Բայց բժիշկ Արսենյանցն ինչ սախտ կմնա, հա՛, հա՛, հա՛... ես շատ էի վախենում, որ նա չխլե մեր ձեռքից այդ չաղ կտորը. ախր բժիշկ է, է, անպիտանը, նրա աչքումն էլ լույս կա. քաղցած գայլի պես ետևիցը ման է գալիս...