— Ամեն ինչ կարելի է ներե՜լ, բայց միանգամայն անտանելի է այն՝ որ Մահտեսին չամչի արաղը մինակ-մինակ գաղտուկ խմում է, ամենևին չմտածելով մի սրվակ տերտերին բաժին հանել, բայց մի այսպիսի չար ժամանակ ո՞վ է քահանային պատիվ դնողը, երբ նա նրանց պետք չէ…	այն ժամանակ են տերտերին միայն մտաբերում, երբ մինին պսակ, կնունք կամ թաղում է պատահում: