Անիծված լինին էն օրն ու տարին,Որ գերի դառա ես քո քընարին.Քեզ հետ մըտերիմ դառնալու օրիցԶըրկված մընացի կյանքում բոլորից...— Էն տաղա՞նդը, էն ձի՞րքն հապա,Որ տըվել եմ...Ա՜յ խաբեբա,Ահա ես էլ էդ եմ լալիս.Ինչո՞ւ էս ձիրքն էիր տալիս: