– Дубе, мой верны сябра. Нядоўгае жыццё ў дрэва. Не паспеюць з’явіцца вакол яго маладыя парасткі, а ўжо ідзе нехта жорсткі з сякерай. Абдымі ж мяне, каб ніхто і ніколі не змог разлучыць нас, як разлучылі гэтых людзей. І няхай будзем мы разам у радасці і горы, у жыцці і смерці.