Не хапае кіслароду? - аказваецца, не для ўсіх гэта праблема. Гэтыя гусі магчыма не ляцяць на вельмі вялікія адлегласці, але мы не ведаем іншых відаў птушак, якія б пастаянна ляталі на міграцыях на такой вышыні. Пад час пералётаў з месцаў гнездавання ў Манголіі да месцаў зімоўкі ў Індыі горныя гусі ляцяць над Тыбетам і Паўночным Кітаем. Пад час пералёту над Гімалаямі птушкі могуць выкарыстаць толькі пр. 10% ад канцэнтрацыі кіслароду на ўзроўні мора. Іх палёт на вышыні нават 7 тысяч метраў адбываецца звычайна без папутных вятроў. І хаця гусі такім чынам эканомяць шмат энергіі - бо ляцяць амаль наўпрост праз горы, якія фізіялагічныя асаблівасці стаяць за гэтай здольнасцю да высокагорных пералётаў, пакуль застаецца загадкай. Негледзячы на тое, што ў апошнія гады колькасць горных гусей змяншаецца, іх вялікі арэал забяспечвае ім глабальны ахоўны статус Least concern (LC) – невялікая рызыка існаванню.