У канцы 50-х – на пачатку 60-х гадоў усё наяўныя станоўчыя магчымасці хрушчоўскай «адлігі» былі фактычна вычарпаныя. Стратэгічная лінія рэформаў прыйшла ў поўнае неадпаведнасць з існай палітычнай сістэмай, якая ўжо не дапускала сурёзныя змены.