Усё было надзвычай урачыста і нязвыкла. Можа, паўплывала і тое, што свята ладзілася ля храма. Але сама атмасфера была скіравана не на арганізацыйныя пытанні (іх, зразумела, хапала), а на ўзнёсласць, адухоўленасць, светлыя думкі і памкненні. А між тым, можна толькі ўявіць, колькі намаганняў трэба было прыкласці, каб хаця б развесці па баках увесь той харавы натоўп: хто адкуль выходзіць, хто куды сыходзіць. Але ўсё было добра арганізавана, скіравана, зрэжысіравана. Ну, а мы, удзельнікі, імкнуліся не падвесці: кожны спяваў з натхненнем і, галоўнае, не толькі голасам, але і сэрцам, усёй сваёй душой.