Tijdens een tuinfeest ontmoet de 29-jarige Moira de 5 jaar oudere Finn. Tot die tijd kent Moira liefde alleen uit speelfilms en liedjes. Zij is gescheiden en door haar ex-man financieel bedrogen, hij is verdwenen en heeft haar achtergelaten met een schuld van twee ton. Door de rechtszaak hierover is ze ook haar baan kwijtgeraakt. Moira is meteen in de ban van Finn, maar hij is samen met een andere vrouw. Als zij elkaar zes weken later weer ontmoeten, denkt zij voor het eerst van haar leven met haar hart in plaats van met haar hoofd. Het lijkt erop dat zij voor elkaar zijn bestemd, Finn noemt dat “kismet”, lotsbestemming.
Finn is erg aardig en voorkomend, maar Moira weet soms niet hoe ze het moet plaatsen dat Finn heel veel over haar lijkt te weten, ondanks dat ze elkaar pas net kennen. Dit maakt haar achterdochtig.
Finn is professioneel gokker geweest en heeft daar veel mee verdiend, genoeg om een mooi huis te kopen en zijn leven verder aan leuke dingen, zoals reizen, te besteden.

Na de epiloog is het eerste deel geschreven vanuit het perspectief van Moira. Finn en zij beleven een weekend om nooit te vergeten. Een liefdesverhaal dat, zoals Moira zou zeggen, je alleen in romcoms ziet. Alles is perfect, ze voelen elkaar aan en het lijkt of ze elkaar al heel lang kennen. Tot Moira op maandagmorgen heel vroeg haar telefoon zoekt en beseft dat die beneden aan de lader zit. Als zij de telefoon pakt, springt Finns computer aan. Moira kan haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en kijkt naar de documenten op de pc. Er is een map genaamd Nieuwe Herinneringen, met 147 sub mapjes. Bij het aanklikken ziet zij foto’s waar ze van schrikt.
Het tweede deel is geschreven vanuit het perspectief van Finn. Het verhaal heeft dan een bijzondere twist. Als Finn Moira achter de computer vindt, vertelt hij haar van zijn belevenissen.
Het derde deel is weer vanuit Moira geschreven en gaat over haar leven na het bewuste weekend.
Tijdens het weekend hebben Finn en Moira een keer gesproken over kijken naar een romcom. Dit wordt nog vermeld in de epiloog.

“Kismet”, de debuutroman van Stefan, is een boek over lotsbestemming en liefde, over vinden en loslaten.
De schrijfstijl is heel boeiend en het boek bevat de nodige humor. Door de beschrijvingen beleef je het verhaal mee. Je eet als het ware mee met een picknick, je zit boven in een reuzenrad en kijkt neer op de krioelende mensenmassa.
Stefan Tetelepta, 47 jaar, groeide op in Schagen. Hij schrijft al ruim veertig jaar. Zijn werkzaamheden als freelance journalist voor onder andere het Leidsch Dagblad combineert hij met zijn schrijven. Daarnaast fotografeert en filmt hij.