Կամենալով ազատել աղջիկս անվանարկությունից և տունս՝ իմ ձեռքով հավաքած սրիկաներից, հանձնեցի խեղճ Ամալիայիս մի օտար, մի անծանոթ մարդու, ազատություն տալով նրան տանել իմ սիրած ու գուրգուրած աղջկան ով գիտե ուր... 0հ, հիմարություն. մի անգամ ինքս ինձ չհարցրի, թե այ տխմար, դու հեռացնում ես աղջկանդ՝ դրան բամբասանքից ազատելու համար. ախար չէ որ ընտրած միջոցդ ավելի վատթար բամբասանքի տակ պիտի ձգե նրան: