Гэта вялікая, доўгая праца, праца пераасэнсавання сабе самога ў жыцці, у гісторыі. Яна вядзе да пакаяння, яна робіць чалавека іншым. У выніку гэтай працы чалавек змяняецца, ён пачынае бачыць прычыны сваіх праблем не ў іншых, а ў сябе. Ён пачынае па іншаму бачыць дзяржаву, — не як інструмент гвалту, а як орган, які павінен дапамагаць людзям ў цяжкія моманты. Ён сам становіцца больш дзейсным, больш актыўным чалавекам, у якога больш здаровага сэнсу і шырокага погляду на свет. Менавіта такія людзі і мяняюць краіну.