Ճիշտ է, մի քանի ամսից իմանում ես, որ այդ յոթը հարամիքի ու երեք ջվալ հարստության զրույցը սուտ է եղել, բայց արի տես, որ մեր Սարգսին ուրիշ բան պետք չէր. նա այդ երկու ամիսը ժողովրդի աչքը փոշի լցրեց, բերանները փակեց, ժողովրդի բերանը ծամելու ծամոն գցեց, այդ ընթացքում իրեն հանցանքը հնացավ, մոռացվեց, ուրիշ բան պե՞տք էր որ նրան, նրա ուզեցածն էլ այդ էր: