Կարծես թե վրայից այնքան էլ ուրախ լինելու էլ բան չունի խեղճ մարդը. ապրանք միշտ քիչ է լինում դիմացը, հաքվածն էլ շատ միջակ է. կապույտ նանքայից կապա, հաստ քաթանից վարտիք, գլխին` հնացած մորթե գլխարկ, իր ընկերներից միշտ ցած` ու բարձր չի, բայց ինչո՞ւ աշխարհք արարած քթները կախած է լինում ու Ասվատուր-ան միշտ ուրախ պիտի լինի, ամենևին խելքս հասած չէ: