— Իմացե՞լ ենք, սակայն,Որ խոսքը, շեշտը մեր յուրաքանչյուր,Բաժանվելով մտքի՛ց մեր, մեր խոհերից —Դառնում է ո՛չ թե լոկ դատարկ հնչյուն,Այլ բարձրացող, ելնող սերունդներիՍրտին, մտքին, ոգուն ու տենչանքինՆետածՄի դրոշակ, կամ սև նշավանքի նշան: