Մութը արդեն անցել էր, և արշալույսի կենարար լույսը տարածվել. սկսվում էր մի սիրուն, Հայաստանի պայծառ առավոտներից մեկը, երբ հեռու, արևելյան հորիզոնի երկնակամարը ծածկվել էր ծիրանագույն շերտերով, ուր արևի ճառագայթները գնդակների նման լույսի փնջեր էին արձակում և մի քանի կույտ ամպերի հետ խաղում, այդ ամպերը երբեմն կարմրում էին, երբեմն ծիրանի հագնում, իսկ երբեմն կրակի նման շիկանում: