Օ, բառաչը այդ խելագար վախի,Օ, սարսափահար ճիչը հոգեվարՈւ տագնապը սուր՝Հին, հազարամյա, քա՛ր քաղաքներիՏագնապը զազիր...Օ՛, սարսափը այդ հուսահատական,Մեռնող ցուլերի բառա՜չը վերջինԿրկեսների մեջ հսկավիթխարի, —О՛, սարսափը այդ նրանց հուսահատ,Որ մեր սրտերում, կրծքերում երկաթՓոխվում է կարմիր, խնդացող հրի...