Մեկանց երեսն ուրախ, զվարթ, մյուսներին խիստ տըրտում,Կեսը հա՛յ-հա՛յ, կեսը վա՛յ-վա՛յ ասում, լալիս ու խընդում.Ղըզըլբաշն է հա՛յ-հա՛յ ասում, վա՛յ ասողը խեղճ հայն է,Վա՛յ վագլախը մեր խեղճ ազգի քամբախտ կյանքի կես փայն է.Վա՛յ ասելով` օրը մաշեց, լուս արևը մըթացուց.Վա՛յ ասելով` թագը կորցուց, ձեռի թուրը բըթացուց.Ա՛խ ազգի, վա՛յ, ի՞նչ ողբ կարդամ էդ անիծած քու ձենին,Քեզ ո՞վ ցանեց հայու երկրում, որ պինդ կըպար մեր սըրտին: