Հրեշտակս ի՞նչպես սիրտ անի, որ ինձ մոտանա. Էն ձեռը չի՞ չորանալ, որ ինձ լվանա. Էն լեզուն չի փետանա, որ իմ սուգն անի. Էն բեմը ի՞նչպես տեղը կմնա, որ իմ նաշը տեսնի, Էն բաժակը կրա՞կ չի դառնալ, որ հոգուս համար պտի խմեն. Էն խունկը բո՞ց չի դառնալ, որ ինձ վրա պտի ծխեն: