གྲོང་ཁྱེར་དེ་དག་དང་། ཡུལ་འཁོར་དེ་དག་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་བསྲུང་བར་འགྱུར། ཡོངས་སུ་བསྐྱང་བར་འགྱུར། གནོད་པ་མེད་པར་འགྱུར། དགྲ་མེད་པར་འགྱུར། ཕ་རོལ་གྱི་དམག་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་བརྫི་བ་དང་། གནོད་པ་མེད་པ་དང་། འཁྲུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཡུལ་འཁོར་སྲུང་དང་། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འཕགས་སྐྱེས་པོ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མིག་མི་བཟང་དང་། དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །
Then Mahārāja Vaiśravaṇa, Mahārāja Dhṛtarāṣṭra, Mahārāja Virūḍhaka, and Mahārāja Virūpākṣa said to the Bhagavat, “Venerable Bhagavat, the human king who wishes to listen to this Lord King of Sūtras, the Sublime Golden Light, and who wishes to have a great guardianship for himself; who wishes for a great guardianship for all his queens, their princes and princesses, and the harem; who wishes to bring the highest, superior, inconceivable great peace and well-being to his entire court; who wishes to increase his great sovereignty inconceivably in his lifetime; who wishes to possess inconceivable kingship; who wishes to possess an incalculable accumulation of merit; who wishes for his entire domain to be completely guarded; who wishes for it to be protected; who wishes for there to be no harm to his domain; and who wishes for there to be no enemies, no oppression from enemy armies, no disease, and no disturbances—venerable Bhagavat, that human king, with an undistracted mind, with veneration and service, should listen respectfully to this Lord King of Sūtras, the Sublime Golden Light.
Light, Reality, Assembly