Քանց այսպես թըշվառ օրեր անցնելըԲյուր պատիկ լավ չէ՞ր փառքով մեռնելը…Ո՛հ, որդյա՛կ, որդյա՛կ, անիծիր դու մի՛,Ալևոր հորըդ օրեն ցավալի.Բա՛վ է, որքան ես գըլուխս եմ լացել.Արուն արցունքով մահիճս եմ թացել.Մի՛ դու էլ նորից անիծիր ինձ, մի՛,Արևուդ մատաղ, ազիզ իմ որդի.Լըսե՛, իմ որդի, լըսե՛, սիրական,Սըրտի դարդերը հորըդ չուառական…