јдным з тлумачэнн¤¢, чаму л≥≠мо≠в≥чу ¢давалас¤ так до¢га хавацца, акрам¤ надзвычай разумных ≥†асц¤рожных паводз≥н ¤го ≥†¤го жонк≥, было тугадумства м¤сцо≠вых чэ≠к≥с≠та¢. ’оць ¤ны па абав¤з≠ку службы пав≥нны был≥ зв¤рнуць увагу на новага чалавека ¢†сва≠Єй Ђпараф≥≥ї.