Першымі аб тым, што наш новы сусед — ветэран вайны, даведаліся мы, дзеці. Адбылося гэта выпадкова. Неяк, часта бываючы з дзецьмі Рачыцкіх у іх дома, мы ўбачылі здымак. З яго глядзеў зухаваты малады вайсковец з сяржанцкімі лычкамі на пагонах, ордэнам Чырвонай Зоркі і медалямі на грудзях. Без асаблівай цяжкасці мы пазналі ў ім дзядзьку Толю. Так і раскрылася тайна гэтага сціплага і непрыкметнага чалавека, нашага суседа.