Для абазначэння фартуха на Беларусі ўжываліся старажытныя ўсходнеславянскія тэрміны «пярэднік», «запон», «запонка», «запан», «затулка», «запаска», «фартушак» але «хвартух» быў найбольш распаўсюджаным.