— Можа, каб мне было 50, я таксама сядзеў бы толькі ў майстэрні. Але мне няма і 25. Дык навошта адмаўляцца ад вандровак і экстрыму? Для мяне вельмі важны пошук, новыя сустрэчы, яркія ўражанні. Падарожжы вельмі люблю. І шмат у час іх пішу. У абставінах самых розных. Праабражэнскую царкву пад Валожынам пісаў у месячную ноч пад фарамі свайго аўтамабіля побач з трасай. Хутка — за 15 хвілін. Мінулай вясной, якраз у час сонечнага зацьмення, залез працаваць на Ваўкавыскае ўзвышша, так званую Шведскую гару. Вецер узняўся, а ў мяне палатно метр на паўтара, дык рэменем яго прывязваў, каб трымалася. Справіўся за паўдня, напісаў Ваўкавыск з вышыні амаль птушынага палёту. Для мяне вельмі значна зрабіць сваю справу якасна насуперак усім вятрам.