– Амура добра лавіць у дажджлівае пахмурнае надворе, – расказвае Дзіма, – а ў той дзень ішоў дробны пераменны дождж, не спыняўся вецер. Прайшло зусім няшмат часу, як я закінуў прынаду з кукурузы, як адразу ж пачало добра кляваць. Я падсек рыбу і зразумеў, што ў вадзе нешта вялікае. Рыба хутка паднялася наверх і паказала мне свой хвост. Давялося крыху пазмагацца, перш чым я дастаў гэтага прыгажуна.