Մի բարբարոսին խիղճն ի՞նչ է ծանոթ,Որ չունի օրենք, իրավունք, ամոթ...Ի՞նչ անե խեղճն, ի՞նչ հող տա գլխին,Ազատե կյանքն անբախտ երեխին.Յուր պարտատերին ակամա սրտիվԶոհում է նա շատ արտաքուստ, պատիվ…Մինչ կրկին տարի ժամանակ առավ,Տուն, տեղ, ամեն ինչ նա դրեց գրավ: