Աչքովս չեմ տեսել, բայց լսել եմ, որ Ղարա-տենիզից այն կողմ, դեպի արևմուտք (արևմուտքի անունը հայերեն ինչպես է, չգիտեմ), սարից էլ որ այն կողմ անցնես, հենց այդ է հայի հողը. ասում են, թե այնտեղ մեր տեղերից շատ տաք է, ջրի էլ առատ վայր է, մատով էլ եթե մի քիչ գետինը փորես, իսկույն շա՛խռ-շա՛խռ կսկսի բխել ու վազել. զերտալուի ծառը ջրոտ տեղ է սիրում, բայց չորությունից էլ առանձնապես վախ չունի: