У Паставах вельмі зсябраваўся з ТБМаўцамі. Моцную маюць там суполку. А Браслаўшчына, дык заўсёды была й ёсць для мяне некім таямнічым краем у моўным пытанні (ці ў пытанні дыялекта). Ходзячы там па калядзе ў вёсках-засценках, можна смела браць нататнік і запісваць словы, якія разумееш толькі з кантэксту. Ох уж гэныя “ёсьціка, тутака, нямашака…”.