གསེར་འོད་དམ་པ་མདོ་སྡེའི་དབང་པོའི་རྒྱལ་པོ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དྲུག་པའོ།། །།དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཡུལ་འཁོར་སྲུང་དང་། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འཕགས་སྐྱེས་པོ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མིག་མི་བཟང་རྣམས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་བགོས་ནས་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གསེར་འོད་དམ་པ་མདོ་སྡེའི་དབང་པོའི་རྒྱལ་པོ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཟིགས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དགོངས་པ།
Chapter 7: The Four Mahārājas Then Mahārāja Vaiśravaṇa, Mahārāja Dhṛtarāṣṭra, Mahārāja Virūḍhaka, and Mahārāja Virūpākṣa rose from their seats, and with their upper robe over one shoulder, knelt on their right knee and, with palms together in homage, bowed toward the Bhagavat and said, “Venerable Bhagavat, this Lord King of Sūtras, The Sublime Golden Light, is taught by all the tathāgatas; it is viewed by all the tathāgatas; it is thought of by all the tathāgatas; it is possessed by all the assemblies of bodhisattvas; it is paid homage to by all the hosts of devas; it is offered to by all the hosts of devas; it is praised by all the hosts of the lords of devas; it is offered to, praised, and honored by all the protectors of the world; it illuminates all the divine mansions; it brings supreme happiness to all beings; it extinguishes all the suffering in the hells, in the lives of animals, and in the realm of Yama; it brings fears to an end; it repels all the armies of enemies; it brings the calamity of famines to an end; it brings the calamity of disease to an end; it dispels all planetary influences; it brings perfect peace; it ends misery and troubles; and it brings to an end various kinds of calamities—it overcomes a hundred thousand calamities.
Light, Reality, Assembly