ཤཱ་རིའི་བུ་གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ས་འདི་ལ་ཡུངས་ཀར་གྱི་འབྲུ་གཅིག་བཞག་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཡུངས་ཀར་གྱི་འབྲུ་བཞག་པ་དེ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་མཐུ་དང་། སྟོབས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དྲག་ཤུལ་ཐམས་ཅད་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་དང་། ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་ཐམས་ཅད་བསྟན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བཞག་པའི་ཡུངས་ཀར་གྱི་འབྲུ་སྐྲའི་རྩེ་མོ་གཅིག་ཙམ་ཡང་བསྐྱོད་པར་མི་ནུས་སོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པའོ། །
“Śāriputra, imagine that śrāvakas like Maudgalyāyana, whose magical abilities are great, filled the threefold thousand great thousand worlds like dense forests of sugarcane, forests of reeds, forests of bamboo, fields of sesame, and fields of rice. Then, Śāriputra, if one were to see all the combined strength and vigor, all the magical and miraculous abilities of such a host of śrāvakas, it would not compare to even a hundredth part of the miraculous abilities of the Tathāgata. It would not be considered to be, be seen to be part of, be reckoned as, be compared to, or resemble even a three thousandth, a hundred thousandth, a ten millionth, a billionth, a ten billionth, or a thousand billionth part. How is this possible? Śāriputra, it is because the tathāgata, arhat, fully accomplished Buddha has attained the highest possible degree of perfection in the perfection of magical abilities.
Light, Reality, Assembly