من از اینایی بودم که هر روز از دقیقه ۱ مدرسه تا دقیقه آخر رو برای مامانم تعریف میکردم و تا آخر شب همچنان روی همچی کامنت میدادم و فیدبک میگرفتم، الان که فک میکنم میبینم چقدر صبور بود مادرم و من چقدر رو مخی بودم!الان؟ فقط و فقط در جمع دوستان خیلی نزدیکم صدای من را «کمی» میشنوید :)