Вось такі прысуд… І нібыта насуперак яму, падняўшы непад’ёмнае, Колас няправільнай і непрыгожай мовай піша ў краіне без мінулага і бяз будучыні геніяльную паэму. Так, геніяльную, што б ні казалі пра яе апісальнасьць і зацягнутасьць сёньняшнія постмадэрністы, якія займелі схільнасьць да такіх “беларускіх” жанраў паэзіі як хоку ці танка толькі праз тое, што для таго, каб пачаць іх і скончыць, дастаткова ня больш за пяць радкоў.