Маё дзяцінства прайшло ў Маскве, дзе вучыліся мае бацькі. Яно было вельмі насычаным: знакаміты маскоўскі заапарк, цырк Нікуліна… Калі ж мы вярнуліся ў Гомель, мне ўсё тут падалося больш простым і спакайнейшым. Жыццё круцілася ў асноўным па схеме “двор-школа”. Але асаблівых змен я не адчуў, бо што ў Маскве, што тут усе размаўлялі на рускай мове. Беларусам я сябе адчуў толькі ў школе, калі пачаў вывучаць беларускую мову, літаратуру і гісторыю. Можна сказаць, што Беларусь я спасцігаў менавіта праз гэта.