Ոչ թե համբույր, հոտ անել չեմ տա երեսս. դու դեռ, վա՛յ գլխիս, ուրիշ բաների վրա ես աչք դրել, մատաղի անուն ես լսել, բայց ո՞ր ժամի դռանը բաժանած լինելը չգիտես. հոգիդ կաթով չա՞յ է ուզում... երևի ձին ու սահնակդ էլ անպետք բաներ պիտի լինեն... թյո՛ւֆ, թյո՛ւֆ, ինչո՞ւ այն օրը Պելպեքովի որդուն աչքաթող արի. ես հաստատ գիտեմ, որ նա ինձ համար մի քանի ժանգոտած կոպեկ չէր խնայի...