Ձեռքին կոտրած գերանդի՝ անցնում էր մահն անկշտում,Սավառնում էր ձյունաբուք մրրիկներում սպիտակ,Հունձք էր անում ժրաջան, հազարներով գլխատումՈւ մեռնում էր կյանքն, ինչպես ջրով լցված մի փեթակ,Էս ժամանակ էր ահա, որ հյուսիսի դաշտերումԵրկաթակամ ու համառ մի նոր մուժիկ երևաց,Շուրջը մարդիկ հավաքեց ու վրեժով աններումԿռվի ելավ ահավոր ու արշավեց սրընթաց: