Օ՛, արեգա՜կ, ելած այս երեկո՝Մեր դաշտերում հառնող քաղաքների վրա, —Օ՛. Արևմո՜ւտք մեռնող, ուր ցերեկովԼուսիններ են ելնում — մահաբեր ու մռայլ...Օ, Արևմո՜ւտք շռայլ, ուր արքաները ծեր,Ուր արքաները կուռ ոստանների,Շռայլության, արյան սերմանոզներն անեզր,Արքաները Ոսկու տներիԿախաղան են ելնում ու կործանում իրենց,Ինչպես հետին դահիճ, կամ ավազակ, —Օ՛, Արևմո՜ւտք, այսօր ուռճանում են քո մեջ