«Գոգավորներ» և «Որդեսեր հայրը» պատմվածքներում Ատրպետը անձնազոհության և երախտամոռության այնպիսի բևեռումներ է ստեղծում, որոնք մատնում են հասարակական բարոյականության առողջացման նկատմամբ գրողի հետևողական մտահոգությունը: