— А для матылёў начных, — даволі злосна сказала яна. — Стаяць слоікі, а ў іх мёд, які перабрадзіў. Ну, і нешта накшталт кнота той мёд смокча. А з кнота смокчуць матылі, п’янеюць. І тады бяры іх голымі рукамі.