Joaquín Lorenzo Villanueva y Astengo, naixito d'Exativa (hue Costera, País Valencián) o 10 d'agosto de 1757 y muerto en o exilio en Dublín (Irlanda) o 25 de marzo de 1837, estió un escritor, historiador y politico valencián, destacato por a suya implicación en o liberalismo (estió deputato en as Cortz de Cádiz), feito que fació que albandonase o país dende 1823 quan as tropas de l'Exercito francés (os ditos Cient Mil Fillos de Sant Loís derrocoron o rechimen liberal y tornoron a imponer l'absolutismo en Espanya. Yera fillo d'o enquadernador aragonés José Villanueva y Salvador (naixito d'Olba, Gúdar-Chabalambre) y chermano d'o historiador Jaime Villanueva.