Jussi Adler-Olsen heeft met De grenzeloze weer een titel toegevoegd aan zijn serie Q, de zesde reeds. En hij doet dit weer op zijn eigenste humorvolle manier.
Afdeling Q is toch wel een zeer speciale afdeling, geplaatst in de kelder en dit alleen al duidt op het feit dat ze niet erg gewaardeerd zijn. Er is deze aflevering nochtans een nieuweling. Het blijven allemaal toch een beetje excentriekelingen, maar dit verhoogt alleen maar het leesplezier, net als de humor trouwens die nu weer overvloedig aanwezig is.
Nochtans is dit toch wel het minste werk in de serie. Het is nogal een dikke pil, dat er heel erg uitgeweid wordt, heeft hiermee te maken. Het verhaal verloopt traag, heel erg traag zelfs. Spannend is het ook al niet behalve aan het einde van het verhaal.
Het maatschappelijke thema in dit verhaal is het sekte verhaal. Tenminste als je dit zo kan zien, het thema is immers niet relevant voor de meesten, je krijgt er zo goed als nooit mee te maken. Je krijgt een kleine inkijk in de werking van zo'n sekte en dat was wel eens leuk om te lezen maar het heeft weinig impact op de lezer, je wordt er niet veel wijzer van, laat staan dat je kon meeleven.
De plot was verder wel goed en ook het einde was knap en verrassend. De opbouw werd verzorgd door twee verhaallijnen, eentje in de huidige tijd, het onderzoek van Afdeling Q en dan start er een andere verhaallijn een klein jaar eerder. Naarmate je verder komt in het boek naderen de twee verhaallijnen elkaar om dan uiteindelijk te overlappen. Dat is wel mooi gevonden.
En dan zijn er nog de kleine verhaallijntjes uit het leven van de rechercheurs. Ook nu wordt er weer een tip van de sluier opgelicht van de spijkerpistoolmoorden waar Carl en zijn maat Hardy slachtoffer van waren. De rode draad in de serie.
Goede plot, humor, goede schrijfstijl, maar spijtig genoeg wat langdradig en niet spannend. Je wordt niet gegrepen door het verhaal. Toch is het boek prima te lezen.