Аднак на пачатковых стадыях дыябету або ў яго лёгкіх формах (і гаворка ідзе толькі пра такія выпадкі), узровень цукру ў крыві нашча не перавышае норму, і адсутнічае ў мачы. Такім чынам, просты аналіз крыві на цукар не зяўляецца абсалютным паказчыкам нармальнага вугляводнага абмену. Значна больш дакладны аналіз зяўляецца тэст РТН талерантнасці (устойлівасці) да глюкозы. Гэта робіцца наступным чынам. Пацыент спачатку вызначыць узровень цукру ў крыві на галодны страўнік. Пасля таго, што яму дазволена піць 50 г глюкозы, растворанай ў 200 мл вады. У цяперашні час гадзін 3, бяруць ўзоры крыві ад яго кожнага 30 хвілін. У здаровага чалавека, ўтрыманне цукру ў крыві пасля такой нагрузкі глюкозы павялічваецца на працягу першай гадзіны прыкладна на 50% ад зыходнага ўзроўню, але не больш, чым 9.4 ммоль / л (179 мг%), а другую гадзіну памяншаецца да пачатковага значэння ці нават значна ніжэй з-за рэактыўнае вызваленне інсуліну падстраўнікавай залозы з даволі вялікімі запасамі.