Спрабуючы ўцякаць па лузе побач з дарогай, краем вока ён пабачыў, як адна з бомбаў падае туды, дзе знаходзілася фурманка яго бацькі. Як толькі самалёты адлятаюць, ён бяжыць туды. Ён бачыць разбітую фурманку, забітага каня і бацьку ў лужыне крыві, ужо ў агоніі. Пахаваўшы бацьку, маці аддае Паўліку бацькавы боты, кавалак хлеба, трохі грошай і адпраўляе яго далей. Фурманка разбітая, яна не мае сілы ісці, дык хай хаця б сын выратуецца.