” سِر در قدم، يار فدا شُد، چہ بجا شُد،
اين بارِگران، بُود ادا شُد چہ بجا شُد“
     (مرشد صوفي شاھ عنايت رح)

 مطلب؛  سِرُ يار جي قدمن تي فدا ٿيو، سُٺو ٿيو،
 اھو ڪُلھي تي وڏو بارُ ھو، ادا ٿيو سُٺو ٿيو.