En zaguerías d'o dominio romano heba amaneixito en a cuenca d'a mar Mediterrania una nueva relichión, o Cristianismo, que s'estendilló a escape aproveitando o poder politico román y que mesmo esdevenió una relichión hechemonica. Sindembargo, en primerías d'o sieglo V o poder romano s'esboldregó a conseqüencia d'as invasions chermanicas, estando sustituito por quantos reinos que no teneban armata ni controlaban asinas a mar (estando-ne a sola excepción o reino vandalo establito en Tunicia). En ixas condicions, l'Imperio bizantín (en realidat l'Imperio román d'Orient) esdevenió a potencia dominant en a mar, encara que pronto albandonó as auguas d'a Mediterrania occidental, en no estar capable d'asegurar-ne o control. Os bizantins preboron de restaurar o dominio román, y en primeras tenioron exito, podendo controlar parcialment a Mediterrania central, con a peninsula italica y Tunicia, encara que rematoron por reblar por dos motivos: por a presión contina d'os reinos chermanicos que heban amaneixito en os antigos territorios de l'Imperio román d'Occident y en trobar-se que amaneixeba una nueva potencia melitar en a peninsula arabiga, o Islam, que presionaba en o suyo abance enta l'ueste por Palestina y dimpués dende Palestina enta o norte (Amatolia y enta o sudueste (Echipto y l'Africa d'o Norte.