Քաղկեդոն որ ասում են մի աներես, կռվարար, մարդ չհավանող, անպետք հոռոմ էր. սկզբից թագավորի սիրտը առավ, իրեն լավ, խելոք մարդ ճանաչեցրեց, հետո սկսեց, եղբայրս, հանդիպողին քյուֆուր անել, հանդիպողի հավատը գետնին խփել. դո՛ւք, իբր, Աստված չե՛ք ճանաչում, դո՛ւք Աստծու գոյությունը, միությունը, անցինը, Որդին, Հոգին սուրբ կարգին չգիտեք, ես ի՛նչ իմանամ, բոլորին ցեխն է խոթում հանում... մի մարդ դեմը դուրս եկող, պատասխան տվող չկար, բոլորն էլ հիմարի պես սուս էին մնացել...