— Гэтыя акарыны ўражваюць арыгінальнай формай і незвычайным гучаннем. Яны ў мяне ад Ганны Мазоўкі, выпускніцы Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта. Яна шмат эксперыментуе з глінай і нават не заўсёды можа даць сваім вынаходніцтвам назву. Калісьці яна прынесла мне вялізарную трубу на тры ноты з гліны. Я назваў інструмент “хобатам”. Потым у “Троіцы” з’явілася “боханаўка” — круглая, першапачаткова безыменная акарына, што нагадвала бохан хлеба. Пасля з’явіўся рог яе аўтарства. А на адкрыццё этналабараторыі спадарыня Ганна прынесла ў падарунак пяць прыгожа выкананых глазураваных акарын. Тое быў знак удзячнасці за тое, што яе інструменты мы выкарыстоўваем на канцэртах і прапісваем у альбомах.