Ես շատ ուրախանում էի, որ նրանք համակրում էին իմ խոսքերին, ասելով. «Այո՜, ուսումը մեծ բան է, աղա, սրանից առաջ, երբ օտար աշխարհներից մենք ստանում էինք մեր պանդուխտներից մի նամակ, ամբողջ ամիսներով մեր նամակը մնում էր առանց կարդացվելու. գյուղից գյուղ ման էինք ածում, տերտերներն էլ չէին կարողանում կարդալ: