པ་དམ་ཅན་གྱི་བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མར་མེ་མཛད་དེའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། མེ་ཏོག་དང་། ཕྲེང་བ་དང་། དྲི་དང་། བྱུག་པ་དང་། ཕྱེ་མ་དང་། ན་བཟའ་དང་། གདུགས་དང་། རྒྱལ་མཚན་དང་། བ་དན་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མཆོད་པ་བྱས། བློན་པོ་དང་། འཁོར་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེ་དག་གིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ཏེ་ཞབས་འབྲིང་དུ་འབྲང་བ་དང་། རྒྱལ་པོ་དགྲ་ཐུལ་སེམས་དགའ།
“The king Jitaśatru learned that the Lord, the tathāgata, arhat, fully accomplished Buddha Dīpaṅkara, was now on his way to the royal capital Padmāvatī together with a following of eight hundred million śrāvakas. The king Jitaśatru then had the royal capital Padmāvatī decorated. To the four corners of the city, at the places where three or four roads formed an intersection, he had gravel and stones cleared away, the surfaces swept and cleaned, and perfumed water sprinkled over them. He had flowers, piled knee-high, that one could walk upon, and he set up incense burners that spread their fragrance. He had canopies made of different kinds of precious fabrics erected, and various instruments were played. As the king Jitaśatru had decorated the royal capital Padmāvatī, he then gave the order that any flowers, scents, or ointments available within the royal capital should not be used up and should not be sold, but should all be offered in honor of the Lord Dīpaṅkara. He further ordered that anyone who used up or traded these things would be severely punished.
Dharma teaching, Rishi, Jina/Jinaputra