Սիրո՛ւն աղբրներ, լաջվա՛րդ ծաղկըներ.Երա՜բ, որ նրանք ձեզ քաղեն, ծոցերնԼցնեն, հոտ քաշեն, զարդարեն դոշերն,Իրար տան, կապեն փունջ ու պսակներ,Մեկ-մեկու ասեն՝ մեզ չմոռանա՛ք.Պահի՛ր էս ծաղիկն քեզ մոտ հիշատակ,Երա՜բ, իմ լացս էլ դուք չե՞ք մոռանալ,Ու ձեր հոտի հետ իմ սուգս նրանց տալ,Նրանց իմ օրհնությունն, իմ խնդիրն ասիլ,Որ ինչքան շունչս կա ու չեմ մեռնիլ,Նրանց սերը կհիշեմ, նրանց կուզեմ պաշտիլ.Ինձ չի՛ մոռանան, ես նրանց չե՛մ քցիլՄտքիցս, ու նրանց սերն սրտումս կպահեմ,Հետս ման կածեմ, հողը կտանիմ.Աստված թո՛ղ ձեզ տա, ինչ որ ես կուզեմ,Մնաք բարո՛վ, սարեր, էլ ձեզ տեսնիլ չե՛մ: