En a nomenclatura tradicional, a palabra "acido" va seguita d'un termín formato per os prefixos e sufixos d'os pendendo de cuántos numeros d'oxidación u valencias ha o no metal e a radiz d'o no metal. Quan o no metal actúa con dos estatos d'oxidación, s'emplega o sufixo "-oso" ta indicar o estato d'oxidación mes chicot e o sufixo "-ico" ta o mes gran. Si os estatos d'oxidación d'o no metal son tres u quatre, s'emplega la combinación d'o prefixo "hipo-" e o sufixo "-oso" ta l'estato mes chicot e a d'o prefixo "per-" e o sufixo "-ico" ta o mes alto.