Այժըմ մեն-մենակ զառամյալ մի ծեր,Ավերակ վանքի պահնորդ կիսամեռ,Ընկած մտքիցը մարդկանց ու մահի,Սրբում է փոշին շիրմաքարերի,Որոնք պատմում են անցած դարերի,Անցած փառքերի ու նըրա մասին,Թե ինչպես ճնշված իր թագի տակին,Այս ինչ թագավորն, այս ժամանակինԻր ժողովուրդը հանձընեց ռուսին: