Պարո՛ն Միքայել, եթե ես այսուհետև էլ աստվածանից գոհունակ չլինեմ, ե՞րբ ապա պիտի կարողանամ նորա ողորմությունը ճանաչել. կարո՞ղ էի ես կարծել, որ այս անծանոթ երկրումը, ծնողներես զրկված, աղքատ, անտեր, որբ մնացած` հանկարծ կգտնեմ ձեզ պես անձնանվեր բարեկամ. — ասաց ու ձեռքը դեպի ինձ ձգեց: