«Սիրելի Մեհրի, չէ ՜, ամեն երկրումՄարդիկ այսպիսի նեղություն չեն կրում.Այս ի՞նչ երկիր է. տեր չըկա կարգին,Ամեն ավազակ տեր է մեր գլխին...Դողալով մնում է մարդ ամեն վայրկյան,Թե ահա իսկույն, ուր որ են, կըգան,Կնոջս տանից կառնեն-կըտանեն,Որդիս կըխլեն կամ ինձ կըսպանեն...Հալալ հաց չունենք թուրքիցն անկշտում,Դառն աշխատում ենք ու դատարկ նստում.Գետինը ձգած սերմը չենք վերցնում...Այս ընչի՞ կյանք է, դե քեզ եմ հարցնում»: