Բացվում է դեմս ահա մի մոխրագույն հեռու,Մի մոխրագույն քաղաք զարմանալի անթով...Կոկորդս մի խեղդող զգացմունք է քերումԵվ պատրաստվում եմ ես երգել անուշ խանդովՔաղցրությունը, որ կար այդ օրերում,Այդ օրերի չքնաղ մեղմությունը բանտող, —Բայց…	բայց ինչու հանկարծ, էլեգիական երգիՓոխարեն մեջս ահա մի խեղկատակ քրքիջ: