Варта, аднак, памятаць яшчэ адну рэч. Герменэўтыка сёння можа і мусіць займацца не толькі асэнсаваннем розных артэфактаў культуры, што складаюць яе матэрыяльнае цела, яна сягае нават таго, што сабой уяўляе сучасны чалавек. Бо кожны з нас сам па сабе складаны і комплексны герменэўтычны прадмет. Што ўяўляюць сабою нашая самасць, нашыя паводзіны, матывы і думкі як не сімвалічны прадукт культуры. І вось мы сягаем вобласці, дзе сустракаюцца псіхалогія і псіхааналіз, сацыялогія і соцыялінгвістыка, антрапалогія і культуралогія. Як усе гэтыя шматлікія інтэрпрэтацыі і самаінтэрпрэтацыі могуць суіснаваць у нас, абумоўліваць нашыя думкі і паводзіны, нават канструяваць выабражальную ідэнтычнасць нашай асобы. Герменэўтыка сацыяльнага — гэта спроба звесці шматлікія ніткі размовы пра нас саміх — тых, каго трэба зразумець, хто разумення прагне, — у пэўнае адзінства дыскурсу і даць рады таму складанаму напластаванню сэнсаў і інтэрпрэтацыяў, якім ёсць сёння чалавек.