—«Լավ» — համաձայնեց Մելիքն ահեղ, —«Ձեր կյանքը» — ասաց — «Կխնայեմ,Միայն թե թող գա քո երկնահեռ Ժողովուրդն ամբողջ, մանուկ ու ծեր,Եվ անցնի տակով իմ թրի կեռ,Որ Սասմա երկրում ո՜չ մի մարդ էլՉշարժի իմ դեմ զրահ ու զենք»: