Նա նզովք, անեծք է թափում հայրենիքի դավաճանի գլխին և պատմում թուլասիրտ Հովհաննես-Սմբատ արքայի տված թղթի մասին, հունաց արշավանքները Անիի վրա և ապա գովաբանում է ներկա հոռոմոց կայսեր բարեպաշտությունը, որ չցանկանալով օգտվել այդ կտակից, վեհանձնաբար Գագիկ թագավորին յուր մոտ է հրավիրում մեծամեծ պատիվներ տալու նրան և խաղաղության դաշն կռելու, սակայն մեր թագավորը երկմտում է այդ հրավերն ընդունելու, որ կազմում է մեր աշխարհի միակ փրկությունը, — ավելացրեց կաթողիկոսը մի ինչ-որ պայմանական հայացք գցելով դեպի Վեստ Սարգիս իշխանը: