Դրախտանմանն Հայաստան ըսպանդ դարձուց սոսկալիՈւ անհովիվ հոտի պես թողուց հայոց ցավալի,Որք արգավանդ դաշտերում կարոտ էին չոր հացին,Աղբերառատ այն երկրում ծարավատանջ մընացին,Արտասուքով ցողեցին կանաչազարդ ձորերը,Անմեղ արյան հեղեղով ողողեցին փոսերը: