— Ո՞վ լուսեղեն, դըռներըդ բաց,Հող ու ջըրի առատ աստված,Ո՛վ, որ էսքան բարիք ու փառք՝Աշխարհքն անծեր, ծովերն անտակ[Ըստեղծել ես], փըռել, լըցրել,Ո՛վ բարեգութ, քեզ եմ խընդրել —Ինչպես որդիս իր մոր գըրկինԳընաց՝ կարոտ, աչքն աշխարհքին,Նըրանք էլ թող իրենց կյանքիցԿարոտ գընան լիք աշխարհքից.Եդեմ այգին կըտրի թող փուշ,Իրենք գազան չար ու ապուշ: