Ու հանկարծ ես էլՈւզեցի հաշտվել հըզոր մահի հետ.Անճար, ակամա սկսա մըտածել,Թե մահը լավ է, միայն մենք՝ տգետ,Մենք խեղճ, կարճամիտ, ու չենք հասկանում՝Ինչպես է գալիս և ուր է տանում,Թե՝ և ՜ կյանք, և ՜ մահ — անցավոր, ունայնՄի մեծ հավերժի ձևերն են միայն,Ինչպես որ ահա «երեկն» ու «էսօր»: