Dende os sieglo XVI os turcmenios (turquemans que quedoron entre a Mar Caspia y Aral dimpués d'a migración d'atros turquemans ta Orient Meyo), estioron ensopinatos entre os conflitos entre a Persia Safavida y os khanatos uzbecos de Bukhara y Khiva, y yeran alternativament dominatos por uns u por atros, encara que por un regular permaneixioron independients por bells sieglos dica que l'Imperio Ruso los sozmetió en as decadas de 1870-1880. En as epocas que yeran més independients os turcmenios feban incursions de saqueyo y rapto d'esclavos en Corastén u Khorezm. Lur modo de vida, que a lo principio yera purament nomada evolucionó a causa de l'arideza creixient d'o desierto de Kara Kum. A principios d'o sieglo XIX a mayor part d'os turcmenios s'heban establito ya en o sud d'o país (costeras d'o Kopet Dag, oasis de Merv y Val de l'Amu Daria, u en as mugas d'o Khorezm, sin deixar de practicar os saqueyo y trafico d'esclavos. Encara en 1861 os mercatos de Bukhara y Khiva yeran plens de mils d'esclavos traitos dende Corastén por os turcmenios.