І ў той жа час А.Крылоў у сваіх новых творах усё больш набліжаецца да таго магізму, без якога, як ён сам лічыць, няма сапраўднага мастацтва. Вось чаму многія з іх нібыта напісаны сонечным святлом. Ім прасякнуты і “Горы”, і “Вечар”, і “Светлая нядзеля”... Фрагментарнымі здаюцца “Паэтэса”, “Джын”, “Ева”, але як цэласна яны ўспрымаюцца! Па-сапраўднаму настраёва глядзяцца карціны “Гракі паляцелі”, “Аголеная журба”, “Дарога”, “Чаканне цуда”...