Բայց թե ազնիվ մեր ցեղըԿորչելու չէ զուր տեղը,Ցավն էլ ունի իր դեղը...Ա՛յ, բերել եմ ես մի զանգ,Ծափ, ծլնգոց,Մեջը զնգոց.Կատվի վզից մենք կախ տանք,Որ ինչքան էլ օրորա,Որ ինչքան էլ շորորա,Ստից սատկի, տազ անի,Գալն իմանանք գազանի: