Да вайны Іван Цімафеевіч скончыў толькі чатыры класы ў Бабуніцкай школе, у сваёй вёсцы класаў не было. Памятае як ўцякалі ў лес, калі карнікі палілі вёску, як іх лавілі і грузілі ў таварныя вагоны для выгнання. Вярнуўшыся з нямеччыны адразу пайшоў працаваць, а на васемнаццатым годзе ажаніўся. Усё пачынаў без дапамогі бацькоў, бо маці ў вайну засталася ўдавою з шасцю малымі дзецьмі. Ужо маючы двух сваіх дзетак амаль на чатыры гады стаў салдатам. Потым з жонкай яшчэ двух нарадзілі.