L'edificio destaca per la suya modernidat, combinando elementos d'o racionalismo arquitectonico alavez vichent con atros d'aire popular como fronteras encaladas, bandas de rechola royisca, teixa curva u fusterías en verda. Tot ixo da a l'edificio un marcau accento local, integrau en o paisache y a la vegada moderno y innovador. Estió un important activo pa lo desembolique economico y social amás d'un estratechico nyudo de comunicacions que en os anyos 50 y 60 d'o sieglo XX emplegó a mas de cient treballadors, pros d'ells residents en o cercano barrio de San Salvador (Lo Santo). En zarrar-se la linia Calatayú-Camin Reyal en 1985 dentró de decadencia dica clausurarse en 1995. Estió declarada en 2007 Bien Catalogado d'o Patrimonio Cultural Aragonés. En 2019 estió designada como una d'as siedes d'o futuro Museo d'o Ferrocarril d'Aragón y se preveye la suya rehabilitación pa tal finalidat.