У першыя дні сумеснага жыцця трэба было ставіць для Бордзі на стол прыбор, напоўнены рознымі прысмакамі, а ноччу пераносіць яго ў покуць. Калі ў маладых усё ладзілася, то жылі шчасліва і заможна. Гэта было прыкметай задаволенасці міфалагічнай апякункі: “Разбордзілася, як за Бордзяю”. Ну а калі адносіны ў сям’і не складваліся, усе ведалі прычыну: “Гэ, бо не ад Бордзі” — шлюб адбыўся не па каханні.