Գագիկ Արծրունին փառքի, շքեղության մեջ է և կրկին վազում է դրա ետևից, իսկ ինձ համար չկա փառք, չկա անդորրություն, և իմ թշվառ կյանքը պիտի վերջանա կռվի դաշտում, իսկ իմ մարմինը պիտի լափեն գիշակեր թռչունները…	Խելացնոր եմ ես, որ ձգտում եմ այդ բանին: