У нядзельны святочны дзень дзеці разам з бацькамі пачалі збірацца за гадзіну да ўрачыстасці. Адным з першых падарункаў для ўсіх стала ўпрыгожванне святыні. Дзеці і дарослыя, як толькі адчынялі дзверы храма, заміралі на хвілінку ад убачанага, а на тварах можна было заўважыць здзіўленне і радасць. Такога ўпрыгожвання мясцовы касцёл яшчэ не бачыў.