Երբ որ մի կողմից ագահությունս էր, մյուս կողմից էլ երիտասարդությունս էր հանցավոր. հիմիկվա խելքս վրաս որ լիներ, իհարկե, այդ վիճակում այդքան հիմար ու անփորձ չէի գտնվի. «մեկ էլ որ հարս լինեմ կուկուզ կնստեմ»: