27. Я мару аб выбары місійнага шляху, які здольны перамяніць усё так, што звычаі, стылі, расклад заняткаў, мова і ўсе касцёльныя структуры стануць паўнавартаснымі каналамі найперш для евангелізацыі сучаснага свету, а не для самазахавання. Рэформу структур, якая патрабуе пастырскай адновы, можна зразумець толькі ў наступным сэнсе: неабходна, каб усе яны сталіся больш місійнымі, каб звычайнае пастырства ва ўсіх сваіх формах было больш шырокім і адкрытым, каб вяло людзей, якія ў ім удзельнічаюць, да пастаяннага «выйсця» і праз гэта спрыяла станоўчаму адказу ўсіх тых, каго Езус адорвае сваім сяброўствам. Як казаў Ян Павел ІІ біскупам Акеаніі, «кожнае аднаўленне ў Касцёле павінна мець на мэце місію, каб не стаць ахвярай свайго роду касцёльнай замкнёнасці»[25].