Դու էլ արի,Նորեկ տարի,Գըլխիս վերիցԱնցիր — գընա,Ինչպես մի օրԹեթևասահ,Որ արևիՎառ ժըպիտով.Հողմ ու շանթիՍառն աղմուկովԱնց է կենումԾաղկի վերից.Իսկ նա հովտում,Իր հուսալիցԱչքը վերև,Փոքրիկ, չընչին,Ցնծում է կամՄոտ է վերջին...Ես էլ էնպես.Նորեկ տարի,Մի խոտ, մի բույսՈ՜չ ավելի: