… Dilê canê, xwe ji rêngên bi mor xemilandibû, mîna qozaqêre li asîmanan di çirisand, li ser bircên Amedê… dilê wê çû çayêk qaçax. Kela nîvrojê xwe bi ser bedena Amedê, de berdabû.. rastê rast berê xwe da bostanên hewserê û di nav aramiyêkî de helbesta xwe nivîsî û xwend…🍀❤️