ཡུལ་དེ་དག་ན་གནས་པའི་མི་རྣམས་ཀྱང་འདོད་པ་ལྔའི་བདེ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མྱོང་བར་འགྱུར། དངོས་པོ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་པོ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སླད་མའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་མིའི་རྒྱལ་པོ་གང་ལ་ལ་ཞིག་འདི་ལྟར་གསེར་འོད་དམ་པའི་མདོ་སྡེ་འདི་ཉན་པར་མོས་པ་དང་། བདག་ཉིད་དང་། བཙུན་མོ་དང་། རྒྱལ་བུ་ནས་ཕོ་བྲང་ནང་གི་སླས་ལ་སོགས་པའི་བར་དག་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དང་། གྲོང་རྡལ་དང་། ཕོ་བྲང་ཡོངས་སུ་སྲུང་ཞིང་སྐྱོབ་པ་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དགའ་བ་མཆོག་དམ་པ་དང་། རབ་ཏུ་དབེན་པའི་བདེ་བ་འཐོབ་པར་འཚལ་བ་དང་། ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་རྒྱལ་ཐབས་བཙུན་ཞིང་མཐོ་བ་དང་། དབང་ཕྱུག་དང་ལྡན་ཞིང་དར་བ་དང་། རྟག་ཏུ་འཕེལ་བར་འཚལ་བ་དང་། གཞན་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཚད་མ་མཆིས་ཤིང་མཐའ་མ་མཆིས་པ་ཡོངས་སུ་སྡུད་པ་དང་།
Then the Four Mahārājas said to the Bhagavat, “Bhagavat, in the future, a human king who aspires to listen to this Sūtra of the Sublime Golden Light and wishes to protect and defend himself, his queens, his princes, and so on, as far as the palace attendants, and so on, and also the cities, markets, and palaces; and who wishes to attain sublime, supreme, inconceivable happiness and the bliss of solitude; and who wishes to have in that life a noble and high sovereignty, to possess, spread, and constantly increase his power; and if he also wishes to accumulate an endless, immeasurable aggregation of inconceivable merit and wishes for there to be no invading armies, misery, disturbances, demons, or obstacles in his land, then, Bhagavat, that human king should be attentive, undistracted, and reverential and listen sincerely to this sublime, supreme king of sūtras and possess it.
Light, Reality, Assembly