— Яе ж нідзе няма. Нават калі мы крочым, устойлівасць ужо губляецца. Калі стаім? Таксама раўнавага адносная. Хіба калі ты ўкапаны ў зямлю бы слуп… Паводле майго адчування, прыгажосць жыцця — у руху, нечаканых эмоцыях, дысбалансе. І менавіта яны даюць штуршок нешта рабіць. Бо калі ў цябе ўсё добра і стабільна, у творчасці проста не ўзнікае патрэбы.