Спачатку княства кіравалася ў якасці феадальнага ўладання, з XVII стагоддзі Грымальдзі сталі кіраваць у якасці суверэнных кіраўнікоў Манака, аднак ім прыпадала ўвесь час знаходзіцца ў ненадзейных дыпламатычных дамовах са сваімі мацнейшымі суседзямі.