— Сумесна з супрацоўнікамі Дома культуры мы праводзім тут абрады, народныя гульні, — кажа загадчыца Іна Лукашэвіч. — Дзеткам падабаецца, яны з радасцю далучаюцца і вельмі непасрэдна рэагуюць: смяюцца, апладзіруюць, шалеюць, а часам раптам заміраюць, уважліва ўслухоўваюцца, углядаюцца. Яны хоць і маленькія зусім, але нешта ўжо разумеюць. Ды адчуваюць, што ўсё гэта наўпрост тычыцца вёскі, родных, іх саміх. Цікава глядзець на іх у такія хвіліны ды спрабаваць адгадаць, пра што тая малеча думае. На жаль, колькасць нашых выхаванцаў з кожным годам памяншаецца. Магчыма, у хуткім часе паўстане пытанне і пра закрыццё садка. Што тады будзе з музеем?