Ծերերս շատ սիրում ենք մեր կեցած ժամանակը. մեր բարեկամներին, մեր անցած ուրախությունը, միով բանիվ` մեր ապրած կյանքը ավելի բարձր դասելու, քանց նորերը, այսօրվանները. այո՛, այդ ներելի և հասկանալի պակասությունը ունի մեր հասակը, բայց կարելի չէ մերժել և այն, որ հազիվ երբեք գտնվում են այնպիսի անցյալներ, որոնք լավագույն են քան ժամանակակից օրերը: