En a Edat Meya o suyo uso no yera tan conoixiu como en periodos anteriors y nomás yeran emplegadas por a nobleza y en a cort pa os suyos banquetz y yeran de construcción sencilla: un tablero refirmau por dos caballetz de fusta. En Europa occidental as invasions y guerras internas causoron a perduga d'a mayor parti d'os conoiximientos heredaus d'a epoca clasica. Como conseqüencia d'a mobilidat necesaria, por as guerras, a mayoría d'as mesas yeran tablons refirmaus en caballetz simples u chicotas mesas redondas feitas de fustería, que reapareixioron entre os sieglos XII-XVI y se situaban sobre una plataforma a o fundo d'os grans salons u salas de ciremonias d'os castiellos, en ellas os combidaus se situaban arredol d'a mesa a on se minchaba mientres s'obserbaba o entretenimento (bufons, malabaristas, trobadors, etc.). Por ixas envueltas ye quan prencipió a dar-se importancia a la vaixiella, a cubertería asinas como a os mantels (que gosaban estar decoraus con bordaus).