Падчас падарожжа Тышкевіч зафіксаваў станаўленне культурна-адукацыйнай сацыяльнай функцыі музея. Так, Музей паўночных старажытнасцяў у Капенгагене ў той час быў адкрыты для агляду раз у тыдзень бясплатна для “людзей усіх званняў”. У гэтыя дні яго аглядала “велізарная колькасць наведвальнікаў”. Не меншую колькасць людзей прыцягвалі экспазіцыі Каралеўскага замка ў Стакгольме, а таксама шведскіх гістарычных замкаў. Назіраючы за тым, як зборы, выстаўленыя ў замку Скуклостар, аглядае група студэнтаў Упсальскага ўніверсітэта, ён запісаў: “Рэліквіі мінулых слаўных дзён выхоўваюць моладзь і, такім чынам, вызначаюць лёс будучыні”. Не ў апошнюю чаргу дзякуючы музеям, па назіраннях вучонага, гісторыяй былі захопленыя прадстаўнікі розных слаёў шведскага грамадства, нават сяляне распавядалі аб былой велічы сваіх каралёў.