— Напэўна, яго думкі перадаліся і мне. Калі брала шлюб, прыняла рашэнне не змяняць дзявочае прозвішча, — з сур’ёзнасцю ў голасе гаворыць Ірына. — Праз некаторы час мой шлюб распаўся. Дзіця засталося пры мне, а былы муж наогул не прымаў ніякага ўдзелу ў выхаванні і матэрыяльным забеспячэнні сына.