Непасрэдная нагода (гэтай сустрэчы) – успамін сьведчаньня веры Апостальскага Экзарха Беларусі, айца Антона Неманцэвіча (Таварыства Ісусава), які 70 гадоў таму, арыштаваны гестапаўцамі, стаў на шлях мучаніцтва, шлях найвышэйшага сьведчаньня вернасьці Госпаду і народу Божаму, на служэньне якому паклаў усё сваё жыцьцё. Ягоны крыжовы шлях быў зьяднаны з крыжовым шляхам ягонага народу, асуджанага на перасьледаваньне, на цярпеньне, на зьнішчэньне. Успамін айца Антона Неманцэвіча нагадвае нам пра шматлікія іншыя ахвяры вайны, з блізкага тут Палесься, Слоніма, але таксама і з іншых рэгіёнаў гэтай любай краіны Беларусі, урэшце ўсіх ахвяраў 2-ой Сусьветнай вайны, усіх нявінных ахвяраў усіх войнаў у гісторыі чалавецтва. Кожная вайна ёсьць вайна братазабойчая, бо брат забівае брата, а мы ж усе маем Адзінага Айца, Бога, у якім мы ўсе — браты. Калі войны ад часоў Каіна аж да сёньня, на жаль, яшчэ існуюць, гэта магчыма толькі таму, што мы забываем гэту вялікую праўду, таму што хочам выштурхнуць Бога з нашага жыцьця, з сьвету нашых каштоўнасьцяў, і нашых рашэньняў. Калі, наадварот, мы жадаем сапраўды жыць у сьвеце бяз войнаў, мусім зрабіць усё, каб паставіць Бога на першае месца ў сэрцы людзей і, такім чынам, гледзячы на Яго, на вобраз Ягонага Адзінароднага Сына, зможам вызнаваць, што ў Хрысьце кожны чалавек ёсьць маім братам.