А тым часам з неба пасыпаўся град. Гусяняты ледзьве паспелі прыбегчы да матулі, яна падняла крылы і прыкрыла імі сваіх дзетак. Пад крыламі было цёпла і ўтульна. Ім нават стала весела: за мацярынскімі крыламі выў вецер, даносіўся стук градзін, а яны — у цяпле і ў бяспецы! Немаўляткам і ў галаву не прыходзіла, што крыло мае два бакі: у сярэдзіне было хораша і ўтульна, а звонку — холадна і небяспечна.