Ապա միաձի մազապուր թագաւորն Պարսից Շապուհ ճողոպրեալ փախչէր…	Զի զբազումս կոտորէին, եւ զբաղումս յաւագանց Պարսից ձերբակալս առնէին, և առնուին զգանձս թագաւորին Պարսից յաւարի, եւ ըմբռնէին զՏիկնանց Տիկինն հանդերձ այլովք կանամբքն…	Եվ զամենայն աւագանին, արս իբրեւ վեց հարիւր հրամայեր մորթել զօրավարն Հայոց Մուշեղ, եւ լնուլ խոտով…	Առնէր զայս ի վրէժս հօրն իւրոյ Վասակայ»: