Калі больш уважліва зірнуць на структуру праграмы згаданага альбому, то можна заўважыць, што складаецца ён з апрацовак нацыянальнага фальклору, твораў эміграцыйных кампазытараў, песень беларускіх савецкіх кампазытараў. Фальклорныя апрацоўкі прадстаўляюць Данчыка як даволі ашчаднага інтэрпрэтатара народных мэлёдый, які ўкладвае ў іх душу і сваё разуменьне спадчыннасьці гэтага скарбу (А ў полі вярбаПерапёлачка). А вось у творах, што выконваліся ў Беларусі, напрыклад, Песьнярамі Данчык імкнецца вырвацца з пад уплыву гэтых аўтарытэтаў і ўнесьці ў знакамітыя песьні сваю долю адметнасьці і пачуцьцяў (Мой родны кут Вы шумеце, бярозы). Асабліва гэтае імкненьне відавочнае пры выкананьні песьні А. Пахмутавай і М. Дабранравава Белавеская пушча. Тут саюзьнікам Данчыка выступіла яшчэ адна знакамітая эмігрантка – паэтка Натальля Арсеньнева, чый пераклад тэксту напоўніў песьню сапраўдным нацыянальным кантэкстам і спрадвечнымі пачуцьцямі, што будзілі душу Беларуса. Таксама Данчык прапануе і своеасаблівы ўрок музычнай гісторыі – сьпявае ня вельмі вядомую нават у Беларусі лірычную песьню Не шукай знакамітага аўтарскага дуэту İсака Любана і Адама Русака. 