Մեղայաստծու, մեղա. այս ի՞նչ է այս մեր օրվա բաները, մարդկանց երեսից, կարծես թե սուրբ մեռոնը ղասաբի քերիչով հանել են, հեռու այստեղից, անամոթի մեկը գալիս է, վարտիքի թելը քանդում, փեշը գլխին է գցում ու... ախր, քրիստոնյա՛, սա ժա՛մ է, սա խա՛չ է, սա սրբություն է. որի՞ն ես ասում. նա հավատը գիտի՞ որ ինչ ասել է: