Верш “Лямпа, фатэль і кубак” (24; 150) уяўляецца такім маналогам на раздарожжы паміж жыццём і смерцю. Маналог адрасаваны старым сябрам - лампе, фатэлю, кубку. Маналог пра сваё інтымнае жыццё. Гэтыя рэчы сталі сведкамі першай закаханасці, наступных грэхападзенняў.., а можа проста – жыцця. Але і тут, і там (Пасля) лірычны герой ахоплены палкасцю, чакае новых сустрэч з Каханай (“смяшлівай дзяўчынай”).