Marjolijn Uitzinger woont in Berlijn en strooit kwistig rond met weetjes over het transport, de restaurants, de geschiedenis en de socio-culturele gewoontes in Berlijn. Hoe interessant deze informatie ook is, het remt het tempo van het verhaal behoorlijk af. Hierdoor werd het boek nooit zo spannend dat ik het niet kon wegleggen. Uitzinger schrijft: “Dictatuur, verklikkers, een verwoest gezin, de afrekening bijna dertig jaar later... Spanning en emotie, dat werkt altijd.'' (p. 180) Dit boek bewijst het tegendeel.