Дождж калаціўся ў паўночную сцяну храма, ранішняе святло неахвотна запаўзала ў высокія вокны; на пантофлях святара абсыхала чырвоная гліна. Скарамангій* Нікіфара – карычневы, з бліскучай сярэбранай каймою, вісеў на ягоных плячах як чужы.