Գերության սակայն շուտ ընտելացավ,Օտարի լեզուն քիչ-քիչ հասկացավ,Հայր սուրբը կընքեց, տըվավ սուրբ հաղորդ,Ու դեռ աշխարհքի կյանքին անծանոթ,Ուզում էր արդեն ծաղիկ հասակումԱբեղայական ընդունել կոչում,Երբ որ մի անգամ աշնան գիշերովԱնհետ չըքացավ: