Եվ սիրտդ լիքն է եղել հաճախՑասման թույնով ու ատելությամբ,Եվ կասկածը սև, կասկածը չարՔեզ ճնշել է մերթ իր ծանրությամբ, —Բայց դու մաքրել ես միշտ էլ հոգիդԿասկածանքներից այդ խաժադուժ,Եվ մաքառել ես, որ չչոքիՔո սրտին երբե՛ք հոգնության մուժ: