L'aranés perteneix a lo gascón, parlar occitan u luegua independent asociada a iste. L'aranés ye a o gascón lo que ye lo rossellonés a lo catalán, ye decir un parlar de transición. Triplement: enta a o lenguadociano pirinenco, en particular en a parti oriental d'o país (jos, naut, vida, forma, ora, arturar; plurals masculins en -i, etc), enta lo catalán ribagorzano y pallarés (vides, manar, demanar iste zaguer antiquau en gascón ), y enta  a l'aragonés (nhèu). Amás, en a val d'Aran como en toda Occitania, cada lugar tiene a suya variedat, asinas l'aranés se subdivideix en quantos parlars. Como a val d'Aran ye un puesto de montanya a on as diferencias se manifestan claramente d'un lugar a atro, a sobén cal posar en relación istas con as oposicions que deseparan o dialecto comenchés y o dialecto coseranés d'a muga (por ex. ostieu/ostiu contra estiu)