У 1946 годзе ў Мінску пачынаецца оперная кар’ера Ворвулева, якая распадаецца на два роўныя па працягласці, але неаднолькавыя перыяды -— беларускі і ўкраінскі. У 1946—57 Ворвулеў спяваў на сцэне Беларускай оперы, стаў кумірам, а наступныя дзесяць год — на сцэне Кіеўскай, і гэтыя гады былі вельмі супярэчлівымі і не прынеслі шчасця Ворвулеву-чалавеку, хаця і ў Кіеве быў і шалёны поспех, і добрыя ўмовы для творчасці.