Encara que muitos lingüistas lo enclavan en o grupo de luengas iberorromances, l'aragonés presienta unas divergéncias que l'alpartan d'os romances de l'ueste peninsular (castellan, asturianolionés e gallegoportugués), amanando-lo més a o catalan e a l'occitan (sobre tot l'occitan gascon), e a o resto d'a Románia en general, per eixemplo en a conservacion d'as particulas pronominals-adverbials ibi/bi/i e en/ne. En o suyo lexico elemental, l'aragonés tamien conta con un percentage ligerament superior de vocables més amanatos a o catalan (més que més l'occidental) e a o gascon que no a o castellan, encara que ixo pende tamien d'a variedat. Asinas, l'aragonés occidental no comparte ya tanto lexico con os vecins orientals como lo fan l'aragonés sobrarbenco e ribagorçano. Os antiguos navarro e riochano yeran variedaz navarroaragonesas més amanadas a o castellan u que, aparentment, luego se castellanizon.