Harry Bosch zou al lang met pensioen kunnen, maar in dit deel van de vermaarde cyclus heeft hij de allure van een James Bond die zijn tegenstanders lettterlijk op grote hoogte tegemoet treedt.

In het typische no nonsens denk -en schrijfritme van Michael Connelly, een weergave van zijn protagonist Harry Bosch vertelt de gelauwerde schrijver het zoveelste succesverhaal van de rechercheur die nog steeds ‘slechts’ vrijwilligerswerk doet bij de San Fernando Police Department.

Echt vrolijk worden we als lezer niet van het criminele universum waarin onze held zich beweegt. Bosch zelf blijft bescheiden en een tikkeltje somber. Elke keer weer word je op het verkeerde been gezet. Heb je een zaak opgelost, dan is er weer een nieuwe aan het ontstaan. Word je zelfs beschuldigd van manipulatie. Heb je toch je broer nodig, de sluwe advocaat, Mickey Haller.
En denk je, te maken te hebben met een flagrant onrecht, blijkt het toch weer anders.

Ja, Bosch krijgt het voor de kiezen op zijn oude dag. En als een Tom Cruise in zijn beste dagen op het witte doek, pakt hij ook nu elke mission impossible aan en brengt dit tot een bevredigend einde. Al heeft hij bij de ene zaak waarbij hij wordt beschuldigd van manipulatie, toch echt wel de gaven en trucs nodig van zijn broer.

En toch, is het geen Hollywood successtorie die Connelly vertelt. Nee, Bosch fungeert weliswaar als troubleshooter voor Connelly in menige lost case, toch schetst hij een somber beeld van de drugsscene van Los Angeles. De beschrijving van de busladingen medicijnverslaafden geeft een somber beeld van hoe de mens in verval kan raken. Bosch undercover, krijgt een zwak voor een van deze lost cases, die hem misschien wel doet denken aan zijn inmiddels overleden vrouw. Waarschijnlijk, zal een volgend verhaal van Bosch met haar geschiedenis verder gaan.

Elk boek van Connelly getuigt van hoge kwaliteit en ook dit boek zou in vergelijking met andere thrillerschrijvers met gemak de 5 sterren halen. Waarom dan toch vier? Vergeleken met de andere boeken van Connelly, komt het verhaal ietwat traag op gang. En de capriolen op grote hoogte gaan wel heel erg vlotjes. Maar ja, wat zeur ik nu. Het neemt toch niet weg, dat ook dit boek wederom een echte topper is.