Калі быць аб’ектыўнымі, гэта ўсё ж і дакладна нават не былі насамрэч уцёкі, як абвясьцілі адразу пераможцы, як ім хацелася лічыць да ўласнага здавальненьня, дзеля славалюбства, шматразовага ўмацаваньня свайго геройства, сваёй у рэшце рэшт выніковай перамогі. Не, гэта не былі зусім уцёкі. Дай Бог любой іншай арміі адысьці з пазіцыяў у шыхце з прымкнёнымі штыхамі, пакінуць зямлю, якую абаранялі з апошніх сілаў, да скрайняй магчымасьці, адысьці гэтак жа пад сьцягамі, з аксельбантамі, ганарова, і вочы ня трэба было хаваць адным ад адных. Ганьба з гонарам напалам. На жаль.