Կանգնած տեղս սառած մնացի, էսպեսի զարմանալի բանի դեռ իսկի հանդիպած չէի, աչքովս չտեսնեի ու ուրիշից լսեի բոլորովին չէի հավատա, որ Մարտիրոսի պես ծանր բնութքով մարդը — տասնհինգ-քսան տարուց ի վեր նրան ճանաչում էի — էդպես խենթ-խենթ դուրս տա: