Արդյոք խստակյաց մի սուրբ նահատակ,Փախած աղմուկից մեղքոտ աշխարհի,Եկավ և այստեղ, այս ճանապարհիՎերա հաստատեց իրան օթևան,Իբրև աստծուց կարգած պահապան.Թե չար մարդիկը, դեռ կիսաճամփի,Կտրեցին թելը ճամփորդի կյանքի.Գուցե մարդկանցից քշված, հալածվածԱվազակը վես յուր գլուխը ցածԴրեց այստեղ, և այս ճամփու տակինԱվանդեց իրան մեղավոր հոգին...