Кніга ж адкрывае чытачам зусім іншага Стральцова — чалавека з шырокай душой, яркімі ўспамінамі і складаным, поўным нягод і цяжкасцяў, але цікавым жыццём. Да чытання кнігі я не ведаў, што Барыс Васільевіч быў яшчэ і яркім самабытным празаікам. Асабліва хацелася б адзначыць майстэрскае валоданне беларускай мовай, з лёгкай прымешкай яркіх і вельмі самабытных дыялектызмаў.