Դրանք մահամերձ վիրավորներ էին, որոնք չկարողանալով պատերազմի դաշտից հեռանալ, մնացել էին դիակների կույտերի մեջ և զարհուրելի տանջանքներ կրելով` սպասում էին իրենց վերջին րոպեներին. իսկ այդ վերջին րոպեները կարծես հավիտենականություն լինեին, նրանք կարծես դիտմամբ ուշանում էին ավելի տանջելու, ավելի չարչարելու թշնամիներին...