Փոթորիկն էլ քանի գնում սաստկանում էր, ամպերի որոտմունքը քիչ էր մնում ականջներս խլացներ. սև ամպերը վերևից, թոզն էլ` վարից այնպես էին արել, որ երկու քայլի վրա անցնող դարձողը մեկ մեկի երես չէին կարողանում տեսնել, զանգերն էլ հա խփում էին: