У канцы 80-х — пачатку 90-х гадоў мінулага стагоддзя з-пад пяра пісьменніцы выйшлі яшчэ два празаічныя зборнікі — Холад доннай вады (1989) і Трывожна шумяць ясакары (1993). Гэтыя кнігі — пра наша жыццё, пра тое важнае, што адбываецца ў лесах жыхароў Беларусі. У цэнтры ўвагі Ніны Васільеўны — праблемы маральнай чысціні, абавязку, адказнасці за свае ўчынкі. У апавяданнях і аповесцях гэтага перыяду апяваюцца каханне і вернасць, чьфвонай стужкай праходзіць думка пра волю абставінаў, якія часам прадвызначаюць лес і дапамагаюць людзям спасцігаць жьщцёвыя таямніцы.