Երկու օրվա մեջ չորս զավակս — երեք տղաս, մեկ աղջիկս — իրար ետևից ընկան մեռան, որ ասեմ ինչի՞ց` չես հավատա — քաղցածությունից. խեղճերը երեք օր բերանները հացի փշրանք դրած չէին. ողորմելիները այնպես էլ ամոթով էին, որ մեռան, բայց հարևաններին չիմացրին, թե քաղցած են...