Բայց այս առթիվ ես, մի անգամ ընդմիշտ, հարկադրված եմ ասել, որ սույն իմ այս վեպում չկա և երևի չի էլ լինելու և ո՛չ մի «հերոս» — և այս տխուր հանգամանքում, կարծում եմ, ո՛չ թե ես եմ մեղավոր, այլ Նաիրյան այդ քաղաքը, որովհետև — ի՞նչ , ի՞նչ «հերոսներ» կարող են դուրս գալ, ասենք, Գեներալ Ալոջից, կամ Համո Համբարձամովիչից — Մազութի Համոյից...