Como atras denominacions de parentesco en aragonés, o posesivo que se le mete adebant ye o posesivo atono (mi, tu, su) por lo regular: mi pai, tu pai, etc. y no pas o posesivo tonico cheneral de l'aragonés que, anque tamién s'emplega bella vez, ye muito menos común: o mío pai, lo tuyo payot, etc. Iste fenomeno gramatical que nomás afecta a os parentescos ye bien descrito en ansotano, en benasqués, en baixorribagorzano, en cheso y en as parlas de Sobrarbe.