Пасля смерці Валодзя прыходзіў да мяне ў сне тройчы. І заўсёды гэта адбывалася чамусьці на прыродзе сярод зяленіва і кветак. Але штосьці даўно ён не з’яўляўся ў маіх снах. Аднак я адчуваю, адчуваю, што ён хутка зноў наведае мяне. І я пабачу яго, сярод духмяных майскіх садоў і квітнеючых палян, такім жа гордым, высакародным, цудоўным, мяцежным, якім ён прайшоў па нашай грэшнай зямлі…