Որքա՛ն նման է եղել պահն այդ՝ մարող կանթեղի…………………………………………………………....Նրա կոպերը երեկ երբ քարացել են խաղաղ —Կապույտ բոցով բռնկված վերջին ջերմում ուղեղի,Նա տեսել է երևի արևային մի քաղաք...Ինչպես մաքուր մարմարի կապույտ կողին նկարածԱրևային ժամացույց՝ քարտեզն ահա քաղաքի, —Պողոտանե՛ր, փողոցներ՝ բոլորաձիգ երկարած,Իսկ կենտրոնում երկնահաս, գրանիտյա մի բագին: