العنصر التانى من عناصر المنهج التاريخى هو اختيار الموضوع. عادة عملية الاختيار بتبقا متصله بميول الباحث و مدى المامه بالعلوم المساعده اللازمه لموضوعه. و بالنسبه للعنصر التالت و هو جمع الماده التاريخيه اللازمه من مراجع و مصادر و كل انواع الاصول. و المفروض ان الباحث يكون ملم بأسامى الاعلام و الاماكن اللى داخلين فى موضوع بحثه و ممكن يعرفها عن طريق الموسوعات و المراجع العامه و الفهارس و كمان من المصادر اللى استعملها غيره من الباحثين. و لازم يدرس كل مسأله من كذا مرجع فى وقت واحد و دى عمليه اسمها "القرأه المقارنه". العنصر الرابع و هو نقد الماده التاريخيه و بيتم فيها دراسة الاصول و تحليلها و العمليه الصعبه دى اسمها " نقد الاصول ". و بتنقسم عملية نقد الاصول على نقد خارجى و نقد باطنى (تحليل الوثيقه او النص التاريخى بدقه) و نقد باطنى ايجابى (دراسة النص من غير هوى شخصى او تزويد رأى شخصى او حذف حاجه) و النقد الباطنى السلبى (تمحيص كل النصوص الاصليه الموجوده و مقارنتها و الشك فى الاقوال المتضاربه لاستبعاد الكلام الزايف). العنصر الخامس هو اثبات الحقايق و ترتيبها و دى المرحله قبل الاخيره فى منهج البحث التاريخى و فيها بيصنف الباحث النتايج اللى وصلها فى عملية النقد. فى العمليه دى ما يصحش ان المؤرخ يحاول يوفق بين الروايات المتعارضه لكن لازم يعمل جهد للكشف عن الروايه الصح فإذا ما قدرش فعليه اثبات الروايات زى ما هى من غير ترجيح.