Pfoe ik heb Huis van Herinneringen gelezen en wat een indruk heeft dit boek gemaakt!! Nicci French boeken behoorden al tot mijn favorieten. Ik dacht ach, een roman van Nicci Gerrard dat zal misschien dan tegenvallen. Nou, mooi niet. Ik heb spijt dat ik niet eerder boeken van Nicci Gerrard gelezen heb.
In dit boek maakt de lezer kennis met Eleanor oftewel Ellie of Nell. Meerdere namen kreeg zij tijdens haar lange leven. Het tijdstip is nu aangebroken dat zij naar een verzorgingstehuis moet. Althans dat vinden haar kinderen. Maar zij heeft een geheim en dat mag niet bekend worden bij haar kinderen. Zij laat dan ook haar brieven en foto´s door een vriend van haar kleinzoon nakijken en opruimen. ´s Avonds volgen dan gesprekken met Peter. Dan worden gedurende het hele boek zachtjes aan haar geheimen duidelijk door terug te blikken op haar leven. Dit alles wordt op een heel mooie gevoelige manier verwoord door Nicci Gerrard. Heel verwarmend. Als lezer beleef je van het begin van het boek tot aan het eind helemaal mee met Eleanor, zowel de jonge vrouw als de oude blinde dame. Stoppen met lezen ging bijna niet. Ik wilde weten hoe het verder ging in haar leven en waarom zij het geheim nooit geopenbaard heeft. Een ontroerend eind. Woow, verbluffend mooi. Houd je van een teder en gevoelig boek, dan is dit zeker een aanrader. En ja, ook de andere boeken van Nicci Gerrard gaan er nu aan geloven bij mij. Ik ben overtuigd.
Dit boek mocht is lezen voor een recensie via Dizzie.nl, waarvoor hartelijk dank.