На разуменне таго, што я зараз жыву не ў турме, мне спатрэбілася чатыры дні. Да гэтага часу, калі б мяне вярнулі назад, я б папросту нічога не адчуў — мой кароткатэрміновы выхад забыўся б, як шараговая прагулка ў дворыку ПКТ. Паxadмяць выкрасліла б гэтае здарэнне, як яго і не было.