Նայեց, նայեց նրան, արհամարհանքը ակնոցների տակից դառը պսպղացնելով, պ. Մարուքեն. — «Իդիո՛տ» — կարծես թքեց, կարծես ձգեց, ծանր մահակի նման, ընկ. Վառոդյանի դեմքին պ. Մարուքեն, ու շուռ տվեց դեմքը, աջ ուսը ցնցելով հեռացավ: