— Ա՛խ, տղա՛ս, ով որ այս խեղճ, միամիտ, Աստծու օրհնած մարդկանց այս օրը գցեց, ով որ նրանց տունը քանդեց, ընտանիքը ցիրուցան արավ, ոչխարի հոտի մեջ մտած գայլի նման մտավ այս անմեղ ընտանիքը, Աստված անե նրա դատաստանը…	Չէ՛, ես այդ մարդուն վատություն չեմ ցանկանում, ես նրա առուտուրին վնաս չեմ ցանկանում. նրա տանը մահ չեմ ցանկանում. բայց թե որ վերևն Աստված կա, այդ մարդը թող իր տանը մեջ հանգիստ չունենա. զավակներով չուրախանա. տան չորս պատի մեջ Աստծու վառած օջախով չտաքանա, ինչպես որ ինքն այն խեղճ-անմեղների տունը տակնուվրա արավ, նրանց չորս քամու բերանը տվեց և նրանց վաղաժամ մահվան պատճառը եղավ: