Wilfried Wils legt zijn leven gedurende met name WO-II vast ten behoeve van zijn (fictieve) achterkleinzoon. Hij beschrijft de situatie in Antwerpen gedurende die jaren, waarbij hij gruwelijke details omtrent de Jodenvervolging niet onvermeld laat. In feite is WIL vooral een lange brief aan zijn nazaat. Of probeert hij met zichzelf in het reine te komen?
Wilfried Wils heeft een alterego, Angelo. Angelo is de dichter-in-wording, maar ook regelmatig de innerlijke stem. Die Angelo houdt Wils verborgen voor zijn omgeving, niemand hoeft van zijn aspiraties in dezen te weten, of zijn twijfels te kennen.
Pa Wils is een specialist in het ‘niet opvallen’, meewaaien met alle winden. Een man ook die van een stevige borrel houdt en regelmatig ‘op café’ gaat. Moeder is de traditionele huisvrouw die het gezin draaiende houdt. Wilfried is hun enig kind en min of meer de kostwinner van het kleine gezin; hij verdient een salaris als hulpagent. Zijn enige vriend binnen het politiekorps is Lode, zoon van een beenhouwer (slager). Lode is in die zin dapper dat hij Joden voor transportatie naar het oosten probeert te redden. Naast Lode ontmoet Wilfried met enige regelmaat Nijdig Baardje, een man van midden dertig die hem bijlessen Frans geeft. Nijdig Baardje veracht de plutocratie en de elite, bovendien is hij een Jodenhater die er alles aan doet de Joden op te sporen en aan de Duitsers over te dragen. De advocaat Omer, zijn goede vriend, gaat zelfs een stap verder. Ook de Antwerpse politie wordt geacht de Duitsers te helpen bij de Judenentfernung.
Wilfried ontmoet het knappe zusje van Lode, Yvette, bij hen thuis. Hij is op slag verliefd en ook zij valt voor de collega van haar broer. De relatie tussen Wilfried en Lode komt echter onder druk te staan als zowel de collega’s in het politiekorps als Lode hem van dubbelspel gaan verdenken. Aan wiens kant staat Wilfried? Aan die van de bezetter of aan die van de Joden? Is hij ‘een tweezak’?
Als de oorlog nagenoeg teneinde is en de Duitsers uit Antwerpen zijn vertrokken, pleegt Wilfried een daad die zijn verdere leven zal tekenen. En juist Lode, inmiddels zijn zwager, klapt na tientallen jaren uit de school met noodlottige gevolgen.
WIL is een roman die je aan het denken zet. Bestaat er wel een zwart/wit goed en kwaad? Hoe zou jij, lezer, reageren onder de heersende omstandigheden van die tijd? Kunnen we de huidige situatie van polarisatie, van nationalisme en vluchtelingenstromen, spiegelen aan die zwarte bladzijden uit onze geschiedenis? En hoe stel jij je op? WIL is een veelzijdige roman, in prachtig Vlaams geschreven. Een verrassende maar terechte nominatie voor de Libris Literatuurprijs.