Большасць рэпрэсаваных сялян складалі так званыя кулакі, якіх з сем’ямі вывозілі за Котлас ці ў Сібір на пасяленне. Мала хто з іх пасля смерці Сталіна змог вярнуцца ў родныя вёскі. А той, хто і жадаў, павінен быў перад ад’ездам з месца высылкі даваць падпіску органам аб неразгалошванні таго, што было перажыта ў тайзе ці тундры.У іх ліку была ўраджэнка вёскі Боркі Ганна Сцяпанаўна Малевіч, 1906 года нараджэння. Яе разам з мужам Пятром Іосіфавічам у 1931 годзе раскулачылі толькі за тое, што муж быў сынам кулака, якога ўжо паспелі выслаць.Пятра Іосіфавіча ў вайну прызвалі ў дзеючую армію, і ён загінуў у Сталінгра-дзе ў 1942 годзе. А Ганна Сцяпанаўна восенню 1944 года, пасля вызвалення Беларусі ад нямецкіх захопнікаў, вярнулася ў родную вёску. Прытулак дала замужняя дачка, якую, пяцігадовую, яна ў дзень высылкі пакінула на выхаванне ў сваяка.