— Եվ երբ,Բեղերը սրբելով, անցավ առաջ երկուԶառանցանքի նման երեխաներ,Աչքերով ամեհի, ահարկու —Ինչպես շները սովամահ, դաշտում դեգերող,Հղի կանանց նման փորներն ուռած,Մագիլների նման ձեռքերովՀարձակվեցին Շավարշի փսխածի վրա —Եվ սկսեցին լափել ագահաբար` ընկածԵրեսնիվայր մայթին, ինչպես շներ, —Ու նրանց աչքերում պսպղում էր քաղցը՝Անասնական, անեզրական, անեզր.... . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .Գնում էր փողոցով խմբապետ Շավարշը,Հետևից — տղերքը, իր նման հարբած: