Пасля школы, якую закончыла з адзнакаю, Людміла з’ехала вучыцца ў Гомель на фельчара-акушэра. Размеркавалася на Віцебшчыну. Проста ткнула пальцам у кропку на карце і паехала. Усе здзіўляліся, бо былі месцы на Гомельшчыне. Ды, відаць, такі ў яе лёс. Працавала ў Сянно ў хірургіі, пасля — аперацыйнай падменнай сястрою. Выйшла замуж. Неўзабаве мужа накіравалі ў Лепель, а затым і яна пераехала. Прадалі ў Сянно дом, жылі ў бараку, пасля ў меншай кватэры, нарэшце далі гэтую — двухпакаёўку. Працавала ў шпіталі фармацэўтам па “НЗ”, медстатыстам у штабе гарнізона. Перад пенсіяй пайшла ў раённую бальніцу.