— «Հը, բան մը կհասկըա՞ք սա ղալաբալըղեն» — հեգնախառն հարցրեց Հաջի Օնիկ էֆենդին սրճարան մտնելով. — «Ընչի՞ չենք հաս– կնա օր» — կտրուկ պատասխանեց Տելեֆոն Սեթոն. — «զորքին պրիկազ է էկե օր ռևալյուց էնեն» — վերջացրեց Սեթոն ու տիրեց լռություն. հեռվից, գավառապետի բնակարանի կողմից, լսվեց մի հազարբերան «ուռռա». գրոհի գնացող զինվորների ցնծալից ու ահավոր աղաղակ էր դա, որ ներկաների վրա անում էր միստիկ տպավորություն: