Ես տեսա հսկաՏաղանդի մի գործ՝Անհաշտ ՊոնտոսիԱփերն ալեկոծ.Տեսա ծովափնյաԺայռերը մեծ-մեծ,Տեսա, հիացա,Եվ սիրտս բացվեց.Եվ նըրա միջից,Որպես վանդակիցԱրծիվը գերի,Մի կարոտալիՀառաչանք թռավ,Ծուխ դարձավ, կորավԴեպի ժայռերըԻմ հայրենիքի,Դեպի վայրերըԻմ անցած կյանքի: