«Տունը քանդեցին տանըցոնց գլխին,Սելը քանդեցին, վրա թափեցին»,Ձայն տվեց Վարդանն՝ հզոր պատանին,Աշոտն քաջասիրտ, Մուշեղ Արծրունին,Մեկն Նաղի խանի, մեկն Օքյուզ աղի,Մեկն Ջաֆար խանի քամակը բռնեցին.Երկուսն հրեշտակի պես թռան, գնացին: