Այնտեղ ո՞վ կտա քեզ մեր եղոտ, թաժա, կաթի պես մատղաշ ոչխարի միսը, ո՞վ կտա քեզ մեր բազարի կակուղ, տաք, էժան հացը. որտեղի՞ց պիտի գտնես մեր ասետրան. որ խաշած շոգարձակ, մեծ ափսեով բերում են, սեղանի վրա դնում, դու էլ այստեղ նայիր, կտրում ես վրայից մի մեծ կտոր, վրան մի լավ լիմոն քամում, ափսեիդ կողքին մանանեխ ու աղ դնում, առնում ես մեծ կտոր հացը` մեկդի քաշվում և սկսում քեզ համար ուտել. — ասաց Փոռսուխին Ավագը` բերնից ջրեր վազեցնելով — փամի՛լըյ` ի՞նչ է քո ասածդ, Եվրոպան շատ հեռու է Ռուսիային հասնելու: