Իսկ ալիքներըՏխուր հառաչովԶարնըվում էինՉոր քարերին ա՜յն.Եվ չէր երևումՆրա մարմինըԾովի անսահմանՏարածության մեջ…Քարափում պառկածԽորհում էր երկարԻժը թռչունիՎախճանի մասինԵվ սիրո մասինԴեպի երկինքը...Եվ ահա նայեցԴեպի հեռո՜ւն նա,Որ հար շոյում էՄեր հայացքներըԲախտի երազով: