Марцінкевіч сцвярджаў: “Шмат ёсць прозвішчаў, аднолькавых як у дваранскім званні, так і ў сялянскім саслоўі. А калі Завішы, Вайніловіч і іншыя могуць быць адны дваране, а іншыя сяляне, то і Грыцкевічы таксама”. Далей ён тлумачыць, што часта людзі, якія ўжо даказалі сваё дваранства, за грошы выдавалі даведкі сваім цёзкам па прозвішчы сялянскага паходжання.