Հազիվ են նկատվում նրանց դեմքերը.Տխուր են մարդ ու կին, տխուր է ծերը,Հոնքերի տակից փայլում էր թախիծ,Եվ ահաբեկված մի գաղտնի վախից,Բերանն անատամ, դողդոջուն ձայնովԱյսպես բաց արավ՝ իրան պահելով.— Ո՞ւր ես կամենում գնալ, իմ Մհե,Այնտեղ ի՞նչ կա, ի՞նչ, նպատակդ ի՞նչ է,Ինչո՞ւ ես թողնում քո հոր օջախը,Ալևոր հորդ, քո օղլուշաղը: