Рэгістрацыя рэлігійных супольнасцяў у якасці юрыдычнай асобы, нягледзячы на практыку, прынятую ў некаторых дзяржавах АБСЕ, у тым ліку ў Беларусі, зяўляецца правам, і ні ў якім разе не абавязкам рэлігійнай арганізацыі. Пры гэтым, рэпрэсіўным механізмам, які негатыўна ўплывае на калектыўнае вымярэнне свабоды рэлігіі і веравызнання, зяўляецца цэлы шэраг практычных і юрыдычных перашкодаў для рэлігійных арганізацый у атрыманні дзяржаўнай рэгістрацыі. Такім чынам, вернікі трапляюць у безвыходную сітуацыю - калі яны абавязаны рэгістравацца, а дзяржаўныя органы ім у рэгістрацыі адмаўляюць. У Беларусі гэта, у першую чаргу, альтэрнатыўныя Беларускай Праваслаўнай Царкве супольнасці, якія падзяляюць праваслаўную традыцыю ў той ці іншай форме. Рэзанансным выпадкам зяўляецца нядаўняя справа гомельскай супольнасці пад кіраўніцтвам пастара (святара) Сяргея Нікалаенкі”.