“Даўно паміраць пара, нават грошы падрыхтавала на пахаванне. Сяджу сама ў вя-лізнай хаце – холадна, грубка і печ старыя. Падумала-падумала, і кажу: “Смерць, пачакай! Давай за гэтыя сродкі лепш рамонт зраблю”. Так мы з ёй, быццам, дамовіліся. Дзякуй, дзеці, унукі дапамаглі, новую грубку змайстравалі, ваду падвялі, падлогу і столь пафарбавалі, шпалеры пераклеілі.