Հիշում եմ այն օրերը, երբ Փարիզը ծայրեիծայր լեցնում էր ռուս օպերաները ռուս երգիչների բերնիս լսելու և ռուս բալետները ռուս արտիստների պարով տեսնելու. Հիշում եմ մամուլի առատորեն շռայլված գովասանքները առանձնապես ռուս բալետին. Միակ առավելությունը, որ այդ դեպքում ֆրանսիացին պահում էր իր համար, այն էր, թե ինքն է առաջին անգամ բալետը Ռուսիա տարել Եկատերինայի օրերում: