Ашалелы, спалоханы Віт дарэмна імкнуўся ўберагчыся ад смерці. Разышлася зямля – і знік са страшэнным крыкам у нетрах яе грэшны гаспадар Вітаўкі. Усё скончылася толькі тады, калі ад апаганенага страшным грахом жытла зухаватага шляхціца не засталося нічога.