Venita woont in Amsterdam. Na een traumatisch gebeurtenis is ze met haar ouders en broers vanuit een klein dorp verhuisd naar de grote stad. Venita voelt zich niet zo op haar plek en is eenzaam. Thuis mag er niet gepraat worden over de traumatische gebeurtenis, terwijl Venita daar wel behoefte aan heeft. Dan ontmoet ze Camila en eindelijk heeft ze een vriendin voor het leven. Venita vindt dat de traumatische gebeurtenis haar schuld is en dat ze hier voor zal moeten boeten. Camila is het met haar eens.

'Lege kamers' verhaalt vanuit het perspectief van Venita. Een meisje dat op dit moment gewoon niet weet hoe ze verder moet. Ze heeft net haar school afgemaakt en werkt twee dagen in de week als vrijwilligster in het dierenasiel. Verder is ze veel thuis, in haar eigen kamer. Haar moeder probeert haar te pushen om dingen te ondernemen en vriendinnen te maken maar Venita wil niet gepusht worden. Ze heeft Camila en dat is genoeg. Er heerst veel onbegrip tussen Venita en haar moeder waardoor er veel ruzies zijn. Ze heeft wel wat steun aan haar broer Emelio maar in haar ogen krijgt ze de meeste steun van Camila.

Eerst lijkt het alsof je gewoon de belevenissen van Venita volgt, maar halverwege wordt verteld wat Venita heeft meegemaakt. De moeder van Venita zwijgt over het gebeuren, er mag niet over gepraat worden. Venita neemt je mee in haar gedachten maar laten haar gedachten wel de realiteit zien of niet? Venita heeft een ontzettend schuldgevoel en wordt als het ware geblokkeerd wat een invloed heeft op haar doen en laten.

Met 'Lege kamers' krijg je een indringende kijk in het leven en in de gedachten van iemand die in een psychose is geraakt. Bij het woord psychose denken mensen al gauw dat iemand volledig door het lint gaat en niet te stoppen is, maar dit verhaal laat een andere kant zien. Een psychose is een hersenaandoening die zich vaak sluipend ontwikkeld. Pesten, huiselijk geweld, eenzaamheid en overmatig alcohol- en drugsgebruik kunnen triggers zijn. Bij Venita zien we veel eenzaamheid. Er mag niet gepraat worden over de gebeurtenis en daarom voelt ze zich alleen staan in haar verdriet en schuldgevoel. Als reactie daarop sluit Venita zich af voor (bijna) alles en iedereen en blijft hangen in haar schuldgevoel. Haar gedachten gaan met haar op de loop en langzaam verliest Venita het gevoel met de realiteit. Als lezer is het in het verhaal dan soms ook moeilijk te bepalen wat echt is of niet.

De gevoelens van Venita zijn in Lege kamers door Susanne heel helder neergezet waardoor de lezer een goed beeld kan vormen van wat een psychose inhoudt en wat voor invloed dit heeft. Het verhaal leest makkelijk en ook al zou je het qua onderwerp misschien verwachten, er worden geen moeilijke woorden gebruikt, alles is in begrijpelijke taal geschreven. De gevoelens van Venita zijn tastbaar en geven een overtuigende indruk. Een belangrijk onderwerp waar best even bij stilgestaan mag worden en de wijze waarop dit verhaal verteld wordt maakt het voor de doelgroep inzichtelijk. Susanne heeft met 'Lege kamers' een aangrijpend maar ook een mooi en leerzaam verhaal geschreven.