Будынак узводзіў калгас. Але неўзабаве гладкія гады скончыліся, эканоміка ўступіла ў крызіс, і кіраўніцтва калгаса да гэтай ідэі падастыла. Урэшце калгас перадаў будынак на баланс аддзела культуры. А час быў такі, што грошай не было ні ў каго – ні ў нас, ні ў калгаса. Гаспадарка нам выстаўляе рахунак – не помню дакладна, які гэта быў год – на мільён рублёў. Сума па тых часах велізарная. Я разумеў, што гаспадарцы таксама патрэбны фінансы. Хай не за адзін раз, паступова, але мы гэтыя грошы выплацілі.