Սեղանը անցավ Վլադիմիր իշխանն,Եկավ ու կանգնեց Դոբրինիայի դեմՈւ էսպես խոսեց Դոբրինիայի հետ.— Արի՜, ե՜լ, կտրիճ, ջահիլ Դոբրինիա,Ծերուկ Մուրոմցու մոտ գընա մեզնից,Երկիրը պագիր, խոնարհ ողջունիր,Խոնարհիր մինչև հատակն աղյուսի,Խոնարհիր մինչև էն գետինը ցածՈւ էսպես ասա նըրան մեր կողմից.— Ուղարկել է ինձ Վլադիմիր իշխաննՈւ մայր տիկինը` Ապրակսիան իր հետ.Խընդրում են, որ գաս ուրախ հարգինքի: