དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡང་མིག་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན། རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལྕེ་དང་། ལུས་དང་། ཡིད་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དབང་པོ་མ་ཚང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སའི་ཁམས་ལ་མི་གནས། ཆུ་དང་། མེ་དང་། རླུང་གི་ཁམས་ལ་མི་གནས། འདོད་པ་དང་། གཟུགས་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ལ་མི་གནས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་མི་གནས་ཏེ། མི་གནས་པས་ན་ཉམས་པ་མེད་དོ། ། དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་པ་མེད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྙེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཏོ། ། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅུ་པའོ། ། གཞན་ཡང་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཤེས་རབ་ཉམས་པ་མེད་དོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཞེ་ན། གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་སྟེ། གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པའི་ཤེས་པའོ། ། སེམས་ཅན་གཞན་རྣམས་དང་། གང་ཟག་གཞན་དག་ལ་ཆོས་གོ་བར་བྱེད་པའི་ཤེས་པའོ། ། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་མི་ཟད་པ་ལ་མཁས་པའི་ཤེས་པའོ། ། ཚིག་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཤེས་པའོ། ། ཚིག་གཅིག་ལ་འཇུག་པས་བསྐལ་པ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མི་ཆད་པར་སྟོན་པ་ཤེས་པའོ། ། ཇི་ལྟ་བུ་ཅི་འདྲ་ཞེས་དྲིས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པའི་ཤེས་པའོ། ། ཐམས་ཅད་དུ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་པའོ། ། ཐེག་པ་གསུམ་རྣམ་པར་དགོད་པ་བསྟན་པ་ཤེས་པའོ། །
“Moreover, Śāriputra, the Tathāgata’s awareness of all things in all ways and of all things at all times is never given up, because the Tathāgata’s awareness is free from distraction. How so? The moment the perfectly awakened Tathāgata became an unsurpassed, fully accomplished buddha, he could see the mindstreams of all sentient beings in the past, future, and present, and from the moment of his awakening, the awareness of the Tathāgata has never been distracted. The knowledge of the Tathāgata, by which he knows the ways of sentient beings, will not be lost. The Tathāgata does not lose his awareness of the conduct of sentient beings in relation to the three types of sentient beings, their acquisition of their faculties, and the states of mind that motivate them. As he teaches the Dharma to sentient beings, the Tathāgata does not need to employ his awareness to recollect, contemplate, or analyze. He makes no mistakes. How can that be? It is because there is no deterioration in his awareness. Self-aware and undistracted, he teaches the Dharma to sentient beings. This, Śāriputra, is the ninth of the Tathāgata’s unique buddha qualities.
Light, Reality, Assembly