En aragonés escrito de zaguers d'o sieglo XX y primers d'o sieglo XXI ye común veyer escrito alfaya por trobar-se en o diccionario d'Andolz. Andolz lo trobó en unas fuents puntuals y muito concretas, fuents a on probablement no facioron una correcta interpretación ortografica, (en a ortografía de l'aragonés medieval y d'os elementos romances en latín medieval a vegadas o fonema africau d'a ch s'escribe i: iermano, Boria, Iaca, iazer). Francisco Javier Terrado Pablo troba a parola alfaja (ye dicir /alfacha/) en l'aragonés terolán d'o sieglo XV, con o significau d'"obchecto d'uso domestico feito de metal" y da una etimolochía dende l'arabe Al Hachah (transliteramos a letra chim arabe con o digrafo ch), que significa "obchecto necesario", "obcheto valioso".