Дастаў з торбы лусту хлеба і аддаў Журку. А ён апусціўся перада мной на калені, быццам запрашаў: “Садзіся, пракачу!” Я абхапіў яго за шыю, і мы зрабілі вакол гурта некалькі кругоў. Так, як станавіўся на калені конь, я бачыў (значна пазней) толькі ў Гомельскім цырку, а тады… Вось што робіць сяброўства жывёлы з чалавекам!