Дзіўная з’ява — наша жыццё. Раз-пораз адчыняе яно перед намі асобныя старонкі з мінулага роднай Бацькаўшчыны. З часам збіраюцца яны адна да адной, бы тыя травінкі ў духмяным пракосе, і кладуцца тады пракосы-сказы на бялюткія лісты паперы. Каб прачыталі іх людзі і памяталі аб тых, хто аддаў сваё жыццё за наш сённяшні дзень, за нас.