Ապարանքները ձերՄիրաժների նման անապատիԱնէացան մի օր — և ո՜չ մի ձեռքՉդրոշմեց ձեր հետքը պատմության ճակատին...Որպես փոշի — անցաք, որպես քամի,Եվ ո՜չ մի, ո՜չ մի մատյանՉի նշելու երբեք ձեր ցնորքը անհիմնԻր էջերում անջինջ ու անհատյալ...Անէացավ ձեր փառքը: