— Ո՛հ, դառն է իմ դրությունը, — կանչեց Վեստ Սարգիսը և երեսը ծածկեց ձեռքերով, — դառն է, բայց այդ դառնությանը պիտի վերջ դրվի, պիտի մի սահման դրվի, կամ պիտի փչանա, կորչի, ջնջվի աշխարհիս երեսից Վեստ Սարգիսը, կամ այդ վերջը պիտի քաղցրանա Վեստ Սարգսի համար: