На перапынку нікуды ня йду. Чытаю “Літаратурку” – выцягнуў з паштовай скрыні, як ішоў у школу. На перадапошняй старонцы артыкул пад назвай “З жыцьця “пчолаў” і “жукоў-гнаявікоў”. Вочы чапляюцца за радкі: “Хто ж гэтыя загадкавыя “жукі”? На жаль, гэта ўсяго толькі ангельскі эстрадны ансамбль “Бітлз”… – Чытаю, соўгаючыся азадкам па лаве: гэта ж пра Юркавых улюбёнцаў! “Цяжка нават уявіць, якія гукі выдаюць гэтыя маладыя людзі, які зьмест у іхных опусах”, – чытаю далей і чую ля вуха гарачае дыханьне суседкі.