Сёння нам вядомы чарцяжы іканастасаў мясцовых храмаў (і стараабрадніцкіх, і праваслаўных), якія выконваліся лепшымі іканапісцамі. Шкада, работа іх знішчана часам і людзьмі. Захаваліся толькі другія, хатніяварыянты веткаўскай разьбы. Гэта ківоты, часцей XIX ст. Але можна ўявіць умовы і абставіны нараджэння разнога ківота ў яго вобразных адносінах з іканастасам. 