— Անշնորհք, — ասաց Մկրտիչ վարպետը, — տղան որ վարպետի մոտ է գալիս, էն գլխից ձեռքը քերական կտան, քերականը որ վերջացնի, պստիկ-սաղմոս կտան, էն էլ որ վերջացնի` մեծ-սաղմոսը կտան. նրանից հետո ժամագիրք կտան, հետո ավետարան կտան, էն վերջը Նարեկ կտան, էն էլ որ ավարտի, ասել է, օրինավոր կարդալը վերջացրած կլինի, վարպետից էլ դուրս կերթա: