Dimpués, destacó en a organización d'a CNT en Aragón, estando impulsor d'a vada cheneral de 1920 en Zaragoza, mesmo que director de Cultura y Acción, organo de l'anarcosendicalismo aragonés. En zaguerías d'a dictadura de Primo de Rivera s'exilió en a ciudat de Tolosa, no tornando a Espanya dica 1930. Mientres a guerra civil estió en Barcelona, exiliando-se en rematar a guerra con a victoria franquista. En o exilio en Francia treballó por a reconciliación entre os diferents sectors d'a CNT dica a suya muerte.