Առաջվա փոքրիկ ու նեղ արվեստանոցները դարձան լայնարձակ գործարաններ մարդու մկանունքի ուժը փոխարինեցավ շոգիով, թվաբանությունը, երկրաչափությունը, գծագրությունը, նկարչությունը, փոխարինեցին նախկին վարպետությունը, այն վարպետությունը, որն ինքը վարպետը (ուստա) միայն մահվան մահճի մեջ, ավետարանի վրա երդմնեցնելով, իբրև մեծ գաղտնիք, հաղորդում էր յուր որդոցմեն մինին կամ յուր ամենասիրելի և ամենահավատարիմ աշակերտին, և այդ գաղտնիքի բախտավոր ստացողը, իբրև անգնահատելի գանձ, թաքուն պահում էր նորան նմանապես մինչև յուր մահվան անկողին (մահիճ) մտնելը: