En Botanica, o racemo (d'o latín <RACĒMUS, "carrazo", por vía culta) u inflorescencia racemosa ye un tipo d'inflorescencia ubierta que se caracteriza porque as flors s'ubren antes en a base, y contino la florada progresa enta l'ápex, por a on que rematan de florir as zagueras tiempo dimpués de que haigan madurau as flors basals. O suyo meristemo apical ye capable de creixer de traza indefinida, tot fendo un eixe floral continuo a partir d'o qual dimanan os meristemos florals laterals.