Калі я вывучала фотаархіў сваёй сям’і, то зразумела, як мала ведаю. Мой дзядуля — Міхаіл Пчолка. Я нашу ягонае прозвішча і больш не ведаю нічога, а спытацца ўжо не магу. Ён, як многія савецкія людзі, быў закрыты: працаваў, прыходзіў дадому, курыў, адпачываў. Я знайшла дзве магілы ягоных бацькоў без здымкаў і імёнаў па бацьку. Калі б я занялася гэтым хаця бы пяць гадоў таму, то магла б за пару вечароў запісаць і захаваць гэтую гісторыю. Сёння я шкадую пра гэта.