Այո՛, էլ չպիտի սիրես դու ինձ և ես չպիտի պաշտեմ քեզ... օ՛, ինչպես անագորույն վճիռներ են կարդում մեր գլխին, և ինչպե՛ս բախտավոր են նրանք, որոնք սիրտ չունին, որոնք զգալ չգիտեն, որոնք երբեք չեն սիրել…	Իսկ դուք, տեր Գարեգին, դուք ի՞նչ եք ասում, — դարձավ օրիորդը քահանային, — դուք, որ զարգացած երիտասարդ եք, դուք, որ գիտեք անշուշտ, թե ինչ ասել է սիրո բաժանում, մի՞թե դուք էլ համաձայն եք ձեր ժողովի վճռին, մի՞թե դուք էլ եք հրամայում մեզ բաժանվել միմյանցից...