Երբ մենք մտնում ենք ապականված մթնոլորտի մեջ, մեր շնչառությունը դժվարանում է և այդ պատճառով թուլանում են մեր զգայարանները, որից հետո, կրկին մեր շնչառությունը թեթևանալով, ավելի թթվածնի կարոտություն չենք զգում և այստեղ արտադրում ենք ածխային թթվի համեմատաբար շատ պակաս քանակություն, քան թե մաքուր օդի մեջ: