Het was lang wachten op het vierde boek van Simon Beckett. Eindelijk kon ik weer terug gaan naar een van mijn favoriete boekpersonen; David Hunter. Maar jee wat ben ik teleurgesteld in dit verhaal. Het proefde naar een gebakje in de verkeerde smaak. Het verhaal kwam zeer langzaam op gang en miste "het" gewoon. Ik vond het onderwerp niet bepaald boeiend en van zijn werk (forensisch antropologie) was bijna niks terug te vinden, wat voor mij juist de reeks o.a. interessant maakt. Ik vond zijn vorige boeken nog wel iets gezelligs hebben, daar is hier niks van terug te vinden. Ik vond David Hunter in dit verhaal eerder als een kneusje overkomen en met de andere personen had ik niet veel binding. Ik had moeite mijn gedachten erbij te houden en legde het boek te vaak en te snel opzij wat geen goed teken is. Het boek is niet geslaagd in zijn opzet en is een fikse tegenvaller zeker omdat het helemaal uit de toon valt in vergelijking met zijn vorige drie boeken over David Hunte als hoofdpersoon.Jammer, jammer, jammer.