Vaak vind ik boeken die een hype worden, helemaal niet zo spectaculair. Soms omdat de verhaallijn niet bijzonder is, of omdat er juist zo hard geprobeerd is iets verrassends te creëren, dat het geforceerd overkomt.

Dit boek kwam ik werkelijk overal tegen en ik had dan ook niet de dringende behoefte er aan te beginnen. Tot een vriendin mij ook dit boek aanraadde, onder het mom "jij leest zelfs de verpakking van het wcpapier nog als je niks beters te doen hebt, dus begin er nou maar aan."
Aangezien ik als vriendin altijd trouw luister en braaf doe wat me gezegd wordt (...) heb ik het boek dus besteld.

En niet lang nadat ik begonnen was, heb ik het weer weggelegd. Niet omdat het vervelend was hoor... het was uit.
In één ruk heb ik het boek uitgelezen.

Het gezin waarbij om draait is een gezin wat bij je om de hoek kan wonen, het zijn échte mensen.
Je kunt je dan ook moeiteloos inleven.
Al moet ik daar even bij vermelden, dat ik me niet voor kan stellen dat ik vroeger een crush op één van mijn leraren zou hebben gehad.
Het feit dat mijn autocorrect in de vorige zin crush al veranderde in crisis zegt genoeg denk ik. Sorry...
Maar dat terzijde.


Op een klaar kleine puntjes na heeft het boek me zeker te pakken gehad. Het moest uit. En wel nu.
Complimenten voor het neerzetten van het gezin van Lierop. Nogmaals, geloofwaardige, "échte" personen. En dat vind ik heel knap.

http://www.watiknouvind.com/2017/04/20-4-17-wat-ik-nou-vind-van-het-boek.html