En 1172 se creyó lo Bispau d'Albarrazín, dependient de l'Arcebispe de Toledo. La creyación d'ixe bispau, en contra de los intreses de lo bispato de Zaragoza aturó que la senyoría d'Albarrazín s'adhibise a Aragón, y favoreixió los intreses de la dinastía local de los Azagra, que quereban mantener-sen como sinyors independients. D'ixa traza la Senyoría d'Albarrazín no s'incorporó a lo reino de Navarra y estió dimpués un estau chicot entre Castiella y Aragón, con un dificil equilibrio cheopolitico.