Пошук нашага даследчыка доўгі час ішоў у няправільным кірунку, таму за першы месяц было знойдзена вельмі мала звестак. Памылковая інфармацыя, якую друкавалі навуковыя і перыядычныя выданні, адсылала да падзей 30-х гадоў ХХ ст. і ў вёску Гіравічы. На самой справе скарбонка звестак адкрылася, калі Зміцер выпадкова зазірнуў у 20-я гады і ў справы суседняга паселішча – маёнтка Стары Ракаў, які належаў тады князям Друцка-Любецкім. І вось галоўная віноўніца – старадаўняя карчма – стала ўзгадвацца ў дакументах, вакол яе, нібы прыгажуні на вясковых вячорках, завіравалі падзеі! Зараз, дарагія чытачы, мы маем з вамі магчымасць дакрануцца да гісторыі амаль стогадовай даўнасці…