— Ես իմ քրոջ վարձը, — շարունակեց Ավազակյանցը, — կվճարեմ որքան կարելի է առատ քանակությամբ, որ ո՜չ միայն նրա ուսման և օրինական պահպանության համար բավականանա, այլև հնար կտա նրանով մի քանի խեղճ աղջիկներ կառավարել, որ դուք, չնայելով ձեր այժմյան նյութական անկարողությանը — պահպանում եք ձեզ մոտ ձրիաբար: