De bijzondere cover nodigt uit om op te pakken. Op het eerste gezicht vraag je je af wat de afbeelding met het verhaal te maken heeft als je de achterflap leest maar als je wat verder in het verhaal komt bemerk je dat de cover het hele verhaal dekt. Een goede keuze.

In veertig hoofdstukken neemt Finley je mee naar zijn moeilijke leventje in Bellmont. Het verhaal wordt verteld vanuit het ik-perspectief van Finley, een stille jongen die leeft voor zijn sport en maar één droom heeft en dat is weg uit Bellmont samen met Erin.

De schrijver weet op een indringende manier het leven in de geweldadige stad te omschrijven en voel je je net zo benauwd als Finley en weet je maar al te goed waarom hij die stad wil ontvluchten. Haat, rascisme, misdaad is daar aan de orde van de dag.

De eerste paar hoofdstukken zijn heel erg op basketbal gericht wat logisch is omdat de hoofdfiguur het verhaal verteld en alleen maar met sport bezig net als zijn vriendin. Door de komst van Boy21 krijgt het verhaal een andere wending en leer je de personages ook van een andere kant kennen, ze veranderen mentaal in het verhaal en vullen elkaar aan. Het aparte gedrag van Boy21 wordt bijvoorbeeld gerelativeerd door de stilte die Finley uitstraalt om een voorbeeld te noemen zonder spoilers weg te geven.

Het verhaal heeft mij vanaf het eerste hoofdstuk gepakt en ik heb het verhaal in één ruk uitgelezen. Het emotionele einde vond ik erg resoluut maar zeer passend en mooi.

Ik kan niet anders zeggen dat ik het boek een cadeautje vond en dat ik het met plezier gelezen heb.