L'anglo-normando nunca no estió a principal luenga administrativa d'Anglaterra: o latín estió a luenga principal de rechistro en documentos legals y atros documentos oficials en a mes gran part d'o periodo medieval. Manimenos, dende zaguers d'o sieglo XII dica primers d'o sieglo XV, l'anglo-normando y dimpués l'anglo-francés yeran muito usaus en rechistros legals, estatutos, ordinacions, correspondencia oficial y comercio en totz os libels; yera a luenga d'o rei, a cort y a clase alta. Bi ha evidencia tamién que as parolas foranas a sobén entraban en l'anglés a traviés de l'anglo-normando dende o latín, griego, italián, arabe u castellán.