Բանտումն էլ ըլիմ՝ ոտս բխովումն,Մահն իմ առաջիս, սուրն իմ դոշումս,էլ քեզ կուզեմ, որ ես իմ հոգիս տամ,Ք՛ո ոտիդ տակին մեռնիմ, հող դառնամ,Որ ես քո կողքումն, ա՜խ, չըլիմ կանգնած,Իմ կյանքը քեզ չտամ, հոգիս քեզ առաջ,Հետո քո ոտը երեսս կոխի,Հետո բերանդ իմ հոգիս օրհնի: