Դրա ամենալավերը մեր ժամանակներն էր, բայց ո՞վ էր բանի տեղ դրել. երգի սիրունները այն անցյալ տարիներն էին, բայց կհամարձակվե՞ին թղթի անցկացնելու այդպիսի տգեղ, անամոթ, տղի ու աղջկա բաները. ասում էին, երգում էին, լսողը լսում էր, հասկացողը հասկանում էր — պրծավ գնաց, զվարճալիքի պես բան էր, էլի: