< >< >Որպեսզի տեսնեմ, ինչպես ես <հարթել>Այդ հերոսական այրերի համարՃանապարհ դեպի քո հմայքը հին...Ո՛վ գերերկրային թագուհիդ անել, —Թույլ տուր նոքա գան, և իբրև գերիՀավիտենական կանացի հրիդ —Իրենց սուրասայր սրերը հանեն,Ելնեն քո առաջ մահվան պայքարի,Որ տեսնեն՝ արդյո՞ք ինչով են թերիԻնչո՞ւ չեն արդյոք հասել նոքա քեզ,Ինչպե՞ս են արդյոք մոտեցել լույսիդՈ՞ւմ սերն է եղել ավելի հրկեզԵվ ո՞ւմ վարանումն՝ անիմաստ ու սին...Բոցը.—Իսկ ո՞ւմ ես ուզում դու կանչել արդյո՞ք,Տարբե՛ր է եղել այնքան դարերում...Թե վարանումը, թե ուղին մարդու...Հեղինակը —Երբ նայաւմ եմ ես լույսիդ անհունԵվ փորձում տեսնել ընթացքը ոգու, —Տեսնում եմ, որ բարդ ուղիներում քոԴեգերել են բյուր բազմաթիվ այրեր —Բայց շարքում դոցա քչերն են միայնԻրենց ինքնության տիպարով փայլել...