У другой палове XVIII ст. адбываецца далейшае ўмацаванне Расіі. Гэты перыяд развіцця краіны звязаная з праўленнем Кацярыны II (1762-1796 гг), якая прыйшла да ўлады ў выніку апошняга ў XVIII ст. палацавага перавароту. Перыяд яе праўлення называюць залатым стагоддзем Расійскай імперыі. Унутраная палітыка царыцы ажыццяўлялася ў духу асвечанага абсалютызму. Працягвалася далейшае ўмацаванне абсалютнай улады манарха, дваране атрымалі новыя прывілеі. Аднак яе валадараньня адбілася новымі нястачамі для податнага насельніцтва: павялічыліся падаткі, сяляне былі закрепощены, ліквідаваліся любыя вольнасьці (ліквідацыя Гетманства (1764 г.), Запарожскай Сечы (1775 г.) у Украіне)