O limite temporal entre l'alemán antigo y l'alemán medieval se da en toda l'aria d'estensión d'a luenga arredol de l'anyo 1050. O baverán antigo yera manimenos productivo encara en zaguerías d'o sieglo XI. Asinas por eixemplo encara se fació en l'anyo 1050 en o Monesterio de Wessobrunn una traducción a o baverán antigo d'un documento alamanico procedent de Sankt Gallen d'o taller conoixiu en l'actualidat como Wiener Notker. Igualment se puet veyer a importancia que teneba o baverán antigo en ista zona en a publicación d'a obra Otlohs Gebet en Ratisbona arredol de 1067, asinas como en as glosas de Ruodlieb procedents d'o Monesterio de Tegernsee. A iste grupo d'obras tardanas tamién pueden adhibir-se as traduccions d'a Biblia que de feito provienen d'a cuenca media d'o Rín, pero que estioron compiladas en l'anyo 1060 en o monesterio beneditín Ebersberg en Bavera por Williram von Ebersberg y que son parcialment consideradas como alemán medieval temprano. Encara en o limite fonetico de l'alemán baverán medieval ye o Millstätter Blutsegen de primerías d'o sieglo XII. Tipico d'iste baverán antigo tardano ye manimenos, que fue escrito exclusivament en monesterios, mientres que a partir d'o sieglo XII tamién prencipian a trobar-se escritos laicos.