Бальшавікі, атрымаўшы ўладу ва Ўкраіне і іншых нацыянальных рэспубліках пераважна гвалтоўнымі метадамі, павінны былі заваёўваць добразычлівасць насельніцтва, каб утрымаць яе. З гэтай мэтай яны пачалі шырокую кампанію, накіраваную на ўкараненне свайго уплыву на месцах, стварэнне адданага бальшавіцкай партыі кадравага патэнцыялу з мясцовага насельніцтва. Такая палітыка, уведзеная ў 1923 г., атрымала назву коренизация. Ва Ўкраіне яна ажыццяўлялася ў форме ўкраінізацыі. Ўкраінізацыі прадугледжвала распаўсюджванне марксісцка-ленінскага адукацыі, прыцягненне Украінская да партыі, прадастаўлення ім пасад, падтрымку ўкраінскай культуры, укараненне ўкраінскага мовы ў партыйным і дзяржаўным справаводстве, пашырэнне яе ўжывання ў сферы адукацыі, прэсы, выдавецкай справы. Значны ўклад у ўкраінізацыі зрабілі наркамы асветы УССР А. Шумского і Н. Скрыпнік