— Па шчырасці, мой шлях у кіно распачаўся з паступлення ва ўніверсітэт і самастойнага жыцця ў Мінску. Як так здарылася? Проста я патрапіла ў тую прастору, якая дала масу магчымасцей знаёмства з аўтарскім кіно. Я родам з Мазыра. Рэпертуар кінатэатраў у нас у горадзе даволі традыцыйны — блокбастары, вядомыя “кінахіты”. А калі я прыехала ў Мінск, то проста нарадавацца не магла разнастайным кінапрапановам: гэта, вядома, “Лістапад”, Дні кіно розных краін, іншыя публічныя паказы ды фестывалі. Знаёмства з іншым кіно і аўтарамі мяне зачаравала. Плюс навучанне ва ўніверсітэце ўключала і прадмет “Гісторыя кіно”. Усё паступова складвалася так, што кіно стала маім сур’ёзным захапленнем. Ды нават мае курсавыя і дыпломная былі прысвечаныя гэтай тэме.