Ձագերն էլ իսկույն մոտ էլան գլխին,Առաջին անգամն թևեր բացինՈւ մոր եդևիցն ինչպես որ էլավ,Հանդիցն դուս էկան քիչ քիչ բարձրացանՈւ թռռալով, ու ճռվղալովՈւ ծլվլալով, ու ճթճթալովԾվալով, գվալովԱրտի վրովը գնացին, անց կացան,Հասան ամպի տակն, աչքից հեռացան: