Sartre’a göre, insan doğuştan hiçbir öz taşımayan bir varlıktır. “varoluş önce gelir, öz sonra gelir”anlayışı, sartre’ın özgürlük ve insanın kendini yaratma düşüncesinin temelini oluşturur. Yani insan kendisini tanımlayan bir “öz”e sahip değildir; kim olduğunu yalnızca kendi eylemleriyle yaratır. Bu görüş, insanı tam anlamıyla özgür kılar. Sartre’a göre, insan dışsal hiçbir kaynağa bağlı olmadan, kendi varlığını ve anlamını yaratma gücüne sahiptir. Ancak bu özgürlük aynı zamanda büyük bir sorumluluk taşır. Çünkü insan, yalnızca kendi kimliğiyle değil, aynı zamanda tüm insanlığın anlamınıda kendi eylemleriyle şekillendirir. Sarte’ın varoluşçuluğunda özgürlük, bir yandan insana inanılmaz bir güç veririken, diğer yandan bu gücün getirdiği sorumluluklar insanı kaygıya sürükler. İnsan, her eylemiyle dünyayı değiştirecek güce sahiptir ve bu durum, sürekli bir kaygı duygusuna yol açar. Sartre’a göre, bu kaygı ve sorumluluk, insanın varoluşunu anlamlandırma yolculuğunun kaçınılmaz bir parçasıdır. Sonuç olarak sartre’ın felsefesi, insanın kendisini yaratma sürecinde özgürlüğünü kutlarken, bu özgürlüğün getirdiği sorumluluğu ve kaygıyı da gözler önüne serer. İnsan, varoluşunu eylemleriyle inşa eder, ancak bu süreç sürekli bir içsel çatışma ve başkalarıyla olan ilişki içinde şekillenir. Bu nedenle özgürlük, sadece bir güç değil, aynı zamanda sürekli bir seçim ve sorumluluk gerektirir.