Nicolau de Drenopoli debeba estar més avegau a charrar italián y catalán que no aragonés, y ye posible que Chuan Ferrández d'Heredia li hese demandato d'aprender aragonés pa fer as traduccions que precisaba. O treballo d'este interprete explica l'abundancia d'italianismos y catalanismos en as traduccions heredianas, italianismos presents no només en "Vidas semblants", tamién y especialment en o "Libro d'os emperadors". Os correctors aragoneses no sabioron correchir totz os italianismos d'o borrador que salió de Nicolau de Drenopoli y quedoron traduccions grotescas como distretto por "estreito" u "discreto" en cuenta de "districto" u cassa por "casa" en cuenta de "caixa".