Lieneke Dijkzeul staat bekend om haar thrillers met in de hoofdrol Paul Vegter. Deze keer heeft ze gekozen voor een stand-alone boek.

In dit boek speelt Pieter Elting de hoofdrol. Pieter is een zakenman van 49 jaar en na een affaire net gescheiden van Monica. Hij staat op het punt om een week vakantie te gaan vieren, maar wordt op de vooravond hiervan ontvoerd door twee mensen. Zij nemen hem mee in de auto naar een afgelegen boerderij. Daar sluiten ze hem op in een kleine kamer, waar hij de hele dag geboeid op bed moet liggen. Op vaste tijden krijgt hij zijn ontbijt, lunch en avondeten. Ook wordt hij af en toe gelucht. Van goede zorg is geen sprake; hij wordt continue vernederd door zijn ontvoerders. Het is Pieter onduidelijk waarom hij is ontvoerd. De ontvoerders willen hem niet zeggen wat hiervan de reden is en eisen ook geen losgeld. Het is de bedoeling dat Pieter hier zelf achter komt.

Tijdens het lezen wordt al snel duidelijk welk groot maatschappelijk probleem Lieneke aan de orde wil stellen. Pieter is directeur van een aantal zorginstellingen. Hij bemoeit zich niet met de zorg, maar wel met het beleid wat uitgevoerd moet worden. Na het lezen van het logboek wat bij hem in de kamer wordt achtergelaten, wordt Pieter al snel duidelijk waarom hij opgesloten zit en waarom hij zo wordt vernederd.

Lieneke heeft een vlotte en prettige schrijfstijl. Ze gebruikt korte en duidelijke zinnen. Het verhaal begint en eindigt vanuit het perspectief van een oude mevrouw. De tussenliggende hoofdstukken worden verteld vanuit het perspectief van Pieter en later vanuit Emma, één van de ontvoerders.

Het boek kan je niet echt een thriller noemen. Behalve de ontvoering ontbreken de spannende elementen. Toch is het een goed verhaal, wat zeker stof geeft tot nadenken!