Каб застрахаваць ад такога ж лёсу, які напаткаў маіх сямёра братоў і сясцёр, бабулькі параілі мне даць імя майго бацькі. Так і стаў я на ўсё жыццё Кандратам Кандратавічам. Як бы ўзрадаваліся бабулькі на тым свеце, калі б даведаліся, што я пражыў на свеце больш за шэсцьдзесят гадоў!