Թեպետ ընկերներին մեկիկ մեկիկ կարող էր հաղթել, բայց տարաբախտաբար, ամենքը նրանից զգուշանալով, միշտ նրա վրա ընկերովի էին հարձակում և այդպիսով, իհարկե, միշտ հաղթում էին. ծեծում էին, զրկում էին, հիշոցներ էին տալիս և սիրտը խոր խոցած տուն էին քշում: