En aragonés tenemos a locución adverbial de quantidat ni un sacre, que Xavier Tomás Arias en o suyo libro sobre l'aragonés d'o Viello Sobrarbe considera que deriva d'o latín SACRUM por decir-se no he entender ni un sacre y poder-se remontar a quan se feba misa en latín. Manimenos Joaquim Martí Mestre se troba en valencián a palabra sacre con o significau de presona astura y de poca confianza y a locución adverbial ni un sacre en no portar ni un sacre u no tenir ni un sacre pa dicir no levar u no tener pon de diners, igual como en asturián nun tener un sacre. Tamién s'ha visto que sacre existiba en a chirga de chermanía castellana con o significau de tramposo. Seguntes Joan Coromines i Vigneaux totz estos significaus metaforicos provienen d'a denominación d'o falcón sacre, que se lo miraban con poca estima. En aragonés ni un sacre se siente sobre tot en a zona centro-oriental, pero estió cheneral en l'aragonés porque tamién se documenta en ansotano y entre os residuos d'aragonés d'Alcubierre, y habría feito part de l'aragonés monegrín, que yera pareixiu a l'aragonés d'o Semontano de Balbastro.