Հիմի գնա՛ քու բանին, կուզես` ղուլլուղ մտի՛ր, կուզես` էնպես հեքիմություն արա՛, կուզես քու վաթանը — Սալմաստ ու Ղարաբաղ ա, ինչ մարաքա յա — գնա՛ ու քու գործիդ իլի՛ր. էս էլ լավ իմանաս, որ Սոֆինկան քու բերանի թիքան չի. նրա վերա խոսողը` առաջ մեկ լավ բերանը պետք ա լվանա, իստակի, ապա թե իրավունք ունենա խոսելու: