Мне пашанцавала пабываць на Дні адчыненых дзвярэй у БДПУ. Ён пакарыў мяне сваёй веліччу. Гэта вам не раённая сярэдняя школа! Пасля рэгістрацыі ды праходжання ЦТ я ўжо не блыталася ў яго калідорах. Людзі ў педуніверсітэце ветлівыя, усё расказвалі ды паказвалі. Першае ўражанне ад БДПУ пазітыўнае. Цяпер мяне турбуе толькі адзінае – вучоба. Я амаль нічога не ведаю пра сістэму навучання ды студэнцкае жыццё – расказаць няма каму. Мама і яе сястра вучыліся яшчэ ў былым Савецкім Саюзе, а сясцёр, братоў ці сяброў-студэнтаў не маю.