Մանավանդ` երբ լսում է, թե մի տեղ հիվանդ կա. վռազ-վռազ վազում է հիշյալ տարեց կնոջ մոտ. «Մամա, — ասում է, — հիվանդատես երթանք, — ասում է, — գուցե խեղճին դեղ պետք է, գուցե բժիշկ պետք է». զոռով, քաշքշելով պառավ կնկանը տանում է հիվանդի տունը, ինչ որ պետք է հիվանդին` բոլորն էլ ուղարկում. դեղատնից դեղ է առնել տալիս, թեյ-շաքար էլ տանից է ուղարկում. ո՞ր մեկն ասեմ, այս աղջկա բանը կատարյալ հեքիաթ էր: