གཙུག་ལག་ཁང་གི་རྟེན་མཆོག་དྲུང་དུ་སྒྲུབ་ཞག་སྔོན་ རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་རྒྱུ་སྒོ་གང་ས་ནས་འབད་བརྩོན་བྱེད་ ཉི ད ་མཆོ ག ་ལ་བརྟན་བཞུགས་མདོ ར ་བསྡུས་ཤི ག ་ དུ་མཛད་དེ་བཞུགས་ཁྲི་རིན་པོ་ཆེར་༸ཞབས་སོ ར་ དགོས། གང་ལ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རང་རྒྱུད་ བསྟར་འབུལ་ཞུས་ཏེ་ཉིན་བཞིའི་ཆོས་འབྲེལ་མཇུག་ འཁོ ད ་བསྟུན་རྒྱ་སྐད་ཐོ ག ་ཤེ ས ་རབ་སྙི ང ་པོ ་ གསུང་ ལ་བསྐྱེད་ན། ཚོགས་གསོག་རྒྱུ་དང་སྡིག་སྒྲིབ་སོགས་ སྒྲིལ་མཛད་ཡོད། འདོན་གནང་གྲུབ་མཚམས། ༸གོང་ས་༸སྐྱབས་ བྱང་གི་ཡོད། ཅེས་གསུང་གི་འདུག རང་ཉིད་ལ་གཅེས་
The Blessed One would rise early in the morning, and when, out of kindness to his body-servant[1] and for the sake of bodily comfort, he had rinsed his mouth and otherwise cared for his person, he would sit retired until it was time to go begging.
Grace, Translation, Identity