Dit dunne boekje heeft een wat kleiner lettertype dan andere boekjes uit de reeks, waardoor je dus meer verhaal hebt. Jammer in dit geval, want er staat een hoop bla bla in. Sterker nog, het hele verhaal lijkt bla bla te zijn.

Het is een veelbeproefde methode, vooral bij beginnende schrijvers: laat je hoofdpersoon het overal over hebben, behalve daar waar het echt om gaat. Zo is eigenlijk al vanaf het begin duidelijk dat de hoofdpersoon ooit werd beschuldigd van pedofilie, maar het is tot zeker over de helft van het boek dat dit ook uitgesproken wordt (dat er een beschuldiging is geweest). Het doet er voor het verhaal helemaal niet toe of die beschuldiging waar is of niet, het boeit ook helemaal niet, want het boeit de hoofdpersoon ook niet.
Het is dus geen thriller in de zin van "heeft hij het gedaan of niet?" Die ontknoping is er immers niet.

Helaas is het verhaal verder nogal clichématig en biedt het geen nieuwe inzichten in het leven van een (vermeende) pedofiel. De stereotype schetsmatigheid van de personages, met name van de dochter, is dan nog het meest schokkend. Jammer dat het de schrijver niet is gelukt om het taboethema naar een hoger niveau dan "Panorama-artikel" te tillen.