У гэты час дзядулев двары забілі трывогу: прапала дзіця. Бабуля з дзядулем шукалі мяне ў дварах маіх сябровак, ля рэчкі, дзе купалася дзетвара, на чыгунцы, якая пралягала паблізу вёскі, заглядвалі ў калодзежы з нізкім зрубам. Карацей кажучы, шукалі мяне, дзе толькі маглі, але ніхто нідзе мяне не бачыў. Родзічы мае ўжо збіраліся званіць з адзінага ў вёсцы школьнага тэлефона ў міліцыю.