— Քըրքըրեցինք, քընընեցինք մենք խորհուրդը էս կյանքի,Սահմանեցինք էությունը, տեղն ու ցեղը ամենքի.Առանք մարդուն, որ կյանքերի օղն ու կապողն է վերջին,Իջանք ներքև կարգով շարքով, մարդուց անցանք մենք արջին,Արջից հավքին, հավքից սողունն ու սողանիցը ձըկան,Էսպես հերթով հասանք մինչև էակները նախնական,[Մանրեները միաբջիջ, որԿազմըված են հյուլեներից անտեսնելի մեր աչքին, ]Որոնք ունեն իրար ներհակ զորություններ լավ ու վատ,Ու միանում ու լուծվում են մաքառելով անընդհատ.Էսպեսով էլ հորինում են ելևէջներ կյանքի մեջ,Ույժ կամ ծյուրում, ախտ կամ եռանդ, կյանք ու ծնունդ և կամ վերջ...Ու բովանդակ էս աշխարհքում ամեն մինը իր կյանքովԾնվում, մեռնում, փոփոխվում է մի ընդհանուր օրենքով: