Ամեն բան փոքր էր երևում նրա առաջ, այնինչ ինքը վե՜հ էր, բա՜րձր, և ի հաստատություն յուր կարծիքի, չորս կողմը արդեն տիրում էր խավարը, այնինչ յուր գագաթը, սպիտակ ձյունային բարձրությունը, այնտե՛ղ, ուր տիրում է հավիտենական սառնամանիքը, բուքն ու մրրիկը դեռ ոսկեզօծված էր արևի թույլ, բայց հրաշալի ճառագայթներով...