Сярод іх былі Эйлер, Данііл Бярнулі (хто быў насамрэч прафесарам анатоміі) і Пуазейль (таксама лекар; яго прыклад асабліва паказвае, як спроба вырашыць асобную прыкладную задачу можа выклікаць развіццё фундаментальнай навукі).