A Belarrusia d'a postguerra teneba un menisterio d'Afers Exteriors teoricament diferent d'a URSS, y Belarrusia fació part o mesmo que Ucraína d'os fundadors d'a ONU, pero o país dependeba en realidat d'a URSS de tot. A presencia militar sovietica y a construcción de nuevas industrias trayó nueva población rusa y d'atras nacionalidatz d'a URSS fendo que a presencia d'os nativos belarrusos se fuese diluindo en qualques puestos. En o contexto d'a economía planificada sovietica Belarrusia teneba a función de producir equipamiento agricola, tractors, camions, y productos electronicos y d'alta tecnolochía destinaus a l'exercito u a la población (televisions, frigorificos y radios). A instalación d'industrias quimicas y petroquimicas vinió acompanyada d'a construcción d'a nueva ciudat de Navapolatsk, que representaba un foco de contaminación. A presión politica y cultural rusa en a Belarrusia sovietica yera muito fuerte, y por eixemplo a mitat d'a decada de 1980 no i heba garra escuela en Minsk que amostrase Bielorruso. A zaguers d'esta decada amanixió o Frent Popular Belarruso. Belarrusia estió o país més perchudicato por o desastre nucleyar de Chernobil de 1986.