Tjonge jonge, het gebeurt maar zelden dat ik halverwege een boek besluit te stoppen. Maar bij Schorshuiden heb ik dat dus gedaan.
De reden: er worden ongelofelijk veel personages en gebeurtenissen opgevoerd, maar niks komt tot leven. Daarnaast is de taal in het boek ook nogal makkelijk en matig. Ik vond het zo saai worden dat ik gestopt ben.