Երեկվա թաղումը, այսօրվա քաղցածությունը, վաղվա անտերունչ վիճակը — ամենը, ամենը մոռացել էր Մարին. մեկ պանրի կտոր էր ծամում, մեկ` երշիկ, մեկ` դյուշես, մեկ` շաթո-իքիմ էր խմում. մեկ` նորից պանիր էր առնում բերանը, և այսպես, անվերջանալի ծամել, կուլ տալ, ծիծաղել, շաղակրատել ու խմել: