Ժամանակ առ ժամանակ էլ տավուլ-զուռնա են կանչում, բավականին տղամարդ, կին հավաքվում են, սկսում են աղմկել ու երգել, բայց մեր Խզլար-հավան ինչքան էլ վատ լինի, էլի իրեն համար մի բան է, դրանցը որ իսկական վայրենի մարդկանց թանց է, հա՛յ, հա՛յ. կարծես թե տները հրդեհ է ընկել. մեր միկիտանխանաներից էլ ավելի աղմուկ են հանում. այս սրանց խնջույքն է: