Пытанняў шмат. І здаецца, што яны не даюць спакою не толькі нам, але і Вінцэнту Іванавічу. Містыка? А чаму тады не трымаюцца ў рэпертуары тэатра спектаклі па яго п’есах? Пэўна, ёсць нешта невытлумачальнае ў жыцці! Можа, тэатр усё ж такі мала намаганняў прыкладае, каб годна насіць імя таго, хто “першым каваў беларускую жывую мову”?