Այդպիսով, իբր թե խոհեմությամբ, — այ, մի ուրիշ բառ, որ նույնպես չեմ հասկանում, — իբր թե խոհեմությամբ, բայց իսկապես վախկոտությամբ, միշտ չես անիլ այն, որ ցանկանում ես անել, միշտ կզսպես քեզ, իսկ հետո, մեկ էլ տեսար մեռել ես: