Салілі кумпякі і сала, якое спачатку адлежвалася. Салілі, пярчылі рэбры і складвалі ў посік — мачавы пузыр, і падвешвалі. Даставалі іх, калі ўжо нічога не было, а трэба ісці араць і сеяць жыта, садзіць бульбу. Пасля Вялікадня ўжо не заставалася каўбас, а мужчыну трэба пад’есці. Тады варылі з рабрынамі кіслую капусту. “Я памятаю, — узгадвае Ірына Янаўна, — у дзяцінстве на сенакос таксама даставалі засолены вялікі кумпяк”.