Կրկնում եմ, սրտի բուռն տրոփով սկսեցի գրել Նաիրյան այդ քաղաքի պատմությունը, բայց հիմա, երբ ուզում եմ անցնել նրա հետագա օրերին ու դեպքերին, պատկերել նրա օրերն ու վաստակները — դառն, ծանր մի մորմոք թանձրանում է սրտիս, ուտում է սիրտս: