ПАРТЫЗАНСКАЯ вёска Старыя Цярушкі былога Старобінскага раёна на працягу ўсіх трох гадоў нямецка-фашысцкай акупацыі нястомна змагалася з ворагам. З першых дзён вайны многія вяскоўцы падаліся ў ствараемыя атрады народных мсціўцаў. У сялянскіх хатах пяклі хлеб, рыхтавалі вопратку для змагароў, якія базіраваліся ў навакольных густых барах. Азвярэлыя фашысты, адступаючы пад націскам Чырвонай Арміі, летам 1944 года сагналі ў хлеў суседняй вёскі Загор’е мясцовых жыхароў і зажыва спалілі. Сярод вяскоўцаў, якім удалося выжыць, лютаваў тыф. Зваліла з ног хвароба і цяжарную Сцепаніду Карбалевіч. Знямоглая жанчына на два месяцы раней тэрміну нарадзіла худзенькую дзяўчынку, якая не паказвала ніякіх прымет жыцця. Немаўля ўхуталі ў пялёнкі і паклалі на цёплую печ. Міналі дні, а дзіцятка ледзьве трымалася. Бацька Сцепаніды стаў рыхтавацца да горшага: настругаў дошчачак і ўпотайкі збіў маленькую труну. Вяскоўцы па чарзе насілі ў хату Карбалевічаў каровіна малако, якім паілі кволую дзяўчынку, і выхадзілі. Пахрысцілі дзіцятка ў царкве з упэўненасцю, што маленькая Ніна будзе жыць.