Խենթը կերավ, խմեց, կշտացավ, բայց գործը դեռ չէր վերջացրել. նա մի ամբողջ գիշեր ուներ մինչև Լուսիկին տեսնելը և այդ գիշերը զուր չպիտի անցկացներ, պետք էր իմաց տալ Լուսիկին, որ նա զգույշ մնա իրեն տեսնելու ժամանակ, և այդ բանն էլ շուտ գլուխ բերեց: