Ալեհեր գլուխը պրեգիդիամի սեղանին դրած (Համո Համբարձումովիչը պրեզիդիումի անդամ էր այդ ժողովում) — դառնաթախիծ թախծեց, դառնացած լաց եղավ Մազութի Համոն — և ամբողջ դահլիճը, ուր ներկա էին բավականին թվով զինվորներ ու մի քանի վակզալի բաշիբուզուկներ, ուր ներկա էր նաև, — օ, խայտառակություն, — պ. Մարուքեն, — այո՛, ամբողջ դահլիճը քար կտրած, ահասարսուռ նայում էր Մազութի Համոյի հեկեկանքից ցնցվող, ալեհեր գլխին... «-Փա՛ստ, փա՛ստ» — վեր ցատկելով տեղից դառնաձայն բացականչեց հեկեկանքի միջից Մազութի Համոն: