Яго прамова была вельмі яскравай і пранікнёнай. “Чаму для кожнага чалавека Багародзіца такая блізкая? Чаму да Яе звяртаюцца людзі ў сваіх патрэбах? Што адчувала Маці Божая, калі яе сына вялі на Галгофу, а затым укрыжавалі?” – ставіў пытанні ксендз. І адказваў: “Святая Марыя была такім жа чалавекам, што і мы. І яе сэрца пранізваў жудасны боль пакутаў за свайго сына. Але вы-прабаванні не толькі не зламалі волю Марыі. Наадварот, яны яшчэ больш умацавалі Яе ў веры Богу Айцу. І сёння Маці Божая глядзіць на кожнага з нас, як на сваё дзіця. І цярпліва чакае нашай малітвы, веры і надзеі, узаемнай любові да свайго бліжняга, да ўсіх людзей”.