— Ասա ինձ, ծերուկ, — Ռոստոմը ասավ,—Ե՞րբ է ավերվել այս շեն քաղաքը.Ու՞ր է թագուհին, ի՞նչ է պատահել,Չէ՞ որ դու նրան լավ ես ճանաչում.Նա իմ մայրս է, ես՝ նրա որդին.Դու լավ ես հիշում, թե ինչպես մի օրԹողի իմ մորը, ելա, գնացի,Որ մահից փրկվեմ, ապրեմ ու ապրեմ,Իսկի չմեռնեմ, հողում չթաղեն: