Peter Harper, een musicus met een creatieve dip zoekt in Ierland een rustige plek om over zijn echtscheiding en muzikale writers block te komen. Hij vindt een plek op Tremore Beach, waar hij alleen woont met als naaste buren: Leo en Marie Kogan.
Tijdens een onweer wordt hij getroffen door de bliksem en sinds die tijd heeft hij hoofdpijnen en dromen, die over gevaar gaan. Hij weet niet wat hem overkomt, wel herkent hij het van zijn moeder, die voorspellende dromen had.
Zijn kinderen komen tijdens de vakantie bij hem en vlak voor ze naar Tremore Beach gaan ziet hij in een droom een krant met een artikel dat gaat over een drama met vier doden op Tremore Beach. Hij gaat toch naar zijn huis op het strand en neemt zich voor zijn kinderen goed in de gaten te houden, maar hij kan niet voorkomen dat verschrikkelijke dromen zijn angst en zijn leven beheersen.

Het verhaal is spannend omdat je als lezer niet weet waar die dromen vandaan komen en of ze werkelijk de toekomst voorspellen en waarom dan? De dromen/beelden zijn heel realistisch waardoor Peter het gevoel heeft, dat hij er midden in zit. In het begin gebeurt er niet veel maar wordt de spanning opgebouwd. Peter Harper's zijn visioenen worden door niemand geloofd en zijn buurman wuift het weg. Als hij na een gevecht in het ziekenhuis beland en daar niet uit mag wordt het angstig. Wat als de voorspellingen uitkomen en hij ligt machteloos in het ziekenhuis terwijl zijn kinderen in gevaar kunnen zijn? Op het eind komen de voorspellingen uit, alleen is de uitslag anders dan hij gedacht heeft. Dat deel is heel spannend en blijf je lezen om te kijken hoe het afloopt.

Het verhaal is sterk door de lucide dromen van Peter waarbij lang onduidelijk is wat de betekenis daarvan is waardoor je als lezer ook allerlei vragen hebt.
Het verhaal leidt naar een verrassende ontknoping waarbij door een verklaring achteraf de zaken duidelijk worden.