འདི་ལྟར་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ལྷའི་མིག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ན་སེམས་ཅན་གང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདུལ་བར་འགྱུར་ཞེས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་གཟིགས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཇི་ཙམ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདུལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དག་གི་མདུན་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞུགས་ཤིང་སེམས་ཅན་དེ་དག་འདུལ་ཡང་སེམས་ཅན་གཞན་གྱིས་མི་ཤེས་སོ། ། དེ་ལྟར་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལྷའི་མིག་རྗེས་སུ་དྲན་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ནི་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་དེ། ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་ཤིང་མཉམ་མོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་ཐོས་ནས་མངོན་པར་དད་པ་ནས།
“In the buddha fields in the ten directions, to the very limit of space, in the immeasurable, indescribable totality of phenomena, greater in scope than the grains of sand in the river Ganges, the divine sight of the Tathāgata sees any appearances that arise, everything that is consumed, that perishes, or that develops as a buddha field. He sees the circumstances of the death and rebirth of any sentient being that appears. He sees that any bodhisatvas that appear all die and leave their existence in Tuṣita Heaven, enter the mother’s womb, are born, take the seven steps, leave the royal apartments, and depart. He sees that any lords, buddhas, that appear all realize complete awakening, turn the wheel of the Dharma, reach the end of conditioned life, [MS.39.b] and enter nirvāṇa. He sees that any śrāvakas that appear all attain complete nirvāṇa. He sees that any pratyekabuddhas who appear all have magical vision, and he sees how they purify the gifts they receive. Those beings who have not yet appeared cannot be perceived by those non-Buddhist sages who possess the five superior abilities. They do not appear to the śrāvakas, the pratyekabuddhas, or the bodhisatvas, but they do appear to divine sight of the Tathāgata. Within just an area the size of a cart wheel, the number of invisible sentient beings apparent to the Tathāgata are much more numerous than the gods and human beings of the threefold thousand great thousand worlds. The realm of beings who are not apparent is truly immeasurable.
Bodhisattva, Buddha, Teachings