Տերը բարի տա մարգարեին. լուսամուտի առաջ կանգնած ականջ էի դնում նրա կառքի գոռգոռոցին և մտածում՝ «բախտավո՛ր մարդ. դու այդտեղ վերևը զբոսնում և ձիերիդ պայտերի տակից հուր ու կայծակ ես թափում, բայց իսկի մտածո՞ւմ ես թե այստեղ այս մժղուկների աշխարհում ի՛նչ ահավո՛ր դրամաներ են կատարվում... » Մի քիչ էլ որ ուշանայիր, պիտի գայի քո հետևից: