Большасць мясцовых маянткоўцаў Мінскай губерні вырашылі не эвакуявацца ў цэнтральныя губерні Расійскай імперыі, а застацца, бо вайна магла цалкам зруйнаваць пакінутыя маёнткі, якія з перспектывай разглядаліся як падмурак эканомікі края.