Ва ўсіх падобных падарожжах заўжды ёсць светлы вырай, месца, якое загойвае раны папярэдніх расчараванняў. У Чарнаўчыцах з-за аблокаў выглянула яркае сонца. Ну ведаеце, як па Караткевічу, калі здаецца, што зараз насамрэч Хрыстос прызямліцца ў Гародні. Мне падалося нават, што вось ён, дзядзька Ўладзімір збочыў у адзін з вясковых падворкаў перад намі. А ён і так увесь час, на працягу ўсёй вандроўкі быў побач, бадзяўся разам з намі. Бо адкуль жа тады раптоўна ў адначассе, у нашых вушах загучала ягонае