mientres, se condenó en contumacia en Francia a de Gaulle a quatre anyadas de prisión y a la perduga d'a suya nacionalidat francesa; y o 2 d'agosto de 1940 un tribunal melitar francés lo condenó, tamién en contumacia, a pena de muerte, degradaciónmelitar y confiscación d'os suyos biens muebles y inmuebles por traidoría, atentato contra la seguridat exterior d'o estato y deserción a l'estranchero en tiempo de guerra dende un territorio en estato de guerra. En o Reino Unito, de Gaulle teneba l'aduya no nomás de Winston Churchill y d'o Gubierno britanico, sino tamién d'o Parlamento, d'a prensa y d'a opinión publica britanica, que praban cuenta que de Gaulle heba estato chunto a los britanicos en os suyos piors momentos, quan l'amenaza alemana yera mes gran. Iste refirme britanico (y tamién d'a opinión publica estatounitense) esdevenió un important activo d'a Francia Libre quan aparicioron dimpués tensions con os Gubiernos britanico y estatounitense.