Ու վազե՛ց, վազե՛ց նա սրտի դողոցով.Դիմացից՝ մի վաշտ էր անցնում փողոցով, —Զսպելով սրտում իր մի կրծող, մութ բան —Մոտեցավ նրանց նա ու ասաց «Գուդբայ»...Ասաց, ծիծաղեց նա կամաց, ինքնիրեն —Ու հանեց թերթիկները, սկսեց ցրել...