Waar ik de eerste twee delen nog het voordeel van de twijfel gaf, ben ik na het lezen van dit derde deel afgehaakt.
Marek maakt deel uit van het zogenaamde The Kills project, en omvat voor de Europese markt een viertal delen aangevuld met een multimedia beleving. Om met het laatste te beginnen. dat voegt weinig tot niets toe. Het boek zelf is een trip op een soms hallucinerende toon, waar weinig samenhang en/of verbanden zijn te ontdekken. Daarnaast is er een totaal gebrek aan spanning en kabbelt de letterbrij rustig voort.
Vreemd genoeg werd het boek genomineerd voor de zeer pretentieuze Booker Prize, wat zeker voor een thriller (maar dat is het dan ook niet) een zeer bijzondere nominatie is. Wat de onderbouwing en overweging was om dit te doen is een raadsel. Misschien valt dit in de categorie letterkunst. kunst die voor een maar beperkte groep te begrijpen is.