Мой асноўны кірунак – кубінскі рэгетон, і ў гэтым стылі мяне перадусім прыцягнула падача танцораў. Трэба ўпэўнена рухацца і несці з сабой зарад энергіі, і тады ўсё ў любым выпадку атрымаецца! Мне здаецца, што дзяўчаты ў нашай краіне даволі скаваныя. Шмат каму не цяжка вывучыць харэаграфію, але складана падаць эмоцыі падчас танца: усмешку, расслабленасць. Мне хочацца нязмушанасці, а не механічных рухаў! Таму ў нашым зале у працу павінна ўключацца не толькі цела. Па магчымасці я заўжды імкнуся паспрабаваць штосьці новае, як бы недарэчна гэта ні выглядала, бо няма нічога даражэйшага за новыя эмоцыі!