Калі я бываю ў беларускіх райцэнтрах і заўважаю на фасадах будынкаў шыльду, якая сведчыць, што тут знаходзіцца рэдакцыя мясцовай газеты, недзе глыбока ў душы з’яўляецца нейкае дзіўнае насталыічна-шчымлівае пачуццё і жаданне зайсці ў рэдакцыю. Хоць я ў ёй, часцей за ўсё, ніколі не быў і нікога там не ведаю. I, можа быць, не заходжу найперш таму, што перакананы: убачу там звычайнае, чужое жыццё, а зусім не тое, што дапаможа мне хоць на міг адчуць сябе недзе ў далёкім сваім мінулым.