Հիմա ելնում են ահա իմ դեմԱյն տարիները, արդեն անցած.Եվ այն դեմքերը, որ հրեղենՏարիներո՛ւմ այն հերոսացան...Ելնում են դեմս, ժպտում են ինձ,Կանչում են բա՛րձր, բա՛րձր ձայնով —Եվ հարազատ է ամեն մի ճիչԱյնպես հոգուն իմ, սրտին իմ` մո՛տ: