Лёс яўрэйскага хлопчыка мог бы абарвацца вельмі хутка, каб па просьбе родных яго не забрала васямнаццацігадовая Марыя Левановіч, якая прывезла яго ў вёску Слабодка як свайго сына, бацька якога загінуў на вайне. Хлопчыка назвалі Янэкам, хаця сапраўдныя бацькі далі яму іншае імя. Самі Саснавікі хаваліся па хутарах, а потым уступілі ў партызанскі атрад, куды маленькае дзіця забраць не маглі. Так Янэк са сваёй другой мамай, хаваючыся па вёсках і хутарах, застаўся жыць і стаў тым самым Якавам Іосіфавічам, які потым быў сваім доктарам для ўсіх землякоў Глыбокага краю.