Ուրի՛շ բան էին հին պոետները...Նըրանք էլ մեռան, տարան հետներըՏաղանդ ու երգեր. ամե՛ն, ամեն բանՄըտավ նըրանց հետ խավար գերեզման...Դարձավ անապատ... էլ ո՞վ է մընում...Էլ ուրիշ պոետ մենք չենք ընդունում...Որքան ծաղրում ենք, սըրանք չեն լըռում,Ոչ էլ մեր ուզած բաներն են գըրում: