Больш за трыццаць гадоў мінула пасля аварыі на Чарнобыльскай АЭС, а яна ўсё ніяк не дае пра сябе забыць. Камусьці нагадвае страшнымі хваробамі, стратай блізкіх людзей, развітаннем назаўсёды з малой радзімай... А людзям, якія апынуліся ў той час у эпіцэнтры падзей, ніяк не дасць развітацца з успамінамі. Ліквідатару Юрыю Амельянчуку хапіла і месяца, каб Чарнобыль стаў часткай яго жыцця. — Маё дзяцінства прайшло ў Старым Купліне, — расказвае Юрый Міхайлавіч. — Сёння вы не знойдзеце такой назвы на карце: яшчэ ў мінулым стагоддзі вёска апусцела і знікла. У Ю.М.Амельянчука, на першы погляд, нічым не адметная біяграфія: бесклапотная школьная пара, вясёлы студэнцкі час, перыяд армейскай загартоўкі, працоўная дзейнасць — служба ў органах унутраных спраў. Але на простай жыццёвай гі