- Я і зараз з асаблівым трапятаннем стаўлюся да ацэнак Яўгена Раманавіча, – дзеліцца сваімі развагамі Дзіяна. – Мне здаецца, што я з’яўляюся заўсёднай яго вучаніцай. Кожную сваю работу спяшаюся паказаць яму. Спяшаюся падзяліцца сваімі ідэямі, сваімі новымі ўяўляеннямі пра прафесійныя далягляды. Яўген Раманавіч як выдатны педагог, умее і маўкліва “адказаць”, знайсці той фармат ацэнак, які і яму дазволіць давесці сваю думку. А я следам ужо яго ацэнкі, яго словы і яго ўражанні асэнсоўваю…