Իմ Շուշանի սիրտը կըպավ Օհանին.Էդ Օհանի ծընողք չունքի խեղճ էին,Ես Շուշանիս տվի հարուստ քոռ Գոգուն,Որ համրանքով չըգիտեր չափն իր ոսկուն.Բայց քամբախտ էր ծընած օրից խեղճ Շուշան,Վեց ամիսից մըտավ թաց, սառ գերեզման: