Եվ չե՞ս տվել արդյոք դու ծովերիդ անեզրությունըԵվ բարիքները նրանց խորքերի, —Այն ըմբոստին, այն խիզախ ճանապարհորդին,Որ ծառերի դալար ճյուղքերիցՀյուսել է մի առավոտ ուռկանն իր առաջինԵվ նետելով խորքը ծովերի —Բռնել է ծովային մի ոսկեծամ աղջիկԵվ իր խուզը տարել, իբրև գերի...