Ik heb echt geprobeerd om van dit boek te houden. Echt waar. Ik heb supergoede dingen over dit boek gehoord en ik wilde die goede dingen delen. Maar het lukte gewoon niet.

Ik vond de personages, voornamelijk Lara Jean verschrikkelijk vervelend. Ze deed de hele tijd dingen die super dom waren. Ik ergerde me er echt aan. Afschuwelijk. Geef mij maar slimme personages. Niet mensen die dingen doen die het eerst bij hen opkomen. Nee, alsjeblieft.

Ten tweede dacht ik dat het boek vooral over het probleem van de brieven ging, maar nee, het ging over wat er NA het versturen van de brieven gebeurde. En dan bedoel ik ook NA, nadat alle jongens begrijpen dat Lara Jean het niet echt meent. Ik was teleurgesteld.

Als laatste verwachtte ik dat er dit "iets" ging gebeuren en wachtte ik er de hele tijd op, maar uiteindelijk gebeurde dat niet, dus ik was weer teleurgesteld. Maar wat echt stom is, is dat ik er letterlijk het hele boek door zat te wachten op dat "iets". Sorry Jenny, maar ik had beter verwacht. Maar eigenlijk ook niet. Dan zou het cliché zijn.

Waarom heb ik dit boek dan toch twee sterren gegevan in plaats van één? Het is heel simpel. Jenny heeft een geweldig leuke en grappige schrijfstijl. Ik heb een aantal keer hardop zitten lachen terwijl ik dit boek las en door die leuke schrijfstijl had ik het in no-time uit.

Helaas denk ik niet dat ik deel 2, P.S. I Still Love You ga lezen. Daarvoor ben ik te teleurgesteld geraakt door dit boek, maar misschien. Ooit. Ook moet ik toegeven dat dit soort boeken niet echt mijn ding is. Dus tja. Misschien moet ik die "ooit" wel weghalen.