— Гэта калісьці ў нашых Пешках жыццё біла ключом, — расказвае Лявонцій Крук. — А цяпер у асноўным адны пенсіянеры. Нехта яшчэ трымае курэй, качак, індыкоў ды кабанчыкаў. Ёсць і такія, у каго з хатняй гаспадаркі засталіся толькі сабакі ды каты. Зрэшты, што хацець? Многім з маіх суседзяў ужо за семдзесят ці нават восемдзесят гадоў. Не так даўно я і сам выйшаў на заслужаны адпачынак. Аднак працаваць на сваім участку працягваю. Пакуль жывеш, аб нечым трэба клапаціцца.