Encara que d'ideyolochía conservadora (estió mesmo observador mientres a Segunda Guerra Mundial en o Frent Oriental en as filas d'a Wehrmacht en o setio de Leningrado, a on se trobaban os voluntarios espanyols d'a División Azul) y colaborador d'a Dictadura d'António de Oliveira Salazar (estió combatient voluntario en Angola, Gubernador melitar en Guinea-Bissau y Comandant en Cabo de l'Exercito portugués), ya dende prencipios d'os anyos 1970 escomencipió o suyo distanciamiento d'o rechimen dictatorial, dica que o 25 d'abril de 1974 estió qui, en nombre d'o Movimento das Forças Armadas, recibió a rendición de Marcelo Caetano, o zaguer líder d'a dictadura. En estar asinas una d'as caras conoixitas d'a Revolución, presidió a Junta de Salvação Nacional y esdevenió o 15 de mayo de 1974 President de Portugal. Sindembargo, en no cuacar-li a ideyolochía de cuchas d'a mayor parte d'os melitars revolucionarios, dimitió o 30 de setiembre de 1974, dimpués de fracasar un intento de golpe d'estato o 28 de setiembre a on pareix que simpatizaba con os golpistas. Quan l'11 de marzo de 1975 fracasó unatro intento de golpe d'estato de dreitas, Spínola se refuchió en Espanya (gobernata alavez por Francisco Franco) y luego en Brasil.