Որպես տկլոր մի թափառական,Մեջքիդ մաղա՛խ մի ու ձեռքիդ ցուպԸնկար ուղի՛ն քո և՛ մութ, և՛ ցուրտ,Եվ կյանքդ տենդ էր անիրական…. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .Եվ առաջինը, որ հանդիպեցՔեզ ճանապարհին քո ահավոր —Այն խեղճ պոետն էր, այն սրտաբեկ,Տխուր պոետը արևավոր: