[…] Вiдаць Максiм Лужанiн меў добрую прачуханку, таму i змоўк. Не сьпяшайцеся пасылаць Максiмавы творы, – пакуль абставiны ня зробяцца больш спагадлiвымi. […] Творы Максiмавы мы чытаем. Ужо прачыталi “Сiбiрскiя абразкi”, i “Камароўскую хронiку” да 1918 г.