Երբեմն մի լեռնցի կամ քոչվոր մի թուրք մոլորված մտնում էր այդ խանութներից մեկնումեկը, օրինակ, Կուրդը բեժա, որ Պասաժի հարուստ խանութներից էր. — «Բաշլըղ ունի՞ս, քիրվա», — և հովիվը շշմած նայում էր շողշողուն դարակներին: