«Դհոլ-զուռնան ածվում է... հարսն ու աղջիկ պար են բռնել…	ա՛հ. ինչ ուրախություն է... հա, այդպես վայել է իմ հարսանիքին... տղերք, ձեր հոգուն մատաղ, ուրախություն արեք... հարսանիք է... իմ հարսանիքն է... ահա ես նստած եմ թախտի վրա...խաչեղբայրս կողքիս... պսակի նարոտը իմ ճտովս գցած...: