Ահա՜ քարշ տալով, գըզիր19 ՍահակըԺողվում է խանի ձուն և վառյակը,Դեռ կենդանի է այդ ավազակը,Կրում է յուր ձեռքին դեռ նույն մահակը…Ահա և չարչին20, այդ անպիտանըԷլ բան չը թողեց գյուղացոց տանը,Ինձ էլ ասում էր՝ ձու գողանամ տատից,Քիշմիշ և մաստաք21 գընեմ նորանից: