У Мінскім харэаграфічным каледжы дзяўчынка адразу пасябравала з беларускімі хлопцамі і дзяўчатамі, хуценька навучылася іх разумець без размоўніка. А праз паўгода загаварыла сама. Новыя сябры аказаліся такімі ж, як і яна апантанымі балетам. Але асабліва сваім для Юмі неяк незаўважна стаў Віталь. Спачатку яны былі проста сакурснікамі, потым сябрамі, потым закаханымі. I ён да заканчэння вучобы ўжо ведаў: калі гэтае чарнявае дзяўчо з міндалепадобнымі вачыма зедзе на радзіму назаўсёды, яму доўга-доўга прыйдзецца вылечвацца ад суму.