Сцягі, усюды сцягі. Спераду, над галавой калоны — галоўнае заводскае палотнішча. Не ў адзіноце, а ў цэлым вялізным букеце такіх, як яно. I сярод іх — той сцяг, які чатыры гады назад Сяргей Рыгоравіч прымаў у купалаўскім тэатры ад нямецкіх сяброў. Што ж, няхай глядзіць увесь свет, што такое еднасць і братэрства людзей працы.