Irán presienta repuis d'ocupación humana y restas culturals perteneixients a quasi tota la edat de piedra. Mientres lo neolítico se desenvolvió un proceso de sedentarización, producción de alimentos, establimiento de rotas comercials y d'intercambio de curta distancia. Lo Calcolitico ye caracterizau per l'aparición d'elementos d'arambre y ceramica pintada en Susiana (sudueste d'Irán) y en Sialk (centro-ueste) y s'extiende por Irán a lo largo d'o IV milenio aC, quan tamién prencipian a surtir asentamientos urbans que se desenvuelte entre Anatolia, Mesopotamia, lo Complexo Arqueolochico de Bactria-Margiana y la Cultura d'a Val de l'Indo.