– Мне мая Аленка самым на-дзейным сябрам была – заўсёды выслухае, падтрымае. Суцяшала ў горы, разганяла сум, не давала раскісаць. 60 гадоў душа ў душу пражылі, – гаворыць Пётр Іванавіч і тут жа прыгадвае гісторыю свайго знаёмства з нарачонай