Кузьма Чорны, адзін са стваральнікаў беларускай мастацкай прозы, пачынаў свой творчы шлях з вершаў. Паэтычная мова вабіла яго да сябе сваёй узвышанасцю, вобразнасцю, афарыстычнасцю, загадкавасцю. Да брата беларусаПесня нядолі Роднае поле – змястоўнасць і танальнасць гэтых вершаў, апублікаваных у пачатку 20-х гадоў, выразна нагадваюць пра нашаніўскую традыцыю. А поруч нараджаліся такія вершы, як Вясковыя асеннія частушкі Мірон, Рыгор і самагон Апошнія навіны у якіх добра адчуваўся дух паслярэвалюцыйнага часу, насычаны палітычнымі падзеямі, класавымі страсцямі, праявамі змагання з перажыткамі мінулага. 