Խանութ մտած-չմտած սկսում է այդ մարդուն չլսված խոսքեր ասել… «Դե՛, դու իմ որդուն լավություն չես ուզում, դե՛ դու նրան ուժից վեր գործի ես դնում, դու նրան կասկածի տակ ես գցում, որ մի օր նա էլ քեզ պես հարուստ չլինի»: