—Մոլլի գլուխը հաստ, ու ծուծը բարակ.Ճամփին էլ կերած էնքան տուր, քոթակ,Սաղ Ղուռանն փորումն, կարթացող, տեղյակՓեշերն վեր քաշեց, դրեց կռնատակնՋարդված ղայլանը ու գզած գդակն.Փիր ու փեղամբար կանչելով՝ ընկավճամփեն կուզեկուզ, մեջքը կոտրելով,Կնկանն, զանքաչին օրհնություն տալով,Իր հարամ փորն էլ հետն անիծելով,Հենց մեկ բաղի մոտ հասավ, տնքալով: