Անտառից, խարույկի պես մեծ, շառայլ էր նետում դեպի վերԿարմրավուն, արնագույն մի բոց՝ այրելով հոնքերը լուսնի,Եվ լսվում էին այնտեղից սուլոցներ, օգնության ճիչեր,Ծառերի ճարճատյուն, հեկեկանք, քրքիջներ վայրի ու դժնի: