Եվ ինձ այնպե՛ս հեշտ է թըվում «անդարձ» ճամփեն էն քարոտ,Եվ այն աշխարքն այնպես հեշտին ու էն հավքը այնքան մո՛տ...— Ո՛վ հավիտյան անձնապաստան ու մոլորված դուք մարդիկ.Հեշտ է թըվում փափագելին ու սիրածը միշտ մոտիկ...Հեշտ է — սակայն ցընորքի մեջ, ու սըրտին է մոտ թըվում,Բայց չի կարող ոտքը հասնել, ուր որ սիրտն է թափառում: