У 1913 годзе распрацаваў спосаб атрымання маторнага вадкага паліва шляхам насычэння вадародам сумесі, якая складаецца са здробненага вуглю і смолападобных адходаў вытворчасці коксу і генератарнага газу пад ціскам вышэй за 20 Мн/м² (200 кгс/см³) і тэмпературы каля 500xa0°C. Патэнт быў набыты ў Бергіуса канцэрнам «І.xa0Г.xa0Фарбэніндустры», і ўжываўся з выкарыстаннем каталізатараў.