Տեսնո՞ւմ եք, տեսնո՞ւմ եք, տեսնո՞ւմ եք, տեսնո՞ւմ եք,Որքան անգո՛ւթն է, որքան անգո՛ւթն է մեր Տնօրենը...Նա ի՜նձ, հանճարեղ մեր հեղինակիԳլխավոր անձի՜ս, որին ի՜նքը մերՄեծ հեղինա՛կն է իր պիեսի մեջՏվել հոյակապ, անզուգական դեր,—Տվել է թե՜ սիրտ, թե՜ միտք, թե՜ հոգի,Հանճար մեծագույն, որ էլ ո՜չ ոքիՉի տրված այս մեծ ողբերգության մեջ —Նա դո՜ւրս է նետում ողբերգությունից,Իբրև լաթ անպետք...