Կեղծ դրամից էլ ավելի շահավոր ապրանք կա՞ որ, բայց նրան վայելելը շնորհք է ուզում…	Ով որ ուտել է ուզում, նա ուրիշին էլ պիտի ուտեցնի, որ իրեն կերածը անուշ մարսական լինի, ոչ թե հիմիկվա մեր խևերի նման, քթներից-բերաններից դուրս գա…	Չէ՛, դու ինչ ուզում ես` ասա, ժողովուրդը քանի գնաց` առաջվա իրեն սուր խելքը կորցրեց. խելքի, շնորհքի կողմից հիմիկվա երիտասարդները իրենց հայրերի ոտքի եղունգին չարժեն…	Հա՛յ, գիտի հա՛յ: