Кірсця Сівер у сваёй кнізе «Замарожаны водгалас» спрабуе давесці, што грэнландцы мелі значна больш моцнае здароўе і сілкаваліся лепш, чым лічылася, і таму адмаўляе версію пра выміранне грэнладскай калоніі ад голаду.