Неўзабаве ў Анечкі з’явілася сястрычка Люда. Гэта зараз у дэкрэце можна тры гады сядзець, раней такога не было. А тут з бібліятэкі Сцяпанаўна звальнялася і прапанавала мне заняць яе месца. Ну я і пайшла, хоць адной дачушцы яшчэ трох не было, а другая ледзь ад лаўкі адскочыла. 2 кастрычніка 1962 года –на ўсё жыццё запомніла гэтую дату – мяне прызначылі загадчыцай клуба-бібліятэкі. Калі б мне ў маладосці сказалі, што 33 гады адпрацую ў культуры – ніколі б не паверыла!