Шчыра дзякую ўрадам, якія прыкладаюць намаганьні, каб палегчыць цярпеньні тым братам у чалавецтве, і прашу католікаў аб малітве за братоў у веры, якія зьведваюць насільле і неталерантнасьць, а таксама аб салідарнасьці з імі. У гэтай сітуацыі я прыйшоў да перакананьня, што асабліва адпаведнай справай будзе тое, калі падзялюся з вамі некаторымі разважаньнямі на тэму рэлігійнай свабоды, якая зьяўляецца шляхам да міру. З болем трэба сьцьвердзіць, што ў некаторых рэгіёнах сьвету немагчыма свабоднае вызнаньне і выказваньне ўласнай рэлігіі бяз рызыкі страціць жыцьцё і асабістую свабоду. У іншых рэгіёнах выступаюць больш маўклівыя і вытанчаныя формы прадузятасьці і супраціўленьня адносна вернікаў і рэлігійных сымбаляў. Хрысьціяне зьяўляюцца ў дадзены час рэлігійнай групай, якая найбольш церпіць перасьлед з прычыны сваёй веры. Многія з іх штодзень сустракаюцца са зьнявагай і часта жывуць у страху з прычыны таго, што шукаюць праўду, вераць у Ісуса Хрыста і шчыра заклікаюць да рэлігійнай свабоды. З усім гэтым нельга згаджацца, бо гэта абражае Бога і годнасьць чалавека; больш за тое, нясе пагрозу для бясьпекі і міру, а таксама робіць немагчымым аўтэнтычнае інтэгральнае разьвіцьцё чалавека.