Իհարկե, ո՞վ է ասում, ողորմած հոգի Իվանուշը, այս անպետքի հատը չէր, բայց ի՞նչ անես, որ Աստծու կամքը այդպես է եղել. էն էլ ասենք, դրանց ո՞վ է զոռի դրել իրենց-իրենց, առանց մուզիքի, առանց ժամ ու օրենքի հարսանիք կատարեն ու կտուրներում, նկուղներում, արտաքնոցի ու դարպասի մոտերի, շների պես իրար կպչեն, այն չգիտեի՞ն, սրիկաները, որ որտեղ երկուսը լինեն, այնտեղ երրորդը մեջտեղ դուրս կգա ու կգա: