« — Վարպե՜տ, օ՛հ, ես է՜լ քեզ նման մի գիշեր աշխարհից անցա,Ապրեցի, իբրև վանական, հայրենի եզերքում քո ծովի.Բայց չքնաղ հայրենիքը քո — ինձ համար հայրենիք չդարձավ,Եվ ծովը ձեր այն ծիծաղկուն, — չբուժեց իմ սիրտը ցավից: