Հարկավ, շրջանի կենտրոնը և ոգին լինում է ինքը` Աբգար Հովհաննիսյանը, որ իր քաղաքագետ վարվողության շնորհիվ կարողանում է տարբեր ուղղությունների տեր մարդկանց մեջ հաշտություն պահպանել և ստիպել նրանց ծառայելու մի ընդհանուր բարոյական շահի — հայ գրականության զարգացման գաղափարին: