ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་པ། ཟག་པ་ཟད་པ། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ། དབང་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་ནས་སེམས་ཀྱི་དབང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་ཤ་སྟག་གི་བར་དུའོ། །ཡང་དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་ཆེ་བ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་ཞིང་ལོངས་སྤྱོད་མང་བ། བདག་དབང་བ་མང་བ། ནོར་དང་ཡོ་བྱད་མང་པོ་དང་ལྡན་ཞིང་འགྲོན་བུ་དང་། གསེར་དང་། ནོར་བུ་དང་། མུ་ཏིག་དང་། བཻདཱུརྱ་དང་། དུང་དང་། མན་ཤེལ་དང་། བྱི་རུ་དང་། དངུལ་དང་། ས་ལེ་སྦྲམ་མང་པོ་དང་ལྡན་པ། བྲན་ཕོ་དང་། བྲན་མོ་དང་། ལས་བྱེད་པ་དང་། ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་མང་ཞིང་གླང་པོ་ཆེ་དང་། རྟ་དང་། ར་ལུག་མང་བ། ནོར་དང་། འབྲུ་དང་། མཛོད་དང་། བང་བ་མང་པོ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ དེའི་ཁྱེའུ་དེ་གཟུགས་བཟང་བ། མཛེས་པ། བལྟ་ན་ སྡུག་པ། ཁ་དོག་བཟང་པོ་རྒྱས་པའི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་སྡོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་བྱུང་སྟེ
“Once in the past, Śāriputra, an uncountably many, vast, innumerable, inconceivable eons ago, a tathāgata, arhat, fully accomplished buddha by the name of Abhyudgata appeared in the world. He was perfect in wisdom and conduct, he was a sugata, a knower of the world, an unsurpassable guide for those who wished to train, a teacher of gods and men, awakened, a lord. He remained for nine hundred million years, and he had a great following of ninety million trillion śrāvakas. They were all arhats who had eliminated the defilements, who were free from vices, who were powerful, and so forth, and who had reached the very highest level of complete mastery of the mind.
Light, Reality, Assembly