Enta la fin d'a guerra os representants politicos d'os diferents pueblos eslavos de l'Imperio Austro-hongaro creyoron consellos nacionals. En marzo de 1918 un grupo de politicos crovates, eslovenos y serbos encomenzoron a coordinar-sen y en octubre de 1918 se creyó en Zagreb o Concello Nacional d'Eslovenos, Crovates y Serbos. O 29 d'octubre de 1918 o sabor u parlamento crovate proclamó a independencia de Croacia-Eslavonia con a inclusión de Dalmacia y o territorio de Rijeka u Fiume como part d'o Estau d'os Serbos, Crovates y Eslovenos, que incluyiba os territorios eslavos meridionals de l'anterior Imperio Austro-hongaro. Encara que no duró que dos meses, fue invadiu por Italia, que teneba pretensions territorials en Istria y Dalmacia. L'1 d'aviento se produció a fusión d'este estau con o Reino de Serbia (con a oposición d'o Partiu d'a chent d'a tierra de Radić), esdevenindo o Reino d'os Serbos, Crovates y Eslovenos. O establimiento d'as mugas d'o nuevo reino afecta a los crovates.