Лёнік быў на два гады старэйшы за яе, вучыўся ў прафтэхвучылішчы, жыў у суседняй вёсцы. Кацярыне захацелася наведаць месца іх спатканняў — вялікі камень ля самай вады, пад раскідзістай чаромхай. Яе галінкі той далёкай вясной аж гнуліся пад цяжарам суквеццяў, надзейна закрываючы схованку закаханых. А летам гойдаліся каля самых ног кветкі лілей з беласнежнымі пялёсткамі.