З пачаткам Вялікай Айчыннай вайны была пашырана практыка масавага адкрыцця праваслаўных храмаў з да?зволу акупацыйных уладаў. І гэта пры тым, што ў ідэалогіі фашысцкай Германіі стаўленне да хрысціянства было адмоўным. Відавочна, фашысцкія акупанты хацелі пайграць на пачуццях вернікаў, якія зведалі шмат пакут і ганенняў ад савецкай улады. Разам з тым духавенства не мела ніякіх прэферэнцый ад нямецкіх захопнікаў: усе святары стаялі на ўліку ў гестапа, для іх не было свабоды перамяшчэння, адбываліся забойствы за супрацоўніцтва з партызанамі.