ภัยพิบัติทางอุตสาหกรรมของจีนถูกผลักดัน จากการขาดมาตรฐานความปลอดภัยและบทลงโทษที่อ่อนแอ
ภัยพิบัติทางอุตสาหกรรมของจีนที่เกิดขึ้น ก่อให้เกิดคำถามถึงการตื่นตัวเรื่องมาตรฐานความปลอดภัยและบทลงโทษสำหรับผู้กระทำผิดอย่างจริงจัง
จีนเผชิญกับภัยพิบัติทางอุตสาหกรรมหลายครั้ง รวมถึงเหตุการณ์น้ำมันรั่วไหลครั้งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยเกิดขึ้น ในขณะที่มาตรฐานด้านความปลอดภัยและบทลงโทษ ที่รัฐบาลจีนใช้กับผู้กระทำผิดยังอ่อนแอเกินไป อย่างไรก็ตาม คุณ Rick Steiner ผู้เชี่ยวชาญชาวอเมริกันแห่งองค์กรที่ปรึกษาด้านการอนุรักษ์พันธุ์สัตว์ทะเลซึ่งเดินทางตรวจเยี่ยมพื้นที่ที่น้ำมันรั่วไหล ระบุว่าตัวเลขปริมาณน้ำมันรั่วไหลที่รัฐบาลจีนประเมินไว้ราว 1,500 ตัน นั้น ต่ำจนเป็นไปไม่ได้ เฉพาะที่คนงานช่วยกันตักขึ้นมาก็เกินกว่าปริมาณที่รัฐบาลจีนระบุไว้แล้ว และดูเหมือนคราบน้ำมันได้ลอยไปไกลหลายร้อยกิโลเมตร จนอาจเข้าเขตน่านน้ำเกาหลีเหนือ โดยคุณ Steiner บอกว่า น้ำมันที่รั่วไหลลงสู่ทะเลจากเหตุการณ์ระเบิดครั้งนี้อาจมีปริมาณถึง 6 หมื่นตันเป็นอย่างน้อย ผู้เชี่ยวชาญผู้นี้กล่าวว่า รัฐบาลประเทศต่างๆตอบสนองต่อเหตุการณ์น้ำในรั่วไหลในลักษณะเดียวกันไม่ว่าจะเหตุการณ์ที่รัฐอลาสก้า ที่อ่าวเม็กซิโกหรือที่อื่นๆ คือประเมินความเสียหายและผลกระทบให้ต่ำไว้ก่อน และประเมินการตอบสนองจัดการของตนให้สูงกว่าความเป็นจริง แต่ที่จีนนี้ยิ่งรุนแรงกว่า ซึ่งตนคิดว่าประชาชนจีนควรต้องรับทราบความจริง และแม้รัฐบาลจีนจะประกาศว่าสามารถทำความสะอาดน้ำมันที่รั่วไหลส่วนใหญ่ได้แล้ว แต่ตนเชื่อว่ายังคงมีน้ำมันลอยอยู่กลางทะเลมากกว่าครึ่งหนึ่ง ในขณะที่บรรดาคนงานและชาวประมงหลายพันคนที่ช่วยกันทำความสะอาดน้ำมัน ต่างถูกละเลยเรื่องสุขภาพและความปลอดภัย ทางด้านนักวิเคราะห์การเมืองหลายคนเชื่อว่า การรับมือของจีนต่อปัญหาน้ำมันรั่วไหลครั้งนี้ ช่วยเน้นให้เห็นถึงปัญหาด้านมาตรฐานความปลอดภัยและความต้องการพลังงานในประเทศจีน ปัจจุบัน จีนได้พลังงานส่วนใหญ่จากถ่านหิน ในขณะเดียวกัน จีนก็เป็นประเทศที่มีคนงานเหมืองถ่านหินเสียชีวิตมากที่สุดในโลก ด้วยตัวเลขผู้เสียชีวิตราว 3 พันคนต่อปี โดยเฉพาะเมื่อเดือนที่แล้ว มีคนงานเหมืองชาวจีนเสียชีวิตจากเหตุการณ์ระเบิด น้ำท่วม และแก๊สรั่ว รวมมากกว่า 100 คน คุณ Robin Munro ตัวแทนกลุ่มแถลงการณ์แรงงานจีนในเกาะฮ่องกง กล่าวว่า มาตรการต่างๆที่รัฐบาลจีนนำมาใช้เพื่อปรับปรุงมาตรฐานความปลอดภัยในเหมืองถ่านหินนั้น มักจะถูกเจ้าของเหมืองขัดขวางหรือยอมไม่ปฏิบัติตาม โดยบรรดาเจ้าหน้าที่ตรวจสอบและเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นต่างมีส่วนรู้เห็นและร่วมกระทำคอร์รับชั่นในอุตสาหกรรมที่สร้างรายได้มหาศาลนี้ คุณ Munro ชี้ว่าด้วยเหตุนี้ เจ้าของเหมืองจึงมักจะลอยนวล หลุดพ้นจากการถูกดำเนินคดีตามกฎหมาย ที่ผ่านมามีเจ้าของเหมืองไม่กี่รายที่ถูกจับดำเนินคดี แม้จะมีคนงานเสียชีวิตมากมาย ปัญหาสำคัญอีกอย่างหนึ่งก็คือการรั่วไหลของสารเคมีจากโรงงานอุตสาหกรรมต่างๆ เช่นเดียวกับที่เกิดขึ้นเมื่อเดือนที่แล้ว เมื่อเหมืองทองคำแห่งหนึ่งทางใต้ของจีนปล่อยสารเคมีลงสู่แม่น้ำ ทำให้มีปลาตายคิดเป็นปริมาณราว 2 พันตัน รวมทั้งเหตุการณ์อุทกภัยครั้งใหญ่เมื่อเร็วๆนี้ ซึ่งนำพาสารพิษปริมาณมหาศาลจากโรงงานต่างๆ ลงสู่แหล่งน้ำในประเทศจีน คุณ Alex Wang แห่งสภาปกป้องทรัพยากรธรรมชาติ กล่าวว่า คำถามสำคัญก็คือ ภัยพิบัติทางอุตสาหกรรมของจีนที่เกิดขึ้นมากมายในช่วงที่ผ่านมานั้น จะทำให้เกิดการตื่นตัวในเรื่องมาตรฐานด้านความปลอดภัยและบทลงโทษที่เข้มงวดสำหรับผู้กระทำผิดอย่างจริงๆจังได้หรือยัง