Nou... 'k heb 'm uit hoor (aan deze eerste zin kan je al afleiden dat dat vrij moeizaam ging)!

En toch begon 't verhaal errrrrg goed! Uit het vorige boek 'Kind 44' wisten we al dat hoofdpersoon Leo marionet van Stalin was, in opdracht mensen met een andere mening dan de regering opspoorde, zonder proces martelde en liet fussileren, daar erg veel wroeging van ondervond, twee dochters van een door zijn schuld omgebrachte 'dissident' adopteerde en een moordzaak oploste ondanks alle tegenwerking van bovenaf.

Nu in dit deel heeft ie z'n eigen 'moordoplosbureau' en werkt aan een gelukkig leven met zijn gezin.

Je raadt al dat dat dus niet gaat lukken. Dat is omdat een wraakzuchtig persoon uit zijn Sovjet-agent verleden een van z'n dochters ontvoert en als tegenprestatie verlangt dat Leo haar echtgenoot uit een Siberisch werkkamp haalt. Undercover, want Stalin mag dan gevallen zijn, de gevestigde orde wil niet de zwarte piet voor alle wandaden krijgen en gaat gewoon door met hun dagelijkse wrede bezigheden. Dit gegeven haalt het beste in de schrijver naar boven. Half tot driekwart boekdeel verandert in een ijskoude thriller die je niet anders dan op 't puntje van je stoel kan lezen.

Totdat Leo Jack Bauer trekjes begint te vertonen. Opgestaan uit de marteldood is ie ineens tot grootse daden in staat waar ieder ander toch wel eventjes graag een maandje of wat in het ziekenhuis had moeten revalideren. Knap ongeloofwaardig. En dus mega irritant en goed voor menige diepe zuchten en 'o ja hoors' .

Maar goed... dat eerste knap geschreven stukje plot kon ik nog wel enigszins doorstuiterend van de adrenaline doorkomen.

Tis meer het laatste kwart van 't boek waar ik niet doorheen wist te komen. Nouja.. bijna niet dan, want ik heb 'm uit. Sjongejonge zeg... d'r was nog eenHongaarse opstand in die tijd. Verrotte jammer dat Smith al z'n hoofdpersonen daarheen bonjourde en verwikkeld liet raken in een overkill aan (ook weer ongeloveloze) aktiescènes en onbegrijpelijke politieke zaken. Dat kost 'm wat mij betreft zeker twee, zo niet drie sterren. Ik heb getwijfeld of ik er twee of drie zou geven maar de overheersende teleurstelling en het in mineur aflopende boek (zeker vanwege het lachwekkend rare snelle einde (had ie een deadline die ineens afliep?)) gaf de doorslag naar 2.

Dusss... op naar Agent 6! Want hij kán 't wel. Een volledig vijfsterrenboek schrijven.

;o)