In Lichthemel komt inspecteur Malin Fors in actie bij de dood van de 79-jarige Konrad Karlsson in het verpleeghuis waar haar dochter Tove tijdelijk werkt. Het lijkt zelfmoord maar al snel blijkt er meer aan de hand te zijn. Verdachten zijn er genoeg: Konrad’s twee kinderen die het geld wat hij nalaat goed kunnen gebruiken. En dan het personeel: spelen zij allemaal een eerlijk spel? Maar ook de eigenaar van het verpleeghuis , Hans Morelia, wordt op de verdachtenlijst geplaatst. Hij zit midden in het verkoopproces van de verpleeghuizen, die miljoenen voor zijn bedrijf zal opleveren en zit niet te wachten op de kritische brieven die Konrad naar de media stuurt en mogelijk voor ongewenste schandalen kan zorgen. Morelia wordt door velen gezien als een graaier en meedogenloze profiteur. Hij wordt behalve door de politie ook door een mysterieuze figuur geobserveerd. Behalve de moord die als een rode draad door het verhaal gaat, is er ook veel aandacht voor het ingewikkelde persoonlijke leven van Malin Fors, die worstelt met een drankprobleem en probeert een goede moeder voor haar dochter Tove te zijn. De verschillende verhaallijnen bouwen de spanning steeds verder op en leiden uiteindelijk tot een zeer verrassend plot.
Het is een bijzonder en actueel boek die de schrijnende situatie in de gezondheidszorg beschrijft. Veroorzaakt door de ver doorgevoerde bezuinigingen waardoor investeerders miljoenen kunnen verdienen ten koste van de patiënten en het overwerkte personeel dat voor een mager loon hun uiterste best doen om de verzorging te bieden die ze graag willen geven maar wat door tijdgebrek niet lukt. Wel moest ik in het begin wennen aan de soms korte, staccato schrijfstijl en moest ik als ik het boek even weggelegd had soms terugbladeren. Dat neemt niet weg dat het een goed geschreven boek is, waar ik een aantal uurtjes heerlijke leesplezier aan heb beleefd.