A epilepsia (d'o latín epilepsĭa, y iste d'o griego ἐπιληψία, intercepción) ye una malautía provocata por un desequilibrio en l'actividat electrica d'as neuronas de bella zona d'o celebro. Ye caracteriza por un u quantos trastornos neurolochicos que deixan una predisposición en o celebro a padeixer convulsions recurrents, que gosan dar paso a conseqüencias neurobiolochicas, cognitivas y psicolochicas.