Մարությանն ու կինն անհանգստությամբ շարժվում էին անդադար իրեն տեղերում, գրեթե հուսահատված` չիմանալով ինչպես վերջ տան այդ անախորժ վիճաբանությանը, որ նկատելի չլինի, թե այդ բանն անում են նրա համար միայն, որ Բազենյանին ազատեն նեղ դրությունից, ուստի ավելի լավ էին համարում լռել: