Այն ընդհանուր հարգանքը և զարմանքը, որ շրջապատել էր հորս, կարծես պիտի դարձներ նրան անձնասպան, ինքնահավան, եսամոլ, բայց իրոք այդպես չեղավ. հայրս միշտ մնաց համեստ` և որ գլխավորն է, նա չկուրացավ և չկուրացուց իր չորս կողմ եղողներին. նա միշտ ասում էր, որ նա լոկ աշակերտ է հարց Մխիթարյանց. Միքայել Սալլանթյանին և այդ միջոցներին նոր ծագող աստղին — Մկրտիչ Էմինին: