Апісанне бед, мужнасці і вытрымкі былых жыхароў Арла можна працягваць яшчэ доўга, бо тут што ні чалавек, то не заціхаючы згустак болю па родных, па куточку зямлі, дзе кожную вясну так буяў у кожным двары бэз, кусты якога, як жывыя помнікі сваім гаспадарам, і цяпер віднеюцца на месцы некаторых сядзіб...