Երեխաները միշտ կեղտոտ են. չոռթ իխ զնայիթ, այդ մարդիկը սապոն չունե՞ն, ինչ է, չինկյանայի նման մի բան են... ճիշտն ասած այսօր անլվա են մնում, վաղը անլվա են մնում, իհարկե կեղտը կաշիների մեջ կմտնի, մեկ էլ կկարողանա՞ս որ հանես, այդպես էլ արաբ են կտրում, նստում են այն կողմ, թե չէ, Աստվածդ կսիրես, ինչո՞ւ այդքան սև՞ պիտի լինեն որ, նրանք էլ հո մեզ պես հայ են — փալոժիմ լեզուները մի քիչ անհարմարն է — ինչ էլ որ լինի, այդ մարդիկը մեզ պես Աստված կհավատա՞ն խոմ: