Անոսր մշուշի արանքից, հեռվում,Գոհարի նըման փայլող ձյուներում,Տեսա ալևոր Կովկասն անսասան.Եվ ես չըգիտեմ թե ընչիցն էր այն,Բայց թեթևացավ սիրտս և նույն ժամայն.Ըսկսեց գաղտնի մի ձայն ինձ ասել,Թե երբեմն այնտեղ ապրել եմ ես էլ...Ու հետըզհետե բացվեցավ խավարԱնցյալն իմ մտքում պայծա՛ռ ու պայծա՛ռ...