— Զուր չէ, ուրեմն, իր երկարամյա մտերմությունը Օլգա Վասիլևնայի հետ, — մտածեց նա զվարթացած և հայտնեց, բարեկամաբար սեղմելով Արամ Անտոնիչի ձեռքը.«Պատիվ ունիմ Կոլեչկի կնքահայրը լինելու, հասկանո՞ւմ եք, Արամ Անտոնի՛չ,— անպայման «Կոլեչկի»…	Եվ բոլորովին հանգըստացած՝ նստեցին խաղի: