Այդ դեպքից մի ամիս հետո Աշոտ Երկաթը նույն տեղով գնում էր դեպի Դվին` մի ահավոր գնդի գլուխ անցած, որպեսզի տակնուվրա անի Դվինը, բայց քաղաքի առաջ զիջանելով Հովհաննես կաթողիկոսի թախանձանքներին, թողեց Աշոտ սպարապետին և յուր զորքերով քաշվեց դեպի Ուտիք, ուր ապստամբել էր ուտիացվոց վրա կարգված Մովսեսը: