Con a muerte de Loís, lo suyo chirmán més chiquet, Henrique, asumió la rechencia mientres que duró la minoría d'edat d'o fillo gran d'Isabela, Hermann II de Turinchia. Dimpués de duras pleitinas per lo suyo dote, Isabela deixó la corte de Wartburg. La tradición popular diz que estió Henrique qui l'aforzó a ir-se-ne, pero la certeza d'ixo no pareix guaire firme. Zaga bellas prebatinas fracasatas ta fer que se tornás a casar, Isabela ingresó en a Orden d'os Franciscans, fendo un hespicio a Marburg t'os pobres y malautos.