Ծառերի միջով վիթխարի գնում ենք դանդաղ մենք առաջ,Կանգնում ենք, ականջ ենք դնում լռության մեջ երկար ու երկար,—Եվ ահա հնչում է մթին անտառի խորքից մի հառաչ. —Այդ ե՞րգ է արդյոք, հեկեկա՞նք, թե տրտունջ՝ քնարով երգած: