У ізраільскім інстытуце Яд-Вашэм захоўваецца ліст былога жыхара Даўгінава Хеўліна Шымона, дзе ўзгадваецца пра эпізод з трохгадовай дзяўчынкай з сям’і Крэмераў, якая, калі прабіраліся да лініі фронту, галосна плакала і прасіла есці. Хваляваліся, што гітлераўцы пачуюць плач і знішчаць усіх. Прынялі рашэнне, каб выжыць, маленькую прынесці ў ахвяру. Маці павяла дачушку ў рэчку тапіць. Дзяўчынка адчула пагрозу і стала прасіцца, што будзе слухацца. Дарослыя стаялі на беразе і заліваліся слязамі. Да здранцвелай маці падышоў Мікалай Кісялёў і забраў дзіця на рукі, падзяліўся акрайцам хлеба. Павёў усіх за сабою і ўратаваў.