Раней жылі бедна-бедна, а цяпер жыві ды радуйся – усё ёсць! Я і пана Бяртольдзі памятаю (ён, як савецкая ўлада прыйшла, збег за мяжу). Добры быў чалавек, адукаваны, нікога не крыўдзіў. Бывае, пакліча дзяўчат, жанчын бульбу выбіраць. Лянівыя спрабуюць непрыкметна бульбіны закапаць, а ён кіёчкам паварушыць, адшукае і ціхенька так ушчувае: “Нельга ж так рабіць”. А вось, як брыгадзіраў над намі паставілі, тады ўжо “ўшчувалі” так, што паўсюль разносілася! Я працавітая была, двойчы замуж выходзіла. Ды абодва мужы аказаліся хваравітыя, вось і не было за мяне каму заступіцца. Цягнула і за сябе, і за яго. Людзі паважалі, нават ордэн атрымала за працу.