Het verhaal over twee prinsessen gaat over twee meisjes Amarillis en Velaris, die met hun verzorgster Arria in een klein huisje in het bos wonen. Mama Arria zoals zij haar noemen, verteld de beide meisjes tijdens de lange winteravonden keer op keer het verhaal over de twee prinsessen. Alles gaat goed, totdat de meisjes 15 en 16 jaar zijn en de soldaten van de boze (lees bloederige koning) komen. Arria wordt gedood en de beide meisjes slaan op de vlucht. Tijdens hun vlucht ontdekken ze wie ze eigenlijk zijn en komen regelmatig tijdens gevechten in het nauw, waarbij hun krachten goed te pas komen en krijgen ze vaak hulp van andere mensen met gelijksoortige krachten. Het is geen dik boek met 160 bladzijden, alleen helaas wel vol taalfouten en pas vanaf een derde van het verhaal wist het mij te boeien, maar voor korte duur en het heeft mij moeite gekost om het uit te lezen.
Het verhaal heeft een eenvoudige simpele schrijfwijze, Voor een fantasy boek voor volwassenen spreekt het verhaal over twee prinsessen mij absoluut niet aan. Het lijkt in het begin meer op een sprookje over twee meisjes Amarillis en Velaris die met hun verzorgster Arria in een huisje in het bos wonen. Daar is op zich niets mis mee, alleen is het meer de manier waarop het is geschreven.
Het is jammer, want het verhaal heeft best potentie, misschien dat de volgende delen beter zijn geschreven en geredigeerd. Maar voor mij hoef ik niet meer van Bjorn Peeters te lezen. Ik zou het verhaal ook meer in Young Adult plaatsen. Ontluikende liefde, geweld, zorg voor een ander en zusterliefde volop aanwezig.