Ես վիշտ ունեմ՝ բերած երկրից հայրենի,Նրանով են իմ երգերը կենդանի,Նրանով է իմ քնարը պարծենում,Նրանով եմ ես թև առնում, բարձրանում...Եվ չեք կարող դուք հասկանալ բնավին —Ինչ սիրով եմ ես հանդիպում այն ցավին: