Калі ў канцы яго княжання трэба было паставіць новага мітрапаліта, Яраслаў загадаў сабору рускіх епіскапаў паставіць мітрапалітам Іларыёна, святара з Берастова родам з рускіх, жадаючы прадухіліць залежнасць рускай царквы ад Візантыі.