ਕਹਾ ਭਯੋ ਜੋ ਦੋਉ ਲੋਚਨ ਮੂੰਦ ਕੈ ਬੈਠਿ ਰਹਿਓ ਬਕ ਧਿਆਨ ਲਗਾਇਓ ॥
ਨ੝ਹਾਤ ਫਿਰਿਓ ਲੀਝ ਸਾਤ ਸਮ੝ਦ੝ਰਨਿ ਲੋਕ ਗਯੋ ਪਰਲੋਕ ਗਵਾਇਓ ॥
ਬਾਸ ਕੀਓ ਬਿਖਿਆਨ ਸੋ ਬੈਠ ਕੈ ਝਸੇ ਹੀ ਝਸੇ ਸ੝ ਬੈਸ ਬਿਤਾਇਓ ॥
ਸਾਚ੝ਕਹੋਂ ਸਨ  ਲੇਹ੝ ਸਭੈ ਜਿਨ ਪਰੇਮ ਕੀਓ ਤਿਨ ਹੀ ਪਰਭ ਪਾਇਓ ॥
ll੯॥੨੯॥