Orichinariament estioron una comunidat relichiosa establita en Bremen (1197), que dimpués en 1202 esdevinió en a Orden Melitar d'os Chirmans d'a Milicia de Cristo, conoixitos vulgarment con o nombre de "Portaespatas". O fundador d'a Orden d'os Portaespatas estió o bispe Alberto de Buxhövden. Felipe de Suabia li entregó o territorio d'os livos en calidat de feudo imperial. En contra d'os intreses d'os daneses, que ocupaban o norte d'Estonia, conquirioron o centro y sud d'Estoniaye de Curlandia y Zemgalia, territorios totz que dende alavez fuoron conoixitos como Livonia. En 1226 o territorio de Livonia quedó dividito en tres partes: una parte d'a ciudat de Riga, atra d'o bispe y atra a la Orden d'os Portaespatas. En 1236 os Portaespatas fuoron redotatos por os lituans y s'habioron d'unir a los caballers teutons de Prusia Oriental como branca autonoma.