У 1994 годзе сярэдні заробак народнай гаспадарцы апусціўся ніжэй кошту мінімальнага спажывецкага бюджэту, а жыццёвы ўзровень большасці (60%) насельніцтва не дацягваў да рысы беднасці. Зразумела, люд паспаліты не сядзеў на месцы, круціўся, бо жыць хацеў, нешта зарабляў у дадатак да афіцыйных набыткаў, але збольшага жыў бедна. Але жыў. І калі разабрацца, што піў-еў, абуваў ды адзяваў, атрымліваецца не нашмат горай чым зараз, пасля ўсіх адбыўшыхся у краіне дзівосаў.