Going home?? 

คุณเว?

มา เดี๋ยวผมไปส่ง

คือคุณไม่มานั่งเฝ้าผมในร้านก็มารอนอกร้านแบบนี้หรอครับ

มีป้ายตรงไหนติดห้ามผมทำไรป่าวอะ

เห้อ กลับไปเถอะครับ เดี๋ยวผมกลับบ้านเองได้

ก็ต้องเรียกแท็กซี่กลับไม่ใช่หรอ Here, I offer you a free ride. 

เล่นกับผมไม่สนุกหรอนะครับคุณเวกัส ผมมันก็แค่นักดนตรีกลางคืนธรรมดาคนนึง

แล้ว…พี่มนตรา…รู้ได้ไงว่าผมไม่ชอบความธรรมดา 

…

ผมอาจจะตามหาความธรรมดาอยู่ก็ได้นะ 

…

come on เดี๋ยวผมไปส่ง สัญญาว่าจะไม่มากวนสักพักนึง

ดื้อจริงๆเลยนะครับ 

——

เช้านี้ทำกับข้าวอะไรครับแม่ หอมเชียว

มน ตื่นแล้วหรอลูก ไปล้างหน้าเร็วเดี๋ยวจะได้ลงมากินข้าว แม่กับน้องเวกัสทำอาหารเสร็จพอดี

น้องเวกัส??

เอ้า ก็ฝนมันตกหนักไม่ใช่หรอเมื่อคืน แล้วเราเนี่ยนะ น้องอุส่าลำบากมาส่งยังจะให้น้องมานอนโซฟาอีก 

ห้ะ???

ไม่เป็นไรเลยครับคุณแม่ ผมบอกเองว่าจะนอนโซฟาข้างล่าง พี่มนจะได้นอนสบายๆ

ไม่ต้องเกรงใจมนเค้าขนาดนั้นหรอกค่ะ ไอ้ลูกชายแม่อะถึกจะตาย … เดี๋ยวแม่เอาต้มจืดไปให้ข้างบ้านก่อนนะลูก เดี๋ยวมา

…

คุณเวกัส เข้ามาในบ้านผมได้ไง

มันก็ไม่ได้ยากขนาดนั้นนี่นา แต่ไม่ต้องห่วง ทุกอย่างอยู่ครบ ผมไม่ได้แตะอะไรเลย ขี้เกียจขับกลับบ้านเฉยๆ

คุณรู้ใช่มั้ยว่าการถามแบบคนปกติเค้าทำกันมันไม่ได้ยากเลย

พูดเหมือนคุณจะให้ผมค้างคืน

ก็ไม่

See??

กินข้าวเสร็จคุณก็กลับไปได้แล้วนะครับ 

เรียกผมแบบที่แม่คุณเรียกก็ได้นะ

หืม?

น้องเวกัสน่ะ นานๆทีจะมีคนเรียกผมแบบนี้….คือมันก็รู้สึกดีอยู่เหมือนกัน

…

มันรู้สึกเหมือนผมได้รักความรักอีกครั้งนะพี่มน