Такая канцэнтрацыя ўвагі на стаўленні моладзі да “сацыялізму” (“камунізму”, “савецкага ладу”) асабліва для мяне стала зноў актуальнай у сувязі з фактам, да якого я сам магу мець толькі тэарэтычную цікавасць. У друкаваным органе Партыі камуністаў Беларускай, газеце “Товарищ” ад 11 лютага 2009 года з’явілася некалькі артыкулаў пра тое, як павінна называцца марксісцкая партыя ў Беларусі. Паколькі я не ўступіў у гэтую партыю, таму не бяру на сябе адказнасць прапаноўваць свой варыянт назвы; магу толькі адзначыць, што пошук адказу на гэта пытанне ні ў якім разе не выглядае пустой схаластычнай спрэчкай. Нездарма ж у свой час Ленін вёў настойлівую барацьбу за словы і фармулёўкі з меншавісцкім крылом у РСДРП. Перамога на паперы азначала перамогу пэўнай гістарычнай перспектывы. А якая перспектыва вымалёўваецца перад нашымі левымі? На жаль, грамадска-палітычная сітуацыя ў краіне такая, што, у адрозненне ад Расіі, некаторых краін Еўропы і Лацінскай Амерыкі, левая ідэалогія не запатрабаваная. Дакладней, сама ідэя запатрабавана, але яе рэальная прысутнасць у інфармацыйным полі і, пагатоў, у адкрытым палітычным працэсе немагчымая як у сувязі з ціскам на ўсе апазіцыйныя сілы з боку ўлады, так і з той прычыны, што рэжым бясконца эксплуатуе яе скажоную версію ў сваёй папулісцкай прапагандзе.