Калі я ўжо даволi добра асвоіўся, будучы інжынерам па рамонту абсталявання УГМех, былы кіраўнік нашага ўпраўлення Уладзімір Бычко прапанаваў мне паспрабаваць сябе на пасадзе механіка прэсавага цэха. Я ведаў i разумеў усю складанасць і адказнасць гэтай пасады, бо, адпаведна графiку, займаўся ў замацаваных за мной цэхах тэхнічным абслугоўваннем і рамонтам абсталявання, але вырашыў паспрабаваць! Вось ужо дзясяты год так і працую ў гэтым цэху. Сазнаюся: спачатку было вельмі нялёгка, бо пад’ёмна-транспартнае і металарэзнае абсталяванне я ведаў да того часу ўжо даволі добра, а вось з прэсавым, яго канструктыўнымі асаблівасцямі і механікай, прыйшлося знаёміцца непасрэдна тут. Яно не столькі складанае, колькі грувасткае, усе вузлы і дэталі яго вялікіх памераў, збіраючы і разбіраючы яго, трэба пільна сачыць за тэхнікай бяспекі. Але тут таксама заўсёды побач былі разумныя і ўважлівыя людзі, якія гатовы дапамагчы ў любой сітуацыі. Многаму я навучыўся ў майго папярэдніка на цяперашняй пасадзе Сяргея Данілава, майстроў службы механіка Віктара Кучынскага і Сяргея Кайзера, брыгадзiраў слесараў-рамонтнiкаў Леанiда Хiлевiча, Анатоля Касцюкевiча, Уладзiмiра Кулiкова.