Увесь кляштар быў абнесены вялізнымі каменнымі сьценамі, знутры быў разьбіты сад. У 1950-я рокі была разабраная ўся агароджа з паўднёвага боку разам зь дзьвюма зьнешнімі вежамі, брамай і часткай усходняй сьцяны.[45]Будынкі кляштару адгароджаныя ад вуліцы глухімі каменнымі сьценамі вышынёй каля пяці мэтраў з квадратнымі ў пляне вежамі па вуглах. Агароджа ўяўляе сабой глухую цагляную тынкаваную сьцяну, па кутах якой стаялі невялікія шасьціграневыя вежы. Сьцяну праразалі чатыры брамы, аформленыя ў стылі барока (захавалася тры зь іх). У глухой сьцяне, якая ідзе ўздоўж Моладзевай вуліцы, на якую выходзяць галоўныя фасады касьцёла і кляштару, разьмяшчаюцца дзьве брамы, яшчэ адна брама разьмешчана ў бок вуліцы Язерскай (Карла Маркса). Брамы кляштару — адна з самых эфэктных частак комплексу. Найбольш манумэнтальная з брамаў разьмешчана перад цэнтральным уваходам у касьцёл і арганічна суадносіцца зь ім сваім ідэнтычным барочным дойлідскім рашэньнем.На другім баку вуліцы Язерскай раней існавала званіца касьцёла брыгітак. За савецкім часам, у 1950-я яна была зьнесеная савецкімі ўладамі ў рамках праграмы барацьбы з рэлігіяй. Хутчэй за ўсё час пабудовы званіцы ў стылі клясыцызму прыходзіўся на канец XVIII — пачатак XIX стагодзьдзя і агульных рысаў з дойлідствам асноўнага комплексу будынкаў не існавала. Падмурак званіцы захаваўся да нашых дзён і знаходзіцца ля дому №26 па вуліцы Маркса.