Адной з найважнейшых задач у справе аховы помнікаў у міжваеннай Польшчы лічылася кансервацыя руінаў сярэдневечных замкаў, якія пачыналі выкарыстоўвацца як аб’екты турыстычнага наведвання. Замкі часоў ВКЛ былі ў дрэнным стане, многія, як Крэўскі замак, моцна пацярпелі ў першую сусветную вайну. Калі да аб’ектаў Віленскага ваяводства можна аднесці тэрмін “рэстаўрацыя” ‒ актыўна аднаўляліся Трокскі замак і будынкі на замкавай гары ў Вільні, то ў Навагрудскім ваяводстве праводілася толькі кансервацыя. На больш адсталае Навагрудскае ваяводства не хапала сродкаў.