བདག་ཏུ་བྱ་བ་དང་། བདག་གིར་བྱ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་རིག་པའི་མུན་པ་དང་རབ་རིབ་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ཞུགས་པ། ལྟ་བའི་ཐིབས་པོའི་བས་དགོན་པར་མགོ་རླག་པ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་མགོ་རྨོངས་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་འཁོར་བའི་མྱ་ངམ་ཆེན་པོའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སའི་འོག་ཏུ་ལྟུང་བ། ཕོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་དེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྤྱད་པའི་སྤྲིན་རྒྱ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་ཏེ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་བརྟེན་པར་གནས་པ་ཡོངས་སུ་བསྔགས་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་བཟློག་པ་དང་། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཆེན་པོ་ལ་མངོན་པར་མོས་པར་བྱ་བ་དང་། རྒྱུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱོགས་མངོན་པར་བསྟན་པ་དང་། ལས་དང་ཆོས་སུ་མི་འགལ་བའི་ཕྱོགས་རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་སུ་བསྡུ་བའི་ཕྱོགས་སྣང་བར་བྱ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མོས་པའི་ཕྱོགས་རབ་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ལེགས་པར་བསྟན་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིགས་མི་གཅད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱ་བ་དང་།
“Noble one, in that way, when the Bhagavat Vairocana was previously practicing bodhisattva conduct, he had compassion for those dwelling in the world, who were devoid of the accumulations of merit and wisdom, who were filled with ingratitude toward other beings, who were enveloped by the darkness of ignorance, who were attached to belief in a self and belief in possessions, who were obscured by the darkness and blindness of ignorance, who had inappropriate thoughts, who were deep in the wilderness of thickets of wrong views, who were ignorant of cause and results, who were under the power of kleśas and karma, who had fallen into the underground world of the great suffering of saṃsāra’s wilderness and were experiencing the various sufferings of poverty.
Perfection of wisdom, bodhisattva great beings, practice