Over spanning gesproken, over het boek van schrik bijna uit mijn handen laten vallen, over een kreet die mij ontsnapte bij het lezen van deze thriller.
Over één zin in Trigger die mij achtervolgt:
"Duitsland. In een psychiatrische kliniek stelt psychologe Ellen, op verzoek van haar vriend Chris, een onderzoek in naar een vrouwelijk patiënte. Zij noemt haar "de vrouw zonder naam"."
Hoewel de flaptekst van Trigger al duidelijk maakt dat de patiënte plotsklaps verdwenen is, wordt dat bericht in het boek zelf toch onverwachts vermeld.
Wat volgt is een bloedstollend verhaal over Ellen die belaagd wordt door "de zwarte man". Hij is de vermeende ontvoerder van "de vrouw zonder naam".
De plot is zo verschrikkelijk goed en die ene zin zo fantastisch in het verhaal opgenomen dat ik vrees nachtmerries hieraan over te houden. Het boek is een aaneenschakeling van onvoorstelbare gebeurtenissen.
Wulf Dorns schrijfwijze doet mij denken aan die van de eveneens Duitse schrijver Fitzek. Dorn laat iets meer ruimte voor gevoelens van zijn hoofdpersonages en in vergelijking met de latere boeken van Fitzek is Trigger ook meer geloofwaardig.
Dorn onderscheidt zich van Fitzek door de bijzondere psychologische elementen in zijn boek. Deze zijn in Trigger duidelijk aanwezig en vormen met de plot een ijzersterke combinatie.
Eigenlijk kan ik heel kort zijn over Trigger: Geniaal!