— Հենց որ նավը մոտեցավ Յաֆային, զալըմ ֆալլահները մորեխների պես թափվեցին մեզ վրա, Կապչոննի շամմահիի նման լղար, ածուխ ծալազների պես մրոտ ու սև՝ նրանք դժոխքից փախած սատանաների էին նման, ձեր արևը. Կապիտանը հրաման տվեց ոչ մեկին չթողնել նավի վրա բարձրանալու, բայց ո՞վ հնար ուներ նրանց առաջը կապելու: