Так, ён нярэдка бярэ эпатажам. Але гэта не эпатаж дзеля эпатажу. За кожнай незвычайнай ці шакавальнай сцэнай штосьці стаіць. І гэта не сіндром пошуку глыбіннага сэнсу, гэта сіндром пошуку глыбінных пачуццяў. Для мяне Рэфн — амаль што як Летаў — партал у бездань ірацыянальных выяў і перажыванняў. Я гляджу яго фільмы, счытваю з іх эмоцыі і думаю пра тое, што, калі б давялося, то сам здымаў бы гэтак жа. Але хутчэй пра іншае.