Վիշապի բերանից բոց է դուրս հոսում, սոսկալի աչքերը լցված են այրունով. նրա ճիրանները ամրացած են գետնի վրա, իսկ հսկայական օձանման մարմինը գալարվեցավ, որպես մի դյուրաթեք վագր, երբ նա նետվում է փոքրիկ այծյամի վրա: