Շավարշը օրորվեց, ընկավ մայթին.Փողոցը երերաց, աչքերում, մթնեց.Ու թվաց Շավարշին, թե այդ մարդըՔաշեց իր ուղեղում երկաթե պատնեշ...Չլսեց էլ Շավարշը իր խմբի տղերանցՄաուզերների ձայնը և չզգաց անգամ,Թե ինչպես Եգորը հանկարծՔարի պես ծանրածանր — իր վրա ընկավ: