O Vaticano no puet mantener-se gracias a l'actividat productiva d'o suyo propio territorio, limitada a la venda d'obchectos toristicos, libres d'impuestos, estampetas y dentradas a museus. Pero cuenta amás con os grans ingresos d'a Ilesia Catolica en tot o mundo, provenients de: as aportacions economicas d'os Estaus a on cuenta con alcuerdos de financiamiento (por a suya tradición catolica u por a presión de partitos politicos afins), as donacions d'os catolicos u d'interpresas vincladas a ells; os beneficios d'as interpresas propiedat d'a Ilesia y d'as suyas actividatz financieras de banca y bolsa a nivel internacional. A economía yera muit danyada en 1979, y tres anyos dimpués se produce a caita d'un d'os bancos más ilustres de Italia, o Banco Ambrosiano, que levaba as finanzas internacionals d'o Vaticano. Dimpués o Papa tresladó a responsabilidat d'a economia vaticana a lo Estau, que, a partir de 1984, s'encargarba d'as finanzas. Cinco anyos dimpués, o Papa fa una reestructuración d'a organización economica y a economía estatal s'encargó a cinco financiers reconoixitos internacionalment (encara que baixo lo control d'una comisión formada por cinco cardenals).