Գնայք միամիտ, հոսէք ի մեր հովի՛տ,Սպառնայք ամպո՛ց, խիզախէք ձորո՛ց,Վարսագեղ ալեօ՛ք, կատաղի դիմօ՛ք,Ոմն ձիւնափա՛յլ, ոմն արծաթափա՛յլ,Ոմն ի փողփողիւն, ոմն ի փրփրիւն,Ոմն վանէ զերկին, ոմն ճնշէ զգետին,Ոմն ի ձիւնեայ պսակ, ոմն ի ծաղկանց թագ՝Յարշալույսին տես, լուսնին ի պայծառ, հեզՈղջունէք միմեա՛նց, համբոյր տայք շրթանցՁեր սուրբ ստորոտաց՝ խնկածին դաշտացՀայկազա՛նց վայրեաց, «սուրբ անդաստանաց: