A -it- que provién d'a evolución d'os grupos -CT- y -ULT- latins ya se podeba trobar como -ch- en textos en aragonés baixomeyeval, pero encara se podeba trobar textos sin castellanización d'a -it- en 1480. A solución castellana predomina ya en os textos entre 1490 y 1494 y se fa de feito exclusiva dende 1495. Dica 1516 os casos con fonetica aragonesa son excepcionals (cuita, feito, sobredito, susoditos, ditos, dita). A solución autoctona no se rechistra ni en os diplomas de 1575-1625 ni en os d'o zaguer quarto d'o sieglo XVII.