Նորընծա մոլլան ավարտելով յուր ուսումը, գլխին փաթաթելով ճերմակ կտավե նվիրական ամմամոն, ծածկելով սև շալը մաչիտի վերարկուի (ապայի) մեջ, երկայն, սպիտակ արաբական հագուստով, մեջքը պնդած հաստ գոտիով, բարեպաշտական տերողորմյան ձեռքում, մի խոսքով, յուր արտաքին կերպարանքը ձևակերպելով ջերմեռանդ և բարի հոգևորականի ամենայն կեղծավորությամբ, — վերադառնում է հայրենիք և բաց է անում յուր համար շառիաթխանա (դատաստանատուն):