Пасля пабудовы тэорыі эвалюцыянуючай касмалагічнай мадэлі Фрыдмана і атрымання назіранняў, якія пацвярджаюць яе, адсутнасць такога рашэння ў зыходных ураўненняў Эйнштэйна не разглядаецца як недахоп тэорыі.