حکمرانی در ایران به مثابه معتادی مغرور و یک دنده‌ است که در اتاقی گوشه باغی پای بساط نشسته، لاغر و مردنی و مریض.
پزشک قلب می‌آید یک دارو تجویز می‌کند
ارتوپد یک دارو
مغز و اعصاب یک دارو

اما یک نفر در مورد ترک کردن حرف نمیزند، انگار همه دیوانه شده‌اند.

تازه داروها را هم نمی‌خورد!