Նրանց առաջ կանգնած էր իրենց սուրբը` Մարտիրոս հայրը` մի կողմն ունենալով Սահակ սրբազանին, որը յուր եպիսկոպոսական վեղարը մի կողմ ձգած, գլխին դրել էր փայլուն սաղավարտ, իսկ ինքը կորել էր զենք ու զրահի մեջ: