التأريخ فى الغرب جزء من النهضه الثقافيه و الحضاريه اللى عمت اوروبا بعد فترة العصور الوسطى من المنطلق ده بيكتب المؤرخين الغربيين فى العصر الحديث بحريه كامله و ما بيلجأووش لإخفاء معلومه او لتزويد معلومه غلط. بطبيعة الحال التأريخ فى المناطق المتخلفه حضارياً اللى ما بتنعمش بحرية التفكير و الكتابه على اسس علميه سليمه مش ممكن يكون فيها حركة تأريخ حقيقيه. اللى عازو يبقو مؤرخين فى المنطقه العربيه فى العصر الحديث بتغلب على كتاباتهم الدعايه الأيدولوجيه و الدينيه و تمجيد حكام و تدليس تاريخى للوصول لنتايج ترضى نزعات سياسيه و دينيه و لدرجة وصلت للخلط بين التاريخ التوراتى و التاريخ العلمى. على الاساس ده معظم الكتابات دى ما بتعتبرش تاريخ و لا تأريخ. كمجرد مثل لحالة التأريخ فى المنطقه العربيه، قراية كتاب ستيفين رونسيمان او كتاب للمؤرخ جوناثان ريلى سميث عن الحروب الصليبيه ممكن يغنو عن قراية كل كتب المواعظ المقنعه بالتاريخ اللى اتكتبت فى مصر و المنطقه العربيه بإمتداد العصر الحديث. نصيحة المقريزى عميد مؤرخين مصر بإن المؤرخ لازم يكون حيادى و يحكم عقله و يهزم جيش الهوى و يدى كل واحد و حدث حقه ماتاخدش بيها فى احيان كتيره فى المنطقه العربيه فى العصر الحديث و اتكتب التاريخ بطريقه مبتوره عشان الكاتب يرضى نزعات حكامه و توجهاتهم السياسيه و الدينيه. فى مصر مثلاً اتبتر تاريخ مصر القبطيه و اتخرفت مواضيع و اتخبت احداث. بيقول الدكتور محمد الطالبى استاذ التاريخ الاسلامى إن التاريخ عشان يأدى وظيفته لازم يكون قايم على الحقيقه و إلا يبقى الحاضر و المستقبل مبنيين على مقدمات واهيه، و ان الالتزام بالتاريخ اذا ما كانش فى خدمة الحقيقه فبيجر حتماً للتزوير.