Հայրս — Աստված ողորմի հոգուն — խանութը եղած-չեղածով ինձ էր հանձնել. ծախսիս-հաշվիս է՛լ չէր խառնվում. ամբողջ օրը կա՛մ սրճարանն էր նստում, ժամանակ անցկացնելու համար թուղթ խաղում, կա՛մ շուկա էր գնում իր հասակակից մարդկանց հետ ժամերով զրույցի բռնվում — մեր տեղի զրույցն էլ ի՞նչ է` տերտեր-վարդապետի բամբասանք — այդ էլ չեղավ` նստարանին նստած` պատին կհենվեր ու ժամերով կխռմփացներ: