Het verhaal van Antonio en Ginevra leest erg prettig en gemakkelijk weg. De beschrijvingen over het Italië van toen zijn mooi en geloofwaardig, maar het verhaal wordt nergens echt spannend. Omdat er vanuit verschillende perspectieven wordt geschreven, wordt de vaart uit het verhaal gehaald. Toch wordt er niet van de gelegenheid gebruik gemaakt dieper in te gaan op de gevoelens van Antonio. Zo komen we bijvoorbeeld niet te weten waarom Antonio eerst zo afwerend was (of was het echt alleen vanwege het gedicht dat hij ineens dolverliefd werd?). Daarnaast worden de gevoelens van Ginevra erg summier beschreven.
Het eind vond ik afgeraffeld overkomen. Jammer, ik had er meer van verwacht.