Першая (і самая галоўная): ім можна кіраваць, моцна ўмазаўшыся. То бок, па правілах дарожнага руху, канечне, нельга, але па негалосных законах, якія дзейнічаюць на зямлі спрадвеку, калі “вяслуеш” па тратуарчыку ці ўзбочынцы, хай сабе крывенька, але не падаеш пад колы райвыканкамаўскіх картэжаў, дык да цябе і не дакалябецца ніхто. Бо крані сёння аднаго — трэба будзе заўтра ўсю рэспубліку штрафаваць. Да таго ж лісапед — структура самарэгуляваная. Калі ты моцна касы, дык узлезці на свайго сябра — можа, і ўзлезеш, але ж трэба і раўнавагу трымаць! То пасля пляшкура чарнілаў лепей пасядзець, пакурыць гадзінку і толькі адпачыўшы, ехаць па другі пляшкур.