Ավելի քան տասը մարդիկ և ինքն ստարոստան զբաղված էին այս գործով. մի հարայ-հրոց էին բարձրացրել, որ աստված ազատե. մինը ձիու վերա էր բարկանում, մյուսը սանձերը և սայլի թոկերն էր այս կողմ և այն կողմ քաշքշում, երրորդը քաղաքավարի հայհոյանքներ էր թափում բերնից. մի խոսքով՝ շունը տիրոջը չէր ճանաչում: