Անդուռն անպատուհան Կաթողիկեի փուլ եկած և քանի քանի տեղից ճաքճքած պատերեն քամին ներս էր մտնում ու գիշերային սոսկալի ժամերգություն էր անում արձագանքոտ տաճարի մեջ, մազս տիգ տիգ էր կանգնում, գլուխս ու բոլոր մարմինս փուշ փուշ էր լինում. թեև ոչ մահու երկյուղեն: