У чэрвені 1942 г. я пайшоў у партызаны. Дома засталіся маці — Домна Мікалаеўна, бабуля — Вера Трафімаўна Зінкевіч ды сястра Соня. 3 мая 1943 г. веска Дунаі зведала лёс Хатыні. Ноччу карнікі акружылі вёску. Людзей заганялі ў хаты, хлявы і жывымі спальвалі. Хто вырываўся — стралялі. У поxadлымі загінулі 86 чалавек. Сярод іх — мае матуля і бабуля. Сястры ўдалося ўцячы ў лес. У тым жудасным агні папалілі і малых дзетак.