Նա կարդում է յուր աղոթքը (որ մարգարեն հորինել է արաբացվոց լեզվով), ամենևին չհասկանալով յուր աղոթքի իմաստը. նա կարդում է բարձր և լսելի ձայնով, որպեսզի բազմաթիվ բազմությունը լսե նրա աղոթքը և գովե յուր բարեպաշտության համար: