En güzel armağan sözün söz ile ağırlandığı meclisler, satırlar.

Yorgun ve depresif  İstanbul sabahını, bir okuyucumun gönderdiği satırlar gül bahçesine çevirdi.

Müjgan'ı okumuş, Müjgan ile yol almış, Müjgan'dan kendine varmış.

Arada böyle anlar olmasa insan yazmaya devam edecek takatı bulamaz .Nitekim ben de bulamıyorum.

  Yayınladığım öykülere, romanlara dair ses verdiğiniz zaman bir kaç günlük yazma yakıtım oluyor satırlarınız...

Bilin istedim.