Dalcher heeft, wat mij betreft, teveel in dit boek willen vertellen: hoe zo'n samenleving kan ontstaan inclusief een (weinig overtuigende) verzet'groep', overspel inclusief onverwachte zwangerschap én een samenzwering om het bestuur van (dit deel van) de VS ten val te brengen.
Door de snelheid - en daardoor overhaaste uitwerking - overtuigden noch de samenleving, noch de samenzwering, laat staan dat de karakters tot leven kwamen.

Dalcher moet hebben geweten dat dit boek vergeleken zou gaan worden met The handmaid's tale van Margaret Atwood, dus aan lef ontbreekt het haar niet. Helaas heeft die lef er niet voor kunnen zorgen dat Vox - in welk opzicht dan ook - in de schaduw mag staan van Atwood's boek.