Է՛յ, Սերկեի Յաքովիչ, եթե կամք ունենաս, երկու ղանջղներիս համար մի-մի թեթև փլաթիցու ու մի-մի միջակ շլափա առնես բերես, գուցե խենթուլիկ, ցածր դասի երիտասարդներ, սնանկացած ու խանութը փակած վաճառականների սպասավորներ, աշակերտներ ցրած վարդապետներ, դրսեցի, արհեստի չկպած քամի…	ներ այսպիսի երիտասարդները շատ շուտ են կարթի ընկնում, որովհետև 100-150 մանեթի համար լոք-լոք են անում, հետն էլ մի պառիշնա որ լինի, այդ միամիտներին դրանից էլ ավելի էլ ի՞նչ բախտ է պետք որ...