Դագաղը շարժվեց, թընդաց ահագինՍասանիչ երգը մահվան սարսափի,Էն լացն ու կոծը, օրհներգը մահի,Որով մեռելին հրաժեշտ են տալիսԴեպի գերեզման ճամփա դընելիս,Երբ ծառս է լինում վիշտը մայրականԴեպ գահն արարչի — ղըրկողը մահվան,Արձակում ցասկոտ իր ճիչը ետինՈւ թույլ, հուսահատ ընկնում է գետին: