Ո՞ւր է քո գլխի ոսկեղեն թագը,Ի՞նչ վերք է բացվել քո բկի տակը,Երկար հյուսերդ չեն թափվում ուսիդ,Ո՞ւր են թելերը կարմիր մորուսիդ,Ատլաս շորերդ, կարմիր ծիրանի,Ատլաս հագնողին հազար երանի,Արյուն է դարձել, արյունդ է ծորումՃամփի քարերին, հեռու ձորերում: