– Мы ўсведамляем ступень адказнасці за жыццё і здароўе пацыентаў, за дабрабыт іх блізкіх увогуле. Таму спачуваем, прымаем чужы боль, як свой. У грамадстве такія адносіны лічацца зараз слабасцю, але для медыцыны чуласць з’яўляецца сэнсам. Здаецца, толькі моцныя людзі, якія маюць шэраг сваіх праблем, могуць знайсці сілы спачуваць іншым. Напэўна, па гэтай прычыне ў калектыве засталіся самыя адданыя справе жанчыны, што на працягу ўсяго жыцця не толькі клапатліва ставяцца да пацыентаў, але і ўвесь час удасканальваюць свае веды і майстэртва. Усе гэтыя якасці нашага калектыву дапамагаюць знайсці падыход да кожнага пацыента і даюць надзею на выздараўленне.