Вясельны вянок вельмi часта выкарыстоўвалi ў лекавых i магiчных мэтах. У час хваробы дзiцяцi, пры лячэннi спалохаў, сурокаў, вянок клалi ў калыску, а дзiця на час сну накрывалi вэлюмам. Стужкамi цi нiткамi вясельнага вянка перавязвалi ручкi i ножкi дзiцяцi, калi яно пакутавала ад сутаргаў. Праз вясельны вянок даiлi хворую карову цi казу. Невялiкiя фрагменты вясельнага вянка (кветачкi, стужкi) мацi зашывала сыну ў амулет, калi таму быў час iсцi ў войска. Праз вянок умывалi дачку, каб удала выйшла замуж.