З прычыны адсутнасці ў тыбецкай гемінацыі (падваення) зычных, у мове магчымае вымаўленне галоснага як адкрытага гуку, але з захаваннем тыповага закрытага складу, у выпадку, калі адзін склад скончваецца на гук, які размяшчаецца пасля яго.