Բայց այդ եղել է այն ժամանակ, երբ նրանք ապրում էին ո՛չ թե «հացիվ», այլ` «բանիվն աստծո», այսօր, իհարկե, այդպիսի քահանաներ չկան, եղածները մենք ենք, իսկ մեզանից ամեն մինը, ինչպես գիտեք, ունի մի ջվալի չափ ստամոքս, որն անհնար է լցնել «բանիվն աստծո»: