Antiparte, en o sud d'a peninsula italica y en Secilia s'establioron os ditos normandos (en realidat, sinyors feudals d'orichen vikingo), prencipiando asinas una luita a cinco bandas por o control d'a Mediterrania occidental entre aragoneses, normandos, islamicos, franceses (como succesors d'os carolinchios) y as republicas maritimas establitas en Italia. Ista luita se semplificó quan os aragoneses de Pero III d'Aragón s'alioron con os normandos secilians dimpués d'as Vespras Secilianas, tenendo mesmo l'aduya (u a lo menos a neutralidat) d'a mayor parti d'as republicas italianas y pasando asinas a esdevenir a Corona d'Aragón a potencia dominant, controlando Cerdenya, o Reino de Secilia y o Reino de Nápols. Posteriorment plegoron mesmo a expandir-se en a Mediterrania oriental con os almogávars y o suyo control d'os ducatos d'Atenas y Neopatria.