Արդեն գիշերվաՄըթնում թշնամու հոտն առել էր նա,Ու մռնչյունը երկա՛ր, սըրտահեծ,Որպես հառաչանք հանկարծ տարածվեց...Ավազը թաթով կատաղած փորեց,Ծառս եղավ, հետո փորըսող արեց,Ու մի ցատկելով սակավ էր մընումԻսկույն ինձ մահի բաժին էր անում.Բայց հանդիպեց իմ հարվածին: