Տարիներ անցան, և աչքը ճամփինՄնաց նայելիս նորահարս Մեհրին.Ձեռքերը ծոցին, աչքերը լցվածՆայում էր, խոսում նա տարակուսած.«Ա՜խ, մի ծիտ դառնամ, թոչեմ ու գնամ,Գտնեմ Մհեիս, տեսնեմ մի անգամ.Բայց ո՞վ կըտա ինձ թռչելու թևեր...Երնեկ իմանամ, երնեկ մինն ասեր,Թե այս րոպեին նա ինչ է անում: