Яванская – адна з аўстранэзійскіх моваў, уваходзіць у інданезійскую групу. Распаўсюджаная ў цэнтральных і ўсходніх раёнах выспы Ява (Інданезія). Агульная колькасць носьбітаў – звыш за 76 мільёнаў чалавек. Пераважаюць аналітычныя сродкі перадачы граматычнага значэння. Марфалагічная структура слова вельмі простая, значная частка лексічных адзінак складаецца з аднаго толькі кораня. У лексіцы шмат запазычанняў з індыйскіх моваў, а таксама з арабскай, ангельскай і нідэрландскай. Мова мае багатую пісьмовую традыцыю. Першы помнік датуецца 737 г. Найстаражытнейшыя помнікі напісаныя індыйскімі па паходжанню пісьмовасцямі каві і палава. Потым на іх базе была створаная складавая пісьмовасць чакаран, якая выкарыстоўваецца і ў цяперашні час пры публікацыі літаратурных твораў мінуўшчыны. З ХІІІ – XIV стагоддзяў на Яву разам з ісламам прыходзіць арабскае пісьмо, якое ўжывалася паралельна з чакаранам. У цяперашні час пануе пісьмо на лацінскай графічнай аснове.