དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་མ་ག་དྷའི་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་མཐར་གྱིས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་གང་ན་ཡོད་པ་དེར་གཤེགས་ཏེ། བྱོན་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོའི་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་བཞུགས་སོ། ། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཚོང་དཔོན་བཟང་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བ། སྔོན་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ། སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ལ་བྱ་བ་བྱས་པ། ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་བ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། བདག་དབང་བ་མང་བ། ནོར་དང་། ཡོ་བྱད་མང་བ། གསེར་དངུལ་མང་བ། ནོར་དང་འབྲུས་ཡོངས་སུ་གང་བའི་མཛོད་དང་། བང་བ་མང་བ། ནོར་བུ་དང་། མུ་ཏིག་དང་། བཻ་དྰུཪྻ་དང་། དུང་དང་། མན་ཤེལ་དང་། བྱི་རུ་མང་བ། གླང་པོ་ཆེ་དང་། རྟ་དང་། བ་ལང་དང་། ལུག་མང་བ། བྲན་ཕོ་དང་། བྲན་མོ་དང་། ལས་བྱེད་པ་དང་། ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་མང་བ་ཞིག་གནས་ཏེ དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ཤཱཀྱའི་རིགས་ལས་མངོན་པར་བྱུང་ནས།
The Lord was greeted with elegant and generous words of praise: “Such indeed is the Lord: He is a tathāgata, an arhat, a fully accomplished buddha, perfect in wisdom and conduct, a sugata. He is a knower of the world, an unsurpassable guide for men ready to be disciplined, a teacher of gods and humans, awakened, a lord. He has surpassed the world with its gods, the world with its māras, brahmā gods, ascetics and brahmins, and gods and men, and asuras, when he himself attained realization and accomplishment through superior abilities. He teaches the true Dharma, which is excellent in the beginning, excellent in the middle, and excellent in the end, accurate in meaning and well expressed, and he reveals the life of purity that is simple, complete, perfect, and pure.”
Buddhism, Enlightenment, Ānanda