Եվ այն է՝ նրանք ուզում էին որԱնցնեն անիծված սահմանն ահավորԵվ նետեն իրենց հրդեհը անանց —Մշուշում հանկարծ դեմ ելան նրանցԽմբեր կիսամերկ ուրվականների,Որ փախչում էին ճանկերից հրի...Ու փախչում էին նրանք քայլերեր.— Կիսամեռ մարդիկ, կիսավառ կիներՈւ ծերունիներ տեսիլանման.Հայոց աշխարհի ժողովուրդն էր այն,Որ ահաբեկված սրից ու հրիցՓախչում էր անդարձ հայոց աշխարհից.