གསུམ་གང་ཞེ་ན། གནས་ལ་ཉེས་པ་སྐྱེད་དེ། གནས་དེ་ནས་ འགྲོའོ་སྙམ་སེམས་པ་དང་། ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཤེས་ཤིང་། ཤེས་པར་བྱ་བ་མི་ཤེས་ལ། གང་ཅུང་ཟད་སྟེན་པ་ཡང་མི་བརྟེན་པ་དང་། དེ་ཁྱིམ་པ་ལ་ཉེས་པ་བསྐྱེད་པ་སྟེ། དེ་དགེ་སློང་དེ་གནས་གསུམ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། གནས་ཀྱི་ཉེས་པ་བརྗོད་པ་དང་། ཉམས་མི་དགའ་བ་རྗོད་ཅིང་ཁྱིམ་གཏོང་བར་བྱེད་པ་དང་། མི་བདེན་པའི་གཏམ་ཟེར་ཞིང་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་འདི་དག་གཡོ་བྱེད་དོ་ཞེས་ཡིད་རྟོན་པའི་སྦྱོར་བས་དམ་བཅའ་བར་བྱ་བའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་སྟེ།
“Mendicants who are miserly in their relations with families are just like this, Śāriputra. It is as if they want to be covered in urine and feces. They squander the opportunities that have arisen. They are just like dogs, I tell you. The Tathāgata only speaks in such a way out of concern for their welfare. Śāriputra, bodhisatvas, great beings, strive for the knowledge of a buddha in order to help people, in order to make people happy, and they are prepared to sacrifice their own flesh for this purpose, so there is no question of them being concerned about their reputation or whether they receive praise, or of their becoming envious or miserly in their relations with families. On the other hand, Śāriputra, deluded individuals who are motivated by making a living are slaves to material things. They desire worldly, mundane things, and they think that food and survival are what is most important. They are concerned about their reputation or whether they receive praise, and they are envious and miserly in their relations with families.
Jewels, Water, Bodhisattvas