Але на ёй прадстаўлена і графіка, якая мае дачыненне яшчэ да савецкага перыяду — з абавязковымі будоўлямі і прадпрыемствамі. Нягледзячы на пэўныя стэрэатыпы, якія сёння пануюць у адносінах да індустрыяльных пейзажаў таго часу, трэба падкрэсліць, што ў Мікалая Таранды такі сацрэалізм зусім не выглядае афіцыёзам. Прадукцыйная праца ўспрымаецца мастаком як працэс арганічны, а ў якасці кампазіцыйнага цэнтра вызначаецца не тэма або тэхналогія, але заўсёды аб’ект прыроды ці чалавек.