Я неўзабаве супакоiўся i спраўляўся даволi някепска, а мой сусед мiтусiўся, парывiста тузаў рукамi i нiяк не мог злавiць патрэбнага ракурсу. Прынамсi i не рабiў ён нейкiх яўных памылак, але ў яго рабоце не было жыцця. Мёртвай яна заставалася. Ён змяняў колеры, праводзiў таўсцейшыя лiнii, але толькi яшчэ больш псуў i без таго непрыдатны малюнак.