A zaguers d'o sieglo XV coincidindo con o reinau de Ferrando II d'Aragón a luenga escrita d'a val d'Ebro y Alto Aragón se castellaniza de tot, y ya no tiene fonetica aragonesa (-it-, -ll-, ecetra), os textos muestran una fonetica castellana de raso, fueras d'a conservación F- inicial. D'astí entabant os textos oficials y literarios son ya en castellán, como sola muestra de textos meyo aragoneses tenemos l'aragonés alchamiau y bell texto d'a Val de Tena d'o sieglo XVI. A nivel popular o lexico fosiliza en os aspectos relacionaus con l'agricultura, ganadería y artesanía locals, adaptando amás gran parte d'os neolochismos d'o castellán y perdendo-sen muitos cultismos medievals.