Зусім невыпадковымі былі месцы, куды гаспадар клаў лыжку куцці. У космасе сялянскага жытла (хаты) акно ўяўлялася своеасаблівым вокампраз якое або з дапамогай якога можна было зазірнуць у двор, на вуліцу, а гэта значыць, у той свет. Акно ўяўлялася своеасаблівай зонай нябачных кантактаў з Сусветам, са светам памерлых продкаў. Фактычна тую ж ролю выконваў у хаце парог, праз які людзі не падаюць адно аднаму рукі. 