Дарагі Мікалай Мікалаевіч! Дарагія сёстры Сінякова! Малю вас ўзяць Мура да сябе ў Чыстопаль - проста ўзяць яго ў сыны - і каб ён вучыўся. Я для яго больш нічога не магу і толькі яго гублю. У мяне ў сумцы 450 г.. і калі паспрабаваць прадаць усе мае рэчы. У куфэрку некалькі рукапісных кніжак вершаў і пачак з адбітка прозы. Даручаю іх Вам. Беражыце майго дарагога Мура, ён вельмі далікатнага здароўя. Любіце як сына - заслугоўвае. А мяне - прабачце. Не вынесла. MC. Не пакідайце яго ніколі. Была б вельмі шчаслівая, калі б жыў у вас. Паедзеце - павёз з сабой. Не кідайце!