Մեր իգիթին ճամփա տալով,Հա կրկնում էր. «Բարով, բարով»,Նա պատվարից անտառ մտավ,Ուր ամեն ինչ թարմ էր ու թավ.Թիթեռները ծաղկանց վրա,Նուրբ թևերով ճիշտ բեհեզյաՀուրհուրում են ու թըրթըռում.Գետակները՝ մեղմիկ, սիրուն,Կոհակ, կոհակ ու ոլորունՔըչփըչում են ու փըրփըրում.Սիրուն հավքեր երգ են երգումՈւ ճյուղքից ճյուղք հա՜ թռչկոտում: