Լենկթեմուրն եկավ, հուրն ու սուրն եկավ,Անօրենն եկավ, եկա՛վ ու եկա՛վ.Հավաքեց, կիտեց մեր ազգը Հայոց,Փաթաթեց, պատեց, ինչպես վիշապ-օձ,Կանգնեց Սևանա ափին հովասուն,Էնտեղ, ուր ուշքը ու միտքն աստըծուն`Անհունն է խորհում, մեռնեմ իր զորքին,Օհաննա վանքը ծովի եզերքին: