Նա շարժում է քո ձեռքը, երբ դուՇաղում ես սերմը դաշտում,Նա հանքում քանդում է անդուլ,Երբ փորում է հարվածային վաշտը,—նա շարժում է ահա և՜ իմ ձեռքը,Որ ձեզ հետ միասին երգիս հունտը ցանեմ,Որ անշեղ բարձրանա իմ բերքը,Իմ տողերի հերկը անեզր...Որ երգերիս կտավը ձեր թելերից հինեմ,Որ լինեմ հնի դեմ աններ, —Ո՛վ դաշտերի անխո՜նջ հարվածայիննե՜ր,Համայնական հերկի սերմնացաննե՛ր...