Muitos autors fan remontar este toponimo a la parola celta ganda ("forcallo", "confluencia"), referindo-se a lo forcallo d'os ríos Escalda y Leie. En aragonés y atras luengas neolatinas bi ha un exotoponimo Gant que se documenta en as "Actas d'as Cortz de Monzón de 1376" (quan fan una taxación de teixius foranos, incluyida a "escarlata viada de Gant"), y en as ordinacions d'a Confrairía de Sant Francisco de Uesca 1416: