Եվ հավատացինք, հարբած ու գինով,Որ դու կաս՝ հզոր, մարմնացում Ո՜ւժի —Իսկ նրանք եկան՝ արյունով, հրովՄեր երկիրը հին դարձրին փոշի...Եվ երբ քարշ տվին դիակդ արնաքամ,Որ նետեն քաղցած ոհմակներին կեր —Մեր կյանքի հիմներն անդունդը ընկանԵվ արնոտ միգում ճարճատում են դեռ…