Շուրջըս արդեն մըշուշապատ, դատարկ, ու լուռ ահավոր,Հուսահատված ձեն եմ տալիս հառաչելով սըրտախոր.Մին էլ հանկարծ ահեղ թընդաց — «շո՛ւտ, էստեղից սըրան տա՜ր...»Ու մըթնեցին իմ աչքերը, կորավ՝ շուրջըս ինչ որ կար,Մին էլ տեսա կըրկին կանգնած մինարեի բարձունքին.Դարձյալ կեղտոտ էս քաղաքում, շուրջըս ամբոխն ահագին: