– Я з дзяцінства была гэтакім “чорцікам” – непаслухмянай, упартай, у крыўду сябе не давала, хоць меншым за мяне быў толькі адзін брат, – з усмешкай успамінае Марыя Баляславаўна. – Хоць і пратэставала часам, але адведзеную на маю долю работу мусіла выконваць, і выконваць належным чынам: у сям’і ва ўсім быў парадак. Тата з самага маленства заўважыў мае “байцоўскія” якасці і прывучаў да мужчынскай работы: да касы ды да плуга. Можа, адчувала бацькоўскае сэрца, што гэта мне спатрэбіцца ў далейшым жыцці…