— Ա՛հ, հասկանում եմ, հասկանում եմ... — և ապա կարծես ինքը յուր ձայնից սարսափելով, սկսավ կծել շրթունքները, խփել ճակատին և քաշել մազերը. — օ՛, օ՛ , այս ի՛նչ արի ես... ի՛նչ արի... և մի՞թե ճշմարիտ է... մի՞թե այս բոլորը երազ չէ... մի՞թե ես անպատված եմ.. — շարունակ հեծեծում էր խեղճ աղջիկը: