Դու սուզվեցի՛ր, վարպե՛տ, անեզրական այդ ծովը,Եվ շլացած անծիր մեր գանձերի փայլից —Ելար, ինչպես նավազ, որ գյուտերից գինով է..Եվ աշխարհի առջև, որ դեռ ահո՛վ էր լի,Դու բացեցիր ոգու մեր գանձարանն անհուն —Եվ մեզ համար դարձար — անմարելի անուն...