Першыя фактычныя дадзеныя па краявідным складзе зоапланктону азёр Браслаўскай групы атрыманы польскім даследнікам Бавкевічам у 1937 годзе, дзе ўпершыню паказваецца новы для таго часу і рэдкі від – лімнакалянус. У паваенныя гады і аж да канца стагоддзя даследавання галоўным чынам праводзіліся ў кантэксце прадукцыйнай гідрабіялогіі, спісы відаў не прыводзіліся. Аднак і тым часам зявіліся работы М.М. Драка і П.Г. Пятровіча, прысвечаныя краявіднаму складу заабентасу і зоапланктону і рэгістрацыі рэліктавых ракаватых. У 60-я гады мінулага стагоддзя дэталёва і комплексна абследавана возера Дрывяты з найболей поўным спісам гідрабіёнтаў. Гідрабіялагічныя матэрыялы па абследаванні азёр Беларусі, у тым ліку і Браслаўскага р-на, лабараторыяй возеразнаўства (галоўным чынам 70-80 гг.) пад кіраўніцтвам О.Ф. Якушка былі зведзены да канстатавання толькі агульнай шчыльнасці і біямасы водных нехрыбтовых.