Այո , ես հասկանում եմ քո դրությունը, անբա՜խտ իմ Գրիգոր, անգի՜ն իմ Գրիգոր... և կաշխատեմ միշտ օգնության ձեռք կարկառել քեզ... այդ ես կարող եմ և պետք է անեմ... միայն թե դու միշտ քաջասիրտ կաց, հաստատակամ, երբեք թշվառությանդ մասին մի՛ մտածիլ... միշտ ուրախ կաց, ծիծաղիր, խնդա... քո թախծությունը առավել ևս կտրատում է իմ սիրտս... չէ որ այդ սիրտը քոնն է, քոնը մինչև վերջին շունչս...