- У старэйшага брата быў сябар, якога першым з нашай вёскі ўзялі ў дэсантныя войскі. І вось ён прыйшоў дахаты на адпачынак, увесь такі дэсантнік: блакітны берэт, цяльняшка... Я так загарэўся і вырашыў, што толькі дэсант. А перад прызывам у нас быў набор у гомельскі аэраклуб, куды хацелі трапіць амаль усе хлапчукі. Я запісаўся. Вёска наша была за 200 км ад горада, і нам даводзілася туды ездзіць.