— Гэта першы мой вопыт, — прызнаецца жанчына. — Удзячна людзям, якія аказалі такі давер. Разумею, што на народных абранніках ляжыць вялікая адказнасць перад выбаршчыкамі. Шкада, што не заўсёды бывае лёгка разабрацца з тымі пытаннямі, якія хвалююць сяльчан. Калі не магу дапамагчы сама, звяртаюся да старшыні сельсавета Андрэя Шацілы. Так, напрыклад, было з закрыццём у нас ФАПа. Прыйшлося не адзін раз пісаць у розныя інстанцыі, каб нейкім чынам паўплываць на сітуацыю. Урэшце выйсце знайшлі: цяпер з Ясенскай амбулаторыі 2 разы на месяц да нас прыязджае доктар. Прыём вядзецца ў бібліятэцы. Можа, гэта і не зусім зручна, але лепш, чым нічога. З набыццём лекаў састарэлымі людзьмі, якіх у пасёлку большасць, таксама нялёгка. Давялося і тут шукаць кампраміс — многія пакідаюць свае заяўкі мне, пасля чаго тэлефаную ў медустанову, дамаўляюся, перадаю грошы. Калі забіраю таблеткі сама, калі перапраўляюць праз каго іншага.