...Закаханыя заблудзіліся. А неба густа аблажыла чорнымі хмарамі. Маланкі рвалі неба ўсё часцей. Неймавернай сілы ўдар раскалоў неба над іхняй галавой. Калі расплюшчылі вочы — убачылі: пярун кінуў свой распалены молат проста ў вялізны сухі дуб, што стаяў за крокаў дваццаць ад іх.