Менавіта гэта і паслужыла адной з прычын стварэння ў канцы 1990-х нарвскага беларускага таварыства “Сябры”, якое цяпер узначальвае Людміла Анус. Ужо больш за 15 гадоў яго ўдзельнікі знаёмяць эстонцаў з беларускай культурай і традыцыямі, садзейнічаюць захаванню нацыянальнай ідэнтычнасці беларусаў. І, вядома, часта прыязджаюць у Беларусь. Вось і напярэдадні 9 мая “Сябры” разам са сваімі калегамі, прадстаўнікамі Саюза беларусаў у Латвіі, наведалі Мінск. У беларускую сталіцу іх запрасіў апарат Упаўнаважанага па справах рэлігій і нацыянальнасцяў, які па магчымасці падтрымлівае цесныя сувязі з беларусамі замежжа, дапамагае землякам з нацыянальнымі строямі, літаратурай, арганізацыяй сустрэч рознага ўзроўню. Толькі па афіцыйных дадзеных, больш за 3,5 мільёна нашых суайчыннікаў сёння пражывае ў іншых краінах. Гэта амаль трэцяя частка цяперашняга насельніцтва Беларусі. Аднак калі палічыць іх нашчадкаў, то колькасць тых, хто жыве за межамі гістарычнай радзімы, перавысіць дзевяць мільёнаў. Многія з этнічных беларусаў увахо-дзяць у розныя аб’яднанні землякоў. Па ўсім свеце дзейнічае больш за 200 такіх арганізацый, якія падтрымліваюць дзелавыя і культурныя сувязі з Беларуссю, дапамагаюць прадстаўнікам сваёй дыяспары, праводзяць канцэрты калектываў, выставы і кірмашы, выпускаюць друкаваныя выданні, арганізуюць паездкі на гістарычную радзіму. Краіны Прыбалтыкі — не выключэнне. Там жыве больш за 130 тысяч прадстаўнікоў нашай, дарэчы, вельмі актыўнай дыяспары.