Місію выказаць сваё брава салістам, якія злёгку згубіліся ў мітусні, звязанай з гучнымі імёнамі Хабенскага і Башмета, узяла на сябе сама публіка. У авацыях выкупалі і Жалю Ісмаілаву, якая адпакутавала на сцэне за пушкінскую Таццяну, і барытона Ілью Куцюхіна, які саліраваў у ролі Анегіна, і Святлану Шылаву на пару з Сяргеем Раманоўскім, якія адыгралі ў ролях Вольгі Ларынай і Уладзіміра Ленскага. Апошні быў асабліва добры. Пасля перадсмяротнай арыі “Што дзень наступны мне рыхтуе” гледачы ўпершыню парушылі поўную глыбокай пашаны цішыню ў зале і закрычалі “Брава!” з далёкіх радоў партэра.