— Հարուստ մարդ ես, — ասի, — ի՞նչ կլիներ մի հիսուն, վաթսուն մանեթ տայիր, գնայի ինձ համար մի առևտուր սկսեի, դու որտեղի՞ց գիտես, գուցե թե ղսմեթս առևտուրից է. որ իշխան ես գլխներիս վրա Աստված չեղա՞ր հո, քիչ մարդ, այստեղ նայի, քառասուն-հիսուն մանեթով սկսել է ու այսօրվա օրս աղյուսե տան տեր է եղել... բայց, մի արհեստավոր մարդ տեսե՞լ ես, որ լուսե լուս աշխատելուց հետո, հաց ունենա, աղը չպակասի, կապան, որ նոր լինի վարտիքը չլուտ չլինի...