— Старая я ўжо, хворая, — яна сустракае нас на парозе і кліча прайсці ў пакой. — Сэрца крывёю абліваецца, калі бачу Аляксея. Брудны ўвесь, худы, галодны. Ну як тут не дапамагчы? Вось і цяпер яму суп вару, хай цёпленькага паесць.