Os sieglos XIX y XX veyerán un cierto renaixer d'a literatura aragonesa, si bien a suya mena d'idioma minorizato y faltau d'una seriosa referencia stándard fará que los escritors traten os suyos temas, a ormino localistas, en a suya mesma variedat dialectal d'o aragonés. Asinas, en 1844 apareixe en aragonés d'Almudévar a novela Vida de Pedro Saputo, de Braulio Foz. Ya en o sieglo XX destacan: en fabla chesa, as comedia costumbristas de Domingo Miral y a poesía de Veremundo Méndez Coarasa; en ribagorzano de Graus (grausino), os escritos populars de Tonón de Baldomera; en ribagorzano de Estadilla (estadillano), os versos de Cleto Torrodellas y a obra de Cleto José Torrodellas Mur ("Pablo Recio"); en aragonés d'o Semontano, os relatos costumbristas de Pedro Arnal Cavero, asinas como la popular novela de Juana Coscujuela, A Lueca, historia d'una moceta d'o Semontano.