Հինը (130)՝ պատմություններ է անում, ու ասում է՝ «Էսքան բանն անց էր կացել... մեր կողմը ոչինչ խաբար չկար», նորերը (139) շինել են՝ «էսբանն անց էր կացել...», հինը (132) ասում է՝ «...անունը քարերը սասանեցնում էր», նորերը շինել են (141) «...անունը քարերը սասանեցնում էին»: