Առաջ Վան2, հետո ամառն` էջմիածին3, նրանից հետո մի եղբորս սպանությունը, ապա մյուսի սպանությունը4, տունը կատարյալ անտեր — միայն շփոթված սգավոր կանայք ու երեխաներ, մյուս եղբայրներս հեռավոր ֆրոնտներում կամ հիվանդանոցներում5, տղերքս դես-դեն ցրված ու վտանգի տակ, տանը խմբերով հիվանդ — էն էլ ամիսներով, վերջապես հետն էլ էնպես պատմություններ, որ իսկի գրելու բաներ չեն — մի խոսքով էս վերջին ամիսները գնան ու ետ չգան: