Гэтыя замкнёныя фігуры звычайна завуць сферычнымі гармонікамі, хоць яны маюць мала агульнага з матэматычным азначэннем, сфармуляваным для рашэння асобных хвалевых функцый, самымі характэрнымі з якіх з яўляюцца ўласныя функцыі аператараў моманту колькасці руху. Аўтары Пол Борке (Paul Bourke) і Джемі Завінскі (Jamie Zawinski).