ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའི་ཆེན་པོ་དེས་ལྷ་དང་། མི་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་སྐྱེ་དགུའི་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཕྲག་དྲུག་ཅུར་ཚང་བ་ཐེག་པ་གསུམ་དག་ལ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པར་གྱུར་ཏོ། ། ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་སྙིང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེར་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་མང་དུ་ཐོས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བླ་ན་ མེད་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་དེ་ན་ཚེ་ཇི་ཙམ་ཐུབ་པར་འདུག་ནས་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་འཆི་བའི་དུས་བྱས་པ་དང་། དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་ཏེ། གང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་པད་མའི་བླ་མ་བྱུང་བའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེར་རྒྱལ་རིགས་སུ་སྐྱེས་སོ། ། སྔོན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པའི་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་དེ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་ནས་དེའི་གཡོག་ཏུ་གྱུར་ཏོ། །
“When he reached maturity, around the age of twenty, he followed his conviction, left ordinary household life behind, and become a renunciant. Because he did not lose his mindfulness, he went on to accumulate inconceivable, unsurpassed great learning. He taught the Dharma for sixty thousand years, visiting villages, towns, cities, countries, kingdoms, and royal courts. He proclaimed the cycle of teachings contained in The Collected Teachings on the Bodhisatva, which severs all doubts, in villages, towns, cities, countries, kingdoms, and royal courts. During those sixty thousand years, he was responsible for forty million beings—gods, humans, and asuras— [MS.107.b] reaching maturity by means of the three vehicles: the Śrāvakayāna, the Pratyekabuddhayāna, and the unsurpassed Buddhayāna. Śāriputra, he was a mendicant who relied upon the Dharma, and when the time of his death arrived, he was reborn in the eastern buddha realm of the Tathāgata Ratnagarbha.
Light, Reality, Assembly