Збіраючы калекцыю, Людміла Васільеўна пашкадавала толькі аднойчы — што вельмі спазнілася са сваім хобі. “Многія, да каго мы звярталіся з просьбай падзяліцца старымі цацкамі, паспелі павыкідваць іх і расчаравана нам адказвалі: “Чаму ж вы, дзеткі, раней не прыйшлі?” Таму з дапамогай свайго хобі мне хацелася б паказаць людзям, што часам на іх гарышчах і ў шафах захоўваюцца вялікія каштоўнасці, якія трэба берагчы”.