Белая Сарока, чуючы людскія праклёны і даведаўшыся ад дяблаў, што стральцы высочваюць яе, адляцела далёка і больш не зяўлялася ў нашым краі. Але зло, якое яна пакінула, распаўзлося па ўсім наваколлі. Тыя, што пілі віно за яе здароўе, пюць слёзы няшчасных людзей.