« — Դուք կարո՛ղ էիք Քերթության և Մտքի լուսե պարտեզումՃաշակել Ոգո՜ւ խնդություն՝ սնվելով խոհով ու բանիվ, —Եվ երթում այս մութ ու դաժան կա՞ արդյոք ավելի՜ մեծ զոհ,Քան հանճարը ձեր բոցավառ՝ մատուցած այս պի՜ղծ սեղանին»…