— Դու գիտես, որդի, գնա՛, տեր ընդ քեզ,Բայց տե ՜ս, մտիցդ երբեք չըձգեսՊապիդ օջախը, քո հայրենիքդ,Ծերունի հորդ, ջահել կնիկդ.Թե սրանց, Մհե, դուն կըմոռանաս,Իմացի ՜ր, թեկուզ թագավոր դառնաս,Օր չես քաշելու քո արած մեղքից: