Սակայն քեզ ասեմ, որ միևնույն ժամանակ մի մեծ ազգային պոեմա եմ ձևում1, մի բան, որ վաղուց ներսս փոթորկում էր քաոսային դրության մեջ — և հոգի աստծոյ շրջեր ի վերա նորա — և անշուշտ մի օր ասելու է — եղիցի լոյս: