Ասա՛ ինձ, լուսին, ասա սրտաբաց,Ինչո՞ւ է, ինչո՞ւ, դեմքըդ այլայլած.Երբ մենք սև օրվան ունինք կարեկից,Ասում են, կեսն է պակսում մեր ցավից.Թըշվառին թըշվառն է միշտ մըխիթար,Ո՞րտեղ կըգըտնիս դու քանց իս թըշվառ.Քեզ պես մըտատանջ, քեզ պես անտերունչ,Սըրտումս գաղտնիք, բայց լուռ, անմըռունչ —Անցնում են օրերս, վա՛յ գըլխուս տալով,Մարդկանց մեջ ուրախ, միայնակ լալով: