འཇིག་རྟེན་གྱི་དབང་པོ་ཐམས་ཅད་དང་འདྲ་བའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་དང་ལྡན་པ་དང་། འགྲོ་བ་རྒྱ་མཚོའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་དང་། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དྲ་བས་ཀུན་ནས་ཡོག་པའི་གདུགས་དང་། རྒྱལ་མཚན་རབ་ཏུ་བསྒྲེང་བ་དང་། སྒོ་དང་རྟ་བབས་ཐམས་ཅད་ལས་འོད་ཟེར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རྒྱས་པར་འགེངས་པ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བས་རྣམ་པར་མཛེས་པར་བྱས་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སའི་གཞི་སྟེགས་བུ་བརྗོད་དུ་མྱེད་པས་བརྒྱན་པ་དང་། ཕྱོགས་ཀུན་ནས་ཐེམ་སྐས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེས་བརྩེགས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བས་རབ་ཏུ་མཛེས་པར་ཀུན་ནས་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཛེ་ཏའི་ཚལ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆུ་ཞེང་གབ་པར་ཤིན་ཏུ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བར་ཀུན་ནས་གནས་པར་གྱུར་ཏེ།
As soon as the Bhagavat rested in that meditation, there appeared a kūṭāgāra that was greatly adorned and so vast that it had no end or center, with invincible vajra banners arranged on the ground, arrayed in networks of all kings of precious jewels, filled with petals of flowers made of many jewels, beautified by pillars of beryl, with kings of jewels as an arranged display of ornaments that illuminated the world, having a multitude of excellent jewels, having heaps of precious jewels from the Jambu River, with porches, toraṇas, pinnacles, and windows made of all jewels, adorned by countless pure balconies, with an array of precious jewels that resembled all the lords of worlds, with arrangements of the precious jewels from the world’s oceans, covered with nets of all precious jewels, with upraised parasols and banners, and beautified by gateways and toraṇas emitting light rays that completely filled the realm of phenomena; the external ground was beautified by indescribable daises for the surrounding assembly, and in all directions there were stairways of heaps of jewels and beautifully arranged adornments.
Light, Reality, Assembly