Met de setting begint De Kattentafel veelbelovend. Een drietal jonge jongens - de hoofdpersoon is elf jaar oud - gaat in de jaren 50 per boot op reis van Sri Lanka naar Engeland, zonder enige serieuze begeleiding. De reis zal zo’n drie weken duren en in die tijd ondernemen de drie aan boord een zoektocht naar avontuur… en naar volwassenheid. Ze vormen een deel van de ‘kattentafel’, de tafel waarin de sociaal laagst geplaatsten zitten, in tegenstelling tot de kapiteinstafel.

We nemen aanvankelijk kennis met enkele bijzondere tafelgenoten en zien hoe de vriendschap van de drie jongens zich ontwikkelt. Gaandeweg worden we echter ook deelgenoot van diverse overpeinzingen die de hoofdpersoon op latere leeftijd - hij is inmiddels schrijver geworden - heeft over deze bootreis. Die komen eerder storend als aanvullend over, zeker op de manier waarop ze verweven zijn in het boek. Mijns inziens was het beter geweest als in een tweede deel in de roman deze terugblik en duiding waren geplaatst. Verder gaat het boek mank aan een uitdieping van de verschillende karakters en blijven meerdere opzienbarende gebeurtenissen aan boord slechts oppervlakkig besproken. Dat kan de bedoeling zijn, de jongens hebben immers een beperkt zicht op de achtergronden van deze gebeurtenissen en moeten dus ook gissen naar de ware toedracht of oorzaken. Maar in de roman werkt het negatief op de lezer, althans op mij in ieder geval.

Er wordt over het boek geschreven dat het autobiografisch is (ondanks het feit dat Ondaatje in een nawoord benadrukt dat het om fictie gaat), omdat Ondaatje ook in 1954 per boot van Ceylon naar Engeland ging. Het lijkt echter weinig waarschijnlijk dat de beschreven gebeurtenissen ook door Ondaatje zijn meegemaakt. Daarvoor is het een beetje te veel van het goede. Wellicht is aan boord wel zijn fantasie aan het werk gezet, omdat de setting op zich intrigerend is.

Hoewel het boek niet slecht geschreven is, weet het (mij) uiteindelijk niet te overtuigen. Ik bleef in ieder geval als lezer teleurgesteld achter. Er had meer in gezeten, denk ik.