Երգերը անկապ, երգերը տըխուր,Արցունքի նման հոսում են իզուր.Բայց լալիս է նա ու երգեր ասում,Ու միշտ էն անմիտ տրտունջն է խոսում,Թե ինչպես հանկարծ աշխարքը փոխվեց,Ինչպես դատարկվեց կյանքում ամեն բան,Սարերը մնացին որբ ու անչոբան,Թե ի՜նչպես հանկարծ նա գընաց հեռու,Էլչի դառնալո՛ւ, էլ չի դառնալո՛ւ...