—Հուշ դարձավ այսպես, դարձավ երազԱռյուծ-Մհերի զարմը զորեղ,Եվ դարեր ապա ու տարիներԼեռներում Սասմա, աշխարհում մեր,Որ ոչ մի դյուցազն էլ չսերեց —Ձենով-Օհանի զարմը տիրեց...Տիրեց Օհանի սերունդը մառԲազում տարիներ, — ու դարեդարՀայրենի երկրում ժլատ ու չար,Անդուլ կեղեքող — ձեռքով շռայլՑր՛եց մեր երկրի գանձը անծայրԵվ ինքնությունը մեր ոսկեսար: