Існаванне протапланетарнай туманнасці падыходзіць да канца, калі цэнтральная зорка разаграваецца да 30 000 K (выпрамененая энергія ссоўваецца ва ўльтрафіялетавы дыяпазон) і можа іанізаваць калязорную туманнасць, якая становіцца разнавіднасцю эмісійнай туманнасці і называецца планетарнай туманнасцю.