Իսկ երբ դու, ով լուսարար, գալիս ու սրբում էիր մեր ծաղիկների փոշին, կամ իմ ժապավենի մակագրությունը կարդալով հիանում, ես ամոթից կարմրում էի և աստծուն աղաչում, որ լեզու տա ինձ քեզ հետ խոսելու և ճշմարտության խելամուտ անելու...