Մտածում էր Իվանը. — երբ մեծանաՊիտի շոֆեր դառնա, կամ օդաչու.Պիտի մտնի հետո — Կարմիր Բանակ…— Դեռ սպասի՛ր, բուրժո՛ւյ,Դեռ կգա՛ Վայնկա-օդաչուն, —Դեռ մեծանա՛...Սակայն հայրը էգուց պիտի գնա...Պիտի ճամփա դնի նրանց — ընկեր Լենինը...Պիտի խոսքեր ասի նրանց էգուց: