In dit boek staat de arbeidersklasse centraal, en dan met name dat deel waar werkloosheid, criminaliteit, alcohol en drugs een stempel zetten op het leven van elke dag. In dat milieu groeit de hoofdpersoon Tommy op. Familie en vrienden spelen een grote rol in zijn leven, maar zijn vader is de grote afwezige. Aan alles merk je dat zijn leven en zijn droom tot mislukken gedoemd zijn. Langzaam ontwikkel je sympathie voor de hoofdpersoon, al blijft hij wat op afstand doordat je zijn gedachten niet leest. Het boek is vooral een letterlijke beschrijving van een examenfeest en de voorbereidingen daarvan, waarbij grove taal niet geschuwd wordt. Veel humor heb ik er niet in ontdekt, wel een confronterende blik op een deel van de samenleving. Omdat het boek niet veel meer biedt dan een oppervlakkige beschrijving, blijft mijn waardering van het boek op 2 sterren steken. De thematiek van het verhaal is wel boeiend. Het boek deed me denken aan Wees onzichtbaar van Murat Isik. Ook in dat boek speelt de vaderfiguur niet een hele positieve rol, maar het boek zelf kent veel meer diepgang en is daarom veel meer bij mij blijven handen dan Bloed is dikker dan water.