Яшчэ больш значнае далучэнне нямецкай навуковай грамадскасці да гісторьіі нашага краю адбылося пазней, у час Першай сусветнай вайны, калі кайзераўскія войскі захапілі частку Беларусі. Тады, пасля многіх стагоддзяў забароны, нарэшце афіцыйна была прызнана (1916) беларуская мова, адкрыты першыя беларускія школы, праводзілася значная культурна-асветная праца. Нягледзячы на жорсткі акупацыйны рэжым, Нямеччына ў пэўнай меры спрыяла развіццю нашай нацыянальнай свядомасці, асабліва сваёй палітыкай вызвалення народаў ускраін. Значны ўклад у развіццё беларусазнаўства ўнеслі тады нямецкія вучоныя прафесар Р.Абіхт, доктар А.Іпель, публіцыст В.Егер і інш.