Սրածված սերունդնե՛ր էին արդ անցնում, քաղաքներ քանդած,Հեղեղի պես պրծած, տեղահան, գնում էր երկի՜ր մի ամբողջ, —Անցնում էր արմատից պոկած, անխնա կտրած մի անտառ, —Սարսափած նախիրի նման սպանդից փախած մի ամբոխ...