— Ա՛խ, գլուխս բոլորովին կորցրել եմ, — ինքն իրենից տրտնջաց նա և ապա դառնալով մորը, շարունակեց, — դեդի, այսօր Խոջիվանքում մի աղջիկ տեսա, մի աղջիկ, որ ասես թե աստղերիցն էր ներքև իջել. տե՞ր աստված, այնպես էլ բան կլինե՞ր, օ՛ , հո՛ , հո՛, մի սիրուն էր, մի դահիրա էր խփում, մի հարմոն էր ածում, մի պարում էր, որ ինձ իստակ գժվեցրեց էլի…	ախ, դեդի, բաս դու նրան չե՞ս ճանաչում: