Բայց ահա, այնտեղ, ձորի խորքերումՄի մենակ վառվող լույս է երևում.Այո՜, մի խուղ կա այն ձորի միջին,Դու ճանաչո՞ւմ ես նորա բնակչին...Օ՜հ, չես ճանաչում — անծանոթ ես դուԲայց թե գիշերը և նրա հոգուԿարողանայիր տեսնել և զգալ —Հանգստություն չէիր նայողին դու տալ: