Չի՛ դադրիլ մարդոց քու գովասանքը,Օրեօր կաճի քու փառք-պարծանքը,Աստղեր ու խաչեր ու շըքանըշանՉեն տեղավորիլ քու կըրծքի վըրան...Կը փարթամանաս տափով ու հողով,Մեծ-մեծ տըներով, գանձով ու փողով.Որդիքըդ կլինին մի-մի մեծատուն,Կուտաս դու նոցա պանծալի անուն: