དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྟག་ཏུ་འབད་པར་བྱའོ། ། རྟག་པར་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་དགེ་བ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་སྟེ། དུས་དུས་སུ་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་དུས་དུས་སུ་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། སྣོད་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཅན་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་དང་། བསྙེན་བཀུར་མི་བྱེད་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་དང་། མ་རྙེད་པ་དང་། སྨད་པ་དང་། མ་གྲགས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་དང་། སྦྱིན་པའི་དུས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་བཏང་སྙོམས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དུས་ན་སྦྱིན་པ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་བཏང་སྙོམས་པ་དང་། བཟོད་པའི་དུས་ན་སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་བཏང་སྙོམས་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དུས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་བཏང་སྙོམས་པ་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་དུས་ན་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་བཏང་སྙོམས་པ་དང་། ཤེས་རབ་དུས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་ལ་དམིགས་པ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་བཏང་སྙོམས་པ་སྟེ།
“ ‘What is equanimity with regard to concern for self versus others? It is to remain equanimous when the flesh of one’s major and minor limbs is being chopped off. It is to not wish for or chase after experience when having the flesh of one’s major and minor limbs chopped off, but to remain in equanimity. What is meant by equanimity is being patient in two ways: to adjust one’s body and to adjust one’s speech to any situation. What is meant by equanimity is not sustaining the two wounds, not letting oneself be wounded with respect to the eye or with respect to form, and so forth, and not letting oneself be wounded with respect to the intellect or with respect to mental phenomena. What is meant by equanimity is not being wounded or hurt. What is meant by equanimity is not being affected when one is wounded. What is meant by equanimity is the twofold patience: with oneself and with others. What is meant by equanimity is relating to those who are helpful and to those who are not in the same way. Equanimity is the supreme way to avoid disputes. Equanimity is to comprehend one’s own mind. Equanimity is to analyze the self. Equanimity is to not hurt anyone. The equanimity of the bodhisatvas is to keep a concentrated focus. For the lords, the buddhas, however, the equanimity of the bodhisatvas, the great beings, is not acceptable. Why is that? It is because the bodhisatva keeps himself perpetually engaged and occupied, always concerned with his search for the wholesome, and he will engage in the practice of equanimity only when it is called for.
Jewels, Water, Bodhisattvas