17 жніўня першая армія генерала Рэненкампфа перайшла нямецкую мяжу, праз тры дні рушыла ў бой і другая армія генерала Самсонава. Рускія войскі ў Усходняй Прусіі мелі над 8-й германскай арміяй значную перавагу ў жывой сіле, а вось у артылерыі сілы былі практычна роўныя — прыблізна тысяча рускіх гармат супраць тысячы нямецкіх. Таксама ў немцаў мелася 156 цяжкіх палявых гармат. Да таго ж, па колькасці кулямётаў германская пяхота таксама мела перавагу. Быў у немцаў і яшчэ адзін козыр — густая дарожная сетка, якая пакрывала прасторы Усходняй Прусіі. Прыкрытая з усходу непраходнай лініяй Мазурскіх багнаў, яна забяспечвала бесперашкодную і хуткую перакідку войскаў з флангу на фланг. Гэтым неадкладна скарыстаўся нямецкі камандуючы фон Прытвіц, які сканцэнтраваў супраць 75-тысячнай групоўкі Рэненкампфа не менш як 110 тысячсваёй пяхоты і кавалерыі.