Слуцкая зямля праславiлася не толькi воiнамi, мецэнатамi, дзяржаўнымi дзеячамi. Яна выхавала сваю святую. Гэта Соф’я Слуцкая, якая ўваходзiць у Сабор беларускiх святых. Дачка Барбары Кiшкi i Юрыя Юр’евiча, апошняга з роду Алелькавiчаў, Соф’я нарадзiлася вясной 1585 года. Дарэчы, яе бацька князь Юрый уласнаручна перапiсаў для Слуцкага Свята-Троiцкага манастыра Евангелле, якое было выяўлена толькi на самым пачатку ХХI стагоддзя. Праз год Соф’я засталася поўнай сiратой. У 15-гадовым узросце выйшла замуж за Януша Радзiвiла. Хоць муж вызнаваў кальвiнiзм, Соф’я i пасля шлюбу заставалася праваслаўнай. Актыўна падтрымлiвала манастыры, цэрквы, апекавалася вернiкамi, дапамагала iм. Дзякуючы ёй Слуцкае княства захавала сваю даўнюю прыхiльнасць праваслаўю. Перад смерцю свае валоданнi пераказала мужу. Так Радзiвiлы сталi ўладальнiкамi Слуцкага княства.