Անթառամը Մամոյի ննջարանում յուրաքանչյուր անգամ սթափվելիս ի՛նչ սոսկալի ցնցումներ էր կատարում, ինչպե՛ս բորբոքվում էին նրա թոքերը հարեմական վարագույրների ու որմերի մեջ նեխված օդը ծծելով, ինչպե՛ս մորմոքում էր նրա մայրական սիրտը, երբ նրա վառ աչքերը չէին նկատում շուրջը յուր սիրասուն զավակներին, ինչպե՛ս մթնում էին նրա աչքերը, երբ գազանաբարո դահիճը յուր զզվելի դեմքով ներկայանում էր նրան զանազան հաճոյախոսություններով` չի կարելի բառերով արտահայտել: