- Сёння, калі малады чалавек прыходзіць на радыё, у яго ёсць гарантыя, што праз пару дзён ён выйдзе па Першым канале ў эфір. Калі мы прыходзілі стажорамі-дыктарамі, то паўтара года павінны былі даказваць, што гэтай прафесіі мы вартыя. Мы сядзелі на канале Стэрэа (трэці канал, дзе ладзіліся прамыя трансляцыі з розных музычных і драматычных тэатраў). Нам давяралі чытаць падводкі: Гаворыць Мінск. У Мінску дзевятнаццаць гадзін. Паслухайце, калі ласка, оперу Аляксандра Барадзіна Князь Ігар. Выканаўцы ... І запускалася опера. На гэтых маленькіх падводках можна было сябе трэніраваць. Адразу чытаць навіны нам ніхто не давяраў. Да эфіру дапускаліся людзі, якія зарэкамендавалі сябе і маглі вытрымаць любую напругу.