Journalist Joe Oakes zijn levensdoel is het ontmaskeren van bedrieglijke secteleiders, gebebedsgenezers en soortgelijken. Vanaf het moment dat er een vage amateurvideo opduikt, waarop de duivel te zien zou zijn, gaat Joe op pad om deze te ontkrachten. Maar het is niet eenvoudig, want de video werd voor echt verklaard door specialisten. Joe moet dus de plaats waar de video geschoten werd proberen te bereiken. Maar het eiland, in de volksmond Varkenseiland genoemd, heeft een kwalijke reputatie. En iemand vinden om hem er heen te varen is niet makkelijk.
Als hij er dan toch eenmaal voet aan land zet, treft hij er de doodsbange volgelingen van Malachi Dove, een gebedsgenezer die vroeger al eens door Joe ontmaskerd werd, aan. Al snel blijkt dat Malachi zijn vroegere vernedering nog niet nog niet vergeten is, en nog altijd een rekening te vereffenen heeft met Joe.

Dit boek doet me aan de film Cop land (met Sylvester Stallone) denken: het is een traag verhaal, en de ganse tijd zat ik te wachten tot de actie en spanning er eindelijk aan komt. En als het boek eindigt zat ik nog altijd op mijn honger, en dan blijf ik daar achter met een een was dat alles?-gevoel.

Een origineel gegeven en een kleine twist op het eind zijn eigenlijk de enige positieve punten, maar dat is lang niet genoeg om er een goed boek van de maken. De wetenschap dat Mo Hayder in het verleden zulke goede boeken afleverde, maakt het nog pijnlijker deze misser te lezen. Dit is, met stip, het slechtste boek dat ik dit jaar las en het is erg jammer dat haar naam op deze cover prijkt.

Ik ga er niet meer woorden aan vuil maken, en een kaarsje branden dat haar volgende boek terug het niveau van Vogelman en Tokio haalt.