Мне не ўсё роўна, што, магчыма, пасля нас застануцца толькі кнігі, як аморфны напамінак, што калісьці існавалі такія беларусы. Я не хачу, каб так было. Мне хочацца, каб праз сотні гадоў людзі, успамінаючы беларусаў, не напружвалі сваю памяць, шукаючы ў сваім камп’ютары гэтае слова, а адразу, як па камандзе, узгадвалі, вось яны зрабілі тое і тое, не менш, чым французы або італьянцы.