Ինչպես ասի, դուրսը շոգ, փոշի ու տոթ էր, բայց Ասվատուր-այի բակը մտած-չմտած, կարծես թե ամառ ժամանակ ջրի մեջ մտածի պես եղա, այնպես հով էր. մեջն էլ այնպես մաքուր ու սոսուն էր որ, իսկույն կարծեցի թե դիմացս կանգնածը հայ չի, և որ մի գերմանացի է, որովհետև միշտ մաքրությունը ես գերմանացու մոտ եմ տեսել: