Росквіт цюркамоўнай літаратуры ў Сярэдняй Азіі прыпадае на 15–16 стст.; вяршыня паэзіі на стараўзбэцкай мове – творчасьць Алішэра Наваі (1441–1501; часам мову гэтага пэрыяду называюць сярэднеўзбэцкай).