Հիմա, ես ինքս ինձ միտք եմ անում գոնե այդ ղանջղ Մայրամի հավանածը մի շենքով երիտասարդ տղա լինի. պսակից հետո` ջահելություն է, կասենք, բան է, կասենք, կատակի կվերածենք, կծիծաղենք կմոռացվի կգնա, իսկ կառապան-մառապան, ռուս փլոթնիկ, կամ զվոշչիք-արաբաջի որ լինի՞ մենք մեր գլուխը ո՞ր քարին, պատին խփենք այն ժամանակ...