Вакол феномену Грэйсана вядзецца цікавая палеміка, прычым таксама ў шэрагах роднай Дэмакратычнай партыі. У кангрэсмена ёсць як прыхільнікі, так і праціўнікі. Некаторыя аглядальнікі мяркуюць, што Грэйсан сапраўдны фанат партыі аслоў. Яму не падабаецца млявасць дэмакратаў, іх нежаданне называць рэчы сваімі імёнамі. За кошт фактычна хуліганскіх учынкаў Алан намагаецца зрабіць іх неабыякавымі і больш жывымі. Ягоныя паводзіны, кажуць аглядальнікі, могуць спрыяць мабілізацыі партыі напярэдадні парламенцкіх выбараў у наступным годзе. Не кажучы пра тое, што Алан перахапіў у рэспубліканцаў адзін з самых улюблёных рытарычных прыёмаў.