Раманы "Апошняя ўцеха" (1912), "Дзеці свайго часу" (1913), "Мястэчка Сегельфос" (1915), "Плён зямлі" (1917; Нобелеўская прэмія) вызначаюцца непрыняццем тагачаснай заходняй цывілізацыі (за выключэннем нямецкай).