Абраны ў 1409 у Пізе саборам кардыналаў абедзвюх царкоўных партый, прыхільнікаў Рыгора XII і Бенедыкта XIII, у надзеі, што гэта пакладзе канец вялікаму расколу, але пры ўсёй сумленнасці сваіх імкненняў ён паспеў толькі ўзмацніць разлад.