Пілсудскі не згаджаўся з канцэпцыяй знешняй палітыкі, якую праводзіў кіраўнік МЗС, Канстанты Скірмунт – пасля заключэння Веймарскай рэспублікай i бальшавісцкай Расіяй Рапальскага пагаднення, маршал пачаў ціснуць на ўрад, каб змусіць яго да адстаўкі.