Blijkbaar is Peter Straub een pak geëvolueerd in zijn schrijven, want van wat ik mij herinner, kan ik niets meer terug vinden in dit boek. Dit is echt een poging om een literaire thriller te schrijven. met weinig gebeurtenissen, langdradige beschrijvingen (hij doet er vier blz over om een ter aardebestelling te beschrijven) en een overdadig gebruik van bijvoeglijke naamwoorden. Kortom een echte stijlbreuk, alhoewel het buitengewone nog altijd een rol speelt. Wat mij vooral stoorde was dat sommige scenes meerdere keren de revue passeerden, waardoor ik de schrijver ging verdenken van gebrek aan inspiratie. Maar ik merkte toch dat ik op de duur mee was met het verhaal, en dan komt de ontknoping, en dat was toch een tegenvaller. Het leek mij een gemakkelijkheids oplossing, in de trant van de 300 blz zijn vol. Nu nog even afronden. Kortom dit had evengoed een kortverhaal kunnen zijn, en dan was het waarschijnlijk beter geweest ook.