Թռչկոտում էր նա խելահեղ, կատաղի դառնությամբ վայում,Դառնում էր օդում, ինչպես հոլ, և ճիչեր արձակում ցավի, —Մենք դիտում էինք քարացած, սարսափած աչքերով նայում,Երբ հանկարծ մոտեցան նրան երկու այր դեմքերով կավիճ: