ཁྱིམ་བདག་རྣམས་མིག་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱང་རིག་པར་བྱའོ། ། གོང་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དུ་རིག་པར་བྱའོ། ། ཁྱིམ་བདག་རྣམས་གཞན་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། མིག་འདི་དང་འདི་ལྟ་སྟེ། རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་འདི་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་པ་ཙམ་མོ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཡིད་འདི་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་པ་ཙམ་མོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་འདི་དང་ལྟ་སྟེ། ། སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱ་དང་། ཆོས་འདི་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་པ་ཙམ་མོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་རྣམས་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདི་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་པ་ཙམ་མོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་འདི་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་པ་ཙམ་མོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་རྣམས་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདི་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་པ་ཙམ་མོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་རྣམས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདི་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་པ་ཙམ་མོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་རྣམས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་འདི་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་པ་ཙམ་མོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་རྣམས་སའི་ཁམས་འདི་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་པ་ཙམ་མོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཆུའི་ཁམས་དང་། མེའི་ཁམས་དང་། རླུང་གི་ཁམས་འདི་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་པ་ཙམ་མོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་རྣམས་འདུས་བྱས་དང་། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་འདི་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་པ་ཙམ་མོ། །
“You should train yourselves, householders, to see that, like froth on water, the eye cannot withstand any strain. Like a bubble, the eye is fleeting. Like a mirage, the eye comes about through action, vice, and desire. Like a plantain tree, the eye is by nature without a core. [MS.10.b] Like an illusion, the eye appears because of erroneous views. Like a dream, the eye does not see things the way they really are. Like an echo, the eye is dependent upon conditions. Like a reflection, the eye is seen through the mirror of karma. Like a cloud, the eye dissipates in an instant. Like lightning, the eye is gone in an instant. Like the earth, the eye has no owner. Like water, the eye has no self. Like fire, the eye has no being. Like the wind, the eye has no life force. Like space, the eye has no personality. The eye is nonexistent, since it is based on the four elements. The eye is empty, free of I and mine. The eye is lifeless matter, like grass, plaster, wood, rock, or a reflection. The eye is helpless, as if caught in a whirlwind. The eye is worthless, like a heap of pus and excrement. The eye is useless, like something that is worn out, damaged, broken, decayed, and ruined. The eye is like a worn-out well overcome by age. The eye is not something that will last; its passing is inevitable. Householders, you should investigate the ear, the nose, the tongue, the body, and the mind in just the same way as you investigate the eye, and so on: All mental objects should be examined in the same way.
Light, Reality, Assembly