Այնժամ հուսահատ վայր ընկա կըրկին,Հեկեկում էի, լալիս դառնագինՈւ հողի խոնավ կուրծքն էի կրծում.Արտասունքներըս վայր էին հոսումՆըրա երեսին տաք ցողի նըման...Բայց հոժար չէի մարդոց օգնության.Խորթ էին ընդմիշտ ինձ համար մարդիկ: