Шчыра кажучы, не ведаю, што сказаць, бо адчуваю сябе вінаватым, нібыта нешта скраў. Прабачце мяне, – жартуе Паша. – Дзякуй, што вы звярнулі ўвагу на працу, якую мы зрабілі з сябрамі. Я рады, што сабраўся калектыў з 6 чалавек – яны ўсе хворыя. Магчыма сапраўды, тое, што задумваецца ў нас у галаве, знойдзе адлюстраванне ў гуках. Але маё меркаванне – Пуксту трэба было ўсё аддаць.