རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སེམས་ཅན་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་དོ། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དབྱེར་མེད་ཅིང་། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་དོ། ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཆོས་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་དོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་མེད། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་ལ་ཡང་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད། ཕན་པར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་ལན་དུ་ཕན་འདོགས་པ་མེད། གནོད་པར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་གནོད་པར་བྱེད་པ་མེད། འདུལ་བར་འོས་པ་ལ་ཡང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མ་ཡིན། ལོག་པར་ངེས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་ཡང་དམོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཉམ་པར་གནས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་ཅེས་བྱའོ། ། ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཏེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ལྔ་པའོ། ། གཞན་ཡང་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པའི་བཏང་སྙོམས་མེད་དོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་ལམ་བསྒོམས་པའི་ཡིན་ཏེ། ལམ་མ་བསྒོམས་པའི་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་སེམས་བསྒོམས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྒོམས་པ་དང་། ཤེས་རབ་བསྒོམས་པའི་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་མ་བསྒོམས་པའི་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པའི་ཡིན་ཏེ། གཏི་མུག་དང་ལྡན་པའི་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡིན་གྱི་འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་པར་ལྷུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་འཕགས་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ་འཕགས་པའི་མ་ཡིན་པ་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་ཚངས་པའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་རང་གི་ངང་གིས་གྲུབ་པ་སྟེ། གཉེན་པོའི་རྗེས་སུ་སོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། ཡང་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཏང་སྙོམས་དེ་ནི་མཐོ་བ་ཡང་མ་ཡིན། དམའ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།
“Moreover, Śāriputra, the Tathāgata does not become unfocused in his mind: whether he is walking, standing, sitting, lying down, eating, speaking, or remaining silent, the Tathāgata is constantly focused. He has attained the penultimate profound state of concentration and remains in unobstructed meditation. There is no sentient being in any state of being, whether focused or unfocused, who is able to observe the mind of the Tathāgata, except with the Tathāgata’s blessing. Thus, the Tathāgata remains always focused, and he therefore teaches the Dharma to sentient beings so that they might develop concentration. This is the fourth of his unique buddha qualities.
Light, Reality, Assembly