—Մեր բանակն հեռանում էր՝ լռությամբ ողող. —Ես մտա ամայի, կիսամութ այդ տնակը,Դուռը բաց էր, — բայց ներսը — շնչում էր մի մարդ...Նայեցի՝ անկողին է. (գունավոր էր վերմակը), —Երևի մի ընկեր է — քնած, կամ հիվանդ: