Распавяду пра амаль дэтэктыўны лёс вядомай дыпломнай карціны “Вяселле” Леаніда Шчамялёва, якая дзякуючы Алене Аладавай захавалася для нашага мастацтва. Наогул, пра гэту дзіўную гісторыю мы ўжо неяк пісалі ў “К”, але хачу пра яе нагадаць яшчэ раз — надта ж яна ўнікальная. Дык вось, у 1959 годзе Леанід Дзмітрыевіч, адзін з першых выпускнікоў жывапіснага аддзялення БДТМІ, абараніў гэту сваю дыпломную работу. Зразумела, яна засталася ў фондах інстытута, як і ўсе творы такога кшталту. Але праз тры гады карціна зноў нагадала пра сябе. Аднойчы невялічкая кампанія маладых людзей пад кіраўніцтвам Шчамялёва прагульвалася па тагачасным Ленінскім праспекце Мінска. Зайшлі ў гастраном “пад гадзіннікам”, узялі нейкія напоі і спыніліся: дзе б выпіць? Тады адзін з хлопцаў, загадчык гаспадаркі Тэатра юнага гледача, прапанаваў зайсці ў тамтэйшую творчую майстэрню, дзе можна было, на яго думку, “культурна” правесці пару гадзін. Тэатр побач, ключ у кішэні. Маўляў, ніхто не зможа перашкодзіць, бо ўсё начальства на чале з галоўным рэжысёрам Любоўю Мазалеўскай — на прэм’еры спектакля “Над хвалямі Серабранкі”.