Далёкае мы любім надта, чужыншчыне паклоны ўдол. А хто успомніць нашы хаты за ніззю ціхіх кволых слоў? Паэты гімны ўсім складаюць, а беларусам – пушча, гай. Мая краіна дарагая, ты прабачала – выбачай. Такі наш лёс, такая доля, галовы хілім нізка… Ой! Даволі рабства ўжо, даволі, таварыш любы, браце мой! Хай будзе ў кожнага з нас сілы ісці, змагацца – смерць адна. – …Ці пад ярмом, як у магіле, ці у магіле без ярма… Комментарии (0)