Աչքը սիրեմ առաջվա թռոյքա59-արաբային. հանգիստ կերպով հինգ-վեց հոգի մեջը տառեխի պես սղմվում էինք նստում, ձիերի վիզը մի-մի, երկու-երկու այն զանգուլակներից էինք կախում, «ժա՛նկուռ, ժա՛նկուռ», այսպես ճանապարհ էինք ելնում: