A crisi s'agravó con l'aparición d'os sarracins que a sobén feban incursions y saqueyos en as costas d'o sud d'Italia. En l'anyo 915 con a batalla de Garigliano os musulmans fuoron forachitatos d'a península por una coalición cristiana. Alavez l'Imperio Bizantín lo aproveitó pa reconquerir grants partes d'o sud d'Italia. A relevancia d'o prencipato minguó plegando dica o inte que Atenulfo I de Capua lo conquirió en 899 unindo os dos territorios quasi un sieglo. Introdució o principio d'os co-gobernants, ye dicir, o feito d'asociar a los propios fillos en o gobierno d'o territorio en o papel de co-principes. O duque Pandulfo Cabeza de Fierro esdevinió principe de Salerno o 978, unificando asinas, por poco tiempo, totz os territorios longobardos d'o sud. Tamién consiguió que Benavent fuese nombrata archidiocesi. Poco antes d'a suya muerte (981) consiguió que l'emperador Otón I li concedese tamién o títol de duque de Spoleto. Pero este inte d'unidat duró poco. O territorio fue dividito entro os fillos d'o principe. Landulfo IV recibió Benavent-Capua y Pandulfo II recibió Salerno. A més, un sobrín se rebeló e prenió Benavent.