Слухаючы спадарыню Раісу, я ўспомніла, як пра тую ж паездку расказваў і Міхаіл: “Вандроўка да беларусаў Адэсы і Кішынёва, аўтапрабег на аўтобусах МАЗа… Гэта ж адны з самых яскравых успамінаў пра сустрэчы з супляменнікамі за мяжой! Тады я ўпершыню пабачыў, як яны любяць Бацькаўшчыну, як тужаць па ёй. А выступленне “Вербіцы” ў Адэсе, на Дзерыбасаўскай, — ну як цяпер перад вачыма. Жанчына-глядачка, што стаяла побач са мной, і ўсміхалася, і падпявала, і плакала. Колькі пачуццяў!