Ինչպես երկիրս անսփոփ, ինչպես երկիրս ավերակ —Այնպես էլ սիրտս — անսփոփ, այնպես էլ սիրտս — անուրախ,Վե՛րք է դառնում սրտիս խորքում օրերի փա՛յլը այս հրակ —Ախ, սի՛րտս իմ` բո՛րբ ու անսփոփ, — երկի՛ր իմ` ո՜րբ ու անուրախ...