Мабыць, рэч у тым, што сапраўдны талент здольны раскрыцца толькі ў той справе, у той працы, якая сапраўды клаxadдзецца яму на сэрца, якая даспадобы. Гэта Арлен Кашкурэвіч пераканаўча давёў сваёй дыпломнай работай – ілюстрацыямі да рамана вядомага ісландскага пісьменьніка Х.Лакснеса “Атамная станцыя”. Напрыканцы 50-х гадоў цікавасьць беларускага мастака да заходняй літаратуры і мастацтва ўспрымалася альбо як дзівацтва, альбо як спроба вылучыцца арыгінальнасьцю. Яшчэ не забылася “борьба с безродным космополитизмом”. Прыярытэтнаю лічылася ідэалагічна выxadвераная тэматыка, у межах якой дазваляліся этнаграфічныя матывы. Дыпломxadнік, які дбаў пра кар’еру, ня стаў бы ігнараваць гэтую акалічнасьць. Арлену “прахадную” рэч рабіць было не цікава, ды і творчасьць ён заўжды ставіў вышэй матэрыяльнага дабрабыту. Таму і сёньня, пабачыўшы ягоныя ілюстрацыі да “Атамнай станцыі” Лакснеса, захочаш і саму кнігу прачытаць.