Сеў за стол Меер. Жонка завіхаецца, нешта гаворыць, а ў яго перад вачыма твары мерцвякоў стаяць, тое, як іх рабуюць. Неяк сербануў пару лыжак Меер і, спаслаўшыся на тое, што з раніцы не надта хочацца есці, падаўся з-за стала. Пайшоў у вёску, а там людзі адзін аднаму страшную навіну перадаюць, што нехта магілу старога памешчыка раскапаў, цела з дамавіны выкінуў, а ўсё каштоўнае, што там было, забраў...