Como en todas as suyas creyacions anteriors, Mozart se preocupó de dar a os suyos personaches a musica que corresponde a la suya psicolochía personal. A furia y a maldat d'a Reina d'a Nueit, con toques machicos, s'exprisan clarismament en as suyas dos arias de notas picatas, sobreagudas y feroces; tot o contrario, o gran mosen Sarastro, emblema d'a masonería humana y comprensiva, canta con una voz de baixo de gran aplomo y serenidat. Tamino, prencipe noble, canta con a voz que Mozart reservaba siempre as enamoratos d'o suyo repertorio, y Pamina ye una princesa que canta os suyos sentimientos con dulzura y con un tinte malinconico quan teme no estar quiesta.