Բայց ուշադրության արժանի է այն հանգամանքը, որ հայ հոգևորականության կատաղի քննադատները այս անգամ «շահավետ» Էին համարել հոգևորականության թևի տակ մտնել և ժողովի նախագահ Էին ընտրել մի քահանա, որ հռչակավոր է այն բանով, որ լրագրերում տպում է ամիսը քառասուն ոչ պաշտոնական և քառասուն ոչ պաշտոնական նամակներ: