Բայց վսեմ այդ խոհից հանկարծ դառնալով ուրիշ մի խոհիՆա թակում էր գլուխն իր թափով, սկըսում էր մարմինը ցնցել—Եվ մաքուր, անբիծ շրթերից թորում էր լորձունք ամեհի,Եվ դեմքի վրա այդ պահին նկարվում էին ալ բծեր...