Մահտեսի Ավետիսի հյուրերը, բոլորը որպես «մի սանրի կտավ». մի միաբանության անդամ էին — առաքինություն քարոզելը, բարեգործություն ուսուցանելը — նրանց նպատակը չէր, այլ` ճանաչելով մահտեսի Ավետիսի սրտի պնդությունը, գիտնալով, որ նա յուր դեպ քահանաները տածած սառնասրտությամբ — անողորմ Պիրոսից պակաս չէր, նրանք ամենայն խորամանկությամբ խելք խելքի տված՝ աշխատում էին թովել Մահտեսու միտքը, որպեսզի նրանցից ամեն մինը կարողանա մե՜ծ չափով դուրս հանել մահտեսիից յուր ստանալի արծաթը՝ օգտվելով այդ գիշեր հարսանիքի խորհուրդ33 լինելու պատեհ առիթից: