У сусьвеце, як ведама, існуе закон, які з самага пачатку існаваньня замацаваўся ў людзях, іхным ґрамадзтве – розныя людзі бачаць адныя й тыя самыя рэчы й зьявы зусім па-рознаму: калі йдзе дождж, нехта смуткуе, нехта думае аб тым, як гэта адлюструецца на ўраджаі, камусьці ўсё роўна, а нехта бачыць у дажджы прыгожыя кропелькі, якія, падаючы, зьліваюцца на лістох дрэваў, сьцяблінах траваў, даюць новы пачатак, новае жыцьцё… Не абыйшоў гэты лёс і піліґрымаў.