«Մնաս բարյավ, հա ՜յր... քո ձեռքը տուր ինձ.Տեսնո՞ւմ ես, իմը ինչպես այրվում է...Այս բոցն, իմանա ՜ ս, մանուկ օրերիցԻմ կրծքի տակին ծածկված մընում է.Բայց հիմա արդեն էլ սնունդ չըկա,Ու իրեն բանտը ողջ լափել է նա: