“เขามาแล้วล่ะ หลงเสิน นั่นไง” ปากของชายชรายกยิ้ม แขนไร้เรี่ยวแรงยกขึ้นชี้ให้คนข้างกายได้ดู

หลังคาที่วางเปล่า

“มาแล้วหรือ จี้หลิง” เสียงแผ่วเบาเอ่ยถาม ลมหายใจเริ่มขาดห้วง

“ให้ข้ารอนานเชียว เจ้าเด็กดื้อ”

แขนข้างนั้นร่วงหล่น