Na de 50/50 moorden, dat ik een erg goed boek vond, had ik hoge verwachtingen van het volgende boek van Steve Mosby. Voor een schrijver is het natuurlijk moeilijk om zo'n succes te evenaren of zelfs te verbeteren, maar ik was ervan overtuigd dat dat Mosby met Niemand die je hoort wel gelukt was.

Vol optimisme begon ik aan Niemand die je hoort, maar ik kwam er al redelijk snel achter dat Mosby mijn verwachting niet kon waarmaken. Het verhaal, dat op zich goed kan zijn voor een grote dosis spanning, mist deze grotendeels. Helaas, want daardoor is het boek niets meer of minder dan een 'gewoon' boek waar af en toe wat spanning in voorkomt.

Deze spanning wordt gedurende het boek wel wat opgebouwd, het plot heeft een verrassende wending, maar over het geheel genomen is het toch allemaal net niet. Ondanks dit is het wel een prettig geschreven boek dat vlot wegleest. Maar zo'n topper als de 50/50 moorden is het zeker niet. En dat is jammer.