Con o tiempo os diferents romances d'as zonas d'orichen d'os sefardís converchioron en un luengache de base castellana, o chodigo-espanyol. Se sabe que o chodigo-espanyol de Salonica teneba aragonesismos y que conserbaban a f- inicial en cuenta d'aspirar-la, y talment d'a parla sefardí d'atras localidatz balcanicas, o mesmo se'n podría decir. Os sefardís que proveniban de Portugal manimenos mantenioron o chodigo-portugués.