Դժգոհ էր միայն մեր տանուտերը՝ կարդացվոր տիրացուն,.նա երբեմն բարկությամբ ընդմիջում էր, հայտնելով, թե այդ մարդիկը հիմարներ են, թե նրանք իրանց բախտը չեն ճանաչում, և թե քուրդի ու թուրքի սուրը վերադասում են Քրիստոսի խաչից, Ես էլ առժամանակ մեր տիրացուին հետևելով, ասացի.