Палітычная цэнтралізацыя ў Літве стварала адзін з галоўных атрыбутаў дзяржаўнасці, але сам па сабе гэты працэс мог прывесці толькі да ўтварэння монаэтнічнай літоўскай дзяржавы. Пэўны час ён несумненна ішоў у гэтым накірунку. На думку некаторых даследчыкаў, такая дзяржава ўжо стала здзейсненым фактам. У свой час Г. Пашкевіч звярнуў увагу на тое, што колькасць ваенных акцый Літвы пры Міндоўгу практычна не змянілася ў параўнанні з папярэднімі дзесяцігоддзямі.[72] Ён палічыў гэта сведчаннем таго, што прыход Міндоўга да аднаасобнай улады не змяніў якасна палітычнае становішча, якое існавала раней. Т. Баранаўскас робіць з гэтага выснову, што дзяржава існавала ўжо да Міндоўга, але, улічваючы ўласцівасць рабаўнічых набегаў для перадзяржаўнай стадыі развіцця, гэта магло б сведчыць хутчэй пра тое, што дзяржавы не было яшчэ і пры Міндоўгу.