Проста... час сыходзіць у нікуды. Цік-так, цік-так. Мы расцём, сталеем, старэем. Старасць усіх застане, не важна бедны ты ці багаты. Важна, як ты пражыў да старасці, важна, якія ўспаміны ў тваёй скрыначцы, якія словы ў цябе на слыху і языку. Важна, чым ты сілкуеш свой мозг, якімі думкамі, і галоўнае не забываць, што думкі ператвараюцца ў словы, словы – у дзеянні.