Тая гісторыя, калі я ішоў у каледж гандлю, мне ўспомнілася інтуітыўна. Пагутарыўшы з кіраўнікамі творчых калектываў установы, я зразумеў, што інтуіцыя мяне не падвяла. Як высветлілася з гэтых гутарак, у каледжы гандлю ўдзяляецца вялікая ўвага не толькі ўласна гандлю, але і духоўнаму ды эстэтычнаму развіццю навучэнцаў. І хто яго ведае: можа быць, чарговы раз купляючы прадукты ці адзенне ў нейкай краме, мы нават не здагадваемся, што прадавец, “гандлярка”, якая нам адпускае гэтыя рэчы, па вечарах, у вольны ад працы час чытае разумныя кнігі, піша вершы, спявае ў хоры, малюе акварэлькі… І вытокі гэтых творчых памкненняў, гэтай душэўнай светлыні шукаць трэба менавіта ў гадах яе вучобы ў Мінскім дзяржаўным прафесійна-тэхнічным каледжы гандлю.