Гэты спектакль стаўся адной з найбольш удалых прэм’ер апошніх сезонаў. Асабліва каларытным атрымаўся створаны вамі вобраз Кісы Вараб’янінава. На першы погляд — прасцякякі амаль поўнасцю залежыць ад ідэй і рашэнняў Бендэра. Але калі прыгледзецца больш пільна, становяцца бачнымі сляды дваранскага мінулага бацькі рускай дэмакратыі культуры (хоць і выяўленай праз парадыйную пластыку) таго класа, прадстаўніком якога ён з’яўляецца. Вось толькі Кіса настолькі зжыўся з маскай прасцяка, што ўжо не ўяўляе свайго існавання без яе… 