Բայց ո՞ր մոռացվելն է, որ մարդ չիմանալն է. կես ժամ չի անցնում, որ ամբողջ քաղաքը իրարանցում է ընկնում, մա՛րդ է հավաքվում, մա՛րդ է հավաքվում որ` աշխարհը ոտքի տակ են առնում. «Հա՛յ, տեր Գևորգը ծեծ է կերել, հա՛յ տեր Գևորգը ծեծ է կերել...»: