За аснову была ўзята партытура А. Рыбнікава, якая калісьці дала жыццё i згаданаму кінамюзіклу: рэжысёр Настасся Грыненка спецыяльна ездзіла па яе да аўтара ў Маскву. Але ўласна тэатральнай песы ў таго не было, бо расійскія тэатральныя пастаноўкі савецкіх часоў, зробленыя на музыку А. Рыбнікава, узнікалі без ведама аўтара. Так што Н. Грыненка зрабіла ўласнае лібрэта, пакінуўшы без змяненняў песенныя тэксты Булата Акуджавы i Юрыя Энціна. Зразумела, былі выкарыстаны i тыя музычныя нумары, якія ў свой час не ўвайшлі ў фільм. Аднак змянілася i сама музыка: Леў Карпенка зрабіў абсалютна новую аранжыроўку – вельмі i вельмі ўдалую (за выключэннем, xiбa што, крыху пуставатага гучання песенькі Чарапахі Тарцілы).