Ці азначае ўсё сказанае, што Асоль чакае лёс сваіх шматлікіх папярэднікаў, а значыць, непрацяглае знаходжанне ў рэпертуары? Як ні дзіўна, але не! Сцэнаграфія Валянціны Праўдзінай, якая мае яркае і нечаканае колеравае рашэнне, надае спектаклю казачнасць і шматмернасць. Маладыя артысты (і выканаўцы вядучых партый, і кардэбалет) танцуюць з задавальненнем і нават азартам. Дый гісторыя кахання (яшчэ і са шчаслівым фіналам) запатрабаваная ў шырокай аўдыторыі. А занадта простая музыка не стане перашкодай для аматараў Музычнага тэатра. Таму, хто прыйшоў проста адпачыць і прыемна прабавіць час, спадабаецца, таму, хто шукае мастацкіх адкрыццяў, лепей выправіцца на іншыя спектаклі.