—Եվ գերության գրկում կեղեքողՅուրաքանչյուր գերին՝ աչքը ահեղ մահի՝Ծածկել է խեղճության թաղիքով,Իբրև անգին մի գանձ, իբրև ավանդ վերինԻր հանճարեղ ոգու կրակն անշեջ,Ստեղծարար այն հուրը, — և բոլորից թաքունՎառել է միայնակ, վախվըխելով, ինչպեսՀանցագործն է վառում իր լապտերը միգում: