A palabra choya se troba en textos medievals aragoneses de diferents sieglos, se remonta a lo latín GAUDIA, (relacionau etimolochicament con "goyo" < GAUDIUM), y no responde a la fonetica aragonesa sino a la de l'occitán septentrional y la d'a mes gran part d'as luengas d'Oil. En realidat provién d'o petavin joi(e) y d'o lemosín joia, dende a on que entró en a luenga literaria occitana a traviés de la poesía trovadoresca. Ye a mesma lei fonetica que ha actual en a evolución dende GAMBA ta jambe u dende GARRA ta jarret. En aragonés actual se fa servir amplament o castellanismo hoya, con o mesmo orichen en as luengas d'Oil y d'Oc antigas.