"Zwartgeblakerde vrouw op een teppan: chefkok zelf geroosterd."

Japans luxe restaurant Zuma, aan de Hoogpoort in Gent, wordt opgeschrikt door de gruwelijke moord op hun chef-kok Kishi Takeda. Haar verkoolde lichaam wordt gevonden op de teppan, levend verbrand, een horror scenario pur sang.

"Een vrouwenlichaam levend in schijfjes snijden. Het was me iets te ingewikkeld en te riskant. Het beeld bestond alleen maar in mijn dromen. Ik koos voor de teppan. Traag maar zeker. Ik zou haar letterlijk het vuur aan de schenen leggen."

De brandweer is snel ter plaatse, maar voor Kishi komt alle hulp te laat en getuigen ontbreken. Kishi leefde voor haar zaak en voor haar klanten, een echte vakvrouw. Maar niet alles is wat het lijkt, blijkbaar koesterde iemand een diepe haat jegens haar. Wie heeft deze gruwel op zijn geweten?

"Mijn innerlijke overtuiging zei dat ik geen moordenaar was. Ik was een redder. Ik bedacht hoe ik mijn volgende slachtoffer zou aanpakken."

Aan onderzoeksrechter Maud Gelderman en haar team van recherche Gent, de taak om deze moordzaak op te lossen. Het onderzoek leidt ze een bepaalde richting in, maar hoe dieper ze graven hoe meer verdachten er opduiken.

"We moesten iets doen. Maar wat? Ellende los je niet op door er niet meer naar te kijken of er niet meer over te praten. Ellende los je alleen maar op door iets te ondernemen."

Monique Regniers en haar man Jan, hadden samen een goedlopende dierenartspraktijk. Monique is gek op dieren, de liefde voor dieren werd haar met de paplepel ingegoten. Jan, is het beste wat haar ooit is overkomen, helaas wordt hun geluk bruut verstoord wanneer Jan ongeneeslijk ziek blijkt te zijn en steeds sneller aftakelt.

"Hier konden wij niks tegen beginnen. Dat was toen. En toen was anders."

De herinneringen zijn overal, Monique besluit de praktijk en het huis te verkopen en betrekt een kleine flat in het centrum van Gent en verliest daarmee niet alleen haar liefde, maar ook haar hele leven.

"Een bordenwasser interesseerde niemand. Ik viel niet op. Ik opereerde op het achterplan."

Vlak voor Jan ziek werd, kwam hij iets op het spoor. Monique moet weten waar haar man mee bezig was en is vastbesloten zijn werk af te maken en duikt er vol in. Alle sporen wijzen in één richting. Monique gaat aan de slag als plongeur in de keuken van Zuma, dichterbij het vuur kan bijna niet. Op zoek naar die éne missing link.

"And we’re still making love, in my secret life."

Belinda Aebi heeft inmiddels zes thrillers op haar naam staan, recent verscheen haar nieuwste, Nepvlees. Nepvlees is mijn eerste kennismaking met Belinda Aebi. En ik kan wel stellen dat Belinda mij aangenaam heeft weten te verrassen.

Nepvlees bestaat uit 51 korte hoofdstukken, gedrukt in een groter lettertype, welke prettig leest. Het verhaal wordt vertelt in wisselend perspectief vanuit de dader en vanuit onderzoeksrechter Maud Gelderman.

Belinda Aebi heeft een vlotte, grove, beschrijvende schrijfstijl. Op gedetailleerde wijze weet zij de gruwelijkheden tot in de puntjes te beschrijven. De afschuwelijke breinaald scène voelde ik bijna in mijn eigen buik. Nepvlees gaat gelijk goed van start, heerlijk sadistisch.

Hoofdpersonage Maud Gelderman, onderzoeksrechter bij Gentse recherche, is geen onbekende voor de lezers van Aebi’s boeken. Nepvlees is alweer de zesde thriller waarin een rol voor haar is weggelegd. Ondanks dat er sprake is van een terugkerend karakter, zijn de boeken van Belinda Aebi gewoon losstaand te lezen, hier is bewust voor gekozen, zodat iedereen haar boeken kan lezen. Echt goed heb ik Maud niet leren kennen, maar de echte hoofdrol is in dit verhaal dan ook niet voor haar weggelegd, maar voor de dader. Aebi geeft de dader al direct prijs en laat je meekijken vanuit het dadersbrein, wat is de drijfveer van de dader? Hebben we te maken met een gewetenloze gek? Het lukt Belinda zelfs om je op een bepaalde manier compassie te laten krijgen voor de dader. Die er op zijn manier zo zijn redenen op na houdt en het slachtoffer een koekje van eigen deeg geeft.

Nepvlees is anders dan de meeste thrillers die ik lees. Een politiethriller, die leest alsof je naar een Vlaamse politieserie kijkt. Niet bijster eng, wel indrukwekkend, beestachtig en ijzersterk. Een boek met uiterste emoties, hard maar ook liefdevol. Nepvlees kent een zeer goed uitgewerkte plot. Met emoties en actuele onderwerpen uit het leven gegrepen; het leven, de liefde, ziekte en verlies, afscheid en loslaten. Belinda Aebi schuwt er niet voor om over het randje te gaan en weet op rake gewaagde confronterende wijze, heftige thematiek zoals dierenwelzijn, dierenleed en de crisis in haar verhaal te verweven en geeft hiermee een boodschap af. En zal menig dierenliefhebber aan het hart gaan.

Nepvlees, indrukwekkende thriller, Aebi schuwt er niet voor om over het randje te gaan, what comes around goes around, aanrader!