Երբ մարդ ստիպված է հոգալ թանկագին մերձավորների ամենօրյա պարենը, նա անդամալույծ է որպես մտքի մշակ, վասնզի օր-օրի վրա բթանում են նրա զգացումները է հոգին չի դիմանում ձերբակալման, նա ազատություն է փնտրում ինչպես վանդակված թռչունը: