Ik heb zo van dit boek genoten dat ik het een plaatsje in mijn Top-10 geef.
Het is een kijkje in hoe een mens met een autistische stoornis de wereld ziet, en die is in het geval van Christopher gewoon logisch, maar ook erg druk en soms verwarrend. En ondanks dat hij zelf zegt: ik maak nooit grapjes, omdat ik geen grapjes begrijp, heb ik toch vaak om zijn constateringen moeten lachen, omdat het inderdaad vaak waar is dat veel dingen niet duidelijk genoeg zijn. Zoals het stukje met het bordje Verboden op het gras te lopen, wat ze eigenlijk bedoelen is verboden op het gras rond dit bordje te lopen, want er zijn toch genoeg stukken gras waar wel op gelopen mag worden, aldus Christopher.
Een échte aanrader dit boek!