Այստեղ էլ երկրի զանազան կողմերից իշխաններ էին հավաքվում, բայց սրանք շուքով և փայլով չէին մտնում, այլ ամեն մեկն աշխատում էր չեզոք մնալ, որ ժողովուրդը չճանաչի իրեն, այլ ինքը աննկատելի ներս մտնի Դվին և աննկատելի դուրս գա այնտեղից: