Стрыйкоўскі дадае гісторыі яшчэ больш шарму: Шуйскі, маўляў, прыйшоў да сялянаў у футры і з залатым ланцугом, угаворваў давезці да Полацка, абяцаючы “дар вялікі”. Селянін нібыта нават пагадзіўся і павёз яго ў санях, а пасля, убачыўшы “клейноты”… забіў сякерай. У якую ж “воду” яго пасадзілі? Хутчэй за ўсё, цела селянін утапіў у калодзежы. Сапраўды, куды ж яго падзець студзёнай зімою?