Այն ûրեն, երբ Նախիջևանի ազնիվ երիտասարդության զգայուÝ	սրտի մեç Íագեցավ թատերասիրաց ընկերություն կազմելու խորհուրդը, այն օրեն, համարձակ կարելի է ասել, դրվեցավ սկիզբը տեղացի հայերի լուսավորության. վասնզի լուսավորության իսկական նշանը ոչ այլ ինչով կարելի է ցույց տալ, եթե ոչ ազատ արվեստների և գեղարվեստների մուտք ունենալովը մի ազգի մեջ, եկեղեցի, դպրոց, լրագրություն, և այլն, մեր օրերը, տակավին լուսավորության նշաններ չեն կարող համարվել, վասնզի ամեն փոքր ի շատե կիսավայրենի վիճակե դուրս եկած ցեղերու մեջ կմտնին այդ հաստատությունքը. միայն թատրոնն է, որ ազգի մտավոր մակերևույթի աստիճանի բարձրությունը կցուցանե, ըստ որում նա գեղարվեստների և ազատ արվեստների յուր մեջ ժողովողն ու հովանավորողն է: