Շատ եմ տեսել, երբ սըգվորՄայրը մենակ, սևաշոր,Կորանալով էն քարին՝Ձեն էր տալիս Մարոյին...— Ո՞վ քեզ ծեծեց, Մարո ջա՛ն,Ո՞վ անիծեց, Մարո ջա՛ն,Ո՞ւր փախար դու, Մարո ջա՛ն,Տուն արի՜, տո՛ւն, Մարո ջա՛ն,Խո՞ր ես քընել, Մարո ջա՛ն,Չե՜ս զարթնում էլ, Մարո ջա՛ն...Կորանալով էն քարին՝Ձեն էր տալիս Մարոյին.Խունկ էր ծըխում, մոմ վառում,Որ գիշերվան խավարումՓայլփըլում էր մեն-մենակՀեռվից երկար ժամանակ: