Խուբեգյանը գիտեր, որ նա ամուրի է, ունի մի սենյակ, ուր միայն քնում է, իսկ մնացած ամբողջ ժամանակն անց է կացնում դուրսը — ցերեկը ճաշարաններում, իսկ գիշերը մինչև լուսադեմ կլուբում` կանաչ սեղանի մոտ կամ առանձին կաբինետներում: