Ditos pacients han un esmo amugato u nulo d'o problema. Isto se debe a os mecanismos de negación e d'autoenganyo que despliegan, que dificultan ista presa d'esmo (por exemplo, n'han de pensamientos d'a mena "no puedo vivir sin d'ell/d'ella"; "tampoc yéranos tant mal"; "seguro que no lo torna a fer"; etc...). Distorsionan a realidat ta reafirmar-sen en lurs creyencias e ta bozar-ne d'aspectos que resultan socialment qüestionables tant ta ells mesmos como ta las presonas de lur arredol.