Падобна да творчасці кампазітара Іагана Себасц’яна Баха, забытай на доўгі час і зноў адкрытай у наступныя стагоддзі, кнігадрукі Францыска Скарыны, амаль забытыя і недаацэненыя наступнымі пакаленнямі, прыцягнулі ўвагу даследчыкаў толькі ў ХІХ ст. Цяпер можна сцвярджаць, што выхад у свет Бібліі Скарыны на пачатку XVI ст. – першы вялікі і дзёрзкі нацыянальна-культурны праект у гісторыі Беларусі.