Karmen, voelt een leegte. Ze mist iets concreets in haar leven, een deel van zichzelf, ware liefde. Alles in haar zegt dat hij ergens rond moet lopen. Ze leeft een leven zoals men van haar verwacht; woont samen met een man die ze liefheeft en ze krijgen samen twee kinderen. Maar de relatie loopt stuk. Ze besluit daarna om het drukke stadsleven achter zich te laten en verhuist met haar zoons naar een rustig dorp. Daar wordt ze tot in haar ziel geraakt door de veel jongere Bas. Ze weet direct; wij kennen elkaar al heel lang! Ook de jongen lijkt haar te herkennen. Terwijl alles in – en iedereen rondom – Karmen schreeuwt dat deze liefde onmogelijk is, kan ze zichzelf toch niet volledig bedwingen. Ze stelt zich kwetsbaar op en zoekt via een openhartige brief contact met de jongen. Ze lijkt op spiritueel vlak voortdurend met hem in contact te staan, weet wat hij doet en hoort als het ware zijn gedachten. Maar wat te verwachten valt gebeurt; De wereld blijkt nog lang niet klaar voor een alles omvattende liefde.
Het boek laat zich op twee manieren lezen, als een fantasierijke roman met een vleugje spiritualiteit. Of (voor wie hiervoor openstaat) als waargebeurd verhaal. Met waarschijnlijk veel herkenning voor iedereen die zijn of haar zielsverwant in dit leven tegen het lijf is gelopen. In beide gevallen is de roman meer dan het lezen waard. Esther Bonse schrijft eerlijk, vol lef en openhartig. Haar ontroerende verhaal over een van de meest krachtige vormen van liefde toont de lezer hoe gecompliceerd de aantrekkingskracht tussen mensen kan zijn en wat dit overhoop kan halen. Mooi verwoord!