У 1846 г. Ўсходнюю Галічыны ахапіла новая хваля выступаў, звязаных з польскім нацыянальна-вызваленчым паўстаннем ў Заходняй Галіцыі. Польскія патрыёты пачалі паўстанне супраць аўстрыйскага панавання. Аднак украінскія сяляне бачылі ў паляках толькі сваіх паноў-прыгнятальнікаў. Яны падтрымалі дзеянні аўстрыйскай арміі супраць палякаў, сталі раззбройвацца высакародныя паўстанцкія атрады, масава граміць памешчыцкія маёнткі і забіваць спадароў. Паступова расправы над паўстанцамі ператварыліся ў барацьбу супраць прыгнятальнікаў. Распаўсюд сялянскага паўстання заахвоціла імперскую ўлада пасля падаўлення польскага паўстання выкарыстоўваць войскі для «заспакаення» украінскіх сялян.