Усё здарылася ў той дзень, калі памёр стары вяшчун. Як толькі ён сканаў, то яго паклалі на лаву і паспрабавалі было пераапрануць, але ў гэты момант такая страшная навальніца пачалася, што ўсе спалохаліся і разбегліся па дварах. Вырашылі, што раніцай усё зробяць. Палеглі спаць, а да раніцы і не дажылі – правалілася Злыднёўка разам з жыхарамі і іхнімі сядзібамі скрозь зямлю, і на тым месцы ўтварылася вялізнае возера. Сяляне з суседніх вёсак калі прыбеглі глянуць, то ўбачылі мноства гадзюк па берагах, і трымалі яны ў зубах гнілыя цыбуліны. Смярдзела навокал страшна.