Бадзяючыся па Менску, вы раптам зразумееце, што ў менскім натоўпе катастрафічна не хапае прыгожых твараў. Не сакрэт, што ўнутраная культура і культура побыту праяўляюцца на твары і ва ўсім зьнешнім выглядзе чалавека. Гэта – добрае пацьверджаньне ідэі пра палон першага-другога пакаленьняў, з якога ніяк ня можа вырвацца Беларусь. Назапашваньне культуры за рэдкім выключэньнем, пачынаецца, відаць, з трэцяга гарадскога пакаленьня. Нават рысы твараў менчукоў, іх паставы і стыль адзеньня сьведчаць пра нядаўняе вясковае мінулае іх або іх бацькоў.