У Прыпавесці “Харон” для гітары і струнных нашай Галіны Гарэлавай скарылі духоўна-філасофскія глыбіні. У Другім скрыпічным канцэрце Хеля Марка Карлсэна з Нарвегіі — філігранная ўпісанасць яўрэйскіх матываў у еўрапейскую традыцыю. У Канцэрце для камернага аркестра і ўдарных Эльмара Лампсэна з Германіі — прыём “агучанай цішыні”, асаблівая паэтыка твора, дзе сола альтовай флейты ўспрымалася як нейкае празарэнне ў пошуках ісціны.