—Իր մթնած, կիտված հոնքերի տակիցՆայում էր մեկ-մեկ նա շուրջը, նրանց,Եվ նրանք կրկին նո՜ւյնն էին թվում,Նույնն էին թվում այդ մարդիկ նրան՝Նույն սովորական և անհրապույր,Կարիքից, հոգսից ու աշխատանքիցԲթացած մարդիկ...