— Ա՛ռ աթոռը, նըստե՛, ուտենք միասին,Ասաց գոռոզ ծերուկ փեսան նոր հարսին.Մազն ու ունքը նորա ճերմակ ինչպես ձյուն.Ու աչքերը բոց կըրակի պես փայլուն.Ես քեզ շուտուց սիրում էի վառ սիրով.Արդ` դու իմն ես, ու ես հանգիստ եմ հոգվով: