Ախ, չար վասակներ... ա՛խ, դժոխքի որդիք…	մինչև ե՞րբ դուք պիտի անպակաս լինիք խեղճ հայերի միջից... մինչև ե՞րբ ձեր թունավոր շունչը պիտի ապականե մեր աշխարհի օդը... — բացականչեց օրիորդ Սալբին տխուր հառաչանքով: