De achterkant van het boek klonk veelbelovend: met humor en compassie over het moderne leven. Dit kun je als schrijver op een leuke en humorvolle manier neerzetten.

De twaalf verhalen slaagden er geen van alle in om me echt te boeien. Bij tijd en wijle is de schrijfstijl dramatisch waardoor de dingen die personages zeggen in elkaar overlopen. Sommige verhalen zijn over the top en wat absurd, wat humoristisch kan zijn, maar op mij had het niet dit effect.
Het grootste deel van het boek vroeg ik me af wat ik nou precies aan het lezen was en miste ik een pakkend verhaal dat op de juiste wijze is geschreven. Sommige verhalen heel kort, zonder dat er echt een kern in is te ontdekken en andere weer wat langdradig.

Ik zou dit boek niet aanraden.