Калі гаварыць пра вывучэнне мовы ў адпаведнасці з ростам чалавека, то дзіця спачатку слухае бацькоў, успрымаючы іх словы ў дачыненні да пэўных прадметаў. Яно ўвесь час сочыць за сваімі бацькамі, за іх паводзінамі ў розных сітуацыях маўлення і зносін, а пасля імкнецца імітаваць бацькоўскую маўленчую дзейнасць у сваёй жыццядзейнасці. Пройдзе шмат гадоў, пакуль дзіця пачне пісаць словы і сказы. А мы імкнёмся на ўроках спачатку даць вучням пісьмовую частку. Дзеці шчыра не разумеюць, чаму вось гэтае слава я называю прыслоўем, а вось гэтае, якое гучыць аднолькава з папярэднім, назоўнікам.