Նրանցից մեկը` Վեստ Սարգիսը, ինչպես հայտնի է, ստացավ յուր արժանավոր հատուցումը` գահի փոխարեն հոգեկան տանջանք, իսկ Կիրակոս քահանան, որ ոսկիները ստանալուց հետո անհետ կորավ, նրա անարժան մարմինը դեն շպրտեց հայրենի հողը յուր գրկից և գազանների կերակուր արավ: