Պատկանյանը և Չարըխյանը գանգատվում են, որ տղան չար է, անհնազանդ է, ծույլ է, բութ է, ուսման սեր չունի, խելքն ու միտքը միշտ խաղի է, չարության է. պետք է նրան վարժարանից հեռացնել, որ ուրիշներն էլ նրան չնմանվեն. երեխայի հայրն ու մայրը, ազգականներն ու բարեկամները կթափվեն Պատկանյանի և Չարըխյանի վրա ու կսկսեն իրենց գանգատները, թե նրանք իրենց ծաղիկ որդուն բան չեն սովորեցնում, հոգ չեն տանում, գլուխը խելք ու իմաստություն չեն մտցնում, նրա՛նց պետք է հեռացնել վարժարաններից և փոխարենը ուրիշներին բերել-դնել և այլն, և այլն: