У нашых доўгіх размовах з Кожухам мы стараліся не казаць пра іх. Яны, тыя мастакі, былі для нас чужымі, варожымі і далёкімі. Яны — тыя, хто забараняе, хто цісне і прыніжае, хто выкідае і не прапускае. Перад тым, як напісаць мне рэкамендацыю ў адзін творчы саюз, Валодзя спытаў, нашто мне ён патрэбны. “Я прыйшоў у свет, каб намаляваць некалькі малюнкаў і напісаць пару карцін. Спадзяюся, што ў асяродку прафесійных мастакоў мне будзе крыху лягчэй іх выставіць і паказаць людзям…”