Հետո Հաջի Օնիկ էֆենդի Մանուկոֆն է իր խանութը փակում — և ահա նրանից հետո բոլորը, իրար ետևից խանութները փակելով, գնում են` որը տուն, որը քաղաքային այգի, որն էլ նորից Տելեֆոն Սեթոյի սրճարանն է գնում, որ երեկոյան հանգիստն այնտեղ վայելե — թղթախաղով, կամ ուրիշի խաղին նայելով: