Էսպես կանչեց, գլուխ տվին գիտունները արքային.— Թող շատ ապրի Ալամ արքան բարձր ու հաստատ իր գահին.Ճարեր արինք, դեղեր բերինք, աշխատեցինք մենք անքուն,Հնար չեղավ, դեղ-ճար չեղավ ոչ քո մարդկանց, ոչ այգուն.Ինչ գիտեինք բերինք արինք — փուշը մնաց էլ ետ փուշ,Ու գազանը դարձյալ գազան, դաժան, կոպիտ ու ապուշ...