“Пустая душа – гэта горшая перашкода для надзеі. Ад гэтай пагрозы ніхто не абаронены, бо сустрэцца са спакусай супраць надзеі можна нават на шляху хрысціянскага жыцця. Старажытныя законнікі асуджалі самага кепскага ворага руплівасці, якім з’яўляецца “паўдзённы дэман”, што аслабляе актыўнае жыццё, менавіта тады, калі сонца ззяе яшчэ высока. Гэта спакуса нас застае калі менш гэтага чакаем: дні становяцца аднастайнымі і смутнымі і больш ніякія каштоўнасці нам здаюцца не вартымі высілкаў. Гэта называецца роспаччу, што раз’ядае жыццё знутры, пакідаючы яго як пусткую абалонку”, - сказаў Папа.