Շուրջս — լռություն, ու գիշեր, ու մահ.Շուրջս քարացած երազը մահի.— Կուզեի՛ այնպես, որ ետ դառնայիՈւ համբուրեի շրթերը հողի.Փնտրեի մի պարզ, երկրային ուղի,Հո՛ղը լիզեի, որպես համր շուն —Ու լո՛ւռ կորչեի աշխարհի փոշում...Ախ, ցուրտ է այստեղ — երկնի կամարում —Չի վառում այստեղ ճառագայթը հուր.Երկնքում չկա ծաղիկ ու գարունՈւ սուտ է հոգու բերկրանքը մաքուր: