Մըսրա կանայք հեռվից տեսան,Հեռվից տեսան, ուրախացանՈւ ծափ տըվին կըտերներին.— Եկա՛ն, եկա՛ն, բերի՛ն, բերի՛ն...Մեր Կոզբադին գնաց Սասուն,Կանայք բերավ քառսուն-քառսուն,Կարմիր կովեր բերավ կըթան՝Գարնան շինենք եղ ու չորթան...Հենց մոտեցան, նըկատեցին,Ծափ ու խընդում ընդհատեցին,ՔըրքըջացինՈւ կանչեցին.— Է՛յ, Կոզբադին մեծաբերան,Էդ ո՞րտեղից լերան-լերան,Լերան-լերան կըգաս փախած,Հաստ գըլուխըդ կիսից ճըղած: