Het boek is een soort paperback maar dan een apart soort papier. Het ziet er anders uit dan de meeste boeken. Op de voorpagina staat vrouw, trenchcoat, lang zwart haar met een uitstraling van kom maar op. Zelfverzekerd. Zo was het ook voor de hoofdpersoon in het boek, een jonge dame die op zich zelf woonde in een leuke flat, een leuke baan. Ze gaat met haar familie op vakantie naar Spanje en daar beleeft ze iets heel traumatisch. Terug thuis kan ze haar draai niet meer vinden, ze voortdurend moe en misselijk en ze mist haar leven van uitgaan en feesten. Haar vriendin weet wel raad, een simpel pilletje (puur plantaardig het kan geen kwaad) zet een sneeuwbal van gebeurtenissen in gang die niet te stoppen lijkt.
Esther kan heel beeldend schrijven zoals ik al eerder ervaren heb. Het verhaal kruipt onder je huid en als je het boek weg kan leggen, ben je toch voortdurend bezig te denken hoe kan het toch zo snel zo ver gaan, hoe zou dat aflopen, zou het nog goedkomen. Je leeft mee alsof het je zus is die het overkomt. Ik zat haast te denken hoe zou ik kunnen helpen, wat kan ik doen? Het was ook lastig om los te komen van dit boek. Ik vind het echt een groot talent als je zo kan schrijven. De term psychologische roman zoals op de kaft stond dekt de lading volledig.
Het boek heeft absoluut aan mijn verwachtingen voldaan en ik zou zeggen ga vooral door met schrijven want daar ligt absoluut jouw unieke gave!
5 sterren opnieuw en nu moet ik toch nog eens Controle gaan lezen!