Laat ik voorop stellen dat het boek echt heel spannend is geschreven en dat het verhaal zich afspeelt in een echt interessante setting, want normaliter weet je toch echt niet hoe het voelt om in India als berooide buitenlander te leven of liever gezegd te overleven, zoals vaak het geval is in dit boek. Toch begon de hoofdpersoon me echt de keel uit te hangen zo halverwege het boek. Zijn pseudo- psychologische praatjes en betweterigheid werden echt irritant. Het rare was dat ik vond dat de man, hoewel hij steeds beschrijft hoe goed en oprecht hij bezig is, bij mij een onbetrouwbare en hypocriete indruk achter laat, met andere woorden, ik vond hem niet pluis. Ik denk niet dat dit de bedoeling van de schrijver is, want dit boek is min of meer gebaseerd op zijn leven.