«Հապա ի՞նչ գիտեիր», — ասաց Ասվատուր աղան, — այն ու դեռ շատ էլ սապոնաջուր. մեր տեղի ժողովուրդը լվացքի ջուրը կամ բակն է լցնում, կամ փողոցը ու ցեխից ու հոտից չգիտես ինչ անես. այնինչ ամեն մարդ բակում վարդի ծառ ունենար ու տակը որ թափեր համ այսպիսի կեղտոտություն չէր լինի քաղաքներումս, համ էլ վարդի հոտը աշխարհք կփռվեր: