Кніга яшчэ аднаго паэта памежжа, які яшчэ сёлета быў з намі, але трагічна памёр, і (крамольная думка) каб не памёр, то і кнігі гэтай не было б: так і згінуў бы ў побытавай цяганіне, барацьбе за адхланне і за хлеб надзённы. Выгнаны патрыцый, гарадзенскі інтэлектуал, выдатнейшы лірык – колькі можна доўжыць словы, якія не захвальванне маюць у сутнасці сваёй, а горыч? Бясконца. Збор твораў – помнік паэту, які не вытрымаў гукання ў пустэльні.