З аднаго боку, усё гэта ўпісваецца ў жаданне сучасных немцаў як мага далей адвесці спадчыну кампазітара-рамантыка ад непрыемных асацыяцый з арыйскасцю ды нацызмам. З іншага датрыманне рамантычных канонаў пазбаўляе мінскія падмосткі ад залішняга постмадэрнізму, якога так страшацца нашы чыноўнікі ад культуры. Першая асацыяцыя з Вагнерам сёння - гэта оперны авангард, самыя смелыя прачытанні музыкі і лібрэта, эстэтычныя рэвалюцыі, наватарства і эксперыменты, ад якіх заходняя публіка парадкам ужо стамілася. Нічога “гэткага” кансерватар ад оперы на Траецкай гары не пабачыць.