Тым часам па квітнеючым лузе скакаў вершнік. Гэта быў каралевіч з Зялёнай даліны. Разам са сваёй світай паляваў ён у гарах. Назаўтра войска каралевіча павінна было выступіць у паход на змрочнае княства ведзьмака. Рыхтаваліся да бітвы не на жыццё, а на смерць, бо нікому да гэтай пары не давялося зваяваць князя. Якія смельчакі паходы не збіралі, а выправяцца на бой — і прападуць.