خلأ گفت‌وگو در جامعه می‌تواند به بروز خشونت و تنش‌های اجتماعی منجر شود، به‌ویژه در جوامعی که تنوع فرهنگی، دینی یا فکری وجود دارد. 

گفت‌وگو ابزاری اساسی برای حل تعارضات، ایجاد تفاهم و ترویج همزیستی مسالمت‌آمیز است. 

وقتی افراد یا گروه‌ها به دلیل عدم گفت‌وگو، صدای خود را نشنیده می‌بینند یا از بیان عقایدشان بازمی‌مانند، احساس سرکوب و نارضایتی در آن‌ها افزایش می‌یابد. 

این وضعیت به‌تدریج می‌تواند به خشونت کلامی، اجتماعی یا حتی فیزیکی منجر شود.

در ایران هم باید پذیرفت، که تنوع فکری و دینی خصوصا در میان جوانان وجود دارد، فقدان گفت‌وگوی سازنده بین اقشار مختلف، به تعمیق شکاف‌ها دامن زده است.

 حکومت‌های ایدئولوژیک برای قدرت بخشید به طبقه حامی خود گفت‌وگو را محدود می‌کنند، فرصت‌های لازم برای رسیدن به تفاهم و همدلی را از بین می‌برند. 
در نتیجه، این خلأ اغلب به بروز خشونت‌های اجتماعی و سرکوب آزادی‌های فردی منجر می‌شود.

گفت‌وگوی باز و محترمانه می‌تواند راهکاری برای کاهش خشونت و ایجاد محیطی امن برای ابراز عقاید و باورها باشد.#گفتگو_توانا #دیالوگ #رواداری

@Dialogue1402