Երեխա էի, բայց շատ լավ միտքս է — Կյուլզադեն ճիփ-ճերմակ երես ուներ, աչքերը խոշոր-խոշոր բադամի պես, ունքերն էլ` ղալամ քաշած, նոր ծնած լուսնյակի կնմանեին. մազերը ոսկիի գույն` ֆա՛ռ-ֆա՛ռ ցոլում էին. վրայի հագուստն — այն ժամանակները ֆիստան էին ասում — միշտ հին էր լինում, բայց մաքուր ու վրան սիրուն նստած: