Унутранае становішча імперыі непасрэдна пасля Трыццацігадовай вайны характарызавалася істотным абмежаваннем магчымасцей для ўплыву імператара: заходненямецкія княствы былі ў цесных саюзніцкіх адносінах з Францыяй, паўночныя арыентаваліся на Швецыю.