Каталіцкі Касцёл разумее сакрамантальнае сужэнства як саюз, праз які мужчына і жанчына ўтвараюць паміж сабою супольнасць на ўсё жыццё дзеля ўласнага дабра, а таксама для нараджэння і выхавання дзяцей[1]. Дзякуючы Божай ласцы, якая ўдзяляецца праз сакрамант сужэнства, супольнасць мужчыны і жанчыны становіцца хатнім Касцёлам, у якім як сужэнцы, так і дзеці ды іншыя члены сям’і ўзрастаюць у хрысціянскім пакліканні. Ва ўзгаданым вышэй фрагменце катэхізіса сцвярджаецца, што сакрамантальная сужэнская супольнасць ствараецца на ўсё жыццё. Такім чынам, у адпаведнасці з Традыцыяй Касцёла і яго заканадаўствам, каталіцкае сужэнства – непадзельнае і непарыўнае. Кодэкс Кананічнага Права выразна пацвярджае, што сужэнства, сапраўдна заключанае і дапоўненае, не можа быць разарвана аніякай чалавечай уладай і па ніякай прычыне, апрача смерці[2]. Узгаданы канон абапіраецца на словы Пана Езуса Хрыста: “Што Бог злучыў, чалавек няхай не разлучае” (Мц 19,6).