อะไรคือสาเหตุที่ทำให้ผู้สูงอายุ มีอารมณ์ขบขันน้อยลง
คนทุกคนชอบหัวเราะ แต่อะไรทำให้บางสิ่งบางเรื่องกลายเป็นเรื่องน่าขบขัน นักปรัชญา และดาวตลกทั้งหลายรู้สึกพิศวงว่าเรื่องความตลกขบขันประกอบด
นักวิจัยด้านการแพทย์เองก็รู้สึกพิศวงในเรื่องนั้นเช่นกัน เพราะการมีอารมณ์ขันเป็นกลไกในการรับมือที่สำคัญอย่างหนึ่งซึ่งช่วยให้คนเราจัดการกับความคับแค้นใจ และโศกนาฏกรรมในชีวิตของคนเรา และช่วยให้คนเราพาตัวเองให้รอดพ้นจากสถานการณ์ดังกล่าวได้ นักศึกษาหญิงวิงยัน มาร์ก ผู้กำลังทำปริญญาเอกด้านจิตวิทยาที่มหาวิทยาลัยวอชิงตัน นครเซนต์ หลุยส์ รัฐมิสซูรี่ ต้องการทราบว่า เรื่องตลกขบขันสามารถช่วยให้คนที่แก่ตัวลง รับมือกับความชรา ความเจ็บป่วยที่เกิดมากขึ้นได้อย่างไร เธอเริ่มเรื่องโดยพิจารณาดูว่า ส่วนไหนของสมองทำให้คนเราเข้าใจเรื่องตลกขบขัน นักศึกษาหญิงวิงยัน มาร์ก เชื่อว่าความทรงจำระยะสั้น และความยืดหยุ่นของจิตใจนั้นอยู่ทางส่วน หน้าของสมอง และผลการวิจัยทำให้เธอทราบว่า ส่วนหน้าของสมองนี่แหละ ที่จะหมดสมรรถภาพลง เมื่อคนเราอายุมากขึ้น คุณวิงยัน มาร์ก และเพื่อนร่วมทีม ศึกษาหน้าที่ของสมองเหล่านี้โดยการขอให้ผู้สูงอายุดูหนังการ์ตูนตลกตั้งแต่ต้น เสร็จแล้วก็ขอให้ผู้สูงอายุ เลือกข้อความที่จี้เส้นที่ถูกต้องจากคำตอบที่จัดทำไว้หลาย คำตอบ คุณวิงยัน มาร์ก กล่าวว่าเมื่อดูจากคำตอบที่บรรดาผู้สูงอายุเลือกแล้ว ทำให้เราสามารถบอกได้ว่าผู้สูง อายุตีความเกี่ยวกับเรื่องตลกขบขันเหล่านั้นอย่างไร อีกทั้งยังทำให้เราทราบว่าผู้สูงอายุเข้าใจข้อความ ที่จี้เส้นหรือทำให้สถานการณ์เฉไฉไปอย่างไร คุณวิงยัน มาร์ก พบว่าเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มนักศึกษา หนุ่มที่ร่วมการศึกษาวิจัยแล้ว พวกผู้สูงอายุ เข้าใจเรื่องตลกขบขันไม่บ่อยเท่ากับกลุ่มนักศึกษา เธอกล่าวว่าผลของการศึกษาวิจัยมิได้หมายถึงว่าผู้สูงอายุไม่มีอารมณ์ขัน แต่กลับทำให้คิดไปถึงว่า ความเสื่อมของความรู้จักคิดและหาเหตุผล ทำให้เกิดผลเสียต่อความสามารถของคนเราที่จะเข้าใจ เรื่องตลกขบขันนั้นอย่างไร เรื่องหนึ่งที่คุณวิงยัน มาร์ก นักศึกษาปริญญาเอกด้านจิตวิทยาตั้งข้อสังเกตไว้ก็คือว่า ผู้สูงอายุนั้นมี ความกระตือรือร้นในการเข้าร่วมการวิจัยดังกล่าวมากกว่าพวกนักศึกษาหนุ่มๆ และว่าคนสูงอายุมักจะ เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับบทบาทของเรื่องตลกขบขันที่มีผลกระทบในชีวิตของพวกเขา