Մի րոպեյվա մեջ, կարծես թե գետնի տակից պը՛լթ արին, առջևներս կանգնեցին հարյուր հիսուն հոգի սալդաթ ու կազակ, որի ձեռքը թուր, որի` դաշույն, շատերին էլ փշտով ատրճանակ ու թվանք, քոմենտանթն էլ սկսեց եղբայրս, գոռալ. «լավի, վեժի՛»50: