Խնդրում եմ, Աֆանասի Արտեմիչ, եղածը եղավ, գոնե այդ Մարթայի գործը շուտով ու վայելուչ կերպով գլուխ բերեք, որ մենք էլ խալխի լեզվից ազատվենք, քանի որ մեր ջահելների ձեռքից օր-արև չունենք. ամեն տեսնելիս մեզ ծաղրում են, թե Նախիջևանում մի ամուրի երիտասարդի վրա հինգ աղջկա աչք կա, բայց մեզ ո՛չ թե հինգը, մեկն էլ մարդի տեղ չի դնում: