O libro s'estructura en quatre partes: fonetica, morfolochía, formación de parolas en aragonés, y una quatrena parte de sociolingüistica, con gran valor, en a que reflexiona sobre la recesión de l'uso d'a luenga aragonesa ya en aquells anyos. A obra destaca per a gran cantidat de vocables patrimonials que i son recopilatos, comparable só que con a obra de Saroïhandy 30 anyos antes, anque con superiors conoiximientos dialectolochicos que proporcionoron a Kuhn l'avantalla d'orientar o suyo treballo cara a l'estudeo filolochico. Der hocharagonesische Dialekt tamién sirvió d'obra de referencia a belaltros filologos y lingüistas que posteriorment enqüestoron en l'Alto Aragón; ansinas ye per eixemplo una cita muit recurrent en a tamién emblematica obra de l'anglés W. D. Elcock De quelques affinités phonétiques entre l'aragonais et le béarnais.