Հենց մերն մոտացավ՝ լալով, սքալով,Որդին ճտովն ընկավ՝ դոշը ծեծելով,Բայց ա՜խ՝ տեսնողի գլխեն կրակ վառվեց,Որ անսիրտ որդին՝ մորն երբ փաթութվեց,Ծիծն առավ բերանն՝ էնպես սաստիկ կծեց.Որ տեղից պոկ գալն ու մոր հոգին տալն —Երկար ժամանակ էլ հեչ չքաշեց: