Մեր վարպետները հնուց տուֆ են սիրել ու մարմար,Շունչ ներշնչող են եղել կարծր քարին ու հողին. —Մեր վարպետները հնուց երգ են սիրել ու պայքար,Մահ են բերել անքանքար, բութ ու տխմար տիրողին. —Ես խոնարհում եմ գլուխս հանճարի առջև ձեր անճառ,Ո՛վ վարպետներ, որ տվիք — ձև, կերպարանք մեր հողին: