— Ինչքան էլ որ դու բնավորությանդ համաձայն հետևողաբար ես, վարվել, — ասաց նա լրջորեն, — նախ չհավատաս այն նամակին, հետո վռնդելով նրան, հետո զղջալով, որ այդպես խիստ ես վարվել այնուամենայնիվ, չէի կարծում, և չէի կարող կարծել, թե այդպես շուտ և առանց դրությունդ կշռադատելու, առանց հետևանքների մասին մտածելու, առանց նույնիսկ կասկածներդ ստուգելու, վեր կկենաս և կգնաս նրա մոտ, այն էլ…	գիշերով: