у Новы Двор, дзе пахаваны бабуля і дзядуля па татавай лініі. На жаль, не ўсе людзі своечасова наводзяць належны парадак на могілках, і часам цяжка з-за бур’яну ля старых магіл адшукаць месца, дзе пахаваны нашы блізкія. Вось і той раз мы збіліся з ног, шукаючы магілкі, хадзілі кругамі. Потым нібы штосьці спыніла нас. Калі павярнулі галовы, убачылі на ўзгорку помнікі з такім родным прозвішчам… Дзіўна, але мы спыніліся якраз насупраць іх! Паставілі лампадкі, памаліліся.