Гэты жэст падкрэслівае, што толькі Бог з’яўляецца Панам індывідуальнай і сямейнай гісторыі; ўсё да нас прыходзіць ад Яго. Кожная сям’я паклікана прызнаць гэту першаснасць, ахоўваючы і навучаючы дзяцей адкрывацца на Бога, Які ёсць крыніцай жыцця. Адсюль паходзіць таямніца ўнутранай маладосці, парадаксальным чынам засведчаная ў Евангеллі пажылой парай, Сімяонам і Ганнай. Стары Сімяон, у прыватнасці, натхнёны Святым Духам, кажа аб Дзіцятку Езусе: “Вось гэты прызначаны на падзенне і на паўстанне многіх у Ізраэлі і на знак, якому супраціўляцца будуць, (...) каб выявіліся думкі многіх сэрцаў” (Лк 2,34-35).