A pronuncia popular mas freqüent, en o dominio lingüistico de a luenga aragonesa, ye «xordiga» (/tʃor'diga/). En o «Dizionario aragonés d'espezies animals y bechetals» de o naturalista y lexicografo Rafel Vidaller se cita ista forma en lugars distribuius por toda a cheografía de l'Alto Aragón: dende Salvatierra d'Esca, en a muga d'as Altas Cinco Villas con Navarra, dica Biarche y Salas Altas, en o Semontano sobrarbenco, tot pasando por puestos tan destacables como Pandicosa (a tamas de a suya habitual conservación d'as oclusivas xordas, se i documenta /tʃor'diga/), y encara en a ciudat de Uesca. Son tamién puestos en os que s'ha documentau a pronuncia /tʃor'diga/: Sigüés (Altas Cinco Villas), a villa d'Ansó y en Fago (val d'Ansó), Luesia y Sos d'o Rei Catolico (Baixas Cinco Villas), Radiquero y Rodellar (comarca d'o Semontano de Balbastro), en Torla (en a val de Broto), en a Buerda y en Guaso (comarca de Sobrarbe).