Міжволі ўспомнілася юнацтва, калі зноўку прачытаў гэтыя неўміручыя радкі, і стала неяк шчымліва і сумна на душы. Чаму ж? Можа, таму, што тыя гады ніколі ўжо не вернуцца, а паэзія Аляксандра Пушкіна назаўсёды застанецца маладой і запатрабаванай для ўсіх прыхільнікаў яго творчасці. Нагадаем гэтыя радкі на мове арыгінала