การตรวจวินิฉัย ด้วยการฉายรังสี CT Scans จำเป็นหรือไม่ในหมู่เด็ก?
ผลการศึกษาวิจัยใหม่แสดงว่า เด็กๆ จำนวนมากได้รับการตรวจด้วยการฉายรังสี CT-Scan โดยไม่จำเป็น หลังจากเกิดการกระทบกระแทกรุนแรงและบาดเจ็บที่
ภาวะสมองสะเทือน เพราะศีรษะถูกกระทบกระแทกรุนแรงมักเกิดขึ้นในอุบัติเหตุรถยนตร์ชนกัน หรือหกล้ม หรือในการเล่นกีฬา ภาวะดังกล่าวอาจไม่รุนแรงมากแต่แพทย์อาจสั่งให้ตรวจด้วยการฉายรังสี CT-Scanซึ่งเป็นการฉายภาพบริเวณศีรษะเข้าระบบคอมพิวเตอร์ที่ให้ภาพรายละเอียดของสมอง แต่รายงานการศึกษาวิจัยเมื่อเร็วๆนี้ เตือนว่า เด็กเป็นจำนวนมากขึ้น กำลังถูกตรวจแบบนี้โดยไม่จำเป็น คณะนักวิจัยระดับชาติซึ่งมีแพทย์สองคนของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัย California วิทยาเขต Davis เป็นผู้นำศึกษาประวัติการตรวจสุขภาพเด็กหลายพันคน ที่บาดเจ็บที่ศีรษะ และพบว่า ในหลายกรณีความเสี่ยงต่อการเป็นโรคมะเร็ง จากการถูกฉายรังสีมีมากกว่าความเสี่ยงอันตรายจากการกระทบกระเทือนที่ศีรษะ การศึกษานั้นพบว่าเด็กอายุ 2 ปีขึ้นไป 1 ใน 5 คน และ อายุต่ำกว่า 2 ปี เกือน 1 ใน 4 คนมีความเสี่ยงต่ำต่อการบาดเจ็บร้ายแรง แต่ก็ได้รับการตรวจ CT-Scan อยู่ดี นักวิจัยคณะนี้ได้ตั้งกฏเกณฑ์ขึ้นมาในการพิจารณาว่าการบาดเจ็บที่ศีร์ษะนั้น มีความรุนแรงถึงขั้นที่จะต้องได้รับการตรวจด้วย CT – Scan หรือไม่ นักวิจัยชุดนี้แนะนำแพทย์ว่าสำหรับเด็กอายุไม่ถึง 2 ปี ไม่ควรใช้การตรวจ CT-Scanหากสภาพจิตใจปกติ ไม่มีอาการบวมหลังศีร์ษะ ไม่มีกระดูกส่วนใดของกระโหลกศีร์ษะแตกและไม่หมดสติเกิน 5 วินาที นอกจากนั้น แพทย์ควรพิจารณาตรวจสอบด้วยว่าเด็กได้รับบาดเจ็บมาอย่างไร พ่อแม่ผู้ปกครองพูดถึงอาการผิดปกติใดๆ ของเด็กหรือไม่รวมทั้งมีอาการหมดสติ หรืออาเจียร หรือปวดศีร์ษะรุนแรงหรือไม่ด้วยสำหรับผู้ป่วยอายุ 2 ปีถึง 18 ปีนั้น การพิจารณาว่าสมควรใช้การตรวจ CT –Scan หรือไม่ จะมีแนวทางคล้ายๆ กัน เมื่อต้นปีนี้วารสารการแพทย์กีฬาของอังกฤษเสนอแนวทางใหม่ สำหรับภาวะสมองสะเทือนในเด็กและวัยรุ่นซึ่งผู้เชี่ยวชาญนานาชาติแนะนำว่า เด็กเหล่านั้นไม่ควรกลับไปเล่นกีฬา หรือไปโรงเรียนจนกว่าจะฟื้นตัวเต็มที่ผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่า สมองจะต้องได้รับการพักผ่อนในกระบวนการการรับรู้ด้วยซึ่งควรจำกัดกิจกรรมบางอย่าง อย่าง วิดิโอเกม การส่งข้อความทางอินเตอร์เน็ทหรือดูโทรทัศน์ ผู้เชี่ยวชาญอธิบายว่าเด็กมักจะใช้เวลานานกว่าผู้ใหญ่ ในการฟื้นตัวจากภาวะสมองสะเทือน และความก้าวหน้าของแต่ละคนควรเป็นแนวทางในการพิจารณาตัดสินใจว่าผู้ป่วยจะกลับไปทำกิจกรรมต่างได้อย่างปกติใหม่ได้หรือยัง ไม่ใช่การตั้งกำหนดเวลา เฉพาะในสหรัฐแต่ละปีมีรายงานผู้เกิดภาวะสมองสั่นสะเทือนรุนแรงมากกว่า 1 ล้านคน