Ո՞վ էր լսել առաջվա տարիները ամսի վճար. տարին` ութը, շատ-շատ տասը մանեթ էիր տալիս, կինդ իր մեջքի մի հին, չլոտ դեյրան էր տալիս, ոտքից էլ` մի կոշիկ, պրծավ գնաց. դու մի հիմա տես. ամիսը ութ մանեթ են վերցնում ու քիթ ու պռունգ էլ են անում, դեռ տոնի ու զատկի էլ մի-մի շորացու, գլուխներին մի-մի թաշկինակ, այդ հո այդպես, կես քաղաքն էլ տարին տասներկու ամիս առանց բանվորի է մնում: