— Ընդհատում էր Ակու ամին, — ուրեմն փորձանքն անցել է, որ լազարեթում պառկած է, — և շարունակում էր ընթերցել, «Շատ բարև մեծ քեռակնոջ, Ավանին և երեխաներին և շատ բարևս նմանապես Ավետիսին, Ոսկանին և Ասար բիբուն ասա Կաքավ աղբյուրը դեռ միտս է և նաև բարի կամեցողաց...»: