Չոբանը համաձայնում է, երկու օր հետը ման է ածում ու սովորեցնում. «Որ արևը այստեղ լինի — մատով երկինքն է ցույց տալիս — քաղաքին մոտ կարածացնես տավարը, որ արևը այնտեղ լինի, մի քիչ կքշես, որ դեպի այն կողմը գնա, իբր արևը, տավարը ջրելու կտանես, դեպի վար իջնելու որ լինի, կսկսես կամաց-կամաց դեպի քաղաք քշել»: