Մարդը չկարողացավ խոսքիս դարձը տալ, վրայից հայտնի էր, որ մի բան է ուզում ասել, բայց սուս մնաց, այնքան, որ քիթը-բերանը ծռմռեց, շատ չհավանեց ասածիս. մի քիչ հետո. «Լա՛վ, ասաց, ես իմ գլխու բան չեմ սկսի, մի քանի աղաների հետ կխոսեմ. երևի դրա մի ձևը կգտնենք. բայց ինչ որ սկզբում ասել էի, դուք մի լավ միտք արեք, գուցե չեք փոշմանի»: