ความขัดแย้ง ด้านความต้องการด้านสิ่งแวดล้อม กับการคุ้มครองสิ่งแวดล้อม และสังคมในเอเชีย
ขณะนี้ ภาคพื้นเอเชียกำลังพยายามที่จะให้มีความสมดุล ระหว่างความต้องการด้านพลังงานที่มากขึ้นเรื่อยๆ กับการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมและสังคม
ความขัดแย้งเรื่องนี้เห็นได้ชัดในโครงการด้านสาธารณูปโภคขนาดใหญ่บางโครงการ อย่างการสร้างเขื่อน ซึ่งทำให้ลำแม่น้ำเปลี่ยนทางเดินและการวางสายไฟฟ้าเพื่อส่งพลังงานไปยังที่ต่างๆ ซึ่งมีผลกระทบถึงบ้านเรือนที่อยู่อาศัยและธุรกิจจำนวนมาก เมื่อเร็วๆนี้กลุ่มชนเชื้อสายกูกีจากบริเวณพรมแดนพม่าติดกับอินเดียราว 50 คนรวมทั้งผู้หญิง และเด็กไปชุมนุมเดินขบวนข้างๆรัฐสภาอินเดียในกรุงนิวเดลลีเพื่อประท้วงการสร้างเขื่อนทามานตีในพม่า ตามมาตรฐานของอินเดียแล้วการชุมนุมของคนเหล่านั้นเป็นเพียงการชุมนุมเล็กๆ ไม่มีสุ้มมีเสียงอะไร การก่อสร้างเขื่อนดังกล่าวเป็นแผนการของบริษัทรัฐวิสาหกิจของอินเดียที่จะใช้ประโยชน์จากแม่น้ำชินด์วินของพม่าในบริเวณใกล้พรมแดนในการผลิตกระแสไฟฟ้าราว 2,400 กิโลวัตร ส่งไปยังอินเดีย มีการอ้างเหตุผลว่าเขื่อนนี้จะช่วยควบคุมน้ำท่วม และการชลประทานสำหรับการกสิกรรมด้วย แต่เจ้าหน้าที่กลุ่มรณรงค์เพื่อสิ่งแวดล้อมในรัฐแคลิฟอร์เนียในสหรัฐกล่าวว่าโครงการสร้างเขื่อนเหล่านี้ จะมีผลเสียมากกว่าผลดี Patrick McCully ผู้อำนวยการกลุ่ม Rivers International กล่าวว่าโครงการเหล่านี้ทำลายแม่น้ำลำธาร และยังความเสียหายต่อระบบนิเวศทั้งระบบเขากล่าวว่า หลายคนอาจแปลกใจ แต่อ่างเก็บน้ำที่มาจาการสร้างเขื่อนแบบนี้ ในหลายพื้นที่ปล่อยก๊าซเรือนกระจกออกมาเป็นปริมาณมากมายเพราะพืชผักเน่าเสีย และว่าผลกระทบด้านสภาพโลกร้อนของอ่างเก็บน้ำทั้งหลาย ในพื้นที่เขตร้อนอาจสูงกว่าการเผาไหม้เชื้อเพลิงฟอสซิลด้วยซ้ำนอกจากนั้นโครงการสร้างเขื่อนโครงการใหญ่ๆแบบนี้ยังมักจะต้องมีการอพยพชุมชนพลเมืองทำให้คนจำนวนมากสูญเสียพื้นที่ทำมาหากินที่มีมาแต่บรรพบุรุษทำให้คนตกอยู่ในภาวะยากจน เป็นหนี้เป็นสิน น้อยคนจะกลับมีฐานะความเป็นอยู่อย่างเดิมและสูญเสียความเกี่ยวพันทางสังคม ในชุมชนของตนชุมชนเผ่ากูกีชายแดนพม่า ติดกับอินเดียกำลังประสบชะตากรรมเช่นนั้น ลูลุนประธานแนวร่วมนักศึกษาประชาธิปไตยชนเผ่ากูกีกล่าวว่า