Մեր «լուրջ կրիտիկոսները» պ. Տեր-Ղևոնդյանի դասագրքում19 թարգմանած ռուսական հեքիաթը հայկականի տեղ են դնում, իսկ հայկականը անվանում են ռուսերենից թարգմանության և կամ «Դասընկերում»20 տպած գերմանականի խառնուրդ «Զանգլո-Պանգլոն» անխառն հայ ժողովրդական հեքիաթի օրինակ են առաջարկում: