Մըտածում էի, թե նա իմ կարոտԵղբոր հոգին էր, եկել էր ինձ մոտ...Բայց հանկարծ թըռավ և ես իմացա,Որ մի հողեղեն արարած էր նա.Մի ՞թե կարող էր եղբայրըս թըռչել,Ինձ կըրկին մենակ թողնել այն բանտում,Ինչպես պատանում փաթաթած մեռել,Ինչպես մի սև ամպ պայծառ կապույտում: