O diminutivo -ico, -ica, -icos, -icas que se fa servir en o castellán d'Aragón y Navarra y muitos puestos d'o centro-este d'Espanya no ye caracteristico de l'aragonés, y erroniament lo consideran tipico de l'aragonés en obras superficials dedicadas a las luengas d'Espanya a on tienen una conoixencia superficial de l'aragonés u lo confunden con o castellán d'Aragón. En realidat ye propio de part d'o castellán y de l'aragonés medievals tardanos y o suyo uso s'estendilló en o sud d'Aragón sobre tot dende o sieglo XV, un poco antes l'aragonés dixase d'estar una luenga escrita.