As sublevacions no tenioron l'emparo de l'exercito. Asinas, o cheneral Ladrón de Cegama, sin mando en Valladolit (residencia d'a Capitanía Cheneral de Castiella a Viella), y o coronel Tomás de Zumalacárregui, retirau pero vivindo en a plaza fuerte de Pamplona, fuyioron d'os suyos puestos de residencia pa pronunciar-se sin arrocegar con ell garra fuerza d'as guarnicions d'as plazas en as qualas se trobaban. A guerra se considera como prencipiada quan o cheneral Ladrón de Cegama proclamó rei a o infant don Carlos con o nombre de Carlos V o 6 d'octubre de 1833 en Tricio (La Rioja), apoderando-se con os voluntarios sublevaus de Logronyo y pasando a Navarra a unir-se con os sublevaus d'ista provincia. A unión d'istos voluntarios en Navarra estió l'embrión d'as tropas d'as qualas se fació cargo Tomás de Zumalacárregui y que facioron posible que a guerra durase siet anyos.