ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ପ୍ରଥମୋଽଧ୍ୟାୟଃ ଭାଗ - ୩୨

ଜନା ଅଘାସୁରାୟନ୍ତେ ଶାଠ୍ୟଦୁଷ୍କର୍ମକାରିଣଃ ।
ଇହ ସନ୍ତୋ ବିଷୀଦନ୍ତି ପ୍ରହୃଷ୍ୟନ୍ତି ହ୍ୟସାଧବାଃ ।
ଧତ୍ତେ ଧୈର୍ଯ୍ୟଂ ତୁ ଯୋ ଧୀମାନ୍ ସ ଧୀରଃ ପଣ୍ଡିତୋଽଥବା ॥ ୫୮ ॥

ଅର୍ଥାତ :- ଲୋକେ ଶଠତା ଓ ଦୁଷ୍କର୍ମରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇ ଅଘାସୁର ପାଲଟି ଗଲେଣି। ସଂସାରରେ ଯେଉଁ ଆଡ଼େ ଚାହିଁବ, ସବୁଠି ପ୍ରାୟଃ ସତ୍‌ପୁରୁଷମାନେ ଦୁଃଖ ପାଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ସୁଖ ଭୋଗ କରୁଛନ୍ତି। ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ଯେଉଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରି ରହିପାରିବେ, ଜାଣ, ସେହିମାନେ ହିଁ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ପଣ୍ଡିତ ଅଟନ୍ତି || ୫୮ ||

ଅସ୍ପୃଶ୍ୟାନବଲୋକ୍ୟେୟଂ ଶେଷଭାରକରୀ ଧରା।
ବର୍ଷେ ବର୍ଷେ କ୍ରମାଜ୍ଜାତା ମଙ୍ଗଳଂ ନାପି ଦୃଶ୍ୟତେ ।।୫୯।।

ଅର୍ଥାତ :- ଶେଷଦେବଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ପୃଥ‌ିବୀ ପ୍ରତିବର୍ଷ କ୍ରମଶଃ ଅଧିକ ରୁ ଅଧିକ ଭାରସ୍ଵରୂପ ହୋଇଯାଉଛି। ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହା ଆଉ ସ୍ପର୍ଶର ଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି କଣ କହିବା, ଦର୍ଶନ କରିବାର ଯୋଗ୍ୟ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ରହି ନାହିଁ। ଏଠାରେ କୌଣସି ମଙ୍ଗଳ ଦେଖା ଯାଉ ନାହିଁ || ୫୯ ||