У душы Сцяпана абудзяцца самыя высокія пачуцці, што выразіцца ў захапленні Марянай, у зяўленні веры ў магчымасць павярнуць жыццё назад. Вяртанне да сваіх вытокаў, да роднага, блізкага, споведзь Альжбеты перараджае яго, ужо трохі ачарсцвелага ад гарадскога тлуму. I тады народзіцца ў яго душы музыка — тая, якая ўжо даўно не нараджалася...