ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་སོང་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་དྲན་པ་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་བརྗེད་པ་མེད་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྔོན་གྱི་གནས་མངོན་པར་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། ། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་བྱ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ཤེས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི་གང་། མངོན་པར་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་གང་ཞེ་ན། ཤ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་སྒོམ་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། སེམས་དང་། དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་སྒོམ་པ་སྟེ། དེ་འདུན་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། སེམས་དང་། དཔྱོད་པས་རབ་ཏུ་ཟིན་པའི་ཆོས་རྣམས་འདོད་པ་དང་། སྡུག་པར་བྱེད་པ་དང་། དབང་སྒྱུར་བ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར་རྫུ་འཕྲུལ་རྣམས་མངོན་དུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ དེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་སྤང་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་མྱོང་ངོ་། ། དེའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དེ་དག་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གོམས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་གཟུགས་སམ། སྟོབས་སམ། བྱིན་གྱི་རླབས་སམ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་གང་དང་གང་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་འདུལ་བར་འགྱུར་བའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དེ་དང་དེ་ཉིད་ཉེ་བར་སྟོན་ཏོ། ། དེ་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་ཏུ་སྣང་བ་གང་དང་གང་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་འདུལ་བར་འགྱུར་བའི་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་ཏུ་སྣང་བ་དེ་དང་དེ་ཉིད་སྟོན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་ཏུ་སྣང་བའམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་ཏུ་སྣང་བའམ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་ཏུ་སྣང་བའམ། བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་ཏུ་སྣང་བའམ། ཚངས་པའི་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་ཏུ་སྣང་བའམ། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བའི་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་ཏུ་སྣང་བའམ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་ཏུ་སྣང་བའམ། གཞན་ཡང་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་ཏུ་སྣང་བ་ཐ་ན་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་ཏུ་སྣང་བ་གང་དང་གང་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་འདུལ་བར་འགྱུར་བའི་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་ཏུ་སྣང་བ་དེ་དང་དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་བསྟན་ནས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། ། དེ་སྟོབས་སྙེམས་པ་དང་། ཁྲོ་བ་དང་། རྒྱགས་པ་ལྷུར་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྟོབས་གང་གིས་འདུལ་བར་བྱ་བའི་སྟོབས་དེ་ཉེ་བར་སྟོན་ཏེ།
“Here, Śāriputra, the bodhisatva recollects the many different previous existences of all sentient beings in the unlimited worlds in the ten directions. He can recollect one past lifetime, two, three, five, twenty, thirty, forty, fifty, or a hundred lifetimes, a thousand lifetimes, many hundreds of lifetimes, many thousands of lifetimes, and many hundreds of thousands of lifetimes. He can remember as far back as an eon of destruction, an eon of evolution, and eon of destruction and evolution, a multitude of eons of destruction, a multitude of eons of evolution, and a multitude of eons of destruction and evolution, and he can state with precision, ‘At that time in the past, those sentient beings had these names and these kinds of family. They looked like this, had these genders, and were in these kinds of physical condition. They had these kinds of jobs. They remained alive for that long, and they experienced happiness and suffering in these ways. Then, when they passed away, they took birth again in that place, and when they passed away again they took birth here.’ In this way, he recollects the details and the locations of the multitude of his own various previous states of existence and those of all sentient beings. He recollects his own previous states of existence from the very beginning of time. He recollects the previous states of existence of other sentient beings, of other people, from the very beginning of time. He also recollects the previous causes of his own roots of virtue, and he recollects others’ roots of virtue. He develops his own roots of virtue and his own awakening, and when he recollects other sentient beings’ roots of virtue, he cultivates the mind of awakening. He turns his attention to those causes of happiness and suffering in previous states of existence that arose because of impermanence, suffering, emptiness, and no-self. When he has turned his attention to the fact that they arose because of impermanence, suffering, emptiness, and no-self, he does not become intoxicated by forms. He does not become intoxicated by pleasure. He does not become intoxicated by having followers. He does not become intoxicated by lordship. He does not become intoxicated by the craving to become a king of the entire world. He does not become intoxicated by the craving to become Śakra. He does not become intoxicated by the craving to become Brahmā. He does not become intoxicated by the craving to become a protector of the world. He does not become intoxicated by the craving to be reborn. He does not become intoxicated by a mind filled with craving for all kinds of sensual pleasures or the happiness of kingship or lordship. He does not take hold of existence, except for the purpose of bringing sentient beings to maturity, and only after careful consideration. Because he has already turned his attention to impermanence, suffering, emptiness, and no-self, his conscience and moral sensitivity are disturbed by the actions he has performed because of the vices, and he is repulsed by them. By means of the state of things that is connected to the present, he acted in ways that created roots of nonvirtue, in order to save his life. He causes his previous roots of virtue and his development of unsurpassed perfect awakening to flourish. [MS.111.b] Because of all the present roots of virtue he has gathered, he avoids dishonesty and deception. So that the lineage of the Buddha, the lineage of the Dharma, and the lineage of the Saṅgha are not destroyed, he develops omniscience. The foundation of his memory is good because he possesses the power of memory and because of the presence of the totality of phenomena in his memory. Because he understands things well, his memory is unshakeable. Because of his conscientious practice of meditation, it is not hurried. Because his foundation of calm abiding meditation is good, it is not rushed. Because he has a good grasp of insight meditation, it is not agitated. Because he sees clearly, it is not unrefined. Because nothing is lost from his memory, it remembers. Because he has accumulated stocks of merit, its knowledge is great. Because he has accumulated stocks of knowledge, it is dependent on anything. Because he has accumulated stocks of all the perfections, it has gone to the other shore. This is how he recollects phenomena that had been lost to memory, by means of the power of his memory and mental composure. This is what is known as the perfected potential of superior ability and knowledge of previous states of existence, which the bodhisatva fully perfects.
Bodhisattva, Buddha, Teachings