— Իմ ուղեղի մուժից.Որ կոչում են մարդիկ հիշողություն, —Նա ելնում է ահա և իմ սիրտը խուժում,Որպես անցած կյանքից բարձրացած թույն,Եվ չգիտեմ հիմա, թե ես ի՛նչ եմ հիշում.Իմ մանկությո՞ւնն արդյոք, թե այն անթով.Այն գարշահոտ անցյալը, որ մեզ համար միայնՆողկալի բույր ուներ, ու անարգանք, ու մահ: