A concepción psicoanalitica irba en contra d'as teorías psiquiatricas d'a epoca. Seguntes o psicoanalista Sigmund Freud, que a suyas teorías datan entre os anyos de 1900 e 1930, a homosexualidat ye una "variación d'a función sexual": ye una malbadura (en o sentito psicolochico d'o termín e no moral) d'o modelo de maduración psiquica que ye o complexo d'Edipo. Ta ell, sindembargo, no cal haber-ne de vergüenya e un homosexual goyoso no n'amenista pas de "tractamiento", nomás que un homosexual "infeliz" en puet amenistar d'o psicoanalís, ta analisar a permenadura que pueda sentir en cheneral, d'a mesma traza que se ferba con un heterosexual. En una carta de 1919 escrita ta la mai d'una choven pacient, Freud esplanica: "a homosexualidat no ye pas ventacha pero tampoc no ye bella cosa que se'n deba haber vergüenya, no ye pas una amalvezadura ni una degradación e tampoc no se puet clasificar-la entre as malautías". En 1920, Freud escribió antimás un articlo, Sobre a psicochenesi d'un caso d'homosexualidat feminina: d'alcuerdo con Ines Rieder, iste analís de Sidonie Csillag estarba l'unico caso estudiato por Freud sobre o tema d'a homosexualidat feminina. Seguntes Jean Allouch, Jacques Lacan s'inspirarba en iste analís de Sidonie Csillag por Freud en o respeutive a o paso a l'acto.