Een heel indrukwekkend verhaal dit. Erg heftig om te lezen hoe afhankelijk Natascha zoveel jaren is geweest van haar ontvoerder. Toch begrijp ik wel dat ze niet alleen maar slecht over hem kan denken, mensen komen dan al gauw aan met het Stockholmsyndroom maar je zal maar in zo'n situatie zitten dat je totaal afhankelijk bent van maar één persoon. Net zoals zij in haar boek ook zegt: als hem iets was overkomen terwijl zij in de kelder zat, had ze het zelf ook niet overleefd. De ontvoerder was op zoek naar een bizarre vorm van liefde en geborgenheid en wilde haar zo kneden dat ze volledig volgens zijn maatstaven leefde. Goed van haar dat ze zich altijd verzet heeft tegen bepaalde dingen en zo toch een stukje eigenwaarde behouden heeft. Een enorm ingrijpend verhaal dat als je eenmaal begonnen bent, zo uitleest.