Խորհրդավոր էդ պահինՄեծը ասավ. — Այ չքնաղ,Ջահել մտար դու դագաղ,Զոհ գնացիր նախանձին.Գեղեցկությունդ առանձինՅոթն ախպորով սիրեցինք,Բայց քեզ փեսիդ պահեցինք.Հիմի դու կա՜ց այս վայրում,Մութ ու մթին այս այրում: