Ես վրե՜ժը կյանքում երգեցի թշնամու հանդեպ հնօրյա.Իմ քնարը, գրիչն իմ հատու — սրբազան մրրի՜կ սերմանեց, —Բայց նստած եմ կրկի՜ն ահա ես խարույկիս մոխիրի վրա —Եվ շրթերս թորում են հիմա նախատի՜նք միայն ու անեծք»...