Karin Fossum schrijft boeken met een constante kwaliteit. In het dertiende deel met inspecteur Sejer in de hoofdrol: De Fluisteraar, ontmoeten we Ragna Riegel. Zij is de fluisteraar. Ze heeft namelijk haar stem verloren. En ze heeft iets vreselijks gedaan. Maar wat?
Ze wordt omzichtig verhoord door de koppige inspecteur die dan als graniet en dan zo goeiig is als zijn hond Frank. In dit geval gaat hij wel heel voorzichtig om met de dader. Langzaam, heel langzaam ontsluiert zich het raadsel rondom het porseleinen poppetje Ragna. Hij wil Ragna openen als een oester, maar ze dreigt elk moment dicht te slaan. Toch, vindt Sejer het belangrijk haar potentieel te vinden. Zijn bevindingen over haar zal haar toekomst bepalen.

' Groot potentieel. Doe een bod'.

Hoe kan zo''n frêle, teer personage zo iets vreselijks hebben gedaan? Uiteindelijk komen we het te weten, de vreselijke daad. Intussen gaan werkelijkheid en waanbeeld steeds meer doorelkaar lopen. Je krijgt medelijden met Ragna, ja zelfs begrip. Net als Sejer trouwens. Je zou misschien zelf ook wel sidderen in het bed. Totdat Karin Fossum uiteindelijk ook daar mee afrekent.
Bijzonder geraffineerd en doeltreffend geschreven. Ragna zul je als lezer niet snel meer vergeten.
Toch, is het geen gemakkelijk boek. Het is geen lichte kost. Misschien niet zo geschikt voor lezers die van nature somber gestemd zijn? Hoe dan ook, wederom een onvergetelijk boek.