Դու հասարակության մեջ խոսում ես հանդարտ, անվրդով, ստեպ-ստեպ, նայելով խելոք մարդկանց երեսին ակնածու, հայացքով, մի հայացք, որ արտահայտում է. Ներեցեք, եթե ես, սխալվում եմ, և ոչ ոք չի ասում, թե դու սխալվում ես, որովհետև երբեք վիճելի ճշմարտություններ չես ասում, որովհետև քո բոլոր ասածները հին աքսիոմաներ՝ են: