Mooie stukken over hoe een psychiatrische patient de wereld ziet, de dag doorkomt.
Maar, wat bedoelt de schrijfster nu? Het treft niet mij. Staat ver van me af. Wie zijn dat meisje en de vader? Hoezo, gaat een twaalfjarig kind niet naar school, maar treedt wel op in een kerk, omdat ze in tongen zou spreken, in het Noorwegen van nu? Een droom, in haar zieke hoofd, is het einde van het boekje, denk ik.