A forma «romer», con perduga d'a -O final atona, ye una forma chenuina de l'aragonés, talment arcaica, que manifiesta la tendencia d'a parla de bellas zonas cheograficas dintro d'o dominio lingüistico aragonés á la perduga d'ixa vocal final á partir de formas latinas y protorromances («romerus», «romeru/o») que sí que la i hesen habido. Se documenta como «romer» en Varbenuta (Alto Galligo), Benás y Erisué (Ribagorza) y en belaltros nuclios repartidos per as comarcas de l'Alto Galligo (menos), Sobrarbe (val de Puértolas) y Ribagorza.