На працягу фларэнтыйскага перыяду творчасці каларыт у творах Рафаэля становіцца больш стрыманым і набывае большае танальнае адзінства, у параўнанні з яркімі інтэнсіўнымі кветкамі яго ранніх твораў, выкананых пад уплывам Перуджына.