Քո անկումները եղել են միշտԵղանակի պես պատահական,Այդպես երկինքն է թափում հանկարծԹե՛ կարկուտ, թե՛ ձյուն, թե՛ փոթորիկ.Բայց հետո, հետո, — հետո կրկինԲացվում է օրը — և վերևիցՊայծառ արև՛ն է ժպտում էլիՀրով սրբած ու մաքո՛ւր երկրին: