Гэта адна з плётак, якіх пра мяне шмат. І пачалася яна з верша, прысвечанага паэту Міхасю Стральцову, якога я, як мала каго, любіў, і ў якога з алкаголем насамрэч была праблема. Верш сканчаўся радкамі: “Будзь! Як той казаў, хай скажуць дзякуй нам, што мы пілі!”