Նայում է մայրը, նայում է հեռուն,Էն անհայտ հեռուն, ահավո՛ր, անվե՛րջ,Ուր գընաց իրեն զավակը սիրուն,Գընաց «նրանց» մոտ, արյան ծովի մեջ...— Ո՛վ քաղցրահայաց սուրբ Աստվածածին,Ո՛վ արագահաս զինվոր սուրբ Սարգիս,Դուք օգնեք խեղճին, հասնեք նեղվածին,Դուք տաք հովություն արար աշխարհքիս.Հարեհաս լինեք «նրանց», ամենքին,Ամենքի հետ էլ իմ ճար ու մեկին...Աղոթք է անում իր մեկի համար,Աշխարհքի համար, ամենքի համար,Մինչև թըռչում է ճաճանչը ետին,Մինչև որ մութը առնում է գետին...