У апошняе во! ён уключыў адразу 5-15 будынкаў, што сапраўды атачалі аўтобус, пакуль мы ехалі паўз Палац Спорту. Крыху памаўчаўшы, дзед зьмяніў тон прамовы на элегічны. Цяпер у яго зьявіўся адрасат - калені жанчыны, што сядзела насупраць. Але з кантэксту можна было здагадацца, што размаўляе ён зь нядаўна згубленым сабакам.