Народ пранясе цябе, родная мова, Святлом незгасальным у сэрцы сваiм Праз цемру і горы змаганняў суровых. Калi ж ападзе і развеецца дым I нiвы васкросшыя закаласяцца, – Iзноў прашумiш ты вясновым дажджом, Iзноў зазвiнiш ты у кожнай у хаце...