راستش بهتر! چیزی که انقدر آدمو آسیب‌پذیر می‌کنه اصلا چه لزومی به وجودش هست؟
گاهی فکر می‌کنم خیلی از ماها زمانی رو تو دنیایی زندگی کردیم که منطبق بر واقعیت نبوده
روزی فکر کردیم عاشقیم و بعد از اون مدام سرگردون پیدا کردن دوباره‌ی همون احساس و به سرانجام رسوندنش انگار