Савецкія лакафарбавыя фабрыкі атрымалі ў спадчыну рэцэпты гатавання “безвыходна-жоўтага” і вось гэтага “сумнага смарагдавага” ад вытворцаў царскіх часоў. Потым гэты зялёны колер увялі ва ўжытак вытворцы незалежнай Беларусі. У выніку ў любым пад’ездзе любога сучаснага райцэнтра на палове налічнікаў у сельскіх хатах мы маем раскошу бачыць тое самае адценне, відавочцам якога некалі быў Шагал. Карціна “Au dessus de Witebsk” — пра тое, які непапраўны ансамбль тая зялёная фарба ўтварае з бруднаватым сняжком шэрай беларускай зімы.