— Альбом атрымаўся больш цэльным, у тым ліку і па тэкстах. Яны больш сумныя, у іх ёсць адчуванне таго, што ты знаходзішся на мяжы рэальнасці і сну, калі ты прачынаешся і нічога не разумееш, але я б не назваў іх негатыўнымі і беспрасветнымі. Калі я спяваю гэтыя песні, я не адчуваю цяжару. Наадварот, мне становіцца лягчэй, – распавядае вакаліст Стас Мытнік.