Մեկը, որ երկրներ է տեսել, բազմատեսակ ժողովուրդներ, սովի ու նեղության օրեր քաշել, հերթի կանգնել ամերիկյան օֆիսի առաջ՝ հացի փշրանք ստանալու, «Ազգային մարմնի» դռները մաշել, — պատմում է իր գլխով անցած նեղ օրերի մի պատմություն, թե ի՜նչպես հեռու մի երկրում առավոտից մինչև իրիկուն շալակով քար էր կրում, քարը ջարդում, խիճ անում, ի՜նչպես քարն ընկավ ոտքին, ուշաթափ ընկավ քարհանքում: