Նա մոտեցավ գետի ափին, դիտեց նրան լուռ ու մունջ և շշնջաց. «Օգնության հույս էլ չկա, ապրել այսուհետև ամոթ է ինձ համար, ահա՞ իմ տեղը, — և նա դողացող ձեռքը պարզեց դեպի գետի խորը, — բայց ի՞նչ եմ անում ես» — գոչեց նա հանկարծ և սոսկալով ետ դարձավ: