«Մշակի» խմբագրին չկաշառեց վեպի սոցիալական հարցադրումների օբյեկտիվ իմաստն անգամ. նա գտնում էր, որ դավանանքի տարբերությունները ոչ մի դեր չպիտի ունենան ազգի քաղաքական համախմբվածության և միասնության գործում: