Գիժը մին էլ մըտիկ արավ,Որ էն արևԱշխարհքն արդեն պատած ողջ սև,Լացով, թացով սուգ է անում,Դողում, պարում ու դալկանում...Շուտիկ, շուշտիկ իրեն կինն էլՍուսիկ-փուսիկ կողքից կորել,Ով գիտի՝ ինչ ծակ էր գըտել,Մինչև գարուն մեջը մըտել: