Անց եմ կենում. շուրջս — մարդիկ, շուրջս դեմքեր հազա՛ր-հազա՛ր.Շուրջս աշխարհն է աղմկում, մարդկային կյանքն անհավասար. —Եվ ո՞վ կասի` ինչո՞ւ ես դու, և ո՞վ կասի, թե ո՞ւր հասար,Դեմքերը, ախ, բութ են այնպես` կարծես շինված են տապարով: