Tamién como en o marco d'o neocatastrofismo como s'ha dito d'o río Nilo, por a conoixencia d'a Crisi Mesiniense, en a que quasi se secó a Mar Mediterrania, agora se puet leyer atra interpretación d'a evolucion d'a cuenca d'Ebro en publicacions no especializadas. Seguntes esta nueva interpretación l'antiga cuenca sedimentaria que i heba en l'actual depresión d'Ebro empecipió a desauguar enta o Mediterranio precisament en ixe piso d'o Plioceno, quan por baixar o libel d'a mar aumentó a enerchía d'os ríos y ramblas d'a vesant mediterrania y lur erosión remontant, capturando a la fin a cuenca d'Ebro, que empecipió a vuidar-se. Tradicionalment siempre s'ha interpretau que ixe proceso d'apertura t'o Mediterranio se produció por causas tectonicas en o marco d'a formación de cuencas succesoras y fallas dimpués d'a orochenia alpina.