Երբ մեր երկրում հին, ուր շարունակՔեռի Նիկոլն էր նիզակ ճոճել —Ելնում էր նո՛ր մի, նո՛ր մի բանակ,Որ Հոկտեմբերն էր կյանքի կոչել...Օ, երկունքո՛վ խոր, մահվան գնով,Կոփվում էր կյանքը մեր իրական.Ցավով ելնում էր արև մի նորԵրկրի վրա մեր նաիրական...Գնում էր կյանքը անդարձ հունով,Քանդում էր հինը, ոնց զառանցանք —Ու բարձրանում էր էպոս մի նորՏարիներից այն՝ դժվար անցած...