Վարդանն էր... բայց ի՞նչ վիճակի հասած.Արյունաթաթավ, սըրտին նետ ցըցված,Աչքերը մըթնած, երեսը տըժգույն,Վերքիցը ծործոր կաթում էր արյուն.Երկու մանկլավիկ բըռնած կըռներիցԿիսամահ քաջին իջուցին ձիից.Բայց այն սուրբ աչերն, դեմքը հրաշալիՉէին կրում հետք մահվան երկյուղի: