Գլխիս վրայովԹռչում են, շաչում օրերը արագ,Հողմերի նման հավիտենությանԾեծում են կուրծքս վիթխարի թափով, —Ծեծում են կուրծքս, շաչում ու իրենցԵրկաթ թևերով թռչում են հեռու —Ու հեռուներում ոռնում են անտես,Ոհմակների պես քաղցած գայլերի,Որ գազազել ու շշմել են ասեսՀողմերում հրի: