Met haar eerste roman had Jilliane Hoffman al op slag een schot in de roos. Hoe ze het hoofdpersonage, Chloë Larson, heeft afgeschilderd is subliem, hoe ze de verschrikkelijke nacht met de verkrachting en de verminking geschreven heeft is levensecht en de manier waarop ze de ontmoeting en de rechtspraak met de psychopaat verteld heeft is huiveringwekkend prachtig verwoord.
Ik ben bij dit boek terecht gekomen via een lijst van de beste thrillers van dat moment uitgegeven in Het Laatste Nieuws. Toen ik dan de korte samenvatting gelezen had dacht ik al dat het een zeer spannend boek moest zijn.
In het boek komen de grootste tegengestelden tegenover elkaar te staan, zoals goed en kwaad, verleden en heden, betrouwbaarheid en onbetrouwbaarheid, enzovoort. Het leest zeer vlot en het voelt alsof je het boek nooit wil weg leggen, omdat je telkens weer wil weten wat er zal gebeuren.
Dit boek is een echte aanrader voor iedereen die van thrillers houdt. Weinig schrijvers zijn Hoffman voorgegaan in het schrijven van een verhaal van dit kaliber.