Ափսո՛ս, ափսո՛ս, քիչ առաջ խնձոր ծախող Օվակիմի խանութի տղան եկել էր ինձ մոտ. հարցնեի, իմանայի. ինչո՞ւ մոռացա որ... է՛, է՛, է՛, գլխացավանք տվի, թողություն արա՛, գիտե՞ս, մեկ խոսք կա` «ամեն մարդ իրեն տունը, հավին…»: