Ահա ելնում է, կանգնում մեր դեմՁեր դեմքը. — պահ մի — և ահա դուքԲրոնզյա դեմքով ձեր, ճակատով վե՛հ.Եվ ձեր աչքերը ահա խնդուն...Եվ պահերին այս հիշում ենք մենքՅուրաքանչյուրս միայն մի պահ —Ձեր շարժումները, խորքերը ձեր,Ձեր մարդկայինը, ձեր առօրյան...Այսպե՛ս է կյանքը. — օրեր անթիվՈւ տարիներ բյուր — գործի՛ն, երթի՛նՈւ պա՛հ մի, պա՛հ մի միայն ինտիմԲարեկամին այն, անցած մարդին: