མོས་ཤིང་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ནས། དགའ་བའི་སེམས་དང་། བདེ་བའི་སེམས་དང་། མཉེན་པའི་སེམས་དང་། རྣམ་པར་དང་བའི་སེམས་དང་། སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་སེམས་དང་། རབ་ཏུ་སིམ་པའི་སེམས་དང་། སངས་རྒྱས་ལ་གཞོལ་བའི་སེམས་དང་། ཆོས་ལ་གཞོལ་བའི་སེམས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་གཞོལ་བའི་སེམས་དང་། བྱང་ཆུབ་ལས་མི་གཡོ་བའི་སེམས་དང་། མི་བསྐྱོད་པའི་སེམས་དང་། མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་དང་། འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སེམས་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་དང་། སྙིང་རྗེའི་སེམས་དང་། དགའ་བའི་སེམས་དང་། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་སེམས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་དང་། སྙིང་པོའི་སེམས་དང་། བརྟན་པའི་སེམས་དང་། མི་ཕྱེད་པའི་སེམས་དང་། མ་ཞིགས་པའི་སེམས་དང་། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་མི་ལྟུང་བའི་སེམས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པའི་སེམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ ཕྱིན་ནས བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་གནོད་སྦྱིན་ཅི་འཇིགས་ཀྱི་བུ་རི་བོས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ།
Kimbhīra’s son Śaila, together with his companions, then cleared the path between the great city of Rājagṛha and Vulture’s Peak, the king of mountains, clearing it of rocks, pebbles, roots, and thorns. He made it as spotless as a mirror, and when the whole path was cleared, he sprinkled it with scented water. He then covered the path completely with fabric and scattered flowers to the height of a man. He adorned the path with parasols, banners, and flags, and along its length he burned fragrant incense in exquisite containers. In the space above the path he strung silken streamers, and he filled the air with the tones and sounds of all kinds of instruments. Along the path he spread blue, pink, red, and white lotus flowers to the breadth of an arrow’s shot. He placed golden tiles on the path and laid out a golden lattice of the seven precious substances.
Light, Reality, Assembly