Մեզ չէին օգնում, այլ ողորմություն էին անում, ինչպես որ աղքատը ստիպված է յուր փորը լցնելու համար մի ըստ միոջե հայտնել հարուստին` որ քանի օր է բերանը բան չի դրել և հարուստը խղճալով նորա զզվելի դրությունը, քամահրանքով ձգում է մի կտոր հաց, այդպես և մեր երեսին ձգեցին մի քանի կոպեկ, на возьми только отвяжись со своей млой физиономией! Մենք մեր կերպ էինք հասկանում և թարգմանում նոցա եղեռնական (злодейский) ազգասիրությունը (?!):