У першую чаргу Менску патрэбна дэцэнтралізацыя грамадскіх прастораў і стварэнне моцных грамадскіх кластэраў на ўскрайках гораду, якія павінны быць звязаныя пешаходнымі артэрыямі і магістралямі паміж сабой. Як бачна з высноў, зробленых падчас працы над картай грамадскіх прастораў Менску, зараз існуе яўны перагіб у бок цэнтра (і гэта не дзіўна), што стварае дадатковыя нязручнасці для жыхароў спальных раёнаў, бо яны не маюць тых магчымасцей, што маюць жыхары цэнтра. Ад гэтага можа ўзрастаць у тым ліку і сацыяльная няроўнасць, калі ў людзей са “спальнікаў” менш варыянтаў для самарэалізацыі і самавыяўлення і адзінай альтэрнатывай застаецца ўжыванне алкаголю.