– Не, такіх людзей засталося не многа. Трагічнымі для нашай гістарычнай спадчыны былі войны першай паловы ХХ стагоддзя, калі большасць людзей, якія нешта ведалі, але не паспелі перадаць свае веды, загінула. У той час як больш-менш сур’ёзна этнаграфіяй на нашых землях пачалі займацца ў сярэдзіне ХІХ стагоддзя, даследчыкаў больш цікавілі практычныя веды: як праходзіла вяселле, адзначалася тое ці іншае свята, як традыцыі змяняліся пад уплывам хрысціянства. А на той час ужо заставалася не так шмат людзей, якія ведалі розныя практычныя дзеянні, звязаныя з зоркамі – варожба, прадказанне надвор’я.