Եվ երկու պսակ այն ծառի ոստեն,Որ խեղճ Ադամին քըշեց դրախտեն,Որո պատճառավ մեղքն ու մահըՏիրեցին թշվառ մեր այդ աշխարհը...Նա պսակները կապեց յուր ձեռքովՆոցա դավաճան, խավար ճակատին,Երկուքն էլ իսկույն փառավոր կառքով`Նստան` սլացան խորքն անդնդին...