Далі нам памяшканне на нашую групу з 7 епіскапаў, некалькіх протаіерэеў з сем‘ямі, а таксама некалькіх чалавек свецкіх — прыбліжаных архіепіскапа Венядзікта. Уся група складалася з 35 чалавек. Мітрапаліту і архіепіскапу Венядзікту далі пакоі ў бліжэйшым гатэлі, астатнія размясціліся ў двух класах. Былі пастаўлены ложкі з матрацамі. Абеды і вячэры прыносілі з суседняга лагера для рабочых з Польшчы і СССР. Усяночныя служылі ў калідоры нашага памяшкання, а Літургію ў нямецкай кірсе, што месцілася побач са школай. Да школы туліліся старыя могілкі, зарослыя дрэвамі, як у парку. Там я праводзіў днём свой час. Духоўныя асобы хадзілі на ноч у жандарскую казарму, дзе адвялі нам пустую залу з ложкамі і коўдрамі. Словам, у Кюстрыне нам не кепска было.