Cal decir, manimenos, que a permeabilidat comienza a fer-se limitadera quan se mira d'intruducir-ie moleculas cada vegada més grans: mientres que as moleculas de menos de 5000 Daltons de peso molecular el traviesan sin garra problema, s'ha determinau que una proteína de 17000 Da tarda més de 2 minutos en igualar a suya concentración osmotica en os dos cantos d'a envoltura nucleyar. Isto revela una retención parcial u «esfuerzo» ta travesar o complexo que faría a molecula de mida més gran. Una proteína globular de 60000 Da no i puede pasar. Bells experimentos feitos con diferents proteínas sondadas con particlas de metals pesaus (cheneralment, oro) han demostrau que, anque o diametro d'o poro nucletar en el que podría decir-se «estau de relaxación» no gosa pasar d'os 9 nm de diametro, tiene capacidat ta ixamplar-se como respuesta a qualques condicions concretas. Isto ye prencipal si se piensa, per eixemplo, en a mida de bellas moleculas que i han de ser importadas, con pesos moleculars que a soben se troban d'entre os cient mil y os docientos mil Da. Sindembargo, tot fa pensar (y se veiga como isto tamién concuerda con el que d'antes se ye dito) que ta poder-se importar as proteínas han menister de trobar-se desplegadas. Isto permite a estanqueidat d'o compartimento nucleyar debant de moleculas que no tienen que entrar-ie, como p. ex. as subunidatz maduras d'os ribosomas.