Вось чаму новы Мінск расце як пухліна – жахліва і непажадана. Вось чаму сэрца горада цяпер – гібрыд турэцкага хайтэку з расійскай правінцыяй і шклоўскім азартам. Пластыкавыя боксы з кветачкамі, размаляваныя клумбы, кукурузіны шматпавярховікаў, бронзавыя цёткі з семкамі, губернскія ліхтары і помнік гарадавому. “Чакай, а як жа Кастрычніцкая?” Ага. Вы яшчэ Зыбіцкую ўспомніце.