Большае выкарыстанне нацыянальных моваў у мясцовых Касцёлах – такая парада з’явілася пасля ІІ Ватыканскага сабору. У Беларусі ўкараненне роднай мовы ў літургічным жыцці пачалося яшчэ ў пачатку ХХ стагоддзя, але ў поўны ўжытак Касцёла яна ўвайшла амаль праз сто гадоў, пасля перакладу і зацвярджэння неабходных літургічных тэкстаў. Працэс гэты быў нялёгкім і няхуткім: перакладчыкі пачыналі амаль з нуля, абраўшы два галоўныя крытэрыі – беларускую літаратурную традыцыю і традыцыю каталіцкіх літургічных тэкстаў, растлумачыў Алесь Жлутка.