Яна была вельмі высокая і худая, са скурай ружы і лілеі, выдатнымі рысамі твару і прыгожымі светлымі валасамі, а таксама была добрай духам і прыемнай».[1]. Сярод яе найбольш вядомых роляў былі «Qväkaren och dansaren» (Квакер і танцор) Яўгена Скрайба, «Shakspears Kär» (Каханне Шэкспіра), Жанна д’Арк у «Jungfrun av Orleans» (Дзева Латарынгіі) Фрыдрыха Шылера, галоўная роля ў «Мэры Сцюарт» і Афеліі ў «Гамлеце».[1] Улетку 1839 года яна зрабіла трэцюю вучэбную паездку ў Парыж, і пасля яе вяртання, яна прынесла з сабой камедыю «Richelieus Första vapenbragd» (Першы баявы Рышэлье) па Баярду і Дзюмануару, якую яна пераклала на шведскую і ў якой была высока ацэнена роля маладога герцага дэ Рышэлье (1842).[1] Як адзначаецца, яна выканала 125 роляў у тэатры за сваю кар’еру ў перыяд 1828–45 гадоў, а таксама яна гастралявала ў Фінляндыі.