Апоры з жалезабетону зяўляюцца аптымальным рашэннем для забеспячэння падтрымкі паветраных ліній электраперадач. Металічныя і драўляныя аналагі таксама прымяняюцца для гэтай мэты, але маюць шэраг сурёзных абмежаванняў. Аднак і апоры ЖБВ маюць падзелу па нагрузак на сетках, з якімі яны могуць працаваць. У прыватнасці, існуюць апоры для ліній ад 10 да 1150 кВ. У такім шырокім дыяпазоне прадстаўлены канструкцыі з рознымі параметрамі. Чым вышэй напружанне, тым большай масай і даўжынёй траверсы валодае жалезабетонная апора, уключаная ў сетку. Здавалася б, калі лініі знаходзяцца на прыкладна роўным выдаленні ад зямлі і фізічная нагрузка на канструкцыю аднолькавая, то чым выклікана неабходнасць змены характарыстык апоры? На самай справе гэта цалкам апраўдана тэхналагічнымі патрабаваннямі, якія загадваюць розныя нарматывы па адлегласці ад лініі да апоры і паверхні зямлі ў залежнасці ад напружання.