А раздзел Пярэбары – гэта не толькі сумны малюнак вымушанага перамяшчэння сямі лесніка з абжытага месца ў глухое, закінутае. Глыбокім падтэкстам праз аўтарскі аповед праходзіць думка аб трагічным становішчы беларускага народа, які ва ўласным краі не зяўляецца гаспадаром. Ён тут хутчэй часовы жыхар, вечны перасяленец, выгнаннік, бежанец. Чалавек, у якога няма сталага месца жыхарства, уласнага Дома. Працай беларуса-гаротніка карыстаюцца гаспадары жыцця, а калі ён цяжкімі намаганнямі ператварыў закінутае, неўрадлівае поле ў прыдатны для жыцця кут, яго выганяюць. У роспачы Міхал усклікае