— Գրքի էջերիցԵրազվում էր նրան տիտանային մի մարդ,Որի հոգին, մտքերը, տենչերըՎիթխարի են, ամե՛ն ինչ խորտակող,Որը բարձր է իր բութ շրջապատից,Ինչպես ճահճից — Էլբրուսը, — և վարդագույնՄի մշուշի նման նրա հոգումԱրդեն փռվում էր մի անեզրական կարոտ...Նա կարդում էր անհագ — և գնում էր, հանդուգն,Արդեն ինքն էլ այդ «վեհ» ճանապարհով: