Entre 1517 y 1918 estió una ciudat de l'Imperio Otomán. Tenió una gran diversidat etnica, con arabes, turcos, sirians cristians y armenios. En a Primera Guerra Mundial os panturquistas preboron d'acotolar a los cristians armenios y sirians. Os armenios se refuchiron en o Musa Dagh ("Mont de Moises"), entre a ciudat y la mar, pero l'armata francesa habió d'evacuar-los quan yeran "in extemis". En 1918, o Sanchac d'Alexandreta d'o que Antioquía en feba part fue ocupato por l'exercito francés, como Cilicia y Siria, fendo part d'o mandato francés de Siria. A Sociedat de Nacions teneba intinción d'adhibir Antioquía a Siria, manimenos a presencia d'una important población turca (40% en ixe sanchac) fació que s'hese de fer un referendum d'autodeterminación. Pa millorar as relacions con Turquía pa que fuese neutral en caso d'una nueva guerra mundial, lo gubierno d'Édouard Daladier dixó entrar l'exercito turco dentro d'o Sanchac en chulio de 1938 y ocupar-se d'o censo, salindo d'estas trazas un 63% de población turca.