Elisenda morió o 19 de chulio de 1364. Deixó como hereu a o monesterio, fueras de bells biens destinaus a institucions, familiars u conoixius d'ella. Obligó a espaldar o palacet a on viviba, lo que se fació ascape. O inventario d'a suya cambra contrimostra a sencillez en que viviba, a tamás d'as choyas y as telas buenas que regaló. O sepulcre d'a reina ye situau chunto a la paret que desepara a ilesia d'o claustro, de forma que parti d'o molimento ye adintro d'a ilesia y parti en o claustro. A sepoltura ye una magnifica obra d'o gotico catalán, amostrando por o canto  d'a ilesia a Elisenda vestida de reina y por o canto d'o claustro como una penitent.