Սակայն ձեզանից հար անբաժան,Հովանու ներքո ձեր սրբազան —Ահա՜ հայրենի տերեր դաժան՝Ավելի զարհուր ու ժանտաժանտ...Օ՛, դղյակներում նստած՝ գազանԱզատանինե՜ր ժանտաբարո,Իշխաններ՝ շվայտ ու անկարող,Եվ մութ մելիքներ արնակարոտ...