Dalí esdevenió un punto de referencia d'o movimiento surrealista. Feba servir mas a fixación d'imáchens presas d'os suenyos, seguntes André Breton, "...abusando-ne y fendo periglar a credibilitat d'o Surrealismo...". Inventó o que ell mesmo en deciba "metodo paranoico-cretico", una mezcla entre a tecnica d'observación de Leonardo Da Vinci meyant a quala observando una paret se podeba veyer como en naixeban formas y tecnicas de frottage; fruito d'ista tecnica son as obras en as qualas se i puet veyer dos imáchens en un sola configuración. Lluís Racionero diz que "en os quadros d'a epoca 1928-34 o paisache y a luz de l'Empordán tienen una importancia decisiva. (...) Si o surrealismo de Dalí supera a o de Tanguy u de Chirico ye chustament porque istos han de buscar as imáchens aintro d'ells mesmos, mientres que Dalí las teneba a la vista: nomás li caleba combinar-las de traza paranoico-cretica (...) ell mesmo reconoix os efectos d'o país en a suya dedicatoria en un libro de poemes d'o suyo amigo Carles Fages de Climent: "Yo soi divinament barrenau, nuevo Prometeu de Port Lligat".