གང་ཁོ་ནའི་ཉིན་མོ་དགེ་འདུན་འཚོ་བཙས་པ་དེ་ཁོ་ནའི་ཉིན་མོ་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་དག་གི་བུ་དག་ཀྱང་བཙས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་རིགས་དང་མཐུན་པའི་མིང་དག་བཏགས་སོ། །
In time the boy Saṅgharakṣita grew up and the venerable Śāriputra knew it was time to allow his going forth. So, looking to guide them, he went alone without any ascetic followers in his wake to the boy’s house. After prostrating at Śāriputra’s feet, the householder Buddharakṣita laid out a seat and invited the venerable Śāriputra to sit.
Light, Reality, Assembly