Ինձ որ հարցնես, աշխարհի երեսին զերտալուի ծառից ավելի գեղեցիկ ծառ չկա, մանավանդ ծաղիկները, մայիսից սկսած մինչև աշնան վերջը կափ-կանաչ կփայլեն պարտեզիդ մեջ, մյուս ծառերը` խնձորը, սալորը, բալը, պատառոտված, ժանգոտած, կեղտոտ, մարդու վրաները նայելդ չի գալիս, իսկ զերտալուն, աչքը սիրեմ, մաքուր, գեղեցիկ, սոսուն, իսկական մեր խաթուն հայ կնոջը կնմանի, որ միշտ գործի մեջ է, բայց միշտ էլ վրան գլուխը մաքուր կլինի, բողկի պես կռթ-կռթ մատղաշ: