Գընաց իրենց լեզվով հայտնեց,Մըրջյունը լուռ լըսեց, մըթնեց,Ու ետ դարձավԷսպես ասավ.— Գիժ Մոծակի համա՞ր եմ եսՈղջ ամառը արևակեզ՝Էնքան ջանքովՈւ տանջանքովՏուն տեղ դըրել, ճամփա հարթել,Ամբար շինել, պաշար կիտել,Որ ամառը ծույլ պըտըտի,Ձմեռը գա նըստի ուտի՞...Մեր ծույլերին ջարդել ենք մենք,Ուրիշ ծույլի՞ բերենք պահենք...Կերթաս կասես էդ անպետքին,Բանի, գործի ժամանակինՈվ փոխանակ աշխատելու,Ուշք ու միտքը տա խընդալու,Պարապ շըրջի, երգի, պարի,Սըրա նըրա թուշն համբուրի,Էս կուռ վազի, էն կուռ ցատկի,Վերջը էդպես պիտի սատկի: