Դռնից պատշգամբ դուրս եկա «Մայրա՛մ» կանչեցի «Մայրամ» կանչեցի, ձայն չկա, երրորդ անգամ, էլի ամուր «Մայրա՛մ» ասի, տեսնեմ, ի՞նչ տեսնեմ, մի սպիտակ բան, սկզբում ես շուն կարծեցի, կամացուկ դեպի պատն է գնում ու մեկ էլ պատից հարևանի բակը լոք է տալիս ու չքանում. մեր ծաղիկն էլ պառկած տեղից դեռ նոր վեր է կենում ու ձեռքով, ձեռքով փլաթին է թափ տալիս, շտկում... պարզ չի՞, դա էլ, ո՞վ գիտի որ շան լակոտի հետ սկսել է...