Вігілія становіцца ў пэўным сэнсе спробаю напомніць райскую сітуацыю, калі ўсё разам суіснавала, людзі мелі дасканалы кантакт з дзікімі жывёламі, не было падзелу на лепшых і горшых, бедных і багатых, сваіх і іншаземных, а нават на жывых і памерлых. Таму на вячэру калісьці запрашалі жывёлаў і дзяліліся з імі аблаткамі. У гэты дзень можна спадзявацца на гасцей здалёк, для якіх варта пакінуць адчыненыя дзверы, падрыхтаваць талерку для пачастунку падчас вігілійнай вячэры, таксама кавалачкі аплаткі на стале. У некаторых рэгіёнах Польшчы спецыяльна для духаў саломаю высцілаўся парог. Існавала мноства забаронаў, якія мелі на мэце гарантыю гасціўшым душам – таксама як у дзень Задушны нявольна было выліваць памыі за дзверы, пляваць на падлогу, ані карыстацца гострымі прадметамі.Калі забываліся пра ўсе гэтыя дробязі, за стол можна было сесці разам з духамі.