Я ніколі і нікому не расказваў пра маленькае цельца свайго сына. Тым больш жонцы. Яно – распоратае ад шыі да паху, было на хуткую руку сшыта тоўстымі ніткамі. Так не сшываюць нават разадраную ляльку. Не расказваў, як няўмела спрабаваў загарнуць у пялюшку маленькі трупік, чым больш сьпяшаўся і стараўся, тым горш атрымлівалася. Санітарка адсунула мяне ад жалезнага стала, з халоднай, як брудны лёд, бляхай, запакавала мёртвае, як жывое, і аддала мне...