Генадзь Бураўкін: Можна было б працягваць прадукаваць тэлевізійныя дакументальныя фільмы. Можна было б мець літаратурны тэатр, дзе выдатныя акцёры неслі б навінкі літаратуры да гледача. Некалі была ў нас праграма “Песню бярыце з сабой”, дзе прапагандавалася беларуская песенная творчасць. У тых канцэртах прымалі ўдзел і славутыя спевакі з Расіі, Украіны, Эстоніі, Малдовы, іншых савецкіх рэспублік… Эдуард Хіль, Іосіф Кабзон, Марыя Пахоменка, Анатоль Макрэнка – спявалі па-беларуску! Альбо тыя ж выставы мастакоў, наш выдатны жывапіс. Людзі з глыбінкі Беларусі не могуць часта прыязджаць у Мінск на выставы. Тэлебачанне можа ўсё гэта паказваць, але не паказвае! Тэлебачанне ўвогуле згубіла функцыю навучання – вучыць бачыць карціны, вучыць разумець тэатр, вучыць чуць сапраўднае мастацкае слова. Гэта сёння чамусьці лічыцца непатрэбным.