Het thema van het boek is rouwverwerking. Geen vrolijk onderwerp dus. Maar soms kan door de beschrijving van de verwerking van een groot verdriet toch een een schitterend boek ontstaan. Een ontroerend boek over verlies en rouw is 'Schaduwkind' van P.J. Thomese.

Het verhaal van 'De rivier van vergetelheid' is ontzettend somber. De hoofdpersoon is een en al verdriet. Bovendien balanceert het verhaal vaak op het randje van de sentimentaliteit..
De andere mensen uit het dorp, zoals de vriendelijke weduwe Madame Outsander, de cafébezoekers, de pastoor en de doodgraver, hun manier van samenleven, hun geschiedenis, die mondjesmaat aan het licht komt, hun eigen (vaak onuitgesproken) verdriet, was voor mij vele malen boeiender, dan de gekunstelde zinnen over Paule.

'De rivier der vergetelheid' was het debuut in 1999 van Philippe Claudel. Inmiddels is het gevolgd door een reeks zeer gewaardeerde boeken. 'Grijze zielen' (2003), 'Het kleine meisje van meneer Linn'(2005) en 'Het verslag van Brodeck' (2007) bevalt mij veel beter.