І “Маладосць”, і “Полымя”, і “Літаратура і мастацтва” сталі выданнямі, якія разам утвараюць добрую пляцоўку для зносін пісьменнікаў Беларусі з пісьменнікамі постсавецкай і не толькі постсавецкай прасторы. Але, карыстаючыся нагодай новай сустрэчы з новымі творамі, хацелася б звярнуць увагу на некаторыя праблемы. Публікацыі такога кшталту, як гэтая вось сустрэча з творчасцю замежных літаратараў, — падстава для развіцця ўяўленняў пра беларускае мастацкае слова ў свеце. І туркмен Максат Бяшымаў, і чачэнцы Лула Куні, Адам Ахматукаеў, і літоўцы Яронімас Лауцюс, Вітаутас Жэймантас – людзі і творцы, якія з’яўляюцца праваднікамі культуры Беларусі ў сваіх краінах. Ім толькі трэба дапамагчы, падказаць… Найперш – з мэтай ажыццявіць правільны перакладчыцкі выбар. Па-другое, плён іх працы павінен быць падставай для абмеркаванняў і разваг — пра літаратуру і пра Беларусь. Тыражы любога друкаванага выдання сёння досыць абмежаваныя. Значыць, для знаёмства патрэбны літаратурна-мастацкія інтэрнэт-пляцоўкі. Як іх развіць, як прыцягнуць да іх увагу?.. Адзін з прыкладаў – “Созвучие: литература и публицистика стран Содружества”, дзе цесна аўтарам, мовам і літаратурам. Зазірніце па гэтым адрасе… Відаць, наспела пара болей рашуча садзейнічаць мадэрыраванню на гэтай электроннай прасторы з боку самых розных нацыянальных складнікаў. У супольнасці з “Полымем”, “Літаратурай і мастацтвам”, “Маладосцю” “Созвучию… можна было б шмат што зрабіць. А памагатых у нашай нацыянальнай літаратуры шмат ва ўсім свеце.