Պարոն Ռուստամի մոտ կանգնած գյուղացիները, լուռ, աչքով, հոնքով՝ նշանացի էին անում նրան, որ չխոսե այդպիսի համարձակ խոսքեր, որով ոչ միայն յուր անձը կձգեր պատժի տակ, այլ բոլոր հայերը նրա պատճառով վտանգի մեջ կընկնեին: