Глыбіня і сіла паэтычнага бачання Саба вызначыліся ў зборніках «Слова» (1934), "Апошнія тварэнні" (1944 г.), дзе меланхолія, сузіральнасць паэзіі герметызму, з якой быў звязаны паэт, злучалася з багатай мелодыкай рытмічнага белага верша.