— Ի՜նչ ըսեմ, աղբար, աստված առաջ մըր խելք ձեռքեն առեց, ապա մըր տուն մըր ձեռքով ավրեցինք... էլ ըսկի չիմացանք, թե ի՜նչ ըրինք... թորկինք (թողեցինք) մըր կանաչ արոտներ, մըր պաղ-պաղ աղբյուրներ... անտեր թորկինք մըր տուն ու տեղ... ա՛խ... թորկինք մրը պապերու գերեզման... մրը լուսաթաթախ վանքեր, ուխտատեղեր... մրը սուրբ Կարապետու մարմառ գերեզման... մըր սուրբ Հովհանու զորավոր վանք... ծառա եղնեմ ընոնց շնողքին ու խրաշքին...