มาตรการสร้างกำแพงกีดกันแรงงานอพยพออกจากชุมชนในเมืองจีน
“กำแพงชุมชนจีน” มาตรการใหม่เพื่อป้องกันแรงงานอพยพ ซึ่งถูกวิจารณ์ว่าเป็นการกีดกันประชาชนจากต่างจังหวัด
ปักกิ่งจัดให้มีโครงการนำร่องสำหรับชุมชนในเขตเมือง เพื่อควบคุมไม่ให้แรงงานจากต่างจังหวัดหลั่งไหลเข้าไปสร้างปัญหาในเมืองใหญ่ เศรษฐกิจจีนในเขตเมืองใหญ่ที่กำลังขยายตัวรวดเร็ว ส่งผลให้ประชาชนจากชนบทหลั่งไหลเข้าไปในกรุงปักกิ่งและเมืองใหญ่อื่นๆมากขึ้นเพื่อหางานทำ ก่อให้เกิดปัญหาอาชญากรรม ปัญหาการถูกกีดกันทางสังคม และปัญหาประชากรล้นเกิน นักวางผังเมืองของกรุงปักกิ่งประเมินไว้ว่า จำนวนประชากรที่เหมาะสมในกรุงปักกิ่งไม่ควรเกิน 18 ล้านคน ไม่เช่นนั้นจะทำให้เกิดปัญหาการแย่งชิงทรัพยากรโดยเฉพาะน้ำ แต่ในปัจจุบัน ปักกิ่งมีประชากรราว 17 ล้าน 5 แสนคน และกำลังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนคาดกันว่าจะสูงกว่า 21 ล้านคนในอีกไม่กี่ปี ดังนั้นสิ่งที่หน่วยงานในกรุงปักกิ่งพยายามทำในตอนนี้ก็คือ ควบคุมจำนวนแรงงานอพยพจากชนบท ที่ชุมชนต้าเชิ่งชวง ในเขตชานกรุงปักกิ่ง กำลังใช้มาตรการใหม่เพื่อควบคุมจำนวนสมาชิกชุมชน ตั้งแต่การตรวจบัตรประจำตัวก่อนเข้าเขตชุมชนและการติดตั้งกล้องวงจรปิด ใครที่ต้องการย้ายเข้ามาอาศัยชุมชนต้องลงทะเบียนอย่างถูกต้องและผ่านการตรวจสอบประวัติมากมาย ปัจจุบันชุมชนนี้มีผู้อาศัยที่ลงทะเบียนแล้วราว 3,000 คน ทุกคนต้องจ่ายเงินค่าเช่าเฉลี่ยเดือนละ 21 ดอลล่าร์ หรือราว 670 บาท แลกกับสิ่งแวดล้อมที่ปลอดภัยสะดวกสบาย สำหรับผู้ที่ต้องการมาเยี่ยมญาติหรือเพื่อนในต้าเชิ่งชวง ต้องแสดงบัตรประจำตัวและผ่านการซักประวัติ รวมทั้งต้องให้หมายเลขโทรศัพท์มือถือแก่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ประตูทางเข้าชุมชนด้วย โดยประตูดังกล่าวจะปิดตั้งแต่ห้าทุ่มจนถึง 6 โมงเช้า สิ่งที่ทำให้ต้าเชิ่งชวงแตกต่างจากชุมชนปิดล้อมแห่งอื่นๆคือ ชุมชนนี้ได้รับเงินอุดหนุนจากรัฐบาลจีน และเป็นส่วนหนึ่งของ 16 ชุมชนที่ร่วมในโครงการนำร่องทางสังคมเพื่อป้องกันแรงงานอพยพ แม้ว่าสมาชิกชุมชนส่วนใหญ่ของต้าเชิ่งชวงต่างเคยเป็นแรงงานจากต่างจังหวัดที่อพยพเข้ามาทำงานในช่วงการก่อสร้างจีนยุคใหม่ และถือเอากรุงปักกิ่งเป็นบ้านถาวร ขณะนี้รัฐบาลจีนกำลังให้ความสำคัญกับนโยบายการป้องกันไม่ให้แรงงานต่างจังหวัดอพยพเข้าเมือง โดยมีแผนใช้มาตรการปิดล้อมชุมชนในลักษณะเดียวกันนี้ในเมืองใหญ่อื่นๆ เช่น เซี่ยงไฮ้และกวางโจวด้วย แม้มาตรการนี้จะได้รับการพิสูจน์แล้วว่าสามารถลดปัญหาอาชญากรรมและทำให้สิ่งแวดล้อมน่าอยู่ขึ้นจริง แต่นักวิเคราะห์บางคนเห็นว่า เป็นการสนับสนุนการแบ่งแยก การกีดกันและความขัดแย้ง ในขณะที่บางคนระบุว่ามาตรการปิดล้อมชุมชนเป็นสิ่งที่โหดร้ายทารุณ ล้าสมัย และไม่ต่างจากเรือนจำ ที่สำคัญคือไม่ได้เป็นการแก้ปัญหาที่แท้จริงสำหรับแรงงานอพยพเหล่านั้น เป็นเพียงการปิดผ้าพันแผลชิ้นเล็กๆบนร่างกายที่มีแต่แผลเหวอะหวะ ซึ่งไม่ช่วยอะไร หลายคนเชื่อว่ามาตรการนี้ถือเป็นกำแพงใหญ่ด้านสังคมของชุมชนจีนซึ่งก่อตัวขึ้นภายในกำแพงเมืองจีนอันยิ่งใหญ่