Ազգականները հավաքվում են, ով ինչ իմանում է, խելքը կտրածի չափ մի բան է ասում. վերջի վերջո այնպես են մտածում, թե արի այս տղին օտար, հեռու տեղ ղրկենք, որ երես տվող ու մեջք չունենա, գուցե խելքը գլուխը հավաքի. այդպես քանի-քանի օրինակներ են եղել. ասածը արած է, առնում են Ծատուրին Կերչ են ուղարկում մի բազազի մոտ, բայց տարին անցած-չանցած այնտեղից էլ են դուրս անում. համ գող է, գրում են, համ ծույլ է, համ էլ առևտրից բան չի հասկանում: