Кожны ранак мамы будзілі нас. Мы чысцілі зубы і вырушвалі ў паход. Звычайна мора было далёка ад месца, дзе мы жылі. Часам мы ішлі паўгадзіны і можа нават больш, але мы былі ўсцешаныя. Паперадзе беглі блізняткі, потым я, і вельмі далёка, амаль разам з мамамі, — тоўстая Софачка са сваім жоўтым вядзерцам.