—Նա չեկավ, Ձենով իշխանն հաչոց.Սև սրտում՝ սարսափ ու ա՜հ մահու՝Նա Մելիքին էր նվաստ նայումԵվ ժողովրդին հրամայում —Հավաքեն, տանեն նրա համարՔառասուն կաղ կին՝ կորեկ աղան,Քառասուն այլ կին, որ ուղտ բառնան,Քառասուն աղջիկ՝ նման գարնան՝Գնան՝ Մելիքին վարձակ դառնան: