Стары замак — першы абарончы аб’ект быў збудаваны ў Горадні у XI стагодзьдзі. У XIII стагодзьдзі Гародня разам з замкам увайшла ў ВКЛ, з пачатку наступнага стагодзьдзя стала аб’ектам частых нападаў крыжакоў. У 1391 року замак стаў адной з галоўных сядзібаў Вітаўта, які ў 1398 року збудаваў мураваны гатычны замак зь пяцьцю вежамі. У 1445 року вялікі князь літоўскі Казімір Ягелончык прыняў тут польскіх паслоў, якія прапаноўвалі яму польскую карону, а ў 1492 року памёр у замку. Вельмі часта тут бываў Стэфан Баторы, які ператварыў Горадню ў фактычную сталіцу Рэчы Паспалітай. Па ініцыятыве караля ў 1570-х — канцы 1580-х замак быў перабудаваны ў стылі Рэнэсансу дойлідам Scotto з Пармы. Паводле іншай вэрсыі замак быў перабудаваны дойлідам Санці Гучы[1].У 1655 року замак быў дашчэнту зьнішчаны маскоўскімі войскамі. Яго адбудаваў вялікі канцлер літоўскі і староста гарадзенскі Крыштаф Жыгімонт Пац. З 1678 року адбываўся ў замку трэці сейм звычайны Рэчы Паспалітай. На пачатку XVIII стагодзьдзя быў зьнішчаны швэдамі пад час Паўночнай вайны. Ад XVIII стагодзьдзя замак знаходзіўся ў руінах. У сярэдзіне стагодзьдзя быў пабудаваны новы замак, а стары перастаў выконваць свае функцыі.