— Հավատացնում եմ, որ սկսյալ այն օրից, երբ խնամության անունը մտել է մեր և Հովասաբենց տան մեջ, ես ամբողջ տարվա ամեն մի տոնախմբության սովորության համեմատ, աստուծո տվածից՝ իմ հարսնացուի «բաժինքը» չեմ խնայել. Օրինակ` Նավասարդի գիշերը` ձմերուկ, խարբուզակ, միլաղ և զանազան ծառերի պտուղներ. առավոտյան` արդար յուղով եփած հարիսա. ամեն մի մեծ և փոքր զատիկներին՝ փառավոր և թանկագին խալաթներ, քաղցրավենիքներով և ընտիր մրգերով. մնացյալ օրերին` ինչ որ մեր սովորությունների համաձայն պատշաճ է: