Հետո նրանք ցրվում էին իրենց կամերաները, մեկը մյուսի հետևից պառկում — և քունը իջնում էր նրանց անհանգիստ, ձանձրացող սրտերին՝ անիրական երազներում գոնե տեղափոխելու նրանց և այն երջանիկ աշխարհը, որ գտնվում է Ուղղիչ Տան դարպասներից, պատերից անդին...