Եվ որտեղ էլ լիներ` կնունքի նստած, թե հարսանքատանը, եկեղեցու գավթում` պատի տակ շար ընկած, թե Բոլոր քարի մոտ, որ գյուղի հրապարակն էր համարվում, և ուր այժմ էլ հավաքվում են գյուղացիք — որտեղ էլ լիներ, Տեր Նորընծան աչքերը պիտի խոժոռեր, ունքերն իրար տար և երեսը դարձներ Ավան ամու կողմը: