Բայց պ. Մարուքեն, այսպես թե այնպես, էլի «իրենց շունն» էր — վերջին հորջորջումը պատկանում էր իրեն՝ վարսավիր Վասիլին, — իսկ ո՞վ էր այդ նոր «կապից կտրածը», այդ, ինչպես ասում էր նրա մասին Արամ Անտոնիչը–«Մոսկովներում փչացած անասունը»: