ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅུ་བཞི་པའོ། ། གཞན་ཡང་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སེམས་ཀྱིས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན། ཡིད་ཀྱིས་མ་ཡིན། རྣམ་པར་ཤེས་པས་མ་ཡིན་གྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་པའོ། ། གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བའོ། ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའོ། ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་རབ་ཏུ་དབེན་པའོ། ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའོ། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ལ་གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པའོ། ། དམིགས་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའོ། ། རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བའོ། ། སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་འགྲོ་བ་སེལ་བའོ། ། ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའོ། ། བདུད་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་བའོ། ། སྒྱུ་དང་གཡོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ། ། ངར་འཛིན་པ་དང་། ང་ཡིར་འཛིན་པ་སྤངས་པའོ། ། མ་རིག་པ་དང་གཏི་མུག་གི་མུན་པ་དང་། ལིང་ཏོག་མེད་པའོ། ། ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པའོ། ། ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་ཤིང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཡིད་ཀྱི་ལས་སོ། ། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅྭ་ལྔ་པའོ། །
“Moreover, Śāriputra, all the Tathāgata’s verbal activity is preceded by knowledge and accompanied by knowledge. How so? The instructions that the lords, the buddhas, give are not useless. His prophecies are not trite. His utterances are well articulated. The speech of the Tathāgata is informative, instructive, not haughty, not base, not evasive, not stuttering, not dishonest, not harsh, not rough, and not inaccessible. It is soft, desirable, not dull, not fickle, not oppressive, not hurried, not frantic, with correct pronunciation, articulate, beautiful, melodious, strong, clear, sonorous, friendly, sweet, helpful, delightful, honorable, splendid, immaculate, and clear. It is not defective, not confusing. It is glowing, unimpeded, coherent, illuminating, and straightforward. It is not feeble, not fragmented, not rattling. It brings joy. It leads to physical well-being. It leads to mental rapture. It pacifies desire. It pacifies anger. It eliminates confusion. It overcomes māras. It demolishes evil. It conquers opponents. It makes things known. It is the booming of drums. It delights the wise. It is like the sound of the song of the cuckoo, the sound of Indra, the sound of Brahmā, the sound of the waves of the ocean, the sound of clouds, the sound of the earth, the sound of the curlew, the sound of the cry of the peacock, the sound of the pheasant, the sound of geese, the sound of the swan, the roar of the king of beasts, the sound of the lute, the guitar, drums, the conch, or cymbals. It is informative, instructive, intelligible, charming, worth paying attention to, profound, and not like the mindless bleating of sheep. It is what gives rise to the root of happiness and to the wholesome. Words and expressions are uncorrupted. Sentences are well formulated. Words and meanings are related. The words conform with the Dharma. They are timely, relevant, and not excessive. He teaches, knowing whose abilities are adequate and whose are not. It is ornamented with generosity. It is purified by morality. [MS.51.b] It is accomplished through patience. It burns with vigor. It is made pleasant by concentration. It is fulfilled through wisdom. Its provisions are love. Its compassion is unwearied. It shines with empathetic joy. It is fulfilled through equanimity. It provides one with the three vehicles. It keeps the lineage of the Three Jewels unbroken. It establishes on the path the three types of sentient beings. It purifies the three liberations. It cultivates truth. It cultivates knowledge. It is blameless in the eyes of the wise. It is praised by the noble. It is as immeasurable as space. It is endowed with the best of all qualities. This, Śāriputra, is the nature of the Tathāgata’s speech, and this is why it is said that all the Tathāgata’s verbal activity is preceded by knowledge and accompanied by knowledge. This, Śāriputra, is the fourteenth of the Tathāgata’s unique buddha qualities.
Bodhisattva, Buddha, Teachings