Дагэтуль транспамежнае супрацоўніцтва нашых гмінаў з беларускімі партнёрамі зводзілася да культурнага абмену музыкальных калектываў або дэлегацый падчас мясцовых мерапрыемстваў. Але калі едуць прадстаўнікі, напрыклад, гміны Нараўка ў Свіслач, там прымаюць іх як палякаў, а не беларусаў. Я пераканаўся аб гэтым неаднойчы, працуючы як дырэктар дома культуры ў Гарадку. Прыходзілася мне даволі часта ездзіць з гарадоцкімі калектывамі ў Беларусь. Помню, неяк два гады таму былі мы ў пасёлку пад Кобрынам. У мясцовы дом культуры вяскоўцы тлумна прыбылі на „концерт поляков”. Яго кіраўнік пакуль прывітаў гасцей, паясніў публіцы, што перад імі выступяць не палякі, але беларусы, якія пражываюць у Польшчы. Вяскоўцы пра такое дзіва пачулі, мабыць, упершыню…