Բայց իմ սենյակում — կար մի ժամանակ —Որքա՛ն հըրաշքներ էին կատարվում.Ուզեի թե չէ՝ գըմբեթն երկընքիԲացվում էր գըլխիս լույսերի ծովում,Ձըգվում էր հեռու լըճակն արծաթի,Փայլում էր շըքեղ պալատ սյունազարդ,Ու վեր բարձրանում ծոցում կապույտիՍուր ժանիքներով լեռներ ձյունապատ...Այժըմ մենակ եմ: