A etimolochía d'a parola dodo no ye clara. Beluns l'atribuyen l'a parola holandesa dodoor pa "camandulero", pero ye mas prebable que sía relacionau con Dodaars, que significa "cul gordizo" u "cul-nyudo", referindo-se a lo nyudo de plumas en a suya parti zaguera. Manimenos, qualques fuents encara afirman que la parola dodo deriva d'a parola portuguesa doudo (actualment doido), que significa "ababol" u "barrenau". Tamién s'ha sucheriu que dodo yera una aproximación onomatopeyica d'a clamada d'iste muixón, un soniu de paloma de dos notas que s'asemella a doo-doo.