Ես էլ այն կողմից` «Դա ի՞նչ հորս ցավի կատակն է, — ասի, — ծառերը տեսար, քիչ էր մնում կոտորեիր, գայլի պես մրգի վրա ընկար. բաղը տեսար` «բաղդ ծախի» ասում ես. ժամացույցը տեսար` «ժամացույցդ ծախի», մատանի տեսար` «մատանիդ ծախի, կամ ապրանքիս հետ փոխի»…	Այդ ի՞նչ է ասածդ. կամ ինքդ ոտով-գլխով խև ես, կամ մարդու խևի տեղ ես դնում. ճիշտ են ասում` «պտուղը ծառից հեռու չի ընկնում»: