Ідучы дарогай, дзяўчына ўспамінала, як ласкава гучаў голас Міхаіла, калі ён назваў яе ягадкай, якія дужыя ў яго рукі, якія незвычайныя вочы. Ён быццам зачараваў яе яшчэ тады ў царкве. Хоць ён і сказаў, што ўжо назіраў за ёй, Лідзя не магла прыпомніць, каб яна яго раней бачыла.