Aangrijpend verhaal geschreven door de papa van 1 van de slachtoffertjes van de busramp in Sierre. Naast het verlies van hun dierbaren zullen de familieleden van de slachtoffers moeten leren leven met het idee dat ze nooit de volledige waarheid zullen kennen over wat er die fatale avond is gebeurd. Er zijn overduidelijk heel wat zaken misgelopen bij zowel de Zwitserse als de Belgische autoriteiten. Het begint al met de veel te late melding van het ongeval aan de ouders. En ook het onderzoek naar de ware toedracht van het ongeval brengt niet de antwoorden waar de de nabestaanden op zitten te wachten. En dan zijn er nog de vele leugens die de Zwitsers hun hebben verteld. Waarom zeggen ze dat de bus is weggehaald terwijl deze op een paar honderd meter van de plaats van het ongeval staat? Dit zorgt voor nog meer twijfels en vragen bij de ouders. Het is overduidelijk dat men niet voorbereid was op een ramp van deze omvang. De hulpverleners ter plaatse hebben hun uiterste best gedaan om zoveel mogelijk hulp te bieden. Maar het feit dat dit om kinderen ging heeft het er voor hen niet gemakkelijker op gemaakt. De papa van Emma heeft met dit boek de lezer een betere inkijk gegeven op de ramp en wat voor gevolgen dit heeft gehad op de nabestaanden.