— Հապա, օրհնըված, տանու տերտերինԺամոց չե՞ս տալիս քո հոգու խերին.Քանի վախտ ունես, այդ էլ ասա շուտ...Ասա տանըցիք տան լավ կողոպուտ,Ոսկի սհաթըդ, նոր շորերըդ տան,Որ հեշտ անց կենաս դուռն արքայության...— Լավ, տեր հայր, այդ էլ քեզ եմ կտակում,Որ ինձ միշտ հիշես քո պատարագում,Դագաղիս վրա մի քարոզ ասես,Թե ինչ հոգեսեր, մեծ մարդ էի ես...