Гары ледзь заўважна ўсьміхнуўся на гэта (яго нечым насьмяшылі мае пытаньні) i, задуменна ўглядаючыся ў аблокі, адказаў: Кожны твой ход – страшэнна істотны для мяне. Істотны настолькі, што я магу забыць пра самае галоўнае. А пра галоўнае забываць нельга. У гэтым галоўным – сэнс гульні. Гэтае галоўнае – і ёсьць сама гульня.