Ուղեղում մշուշ էր — կարմիր, ալ, արյունարբու,Ուղեղում թուրք կնոջ մարմինը վառվում էր, որպես վերք.Հետո հարբեց Շավարշը, գայլը արյունով է հարբում,Իսկ Շավարշը — մի գայլ էր, որ կորցրել էր մի էգ —Մի սպիտակ, մի մաքուր, մի հրաշալի.... . . . . . . . . . . . . . ՇավարշըԲռունցքը խփեց սեղանին, խմեց, և երբՍրբեց բեղերը բռունցքով — հիշեց իր ձիու բաշը,Իսկ Ղաչաղը երգում էր դեռ: