ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་ནི་དག་པ། དྲི་མ་མེད་པ། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། ། དེ་ལ་དག་པ་གང་། དྲི་མ་མེད་པ་གང་། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་གང་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དག་པའོ། ། མཚན་མ་མེད་པ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའོ། ། སྨོན་པ་མེད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི་དག་པའོ། ། མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའོ། ། ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། ། རང་བཞིན་ནི་དག་པའོ། ། ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའོ། ། འོད་གསལ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། ། སྤྲོས་པ་མེད་པ་ནི་དག་པའོ། ། མ་སྤྲོས་པ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའོ། ། སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། ། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དག་པའོ། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་དྲི་མ་མེད་པའོ། ། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། ། གོ་འབྱེད་པ་ནི་དག་པའོ། ། ནམ་མཁའ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའོ། ། ནམ་མཁའ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། ། ནང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་དག་པའོ། ། ཕྱི་རོལ་དུ་མི་རྒྱུག་པ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའོ། ། ཕྱི་དང་ནང་མི་དམིགས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། ། ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་དག་པའོ། ། ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དྲི་མ་མེད་པའོ། ། སྐྱེ་མཆེད་སྤོང་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། ། འདས་པ་ལ་ཟད་པ་ཤེས་པ་ནི་དག་པའོ། ། མ་འོངས་པ་ལ་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའོ། ། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་དག་པ་དང་དྲི་མ་མེད་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་གནས་གཅིག་ཏུ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཞི་བའི་གནས་སོ། ། གང་ཞི་བ་དེ་ནི་རབ་ཏུ་ཞི་བ། དེ་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བ་སྟེ། ཐུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། ། དེ་ལྟ་བས་ན་ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟ་བར་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། ། བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་བར་ཆོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། ། ཆོས་ཇི་ལྟ་བར་སེམས་ཅན་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། ། སེམས་ཅན་ཇི་ལྟ་བར་ཞིང་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། ། ཞིང་ཇི་ལྟ་བར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། ། དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། མཉམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མཐར་ཐུག་པའི་རྣམ་པས་གཉེན་པོ་མེད་དོ། ། གཉེན་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པས་ཐོག་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་པའོ། །
“Śāriputra, awakening is undefiled and without clinging. What is it to be undefiled and what is to be without clinging in this regard? To be ‘undefiled’ is to be free from the four defilements: the defilement of desire, the defilement of existence, the defilement of ignorance, and the defilement of views. To be without clinging is to be free from the four types of clinging: clinging to desire, clinging to existence, clinging to views, and clinging to morality and rituals. All who engage in these four types of clinging are blinded by ignorance and drenched by the waters of desire. When one adheres to a self, one clings to skandhas, elements, and sense fields. [MS.47.a] Because he knows the root of this self-clinging thoroughly and has purified himself, the Tathāgata is able to successfully purify sentient beings. He who has fully purified himself does not harbor any sort of assumption. He who harbors assumptions because of engaging in superficial mental activity is not able to engage in non-superficial mental activity, because of his ignorance. He who does not allow ignorance to proliferate does not see the appearance of the twelve limbs of existence, and there is then no birth. To be free of birth is to arrive at certainty. When one arrives at certainty, the clear, explicit truth is established. When the clear, explicit truth is established, one has arrived at the ultimate truth. The ultimate truth is that no person really exists. The truth that no person exists is the truth of inexpressibility. The truth of inexpressibility is the reality of dependent origination. The reality of dependent origination is the reality of phenomena. The reality of phenomena is the reality of the Tathāgata. That is why it is said that one who sees dependent origination sees the Dharma, and one who sees the Dharma sees the Tathāgata. Thus, when he sees, searching for the truth, he does not see anything. What is ‘anything’ in this regard? It is the freedom from attributes and the lack of anything that is apprehended. One who sees the freedom from attributes and the lack of anything that is apprehended sees what is real. In this way, the Tathāgata’s full understanding of all phenomena is the same as sameness. With great compassion for sentient beings, the Tathāgata sees that ordinary, immature beings do not recognize this undefiled quality that is free of clinging, and so he pledges to help them realize it.
Light, Reality, Assembly