Padarnín é con tota probabilidat un toponimo que vene d'el llatín y, en contra d'el que bell autor local diu, no tene cosa de basco. Provendría d'el nome de persona PATERNIU u PATERNUS, a'l qual s'habría anyadiu la terminación chenitiva -INU que indica pertenencia, tot formand-se alavetz <*PATERNINUS, «ho que é propiedat de Paternius». Padarnín é un nome de llugar que trobam documentau dende el llatín d'el sieglo VI, por la qual cosa é tota una excepción en l'Alto Aragón y mos permite trazar la suya evolución ben fácil.