Жыццё згаданых вышэй людзей, безумоўна здольных, прайшло міма Бабруйска (наш горад, так і застаўся, фрагментам іх біяграфій), Можна толькі падлічыць, якой колькасці бабруйчан, яны маглі б прышчапіць любоў да ведаў, колькі разумных людзей выхаваць. У выніку адзін вымушаны быў эміграваць, іншы скончыў сваё жыццё ў лагерах, а Лазар Гіндзін, які так і не затрымаўся ў Бабруйску, стаў дырэктарам Цэнтральнага скурна-венералагічнага інстытута СССР і галоўным лекарам бальніцы ім. Караленка ў Маскве.