— Па-першае, дзіцячыя цацкі павінны былі быць бясшкоднымі для малечаў, невялікімі па памерах. Такімі яны засталіся, як бачыце, і да сёння, — адзначае Яўген Сахута. — Па-другое, цацка вельмі хутка ляпілася майстрам, бо кошт яе зазвычай быў невялікі: скажам, адно курынае яйка. І каб зарабіць на цацках, ганчар павінен быў іх рабіць, што называецца, дзясяткамі ў вельмі сціслы тэрмін. Таму падобны выраб ляпіўся прыкладна пяць хвілін — і гэта таксама, зразумела, патрабавала адточанасці рухаў і формаў.