Estió un d'os mayors esfensors d'o esperanto, y en as suyas zagueras anyatas y dezaga de bellas crisis se convirtió en una presona mui relichiosa y altruísta, refusó toda la suya obra anterior y creticó a las institucions eclesiasticas en “Reblicanza”, lo que prevocó a suya excomunión. Ni sisquiera una epistola mui celebre, la que o suyo amigo Iván Turguéniev en o suyo leito de muerte ta demandar-li que tornase a la literatura, fació que cambease de pareixer.