…Дзесяць дзён — імгненне ў жыцці чалавека. Толькі іншы раз гэтае імгненне застаецца і цягнецца непарыўным болем, крыкам душы на ўсе адведзеныя Богам дні. Як расказваў Зянон Казіміравіч, ніякіх гераічных учынкаў не здзяйсняў. Яму ставілі канкрэтную задачу: ветэрынар павінен быў аб’язджаць пашы сельгаспрадпрыемстваў Нараўлянскага раёна, зрываць для пробы траву, дзе пасвіцца дойны статак, а таксама браць для аналізаў малако ранішняй, абедзеннай ці вячэрняй дойкі. Да шаснаццаці гадзін усе пробы павінны былі быць праверанымі, а паказчыкі дазіметрычных прыбораў перададзены па спецыяльным нумары тэлефона. (Прычым ні калегі з нараўлянскай ветлабараторыі, ні сам выканаўца не ведалі, каму гэты нумар належыць.).