— Да нас штодзень паступаюць запыты, лісты (палова — праз электронную пошту і сацыяльныя сеткі), і, напэўна, яны ніколі не скончацца. Раней людзі, якія заспелі ў жывых удзельнікаў ваенных падзей, маглі атрымаць інфармацыю напрамую, а зараз вельмі радуе, што ва ўнукаў і праўнукаў ёсць вялікая цікавасць да таго, што адбывалася з іх дзядамі. І мы дапамагаем такім людзям. Значная частка нашай працы — гэта пошук. У нас дастаткова багатыя фонды не толькі прадметаў, дакументаў, але і ўспамінаў. Нашы супрацоўнікі часам спрабуюць нават за межамі музея знайсці інфармацыю, падказаць, куды яшчэ можна звярнуцца.