นักสิทธิมนุษยชนพยายามรณรงค์ ต่อต้านระบบการแบ่งชนชั้นวรรณะในอินเดีย
นักเคลื่อนไหวด้านสิทธิมนุษยชนกล่าวว่า ระบบการแบ่งชนชั้นวรรณะ ยังคงมีอยู่ในอินเดีย แม้จะมีการออกกฏหมายห้ามเลือกปฏิบัติมานานกว่า 50 ปีแล้
คนกลุ่มวรรณะจัณฑาลคือกลุ่มที่ถูกรังเกียจและถูกเลือกปฏิบัติมากที่สุดในสังคมอินเดียในขณะนี้ ประชากรอินเดียซึ่งมีอยู่ประมาณพันล้านคนเกือบร้อยละยี่สิบ หรือราว 170 ล้านคน ถูกเรียกว่าจัณฑาล ซึ่งเป็นกลุ่มคนที่อยู่นอกวรรณะของศาสนาอินดูซึ่งมีอยู่ 4 วรรณะจัณฑาลเป็นกลุ่มคนที่ถูกรังเกียจและถูกเลือกปฏิบัติ อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ปี 2498 เป็นต้นมาอินเดียถือว่าการเลือกปฏิบัติต่อคนกลุ่มนี้ เป็นสิ่งผิดกฏหมายแต่นั่นก็เป็นเพียงข้อบังคับที่อยู่ในแผ่นกระดาษ ยังไม่เกิดผลจริงในทางปฏิบัติ คุณรัชนี ติรักนักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิคนจัณฑาลในอินเดีย กล่าวว่า แม้กฏหมายเปลี่ยนไปแต่ความเชื่อของคนยังไม่เปลี่ยนแปลง มีเจตนารมณ์ทางการเมือง ที่จะให้ยุติการเลือกปฏิบัติต่อคนจัณฑาลแต่อคติที่มีต่อคนกลุ่มนี้ฝังรากลึก ไม่สามารถทำให้หมดไปได้ ภายในเวลาไม่กี่ปี การสำรวจเมื่อไม่นานมานี้พบว่ามีโรงเรียนรัฐบาลในอินเดียถึงร้อยละ 38 ซึ่งเด็กจัณฑาลต้องแยกโต๊ะรับประทานอาหารกับเด็กวรรณะอื่นและมีโรงเรียนถึงร้อยละ 20 ซึ่งเด็กจัณฑาลไม่ได้รับอนุญาติให้ดื่มน้ำ ร่วมแหล่งเดียวกับเด็กวรรณะอื่นๆ แต่ที่แย่ไปกว่านั้นก็คือเคยเกิดกรณีครูลงโทษนักเรียนจัณฑาลอย่างรุนแรง ชายผู้หนึ่งกล่าวว่าเขาลาออกจากโรงเรียนเมื่อ 38 ปีก่อนเพราะถูกลงโทษด้วยการตีด้วยขาเก้าอี้ เพียงเพราะจ่ายค่าเล่าเรียนไม่ตรงเวลาในขณะที่นักเรียนคนอื่น ที่ทำแบบเดียวกับเขา แต่อยู่ต่างวรรณะกันเพียงแค่ถูกตักเตือนเท่านั้น นอกจากนี้นักเรียนจัณฑาล ยังคงต้องนั่งอยู่หลังห้องและไม่ได้รับการเหลียวแลจากครูผู้สอน เขาเล่าต่ออีกว่าร้านขายของชำในหมู่บ้านในอุตรประเทศ ไม่ยอมรับเงินจากมือโดยตรงของลูกค้าจัณฑาลและอีกหลายหมู่บ้านที่คนจัณฑาลถูกก่อกวนรังควานเมื่อสวมเสื้อผ้าใหม่บางคนถูกบังคับให้เหน็บกิ่งไม้ไว้ที่หลัง เพื่อให้ช่วยลบรอยเท้าเวลาเดินหรือแม้จะจัดงานแต่งงาน ก็ยังถูกวรรณะอื่นที่อยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน กดดันให้เลิก ครูผู้หนึ่งเล่าว่าครอบครัวของเขาเตรียมจัดงานใหญ่โต แต่ทันทีที่เขาเดินออกจากบ้าน เพื่อไปหาลูกสาวชาวบ้านบางคนที่อยู่ในวรรณะสูงกว่า ออกมาด่าทอว่าวรรณะจัณฑาลไม่ควรมีพิธีแต่งงานที่เอิกเกริก แม้คนจัณฑาลยังคงถูกเลือกปฏิบัติอยู่แต่ก็ยังคงมีการรณรงค์ตามหมู่บ้าน เพื่อให้คนกลุ่มนี้ รู้สึกเชื่อมั่นว่าการศึกษายังคงเป็นกุญแจสำคัญของความสำเร็จ ทางด้านคุณรัชนี ติรักนักเคลื่อนไหวเพื่อคนจัณฑาลเปรยว่าแม้ประเทศอินเดียจะมีโครงการส่งยานอวกาศไปยังดวงจันทร์ แต่คนจัณฑาลก็ยังถูกจมปลักอยู่กับอาชีพที่ใช้แรงงาน เช่นการล้างท่อระบายน้ำซึ่งแม้ว่าพวกเขาต้องการเปลี่ยนอาชีพแต่ก็ยังคงถูกบังคับให้ทำงานประเภทนี้อยู่ต่อไป คุณรัชนีเสนอให้อินเดียใช้ทรัพยากรเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อให้เข้าถึงคนที่ต้องการใช้ประโยชน์ให้มากที่สุด เพราะในปัจจุบันเทคโนโลยีนี้ยังคงเป็นประโยชน์ต่อคนที่มีความได้เปรียบอยู่แล้วในสังคม อย่างไรก็ตามนักการเมืองกำลังให้ความสนใจมากขึ้น ต่อคนจัณฑาลในรัฐอุตรประเทศเพราะคาดว่าอินเดียจะมีการเลือกตั้งระดับประเทศในปีนี้ซึ่งทางพรรคร่วมรัฐบาลที่นำโดยพรรคครองเกส และพรรควีเจพีซึ่งเป็นพรรคฝ่ายค้านที่สำคัญกำลังตั้งคณะกรรมการและไต่สวนถึงความเป็นอยู่ของคนกลุ่มนี้อยู่