Ik probeer ook eens een Literair Juweeltje, zeg... Dit verhaal is speciaal voor de Literaire Juweeltjes geschreven en echt bar slecht. Het gaat over een, nogal naieve, vrouw die in allerlei lulkoek-verhaaltjes stapt van een foute man. Ik erger me mateloos aan zinnen als "Godzijdank heb ik smalle handen en kon ik me loswurmen." of "Het is een wonder dat het me lukte om daarna zo snel door het gat te kruipen..." om vervolgens verder te gaan met "Het is ook een wonder dat ik de goede richting koos toen ik op het achterpaadje belandde." Dit soort zelfverheerlijking vind ik echt irritant.
Op zich denk ik dat het basisidee voor dit verhaal wel goed was, maar absoluut niet geschikt om in zo'n weinig woorden tot een fatsoenlijk verhaal te brengen.