Առաքելը, որ աչքից չէր փախցնում Հելենի ամեն մի շարժումը, իսկույն հիշեց Շիշմանի պարահանդեսի զարդին, որը պարտեզի քյոշքի մեջ պաղպաղակ էր վայելում Միհդատի հետ, այրված սրտի բաբախումները հանգստացնելու տենդով, թեև Միհդատի սիրաբուխ ճոռոմաբանություններով և կիզիչ համբույրներով ավելի ու ավելի արծարծվում էին նրա իրանի և երակների մեջ բորբոքումները: