Իսկ ժողովո՞ւրդը, որ եղել է հանճարեղ,Եղել է որմնադիր, եղել է կառուցող,Քաղաքներ է շինել, պարիսպներ է շարել,Կամուրջներ է գցել կոր գծով, —Որ դարերի միջով մինչև այգն այս հասած՝Կրել է մեջքի վրա իր,Օ՛, եղկելի տերե՜ր, զազիր ու բազմազանՄեր բռնությունը բիրտ...Ունի՞ արդյոք թեկուզ մի աննշան մասնիկՎաստակներում ձեր այս անքանքար —Ժողովուրդը, որ իր աշխատա՜նքն է ազնիվՁեզ սեղանին բերել՝ արնաքամ: