Унёс значны ўклад у распрацоўку эколага-генетычных асноў селекцыі раслін. Стварыў метад ацэнкі адаптыўнай здольнасці і экалагічнай стабільнасці генатыпаў, асяроддзя як фону для адбору. Упершыню правёў сістэмнае вывучэнне праблемы ўзаемадзеяння генатыпу і асяроддзя на ўсіх этапах селекцыі, што дазволіла абгрунтаваць прынцыпы экалагічнай аптымізацыі селекцыйнага працэсу. Упершыню комплексна вывучыў генетыку накаплення палютантаў (нітраты, цяжкія металы, радыенукліды) агародніннымі культурамі, паказаў, што шляхам адбору генатыпаў з мінімальным вынасам палютантаў можна паменшыць накапленне іх у прадукцыі ў 2-5 разоў. Суаўтар 25 раянаваных у Беларусі гатункаў тамата і 3-перцу.