— Я тры гады займаўся футболам. Калі мне было 10, у школу прыйшлі трэнеры набіраць дзяцей на бокс, — успамінае дзяцінства Сяргей Хаміцкі. — Не прайшло і месяца, як усе вярнуліся на футбол. Тады бацька мне і сказаў: “Мяч ганяць ты і ў двары зможаш, а боксу дзе ты яшчэ навучышся?” Ну і харызма трэнера адыграла ролю. Пачынаў я ў Алега Ягоравіча Пашкевіча, на Аўтазаводзе, у зале вячэрняй школы №5. Настаўнік быў малады, гарачы, з намі і дужаўся, і ў футбол гуляў.