Մենք սագեր ենք, հա՛ , հասարա՞կ,Որ առել է սա ճիպտի տակ,Ասա, իսկի, պատիվ, հարգանք,Մենք մեր գլխին ի՞նչ հողը տանք.Խիղճ, խղճմտանք քչացել է,Աշխարհը հո փչացել է...Չջոկելով արմատ ու բույս,Էլ չի հիշում կոպիտն անուս,Որ իսկ և իսկԱյն սագերն են մեզ ցեղակից.Որոնք ՀռոմնԱզատեցին մեծ փորձանքից,Եվ մեզ համարՏոներ էլ կան այնտեղ դրված...Ճամփորդը, թե՝— Դո՞ւք ինչով եք աչքի ընկած...— Մեր նախնիքը...— Այո՜, գիտեմ,Կարդացել եմ, ո՞վ է ընդդեմ: