— Ի՞նչ է այդ դուրս տվածդ, — ասաց. — ի՞նչ այդ իմացած-չիմացածդ խառնիխուռն բերանիցդ թափում ես. Մեց որ ասում են, այն Ղզլբաշի հողի վրա է, քռուփն էլ. այստեղ նայի, փուշքա չէ, նավամոդնի թվանքի անուն է, որ չախմայի տեղ մի սուր ասեղ ունի. ռեդութն էլ այնպես չեն ասում, ճիշտը որ ուզում ես իմանալ, ռեդութ չի, Ռեդութ-Կալե է. այն Թիֆլիսի կողմերը գուռջիի ֆողի վրա մի քռեփոստ է... հետո՞, կերա՞ր հիմա: