Manimenos, en l'anyo 1571 una bula papal, que promulgó lo Papa Pío V, desproveyó lo monesterio de Sant Veturián de muitas d'as suyas fincas en o interés pontificio de fer dotación ta la nueva diocesi que heban creyato en Balbastro. A perduga d'ixas fincas fincó la territorialidat de Sant Veturián en malas condicions ta concarar os anyos veniders, y se desmembró buena parte d'o suyo sinyorato, deixando ta os anyos posteriors una uembra firme de pobreza que se podeba poner en qualsiquier momento a l'alto de l'antigo monesterio. A decadencia d'o cenobio sobrarbenco se tornó mas fura a partir d'o cayent d'o sieglo XVI enta lo XVII, quan lo monesterio amenistó que l'aduyase la casa reyal ta mantener-se. Os esfuerzos que heban feito gran a suya figura, por mans d'os antigos reis d'Aragón, se fayoron asumitos alavez por os reis Felipe III (en o XVII), Felipe V y Carlos III (en o XVIII) en diferents intervalos de tiempo inconnexos, que en cuenta d'empentar-ne la economía y restituir-le a viabilidat, nomás contribuyoron a meter-le obras y reformas (como la construción d'a nueva ilesia prencipal) que el cobrioron de galanura pero que no feban pas que os monches d'o lugar vevisen guaire millor.