— У 2 гады Вара стала называць сябе Чудзілёнышам, а мяне — матуляй Чудзіленай, — успамінае Алена. — Гэта было проста міла, але не больш за тое, бо дзеці часта нешта прыдумляюць. З часам я пачала прыслухоўвацца да таго, што балбоча Вара, і спачатку падумала, што Чудзілёныш — проста яе выдуманы сябар. Але ўсё аказалася значна цікавей: гэта былі яе казкі! Я пачала запісваць за ёй — так нарадзілася цэлая кніга.