Ա՞յս է մեր կյանքը. — լոկ խաբեություն.Ո՛հ, մի՞թե և ես, ինչպես մի հնչյուն,Այս իմ հույսերիս, ձգտումներիս հետՊիտի մեռանիմ, չքանամ անհետ...Չէ՜, սիրելի է խոստումն երկնքի —Հույսն հավերժական, անվախճան կյանքի.Հեռո՜ւ ինձանից, հոգեմաշ կասկած,Ողջույն քեզ, ողջո՛ւյն, ո՜վ կյանքի աստված.Արի՜, հայտնվի՜ր, նշկահիր մահուՏարակուսանաց տագնապն ահարկուԵվ կույր հավատով զորացրու հոգիս —Անմահություն տուր լքացած կյանքիս...Բայց ի՞նչպես պիտի կյանք առնեմ կրկին,Արդյոք լուսակազմ, աննյութ, անմարմինՊիտի սավառնեմ անծայր եթերքում,Թե՞ իբրև մի հունչ շրջեմ աշխարքում,Թե՞ անփույթ, անգործ թափառեմ պիտիՄարդոց աչքերին անտեսանելի,Թե՞ ամպերի մեջ պիտի ես հանգչեմԵվ ոտքիս տակից կայծակներ իջնեն...Օ՛, ներիր, աստված՝ ծածկագետ, անհուն,Ներիր մեծամիտ, գոռոզ պատանուն.Աննշան ճճիս չարաչար մեղա, —Հանդուգն խորհրդով խորամուխ եղա,Ձգտեցի պարզել քո աստվածայինԱնհասանելի, անմեկին գաղտնին: