У зняволенні Андрэй Мрый не губляў ні надзеі, ні іранічнага погляду на жыццё. Ён піша ліст Другу працоўных Іосіфу Вісарыёнавічу Сталінуякі ўяўляе сабой разгорнутую апалогію жыццёвага шляху пісьменніка і ягонага галоўнага твора. Разам з тым у гэтай спробе самаапраўдання раз-пораз пракідаюцца ерэтычныя паводле вызначэння самога Мрыя, выпады, якія сведчаць пра ранейшы насмешліва-іранічны погляд пісьменніка на рэчаіснасць. Блюзнерствам, па сутнасці, была сама прапанова Сталіну прачытаць твор, у якім абектыўна выкрываюцца пачварныя праявы сталінізму. Прыхаваная іронія змяшчаецца ў назве напісанага ў зняволенні рамана Жывы дом (па аналогіі з Мёртвым домам Дастаеўскага), дзе пісьменнік дзяліўся ўражаннямі аб гулагаўскім побыце. Рукапіс Жывога дома таксама дагэтуль не знойдзены. 