As terminacions actuals -ait y -aient estioron -oit y -oient en francés antigo, que ye a forma regular d'acuerdo con a lei fonetica d'a fonetica d'o francés Ē > oi en silaba libre (CRĒDERE > croire). En francés meyo ya existiban as formas actuals -ait y -aient, manimenos en o sieglo XVIII s'escribiban quasi siempre como -oit y -oient. S'interpreta que a causa d'esta transformación fonetica ye paralela a la evolución d'a preposición avuec > avec con desaparición d'a vocal u dezaga de consonant labial.