— Каб не Валера, я, напэўна, і не занялася б гэтым рамяством. Мы ажаніліся вельмі рана (мне яшчэ і дзевятнаццаці не было). Разам пачалі вывучаць кераміку як дэкаратыўна-прыкладное мастацтва. Спачатку гэта была парцаляна і кожны распрацоўваў тут сваю тэму. Рабілі плячо ў плячо. Але, працуючы разам, мы не заміналі адно аднаму ў развіцці творчай індывідуальнасці. Кожны ішоў сваім шляхам.