Бацька і сын сталі калегамі. Памятаю, як я першы раз убачыў іх — Міхася Міхайлавіча і Максіма — у другім ад уваходу пакоі аддзела археалогіі каменнага і бронзавага вякоў Інстытута гісторыі. У той аддзел я прыходзіў незлічоную колькасць разоў — пераважна дзеля таго, каб абмеркаваць з Міхасём Міхайлавічам партыйныя справы. І вось ужо сын ягоны стаў ягоным калегам і працуе з бацькам у адным калектыве… Праўда, археолаг Алена Генадзеўна Калечыц, якая тады працавала ў адным аддзеле і ў адным пакоі з Чарняўскімі, заклікала Максіма не браць прыклад з бацькі. Нават на Максімавым вяселлі прамовіла гэты заклік(3).