Եվ նայելով նրանց, աշխատանքի բոցումԻրենց ոգին կոփող այդ մարդկանց եսՏեսա, որ մի՛տք է մի ուղեղս սղոցումԻնձ անդադար կրծող մի միտք, թե մենքՈւնեցել ենք արդյոք մեր առօրյա գործում,Մեր երգերում, գրած գրքերում մեր, —Ունեցե՞լ ենք արդյոք մեր խոհերի խորքումԱյս խստությունը խոր ու անչափ վե՛հ: