Արդեն կտրել ես, արդեն անցելԴու երկա՛ր, երկա՛ր մի ճանապարհ,Եվ բարձունքնե՛ր ես դու ունեցելԵվ անկումներ ես ունեցել հար, —Բայց դու սրբել ես հոգիդ մի՛շտ էլՃամփեքի մաքուր, վսեմ հրով,Եվ միշտ պայծառ է հոգիդ եղել,Եվ սիրտդ լիքն է եղել սիրով: