En marzo de 1808, o rei Carlos IV ye empentato a abdicar por su fillo, Ferrando, qui esdevién rei. Napolión Bonaparte, con a desincusa d'arbitrache entre pai e fillo en a conferencia de Bayona, entre abril e mayo d'o mesmo anyo, en profita ta apoderar-se d'Espanya. O Devantamiento d'o 2 de Mayo en Madrit, que da prencipio a la Guerra d'o Francés, n'incisca de reaccions semblants en as ciudatz aragonesas. O brigadier José de Palafox y Melci, partisán de Ferrando VII, debant d'o dandalo d'on conte de Sastago e d'o ministro Antonio Cornel, encabezó la rebelión en Aragón e s'esmoscó de l'exercito francés en L'Alfranca, amán de Patriz. A rebelión se fornió tamién de chefes surtitos de ringlas populars, como Jorge Ibor y Casamayor, embotato lo "Tío Jorge".