ยานไป-กลับ Discovery ของสหรัฐฯทยานขึ้นสู่อวกาศเป็นเที่ยวสุดท้ายเพื่อนำสัมภาระและหุ่นยนต์ไปส่งให้กับสถานีอวกาศระหว่างประเทศ
ภัณฑารักษ์ที่พิพิธภัณฑ์ National Air and Space กล่าวว่า ชุดอวกาศเปราะบางและหนักมากเพราะรีบทำให้ทันความต้องการของโครงการอวกาศตอนนั้น
นักบินอวกาศอเมริกันหกคนของยานอวกาศ Discovery จะเดินในอวกาศสองครั้งเพื่อซ่อมบำรุงและติดตั้งอุปกรณ์ ในการปฏิบัติงานในอวกาศมีกำหนด 11 วัน การเดินในอวกาศจะมิอาจทำได้เลยถ้าไม่มีชุดอวกาศ ภัณฑารักษ์เกี่ยวกับด้านยานอวกาศไปกลับ วาเลอรี นีลที่พิพิธภัณฑ์ Air and Space ของสถาบันสมิธโซเนียน ณ กรุงวอชิงตันกล่าวว่า ในช่วงที่ผ่านๆมา ยานดิสคัฟเวอรีนำดาวเทียมขึ้นไปส่งและนำดาวเทียมลงมาซ่อมแซม นำห้องทดลองปฎิบัติการวิทยาศาสตร์ขึ้นไปส่ง ส่งกล้องโทรทรรศน์ฮับเบิ้ลสู่อวกาศและนำกลับลงมาซ่อมบำรุงสองครั้ง อีกทั้งยังเดินทางไปสู่สถานอวกาศเมียร์ของรัสเซียสองเที่ยวและเดินทางไปยังสถานีอวกาศระหว่างประเทศสิบสามเที่ยว งานที่ยานดิสคัฟเวอรีทำสำเร็จที่ต้องจารึกไว้ในประวัติศาสตร์เป็นรายแรกนั้นรวมถึงการเดินทางกลับขึ้นไปสู่อวกาศหลังจากยานอวกาศไปกลับ Challenger และ Columbia ประสพอุบัติเหตุ อีกทั้งเป็นยานอวกาศไปกลับลำแรกที่มีนักบินอวกาศเป็นสตรี คุณวาเลอรี นีล กล่าวด้วยว่า ถึงแม้การเหินสู่อวกาศมีอันตรายหลายอย่าง แต่ยานดิสคัฟเวอรีมีบทบาทอย่างสำคัญในการทำให้เรื่องนั้นดูเป็นเรื่องที่ทำกันเป็นปกติประจำมากขึ้น ในทุกวันนี้ เมื่อนักบินอวกาศออกเดินในอวกาศ บ่อยครั้งทีเดียวที่มักจะเป็นการที่พวกเขาออกไปซ่อมบำรุง เมื่อปีพุทธศักราช 2552 นักบินอวกาศบนยาน Atlantis ซ่อมกล้องโทรทรรศน์ฮัพเบิ้ลสำเร็จ แต่พวกเขาจะทำเช่นนั้นมิได้ถ้าไม่มีชุดอวกาศ ดร.โจเซฟ เคอร์วินหนึ่งในนักบินอวกาศอเมริกันสองคนที่ออกไปซ่อมแซมในอวกาศเป็นพวกแรกเมื่อปีพุทธศักราช 2516 กล่าวว่า ผู้ออกแบบชุดอวกาศออกแบบและทำชุดอวกาศซึ่งคล้ายกับยานอวกาศลำเล็กๆนั้นจะต้องทำให้ป้องกันลูกอุกกาบาตและภาวะสูญญากาศได้ เขากล่าวด้วยว่า ชุดอวกาศจะต้องช่วยให้อากาศและออกซิเจนหมุนเวียนถ่ายเท ขจัดก๊าสคาร์บอนไดออกไซด์ ช่วยให้ผู้สวมเย็นสบาย มีเครื่องมือติอต่อสื่อสารและเคลื่อนไหวได้คล่องพอที่จะช่วยให้นักบินอวกาศทำงานได้ ชุดอวกาศที่ดร.โจเซฟ เคอร์วินสวมคล้ายกับที่นักบินอวกาศแห่งยานอวกาศไปกลับ Apollo17สวมในการเดินและการเขย่งก้าวกระโดดบนผิวดวงจันทร์เมื่อปีพุทธศักราช 2515 เขากล่าวว่าตอนสวมครั้งแรก ต้องใช้เวลานานและต้องให้คนมาช่วยรูดซิปและตอนสวมแล้วรู้สึกว่าไม่พอดีตัว เขาก็เลยทำให้ชุดอวกาศพองตัว ทำให้เคลื่อนไหวไม่ได้ แต่หลังจากใช้มาหนึ่งพันชั่วโมง คุณก็สวมชุดอวกาศได้อย่างสบาย ส่วนคุณอแมนด้า ยัง อดีตภัณฑารักษ์ของพิพิธภัณฑ์ National Air and Space กล่าวว่า มีการค้นพบว่า ชุดอวกาศนั้นเปราะบางมากและก็หนักมาก งานอนุรักษ์ชุดอวกาศต้องทำกันตลอดไป ทั้งนี้เพราะตอนทำชุดอวกาศนั้นทำแบบรีบๆเพื่อให้ทันความต้องการของโครงการอวกาศตอนนั้นนั่นเอง ด้วยความเพียรพยายาพมของคุณอแมนด้า ยัง และภัณฑารักษ์คนต่อๆมา เราจึงยังมีชุดอวกาศ ซึ่งเป็นมรดกตกทอดมาจากอวกาศให้คนรุ่นต่อๆมาได้ชมกันบนโลกเรา