Մայիսի բըլբուլ էին նըրա չունգրի անուշ լարքը,Նըրա նետը ղանադ ուներ` դուզ հասնում էր մինչ ամպերը,Նըրա թուրը ադամանդի` կըտորում էր արկաթները,Հայելու պես պըսպըղում էր նրա հատու սուր խանջերը,Ի՞նչ է ժանգը` չէին խաբար նրա զենք ու զրահները.Մինչ էս օրըս սարսափում են Սուլթանի խեղճ նոքարները,Հիշելով Քյոռօղլուի անցած գընացած արարքը: