У тую восень зацяжныя дажджы намнога паднялі ўзровень вады ў сажалках, крыніцах і стаўках, якія ў большасці былі звязаны з вялікім ровам. Перапоўнены роў не мог умясціць у сябе такое мноства вады ды перанесці ў далёкую рэчку Белая. Ён выплюхнуў лішкі яе ў пойменныя лугі і нізіны. Балоты ператварыліся ў суцэльнае хвалістае возера ад хутароў Забалацце да вёскі Дзмітравічы.