Tamién en o proceso d'evolución dende o latín a l'aragonés uns quantos verbos d'a segunda conchugación latina (verbos en -ĒRE) pasoron a la quarta conchugación latina u tercera conchugación aragonesa por coincidir en as primeras presonas d'o indicativo y subchuntivo con as d'os verbos acabaus en -ĪRE. D'esta forma COIMPLĒRE, DELĒRE, REPAENITĒRE, FLORĒRE y LUCĒRE esdevinioron cumplir, delir, repenedir, florir u lucir/locir. Beluns d'estos verbos tienen una conchugación incoativa en atras luengas neolatinas, y antes que se pasasen a la quarta conchugación tenioron en latín vulgar infinitivos en -ĒSCĒRE (FLORESCERE) y present en -ESCO (FLORÉSCO, FLORÉSCIS, FLORÉSCIT)