Савецкая калгасная сістэма, якая дала новае жыццё мадэлі фальваркавай гаспадаркі, дзейнічала нібы маразільнік; які тармазіў працэсы эканамічнай, сацыяльнай i ментальнай мадэрнізацыі. Якраз таму ў калгасных i посткалгасных вёсках Беларусі мы маем дачыненне з адным з апошніх у Еўропе рэзерватаў дамадэрнай ментальнасці. Менавіта таму калектыўная ідэнтычнасць беларускай вёскі ў яе сённяшнім калгасным варыянце ўсё яшчэ застаецца сялянскай постпрыгоннай ідэнтычнасцю, на якую моцна паўплывала даўняе саслоўнае (каставае) грамадства, неразрыўна звязанае з міфічным светапоглядам i сатканай са стэрэатыпаў моўнай мадэллю свету. I адначасова яна з яўляецца ўніверсальнай гуманістычнай сялянскай ідэнтычнасцю з яе антрапалогіяй; у цэнтры якой знаходзяцца адносіны чалавека i Sacrum.