Ф.Скарына, прытрымліваючыся канонаў у выяўленні сюжэтнай і сэнсавай самабытнасці кожнай кнігі Бібліі, адначасова адыграў выключную ролю ў развіцці арыгінальнай беларускай пісьменнасці сваімі прадмовамі і каментарыямі.