A primera puyada a traviés d'a vía d'o cuello de Swan, en 1885, representa una important calendata en a historia d'o pireneismo. O choven F.E.L. Swan, anglés a o servicio en os husars d'a Princesa de Galas y aficionau a la montanya (yera miembro d'o Club Alpín Francés) plega en os Pireneus. Poquet dimpués se fa amigo d'o conte Henry Russell. A qüestión de puyar ista vía encara anonima, bien visible dende Gavarnía, apareixe un tiempo dimpués. O 16 de setiembre de 1885, F.E.L. Swan, chunto a o guida Henri Passet, se lanza a l'asalto. Salioron arredol d'as siet d'o maitín enta o glaciar de Pailla. As dificultatz prencipioron ascape: habioron de pasar por una zona rocosa ta evitar una primera crepaza. Mas alto bi heba una atra gran crepaza que cortaba l'accesso a la vía, por o que habioron de baixar-ne y tornar a puyar-ie. En l'inte bi habió un lurte. As dificultatz s'acumulaban dende a salida. Henri Passet habio de tallar mas de 700 trangos en o liso chelo d'o glaciar. Arriboron a la fin a la cima orientala arredol d'as doce y meya. A baixada la facioron a traviés d'o collau d'Astazu.