Փողփողում է վառ արևի առաջՄեր կամքը հիմա, որպես վիթխարիՄի կարմիր դրոշ,Որի արնագույն, կարմրավառ փայլիցՀնավանդ, զազիր քաղաքները քար,Ցուլերի նման վիթխարահսկա,Վախից խելագար,Կանգնում են հետին ոտքերի վրա.Փորում են հողը ոտքերի տակիՈւ սարսափահարԻրենց վայրենի վա՜խն են մռնչումԱշխարհովը մեկ —Վա՜խը վայրենի, որ հնչում է մերԲոսոր սրտերում, որպես հաղթությանՈւ փառքի մի երգ: