— Усе прадмовы Скарыны да кніг “Бібліі” прачытаныя, але не ўсе скарыстаныя. Не ўсё адназначна, не ўсё раўназначна, не ўсё на адным узроўні напісана, — сказаў у інтэрв’ю “К” аўтар перастварэнняў, паэт Алесь Разанаў. — Адны прадмовы насычаны проста фактурай, другія маюць паўторы ў іншых, адрозніваючыся граматыкай, асаблівасцямі напісання пэўных словаў. Прычым сям-там гаворыцца пра чытанае недзе больш разлегла, а дзесьці — наадварот сцісла. Так, у “Кнігу Лічбаў” я не знайшоў як і з чым увайсці ў размову. Таму толькі там, дзе тэксты прадмоў выклікалі водгук, браўся і працаваў. Тут, як кажуць, або ёсць, або няма. Да ўсяго, акрамя задачы перакладаць з таго, што ёсць, паўставала і задача стыліста. Скажам, дзесьці прысутнічае зерне ісціны, але Скарынам яно не выяўленае. Таму яго патрабавалася разгарнуць, нават датлумачыць, то бок увесці ў нейкія жывыя кантэксты.