ལེགས་སོ། ། ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ནས་ ཆོས་ཀྱི་གཏམ་མི་འཇིགས་པར་བྱེད་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་དང་། ཆོད་པ་རྣམ་པར་སྤངས་ཤིང་གུས་པར་ཆོས་ཉན་པས་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་ཆོས་འཆད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་ཚལ་ཕུལ་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་གི་རྒྱན་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་གཏོང་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོའི་རྒྱན་དང་། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་མི་དམིགས་པས་ཚེ་དང་ཤི་འཕོ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་ཕངས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བས་ལག་ན་རིན་པོ་ཆེ་དང་། མི་ཟད་པའི་སྨོན་ལམ་ཐོབ་པས་ལོངས་སྤྱོད་མི་ཟད་པ་དང་། ཁྲོ་གཉེར་མེད་པས་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་ཅན་རྣམས་དད་ཅིང་བཞིན་འཛུམ་པས་གསོང་པོར་སྨྲ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འོད་ཟེར་སྙོམས་པས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱན་ཐོབ་པ་དང་། མ་ལོབས་པ་ལ་མི་བརྙས་པས་འོད་མང་པོ་མཐོང་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་བསགས་པས་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། ལྟུང་བ་ལ་མི་རྩོད་པས་མངལ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པས་ལྷ་དང་མིར་སྐྱེ་བ་དང་། རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རབ་ཏུ་རྟོག་པས་གདོན་མི་ཟ་བར་ནོད་པ་དང་། ཆོས་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་དཔེ་མཁྱུད་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་དང་། ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་སུམ་པ་དང་། ཉི་ཚེ་བའི་སྤྱོད་པ་མི་འདོད་པས་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་དད་པ་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་མི་འདོར་བས་བསོད་ནམས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། དད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ནོར་བདུན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། སྔོན་དམ་བཅས་པ་ཉམས་སུ་ལོན་པར་བྱེད་པས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་མི་སླུ་བ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱའོ། །
“What is the bodhisatva’s skilled approach to accumulation? There are two things bodhisatvas accumulate. What are these two things? They are merit and knowledge. What is the accumulation of merit? It is the item of merit that is created through generosity, the item of merit that is created through morality, and the item of merit that is created through meditative cultivation. It is to remain in a mental state of love and to get involved out of compassion. It is to apply oneself to all the roots of virtue and to confession of one’s own evils and those of others. It is the item of merit that is created through rejoicing in all the roots of virtue of all sentient beings throughout the three times, of all those who are learning and who have no more to learn, of all pratyekabuddhas, of those who are newly committed, of those who are engaged in practice, of those whose progress is irreversible, and of those who have only one birth remaining, the item of merit that is created through rejoicing in those who have committed themselves, the lords, the buddhas, of the past, the future, and the present. It is the item of merit created through requesting the Dharma from all the buddhas and all the noble ones. It is the item of merit created through dedicating all one’s roots of virtue to awakening. It is to inspire the arising of the mind of awakening in all those in whom the mind of awakening has not yet arisen. It is to teach the path of the perfections to those in whom the mind of awakening has arisen, and to collect material wealth for the poor. It is to provide medicine for sick, to treat them with respect, and to accept those who are in a wretched state with no hesitation. It is to not conceal one’s failings and to confess what one has done wrong. It is to serve and revere, in many different ways, the lords, the buddhas, of the present who have reached final nirvāṇa. It is to respect the gurus and preceptors as spiritual friends. It is to search vigorously for the priceless, invaluable teachings. It is to show affection for those who preach the Dharma and to still thirst to listen to the Dharma even after one has traveled for a hundred yojanas. It is to teach the Dharma without any thought of material gain. It is to serve one’s parents. It is to show gratitude. It is to be grateful. It is to have no regrets and to not be satisfied with the merit one has accrued. It is to guard one’s physical conduct and not act in a hypocritical manner. It is to guard one’s speech and not speak in a hypocritical manner. It is to guard one’s mind and not think hypocritical thoughts. It is to establish monuments in honor of tathāgatas, which brings one as much merit as is possessed by Brahmā. It is to perform boundless acts of worship that lead one to attain the perfect characteristics [MS.125.a] and to gather the accumulations of various roots of virtue that lead one to attain the perfect characteristics. It is to ornament one’s body with the absence of conceit. It is to ornament one’s speech with the relinquishment of all wicked speech. It is to ornament the mind with an unimpeded intellect. It is to ornament the buddha realms with acts of transformation by using one’s superior abilities. It is to ornament the qualities of the Dharma with the purity of knowledge. It is to ornament assemblies with abstention from slander, harsh words, and divisive talk. It is to ornament the Dharma of nonattachment by upholding the Dharma. It is to contribute to the presentation of Dharma not being ruined by offering encouragement that brings delight. It is to provide effective teachings by removing obscurations and hindrances and by listening to the Dharma respectfully. It is to ornament the tree of awakening by offering groves and to ornament the seat of awakening by not relinquishing the mind of awakening, the mind that precedes all roots of virtue. It is to purify birth and death by not objectifying actions and the vices. It is to have a hand of wealth by giving away all one’s precious valuable objects and to make one’s wealth inexhaustible by increasing it through the inexhaustible act of dedicating.
Bodhisattva, Buddha, Teachings