Аквамарин выглядае чарговым прахадным альбомам J:Морса. Ніякіх істотных крокаў назад ці ўперад у параўнаньні з папярэднімі творамі не праглядаецца. Новых прыхільнікаў гурт дыскам не набудзе, старых ня згубіць. Усё роўненька, гладзенька, глямурненька, проста яшчэ 14 песень у калекцыю аматараў. Усё той жа альтэрнатыўны поп-рок, тая ж плынь сьвядомасьці ў тэкстах. (Увогуле, тут няма прычынаў коп’і ламаць, як на мой погляд, гэта ні добра, ні кепска. Як ёсьць. Добрай музыкі такія тэксты не сапсуюць, а дрэннай ня выправяць.)