Լինի արքա՝Սովա՞ ծ ման գա,Չուտե ոչխա՞ր...Փուլ գաս, աշխարհ...Ո՜չ, տեր արքա,Ինչ ոչխար կա,Քեզ է տրված փայ ու բաժին,Այ, ինչ ասեմ ես այն գժին,Այն անտաշին,Կոպիտ էշին,Գարու կանաչ արտը պոկե,Մեղքն ու վարձքը նա չջոկեՈւ մեր ցեղին այսպես պատժե,Չէ՜ , պետք է դա կյանքով տուժե...Տեղից թռան գազանները,Դունչն ու թաթիկ լիզանները,Խելոք էշին գետին դրին,Քթից բերին կերած գարին: