Հոգնել այնպես,Ինչպես կարող է լոկ հոգնել անօգ,Անապաստան մշակն անօթևան...Այսպես կարող է լոկ հոգնել մի մարդ,Մի մարդկային էակ, որ աշխարհումԻր հարազատ, սիրած էակների համարԵրջանկություն կամ սոսկ մի կտոր հաց,Խաղաղ խոնջենք ու խեղճ խնդություն է ճարում…Իսկ ես — տիրող արքա՞ս...