Другі раз крадзёж тэлевізару быў наладжаны сярод зімы. Якраз з тае зімы і пачалася вялікая эпоха постасавецкага крадзяжу. Кралі ўсё, што можна было панесьці, і трошкі больш, што панесьці было не пад сілу, але можна было пакаціць. Кралі ўсе і зноў жа трошкі больш, а гэта значыць — і ён ня хібіў, хоць увесь час і пазьніўся. Толькі надумае, што ўкрасьці, глядзіць, а гэта ўжо ўкрадзенае. Народ пайшоў куды горшы, чым учора, мо прадчуваў ужо будучую галечу і нястачу, чуў і бачыў набліжэньне вялікіх злодзееў.