De aankondiging van De Oxymorontheorie schiep bij mij hoge verwachtingen. Pieter Aspe is sowieso al een goed auteur, ik was dan ook benieuwd naar een roman van hem. Maar uiteindelijk viel dit boek echt wel tegen.
Aspe is een vlotte schrijver en dat merk je doorheen het verhaal. Maar De Oxymorontheorie bevat vaak pagina's vol folosofische theorieën, waar je niks meer mee weet. Ook is het taalgebruik in de conversaties vaak vulgair, en de sekscènes heel expliciet en overdreven.
Het verhaal zelf sprak me niet aan en ik heb echt moeite moeten doen om het boek uit te lezen. Toch krijgt het boek nog twee sterren omwille van de vlotte schrijfstijl van Aspe.