En o mesmo momento en que l'Imperio Ruso trescruzaba una grave crisi revolucionaria, bi habió una segunda serie de pogroms, entre 1903 y 1906. Os más importants d'istos pogroms estioron en as ciudatz de Kichinev (Chişinău) o 6 d'abril de 1903; de Jitomir en mayo de 1905 y de Bialystok o 1 de chulio de 1906. En Chişinău, a on a prensa y as autoridatz difondeban rumors dende quantos meses dezaga, l'asasinato d'un chóven cristián, Michael Ribalenko, estió o prencipio d'o pogrom. Acusatos d'un crimen ritual (acusación historicament recurrent contra os chodigos), os chodigos d'a ciudat vivioron un pogrom de 3 días, mientres que o Gubernador d'a ciudat ordenó a la Policía que no bi interviniese pas. Dimpués d'o pogrom d'abril de 1903, os chodigos de Kichinev organizoron comités d'auto-esfensa. Sindembargo, istos comités no podioron impedir a muerte de 19 chodigos más en os nuevos ataques de 19 y 20 d'octubre.