Suriye ve Mısır halklarının mağduriyetlerini düşünme iddiasıyla yola çıkıp bu halkları silikleştiren, önemsizleştiren, iradesiz addeden bir yazı. 

Anekdotlar arası kaba geçişlerle kronolojiyi ters yüz ediyor. Öyle ki anekdotlar sanki “ben doğru demiştim” tezini işleyebilmek için yamalı bohça gibi birbirine eklemlenmiş. 

Daha garibi, “Suriye’de böyle mi olmalıydı” sorusunu öncelikle yöneltmesi gereken hiçbir aktöre yönelik bir parça sorgulama dahi yok. 

O aktörlere bir parça sorgulama yokken şu soruyu Türkiye’ye dönüp sorması ancak bir kara mizah unsuru olabilir:
 “Bir ülke ve milyonlarca insan stratejik zayiat hanesine mi yazılacak? Neden biz sorunlarımızı konuşarak, müzakere ederek çözemiyoruz?”

Yazar yazısında okura tavsiye ettiğini bence kendi yapsın: Vicdanına dönüp sorsun, bu yazı mı olmalıydı?