De toon wordt gezet in een verschrikkelijke proloog.
Het boek kent twee verhaallijnen.
Vigo en Silvain zitten vol woede en wrok. Zij zijn beiden ontslagen en gaan wraak nemen door de gevel van de staalfabriek te voorzien van allerlei smerige scheldwoorden. Op de weg terug, in het pikkedonker, rijden zij een man aan die een tas met twee miljoen euro’s bij zich blijkt te hebben. Ze laten hem liggen en nemen het geld mee. Er lijkt een einde te komen aan een armzalig leven vol armoede en geldnood.
Lucie Hennebelle, alleenstaande moeder van twee kinderen na een one night stand, komt terug van zwangerschapsverlof en moet direct met Kerstmis aan de bak. Een ellenlange nachtdienst na twee doorwaakte nachten. Met kerstmis zijn de dienders onder aan de ladder de klos. Zij wordt toegevoegd aan het onderzoeksteam. Zij voelt een soort opwinding. Voor het eerst op een plaats delict. En direct al verantwoordelijkheden.
Lucie wordt langzaam een verhaal ingetrokken waarbij twee verdwenen meisjes een prominente rol spelen. Een meisje wordt vermoord aangetroffen. Dan wordt een tweede meisje ontvoerd, een meisje met diabetes en maar een beperkte hoeveelheid insuline.
De tijd begint te dringen. Lucie volgt een spoor. Op weg naar een dorp en het daarachter gelegen diepe, donkere bos. Alleen.


Conclusie.
Een zeer spannende en harde thriller met horror elementen. Uit 2007, maar het boek had deze week gepubliceerd kunnen zijn. Al vrij snel kwam de naam Thomas Harris boven drijven, de schrijver van de thrillers rond Hannibal Lecter. Een stukje thematiek van Harris komt wel om de hoek kijken. Er zit zelfs een knipoog naar Hannibal Lecter in. Thilliez voegt aan zijn boek voldoende extra elementen toe om van een originele thriller te spreken. Het hele gebeuren rond de taxidermie – het voorgeborchte van de waanzin – wordt uitmuntend beschreven – fraaie exoten van mensen en een exorbitante woon- en werkomgeving - met de onuitgesproken latente dreiging op de achtergrond. En wie heeft er ooit van de eçorchés van Fragonard gehoord?
Opvallend is de aandacht die Thilliez schenkt aan het ellendige verleden van de deze mijnstreek in Noord West Frankrijk, tegen Vlaanderen aan, waar de kolossale bergen gruis en mijnafval als reuzen de streek gevangen houden in een marginaal bestaan en semi-depressieve toestand. Een kritische kijk op het nabije verleden.
Goed plot, spannend, gruwelijke scenes, goede typering van de belangrijkste hoofdpersonen, gedetailleerd waar nodig, goede en veelvuldig excellente schrijfstijl met bijzondere zijlijnen. Het is een goed teken als je af en toe een zin nog eens moet herlezen