Dit boek is niet een typische feelgood roman. Ondanks dat de cover dat misschien doet vermoeden, bevat dit boek veel meer dan alleen een fijne romance. Het bevat prachtige beschrijvingen van de Ierse landschappen en van de bewoners van Finafarran. De schrijver neemt je mee in het verhaal van Hanna Casey, een bibliothecaresse, die in eerste instantie niks moet hebben van de kleine community en het geroddel van zijn bewoners. Het enige wat ze wil, is weg uit de bungalow van haar moeder, een plekje voor zichzelf. Maar wanneer ze eindelijk besluit een huis te bouwen, dreigt ze haar baan te verliezen en moet ze actie ondernemen. Zo worden zij en de bibliotheek het bruisende centrum van Finfarran. De bewoners van Finfarran stelen langzaam maar zeker haar hart, en ook de mijne. Met een grote glimlach op mijn gezicht heb ik dit boek uitgelezen. De karakters waren mooi uitgediept en het voelde alsof ik zelf in die lokkende zeewind van Finfarran naar de zee stond te kijken. Laat je verrassen door de heerlijke schrijfstijl van Felicity Hayes-McCoy! Ik heb er in ieder geval enorm van genoten.