Ճիշտ էլ, մուրացկանը իմ առջևս թագավոր է, մուրալը նա իրեն համար այնպես արհեստ է արել, ինչպես որ, խոսքի վրա, վաճառականը իրեն առևտուրը, կամ տերտերն իրեն աղոթքն ու շարականը. մուրալու ձևը, ճանապարհը այնպես վարպետ գիտի, որ մի գրոշի հույս չունեցած տեղից նա կոպեկներ է հանում. մեզ պես անշնորհք մարդը, ինչպես որ պարապ ձեռքով ներս է մտնում, այնպես էլ պարապ ձեռքով դուրս է գալիս: