Barış, demokrasi gibi bir çok kavramda uzlaşabilmek için, önce, en azından "terör" konusunda ortak bir irade geliştirebilmeliyiz. "Silah" konusunda karnımızdan değil, açık konuşmalıyız. Ne istediğimiz, hangi yöntemle ve nasıl istediğimizle doğrudan ilişkilidir. Eski ifade ile "tedhiş" yani halka korku salarak gücünü göstermeye, Kürt sosyolojisinin ihtiyacı var mı ?
İnkar ve imha politikası karşısında, tepki olarak ortaya çıkan  "silah" yoluyla hak mücadelesi verilebilir mi ? Demokrasi bu yöntemle kurumsallaşa bilir mi ?
Aksine, Türkiye'nin her yerinde yüz yıllardır yerleşik olarak yaşayan ve son kırk yılda da yoğun göçle batıdaki şehirlere yerleşen Kürtler için kriminal her durum,  birlikte yaşamı,  ekonomiye katılımı zorlaştırır,  hatta sabote eder. Ortadoğu'da inşa etmemiz gereken büyük barış ortamına en ciddi katkıyı sunabilecek olan Kürt dinamiği asla "terör" kavramıyla anılmayı hak etmiyor.  Bir dönemin kapanması,  yeni bir sayfanın açılması için, "devlet insiyatifi" yanında, Kürt , Türk toplumsal insiyatif gelişmelidir. Siyasi katkı ve katılımın, bir noktadan sonra, siyasi rekabet ve rol kapma yarışına kurban gitmesi, herkes için telafisi imkansız hayal kırıklığı doğuracaktır. Ne Kürtlere bu haksızlığı , ne de Türkiye'ye bu kötülüğü yapmaya hakkımız olabilir mi !