— Яшчэ калі я вучылася на 4-ым курсе Беларускай дзяржаўнай кансерваторыі, дык прыйшла працаваць канцэртмайстрам на Беларускае радыё. Натуральна, пачала цікавіцца запісамі, зробленымі да мяне, нотамі, што былі ў бібліятэцы. Наткнулася на вельмі цікавы вакальны цыкл — зусім не такі, як іншая беларуская музыка. Але што гэта за аўтар такі — Леў Абеліёвіч? Даведалася яго нумар тэлефона, пазваніла: маўляў, хачу зрабіць запіс. Я тады не ведала, што ён, аказваецца, вельмі не любіў кампліменты, быў чалавекам дастаткова іранічным, самакрытычным. А тут яшчэ нейкая дзяўчынка ў захапленні пра штосьці просіць. Тым не менш, ён адказаў: “Паспрабуйце”. Не быў ні на адной рэпетыцыі (пэўна, думаў, наўрад ці што з гэтага атрымаецца), але, паслухаўшы зроблены запіс, даў яму высокую ацэнку. І з таго часу пачаў прапаноўваць мне ўсе свае вакальныя цыклы.