Ліквідатар успомніў і такую акалічнасць: катэгарычна забаранілі праводзіць аналізы прадукцыі з уласных падвор’яў. Але, калі людзі ўсё ж звярталіся, употай ішлі на парушэнне забароны. У той час, мяркуе З. Рыкун, многія кіраўнікі самі не ўяўлялі маштабнасці катастрофы. Гараджане ездзілі ў гаспадаркі на праполку буракоў, у магазінах прадаваўся хлеб мясцовай выпечкі. Аднак паціху стала з’яўляцца інфармацыя пра сапраўдныя памеры радыяцыі і людзі тэрмінова пачалі пакідаць абжытыя мясціны. Калі ад’язджаў з Нароўлі, успамінае ліквідатар, на вакзале панаваў перапалох, і здавалася, што трапіў на здымкі кінафільма пра першыя дні вайны. На жаль, гэта была рэальнасць.