Так, гэта ў ідэале Паэты такімі павінны быць, але ж, шаноўныя чытачы, уважліва прачытайце ўсё тое, што друкуецца сёння на старонках дзяржаўных і прыватных выданняў, на розных Інтэрнет-сайтах і, паклаўшы руку на сэрца, шчыра спытайцеся ў саміх сябе: “Ці ж многа зараз ёсць творцаў (з тых многіх соцень членаў абодвух Саюзаў пісьменнікаў), якія шчыра перажываюць за лёс Беларусі, яе мовы і культурнай спадчыны, хто паказвае нам прыклад высокай духоўнасці, сумленнасці, гуманнасці, у каго сапраўды “поўнае сэрца узнёслых турбот”? Адказ, мяркую, будзе адназначна-несуцяшальны – у сённяшні мітуслівы і цынічны час такіх пісьменнікаў, на вялікі жаль, засталося няшмат, прычым гэта пераважна асобныя паэты і празаікі старэйшага, сярэдняга ўзросту і зусім рэдка прадстаўнікі творчай моладзі.