Ախ, ինչե՛ր ասես այդ երգում չկար.— Մեռնող պառավի կանչեր խելագար.Ձյունը ճանկռտող հիվանդի հառաչ,Քաղցից անասուն դարձածի բառաչ,Մանկան մղկտանք, որ նվում է խուլ —Մորթում են կարծես նոր ծնված մի ուլ...Ու լալիս էին, ու քրքջում էին.Քրքջում էր քամին, երգում էր քամին,Նվում էր քամին հուսահատ ու խուլ —Ու այս էր ասում այդ երգը տխուր. —«Մա՛հ է այստեղ. հազա՛ր-հազա՛րՀեռանում են ու մարում —Այս անիծված, անհավասար,Արյունահեղ աշխարհում: