Віншаванні з юбілеем ветэран прымаў ад ветэранскай арганізацыі раёна, дырэктара ААТ “Барсучанка”, старшыні Парплішчанскага сельскага Савета, кіраўніцтва сацыяльнай службы, работнікаў культуры. Шчыра радаваўся цёплым словам, кветкам і падарункам, прыгожым песням. А яшчэ таму, што побач з ім знаходзяцца, і не толькі ў гэты святочны дзень, самыя дарагія людзі – жонка і дачушка (на здымку). Аліна Вячаславаўна чатыры гады таму прыехала з Латвіі, дзе яе дом і сям’я, каб дагледзець старэнькіх бацькоў, якія ўжо з цяжкасцю рухаюцца па хаце. Мабыць, менавіта даччыны любоў і клопат дапамагаюць сужэнцам трымацца, не здавацца гадам і хваробам. Ведаць, што цябе любяць, што ты патрэбны родным, – бадай, галоўнае для пажылога чалавека. І таму, нягледзячы на выпрабаванне вайной, цяжкі пасляваенны час, заўчасную смерць сына, Вячаслава Хадаровіча можна лічыць шчаслівым чалавекам.