Кнігай, якая найлепшым чынам ілюструе яго лірычную тэорыю, зьяўляецца «Cap al tard» [Калі ўжо позна] (1909), якая цалкам напісаная на каталянскай: у гэтай калекцыі не зьвязаных паміж сабой вершаў мы бачым лірычны галасавой раскол у розных людзей, якія апісваюць многія краявіды.