і што я магу сказаць, за паўгода да мяне прыяжджала дзевяць розных “былых” мужчын, адзін забраў стары лэптоп, другі — два швэдры, трэці — цэлы пакунак каляровых шкарпэтак... і ва ўсіх былі аднолькавыя рысы, як яна любіць: няголенасьць, сьветлыя валасы, крыху поўнае цела, і я бачыў, што забіралі яны ня проста рэчы, а найкаштоўныя ўспаміны аб гарачым каханьні і рамантычных курчавых валасах, якія належалі драпежніцы зь неабмежаваным апэтытам.