Аб рызыкоўнасці і адважнасці сялян таго часу сведчыць такі прыклад. Нягледзячы на самыя жорсткія прысуды, звязаныя з высяленнем у Сібір, абкладаннем цяжкімі дадатковымі падаткамі, грамадзянін Х. Склема на сялянскім сходзе сказаў, а сакратар сходу запісаў наступнае: “Мне здаецца, што кулакоў патрэбна пакінуць у калгасе. Вы лічыце кулакоў шкоднай травой, але ж “шкодная трава” можа нам спатрэбіцца... Як жа я буду супраць Склемы Мітрафана, калі ён мне хлеб даваў, за які я ў яго працаваў”. Больш таго, “шкодная трава” пакінула створанаму ў 1930 годзе калгасу ажно чатыры ветракі, на якіх яшчэ пасля Вялікай Айчыннай вайны ён размолваў зерне для калектыўных фермаў.