Իսկ դուք, որ ոսկի էիք առնում, որպեսզի ժողովրդին արատավորեք,Իմացե՛ք, ստախոսներ և վաշխառուներ, որ ձեր բոլոր կառափնատների, ձեր մոլության,Եվ նրա համար, որ դուք, որպես որդեր, ծծում էիք միամիտ ու բարի մուրացկաններին,Եվ նրա, որ խոստանալով, խաբում էին շուրթերն արքայականԵվ, դրժելով երդումը, քրքջում էին —Այս բոլորի համար ներումով կպատժե ձեզ ժողովուրդը, նրանպետք չեն ձեր գլուխները.Զզվելի՛ է նրան դաժան ոխակալությունն արքաների: