Տեղըս կորցըրի...Մարդից, արևից, աշխարքից հեռի,Մի անտակ ձորում, սև՛ ու խոր ջըրումՏարվում էր ես, խեղդվում, չարչարվում.Բարձր էին ափերն, ողորկ ու դըժար,Մի թուփ չըկար գեթ բռնելու համար,Չըկար կենդանի ձե ՛ն, ըստվե ՛ր, նըշա ՛ն,Որ կարենայի կանչել օգնության...