— Ні пра якую кар’еру на Захадзе я і не думала! Але праект, у які я інвеставала свае талент, час і грошы знойдзенага мной спонсара, быў страчаны, і ўзнікла пытанне, як жыць далей. Не, я не засталася адна, мяне атачалі таленавітыя людзі: Леанід Шырын пісаў мне песні, Максім Алейнікаў, Віталь Пензiн, Андрэй Сланчынскi працавалі ў студыі над іх рэалізацыяй. Рыхтавала да выпуску сольны альбом, які сама прадзюсавала, знаходзіла пад яго запіс і выпуск грошы — натуральна, з уласнай кішэні, частку сродкаў на яго далі бацькі. А ў 2001-м паехала на “Славянскі базар у Віцебску”, дзе разам з Шырыным прымала ўдзел у танцавальнай праграме, якую здымалі беларускі і расійскі тэлеканалы. Але падчас мантажу пры нейкіх загадкавых абставінах мы “зніклі” з абодвух эфіраў. І тады я сабрала чамадан ды выправілася ў Парыж — там з’явілася вакансія салісткі ў “рускім” кабарэ, і мне прапанавалі з’явіцца на праслухоўванне. Яго я паспяхова прайшла.