СЗ: Я не працую выратавальніцай. Таму што гэта непазбежна ўводзіць цябе ў трохкутнік Карпмана, дзе ёсць ахвяры і злачынец. З тымі, хто знаходзіцца ў пазіцыі ахвяры, навучанне практычна бескарысна. Калі ў чалавека ва ўсім вінаватыя ўсе навакол, яму ніхто не дапаможа. Таму што ў яго няма разумення, што ён можа нешта змяніць, ён прывык жыць у ролі ахвяры. Яго там шкадуюць, яму так утульна і звыкла. Барані бог, на шляху зявіцца той, хто вырашыць выратаваць з гэтага раю. На дзіва, так жыве вельмі шмат людзей на зямлі. Таму ў жаночыя калектывы я прыходжу з праграмай для тых, хто ўсвядоміў, што ад іх шмат залежыць.