Справа ў тым, што ў кошак выключнае пачуццё раўнавагі і вельмі гібкі пазваночнік, у якім значна больш пазванкоў, чым у чалавека. Дадатковыя пазванкі дазваляюць ім без асаблівых цяжкасцей пераварочвацца ў скачку і выраўноўваць сваё цела адносна зямлі. Спачатку кошка паварочвае галаву, потым — шыю і тулава, затым прыціскае хвост і лапы да тулава, паскараючы кручэнне. I як толькі аказваецца ў становішчы лапамі ўніз, разводзіць іх у бакі, спыняючы кручэнне і зніжаючы хуткасць падзення. Такое рэфлекторнае кручэнне ў паветры добра развіта нават у трохтыднёвых кацянят. Дарэчы, падобныя здольнасці былі выяўленыя не толькі ў кошак, але і, да прыкладу, у марскіх свінак і пацукоў.