Ինչպես ասին, այնպես արին,Խիստ պատժեցին թռչուններին,Նույնը արին հզոր Արծվին,Չափսոսացին ոչ մի ձվին,Ու բարձրացավ սուգ ու շիվան...Դատարկ բներ... ջարդված ձվան...Ով արքային գանգատ եկավ...— Հանցավոր է, — ասավ, — կաքավ.Իրենք կաքավ ու էսպես բա՞ն...Խիստ կատաղած Արծիվ արքանԲարձր գահից այսպես ճչաց.— Ինչ է, մնամ ես անժառա՞նգՈւ չունենամ թագաժառա՞նգ,Կաքավներին, ա՜յ, հենց էսօրՄա՜հ, կոտորա՜ծ, բանտ ու աքսո՜ր: