Навейшыя беларускія парэміі, заснаваныя на беларускім лексічным матэрыяле, адлюстроўваюць сучаснасць, але не ва ўсіх можна выдзяляць кампазіт ментальнага бачання свету, часта яны толькі канстатуюць факт: што зарабіў, тое сцерабіў, якое па сваёй семантыцы зусім не новае, яно блізка па значэнню да каб не дзірка ў роце, хадзіў бы ў злоце, ці каб не ежка ды адзежка, была б грошай поўна дзежка. Але ў некаторых можна бачыць і сталыя адзнакі нацыянальнага характару, напрыклад, беларуская традыцыйнасць, неахвота да змен: хочаш разарыцца, пасей грэчку і купі авечку. Праз гэты выраз беларускіх фермераў прасочваецца прывязанасць беларусаў да бульбы, як галоўнага нацыянальнага блюда, без яе ў штодзённым жыцці не абыходзіцца ні адна беларуская сям’я. Таму грэчка, хоць і з’яўляецца культурай прэстыжнай і цэннай, не заменіць беларусу бульбы. Цікавым пацвержанем таму з’яўляецца выбар тэматыкі дзяржаўных конкурсаў, як, напрыклад, праект KARTOFFEL (16.11.2008 Мінск), акі аб’яднаў некалькі мастацкіх накірункаў: паказ дакументальных і кароткаметражных анімацый, фотавыставу, перфомансы і прэзентацыю кліпа “Ляпіса Трубяцкога”.