— Մի վայրկյան նրանԹվաց, թե ինքը մի գերերկրայինՀանճարի ուժով պոկվեց առօրյաԻր անաստղ կյանքից — և թռավ դեպիՀրաշքով լեցուն աշխարհ մի ուրիշ,Դեպի հեռավոր աշխարհն այն, որիՓարթամ, դյութական կենցաղի մասինԵրազել է միշտ ինքը, որպես միԴրախտի մասին: