Եթե այդ ամենայնը անընդունելի է հարգելի Հեղինակին և անախորժ, ուրեմն նա ավելի պիտի հավանի ազգիս այժմյան աննախանձելի դրությունը, երբ որ մեր եղբորը կամ բարեկամին հարցնում եմք` ինչո՞ւ համար են միշտ այլազգի գիրքերը կարդում և հայերեն ոչինչ չեն կարդում` նոքա պատասխանում են մեզ` «Ի՞նչ կարդամք, որ ոչինչ չեմք հասկանում, օտարինը էլի փոքր-մոքր հասկանում եմք և կարդալով գոնե խոսել եմք սովորում», այսինքն` օտարի լեզուն սովորում են և հայինը մոռանում: