Ահա իմ դե՛մն է, դե՛մն է իմ նա.Տեսնում եմ դեմքը նրա ճարպոտ.Խոդի մռութ մի, ուռած մի փոր.Նա ուղարկում է որդուն գիմնազ,Ունի տներ ու խանութներ մեծ,Գիտե ուտել կուշտ, չափով խմել,Սակայն սիրում է անչափ, անչափԾծել քրտինքը բազմաչարչարԲանակների այն, որ աշխարհումՄիայն հոգնում են ու աշխատում: