Няхай люстэркі б’юцца навакол,а дама пік ідзе ў піке і глухне – паразмаўляй са мной пра баскетбол,пра тайны нашай гаспадарскай кухні.Паразмаўляй са мною пра людзей,якіх ты любіш гэтым міжсезоннем.Няхай зайздросціць Славік Чарадзей, а Стах кароль збірае з шахмат коней,каб дзікім паляваннем апячысвядомае, што дрэмле ў несвядомым.Няхай грымяць ад досвітку мячы!Няхай ляцяць у кошыкі без стомы!А ты хоць раз на гэта паглядзіне з эпіцэнтру стартавых пляцовак.Няхай інфанты скінуць бігудзіі возьмуць аднарогаў на аловак,каб ружамі між хронік расквітнець дзеля баярства дыскурсу й гламуру…Паразмаўляй пра золата і медзь,пра грань паміж вясёлым і панурым.Паразмаўляй са мной пра карнавал,пра шэрых кардыналаў ў пыльных шлемах,пра тэмы, што з табою не кранаў,да часу “Х” выседжваючы нема.Няхай пульсуе ў лямпачках вальфрам,падміргваючы боскаму спецназу.Паразмаўляй насуперак снягам,што прыхаваюць попел і алмазы.Гомель, лістапад 2010 г.