Այն քաղաքում, ուր կենում էր այս թշվառ այրին, իր անառակ որդու հետ, կար մի վարժապետ, որ բոլոր քաղաքին հայտնի էր ոչ այնքան իր մանկավարժական հմտությունով, որքան որ իր անսահման խստությունով. տղայոց պատժելը և ծեծելը ասես նրա համար կյանքի քաղցրություն և երջանկություն էր. նրա տան բոլոր պատերը կախած էին զանազան տեսակ երկայն և կարճ, հաստ ու բարակ ճիպոտներով, քանոններով և ֆալախաներով, որոնցից յուրաքանչյուրը նշանակած էր աշակերտաց զանազան աստիճանի չարությանց համար: