А.: Даволі прыемная на слых кампазіцыя, замешаная на чатырох немудрагелістых нотах. Тым не менш, тут ёсць выразны меладычны зачын, які так моцна ўбіваецца ў падсвядомасць, што ў канцы песні ты амаль што любіш гэтыя навязлівыя ноты! Дый вакал прыемны, калі не лічыць няўлоўнага падабенства са знаёмымі інтанацыямі Аляксандра Рыбака. Міжволі згаджаешся са скупымі каментарыямі ў “сетцы”: “Годится”, “Кайф”, “Старайтесь, парни” и “Потенциал есть”. Кучаравы сюжэт кліпа пад умоўнай назвай “Як забівалі Менестрэля” выклікае шмат эмоцый. Нейкі лысы хрыч, па сумяшчальніцтве — кампазітар-аматар і мафіёзны бос, які аддалена нагадвае помесь Фантамаса і аднаго вядомага прадзюсара, — вырашае “згвалціць” сваёй суперпесняй навакольнае асяроддзе. У якасці спевака абраны цнатлівы Менестрэль з гітарай, якога вераломна выкрадаюць, а затым забіваюць як не прайшоўшага прымусовы кастынг на найлепшага выканаўцу. Няўжо на чарзе — Саладуха з Хлястовым? Хорар з падаючым у пясок штучным вокам ды змярцвелы Менестрэль з дзіркай у ілбе ствараюць незабыўнае “послевкусие” ад прагляду кліпа.