En aragonés medieval lo veyemos escrito tanto çafir como safir. Se barallan dos hipotesis etimolochicas. L'auna lo fa provenir d'o griego sappheiros (« piedra de color azul »), l'atra d'o hébreu sappir ("a cosa més bella"). En aragonés medieval a palabra çafir pareix provenir de l'arabe, o que explicaría que tienga ç y no s como çabacequia u çaguero.