Met deze verhalenbundel heeft Caroline Ligthart me aangenaam verrast! Zij beschrijft in haar verhalen het leven genadeloos uitgetekend. In een paar zinnen zet ze de toon van het verhaal, een verhaal wat kan gaan over onverwerkte gebeurtenissen, overspel, ziekte of dood. Het onderwerp is in geen enkel verhaal lichtvoetig maar wordt ook niet zwartgallig. Soms moet er een baby gered worden van een moeder met een postnatale depressie, de andere keer wordt de ene zus door de ander bijna vermoord (maar niet expres hoor!) en kijkt de derde zus toe zonder in te grijpen. Roltrappen worden graag in de verkeerde richting genomen en ook de lopende band bij een kassa heeft een magische aantrekkingskracht. Kortom Caroline beschikt over veel fantasie, weet die scherp neer te zetten in weinig woorden. Omdat het korte verhalen betreft, lijkt het makkelijk om het boek neer te leggen maar als je eenmaal van een verhaal hebt gesnoept, wil je meer en is het boek toch verrassend snel uit.

Dit was mijn eerste boek van de Reading Challenge 2016.