Канечне, ёсьць свае моманты ў такім сабе вельмі “школьным” ангельскім вымаўленьні – лёгкасьці і натуральнасьці гучаньню гэта не дадае. Але добрыя вакальныя дадзеныя і – што хацелася б адзначыць – уменьне знаходзіць цікавыя інтанацыйныя хады і нейкія фішкі (як, напрыклад, у Talking to Silence), вядома, пераважаюць.