L'anglés perteneixe a o subgrupo d'as luengas anglo-frisonas aintro d'as luengas chermanicas occidentals, una branca d'a familia chermanica, miembro d'as luengas indo-europeas. L'anglés moderno desciende dreitament de l'anglés meyo, que a la vegata desciende de l'anglés antigo, un descendient d'o proto-chermanico. Como ye tipico en a mayoría d'as luengas chermanicas, l'anglés se caracteriza por l'uso de verbos modals, a división d'os verbos en fuertes y febles, y una transformación de sonitos respective a o protoindo-europeu conoixita como a lei de Grimm. As luengas vivas que se troban mas amanatas a l'anglés son l'anglico escocés (que se charra mas que mas en Escocia y partis d'Irlanda) y o frisón (charrato en o sud d'a Mar d'o Norte en Dinamarca, os Países Baixos, y Alemanya).