Dimpués de pactar con os melitars d'extrema dreita y con os Freikorps, exterminó a os líders d'o Spartakusbund (Rosa Luxemburgo y Karl Liebknech), ubrindo asinas una clara deseparación d'a socialdemocracia respective d'os partitos de cucha radical, feito que tenió importancia en os zaguers tiempos d'a Republica de Weimar.