Peter van Zonneveld is neerlandicus, gespecialiseerd in de negentiende eeuw en de Indische letteren. Van zijn hand verschenen talloze zeer leesbare boeken en artikelen over die onderwerpen. Maar hij heeft naast deze non-fictie ook een -qua omvang bescheiden- literair oeuvre op zijn naam: een aantal prachtige novellen en reisverhalen. Een van de hoogtepunten is ‘Het geheim van de Leidse Hortus’ uit 1990. Een schitterend boekje van 49 pagina’s, uitgegeven door uitgeverij Conserve.

In ‘Het geheim van de Leidse Hortus’ staat de liefde centraal die de hoofdpersoon als veertienjarige opvat voor het mooie, Indische leeftijdsgenootje Myra. Een tweede hoofdrol is weggelegd voor een andere liefde van de hoofdpersoon: de botanische tuin van de Leidse universiteit. Van Zonneveld schrijft er zó over, dat je direct in de trein naar Leiden wilt stappen voor een bezoekje. Over botanische tuinen in Nederland en de rest van de wereld schreef Van Zonneveld, die ook biologie studeerde, overigens ook een non-fictieboek: ‘Aardse Paradijzen’.

Maar daarmee is nog lang niet alles gezegd over Het geheim van de Leidse Hortus. Want het gaat ook over de levenslange vriendschap van een aantal studenten, de liefde voor een cyperse kater, het Leidse Museum voor Volkenkunde (meteen ook maar bezoeken) en wie en wat al niet meer.

Peter van Zonneveld kan heel veel vertellen in heel weinig, trefzeker gekozen woorden. ‘Het geheim van de Leidse Hortus’ hoort zonder enige twijfel bij de hoogtepunten van de moderne Nederlandse literatuur.