Historicament, l'anglés s'orichinó d'a fusión de varias luengas y dialectos que hue se conoixen colectivament como anglés antigo u anglo-saxón, y que los trayioron a la costa este d'Anglaterra os antigos colonizadors d'orichen chermanico (anglo-saxons) arredol d'o sieglo V – derivando a palabra anglés d'o nombre d'os anglos, que con os saxons formaban os anglo-saxons. Un important numero de palabras de l'anglés derivan d'o latín, ya que ista yera de bella forma a lingua franca d'a cristiandat y d'a vida intelectual europea por ixas envueltas. A luenga tenió amás grans influencias de l'antigo idioma nordico u norrén debito a las invasions vikingas d'os sieglos VIII y IX, y tamién recibió influencias d'o francés (y d'o latín a traviés d'o francés) en estar un dialecto francés a luenga d'os conquiridors que esdevenioron a clase dirichent d'Anglaterra dimpués d'a batalla de Hastings (1066) y a conquiesta d'o país por Guillén O Conquiridor.