— Як ты яго прыладкуеш да ўшанавання героя ці нейкай падзеі? — разважае Валерый Калтыгін. — Гэта ж не жывапіс, а кераміка — значыць, чыстае формаўтварэнне! Жывапісцам увогуле прасцей пленэр наладзіць. Прыехалі, выгрузіліся — і пішы краявіды. А ў нас усё звязана з матэрыяльнай базай. Яшчэ арганізатары замаўляюць нам пэўную тэматыку. Прыязджае кераміст, скажам, з Турцыі, і я мушу ставіць яго ў нейкія рамкі… Навошта яму гэта? Але даводзілася прымушаць іх упісвацца ў фармат.