Աղբյուրի նման կարկաչուն ու հորդ,Մերթ մեղմ ու անուշ, մերթ անչափ խրոխտ,Մերթ ինչպես վերից փոթորիկ սուրա —Հոսում էին վար խոսքերը նրա...Ու այս էր ասում այդ մարդը վերից.« — Ընկերներ, հայոց աշխարհում նորիցԿրակ է ընկել, ու մրրիկ, ու մահ.Ընկե՜րներ, համառ խմբերով հիմաՄենք պետք է իսկույն, անվախ, անվեհեր,Երթա՜նք փրկելու ժողովուրդը մեր: