Адначасова ўводзіўся інстытут спадчыннасці трону і тытулу вялікага князя літоўскага, што адмяняла ўсталяванае Віленска-Радамскім актам аднаўленне прамога кіравання польскім каралём ВКЛ пасля смерці Вітаўта.