Ու ցոլաց նրա մեջ հանկարծ —Երկնքի անսահման հեռունՈւ արևը — հեռո՜ւ մի առկայծ...Ու հանկարծ այնտեղից, փոշուց,Ուր քրտինքը մնաց մի պահ —Բյուրավոր բանակներ ելան՝Վիթխարի, համարձակ, անահ...Ելան բյուրավոր մարտիկներ,Զինվորներ երկաթե, բրոնզե,—Նրանք, որ իր պես, իր նմանԱշխատում էին դեռ անզեն: