У Старажытным Рыме працэдура прызначэння дыктатара адбывалася наступным чынам: сенат выносіў так званы «надзвычайную сенатусконсульт (пастанову)», якая выяўлялася ў формуле: «Хай консулы прымуць меры, каб дзяржава ня зведала шкоды».