Գրպանում, ծոցում ոչինչ չըգտա,Աղքատի մինն էր, միայն այս առա.Ասաց, գրպանից հանեց ղայլուխը,Մեհրու արյունը տվեց գլուխը.— Ես պիտի քնեմ, Մեհրի, դու մնա,Լավ նայի ՜ր, որ ձին հեռու չըգնա.Մինչև հովն ընկնի, այնպես վեր կենանք,Աստըծուն կանչենք, մեր ճամփեն գնանք: