Մինչև այս տարիքդ թե խելքի ես եկել` լավ, թե չէ` սրանից հետո խելքի գալը դժվար է. այս տարիքիդ քեզ խրատելն ուշ է` (այն ժամանակ կլինեի քսանչորս-քսանհինգ տարեկան), արա՛, ինչ որ խելքդ կկտրե, գնե՛, ծախե՛, ա՛ռ, տո՛ւր — վրադ դատավոր չկա, բայց այնպես արա, որ` թե ընկնես, նորից ոտի կանգնել կարողանաս, թե կորցնես` նորից վաստակելու դուռը գտնես. չլինի թե հույսդ կտրես ու որբևայրի կնոջ պես շվարես…	Բայց եթե քեզ համար կին ուզենաս ընտրել` առանց ինձ ու մորդ մի՛ ընտրիր. անշուշտ մենք, որ այս տարիքին ենք հասել` խոտ ու դարման չենք կերել, կնիկարմատ ասած բանից մենք էլ քիչ ու միչ հասկանում ենք. ուզում եմ ասել, եթե ամուսնանալու միտք ունենաս` մեզ խորհուրդ չհարցրած` մարդու խոսք չտաս, իսկ եթե չուզենաս` այդ էլ դու գիտես, քանի որ կինդ քեզ հետ պիտի ծերանա, չար ու բարին քեզ հետ պիտի քաշե, ուրախություն ու տրտմություն միասին պիտի տանեք: