Ի՞նչ խոսքս երկարացնեմ, երկու տարվա մեջ մի քառասուն վարպետ է փոխում — մեր տեղում, գիտես հո, ով այբը ճանաչում է` խալֆա է, բեն այբ բան իրար կապեց թե չէ` վարպետ է. այդ կողմից մեր հողի ռաժայը84 վատ չէ, լավ է, շներից ավելի շատացել են վարժապետները — է՛հ ինչ որ է, բանը այն չէ. երբ որ տղան տասնհինգն է մտնում, կմկմալեն կարդում է, ճանճի ծռտածի պես էլ ճզմզում է — դե ուրեմն գրել-կարդալը թաս-թամամ է արել: