Багата з тых, хто пачуе пытанне дадзенага кшталту, можа здзіўлена павесці брывом. Маўляў, а чаго ён можа шукаць, пілігрым? І, насамрэч, чаго? Здаецца, што адказ на пытанне знаходзіцца на самае паверхні: прыгодаў, новых уражанняў, душэўнае раўнавагі ці проста магчымасці адпачынку ад усіх і ўсяго. Добра, але тады ці будзе чым-небудзь такі адказ адрознівацца ад таго, які б мог даць кожны турыст, падарожнік, аматар вандровак адным словам? Асабіста мне здаецца, што ў акрэсленым пытанні больш увагі варта надаваць менавіта назоўніку “пілігрым”, а не пытанню “чаго”. Чаму ж я так лічу?