Deze titel geef ik het boek omdat er geen ontwikkeling zit in de persoon Ina. Tenmiste voor mij geeft Treur dat niet weer. Ina blijft ook in de stukken dat zij ouder is, een puberaal meisje met een naïeve kijk op de wereld waardoor de oudere Ina wat ongeloofwaardig over komt, zeker in het stuk waarin zij spreekt met de zoon van haar eerste "vriendje".
Treur komt bij mij niet verder als zeur. Het repeterende georakel over het geloof. De onzin ervan zoals zij zelf verwoord op de pagina's 276 t/m 283.
Het meisjesachtige schaapachtige volgen van doctrines uit die regio's doet me wel beseffen dat er eigenlijk een grote aanklacht ingediend moet worden van psychische (kinder) mishandeling tegen.deze hele sector.
Deze gelovigen zijn niet veel beter dan andere extremistische groeperingen in de wereld. Ok ze gebruiken geen geweld om hun geloof te verspreiden, maar binnen eigen kring zijn ze medogeloos. Pakken nietsontziend alles in met een verzin-verhaal wat goed past in een meisjesboek. Als ik die gedachtes, dat geloof volg, komt het goed.
Dream. On baby!