Дарэчы, пасля антракту некаторыя салісты змяніліся. Не затым, каб выйсці замест “стомленых”, як гэта бывае ў спорце, а каб даць магчымасць выступіць розным складам. На жаль, кожная студэнцкая пастаноўка, у якую ўкладаецца амаль год працы, паказваецца не больш за два разы. І не таму, што гледачоў сабраць немагчыма — наадварот, аншлагі неверагодныя, патрапіць могуць нават не ўсе педагогі акадэміі музыкі, не гаворачы пра студэнтаў і шматлікіх аматараў класікі, якія літаральна штурмуюць уваход. Але зала патрэбна і для ледзь не штодзённых канцэртаў, якія ладзяць студэнты і выкладчыкі.