Արյունաքամ մա՜յր է մտնում հազարամյա արևը հին.Արյունավառ ժպտում է մեզ այս աշխարհը իրիկնային...Ու խնդասիրտ կռվում ենք մենք, ե՛րգ ենք ասում կռվում հիմի.Կուրծք է տվել աշխարհը ողջ՝ հազարամյա մի թշնամի...Բայց անվհատ կռվում ենք մենք, ու մահը՝ սեգ ժպտում է մեզ —Շատերս, ախ, պիտի զոհենք սրտերը մեր կարոտակեզ: