Աբդուլ-Ռզան այս բոլոր անարգանքները չկարողանալով տանել ու տոկալ, մի օր հուսահատված և բորբոքված ուղղակի դիմեց հոր կրպակը, իրենց դժբախտությունների «աղբերակը», և ատրճանակից մի գնդակ արձակելով, ուզեց վերջ տալ թև՜ հոր կյանքին և թե՜ իր գլխին: