Сельгаспадатак не з”яўляўся адзіным паборам, які дзяржава адбірала ў сялян. Былі яшчэ страхоўка, культзбор, падатак на мясцовыя патрэбы – так званае “самаабкладанне”. Маладой дзяржаве трэ было грошай, таму выпускаліся індустрыяльныя і сельскагаспадарчыя пазыкі - абавязковыя для прыдбання аблігацыі.