34. Калі хочам разглядаць усё ў місійным ключы, то датычыць гэта таксама і спосабу перадачы паслання. У сённяшнім свеце, з хуткай камунікацыяй і карыслівым адборам зместу ў сродках масавай інфармацыі, пасланне, якое мы абвяшчаем, больш чым каліxadнебудзь рызыкуе быць знявечаным і зведзеным да другарадных аспектаў. Адсюль вынікае, што некаторыя пытанні, якія з’яўляюцца часткай маральнага вучэння Касцёла, застаюцца паxadза кантэкстам, які надае ім сэнс. Самая вялікая праблема ўзнікае тады, калі пасланне, якое мы абвяшчаем, атаясамліваецца з другараднымі аспектамі, якія — хоць і з’яўляюцца значнымі — самі па сабе не выяўляюць сутнасці паслання Езуса Хрыста. Таму мы павінны быць рэалістамі і не думаць, што нашыя суразмоўцы ведаюць поўны фон таго, аб чым кажам, або што яны могуць звязаць нашыя словы з асноўным стрыжнем Евангелля, якое надае яму сэнс, прыгажосць і прывабнасць.