ཤཱ་རིའི་བུ་གང་ཟག་གཞན་གང་ལ་ལ་ཞིག་གཟུངས་འདི་ཐོས་ནས་ལེན་པ་དང་། འཛིན་པ་དང་། ཀློག་པ་དང་། ཁ་ཏོན་དུ་འདོན་པ་དང་། མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པར་གྱུར་པ་དེ་ལ་འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པར་བཀུར་སྟི་བྱས་ནས་མཆོད་ཅིང་རིམ་གྲོ་བྱས་ན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དེས་བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུངས་སྔགས་བཀའ་སྩལ་པ། ཏདྱ་ཐཱ། སན་དྷཱ་ར་ཎི། ཨུཏ་དྷཱ་ར་ཎི། སུ་སཾ་པྲ་ཏིཥྛི་ཏེ། སུ་ནཱ་མ། སུ་པྲ་ཏིཥྛི་ཏེ། བི་ཛ་ཡ་བ་ལ། སཏྟྱ་པྲ་ཏི་ཛྙཱ། སུ་ཨཱ་རོ་ཧ། ཛྙཱ་ན་པྲ་ཏི། ཨུཏྤཱ་ད་ནི། ཨ་བ་ནཱ་བ་ནི། ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ནི། ཨ་བྷི་བ་ཡ་ཧཱ་ར། ཤུ་བྷ་བ་ཏི། སུ་ནི་ཤྲི་ཏ། བ་ཧུ་གུཾ་བྷ། ཨ་བྷི་བ་དཱ་སྭཱ་ཧཱ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་གཟུངས་ཀྱི་ཚིག་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ལ་ལ་ཞིག་རབ་ཏུ་གནས་ནས་ཡང་དག་པར་འཛིན་པར་བྱེད་ན། གང་ཟག་དེ་ནི་བསྐལ་པ་གཅིག་གམ། བསྐལ་པ་བརྒྱའམ། བསྐལ་པ་སྟོང་ངམ།
The Bhagavat then taught the dhāraṇī mantra: tadyathā | sandhāraṇi utdhāraṇi susaṃpratiṣṭhite sunāma supratiṣṭhite vijayabala sattyapratijñā suāroha jñānapratiutpādani avanāvani abhiṣiñcani abhivyāhāra śubhavati suniḥśrita bahuguṃbha abhivadā svāhā | “Śāriputra,” said the Bhagavat, “know that if a bodhisattva is established in these words of the unbounded dhāraṇī and possesses it perfectly, then for one eon, for a hundred eons, for a thousand eons, for a hundred thousand eons, the true prayers created by that individual will not be concluded, and their body will not be harmed by swords, sticks, poison, water, fire, or vicious wild animals.
Light, Reality, Assembly