Այսպիսի ահա շուքով ու հանդիսավորությամբ դիմավորեց Նաիրյան այդ քաղաքը հետագայում Համաշխարհային Պատերազմ կոչված արյունալի հյուրին, դիմավորեց, ինչպես այդ վայել էր ամեն մի իսկական քաղաքի, խորին աչալըրջությամբ, և այդ հանգամանքով քաղաքը պարտական էր կրկի՛ն նրան, իր արժանի զավակին — Համո Համբարձումովիչ Ասատուրովին — Մազութի Համոյին: