Тым часам Яська зноў і зноў чуе ад людзей пра Стасю: пра тое, што ў яе характар — золата, яна і жартаўлівая, і рука ў яе лёгкая… А ўжо гасцінная, а гатуе як смачна — язык праглынеш… Яська маўчыць, але маўчаннем хіба прытоіш сваю замаркочанасць?..