— Яго сямя не хацела дзіця, казалі, што не ад яго. Мяне заўсёды гнабілі за тое, што я вясковая, у мяне няма маёмасці, бацькі звычайныя заводскія рабочыя, — успамінае жанчына. — Трэба было маму слухаць, калі яна папярэджвала. Я ж вучобу кінула дзеля мужа. Бо на дзённым вучылася, а ён паставіў умову: хочаш добра адзявацца і есці — ідзі працуй. Сваім дзецям заўсёды буду паўтараць: калі мама кажа не выходзіць замуж за гэтага чалавека, лепш паслухацца.