Մարդիկ անցնում էին անտարբեր, անգամ չնայելով նրան, իսկ ոմանք կոպտությամբ գոռում էին. «գնա , կորի՛ բա եվ Լևոնի հպարտ հոգին կրում էր այդ վիրավորանքները համբերությամբ, իմ սիրտը մորմոքվեց, երբ նայեցի նրա կապտած դեմքին: