Ապա առաջնորդել են մեզ տարիներ երկարՖեոդալներ շվայտ ու իշխաններ չնչին,Հազար երանգներով իրենց դեմքը ներկած, —Եվ մեր անմահության ակունքները այն ջինջՊղտորել են ոխով ու ոչնչությամբ,Չնչին տենչանքների անխոհությամբ ոսին,Փաթաթելով վզին մեր մի ճորտային շղթա,Սերմանելով մեր ողջ ժողովրդի մասին —Ոչնչության սերմեր, անխոհության,Թշվառ անհողության և աղապատանքի,Եվ դրել են դեմքին մեր կնիքը գերության,Սնել թշվառ կաթով ապաշնորհ կյանքի…