O  Vulcan B.1 s'entregó por primera vegada a la RAF en 1956; as entregas d'o Vulcan B.2 amillorau prencipioron en 1960. O B.2 presentaba motors mas potents, un ala mas gran, un sistema electrico amillorau y  contramedidas electronicas (ECM); muitos estioron modificaus pa acceptar o misil Blue Steel. Como que parti d'a fuerza V, o  Vulcan estió l'esquinazo d'a disuasión nucleyar aerotransportada d'o Reino Uniu entre gran parti d'a Guerra Fría. Encara que o  Vulcan yera tipicament armau con armas nucleyars, yera capaz de realizar misions de bombardeyo convencionals, una capacidat que s'utilizó en a Operación Black Buck entre a Guerra d'as Malvinas entre o Reino Uniu y Argentina en 1982. O  Vulcan no teneba  armamento defensivo, inicialment confiando en un vuelo a gran altitut d'alta velocidat pa evadir l'intercepción. As  contramedidas electronicas estioron emplegadas por o B.1 y o B.2 dende arredol de 1960. Se realizó un cambeo a tacticas de baixo libel a meyaus d'o decenio de 1960. A meyaus d'o decenio de 1970, nueu Vulcans estioron adaptaus pa operacions de reconoixencia de radar maritimo, redesignaus como B.2 (MRR). En os zaguers anyos de servicio, seis  Vulcans se convirtioron a la configuración de petrolero K.2 pa reabastecimiento aerio. Dimpués d'o retiro d'a RAF, un eixemplo, o B.2  XH558, clamau  The  Spirit  of  Great  Britain, estió restaurau pa o suyo uso en  vuelos d'exhibición y  espectáculos aerios, mientres que atros dos B.2,  XL426 y  XM655, s'han manteniu pa demostracions en l'aeropuerto de Londres Southend y l'aerodromo de  Wellesbourne  Mountford, respectivament. B.2  XH558 voló por zaguera vegada en octubre de 2015, antis de remanir tamién en l'aeropuerto de Doncaster Sheffield.