— Ճիճա, — ասի, — եթե շտապ գործ չունես, արի՛ այս ակացու ստվերի տակ նստենք, — օրն էլ տաք էր, կարծես երկնքից կրակ էր թափվում, — իրար հետ զրույց անենք, հին բաները մտքներս բերենք. մեռնողների վրա խոսք բաց անենք, որովհետև ինչ որ նոր է, ինչ որ կենդանություն ունի, հավատա՛, հների ոտի փոշին չարժե: