Բայց գրողը այստեղ լավ է ըմբռնել, որ սպառվող համբերության տեղ աստիճանաբար պիտի կուտակվի նվաստացած Ներսես-ախպարի ներքին զայրույթը և միաժամանակ ավելի ու ավելի սրվի Նիկողոս-աղայի դաժան բնազդը` անողոքորեն հետապնդելու բարերարվածին: