S'ha de parar cuenta que en aragonés actual de l'Alto Aragón os verbos estar y seyer medievals s'han achuntau en un verbo estar, pero que como auxiliar d'a voz pasiva s'emplega encara ser con totas as suyas formas fué, fuese en cuentas de estió, estase, que provienen d'o verbo estar orichinal. O mesmo verbo auxiliar ser ye o que trobamos como auxiliar d'os verbos pronominals y verbos de movimiento en cheso, aragonés d'a valle de Vio y belsetán: