George Fitzgerald ya heba conchecturau en 1894 que o resultau de Michelson-Morley podeba deber-se a que os cuerpos en movimiento s'alcorzasen en a endrecera d'o suyo movimiento. Y belunas d'as equacions prencipals de l'articlo -as transformacions de Lorentz-ya heban estau introducidas en 1903 por o fesico holandés Hendrik Lorentz, refirmando matematicament a conchectura de Fitzgerald. Pero Einstein explicó as razons sozchacents ta ista rareza cheometrica. A explicación s'alazeta en dos acsiomas: uno estió a viella ideya de Galileo de que as leis d'a natura habrían d'estar as mesmas ta totz os observadors que se mueban con velocidat constant relativa; y l'atro estió l'axioma de que a velocidat d'a luz ye a mesma ta totz os observadors. a relatividat especial teneba bellas conseqüencias chocantes, dau que os conceptos absolutos d'espacio y tiempo yeran refusaus de raso. A teoría se dició a posteriori d'a relatividat especial ta esferenciar-la d'a suya posterior teoría d'a relatividat cheneral, que encluye tamién a os observadors con movimiento accelerau.