Mardano u mardán ye o masclo adulto de a especie, anque en a localidat chacetana d'Echo s'ha documentau como «carnero». Pareix que a parola «carnero» podría estar propia tamién de l'aragonés y no necesariament un castellanismo lexico, pus amaneix tamién en qualques textos chudicials d'a baixa Edat Meya y  o Renaiximiento en o Reino d'Aragón. Manimenos, o termin «mardano» (con diferencia predominant en l'actualidat) amaneix ya en o Libro d'el Trasoro (d'arredol de l'anyo 1400), en o libro de collidas d'Exea d'Albarrazín (sieglo XVI) y en os textos de a historica Casa de Ganaders de Zaragoza, por o que pareix que en o pasau, lo menos, habrían coexistiu as dos parolas.