Dimpués i habió gobiernos nominals d'a casa de Secilia: Chuan II de Randazzo (1338-1348), Frederico I d'Atenas (1348-55) y Frederico II d'Atenas (y dimpués III de Secilia), pero o poder reyal yera en os vicarios como Rocher de Lauria, parient d'o gran almirant con o mesmo nombre, qui sublevó a la población d'Atenas contra Pere de Pou. Gonzalvo Ximénez d'Arenós fació de vicario cheneral en 1359 y 1362-1363. En 1380 por petición d'o rei o ducato s'adhibió en os dominios d'a branca principal d'a casa d'Aragón, pasando a mans de Pero IV o Cerimonioso. Ueito anyatas més tarde Pere de Pau rindió l'Acropolis d'Atenas dimpués d'un sitio de quinze meses a lo gobernador florentín de Corinto y Megra sin que Chuan I lo Cazataire plegase a ninviar-li refuerzos.