—Ի՞նչ է ասում այդ գիրքը և ի՞նչ բարբառում.Զուր չէ՞արդյոք վատնել անհատնելի ձիրքը.Եվ չի՞ արդյոք եղել իր ողջունած հեռունՄի թիար անվատթար, — և այդ գիրքը՝Իր արյունով, սրտի յուրաքանչյուր նյարդով,Իր վերջին ճիգով հորինած —Չէ՞ արդյոք խեղճության ու սխալի ադյունք՝Սերունդների երթին ի վնաս...Վաղո՛ւց են չարաշուք այդ խոհերը խոցելԱնօգնական իր սիրտը, — սակայն ամեն անգամՀենց որ հանել է գիրքը և կարդացել —Ինչ-որ անհուն մի բան: