-et, -ets, -eta, -etas, s'emplegaba en os textos medievals, pero en o sieglo XV, encomienza a competir con -ico, -icos, -ica, -icas, considerau d'orichen castellán oriental, y que primero por lo que fa a lo sud de Teruel s'emplegaba no más que pa presonas. En muitas zonas d'Aragón o diminutivo -et esdevinió homofono d'o sufixo sufixo -eto-eto, (d'abundancia) quan a tendencia a perder a vocal final atona yera més gran. Encara en muitas variedatz de l'aragonés como cheso u benasqués a on encara s'emplega -et.