“Гэта — ударнік, — дэманструе дзіўны інструмент майстар. — Калі я быў на Першым віцебскім фестывалі “Іграй, гармонік!”, маім суседам у гасцініцы быў дацэнт Горацкай сельскагаспадарчай акадэміі. На фестывалі ў складзе зводнага аркестра ён гэтым ударнікам такія мелодыі выстукваў! Сусед мне растлумачыў, як зрабіць такі інструмент, але колькі я ні стараўся, іграць на ім не навучыўся: патрэбнага гуку ў мяне не атрымалася. Знайшоў кантакты выкладчыка, патэлефанаваў яму, а ён кажа: “Толькі я і яшчэ адзін чалавек можа іграць на ўдарніку”. Хоць ты пехатой ідзі ў Горкі, каб ён мне паказаў, як іграць. Але потым гэты чалавек пайшоў на пенсію, і я згубіў з ім сувязь”.