Տրված է մեզ երգի անեզրական շնորհքՏրված է, թափ, թռիչք, մտքի խոյանք ու թև, —Իսկ մենք սահում ենք դեռ, զարմանալի թեթև,Այն փոշապատ, մաշված ուղիների հունով,Որ հունն է բութ մտքի, տրաֆարետի, սերտածԵրկու խղճուկ հանգի, երկու կռտածԴատողության, — (թեկուզ հիմնականումԴատողությունն այդ վեհ է, սակայն հաճախԲզկտում են նրան, փետրահանումՈւ կմախքը նրա խեղճ ու կրակԹրջում ճղճիմ, հիմար հիացմունքի թուքով: