"Dit gebouw ademt geschiedenis. Je voelt het gewoon in de muren zitten," roep ik bij de meeste excursies die iets met geschiedenis van doen hebben. Hiermee zou de Glazen Kamer (der Glasraum) dus fantastisch moeten zijn, want het is het hoofdpersonage van dit boek. Er rijzen alleen enkele problemen. Een gebouw in een boek wordt niet beoordeeld op architectonische hoogstandjes waar bladzijde aan bladzijde over gesproken wordt. Over het cement, de indelen, de gebruikte materialen. Ik weet het niet meer precies en het interesseerde me vrij weinig. Daarnaast, en daar gaat het boek echt de mist in, wordt geschiedenis (in gebouwen) gemaakt door de mensen die er in wonen en aangezien er verschillende mensen in verblijven, is het daarvan afhankelijk of het boek interessant is. De twee sterren zijn omdat het goed geschreven is en ik het uit kon lezen.