Я пазнаёмiўся ўпершыню з Пасюкевiчам улетку 19** году. Ён быў амаль сярэдняга росту, з даўгiмi i яшчэ густымi валасамi, якiя ён меў звычку закiдваць рукою назад. Легендарны Луiджы тады ўжо ня меў таго славутага позiрку, за якi ён атрымаў у лiтаратурных колах сваю другую мянушку. Ён кульгаў тады крыху на хворую нагу, якую параўнаўча нядаўна пашкодзiў тут у гэтай вёсцы, але аднак, тым ня меней, ён, безумоўна, адрозьнiваўся больш чым звычайнай прыгажосьцю.