Եթե նա չըկա, ոչինչ չեմ հարգում,Ատում եմ և ինձ, իմ անձս միայնակ,Ոչինչ չեմ գտնում այլևս աշխարքում —Լոկ խաբեություն և անմիտ տանջանք. —Թող այնուհետև քանդվի նա իսպառ,Նրա երեսին էլ կյանք չըծաղկի,Թող մեռնեն մարդիկ, թող ուտեն իրար...Ես էլ չեմ խղճում այստեղ ոչ ոքի: