Дзіця ў традыцыйнай культуры беларусаў разглядалася як неад’емная частка прыроды: яго зачацце, нараджэнне, развіццё і выхаванне падпарадкоўваліся агульным касмічным законам. Веданне нашымі продкамі гэтых законаў і абумовіла з’яўленне шматлікіх перасцярог, прадпісанняў і інструкцый, якія рэгламентавалі паводзіны жанчыны ў перыяд цяжарнасці.