Յոթը-ութը հոգի, որը հարուստ էր մուշտակ հագած, այն էլ որ մի քիչ աղքատ էր, կնոջ վերարկուն վրան գցած` Սեխպոս-այի ու Տնկռի Քիրքորի (այս երկուսն էլ քյոթուկ, քառեննոյ արաբաջիներ են, այսինքն զրուցասեր ու հայհոյասեր) չորս կողմը հավաքվել էին ու նրանց զրույցն էին լսում: