Ամիս ու կես իզուր պտրելով Կատյային և ամեն աշխատանքս կորած տեսնելով` ես բոլորովին ատեցի կյանքը, վասնզի կյանքը մեզ այն ժամանակ է քաղցր, երբ որ նա մեկ թանկագին էակի կամ մեկ քաղցր հույսի հետ կապված է. իսկ եթե ոչինչ սուրբ կապեր չունի` կյանքը դառնում է մարդուս համար անտանելի բեռ: