Հա՛ հա՛ հա՛ հա՛, ծիծաղեց Բեհեղզեբուղ ծերունին,(Նորա բարձր ծիծաղեն դրունք սարսեցան Գեհենին).«Գեղեցկությունն հայ կընկա բաղդատելով այլ ազգաց`Այնպես գիտցի՛ր, ինչպես որ լուսինն հանդեպ աստեղաց.Շըքեղ, նազուկ հասակավ, թուխ ու գանգուր մազերով,Կես ամսվա լուսնի պես շողշողում են պատկերով: