Ես մտածում էի, որ զրադաշտական Պարսկաստանը, Արամազդի և Արհմնի տիրապետության ժամանակ, ավելի խելոքությամբ էին վարվում մեռած դիակների հետ, քան թե Մուհամմեդի շիաները, որ յուրյանց մեռելները չեն էլ թադում հողի մեջ, այլ դնում են դատարկ փոսերում և երեսը միայն ծածկում են հողով: