Քըշեց գառները մեր հովիվ հըսկան,Ելավ Սասունի սարերն աննըման.«Է՛յ ջան, սարե՜ր,Սասման սարե ՛ր...»Որ կանչեց, նըրա ձենից ահավորԴըղորդ-դըմբդըմբոցն ընկավ սար ու ձոր,Վայրի գազաններ բըներից փախան,Քարեքար ընկան, դատարկուն եղան: