— З трэцяга разу! Прычым ужо пасля смерці бацькі. Ён быў катэгарычна супраць майго памкнення стаць аператарам. Спачатку па яго патрабаванні я паступіла ў фізкультурны інстытут. Кінула. Потым — у горна-металургічны. І таксама нічога добрага не атрымалася. У пэўны момант я проста прыйшла да дэкана і сказала, што сыходжу: “Пайду паступаць ва ВГИК”. Ён пасмяяўся, але я так і зрабіла. Прайшла не адразу, але на трэці год спробаў усе ўступныя экзамены здала на адны пяцёркі. Дзякуй за падтрымку маёй маме. Паступіла да Аляксандра Гальперына, а маім кіраўніком стала Маргарыта Міхайлаўна Піліхіна, вялікі аператар-паэт, і гэта было проста неверагодна — школа, пра якую сёння можна толькі марыць.