— Այո, բոլորովին միայնակ, — պատասխանեց նա և սկսավ նայել վրաս այնպիսի սիրուն աչքերով, այնպիսի գողտրիկ ժպիտով, որ սիրտս սկսավ հալվել, ինչ մեղքս թաքցնեմ, այդ րոպեին, ասես թե աշխարհը շուռ եկավ ինձ համար…	մոռացա և քեզ և քո դատն ու դատաստանը և տված խոսքս: