Ледзь толькі Персей надзел сандалі, крылцы на іх затрапяталі, і ён, як сокал, паляцеў над пустыняй. Неўзабаве ён вылецеў да сіняга мора і хутка панёсся над ім. І раптам убачыў вялікую скалу. Скала стаяла на беразе, ўся Асьветленасьць сонцам, і да яе жалезнай ланцугом была прыкаваная дзяўчына, якая горка плакала. Персей падляцеў да яе і крыкнуў