«Աստվածդ կսիրես, միտք էին անում փեսաները. պաս ուտինք պաս ուտինք` էն էլ թան ու սպաս ուտինք», այսինքն մի պառավ, շիլ, կաղ և բերանը... հարս առանց փողի, կամ քիչ փողով առնո՞ւնք. էդ էլ խոմ սուրբ Կարապետ գնալ չէ, որ ուխտերս ընդունական լինի»: