— Այդ դրուստ է, Նարգիս, — պատասխանեց Վարթիկը, — ես լսել եմ, որ մի գյուղացի մարդ գիշերով անցնելով գոռխանայի կողմից, տեսել էր մի շատ սիրուն շան լակոտ, առել էր նրան և բերել էր յուր տունը, դրել էր նրան մի կողովի տակ, որ առավոտյան կաթ տա, մեծացնի, բայց առավոտյան վեր առնելով կողովը` շատ զարմացել էր, տեսնելով պատանքած մի ահագին մեռել դրած էր կողովի տակին: