Եկավ, կանգնեց մեր հանդիմանՈւ որոտաց ամպի նըման.«Ո՞վ է, ասավ, էսպես բերումԹողնում ապրանքն իմ հանդերում.Կորե ՜ք իսկույն, դուք մարդուկներ,Ձեռըս քանի չի հասել դեռ...»Էն ժամանակ վեր կացա եսՈւ պատասխան տըվի էսպես.«էդ սևակնած, մութ ամպերումԶուր ես էդքան բարձըր գոռում.Ով էլ լինես, ուսկից էլ գաս,Էս մի բանը լավ իմանաս,Դու, երկնահաս, ահեղ հըսկա,Մեծ իշխանի ապրանքն է սա,Ո ՞վ է գըլխից ձեռ վեր կալած,Ո՞վ դարս կըգա նըրա դիմաց»: