Մեկ բուռն հողի էլ կարոտ եմ մնացել.Քարափից թե ցած կամ ջուրը ընկնիմ.Ձեր սուրբ երեսը դեռ որ չեմ տեսել,Ի՞նչպես ես հանդարտ էս հողը մտնիմ...Նազլո՛ւ իմ, Նազլո՛ւ, աննմա՛ն Նազլո՛ւ,Սիրտս խորովի անունդ հիշելով.Նազլո՛ւ իմ, Նազլո՛ւ, հրաշալի՛ Նազլո՛ւ,Աղասին քեզ տա իր ետին բարով: