Ի՞նչ պիտի անեի — իհարկե ասածներին պիտի համաձայնեի, բայց, Աստված վկա, որ մտքերի սատանությունը չգիտեի. շա՛տ-շա՛տ, միտք էի անում, դրանք ուզում են աֆիցերի մեկի կնկանը փախցնել, որովհետև այդ անհավատ ժողովուրդը, ինչքան որ զզվում է տղամարդ քրիստոնյաներիցս, այնքան էլ սիրում է քրիստոնյա կանանց, այնինչ, որ լավ նայես, իրենց կանայք մերիններից հազարապատիկ չնաշխարհիկ են. մեկ որ կպչեն, էլ պոկ գալ չունեն — մեղայաստծո՛ւ մեղա՛: