Կանանց անհավատարմության համար ես խոսել անգամ չուզեմ. առնացի կինը ոչինչ արդարություն չունի յուր անհավատարմության համար, ո՛չ մարդու սառնությունը, ո՛չ չքավորությունը և ոչ նորա ընկերների գեղեցկությունը…	ընկած կինը կարող է առաջարկել զղջումն, ապաշխարանք, արտասուք, ափսոսանք, բայց չքմեղություն, արդարություն` ո՛չ երբեք, ինչպես և ո՛չ մի գող կամ մարդասպան կարող է յուր հանցանքը ու ոճիրը արդարացնել աղքատությամբ: