Вярнуўшыся ў Вену, Клімент нечакана атрымаў магчымасць вучыцца ва ўніверсітэце дзякуючы шчодрасці трох багатых і пабожных спадарынь. Але ў 1784 годзе, расчараваны духам ёзафінізму (ад імя імператара Ёзафа ІІ), што панаваў у Венскім універсітэце, адпраўляецца разам з адным таварышам-студэнтам, Тадэем Гюблем, у Рым. Там яны пазнаёміліся з рэдэмптарыстамі, якія мелі дом у Сан Джуліяна на Эсквіліне, і сталі кандыдатамі да Кангрэгацыі. Пасля скарочанага тэрміну навіцыяту, 19 сакавіка 1785 года Клімент і Тадэй склалі зарокі, а 29 сакавіка іх высвецілі ў святары.