У сувязі з магчымасцю новай акупацыі Беларусі, а таксама з-за гістарычнай агульнасці двух народаў на I з’ездзе Саветаў БССР 2-3 лютага 1919 г. прымаецца рашэнне аб аб’яднанні БССР і Літоўскай ССР у адзіную рэспубліку ЛітБелССР. У той жа час 3 лютага 1919 г. прымаецца Канстытуцыя БССР, а дзяржава ў ёй называецца Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка Беларусія. Зацвярджаюцца яе сцяг і герб. У якасці дэкларацыі да першай беларускай савецкай Канстытуцыі выступала ленінская дэкларацыя працоўнага і эксплуатуемага народа. Канстытуцыя ўтрымлівала нормы аб адмене прыватнай уласнасці на зямлю і іншыя сродкі вытворчасці, аб вышэйшых органах дзяржаўнай улады рэспублікі (з’езд Саветаў С.С.Р.Б., Цэнтральны выканаўчы камітэт – ЦВК, Вялікі Прэзідыум ЦВК, Малы Прэзідыум ЦВК), аб аддзяленні царквы ад дзяржавы, школы ад царквы і іншыя. Абвяшчаўся прынцып: “непрацоўны – не есць”.