Курасава піша арыгінальны сцэнарый, пераносячы дзеянне ў сярэднявечную Японію, шмат што змяняе, а стыль фільма вызначае традыцыямі тэатра «Но»: пераважна выкарыстоўвае агульны план, а акцёраў просіць паказваць традыцыйныя маскі тэатра.