Որքա՛ն սազում էին նրան այդ ծամածռությունները, որքա՛ն շնորհքով էր անում նա իր կատակները և որքա՛ն սիրում էի այդ…	Հենց որ սկսում էր իր կատակները, ես սկսում էի ծիծաղել, ծիծաղում էի անդադար, մինչև որ մարմինս թուլանում էր, սիրտս ցավում և աչքերս ջրակալում էին: