Het boek ‘Stranders’ werd geschreven in 2015 door de Amsterdamse Iris Stobbelaar. Zij heeft een grote liefde voor Grimm, Lindgren en Andersen, de klassiekers van de jeugdboeken. Recent heeft regisseur Roel Reiné, haar echtgenoot en gekend van onder meer ‘The Scorpion King 3’, ‘Death Race’ en ‘Michiel de Ruyter’, plannen om ‘Stranders’ te verfilmen.

Korte samenvatting

Job’s ouders hebben het druk en nooit tijd voor hun twee kinderen. Hierdoor moet Job vaak oppassen voor zijn kleinere zus Kaatje. Hij vindt dit niet altijd even leuk, zeker niet wanneer hij een belangrijke voetbalwedstrijd dreigt te missen. In een vlaag van boosheid wenst hij dat zij op een andere plek zou zitten, zodat hij niet voor haar hoeft te zorgen… . Groot is zijn verrassing als blijkt dat zijn wens op een dag uitgekomen blijkt is.

Zijn zusje bevindt zich door Job’s wens in een andere wereld, waar uiteindelijk ook Job belandt. Het is een vreemde en gevaarlijke wereld, vol met monsters en een landschap dat niet te vertrouwen is. Om uit deze wereld te ontsnappen moet Job zijn zusje redden. Samen met Kait en Nasta, beide stranders, gaat hij op zoek naar Kaatje. Als Job faalt om Kaatje terug te vinden, dan zitten beiden voor altijd gevangen in deze vreemde wereld. Maar er staat veel meer op het spel dan dit. Er is een onverwachte vijand… waardoor het gevaar wel overal dreigt en niemand nog te vertrouwen lijkt. Zal Job slagen in zijn opdracht? …

Conclusie

Het boek deed me denken aan Michaël Ende’s “Neverending story’” en de film “Jumanji”: kinderen die in een andere wereld terechtkomen en het moeten opnemen tegen monsters. Voor de liefhebbers hiervan is dit dan ook vast en zeker een aanrader.

De personages zijn zeer stereotypisch neergezet. Job is een “typische” puber, luistert niet naar zijn ouders, wil populair zijn onder zijn vrienden en voetballen is het belangrijkste in de wereld. Kaat is een kleuter die op zoek is naar aandacht en de wereld nog aan het ontdekken is. En Job’s vader is de drukke zakenman die geen tijd heeft voor zijn kinderen en constant met zijn smartphone bezig is.

Het boek zelf heeft een stevige hardcover, wat zeker een meerwaarde is, gezien het toch zo een 443 pagina’s telt en voor jeugdige lezers is dit wel handiger. Zo kan het wel tegen een stootje.

Het boek bestaat uit verschillende kortere hoofdstukken die elk beginnen met een mooie zwart-wit tekening. Deze tekeningen geven een goed beeld van de gebeurtenissen en zorgen voor een betere inleving in het verhaal. Bovendien is het een dik boek, het zal dan zeker ook een motiverende uitwerking hebben op het jeugdige publiek om de tekst af te wisselen met deze tekeningen.

Iris Stobbelaar heeft een zeer vlotte pen en een levendige verbeelding. Haar liefde voor Andersen en Grimm is zeker merkbaar en net als in hun sprookjes heeft ‘Stranders’ verschillende boodschappen aan zijn lezers.

Het is bedoeld als jeugdboek, maar gezien het formaat zou ik het toch eerder aanraden aan de geoefende lezertjes. Naast de jonge lezers zal dit boek zeker ook volwassenen kunnen bekoren. Ik denk dan onder andere aan de fans van de Harry Potter serie en net als bij Harry Potter denk ik dat een verfilming van het boek eerder een volwassen film zal worden, door al de griezelige monsters en donkere wezens die erin voorkomen.

Toen ik het boek voor het eerst zag dacht ik, gezien de omvang, er toch een paar weekjes zoet mee zou zijn. Ook de cover vond ik er eerder saai en onaantrekkelijk uitzien. Maar het leest vlot en ik kon het niet opzij leggen. Wat weeral eens aantoont dat men niet op de cover moet afgaan bij de keuze van een boek. Soms miste ik echter wel wat aan originaliteit, sommige verhaallijnen kwamen mij bekend voor. Daarom geef ik het boek ook een verdiende 4 sterren.