Ik schrijf deze recensie zonder de andere recensies gelezen te hebben, omdat ik altijd graag objectief aan een boek begin. Als er overeenkomsten zijn, dan is dit per ongeluk zo gegaan.
Verder denk ik niet dat ik echt spoilers heb geplaatst, maar toch een kleine waarschuwing voor je dit leest: ik ben wel in detail getreden.

Gisteravond heb ik het boek uitgelezen. Ik moet zeggen dat ik erg positief ben. Ik wil er wel enkele dingen over kwijt.
Alleereerst mijn kritische noten (ja ik ben leerkracht, dus ik wil met mijn positieve opmerkingen eindigen...)
Allereerst viel me op dat er ongelooflijk veel uitroeptekens in staan. Dat is natuurlijk iets persoonlijks, maar ik vind dat niet prettig lezen. Gelukkig was het verhaal hierdoor niet minder interessant.
Ik vond het ook jammer dat Kagnot en Eefha pas zo laat in het boek kwamen. Het verhaal ging zo lang in op alleen Adam, dat ik op een gegeven moment niet echt verder kwam in het boek. Pas toen Kagnot op het toneel verscheen, werd ik weer wat meer geboeid.
Verder vroeg ik me af waarom het boek 'Dagboek 32' heet. Ik snap wel dat het een mysterieuze titel is en het spreekt ook wel aan. Maar ik vind het wel onrealistisch dat iemand zo uitgebreid in zijn dagboek schrijft, inclusief letterlijke citaten. In het verhaal was het ook noodzakelijk dat het dagboek steeds bij Adam terug kwam, anders kon hij er natuurlijk niet in schrijven. Maar dat Kagnot wel zijn koffer steelt, maar het dagboek weggooit, had ik persoonlijk anders gezien. Waarom is hij wel 'bang' voor het dagboek, maar niet voor de andere vreemde spulletjes in de koffer? Ik denk dat het verhaal nog beter tot zijn recht was gekomen als Adam het gewoon vertelde.
Dan mijn positieve bevindingen! Allereerst vind ik het erg leuk dat er een nieuwe wereld gecreeërt is. Dat vind ik altijd leuk. Vooral nu het zo anders is dan onze wereld. Dan kun je er lekker je fantasie in kwijt. De tekening op het einde vond ik ook leuk. En ik vond het ook goed dat het op het einde pas stond, want dan kon ik tenminste mijn eigen fantasie laten gelden. Het was echter zo gedetailleerd geschreven dat mijn voorstelling nagenoeg dezelfde was.
In het boek komen jeugdherinneringen van Adam naar voren. Hier heb ik mezelf af zitten vragen of het misschien autobiografisch was, aangezien ze ontzettend gedetailleerd beschreven waren. Het leek me echt een dagboekschrijfsel haha!
Het hoofdstuk wat me het meest bij is gebleven is 'een lus in de tijd'. De gebeurtenissen daarin zijn erg vreemd en onverklaarbaar en toch heel realistisch beschreven. Ik ben heel vatbaar voor dat soort dingen en vond het persoonlijk ook eng. Ik was blij dat het boek niet verder in ging op die vreemde gebeurtenissen, want anders weet ik niet of ik het af had kunnen lezen. Het sprak zo tot mijn verbeelding, dat ik bang was dat ik er niet meer van zou kunnen slapen. Ik heb er echter wel van genoten, aangezien het enkel een 'droom' is.

Al met al ben ik positief gestemd en ben ik nieuwsgierig naar het volgende boek! Ik zou zeggen: ga zo door Jan!

Liefs Sanne