Դիվային ոչ մի հատկանիշ չէր բացակայում նրանից — հասակը` երկայն, բարակ և ջլուտ, դեմքը` մթնած և նիհար, սև գանգրված մորուքով, նեղ և խոր գնացած աչքերը փայլում էին լի խորամանկությամբ. նրա ամբարիշտ բիբերը այնպիսի սաստկությամբ էին հարձակվում դեպ աչքի աղբյուրները, կարծես, քիթը, որպես միջնապատ եթե գոյություն չունենար` նրանք միտում էին միմյանց հասնիլ — մի մեծ կռվի համար: