Բայց երբեք, երբեք դեռ իմ խեղճԻմ տխուր նաիրյան ոգինՑնծություն այսքան մոլեգինԵվ խնդություն՝ այսքան պերճ,Ո՜չ տեսել էր, ո՜չ երազելԵվ ինչպես գուշակեր նա իրոք, —Որ այսպես ծնծղաներովՄեռնելու է մեր երգը վսեմ...