Palestinski film jevrejskog reditelja
Nikad dosad u Americi nije neki jevrejsko-američki reditelj napravio film o palestinskoj djevojci i to s njene tačke gledišta.
Miral, najnoviji film priznatog reditelja Juliana Schnabela, radjen je prema knjizi palestinske književnice Rule Jebreal. Film prati živote četiri Palestinke, od 1948. kada je stvorena država Izrael, pa do devedesetih godina prošlog vijeka. Kroz njihove životne priče, posebno kroz ono kroz šta prolazi najmladja medju njima, Miral, ispričana je priča o izraelsko-palestinskom sukobu koji i dalje traje. Reditelj Schnabel, američki Jevrej, taj sukob promatra iz perspektive Palestinaca i to je izazvalo žestoke kontroverze medju Jevrejima u Americi. Hind al-Husseini je Palestinka, dobrostojeća pripadnica više klase. Ona je 1948. godine u Jerusalemu osnovala školu, da bi zaštitila palestinske djevojčice čiji su roditelji stradali u sukobima koji su buktali širom zemlje. Ona je jedna od četiri žene čije živote prati ovaj film. Miral je najprominentnija medju njima. Odrasla je u ovoj školi u osamdesetim i ranim devedesetim godinama, tokom prve palestinske pobune na okupiranoj teritoriji Zapadne Obale. Miral se pridružuje revoltu i biva uhapšena od strane izraelske policije. Odvedena je i bila mučena. Film je baziran na djelimično autobiografskom romanu Rule Jebreal, koja je napisala i scenario. Ona kaže da je MIRAL tačan prikaz izraelskog ugnjetavanja Palestinaca od 1948. godine: Izraelska vlada nije komentirala sam film, ali se usprotivila odluci da njegova premijera bude u Generalnoj Skupštini UN. Neke jevrejske organizacije tvrde da film predstavlja Izrael u negativnom svjetlu. Julian Schnabel, umjetnik i višestruko nagradjivan reditelj ovog filma,medjutim, kaže da ga takve kritike ne zanimaju. Tokom posjete Glasu Amerike, obučen, naravno, u pidžamu, što je njegov zaštitni znak, on objašnjava: Iako je film razgorio kontroverzu medju američkim Jevrejima, kaže Schnabel, Palestinci i Izraelci osjećaju isti strah: Schnabelova režija je izvrsna, i prate je snažne emocije. Likovi u filmu ukazuju na različitosti i kompleksnost palestinskog društva. Tu su i pacifisti i militanti, pobunjenici i oni koji su korumpirani... Nažalost, dijalozi su pojednostavljeni i nedostaje dublji razvoj karaktera. Film se završava mirovnim sporazumom 1993. u Oslu, kojim je stvoren put za palestinsku državnost. Osnivač škole Hind al-Husseini u jednoj sceni kaže Miral da nikad nije pomišljala da će vidjeti stvaranje palestinske države. I nije . Schnabel kaže da nastavak tog sukoba i do dan danas, čini njegov film još relevantnijim: Na kraju, Schnabel govori i o tome kako su ljudi u Egiptu i Tunisu uspjeli da mirnim putem dovedu do promjene, dodajući kako se nada da će njegov film dovesti takodje do miroljubivog dijaloga i konačno do miroljubivog suživota izmedju Palestinaca i Izraelaca.