З Армавіра ў Беларусь паехалі разам з дзядзькам. Дамовіліся, што, прыбыўшы ў Ашмяны, возьмуць з сабой нашага бацьку і ўжо ўтраіх паедуць да Амбрука з Гілярам, бо тата ж з імі не бачыўся аж з 1945 года. Так і зрабілі: перадыхнуўшы дзень-другі ў нас, выправіліся на Лагойшчыну. Спачатку – Усяж, а назаўтра выехалі ў Сцюдзянец да Гіляра.