Binlerce sayfayı çevirdi eller,
Lakin saydı durdu boş kum taneler.

Kumları bıraksa bir an için,
Başını kaldırsa şu derin biçim.
Baksaydı engin göğe,
Anlardı kıymeti, o ne kitapta ne de kalemde.

Bil ki bilgi değil, görmek nimettir,
Başını kaldırabilenin hikmeti kendindendir.