У асяроддзі сваіх сакурснікаў па аддзяленні кінематаграфіі Пётр асабліва моцна пасябраваў з равеснікам Жорам Жжонавым, які, дарэчы, пазнаёміў яго з мантажоркай “Ленфільма”, Валяй Лебедзевай — “дзяўчынай з Охты”. Заляцаўся Пётр да маладзіцы стрымана-імпэтна, настойліва, быццам бы хацеў хутчэй і назаўсёды забыць сваю першае горкае каханне да Тамары Макаравай. І хутка ажаніўся. Забраў Валю з кінастудыі, сказаў, каб яна больш не працавала, а сядзела дома. Быў вялікім раўніўцам, проста як Атэла, што часам дрэнна адбівалася на іх сямейным шчасці. Аднак жыццё пайшло на лад, калі ў 1938-м нарадзіўся першы сын Тарасік (будучы кінааператар, памёр у 2004 годзе), а пазней, у 1940-м, другі сын Коля. Праз тры гады з’явілася на свет і дачка Арына (зараз жыве ў ЗША). Але ўсё гэта потым...