Եվ տեսնե՛ր իր մեծ,Միակ հերոսի վախճանն այս տխուր, —Տեսներ իր սիրած հերոսին այսպես՝Մենա՛կ, հալածվա՛ծ,Ծաղր ու ծանակի ենթակա դարձած,Դարձած ուրվակա՛ն, գոսնելի ստվե՛ր,Հասած այնպիսի՛ մի եղկ գրության,Որ ի՜նքը անգամ գովաբանում է