Для Ніны Савельеўны яе навучэнцы і іх бацькі, калегі – сям’я. Так склалася амаль за тры з паловаю дзесяцігоддзі. Некалі ў 1982 годзе маладым спецыялістам яна прыйшла выхавальнікам дзіцячага сада, потым перайшла ў мясцовую школу і праз два гады яе ўзначаліла. У 1997 годзе сад і школу рэарганізавалі ў адну ўстанову і Ніне Савельеўне прапанавалі быць дырэктарам. З таго моманту мінула дваццаць гадоў. Ужо год, як кіраўнік на пенсіі і з лёгкім сэрцам гатова перадаць сваё стварэнне ў рукі намесніка Людмілы Крацюк.