Між тым паненка стала здаравець. Уладзіміра даўно не відаць было ў доме Гаўрылы Гаўрылавіча. Ён быў напалоханы звычайным прыёмам. Паклалі паслаць за ім і абявіць яму нечаканую шчасце: згоду на шлюб. Але якое было здзіўленне ненарадовских памешчыкаў, калі ў адказ на іх запрашэнне атрымалі яны ад яго псіхічна нармальным ліст! Ён абяўляў ім, што нага яго не будзе ніколі ў іх доме, і прасіў забыцца аб няшчасным, для якога смерць застаецца адзінаю надзеяй. Праз некалькі дзён даведаліся яны, што Уладзімір зехаў у войска. Гэта было ў 1812 годзе.