Otto Frank sobrevivió y tornó a Ámsterdam. Estió informau d'o feneiximiento d'a suya esposa y d'o treslado d'as suyas fillas a Bergen-Belsen, quedando con a esperanza que aconseguisen sobrevivir. En chulio de 1945, a Cruz Roya confirmó as muertes d'Ana y Margot, y fuo solament alavez quan Miep Gies le dio o Diario. Dimpués de leyer-lo, Otto comentó no haber-se dau cuenta de cómo Ana heba manteniu un rechistro tant exacto y bien escrito d'o suyo estadía chuntos. Tractando de complir postumament o deseyo d'Ana expresau en o Diario de convertir-se en escritora, decidió intentar publicar-lo. En preguntar muitos anyos dimpués sobre a suya primera reacción, respondió sencillament: «Nunca sabié que a mía chicota Ana yera tant profunda».