…Калі ўспамінаю той сакавіцкі дзень, калі расстралялі тату Івана Яўстафьевіча Стасюка разам з іншымі аднавяскоўцамі ды антаноўскімі суседзямі, аж мароз па скуры прадзірае! Ды і дзень халодны быў, ворагі хадзілі па двары, наставіўшы каўняры. Былі з імі і нашы люxadдзі-прыслужнікі ў нямецкім адзенні.