— Ա՛յ ապերախտ, ի՞նչ ես ասում.Էն ո՞ր բախտն ես դու ափսոսում,Որ չեմ տըվել քեզ իմ ձեռքով.Աստվածային հըզոր ձիրքովԷս ցած կյանքից հեշտ ու անթևԹըռչել երկինք, վերև՛, վերև՛,Ցավեր, հոգսեր ողջ մոռանալ,Դըժոխք իջնել, դըրախտ գընալ,Անհուն ըզգալ, թովիչ երգել...Ո՞ր բախտից եմ ես քեզ զըրկել: