Լսո՞ւմ ես դու էլ, թե ինչ են խոսումՄեր մասին ամբողջ ամառանոցում.Աչքերի տակից, տեսնո՞ւմ ես, ինչպեսԾածուկ նայելով հետևում են մեզ,Մեր ամեն խոսքին ականջ են դնումԵվ կասկածավոր աչքով են անում...Մեզանից հետո էլ մեկը մյուսինԿասեն — հիշո՞ւմ եք դուք այն երկուսին,Ազգական չէին, ոչ քույր ու եղբայր,Ման էին գալիս անընկեր, անմայր...Եվ գիշերները այս ծառերի տակԵրգ էին ասում ձայնով ներդաշնակ,Եվ նրանց երգը զգացմունքով լի,Որ կախարդանք էր գիշերին տալի,Որ ծավալվում էր այնքան հեշտալուր,Լցված սրտերի զեղմունք էր մաքուր: