— Հեռացի»ր, բավական է, հեռացի՛ր, — գոչեց Վարվառեն, դուրս սպրդելով Ռոստամյանի գրկից ե ոտքի կանգնելով… — Նա, կարծեմ, գալիս է…	Դո՛ւրս եկ…	ես չեմ ուզում, որ նա մեղ միասին տեսնի, նա կհասկանա, հարվածը հանկարծակի կլինի…