Гэтыя словы аб тым, што небам адзіным жывы чалавек, здаецца, і ляглі ў аснову карціны. Паміж залатым хлебным полем – дарога, што бяжыць да светлага, нібы вытканага з паветра храма, які віднеецца ўдалечыні. Здавалася б, такая простая метафара… Але як важна нам за хлебам надзённым не забываць пра хлеб нябесны, а за штохвіліннымі турботамі памятаць і пра нябеснае жыццё.