Մնաց որ սովորենք ապրելու ձևը, — և Ոսկինարը, ոսկի մի մայր, բարակ ձայնով խոսում է, կարծես երգ է երգում, այնպես քաղցր ծոր է տալիս նա բառերը, — մնաց որ լավ տներ շինենք, տները լցնենք ուրախությունով...Ես ապրեմ էնքան, մինչև տեսնեմ նոր տները, բոլորը նոր: