Չիղջը մընաց, տընպահ դառավ,Ճայը բոլոր փողերն առավ,Առավ, նըստեց նավի միջին,Հասավ Մըսըր, Չինումաչին,Ֆարս, Հընդըստան, Արաբըստան...Է՜լ թանկագին քիրմանի շալ,Էլ մարգարիտ, զըմրուխտ ու լալ,Հընդու խուրմա, փըստա, բադամ,Եվ... ո՛ր մեկի անունը տամ.Ինչ որ տեսավ, աչքը սիրեց,Առատ-առատ նավը լըցրեց.Նավը լըցրեց հազար բարովՈւ ետ` եկած ճանապարհովՈւրախ-ուրախ տուն էր գալի: