Колер як феномен культуры… Гэты аспект каларыстыкі сёння з’яўляецца найбольш актуальнай тэмай даследаванняў, а яе рамкі практычна неабсяжныя. Міфалагічная і сакральная сімволіка колераў, сімвалічныя мовы на каларыстычнай аснове. Вобразнае, псіхалагічнае, эмацыйнае значэнне колеру ў паэзіі, літаратуры, камунікацыі, рэкламе, палітыцы. Колер як стылеўтваральны элемент, як функцыянальны інструмент у розных сферах дзейнасці чалавека. Колер як фактар эканомікі, бо змена каларыстычных трэндаў цягне за сабой попыт на новыя тавары. Колер як маркер і айдэнтыка – саслоўная, рэлігійная, палітычная, нацыянальная. Спіс можна працягваць. Варта, аднак, звярнуць увагу на тое, што колер (проста колер, без канкрэтызацыі, колер як з’ява) з’яўляецца маркерам усёй еўрапейскай цывілізацыі. У сваёй усебаковай і сістэмнай цікавасці да колеру, у пошуках адказаў адносна яго фізічнай прыроды і законаў гарманічнага колераспалучэння еўрапейская культура заставалася ў адзіноце ажно да пачатку ХХ ст.