Պարսիկ իշխաններին տիրեց մեծ հրճվանք, հաճության ժպիտ խաղաց, նաև, ունիթորների կարգապետ Հայր Երազմոսի և պապի նվիրակ Չիտտագինիի դեմքերին, մինչդեռ հայ ավագները կարծես շանթահար եղան, նրանց դեմքերը այլագունեցան և քիմքերը դառնացին...: