Пра што фотасесія Цуранава з Жодзінскай турмы? Якую гісторыю яна расказвае? Мы бачым хлопца, што павесіў галаву, седзячы на крэсле, што стаіць на снезе. Мы бачым на тым жа крэсле арыштанта, што сядзіць роўна, як быццам сілы жыць, седзячы, у яго яшчэ не скончыліся. Мы бачым простага мужыка ў “цельніку”, на твары якога такі адчай і такая роспач, што робіцца жудасна. Мы бачым яшчэ аднаго маладога, што з’ехаў з крэсла, амаль ляжыць на ім. Ён глядзіць у неба ці, прынамсі, у той бок, дзе яно можа быць, тое шэрае арыштанцкае неба. Што на яго твары? Надзея выбрацца адсюль? Абыякавасць? Мара?