Առհասարակ հայ եկեղեցին վաղուց է կորցրել իր արժեքը, որպես աղոթավայր, որպես հավատի սիմվոլ, որպես պաշտամունքի առարկա, որպես իմացական սրբություն, Թիֆլիսի քսանուչորս եկեղեցիները տարենը տասներկու ամիս դատարկ են, և զանգերի կիրակնօրյա ղողանջնեոն այլևս այնպես չեն գրավում հավատացյալներին, որպես մեր հայրերի ու նախահայրերի օրերին: