— Ափսո՜ս, ափսո՜ս, հազար ափսոս,Որ էն տեսակ մարդը մեռավ...Ափսոսացին էն գյուղացիք,Սև կապեցին, սուգ նստեցին.— Վա՛, ո՞վ ասավ, ո՞վ ասավ...— Հողագըլուխ Ծիտիկն ասավ,Թևը կոտրած Լորիկն ասավ,Ճըղնակոտոր Ծառիկն ասավ,Գըլտոր-մըլտոր Քարիկն ասավ,Պըղտոր-մըղտոր Ջըրիկն ասավ,Մազաքձուձ Պառվիկն ասավ,Մեր Մուկիկը մեռել է՛...Էլ ո՞վ մընաց էս աշխարքում,Էլ ի՞նչ ապրենք էս աշխարքում...: