Մըրափը սակայն ծանըր ու դանդաղՉոքեց ինձ վըրա՝ սև թևերը կախ,Միտքըս իր թելը կըտրեց ու թըռավ,Անհուն, խավարչտին քաոսում կորավ.Մահ, մեռել, շիրիմ — թեթև հեռացան,Ու հեռանալով՝ փոխվեցին, դարձանԱմպեր, ըստվերներ, կետեր երերուն,Դողացին, հանգան, ու մըթնեց հեռուն...Կարճատև մի քուն եկավ ինձ վըրա,Եվ ես մյուս անգամ երազում տեսա.