De jonge verpleegkundige Hendrik wordt wakker in het lichaam van de vijfiger André Stul. Het blijkt dat Hendrik een ernstig ongeluk heeft gehad en dat zijn hersenen tijdens een geheime operatie zijn getransplanteerd. De operatie is geslaagd en nu is het aan Hendrik om de draad op te pakken in een voor hem totaal onbekend leven. Hendrik probeert dat door het stiel van André uit te oefenen, dat overeenkomt met dat van auteur Piet Allersma zelf: docent verpleegkunde.

Een hersentransplantatie, wat voor consequenties zou dat kunnen hebben? Wat de praktische gevolgen zijn, daar wil Piet Allersma niet bij stilstaan. Binnen mum van tijd kan André/Hendrik lopen, zonder enige vorm van revalidatie. Sowieso kunnen de hersenen gelijk het nieuwe lichaam helemaal besturen. Medicijngebruik om het vreemde orgaan aan het lichaam te laten aanpassen is niet nodig. Ook van psychologische begeleiding heeft men nog nooit gehoord. Hendrik krijgt te horen dat dit een geheime operatie was, of hij dat alsjeblieft geheim wil houden en succes met de rest van je leven. Doei.

Hoe Hendrik kennismaakt met zijn nieuwe familie doet al even klungelig aan, alsof de auteur ook niet wist wat hij daarmee aan moest. Allersma lijkt pas op gang te komen als hij pagina’s lang kan vertellen hoe Hendrik invulling kan geven aan het vak van docent verpleegkunde.
Ingelijfd is hierdoor een onrealistische thriller geworden, gebaseerd op een idee dat een betere uitwerking verdiende.