Анатоль Карповіч: “Напэўна, сітуацыя з харэаграфічным мастацтвам ва ўстановах адукацыі вельмі блізкая да той, што склалася ў музыцы, пра што гаварыла Таццяна Валер’еўна. З аднаго боку, мы маем залаты фонд харэаграфіі — прызнаныя работы вядомых сцэнічных танцавальных калектываў, якія рэкамендуюцца для паказу на канцэртах, семінарах-практыкумах, падчас творчых абменаў вопытам. А з другога боку, на густ сённяшняй моладзі не могуць не ўплываць сучасныя рытмы і танцы культуры Захаду. І таму ў сённяшнім маладзёжным танцавальным асяроддзі карыстаюцца вялікай папулярнасцю такія стылі танца, як брэйкінг — гімнастычныя рухі, робат — капіраванне аўтаматаў, электрык — канвульсіўнасць электрычных разрадаў, кінг-тат — своеасаблівая сімволіка, якая ствараецца пры дапамозе кісцей рук і інш. Што ж, такая вось аб’ектыўная сітуацыя з харэаграфічным мастацтвам ва ўстановах адукацыі, і педагогі павінны з ёй лічыцца, хаця павінны заўсёды помніць пра густ”.