Ինչպես շընաճանճի մի բունՔանդես, թողնես,Էն ճանճի պեսԱմբողջ գյուղով օրդու կապում,«Բու՛հ» են անում, դուրս են թափումԱմեն մինը առած մի բան.Որը ձեռին մի հրացան,Որը եղան, ցաքատ կամ սուր,Որը թի, բահ, որը շամփուր,Որը կացնով, որը փետով,Որը ձիով, որը ոտով,Որն անգըտակ, որը բոբիկ —Դեպի դուշման գյուղը մոտիկ: