Яшчэ ў Нацыяналцы было не праціснуцца каля сталоў з настольнымі гульнямі. А каля іншых, пастаўленых проста ў калідорах бібліятэкі, валанцёры давалі майстар-класы па выразанні розных прылад з паперы і скуры, паказвалі, як працуе друкарскі міні-станок “а-ля Скарына”, фарбавалі твары дзяўчатам і хлопцам з дапамогай “аквагрыму” і нават прафесійна наводзілі макіяж. Наколькі мне вядома, такія ж ці падобныя “штукарствы” для наведвальнікаў сваіх “бібліяначэй” з поспехам ладзяць і бібліятэкары з раёнаў краіны. Згадаю хаця б Чачэрскую раённую кніжніцу, дзе робяць шмат што з прыведзенага вышэй і дзе кожную “бібліяноч” дзеці і дарослыя чакаюць адразу пасля таго, як скончыцца папярэдняя…