Наогул жа, стаўленне да “культурнай” радзімы ў Маерса досыць крытычнае. У Краязнаўчым музеі, куды Яна разам з аднакласнікамі ганялі рэгулярна, экспазіцыі, паводле яго слоў, не мяняліся гадамі; абавязковым было і наведванне кінакарцін беларускай вытворчасці, з-за чаго прыліву пяшчотных пачуццяў да айчыннага кінематографа падлетак таксама не адчуваў (выключэнне — “Павадыр” Аляксандра Яфрэмава). Але збольшага “культурны” Слуцк для Яна заключаўся ў музыцы. І да такой ступені, што ў музычнай школе (цяпер Дзіцячая школа мастацтваў) ён адвучыўся 10 гадоў! Сем з якіх аддаў гітары, а тры трапiлі на “звыштэрміновую службу”: і Маерс не хацеў ісці адгэтуль, і педагогі яго не адпускалі, а таму юнак “перапаступіў” — на клас харавых спеваў, які нібы пад яго і стварылі.