In een schuur onderaan 'de Berg' groeit Anjo en vijf andere verweesde kinderen op. Ze moeten het met elkaar zien te redden. Ze zijn daar niet alleen, Negro, Chico en de 'wijven'. zorgen ervoor dat er in ieder geval meestal wat te eten is. Hun zogenaamde voogden zorgen misschien dan wel voor eten, maar zijn ook bijzonder wreed naar de kinderen. Het gaat zover dat Anjo besluit om de groep te verlaten op zoek naar een beter leven. Naast Anjo en de andere weeskinderen maken we ook kennis met het leven op de berg en in de bovenwereld: de prostituee Lucy en de politieagente Elizabet.. Het boek beschrijft heel indringend het leven in dit gedeelte van Brazilië. Gedetailleerd wordt de hardheid van het bestaan beschreven. Als je het boek leest wordt je deelgenoot van dit bestaan. Soms emotioneel, soms gechoqueerd. Je voelt als het ware het verdriet en de pijn van de personages. Sommige gebeurtenissen zijn soms te gruwelijk om te lezen. Het allermooiste van het boek vond ik toch wel hoe de schrijfster de verbindingen legt tussen de verschillende personen. en dat dit op het eind pas steeds meer duidelijk wordt.
Je wilt het boek aan een stuk uitlezen, maar de gebeurtenissen dwingen je soms om het even dicht te doen.
Knap van Roxanne van Iperen als debuutroman.