— Դե ես ի՛նչ, լավ ուտում էի, լավ խմում, ճաշից հետո լավ քնում, — նայելով կնոջը, ավելացրեց նա և ծիծաղեց (Էմման նայելով իր ձեռքերին, հոնքերը ցած թողեց և քթի պնչերը լայնացրեց), — բայց դրա դրությունն այս կարճ ժամանակում ինձ սպանեց էլ ոչ կենդանի էի, ոչ մեռած...