А.М.: У 1964 годзе я, стажор Маскоўскага дзяржуніверсітэта, прыехаў у Беларусь вучыцца ў Інстытуце мовазнаўства Акадэміі навук. Я працаваў у картатэцы, і мне дазвалялі аднаму заставацца да 9-й вечара. На сценах віселі плакаты, як абараняцца ад атамнай атакі з Захаду, а МакМілін у поўнай адзіноце там працаваў - праўда, без атаму. З той пары я вырашыў, што беларусы - вельмі добры народ, і маё ўражанне не змянілася.