རླུང་དེ་ལངས་པས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ཡི་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་དང་། ཁོར་ཡུག་གི་རི་དང་། ཁོར་ཡུག་གི་རི་ཆེན་པོ་དང་། གླིང་ཆེན་པོ་བཞི་དང་། གླིང་བརྒྱད་ཁྲི་དང་། རི་ཆེན་པོ་དང་། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཡང་དཔག་ཚད་སྲིད་དུ་མངོན་པར་འཕེན་ཅིང་རབ་ཏུ་འཐོར་བར་འགྱུར་བ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐོས་སམ། གསོལ་པ། བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་ཏེ་ མངོན་སུམ་དུ་བཟུང་ངོ་། ། བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་ནམ་འཇིག་པའི་རླུང་འབྱུང་བ་དེ་ནི་ཀུན་ཏུ་འཇོམ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའི་རླུང་ལྡང་སྟེ། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་རི་རབ་དང་བཅས། ཁོར་ཡུག་དང་བཅས། རི་དང་བཅས།
“Consider not only the sentient beings of the threefold thousand great thousand world, Śāriputra, but as many sentient beings as there are in the eastern direction, in worlds, Śāriputra, as numerous as the grains of sand in the river Ganges, and likewise in the southern, the western, and the northern directions, below, above, and in the intermediate directions, throughout all the ten directions, in worlds as numerous as the grains of sand in the river Ganges—beings born from an egg, born from a womb, and so forth, up to and including [MS.29.a] those with neither perception nor nonperception—and imagine that they all became śrāvakas with the same great magical abilities as the elder Mahāmaudgalyāyana. Śāriputra, all the strength, power, and force, all the magical and miraculous abilities that such a host of śrāvakas could display would not be sufficient to move that mustard seed. It would not be sufficient to move it even a hair’s breadth. Why is this? Śāriputra, it is because the Tathāgata has attained the highest possible degree of perfection in the perfection of magical abilities. Śāriputra, this is how great the magical abilities of the Tathāgata are. This is how great his authority is. He is a great lord.”
Light, Reality, Assembly