Եվ երբ հոգնած ես եղել դու քիչ.Երբ ճնշել է քեզ ուղիդ անհաս,Եվ ճանապարհի քարերին ցիցՆստել ես, որ քիչ հանգստանաս —Քեզ մեռած են միշտ կարծել նրանք,Այն մարդիկ, որոնք իրենց օրումՈ՛չ մաքառել են, որ բարձրանան,Ո՛չ տեսել սարսափ ու հոգնություն: