У слухаўцы гучаў голас, які не зблытаць ні з кім — менавіта так гучыць голас знакамітага ката з “Прастаквашына”. Алег Палыч звярнуўся да мяне з той жа просьбай — прадаць правы на п’есу. Я сказаў, што для мня гэта вельмі пахвальна, але, на жаль, “она другому отдана и будет век ему верна”. Палыч зайшоў у лабавую атаку і сказаў: “Ты разумееш, што гэта МХТ? Я дам табе найлепшы кастынг і самы высокі ў Расіі ганарар”. Я зноў адказаў адмовай, бо не прывык раскідвацца словамі. Тады ён папрасіў прыехаць і пагаварыць на месцы і з ім, і з Алегам, а ён таксама звяжацца з Меньшыкавым і перагаворыць з ім. Мы зноў паехалі ў Маскву.