Անզգա մարդիկ, ձեր կրծքից այդպեսՈգևորությունը շո՞ւտ է հեռանում.Ինչո՞ւ չեք հիշում այն մարդուն, որ ձեզՁեր տղմոտ կյանքից երկինք էր տանում.Քարասիրտ մարդիկ, այսօրվան համարԷլ ձեր աչքերում արցունքներ չըկա՞ն,Մի՞թե բոլորը քամել են իսպառ«Անբախտ Համլետը», «Խելագար արքան»...Այն արտասո՞ւքը, սե՞րը, հրճվա՞նքը...Մի՞թե ձեր սրտում բոլորը մեռան,Մի՞թե չեք սիրում բեմի պարծանքը,Օ՛, նա հիվանդ է, հիշեցեք նրան: