སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར། ལོག་པར་ལྟ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དམ་པའི་ཆོས་པད་མ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་བཀོད་པ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་དེ་ནས་བབས་ཏེ།
“Then, noble ones, King Śubhavyūha descended from the sky, and with his ten fingers and palms placed together in homage, he said to the bhagavān, the tathāgata, the arhat, the perfectly enlightened buddha Jala­dhara­garjita­ghoṣa­susvarana­kṣatra­rāja­saṃkusumitābhi­jña­, ‘Bhagavān, what kind of wisdom does the Tathāgata possess, by which the Bhagavān, the Tathāgata, the Arhat, the perfectly enlightened Buddha has a beautiful uṣṇīṣa, stainless eyes, a beautiful ūrṇā hair between the eyebrows that is as white and beautiful as the moon or a conch, the beautiful rows of teeth in his mouth that are even and perfectly aligned, the Sugata’s lips that are as red as the bimbā fruit, and the Sugata’s beautiful eyes?
Light, Reality, Assembly