Г. Аляксандраў. Адразу ж хачу адказаць Вользе наконт музычнага каментатара. Мы спрабавалі наладзіць жывы, непасрэдны кантакт музыказнаўцы з дзіцячай аўдыторыяй да спектакля, у антракце. Хлопчыкам, дзяўчынкам давалі паперу, алоўкі, яны малявалі, выказвалі свае меркаванні аб героях. Але як толькі гэта было перанесена ў глядзельную залу, як толькі музыказнаўца выйшаў на сцэну, уся непасрэднасць кантакту знікла... Гэта пa-першае. Па-другое: для такой работы патрэбен прафесіянал з багатым вопытам, здольны імгненна адгукнуцца на рэпліку, пытанне. Колькі мы ні запрашалі студэнтаў кансерваторыі, будучых музыказнаўцаў, яны за гэта не бяруцца! Ахвотнікаў на такую складаную работу мала. Падкажыце нам зацікаўленых людзей, мы сустрэнем іх з вялікай радасцю...