Թողե՛ք, սրբազան նախնիք մեր հզոր,Ձեր սուրբ երեսին զոհ լինիմ մեկ օր.Ա՜խ, շունչս քաշելիս կրակ է դուս գալիս,Աչքս խփելիս, բերանս բանալիսԱ՜խ ու ո՜խն ա լաց ամպի պես խառնվում,Էրում, խորովում, օրս խավարացնում: