El nom occitan, atestato en los anyos 1270 u 1290, tien la mesma origen que la formula luenga d'oc usada per l'escrivan italian Dante Alighieri en los anyos 1290, que comparava las parabras que significavan "sí" en tres luengas: luenga d'oc u occitan, luenga de sí u italian i luenga d'oïl u francés (oïl yera una forma antiga de oui). La palabra occitana òc procede d'o latin hoc (l'italian sí se derivó d'o latin sic i lo francés oïl/oui se derivó d'o latin hoc ille). Las palabras occitan i Occitánia proceden d'a fusion de òc con la terminacion d'(Aqu)itánia, antiga region romana que ya correspondeva con una gran parti d'Occitánia.