Neye içeceğimizi bilemeyecek kadar insanlıktan çıkmıştık. Sağlığa, şerefe, dostluğa, hayata? Birkaç saniye daha kadehlerimizi havada tutup birbirimizi iskeletlerimize kadar soyduktan sonra acı acı tebessüm edip dikfik kafamıza... Uğruna içebileceğimiz hiçbir şey kalmamıştı.