На другі дзень за пахаванне двух трупаў выдалі нам 200 грамаў хлеба дадаткова да 400 грамаў пайковых, а таксама 50 грамаў тытуню на дваіх. Тут мы і ажылі, бо ў штрафняку зэкам табак не выдаваўся. І хоць абодва мы курылі, аднак вырашылі ўсё ж палову табаку выменяць у повара на алей і соль: іншых прадуктаў кухар не меў. Што гэта была за раскоша! Мы макалі хлеб у алей, пасыпалі соллю, а падмацаваўшыся, закурылі! Як кажуць блатары, мы былі сверх грабежа.