— Не, я з дзяцінства хацела быць следчым. Сама не ведаю, чаму з’явілася такая мара, бо мае шматлікія заняткі і захапленні былі далёкія ад юрыдычнай сферы. Хадзіла на танцы, хор, аркестр, замежныя мовы, гімнастыку, у фота- і іншыя гурткі. Шчыра кажучы, музычную школу наведвала з-пад палкі, хоць і нядрэнна там вучылася. І калі надышоў час паступлення, мама сказала: “Ніякіх следчых! Пойдзеш у музыку”. Яна ж настаяла на тым, каб я працягвала займацца на баяне, а не паступала на харавое адxadдзяленне, куды мяне хацелі ўзяць. Зараз вельмі ўдзячна ёй за тое, што ўсё так атрымалася. Мама ўжо тады бачыла ўва мне музыканта.