Եվ ահա մի օրԱրծիվը եկավ ծերացած, անզոր,Ծըվոցը կըտրած, տըկար, հևալով,Թույլ-թույլ թևերը հազիվ քարշ տալովՏեղ հասավ մի կերպ, նստեց դես ու դեն,Տեսավ, որ Կաղնին ընկել էր արդեն,Ճյուղերը թեև դեռ թարմ ու կանաչ,Ընկել էր ահեղ փոթորկի առաջ: