15. Свецкія могуць весці апостальскую дзейнасць індывідуальна ці cумесна, утвараючы розныя аб�яднанні або таварыствы. 16. Індывідуальнае апостальства, багатай крыніцай якога з�яўляецца сапраўднае хрысціянскае жыццё (пар. Ян 4, 14), ёсць пачаткам i ўмовай усялякага апостальства свецкіх, таксама супольнага, i яго нічым нельга замяніць. Да такога апостальства, заўсёды і ўсюды плённага, a ў некаторых акалічнасцях адзіна прыдатнага і магчымага, пакліканы і абавязаны ўсе свецкія, любога стану, нават калі яны не маюць магчымасці або здольнасці супрацоўнічаць у таварыствах. Ёсць шмат форм апостальскай працы, праз якую свецкія будуюць Касцёл, асвячаюць свет i ажыўляюць яго ў Хрысце. Асаблівай формай індывідуальнага апостальства, a ў наш час таксама і найбольш адпаведным знакам аб�яўлення Хрыста, які жыве ў сваіх верніках, ёсць сведчанне ўсяго жыцця свецкага чалавека, якое вынікае з веры, надзеі і любові. Праз апостальства слова, якое ў пэўных акалічнасцях абсалютна неабходна, свецкія абвяшчаюць Хрыста, тлумачаць і пашыраюць Яго вучэнне, кожны адпаведна сваім умовам i здольнасцям, i самі верна вызнаюць яго. Больш за тое, супрацоўнічаючы як грамадзяне гэтага свету ў справах будавання зямнога парадку i кіравання ім, свецкія павінны шукаць у святле веры вышэйшых матываў дзейнасці ў сямейным, прафесійным, культурным i грамадскім жыцці, a пры магчымасці паказваць іх iншым з перакананнем, што такім чынам яны становяцца супрацоўнікамі Бога Стварыцеля, Адкупіцеля i Асвяціцеля, i прыносяць Яму хвалу. Урэшце, свецкія павінны напаўняць любоўю сваё жыццё i па меры магчымасці выяўляюць яе ў чынах.