Досьвед веры, паводле Папы, менавіта ў гэтым “двайным знаходжаньні”: “мы знаходзімся ў Богу, і Бог у нас”. Але Божая прысутнасьць у нас ёсьць першаснай, нават калі мы адкідаем Бога з нашага жыцьця. Божая любоў — гэта нешта значна большае, чым толькі рамантычнае пачуцьцё. Любоў, пра якую кажа сьв. Ян – гэта “не каханьне з тэлесерыялаў”, падкрэсьліў Рымскі Архірэй і дадаў, што хрысьціянская любоў заўсёды адзначалася пэўнай якасьцю — канкрэтыкай. Хрысьціянская любоў заўсёды канкрэтная. Сам Ісус, калі гаворыць пра любоў, кажа нам пра канкрэтныя справы: пра неабходнасьць даць есьці галодным, адведаць хворых і пра іншыя падобныя рэчы. Без такой канкрэтнай любові чалавек пачынае жыць прывідным хрысьціянствам, адзначыў Сьвяты Айцец, бо тады становіцца незразумелым, у чым заключаецца сутнасьць пасланьня Ісуса Хрыста. Тады любоў застаецца бяз зьместу, яна становіцца ілюзорнай, накшталт ілюзіі, якой паддаліся вучні, калі ўбачылі Ісуса, Які ішоў па вадзе, і падумалі, што гэта прывід. “Іх зьдзіўленьне вынікае з цьвёрдасьці сэрца”, сказаў Папа. Калі ў чалавека цьвёрдае сэрца, ён лічыць любоў прывідам, а не рэальнасьцю, адзначыў Францішак.