Smithsonian จัดการประชุมเรื่องสายพันธุ์สัตว์ ที่ใกล้สูญพันธุ์ในป่าฝนเขตร้อนชื้น
เมื่อเร็วๆ นี้ที่กรุงวอชิงตัน สถาบัน Smithsonian ได้เป็นเจ้าภาพจัดการประชุมเรื่องสถานการณ์ของป่าเขตฝนในปัจจุบัน และอนาคต
นักวิทยาศาสตร์ต่างเห็นพ้องต้องกันว่า แม้ในอนาคตป่าเขตฝนจะยังสามารถอยู่รอดได้ต่อไปแต่ชะตากรรมของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมสายพันธุ์ต่างๆ ยังคงไม่แน่นอน และในท้ายที่สุดแล้วมนุษย์อาจจะต้องรับประทานเพียงแค่อาหารมังสวิรัติ เพื่อสืบทอดสายพันธุ์ของตนเองในโลกที่ไร้ซึ่งความสมดุลต่อไปก็เป็นได้ ป่าฝนเขตร้อนชื้นทั่วโลกเป็นแหล่งกำเนิดพืชพันธ์และสัตว์หลายสายพันธ์ และเป็นแหล่งที่มีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุด แหล่งหนึ่งของโลกแต่ปัจจุบันพื้นที่ป่าเขตฝนหลายแห่งกำลังหดหายไป ในขณะที่พืช และสัตว์หลายสายพันธ์ก็กำลังจะสูญพันธ์นักวิทยาศาสตร์จึงพยายามปรึกษาหาวิธีที่จะทำให้ป่าเขตฝนอยู่รอดต่อไป คุณ ChristianSamper ผอ.ของพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์แห่งชาติอเมริกา กล่าวว่า ในช่วง150 ปีที่ผ่านมา มีสายพันธ์สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอย่างน้อย 25% ที่อยู่ในสถานะใกล้สูญพันธ์ และส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในป่าฝนเขตร้อนชื้นสิ่งที่น่าเป็นห่วงที่สุดก็คือมีการคาดการณ์ว่าในช่วงเวลาอีก 50 ปีอาจมีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมสูญพันธ์อีกราว 25% ซึ่งเป็นผลมาจากหลายสาเหตุโดยเฉพาะการตัดไม้ทำลายป่า ทั้งเพื่อการค้าและการเกษตร นอกจากนี้ปัจจัยคุกคามอื่นๆ ได้แก่ การที่ประชากรโลกมีจำนวนมากขึ้น สภาพภูมิอากาศโลกเปลี่ยนแปลงรวมทั้งการรุกรานของสัตว์บางสายพันธ์และการล่าสัตว์ สถาบันวิจัยป่าเขตร้อนชื้น SMITHSONIAN ในปานามาคือศูนย์ศึกษาชีวภาพป่าเขตร้อนขนาดใหญ่ และเก่าแก่ที่สุดในโลก คุณEldredge Bermingham ผอ.สถาบันแห่งนี้บอกว่า ปัจจุบันสายพันธ์สัตว์ป่าในป่าฝนเขตร้อนในบางพื้นที่โดยเฉพาะในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กำลังอยู่ในภาวะล่อแหลมต่อการสูญพันธ์ ในขณะเดียวกัน NigelStock นักวิทยาศาสตร์ที่มหาวิทยาลัย Melbourne ในออสเตรเลียระบุว่าสายพันธ์สัตว์ที่ใกล้สูญพันธ์ส่วนใหญ่ คือแมลงซึ่งทำหน้าที่สำคัญในระบบนิเวศน์ Nigel Stock ระบุว่า เวลานี้ที่ออสเตรเลีย ไม่มีแมลงที่คอยกำจัดมูลสัตว์ตามธรรมชาติทำให้มีมูลสัตว์ประเภทวัวควาย กองสะสมอยู่เต็มพื้นที่นับพันๆ ไร่เป็นเวลาอย่างน้อย7 ปีในออสเตรเลีย แทนที่จะถูกย่อยสลายไปในเวลาเพียง 3 เดือนเหมือนในอเมริกา อีกด้านหนึ่ง คุณ Elizabeth Bennett แห่งศูนย์รักษาพันธ์สัตว์ป่าในอเมริกากล่าวว่าปัจจุบันการล่าสัตว์เพื่อการค้ามกลายมาเป็นธุรกิจระดับโลกมีการส่งทั้งเนื้อสัตว์แปลกๆ หรือตัวสัตว์เป็นๆ รวมทั้งขนสัตว์และเครื่องประดับจำพวกงาช้างและหัวสิงโตจำนวนมากมายังประเทศพัฒนาแล้วตัวอย่างเช่น เมื่อปี 2000 เกาะสุมาตราในอินโดนีเซียได้ส่งออกเต่าปริมาณ 25ตันต่อสัปดาห์มายังประเทศจีน คุณ Bennett ยังบอกด้วยว่ามีบริษัทตัดไม้หลายบริษัท ได้สร้างถนนในพื้นที่ชนบทห่างไกล เพื่อให้นักล่าสัตว์ได้เดินทางเข้าไปล่าสัตว์ได้ง่ายขึ้นก่อให้เกิดสิ่งที่เรียกว่า การทำลายป่าแบบเงียบซึ่งหมายถึงปรากฎการณ์ที่หากดูจากภาพถ่ายดาวเทียม หรือเครื่องบินจะเห็นว่าป่าผืนนั้นอุดมสมบูรณ์ทุกอย่างแต่ในความเป็นจริงสัตว์ในป่าผืนนั้นกลับถูกล่าอย่างหนัก และป่ากำลังถูกทำลายจากภายใน