Ամեհի լացով, աղմուկով, ոռնոցով անհույս ու մռայլՇարժվում էր ամբոխը դեպի այն բլուրը կարմիր, կոնաձև. —Վերջանում էր երթը արդեն, երբ մենք է՜լ, ձուլվելով նրանց,Քայլեցինք, կամ կարծես թռանք՝ շյուղերի նման հողմածեծ: