“Мне цікава размаўляць з дзецьмі, адказваць на іх пытанні, слухаць іх расказы пра сябе, пра іх інтарэсы і ўражанні, — гаворыць выхавальнік. — Я вучу малышоў самастойнасці, прычым не толькі ў вырашэнні бытавых пытанняў, але і псіхалагічных. Заклікаю, каб яны спраўляліся з міжасабовымі канфліктамі самі, а не беглі скардзіцца да мяне. Пытаюся, напрыклад, у выхаванца, які пасварыўся з аднагрупнікам: “А ты паспрабаваў па-іншаму пагаварыць з сябрам і даведацца, што на самай справе адбылося?” Чым больш самастойнымі будуць дзеці, тым больш камфортна ім будзе ў будучыні”.