Іўрыт я ведаю не ідэальна, але дастаткова для працы. Мова — гэта асноўнае, што адрозьнівае адзін народ ад другога. Калі я чытаў кнігі пра гісторыю габрэяў, гісторыю Ізраіля, то заўважыў, што іўрыт як мова ёсьць краевугольным камяням у Ізраілі і самаідэнтыфікацыяй габрэяў ва ўсім сьвеце. Краіна, якая мае назву Дзяржава Ізраіль, пачалася з мовы, з таго, што некалькі асобаў у Эўропе вырашылі адрадзіць гэтую мову і зрабіць яе тым самым падмуркам. Ізраіль — прыклад таго, як нацыянальная дзяржава пабудаваная вакол мовы. Ты прыяжджаеш сюды, і як бы ня ставіўся да гэтай краіны, разумееш, што гэта асаблівы моўны асяродак. Моваў, падобных на іўрыт, ня шмат. Ёсць агульныя словы з арабскай, шмат словаў у сучасным іўрыце з ідышу, якія я ведаў зь дзяцінства, ёсьць падобныя на рускія словы. Важна, што мова — краевугольны камень у дзяржаве, і ідэнтыфікацыі. Ад гэтага ўсё пачалося і гэтым усё працягваецца. Зьявілася літаратура высокага ўзроўню на іўрыце ўжо пасьля зьяўленьня Дзяржавы Ізраіль.