بچه که بودم جمع کردن رخت‌خواب سخت‌ترین کار دنیا بود. لحاف‌ها خیلی پهن بودن، سروتهشون معلوم نبود، سنگین بودن و نتیجه هیچ‌وقت مرتب از آب در نمی‌اومد. الان خوشم می‌آد ازش یه‌جورایی. بیدار که می‌شیم دلم می‌خواد رخت‌خواب همه رو جمع کنم و مثل لقمه‌های مرتب رنگی بذارم یه گوشه.