У Старажытным Рыме працэдура прызначэння дыктатара складалася ў наступным: сенат выносіў так званы «надзвычайны сенатусконсульт (пастанова)», якая выяўлялася ў формуле: «Хай консулы прымуць меры, каб дзяржава ня зведала шкоды».