Այնտեղ էր Սահակ սրբազանը, այնտեղ էր և Մարտիրոս վանահայրը, որոնց դեմքի վրա թեև երևում էր մի տեսակ թախիծ, մի անորոշ երկյուղի արտահայտություն բայց նրանք ամեն կերպ աշխատում էին մեռցնել իրենց մեջ հոգեկան այդ բուռն վրդովմունքը: