L'apocheu de l'imperio estió con Henrique III. Baixo este periodo l'autoridat de l'emperador prevaleixió sobre l'autoridat d'os papas y suya elección, tamién procuroron dirichir a las autoridatz relichiosas de Chermania d'alcuerdo con lurs conveniencias. Esta situación esdevinió conflictiba quan a reforma clunyacense y l'aparición de dos papas con muita personalidat: Nicolau II y Gregorio VII. Por un decreto pontificio de 1059 os papas encomenzoron a ser esleitos por o conclau u colechio de cardenals por sufrachio secreto, a lo tiempo que os papas feban liga con os prencipes normandos. A perduga d'o poder d'elección d'os papas por part d'os emperadors estió o primer paso pa que a Ilesia s'independizase de l'imperio y planteyó o conflicto entre os dos “poders universals”, l'Imperio y o Papato por o dominium mundi dica desembocar en a Baralla d'as Investiduras, que implicó o fracaso d'a casa de Franconia debant d'a Ilesia o enfeblimiento d'a reyaleza debant d'os grans sinyors d'o Reich.