Ազգականների համար նրա արածը հո՛ կա ու կա. դա ոչինչ. հատուկ խմոր էր հունցում, փուռ վառում, սինիներով տեսակ-տեսակ խմորեղեն խանութի ծառայի ձեռքով բաժանում էր դուռ-դրացուն, աղքատներին, որպեսզի, չլինի թե, ասում էր, անուշ հոտը խեղճերի քթին դիպչի ու սրտներն ուզենա: