Ախպեր, մեր տղերքը մեկ ծըծաղ են ծըծաղըմ, մեկ ծըծաղ են ծըծաղում, որ փորերը ուզում ա տռաքի, տեսնատա... խա՛ խա՛ խա՛ խա՛, տեսնատա ... խա՛ խա՛ խա՛ խա՛, տեսնատա՛... տեսնատա՛... էնքան ասացին, էնքան ծըծաղան, որ էտ օրվա օրից անումս մնաց տեսնատա»: