Афіны тады (да землятрусу і паводкі) былі цэнтрам вялікай і незвычайна ўрадлівай краіны; яны былі населены дабрадзейным народам, якія карысталіся ідэальным (з пункту гледжання Платона) дзяржаўнай прыладай.