Народнікі-эмігранты значна паўплывалі на аднапартыйцаў, што засталіся, у прыватнасці, у Беларусі, у тым ліку на паэта і рэвалюцыянера Адама Гурыновіча, ягоных аднадумцаў, а таксама на дэлегатаў І з’езда РСДРП ды іншых беларускіх сацыялістаў. Так, Адам Гурыновіч стварыў у Пецярбургу групу рэвалюцыйнай моладзі. Затым праз сваіх сяброў звязаўся з Георгіем Пляханавым і замаўляў рэвалюцыйную літаратуру. Па меркаванні даследчыка Івана Лушчыцкага, замовы кніг Пляханава і ягоных калег дасягалі 30 — 50 і нават 200 экзэмпляраў. Вядома і тое, што Гурыновіч падтрымліваў сувязь з Пляханавым і ягонай групай “Вызваленне працы”. Наогул, Лушчыцкі быў перакананы: на светапогляд беларускага паэта, мысліцеля і членаў ягонай групы вялікі ўплыў аказалі работы Пляханава “Сацыялізм і палітычная барацьба” і “Нашы рознагалоссі”. Такія высновы былі зроблены на аснове ліста Адама Гурыновіча (ад 2 лістапада 1892 года) у Швейцарыю, а таксама іншых архіўных дакументаў.