Al sinds de jaren ‘90 schreef Johanne A. van Archem, pseudoniem voor H.M.J. Scholten, diverse boeken en verhalen. Al jaren schrijft ze verschillende historische streekromans. In 1993 debuteerde ze in de Spiegelserie en ondertussen heeft ze al meer dan dertig titels op haar naam staan. Haar inspiratie haalt ze uit haar hobby: stamboomonderzoek en regionale geschiedenis.  

De trein van 12.10 is het vervolg op Over de streep, maar is ook zonder het eerste deel gemakkelijk te lezen.  

Het is 1942 en de Tweede Wereldoorlog is in Nederland in volle gang. Als de Brabantse Rica op het station een Joods kind in haar armen gedrukt krijgt, kan zij niet anders dan voor het kind zorgen en deze proberen veilig terug te krijgen bij de eigenaar. Hierdoor komt Rica in aanraking met het verzet, dat onderduikadressen door heel Nederland verzorgt voor Joodse kinderen totdat de oorlog voorbij is. Rica wordt ingeschakeld om zich voor te doen als moeder van deze kinderen en onderduikadressen te vinden in Twente, waar haar ouders wonen. Hierdoor raakt ze steeds meer en meer betrokken bij het verzet, waarbij ze een oude bekende tegenkomt. Ooit zou ze met hem gaan trouwen, maar hij liet haar alleen voor het altaar staan. Is hij veranderd en nu wel te vertrouwen?  

De trein van 12.10 is een meeslepend verhaal, waarbij de realiteit wel heel dichtbij komt. Een nog wat onbekender onderwerp uit de Tweede Wereldoorlog wordt in dit boek belicht, wat de interesse wekt. De lezer wil meer weten over het verzet en hoe het onderduiken van de Joodse kinderen in zijn werk ging. Daarbij komt dat De trein van 12.10 gemakkelijk weg te lezen is door de niet al te lastige schrijfstijl. Een klein puntje dat daarbij jammer is, is de opmaak waarvoor in dit boek gekozen is; ellenlange lappen tekst maken het lezen van de boeiende teksten wat lastig. Dit had voorkomen kunnen worden door te werken met wat meer witregels en dat is zonde.  

Het begin van het boek is niet per se typisch voor de tijd van de oorlog en had ook gewoon vandaag de dag kunnen afspelen. Maar wanneer het verhaal wat meer op gang is gekomen, waan je je toch echt in de tijd van de oorlog die voor menig lezer nog wat onbekend is. Heerlijk is het om eens een andere insteek te hebben bij het soms wat uitgekauwde oorlogsthema.  

Het enige mispuntje aan dit boek is de ouderwets aandoende kaft, waardoor in eerste instantie het boek niet snel opgepakt zal worden, wat ontzettend afdoet aan het verhaal en de inhoud ervan.  

Al met al is De trein van 12.10 zeker de moeite waard om te lezen voor iedereen die houdt van het oorlogsthema. Niet alleen is dit boek erg leerzaam, het bevat ook een onderwerp dat nog niet zo breed is uitgemeten in diverse andere oorlogsboeken. Dit is heel verhelderend. Een bijzonder thema en de fijne schrijfstijl maken dit boek dus zeker de moeite waard.