Вясной 1942 г. у наднёманскіх лясах з’явіліся першыя групы партызан, галоўным чынам з ліку байцоў і камандзіраў Чырвонай Арміі, якія апынуліся ў тыле ворага ці ўцяклі з фашысцкага палону і хаваліся зімой ў мясцовых жыхароў. Хоць партызан было яшчэ няшмат, аднак дзейнічалі яны смела і рашуча, нападалі на невялікія нямецка-паліцэйскія гарнізоны, грамілі ўправы і іншыя ўстановы акупантаў. Падпольшчыкі Сіняўскай Слабады і Пагарэлкі наладзілі сувязь з партызанскай групай афіцэра Васіля Золатава. У суседнім Івянецкім раёне дзейнічаў партызанскі атрад імя В. Чапаева.