Ասավ ու խըմբով ծառաներն ելան,Որ ձեռքիցն առնեն ձին ջահել հյուրի,Բայց հենց մոտեցան, տեսան Մարկոյին,Էլ սիրտ չի արին առաջը գընան,Փախան, վըրանը մըտան վերըստին,Թաք կացան ետևն արաբ իշխանի,Իրենց թըրերը ծածկեցին փեշով: