Што вельмі заўважна, асабліва ў параўнанні з нашым часам, дык гэта вострая крытыка, калі пісала раёнка аб недахопах. Літаральна франтавая смеласць, ніякіх там паблажлівых роздумаў і пошукаў прычын, перапытванняў... І вінаватыя называліся прама, і віна іх указвалася канкрэтная і ясная: не спраўляюцца з работай, зленаваліся, не на сваім месцы. Асабліва востра крытыкавала ў той час раёнка старшынь сельскіх Саветаў, дзе не выконваліся дзяржпастаўкі хлеба і бульбы, загадчыкаў хат-чытальняў, адказных асобаў дзяржаўных і ўладных структураў.