Гэтую “крыўду” яшчэ падмацуе і тое, што ён, Забэйда, не зважаючы на супраціў з боку польскіх афіцыйных улад, пагрозы ў свой бок, ганенні, нястомна прапагандаваў беларускую народную песню, ахвяраваўшы дзеля гэтага сваёй кар’ерай, і ў той самы час гэны “запольскі выскачка” спяваў сабе тое, што дазвалялася, на чым можна было зарабляць грошы і рабіць імя, а тыя самыя ўлады шчыра абвешвалі яго ўсё новымі медалямі ды ардэнамі.