Միթե անհա՞յտ է ձեզ, որ առաջ,Իր հանճարի փայլուն այգաբացին,Նա տալիս էր երկերն իր նրա՜նց,Որ հետո դավաճանեցինԻր հանճարին անեղծ և իր գործին —Եվ նա, խրատված այս փորձից,Հիմնեց թատրոնը իր սեփական, —Եվ առաջին օրից, մեր ուժերի չափով,Ինչպես հայտնի է ձեզ, օգնել ենք մենք նրան: