Менавіта таму па пазіцыях, што тычацца свабоды слова, улады дэманструюць жорсткасць і паслядоўнасць. Апошнія прыклады — распараджэнне аб тым, што ўладальнікі Інтэрнет-кафэ павінны фіксаваць даменныя імёны сайтаў, на якія выходзяць карыстальнікі, ды урадавы ліст “для службовага карыстання”, які рэгламентуе выкарыстанне эканамічнай інфармацыі. Такога ціску на незалежныя крыніцы інфармацыі не было б, калі б чыноўнікі не адчувалі перашкодаў іх захадам цалкам забяспечваць грамадства толькі “афіцыйнымі звесткамі”. Незалежныя СМІ, на маю думку, усё ж застаюцца тым інстытутам грамадскай супольнасці, які кантралюе выканаўчую ўладу...