Калі адбылося падаўленне паўстання ў 1864 годзе, рускае грамадства па-рознаму адрэагавала на гэтую перамогу. На адным з абедаў, Мікалай Аляксеевіч Някрасаў, заступнік сялян і беднякоў, прачытаў оду Мураўёву-вешацелю за тое, што ён жорстка і бескампрамісна задушыў польскае паўстанне.