En noviembre de 1700, o rei Carlos II d'Habsburgo fenece sinse descendencia. Iste eslee ta heredar totz os suyos dominios a un nieto de Loís XIV de Francia, Felipe de Borbón, qui esdevién rei d'Espanya chus o nombre de Felipe IV d'Aragón e V d'Espanya. En 1702, ye recibito por as Cortz d'Aragón como rei; pero, en 1705, Aragón, como la resta d'a Corona, prene parti por l'hereu d'Habsburgo, l'archiduque Carlos d'Austria, durando la Guerra de Succesión. Nomás que bellas ciudatz, como Calatayú e Tarazona, captuvon lur refirme ta Felipe IV d'Aragón e V d'Espanya. A beta d'a Baralla d'Almansa, en 1707, Felipe IV d'Aragón e V d'Espanya abolió totz os dreitos aragoneses e adoptó diversas mesuras restrictivas, pero Carlos d'Habsburgo los restablió a la anyada siguient. En 1713, o Tractato d'Utrecht entima la victoria definitiva de Felipe IV d'Aragón e V d'Espanya e las transformacions embocan en os Decretos de Nueva Planta. Istos decretos se traducen en l'abolición d'a Corona d'Aragón e, doncas, d'o Consello Reyal d'Aragón, asinas como a circumducción d'os Fueros d'os Reinos d'a Corona d'Aragón, l'anulación d'os previlechios en vigor en os suyos municipios e la disolución d'a organización territorial d'os reinos. Aragón, a partir d'allora, se rechirá por as leis de Castiella e esdevendrá una simpla provincia d'o Reino d'Espanya. En o plan fiscal, un intendent cusirará a partir de 1720 l'aplicación d'as decisions reyals en Aragón.