— Вельмі перспектыўны, бо адкрывае і для кінавытворцаў дадатковыя рэзервы, і гледачу дае магчымасць глядзець улюбёныя фільмы і па тэлебачанні, і ў кінатэатрах. Нядаўні прыклад — прэзентацыя фільма “На спіне ў чорнага ката”, якая з вялікім поспехам прайшла ў час “Славянскага базару ў Віцебску”. Нягледзячы на тое, што тэлепрэм’ера адбылася раней, віцебскія гледачы з задавальненнем прыйшлі ў абноўлены, адрамантаваны Дом кіно для таго, каб сустрэцца з творчай групай фільма, ды і саму стужку паглядзець на вялікім экране. Хаця часта даводзіцца чуць, у тым ліку, дарэчы, і ад пракатчыкаў, што пасля паказу фільма па тэлебачанні гледачы ўжо не захочуць ісці ў кінатэатры. Але ж яны ідуць! Бо паход у кінатэатр — гэта, па сутнасці, выхад у свет, нагода для таго, каб сустрэцца з сябрамі, падзяліцца сваімі ўражаннямі аб убачаным, магчыма, падыскутаваць, адным словам, — акт культурнага далучэння да экраннага мастацтва.