— Потым пачала выступаць адвакат. Болей за гадзіну яна гаварыла, вельмі пераканаўча даказвала, што прысуд трэба адмяніць. Я паглядзела на аднаго з судзьдзяў, і ў нейкі момант мне падалося, што вось яно! На ягоным твары быццам было напісана, што ён усё разумее і з усім згодны. Але яны зноў пайшлі ў пакой для парадаў, і калі праз 20 хвілінаў выйшлі, то я зразумела, што надзея была прывідная.