“Папросту кажучы, на тэрыторыях, дзе выняты торф, зноў падымаецца ўзровень вады і балотную расліннасць (трыснёг, асаку) можна скошваць і перапрацоўваць у паліўныя пелеты, — тлумачыць каардынатар праекта “Энергія балот” Алег Сівагракаў. — Такім чынам, для энергетычных мэт выкарыстоўваецца аднаўляльная крыніца энергіі, што цягне за сабой цэлы шлейф пазітыўных наступстваў для сацыяльна-эканамічнага развіцця і прыроды. Так, эксперты адзначаюць істотнае скарачэнне эмісіі парніковых газаў ад такой дзейнасці, дзякуючы чаму можна замарудзіць змяненне клімату. Плюс эканамічная і сацыяльная аддача ад “зялёнай эканомікі”: прыбытак прадпрыемствам і захаванне рабочых месцаў. Адначасова знізіцца верагоднасць пажараў і палепшыцца водны рэжым тэрыторый (як вядома, праблема пітной вады ўсё больш актуалізуецца ў шэрагу раёнаў Беларусі). Забалочванне і ўкараненне палудзікультуры — балотнай гаспадаркі на прынцыпах устойлівага развіцця — спрыяльна адаб’юцца і на біяразнастайнасці балотных тэрыторый”.