— Դու դարձյալ սկսեցիր քո հիմարությունները, — նկատեց հայրը զայրացած — Միևնույն է, վաղ թե ուշ, պիտի իմանար, թե ինչ դժբախտություն է պատահել մեզ, բայց դու չթողիր, որ մինչև անգամ հայտարարություն տայինք, լրագրերին հոգեհանգստի մասին, չթողիր, որ ակնարկություններով, բաներով քիչ-քրչ նախապատրաստեինք նրան: