— Այդ բոլոր շատ լավ, — ասաց Ասատուրը, — բայց մինչև այդ թուղթ պատրաստելը, մինչև աղաների տները ման ածելը, ախր կինս յոթ զավակով մերկ ու բոբիկ, փորները քաղցած, բակի մեջտեղը, գետնին նստել են. ախր նրանց տուն պետք է, նրանց շոր պետք է, ուտել պետք է...