— Փորձանքը մարդուց մշտական անպակաս կլինի... — ասաց ջաղացպանը, ձեռքով օջախից վերցրեց կրակի կտորը, դրեց բարակ ու երկար կոթով չիբուխի ծայրին և մի քանի անգամ փստացնելուց հետո շարունակեց. — Էն տարին էլ Սարվանենց ալևորն էր մնացել ձյունի տակ...Եկա տեսա փետացած, գերանի պես մեկնված: