Յոթն ախպերով վարդ կույսինՍիրեցին. բարիլուսինՍենյակ մտան միասին.Մեծը ասավ. «Վարդի բույր,Անվանել են մենք քեզ քույր,Բայց սիրել ենք քեզ յոթով,Մեզ մի անի ամոթով.Դու մի թույլ տա, որ կռվենք,Պատճառ դառնաս, մենք ցրվենք: