—«Ղորդ ա, երբ քանի ես քուռակ էի,Էնպես քոթագը ինձ չէր դուր գալի.Ամա որ հիմիկ խելքս էկել, հասել,Աշխարքի բանը սկսել ճանաչել,Տեսնում եմ, որ իմ էս կերած հացն էլԷս պատիվն, ղուլլուղն, որ ինձ տալիս են,Իմ մարիֆաթի հունարն ա, ու էնՔոթակ ուտիլը: