Os pronombres «el, e(l)s» en sustitución d'obchectos masculins singular y plural respectivament tienen una ampla distribución en as vals de Sobrarbe, estando los d'uso común en chistabín, belsetán y en a parla d'o sector d'a val de Vio, val de Puértolas y val de Tella, a on que «lo» y muito més «los» i son percebius como castellanismos morfolochicos. «Astí debaixo el deixoren», «No el quiero nian que me'l dases regalato», «tos e(l)s amagatz a on que podiatz», ecetra. A forma plural «els» se gosa trobar prenunciada «es», perdendo-se ixa "l" en a fonetica d'a més gran parte d'ixe sector cheografico a on pasa este fenomeno, y nomás se pronuncia «ers» u «els» en a val de Bielsa encara en l'actualidat y per boca d'as presonas de més gran edat.