У нашай кватэры агульнымі з Кулакоўскімі былі велізарны калідор і кухня з плітой, якую палілі дровамі. Пра нейкі камфорт цяжка гаварыць. Затое вельмі шумна, весела і дружна мы жылі. У Кулакоўскага трое дзяцей, і ў нас столькі ж. Бацькі тады адчувалі сябе вельмі шчаслівымі. Перажылі столькі цяжкасцей падчас вайны, таму апынуцца ў сталіцы, і нават у кватэры, лічылі велізарным шчасцем. Усе бытавыя даброты ў той час людзі цанілі намнога больш, чым цяпер.