У студзені 1608 Лжэдзмітрый II рушыў на Маскву. Маскоўскае дзяржава апынулася расколатай: адны тэрыторыі прызнавалі Васіля Шуйскага, іншыя - самазванца. Грамадзянская вайна паміж іх прыхільнікамі разгарэлася з новай сілай. Узяць Маскву Лжэдзмітрый II не змог і задаволіў у маскоўскім сяле Тушын штосьці накшталт другой сталіцы дзяржавы. Цар Васіль Шуйскі, зразумеўшы, што сам самазванца не пераадолее, заклікаў да Масковіі шведаў. Польскі кароль Жыгімонт III, які ў той час ваяваў супраць Швецыі, убачыў у гэтым узмацненне свайго ворага і сам уварваўся ў Расію. У складзе войскі Жыгімонта III было 40 тыс. запарожскіх казакоў. У разгроме маскоўскіх войскаў Жыгімонтам III у Клушына і авалоданні ім пасадам казакі згулялі адну з вядучых роляў.