I калі ў 1939 годзе пайшлі чуткі, што да нас прыйдуць Саветы — радаваліся. Праўда, старыя бурчалі, што бязбожнікі там, мы і самі бачылі, як на сумежным баку, у Дрысенскім (Верхнедвинским) раёне, на Вялікдзень палі аралі — здзіўляліся і не разумелі, як так можна... А моладзь усё ж не магла дачакацца, калі нам свабоду прынясуць.