Звычайна на падсуманне жыццёвага досведу натхняе позняя восень. Чалавек назірае, як няўхільна імкнецца да завяршэння кругабег года, і міжвольна пачынае разважаць пра свой зямны плён. Як, зрэшты, і ў літаратуры восень — традыцыйная метафара сталасці.