Ինչպես այժմ, այնպես էլ գրեթե կես դար առաջ, վարժապետի դասախոսությունը շարունակվում էր մի ժամ. բայց Պ. Էմինը միշտ մտնում էր դասարան հինգ րոպե առաջ և դուրս էր գալիս տասը կամ ավելի րոպե հետո. մենք ոչ ձանձրանում էինք նրա դասերի երկարատևությունից և ոչ հոգնում էինք նրա պատմածները լսելեն, վասնզի Պ. Էմինին ծանոթ էր այն հազվագյուտ գաղտնիքը, որով վարժապետը հետաքրքրելի դարձնում է իր դասախոսությունը: