— Տո՛, պստի՛կ, — ասաց որդուս, — գնա յանկային ասա՛, մի-մի գավաթ խահվե թող ղրկի... պատի մոտ հենց նոր մի դեզ կովի թրիք տեսա, երևում է, որ կով ես պահում, կաթի-մաթի փող չես տալիս, տո՛, պստի՛կ, յանկային բարև արա՛, ասա որ Թաթիոս-ան բարև արավ. ասա՛ խահվեն ջրի կաթով չտաս, — ասաց, — ասա` էն հյուրերի համար ամանով հաստ սեր պահած որ ունես, ասա՛, այն ղրկե, — ասաց, — ասա՛, կլսե՞ս, դե գնա՛, այդպես ասա՛ ... խե, խե, խե, խե...