Նկատո՞ւմ էիք, անտառի մթինՍտվերում երգը ընդհատում էին.Այն լռությունը հասկանո՞ւմ էիք...Մտաբերո՞ւմ եք դեմքը գեղեցիկՎայելչահասակ այն աղջկանը.Երբ երիտասարդ օտարականըԱգահ աչքերը վրան հառում էր,Իսկույն շիկնելով նա խոնարհում էրՍիրուն գլուխը և ձեռքին բռնածԾաղկափնջին էր նայում շփոթված...Ուրախ հնչյո՛ւնը նորա ծիծաղի,Որ տարածվում էր այնքան դյուրալիԱյս ամայացած, խուլ շրջակայքումԵվ սուր ճիչերով սրտերը ծակում...Հիշո՞ւմ եք արդյոքԱյն ախտաբորբոք,Միշտ զվարթ զույգին.Սիրահար էին...