Նրա բարձր ճակատը, առյուծի բաշը, խոշոր երկնագույն աչքերն ու բարակ հոնքերն ու ընչացքը, սեղմ, խելացի բերանը, քիչ արծվային քիթը, որի պինչերը դողդողում Էին արաբական նժույգի ռունգների պես, — այս բոլորն արժանի Էին Ռաֆայելի վրձինին: