— Тэлефанаванне Валянціна Занковіча і ягоная просьба папазіраваць для вобраза Беларусі, Маці-Радзімы, у мемарыяле “Мінск — горад-герой” былі для мяне вялікай нечаканасцю. Мы не былі знаёмыя. Да гэтага я ведала толькі, што ёсць такі скульптар вядомы, каго толькі здалёк і бачыла. А тут ён кажа, што зараз робіць вось такую работу і хацеў бы ляпіць менавіта з мяне. Магчыма, яму спадабалася мая фігура. Можа, бачыў мяне ў канкрэтнай сукенцы, якая стварала патрэбны яму сілуэт. Бо ён папрасіў мяне быць апранутай у сукенку канкрэтнага фасону. Я пагадзілася. Ды і хто б не згадзіўся? Зрэшты, гэта гонар!