Veel critici verweten Ammaniti dat het boek Anna geen diepgang kent. Wellicht is dit ook het geval, vraag is of dat ook een gemis is. De wreedheid is ongekend in het verhaal, het wordt echter nooit onsmakelijk of ongemakkelijk. Op lichte wijze beschrijft de schrijver een ongekende zoektocht naar hoop en verlossing. Soms is dat voor mij ook al genoeg om tot denken te worden aangezet.