«Սիրելի Մեհրի, մնացիր բարով,Աչքերդ լցրած, տխուր երգերովՉըհիշես էլ ինձ, մոռացիր, հոգիս,Չըկանգնես երկար, չընայես ճամփիս.Թե աչքդ մնա, կըխաբե նա քեզ,Թե հանկարծ շեմքում ոտնաձայն լսես,Հանգի՜ստ, սիրելիս, գիշերվան ժամինԳիտե միշտ խաբել խաբուսիկ քամին: