Հրճվանքից շողաց մեր քաջ տղի հոգին,Կարծես թե նա տերը դարձավ քաղաքի.Աչքերում ցոլաց մի խնդություն անհուն. —Տեսեք` ինչ գործեր են նրան վստահում...Ճերմակ թերթիկները գրպանը խոթեց. —Իսկի չվախի՛ թող գաղտնի Կոմիտեն: