Թեև առաջին անգամ աղքատ կնիկը մի փոքր վախեցավ գողությունը բացվելուց, մի փոքր էլ դժոխքի արհավիրքը հեռվից սպառնացավ նրան, մի փոքր էլ խղճմտանքի ձայնը կամացուկ ծվաց նրա մեջ, բայց այդ ամեն «նախապաշարմունքները» շուտ փարատվեցավ նրա սրտեն, երբ Մինասը հավատացուց նրան, որ ոչ ոք չտեսավ և խանութատերը ամենևին բան չի կասկածում: