Սոսկալի բան է երկաթի շըղթան.Ուտում են նըրա ժանգ-ժանիքները.Նըրանք մաշելով մարմնիս մեջ մըտան,Ու չեն ջնջվելու երբե ՛ք հետքերը,Մինչև չըթողնեմ օրվան լույսը վառ,Ծանը ՛ր, ատելի աչքերիս համար,Որոնք չըգիտեմ, թե քանի տարիՉեն տեսել պայծառ երեսն արևի: