— Ինքնե՛րդ հասկացեք, — ասում էր նա ինձ (ի միջի այլոց նա մինչև վերջն էլ ինձ հետ «դուք» ով էր խոսում, չնայած որ մեր առաջին– երկրորդ հանդիպումից ես արդեն անցել էի «դու»-ի) — ինքնե՛րդ պատկերացրեք ես ո՛նց կարող եմ ձեզ հետ ընկեր լինել, ընկերանալ ձեզ հետ, կամ Բենժամենի հետ, երբ դուք ինձ հետ հավասար կալանավոր երբե՛ք չեք կարող լինել: