སེམས་མི་ཉམས་ཤིང་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་། རྒན་རབས་ལ་འདུད་ཅིང་ཞེས་བྱེད་པ་ལ་དགའ་བ་དང་། རྟག་ཏུ་བཞིན་འཛུམ་པ་ལ་དགའ་བ་དང་། ཁྲོ་གཉེར་མེད་ཅིང་གསོང་པོར་སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བ་དང་། ཚུལ་འཆོས་པ་དང་། ཁ་གསག་དང་། གཞོགས་སློང་མེད་པ་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་། སྙིང་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ལ་འཇུག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྟོན་པ་བཞིན་དུ་ཕངས་པ་དང་། ཆོས་ལ་བདག་བཞིན་དུ་ཕངས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྲོག་བཞིན་དུ་ཕངས་པ་དང་བླ་མ་ལ་ཕ་མ་བཞིན་དུ་ཕངས་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བུ་བཞིན་དུ་ཕངས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ལ་མིག་བཞིན་དུ་ཕངས་པ་དང་། ནན་ཏན་ལ་ཡན་ལག་གི་དམ་པ་མགོ་བཞིན་དུ་ཕངས་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ལག་པ་དང་། རྐང་པ་བཞིན་དུ་ཕངས་པ་དང་། ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་བཞིན་དུ་ཕངས་པ་དང་། ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ལ་སྨན་བཞིན་དུ་ཕངས་པ་དང་། སྐུལ་ཞིང་དྲན་པར་བྱེད་པ་ལ་སྨན་པ་བཞིན་དུ་ཕངས་པར་སེམས་པའོ། །
“ ‘What is the empathetic joy of the bodhisatvas like? It is to be mindful and attentive, glad, and enthusiastic, and to take joy in wholesome conduct. It is to not be discouraged, to be undaunted and unwearied, and to rid oneself of any dissatisfaction in relation to all wholesome forms of conduct. It is to engage joyously with all things and to have a joyous mind, a satisfied body, a stimulated intellect, and elated thoughts. It is to applaud and delight in the body of the Tathāgata. It is to delight in the search for the splendor of major characteristics and minor marks. It is to delight in the Dharma and not become weary when listening to it. It is to delight in the progress that is made by following the Dharma. It is to be elated by the joy of the Dharma. It is to be without anger toward sentient beings. It is to take joy in awakening and to feel inclined toward the illustrious teachings. It is to have a motivation that is removed from that of the limited vehicle. It is to have defeated miserliness. It is to be joyful toward those in need. It is to take joy in renunciation. It is to be kind and affectionate toward those who are immoral. It is to always appreciate those who uphold good moral conduct. It is to keep one’s moral conduct pure, and to delight in the fact that this alleviates and frees one from all the fears of the lower realms. It is to rejoice and be patient with others when confronted with insults and offensive language. It is to remain joyously undisturbed and patiently bear it when one’s hands, feet, eyes, and head are being cut to pieces. It is to joyfully have reverence for one’s teachers. It is to joyfully bow to and venerate one’s superiors. It is to always have a joyful smiling demeanor toward those in need. It is to joyfully keep a nonaggressive demeanor when one engages in conversation with interest. It is to rejoice in the absence of hypocrisy, manipulation, and extortion. It is to rejoice when there is a connection with the essential Dharma.
Bodhisattva, Buddha, Teachings