O complexo de poro nucleyar tiene forma de «capazo» que se gosa envistar con microscopio electronico de transmisión, con a  parte més obierta d'o «capazo» cara a lo costato citosolico d'a envoltura nucleyar, y lo cul d'o capazo ta dintro d'o nuclio. Experimentos de permeabilidat han demostrau que per o costato nucleyar existe una estructura de gran permeabilidat a l'augua y a os solutos que con ista pueden distribuir-se (ions inorganicos, mononucleotidos, etc.), sin que a estructura i opose un pon de resistencia, per el que a semellanza con un capazo remata en a forma que tiene o suyo perfil en sección lonchitudinal, estando muit obierto (permeable) en a cara intranucleyar. A estructura que s'accepta que o complexo tiene, en a cara interior d'o nuclio, ye como de rellau conico, con ueito proteínas filamentosas que farían de barras verticals per d'entre as quals la dita augua y os solutos i podrían pasar, y rematando en o cabo inferior con bella estructura con forma d'aniello, con un orificio central. A parte superio d'o complexo, que se troba concabida en a membrana d'a [[envoltura nucleyar, s'admite que tamién tiene forma octogonal, con bella estructura de grans dimensions en o centro que de seguro se trobaría unida con a proteínas d'o perimetro de l'octogono, anque garra d'os modelos que s'han puesto contruir encara no se muestra concluyent. Dominios prteicos especificos d'union con as proteínas transportaderas prencipals se trobarían, d'alcuerdo con os modelos existents en l'actualidat, tan en as nucleoporinas d'a cara citosolica como en as d'o «capazo» intranucleyar.