Важнейшымі непасрэднымі вынікамі барацьбы Папства за палітычную самастойнасць сталіся выхад Папства з-пад залежнасці ад рымскай арыстакратыі (у чым значна паспрыяў імператар) і канчатковы разрыў з Візантыйскай (Усходняй) царквой (1054).