Ядвіга Браніславаўна прызнаецца, што вельмі любіць кветкі, і любоў гэтая – з дзяцінства. Яна ўзгадвае, як бабуля кожны дзень брала яе і сясцёр з сабой на поле ці агарод, дзе паказвала і расказвала пра кожную кветачку. Дзяўчынкі ведалі, якія з іх лекавыя расліны, а якія – проста для ўпрыгожвання палісадніка. “Тады не было такой вялікай колькасці кветак, рэдкіх экзатычных сартоў, прыгожых гаршкоў, – успамінае субяседніца. – Але кожная гаспадыня старалася пасадзіць як мага больш кветак. Заўсёды прыемна было глядзець на вокны дамоў, клумбы”.