เหตุใดมนุษย์เราจึงชอบทำอะไรเสี่ยงๆ แบบที่คาดไม่ถึง?
การทำอะไรเสี่ยงๆ ผู้ทำอาจเกิดความตื่นเต้นเร้าใจแน่ๆ แต่ช่วงของความปลาบปลื้มปิติระยะสั้นๆ ชั่วประเดี๋ยวประด๋าวไม่น่าจะทำให้ผู้ที่ชอบทำอะ
นักวิจัยของมหาวิทยาลัยแวนเดอร์บิลท์ที่นครแนชวิลล์รัฐเทนเนสซี และของวิทยาลัยแพทยศาสตร์อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ที่นครนิวยอร์ก นำรายงานการวิจัยฉบับใหม่ออกเผยแพร่รายงานระบุว่าสารเคมีโดปามีน ซึ่งทำให้สมองของคนรู้สึกเบิกบานนี่แหละ คือตัวทำให้มนุษย์บางคนมีแนวโน้มว่าในชีวิตนั้นชอบทำแต่อะไรที่เสี่ยงๆ รายงานของนักวิจัย ที่ลงพิมพ์เผยแพร่วารสารประสาทวิทยาระบุว่าสมองของพวกบ้าระห่ำไม่กลัวตายนี้มีตัวรับสารต่อต้านสารเคมีโดปามีนอยู่น้อยซึ่งก็หมายถึงว่าสมองของคนประเภทนี้มารเคมีโดปามีนหนาแน่นกว่านั่นเอง ซึ่งเป็นเหตุให้พวกเขาทำอะไรเสี่ยงๆอยู่เรื่อยและพยายามทำอะไรแผลงๆใหม่ๆต่อไปเรื่อยๆ อย่างเช่น ขับรถยนต์เร็วเกินไปดื่มสุรามากเกินไป ใช้เงินทองสุรุ่ยสุร่ายเกินไปและอาจเสพยาเสพย์ติดด้วยซ้ำไป ผลของการวิจัยก่อนหน้านี้ซึ่งเป็นการทดลองกับหนูบ่งชี้ว่า หนูซึ่งมีแนวโน้มว่าจะออกสำรวจดู และทำอะไรแบบกล้าเสี่ยงมากขึ้นในสภาพแวดล้อมใหม่นั้นมีแนวโน้มว่า มีตัวรับสารต่อต้านสารเคมีโดปามีนน้อยและอาจารย์ทางจิตวิทยาและจิตเวชศาสตร์ เดวิดซอลด์แห่งมหาวิทยาลัยแวนเดอร์บิลท์ต้องการหาข้อเท็จจริงว่า เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับมนุษย์เราหรือไม่? อาจารย์เดวิด ซอลด์กล่าวว่า ผลของการวิจัยออกมาตรงกับความคาดหมายคือมนุษย์ที่ทำอะไรเสี่ยงๆ อย่างกระตือรือร้นโดยฉับพลัน มีตัวรับสารต่อต้าน และควบคุมสารเคมีโดปามีนน้อยกว่าคนที่ทำอะไรอย่างระมัดระวังมากกว่า ข้อเท็จจริงที่ได้รับมา สนับสนุนทฤษฎีของอาจารย์เดวิดซอลด์ที่ว่าคนที่ชอบทำอะไรเสี่ยงๆ จะมีสารเคมีโดปามีนในสมองอย่างเนืองนอง ตอนที่ได้รับประสบการณ์ที่สร้างความอภิรมย์ให้ตนเองและด้วยเหตุนี้ คนพวกนี้จึงกลับมาทำอะไรเสี่ยงๆ หรือมีความประพฤติเสี่ยงแบใหม่ๆ ต่อไปเพราะทำให้พวกเขารู้สึกเบิกบานใจเหมือนอย่างพวกติดยาเสพย์ติดต้องการหาความสุขอย่างสุดๆ จากการเสพยาเสพย์ติด ส่วนดอกเตอร์บรู๊ซ โคเฮนผู้อำนวยการของสถาบันวิจัยเฟรเซ่อร์ แห่งโรงพยาบาลแมกเคนที่นครบอสตัน และเป็นอาจารย์ด้านจิตแพทย์ศาสตร์ด้วยมีความเห็นว่าการมีความเข้าใจในเรื่องความประพฤติที่ต้องการแสวงหาความอภิรมย์ให้ตนเองนี้ดีขึ้นอาจช่วยให้นักวิจัยพบวิธีบำบัดรักษาเรื่องนั้นที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นได้เสียด้วยซ้ำไป ส่วนอาจารย์เดวิคซอลด์คิดว่าคนที่เห็นว่าความตื่นเต้น และความอภิรมย์เป็นของตอบแทนที่น่าชื่นใจมากกว่าก็เพราะคนๆนั้นมีสารเคมีโดปามีนในสมองมากกว่านั่นเอง ส่วนอีกเรื่องหนึ่งที่นักวิจัยกำลังสำรวจหาลู่ทางได้แก่การพยายามหาวิธีบำบัดรักษาผู้ใช้สารเสพย์ติดในทางที่มิชอบที่มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น