У жніўні 1945 года сям’я вярнулася ў Полацк. Калі выйшлі з цягніка, то ўбачылі не горад, а пустку і груды камянёў. Прытуліла іх сям’я вучаніцы бацькоў у доме, у якім ужо жылі 25 чалавек. Многія жыхары горада ў той час жылі ў зямлянках. Тыя, хто выжыў у гады нямецкай акупацыі і хто вярнуўся, дружна ўзяліся за аднаўленне горада. Прыбіралі руіны, аднаўлялі ацалелыя цагляныя дамы, школы, Дом афіцэраў, лазню, чыгуначны вакзал. Школы размяшчаліся галоўным чынам у аднапавярховых драўляных хатках. У цэнтры горада захаваўся скалечаны двухпавярховы маленькі будынак, у якім размясціліся дзве школы (№ 1 і № 7). Працавалі яны ў тры змены.