En a Edat Meya Badakhxan estió celebre por as menas de balaixes, encara que as menas se troban en Shughnan, fuera d'as mugas estrictas d'o país pero que feba part d'un solo territorio con Badakhxan. Existe a hipotesi que os balaixes prenen o nombre d'o país de Badakhxan a traviés d'una variant intermeya Balakhxan, pero tamién existe a hipotesi contraria que fa remontar o toponimo a lo nombre d'as chemmas. Tamién bi ha menas de lapislazuli. En a traducción aragonesa de "La Flor de las Ystorias d'Orient" parlan d'as piedras balays de Ballaçien, pero en a versión latina Balacxen: