Բայց դու եկար միտքըս մըտար,Ինձ չըթողիր տեղըս դադար.Դավթարն աչքիս դարձավ դաժան,Թիվ, կոտորակ, թըվանշանՈւղեղիս մեջ դարձան որդեր,Քիչ էր մընում սիրտըս պայթեր.Ես էլ խըրտնած, խենթ երեխա՝Փող ու աղջիկ թողի, փախա,Թե չեմ կարող, ես չեմ կարող,Ես գըրող եմ, գըրո՛ղ, գըրո՛ղ: