Երկընքի նման մարմնով իր լուսեղԻր սիրած տղին ծածկելով Մահից —Պատասխան տվեց Աղջիկը խիզախ.« — Սպասի՜ր մի քիչ, դեռ մի՜ հայհոյի,Աղմուկ մի հանի, մի դիպչի սրան,Մի՜ հնչեցրու գերանդին քո սուր.Կըգամ. կըմտնեմ իսկույն գերեզման —Միայն թե սրան — երկար կյա՜նք դու տուր: