Але той шыкоўны макет Гарадзенскага замка, выстаўлены ў Міры, не дае мне спакою... Калі Гародню ахутвае ноч, мне чуваць лязгат зброі рыцараў, што рыхтуюцца да Грунвальду, а ў паветры плыве дударская мелодыя Багародзіцы... І ўдзень мяне наведвае думка: чаму б нам нашых шаноўных замежных азія- i афра-лацінаамерыканскіх інвестараў-дабрадзеяў, што так беспардонна забудоўваюць цэнтр беларускай сталіцы бяздушнымі пеналаміне папрасіць аднавіць у нагрузку і яшчэ вось гэты, дарагі тутэйшым жыхарам АБЕКТ? Будзем удзячныя. Прынамсі, квітыя. За спляжаны Мінск. 