Բայց ինչո՞ւ միայն կիրք ու կին,Միայն շոգ ու հեշտանք անուշ.Վառվում է զոհերի հոգին,Փռվում է տխրություն ու մուժ...Ինչքան տա՛ք արյուն է հոսել,Ոսկեծուփ հեղեղներ արյան,Նո՜ւյն արևն է կարմիր ու լուսե,Նո՜ւյն անուշ աշխարհի՜ վրա...