En a parte central més central d'a depresión d'Ebro os carrascals de restrinyen a los pacos d'os cabaltos d'a sierra d'Alcubierre y monts de Zuera que son como islas en meyo d'una vechetación més xerofila. O fondón d'a Val d'Ebro no ye ocupau por carrascals. Quan bi ha formacions arborias os suelos aluvials d'as faixas fluvials son ocupaus por pinars de pin borde (por eixemplo en o Pinar de lo Burgo d'Ebro) y las tierras chesas por tarabinars. S'ha dito que o clima ye prou seco u que influyen as inversions termicas con boiras persistents que no deixar creixer a la carrasca y favoreixen a las sabinas tarabinas. Manimenos en La Cartuixa bi ha eixemplars sueltos grans de carrasca en suelos aluvials, o qualo mos fa pensar que a ventalla d'a sabina tarabina ye por a tierra chesa y no por as boiras persistents y lo frido (a carrasca se troba en puestos més fridos de l'Atlas y montanyas d'a Península Iberica formando carrascals de paramera). O pin borde Pinus halepensis ye un acompanyant cutiano d'as carrascas, y a sobén s'imposa en paraches hiperxerofilos d'o semontano baixoaragonés. Ye posible que o pin borde s'haiga estendillau por o suyo creiximiento més rapedo y por a espleitación d'a carrasca pa fer carbón vechetal.