— Գիտե՞ք, մի անգամ «ծառազարդի» տոնին գնացել էինք եկեղեցի, — պատմում էր մի զոկ խորամանկ դեմքով և շիլ աչքերով, — երբ ժամը վերջացավ, դուրս եկանք եկեղեցու բակը, այնտեղ խմբով կանգնած, մտիկ էինք տալիս կնիկներին, մին է՛լ տեսնենք, բոլոր զոկերը մոտեցան ղարաբաղցի պարոն Ն...ին, և նրա ձեռքը բռնելով, ասեցին. «շնորհավոր տոնակատարություն»: