У 1833 Чачота дазволілі вярнуцца ў Беларусь, у мястэчка Лепель, дзе ён уладкоўваецца ў дырэкцыю Бярэзінскага канала. За нядрэнную службу атрымлівае чын губернскага сакратара. У Лепелі Ян Чачот заняўся зборам народных песень, якія пазней увайшлі ў яго зборнікі.