— Հասնո՞ւմ եմ ես երանության արդյոք, —Թ՞՝ե — զզվելով պորտիս չքնաղագեղ տեսքից. —Նզովելով ոգու ստրկության արդյունքՀանդիսացող ամեն վերացական հանգիստ, —Հռնդալով, խնդուն նետելով դեն անթովԵրանությունն հոգու, — հղում եմ հիմն անգինԲարիքներին կյանքի, որ մարմնական, շարժուն —Վառվում, կիզվում են վառ ու վառվելով կորչում…