In vier delen neemt de auteur je mee naar Antwerpen, eind negentiende eeuw. Ze neemt je mee in het leven van vier mensen, Marysa Gallant, Madam Elsa, Monsieur Matthieu en Anna Matthieu.
Ieder hoofdstuk wordt door de ogen van een van deze vier personages beschreven. Het verhaal komt mede hierdoor traag op gang en is in eerste instantie niet echt meeslepend. Na hoofdstuk 2 heb ik het boek dan ook een tijd aan de kant gelegd, ik werd niet meegesleurd in het verhaal. Het voelde als verwarrend en onsamenhangend aan. Maar toch bleef het boek aan me knagen, ik wilde meer weten, had het me dan toch geïntrigeerd?
Een nieuwe start in het boek, deed me het met andere ogen zien. Door de zeer verschillende invalshoeken is de opzet van het verhaal redelijk uniek te noemen. Briessinck slaagt er echt in om je mee te nemen naar het Antwerpen anno 1900. Het boek ademt de sfeer van die tijd. Wanneer je door hoofdstuk 2 heen bent, begint het verhaal in elkaar te passen. Wordt het allemaal veel meer intrigerend.
Even doorbijten is de boodschap, want dan openbaart zich een wonderlijk boek.
De verschillende personages zijn mooi uitgewerkt. Hun karakter wordt aan je bloot gelegd. Je kunt je perfect voorstellen met wat voor type persoonlijkheid je te maken hebt.
Het boek vraagt erom om met volle aandacht gelezen te worden, het is geen luchtig tussendoortje. Dit zou het boek ook oneer aandoen. Maar dan word je als lezer beloond met een verhaal dat bestaat uit verschillende puzzelstukken. Stukje voor stukje geeft het verhaal zijn geheimen prijs.
De auteur heeft een romantische schrijfstijl, die in schril contract staat met de thematiek van het boek. Deze combinatie leidt tot een opmerkelijk, doch aantrekkelijk spanningsveld.
In tweede instantie heeft het boek me zeer gecharmeerd. De eigenzinnige opzet en de verschillende invalshoeken deden me in eerst het boek aan de kant leggen, om vervolgens in mijn hoofd te blijven rondhangen en tot slot me te overtuigen. Mooi gedaan, ik kijk uit naar een volgend boek.