Сяргей КАВАЛЁЎ: — Нагадаю, сам жанр распаўсюдзіўся ў іншых краінах значна раней, чым у Беларусі. Возьмем да прыкладу п’есы пра Барбару Радзівіл: у палякаў першы твор з’явіўся напачатку XIX стагоддзя, у літоўцаў — у 1930-я, краіны-суседкі, уступаючы ў новае тысячагоддзе, перажылі пэўную эвалюцыю п’ес такога кшталту. У тамтэйшых драматургаў гэты вобраз значна ўскладнены, больш супярэчлівы. У Беларусі пачалі пісаць пра Барбару ў 1990-х, таму, канешне, на першы план выйшла патрэба ўвогуле распавесці людзям, хто гэта. Атрымаўся пэўны дысананс паміж тым, што было ў нас, і тым, што ў гэты час рабілі нашы суседзі. Часцяком яны ўжо адмаўлялі тое, што мы толькі сцвярджалі…