«Ա՛խ, Միքայել, որքան ես քեզ սիրում եմ, — ասաց նա` բոլոր խոսքիս պատասխան. — ի՛նչպես լավ կլիներ, եթե դու ինձ բախտավորացնեիր, չթողնեիր, որ ինձ քու գրկեն խլեին մարդիկ. բայց ես վախենում եմ, որ մենք միմյանցմե անմխիթար կբաժանվինք»: