Os artistas griegos d'o sieglo d'oro (sieglo V a.C.) tenioron ya a suya conducta atribuiu prencipalment a lo escultor Policleto y anque dende allora ha ito i habendo rectificacions y variacions en mans d'os antigos y mudenos artistas, quedó pro establito por o pintor Leonardo da Vinci a remates d'o sieglo XV acomodando-se-ie a mayoría d'os pintors y escultors. A mesura alazetal d'a conducta florentina prenita de l'hombre bien establiu ye en a cabeza. Ista se considera en altaria como a ueitena parti de tot o cuerpo, estando a cara a sobre parti d'o mesmo y d'una altaria igual a la largaria d'a man. Estando l'hombre en piet y estendillando os brazos, determina un quadrau perfecto con as ringlas que baixan a plomo y pasan por as estrimeras d'as mans y as que horizontalmén se tienden sobre a cabeza y debaixo d'os piules. As diagonals d'iste quadrau se tallan en a zaguer vertebra lumbar y fixan en o centro de toda la fegura. Tirando una horizontal por dito punto central se divide l'hombre en dos partis iguals y cada una d'istas en atras dos, por ringlas paralelas que trescruzan por a metat d'o peito y por as rodetas. A cabeza se divide a la suya vegada en quatro partis iguals estando una d'ellas a nariz.