Con o feneiximiento de su pai en 1738 y d'o suyo amigo y colaborador Pedro Martínez en 1739, os refirmes que heba teniu la choven María Andresa Casamayor desapareixen. A esferencia d'o que yera habitual pa una muller d'a sociedat zaragozana d'este sieglo, María Andresa ni se casará ni dentrará en a Ilesia, asinas que la resta d'a suya vida habrá de treballar pa ganar-se la vida. Estió mayestra de ninas y entre buena parti d'a suya vida, mayestra de primeras letras en as aulas publicas d'a ciudat. Como parti d'a suya retribución, le será facilitada una casa an que vivir. L'edificio, situau en a Carrera Palomar de Zaragoza, existe encara en l'actualidat.