Суб'ект дэпрэсіўнага спектакля нырае і тоне ў сабе. Эрас, наадварот, дазваляе спазнаць іншага ў яго іншасці, што выратоўвае яго з нарцысічнага пекла. Гэта выклікае спантаннае адмаўленне сябе, добраахвотнае апаражненне сябе.