མངལ་གཅིག་ན་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདུག་འདུག་པའི་སྲིང་མོ་དང་འདུ་ཞིང་འཁྲིག་པ་བྱེད་པ་ལྟ་ག་ལ་སྲིད་དེ། ཀྱེ་མའོ་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་བརླག་གོ ། རྣམ་པར་བརླག་གོ ། རབ་ཏུ་བརླག་གོ ། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་གཡེན་སྤྱོའོ། །ཞེ་སྡང་གིས་གཡེན་སྤྱོའོ། །གཏི་མུག་གིས་གཡེན་སྤྱོའོ། །མི་ཤེས་པས་གཡེན་སྤྱོའོ། །ཆོས་ལས་ཉམས་ཤིང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་གནས་སོ། ། མི་འཐུན་པའི་ཆོས་ལ་རབ་ཏུ་སྤྱོད་དོ། ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་པའོ། ། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་པའོ། ། གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་པའོ། ། ལོག་པའི་ལམ་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་པའོ་སྙམ་མོ། ། གཞོན་ནུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཝ་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་མཐར་གཡང་ས་ཆེན་པོ་དང་ཉེ་བ་ཞིག་ན་མཚན་མོ་ཁྱིས་གཙེས་ནས་ གཡང་ས་ཆེན་པོ་ནས་ལྷུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་གཞོན་ནུ་སེམས་ཅན་འདི་དག་ཀྱང་ཝ་དང་འདྲའོ། ། གཞོན་ནུ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་དམུས་ལོང་ཁྱིས་གཙེས་ནས་གཡང་ས་ཆེན་པོ་དང་ཉེ་བར་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཀྱེ་མའོ་གཞོན་ནུ་སེམས་ཅན་འདི་དག་ཀྱང་དམུས་ལོང་དང་འདྲའོ། ། གཞོན་ནུ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ཕག་ནི་མི་གཙང་བ་ཟ་ཞིང་མི་གཙང་བ་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་པ་སྟེ།
“ ‘Young prince, how is it that the bodhisatva engages with sentient beings with great compassion? Young prince, the bodhisatva sees that sentient beings are bound by the view of self-entity and that they are caught up in a variety of different views. With great compassion for sentient beings, the bodhisatva vows to teach them the Dharma so that they may destroy this restrictive view of self-entity. Furthermore, young prince, the bodhisatva sees that sentient beings follow what is incorrect and mistaken, believing that what is impermanent is permanent, that what is suffering is happiness, that what is without self has a self, and that what is impure is pure. The bodhisatva develops great compassion for these sentient beings and vows to teach them the Dharma so that they may discard what is incorrect and mistaken.
Perfection of wisdom, bodhisattva great beings, practice