— Ախ, Մանիշակ, Մանիշակ.., այս ի՞նչ արիր դու ինձ, — հեկեկալով խոսում էր երիտասարդը, — երանի թե ինձ ոչինչ չհայտնեիր, երանի թե ես միշտ այնպես կարծեի, թե դու ինձ երբեք չես սիրել, գոնե այն ժամանակ ես մի փոքր հանգիստ կունենայի, իսկ ա՛յժմ... այժմ փոքր է մնում, որ խելքս գլխես թռցնեմ...