Գերեզմանն կորած, հողումը թաղված,Աչքից հեռռացած, մտքից մոռացած,Իրանք անլեզու, աշխարհն անիրավ,Որ հայոց ազգիցն անթիվ ու անբավԷսպես քաջ որդիք խլեց, չկշտացավ.Ո՛չ մատուռ նրանց գլխին կանգնեցավ,Ո՛չ արձան նրանց անունը թողեց,Ո՛չ ազգի միջումն հիշատակն լսվեց: