A union d'Aragon e Castiella e a progresiva suspension de tota capacidat d'autoguvierno dende o sieglo XVIII significó a reduccion de l'aragonés, que encara se charrava amplament, a un emplego rural e coloquial, entre que la nobleça esliyó o castellán como simbolo de poder. A supresion de l'aragonés plegó en a suya fuga mientres o regimen d'o dictador Franco en o sieglo XX. Os mayestros pegavan a os alunnos per fer servir l'aragonés en as escuelas (costumbre que tamien yera normal entre os mayestros d'a republica), e a legislacion viedó l'amostrança de qualsiquier luenga que no fuese a espanyola.