і дзеці, ведама, дзеці – гатовыя былі свайго дырэктара на руках насіць, а ў школу хадзіць палюбілі так, што плакалі, калі маці па нейкай хатняй патрэбе – бульбу перабіраць, бульбу палоць, бульбу капаць ці яшчэ па якой, пакідалі іх дома;