Леанід, устаўшы на ўлік у ваенкамаце, пайшоў працаваць на чыгуналіцейны завод, дзе рабілі ручныя, так званыя абарончыя, асколачныя гранаты Ф-1. Хутка асвоіў зварачную справу і неўзабаве замяніў дасведчанага майстра-электразваршчыка Нячаева, якому прыйшла чарга ісці ў дзеючую армію.