Новая святыня будавалася ў час, калі эпоха барока яшчэ не адышла, а час класіцызму – не настаў: была мяжа XVIII i XIX стагоддзяў. Такая акалічнасць выклікала спалучэнне ў адным помніку двух архітэктурных стыляў. Дадзеная архітэктурная з’ява атрымала назву “станіславаўскага класіцызму”, бо была распаўсюджана ў часы апошняга караля Рэчы Паспалітай Станіслава Аўгуста Панятоўскага. Касцёл быў асвячоны 15 жніўня 1809 г. у імя Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі. Гэта была бязвежавая трохнефавая, пакрытая гонтаю базіліка.