Дарэчы, чаму абрад назвалі “Куры”? Дзеці ходзяць малыя, шчабечуць… Таму дарослыя і ахрысцілі традыцыю так. Прыйдуць пад акно дзеці і кажуць: “Шчодры вечар, святы вечар! Дазвольце курам папець?” Калі дазвалялі гаспадары, то пелі. З хаты выходзіла гаспадыня, выносіла звычайныя тонкія бліны і скварку сала. Казала: “Дзякуй вам, што не забыліся, завіталі, песню праспявалі. Вазьміце і ад мяне пачастунак”. “Куры” дзякавалі: “Дзякуй, мая мамка, хай будзе ў цябе і ў доме, і ў хляве, і ў двары, і прыбытак і ў скаціне, і ў сям’і”. Потым дзеці збіраліся ў каго-небудзь у хаце і дзялілі паміж сабой накалядаваныя гасцінцы.