Праз некалькі дзён была назначана аперацыя, якая прайшла паспяхова. Нас перавялі ў рэанімацыю. Я ўвесь час сядзела з дачкой, трымала яе за руку (рукі былі прывязаны), каб супакоіць. Я плакала. А побач з Соняй ляжаў дарослы хлопчык, якому зрабілі 5-ю па ліку аперацыю на галаўным мозгу. Хлопчык ужо не мог сам рухацца, трызніў, у яго былі галюцынацыі. Яго мама пастаянна працавала з ім, каб сын распрацоўваў лёгкія і вучыўся дыхаць без трубкі. У канцы першага дня гэтай маме хацелася паставіць помнік. У хлопчыка ўсё было дрэнна. Метастазы ўзнікалі пасля кожнай аперацыі, і было зразумела, што шансаў мала…