Հետո էն սև Սեպուն էկավ մեր գեղում,Էկավ, փռեց կրակ ու ցավ մեր գեղում,Ըռանչպարին գերի առավ մեր գեղում,Արունն էլավ — սելավ դառավ մեր գեղում...Թվանք առած՝ փախավ հերըս մեր գեղից,Հետը փախավ քաջ ախպերըս մեր գեղից,Ինչքան ռանչպար-տղամարդ կար — մեր գեղիցԵլան գացին Ղասախու սար մեր գեղից...