A segunda conchugación francesa en -ir ye formada por a evolución d'os verbos acabaus en -ĒSCERE que prenioron infinitivos en -ĪRE, y uns atros verbos d'a quarta conchugación u conchugación en -ĪRE que prenioron o paradigma d'a conchugación incoativa, quedando muit pocos verbos en a quarta conchugación latina orichinal.