O participio en aragonés provién d'o participio pasau latín, que por presentar una oclusiva xorda intervocalica -T-, fa que en aragonés actual bi haiga dos variants principals. En aragonés común se pueden escribir as dos, pero se considera més chenuina a que mantién a oclusiva intervocalica -t- d'acuerdo con a fonetica aragonesa suposadament més caracteristica, encara que esta forma ya estase restrinchida en o sieglo XIX a l'aragonés central y siga actualment en camín de desapareixer.