На досвідку наступнага дня, Хрыстус у нязаўважаны спўсаб выходзіць за брамы горада і ідзе ў пустыннае месца, каб там памаліцца. Езус моліцца. Такім чынам Ён збаўляе таксама сваю асобу і сваю місію ад трыумфалізму, які няправільна разуме сэнс цудаў і харызматычную уладу Хрыста. Сапраўды, цуды зяўляюцца “знакамі”, якія заклікаюць адказаць з верай; знакі, якія заўсёды суправаджаюцца словамі, што іх асвятляюць; і знакі і словы выклікаюць веру і навяртанне праз боскую сілу ласкі Хрыста.