Os casos de "fusta" y "parchero" son indicativos de que a sustitución en o luengache escrito no quereba dicir desaparición en a fabla viva. Muitas d'estas parabras pasarán a fer parte d'o lexico aragonés residual que caracteriza o castellán d'Aragón y que desapareixe con rapideza dende a segunda metat d'o sieglo XX.