نه. می‌بخشم گرچه فراموش نکنم. دیده‌ام آدم راحت می‌میرد. نرم و موقت است. از متجاوز تا رفیق و رقیب برابر چشمانم مردند و خاک شدند. نیز، تمام ما کودک بودیم. خصم را در کودکی‌اش تصور می‌کنم و می‌بخشم. هر یک از ما بیش از هر چیز شایسته و تشنه‌ی شفقتیم، بخشیدن شفقت با خودمان و دیگران است.