— Իմ սեգ արծիվներ, թող Կազբեկ սարըհաստատուն մնա մեր գահի գլխիներբեք ու երբեք թշնամի մարդըմտքով էլ չհասնի արծվի թռիչքին,թող «Արծվի սարը» անսասան մնա,մարդը ի՞նչ է որ, թև-թռիչք չունի,գետնին է կպել, հայացքը ներքև,թող մարդու որդին, իմ բերած զոհը,իր աչքով տեսնի մեր սուրբ հանդեսը.զոհեցեք զոհեր, թող ալ արյունըխնկի պես ծխա մեր գահի շուրջը,ես էլ իմ զոհին վերջը կզոհեմ: