Ён моўчкі пакруціў галавою, і Ганна села побач, хаця зазвычай цярпець не магла сядзець за адным сталом зь незнаёмцамі. Лепш ужо наогул сысьці. Стары ўсьміхнуўся ды загаварыў. На гэты раз ён зьвяртаўся не да якога-небудзь нябачнага субяседніка, а да Ганны.