На жаль, у тую пару яшчэ не вывеліся цёмныя людзі, у вачах якіх ўсялякі кропатель надзённых вершыкаў карыстаўся значна вялікай павагай і вагой, чым, скажам, перакладчык санетаў Сервантэса. Гэтыя людзі былі не здольныя зразумець, што першаму часцяком не патрабавалася нічога, акрамя тузіны зацяганых штампаў, а другі павінен быў валодаць усімі якасцямі літаратурнага майстры і, Акрамя таго, ладнай вучонасцю.