Երբ որ հոգևոր հովիվը խոստովանեցուց հոգեվարքին, երբ որ նորա մարմնու վրա կատարեց վերջին սրբազան օծումը և երբ որ կարդաց նորա վրա սովորական աղոթքները և խրատները, մեկ խոսքով, երբ որ յուր կոչման և խղճմտանքի պարտքը բոլորովին հատցուց, դռնից դուրս գնաց և նրա հետ միասին գնացին այս տխրալի տեսարանի հանդիսատեսքը` բարեպաշտ և հանդիսավոր լռությամբ: