Մի օր էլ նրա տունը գողեր են մտնում. ինքը տան մեջ բուի պես մեն-մենակ է. գողերն սկսում են նիգերով, երկաթներով դուռը կոտրել. մեր Հոռոմսիմա-ճիճան հապճեպ անկողնից վեր է ցատկում, իսկույն անկյունից գավազանն առնում ու ձայն տալիս. «Ա՛յ տղա, Սիմո՛ն, Քափռե՛լ, Մաթիո՛ս, Ստեփա՛ն, Ասվատո՛ւր, — այսպես մոտ մի քսան մարդու անուն է տալիս, — շուտ ելե՛ք, կացիններն առե՛ք, թոկերը բերե՛ք, գողեր են եկել, կապեցե՛ք, մորթեցե՛ք, մեռուցե՛ք»: