Բայց հայ մարդը չէ նկատում բնության այդ հրաշարվեստ ճարտարությունները, նա միայն զգում է, որ արևը մտնում է... արևը գնում է հանգստանալու յուր գիշերային կայարանում, որ առավոտյան կրկին լուսավորե իրանց հովիտը: