Վերջապես տան տափի վրա տեսավ ապարոշ (չալմա) ու հանկարծ մտքով վրա եկավ սոսկալի ճշմարտության. — նա իմացավ, որ տաճիկները եկել փախցրել են նորան. և նույն րոպեին սոսկալի երդումներ տվավ ինքն իրեն, որ այլևս պետք չէ մնալու և համբերելու, և հաստատ որոշեց յուր հավատի և հայրենյաց թշնամիներուն խորտակել և հալածել: