Երբեմն Բոցարիսի երեսի վրա տրտմության ամպ էր իջնում, և այդ շատ վախեցնում էր Հեղինեին. և նա քրոջ միտքը խաղաղացնելու համար զանազան նշաններով հասկացնում էր, որ տաճիկների լուծը օրեօր առավել սաստկանում է նոցա վրա. նոցա սուրբ տաճարները պղծում են և Ստամբոլից գալու օգնության հույսը օրեօր նվազանում է: