Եվ, հագեցնելով ծարավս անհագուրդ,Ջըրի հոսանքը, սառցի նըման ցուրտ,Խոխոջ հանելով կուրծքըս էր մտնում...Ես միայն քնելուց էի վախենոսմ —Այնքա՛ն դյուրեկան, այնքան էր քաղցըր...Իսկ իմ վերևը, ինձանից բարձըր,Խըռնվում էին ալիքն ալիքին,Արևը նրանց բյուրեղի միջիցԼուսնի՜ց էլ անուշ նշողում էր ինձ...Ու խայտաճամուկ պարը ձկներիՄերթ-մերթ խաղում էր այն լուսի տակին: