— Гэта памяць 60-70-х гадоў мінулага стагоддзя, — растлумачыў загадку Iван Уладзіміравіч. — Да 1961 года ўчасткі, якія адводзіліся пад самастойную забудову жылля, мелі плошчу 12 сотак, потым у горадабудаўніцтве была прынята канцэпцыя ўшчыльнення забудовы, і памеры гарадскіх сядзіб памяншаліся ўдвая. Пад “скарачэнне” патрапілі і ўжо існуючыя сядзібы, і, паколькі да выслабаненых для новых забудоўшчыкаў кавалкаў зямлі далёка не заўсёды было магчыма пракласці паўнацэнныя вуліцы, узніклі завулкі і ўезды з мінімальнай шырынёй 3-5 метраў.