Вечным сном спіць у гэтай магіле былая настаўніца Фёкла Калядка. Спыняючыся каля яе, мясцовыя грыбнікі ці ягаднікі на момант прыпыняюць размовы, знімаюць галаўныя ўборы і моўчкі засяроджана ўглядаюцца ў кароткі сціплы надпіс на абеліску. Пастаяўшы некалькі хвілін у жалобе, многія шукаюць якую-небудзь паляну з кветкамі, а на-зад вяртаюцца з букетамі і беражліва кладуць іх на магілу.