Як можам меркаваць, Аляксандр Перасвет — сапраўдны Герой. Ніхто не прымушаў яго прымаць выклік ворага. Тым не менш, ён без роздуму пайшоў на самаахвяраванне. І не абстрактнае, а ў імя міру і свабоды свайго народа, сваіх баявых пабрацімаў. Хаця, хутчэй за ўсё, разумеў, што шанц ацалець у такім паядынку мізэрны. Думаецца, з тых далёкіх часоў, з такіх вось учынкаў і бяруць пачатак парасткі гераізму. У тым ліку і масавага. Асабліва ярка гэта праявілася ў гады Вялікай Айчыннай вайны. Дастаткова ўзгадаць Брэсцкую цытадэль, Севастопаль альбо Новарасійск, абарона якога працягвалася 393 дні. Ворагу так і не ўдалося захапіць горад цалкам. Гераічнай падзеяй стала дэсантная аперацыя па захопе стратэгічнага плацдарма “Малая зямля”. У ходзе яе за няпоўны месяц было знішчана больш за дваццаць тысяч гітлераўцаў, нямала тэхнікі. А плацдарм дэсантнікі ўтрымлівалі 225 дзён, ажно да поўнага вызвалення горада ад захопнікаў у верасні 1943 года. Веліч подзвігу