— Լուսի՜կ, Լուսի՜կ, հյուսիր ծաղկի պսակը, սիրուն պսակ անթառամ ծաղիկներից... օ՛, սրտիս կսկիծներ... ո՞ւր է սուրս... տվեք իմ սուրը ես մխեմ սիրտս... սարսափելի է, — կանչեց Ստեփանիկը և ուզեց ձեռքերով պատառ-պատառ անել սիրտը, ուր հրդեհը անողորմաբար լափում էր ու սոսկալի տանջանքներ պատճառում: