Малой колькасці людзей на імпрэзе “паспрыяла” і тое, што культурная дзея ладзілася не ў цэнтры горада, дзе як ні круці, заўсёды больш народу, а на базе Цэнтра рамёстваў Івянецкага музея традыцыйнай культуры, які знаходзіцца ўбаку ад асноўных вуліц мястэчка. Ды і знайсці саму пляцоўку, дзе праходзіла свята — майстэрні ганчароў месціліся пад адкрытым небам на тэрыторыі сядзібна-паркавага комплексу пачатку ХХ стагоддзя, — было не так і лёгка. Прыкладам, я не заўважыў ніякіх указальнікаў ці плакатаў у цэнтры горада, дзякуючы якім звычайны турыст мог бы сам, без падказак мінакоў, знайсці шлях да імпрэзы. Праўда, за колькі крокаў ад святочнай пляцоўкі праз вуліцу была расцяжка “Са святам, дарагія землякі”, ды і на самой тэрыторыі комплексу вісеў плакат “Сардэчна вітаем удзельнікаў свята”. Але што за свята, там не ўдакладнялася…