En rematar o conflicto entre o Califa Hixam II (976-1009 y 1010–1013) y Sulayman al-Mustaín (1099-1010 y 1013–1016), refirmó a o segundo y iste le confirmó como senyor d'os territorios que ya gubernaba. Manimenos a partir de 1013, prencipió a distanciar-se d'os problemas d'o califato y se centró en gubernar os suyos territorios d'a manera mas independient posible. No adoptó apelatius pretenciosos sino que simplament se feba decir hachib, lo que le permitiba exercer o poder de feito, sin haber d'oposar-se d'una manera frontal a la posibilidat d'o poder teorico d'un eventual califa. Levó o títol d'Izz-ad-Dawla (en arabe Fuerza d'a dinastía).