Калюгін прыкмеціў, што салдаты другога года службы пасміхваліся з жахлівых расказаў пра пяты пост, і таксама не надта верыў пачутаму. Калюгін разумеў, што салдацкі фальклор, які ёсць у кожным падраздзяленні і які памнажаецца кожным вайсковым наборам, мае мараль на розныя выпадкі ў салдацкім жыцці, пацвярджае, як патрэбны і дысцыпліна, і вытрымка, і пільнасць, і знаходлівасць, і салдацкая вывучка.