У папярэднім раздзеле мы некалькі разоў узгадалі ўзбуйненне і ўскладненне наратыўнай структуры ў беларускай літаратуры 1930-ых, як нібы відавочны працэс, але ж, вядома, уніклівы чытач у праве патрабаваць ад нас прыкладаў і абгрунтавання падобнага, зусім не бясспрэчнага тэзіса. Сплаціць гэты пратэрмінаваны аўтарскі доўг нам дапаможа наступная цытата з “Вязьмо” Зарэцкага, і яе нараталагічны разбор