Vlucht naar Curaçao van Debby van den Bergh is een deels autobiografische roman waarin de hoofdpersoon (die verder nergens met naam benoemd wordt) haar leven na het overlijden van een goede vriendin drastisch omgooit. Ze heeft haar man verlaten en gaat op zoek naar zichzelf.

Het boek bevat ongeveer 240 pagina’s, verdeeld over 43 hoofdstukken. De hoofdstukken zijn korte opzichzelfstaande verhalen. In elk hoofdstuk staat een lied centraal. De complete lijst is achter in het boek te vinden. Tevens staan er een QRcode en een link naar een afspeellijst op Spotify waar de complete lijst te beluisteren valt. Leuk om naar te luisteren tijdens het lezen, voor het complete plaatje.

Van den Bergh maakt gebruik van een simpele schrijfstijl die erg toegankelijk is. De korte hoofdstukken vol overpeinzingen en gedachtegangen van de naamloze hoofdpersoon zorgen dat het lijkt alsof je iemands dagboek leest. Het merendeel van deze overpeinzingen is bedoeld als zelfspot met het idee dat ze grappig zouden moeten zijn. Dit is niet altijd het geval. Het lijkt soms meer alsof de hoofdpersoon zwelgt in zelfmedelijden (waarom is die internetdate niet leuk? Waarom ligt mijn vader wéér op een andere afdeling? Waarom is de leuke jongen homo?). Dit alles gaat gepaard met de nodige liters wijn.

Hoewel de hoofdstukken los van elkaar te lezen zijn, keren dezelfde personages regelmatig terug. Over het algemeen zijn dit vrienden Mark en Ellis. Doordat de hoofdstukken zo kort zijn en elkaar niet duidelijk opvolgen, is het vaak erg verwarrend. Nergens is er een tijdsaanduiding te vinden. Dit zorgt dat het soms moeilijk te volgen is wat er wanneer is gebeurd, wat weer een negatief effect heeft op het lezen van dit boek.

Tussen de hoofdstukken door zijn enkele korte en minder korte gedichten te lezen. Ook deze zijn weer erg prettig geschreven, waardoor ze zorgen voor een welkome afwisseling.

De hoofdpersoon lijkt vanaf het begin redelijk oppervlakkig en maakt nergens enige groei door. Pas tegen het einde van het boek wijst een vriend haar op haar gedrag en zet dit haar aan het denken (voor de verandering eens zonder een glas wijn).

De omslag beloofde een ontroerend en meeslepend verhaal over een vrouw die worstelt met het afscheid nemen op verschillende vlakken en een nieuwe manier zoekt om haar leven in te delen. Die belofte wordt niet waargemaakt. De indeling van de hoofdstukken zonder tijdsaanduidingen zorgen voor te veel verwarring en de gedachtegang van de hoofdpersoon werkt soms eerder irritatie op dan een glimlach. Zonde, want schrijven kan Debby wel. Dat laten de gedichten in het boek zien.