Нягледзячы на адсутнасць часу, Алесь паспеў пазнаёміцца з некаторымі гістарычнымі помнікамі Полацкага калегіума і быў вельмі ўдзячны за арганізацыю сустрэчы : “ … Толькі што меў цудоўную магчымасць дооооооўга выступаць перад выкладчыкамі і студэнтамі Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта, бібліятэкарамі і музейнікамі Полацка пра Скарыну. Думаў стамлю. Але адказваў на пытанні мо яшчэ даўжэй. Спазніўся на адкрыццё канферэнцыі, але не мог вырвацца з універсітэта. ...Добра вучыцца, калі за вакном вежы Полацкай Сафіі! ..”