Կքած կյանքի բեռի տակ,Խոր գերության ընդերքում,Իմաստության մի գետակՀիմարության համերգում —Քանի՛ տարի, քանի՛ դարՎկայեցիր անհերքում…Ափերին այն խավարչտինՈւր հայրենիքն էր մեր հին, —Չկա՞ր արդյոք գետ մի հորդ,Որ գերության անհաղորդ՝Լուրթ՝ հոսելով դարից դար՝Մթության մեջ այն համառԱյս այգաբացն էր կրում,Հո՛ւր այգաբացն այս հեռու՝Հնուց պահած իր ջրումՕ՛, ըղձակա՜ն այս հեռուն...Կքած կյանքի բեռի տակ՝Ոգի՛ անկոր, հո՛ւր գետակ...