Բերեց մի քանի թվեր,Հետո անպաճույճ, պարզ, հասկանալիԽոսքերով պատմեց, նկարագրեցԱշխատանքները նա այդ վիթխարի —Եվ հանկարծ ինքն էլ նկատեց, որ միԻնչ-որ անսովոր, խոր լարվածությամբԼսում են ահա բոլորը նրան, —Լսում է ի՜նքն էլ և աչքերից իրԸնկնում է կարծես մի մութ վարագույր...Բայց ո ՜չ. — դեռ դա չէ ՜ր պատճառը իր այդԱնսպասելի ոգևորության, —Զեկուցումը չէ՜ր...