Աչքըս դուս գա, վա՜յ... խանում ջան, վա՜յ...Երեսիդ մեռնիմ, օ՜խ... ըմբրիդ ղուրբան, ա՜խ...Երկի՛նք, քանդվիք, վա՜յ... մեր գլուխը տարան, վա՜յ...Գլխիդ ճարը տե՛ս, ա՜խ... իմամին տարա՛ն,աստված ջան...Վա՜յ, ես քոռանամ, վա՜յ... վա՜յ, ջանս դուսգա, վա՜յ...Վա՜յ, օրս խավարի, վա՜յ... վա՜յ, գետին,Պատռվի՛ր, վա՜յ…Վա՜յ... ամա՜ն... մադա՜թ... հարա՜յ... ջան, ղուրբան...Մերն ու դստերքըՄերըԱ՜խ, ի՞նչ եք ասում, էդ ի՞նչ եք պատմում,Կրակ եք բերել, որ օջախս էրեք.Լռվի էդ լեզուն, չորանա բերնումն.Տունըս քանդեցին, ջիվա՛ն երեխեք: