Սակայն Մամիկոնյանն այլևս հափշտակվել է իր երդով, ոչինչ չի լսում, Վարդուհին հար ու կայծակ է թափում կոմիտեի գլխին, հովանոցն օդի մեջ սոսկալի կերպով պտտեցնելով, մյուսները խոսում են բարձրաձայն, միմյանց բոթելով և քրքջալով):