Гэта жартам, а калі сур’ёзна, то Марыя пасля той беднасці і нястачы, у якіх вырасла, была і такому жытлу вельмі рада. Бацька ў яе памёр яшчэ ў 1939 годзе, пакінуўшы сямёра дзяцей. Вайну перажылі толькі двое. Жылі ў зямлянцы, хаваліся ў лесе, галадалі. Былі дні, што елі адну зайцаву капусту. Не менш голадна было і ў Ваўчы. Адно шчасце, што не спаленай засталася хата Віктара. Ён таксама сірата, бацька пасля кантузіі на вайне пражыў пару год і памёр. Адным словам, спадзявацца маладыя маглі толькі на сябе, на свае працавітыя рукі.