Дзецьмі Алег Валер’евіч называе не толькі абітурыентаў. Так па-бацькоўску таварыш падпалкоўнік называе сваіх курсантаў: гаворыць “дзеці” — і ўсміхаецца. Кожнага з падцягнутых прыгажуноў ён лічыць родным.