چشم ها و چشمه ها خشکند...
روشنی‌ها محو در تاریکی دلتنگ,
همچنان که نام ها در ننگ!
هر چه پیرامون ما غرق تباهی شد.
آه باران! ای امید جان بیداران!
بر پلیدی ها که ما عمریست...
 در گرداب آن غرقیم
آیا چیره خواهی شد...؟!