— Ես բարկանում եմ ոչ թե քեզ վրա — դու ինձ ի՞նչ ես արել, իմ խեղճ, իմ քաղցրիկ մայրիկ — այլ բարկանում եմ... ինձ վրա... միայն ի՜նձ վրա... հիմարությանս վրա, բնավորությանս վրա, մտածմունքներիս վրա, տանջանքներիս վրա...