А побач — байкі Коласа і Звонака дваццатых гадоў. Колас — пра сабаку Рудзьку, які дачакаўся, покуль каня звяжуць, і тады толькі стаў на яго гаўкаць. І Звонака — пра гарбуз, які надзьмуваўся-надзьмуваўся на градзе і нарэшце лопнуў. Таксама проста, таксама павучальна, таксама без гаджэтаў, але колькі драйву, колькі подыху часу, колькі сапраўднай творчай злосці!