Իսկի չպիտի զարմանանք, որ ողորմած Աստված մեզ այսպես պատժում է. խիստ լավ է անում, խիստ տեղին է անում, մեռնիմ նրա սուրբ անունին. զարմանալին այն կլիներ, երբ որ նա մեզ առանց պատիժի թողներ. այն ժամանակ ո՞վ գիտե ի՞նչ Սոդոմի մեղքեր պիտի գործեինք– հիմի էլ հո պակաս չենք անում: