A y proviene d'a letra griega ipsilon (ὒψιλόν) —«y simple» (pa distinguir d'a grafía «oi» (οι), que representaba o mesmo soniu que a ipsilon en griego antigo tardano),— que se pronunciaba /u/, mes tarde /y/ (como a u francesa u a ü alemana) y actualment /i/. Inicialment os romans la transcribioron con o grafema 'V', d'o mesmo orichen (a wau fenicia, '𐤅‏‏'); dica mitat d'o sieglo I a. C. os romans introducioron a letra 'Y' pa transcribir palabras d'orichen griego en as que se trobaba present. Por ixo, se corresponde con a letra Y de l'alfabeto latino o román moderno.