รัฐบาลเกาหลีเหนือ พยายามหาเงินสำรองเข้าประเทศมากขึ้น โดยการส่งแรงงานไปยังประเทศอื่น
ในขณะที่ประชาคมโลก กำลังเพิ่มมาตรการลงโทษทางเศรษฐกิจต่อเกาหลีเหนือ สืบเนื่องจากการที่เกาหลีเหนือถูกกล่าวหาว่าเกี่ยวข้องกับกิจกรรมด้านนิ
ผู้สื่อข่าววีโอเอประจำเกาหลี Young Ran-jeon มีโอกาสเดินทางไปยังเมือง Vladivostok ในรัสเซียและพูดคุยกับแรงงานชาวเกาหลีเหนือที่ทำงานอยู่ที่นั่น โดยในรายงานชิ้นนี้เราจะใช้ชื่อปลอมเพื่อปกป้องแรงงานเหล่านั้น ที่เมือง Vladivostok เมืองท่าขนาดใหญ่ที่สุดของรัสเซีย ทางฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก คนงานผู้ชายตัวเล็กๆชาวเอเชียหลายคนกำลังทำงานก่อสร้างกันอย่างขะมักเขม้นคนงานเหล่านั้นถูกส่งมาโดยรัฐบาลเกาหลีเหนือเพื่อ ทำงานส่งเงินกลับไปยังบ้านเกิด ที่เวลานี้กำลังประสบปัญหาต้องการเงินสำรองต่างประเทศอย่างมาก คนงานที่ใช้ชื่อปลอมว่า Kim Dong Gil เล่าว่าเขามาจากเมือง Hamhung เมืองใหญ่อันดับสองของเกาหลีเหนือเขาอวดว่า คนงานเกาหลีเหนือทำงานก่อสร้างในรัสเซียได้ดีที่สุด ดีกว่าชาติอื่นๆ จากทางเอเชียกลางและเวียดนามคาดว่าปัจจุบันมีชาวเกาหลีเหนือในเมือง Vladivostok ราว5,000 คน ซึ่งมีพื้นเพมาจากหลายสาขาอาชีพ แม้กระทั่งหมอ และแม้การมาทำงานและใช้ชีวิตอยู่ในต่างประเทศจะเป็นเรื่องกดดันไม่น้อยแต่ชาวเกาหลีเหนือจำนวนมากต่างยินดีกับวิถีแห่งทุนนิยมนี้ คุณ Han Jong Rok แรงงานอีกผู้หนึ่งบอกว่าที่เกาหลีเหนือนั้น ทำงานแค่ไหนก็ไม่ได้เงิน แต่ที่รัสเซียเขาสามารถหาเงินได้มากกว่าถึง 12 เท่าหากยินดีทำงานหนัก และทำงานล่วงเวลา ทุกๆเดือนคนงานเกาหลีเหนือต้องส่งเงินกลับไปให้รัฐบาลกรุงเปียงยางคนละ 800 ดอลล่าร์ส่วนเงินที่เหลือจากนั้นสามารถเก็บไว้เองได้ อย่างไรก็ตาม ผู้ช่วยศาสตราจารย์ด้านรัฐศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยYonsei ในกรุงโซล Choi Jong-Kun เชื่อว่ายังมีเหตุผลอื่นนอกจากเงิน ที่ทำให้คนเกาหลีเหนือยินยอมเดินทางออกนอกประเทศ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ Choi Jong-Kun ชี้ว่า หากใครก็ตาม สามารถหาเงินกลับประเทศได้มากเขาจะมีโอกาสหรือความก้าวหน้าทางสังคม มากกว่าชาวเกาหลีเหนือคนอื่นๆซึ่งก็คือการยกระดับชนชั้นทางสังคมและการเมืองนั่นเอง ปัจจุบันเกาหลีเหนือ มีระบบเศรษฐกิจที่โดดเดี่ยวและถูกควบคุมโดยรัฐบาลส่วนกลางมากที่สุดในโลกประเทศหนึ่ง เป็นที่ทราบกันดีว่า ประเทศคอมมิวนิสต์แห่งนี้ทุ่มเงินมหาศาลในด้านการทหารแทนที่จะใช้ในด้านการบริการสาธารณะและยังปฎิเสธองค์กรเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศ โดยมีเพียงความช่วยเหลือด้านอาหารอย่างจำกัดจากจีนและเกาหลีใต้เท่านั้นที่ช่วยบรรเทาความอดอยากหิวโหยของประชาชนในขณะที่ปัญหาขาดสารอาหาร และขาดแคลนสาธารณสุขยังคงเป็นปัญหาใหญ่ของประเทศ ตามปกติเกาหลีเหนือได้เงินตราต่างประเทศ จากบริษัทเกาหลีใต้ที่มาลงทุนในเขตอุตสาหกรรมแคซองแต่การเปิดพรมแดนเพื่อการค้า หมายถึงการยอมเปิดประตูทางการเมืองด้วย ผู้ช่วยศาสตราจารย์Choi เชื่อว่ารัฐบาลกรุงเปียงยาง จึงยินดีที่จะส่งแรงงานไปต่างประเทศมากกว่าจะยอมรับผลกระทบของการเปิดเสรีทางเศรษฐกิจ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ Choi บอกว่ารัฐบาลเกาหลีเหนือต้องแก้ปัญหา ทั้งในด้านเศรษฐกิจ และความมั่นคงไปพร้อมๆ กัน เชื่อกันว่าปัจจุบันการส่งออกแรงงาน คือแหล่งเงินตราต่างประเทศที่สำคัญของเกาหลีเหนือ เมื่อปี 2007 รายงานของสถาบันนโยบายเศรษฐกิจระหว่างประเทศ ในกรุงโซลประเมินว่ากรุงเปียงยางมีรายได้จากการส่งออกแรงงานอย่างน้อย 40-60 ล้านดอลล่าร์ต่อปีซึ่งนอกจากรัสเซียแล้ว ชาวเกาหลีเหนือยังไปทำงานอยู่ในคูเวต สหอาหรับเอมิเรตส์กาต้าร์ บังกลาเทศ มองโกเลีย และจีนด้วย สำหรับที่เมือง Vladivostok นั้น คนงานเกาหลีเหนือต้องทำงานตั้งแต่ 8 โมงเช้าถึง 4 ทุ่มต้องนอนรวมกันในหอพักที่จัดไว้ และนอกเวลาการทำงานประจำคนงานเหล่านี้ยังไปหางานพิเศษเพิ่มด้วยการรับจ้างซ่อมแซมสิ่งต่างๆ ตามบ้านคนรัสเซียคุณ Kim Chul Woong ช่างเชื่อมชาวเกาหลีเหนือบอกว่า เวลานี้งานก่อสร้างในรัสเซียลดลงเนื่องจากวิกฤตเศรษฐกิจ และยังต้องเผชิญกับการแข่งขันกับแรงงานที่มาจากเอเชียกลางแต่เขาก็ยังยินดีทำงานหนักต่อไป เพื่อครอบครัวที่เกาหลีเหนือจะได้มีชีวิตที่ดีขึ้นซึ่งอาจหมายถึงคอมพิวเตอร์สักเครื่อง หรือกีตาร์สักตัวสำหรับเจ้าลูกชายตัวเล็ก