—Մի լարվածություն անսպասելիՆստել էր, ծանր, բոլորի դեմքին —Եվ ի՜նքն էլ, ի՜նքն էլ համակված էր այդԽոր, անակնկալ, գոլ լարվածությամբ…Բայց դա ո՞նց, դա ո՞նց, դա ոնց պատահեցԱյդ ինչպե՞ս եղավ, որ ինքն էլ հանկարծ,Համակված կարծես մի մութ մոգությամբՍկսեց տարվել մտքերով — այնքա՛նՆոր ու անսովոր…	Իր մշուշապատ,Թե պայծառացած աչքերի առջև,Գուցե ընդհանուր այդ լարվածությանԱզդեցության տակ — սկսեց հանկարծՎիթխարի պատկեր մի գծագրվել,Մի զարմանալի, հոյակապ պատկեր…Դահլիճում տիրող կապույտ լռության,Կապտավուն ծխի ու մարդկային այդ,Խոր լարվածության միջից ելնելով,Ձուլվելով գուցե իր լսողությանՍահմանին հասնող խոսքերից, նաևՄարդկային խորունկ շնչառությունից, —Հյուսվելով նրբին, անհասկանալի,Անշոշափելի տարրերից — քիչ-քիչԻր պայծառացած աչքերի առջևՍկսվեց փռվել պատկերն այդ — այնքա՛նԵ՜վ հեքիաթային, և՜... հասանելի: