Ո՛չ քիր ու ախպեր կգան մեր քովը,Ո՛չ մեկ անց կենող կըլի մեր մոտովը.Մեր ծնողաց մարմինը մեր գեղի չոլումն,Մեր փուչ ոսկորներն էս օտար հանդումն՝Չեն միմյանց տեսնիլ, իրար հետ թաղվիլ.Նրանք գազանի, մենք գիլի, ղշիՓայ կըլինք, մեզ վրա մեկ ասող չի ըլիլ.«Աստված ձեր հողին միշտ լուսավորի,Իր սուրբ երեսին արժանի անի»: