Մեզ համար անհուն ու բուրյան էՕ՛, Նո՜րք, քո ցնորք-բարդին, —Հարազատ է մնում մեզ Տերյանը,Ինչպես բույրը քո հին սաղարթի.Բայց սաղարթը այդ արդեն ծե՜ր է,Արդեն հուշ է — մշուշ ոսկեման, —Եվ ամենը, որ մի օր անցել է —Մեզ համար լոկ ե՜րգ է հիմա...