รายงานการศึกษาวิจัยเกี่ยวกับโรค Alzheimer’s
โรค Alzheimer’s หรือที่เรียกกันว่าโรคสมองเสื่อม หรือสมองฝ่อ กำลังเป็นที่รู้จักกันมากขึ้น โดยเฉพาะในประเทศที่ประชากรมีอายุสูงขึ้นโดยเฉลี
เมื่อเร็วๆนี้ มีรายงานผลการวิเคราะห์เผยแพร่ออกมาที่กล่าวว่าโอกาสที่จะเป็นโรคนี้ลดน้อยลงถ้าผู้สูงอายุมีความรู้สึกว่าตนยังมีความมุ่งหมายในชีวิต นักประสาทวิทยา AronBuchman กล่าวว่า เมื่อคนเรามีอายุสูงขึ้น โอกาสเสี่ยงที่จะเป็น Alzheimer’sก็เพิ่มขึ้นไปด้วย และผู้ที่เป็นโรคนี้ นอกจากจะถูกจำกัดในด้านความเป็นอยู่และความเป็นอิสระแล้วอาการของโรคที่สำคัญคือการสูญเสียการรับรู้ หรือความเข้าใจ และในฐานะส่วนหนึ่งของความพยายามที่จะเข้าใจโรคเพื่อหาวิธีบำบัดรักษา นักวิจัยผู้นี้ตั้งประเด็นขึ้นมาว่า การมีความรู้สึกว่าชีวิตมีความมุ่งหมายจะมีผลกระทบอย่างไรบ้างต่อโรค Alzheimer’s เพราะเป็นที่ยอมรับกันแล้วว่าความรู้สึกเช่นนี้เกี่ยวโยงกับสุขภาพของคนเราในเชิงบวก นักประสาทวิทยา AronBuchman อธิบายว่า ผู้ที่มีความมุ่งหมายในชีวิตสูงความเสี่ยงที่จะถึงแก่กรรมลดน้อยลง ความเสี่ยงที่จะเกิดการทุพพลภาพก็ลดลงด้วย และยังคงการเคลื่อนไหวร่างกายไว้ได้ดีกว่าคนอื่นๆ นักวิจัยผู้นี้และเพื่อนร่วมงานที่ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยRushในนครชิคาโกได้ดำเนินการประเมินความมุ่งหมายของชีวิตในกลุ่มผู้สูงอายุ 900 คน คนกลุ่มนี้มีอายุโดยเฉลี่ย 80 ปี นอกจากจะต้องแสดงความคิดเห็น ต่อข้อความในแบบสอบถามอย่างเช่น “ข้าพเจ้ามีความรู้สึกดีเมื่อคิดถึงสิ่งที่ได้ทำในอดีตและที่หวังว่าจะได้ทำในอนาคต” แล้ว ยังมีการตรวจสุขภาพอาสาสมัครสูงอายุเหล่านี้เพื่อดูว่ามีอาการของโรค Alzheimer’s และโรคจิตเสื่อมหรือDementia หรือไม่เป็นประจำทุกปี นักวิจัย Aron Buchman พูดถึงผลการวิจัยนี้ว่าผู้ที่มีความมุ่งหมายในชีวิตอย่างสูงตั้งแต่เริ่มต้นงานวิจัยมีความเสี่ยง ที่จะเกิดอาการโรคสมองเสื่อมน้อยกว่าผู้ที่มีความมุ่งหมายในชีวิตต่ำกว่า ถึงสองเท่าครึ่งทำให้ดูเหมือนว่าการมีความมุ่งหมายในชีวิตสูง มีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงต่ำที่จะเกิดปัญหาเกี่ยวกับการรับรู้เมื่ออายุสูงขึ้น นักประสาทวิทยาผู้นี้สรุปว่าวิธีหนึ่งที่จะป้องกันอาการโรค Alzheimer’sและโรคจิตเสื่อมน่าจะเป็นการทำให้ผู้สูงอายุมีความรู้สึกว่าตนมีความมุ่งหมายในชีวิต ซึ่งอาจจะเป็นการสนับสนุนให้ผู้สูงอายุไปทำงานเป็นอาสาสมัครไม่อยู่เฉยๆ ซึ่งไม่เพียงแต่จะช่วยบำรุงสุขภาพทั้งทางร่างกาย และจิตใจในขณะนี้เท่านั้นแต่ยังจะทำให้ผู้สูงอายุเหล่านี้ มีส่วนร่วมและแข็งขันต่อไปในอนาคตได้ด้วย