Թեկուզ անդին,Իր կանգնած տեղից մի քիչ հեռու,Ահա ցցված է ԱլեքսանդրիԾանոթ հասակը, — իր սիրելու,Իր մտերիմի՛, որին այնքանՍիրում է ինքը, որ օրերովԱհա կռվում է, որպես հերոսԲոլշևիկների «հորդայի» դեմ, —Թեկուզ կանգնած է ահա այնտեղԻր տրուբադուրը, — սակայն կրկինՃնշում է ահը: