As orichens historicas d'a filloa son una miqueta escuros, por o que ye dificil conoixer a suya procedencia. Intentaremos fer un vueito y n'estrayeremos os criterios de diferens historiadors a lo respective. Pareix que os primers sinyals d'o que dimpués d'os sieglos remataría estando una variant gallega d'a receta d'a filloa se remuntan a los tiempos d'os romans (por ixos tiempos pareix estar que se feban as filloas en os campamentos d'os lechionarios, os dos ingredients principals yeran l'augua y a farina) qualos li daban o nombre de "phyllon"; a parabra tien orichen griego, por o que bi ha posibilidatz de que en Grecia tamién fuese conoixita. Ya en a Roma Imperial a la filloa li se adhibiba miel, leit, especias y uegos (no ye prou claro si a farina pasó a estar un d'os elementos a emplegar mas tardi, anque a mayoría d'os estudiosos en o tema dicen que ya s'emplegaba d'antis). Astí a historia d'a filloa pareix perdita en os tiempos; bi ha sinyals de que viachó como tradición entre os pre-cristianos y s'estendilló por a Europa allora conoixita. Atra d'as evidencias ya nos la cuenta Beda lo Benerable, que en a suya obra "De temporum ratione" dice que "Solmonath" (clamato asinas por os antigos saxons o mes de febrero; mes que suponía amanar-se en os ritos a lo sol y a fertilidat) se podeba clamar o mes d'as cocas (Mensis Placentarum), que ofreixen a los dioses en ixe mes (Bede,"The Reckoning of Time")”. Ye mui prebable que, como diz este autor, os pre-cristianos angleses inventasen bell tipo de lamín u coca de farina en o mes de febrero, ya que a parabra "placentum" bien de "placenta", que yera un tipo de torta de farina sin de emprenyatuera que se masaba con queso y mel. Atra cosa comenta en a suya obra y ye que ixes "pancakes" yeran ofreixitos a los dioses. Esto suposa que antis d'o sieglo V ya se cocinaban y que i plegoron a Anglaterra y Irlanda con invasions de celtas centroeuropeus.