Հա՛յ հա՛ — երեսունհինգ տարի է դեռ մտքիցս չի գնացել. այնպե՛ս աչքեր ուներ, — կհավատա՞ս ադամանդից էլ ցոլուն. արտևանունքները այնքա՛ն երկար էին, որ երեսի վրա շուք էին գցում, այդպես չնաշխարհիկ բան, ո՛չ տեսիլքում, ոչ է՛լ երազումս` տեսած չէի. ժամին միջի մեղա՛յ աստծու, մեղա՛, սուրբ աստվածամոր պատկերը տեսե՞լ ես — ի՛սկը նրա պատկերը, դեռ ավելի գեղեցիկ: