S'ha d'aclarir que en a propuesta d'aragonés normativo d'os anyos 70 s'emplegan a sobén las formas «er, ers, era, ers» presas d'o belsetán y que s'emplegan en belatro lugar d'ixa zona (parlas locals siempre) pero que por lo que se ye puesto saper nunca no han estau chenerals y responden a una tendencia fonetica local. En aragonés ye més cheneral que ixa cheminada -LL- d'o latín haiga dato sonius cacuminals -ch-, -ts- u -ll- ta dimpués rematasen tornando-sen -ll-. En ixo o stándard aragonés que encomenzoron a fer en os anyos 70 siguió un camín cheneralizador de tot erronio en prenendo ixe rasgo tan cheograficament localizau como cosa cheneral ta tota la luenga. A scripta aragonesa siempre fació servir el y ellos.