‘Dagboek van een provincievrouw’ speelt zich af in de jaren dertig van de vorige eeuw, maar leest als een bijna moderne roman. Niet voor niets wordt het de voorloper van Bridget Jones genoemd. Nog bijna cynischer, hysterischer en eerlijker dan Bridget Jones en dat vind ik geweldig.

Ik heb op stukken hardop moeten lachen, hoewel ik wel even moeite had om in het boek te komen. E.M. Delafield heeft een typische manier van schrijven die even wennen is. Maar zodra je daar doorheen bent, wordt het boek alleen maar hysterischer en past de schrijfstijl perfect bij het karakter van de hoofdpersoon.

Wat me, naast het grappige van het boek, opviel was dat het zo goed paste, ook nog in deze tijd. Er zitten herkenbare situaties in van ongemakkelijke sociale situaties die je nu nog steeds treft. Het is geweldig hoe tijdloos dit boek is en ik ben dan ook blij dat Uitgeverij Karmijn ervoor gekozen heeft juist dit boek in het Nederlands uit te brengen.

Uitgeverij Karmijn heeft wel een plekje in mijn hart veroverd, met de eigenzinnige en originele boeken die zij uitgeven. Hou deze uitgeverij dan ook goed in de gaten, want ook in het voorjaar van 2017 geven zij weer prachtige boeken uit.

‘Dagboek van een provincievrouw’ van E.M. Delafield is een uniek, cynisch en hysterisch dagboek uit 1930. Dat het uit de vorige eeuw komt, wil niet zeggen dat het gedateerd is, integendeel. Het is uniek, onverwacht cynisch en tijdloos.