Атрымалася, што ў дробных кулікоў і бягункоў, якія сходзяць з гнязда да таго, як да іх дабярэцца драпежнік, кладкі мелі большую імавернасць застацца нязнойдзенымі калі яны лепш пасавалі да атачэння. У лялякаў, якія заставаліся нерухомымі да апошняга моманту, седзячы на кладцы, адпаведна ключавым для выжывання быў камуфляж бацькоў.