marmon: Стоп. Караткевіч?.. Сказаць “мой народ” – тое самае, што сказаць “я прарок”. Караткевіч мог прамаўляць такое толькі ў духу сваіх герояў, але не ад сябе самога. Палічыў бы, што нясьціпла. А ў тым і рэч, што для словаў “я прарок” сьціпласьць – не крытэрый. Гэта сьведамы выбар здольнага на такое чалавека. Як асоба Караткевіч – той, хто кліча прарока або хто прагалошвае ягоны прыход. Але сам — не. Значыць, далей без Караткевіча.