Այդ միջոցում մտածում էի, եթե մեր գյուղական եկեղեցականք չէին լինիլ իմ այն օրվա տեսածի նման, — քսան թումանով յուր կարգը գնած շնորհավաճառ եպիսկոպոսեն, այլ կլինեին կրթյալ, գործնական մարդիկ, իրողական արհեստագետք, նոքա — որքան օգուտներ կարող էին մատակարարել յուրյանց ժողովրդին... նոքա կուսուցանեին գեղջուկին, թե բացի նորանից, որ պետք էր հուսալ վերին նախախնամության օգնությանը, պտղաբեր հունձք ունենալու համար, անհրաժեշտ հարկավոր էր և մշակել, պարարտացնել հողը: