بیشتر سلاطین مهم عثمانی، دیوان فارسی یا دستکم شعرهای فارسی دارند. اما هیچ ایرانی و حتی ناسیونالیست ایرانی، عثمانی را یک امپراطوری پارسی ننامید. ولی کافی بود تا شاه اسماعیل برای مریدان قزلباش و آناتولیایی خود یک دیوان شعر تُرکی بسراید تا ناسیونالیست‌های ترکیه، صفویه را حکومتی تُرک بنامند. دیوانی که حتی صفویان هم مصرف خارجی و تبلیغاتی آنرا می‌دانستند و به همین دلیل هیچ اقدام هنری اعم از خطاطی، کاشیکاری، پرده‌خوانی و... برای این دیوان نکردند.
واکنش نخست ناشی از بلوغ و استغنای ناسیونالیسم ایران و واکنش دوم ناشی از فقر و عدم اعتماد به نفس بخشی از ناسیونالیسم تُرک بود که به مرور زمان در بین گروهی ترمیم شد اما این فقر هنوز در باکو، منجر به اختلالات ادراکی می‌شود.