Расія, пад прыкрыццём «вячыстай мэты абяднання ўсіх рускіх земляў », прэтэндавала на Усходнюю Галічыны, Закарпацце і Паўночную Букавіну, якія ўваходзілі ў Аўстра-Венгрыі. Процідзейныя боку ў сваіх стратэгічных планах спекулявалі «украінскім пытаннем», сцвярджаючы, што для іх важна абяднаць ўвесь украінскі народ, але абавязкова ў межах сваёй дзяржаўнасці.