Ու ձայն տվավ, — Այ, ջա՛ն-ջանի՜կ,Զահել-ջիվան ի մ ջեյրանիկ,Գետնին գերի,Վե՜ր կաց, արի,Ու թաքնվիր,Ա՛յ գալիս են հոքիր... մոքիր...Խեղճ եղջերուն,Երբ լսեց անուն-անուն,Որ չտեսնի երես-երեսԷլ նրանց պեսՀոքիր, մոքիր հիվանդատես,Հոքիր, մոքիր՝ աչերը խուփ,Սիրով փարվեց սովին ընդհուպ: