Мы ў РДГУ спрабуем нешта рабіць у гэтым кірунку. Напрыклад, у 2014 годзе афіцыйна, у планавым парадку правялі навукова-практычны круглы стол “Плагіят ў навуцы” з удзелам калег з іншых ВНУ і з “Дысернэта”, на якім абмяркоўвалі гэтую праблему і наогул, і на канкрэтным прыкладзе свайго універсітэта. Інфармацыю і матэрыялы круглага стала апублікавалі ў Інтэрнэце, у часопісе “Сацыялагічны агляд”, атрымалі шмат спачувальных водгукаў — “трэба ж, у вас адкрыта кажуць пра гэта!”; не было толькі водгуку з боку адміністрацыі. Праўда, у 2015 годзе ў РДГУ стварылі камісію па супрацьдзеянні карупцыі. У прынцыпе яна магла б заняцца праблемай плагіяту: гэта ж і ёсць адна з формаў карупцыі, спецыфічная менавіта для вышэйшай адукацыі, разядае яго знутры. Але камісія складаецца толькі з службовых асоб, у ёй няма ні аднаго прадстаўніка прафесуры, выкладчыкаў, якія непасрэдна адчуваюць на сабе наступствы карупцыйных працэсаў. Праграма мерапрыемстваў, распрацаваная камісіяй, апублікаваная на сайце РДГУ: у ёй 24 пункты, у большасці сваёй дэкларатыўныя і практычна не правяральныя. З канкрэтных мер значыцца хіба што ўзмацненне жорсткасці кантролю над уваходам у РДГУ падчас ўступных экзаменаў і распрацоўка “кодэкса этыкі”. Гэты кодэкс сапраўды распрацаваны, і цяпер працаўнікоў прымушаюць пры падпісанні працоўнага дагавора распісвацца аб азнаямленні з ім — не паказваючы, аднак, самога тэксту.