ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་དེ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་གནས་སོ། ། བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་བར་གཟུགས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་མི་འབྱུང་ངོ་། ། བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འང་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་མི་འབྱུང་ངོ་། ། བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སའི་ཁམས་དང་། ཆུའི་ཁམས་དང་། མེའི་ཁམས་དང་། རླུང་གི་ཁམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་མི་འབྱུང་ངོ་། ། བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མིག་གི་ཁམས་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང་། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ནས། ཡིད་ཀྱི་ཁམས་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་དང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཀྱི་བར་དུའོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བཏགས་པ་ནི་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་དེ་དེ་ ནི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སུ་བཏགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ། ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པས་ན་སྔོན་ཇི་ལྟ་བར་ཕྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན། བར་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། སྔོན་གྱི་མཐའ་ནས་མ་སྐྱེས། ཕྱི་མའི་མཐར་མི་འཕོའོ། ། བར་དུ་ཡང་དབེན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་དེ་དག་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་གནས་ཡིན་ནོ། ། གཅིག་ཇི་ལྟ་བར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། ། ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བར་གཅིག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ། ། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནི་གཅིག་གམ་མང་པོར་མི་འགྱུར་རོ། ། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་གནས་དེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས་དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །
“Śāriputra, awakening is like space. Space is neither homogeneous nor heterogeneous, and awakening too is neither homogeneous nor heterogeneous. Just as one cannot say that phenomena are either homogeneous or heterogeneous because they do not really exist, the Tathāgata’s full understanding of all phenomena, Śāriputra, is neither homogeneous nor heterogeneous. He fully understands that the smallest phenomenal entity is neither homogeneous nor heterogeneous, and however many phenomena there are, he knows them as such with his genuine knowledge. What is genuine knowledge? After not existing, phenomena come about, and after existing, they disintegrate. They come about without an owner, and they disintegrate without an owner. Arising and destruction take place on the basis of conditions, but there is no thing there that takes place or ceases. It is said that the Tathāgata teaches the Dharma in order to put an end to worldly paths. With great compassion for sentient beings, the Tathāgata sees that they are not able to put an end to worldly paths, and so he pledges to help them put an end to them.
Light, Reality, Assembly