Шэсць сыноў выгадавала Соф’я Канстанцінаўна Грак, ураджэнка Ушацкага раёна Віцебскай вобласці. Трое з іх загінулі: Аляксандр – у чэрвені 1941 г. у Латвіі, Георгій – у 1944 г. пры вызваленні Польшчы, Леанід – у 1943 г. у баі партызан з гітлераўцамі. Мікалай прайшоў баявы шлях ад Сталінграда да Берліна, памёр ад ран у 1959 г., Уладзімір сустрэў перамогу ў Кёнігсбергу, самы малодшы сын Кірыл у 15 гадоў стаў партызанам, у адным з баёў атрымаў цяжкае раненне і застаўся без нагі. Сама Соф’я Канстанцінаўна была партызанскай сувязной.