Для Осэна найбольшую каштоўнасць і аўтэнтычнасць мелі архаічныя моўныя формы, але асобныя публіцысты з-за гэтага лічылі, што лансмол "адстае" ў сваім развіцці і што наім нельга выказаць сучасныя думкі.