Ազիաթի հայերի տունը մի ծիծաղելի բան է, մեզ պես բակ չունեն. նրանց տների տանիքը գետնի պես դուզ է. սրտները որ նեղանում է, գնում են, ճնճղուկների պես տների տանիքներին նստում են, փողոցով անց ու դարձ անողի հետ զրույց են անում: