— Безумоўна, спецыфіка хору навучальнай установы адчуваецца. Толькі-толькі зробіш, адшліфуеш праграму з трэцякурснікамі, а яны ўжо мусяць сыходзіць. І тады бярэшся за работу па новым крузе… Але неяк я сам для сябе вывеў формулу: “Галоўнае, каб не горш было. Каб не скочвацца. А падцягваць і падцягваць дзяцей да таго ўзроўню, які ў нас ёсць. Каб калектыву не сорамна было выступаць”.