Але Уладзіміраўна нядоўга бедавала над капрызамі надxadвор’я, а перавяла размову ў іншае рэчышча — натхнёна расказвала, як разводзіла кветкі, дзе і якія купляла, хто з ёй дзяxadліўся і каму яна раздавала свае, прапаноўвала мне нарваць самых прыгожых у букет (падзякаваўшы, я адмовілася — няхай жывуць!).