Նողայը այն ժամանակները, որ ասեմ, գինին, արաղը, ինչ ասել է, դեռ չգիտեր. նրա սիրական խմիչքը բուզան ու ղումիզն էր. բուզան կորեկից էին շինում. համը մի քիչ էն մունդառ քուվասին էր նման, բայց մեկ որ պինդ էր, մեկ էլ որ գույնը շատ զզվելի բան էր — իսկական էն բարակ ցավ մարդու պլզած, թյո՛ւ…	ինչպես էին կարողանում այդ բանը ոչ թե խմել, վրան նայել...