У XIX стагоддзі бангладэшскі, бенгальскі паэт валадарыў свядомасцю ці не кожнага свайго суайчынніка. Сучаснікі Лалона зрабілі ўсё магчымае, каб у няпростых умовах адсутнасці ў бангладэшцаў правоў на волю і незалежнасць слова паэта захавалася ў часе і прасторы і дайшло да нашчадкаў. Не толькі і хутчэй не праз публікацыі, а – праз песні, праз пераказ з вуснаў у вусны. Тонкі лірык і высокага гарту грамадзянін, паэт здолеў закрануць самыя патаемныя струны сэрцаў і душ бангладэшцаў. Мастака слова, сапраўднае імя якога – Лалон Шах, часта называюць факірам. І калі ён сапраўды факір, то хутчэй – духоўны… Дарэчы, паэт быў… непісьменным. Так, пражыў творца, філосаф, змагар супраць каст і кансерватызму мышлення, даволі доўга – нарадзіўся ў 1774 годзе, памёр у 1890-м годзе. Але не стагоддзе “з хвосцікам” вывела яго ў шэрагі адвечных класікаў… Лалон Шах не баяўся парушаць традыцыі, паэт імкнуўся разбураць стэрэатыпы. Пачытайце яго вершы ў перакладзе на беларускую мову Марыі Кобец – і паспрабуйце разам з перакладчыцай зразумець паэта-класіка, і зазірнуць у лёс шматпакутнага народа Бангладэш. Вершы Лалона ўпершыню перакладаюцца на беларускую мову. Спадзяюся, гэтая Інтэрнэт-публікацыя стане пачаткам уваходжання творчасці легендарнага паэта ў беларускую прастору.