Сабака па мянушцы Цэзар жыў у Міколы даўно. Яшчэ малым пародыстым шчанём падарылі яго хлапчуку. Трымаць такога дарагога сабаку ў вясковым двары нельга было, таму месца яму выдзелілі ў хаце. Вядома ж, спаць на посцілцы Цэзар лічыў для сваёй асобы ганьбай, таму з лёгкасцю займаў канапу побач з гаспадаром. Сям’я ...