Канфлікт успрымання сучаснага мастацтва ва Усходняй Еўропе цесна звязаны з савецкім мінулым: мы дагэтуль застаемся ў класічнай парадыгме. Нашы эканамічныя і палітычныя акалічнасці не дапамагаюць нам здзейсніць пераход у сучаснасць. Жыццё ў сукупнасці зададзеных норм і аўтарытэтаў, з якімі спрачацца бессэнсоўна, трымае нас у сістэме класічных паняццяў і не дазваляе ўсвядоміць прарыў, які адбыўся ў свеце мастацтва.