Չիմանաս, որ ուրիշների պես կամ սովորած բանն է գրում, կամ` գրքից սերտած բանը, չէ՛, ա-մե-նե-վին. նա ինչ որ գրում է, բոլորն էլ իրեն սոփսնի96 գլխից է գրում. գրում է, գրում է, դադարում է. մի քիչ գրչի ծայրից կրծում է, նորից սկսում է գրել. ա՛յ, այսպես տարօրինակ բա՛ն է որդուս բանը, ես քեզ խաչով, ավետարանով կարող եմ երդում անել, որ որդուս գրածը բոլորը սոփսնի իրեն մտքից է... հապա դու ի՞նչ էիր կարծում: