Վաղուց արդենՀեքիաթ չի սա.Իմ աչքերովԻնքս տեսա,Քանի՛ , քանի՛Քաջ պատանիՆոր-նորահարս,Հեծած նժույգ,Հեծած ՊեգասԱնմահականՋրի ճամփին,Թե մեն-մենակ,Թե խմբովին,Մի անհոգիՀրեշ, վիշապ,Չար վհուկիԿախարդականԳավազանովԺեռ քար դարձան՝Քարե արձան: