A Casa d'Ana Frank ubrió as suyas puertas o 3 de mayo de 1960. Consiste en l'almacén Opekta, as usinas y l'achterhuis , sin amueblar, pa que os visitantes podesen caminar librement por todas as cambras. Se conservan belunas reliquias personals d'os suyos antigos inquilinos, por eixemplo as fotografías d'estrelas de cine apegadas en a paret por Ana, una porción d'o paper pintau sobre o qual Otto Frank marcaba l'altura d'as suyas fillas mientres creixeban y un mapa en a paret sobre o qual rechistró l'abance d'as fuerzas aliadas, tot ixo protechiu agora por laminas de plexiglás. Dende a chicota cambra que ise una vegada fogar de Peter van Pels, un corredor connecta l'edificio con as suyas construccions vecinas, tamién adquiridas por a Fundación. Istos atros edificios alzan o Diario, asinas como exposicions no permanents que describen diversos aspectos de l'Holocausto y muestras mas contemporanias d'a intolerancia racial en diversos puestos d'o mundo. S'ha convertiu en una d'as prencipals atraccions turisticas d'os Países Baixos, y cada anyo la visitan mas de meyo millón de personas.