Իսկ նոքա՞, որ եկել են իշխաններից հետո, —Վերջին ասպետները մեր խեղճության խորին,Սնված նախնիների անհողության կաթով, —Օ՜, վարդապետ Մինաս, կամ Իսրայել Օրի, —Այն ի՛նչ տենչեր են վեհ, ու անխորտակ ու խոր,Որ սերմանել եք դուք երկրներում օտար,Եվ ո՞ր, և ո՞ր, և ո՞ր նպատակի շողովՁգտել եք կյանքը մեր անմխիթարՀանել ափունքներից այն սև ու ապերջանիկ,Նշել սերունդներին ուղի պայծառ, —Եվ ձե՞զ պիտի արդյոք մենք երգենք հիմն —Ձեր ո՞ր խոհին, կամ ո՞ր երազանքին անճառ…