Անտառների նման հոծ ու խիտ,Օվկիանի հախուռն ալիքների նման,Գրոհելով մի նոր, մի կամքավո՜ր ուղի,Որ պայքարի բոցում ամրանում է հիմա, —Ընդդեմ քամո՜ւն, հողմի՜ն, ընդդեմ հազա՛ր տարիԱյս ափերին խփող մակընթացության —Ահա ելած մարտի մի վիթխարի՝Ընթանում են հանդուգն մի վեհությամբ: