Սկզբից մինչևՄարդկային կյանքիԱյսօրը վսեմ —Ձգտել է մարդըԼիության, սակայնՁգտումն այդ վսեմԵվ հերոսականՄեկ-մեկ է միայնԴարձել իրական...Միայն առանձինՀանճարներ են դեռՀասել բարձունքինԱյդ վսեմ ու վեհ...Եվ այն էլ միայնՊահերին այն լոկ,Երբ հանճարն այդ մեծԻր շրջապատիՇեփորն է եղելՀազարապատիկ. —Չես գտնի դու, մա՜րդ,Շրջապատից դուրս —Ո՜չ փառքի գագաթ,Ո՜չ հանճարի լույս…Ճակատագի՜ր էԿոչվել այդ հնում, —Այժմ — դու ինքդ եսԵտևից գնում —