La forma Pietro, no ye popular, pero ye documentada en la toponimia altoaragonesa (por eixemplo Moriello de Sant Pietro). La forma Pietro ye més d'alcuerdo con la fonetica de l'aragonés que Pero u Per porque presenta diftongación romance de la E, y ye més d'alcuerdo con la fonetica de l'aragonés arcaico preliterario, millor conservada en l'actual aragonés central (en aragonés arcaico se conserbaba la xorda latina dezaga de -r: quatrón, crapa, chinipro, etc). La forma "Pier" ye evolución de "Pietro" u "Piero" y ye d'alcuerdo con la diftongación romance.