Էսպես որ կանչեց՝ դուրս վազեց փաշեն,Գընաց ու բըռնեց ծեր պատրիարքին,Պտըտեց թուրը, շողացրեց գըլխին.Ծեր պատրիարքը մեղմորեն խոսեց.— Է՛յ փաշա, ասավ, ետ քաշիր ձեռըդ,Մի՜ ներկիր հողը անմեղ արյունով,Թե չէ կըկապվի ակը երկընքի՝Երաշտ կըլինի շուրջ երեք տարի,Չի տալ երկիրը էլ բար ու պտուղ: