«Խաչը վկա, խելքս չի հասնում, ի՞նչ ասեմ», — ասաց խեղճ մարդը, վախենում եմ նոր առուտուրի մեջ մտնելուց. ապրանքը մոտս մնա ընկած, կամ գինը բարձրանալու տեղ` ընկնի, այն ժամանակ ես ի՞նչ անեմ. հո գիտես` մեր ունեցածն էլ քանի՞ կոպեկի բան է որ. մենք օր վաստակող, օր ուտող մարդ ենք. ռուբլիների ետևից ընկնիմ ու կոպեկները կորցնեմ, այն ժամանակ իմ տերս ո՞վ պիտի լինի», — ասաց ողորմելին, կարծես, թե հոգին մի վատ գալիք էր վկայում: