Зося аказалася не толькі працавітая, але і гаспадарлівая. Хата трымалася на ёй. Бо Сцяпан за чужымі печамі не бачыў ні свят, ні Каляд, не ведаў ні выхадных, ні прахадных. Працаваў як вол. Грошы, і вельмі добрыя, аддаваў Зосі. Тая траціла іх з розумам, адкладвала ў запас. Калі ж Сцяпан загадаў не скупіцца — бо прападуць, так людзі дасведчаныя кажуць, — купілі халадзільнік, тэлевізар. Ажно два веласіпеды. А праз нейкі час першымі ў вёсцы і машыну прыдбалі.