— «Փա՛ստ» — դառնաթախիծ բացականչում էր արցունքից խեղդվող ձայնով Համո Համբարձումովիչը, ու պատերի լռությունն էր միայն և դեմքերի զարմանքն ու ակնածանքը դառնորեն արձագանքում Համո Համբարձումովիչի արդարություն հայցող աղեկտուր ձայնին…Ահա իրողությունն, ընթերցո՛ղ, փաստ չկար, կար — մթին կասկածանք: