Գնում է ճամփան մտնում մի ավան,Տխուր, կիսավեր հայի բնակարան,Եվ այդ ավանի նույնիսկ առաջինՏան շեմքում կանգնած դեռահաս մի կին,Երեսը ծածկած բարակ քուշուշկով,Առաջի ճամփին նայում է ուշքով.Այդ ճամփով մի օր նրա սիրելինԳնաց հեռու տեղ, չդարձավ կրկին: