Денис Лисейчиков: Цэнтральная архіўная сістэма ў такім выглядзе, які мы маем сёння, фарміравалася даволі позна, у перыяд Расійскай імперыі. Гэта канец 19-га стагоддзя. Тады ўся дакументацыя вялася па губернях. Умоўна кажучы, усе фонды розных устаноў Мінскай губерні захоўваліся ў Мінску. Мы зараз захоўваем дакументы розных устаноў Мінскай, Віцебскай і Магілёўскай губерній. Але трэба разумець, што Мінская губерня - гэта не Мінская вобласць сённяшняя. У Мінскую губерню ўваходзілі, скажам, Баранавічы, Навагрудак, Рэчыца, Мазыр, Пінск, Столін, усе фонды гэтых мясцовасцяў захоўваліся ў Мінску, і зараз мы іх маем у сябе. Калі браць Гродзенскую губерню, усё захоўваецца ў архіве Гродна. Калі гэта губерня Віленская, гэта ў тым ліку Вілейка, Маладзечна, Ашмяны, Смаргонь, Ліда, то асноўны комплекс будзе захоўвацца ў сённяшнім архіве ў Вільнюсе. У нас могуць быць толькі якія-небудзь фрагменты, якія да нас трапілі з мясцовых архіваў.