З кожным годам каралеўскай дыктатуры нарастаў супраціў. Вырашальным для яепадзення сталі паразы Румыніі на знешнепалітычным фронце. На чэрвені 1940 г. даСССР адышлі Бесарабіі і Паўночная Букавіна. Згвдно з ІІ Венскімарбітражам (жнівень 1940) Румынія таксама губляла Трансільваніі на карысцьВугоршчыны, а пасля і Добруджу на карысць Балгарыі. Гэта канчаткова падарвала верунасельніцтва ў караля, адбыліся масавыя выступы. У гэтых умовах Караль дае правасфармаваць урад генералу І. Антонеску, які славіўся сваёй жорсткасьці і жорсткасці.