У следчай справе айцец Іаан адзначае, што ён быў пісарам пра штабе гэтага батальёна. Пасля падпісання Рыжскага міру Лунінец быў захоплены немцамі. З 1918 года малады чалавек працуе ў канторы чыгуначнага дэпо. Можна меркаваць, што прыблізна ў 1920 годзе ён уступае у шлюб з Вольгай Іванаўнай 1897 года нараджэння. З гэтага ж года пачынаецца яго служэнне ў чыгуначнай царкве ў якасці псаломшчыка. Цікава, што духоўнай адукацыі Іван не меў. Але, зноў жа, ёсць усе падставы думаць, што хлапец быў не староннім чалавекам у царкве. Быць псаломшчыкам – значыць добра ведаць богаслужбовы Ўстаў, выдатна чытаць і спяваць на набажэнствах і трэбах. Пэўна, яму прыйшлося здаць і экзамен на магчымасць займаць гэтую пасаду. Леў Леанідавіч Коласаў, пазаштатны карэспандэнт “Лунінецкіх навін” сведчыць пра голас айца Іаана