— Գիտե՞ս ինչ կա, Լևոն, — ասաց նա, երկարատև լռությունից հետո. — արի քո հիվանդությանն ուրիշ անուն տան — դու էրոտոման ես, այն սարսափելի Էրոտոմաններից, որոնք անկողին են մտնում կնոջ մարմնի մասին մտածելով, և անկողնուց վեր են կենում դարձյալ կնոջ մարմնի մասին մտածելով, բայց կնոջից այնքան հեռու են, որքան երկինքը երկրից: