Горацкі перыяд жыцця быў вельмі плённым для Гарэцкага як для пісьменніка. Збіраючы матэрыялы для “Камароўскай хронікі”, летам 1926 года М. Гарэцкі зрабіў падарожжа ў Сібір. Вынікам яго паездкі пазней стала кніга “Сібірскія абразкі”, дзе ён апісаў жыццё сялян у далёкім Сібірскім краі. За перыяд з 1926 па 1928 г. выйшлі з друку яго творы: “У чым яго крыўда?”, “Ціхія песні”, “На імперыялістычнай вайне”, “Жартаўлівы Пісарэвіч”, зборнік апявяданняў “Досвіткі”, працаваў над зборнікам песень, запісаных сумесна з кампазітарам М.І. Аладавым ад яго маці Е. М. Гарэцкай “Народныя песні з мелодыямі”, займаецца перакладамі мастацкай прозы, а таксама за гэты час напісаны артыкулы аб творчасці Якуба Коласа, Міхася Чарота, Міхася Зарэцкага, Змітрака Бядулі, якія пазней увайшлі ў яго “Гісторыю беларускае літаратуры”.