Ոռնո ՛ց, մըռընչյո ՛ւն, աղմո՛ւկ, աղաղա՛կ...Վախկոտ քաղքըցիք մին էլ ի՛նչ տեսան,Հենց քաղքի վըրա անհամար գազան...«Վա ՛յ, հարա՛յ, փախե՛ք...»Մեծեր, երեխեքՍըրտաճաք եղած,Գործները թողածՓախան, ներս ընկան տուն, ժամ կամ խանութ,Ամուր փակեցին դուռն ու լուսամուտ: