— Սպասի՛ր, սպասի՛ր. ապո՛ւշ, անասո՛ւն, — սկսավ նա բարկանալ և գոռալ նավաստիի վերա, որը աչքը ափին տնկած անընդհատ առաջ էր վարում մակույկը, — սպասիր գլխարկս վերցնեմ, գլխարկս... — Այս ասելով նա պատրաստվում էր կարծես մակույկից դուրս թռչելու և ալիքների վերա սուրալով յուր գլխարկը բռնելու, որին փոքրիկ կոհակները հեռացել էին իսկույն: