Եվ կրոնական ուռկանով նախկինՈրսալ հայերի խելքն ու հոգին,Մինչ մեհենական խորհրդոց վաճառԿրկին սկսե յուր հին տուրևառ,Եվ հայը հոժար յուր լուման վերջինԿըգցե հայնժամ մեր թասի միջին,Երբ նա աչքի դեմ կառնե հաստատուն,Թե առանց մեզի չունի փրկություն…Մեհյանիցը դուրս՝ չկա մեզ ապրուստ,Մենք այլ գործերով չենք լինի հարուստ: