Я, Ян, паглядзеў, і вось дзверы адчыненыя ў небе, і ранейшы голас, які чуў я, як бы гук трубы, што гаварыў са мною, сказаў: Узыдзі сюды, і пакажу табе, што павінна адбыцца пасля гэтага. Я адразу напоўніўся духам. І вось трон стаяў на небе, а на троне нехта сядзеў. Той, які сядзеў, з выгляду быў падобны да каменя яшмы і сердаліку, і вясёлка была вакол трона, з выгляду падобная да смарагду.