— Բայց ահա սրտիս մեջ դժոխքը կրկին շարժվեց, և ես հիշեցի Աստղիկիս, հիշեցի նրա նշանած Դավթին, որը վերջին շունչը փչելիս ինձ նայեց ու անհուն ժպիտը անցավ նրա դեմքով. կարծես հասկացնել ուզեց ինձ, թե հայրենիքի համար մեռնելը ինչքա՛ն քաղցր, ինչքա՜ն վսեմ է...