Առուտուրը ինքնըստինքյան ենթարկված է (подвержено) անդադար փոփոխության, այսօրվա հարուստը վաղը հեշտությամբ կարող է սնանկանալ, ուրեմն յուր փողի պակասելովն` աչքը միշտ տնկած ունի յուր դրացիի օգնությանը, և այդ ակամա բարոյական կախված դրության ենթարկված է քաղաքիս բոլոր բնակիչքը. ամենքը առուտուրական կրիզիսը, փողի հարկավորությունը աչքերի առջև ունին, ուրեմն և հարստի օգնության հույսը երբեք չի ելել նոցա մտքեն, և այդ պատճառով միշտ պատրաստ են զոհ բերել իրենց ազատ կամքը, խելքը և դատմունքը հարստի հաճույքին (капризы):