2 і 3 траўня прайшлі ў безвыніковым імкненні датэлефанавацца да родных у Хойніцкі раён, у вёску Вялікі Бор, ад якой да Чарнобыля менш за восемдзесят кіламетраў… Зразумела, на пошту, дзе працавала паштальёнкай суседка, каб пагаварыць хоць з ёй, як там бацькі, якая сітуацыя і падказаць, пераказаць хоць той мізер, які ведаў я. Аднак, улады зрабілі выходнымі чатыры дні – з першага па чацвёртае траўня – і пошта, зразумела, не працавала. Да таго ж, я ведаў, што на гэтыя дні ў маю вёску вярнуліся сёстры з Мінску і Горадні, і разумеў, што яны нічога не ведаюць пра тое, што адбылося зусім недалёка ад іх…