Кажуць, некалі на гары расла хвоя, і аднойчы на ёй з’явіўся абраз. З часам ад Святой сасны застаўся толькі пень, на які раз у год, на Пакровы, вяскоўцы прыносілі пачастункі: масла, сыр, мёд. Над гэтым пнём у XVII стагоддзі паводле загаду княгіні Софіі Слуцкай, жонкі князя Януша Радзівіла, была пабудавана Свята-Пакроўская царква з купалам. На яе тэрыторыі праходзілі святы і кірмашы, сюды з’язджаліся купцы i рамеснікі са Слуцкага раёна, Старадарожчыны і Любаншчыны. Калі Софія Слуцкая была далучана да ліку святых, яе абраз змясцілі ў гэтай царкве. Мясцовыя купцы маліліся святой.