Թեպետ Շահռուխ-բեկը գոհ չեղավ արքայի դեպի հայերըն ունեցած ներողամտությունից, այսուամենայնիվ, նա քաջալերվեցավ այն դեպքից, որն առիթ տվավ շահին՝ երկրորդ անգամ հայերի դեմ զայրանալու, ըստ որում այդ նշանակում է թե կրակն արդեն պատրաստ է, մնում էր միայն փչել վրան և հրդեհն ինքնիրեն կբորբոքի: