Օրերն անցնում են կամաց,Բայց դշխուհին նշանածՅոթն ախպրանց դղյակումՀամ ծլում է, համ ծաղկում.Եղբայրները խմբովիԼուսաբացին՝ մի քովիԳնում են միշտ ման գալու,Վայրի բադեր որսալու,Կամ թե թաթար փնտրելուԵվ գլուխը կտրելու,Հալածելու միասինՊյատիգորսկի չերքեզին: