Разглядаючы прававыя аспекты дзейнасці Арміі Краёвай на Беларусі, гісторыкі з Польшчы прыйшлі да наступнай высновы: змену граніцы пасьля 17 верасня 1939 г. польскі бок ня мог прызнаць да Патсдамскай канферэнцыі 1945 г., а гэта значыць, поўнасцю правамоцным быў загад польскага ўрада ў эміграцыі пра стварэнне ваенных структураў у межах даваенных граніцаў і барацьбу за незалежнасць у межах Другой Рэчы Паспалітай (1918–1939 гг.).