Het enige dat ik leuk vond aan dit boek: was de titel, dat ik het cadeau kreeg van Hebban en dat ik voor het eerst iets kon lezen van de veelgeprezen Dimitri Verhulst. Op DWDD komt hij goed bij mij over. Na lezing van dit boek is mijn interesse gesmolten als sneeuw in de zon.
Wat ik wel knap vond is dat Dimitri zich volledig heeft kunnen inleven in iemand -die al het goeds in het leven vergooit en dat deelt met andere trieste ontspoorde Spoo Pee Doo-ers- en de sfeer van dat ontmoedigende leven op papier heeft kunnen overbrengen.
Misschien dient dit boek als schrikbarend voorbeeld, maar er lichten geen raakpunten in mij op, ook niet op symbolisch niveau.
Ik richt me liever op inspirerende, aanmoedigende, opwekkende boeken, die mij aan het denken zetten over een beter leven. Nee, Dimitri is duidelijk niet mijn soort schrijver. Dat weet ik nu.