Аднойчы давялося, як ні дзіўна, і пра сябе пачуць штось цікавае. Наша суседка, спадарыня Марыя Явід, жанчына немаладога ўжо веку, сапраўды інтэлігентная, каталічка, аднойчы распавяла мне, як калісьці ў маладосці яна з сяброўкамі хадзіла ў суседнюю Гуменаўшчыну — за паўтара кіламетры ад Астравоў — на школьны канцэрт. На зваротным шляху дзяўчаты абмяркоўвалі ўсё, што бачылі там і чулі: якія былі выступы, спевы ды танцы, а таксама касцюмы, уборы. “Але ж лепей за ўсіх была апранута настаўнікава дачка, што спявала і танцавала, — вызначыла адна з сябровак, і ўсе засмяяліся, але пагадзіліся з такім меркаваннем.