O nuevo rei ye Pero I Karadjordjević, que con l'aduya de lo ministro Nicola Pasić, d'o partiu radical, restableix a constitución de 1888 y enforteix os ligallos con Francia y Rusia. En politica exterior Serbia ye obligada a reconoixer l'anexión de Bosnia-Herzegovina por l'Imperio Austro-Hongaro y preba d'estendillar-se enta o sud, declarando a guerra a l'Imperio Otomán o 18 d'octubre de 1912 chunto con Bulgaria, Grecia y Montenegro, encomenzando a Primera Guerra Balcanica. Os serbos ocupan a part occidental de Macedonia y a mayor part d'o Kosovo y os montenegrins Peć. Serbia pretende tener una salida a la mar a traviés de tierras albanesas, pero l'Imperio Austro-Hongaro se i oposa. En o tractau de Londres de mayo de 1913 ye reconoixiu un estau albanés independient pero quedando o Kosovo dentro de Serbia. En chunio os bulgaros encomienzan a Segunda Guerra Balcanica, son derrotaus e por o tractau de Bucarest d'agosto de 1913 a part de Macedonia correspondient a l'actual Macedonia d'o Norte y o norte d'o Sanchac de Novi Pazar son adchudicaus a Serbia.