Не магу не сказаць пра дарагіх мне суседзяў — Тэрэзу Міхайлаўну і Віктара Іванавіча Зелендзіных, усё жыццё якіх праходзіла ў працы. Дзверы іх кватэры для нас, дзяцей, ніколі не былі зачыненымі, і па рознай дробязі мы туды заходзілі. Тэрэза Міхайлаўна — адмысловая гаспадыня, сваёй выпечкай частавала ўсіх. А якая яна была пявуння!