Եվ հեկեկում եմ ես սենյակիս մենության մեջ դառնագին ու վշտահար և տարածում եմ ձեռներս դատարկ օդի մեջ, շշնջալով՝ «n՞ւր ես, ո ՞ւր ես, արի՛ , իմ սիրելի, արի՛, իմ, պաշտելի, արի՜ իմ...» և այլն, և այլն, և այլն: