Արքան գոռաց.— Ո՞ւր ես, մեռա՜ծ…— Ասեմ ձեռաց,-Աղվեսն ասաց.— Տեր վեհափառ,Խնդիրս առ,Որ լսեցի՝ դու հիվանդ ես,Էլ ինչ ասեմ, ինձ հո գիտես,Ինչպես գլխիս կրակ վառածԵվ պատանս էլ թևիս առածՀա՜ էստեղը,Հա՜ էնտեղը,Վերջը գտաՑավիդ դեղը,Գելի մորթին արա մուշտակ,Միսը՝ շորվա, խմի տաք-տաք,Քրտնեց կողդ,Կանցնի դողդ: