— Ведаеце, я памятаю, як мы пачыналі ў 2011 годзе. Гэта быў “Цэнтр-відэа” ў ТЦ “Сталіца”, дзе ў трох — чатырох невялікіх залах збіралася публіка. Залы былі паўнюткія, і ўзнікала вельмі асаблівая, даверлівая атмасфера паміж гледачамі і аўтарамі. Лічу, тое быў шчаслівы час. Сёння, прызнаюся, я не адчуваю таго энтузіязму. Нас вельмі добра прымае кінатэатр “Мір”, але досвед апошняга “Лістапада” паказаў, што дакументальнае кіно не карыстаецца вялікай папулярнасцю. Колькасць наведванняў падае, і я неаднаразова трапляла ў сітуацыю, калі мне даводзілася “чырванець” перад аўтарамі. На іх выдатныя фільмы прыходзіла нейкая купка гледачоў. Што з гэтым рабіць — я не ведаю. Магчыма, нам патрэбны кінатэатры з заламі на 30-50 месцаў, не болей. А можа быць, гэта сімптом чагосьці іншага.