Вярнуўшыся з работы дадому, Марыі Аляксандраўне зноў даводзілася станавіцца да пліты. Яна, ураджэнка Гродзеншчыны, сустрэла тут свайго земляка, выйшла за яго замуж, нарадзіліся дачка і сын. Тады для падтрымкі дабрабыту было вырашана трымаць свіней. Кілбасы, вантрабянкі, сальцісоны яна гатавала па вясковых рэцэптах. Ёй дапамагалі муж, дзеці. І тая сумесная праца стала яшчэ адным вузельчыкам, які звязваў моцную, дружную сям’ю Муравінскіх. Пазней яны і ўласную вяндлярню ўзвялі.