།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བགྱི་བ་དེ་ཆོས་གང་གི་ཚིག་བླ་དགས་ལགས། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཟླ་འོད་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །གཞོན་ནུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ངེས་པར་རྟོགས་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པ་དང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཤེས་པ་དང་ཁུར་བོར་བ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁྱུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་། འདོད་ཆགས་གསོ་བ་དང་ཞེ་སྡང་ཉེ་བར་ཞི་བ་དང་གཏི་མུག་བསལ་བ་དང་རིགས་པར་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་དང་། མི་རིགས་པ་རྣམ་པར་སྤོང་བ་དང་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འདུན་པ་དང་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་འདོད་པ་དང་ལྷག་པའི་བསམ་པས་སྒྲུབ་པ་དང་། མི་ཉལ་བ་ལ་སྟེན་པ་དང་སྤོང་བ་མི་གཏོང་བ་དང་ཆོས་དཀར་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྲུང་བ་དང་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ཡིད་མི་རྟོན་པ་དང་ལས་རྣམས་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་། ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་ཀུན་ཏུ་མི་སྤྱོད་པ་དང་བདག་ལ་མི་སྟོད་པ་དང་གཞན་ལ་མི་སྨོད་པ་དང་ཁྱིམ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པ་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཡིད་མི་རྟོན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྒྱུ་འཐུན་པ་དང་བསྙེན་པར་དཀའ་བ་དང་གཟི་ཆེན་པོ་དང་བདག་ཤེས་པ་དང་མི་རྒོད་པ་དང་སྤྱོད་ལམ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་གནས་པ་དང་གནོད་སེམས་མེད་པ་དང་མི་རྩུབ་པ་དང་གཞན་ལ་མི་གནོད་པ་དང་། བཤེས་གཉེན་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་སྲུང་བ་དང་གསང་བའི་སྔགས་ཀུན་སྲུང་བ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ལ་རྣམ་པར་མི་འཚེ་ཞིང་གནོད་པ་མེད་པ་དང་འཇམ་པོར་སྨྲ་བ་དང་ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཐུན་པའི་བཟོད་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཤིན་ཏུ་འདུན་པ་ནི་གཞོན་ནུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱ་སྟེ། གཞོན་ནུ་གང་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་དེ་དག་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཀྱི་ལོག་པར་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་པ་འདི་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱའོ།
It is the healing of desire, the pacifying of anger, and the elimination of ignorance. “[8] It is engaging in what should be engaged in. [9] It is rejecting that which should not be engaged in. [10] It is the aspiration to good qualities. [11] It is the wish to be free from saṃsāra. “[12] It is practicing with a higher motivation. [13] It is remaining awake. [14] It is not abandoning renunciation. [15] It is maintaining good qualities. “[16] It is not relying on rebirth. [17] It is not accumulating karma. [18] It is not paying attention to the internal āyatanas. [19] It is not engaging with the external āyatanas. “[20] It is not praising oneself. [21] It is not criticizing others. [22] It is having no attachment to family. [23] It is not placing one’s trust in ordinary people. “[24] It is the natural result of correct conduct. [25] It is that which is difficult to approach. [26] It is great majesty. [27] It is self-knowledge. “[28] It is the absence of inconstancy. [29] It is maintaining perfect behavior. [30] It is the absence of malice. [31] It is the absence of aggression. [32] It is not harming others. [33] It is taking care of companions. [34] It is guarding secret mantras. “[35] It is being nonviolent. [36] It is not being harmful to those with correct conduct. [37] It is speaking gently. “[38] It is not remaining anywhere in the three realms. [39] It is the patience that accords with the emptiness of all phenomena. [40] It is the aspiration to omniscient wisdom. “That, young man, is what is meant by ‘samādhi.’ Young man, practicing those qualities and not practicing their opposite is what is meant by ‘samādhi.’ ” Then the Bhagavān taught the samādhi, the revealed equality of the nature of all phenomena, and at that time gave a detailed teaching by chanting the following extensive verses to the youth Candraprabha.
Bodhisattva, Buddha, Teachings