На прыкладзе старажытнага беларускага горада Полацка можна прасачыць розніцу паміж апісаннямі асобных аўтараў. Работы, якія мелі важныя ідэалагічныя задачы і прызначаліся для высокапастаўленых асоб, адлюстроўвалі афіцыйную пазіцыю расійскай дзяржавы. Напрыклад, “Топографические примечания”, прызначаныя для Кацырыны ІІ даюць наступнае апісанне гісторыі горада: “Сей есть древнейший город во всей Белоруссии, и с самых старинных времен был известен под именем Пелтискум. Великий Владимир наследовал Полоцким княжением по супруге своей Рогнеде, дочери варяжского князя Рогиволда, который умер бездетен. При разделе государства детям своим дал сие княжество сыну своему Изяславу, рожденному от Рогнеды; от сего произошли полоцкие князья, владевшие через 200 лет всею Литвою, Лифляндиею, Курляндиею до реки Мемеля. Но и после того город сей пребыл литовскою столицею до построения Гедимином города Вильны; и российские государи титло Полоцкого княжества употребляли до времен государя императора Петра Великого” [20, с. 47–48]. Далей змешчана гісторыя горада Полацка ад часоў Ягайлы да XVIII ст. Як бачна, у “Топографических примечаниях” прыведзена даволі падрабязнае апісанне населеных пунктаў, хаця некаторыя гістарычныя рэаліі свядома ці несвядома былі зменены. Так, мы не можам сказаць ці аўтары не ведалі пра сыноў Рагвалода, ці яны свядома замоўчвалі факт іх забойства Уладзімірам (прызнанага святым). Гэтаксама мы не мажам сцвярджаць, ці аўтары сапраўды лічылі першай сталіцай Вялікага княства Літоўскага не Наваградак, а Полацк, ці свядома сказілі інфармацыю, каб паказаць даўнасць кіравання Літвою рускага горада Полацка – “сего древнего российских государей наследия” [20, с. 50], а цяпер губернскага цэнтра Расійскай імперыі.