— Հոգիդ թող լուսի մեջ լինի, Պետրոս աղա, — ձայն արձակեց նա երեսը խաչակնքելով, — դու էիր իմանում, թե Սիմոն Յագորիչը ինչ մարդ է... ամեն բանի մեջ նրա հետ մասլահաթ էիր անում, վեքսիլները տալիս էիր և ասում, Սիմոն Յագորիչ, ինչպես խելքդ կկտրե, էնպես արա, տանում էի, մի քանի օրվա մեջ փողերը սաղացնում էի. բայց հիմա իմ երեսին էլ չեն ուզում մտիկ տալ... աստված միայն գիտե, թե ո՜րքան եմ չարչարվել ես այս տան շահերի համար...