Выдатны беларускі мастак Мікола Селяшчук... Гэтыя словы сталі для нас звыклай адзнакай творчасці вельмі цікавага, яркага, неадназначнага, шматграннага майстра. Сёння б сказалі – крэатыўнага. І не памыліліся б. Сапраўды, тыя мастацкія ідэі, якія Мікола Селяшчук спавядаў, былі для нашага грамадства чымсьці цалкам невядомым, новым і нечаканым. Яны выраслі з заклапочанасці штодзённым жыццём людзей, поўным праблем і няспраўджаных надзей, з замілаванасці родным краем, з вялікай павагі да нацыянальнай адметнасці свайго народа. Мастак заўжды з вялікім гонарам і задавальненнем падкрэсліваў свае вельмі цёплыя і шчырыя адносіны да беларускай спадчыны, надаючы ёй сучаснае метафарычнае, сімвалічнае прачытанне. Выяўленчая мова і пластыка яго работ вабілі гледачоў. Ім сама асоба майстра здавалася таямнічай і загадкавай. І стала ўспрымацца яшчэ больш загадкавай пасля яго трагічнай смерці ў тым злашчасным падарожжы ў Італію восенню 1996 года.