Seksenlerin başında inşaat furyası patlamış, gece kondular bir yana her yer şantiye, her yerde kooperatif binaları, siteler, apartmanlar yapılmaktaydı,o dönemlerde ülkede belki de 1000 kişiye bir tane mühendis düşmüyordu. Var olan sayı da zaten Bayındırlık,  Belediye, Fen işleri ve proje çizmeye yetmiyordu. Yapı denetim sistemi yoktu. Ülkede ortalama altı ayda bir hükümet değişiyor, yönetmelik değiştirebilecek sürede bir bakan koltuğunda oturamıyordu.
İnşaat tamamen kayıtsız vasıfsız müteahhitlerin, ustaların ve sermayenin elindeydi. Her seçim dönemi kaçak katlar atılıyor,  daireler dükkana çevriliyordu. 
Betonlar Hatay'ın, Adıyaman'ın sıcağında kavrulmuş, çimento desen her usta kafasına göre kullanıyordu, deniz kumundan beton yapılıyordu, demir desen kaşarlı tostun içindeki kaşar miktarı kadardı. Proje desen uyan yoktu.

Bütün bu şartları es geçerek buraya gelip "depremde onlarca bina yıkıldı inşaat mühendisleri yüzünden insanlar öldü" diye şikayette bulunan kişilere sesimiz çıkmıyor diye herkes kendisini haklı sanmasın. 
Son depremler gösterdi ki, yapı denetim hizmeti almış binaların çok ufak bir kısmı yıkıldı.(proje, zemin etüdü raporları, yönetmelik ve tasarım hataları) Bu arada yapı denetimi sistemini de ikiye ayırmak lazım. Havuz sistemi diye birşey geldi. Yani müteahhit ile yapı denetim arasındaki ticari ilişki ortadan kaldırıldı. Bu sayede denetimin kalitesi yavaş yavaş ortaya çıkmaya başladı.  Demek ki depremden korunmak için önce mühendisine sahip çıkacaksın. 
Yönetmeliğini bir bilim dalı gibi sürekli geliştirerek yenileyeceksin. Bana bu kadar yetmez diyeceksin, sektörün eksiklerini görüp hatalarından ders çıkartacaksın.
Bu yazıda yanlış bir kısım varsa oturup tartışalım arkadaşlar.
Biz insanlara gerçekleri anlatmıyoruz diye bakın bunun gibi art niyetliler bize haksız ithamlarda bulunuyor. 
Bu toplumun gerçekleri bilmesi gerekiyor.