En o sieglo X, o monesterio se benefició de l'abance d'a reconquiesta y d'a retauración d'a desapareixita seu bispal de Uesca (con o subsiguient trasllato d'a seu de Chaca ta Uesca), por a qual cosa o monesterio de Sant Per de Ciresa estió mesmo seu bispal dende 922. O monesterio se benefició tamién d'as inversions de capital en a compra de nuevas tierras ta cultivo.