Չըգիտեմ` ինչո՞ւ ձըմեռվա օրըՀիշում եմ ես միշտ իմ հայ-եղբորը,Ասում եմ` արդյոք չունի՞ նա կարիք,Հաց, միս, եղ ու փայտ ունի՞ նա հերիք,Ունի՞ տաք հալավ, ունի՞ նա մուշտակ,Ամո՞ւր է տունը, կըտուրը չէ՞ ծակ...Ու այնպես ես միշտ ձըմեռվա օրըՄիտս բերում եմ իմ հայ-եղբորը: