— Ի՞նչ ես փնթփնթում, — գոչեց նախանձոտ տղան, իր մատների հոդերով բոթելով Վարդանի կողը, — աա՜, հասկացա, չես ուզում, որ ես գնամ, հա՜, վաճառականի որդի չեմ, հա՜ հայրս գդակ կարող է, հա՞, սպասիր, ես քեզ տեղը եկած ժամանակ ցույց կտամ, թե ում հայրն է ավելի պատվավոր մարդ, ի՞մը, թե քոնը...