Marieke Nijkamps “Voor ik je loslaat”, een vertaling van “Before I let go”, is een verhaal over twee vriendinnen en een gesloten gemeenschap. Het gaat over schuldgevoelens, vriendschap, maar ook over je buitengesloten voelen.

Er is veel veranderd in Lost Creek, een dorpje in Alaska, sinds Corey zeven maanden eerder met haar moeder en broertje naar Canada verhuisde. Corey komt terug naar Lost Creek voor de herdenkingsdienst van Kyra, haar beste vriendin, een meisje met een bipolaire stoornis.

Nijkamp schetst de leefgemeenschap van voor en na Kyra’s dood. Daar waar Kyra eerder door dorpsgenoten als “freak” werd bestempeld, zou ze sinds Corey’s verhuizing door de gemeenschap omarmd zijn. Corey gaat op onderzoek naar de verdrinkingsdood van haar beste vriendin.

We krijgen een beeld van de mysteries van Lost Creek, een ijskoud dorp, waar voor buitenstaanders geen plaats is én van de relatie tussen Kyra en Corey door brieven, telefoongesprekken en beschrijvingen vanuit de ik-peroon, Corey. Door Kyra geschreven, maar niet verstuurde brieven aan Corey, beschrijven Kyra’s struggle for life.

“Ik zal je een verhaal vertellen. Er was eens een eenzaam meisje dat in een verlaten kuuroord woonde. (…) Ik heb niets meer. Ik ben bang, Cor. Kom alsjeblieft terug.”

Jammer genoeg worden de personages onvoldoende uitgewerkt en zijn de wisselingen in tijd en herhalingen verwarrend en soms zelfs irritant. Een gemiste kans, omdat er voldoende ingrediënten aanwezig waren voor een spannende YA roman of thriller.