Шмат бедаў давялося перанесці мясцоваму насельніцтву ў Айчынную вайну 1812 г. 10–16 ліпеня 1812 г. стотысячная 1-ая руская армія пад камандаваннем ваеннага міністра генерала ад інфантэрыі Міхаіла Багдановіча Барклая дэ Толі знаходзілася з царом Аляксандрам І у Дрысенскім умацаваным лагеры і далей адступала на Полацк. Дрысенскі ўмацаваны лагер знаходзіўся на левым беразе Заходняй Дзвіны паміж вёскамі Брэдзева, Барсукі, Слабада, Шчэберы, Дварчаны, гэта значыць на тэрыторыі сучаснага Міёрскага раёна. На працягу некалькіх месяцаў Міёршчына з’яўлялася арэнай сутычак асобных атрадаў рускіх войскаў з корпуса Вітгенштэйна і французскіх – маршала Ундзіна. Жыхары краю не менш пацярпелі і ад дзейнасці Камісіі часовага кіравання ВКЛ, створанай Напалеонам.