Гэты помнік хрысціянскай пісьменнасці з’яўляецца катэхетычным па сваім характары, а таксама ўяўляе крыніцу пазнання ранняга касцёльнага права і набажэнстваў. У раннім Касцёле ён быў шырока вядомы, і хрысціянскі апалагет і прапаведнік, Клімент Александрыйскі, (каля 150-215 гг.) прылічваў гэты твор да кніг Святога Пісання Новага Запавету, не сумняваючыся ў апостальскім аўтарстве твора. Аднак на працягу вельмі доўгага часу твор “Дзідахэ” лічыўся згубленым.