Пасля заканчэння вучобы ў акадэміі, я працаваў два гады ў майстэрні ў Міхаіла Савіцкага. Гэта была свайго роду постакадэмічная адукацыя, патрапіць туды можна было на конкурснай падставе, выдзялялася майстэрня з невялікай зарплатай. Пасля гэтага я працаваў у фірме, якая займалася распрацоўкай камп’ютарных гульняў, чатыры гады быў цалкам захоплены гэтым працэсам, дарос да арт-дырэктара аддзела. У нейкі момант адчуў, што мая праца – гэта залатая клетка, творчага росту наогул не стала. Прыйшоў час чарговай выставы, і я зразумеў, што выставіць няма чаго. Нейкі перыяд пасля гэтага я працягваў працаваць у офісе да шасці, пасля чаго прыходзіў у майстэрню і да позняга вечара працаваў у ёй. Вось так прыйшло да мяне ўсведамленне, што менавіта праца мастаком – гэта тое, што я раблю для сябе, пад гэтым застаецца мой подпіс і нават нейкі след. Я зразумеў, што гэта больш важнае за зарплату і раптоўна сышоў з фірмы.