Dit derde boek met Luc Borré in de hoofdrol is mijn kennismaking met deze inspecteur en zijn collegas en de, voor een origineel Nederlandstalige policier, ongelooflijke dikte van het werk  441 blz  belooft alvast meer dan de gebruikelijke rechtlijnige verhaallijnen.

De openingszinnen zijn zowat de beste die ik ooit mocht lezen: Knokke ligt onder een wolk die regen zeikt. Regen roffelt op autodaken, geselt hoofden, teistert gedachten en de plaatselijke middenstand.
Juli.
Qua sfeerzetting kan dit tellen: dit wordt  ondanks de titel- geen feelgood verhaal.
Maar het niveau van deze start wordt niet volgehouden, en al vlug blijkt dat het een flinterdun verhaaltje is doorspekt met gedachtengangen en typeringen van het niveau dat men elke zaterdag in een willekeurige bruine kroeg kan horen: alle vooroordelen van een tanend huwelijk, politiek en de rijken passeren de revue, alsook de typische seksistische opvattingen ten aanzien van het vrouwelijk geslacht. De tooghangers kunnen uit dit boek wel nog een aantal spitsvondige one-liners halen om hun vrienden mee te verbazen.

Toch blijkt uit de ongelooflijk gedetailleerde omgevingsbeschrijvingen dat de schrijver een opmerkelijk goed waarnemingsvermogen heeft, en hij de kunst verstaat om sfeer te scheppen door middel van origineel gevonden vergelijkingen. Maar jammer genoeg geldt dit dan weer niet voor zijn personages, die quasi geen diepgang hebben en bijna typetjes zijn. In het begin werkt het wel, maar op de duur gaan de incompetentie van de commissaris en de veroveringsdrang van Stefaan enerverend werken.
Het mooiste personage is het enige niet fictieve karakter in het verhaal: graaf Lippens, de echte burgemeester van Knokke.

Oh ja, het verhaal: Naast een aantal kleinere vergrijpen en misdaden die door de burgemeester en/of de commissaris met de mantel der liefde bedekt worden, ligt de nadruk op een overlijden van bejaarde vrouw. Zonder het te kunnen verantwoorden vindt Luc Borré het gegeven verdacht en gaat op onderzoek uit., tot groot ongenoegen van de commissaris.

Samengevat is het een plezierig, vlot leesbaar boek dat niet thuishoort bij de spannende boeken maar wel een mooie inkijk geeft in het reilen en zeilen van Knokke.