Шчырасць душы была ў згодзе з вясновым сонечным поўднем, калі ўсё навокал квітнела, вылузвалася з вопратак, дыхала салодкім водарам зямнога абуджэння. Міма нас жанчыны неслі балотна-пахкі аер і маладзенькія вохрыста-залацістыя коцікі на галінках. Быў першы дзень Тройцы – май неслі ў храм Божы.