У наш час, сатканы з супярэчнасцей, з супрацьпастаўленняў “нізкага” і “высокага”, “ганебнага” і “духоўнага”, вяртаюцца імёны, і перад намі паўстаюць фігуры, якіх даўно няма з намі. Аднак адкрыць іх, усвядоміць іх значнасць у кантэксце эпохі — наш абавязак. Хаця б дзеля ўласнай маральнай сатысфакцыі. Магчыма, гэта дапаможа проста жыць, адчуваючы сябе чалавекам, якога, іншым разам ігнаруючы законы арфаграфіі, пішуць з вялікай літары. І гэта правільна.