Часам новае шчаслівае жыццё — гэта ўсяго толькі новы спосаб мыслення. Здараецца, што мы ўспрымаем простыя штодзённыя радасці як належнае, можам лічыць сябе незаслужана абдзеленымі і зняважанымі, адчуваем перагрузку і стрэс, факусіруем сваю ўвагу толькі на праблемах, скардзімся, што не атрымліваем таго, што заслугоўваем. Нядаўна, гартаючы кнігі сваёй дамашняй бібліятэкі, звярнула ўвагу на цудоўную гісторыю, якую апісаў журналіст. Газета, у якой ён працаваў, вырашыла апублікаваць серыю фотаздымкаў, якія ілюструюць галечу і пакуты людзей у бедных раёнах сваёй краіны. Журналісту прыйшла ў галаву бліскучая ідэя: ён вырашыў не пасылаць туды прафесійных фатографаў, а раздаць некалькі простых фотаапаратаў жыхарам, каб яны самі зрабілі фотаздымкі. Ён сабраў каля дзясятка алкаголікаў, наркаманаў, дробных крымінальнікаў, насельнікаў начлежак і сказаў ім: “Фатаграфуйце ўсё, што захочаце. Падзяліцеся з намі сваім жыццём”.