Basit Tarifler
Korkuyla yönetme yöntemi yeni değil, ancak yaşananlar da pek yabana atılır cinsten değil. Düşmansız olunabilir mi? Önce saldırırsın, sonra bu zaten düşmandı da diyebilirsin, kolay! Ötekileştirmek kolay!.. Kimse bir “dünya savaşı” için bilgiye sahip değil, falcılara kalmadıysak. Ancak dünya savaşı tehlikesi hep olacaktır, politikacılar böyle istediğinden. Gerginlik, çatışma, istihbarat savaşları, ekonomik yaptırımlar ve sürekli büyüme planlarına dönük büyük rekabet şartları içinde yaşamak, rakipleri ise sınırlarında sınamak, onları yıpratmak, küresel enerjiyi üretime-tüketime dönüştürerek bundan yeni kapasite birimleri üretmek… Buradan bir “soğuk savaş” söylemi çıkar mı? Siyasi tarihçilere kalırsak, evet. Kutuplu veya kutupsuz dünya, tek veya çok kutuplu dünya… Ne bunlar? Çözüm anahtarı mı? Akademik argüman mı, politik mi? Boşboğazlara ödenen tonla parayı yoksullara ödenek yapsak, evladır. Biz işimize bakalım, hem dünyanın çivisi çıkmak üzereyken, bazılarına göre çoktan çıkmışken! Öyle değil mi? Küresel “mali kriz” dediler, meğer köpükmüş sebebi. Kyoto, Paris ve Dubai kararlarına rağmen “küresel ısınma” tavan yapmış halde. Neydi o “pandemi”? Kapanarak ve gözetlenerek yaşadık, dönüştük, sonuçta anlayabildik mi? “Küresel göç” sorunu oldu küresel hareket. Küresel güney, küresel kuzey… Teknolojik ürünler ise insan gücüne alternatif. İnsanın derdi insanken, bir de makineler çıktı başımıza. Sanırım buna kaçınılmaz ilerleme veya gelişme diyecekler var. Geri dönülemez bir yol. Diyorum ya, bizi bize bırakmaz bunlar diye! Ama her şey ne kadar basit; hem bayağı hem kolay. Bir kapıdan başını uzatırsın umut tacirliği yaparsın, olur; diğer kapıdan bekalardan seni ancak ben koruyabilirim dersin, olur. Olan politikacıları, liderleri, sözcüleri biliyoruz. İsimler aynı. Yenileri de uçlarda; daha sağcı, daha solcu, falan. Bazıları tarihi ben yazdım, yazarım da diyor, iyi mi? Şimdi geldik bilmem kimin dönemine. Haydi bakalım… İyi de bize gerçek bir yol gösterici gerekmez mi?