— «Չե՞ս ճանաչում»–հարցնում էր բաց տարածությունն Ագրիպպինա Վլադիսլավովնայի աչքերից Համո Համբարձումովիչին. Համո Համբարձումովիչը նայե՜ց նայե՜ց — ու վեր թռավ տեղից, երազից արթնացողի նման ձեռքով շփեց ճակատը Համո Համբարձումովիչը. նայեց՝ թեքվել էր վրան — իր անզուգական դուստրը՝ Սևաչյա Պրիմադոննան, նայում էր աչքերին՛ Աչքե՛րում — մշուշ էր անգո՝ բաց տարածություն: