Яе мацярынскаму інстынкту здзіўляліся нават урачы, яе прага самой выхоўваць доўгачаканага сына пакарыла ўсіх, хто сутыкнуўся з ёю ў жыцці. Ганна сама гадавалася ў інтэрнаце. Маці не толькі адмовілася ад яе ў раддоме, яна яшчэ да гэтага не хацела, каб дзяўчынка з’явілася на свет, рабіла аборт. Але! Насуперак усяму, Ганна нарадзілася. Толькі з наступствамі аборта – калекай. У яе не было аніякіх шанцаў ні хадзіць, ні самой есці, ні апранацца. І зноў звыш было наканавана жыццелюбівую дзяўчынку ратаваць. Пажылая нянька пашкадавала дзіця, якое ляжала абрубкам у ложку, і стала вучыць малую хаця б хадзіць, потым апранацца, браць у рукі відэлец, кубачак падносіць да губ… Далей нянька з Баранавічаў навучыла Ганну чытаць і нават пісаць.