กลุ่มคนยากจนที่สุดของเอเชียใต้ทุกข์ทรมานจากโรคร้ายที่วงการแพทย์ไม่เหลียวแล
ประชากร 1.5 พันล้านคนในทวีปเอเชียใต้ต้องทรมานจากโรคระบาดในคนยากจนเป็นโรคที่ไม่มีใครเหลียวแลหาทางรักษา
ในขณะที่คาดการณ์กันว่าเศรษฐกิจของทวีปเอเชียใต้จะโตขึ้น ผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพชี้ว่าประชากรหลายร้อยล้านคนในทวีปยังจะผจญกับโรคภัยไข้เจ็บที่เกี่ยวเนื่องกับความยากจน หลายประเทศในทวีปเอเชียใต้ยังมีการระบาดของโรคที่ยังขาดแคลนยารักษาและวัคซีนป้องกันตัวใหม่ๆและปัญหานี้กระทบต่อประชากรกลุ่มที่ยากจนที่สุดในประเทศเอเชียใต้ การศึกษาวิจัยชิ้นใหม่เกี่ยวกับโรคที่ถูกลืมนี้พบว่าประชากร 1.5 พันล้านคนในทวีปเอเชียใต้ต้องทรมานจากการติดเชื้อรุนแรงจากเชื้อพยาธิและเชื้อแบคทีเรียต่างๆ คุณปีเตอร์ ฮ็อทเทซ อธิการบดีของมหาวิทยาลัย US National School of Tropical Medicine ในสหรัฐกล่าวว่าความยากจนเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้คนในเอเชียใต้เหล่านี้มีโอกาสป่วยด้วยเชื้อโรค เหล่านี้ ขาบอกว่เนื่องจากโรคเหล่านี้ไม่ร้ายแรงต่อชีวิต ทำให้วงการการแพทย์ละเลยไม่เห็นความจำเป็นเร่งด่วนในการหารักษาหรือป้องกัน คุณปีเตอร์ ฮ็อทเทซเป็นหนึ่งในทีมผู้วิจัยเรื่องโรคที่ถูกลืมชิ้นล่าสุด บอกว่าจากจำนวนผู้ป่วยโรคติดเชื้อในลำใส้ทั่วโลกทั้งหมด หนึ่งในสี่เป็นชาวอินเดียและชาวเอเชียใต้ชาติอื่นๆ คนในเอเชียใต้ยังผจยกับการระบาดของโรคอื่นๆ อาทิ โรคเท้าช้าง โรคคาลา อาซาร์ที่เกิดจากเชื้อปรสิต และโรคเรื้อน โรคเหล่านี้มักระบาดในกลุ่มคนยากจนที่สุดในประเทศ คุณปีเตอร์ ฮ็อทเทซ ยกตัวอย่างว่า ความที่ไม่มีผู้ป่วยเสียชีวิตจากโรคเท้าช้าง โรคนี้จึงไม่ได้รับความสนใจจากหน่วยงานสุขภาพระดับโลก ทั้งๆที่มีผู้ป่วยโรคนี้ที่ต้องทนทุกข์ทรมาน รูปร่างพิกลพิการ เดินเหินลำบากและทำงานไม่ได้ เขาบอกว่า พวกเราน่าจะได้ยินคำว่า the bottom billion ที่หมายถึงคนหนึ่งพันล้านคนที่ยากจนที่สุดชนิดไม่มีเงินเลยสักกะแดงเดียว คนกลุ่มนี้ส่วนใหญ่เป็นประชากรในอินเดียและอีกหลายชาติในทวีปเอเชียใต้ คนเหล่านี้ต้องทุกข์ทรมานจากโรคระบาดที่ทั่วโลกไม่เหลียวแลเหล่านี้ คุณอมันด้า กลาสมัน ผู้อำนวยการฝ่าย Global Health ที่สถาบันวิจัยนโยบายสาธารณะ Center For Global Development กล่าวว่า ผลการศึกษาล่าสุดนี้น่าจะกระตุ้นให้ทางการของชาติต่างๆในเอเชียใต้ให้ความสำคัญต่อโรคที่ถูกละเลยที่คุกคามคนยากจนในประเทศตนมากขึ้น แม้ว่าบางโรคที่ระบาดในกลุ่มคนจนรักษาได้ง่าย แต่บางโรคก็รักษายาก สิ้นเปลืองเงินทองและมีโอกาสกลับไปเป็นใหม่ได้อีก บรรดาผู้เชี่ยวชาญที่ผู้สื่อข่าวโอเอพูดคุยด้วยต่างเร่งเร้าให้ืบริษัทผลิตยารักษาโรคในอินเดียสวมบทบาทในเรื่องนี้ด้วยการหันไปพัฒนายาเพื่อรักษาโรคที่ถูกละเลยเหล่านี้ แทนที่จะมุ่งแต่พัฒนายารักษาโรคอ้วน โรคหัวใจและมะเร็งเท่านั้น