Ամեն մի ավազանում մի քանի տասնյակ վիշապարձաններ էին կանգնեցրած` ձկի մարմնով, ուղղաձիգ, որոնց աչքերը երկինք հառած, բերանները վերի կողմը բացած, կարծես տքնում էին երկնքից ամպերը ցած քաշել, ծարավները հագեցնել, ավազանները լցնել, առուները հորդել և ջրերն իջեցնել դաշտերը` ոռոգելու աշխատավորի հանդաստանը: