— Найвыдатнейшыя, — не раздумваючы адказала скрыпачка Аніта Малюгіна. — Мы рэдка выступаем у храмах, хаця ў Еўропе гэта звычайная практыка. Таму невялікае хваляванне перад пачаткам прысутнічала. Аднак ігралася настолькі лёгка! Уражваюць інтэр’еры, акустыка, адчуваецца зацікаўленасць публікі. Для нас гэта новы вопыт, асаблівыя эмоцыі. Мы першы раз былі і ў лынтупскім касцёле, і наогул у гэтым краі. Калі запросяць яшчэ, прыедзем абавязкова. Мы адкрытыя для супрацоўніцтва.