- Напэўна, творчасць і традыцыі гравюрнай тэхнікі Францыска Скарыны жывуць у беларускіх графікаў у падсвядомасці, — заўважае Раман Сустаў. — Уся багатая гісторыя беларускай графікі — працяг яго традыцый. У 1970—1980-я гады ў Беларусі былі вельмі магутныя выдавецтвы “Юнацтва”, “Беларусь”, “Мастацкая літаратура” і многія іншыя. У выдавецтве “Юнацтва”, напрыклад, працавалі мой бацька Мікалай Казлоў і маці Наталля Сустава. Я з дзяцінства бачыў увесь працэс падрыхтоўкі мастацкай ілюстрацыі. Выдавецтвы былі сапраўднымі кніжнымі брэндамі. Кнігі выдаваліся з неверагодным мастацкім афармленнем. Мастакі падыходзілі да сваіх задач творча. Не было сённяшняга дыктату рынку, жорсткай прывязкі да таго, каб усё гэта потым куплялася. Таму мастакі працавалі натхнёна, творча, не думаючы пра рынак, грошы. Можна ўспомніць работы Арлена Кашкурэвіча, Георгія Паплаўскага, Віктара Кліменкі, Барыса Заборава, калі ён яшчэ працаваў у Беларусі і аформіў шмат кніг. На гэтай кніжнай глебе і вырасла далейшая кніжная і друкаваная графіка. Або ўспомнім творы Валерыя Пятровіча Славука, які прадставіць свае работы ў Празе. Сёлета яму споўнілася 70 гадоў, гэта адзін з нашых класікаў.