За акном, на Дрывятах, бушаваў вецер. Яго націск нараджаў вялікія хвалі, што гулялі з берагам, лодкамі і адна з адной. З імі ў кампаніі былі яшчэ двое — тых, хто захапіў маю ўвагу. Задуменная дзяўчына блукала сярод хваляў. Радавалася пяшчоце датыкненняў і нешта выглядала ўдалечыні. Я прасачыў яе погляд — там, над небасхілам, утваралася воблака. Яно і дзяўчына, здавалася, луналі над вадой і былі ўвасабленнем саміх Дрывят. Фота Дзяніса Раманюка.