De oorspronkelijk titel "viva o povo Brasileiro " is een veel beter omdat het verhaal duidelijk maakt dat de machthebbers in Brazilië uit historisch perspectief niet per definitie onderdeel van het volk waren. Zij zelf voelden zich slachtoffer als verbannen europeanen naar een vreemd primitief weinig ontwikkeld land.

Daarnaast stelden diezelfde machthebbers de slaven en hun nakomelingen voor als barbaren die onmogelijk als mens, en dus als onderdeel van het Braziliaanse volk konden worden gezien.

Die twee zaken zijn de kernthemas in het boek.

Het boek start op de grens van de 18e en 19e eeuw, en wel in de staat Bahia; daar waar de eerste europeanen en slaven aan land kwamen. De eerste helft van het boek is niet goed inleefbaar zonder kennis en verdieping in enige mondiale historie van die tijd. Er zijn talrijke verwijzingen naar het latijn, naar filosofen, nasr de griekse mythologie en naar katholieke symboliek. Ik heb dan ook constant wickipedia

De tweede helft van het boek is beter leesbaar zonder al die kennis. Ik vind het een boeiend epos. Niet in de laatste plaats vanwege mijn persoonlijk interesse in dit land. Echter ook de verhaallijnen vond ik boeiender dan bijvoorbeeld die van 100 jaar eenzaamheid. Ook vond ik het prettig dat het vsn meet af aan duidelijk is dat het gaat om het braziliaanse volk en niet om een fictief volk zoals bij Marguez.

Door het lezen van dit boek heb ik weer meer kennis en begrip van de huidige braziliaanse samenleving.