Непал літаральна сарваў мне дах. У Гімалаях разумееш: калі Эдэм на Зямлі існуе, дык ён знаходзіцца тут. Горы – гэта храм на вольным паветры, у які заўсёды хочацца вяртацца. У гарах я танцаваў, спяваў, плакаў. Тут адчуваеш сваю бясконцасць, разумееш, што ўсё магчыма. Гэта адначасова і здзіўляе, і палохае, і акрыляе, надае сілаў. Пасля гор пачынаеш і сам сябе адчуваць невялікай гарою.