Ավելին՝ հետո, երբ Մազութի Համոն վերադարձավ արդեն գրավված վայրերից ոչ միայն ի վիճակի չեղավ կենարար շունչ փչել քայքայվող քաղաքի սառած երակները, այլև շուտով ստիպված եղավ փչել իր սեփական շունչը, փչել — հավիտյան ու անդարձ, փչել — ընդմիշտ...