Таксама, вядома, мой бацька. З узростам я ўсведамляю гэта ўсё больш выразна. Яму ў лютым споўніцца 78 гадоў, але ён па-ранейшаму трымае сябе ў вельмі добрай фізічнай форме. Шмат што можа пабудаваць і паправіць самастойна, чым я пахваліцца не магу. А хацелася б. Мае дзяды і бацька адносяцца да тыпу нешматслоўных мужчын, якія адказваюць за свае справы і ўчынкі. Бацька не лезе на першыя планы, але, калі яго папросяць, зробіць усё, што ад яго залежыць, каб дапамагчы. Часам здаецца, што такія мужчыны прысутнічаюць толькі ў кіно, але іх вельмі шмат і ў рэальным жыцці. Можа, толькі ўпакоўка не выглядае бліскучай.