— Իմ աղջիկը ես այդպես շուտ մարդու տալ չեմ կարող, և այն առաջին պատահած երիտասարդին, — նկատեց իշխանուհին. — Ամալիան այնքան երիտասարդ և այնքան գեղեցիկ է, որ Մաշտոցյանից ավելի հարուստ և ավելի պատվավոր մարդիկ կարող են խնդրել նրա ձեռքը, բացի այս. Մաշտոցյանը մի վաճառական է և ուրիշ ոչինչ, իսկ մի վաճառականը Ամալիայի համար շատ քիչ է. իմ աղջիկը իշխանազն է և իշխանի հետ էլ պիտի ամուսնանա, եթե այդ չհաջողվեցավ, գոնե մի գեներալի հետ, և ոչ թե մի հասարակ վաճառականի, որի հայրը տասնյակ տարիներ առաջ մի փերեզակ էր: