У Валгадонску Генадзій займаўся і бізнесам — меў сваю фірму. Падчас адной з камандзіровак трапіў у сур’ёзную аварыю, правая нага амаль перастала рухацца. Лячэнне было разнастайным, але найлепш дапамагала… роднае паветра. Прыязджаючы на радзіму, заўважаў: дыхалася тут значна лягчэй, а боль адступаў. Кажа, што ўся справа ў клімаце: на Растоўxadшчыне ён рэзка кантынентальны, з вялікімі перападамі тэмператур зімой і летам. Кожны раз мужчына вяртаўся туды з усё большай неахвотай. А тут яшчэ і абставіны прымусілі сына пераехаць у Беларусь. На гэты крок рашыўся і Генадзій Васільевіч.