Խոսքի վրա, մենք էլ մամայիդ հետ, մեղքս ի՞նչ պահեմ, պսակից առաջ մեր հաշիվը տեսել էինք, ճիշտն ասած, դժվար բան է լրիվ մի տարի հարս ու փեսա մնալը, բայց այնպես գաղտուկ, այնպես ամոթով, այնպես առաջ ու ետև նայելով, որ մինչև մեր բերանով (հարսանիքներիցս շա՛տ հետո) սկեսուրիս, սկեսրարիս որ չասեինք, հեչ իմանալու չէին: