Հիշում էր նա «Շահ-նամեի» վրա գործ դրած երկար աշխատությունները, անքուն գիշերները, անընդհատ պարապմունքները, ցերեկով... հիշում էր նա, թե որպես ուրախ և հույսերով լի վստահությամբ դրեց նա Շահի առջև իր ավարտած գիրքը: