Է՛յ, բարով գնաս, սիրելի թըռչուն.Գարուն կըբացվի, ետ կուգաս կըրկին,Ձագով-ընկերով կագաս դեպի տուն՝Քո բունը հերվան, չինարու գըլխին...Ա՛խ, ես բընավեր, ընկած սարե-սար,Ու քաշ եմ գալի, ու քաշ եմ գալի,Անքուն ջրի պես դիպչում քարեքար.Անշունչ քարին էլ երնեկ եմ տալի: