…Дарэчы, сам Андрэй Іванавіч на службу ў органы прыйшоў ніяк не ўслед за дзіцячай марай. Калі вучыўся на апошнім курсе Акадэміі фізічнага выхавання і спорту, да іх завіталі супрацоўнікі Фрунзенскага райаддзела ўнутраных спраў горада Мінска і так прыгожа распавялі пра прафесію міліцыянера — што сэрца выпускніка-спартсмена не вытрымала і збочыла ў супрацьлеглым ад байдарак накірунку. Спачатку Андрэй Мініч працаваў участковым інспектарам, потым старшым інспектарам аддзела аховы правапарадку і прафілактыкі Фрунзенскага РАУС, пасля — ва ўпраўленні аховы правапарадку і прафілактыкі ГУУС Мінска. Быў намеснікам начальніка Першамайскага і Фрунзенскага РАУС сталіцы. Скрозь гады ішоў абраным у студэнцтве шляхам і неаднойчы пераконваўся ў правільнасці свайго выбару. А яшчэ ў тым, што каб стаць палкоўнікам — нічога звышнатуральнага мець не трэба. Акрамя працавітасці, сумлення і надзейнага тылу ў выглядзе любімай жонкі і трох цудоўных дзяцей.