— Пра адарванасць можна было казаць гадоў 30 таму. Сёння, мне падаецца, тое не актуальна. Інтэрнэт дазваляе адсочваць практычна ўсё, што робіцца ў свеце мастацтва — было б жаданне. Плюс магчымасці асабістых паездак. Што наконт спазнення… Калі гаварыць агулам, то яно ёсць. Аднак, калі казаць пра індывідуальныя выпадкі, то ў нас ёсць мастакі, якія, паводле сваіх унутраных мастацкіх імпульсаў, зусім не выглядаюць архаічна. Нават калі яны і не ў курсе сусветных падзей. Праўда, калі рабіць паралелі паміж нашым творчым асяродкам і сусветным, узнікаюць пытанні, звязаныя з мастацкай адукацыяй. Калі параўнаць, якія мастакі выходзяць з еўрапейскіх навучальных устаноў і беларускіх, перавага будзе пакуль не на нашым баку.