— Նույնիսկ մի տարի առաջ որքա՛ն ուրախ, որքա՛ն անհոգ և որքա՛ն բախտավոր ճեմում էի ես այս ծառերի տակ, — մտածում էր նա ինքն իրեն, — ես հարուստ էի իմ հռչակավոր գեղեցկությամբ, իմ իշխանական ծագումով, իմ անբիծ անվամբ, իմ պատվաբեր զարգացմամբ... ինձ համար խոսում էին ամեն տեղ, ինձմով հիանում էին մարդիկ, ինձ պաշտում էին երիտասարդները…	Կյանք, սեր և վայելչություն, ամեն տեղ սպասում էին ինձ և միմիայն ինձ...