Za PRL pielęgnowano przede wszystkim narrację, jak to nas Francuzi perfidnie zdradzili i gdyby nie Związek Radziecki, to byśmy nigdy nie zaznali wolności.

Do tego kretyńsko śmiano się tego jak Francja upadła w 1940 roku z takimi zasobami i możliwościami, nie rozumiejąc w ogóle jak wyglądała ta kampania i pomijając straty, które zadano Niemcom. Nie mówiąc już o naczelnej bzdurze historycznej, którą czytałem X już dziesiątki razy, że niby Polska w 1939 broniła się dłużej. 

Może i relacje na stopie oficjalnej za czasów Gierka były poprawne, ale wykształciliśmy w sobie jako społeczeństwo jawną pogardę do Francuzów.

Doszło wręcz do tego, że Francuzi stali się synonimem tchórzy, pomimo wieków wspaniałej historii oręża. Gdyby popatrzeć na to obiektywnie, przez pryzmat liczb, to Francja jest najbardziej skutecznie wojującym narodem na świecie, z największą liczbą wygranych bitew.

Jeżeli zaś chcemy się poruszać na płaszczyźnie uproszczeń i ostatnich konfliktów, to moglibyśmy równie dobrze brać na klatę to, że Polacy kompletnie nie umieją wojować, bo… dali się rozklepać jak dzieci we mgle w kilka dni, a potem to były tylko dożynki.

Uważam, że takie generalizowanie i narodowe wyzłośliwianie się (w obie strony) to przejaw kompleksów i słabości, a nie jakiś poważny argument w  dzisiejszych relacjach.