Ես լսում էի նրան հանգիստԵվ փակում էի աչքերս երբ —Թվում էր մեկը երգում է երգ,Որ հին է, հին է, ինչպես զանգիՏխուր ղողանջը օրերում այն,Երբ նաիրյան մի եկեղեցիՇռայլ փռում էր երկրի վրաԻր «օրհնությունը» և « եղիցին... »: