Հանդիսականները, ճիշտ է չէին աղմկում, չէին էլ հազում, կամ անհանգստանում տեղերում, այլ այնպես, կարծես թե չկային, կարծես թե, ինչ-որ մի անխուսափելի պարտականություն կատարած լինելու համար ականջները դեմ էին տվել սատանի ջրաղացի, ոչ ջուր էր լցվում ականջները, ոչ մտքի հատիկ: