Мабыць, няма ў свеце больш ніякай іншай кнігі, якая выклікае столькі ж запалу, спрэчак, тлумачэнняў. Ва ўсе часы яна магічна прыцягвала да сябе тысячы і тысячы чалавечых душ, якія імкнуліся да спазнання ісціны. На кожным этапе свайго жыцця мы зноў і зноў вяртаемся да гэтых тэкстаў, спрабуючы зразумець філасофскую глыбіню, мудрасць, зняволеныя ў іншасказальнай мове. Кнігі евангелістаў поўныя афарызмаў, выслоўяў, якія і сёння жывуць у нашых прамовах. Ва ўсе часы да гэтых кніг звярталіся вялікія мастакі, паэты, пісьменнікі. Іх творчае асэнсаванне тэкстаў, увасобленае ў вобразах, дапамагае і нашаму пранікненню ў іх. Евангелле можна параўнаць з калодзежам. Чым глыбей апускаешся, чым з большай глыбіні зачэрпваеш ваду, тым яна чысцей, больш празрыстая і смачнейшая.