Այն ժամանակ երկու մարդ Բաքվում վայելում էին խոշոր «հասարակական գործիչների» համբավ, մեկը Խատիսյանն էր, մյուսը մի փաստաբան՝ Բոգդան Մոյսեևիչ Դոլուխանով անունով, առաջինը դաշնակցության հիմնադիրներից մեկն էր, մյուսը նույնպես դաշնակցական, միայն ոչ պաշտոնապես: