Наогул, аб’екты, якія з’яўляюцца гісторыка-культурнымі каштоўнасцямі і ў якіх жывуць людзі, ёсць па ўсім свеце. Мы бачым іх і захапляемся імі, калі ездзім у суседнія краіны, у тую ж Чэхію напрыклад. Але чаму б не радавацца і ў сябе? Чаму б не прадстаўляць сябе суседзям на адпаведным культурным узроўні, пра які сведчыць наша стаўленне да сваіх унікальных помнікаў архітэктуры?