Прызнаючы датацыю на выдаванне нашага штомесячніка ў гэтым годзе міністэрства запатрабавала павысіць крыху колькасць тэкстаў на беларускай мове. Дагэтуль складалі яны прыблізна трэцюю частку, а цяпер павінна быць іх як мінімум 40 прац. Я і мае рэдакцыйныя калегі і без гэтага ўвесь час намагаемся, каб у Часопісе беларускамоўнага слова было як мага больш. Нават свае адрэдактарскія фельетоны ад нейкага часу стаў пісаць я амаль выключна па-беларуску. Дасканала прытым ведаючы, што прачытае іх значна менш чытачоў, чымсьці калі б былі на польскай мове. На жаль, непаўстрыманая асіміляцыя нашага насельніцтва давяла да таго, што ў друку польскае слова стала больш камунікатыўным і зразумелым чымсьці беларускае нават для найбольш сведамых і шчырых беларусаў. Тым не менш, трэба нам усім намагацца, каб наша мова ў пісаным варыянце не астывала. Таму вельмі заахвочваю нашых аўтараў і чытачоў, каб больш пісалі і чыталі ў Часопісе па-беларуску. Тым больш, што наша мова надта багатая, прыгожая і смакавітая таксама ў пісаным варыянце, чаго не трэба, думаю, нікому даказваць.