÷¤жка сабе ¢¤в≥ць, каб нехта зь ≥х прапанава¢ с¤стры зац¤жараць ад чужога чалавека, кал≥ ¢жо каралев≥ч н¤ да¢ рады гэтай праблеме. јле а¢тар Ђ√еркуса ћантасаї п≥са¢ нацы¤нальную г≥старычную трагедыю, а не легенду, за што ¢з¤¢с¤ наш ƒудара¢. “аму дав¤дзецца дараваць а¢тару Ђ–адавыхї спробу ператварыць л≥то¢ск≥х арыстакрата¢ у сутэнэра¢, а ≥хную с¤стру Ч у дзе¢ку зь п¤келк≥ з пэрспэктывай стаць каралевай ≥ в¤л≥кай кн¤г≥н¤й: чаго ¢ легендзе тольк≥ не здараецца?