Դու մի սպասի, նրա չորս կողմը այն երկաթե ցանկապատը շինենք, որ ասում են ամենաքիչը տասնհինգ հազար մանեթ պիտի նստի, մեջն էլ չորս-հինգ հարյուր հատ ծառ տնկենք, ճանփաների հենց մեջտեղը բուսած չոր խոտերը մաքրենք, կովի թրիքները դեզ-դեզ հավաքենք ու արաբա-արաբա տանենք ձորը թափենք, քսան-երեսուն հատ երկար նստարաններ դնենք ժողովրդի նստելու համար ու յասամանի կամ դեղին աքացիի թփեր փաթաթենք նրանց չորս կողմը հովի համար, հրաման հանենք, որ կառապանները, կամ խանութի աշխատողները հոռնիշնաներին ասելու գողտուկ խոսք որ ունին, գնան ուրիշ տեղ ասեն — դու մի ա՛յն ժամանակ տես, մեր Լուսավորչի բաղչան ինչ բաղչա կլինի: