Նրա կրծքի տակ, ուղիղ սրտի մեջ, շանթեր էին ցցված, այնտեղ վերքերը թարախ ու ժահր էին արտադրում, դեղ ու դարման էին պետք, վշտին սփոփանք էր պետք, բայց ո՛չ այս կար և ո՛չ այն, ու Գագիկ Արծրունին տանջվում էր և կսկծում...