Ով սիրում է ժողովրդիԼեգենդներն ու բալլադները,Որոնք, ինչպես հեռու ձայներ,Կանչում են, որ ականջ դնենք,Ու խոսում են պա՛րզ, մանկաբար,Որ հազիվ է մարդ որոշում՝Ե՞րգ է արդյոք թե պատմություն,Ականջ կանի նա հաճույքովԷս հնդկական հին զըրույցին,Խաղաղ երգին Հայավաթի: