Ահա սիրական Գևորգ, մեր դյուցազնի վարքի շարունակությունը ներե, որ ես կանգնեցա իսկ այնտեղը, երբ որ դու թերևս սպասում էիր տեսնել նորան յուր բոլոր հասակովն հանդիսացած քու առջև. ավա՛ղ, դյուցազունք տարիներով են աճում, սունկերն են միայն առավոտ բսնում` իրիկունը` թառամում, որդնոտում, ուրեմն մի շտապեցնուր ինձ, որ իմ դյուցազը կենդանի մարդ դուրս գա և ոչ անշունչ արձան: