R:   A voz scirro provién d'o latín SCIRROS, y iste d'o griego σκ ί ρρος; no s'ha de trafucar con cirro (<CIRRUS), que en castellano converche en dos parolas homografas (anque a primera mantién una variant "escirro"). Como ye conoixiu, a tradición grafica aragonesa ha manteniu a escritura d'a s- liquida dica la edat moderna, con resistencia a la moda castellana, con protesi, mesmo en autors aragoneses que escribiban en ixa luenga.