Залацістае поле пад сінім-сінім небам… Захапляемся прыгажосцю і экзотыкай далёкіх краін, а сваё, роднае і знаёмае з дзяцінства, у штодзённых клопатах і мітусні або не заўважаем, або ўспрымаем як штосьці звычайнае, не вартае асаблівай увагі. Вось і камбайнерам ды вадзіцелям, занятым на ўборцы збожжавых, мабыць, не выпадае любавацца навакольным хараством: вельмі напружаная ў іх работа. Надвор’е спрыяе, таму дарагая кожная хвілінка. Спыніўшыся ж каля палетка, можна колькі заўгодна сачыць, як велічна “плывуць” па хлебным моры камбайны, вадаспадам сыплецца з бункераў зерне, павольна кружляе над нівай бусел.