— Էն ո՞վ էր, նանի ՜, որ կանչում էր մեզ,Դու չես իմանում... ականջ արա, տե ՛ս...— Հերի ՜ք է, Անո ՜ւշ, ներս արի դագեն,Քանի ՜ դուրս թըռչես, նայես դես ու դեն,Տեսնողն էլ կասի — ի ՛նչ աղջիկ է սա...Հազար մարդի մոտ կերթա, կըխոսա: