1. Мікіта Лазарэнка Адлічылі мяне вельмі справядліва. Я ж абсалютна нічога не рабіў ва “ўніверы”. Проста кажучы, я там толькі лічыўся. І выключна па ўласнай тупасці, дзякуючы сваёй сусветнай ляноце і завышанай ганарлівасці тады яшчэ школьніка. Уласна, як і завошта? За тое, што ў мяне былі хвасты. З-за таго, што я не наведваў пары. І ўвесь час надаваў выключна невылазнаму праседжванню ў кампютарных гульнях. У выніку ў мяне папросту сабралася куча непагашаных запазычанасцяў. (Міф пра тым, што можна вывучыць увесь курс за тыдзень, быў развеяны)