— Չէ՛, չէ՛, վա՛յ իմ օրիս, արևիս, գնա՛, հեռացի՛ր, վա՜յ, վա՜յ, Աստված դու ինձ ազատի. Ալլահ, դու ինձ պրծացրո՛ւ, քո ձեռն ինձ պահի, էն ո՞վ ա գալիս, վա՜յ վա՜յ... թե հե՜րս ըլի... ի՞նչ կանեմ... ի՜նչ…	ի՛նչ... գնա՛... գնա՛…	քո գլուխդ էլա պրծացրո՛ւ...վա՜յ քո օրին, քո ջիվան արևին, մահդ առաջիդ ա — էլի կանգնե՞լ ես...գնա՛, գնա՛... — Ասեց ու ա՜խ... էն օրը գնա, ո՛չ եդ գա... ինչ որ ես տեսա... դուռը վրես հետ արեց: