Չլիներ այդ սերը, կարծում եմ լոկ գաղափարով հափշտակվելը Րաֆֆիին չէր ստիպիլ մոռանալ, որ բանաստեղծության ուժը հոգեբանական ճշմարտության մեջ է պարունակվում, որ ֆորման միայն վեպի արտաքին գեղեցկությունն է, իսկ ներքինը, հարատևը ամփոփված է տիպերի, անձերի, տեսարաններն ու պատկերների խորին ռեալականության մեջ, մի ռեալականության, որ դժբախտաբար բացակայում է հայ վիպասանի երկերի մեծամասնության մեջ: