Раніцай, ледзьве тольxadкі пакажа сонейка свае першыя промні з-за калматага лесу, над вёскай уладарыць хмельны водар нядаўна ўзаранай раллі і яшчэ нечага блізкага і незвычайнага. Густы туман, што разліўся па нізінах ды лагчынах, нагадвае цёплы сырадой, у якім хочацца згубіцца. Вёска прачынаецца. Саxadкавік прыспешвае, не дае лайдачыць. Добрае жыве спрадвечнымі і нетаропкімі буднямі. Славіцца невялікая вёсачка, якая ўсяго ў адну вуліцу, працавітымі, адxadкрытымі ды шчырымі людзьмі. Тут кожнаму госцю, калі ён прыехаў з добрымі намерамі, заўсёды рады. А яшчэ вяскоўцы вельмі любяць свой родны куточак з непаўторнымі і маxadляўнічымі краявідамі.