Երբ որ այս պատանի դյուցազնի սխրագործության համբավը հասավ մայրաքաղաք` մեծից մինչև փոքր ամենքը առհասարակ ուրախացան, տեսնելով` որ տակավին նոցա մեջ միանգամայն մարած չէր նախնի Հունաստանի դյուցազանակ ոգին. բայց կայսրը և նորա ավագանին տերության ուրիշ ծանրակշիռ հոգսերով զբաղված` չուզեցան ամբողջ աշխարհի վիճակը թողնել և մի աննշան կղզիի վրա դարձնել յուրյանց ուշ ու միտքը: