Усе клопаты, думкі, перажыванні чалавек трымаў у сабе, і, пэўна, з гэтай прычыны выгляд яго быў пануры. У грамадстве да людзей з анкалогіяй (як і са СНІДам) ставяцца з асцярогай, таму гаварыць аб гэтым з кім-небудзь мужчына не хацеў. Нават у аптэцы ён набываў патрэбныя лекі, калі там нікога не было.