—Մենք խաղացինք արդեն նախավերջին արարըՄիահամուռ, հանո՜ւր ջանքերով, —Եվ մեզանից ո՞րԴերակատարն արդյոք նկատեց,Որ գրվածքում այս մեծՀարկավոր է մի ինչ-որ հերոս...Եվ հայտնում եմ ես ահա ամբողջՊերսոնալի կողմից մեր թատրոնի,Որ այս զրույցը լոկՄի նպատակ ունի, —Այն է՝ անվանարկել ՏնօրենինԵվ հոյակապ գործին մեր խանգարել...Բայց մենք, բայց մենք, բայց մենք,Որ մեր անմահ, մեր մեծ հեղինակի երկերըՏարինե՛ր ենք ամբողջ կատարել —Մեր սիրելի, մեր մեծ ՏնօրենիՑուցմունքներով այժմ է՜լ մինչև վերջԿկատարենք մեր պարտքը հեղինակի հանդեպ, —Եվ ո՜չ մի, ո՜չ մի «հերոս»Օ, չի՜ կարող մեր թափը կաշկանդել...