Օրը դեռ ցերեկ էր, գնացքն ընթանում էր վերին աստիճանի դանդաղ, ահագին դղրդոցով և հարվածներով, ամենայն բարեխղճությամբ պահպանելով ռուսական երկաթուղիների սրբազան ավանդությունը — երբեք չշտապել և երբեք հանգիստ չթողնել ճամփորդների ոսկորները.