Напрыканцы 1920-х гадоў былі створаны акуляры зялёнага колеру. У час Другой сусветнай вайны сонцаахоўныя акуляры ўваходзілі ў склад абавязковай экіпіроўкі амерыканскіх маракоў. Для вырабу лінз для іх упершыню было выкарыстана шкло, якое адсякала ўвесь ультрафіялетавы спектр з даўжынёй хвалі карацей за 400 нм.