Մի տերության թագավորը,Երբ լսում է էս բոլորը,Արձակում է հըրովարտակԺողովըրդին իր հըպատակ.— Հայտնի լինի մեր տերության,Զինվոր, բանվոր, ազնըվական —Ամեն շարքինՈւ աշխարհքին,Որ անօրեն ու դավաճանՄեր դրացի ազգը դաժան,Երբ մենք քընած էինք սիրով,Մեր սահմանը մըտավ զոռով,Ու կոտորեց սուրը ձեռինՄեր սիրելի զավակներին: