Մեկ չաղ շուն ընկած ախոռի մոտին,Հով տեղը ձգված՝ անսաս, իր քեֆին,Իր սիրուն օրը անց էր կացընում.Որ մեկ խեղճ եզը իրիկվան մթնումնՀանդիցն էկավ տուն ու գոմը մտավ,Բերնի ջուրն գնաց, խոտը որ տեսավ,Շատ բանելուցը ոսկոռն ու կաշինԻրար էին կպել: