– Нельга гаварыць аб канкрэтных тэрмінах напісання работ, – расказвае Наталля Яўгеньеўна. – Многія звесткі пра гэтых людзей захоўваліся і дапаўняліся ў музеі гадамі. Каб напісаць конкурсную работу, дзяўчынкі сістэматызавалі гэтыя даныя і яшчэ дапоўнілі іх. Так, па ўмовах конкурсу неабходна была візуалізацыя інфармацыі падчас выступлення. Да абароны работы, прысвечанай Леаніду Екелю, мы рыхтавалі прэзентацыю, пра Аляксандра Мар’янавіча мы ўвогуле здымалі фільм. Мы ездзілі ў ліцэй і ўзялі ў нашага таленавітага настаўніка самае сапраўднае інтэрв’ю. З Леанідам Екелем дзяўчынкі размаўлялі ў мінулым годзе, калі вядомы журналіст наведваў нашу школу.