En ixa mesma fortaleza plega Gandalf en ixes intes, y con un encantamiento desfa l'ilusión a la quala Dol Guldur se troba sozmetida. Veye alavez que hordas y hordas d'orcos se troban en a fortificación, y Azog, que lo yera asperando, s'abalanza sobre ell en veyer-lo. Gandalf aconsigue privar-lo a ell y a los suyos orcos gracias a quantos encantamientos, dica que finalment plega en presencia d'o Nigromant. Iste, que tien forma d'uembra negra se mofla de Gandalf, encara que o mago per a suya parti aconsigue protecher-se d'a suya poder creyando una barracala machica a lo suyo arredol. Pero ni sisquiera tot o poder de Gandalf aconsigue retener a lo poder de l'Uembra. Lo Nigromant cambeya de forma, y se condensa pa convertir-se en una forma humanoide y malvada, a quala ye lo centro d'un enorme Uello royo menazador. Gandalf, ligau per as tenebras, veye con desasperación que, tal como suposaba, o Nigromant ye cosa mas y cosa menos que Sauron de Mordor, o Sinyor Fosco, o mayor d'os mals d'a Tierra Meya, que ha tornau.