У першым туры вельмі шкада было журы, шматлікасць членаў якога забяспечвала большую аб’ектыўнасць. Нікога не спыняючы, яны даслухвалі ўсё да апошняй ноты, хаця ўжо першыя гукі некаторых салістаў дазвалялі зразумець, ці варты вакальнай прафесіі сам тэмбр іх голасу. Адабраўшы найбольш прыгожыя ды моцныя “сценабітныя” галасы, надалей журы магло засяродзіцца на прафесійных тонкасцях, бо ў другім туры патрабаваліся дзве кантрасныя арыі — заходнееўрапейская і руская (беларуская).