Զարմանք բան է մեր բախտն, ախպեր,Հայ գործիչին ինչ էլ անես,Լավ տեղ կըտաս, պատիվ, թե սեր,Վերջը պետք է դա փոշմանես.Ահա ես ձեզ համրեմ մի մի,Մեղքն, ասացեք, ո՞ւմն է հիմի...Չէ՜, մեզանում, աստված վկա,Արժանավոր մի մարդ չըկա: