Ձեր տքնությունը եղել է զուր,Որքան էլ հմուտ ու հանճարեղ —Ձեզ չի հաջողվել սակայն մարելՃորտ ժողովրդի բարբառը սուրբ...Օ՛, ռամիկ մարդու արդար լեզունՀունով հայրենի, չնայած ձերԴժնի դպրության — դարե՛ր, դարե՛րԻր մաքրամաքուր ջուրն է տարել…