— Глядзіце, тут усё проста. Каб адрадзіць важкасць сельскіх клубаў і дамоў культуры, патрэбен рэбрэндынг гэтых устаноў. Да такой ступені, каб яны перасталі ўспрымацца, як адгалоскі тых часоў, калі якраз многае забаранялася, але патрабавалася, каб усё было аднолькавым. Пагадзіцеся, сельскі клуб прыгарада Таліна, установы дзесьці ў Таджыкістане, Беларусі і Украіне ніяк не адрозніваліся, па вялікім рахунку. Гэта значыць, у названым сегменце вымалявалася вялізная дзіра, правал. Каб такая культура развівалася, неабходна ў кожнай вёсцы ці раёне знаходзіць індывідуальныя рысы — тое сваё, што зацікавіць шырокую грамаду. Вось у кожным англійскім пабе, у любым графстве знайшлі ж сваю адметнасць, праз якую туды і завітваюць мясцовыя жыхары. Гэта можа быць улюбёны імі мясцовы гурт, пэўны кірунак музыкі, гатунак піва... Так і ў нашай прасторы патрабуецца разрыў застаялай сістэмы і нават правядзенне спаборніцтва, дзе тыя ж работнікі клубаў маглі б прадэманстраваць адно аднаму і грамадству, чым славіцца іхняя ўстанова. З гэтага возьме пачатак і новае ўспрыняцце культуры ў пэўнай краіне. А сельскі складнік — адна з найважнейшых частак у культуры. І такія клубы трэба, на мой погляд, ператварыць з сумнай фармальнасці ва ўстанову, якая можа паказаць сябе, заявіць пра ўласны край.