Былі і моцныя моманты. Файны свядомы ракенрол. Якаснае дакументальнае кіно. Годныя госцікі прафесійных суразмоўцаў. Беларускі нацыянал-рамантызм арганічна спалучаўся з суседскім бюракратычным прагматызмам. Першы мроіў “краіну талераў”. Другі размяркоўваў сродкі. Пытанняў не было – пакуль прага свабоды працавала як алібі важкіх рахункаў. А палітычная мэтазгоднасць дазваляла не пытацца пра якасць прадукту. Збольшага хапала “правільнай” агучкі ўмоўнай прасторы ўмоўнай беларускасці.