— Մտիկ արա՜, Նինուցի, ձեռքով ցույց տվեց Նատոն, — հորեն ղազախեցի Բարբարեն, մհտին էլ իր աղջիկը չայ է շինում. էն էլ էրևնեցու հարսն է՝ նրանց մոտը նստած չայի վրա մեձրած Կուլին. էն էլ խաշապան Սհակի կնիկը. Կատոն, էն էլ խաբարբզանն, ով գիտե ինչի՜ր կուլի խոսում...