Սակայն երբեմն, որևէ չափից արդեն անց բարբարոս «հանաքից» հետո (ինչպես, օրինակ, դույլով ջուր լցնելը, կամ գլխին նեխած ձու խփելն էր) — լուրջ, առանց հանաքի զայրանում ու կատաղում էր Արտաշ-թագավորը — և նա զարհուրելի էր այդ պահերին: