— Бяры,— адказвае яму немец, назначыўшы цану. I грошы, і сухія сыры аддаў камароўскі бортнік за боты, а грыбоў і мёду не аддаў: гэта ўсё цару занясе. А калі падышоў да царскага палаца, вязанкі сушаных грыбоў, нібы лыганкі пацерак, пачапіў на шыю, па шырокай пушыстай барадзе на грудзі, на жывот сплываюць духмяныя шнуры баравікоў. Хай глядзяць, хай бачаць усе падцаркі: не з пустымі рукамі прыйшоў камароўскі пасол да цара!..