Будучы спецыялістам па аксідных керамічных злучэннях, Мюлер прыступіў у пачатку 1980-х гадоў да пошукаў рэчываў, здольных да звышправоднасці пры больш высокіх тэмпературах, чым былі дасягнуты да тых часоў.