Фарысеі скавалі свае паводзіны шматлікімі правіламі і традыцыямі, праз што страцілі найважнейшае. Такім чынам замест сэрца і любові яны пачалі прыносіць Богу ў ахвяру мяту, руту і гародніну. Гэтыя рэчы павінны былі замяніць іх саміх. Такія ахвяры станавіліся кампенсацыяй за ўсе дрэнныя ўчынкі цела: нячыстасць, нянавісць, зайздрасць. Няма нічога дзіўнага, што фарысеі пачулі тры разы “бяда”. Калісьці з вуснаў прарокаў гэта слова прадракала няшчасце. Езус, прызнаючы Закон выразам Божай Волі, прыпамінае нам аб большай справядлівасці, якая з’яўляецца яе дасканалым выкананнем. Духам Закону ёсць любоў да Бога і бліжняга: Будзеш любіць Пана Бога свайго ўсім сваім сэрцам, усёй душой і усёй моцаю, а бліжняга свайго – як сябе самога.