Եկավ, մոտեցավ թիկունքի կողմից,Բըռնեց Իլիայի ուժեղ ուսերիցՈւ էսպես մեղմով խոսեց նըրա հետ.— Ո՛վ իմ խաչախպեր, իմ ախպերացու,Ո՛վ դու իմ ախպեր, ծերուկ Մուրոմցի,Քեզ պահի առժամ ձեռներըդ ճերմակ,Բըռնի ու զըսպի սիրտըդ կըրակոտ: