Երևակայեցեք ձեզ մի վարժատուն, ուր աշակերտը առավոտից մինչև իրիկուն լսում է յուր դաստիարակից այսպիսի խոսքեր. «շուն շան որդի» — «հարամ զադա» — «էշի լակոտ» և այլն, — և միշտ ընդունում է յուր մարմնի վերա նորա ձեռքի անտանելի հարվածները: