< >< >Եվ հավիտյանԵս այլ եմ միշտ, միշտ չքնաղ, —Միշտ ջահել եմ և ուրախ...Հասկանալ ինձ, դնել նեղՇրջանակի մեջ անշունչՆշանակում է լինելԻմ թշնամին արյունռուշտ —Քանի եղել է, կաԿյանքը հավետ թարմ ու նոր —Ես խորհուրդ եմ — ու չկաԻնձ համար բանտ ու աքսոր...<1937>