Manuel Alvar denomina latín notarial a la variant d'o latín medieval escrita en os sieglos XI y XII en Navarra y Aragón y que presenta muitismos elementos romances autoctonos. De feito y paradochicament bells rasgos lingüisticos propios d'o romance navarro-aragonés los podemos testimoniar millor en o latín medieval d'ixos sieglos que en a scripta aragonesa medieval, que preneba como referencia a tradición més antiga d'escribir o romance en Castiella y en a que a representación de bells rasgos d'a luenga aragonesa se vei reducito, por ser consideratos como vulgarismos.