Jongeman die zich ondergronds verstopt houdt omdat iedereen die hem ziet op slag superagressief wordt en hem het liefst helemaal in elkaar wil timmeren. Heel langzaam komen we erachter: als je de jongeman aankijkt zie je in zijn ogen alle dingen die je gedurende je leven verkeerd hebt gedaan.
Op zich wel een aardig gegeven, maar ik vind de uitwerking van Koontz dit keer een stuk minder dan zijn gebruikelijke werk. Ik heb niet zo'n probleem met een open einde, dus dat je zelf moet invullen wat voor soort wezen die jongeman is. Daar kun je geloof of filosofie aankoppelen en nog lekker even over doormijmeren. Maar veel losse eindje ...  daar hou ik niet zo van. En daar blijven er nogal wat van over op de laatste bladzijde. Veel gebeurtenissen gedurende het verhaal komen helemaal niet meer terug, dus dan had het boek ook de helft korter gekund.
Frustrerend (en dat van een van mijn favoriete schrijvers) dus daarom maar 2 sterren.