སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་རབ་ཏུ་མྱི་དགའ་ཞིང་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པར་ཞུགས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་ལ་མྱི་གནས་པ་དང་། རྣམ་པར་སྨྱིན་པའི་ལན་ལ་རེ་བ་མྱེད་པ་དང་། གྲགས་པ་དང་སྙན་པ་དང་། མྱིང་སྨོས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་མྱེད་པ་དང་། བདག་ལ་བསྟོད་པ་མྱེད་པ་དང་། གཞན་ལ་སྨོད་པ་མྱེད་པ་དང་། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མྱེད་པ་དང་། སྲིད་པའི་འདུ་ཤེས་ལས་གྱེན་དུ་འཕགས་པ་དང་། ཁམས་གསུམ་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་མྱེད་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡུལ་གྱི་བདེ་བ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡུལ་ལ་མངོན་ཏུ་གྱུར་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྡོ་རྗེ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དང་། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པ་ཆེན་པོས་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པ་དང་། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱ་བ་ལ་བརྩོན་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་ལ་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་ལྷག་པར་དམྱིགས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱན་གྱིས་འབྱུང་བའི་ལམ་རབ་ཏུ་བརྒྱན་པར་བྱ་བ་དང་།
In that way, I was the prince named Vijitāvin, who became saddened because of great compassion and who engaged in benefiting all beings without any hope of not remaining in the three realms or of having a karmic result in return; without any delight in fame, renown, or a great name; without praise for oneself; without criticizing others; without attachment to anything; having risen above the perceptions of existence; without delighting in the three realms; while turning away from the pleasures of the sensory field of the world, perceiving the field of the tathāgatas, having the pure motivation of the bodhisattvas, having created the thunderbolt of the superior motivation, and dedicated with great love to all beings; through compassion for all beings undertaking the ending of suffering; with a sincere focus on the strengths of the tathāgatas; and while training in the path of the bodhisattvas, adorning the path that brings forth the displays of the Mahāyāna, and gazing upon the gateway into omniscience, in that way accomplishing actions that are difficult to do.
Perfection of wisdom, bodhisattva great beings, practice