بعد خسرو ما زار مصر سافر على الحجاز و اليمن اللى سماهم " بلاد العرب " و وصف حالة العيشه هناك و انها مناطق " قليلة الخصب و يسكن اهلها الصحراء و يملكون الدواب و المواشى و يقيمون فى الخيام " . و ذكر ان هناك كانو بيسمو الاجنبى " صيد " و قال : " اذ أن كل أجنبى يرونه يسمى صيداً "  ، و قابل ناس ما داقوش فى حياتهم حاجه غير لبن الجمال اكمن على حد قوله : " ليس فى هذه الصحراء غير علف فاسد تأكله الجمال " و ذكر انهم كانو فاكرين ان الدنيا كلها شكلها كده، و الضب  كمان كان بيتاكل هناك لكن ناصر خسرو قرف ياكله فكان بيعتمد على اكل ثمر من شجر وصفه بإنه كان فى حجم البسله. و اجر من العرب جمال كان بيتنقل بيها تنقلات وصفها بقوله : " ظللت اتنقل من قوم الى قوم و أجد فى كل مكان خطراً وخوفاً "  و بيحكى انه عدى على مناطق سكانها كانو فى غاية الفقر و البؤس لكن بالرغم من كده " فإنهم كل يوم فى حرب و عداء وسفك دماء ". و بعدها راح على البصرة و وصلها فى 28 ديسمبر سنة 1051 و وصفها بإنها " كان معظمها خراباً "  هناك جريو الناس وراه هو وصحابه و ضربوهم بالطوب ، و من هناك عدى ايران و رجع لبلده و دخلها فى 26 اكتوبر 1052.