Մինչև որ մեր Ծատուրը իր համար անուշ-անուշ քնել էր, թաղի քաղցած շները թափվել են դրա ջվալի վրա, պատառ-պատառ են արել, մեջի ոսկորները որը կերել են, որը առել տարել, ջվալն էլ այնպես են կտրտել, որ ճանաչելու բան չի: