Спектакль Валерыя Анісенкі ўздымае адвечную праблему – адзіноты чалавека па сутнасці, яго згубленасці ў сучасным свеце. І калі ў час не працягнуць верную надзейную руку, не ўсміхнуцца, не сказаць шчырае слова, то можа адбыцца катастрофа: спачатку – сум, нуда, закрытасць душы, сацыяфобія, а потым – наркаманія, гвалт, СНІД, разбурэнне асобы…