Мне цяжка ўявіць, што ў Каталоніі нейкая асоба магла б прыватызаваць чымсьці каштоўны для грамады ўчастак зямлі ці аб’ект, абнесці яго заборам і выставіць ахову. Як і мае быць у цывілізаваным грамадстве, павага да прыватнай уласнасці, закона і правоў асобы тут у наяўнасці, але і правы нацыі і пастулаты маральнасці ніхто не можа, ды і не будзе ігнараваць. Канфлікт кшталту таго, што сёння мы маем у Курапатах з прычыны з’яўлення рэстарацыі ўпрытык да мемарыяльнай зоны, у Каталоніі немагчымы па вызначэнні. Мясцовая улада, азіраючыся на грамаду, будаўніцтва б не дазволіла. Ды і ні адзін бізнесмен на гэты лапік бы не спакусіўся — з той жа самай прычыны. Нават калі б юрыдычна ўсё было бездакорна.