Аб слабасці цэнтральнай дзяржаўнай улады сведчыла і тое, што мясцовыя органы кіравання — павятовыя і ваяводскія сеймікі — не выконвалі рашэнняў сейма і прымалі свае заканадаўчыя акты. Шляхта, аб’яднаная ў саюзы (канфедэрацыі), магла адхіліць любое рашэнне і караля, і сейма.