Ժամանակներից <…………………..>Ինչպես <…………………………>Կանգնում եմ ես <……………….><………………………………………..>Դեմքերը միակ մարդկային ուղու —Սակայն պոետին ցույց տալու համարՈւղի ճշմարիտ, — ենթարկվենք մի պահՔմահաճույքին նրա միամիտ. —Ելե՜ք, բարձրացե՜ք գիշերվա ժամին,Հայտնվեցե՜ք ամբողջ ձեր կերպարանքով,Բարձրացեք հեռու մուժից, խավարից, —Ապրեցե՜ք մի պահ ձեր ամբողջ կյանքով...(Այմ խոսքերի վրա սենյակի զանազան անկյուններից դուրս են գալիս և շրջապատում են բանաստեղծին, կանգնում են նրա չորս կողմը, վերոհիշյալ հերոսները՝ իրենց տրադիցիոն կերպարանքով):