ศูนย์มะเร็ง MD Anderson ค้นพบวิธีช่วยให้คนไข้มีกำลังใจที่ดี ในการต่อสู้กับโรคมะเร็ง
การหาวิธีเยียวยาจิตใจคนที่ถูกตรวจพบว่า เป็นโรคมะเร็งให้สู้ชีวิตต่อไปนั้น เป็นเรื่องยากพอๆ กับการรักษาตัวโรคมะเร็งนั้นเลย คนไข้หลายคนเกิ
แต่ที่ศูนย์มะเร็ง MD Anderson ในนครฮูสตั้น รัฐเท็กซัสได้ค้นพบวิธีที่จะช่วยให้คนไข้มีกำลังใจที่ดีในการต่อสู้กับโรคมะเร็งต่อไปหรืออย่างน้อยก็ลืมโรคร้ายนี้ไปได้สักพัก วิธีนั้นคืออะไร คุณ Mary Jane Willard เคยป่วยเป็นโรคมะเร็งทรวงอกแต่เวลานี้เธอหายขาดแล้วและกำลังมีชีวิตใหม่พร้อมกับความสามารถใหม่ๆที่อาจจะเรียกได้ว่ามาพร้อมกับโรคมะเร็งร้ายก็ว่าได้ คุณ Mary Janeเล่าว่าการได้ฝึกฝนศิลปะพู่กันจีนระหว่างที่เธอรับการรักษาโรคมะเร็งอยู่นั้นช่วยให้เธอผ่อนคลาย และได้เรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่าง รวมทั้งได้เพื่อนด้วยเธอเรียนศิลปะพู่กันจีนจากโครงการ Collage ของศูนย์มะเร็ง MDAnderson หรือที่รู้จักกันในชื่อเครือข่ายศิลปะ เพื่อการรักษาโรคมะเร็งซึ่งทำการสอนโดยคุณ Peihong Dong Endris ศิลปินพู่กันจีนมืออาชีพผู้เติบโตในประเทศจีนคุณ Peihong บอกว่าห้องเรียนนี้ช่วยให้คนไข้ลืมโรคร้าย ที่รุมเร้าไปได้ชั่วคราวและพบความสงบในช่วงเวลาสั้นๆ จากการสร้างสรรค์ภาพวาดนั้น ทางด้านคุณ George Spaulding ผู้ป่วยโรคมะเร็งปอดและมะเร็งกระดูก บอกว่าการเข้าเรียนวิชาวาดรูปนี้ช่วยให้เขาได้ออกมาข้างนอกบ้างไม่อุดอู้อยู่ในห้อง และช่วยให้จิตใจแจ่มใสขึ้น และว่านี่เป็นศิลปะอีกอย่างหนึ่งที่เขาพยายามเรียนรู้ การนำศิลปินมืออาชีพมาสอนศิลปะพู่กันจีนนั้นเป็นความคิดของแพทย์หญิง JenniferWheler ผู้ก่อตั้งโครงการ Collage เมื่อ 3ปีก่อน คุณหมอ Wheler บอกว่าโครงการสอนศิลปะที่นี่แตกต่างจากโครงการศิลปะที่มีจุดประสงค์เพื่อการบำบัดโรคแบบอื่นๆเพราะที่นี่จะเน้นแต่เรื่องศิลปะเพื่อความรื่นเริงเท่านั้น อย่างไรก็ตาม จากการศึกษาพบว่าผู้ป่วยที่มีการพัฒนาด้านอารมณ์และทัศนคติจะสามารถต่อสู้กับโรคร้ายได้ดีขึ้น ซึ่งคุณหมอWheler ก็เชื่อว่าโครงการศิลปะนี้มีแต่ผลดีไม่มีผลเสีย ตั้งแต่โครงการศิลปะ Collage เริ่มต้นขึ้นเมื่อ 3 ปีที่แล้ว มีผู้ป่วยโรคมะเร็งมาเข้าร่วมวาดภาพในโครงการนี้แล้วมากกว่า1 พันคน และศิลปินหลายคนก็ได้มีโอกาสมาทำหน้าที่เป็นผู้สอนให้แก่คนไข้เหล่านั้น และแม้การรับฟังจากทางวิทยุนี้จะไม่ทำให้ท่านผู้ฟังเห็นภาพวาดอันสวยงามที่เกิดจากฝีมือของผู้ป่วยโรคมะเร็งเหล่านั้นได้ แต่ก็เชื่อแน่ว่าเสียงหัวเราะแห่งความสุขคงจะพอทำให้นึกภาพได้ถึงความแจ่มใส ในหัวใจของผู้ป่วยโรคร้ายเหล่านั้นได้เป็นอย่างดี