Վերջին անգամ որ Ասատուր-աղայի տանից աղմկով կռիվով դուրս գնացի` բոլոր գիշերը անցուցի խոնավ օդի մեջ ու թեթև հագված, գիշեր որ տուն եկա հոգնած` իսկույն քնեցա, բայց մյուս առավոտ միայն զգացի, որ Կովկասի անիծած դողցուցը ինձ բռնել է. հայելիին մոտեցա, տեսնեմ երեսիս գույնը մեռելի գույն է: