– Мы едзем да жончынага брата (у мяне самога там ніякіх родзічаў няма). Ён выдатны чалавек, рабочы. У яго, без перабольшання, залатыя рукі. Але тут ён з гэтага нічога не меў. Расцэнкі на заводзе пастаянна зразалі, жылля не давалі. Ён увесь час абіваўся ў ваенкамаце – працаваць было нявыгадна. А ў ЗША – выгадна! Ён там ужо тры гады, нядрэнна зарабляе – каля чатырох тысяч долараў у месяц. I, ідучы на пэўныя матэрыяльныя ахвяры, выцягвае да сябе тату, маму, дзядулю, бабулю і сястру – маю жонку – з сямёй. Нават кватэру нам ужо прыгледзеў.