Ես հիմա խոսում եմ, — հիշում եմ, ձայնը բարձրացնելով մարգարեական հուզմամբ բացականչեց, ոգևորված, Մազութի Համոն. — ես խոսում եմ հիմա հոգևո՛ր Նաիրիի մասին, հարգելի հանդիսականներ, — և այս իմաստով ես կարող եմ ասել, որ Նաիրին այնտեղ է, որտեղ կա գոնե մի նաիրցի: