Абрадавы сэнс гэтага старадаўняга звычаю скіраваны на тое, каб забяспечыць добры збор ураджаю, выказаць пашану селяніна да хлеба, своеасаблівага яго культу. Навёўшы парадак у хаце, прыбраўшыся сама, зажынальніца (гаспадыня з дочкамі альбо нявесткамі), захапіўшы прыгатаваныя харчы, ідзе ў поле. Нажаўшы першы сноп, падсілкаваўшыся, з гэтым снопам вяртаецца дадому, дзе ён займае пачэснае месца на покуці пад абразамі (зерне з яго дамешваюць у насенне). Затым ладзіцца святочная вячэра, а ў наступныя дні пачынаецца цяжкая праца. Спяваюцца ў жніво і жніўныя песні.