“Вільня, як вядома, — самы прыгожы горад у свеце. У самым цэнтры горада, там, дзе бурлівая Вялейка ўліваецца ў шырока-плаўную Вяллю, стаіць высачэзная, круглая замкавая гара – як вялізарная капа сена. Кожны князь, ці княгіня, ці хоць гетман, каб праславіцца, абавязкова будавалі ў Вільні прыгожую старынную царкву альбо касцёл, пра што цяпер пішуць усе энцыклапедыі ва ўсім свеце. Напрыклад, другая жонка Вітаўта, Ганна, княгіня Смаленская, збудавала касцёл Святой Ганны – у чыстым гатыцкім стылі, чырвоны, цагляны. Кажуць, што нават Напалеон разявіў рот на гэтае дзіва. Ён так залюбаваўся, што сказаў: “Каб мая сіла, узяў бы яго на далоньку і перанес бы яго ў Парыж.”Энцыклапедыі пра гэта нічога не пішуць, а ў Вільні гэта вядома кожнаму хлапчуку”.