Пасля шэрагу невялікіх п'ес на аксітанскай (правансальскай) мове ён напісаў знакамітую сельскую паэму «Miréio» («Мірэй», 1859, з французскім перакладам), сустрэтую вельмі спрыяльна, яна атрымала прэмію Французскай акадэміі.