Կառապա՞նն էր հարբած, անիվնե՞րն էին ծույլ, թե ձիերը շշկլված, չգիտեմ, միայն թե կառքը դարձնելիս մազ մնաց, որ դագաղը ցած ընկներ, և եթե ես աչքս անդադար նորա վրա չունենայի` անշուշտ կառքը և նորա վրայի մեռելով դագաղը գետնին պիտի գլորվեին: