ཞེས་ལུང་མ་བསྟན་ཏོ། ། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་འཕྲོའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ཚུན་ཆད་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ཡན་ལག་ཅེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བར་དུའོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དཀོན་མཆོག་ཡན་ལག་གི་ཉན་ཐོས་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་འདུས་པ་ཆེན་པོ་བྱུང་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་པ། ཟག་པ་ཟད་པ། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ། དབང་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་ནས་སེམས་ཀྱི་དབང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པའི་བར་ཤ་སྟག་གོ།
“Śāriputra, no one should entertain any doubt, any uncertainty, about whether this prince named Vīryacarita who appeared at this time, on this occasion, was anyone else. [MS.135.a] Why is this? It is because it was I who was that prince named Vīryacarita who appeared at that time, on that occasion. It was I who praised, venerated, honored, and worshiped the Lord, the Tathāgata Mahāskandha, and his assembly of śrāvakas for nine hundred sixty million years and expressed my aspiration to attain awakening. It was me whose awakening the Lord did not predict, saying, ‘In the future, you will become a tathāgata, an arhat, a fully accomplished buddha.’
Light, Reality, Assembly