Графиня D., ўжо не ў першым колеры гадоў, славілася яшчэ сваёй прыгажосьцю. 17-гэтыя гады, пры выхадзе яе з манастыра, выдалі яе за чалавека, якога яна не паспела палюбіць і які пасля ніколі пра тое не клапаціўся. Пагалоска прыпісвала ёй палюбоўнікаў, але па паблажлівую выкладзеную святла яна карысталася добрым імем, бо нельга было папракнуць яе ў якім-небудзь смешнае або панадліва Прыгоды. Дом яе быў самы модны. У ёй злучалася лепшае парыжскае грамадства. Ібрагіма прадставіў ёй малады Мервиль, ўшанаваны наогул апошнім яе палюбоўнікам, што і стараўся ён даць адчуць усімі спосабамі.