En o sieglo XII o lugar de Larrué yera propiedat d'o monesterio de Sant Chuan d'a Penya y asinas lo decumenta en os suyos estatutos l'abat pinatense Ferrando de Rada en 1210. En l'anyo 1338 un lugar dito "Laués" pagó chunto a "Darguás", igual que atros lugars d'a redolada, cinco sueldos pa as obras d'a seu de Santa María de Uesca. Ya en 1408, apareixe en una relación d'os vasallos de Sant Chuan d'a Penya feita por os deputatos d'a Capitanía de Chaca y as suyas montanyas, que en Larrué bi heba una casa habitada. En 1418, se sabe que a villa de Larrué