Կաղկա ՛նձ ու ոռնո ՛ց, աղմո ՛ւկ, աղաղա՛կ...Քաղքըցիք հանկարծ մին էլ էն տեսան՝Գալիս են հըրես անհամար գազան.«Վա ՛յ, հարա ՛յ, փախե ՛ք...»Մեծեր, երեխեքՍըրտաճաք եղած,Գործները թողած,Որը տուն ընկավ, որը ժամ, խանութ,Ու ամուր փակեց դուռն ու լուսամուտ: