དེ་ནས་ཕྱིས་ལུས་ཀྱིས་གནོད་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ལྟར་བདག་དང་གཞན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་ལ་འདུ་ཤེས་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། ། ཡང་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་མདུད་པ་ཡིན་ཏེ། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་འདུ་ཤེས་འདི་ལྟ་བུ་རིག་ནས་སུ་ཡང་སྟེན་པར་མི་བྱེད་དོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྟེན་པ་ལས་དེའི་འཇིགས་པ་འབྱུང་སྟེ། བདག་ནི་འཇིགས་པ་མི་འདོད་དོ་ཞེས་ཤཱ་རིའི་བུ་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིད་མི་རྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །
“So it is, Śāriputra, that desire is created by superficial mental activity and manifests due to conceptualization. Without conceptualization, no mental constructs take place. The abandoning of mental constructs is not something that is real, and that which lacks desire is not something that is real. Something that is not real does not suffer and does not experience agony, and something that does not experience agony is not real. Something that is not real has no anguish. This is the way of pacification, nirvāṇa, the state of no desire. How is this the case? Nirvāṇa is not something within the mental sphere. It is that which eliminates desire. Thus, the elimination of desire is defined as nirvāṇa. Desire is one thing, and nirvāṇa is another. That which is other is beyond other things. And that which is beyond other things is what the wise seek. In seeking this they do not apprehend an essence. Something that has no essence is hollow. Something that is hollow is void. Something that is void is empty. What is it empty of? It is empty of a self and of ownership, permanence, stability, constancy, and any unchangeable phenomena. In the absence of a sentient being there is no life force, and consequently no desire arises, no anger arises, and no confusion arises.