Цётку Вольгу Мікола не памятаў. Памерла яна ў родах аж у 1934 годзе. Засталіся фатаграфіі і сын Алёша, блізкі па ўзросце з Валодзем. Галачоўскія пацаны, як і ўсе беларускія дзеці-падлеткі ваенных гадоў, вывучалі мінную справу на практыцы, разбіраючы снарады. Тым жа самым займаліся і Церашковы. Мікола (1941 г.н.) таксама праходзіў курс падрыўніка. Але бяда здарылася не з ім - з Алёшам. Смерць выбухнула, забраўшы адзінаццацігадовага хлапца, чые бацькі ўжо памерлі (бацька на фронце, маці ў родах). Уладзя пасякло асколкамі, але нямоцна - зачапіла нагу, бок, шчаку...