— Аднойчы давялося быць у Еўрапейскім цэнтры ядзерных даследаванняў, у тым месцы ў Швейцарыі, дзе знаходзіцца праславуты вялікі адронны калайдар. Гутарыў з інжынерамі, самымі знакамітымі фізікамі-ядзершчыкамі, якія шукаюць “базон Хігса” (некаторыя яго называюць боскай часткай, адказнай за стварэнне свету). Пацікавіўшыся, ці веруючыя яны, і атрымаўшы станоўчы адказ, у іх спыталі: як жа вы, верачы ў Бога, якога не бачыце, адчуваеце сябе, шукаючы тую першачасціцу? Адзін з інжынераў адказаў так: “Адчуваем сябе як малпы. Вось знайшла малпа гадзіннік і не ведае, што з ім рабіць, — кідае аб сценку, адвалілася шкло — аб сценку, выпалі стрэлкі — аб сценку…” І гэта кажа цвет навукі! Урэшце, яшчэ Эйнштэйн слушна сказаў: “Навука без рэлігіі — кульгавая, а рэлігія без навукі — сляпая”. Так што вера і навука — гэта два крылы, на якіх чалавек узносіцца да пазнання, і адно другому не замінае.