Արազը ծո ՛վ, Արազն ելմա ՛ն,Դուրս է եկել իր ափերից.«Անցե ՜ք», եկավ մեզ հըրաման.Շահն է հրաման տալիս վերից...Ետևը սո ՛ւր, առաջը ջո՛ւր,Սո ՛ւգ, վայնասո ՛ւն, իրարանցո ՛ւմ,Բառաչում են մեծ ու պուճուր,Իրար գըրկված՝ գետը լըցվում...Էն սև օրը, որ մենք տեսանք,Քո թըշնամին թող չըտեսնի...Ա՛խ, ե՞րբ պիտի մին էլ տեսնենք`Մեր անեծքը երկինք հասնի...