Ահա, վերջապես, Աֆշերոնյան թերակղզա հետևից բարձրանում է բոսորագույն արեգակը որպես հալած բրոնզի մի հսկայական գավաթ, հանդարտ, հպարտ, ինքնավստահ, որպես տիեզերքի գերիշխան և լողալով ինքն իր մեջ որպես հրեղեն ծով, բարձրագույն ամպերի դիզերը վառվում են աբեթի պես և լուսավորվում, լուսավորելով երկնակամարը: