З Алексіевіч сустрэчы здараліся нячастыя, але міжволі я быў сведкай яе творчага росту і цешыўся выхаду кожнай новай кнігі. Аднойчы, у 1975 годзе мы разам апынуліся ў замежнай паездцы, арганізаванай нашым творчым саюзам. Усяго ў групе было дваццаць чалавек, якія прайшлі сіта камсамольскіх і рэдакцыйных збораў, з характарыстыкай і медыцынскай даведкай з паліклінікі ў кішэні – не тое, што цяпер. Сам факт допуску пацвярджаў не толькі добранадзейнасць, але і творчыя заслугі дэлегата.