— «Ո՞ւր, Հաջի՜» — հարցրեց ընկ. Վառոդյանը` դեմքը, աղաչական, Հաջուն մոտեցնելով. « — Գնա՛, գնա՛, յավրո՜ւս. ինծի հետ զործ չունիս» — Հրեց նրան մի կողմ Հաջի Օնիկ էֆենդին ու շարունակեց վազել իր վազած ուղղությամբ: