Դրանից էլ առաջ ուրիշ տեսակ մարդիկ են եղել նվագածուներից ջոկ, նրանց ես չեմ հասել, այն ժամանակները երևի ժողովուրդը դեռ նոր-նոր Ղրիմի մեջ հաստատված է եղել. այդ տեսակ մարդիկ տարբեր-տարբեր թագավորների կամ գեներալների ճիշտ եղած բաների նաղլն ու գովասանքն էին անում, բայց նրանք գրել չէին համարձակվել, քանի որ մեկին որ գովել են, մյուսին էլ երևի վատ են ասել. դրա համար մարդու սիրտ որ չցավի, թղթի չեն անցկացրել: