O feito que se prenga a mesma radiz que a tercera presona plural d'o present d'indicativo fa que en a segunda conchugación d'o francés en -ir, (heredera d'os verbos incoativos latins y con a forma ils finissent en present d'indicativo), bi haiga un infixo incoativo -iss- en tot o present de subchuntivo: je finisse, tu finisses, ecetra, o que constituye una regularidat.