གཞན་ཡང་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མིག་གི་དབང་པོ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པ་ནས་གོང་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལྕེ་དང་། ལུས་དང་། ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ཡང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། ། ཕོའི་དབང་པོ་དང་། མོའི་དབང་པོ་དང་། སྲོག་གི་དབང་པོ་དང་། བདེ་བའི་དབང་པོ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་པོ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བའི་དབང་པོ་དང་། ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོ་དང་། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོ་ཡང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། ། དད་པའི་དབང་པོ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་། དྲན་པའི་དབང་པོ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ཡང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །
“Furthermore, Śāriputra, with his power to know the extent of faculties and vigor, the Tathāgata truly knows the extent of the faculties and vigor of other sentient beings and other people. What does he know in this way? He knows which faculties are dull. He knows which faculties are mediocre. He knows which faculties are sharp. He knows which faculties are exceptional. He knows which faculties are poor. The Tathāgata truly knows what sort of faculty of making assumptions is conducive to extreme desire, to extreme anger, and to extreme delusion. The Tathāgata truly knows what sort of faculty of making assumptions is conducive to fabricated desire, anger, and delusion. [MS.35.a] The Tathāgata truly knows what sort of faculty of making assumptions is conducive to weak degrees of desire, anger, and delusion. The Tathāgata truly knows what sort of faculty of making assumptions is conducive to varying degrees of desire, anger, and delusion. The Tathāgata truly knows what sort of faculty of making assumptions is conducive to the restraint of desire, anger, and delusion. The Tathāgata truly knows which faculties lead to unwholesome states, which faculties lead to wholesome states, which faculties lead to immovable states, and which faculties lead to deliverance.
Light, Reality, Assembly