Быў момант, калі Макс па прывычцы гатоў быў ударыць Васілька, але... цень вялікай арміі, што была за дваццаць-трыццаць кіламетраў адсюль, абараніў малога хлопчыка. Здавалася, што словы беларускія лепш дайшлі да Макса, чым нямецкія, бо ён зараз жа пайшоў шукаць веласіпед. А праз некалькі мінут Васілёк з захапленнем катаўся па двары і па шасэ, вольны, шчаслівы...