Os chentilicios con o sufixo -enyo derivan d'o latín -ĬNEUS y son escasos ("extremenyo"). O sufixo latín -ĬNEUS amaneixió en latín tardano y compitió con o sufixo -INUS. En aragonés actual a denominación arminyo d'o mustelido Mustela erminea provién d'a fosilización d'o chentilicio d'os armenios en latín. Os chentilicios que en luengas vecinas presentan sufixos equivalents como -enyo u -eny referents a localidatz, rechions u países d'a Berbería, Corona de Castiella u America, se pueden adaptar a l'aragonés con este sufixo: cabilenyos, rifenyos, ecetra, a falta de documentación d'un uso diferent en aragonés.