Калі яшчэ збіралася паспрабаваць сябе ў ролі паштальёна, больш за ўсё перажывала за тое, каб не быць пакусанай якім-небудзь сабакам. На шчасце, на маршруце Людмілы такіх чатырохлапых сяброў няма. Хаця ў адным з дамоў на вуліцы Усходняй з цёмнага пад’езда на нас выскачыў скудлачаны кот: па праўдзе кажучы, невядома, хто каго больш спужаўся.