Часам на абед ці вячэру запрашала маладых літаратараў да сябе Цётка. На яе кватэры за сталом адбываліся літаратурныя сустрэчы, таварыскія вечары. Не абыходзілася без фантазій пра друкарні і беларускамоўныя школы. Змітрок Бядуля шчыра захапляўся хараством краіны, быў вялікім патрыётам і аптымістам. Заўсёды і ва ўсім шукаў радасць.