Ճարները կըտրած՝ խեղճերը եկան,Լալով չոքեցին.— Տե՛ր աստված, ասին,Ի՞նչ կըլնի, գըթաս՝Գոնե թևեր տաս,Թևեր տաս՝ թըռչենք,Թըռչենք ու կորչենք,Որ էլ չտեսնի մեզ մեր խորթ մերը.Մինչև որ գըտնենք կորած հորթերը...Հենց ասին-չասին անմեղ բերանով,Աստված որոտաց իր գըթոտ ձայնով.— Ահա ձեզ թևե՛ր, սիրուն երեխե՛ք,Թըռչուններ դառեք. թըռած ման եկեք,Որ էլ չըտեսնի ձեզ ձեր խորթ մերը,Մինչև որ գըտնեք կորած հորթերը: