Շատ բեզարելուցն անկաջներն ցցեց,Նրա հոր խերին թափեթափ տվեց,Պոչ ու գլուխ զլեց, ու մեկ կուշտ զռացՍուրբ Դարվիշն էլ հո՝ միտքը մոլորած,Չէր կարծում, թե ինչ կա իր առաջին,Բեղաֆիլ՝ ա՜խ, վա՜յ նալաթ սատանին.Իշի ոտն առավ մեկ ախմախ քարի,Բուդուրմիշ էլավ էնպես բիրադիԻնքը մեկ ղրաղ քյալլի վրա ձգվեց.Դարվիշն մյուս կողմն՝ ջարդվեց փռվեց: