Жадаючы як-небудзь змяніць сітуацыю, літвінскі служачы раіць дзяржаўнай уладзе ВКЛ як мага хутчэй ўзяцца за навядзенне парадку. І пачынаць гэтыя змены варта, па яго словах, ужо з выхавання моладзі з малых гадоў: “літоўская і жамойцкая моладзь была б прыдатней для вайны, як з прычыны прыроджанай адвагі, так і па крэпасці целаскладу і стойкасці характару. Аднак нашы кіраўнікі не звяртаюць увагі на тое, што дзяржава слабее ад бяздзейнасці і што для юнакоў здаравей служыць у войску, чым заставацца дома”.