มีการบังคับใช้แรงงาน การริบที่ดินหมู่บ้านสองสามแห่งถูกโยกย้าย โดยไม่ได้รับการชดเชยความเสียหาย ชนเผ่านี้ต้องสูญเสียพื้นที่นาข้าวสูญเสียบ้านเรือน และประสบความยากลำบากมากมาย นอกจากนั้นยังวิตกกันในเรื่องความเสียหายด้านสิ่งแวดล้อมด้วย เพราะบริเวณนั้นเป็นที่อยู่ของ เสือ สิงโต และช้าง ธนาคารโลกประมาณว่าพม่ามีศักยภาพที่จะผลิตกระแสไฟฟ้า จากแม่น้ำในประเทศได้ราวปีละ 100,000 กิโลวัตรธนาคารโลกไม่ได้ให้ทุนสำหรับโครงการสร้างเขื่อนทามานตีและในระยะไม่กี่ปีมานี้ ธนาคารโลกถอนตัวจากการสนับสนุนโครงการไฟฟ้าพลังน้ำขนาดใหญ่ในเอเชียหลายโครงการ และมีความระมัดระวังในการที่จะกลับเข้าไปเกี่ยวข้องกับภาคพลังงาน ที่เป็นที่เห็นขัดแย้งกัน กลุ่ม Rivers International ประมาณว่าเฉพาะในอินเดียมีประชาชนถูกอพยพโยกย้าย เนื่องจากโครงการไฟฟ้าพลังน้ำราว 20ล้านถึง 50 ล้านคน ขณะเดียวกันจีนก็เช่นเดียวกับอินเดีย ที่กำลังมองหาแหล่งผลิตกระแสไฟฟ้าพลังน้ำนอกพรมแดนของตน ตอนนี้จีนกำลังมีแผนการ ที่จะดำเนินโครงการไฟฟ้าพลังน้ำในพม่า เนปาล และในประเทศไทยด้วย บรรดานักรณรงค์เพื่อสิ่งแวดล้อมยอมรับว่าในบรรดาประเทศกำลังพัฒนานั้น ยังไม่สามารถสนองความต้องการ ด้านพลังงานอันมากมายมหาศาลได้ แต่เจ้าหน้าที่กลุ่ม Rivers International โต้แย้งว่าไม่จำเป็นต้องสร้างเขื่อนจำนวนมากมายถ้าหากโครงสร้างที่มีอยู่มีประสิทธิภาพมากกว่านี้ Patrick McCully ผู้อำนวยการกลุ่ม Rivers International กล่าวว่าพลังงานมากมายสูญเสียไปในระบบที่มีอยู่แล้ว ทั้งในด้านการผลิต การส่ง และการใช้กระแสไฟฟ้า เขาเห็นว่าควรให้ความสำคัญลำดับแรก แก่การทำให้ระบบที่มีอยู่มีประสิทธิภาพมากที่สุดก่อนที่จะไปสร้างแหล่งผลิตแบบใหม่ ซึ่งส่วนใหญ่มักสิ้นเปลืองค่าใช้จ่ายสูงและยังผลเสียหายต่อสิ่งแวดล้อม และสังคม นอกจากนั้นผลการศึกษาวิจัยรายหนึ่ง ซึ่งได้รับทุนสนับสนุนบางส่วนจากธนาคารโลก แสดงว่าโครงการไฟฟ้าพลังน้ำโครงการใหญ่ๆ หลายโครงการ ไม่เป็นไปตามความคาดหมายให้พลังงานน้อยกว่า และส่งออกไปให้ผู้ใช้ได้ในพื้นที่น้อยกว่าที่คาดไว้ ผู้เชี่ยวชาญธนคารโลกกล่าวว่าผู้สนับสนุนโครงการเหล่านี้ จำเป็นจะต้องเรียนรู้จากอดีตและตระหนักถึงปัญหาท้าทายต่างๆที่จะเกิดขึ้นตามมาด้วย