Oké, Bevroren nacht begint meteen met flinke actie. Meira was opgesloten in de kerkers van Ventralli toen Angra, de Lente Koning, toch nog bleek te leven. Meira was op zoek naar de orde om daar het antwoord te vinden hoe zij Angra moet verslaan. Nu wordt Meira de kerkers uitgeleid door Rares, waarvan ze niet weet of hij wel te vertrouwen is en moet ze Mather en de dooikinderen achterlaten, terwijl Theron nog een laatste offer had gebracht. Zucht, wat een fantastisch begin!

Dit boek lees je weer vanuit het perspectief van Meira én Mather net als in deel twee. Nu is er alleen nog een derde perspectief bij gekomen: die van Cerridwen, de prinses van Zomer. Dit zorgt voor een dynamisch verhaal, omdat ieder zijn eigen demonen onder ogen moet komen, maar tevens wel hetzelfde doel nastreeft: een rustig en vrij bestaan, vrij van Angra en het bederf.

Meira weet wat zij moet doen om Angra te verslaan. Tegelijkertijd worstelt zij met haar gevoelens voor Mather en maakt zij zich zorgen om Theron. Het wordt haar ook regelmatig te veel, maar het is mooi om te zien dat zij zoveel mensen om haar heen heeft die haar opvangen. Daarnaast maakt Meira ook een grote groei door – ze is ontzettend boos op haar moeder en tot het lot waar haar moeder haar aan heeft gebonden. Hier moet Meira mee in het reine zien te komen, en dat allemaal terwijl Angra en zijn legers niet stil zitten en er steeds meer slachtoffers vallen…

Dit boek leest weer super vlot. Het is ontzettend sterk geschreven, Meira is echt in haar rol als Koningin gegroeid. Doordat je midden in een actie scene weer terug in het verhaal komt, wil je er ook niet meer uit. Dit is echt een waardige afsluiter van een geweldige serie! Misschien zelfs het beste boek uit de hele trilogie.