Հետևաբար, նա մի կրավորական զգացմունք չէ, նա բնական է, որ ծագում է մարդու սրտում, ակամա առանց շատ անգամ հաղորդակցություն ունենալու խելքի և դատողության հետ, ըստ որում բուն բարեգործը հաճախ ոչ թե դատելով, այլ զգալով, կարեկցելով է անում բարեգործությունը: