Si se chuzga por os rechistros historicos, en primerías d'o sieglo XI, o grupo que predominaba sobre a mayoría d'as modernas Rusia europea, Ucraína y Belarrusia yera a branca oriental d'os eslavos, que parlaban una serie de dialectos muit relacionaus entre si. A unificación politica d'a rechión en a Rus de Kiev, d'a que tanto Rusia como Ucraína s'orichinoron, fue continada poco dimpués por l'adopción d'o cristianismo en l'anyo 988 y o establimiento d'o eslavo eclesiastico antigo como luenga liturchica y literaria. Estió en ista epoca quan os ampres y calcos d'o griego bizantino prencipioron a dentrar en a luenga vernacla, y simultaniament o lenguache literario prencipió a modificar-se pa pareixer-se mas a o eslavo oriental.