Jan van Aken neemt je mee op reis in De ommegang, mee op reis naar de vroege Middeleeuwen, de tijd van ridders en veldslagen.
Het boek volgt een bekend stramien: een oude man die terugkijkt op zijn leven. De oude man is Isidoor van Rillington en aan het eind van zijn leven zit hij opgesloten in een kerker.
Isidoor is als kind ter vondeling gelegd bij een klooster en wordt door de poortwachter Giles de Overlevende in het geheim opgevoed. Giles leert hem lezen en dit wordt Isidoors meest geliefde tijdverdrijf. Om geen enkele tekst te vergeten bouwt Isidoor in zijn hoofd een wereld, waarin hij iedere dag rondgaat, vandaar de ommegang. Als de abt achter Isidoors bestaan komt, rest hem niks anders dan Isidoor verder te laten onderwijzen. Het klooster stuurt hem naar de universiteit van Oxford, wat het startpunt is voor Isidoors’ reis over de wereld, een letterlijke ommegang.
De wereld in de middeleeuwen was hard, wat dat betreft maakt de schrijver er geen zoetsappig verhaal van. De details zijn soms ronduit luguber, misdadigers werden zonder pardon gebruikt voor geneeskundige studies.
De verteltrant is ook aangepast aan de Middeleeuwen, de zinnen zijn zeer beschrijvend en bij de woordkeuze is vaak gekozen voor termen en beschrijvingen die uit die tijd stammen, zoals de flambouw, de heilige ziekte. Dit geeft het boek zijn overtuigingskracht, je krijgt het gevoel dat Isidoor tegen je praat, je wordt meegenomen naar de middeleeuwen.
In dit geval wil ik ook het einde speciaal benoemen, het einde past bij het boek en de tijdgeest. Dat maakt het boek voor mij realistischer.
Ik heb nog niet eerder zo getwijfeld aan het geven van een waardering aan een boek als dit boek. De middeleeuwen met haar veldslagen en haar wreedheid spreken me niet aan als onderwerp. Daar staat tegenover dat ik dit boek in een vlot tempo heb gelezen en in het verhaal wou blijven. Het is een origineel boek, dit soort boeken wordt niet veel geschreven in Nederland. Aangezien 4,5 ster niet kan heb ik het 5 sterren gegeven.