Ik ben heel blij dat ik het boek : "Natan Z." van Arjan Alberts voor een leesclub heb mogen lezen. Vanaf ik de korte inhoud op de achterflap las, dacht ik : "deze wil ik lezen".
Ik heb zelf een jaar in een gevangenis gewerkt (arresthuis), in België maar dat is in de verste verte geen vergelijking met een tbs-kliniek.

Natan heeft acht moorden gepleegd, op moeders die allemaal ziek waren en op een kind. Wat de reden daarvan is, kom je later te weten.
Het verhaal wordt verteld uit het standpunt van Reinier, een advocaat, zijn vrouw Hannah, een schrijfster en Suus, een sociotherapeut die ook nog op een andere manier met Natan te maken heeft gehad in het verleden.

Ik vond geen enkel personage sympathiek, maar hun verhaal en hun relatie met Natan houden je vreselijk in de ban.

Vanwege een procedurefout komt Natan vervroegd vrij en de advocaat Reinier heeft hier belang bij. Hij is een ambetant mannetje die ook de getuigen manipuleert om hun aanklacht in te trekken.
"Haar donkere pupillen ontwijkend, raakte hij verstrikt in de kraaienpoten rond haar ogen". Dit is niet echt een gezellige sfeer.

Hannah, de vrouw van Reinier steelt op een dag het lijvige dossier over Natan en ze wil anoniem een boek over zijn leven schrijven.
Toeval of niet maar Reinier heeft als verrassing een mooi plekje voor haar in de Franse Alpen om haar te stimuleren aan haar boek te werken. Hij weet echter niet waarover ze gaat schrijven.
Gaat Hannah zichzelf zo in gevaar brengen? Wat komt ze te weten? Is er een stalker? Spannend!

Het andere personage van waaruit het verhaal ook wordt verteld is Suus. Ik begrijp niet volledig hoe zo een meisje in een tbs-kliniek verzeild geraakt. Diegene die haar heeft aangeworven, neemt wel risico. Ze doet veel domme dingen waardoor ze ook een gevaar voor zichzelf en een slachtoffer van Natan kan worden. Wat haar redenen zijn om daar te gaan werken, wordt snel duidelijk. Ik vind wel dat ze wat assertiever had mogen/moeten zijn...

Het zijn telkens korte hoofdstukjes, afwisselend bekeken door de ogen van zowel Reinier, Hannah en Suus. Het is heel fijn om zo te lezen, want je krijgt een heel duidelijk beeld van Natan. Vaak heb ik grote ogen getrokken want er gebeurt heel wat. Ook al ben ik vanwege mijn beroep wel wat gewend, vaak moest ik even teruglezen en slikken. Wow.. hoe ziek kunnen mensen in hun hoofd zijn!

Ik mis enkel het kijken in het hoofd van Natan zelf. Misschien als hij zelf ook wat had verteld, had het nog meer creepy zijn geweest, maar toch, een super goed, spannend, boeiend en schokkend boek!

Ik geef het een dikke 4 sterren
Proficiat Arjan Alberts : nog van dit soort boeken please!
Lien Gautiers.