— Ահա մի մարդ, — շարունակեց Մարիամը, մի վայրկյան լռելուց հետո, — ահա մի մարդ, ասում էի ինքս՝ ինձ, որ կարող է սիրել այնպես, ինչպես հարկավոր է, ինչպես ես եմ երևակայում, սիրել ամբողջ սրտով, անհաշիվ սիրով: