…Пакуль служыў, аднакурснікі атрымалі дыпломы. Аднавіцца на вучобу ў Гродне не атрымалася: там ужо не рыхтавалі па такой спецыяльнасці. Давялося перавесціся ў Мінскі педінстытут. “Прымалі без пытанняў на гэты ж курс, — узгадвае Уладзімір Мікалаевіч. — Але сам захацеў пачаць спачатку: за чатыры гады многае забыўся. У інстытуце сустрэўся з Іванам Іванавічам Вараб’ём (які потым у райкаме партыі працаваў, дырэктарам Мядзельскай школы быў). Пяць гадоў разам вучыліся, на кватэры жылі”.