Էլ չես տեսնի սրտի մրմուռ,Էլ չես չափի արցունք բուռ-բուռ.Էլ չի ուտի օձը ձագիդ,Ու չի խոցվի սիրտդ ու հոգիդ.Կարմիր կակաչ սարի լանջին,Կարմիր մորի թփի միջին,Էսպես եկավ կարմիր գարուն.Մեծ գետ դարձավ փոքրիկ առուն: