Паміж вёскамі Тумілавічы і Шалашы ёсць прыкметнае месца – урочышча Купалінка. Сціплая прыгажосць гэтага куточка беларускай прыроды абавязкова спыняе падарожніка. Вабіць сажалка з альтанкай на прыгорку, дубовая, рабінавая алеі (на здымку). Здзіўляе мяккімі, пушыстымі, ізумруднага колеру галінкамі паўночная прыгажуня лістоўніца. Недалёка ад яе яшчэ адна госця, толькі ўжо з Далёкага Усходу – чаромха-маака. Як і яе беларуская сяброўка, яна ў пару цвіцення ўся ўсыпана белымі кветачкамі, але яны, дзіўна, паху не маюць. І ствол гэтай чаромхі нагадвае бярозавы, толькі карычневага колеру. Самая вялікая прыгажосць дэндрапарку (яго так смела можна называць, мяркуючы па колькасці рэдкіх для Беларусі дрэў) – гэта белая акацыя. На яе квітнеючую, усю ў воблаках белых суквеццяў, быццам у белым вэлюме, можна спецыяльна прыходзіць любавацца, як японцы на сваю вішню-сакуру. Дурманлівы пах суквеццяў кружыць галаву, настройвае на летуценны, лірычны лад, і самі па сабе ўсплываюць у памяці цудоўныя радкі старадаўняга раманса пра белую акацыю.