En Francia, a situación fuo dispar. En os territorios annexos (Alsacia e Mosela) integratos en o Reich e doncas chusmesos a l'articlo 175 d'o Codigo Penal alemán, os homosexuals fuoron itos d'a tierra enta Alemanya. Pero tamién, en a zona ocupata, como en la Francia de Vichèi, os homosexuals fuoron alticamatos, pero homosexuals celebres, como Jean Cocteau, pudon continar con lurs vidas mundanas en París; de feito, iste zaguero publicó a suya relación con Jean Marais, o que fizo blincar l'incident con o periodista Alain Laubreaux. O cabaret de Suzy Solidor, que a suya homosexualidat yera de notoriedat publica, yera freqüentato por soldatos alemans. Qualcuns colabororon con l'ocupant, como Abel Bonnard, Ministro d'Educación Nacional d'o gubierno de Pierre Laval, a qui li encasquetoron a embotada de "Gestapette"; Jacques Benoist-Méchin, tamién miembro d'o gubierno de Vichèi; Roger Peyrefitte; u Bernard Faÿ. Marcel Bucard, dirichent d'un partito ultracolaboracionista, se sospeita d'estar-lo estato. Manimenos, en 1942, o rechimen de Vichèi introdució en o Codigo Penal una discriminación, crebando a tradición francesa d'igualdat entre homosexuals y heterosexuals: o paragrafo 1 de l'articlo 334 d'o Codigo Penal se modificó ta fer delicto l'acto d´haber-ne de relacions homosexuals con un menor (menos de 21 anyos), en cuenta d'os 13 anyos ta los heterosexuals. As ordenanzas d'o gubierno provisional d'a Republica Francesa en 1945, en puyar a edat de consentimiento a os 15 anyos nomás que en as relacions heterosexuals, confirman ista disposición, en esplazar solo en un nuevo paragrafo 3 de l'articlo 331 e remanioron dica 1982, quan a lei Raymond Forni d'o 4 d'agosto de 1982., presentata por Gisèle Halimi e repuntata por Robert Badinter, circumdució ista discriminación.