"Het drugsgeweld neemt toe onder de huidige drugsaanpak" - Tom DecorteSamenvatting:
Het opiniestuk bespreekt de discussie over het reguleren van drugs, zoals voorgesteld door Han Zinzen en beantwoord door Charlotte Colman. Hoewel hun standpunten op het eerste gezicht verschillen, delen ze belangrijke overeenkomsten: beide pleiten voor hulp in plaats van straf voor mensen met een problematische relatie met drugs. Straf blijkt contraproductief, vergroot sociale ongelijkheid en belemmert herstel. Toch blijft het Belgische drugsbeleid gericht op criminalisering, in tegenstelling tot het Portugese model, dat herstel centraal stelt en dit ondersteunt met substantiële investeringen in hulpverlening, preventie en schadebeperking.

Zinzen en Colman wijzen ook op de onzinnigheid van het verantwoordelijk stellen van gebruikers voor de misstanden in de productie en handel van drugs. Regulering biedt hier een oplossing: met legale producenten kan de overheid regels opleggen, terwijl een volledig verbod juist criminele netwerken versterkt. Dit principe wordt bijvoorbeeld toegepast bij nicotineproducten.

Hoewel regulering niet direct al het drugsgeweld zal verminderen, toont de huidige aanpak juist een toename van geweld. Landen die cannabis hebben gelegaliseerd, zien geen stijging in geweld rond deze markt. Het ontmantelen van de door prohibitie gecreëerde maffia blijft een langdurig proces, maar een gereguleerde markt kan op termijn de rol van criminele spelers beperken.

Het argument dat internationale verdragen regulering in de weg staan, wordt ontkracht door voorbeelden van landen zoals Malta, Luxemburg en Duitsland, die cannabis legaliseren zonder sancties. Regulering is geen perfecte oplossing, maar een pragmatische aanpak om productie en handel minder schadelijk te maken. De kernvraag blijft: wat heeft meer dan een eeuw strijd tegen drugs opgeleverd, en hoe kunnen we beter omgaan met dit complexe probleem?