Kendi dilinde bahseder 'kendinliğinden', döküldükçe benliği, silip süpürüp o yerden kaldırmak ister,, ama artık delisi olur döner durur.  Sonra içinden çıkamaz hale gelince gözlerime bakarda ve ancak o zaman anlar, bu kurgunun bir gerçekliğe ancak hayali kadar yakın olduğunu...