Մի քանի երկրներում, որպիսի են՝ Ուշնի, Թար-Գավառ, Մար-Գավառ, տերությունը չունենալով մարտկոցներ, զինվորներ հինգ, տասն հոգիներով բաժնված են լինում հայերի տներում կենալու համար և խղճալի հայ ընտանիքը՝ յուր բարոյական և նյութական գոյությունով՝ զոհվում է տաճիկ ասկերի (զինվորի) լրբություններին: