Але тут жа ўспамінае, што трэба яшчэ траву пакасіць, да сына з’ездзіць гараж дарабіць, зайсці да дачкі. У гэтым увесь Мікалай Сцяпанавіч. Для яго жыццё — гэта рух, ні хвіліны без справы. І, пэўна, абавязкова ён знойдзе час, каб наведаць школу, пагутарыць з калегамі і падзяліцца сваім багатым вопытам.