Ամբողջ վեց տարի էր անցել այդ չնչին գումարը պարտք տալուց ի վեր, և Վահանը դեռ չէր մոռացել, իսկ նա աղքատ չէր, հարուստ էր, մինչդեռ Բադամյանը նրա համեստությամբ իսկապես աղքատ էր, որովհետև դրական աշխատանքով էր միայն իր ապրուստը հայթայթում: