За больш чым дваццаць гадоў, як я працую тут, было шмат значных падзей — найперш, выдатных спектакляў (незалежна ад таго, з маім удзелам яны былі ці без). Былі цікавыя гастрольныя паездкі, удзелы ў фестывалях, з якіх найбольш запомніўся Іркуцк, неверагодныя краявіды на возеры Байкал. Неаднойчы мы сустракаліся з запрошанымі рэжысёрамі. Памятаю, Дэніэл Бэнкс з ЗША ставіў у нас сучасную амерыканскую п’есу “Ганна ў тропіках” — усяго за 17 дзён, мы працавалі літаральна па 24 гадзіны на суткі. Адным з самых любімых (пры тым, што нялюбых роляў не бывае) быў для мяне спектакль “Жан і Беатрыса”, дзе мы ігралі ўдваіх з Ігарам Сіговым і, можна сказаць, творча ўзрасталі адзін на адным.