O diminutivo -ico, -ica, -icos, -icas que se fa servir en o castellán d'Aragón y Navarra y muitos puestos d'o centro-este d'Espanya no ye caracteristico ni chenuino de l'aragonés, y erroniament lo consideran tipico de l'aragonés en obras superficials dedicatas a las luengas d'Espanya on tienen una conoixencia superficial de l'aragonés u lo confunden con o castellán d'Aragón. En realidat ye propio d'o Castellán meyeval o suyo uso s'estendilló en Aragón sobre tot dende o sieglo XV, un poco enantes l'aragonés deixase d'estar una luenga escrita.