Тут не да жартаў, асабліва калі ў руках размеркаванне ў гарадскі пасёлак, дзе ўсе (!) ведаюць, чым дыхае сусед. Прасіла прабачэння, плакала наша Таня. Не адпускала Каця каханую яшчэ доўга, Таня працавала ў школе і штодня ў самых страшных думках сваіх чакала візіту былой сяброўкі. Тая, на шчасце, не здзейсніла пагроз. Не стала больш гэтых трывожных званкоў.