Ընթացի՛ր դու, մա՛րդ, անդադար, որ ոչինչ քեզ երազ չթվա,Որ լինես անվախճան ու հար — ու ոչինչ քեզ երազ չթվա,Որ զգաս, շոշափես դու կյանքը` մշտահո՛սը դու այդպիսով —Եվ դառնա աշխարհը՝ աշխարհ — ու ոչինչ քեզ երազ չթվա: