З касцёлам Святой Тройцы (Святога Роха) на Залатой горцы ў Мінску звязана некалькі легендаў. Адна з легендаў тычыцца з’яўлення назвы Залатая горка — месца, дзе стаіць храм Святой Тройцы. Аднойчы пачалася страшная эпідэмія заразнай хваробы. Людзі паміралі так хутка, што іх не паспявалі хаваць. Адзін з прыхаджан, па прафесіі - урач, прапанаваў пабудаваць касцёл у гонар Святога Роха — каталіцкага святога, які прысвяціў сваё жыццё дапамозе хворым на чуму і іншыя заразныя хваробы. Урач рассцяліў плашч, кды прыхаджане сталі складваць ахвяраванні: залатыя манеты і каштоўнсці. У выніку, на плашчы вырасла сапраўдная залатая горка.