De ernstige en complexe juridische wereld lijkt niet meteen stof te bieden voor een amusante leestrip. Schrijfster Annet Huizing en illustrator Margot Westermann verrichten dan ook een klein wonder met De zweetvoetenman, een educatieve, maar hoogst vermakelijke ontdekkingsreis langs uiteenlopende facetten van het recht.
Annet Huizing heeft eerder met Hoe ik per ongeluk een boek schreef fictie en non-fictie op wonderbaarlijke wijze met elkaar verweven en sleepte daarvoor in 2015 de Zilveren Griffel in de wacht. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat Uitgeverij Lemniscaat opnieuw groen licht gaf voor dit nieuwste werk dat net zoals zijn voorganger de grenzen tussen informatie en amusement op gewiekste wijze aftast.
De zweetvoetenman heeft een sterke educatieve waarde, maar voelt op geen enkel moment belerend. Aan de hand van waargebeurde rechtszaken in Nederland belicht Huizing belangrijke termen, regels en gangbare redeneringen die plaatsvinden binnen de juridische wereld. Gortdroge informatie wordt omgezet naar sappige verhalen en uiteenzettingen, mede dankzij de ietwat ondeugende schrijfstijl.
Dit verhaal begint in 2001. Het stinkt nogal. Naar zweetkakkies.
De zweetvoetenman barst van de informatie, maar een doordachte schikking van de onderwerpen en teksten creëert een soepel leesritme dat je probleemloos door het boek loodst. Hierbij ontpopt Huizing zich tot een persoonlijke gids die je maar al te graag bij de hand neemt. Heel wat ludieke en bizarre zaken passeren de revue, zoals de zaak van de beruchte zweetvoetenman waaraan het boek zijn titel ontleent. Huizing gaat echter de serieuze kwesties niet uit de weg. Geweld, moord en discriminatie zijn geen voor de hand liggende kwesties om te bespreken, maar Huizing slaagt erin om deze op een zowel integere, realistische als verteerbare manier te beschrijven.
Aan de hand van stellingen zoals Kreeg Geert Wilders wel een eerlijk proces? of Waarom mocht zeilmeisje Laura niet uitvaren?  gaat Huizing dieper in op zaken die we allemaal denken te kennen, maar waarvan onze kennis hoogst oppervlakkig is. Grote meerwaarde is dat de auteur niet alles voorkauwt en de lezer stimuleert om zelf na te denken over de vragen en dilemma's die de rechtszaken oproepen en zo ook aandacht vraagt voor vooroordelen en de vaak overheersende zwart-witte blik die onze redeneringen stuurt.
De tekeningen van Margot Westermann zijn prachtig en vormen één geheel met de tekst van Huizing. Elke illustratie is doordacht en mooi in evenwicht met de toon van de verhalen en zorgt voor een sterke eigenheid. In dit geval kunnen tekst en illustratie niet bestaan zonder elkaar. De zweetvoetenman is vermakelijk informatief, biedt stof tot nadenken en zal aanzetten tot interessante gesprekken. Mooi is ook dat alle leeftijden hun gading zullen vinden in dit educatieve, onderhoudende en fraai vormgegeven boek.