Այն ժամանակը, Խորվիրապից դուրս է գալիս եղբայրս, մեր Գիրքոր Լուսավորիչը. «Դո՞ւ ես, ասում է, իմ հայ-քրիստոնյայիս անունը կոտրողը, դո՞ւ ես իմ տված հավատիս չհավանողը, ցած խփողը», այն հիշյալ սուրբ գեղարդովը պա՛ս դրա գլխին, պա՛ս դրա գլխին: