Անծայրածիր երկրի ստեպներից անծայր,Ու լեռներից, ու բարձր քաղաքներից,Ուղիներից, ուր դեռ մշուշը չի հնձած,Ուր ապրում էր մարդը, որպես գերի, —Ուր տարիներ բազում մա՜հ էր միայն ցանելԿյանքը — ոսկեհանդերձ արքաների ձեռքով, —Այժմ ելնում է կյա՜նք մի հանճարեղ՝Խորհրդային այս բորբ արեգակի ներքո: