Шэсць гадоў таму мы сталі першымі ў Беларусі, хто заключыў дамову з амерыканскім аўтарскім таварыствам. Тады ж упершыню Пасольства ЗША ў Рэспубліцы Беларусь дапамагло рэалізацыі ў нашай краіне тэатральнага праекта. Мой брат Аляксей Грыненка, які выступіў у абедзвюх пастаноўках асацыятыўным прадзюсарам, распачаў тады супрацоўніцтва з паважаным у брадвейскіх колах тэатральным агентам Рычардам Салфасам. Розніца заканадаўчых патрабаванняў дзвюх сістэм моцна давалася ў знакі. Часам было нават цяжка растлумачыць, што мы ад яго хочам. Скажам, у Беларусі, каб правесці грошы, банкі патрабавалі подпіс і пячатку, а ў іх усё працуе ў электронным фармаце. Калі ж урэшце спадар Рычард адаслаў у Беларусь адсканаваны подпіс, высветлілася, што па нашым заканадаўстве подпіс неабходна паставіць на кожным з аркушаў. Словам, паколькі ліцэнзія “Вестсайдскай гісторыі” праз год працягвалася, гэтую працэдуру мы паўтарылі двойчы.