Մին նոցանից տըխուր, մընջիկ երգում էր,Ու երգելիս մարդու ձենով ասում էր.«Խեղճի՛կ Նազլու, քեզ բերել եմ սև համբավ,Այսուհետև քու քաղցր արևը կորավ.Քու հերիկը արծաթասեր, քարեսիրտ,Չի խնայելու անգին օրերը խեղճիդ.Ծերուկ կընճռոտ նա քեզ փեսա ընտրել է,Քու փեսան քեզ հորեդ փողով գընել է: