Այդպես ուրեմն, — նոր, կապույտ շապիկն հագիս,Ամբողջովին լցված երջանկությամբ այդ իմ`Ես կանգնեցի այն բարձր պատուհանի տակին,Որ տանտիրոջ տղան նախանձանքից պայթի...Ախ, որքա՛ն էր նա ինձ մեր բազմամարդ բակումԻր շորերով և իր հիշոցներով խայթել: