Շարժվում էր թափորը՝ լուսնի սպիտակ լույսով ողողված,Ահագին, ինչպես մարդկային վիթխարի մի գետ, կամ հեղեղ.Ձիերի խրխինջ, բառաչյուն, մարդկային հեկեկանք ու լաց,Զենքերի շաչյուն, թմբուկներ, կրակներ կարմիր ու դեղին, —