пацягні мяне зараз гэты авантурыст у пекла – пайду і, седзячы ў смаляным катле, буду шчаслівая, калі з суседняга варыва будзе выглядаць ягоная кучаравая галава! Хаця, я думаю, Юрка і там бы спакусіў якога-небудзь наглядчыка, так што ўрэшце яны рэзаліся б у карты, а я, “па блату”, ціхутка вымятала б з памяшкання смецце або гатавала для іх вячэру. Я адкінула ягоную руку