Lo sufixo seguntes uns autors ye derivato d'o latín -ELLU, y seguntes atros de lo latín -OLU. En textos medievals latins u romances podemos veyer Ruvihuelos, Ruvielos y Ruviellos, esta zaguera probablement con una ll que se leye l. En catalán la l cheminata ye freqüent en las terminazions -ila (goril·la) y -elo (xarel·lo). D'alcuerdo con lo Rubiuelos de lo Xiloca a forma Ruvielos ye derivata de Ruvihuelos y se remontaría a lo latín RUBEOLUM con sufixo -OLU.