У прадстаўнікоў новых уладаў Рубановіч выклікаў давер сваім святарскім “рукапалажэннем, дасканалым веданнем нямецкай мовы, здольнасцю лагічна абгрунтаваць свае доказы. Ён рабіў усё магчыма, каб ратаваць людзей, зберагчы вёску. За вайну ў вёсцы Махро ніводны чалавек не быў расстраляны.