Вядома ж, я не заўсёды аднекваўся, часам згаджаўся і меў з таго душэўны выйгрыш – на лецішчы Генадзя пачаў апавяданне “Анёлак і я”, а ў Вільні, на могілках Роса, у 1998-м перажыў горкую ўзвышанасць, тую ж самую, пра якую Міхась Скобла сказаў