Եվ իրավ, ի՞նչը կհասներ ներման այն վեհ զգացմ ունքին, որ, որպես փրկության կաթիլներ, ցողում է մարդկային քարացած սրտի և հոգու վրա…	Մոլորված կինը խղճի տանջանքների տակ` վերջին անգամ դարձյալ դեպի նա է դառնում — Դեպի իր ամուսինը և, մահվան անկողնում պարզելով նրան իր դողդոջուն ձեռքերը ներումն է հայցում...