Hok-Key прыбавілі ў сцэнічным майстэрстве. Франтмэн Нокі, вярнуўшыся ў калектыў, пажвавеў, нават памаладзеў зьнешне. І матэрыял стаў больш цікавым і разнапланавым. Беларуская мова, шмат мелодыкі, больш цяжару. Самая ж спрэчная частка хакееўскай праграмы – вакал. З аднаго боку, гэта вельмі моцная візітовая картка гурта. А з другога – каверы. Адно з двух, ці я зусім фанат Amorphis і Moonspell, ці быдла і не разумею такой перайначанай манеры выкананьня “House of Sleep” і “Scorpion Flower”. Тым ня менш, харызмы гурту не бракуе. Выступ парадаваў.