Het Forest Feast kookboek is voor mij een kookboek met een sterretje. Ik word helemaal vrolijk als ik in dit kleurige boek zit te bladeren en doe elke keer nieuwe inspiratie op. Het Forest Feast kookboek is dan ook geen gewoon kookboek. Het is gemaakt door Erin Gleeson, die opgroeide in een appelboomgaard in Sonoma County (Californië) en zich na haar studie in Italië, zich in New York vestigde. Daar maakte ze naam als foodfotograaf en kunstenaar. Ze fotografeerde eten voor  kookboeken, magazines, top chefs, restaurants, The New York Times Dining section en de James Beard Foundation.
Tot haar man een baan kreeg in Californië als rabbi in een synagoge in Silicon valley en ze samen een mooi houten huis vonden midden in het bos net buiten de stad. Voor Erin de ideale plek om buiten te fotograferen op een meer aardse manier, zonder bietenschuim en koolchips.
Zo begon Erin haar foodblog The Forest Feast met eenvoudige recepten en ideeën voor etentjes en feesten. Ze laat zich hierbij haar fantasie de vrije loop en kookt en fotografeert haar receptjes zelf, schrijft ze met de hand en illustreert hier en daar met gezellige aquareltekeningen. Elk recept is zo een plaatje om te zien! Dit blog alleen al is een kijkje waard. Het is de basis voor het Forest Feast kookboek.

Erin vindt kleur en vorm belangrijk, die maken gewone gerechten extra aantrekkelijk. Ze maakt bijvoorbeeld paarse aardappelpuree in plaats van gewone aardappelpuree en snijd meloen in grappige vormen. Dit is heel wezenlijk voor haar recepten, die op zich eigenlijk nauwelijks recepten zijn, maar meer inspireren.
Elk recept is een leuk puzzeltje van foto’s, woorden en pijltjes. Je ziet in één oogopslag waar het om draait en hoe je het moet maken. Een nadeel is dat het hierdoor voor mij vaak net wat te simpele recepten zijn, want ingewikkelde recepten kun je niet zo opschrijven en vormgeven. Om een voorbeeld te geven:

Aubergine 'taco's
snijd 1 aubergine in ronde plakjes (6 mm)
rooster ze op een ingevette vette bakplaat
>besprenkel met olijfolie & zout
8 min. aan elke kant, oven 200 °C
leg een stukje brie & koriander
of basilicum op elke plak aubergine
vouw ze dubbel als een minitaco

Een supersimpel en overheerlijk receptje, dat je kunt maken zonder verder veel over na te denken of dat je juist op een ander spoor zet, waardoor je al makend op iets heel anders uitkomt. Zo maakte ik ook auberginetaco’s gevuld met mécorino (een biologische Hollandse variant op pecorini) en serveerde ze als voorgerechtje op een salade van rucola. En dat is precies de bedoeling van dit boek.
Erin eindigt haar inleiding met "Ik hoop dat dit boek een aangenaam evenwicht vormt tussen uw salontafel en het aanrecht in de keuken en dat het u inspireert om te koken, te eten en te delen, en te genieten van kleurrijk en gezond eten". Die snaar heeft dit boek bij mij zeker geraakt.