У “дыялогу з тэкстам”, акрамя пошуку пытанняў, асаблівую ролю адводжу прагназаванню. Дзіця заўсёды добрасумленна ці не, правільна ці няправільна прадугадвае ў агульных рысах, аб чым пойдзе гутарка далей. На прагназаванне накіраваны цэлы шэраг заданняў: уставіць у тэксце прапушчаныя словы ці сказы, прыдумаць адказы на схаваныя ў тэксце пытанні, прапанаваць сваю канцоўку тэксту і інш. Нечаканыя канцоўкі ці адказы выклікаюць у дзяцей усмешкі. З дапамогай такіх заданняў фарміруецца не толькі гібкасць розуму, уменне знайсці адказ не па шаблоне, але і пачуццё гумару.