Twee dagen was ik in de ban van dit prachtige boek.
Ongelooflijk knap dat een man zo mooi over vrouwenlevens kan schrijven.

Gills oude tante Rosamond laat na haar overlijden een aantal casettebandjes na.
Deze zijn bestemd voor Rosamonds blinde achternicht Imogen die Gill niet kent.
Gill kan deze Imogen niet vinden en luistert daarom samen met haar dochters deze casettes af.
Op deze casettes bespreekt Rosamond aan de hand van 20 foto's de familie van Imogen.
Zo maak je kennis met drie generaties vrouwen die ongewild hun liefdeloze
jeugdervaringen aan elkaar doorgeven.

Dit alles wordt door Jonathan Coe op een prachtige manier beschreven.

Kortom een aanrader dit boek.

Andere boeken van Jonathan Coe schijnen heel anders te zijn.
Meer met politieke aspecten en ook met ironie en humor.
Ik ben benieuwd of er nog andere Dizziers zijn die deze boeken hebben gelezen want ik ben heel benieuwd naar deze boeken.