— Праз некалькі месяцаў я ўжо пенсіянер, — прызнаецца Віталь Васільевіч. — Надышоў час збіраць камяні, падводзіць вынікі. Вельмі хачу, каб справа працягвалася. Гэта мая задача. Мой калега Дзмітрый Доўнар — прадаўжальнік алімпіяднага руху ў нашай 13-й школе, ёсць і іншыя педагогі. Яны становяцца суаўтарамі, разам пішам дапаможнікі. Я запрашаю ў школу настаўнікаў працоўнага навучання на тыднёвыя практыка-арыентаваныя курсы. Разам распрацоўваем урок, пішам план, затым я праводжу па ім урок, папярэдне кожны настаўнік атрымлівае заданне, што трэба адсочваць падчас заняткаў, пасля сумесна робім разгляд урока. А яшчэ паралельна рукамі вучымся выконваць заданні ўрока. На адной з рэфлексій адзін з курсантаў сказаў: “Прыехаў працаўніком, а з’язджаю настаўнікам”.