Той, хто свядома прыйшоў працаваць у культуру, не здраджвае ёй ніколі: працуе самааддана, натхнёна, з вялікім душэўным запалам, цеплынёй і шчырасцю. І нават калі развітваецца з месцам працы ў час выхаду на пенсію, не перастае быць культработнікам. Ён – артыст, і таму ў яго жыццё і сцэна, сцэна і жыццё – звязаныя, як рака з берагамі. Адно без аднаго не бывае.