Na de Ragdoll moorden is Baxter bezig om haar leven weer op te pakken. Ze is gepromoveerd, ze heeft een relatie en ze speurt copycat criminelen op die de Ragdoll moorden proberen te recreëren. Omdat de meeste gevallen uit de hand gelopen grappen zijn heeft Baxter er schoon genoeg van. Maar dan gebeurt er een moord in Amerika die mogelijk een daadwerkelijke connectie heeft met de Ragdoll moorden. Noodgedwongen komen Amerikaanse agenten Baxter om hulp vragen…..niet dat Baxter daar op zit te wachten.

Kort voordat ik aan Hangman begon heb ik Ragdoll herlezen om mijn geheugen op te frissen over de gebeurtenissen die zich in dat boek hebben voorgedaan.

Waar in Ragdoll alles om Wolf draait heeft Hangman het stokje overgedragen aan baxter. Wolf vond ik geen vermakelijk figuur dus ik was blij dat Baxter het overnam, zij is keihard en sarcastisch. Normaal houd ik wel van dat soort personages, helaas pakte het in Hangman anders uit.

Baxter was zo overdreven in haar doen en laten, de gedwongen humor en sarcasme overschaduwen de rest van haar karakter. Ik snap dat het in haar geval een coping’s mechanisme is maar het wordt zo aangedikt dat het niet meer vermakelijk is om te lezen.

Dit geldt trouwens voor meer personages, ze worden heel groots en overdreven beschreven zonder dat je ze echt leert kennen. De komst van nieuwe personages voegt zo niets toe aan.

Gelukkig hebben we Edmunds nog, hij haalt ons uit de chaos en neemt ons mee in de ontwikkelingen die zich in zijn leven plaatsvinden.

Al met al heb ik een boekkater aan Hangman overgehouden. Het boek is niet moeilijk geschreven maar de schrijfstijl is chaotischer dan in zijn voorganger. Dat plus de “over the top” karakters van de personages maakt dat het voor mij geen vermakelijk boek is.

Waar ik mij het meest aan stoorde was waar in Ragdoll Wolf in het middelpunt stond en de verschillende verhaallijnen bij elkaar bracht. Het in Hangman met Baxter juist de andere kant op, de verhaallijnen komen nog wel op één punt uit maar haar rol is mij nog steeds niet duidelijk.

Het concept van het verhaal is op zich leuk bedacht maar de uitwerking ervan laat te wensen over. Ik zal daarom de vervolgdelen niet oppakken.