มหาวิทยาลัยแพทย์และพยาบาลหลายแห่งในสหรัฐใช้คนแสดงเป็นผู้ป่วยในการเรียนการสอน
อาชีพแสดงเป็นผู้ป่วยให้นักศึกษาพยาบาลและแพทย์ตรวจอาการสร้างรายได้แก่ชาวสหรัฐวัยเกษียณอายุ
ชาวสหรัฐจำนวนมากทำอาชีพแสดงเป็นผู้ป่วยในโรงพยาบาลของมหาวิทยาลัยการแพทย์และพยาบาลเพื่อให้นักศึกษาเรียนรู้อาการป่วยต่างๆตลอดจนฝึกฝนการตรวจและรักษาโรค ชาวสหรัฐจำนวนมากทำอาชีพแสดงเป็นผู้ป่วยในโรงพยาบาลของมหาวิทยาลัยการแพทย์และพยาบาลเพื่อให้นักศึกษาเรียนรู้อาการป่วยต่างๆตลอดจนฝึกฝนการตรวจและรักษาโรค คุณเบล เป็นอดีตวิศวกรโยธา หลังเกษียณอายุ เขาจับอาชีพแสดงเป็นผู้ป่วยในห้องเรียนของนักศึกษาพยาบาลและแพทย์ อาชีพนี้มีชื่อเป็นทางการว่า ผู้ป่วยกรณีมาตราฐาน คุณเบลบอกว่าการแสดงเป็นผู้ป่วยให้นักศึกษาพยาบาลและแพทย์ตรวจอาการกลายเป็นอาชีพหลังเกษียนที่ไม่เลวเลย คุณเบลทำงานนี้ให้กับมหาวิทยาลัยการแพทย์ต่างๆในเขตเมืองบัลติมอร์ ในรัฐแมรี่แลนด์และเขตกรุงวอชิงตันดีซีถึงหกแห่งทีดียว ในพื้นที่ย่านนี้ มีผู้ทำอาชีพแสดงเป็นผู้ป่วยอย่างคุณเท็ด เบลถึงเจ็ดร้อยคน คุณเคทธี่ สกายว่อน ผู้อำนวยการฝ่ายคลีนิคที่มหาวิทยาลัย University of Maryland บอกกับผู้สื่อข่าววีโอเอว่า คนแสดงเป็นผู้ป่วยเป็นที่ต้องการมาก การใช้คนแสดงเป็นผู้ป่วยในมหาวิทยาลัยแพทย์เป็นเรื่องปกติที่ทำกันทั่วไป มหาวิทยาลัยแพทย์ทุกแห่งในสหรัฐและหลายๆที่ในต่างประเทศต่างใช้คนแสดงเป็นผู้ป่วยในโรงพยาลบาลเพื่อให้นักศึกษาแพทย์และพยาบาลได้ฝึกตรวจคนไข้ คนทำอาชีพนี้ไม่จำเป็นต้องมีประสบการณ์ในการแสดงมาก่อนก็ได้ ไม่ต้องมีความรู้ทางแพทย์เพราะมหาวิทยาลัยจะจัดการอบรมและฝึกฝนให้ และยังจ่ายเงินเป็นค่าตอบแทนในการแสดงเป็นผู้ป่วยอีกด้วย คุณทอม ไวแอท เป็นนักแสดงอาชีพและยังทำงานแสดงเป็นผู้ป่วยในห้องเรียนการแพทย์ด้วย เขาบอกว่า เวลาเขาแสดงเป็นผู้ป่วย เขาไม่ได้ใช้ความสามารถในการแสดงในสายอาชีพ แต่ส่วนมากจะเป็นการตอบสนองต่อสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในห้องตรวจคนไข้มากกว่า โดยเขาต้องคอยฟังคำถามของนักศึกษาที่ตรวจร่างกายเขาแล้วตอบสนองอย่างเป็นธรรมชาติและตรงไปตรงมา ผู้สื่อข่าววีโอเอรายงานว่า คุณไวแอท กับผู้แสดงเป็นคนป่วยคนอื่นๆใช้เวลาซ้อมหลายชั่วโมงก่อนจะสวมบทผู้ป่วยแต่ละบท เพื่อจำให้ได้ว่าต้องตอบคำถามนักศึกษาอย่างไรให้เหมาะสม แต่การจดจำบทบาทผู้ป่วยแต่ละคนและประวัติการป่วยแต่ละกรณีไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะหากต้องแสดงเป็นผู้ป่วยประมาณเก้าถึงสิบราย อาการป่วยก็แตกต่างกันคนละอย่าง ในโรงพยาบาลสามแห่ง ภายในหนึ่งสัปดาห์ เมื่อเสร็จสิ้นการฝึกตรวจร่างกายผู้ป่วย คนแสดงเป็นผู้ป่วยต้องแสดงความคิดเห็นต่อการทำงานของนักศึกษาด้วย คุณเท็ด เบล รู้สึกว่างานแสดงเป็นผู้ป่วยนี้เป็นงานที่มีประโยชน์ต่อการเรีัยนรู้ของนักศึกษาแพทย์และพยาบาล และตัวเขาเองก็รู้สึกดีกับงานที่ทำเพราะทำให้รู้สึกว่ามีส่วนร่วมในการผลิตบุคลากรทางการแพทย์ที่มีคุณภาพ หลังจากแสดงเป็นผู้ป่วยไปแล้วสามรอบ คุณเท็ด เบล ขอตัวเพราะต้องรีบไปแสดงเป็นคนไข้ต่อที่มหาวิทยาลัยแพทย์อีกแห่งหนึ่ง