Het derde en tevens laatste deel van de avonturentrilogie rond Nadia en Alexander is ook het minste deel. Ik had de indruk dat het geschreven is als een verplicht nummer: het moet een trilogie worden, dus er moet ook een derde boek komen. De 'spanning' die in mindere mate in het eerste deel en wat meer in het tweede deel voorkwamen, was in dit derde deel zo goed als afwezig.

Er waren zelfs momenten dat ik me tijdens het lezen liet afleiden tot andere gedachten. Het verhaal speelt zich af in het Afrika van de 21e eeuw, maar wordt niet als zodanig geschetst. Zo wordt bijvoorbeeld gesproken over de eerste olifantensafari van Afrika, terwijl dit in de 20e eeuw al bestond. Verder komen in het boek meer onduidelijkheden voor: de Pygmeeën hebben een gorilla gevangen genomen, maar voor de Pygmeeën is de gorilla juist een heilig dier waar ze nooit op zullen jagen.

Ook hebben Alexander en Nadia weer wijsheden als volwassenen, terwijl Alexander op een bepaald moment ook als onzekere en jonge tiener wordt neergezet. En dan het einde van het boek. Tja, daar valt helemaal geen touw aan vast te knopen. Een gezocht en onwaarschijnlijk eind. Al met al is dit boek, zoals gezegd, niet het beste van de drie.