Մոսեսն էլ, ջանս, ինքը ջհուդ էր, բայց քանի որ այն ժամանակները, հայերիցս բացի, ուրիշ մի ազգ գիր-կարդում չուներ — նողայի պես մի բան էին — առավ ու երևի այդ ամեն պատմությունները հայի խոսքով գրեց — բայց այն ժամանակվա հայի լեզուն հիմիկվա պես խառնիխուռն ու կեղտոտ չէր. այն ժամանակվանը գրափառերեն էր, գրոց էր ասվում: