Kalaj, is een Tunesier die zijn job als taxichauffeur uitoefent in Harvard, de universiteitsstad, hij heeft een onwaarschijnlijke grote bek en waar hij is, kan niemand om hem heen.
Hij loopt in het uitgaansleven een student tegen het lijf (uit wiens oogpunt het verhaal is geschreven) en ondanks de verschillende karakters trekken ze met elkaar op, 1 van de weinige dingen die hun bindt zijn vrouwen, waar ze beiden een onwaarschijnlijke voorliefde voor koesteren, en velen kruisen hun paden.

Terwijl de student in spanning afwacht hoe hij zijn studie er van af zal brengen, wacht Kalaj in spanning af of hij zijn verblijfsvergunning wel krijgt.

Hun leven loopt als een harmonica in dit stadium, dan zijn ze weer ver van elkaar vandaan met hun eigen dingen en dan zijn ze weer heel close en ondernemen ze samen dingen, ze worden vrienden tegen wil en dank.

Dan komt er toch het moment dat Kalaj het land moet verlaten en dat gaat nogal abrupt, er is geen ruimte meer voor emotionele gevoelens, maar als de student later zijn zoon naar Harvard brengt komen de herinneringen weer als een komeet zijn brein binnen.

In een dag uitgelezen, ik vond het een geweldig mooi boek, waar ik veel plezier aan heb beleefd.