“Эстафета” Міхаіла Пархоменкі ў адрозненне ад твору калегі, не пазбаўлена сцэнарнай логікі і грунтоўнага сацыяльнага пасылу, але, на жаль, тоне ў маралізатарстве і, па-сутнасці, не мае фіналу, які б завяршаў экалагічны “роуд-муві”, а не абрываў яго.