Бібліятэкары казалі пра празмерную ўвагу рэдакцыі да артыкулаў, дзе закранаецца тэма платных паслуг. Іншых з прамоўцаў здзівіў расповед, скажам, пра прыватную бібліятэку, а некаторыя гаварылі, што, не зважаючы на гаротны стан некаторых устаноў культуры, варта падтрымліваць іх словам, пісаць больш аптымістычна і ў пазітыўным ключы. Што да публікацый з рэгіёнаў, дык меркаванне сталічных бібліятэкараў падзялілася: адны казалі, што пра жыццё “глыбінкі” ім чытаць не так і цікава, іншыя з імпэтам сцвярджалі адваротнае.