མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའོ། ། གཟུགས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའོ། ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་མི་དམིགས་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའོ། ། ཆོས་ཡང་དག་ར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའོ། ། དེ་ལྟར་ཤཱ་རིའི་བུ་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གང་ཞེ་ན། ཁམས་གསུམ་པ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། གང་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དེ་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་འཇུག་གོ ། ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་ནི་འདས་པ་མ་ཡིན། མ་འོངས་པ་མ་ཡིན། ད་ལྟར་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ།
“Moreover, Śāriputra, the awakening fully attained by me is free of exertion and abandonment. In what way is it free of exertion, and in what way is it free of abandonment? It is said to be free of exertion because one does not hold on to phenomena. It is said to be free of abandonment because there is no apprehension of phenomena. In this regard, the Tathāgata has arrived at the confluence of the rivers of exertion and abandonment, where there is no exertion and no abandonment. The Tathāgata does not see in terms of this or that, and therefore the Tathāgata has completely realized all phenomena beyond conflicting views. This is why he is referred to as the one who understands things just as they are, a tathāgata. With great compassion for sentient beings, the Tathāgata sees that they do not recognize this freedom from exertion and from abandonment, and so he pledges to help them see it.
Light, Reality, Assembly