Летам 1942 года ў Кліноцкіх лясах з’явіўся дыверсійна-разведвальны спецатрад Наркамата дзяржбяспекі СССР “Мясцовыя” пад камандаваннем чэкіста падпалкоўніка Станіслава Ваўпшасава. Ён з добра падрыхтаванай групай прыбыў з Масквы. Задоўга да вайны Ваўпшасаў наведваўся ў навакольныя вёскі, сустракаўся з тымі, хто партызаніў падчас грамадзянскай вайны. Яму і групе чэкістаў ў 30-ыя гады было даручана на выпадак вайны падабраць надзейных людзей для партызанскай барацьбы. Гэтая работа праводзілася ў глыбокай тайне. Але літаральна перад самым нападам гітлераўцаў у кіраўніцтва краіны з’явілася дактрына вайны на чужой тэрыторыі, і атрады былі расфарміраваны. Закладзеная ў тайніках зброя і прадукты вывезены. Цяпер Ваўпшасаў меў надзею на былых сваіх знаёмых. У размове з Пятром Іваненкам ён пацікавіўся Казімірскім і заўважыў: “Да Пухавіч маю асаблівую цікавасць. Падпольшчыкі могуць сачыць за рухам на чыгунцы, паведамляць нам маркіроўку вагонаў. Вы перадасце ім магнітныя міны. Можна, не вельмі рызыкуючы, узарваць вадакачку, стрэлкі, прычапіць да вагона… Данясенні неабходна перадаваць кожныя два дні, а мы па рацыі — у Маскву”.