Розум, пазбаўлены дапамогі Аб’яўлення, асуджаны на блуканне вакольнымі шляхамі, у выніку чаго ён мае пагрозу страціць сваю канчатковую мэту. Вера, пазбаўленая падтрымкі розуму, сканцэнтроўваецца больш на пачуццях і перажываннях, таму ўзнікае небяспека, што яна страціць свой універсальны характар. Глыбіні веры павінна адпавядаць адвага розуму.