Տերտերը պպզում էր սյունի տակ, իսկ մեզ թխսկան հավի պես հավաքում էր իր շուրջը և կրկնել տալիս «Մեղայի» խոսքերը, «որկրամոլությամբ և մասամբ նորին, ողջախոհությամբ և մասամբ նորին, զիճությամբ և մասամբ նորին, ոտնահարությամբ և մասամբ նորին...»: