Аналізуючы такія выпадкі, хочацца атрымаць адказ на два самыя галоўныя пытанні. Па-першае, калі ў сем’ях, дзе выхоўваюцца прыёмныя дзеці, здараецца такое, значыць, не ўсё так “чыста” ў псіхалагічнай частцы працэдуры ўсынаўлення? У прыватнасці, цікавіць аб’ектыўнасць тэсціравання, якое праходзяць будучыя прыёмныя бацькі. Не менш цікавым з’яўляецца і пытанне, чаму ў абодвух выпадках маці прыёмных дзяцей нічога не заўважалі? Ці, можа, наўмысна маўчалі, баючыся разбурыць “ідэальную” сям’ю?