Onderzoeksjournaliste Claire Kouwenaar heeft alles uit de kast gehaald om voor haar gezin de perfecte roadtrip door het zuidwesten van de Verenigde Staten te organiseren, hopende dat zij hiermee de lievelingswens van haar man vervulde. Daarnaast is zij maandenlang bezig geweest met een onderzoek naar mogelijk schadelijke bijwerkingen van een vaccin. Bij aanvang van de reis die bedoeld was om hun huwelijk uit het slop te trekken, blijken de kaarten van de gezinsleden toch anders geschud te zijn.

Rogier, haar man, heeft intussen het tekort aan liefdevolle aandacht opgevangen door een minnares te nemen, waar zijn twee dochters al heel snel achter gekomen zijn omdat hij nooit uitlogt op zijn laptop. Sindsdien heet hij voor hen Loser. Een tweede omstandigheid die niet bevorderlijk is voor het lijmen van dit huwelijk is dat Rogier, die met een compagnon een advocatenkantoor heeft, een mooie opdracht van een groot farmaceutisch concern binnen kan halen. Voorwaarde is wel dat hij de publicatie van het artikel van Claire tegenhoudt, dat negatieve gevolgen zal hebben voor het concern. Tijdens de reis krijgt Claire van een belangrijk opinieblad bericht dat haar artikel geplaatst zal worden zodra zij weer in Nederland is. Langzamerhand maken pittige discussies duidelijk dat Rogier niet overtuigd wil worden van de risico’s van dit vaccin. Hij en zijn compagnon worden namelijk het eerste slachtoffer van publicatie van het artikel.

Terwijl in de auto de spanning op de voorstoelen oploopt, hebben de twee meisjes op de achterbank hun eigen problemen. Sinds de dertienjarige tweeling van hun moeder te horen heeft gekregen dat er oorspronkelijk sprake was van een drieling, horen en zien de meisjes overal hun broertje. Hij mag dan wel geen lichaam hebben, maar in hun hoofd neemt hij een steeds grotere en gevaarlijkere gedaante aan. Binnen de kortste tijd is het niet meer twee tegen een, maar bepaalt broertje hun handelen.

Het verhaal is met grote vaart geschreven door Wanda Bommer (1969). De drie delen van het boek zijn opgedeeld in redelijk korte stukken, afwisselend beschreven vanuit het perspectief van een van de personages. Dit geeft de lezer een ‘voorsprong in kennis’ op de personages, waardoor ook weer een spanningsveld ontstaat. De personages zijn Claire, Rogier, de naamloze tweeling die als een ‘wij’ door het leven gaat, en een enkele keer broertje. Teruggeblikt wordt alleen waar dat van belang is voor het verloop van het verhaal. In het eerste gedeelte voeren lichte ironie en veel humor de boventoon. In de delen twee en drie verandert de sfeer van lichtvoetig in naargeestig, en hoewel het grappige commentaar van de meiden voor de vrolijke noot blijft zorgen, bekruipt de lezer langzamerhand het gevoel dat er een groot onheil staat te gebeuren. Hier toont zich het grote talent van de schrijfster. De dreiging is ook voelbaar in de beschrijving van het landschap dat doorkruist wordt. De vijf springbonen die onderweg door het gezin gekocht worden, én de naamgeving aan de drie delen waaruit dit verhaal bestaat, werpen hun donkerste schaduwen over de afloop vooruit.

Naast korte verhalen schrijft Wanda Bommer sinds 2008 romans. Het in augustus 2017 verschenen Springbonen, haar vijfde roman, is een roman helemaal van deze tijd. Het behandelt thema’s die dicht bij ons staan, zoals het wel of niet, verplicht of niet vaccineren, ivf-zwangerschappen, het gebruik van sociale media, ambitie, tweeverdieners en het ‘reis-virus’. Tegenover personages die zeer levensecht aandoen plaatst de auteur twee uit haar fantasierijke brein ontsnapte schimmige figuren: de oude meneer Hakido en broertje. De woordkeus komt goed overeen met de status en leeftijd van de personages, zoals de stopwoordje(s) van de meisjes: "maar echt", of "bad karma" waarop een van de ouders steevast reageert met "(Jullie moeten) ophouden met dat karmagezeur."

Deze geslaagde, vlot geschreven, moderne en spannende roman met een prachtige cover die de ‘lading’ dekt, biedt de lezer een tweehonderdnegenendertig bladzijden tellend aangenaam leesavontuur.