En zonas meridionals a on l'aragonés tardó més a desapareixer que en atras zonas encara ye posible documentar participios en -iu, (sentiu en Casp). Os participios en -au se pueden sentir en o castellán de tota a val d'Ebro, manimenos a uniformización con o castellán cheneral fa que a chent choven ya los pronuncie en -ao como en o castellán de tota Espanya. Esto tamién afecta a parabras con atra etimolochía (arraclau > arraclao), y ye pareixiu a lo cambio seu > seo. As formas en -iu y -au en aragonés y castellán d'Aragón reflectan a tendencia de l'aragonés a evitar os hiatos y derfer-los. A terminación en -iu se troba en toponimos como "Griu", en riu y tiu y n'este sentiu antihiatico ye diferent d'a terminación -ío que se siente en o castellán rustico d'o sud d'Espanya y no ye tan estendillada como a terminación -ao, cheneralizada.