Новыя гаспадары, якія прымаюць да сябе на год ікону – “Свячу” сустракаюць яе каля варот . Старыя і новыя гаспадары “Свячы” абменьваюцца хлебам – соллю, цалуюць ікону, хрысцяцца, цалуюць адно аднаго, кланюцца. На двары ікону тройчы абносяць вакол вынесенага стала. І зноў, па засцеленым на зямлі ручніку, вобраз урачыста нясуць у дом, ставяць у чырвоным куце, гаспадыня ўпрыгожвае вобраз сваім новым ручніком. Вяскоўцы разам са святаром і пеўчымі заходзяць у хату, прамауляюць малітвы, свецяць ваду. Пасля, асвечаную ваду нясуць і ўрачыста выліваюць у калодзеж. З гэтага часу вада ў калодзежы становіцца святой і кожны чалавек можа ўзяць яе сабе, колькі яму трэба. Гаспадарам будзе вялікі грэх, калі яны адмовяць хоць аднаму чалавеку. Пасля таго, як людзі набяруць вады, гаспадары запрашаюць усіх за стол. Цэлы год ікона – “Свяча” знаходзіцца ў чырвоным куце, або стаіць блізка каля яго ў невялічкай дзяжы з жытам.