«Ծաղկում էր շուրջըս եդեմն արարչի.Զըվարթ ու դալար զարդը կանաչիՊահպանում էր դեռ արցունքն երկնային.Եվ խոպոպները խաղողի որթիԾառերի միջով գալարվում էինՊճնած կանաչով քնքույշ սաղարթի.Իսկ նրանց վրա ճոխ կախված էին,Ինչպես ականջի գինդեր թանկագին,Լիք ողկույզները, և մերթ նրանց մոտԹըռչում էր հավքի երամը երկչոտ: