Калі не, то мы зноў і зноў будзем вяртацца ў Курапаты, нібы ходзячы па коле. Пазняк – у канцы 1980-х, Дашкевіч – у 2017-м, нехта яшчэ – у 2045-м… А свет будзе жыць сваім жыццём, не зважаючы на краіну, якая вельмі хоча, але ніяк не можа пасталець.