Асноўныя тыпы выявы Маці Божай, што сталі кананічнымі, сфарміраваліся ў IX стагоддзі ў Візантыі, у пасляіканаборскі перыяд. Абразы, якія прывозілі на землі Кіеўскай Русі, станавіліся як аб’ектам шанавання, так і ўзорамі для новых іканаграфічных варыянтаў. Паводле падання, першыя абразы Маці Божай напісаў евангеліст Лука. Гэта Адзігітрыя (з грэч. – Правадніца), Замілаванне і, верагодна, выява святой Марыі без немаўля. Гістарычнае сведчанне аб гэтай падзеі ўзыходзіць да VI стагоддзя. Візантыйскі гісторык Феадор Чытальнік гаворыць аб адпраўцы з Іерусаліма ў Канстанцінопаль у 450 г. імператрыцай Еўдакіяй, жонкай імператара Феадосія Малодшага, яго сястры Пульхерыі, пасля кананізаванай, абраза Маці Божай, напісанага евангелістам Лукой.