Юзэф Козел сямнаццаць гадоў жыве ў манастыры, куды схаваўся ад жонкі, якая яму здраджвала, і камуністычных рэпрэсій. Ён павінен выступіць на фестывалі вакальна-інструментальнага мастацтва за мурамі манастыра. Падчас выступу яго пазнаюць жонка і сын. Царкоўныя ўлады ўзрушаны. Юзэф вымушаны пакінуць манастыр. Сямя сустракае яго холадна. Жонка, малодшая дачка і сын не могуць дараваць яму раптоўнага знікнення сямнаццаць гадоў назад. Только старэйшая дачка Воля рада яго вяртанню.