(Մի ժամանակ, դժբախտաբար,Ե՛վ էլ էի այդպես կարծում,Բայց վերցրած պայծառ քնար՝Ազատվել եմ ահա փորձումԱյդ մարմաջից... թեկուզ…	թեկուզ...Ապագայում գուցե ցավեմ,Քանզի դա և հեշտ էր, և պարզ,Ե՛վ անվնաս, և շահավետ...)