Բնությունը մեռնում էր…	Մեռնում օրեցօր` գարնանը կրկին արթնանալու, կրկին զվարթանալու հույսով, այնինչ մարդկանց սրտերին պատում էր մի տեսակ թախիծ, մի տեսակ կսկիծ, որ անջնջելի կերպով դրոշմում էր այնտեղ մի խոր ակոս...