Харызматычны Розенмьоллер стаў «неафіцыйных лідарам» апазіцыі першаму кабінету Кока, паколькі галоўная апазіцыйная партыя Хрысціянска-дэмакратычны заклік была не ў стане добра адаптавацца да сваёй новай ролі ў якасці апазіцыйнай партыі.