Սիրելի՜ աչեր.Որպես մութ գիշերՎառված աստղերով,Անմեկին ահովՑնցում եք հոգիս,Եվ, մերթ նայելիս,ԱնդիմադրելիՀրապուրանքով լիՍիրտս եք թափանցում,Բայց դուք չեք խոցում,Այլ մեղմ, անվրդով,Լուռ այրվող խանդովԳրկում եք ամուրՍիրտս անձնատուրԵվ ճմլում այնքա՛նՔաղցը՛ր, դյուրեկան...Օ՛, ոչ թե պաչել,Այլ ապշած պաշտելՁեզ միայն կուզեի,Սիրատենչ սրտիՋերմ խոսակիցներ, —Սևորա՛կ աչեր: