Рэч у тым, што Ірына Дрыга — тыповы прадукт сённяшняй бюракратыі. Яна не стратэг у культурнай палітыцы. І нават не геній рэакцыйнай думкі. Проста эфектыўны менеджар, які са зверскай стараннасцю выконвае загады, спушчаныя зверху. Як амаль 99% беларускага чыноўніцтва, ад якога ўлады чакаюць не ініцыятывы, а карпаратыўнай лаяльнасці і выканальнасці. Менавіта за гэтыя дабрадзейнасці ім плацяць з бюджэту грошы.