—Գնում ենք ահավասիկ քեզ հետՔերթության ու Խոհի դժվար ճանապարհովԴեպի ափը դեմի՝ ամե՜ն հույս ու հավատ թողնելով այս ափին,Եվ Մտածումս ահա, որպես մշտնջական ու կորովի Քարոն,Նավարկում է դեպի Անցյալը, դեպի Անցյալը դառն, դեպիափը Մահվան ու Սարսափի…