— Այո, տիկին, և այնքան սիրելի եղար, որ գոնե այդ առաջին ծանոթության միջոցին մի ուղիղ նայվածք չձգեցիր ինձ վրա, — ծիծաղելով ընդհատեց ամուսնուն պ. Մորիկյանը. — գոնե քաղաքավարության համար մի ժպիտ պետք է նվիրեիր ինձ: