དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་གང་ཞེ་ན། གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་དང་འཐུན་པའི་སྒོམ་པའི་ལམ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ལ་གཡོ་བ་མེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་མེད་པ་དང་། སྲོག་མེད་པ་དང་། གང་ཟག་མེད་པ་དང་། ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་སྒྱུ་མའི་ཕུང་པོར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། ཁམས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་སུ་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་གྲོང་སྟོང་པར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། མིག་ལ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་མི་འགལ་བར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་། ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་མཐོང་བའི་ཤེས་པའོ། །
“What is calm abiding meditation? It is mental peace, calm, and tranquility. It is to not be distracted, to tame the senses. It is to not be wild, to not be haughty, to not be fickle, and to not babble. It is to be gentle, to be careful, and to not be slack. It is to be pleasant. It is to enjoy solitude, to remove oneself from society, and to enjoy isolation. It is to isolate the body, to not let the mind be disturbed, and to turn one’s attention toward the wilderness. It is to have few desires and to be content. It is to maintain a pure livelihood, to be of good character, and to conscientiously maintain one’s practice. It is to know the right time for things, to know the right moment for things, and to know what the right amount is. It is to be easily sated, to be easily satisfied. It is to be analytical and to not be excitable or depressed. It is to be able to endure insulting words. It is to be motivated for spiritual practice, to take joy in the practice of introspection, and to engage one’s mind in the different aspects of meditation. It is to cultivate love, to develop compassion, to dwell in joy, and to practice equanimity. It is to gradually attain the meditative states, from the first through to the eighth. This is what is known as calm abiding meditation.
Bodhisattva, Buddha, Teachings