– Пра маньякаў гісторый не памятаю, хіба што сюды алкаголікі і наркаманы хадзілі і ходзяць. Хаця вось мама расказвала гісторыю яшчэ з савецкіх часоў. Тады ў парку паміж вуліцай Даўгабродскай і падшыпнікавым заводам быў рэспубліканскі цір (цяпер, дарэчы, там стралковы клуб так і застаўся). У цір хадзілі дарослыя і дзеці, а мама вадзіла майго старэйшага брата. Пакуль ён займаўся, яна чакала ў холе, і вось аднойчы заходзіць дзяўчынка і кажа, што зноў бачыла па дарозе эксгібіцыяніста. Наўрад ці, вядома, яна яго такім словам назвала, але факт, што нейкі мужык пільнаваў дзяўчынак у парку і дэманстраваў ім свае прычындалы. У той раз, мама кажа, хутка сабраліся вартаўнік ціра і іншыя мужчыны і пайшлі гэтага эксгібіцыяніста вылоўліваць. Праўда, чым усё скончылася, невядома.