Het is knap hoor. Echt waar. Vijf jaar lang en 33.000 kilometer hardlopen met een zware rugzak. Maar dat wil nog niet zeggen dat je er een boeiend boek over kunt schrijven. En dat kan Rosie niet. Pagina na pagina worden we deelgenoot gemaakt van de hardlooptocht. Mooie steden, prachtig eenzaam landschap, kou, regen, zon, hitte, soms een spannend avontuur, fijne mensen en altijd weer geweldige en fijne mensen onderweg en heel veel namen van merken, sponsors, bedrijven en had ik het al gehad over die fijne mensen onderweg?
Rosie is niet te stoppen. Zelfs het feit dat ze al die jaren haar zo geliefde kinderen en kleinkind niet ziet kan haar niet stoppen. Blijkbaar is de reis naar het diepste van je innerlijke zelf veel belangrijker dan die dierbare mensen om je heen. Je verliest je man en daar ben je kapot van en vervolgens kies je 100% voor jezelf. Ik had er een beetje moeite mee. Maar wel heel veel fijne en geweldige mensen onderweg. Dat dan weer wel.