Таму я лічу, што трэба ўважліва кантраляваць усе тыя моманты, дзе чалавек – ці то святар, ці то вернік – занадта моцна экспанаваны ў літургію. Бо святар важны падчас літургіі, таму што ён робіць прысутным Хрыста і Яго дзеянне, святар з’яўляецца Яго іконай. А вось на ўсё іншае, што праяўляе святара як асобу, не павінна прысутнічаць у літургіі. Падчас літургіі ўмоўны Ян Янавіч перастае існаваць, ёсць той, хто прадстаўляе Хрыста, хто атрымаў прэзбітэрскае пасвячэнне. Святар не можа захіляць сабою галоўнага цэлебранта Імшы – Езуса Хрыста.