А вось мой суразмоўца Віктар Таляронак, ураджэнец вёскі Кляпіцы, што ў Крулеўшчынскім сельсавеце, палкоўнік сапраўдны, хоць ужо і ў адстаўцы. Бо сваю малую радзіму любіць усёй душой, без пафасу і высокіх слоў, і да старэнькай матулі едзе, як толькі надарыцца магчымасць. “Гатовы забраць яе да сябе, у Мінск, у любы момант, – гаворыць Віктар Уладзіміравіч, – але ж, пакуль ёсць сілы, няхай мама жыве ў сваёй хаце гаспадыняй: бачу, як цяжка прыжываюцца вяскоўцы ў горадзе, як пакутуюць “на асфальце” без звыклых клопатаў і вясковага прастору. А мая задача зараз – ствараць усе ўмовы, каб ёй жылося камфортна”.