Մտիկ տվեք՝ ինչ վեհ պատկերՄեծ հիացման արժանի,Էսքան դարեր նա քարի տակԴեռ շընչում է կենդանի.Ու աչքերը, թեև լացոտ,Լիքն են կյանքով ու հույսով,Ու հույսերը համակ ազնիվԼիքը բարով ու լուսով...— Հե՛յ, ջա՜ն տղերք, ուս տվեք, ո՛ւս,Միահամուռ, միաբան,Հե՛յ ջա՜ն տղերք, ուժ տվեք, ո՛ւժ,Քարը մոտ է գլորման: