Էլի ասավ օտար թըռչուն.— Հերիք դու լաս, սոխա՜կ սիրուն.Հերիք դու լաս կուց-կուց արուն.Էլի կուգա քեզ նոր գարուն,Արև ծագե էս վայրերուն,Հալին ձյուներ մեր սարերուն,Բացվին ջըրեր աղբյուրներուն,Ու շուրջ առած քո ձագերունԲարև կուտաս ծաղիկներուն: