รายงานศูนย์วิจัยระบาดวิทยา เรื่องจำนวนผู้เสียชีวิตจากภัยธรรมชาติ ในปี 2551
รายงานชิ้นใหม่ของศูนย์วิจัยระบาดวิทยา จากภัยธรรมชาติพบว่า ในปีที่แล้วมีจำนวนผู้เสียชีวิต และมูลค่าความสูญเสียทางเศรษฐกิจ โดยเฉลี่ยเพิ่ม
ปี 2551จึงเป็นปีที่มีคนเสียชีวิตจากภัยธรรมชาติ มากที่สุดครั้งหนึ่ง เท่าที่มีการจดบันทึก รายงานนี้ระบุว่าเมื่อปีที่แล้วเฉพาะพายุไซโคลน "นาร์กิส" ในพม่า และแผ่นดินไหวที่มณฑลเสฉวนในจีน ก็มีผู้เสียชีวิตรวมกันกว่า2 แสน 5 หมื่นคน ขณะที่ภัยพิบัติอื่นๆ ทางธรรมชาติ ซึ่งเกิดขึ้นรวมกัน 319 ครั้งมีผู้เสียชีวิตรวมกันไม่ถึง 10,000 คน ผู้เชี่ยวชาญของสหประชาชาติ เชื่อว่าจำนวนผู้เสียชีวิตจะลดลงอีกมาก ถ้าจีนสร้างอาคารสิ่งปลูกสร้างในจีน รับแผ่นดินไหวได้ดีกว่านี้และมีระบบเตือนภัยล่วงหน้าที่มีประสิทธิภาพในพม่า รายงาน ระบุด้วยว่า ภัยพิบัติธรรมชาติซึ่งเกิดขึ้นเมื่อปีก่อนส่งผลกระทบต่อประชากร 211 ล้านคน และสร้างความเสียหายทางเศรษฐกิจคิดเป็นมูลค่า181,000 ล้านดอลลาร์โดยที่เอเชียยังคงเป็นภูมิภาค ที่ได้รับผลกระทบอย่างหนัก ผู้ที่เสียชีวิตส่วนใหญ่จากภัยธรรมชาติอาศัยอยู่ใน 9 ประเทศจาก 10 ประเทศชั้นนำของเอเชีย คุณเดบาราติ กิจา-ซาปีร์ผู้อำนวยการศูนย์วิจัยระบาดวิทยาจากภัยพิบัติ กล่าวว่ามีหลายประเทศที่ได้ยินจนชินว่า เกิดภัยธรรมชาติบ่อยครั้ง จนกลายเป็นเรื่องปกติ เธอบอกว่า จีน ฟิลิปปินส์ อินเดีย สหรัฐฯ และอินโดนีเซียเป็นประเทศที่เกิดภัยพิบัติธรรมชาติเกือบทุกปี ในรายชื่อประเทศที่ประสบภัยพิบัติธรรมชาติมีประเทศใหม่ 2 ประเทศคือคูเวตและโคลอมเบีย ส่วนประเทศที่เห็นได้ชัดว่ารอดพ้นจากหายนะภัยธรรมชาติในช่วง5 ปีที่ผ่านมาคือประเทศในยุโรป ในรายงาน พบด้วยว่า ปีที่แล้วอุทกภัย และภัยอื่นๆที่เกี่ยวกับสภาพภูมิอากาศ ยังคงเป็นภัยธรรมชาติที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งที่สุด คุณซาปีร์กล่าวว่า ความแห้งแล้ง คือ ผลกระทบที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่ง จากการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศและคาดว่าจะมีภัยแล้งเพิ่มขึ้นในอนาคต คุณซาบีร์ ระบุว่า ในรายงานที่ผ่านมา ประเมินค่าความเสียหายจากภัยแล้งเป็นศูนย์ ไม่มีอะไรที่น่าวิตกกังวล สิ่งนี้สะท้อนว่าชุมชนโลกได้ละเลยอย่างมาก ต่อการพิจารณาประเด็นความแห้งแล้งโดยเฉพาะในแอฟริกา ซึ่งเกิดความแห้งแล้งเกือบร้อยละ 80แต่กลับไม่มีรายงานความสูญเสียทางเศรษฐกิจ คุณซาปีร์เตือนว่า ในไม่กี่ปีข้างหน้า ประชาคมระหว่างประเทศจะต้องสูญเสียมหาศาลหากยังละเลยปัญหาภัยแล้งเพราะถ้าปัญหานี้มีมากขึ้นและแอฟริกาขาดแคลนน้ำก็จะนำไปสู่ความขัดแย้งและสงครามมากขึ้นชาวแอฟริกันจะพากันอพยพไปยังประเทศที่ร่ำรวยเพื่อชีวิตที่ดีขึ้น เมื่อนานเข้าหลายประเทศก็จะปิดรับผู้อพยพเหล่านี้ ทำให้คนจำนวนมากต้องสิ้นไร้ไม้ตอก กลายเป็นสิ่งบ่มเพาะปัญหาเช่น อาชญากรรม การก่อการร้าย และปัญหาใหญ่อื่นๆ ของสังคมโลกในอนาคต