Ամառը կանցնի, տեսնում է, որ կինը ծանրած է. ձայն չի հանում. աշունն էլ անցնում է, դեռ երեխան աշխարհ չի գալիս, պարզ բան է` եթե իրենից լիներ, վաղուց ծնած պիտի լիներ. էլի ձայն չի հանում. մարտի սկզբին կինն ազատվում է և լույս երեսով, շեկ մազերով, կապույտ աչքերով, գեղեցիկ մի աղջիկ է բերում — երևում է, որ ապօրինի է. ուզում ես ամիսները համրե, ուզում ես խեղճ երեխի երեսին նայե: