هیچ‌چیز به اندازه‌ی روتین و نظم منو به زندگی امیدوار نمی‌کنه. منظورم سر تایم بیدار شدن و خوابیدن و کار و پول نیست. منظورم اینه که تکلیفت مشخص باشه، برنامه‌تو بدونی. بدونی کی هست کی نیست، چی هست چی نیست، برای چی برنامه‌ریزی کنی و چه چیزی رو رها کنی. تعلیق همیشه منو تاریک کرده.