Ղորանի վերա, որի միտքը ինքն մոլլան չէ կարող հասկանալ, երեխան տանջվում է ամբողջ տարիներ, մինչև նա փոքրիշատե ընթերցանության ընտելանում է. ապա տալիս են նրան պարսկերեն գրքեր (մեծ մասամբ հադիսների, այսինքն՝ կրոնական ավանդությունների գրքեր), որոնք բոլորն գրված են առանց ձայնավոր նշանների: