Այսպես է ասում զրույցը մեզ,Սասունցի Դավթի զրույցն արդար,Ասում է ապա զրույցն այդ վառ,Որ մեռավ այսպես երբ նեռը չար —Դավիթը նրա զորքին դիմեց.«Գնացե՜ք» — ասաց — «Ձեր երկրում կեզԱպրեցե՜ք ազատ, ապրուստով վես,Եվ հանգիստ թողեք մեր տունն ու մեզ»: