Գիշերվա կեսին, երբ բեզարած անցորդները քնել էին խոր մրափով, «ինշսյլլահի» տախտակները ճռռացին, կաղլիկ ոտը վերմակի տակից թեքվեց, մութում գտավ գետինը, մյուս ոտն էլ հետևեց նրան, վերմակն ուսն առած կաղը մոտեցավ Տիտոսին, մի վայրկյան շունչը փորում պահեց և ապա կամացուկ պառկեց խսիրի վրա: