Толькі натуральная воўна валодае здольнасцю скатвацца. Людзі выявілі гэту здольнасць воўны каля 8000 гадоў таму. Для валяння выкарыстоўвалі знойдзеныя рэшткі воўны жывёл. Адрозніваюць два віды валяння воўны - сухі і мокры. Мокрае качанне ажыццяўляецца пры дапамозе мыльнага або спецыяльнага раствора. Спачатку выкладваецца выраб з воўны, змочваецца растворам і пры дапамозе трэння адбываецца працэс валяння. Мокрае качанне падыходзіць для вырабу пано, адзення, палотнаў. Пры сухім валянні шэрсць шматразова пратыкаюць спецыяльнай іголкай да стану звальвання. Падчас гэтага працэсу валокны счапляюцца паміж сабой, утвараючы шчыльны і аднастайны матэрыял. Сухое валянне ўжываецца для стварэння абёмных вырабаў - цацак, біжутэрыі, фігурак, аўтарскіх лялек, а таксама нанясення малюнкаў і ўзораў на лямец, фетр і папярэдне зваленыя вырабы.