Անցնում են րոպեներ, անցնում են ժամեր, արևը խոնարհվում է դեպի իր գիշերային մուտքը, թռչունները սկսում են ճլվլալ, զգալով ամենաթեթև փոփոխությունները օդի մեջ, — իսկ փոքրիկ Աբդուլը կամ, որպես կոչում են նրան տանը — Հիմարը, դեռ պառկած է, հրապուրված իր երևակայական պատրանքներով: