— Калісьці давялося тушыць адну сталічную сауну, — распавядае Валянцін. — Ходзім, ходзім і раптам бачым вялізнага ўдава. Ну, думаем, усё яму — сканаў. Выносім яго на свежае паветра, кладзём на зямлю. Праходзіць літаральна некалькі хвілін, і ён ачуняў! Жывучы аказаўся.