Այնպես երկա՛ր-երկա՛ր կաղկանձեցին նրանքԻմ բիբերի նսեմ լուսինների վրա...Ինչպես ոսկի ու սուգ — իմ մազերի հյուսկենԽենթանում է, հուզում ոհմակներին այդ սև,Ու մեղավոր, մաքուր իմ մարմընի ոսկինԵրազներ է ցրում խելագար ու լուսե: