Չէ՞ որ ազգը մեր քնած է ասես —Մեր քնած ազգին այդպես է վայել...Այս զանգը ազգիս թող խրատ լինի,Որ արթուն մնա, որ էլ չքնի...Մինչ ես, դողալով տերևի մի պես,Միտք էի անում ինքս ինձ այսպեսՈւ նայում էի իմ մութ անկյունից —Ժողովուրդն ահա արթնացավ քնից: