Праз месяц пасля першай кнігі Ф. Скарына выдае яшчэ адну біблейскую кнігу — кнігу Іава. І гэтая кніга не багатая на гістарычны матэрыял, але яна адрозніваецца цэласнасцю сюжэта і яркай вобразнасцю. Іаў заўсёды ўспрымаўся як узор лагоднасці, цярпення, пакорнасці волі Божай. Так успрымае Іава і Скарына, і ён у прадмове да кнігі звяртаецца да чытыча словамі з саборнага Паслання святога апостала Іакава, дзе маецца заклік браць прыклад з Іава. Скарына заклікае чытача задумацца над пытаннямі, чаму Бог людзям добрым і праведным часам дапускае цярпець беды і немачы, а злым і несправядлівым дае шчасце і здароўе і які будзе канчатковы лёс добрых і злых.