Թշվա՛ռ երեխա, մտքով տըխրագինԿըտանջվես օտար մանուկների մեջ,Կընայես նրանց մոր փաղաքշանքինՄռայլուն հոգով մինչև կյանքիդ վերջ.Ամեն ժամանակ բախտըդ կանիծես,Ամեն տեղ ատված, օտար ու մենակ,Եվ միշտ նախատինք ու ծաղր կլսես...Օ՛, ների՜ր, ներիր ինձ այն ժամանակ: