—Եվ այս անդուլ դարում ահա,Այս լեռնացող օվկիանումԱպրում են բյուր մարդիկ հիմա,Տխրում, տքնում, ուրախանում, —Մարդն է ապրում, ինչպես առաջ,Հուզումներով իր կենդանի.Ունի կրքեր բազմաշառաչ,Սրտում հազար հույզեր ունի, —