Ընկերնե՜ր, սակայն խոսքերը այս խուլՈրքան էլ հնչեն անհույս ու տխուր, —Ընկերնե՜ր, այս սև խոսքերում անգամՄի բան կա՝ անչա՛փ մխիթարական.— Դուք տեսաք կարծեմ, որ մի քիչ առաջ,Դեպի հեռավոր ուղիներն հառածԻր աչքերը սև, կրակոտ ու վառ —Մեր ընկեր Ահոն ընկավ ճանապարհ: