Ինչպես քարը, այո՛, սարից գլորվելով և ընկնելով գետը՝ առաջ է բերում շառաչուն ջրհուզում, ինչպես ֆուտբոլի գնդակը, խաղընկերներից մեկի անշնորհք հարվածից խաղի ամենատաք վայրկյանին պայթելով՝ առաջ է բերում ընդհանուր տհաճություն և ընդհանուր ցասում — այդպես էլ Կարո Դարայանի անտեղի այդ հարցը, սրահի ընդհանուր, լարված ոգևորության մթնոլորտում պայթելով՝ առաջ բերեց — բարկություն ու հեգնա՞նք ասեմ, չգիտեմ, թե — հեգնանք ու բարկություն: