Deze roman van Robert Vuijsje was winnaar van de Gouden Uil geworden, dus de m moeite van het lezen waard, dacht ik.
Nu ik het uit heb, hecht ik niet al te veel waarde meer aan dergelijke prijzen, helaas.
In David's zoektocht naar de ideale negerin en bivakkerend in 2 verschillende milieus raakt de lezer niet echt betrokken in het verhaal, sterker nog ik vind dat de hoofdpersoon lijkt of hij eigenlijk niet in het verhaal thuis hoort.

Het boek staat vol met korte en ultra-korte zinnen en het las ook niet echt prettig weg, vond ik.

Samengevat: ik vond het helemaal niks, sorry, maar uit de reacties te merken ben ik gelukkig niet de enige, zodat ik niet hoef te denken dat het helemaal alleen aan mij ligt.