Այդ ընթացքում, սրբազանն էլ աչքը վերցրեց, ամպերը տեսավ, կարծես թե մարդու երեսը պայծառացավ, մեջքը ուղղեց, աչքը չորս կողմը դարձրեց, իբր թե` «Մարդիկ, տեսնո՞ւմ եք Աստծու ողորմությունը, նկատեցի՞ք աղոթքիս զորությունը, հետո՞, ինչպե՞ս եք, վրաս մեկ էլ կբամբասե՞ք — ես որ չլինեի` ձեր հալը ի՞նչ պիտի լիներ. հիմա տեսա՞ք որ ջրհորի մեջ թքել չի լինի, գուցե մի օր նրա միջի ջրին կարիք ունենաս»: