Дваццаць пяць карцін-загадак прыбылі ў Гомель дзякуючы брату мастака — Анатолю Жарыну. З гэтай нагоды зладзілі персанальную выставу на адной з пляцовак палаца Румянцавых і Паскевічаў. Яна паказала, мяркуючы па адсутнасці пісьмовых водгукаў гледачоў, што “на бягу” такія працы амаль не ўспрымаюцца. Як ужо было адзначана, іх успрыманне патрабуе намаганняў — і немалых. Гэта сведчыць толькі на карысць мастака. Значыць, трэба працягваць працаваць з людзьмі, у тым ліку сродкам масавай інфармацыі. Аднаму нічога, акрамя фатаграфічнага рэпрадукавання жывой прыроды, і не патрэбна, а другі будзе рад пашырэнню кругагляду, спазнанню створанага іншым велізарнага пачуццёвага свету.