Na eerder 13 uur van Deon Meyer gelezen te hebben waren mijn verwachtingen erg hoog toen ik aan Feniks begon. Helaas zijn deze verwachtingen niet uitgekomen. Op zichzelf is Feniks best een aardige politieroman maar dit boek kan zich bij lange na niet meten aan de echte thrillers van dit moment. Het is wellicht ook een beetje een oneerlijke vergelijking om deze 2 boeken met elkaar te vergelijken, omdat Feniks een van zijn eerste en 13 uur een van zijn laatste boeken was. Meyer heeft wat mij betreft dus zeker een zeer positieve ontwikkeling doorgemaakt. Zijn boeken zijn echter niet erg geschikt om 'tegen de draad in' te lezen.

Feniks kent een heel apart verhaal waarin de nodige moorden en berovingen plaatsvinden. De nog jonge inspecteur Mat Joubert krijgt de taak deze puzzel op te lossen. Het is net het zetje dat hij nodig heeft om zijn leven weer een nuttige invulling te geven. Na de dood van zijn vrouw twee jaar eerder is zijn leven in een negatieve spiraal terecht gekomen.

Het verhaal had voor mij een té seksueel ondertoontje. Dit paste niet bij het verhaal, net zoals de lange teksten die besteed waren aan het 'moeten' afvallen van de inspecteur. Dit zijn geen onderwerpen waar ik van houd in een spannend boek.

De mooie schrijfstijl van Deon Meyer verloor zijn charme al snel door de overload eraan. Helaas kon ook het verhaal zelf me niet echt in zijn grip krijgen. Al met al wel een aardig boek (in de vorm van mwoah) maar zeker niet meer dan dat. Geen aanrader wat mij betreft. Als je iets goeds van Deon Meyer wilt lezen, zou ik zeker 13 uur aan kunnen raden.Frappant vind ik wel dat ik me tijdens het lezen steeds bleef afvragen wat Meyer nou precies met Feniks bedoeld heeft en wie die dame is die op de cover van de Nederlandse versies prijkt?

Plot: 2
Spanning: 2
Leesplezier: 2
Schrijfstijl: 3
Originaliteit: 2
Psychologie: 2