Падобнае архаічнае павере адсылае нас да яшчэ больш старажытных абрадаў і рытуалаў, якія здзяйсняліся ў жнівеньскія дні. Разгадаць да канца іх сэнс цяжка і складана. Мінулі тысячагоддзі, амаль забыўся сэнс многіх зяў і сімвалаў. Неаднойчы мяняліся вераванні і іх значнасць у жыцці нашых далёкіх продкаў. Але з ўпэўненасцю можна сказаць, што ў гэтыя дні адбываліся вельмі важныя абрадавыя дзеянні, накіраваныя на замацаванне і асвячэнне пэўнага жыццёвага статуса ў жыцці маленькага чалавечка, пасля чаго ягонае існаванне набывала іншы, больш адухоўлены сэнс. Дарэчы, традыцыя хадзіць да крыніц на Яблычны Спас жывая і цяпер у Докшыцкім раёне на Віцебшчыне. Паводле дадзеных даследчыцы старажытных беларускіх традыцый Людмілы Дучыц, у ХІХ ст. грандыёзныя святкаванні на гэтыя дні адбываліся ў лесе каля калодзежа з капліцай блізу Ліпска. А яшчэ ў 1950-я гады да крыніцы разам са святаром хадзілі ў вёсцы Старая Вілейка. Сёння адрадзіўся звычай святкаваць Спас каля крыніцы непадалёк ад вёскі Маргавіца. У цяперашняй традыцыйнай культуры дзіўна спалучыліся старыя язычніцкія сімвалы і новыя хрысціянскія. І гэта робіць культуру нашых продкаў непаўторнай і цікавай для вывучэння.