Սըգավոր տըղան հուսահատ, թըշվառՇըրջում էր մոլոր աշխարհից աշխարհ,Չէր գըտնում սակայն կյանքում էլ նըրան.Ամեն տեղ վիշտն էր սիրածի մահվան,Որ հար, թե՜ զարթուն, թե՜ քընի միջում,Տանջում էր նըրան, անդադար տանջում: