Якія з усяго гэтага робяцца высновы? А ніякіх. Рэч у тым, што высновы ў гэтым жанры павінны рабіць тыя “сведкі” і сам чытач. А сведкі хлюпаюць носам і разважаюць не глыбей за “жадалі як лепш” ці “бывае і горш” (у 37-мым у склепе НКУС, напрыклад), нагадваючы тым самым дзіця, якога злы жартаўнік падбухторыў пакарміць шпількай жывучага ў электраразетцы гноміка. З тае пары хтосці баіцца электрычнасці, а хтосці ўсім даводзіць, што гномікі існуюць, але ў гэтай краіне не тыя разеткі. Усё што заўгодна, акрамя адэкватных высноў. І, дарэчы, усе па-ранейшаму чакаюць на той самы лагодны да спажыўца, з пернікамі і плюшкамі, ні то сацыялізм, ні то капіталізм.