Մարգարե էր էն կենդանին,Ասածն եղավ ժամանակին.Աղջիկ եղավ մեր թագուհուն,Էնպես թութուշ, էնպես սիրուն,Որ չուտեիր, չըխմեիր,Միայն նրան հ՜ա նայեիր,Ահա բարի հայրիկ արքանՔեֆ է սարքում ճոխ ու փարթամ.Կախարդ կանանց տասնըմեկինՆա կանչում է էն խնջույքին,Նա խառնում է իր հաշիվը,Տասներկուս էր կանանց թիվը: