Дзяўчына нарэшце жыве — як сыр у смятане катаецца. Малюе, спявае, танчыць з хатнімі настаўнікамі, рыхтуецца да паступлення ў жаночую настаўніцкую школу Пецярбурга. Сястрычка прыходзіць да яе кожную нядзелю — адкарміцца дый адпачыць ад прыюцкіх нораваў. Маша выязджае ў свет разам з губернатаршай, прыгожая, гнуткая дзяўчына з чорнымі вачамі.