Дазволю сабе цытату: “Упершыню, гледзячы па ўсім, “беларускасць” Каліноўскага сканструяваў актыўны дзеяч беларускага “нашаніўства” В. Ластоўскі ў сваім артыкуле “Памяці Справядлівага” ў газеце “Гоман” 15 лютага 1916 года. Хаця, як ужо прыгадвалася вышэй, Ластоўскі ў 1910-м годзе абсалютна не падазраваў пра “беларускі след Каліноўскага”. У артыкуле праявіліся першыя спробы скласці біяграфію ідэальнага беларускага героя. Прычым тлумачэнне некаторых рысаў ягонай ідэальнасці трэба шукаць у сітуацыі, якая склалася на захадзе расійскай імперыі ў 1916-м годзе. Частка яе была акупаваная нямецкім войскам (там знаходзіўся і сам Ластоўскі), таму для падтрымання іміджу нацыянальнага героя добра было падкрэсліць антырускую накіраванасць дзейнасці Каліноўскага”.