Бацькі працавалі ў гаспадарцы. Як старэйшая, Таццяна дапамагала ім, і змалку ведала, якімі клопатамі жыве чалавек на зямлі. А з сёмага класа ўжо марыла пра прафесію агранома, разумеючы: каб зямелька аддзячыла ўраджаем, ёй спачатку трэба добра пакланяцца. Але для ажыццяўлення мары былі патрэбны пэўныя веды. Імкненне да іх было такім моцным, што, скончыўшы школу і атрымаўшы на рукі атэстат, яна нават не засталася на выпускны. Адна, без бацькоў, паехала на цягніку ў далёкія Горкі – даведацца пра паступленне ў сельскагаспадарчую акадэмію і паспець запісацца на падрыхтоўчыя курсы.