— Я ўжо казаў, што я ў яе ўлюбёны. Але што да ўставу літургічных дзеяў, то я заўжды ставіўся спакойна. Літургія — гэта жыцьцё. А жыцьцё ня ў сіле літары. І НЕ ЛІЧУ, ЯК НЕКАТОРЫЯ, ШТО КАЛІ ВЫКОНВАЦЬ КОЖНУЮ НАПІСАНУЮ ЛІТАРУ Ў ЛІТУРГІІ, ТО ТАДЫ БОГ НАС ЛЕПШ ПАЧУЕ. І канешне ж, я ніколі не рабіў скандал з прычыны таго, што нехта там штосьці няправільна прачытаў ці прасьпяваў. Я люблю і паважаю літургію. Але КАЛІ ЛЮБЛЮ, ТО ІМКНУСЯ І ЗРАЗУМЕЦЬ. Часта ва ўстаўных нормах зьяўляецца рацыянальнасьць, практычны досьвед, часам багаслоўская сымболіка. Павага і разуменьне акрэсьліваюць рамкі свабоды ў літургічным жыцьці. Але трэба памятаць, што галоўны ў літургіі — гэта Хрыстос. І я імкнуся, каб праз служэньне гэта было відавочна.