Я дзіўлюся са знаёмых, асабліва з тых, што належаць да філалагічнага асяроддзя: Святлану называюць Светаю і Ланаю, Людмілу — Людаю, Люсяй і Мілаю. Марыя — Маня, Марыся, Маруся, Марылька, Маша і г. д. Толькі ў маім выпадку намагаюцца звярнуць на Валянціну. Не! Бацька мой меў густ! Маё поўнае імя куды прыгажэй, і я маю права мілагучна звацца Валяю. Часам бацька зваў мяне Валюшэнцыя, вельмі часта Валюшка. Такога выдатнага таты, як мой, ні ў кога не было. Зяць Настассі Феліксаўны патрафіў адразу дзвюм канфесіям: аднойчы я прымала ўдзел у хрэсьбінах, дзе бацюшка, хрысцячы дзяўчынку Вікторыю (у праваслаўных няма Вікторыі), тлумачыў, што яе імя пры хрышчэнні Валерыя.