Ծովի ափին խաղալու ժամանակ չարություն է արել, պուտարների վրա է բարձրացել, մեկ էլ տեսար, ոտքը սահել է ճո՛մփ, ջուրն է ընկել, ընկածի պես, զը՛վ է արել պուտարների տակը մտել, կորել է. մինչև որ մարդիկ են հավաքվել, մինչև որ փնտռտոցի են դուրս եկել` ժամեր է անցել. իրիկվա զանգերի ժամանակ զոռով-մոռով ջրից հանել են հիշյալ տղին. հիմա սավան որտեղի՞ց գտնեն, առաջի պատահած խսիրի վրա են դրել, չորս ծայրից չորս հոգի բռնել են, սկսել են, աղբերս, այդ խեղդվածին թափ տալ. բավական ժամանակ թափ են տվել, բայց իզուր, խեղճը մոս-մոռ է կտրել, մեջքն անգամ կապտել է, պարզ է, որ հոգին այն աշխարհն է թռել, ինչ էլ որ լինի, մեռելը դրոգի վրա են պառկեցրել. վրան խսիր են փռել, տարել են մորը հանձնել, դե նա էլ, ինչպես որ կարգն է, լացել է լացել, հետո տարել են թաղել: