O suyo nombre tradicional lo prene manimenos d'a vall d'Ixalenques y ista d'a ixalenca (nombre benasqués, sarguera en aragonés cheneral y salenca en catalán), un tipo d'arbusto d'as riberas, muit freqüent en os ríos d'o Pireneu, que tiene os trallos resistents encara que muit flexibles, y por ixo d'antes s'emplegaban ta ligar os trancos d'as navatas.