< >Երբ այն իմ դեմ <…..>Եվ անհուն <....>Նշված է ուղին <…..>Ուղին դառնությանԵվ անազատ էԱյդ ուղին այնքան,Որ զգում եմ ես,Ներքուստ, որ ոչինչԷլ չկա վսեմ,Եվ չկա էլ ջինջ...Տրված է արդենԻմ ուղին վերուստԷլ ո՞նց ավարտեմԵս երգը իմ լույս —Էլ ոնց իմ ոգուԻնքնությունն հայտնեմ,Երբ տրված է ինձԱյդ ուղին արդեն,Իբրև ճանապարհ,Որ միակն է, ախ, —Եվ չկա՛ <հնար> ,Որ ելնեմ խիզախԻմ ոգով հիմաԵվ ուղի բանամ...Մնում է, որ եսՄիայն իմանամԱյն, որ ինձ վերուստՆշված է արդեն —Չեմ ուզում երբեք,Որ ինձ կաշկանդենՈւժեր թշնամի