У адной з хардвэрных крамак, у якой мне ўсё гэта чарговы раз пацвердзілі, я пабачыў чахол з мабільнай клавіятурай для пэду 7″. Гэта выглядала як нешта з мараў юнакоў позняга СССР — паўнавартасная qwerty, прыхаваная ў крахюткай скураной абгортцы — Караткевіч абзайздросціўся б такім магчымасцям мабільнага пісання! Але тут — тая ж трасца. Клавіятура сумяшчальная з якой заўгодна мовай, уключна з суахілі і эсперанта, але толькі не з нашай роднай. Зрабіць так, каб замест “Щ” яна выдавала “Ў”, было праграмна немагчыма. Такім чынам, клава аказалася абсалютна непрыдатнай для чалавека, які ўвесь час завязаны на тую самую “Ў”.