بيمتد اهتمام عادا و بيشمل يهود سوريا, لكنه اهتمام من نوع تانى, مافيش فيه ذكريات جميله او مشاهد خلابه, و هوا مشاركه وجدانيه من جانبها للى بتتخيله من تعذيب لليهود هناك منلاقيها فى قصيده "אסירים בסוריה " (سجناء فى سوريا ) مؤرقه من صور التعذيب اللى بيتعرض ليها عدد من اليهود فى سوريا و بيمتد اهتمامها بسوريا كمان فى قصيده " ארבע בנות יהודיות סוריות " ( اربع بنات يهوديات سوريات) بس المشكله اللى فضلت بتأرق عادا اهارونى فى اسرائيل هيا الحرب بين اسرائيل و الدول العربيه المجاوره ليها و حالة العداء المستمره بين اليهود و العرب, الوضع فى نظر عادا مالوش اساس من المنطق و مش لازم يستمر, و عشان كده فهى بتدعو لاحلال السلام و وضع حد للحروب وت ضحياتها و بدء عهد جديد من الوئام و الود بين اسرائيل و الدول العربيه, بين اليهود و العرب كمان بتمد عادا ايدها لصديقة طفولتها المصريه قدريه من خلال رغبه قويه للتفاهم و الصداقه بصوره علنيه.