Але да гэтага шмат, вельмі шмат гадоў я сядзеў у сваім пакоі на сорак сёмым паверсе самага высачэзнага шклянога гмаху нашага горада. Тут было маё жытло і мая работа. Недзе ў куточку стаяў маленькі ложак, з якога я ўскокваў штодня, прыбіраўся, чысціў зубы, апранаўся і пачынаў займацца ўсялякімі справамі.