А здарылася вось што. З братам Антонам мы гулялі ў двары каля хаты з сабакам Бурусем. Мне было тады 4 гады, а брату 9. Непадалёк нашай хаты быў вялікі выган, дзе пасвіліся каровы вяскоўцаў. На гэтым выгане спыніліся немцы. Паставілі машыны з разгорнутымі антэнамі сувязі. І вось адтуль да нас у двор нечакана заехалі на матацыкле трое салдат. Адзін з іх гучна закрычаў: “Кіндэр, васэр!” Антон зразумеў, што немцам патрэбна вада. (За тры гады нямецкай акупацыі дзеці навучыліся разумець па-нямецку. Часта чуліся польская, руская і нямецкая мовы.)