заходнеўкраінскі зямлі па ўзроўні свайго эканамічнага развіцця значна саступалі іншых рэгіёнах імперыі Габсбургаў. Асновай эканомікі краю было сельская гаспадарка. Ва Ўсходняй Галіцыі пераважала земляробства. На працягу першай паловы XIX ст. у краі расло обезземеливание сялян. За гэты час сярэдні памер сялянскіх надзелаў паменшыўся з 6 да 4 га, а зямельных уладанняў памешчыкаў узрос з 400 да 600 га. Паляводства мела экстэнсіўны характар, а такім чынам - нізкія ўраджаі. Пры такіх умовах стыхійныя бедствы і неўраджаі выклікалі на сяле масавы голад у 1805, 1817, 1829, 1844-1847 гг. Пры гэтым у тыя ж гады збожжа з памешчыцкіх маёнткаў вывозілася ў іншых правінцый імперыі і за мяжу