— Օ՛հ, և ոչ մեկըՉեմ տեսնում նրա մեջ, բացի մի նիհար,Մելամաղձային, գունատված դեմքիցԵվ մի ինչ-որ խիստ տանջանքով լցվածՄեծ-մեծ աչքերից, որոնք բացորոշԱրտահայտում են մի թշվառ դրություն,Օ՛հ, հա՛յրիկ, հա՛յրիկ: