— Առավոտից մինչև իրիկուն թուղթը, թանաքամանը, գրիչը, առջևը ճը՛ռ, ճը՛ռ, ճը՜ռ գրում է, գրում է, գրում է ու հետո սկսում է այդ շարադրանքը կարդալ, այնպես անուշ եղանակով է կարդում շան զավակը, որ մարդու հավես է գալիս. մի անգամ արի, մտիկ արա՛, շատ կհավանես: