Але, акрамя імітатараў, у апазіцыі прысутнічае і пэўная колькасць тых, хто шчыра верыць у магчымасць дамагчыся змен праз працэдуру выбараў. “Каляровыя рэвалюцыі, справакаваныя масавымі фальсіфікацыямі падчас выбарчых кампаній, служаць ім прыкладам. Пры гэтым не бярэцца ў разлік, што для поспеху “каляровай рэвалюцыі неабходны цэлы букет фактараў, галоўным з якіх з’яўляецца раскол сярод кіроўнай эліты. Менавіта раскол на вяршыні ўладнай “вертыкалі, як правіла, служыць трыгерам, які запускае ланцужок, на першы погляд, выпадковых падзей, што пераводзяць грамадства са спячага стану ва ўзбуджаны.