Հայրենական տներդ ուրիշը նստի, պապենական արտերդ ուրիշը վարի, մարգերդ դուշմանդ քաղե, ինչ է, ինչ է... հորդ կախել են, դու որբ ու խեղճ ես մնացել և մինչև մահդ էլ դու գնա՜ աշխատիր, որ մղդսի Կյուրեղի, Ավագ ամու, Գալո քեհյի, Կուրղին աղբոր տղերքը հանգիստ ուտեն...