Сяліліся звычайна ў баку ад вялікіх дарог з улікам прыстасаванасці да экалагічных умоў, наяўнасці выгану побач і «нічыйных» зямель, суседства з вадаёмам і лесам, што надавала паселішчам азёрнага краю патрыярхальна-экзатычныя рысы.