Я сапраўды не хацела тады паміраць.Я толькі навучылася складаць рукі ў малітве так, быццам нештаў іх трымаю, толькі навучылася весці перамовы.Элегантна, хай сабе і стоячы па пояс у вогненным моры. Я навучылася ўсяму,апісваючы гэта прыметнікамі,якія добра гучаць у перакладзе на англійскую.Рукі ў малітве я складала так,быццам хавала ў іх штосьці большае за камень,і гэты фокус мне падабаўся.Гэтая карціна выглядала як трыптых,але яго нельга было скласці.Я думала, што гэта букет хрызантэм,а гэта была дзіцячая галоўка,Я думала, што гэта быў садовы парасон, а гэта быў дух будучых калядаў.Калі б я малілася, узняўшы рукі,як належыць, была б жывая.