Աղան երաժիշտներին անդադար նոր-նոր եղանակներ էր նվագել տալիս, ինքն էլ հետները երգում էր. նվագածուների գլխին փողը ջրի պես էր թափվում, տասնոցները, քսանհինգանոցները, հիսունանոցները, հարյուրանոցները աղայի ծոցից կարկտի պես դուրս էին թափվում և օխտ-օտարի գրպանը մտնում: