І.К.: — Застаецца напоўніць песню правільнымі вобразамі, пачуццямі, зразумець, што мы хочам з дапамогай канкрэтнай рэчы трансляваць слухачам. Як толькі разуменне прыходзіць, мы ўсё зводзім у форму з асновай у народных беларускіх песнях (у асноўным, вядомых толькі спецыялістам), як правіла, ад жаночай асобы, абрадавыя, дахрысціянскія, і лірычныя — ужо бліжэйшыя да нашага часу. І мэта наша — здолець зрабіць песню так, каб у голым слове слухач праз нашы эмоцыі і інтанацыйнае ядро бачыў вобраз, разгорнутую думку. Пры гэтым у тэкстах часцяком няма намёкаў на такія, скажам так, дапушчэнні. Але мы так успрымаем тэксты і ўпэўненыя ў тым, што дакладна адгадвалі сэнсы.