Արդեն արշալույսը շողշողում էր արևելքում, խավարն ու աղջամուղջը հետզհետե տեղի էին տալիս լույսին, կործանվել էր Մամոյի ապարանքը, և դադարել էին սոսկալի բոցերը, մոխրակույտը թողնելով իրենց հետքից, երբ ներքին բանտից դողդողալով դուրս եկավ Անթառամը և որդու դիակի շուրջը խռնված ամբոխի մեջ մտնելով, փռվեց Արտաշեսի մարմնի վրա, հեկեկաց, համբուրեց ու մրմնջաց.