Перш душылі паны, Што шляхтай зваліся, Цяпер “сукины сыны” За нас узяліся. Aні той, ані сёй Нічога не далі, Нашу ж працу у свой Кішэнь пакавалі. Ды ці доўга ж нам ждаць З рукі іхняй ласкі I штораз спагадаць Усім думкам панскім?