Միտքըդ պահե քու հոր արտը, գեր ու պարարտ եզները.Միտքըդ պահե մաճն ու սամիք և սըրածայր արորը.Երբ մեծանաս, երթաս դաշտը, ուզես վարել քու արտը,Քու մոր համար ուսով բերել ցորնի խուրձը ու բարդը,Առաջ գընա՛, գետը անցիր այն սըրահոս Արաքսեն,Գընա՛ գըտի՛ր այն Եզիդուն, որ այն ծառի ետևենՆետը քաշեց, օդը պատռեց, քու հոր կյանքը սև արեց.Թո՛ղ Գորգիի եզները տա, որ այն օրը փախցըրեց: