Ուր է՜լ լինեմ — չե՜մ մոռանա ես ողբաձայն երգերը մեր,Չե՛մ մոռանա աղոթք դարձած երկաթագիր գրքերը մեր,Ինչքան էլ սո՛ւր սիրտս խոցեն արյունաքամ վերքերը մեր —Էլի՜ ես որբ ու արնավառ իմ Հայաստան-յա՜րն եմ սիրում: