Մեր գութանն ու մաճը մնաց անտեր, դաշտերն ու արտերն ամայացան, լծկան եզն ու գոմեշը կոտորվեցան, ինչո՞ւ, որովհետև մեր իշխանները փոխանակ միանալու, իրենց սին փառքի համար օտարի առաջ ստրկանում են, քծնում, շողոքորթում և մեզ անտեր թողնում...