Лагодна заракатаў матор машыны. Поўнымі слёз вачыма незнаёмка яшчэ раз абвяла наваколле і спыніла свой позірк на купцы людзей, што ўважліва назіралі за ёй з супрацьлеглага боку дарогі. “Божа, навошта ты прыдумаў гэты моўны ба’ер”, -- ужо ў каторы раз за дзень падумала пра сябе жанчына. І, злёгку крануўшы свайго спадарожніка за плячо, дала каманду ехаць.