Большасць давульгатавых перакладаў ад пачатку не прызначаліся для выкарыстання дзе-небудзь яшчэ, акрамя чытання ў мясцовых хрысціянскіх суполках, падчас казанняў ці ў якасці лацінскай паловы дыглотаў (накшталт кодэксу Безы).