—Եվ այժմ, մենավորՆա գնում էր կրկին դեպի հեռուն այն լուրթ,Դեպի լյառը անհաս ու վեհանիստ, —Դեպի գագաթը բարձր, որ իր ժողովուրդըՀամարել է հավետ իր գոյության խորհուրդը, —Որ ճաշակե այնտեղ հավերժական հանգիստ...