Dit was het eerste leesclub boek dat me niet geraakt heeft. Normaal gesproken kom ik vroeg of laat in een fase dat het boek uit moet. Dit gevoel heb ik bij dit boek niet mogen beleven, integendeel, te vaak had ik de neiging het boek weg te leggen. Maar omdat ik nooit een boek definitief wegleg voor het uit is, heb ik ook dit boek uitgelezen.
Zeker het is een mooi geschreven boek, met mooi taalgebruik, maar… Herhaaldelijk was ik de draad kwijt in dit boek. Dat kwam zeker niet door de complexiteit van het boek, ook al is het vanuit meerdere personen geschreven met het gebruik van de ik-vorm. De gebruikte intermezzo’s van David, waren goed te plaatsen, mede door het gebruik van een ander lettertype. Dus daar zat het hem ook niet in. In feite was dat een interessante kant van het boek.
Ook het onopgeloste mysterie van Kay viel me wat tegen. Het antwoord van Kathy zelf in de leesclub, dat het in de literatuur niet ongebruikelijk is om niet alles uit te kauwen, kon mij niet bekoren.
Tenslotte merk ik op dat de personages mij niet emotioneel hebben geraakt. Ze blijven voor mij te weinig ontwikkeld, te vlak.
Omdat de reacties in de leesclub echt alle kanten op gaan, gaat het te ver om dit boek af te raden. Positief als ik ben, zeg ik, geef het boek een kans. Blijkbaar past het niet bij mij. Gezien het taalgebruik en de manier van schrijven kan ik me zo maar voorstellen dat anderen het schitterend vinden.