З даўніх часоў адным з сімвалаў шляхты была сядзіба, якая захоўвала памяць, дух продкаў. Палацавыя і сядзібныя комплексы прывілеяванага саслоўя ўвасаблялі гонар, багацце, паходжанне і моц улады іх гаспадароў. Родавыя маёнткі шляхты з’яўляліся яскравым увасабленнем шляхецкай культуры, якая мела шчыльную сувязь з мясцовымі звычаямі і традыцыямі. У шляхецкім доме назапашваліся велізарныя калекцыі гістарычных і мастацкіх твораў, зборы дакументаў, партрэтаў, мэблі, сямейныя каштоўнасці. Сярод гаспадароў сядзіб — энергічных і гаспадарлівых людзей — было шмат таленавітых палітыкаў і вядомых дзеячоў культуры.