A causa d'un apocope muito antigo de tiempos d'o latín vulgar que afecto a tierras entre Dacia, Galia y norte d'Hispania, en gran part de l'aragonés oriental a terminación d'a primera presona plural se puet pronunciar -m (som) u -n (son), u de forma vacilant como archifonema. D'alcuerdo con a ortografía proposada por l'Academia de l'aragonés s'ha d'escribir con -m (som) por corresponder a la terminación -mos de l'aragonés cheneral.