De proloog van het boek geeft mij kippenvel en spoort mij aan om snel verder te lezen.
Annabel is lekker op vakantie in Spanje als ze een knappe ober ontmoet die met haar uit wil, ze gaat er graag op in en belandt in een dancing. Daar gaat alles mis en ze wordt dagen later wakker in het ziekenhuis. Ze blijkt gedrogeerd te zijn en misbruikt. De essentie hiervan dringt pas later tot haar door als deze gebeurtenis grote gevolgen blijkt te hebben. Langzamerhand verliest ze de grip op haar leven. Haar baan, vrienden en waardigheid raakt ze kwijt en ze is helemaal in de ban van haar nieuwe vriend Dion die misbruik maakt van de situatie. Het is een vicieuze cirkel waar ze in zit en waar ze pas weer uitkomt als ze de confrontatie aangaat. De confrontatie met haar verleden, haar moeders verleden en met de mensen om haar heen. De vraag is of ze hier sterk genoeg voor is en of ze het zal gaan doen. Want dat betekent dat je je kwetsbaar op moet stellen en daar houdt deze meid niet echt van. Liever stoer met grote woorden dan kwetsbaar zijn en ook jouw fouten toegeven.

Confrontatie is een mooi geschreven, maar heftig boek. Het brengt gebeurtenissen uit de actualiteit bij jou op de bank terwijl je leest. Esther heeft heel goed weergegeven dat je niet weg kunt lopen voor het verleden én voor het heden. Ze heeft een prettige schrijfstijl en geeft de situatie heel goed weer.Dat het leuke leven vol vrijheden en gevuld met leuke zakenreizen door een enkele nare gebeurtenis een akelige wending kan nemen. De gebeurtenissen uit de eerste twee delen van deze serie komen wel kort terug in het verhaal. Het is prettig als je deze delen eerst gelezen hebt (want ze zijn ook heel goed) maar met een beetje inlevingsvermogen kun je dit verhaal ook zelfstandig lezen. Ik ben benieuwd naar de volgende C want ik heb deze bijzondere familie in mijn hart gesloten vanaf deel 1 en wil er nog geen afscheid van nemen.