Ողջ հայ, թուրք նախանձում էին մեր ունեցածին, հորս ապրանքների քարավանների մեկ ծայրը Տրապիզոն էր, մեկը Թավրիզ, մեր սուրիները Հալեբ ու Շամ էին, նախիրները Ղայսարի ու Անգյուրի... այդ բոլորը տարան, այդ բոլորի մասին երբեք էլ չեմ մտածում, բայց երբ միտքս է գալիս մորս գլխուն խաղացած խաղերը, ինձ տված տանջանքները...