Մի երկիր էՏվել մեզ կյանք,Մի երկինք էՊահել իր տակ.Եվ գեղեցիկ,Փարթամ, հըպարտՄի խոտ, ծաղիկ,Կամ թե մի մարդ...Մենակ իրարՉենք հասկանում,Բայց ապրում ենքՄի սահմանում,Մի ճամփով էլՊիտի գընանք,Կըրկին ձուլվենքՄի հող դառնանք,Անհետ, անտեսԿորչենք, ինչպեսՋոկ հընչյուններՄի մեծ երգի, —Լոկ հյուլեներՏիեզերքի: