Դոքա առաջ ինձ կսպանեն, իմ մատաղ կյանքը կխավարեցնեն` առանց հնար ունենալու ընկերներիս ձայն տալու. բայց ես ի՞նչով եմ մեղավոր, մի՞թե մեղք չեմ, — ասում էր պահապանը ինքն իրեն և միևնույն ժամանակ զգում, որ քունը ամեն կերպ հաղթահարում է իրեն: