— Կսքանչանա՛մ, հավատարիմ զինակից , — այսպես կարելի էր խմբագրել Մարչի դեմքի արտահայտությունը, հիմք ընդունելով նրա աչքերի փայլը, որ և՜ կրոնական էքստազ էր, և՜ փղշտական հայրենասիրություն, և՜ մեղմ քնքշանք ի տես Անթանոսյանի նիհար ու բարակ մարմնի, գզգզված մազերի և այն խեղճ կեցվածք, որպիսին ուներ Անթանոսյանը աղոթող բիձաների կողքին: