<. . . >Ծեր, բազմափորձ մարդիկ կանչեց [Ալամ արքան]	իր ատյան,Ո՞վ է, ասավ, ձեզնից տեսել կամ իմացել էսպես բան,Ինչ պատիժ է, որ գալիս է ինձ ու երկրիս բովանդակ,Ինչ ճար ու դեղ, ինչ հնար կա < . . . >	այս ցավին< . . . >Ու ծերերը խոնարհեցին գըլուխները ալեզարդ.Թող շատ ապրի Ալամ արքան ոսկի գահին իր հաստատ.Հազար տեսակ ցավի տուն է — էս աշխարհքը անցավոր,Ու թվում է մարդու համար ամեն մի ցավ անսովոր: