У школе фізіка была яго жыццём. Астатніх прадметаў для Аляксандра, лічы, не існавала. Ён займаўся фізікай на ўроках і пасля іх, дома, ездзіў на алімпіяды і нічога больш не бачыў. У тым была велізарная роля настаўніка, які здолеў заахвоціць сваім прадметам увесь клас. Той запал знік разам з пераводам у іншую школу, дзе новы настаўнік фізікі хутка адбіў у Аляксандра ўсялякую цікавасць да былога захаплення. Калі б гэтага не здарылася, цалкам імаверна, што Аляксандр Кулінковіч працягнуў бы адукацыю ў гэтым кірунку, і ў свеце было б на аднаго апантанага навукоўца болей.