Գոռ դղյակներում նստած հարուստԱզատանիներ շվայտ ու ցոփ,Զրահներ զարհուր ու արնացոլք —Եվ ստրուկների վերջին հացովԲարձրացած վանքե՜ր քանդակազօծ…Վանքեր երկնահեց ու խոյացող՝Մռայլ դպրության հեղձուկ բոցովՃորտերի հոգին ընդմիշտ խոցող...