“Яшчэ ніхто пасля ўбачанага не захацеў для сябе такога лёсу, — расказвае Іна Аляксандраўна. — Увогуле, такія метады работы з’яўляюцца даволі паказальнымі. Часта разам з падлеткамі выязджаем у іншыя гарады для ўдзелу ў шматлікіх мерапрыемствах. Зусім нядаўна былі ў адным з патрыятычных клубаў Жодзіна “Вектар”. Увогуле, дзяцей, якія хаця б аднойчы трапілі пад нагляд спецыялізаваных служб, неабходна заўжды трымаць на кантролі. Але кантраляваць трэба неўпрыкмет і правільна. Дзецям павінна ўдзяляцца больш ўвагі з боку бацькоў. Для таго каб аб’яднаць сям’ю, мы прыкладаем шмат намаганняў. Вельмі падабаецца і бацькам, і дзецям, калі запрашаем іх разам паўдзельнічаць у спартыўных мерапрыемствах. Так, хлопчыкі і іх таты з задавальненнем ходзяць у трэнажорную залу. Мы абавязкова будзем і далей прыдумваць новыя метады работы для адаптацыі дзяцей, бацькоў, сям’і. І будзе прыемна, калі ў адказ на нашы старанні будзе назірацца ўзаемнасць”.