— Ես թքել եմ այն հարստության վրա, որի մասին դու խոսում ես, մայր, — ասաց նա խորին արհամարհանքով, — ինձ պետք չէ նա, նրա վրա անեծք կա, որ հավիտյան կմնա, նրա ամեն մի կոպեկի մեջ հազարավոր մարդու արտասուք և արյուն կա. զզվել՜ի է այս տեսակ հարստությունը: