Ան չէ, բայց լսե՞լ ես, Մոսկովի համալսարանից մի ջահել գրագիր է եկել. լսել էի, որ լավ ուսումով տղա է. գնացի, հետը ծանոթացա. ի միջի այլոց, դրան խանութս ներս քաշեցի, վաթսուն մանեթի զանազան ապրանքի` կտորեղեն-բան սաղացրի, հաշիվը ներկայացրի. մատի մատանին ու գրպանի ժամացույցն էլ հավանեցի, ու դրանք էլ ձեռից առա, պահեցի. ախպեր, ո՞վ գիտե դրանց միտքը, վատ ժամանակ ենք ապրում, փողը գուցե Մակարիայի տոնավաճառին ուշացրեց, կամ հանկարծակի ընկավ-մեռավ…	Ողորմած հոգի հայրս ասում էր` ավելի լավ է ասում էր...