En o ser humano (e qualques atros animals como lo chimpanzé, o bonobo, l'arangután e lo delfín), o comportamiento sexual no ye nomás un comportamiento reproductivo, sino tamién un comportamiento erotico. En o curso d'a evolución, a importancia e influencia d'as hormonas e feromonas sobre o comportamiento sexual han esmenorato. Manimenos, en os mamifers mas simplos, as feromonas son en l'orichen d'a heterosexualidat. Por contra, a importancia d'as recompensas han devenito mayors. En o ser humano, l'obchectivo d'o comportamiento sexual no ye lo coito vachinal sino a busca de placers eroticos, precuratos por a estimulación d'o cuerpo e d'as zonas erochenas, sinse importar guaire o sexo d'o companyero sexual.