Miały być barwne rafy koralowe, pełne złota i srebra wraki hiszpańskich galeonów zatopione u wybrzeży Karaibów. A co było? Brudne rzeki i glinianki z topielcami i kradzionymi samochodami, które po przejażce lądowały na dnie. Prace w portach, na zaporach i jazach. Szkoląc się był przekonany, że praca na platformie wiertniczej będzie ostatecznością, rzeczywistość pokazała, że jest szczytem. Rafy i galeony były dla takich jak Jacques Cousteau czy Robert Ballard, dla takich jak on, były: porty, tamy i topielcy.

Czyścili dno Odry przy jazie w Kątach Opolskich. Praca była ciężka i niebezpieczna, aby uniknąć porwania przez prąd, pracowali w kesonach otwartych. Przypinali się do nich karabińczykami z linką na kołowrotku bezwładnościowym. Choć było ich kilku, każdy pracował sam. Nie widzieli się nawzajem, nie komunikowali, każdy miał swoje poletko do ogarnięcia. Przejrzystość wody była żadna, nie widać było dłoni wyciągniętej przed siebie, pracowali praktycznie po omacku, mocno dociążeni z pływalnością ujemną.

Zaczepił linę do wielkiej kłody, którą prąd zapewne przyniósł z daleka, bowiem w pobliżu jazu nie było dużych drzew. Wynurzył się i dal znać ludziom na barce, że mogą wyciągać. Zanurzył się by kontrolować czy wszystko przebiega tak jak powinno, zapalił latarkę, nic to nie pomogło, fakt - widział snop światła ale niewiele więcej. Kłoda nie chciała się łatwo poddać, ale w końcu uległa i powoli zaczęła się przesuwać w kierunku barki, wtedy coś dostrzegł, podpłynął bliżej by się przyjrzeć, wydawało mu się, że widzi coś czerwonego. Podpłynął jeszcze bliżej, twarzą niemal dotykał tego czegoś, a właściwie kogoś. To była kobieta, ubrana w czerwoną sukienkę i białe trampki. Stała spokojnie na dnie rzeki i paliła elektronicznego papierosa, był pewien, że czuje zapach cytrusów. 
-Oszalałem - pomyślał. 
-Nie - powiedziała kobieta - nie oszalałeś, jestem prawdziwa, widzisz mnie.
-Czy jesteś syreną? - spytał.
-A czy widzisz u mnie rybi ogon? Powiedziała ze śmiechem.
-Kim w takim razie jesteś? 
-Aniołem- odparła.
-Co Anioł robi w takim miejscu?
-Przyszłam się z tobą pożegnać. 
-Dlaczego ze mną, coś mi grozi?
-Nie głuptasie, źle mnie zrozumiałeś, to ja odchodzę.
-Ale dlaczego żegnasz się ze mną? Przecież ja ciebie nie znam - powiedział zmieszany. 
-Na jawie mnie nie znasz, jestem w twoich snach. 
-Czyli co, od dziś nie będę śnił o tobie?
-Właśnie tak.
-Masz taką moc, że możesz mi nakazać lub zakazać śnić o kimś? 
-Tak. My anioły mamy taką moc, to my decydujemy o tym, kto nas może widzieć i z nami rozmawiać.
-Dlaczego więc chcesz mi zabrać ten przywilej? Uchybiłem ci? 
-Nie, nie uchybiłeś. Przywiązałeś się, a to nie jest wskazane, to jest zabronione. 

Kłoda powoli zaczęła odrywać się od dna i za chwilę miała znaleźć się na barce. Zszedł na dno, by po omacku szukać następnej lub  czegoś innego, co mogło zagrażać jazowi.

Miała być normalna noc w robocie, okazało się, że jest to noc decyzji. Łeb nie potrafi tego ogarnąć, ucieka w sen, a sen to ...Anioł.