Аўтару гэтых радкоў давялося яшчэ заспець пабачыць Іосіфа Камінскага. Помніцца, як гэты высокі белавалосы, састарэлы ад перажытага, чалавек выйшаў з-за помніка — свайго мармуровага двайніка з маленькім сынам на руках — каб сведчыць люду пра зверствы, учыненыя над яго землякамі. Ён плакаў. Плакалі і ўсе прысутныя з розных рэгіёнаў рэспублікі: у Беларусі разам з жыхарамі спалена 628 вёсак, 186 з іх так і не аднавіліся пасля вайны.