Het verhaal begint bij Duncan. Hij begint aan zijn laatste jaar op de Irving School. Hij verblijft er in een studentenhuis. Er is een traditie dat de vorige bewoners van de kamers een "schat" achterlaten voor degenen die er nu komen wonen. Duncan krijgt het hoekkamertje, die ene kamer die niemand wilde. Het was de kamer van Tim, de albino jongen. De schat die Tim achterlaat is een stapel cd's. Hierop staat zijn verhaal van het vorige schooljaar. Hij vertelt over hoe hij graag onzichtbaar zou willen zijn, over zijn verliefdheid voor Vanessa, over hoe hij toch ook bij de populaire jongens wil horen en over de tragedie die gebeurd is. Duncan kan de cd's moeilijk los laten. Hij is benieuwd naar Tim zijn hele verhaal en hij vraagt zich ook af of dit verhaal zijn eigen leven kan veranderen.

De cover spreekt heel erg aan. Volledig wit met enkel de titel en auteur. Dit maakt je als lezer al zeer nieuwsgierig. Elizabeth Laban heeft mij door heel het boek ook nieuwsgierig gehouden. Ze trekt je volledig mee in het verhaal. Net zoals Duncan de cd's wil blijven beluisteren, wou ik na elk hoofdstuk blijven lezen.
Het verhaal is zeer vlot geschreven, met duidelijke details. Een zeer goede spanningsopbouw waarmee op het einde alle puzzelstukjes in elkaar vallen.