Եվ ինչ... այս բորբ, այս կենդանիՀույզերը հորդ երգելու տեղ —Միաչքանի, միոտանիՄարդն են երգում հիմա անթև.Մարդն են երգում, որի կրծքումԵրգեհոն է դրված կարծես,Որ ճիչեր է միայն փղձկում,Չունի ո՛չ խանդ, ո՛չ խինդ, ո՛չ սեր: