Թագավորն ալ դարձավ ու տերն մեր Հիսուս Քրիստոսին ասաց. «Ապա դուն, — ասաց, — ինչո՞ւ կոլոխեդ մեծ... կուտիս. ինչո՞ւ խալխին բերանը լեզու կդնիս գոլովաներուն, նաչալնիկներուն դեմ, — ասաց. — ինչո՞ւ դպիրներուն դիմադարձություն կանիս, — ասաց. — դուն ո՞րին շունն իս, որ կայսերին փրիվելեկը փրիզնավաթ չես անիլ, — ասաց. — դուն ի՞նչ մարդ իս, որ կայսերին ստակին համար կասիս, որ կեղծ է և կամ մի խեղճ որբևայրու կոպեկը, կասիս, անկից արդար է. դուն ինչո՞ւ միամիտ ժողովրդին կխրատիս, որ փատուշնի136 չի տան, հը՞, դե քու... ատպես քեզի խաչ կհանենք, ոտքերդ ալ մեծ գերանով աղեկ մը կկապենք, որ չփախչես»: