— Нараджэнне харэаграфіі — гэта калі зачыніўся ў балетнай зале і сачыняеш. І чым часцей гэтым займацца, тым больш плённа ідзе праца над лексікай, працэсам мыслення. Але стварэнне харэаграфіі немагчыма ўявіць без выканаўцаў, калі гаворка пра масавыя сцэны ці дуэты. Пластычны малюнак, прыгажосць поз, ліній і падтрымак імкнуся маляваць на паперы і трымаць у памяці. Потым прыходжу да артыстаў, паказваю (ці не паказваю), спрабуем, гляджу збоку на іх і выпраўляю, калі трэба. З артыстамі ў складаных сітуацыях раюся, бо не ўсё, што нафантазіраваў у галаве і на паперы, можна ўвасобіць праз пластыку і цела.