Што і казаць, першыя поспехі акрылілі самадзейных атрыстаў. Дзе б яны ні выступалі альбо запрашалі ў сваю “хату” — усюды ўсхваляваныя твары гледачоў і слухачоў, падзякі, просьбы як часцей ладзіць святы, без якіх чарсцвее душа. Аднойчы замахнуліся на далёкую, але вельмі жаданую вандроўку, падрыхтавалі спецыяльную праграму “Люблю наш край”. Але як гэта зрабіць? Яны ж працуюць як самадзейны калектыў, без фінансавай дапамогі. Толькі свет не без добрых людзей: на выручку прыйшоў пісьменнік і бізнесмен Валерый Сарока. Былы вясковец, Валерый Ларывонавіч не адцураўся сваіх каранёў і вытокаў, ён па-ранейшаму любіць сяло і яго людзей. Дзякуючы яго бескарыслівай дапамозе гурт Міколы Котава і апынуўся там, дзе іх чакалі. І трэба было бачыць, як у сельскіх клубах і дамах састарэлых радасцю і надзеяй свяціліся вочы людзей, якія ў свой час аддалі ўсе сілы і здароўе дзеля таго, каб жыла і квітнела наша зямля. Не раз змахваў слязу і сам пісьменнік, які быў разам з калектывам “Матулінай хаты”…