Սա մի գեղեցիկ խոսք է, այո, շատ գեղեցիկ խոսք... բայց Պետրեն, տեր աստված, նա մեռնի, մի՞թե այդ կարելի է... և ես կենդանի ականջներ ունենամ նրա մահը լսելու, օհ, ոչ, ոչ, ես նրանից շուտ կմեռնեմ. մեր հոգիները թող պատահեն միմյանց երկնքի ճանապարհի վերա, այնտեղ միասին թող գրկախառնվին նրանք, առանց մարդիկներից քաշվելու, առանց նրանցից վախենալու... ու այնպես գրկախառնված թող դիմեն նրանք այն աստուծո մոտ, որ սերը ստեղծեց, սերը քարոզեց, սիրո համար մեռավ...