Գըրոհն էր ահեղ սըրտոտ հայերուն,Գետերի նըման թափեցին արյուն,Մահը անփախուստ էր նոցա աչքին,Խիստ թանկ ծախեցին մահերը պարսկին,Երկար չըտևեց այս անգամ կռիվը,Շատ շուտ քիչացավ հայերու թիվը,Մընացորդք քաջաց նախանձ բերելով,Ընկան կոտորած պարսից թըրերով.Մընաց լոկ Վարդան իր բուռ քաջաց հետ.Սորա առաջ գունդք պարսից անհեթեթ: