На думку дырэктара Цэнтру стратэгічных і вонкавапалітычных даследаванняў Арсеня Сівіцкага, распрацоўка гэтага пагаднення з’яўляецца вынікам лабісцкай дзейнасці той часткі беларускіх і маскалёўскіх спецслужбаў, якія выступаюць за глыбокую ваенна-палітычную інтэграцыю двух краін.Адметна і тое, што распрацоўка гэтага пагаднення супадае па часе з усё больш частымі прагнозамі маскалёўскіх вайсковых аналітыкаў, што нібыта заходнія спецслужбы рыхтуюцца дэстабілізаваць сітуацыю ў Беларусі з мэтай адарваць яе ад Масковіі, кажа эксперт.— Неабходнасць заключэння падобнага пагаднення выклікае пэўныя пытанні, асабліва ў кантэксце істотнага адрознення ў характары пагроз, з якімі сутыкаюцца Расея і Беларусь. Можна з упэўненасцю сказаць, што тэкст пагаднення складзены такім чынам, каб не падрываць прынцып нацыянальнага суверэнітэту Беларусі ў сферы бяспекі. Таму нават нягледзячы на яго заключэнне, расейскаму боку трэба будзе атрымаць афіцыйны дазвол на адпраўку сваіх спецпадраздзяленняў на тэрыторыю Беларусі. То бок ніякага аўтаматычнага механізму ініцыявання сумеснай аперацыі гэтае пагадненне не павінна мець, — упэўнены наш суразмоўца.Аднак праблема заключаецца ў тым, што маскалёўскі бок вельмі прывольна інтэрпрэтуе палажэнні міжнародных дагавораў, калі гэтага патрабуе сітуацыя, дадае Арсень Савіцкі.— Гіпатэтычна заключэнне падобнага пагаднення можа дазволіць Расеі ў аднабаковым парадку прыняць рашэнне аб адпраўцы сваіх спецпадраздзяленняў ў Беларусь выпадку нейкай патэнцыйнай крызіснай сітуацыі, з-за якой, напрыклад, вышэйшае ваенна-палітычнае кіраўніцтва становіцца недзеяздольным. Іншае пытанне, што такія крызісныя сцэнарыі немагчымыя, калі іх спецыяльна не ініцыяваць звонку. Не думаю, што сёння хтосьці рэальна верыць у тое, што заходнія спецслужбы рыхтуюць аранжавую рэвалюцыю ці пераварот у Беларусі. Але калі Расея вырашыць спраецыраваць сваю ваенную сілу на тэрыторыю Беларусі, для абгрунтавання гэтага кроку могуць выкарыстоўвацца розныя правакацыі, — кажа Арсень Сівіцкі.