— Վերջին ժամանակս հանկարծ ինձ շրջապատված եմ տեսնում այնպիսի անակնկալ և ծանր հանգամանքներով, որ մահը պարզապես ցանկալի է դարձել ինձ համար, — նորից խոսեց Բազենյանը մելամաղձորեն, շարունակելով անցուդարձ սենյակում, Եվայի առաջ, — Բայց մարդը, զարմանալի եսասիրական մի զգացում ունի, ուզում է իր ետևից թողնել գեթ մեկը, գեթ մի մերձավոր, մի սրտակից, որին իր մահով վիշտ լինի պատճառած: