Падбухторыў вясковага хлапчука стаць юрыстам сваяк з горада. Анатоль прызнаўся яму, што хоча вывучаць гісторыю, а мужчына сказаў як адрэзаў: “Лепш стань юрыстам! Гэта больш сапраўднаму мужыку падыходзіць…” І самае цікавае, што пераканаў! Нават пасля крыўднага недабору аднаго бала юнак не расчараваўся і цвёрда вырашыў пакарыць вяршыню правазнаўства. Мара ажыццявіцца толькі пасля службы ў арміі. Два гады, не лічачы тыдня на пабыўцы дома, пражыў па ваенным раскладзе ў сонечным Самаркандзе. І ў РАУС прыйшоў загарэлым, фізічна падрыхтаваным супрацоўнікам. Наперадзе яго чакалі разнастайныя пасады і званні. Быў і ўчастковым інспектарам, і следчым, і членам групы крымінальнага вышуку. У адстаўку пайшоў з пасады намесніка начальніка РАУС.