Поўная ўсвядомленая адмова ад рэалізму і сыход у рамантычную фантазію заканамерна тлумачыцца шэкспіразнаўцамі як расчараванне драматурга ў гуманістычных ідэалах, прызнанне немагчымасці дасягнення гармоніі.