Уста́ўшы ад сну, дзя́кую Табе́, Свята́я Тро́іца, што па вялíкай Тваёй дабрынí і доўгацярпе́нню не загне́ваўся[1] Ты на мяне́, лянíвага і грэ́шнага, і не загубíў мяне́ з беззако́ннямі маíмі; паказа́ў Сваё звыча́йнае чалавекалю́бства і падня́ў мяне́, калі я ляжа́ў без па́мяці, каб я ўстаў ра́на і славасло́віў ула́ду Тваю́. l цяпе́р прасвятлí мае́ во́чы духо́ўныя, адкры́й мае́ ву́сны, каб мне навуча́цца сло́ву Твайму́, і разуме́ць за́паведзі Твае́, і выко́нваць во́лю Тваю́, і праслаўляць Цябе́ з удзя́чнасцю сардэ́чнай, і апява́ць усесвято́е імя́ Тваё — Айца́, і Сы́на, і Свято́га Ду́ха — цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амíнь.