Ամենաանսիրտը Լորիս-Մելիքյանն էր. — նա, այդ չարչիների Փողոցը, համարյա թե ներկայացուցիչներ չուներ այդ օրը կայարանում, երևի չարչիներն ավելորդ էին համարել «գործից էլնելը», որովհետև միևնույնն է, խումբը ուզած-չուզած իրենց փողոցով պիտի անցներ, այնպես որ նրանք հնարավորություն ունեին հենց իրենց խանութների առաջից դիմավորելու նրանց, այդ աննման հերոսներին: