Գործունյա և արթուն վաճառականին շաբաթներով և ամիսներով յուր սեփական գործն ու զբաղմունքը թողած, հասարակական գործով ձրի պարապել, ստեպ ստեպ արտաքո կարգի ժողովների ներկա գտնվիլ, ճշմարիտ պետք է ասես, ամեն մարդու գործ չէ. բայց ով որ անում է, իհարկե, մենք չենք կարող այդպիսի մարդու անվան չհարել առաքինի և բարեմիտ ածականը, կային և ուրիշ զոհեր, որ ես չեմ հիշում. այս կողմանե պ. պ. Տրապիզոնցյանի և Պապասինյանի երախտիքը անփոխարինելի և հավիտենական հիշատակի արժանի են: