Մարդու երեսից հայտնի է, որ ինչ-որ կարդում է հավատով է կարդում, որովհետև խոսքը մերոնց պես կուլ տալով, կամ քթի միջից չէր դուրս բերում, այլ պարզ հատ-հատ էր հանում բերանից. արդեն, կասկած չկար, միանգամայն պարզ երևում էր, որ Աստված նրա խնդիրը լսել էր...