— Հայրդ չկա, ուրիշ մեկը չունինք, որ մեր փակ դուռը բանա, թող գոնե փեսա ունենալու ուրախությունը, մեռնելուցս առաջ, մի քանի օր վայելեմ, — ասում էր նա ևխնդրում, աղերսում ու արտասուքն աղբյուրի պես աչքերից հոսում: