وَمَتَى سَقَاهَا ٱلْمَاءَ ، فَإِنْ كَانَتْ قَدْ تَنَجَّسَتْ وَخَانَتْ رَجُلَهَا ، يَدْخُلُ فِيهَا مَاءُ ٱللَّعْنَةِ لِلْمَرَارَةِ ، فَيَرِمُ بَطْنُهَا وَتَسْقُطُ فَخْذُهَا ، فَتَصِيرُ ٱلْمَرْأَةُ لَعْنَةً فِي وَسَطِ شَعْبِهَا .
