Օ՜, լո՜ւռ կաց, ընկե՜ր. այդ ի՞նչ ես երգում.Ինչո՞ւ ես խաղաղ հոգիս փոթորկումՈւրախ օրերի սիրելի երգովԵվ սիրտս վառում անցյալի կրակով...Քո ձայների հետ վաղուց հեռացածՄի ուրիշ պատկեր մտքումս երևաց.Ահա, կենդանի կանգնեց առաջիս,Եվ, ահա, դարձյալ կարոտ ականջիսՀնչում է նորա ձայնը սրտալի,Որպես երբեմն, երբ սիրված էի: