Atras collas d'emigrants navegoron encara més enta o sud y s'establioron en as costas d'o norte d'a Peninsula Iberica, on plegoron a fundar un bispato, o de Britonia, en l'actualidad Santa María de Bretoña, y un monesterio, o de Máximo. Esta seu fue mencionata por primera vegata en as actas d'o Concilio de Braga, celebrato en l'anyo 561, on se cita a presencia d'un bispe dito Maliosus, y por documentos d'o Concilio de Braga de l'anyo 572, on amaneix o mesmo bispe con un nombre trascrito d'una traza més celta: Maeloc u Mahiloc. Ixe bispato s'estructuraba seguindo o modelo d'as Ilesias celtas d'as Islas Britanicas, tenendo como cabalto a un bispe que yera tamién un abate.