Палітыку Кацярыны II называюць палітыкай асветнага абсалютызму, таму што яна жадала ператварыць Расію ў дзяржаву “усеагульнага дабра” з мудрымі законамі, адукаванымі грамадзянамі (ідэі Асветніцтва) і пад кіраўніцтвам адного абсалютнага манарха.