Iste toponimo procede tanto en benasqués como en catalán d'un tipo de plantas que i son especialment abundants, as ixalencas. A ixalenca («sarguera» en aragonés cheneral, salenca en catalán) ye un tipo d'arbusto d'as riberas, muit freqüent en os ríos d'o Pireneu, que tien os trallos resistents encara que muit flexibles, y por ixo d'antes s'emplegaban pa ligar os trancos d'as navatas que heban de baixar por os ríos.