ՀավիտենականԿանացիության ուրվականն անմահ...Կանչել ենք այս քաջ այրերին ահա,Որ լուծեն մթին հանգույցը կյանքի.Դե, ասա՜, ես քո ստրուկն եմ հլու,Ո՛վ, դու բանաստեղծ, ոգի անհանգիստ, —Ի՞նչ հարց ենք արդյոք մենք սոցա տալու...Պատասխան. —Դու ինքդ էլ գիտես ինձանից էլ լավ...Քո դեմքն եմ ուզում, որ իմ դեմ բանաս,Չես բացել <……….>	այս հերոսականԱյրերի հանդեպ < >< >