– О, гэта цікава, як нас паставілі разам, – адказвае Дзмітрый. – Мы браты-блізняты. І ката робім вельмі падобна, амаль аднолькава. Адпаведна, калі да нас дадаць трэцяга спартсмена, які добра робіць ката і пасуе нам па форме і фізічных дадзеных, то каманда будзе глядзецца шыкоўна. Тым больш што нам з братам адмыслова сінхранізавацца не трэба – ці, прынамсі, нам гэта зрабіць прасцей. Таму ў камандным ката мы выступаем з самага дзяцінства і на беларускіх спаборніцтвах заўжды былі на п’едэстале першымі ці другімі.