— Ապա ի՞նչ ես մտածում, հիմար, — բարկությամբ խոսեց մահտեսին.— դո՜ւ տնտեսագետ չե ՜ս, չես հասկանում ինչ ասել է յոթն օր, գիշեր ու ցերեկ շարունակ, գյուղի ամբողջ բնակիչներին հյուրասիբել. դրա համար բավական չեն լինի տասն կարաս գինի, յոթն բեռ ալյուր, մի կարաս արաղ և հինգ եզ մսացուի համար. այլևս ո՛րքան բրինձ, ո՛րքան եղ...: