Եթե դրանով վերջանար, ես կասեի — ո՛վ «Մշակ», ո՛վ «Հովիտ», ո՛վ Տեր-Եզնիկ, ո՛վ Քալանթար, ո՛վ Հ<ամբարձում>	Առաքելյան, ո՛վ Դրամբյան, ո՛վ Ս. Հ., բաց արեք տեսեք 1905 թ. «Հասկերը» №	1, հենց առաջին երեսին մեծ-մեծ տառերով տպած է՝ «Գառնիկ ախպեր» հայ ժողովրդական հեքիաթ: