Ապրում ես, շնչում ես, դու դեռ կաս — բայց ամե՛ն վայրկյանդու ա՛յլ ես.Անցյալ է դառնում քո ներկան — ու ամե՛ն վայրկյանդու ա՛յլ ես.Բայց ներկան քո — հո՛ւնտ է գալիքի՝ մեռնելով — նասնում է գալիքը,Եվ այսպես– տևում ես դու երկար, — ու ամե՛ն վայրկյանդու ա՛յլ ես: