Заўжды добрыя паказчыкі былі ў працаўнікоў малочнатаварнай фермы брыгады № 4 вёскі Заполле. Даяркай у тыя далёкія гады працавала Любоў Канстанцінаўна Малевіч. Прыйшла яна на ферму дзесьці ў 1950 годзе. Добразычлівая, спагадлівая і працавітая, яна заўжды прыходзіла ўсім на дапамогу, і яе паважалі людзі. Добра памятаюць у сяле яе брата Пятра, які ваяваў з фашыстамі, у баях быў паранены, і тыя раненні не давалі яму спакойна жыць. Але, колькі было сіл, чалавек працаваў на сельскагаспадарчай ніве. Вахту ад бацькі прынялі яго сыны: Ігар быў загадчыкам фермы, а Сяргей — трактарыстам.