— Для мяне гэта птушка — сімвал вернасці, веры і надзеі, —тлумачыць сваю сімпатыю да пярнатага мая суразмоўца. Пад яе спрытнымі рукамі паўстаюць жывёлы, казачныя персанажы. Каб яны выглядалі яшчэ больш маляўніча, Таіса Дзмітрыеўна амаль усе работы імкнецца ўпрыгожваць бісерам і пайеткамі. Праблем з матэрыялам не стае: у справу ідуць непатрэбнае адзенне, абрэзкі розных тканін. Перыядычна папаўняць запасы дапамагаюць сваякі і знаёмыя.