De hoofdpersoon in ‘De partituur voor De toverfluit’ is Ferdinand Konjic.
Ferdinand is van Sarajevo naar Wenen gevlucht en vindt daar werk als chauffeur. Ondanks het feit dat hij geen enkel kwaad in de zin heeft, wordt hij geconfronteerd met de heersende vreemdelingenhaat. Ondanks zijn vele pogingen, lukt het hem niet om geaccepteerd te worden.

“In Ferdinands hoofd flitste een plotselinge herinnering aan dezelfde rattenkop, dezelfde ogen, hetzelfde rattengezicht, maar dan met ontblote tanden die woest probeerden te bijten. De rat wierp zich opzij en rende weg, zijn gladde staart kronkelde achter hem aan als een slang.”

Ferdinand is een denker en zijn gedachten zijn veelal wat vreemd. De naweeën van de oorlog en het feit dat hij zijn zuster Fatima in de oorlog is kwijtgeraakt, maken het er niet beter op. Fatima dringt zich dan ook steeds vaker aan zijn denkwereld op.

“Dat begrijp ik, zei Ferdinand moeizaam articulerend. Maar ik bewonder ook het optreden.. de synchronisatie van alle details… de rijkdom aan betekenissen die men daarin tegenkomt… Hij, David, verenigt met zijn naam de Hebreeuwse…Hebreeuwse en christelijke traditie omdat David een Joodse koning is en, via Jozef voorouder van Jezus, en zijn Fatima… Fatima heeft een islamitische naam, de naam van de dochter van Mohammed, maar Fatima is ook een christelijk bedevaartsoord in Portugal, dus hier kruist het elkaar…komt bij elkaar…Fatima is….”

Via zijn werk bij de Cargo Taxi Express komt Ferdinand in contact met een Amerikaanse musicus; ‘Reverend’. Het muziekgezelschap, waar Reverend deel van uitmaakt, predikt de boodschap dat zij via hun muziek, liefde willen overbrengen en mensen dichter tot elkaar willen laten komen. Ferdinand staat daar sceptisch tegenover. Toch wordt hij, na het verlies van zijn baan, muzikaal leider van het gezelschap.

“De vraag is wat men een wonder noemt. Voor mij is het een wonder dat wij bestaan. Is de beleving van muziek soms geen wonder? Is de harmonie van geluiden geen wonder? Maar ik wil u niet onder druk zetten. Ik weet heel goed wat ik doe en het is voldoende dat u mij gelooft.”

Bauer schreef zijn roman in 2002 en Sanja Kregar vertaalde het onlangs in het Nederlands. Het is de eerste roman van deze Kroatische auteur die op de Nederlandse markt verschijnt, maar de laatste zal het –op basis van de kwaliteit- niet zijn. De schrijfstijl en taalbeleving van Bauer zijn namelijk van zeer hoog niveau.

Bauer bezit de gave om in detaillistisch te schrijven zonder ook maar één moment te vervelen. Dat heeft voornamelijk te maken met de mans’ kundige en fraaie stijl. Zijn stijl is scherp, cynisch zelfs zo nu en dan, maar telkens met een fijn vleugje humor.

Kortom: prachtig!

Over de auteur
Ludwig Bauer (1941) is een Kroatische schrijver, vertaler, columnist en taalkundige. Hij schrijft voor kinderen en volwassenen. Vele van zijn werken zijn vertaald in het Duits en Slowaaks.

Uitvoering
KLIN Uitgevers B.V.
ISBN 978-94-92160-10-2
Paperback, 200 pagina’s

Over Hanneke Tinor-Centi
Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent.
http://ht-c-communicatie.nl/