Можна сто і больш разоў абурацца на бескультур’е і абыякавасць тых, хто свядома ці па абмежаванай мізэрнасці светапогляду жыве па прынцыпе: пасля мяне — хоць патоп. На жаль, такая з’ява яшчэ жывучая ў нашым грамадстве. Таму і даводзіцца агульнымі сіламі ліквідаваць стыхійныя звалкі, прыбіраць прыбярэжныя палосы ці ўскрайкі лесу.