Жыў на хутары хлопец Антон, які выдатна граў на дудцы. Бывала у нас на вячоркі збярэцца народ (а часам нават адбываліся мужчынскія вячоркі), дык заўсёды ўпрошвалі гэтага Антона пайграць на дудцы. Так з дзяцінства і запала мне ў душу нешта музычнае, якое адклала свой адбітак.