Паводле тагачасных гісторый было заўважана, што некаторыя з працаўнікоў збіраюць на балоце нейкія косткі каб выкарыстаць іх хутчэй за ўсё у якасці ўгнаення на сваіх агародах. Інжынер, які кіраваў пракладкай чыгункі, ўзяў некаторыя з костак і паказаў аднаму з мясцовых настаўнікаў, Джорджу Кларку (George Clark). Параўноўваючы іх з ілюстрацыямі ў кнізе Стрыкланда і Мейлвілла яны зразумелі, што гэта косткі дронтаў.”