Эпоха Асветы разумела антычнае мастацтва як эталон «вытанчанага», супрацьпастаўляючы яму «гатычнае», гэта значыць «варварскае», сярэднявечнае: усё тое, што існавала пасля антычнай эпохі і да наступу веку Асветы.