— Ոչ, այդ մասին ես ոչ մի խոսք չեմ արտասանել, — պատասխանեց Սարգիսը, — որովհետև առաջինը ես հիմար չեմ, երկրորդը՝ մտածում էի — գուցե դուք այլևս չեք ուզում ձեր մորն ու քրոջը և իզուր, հայտնելով նրանց ձեր տեղը, պատճառ պիտի դառնայի նրանց ավելի տանջվելուն և, ո՞վ գիտե, ուրիշ ինչեր չպատահեին այդ ժամանսւկ…	Ես ավելի լավ համարեցի նախ գալ ձեզ մոտ, հայտնել ձեզ այդ բանը և տեսնել դուք ինչ եք ասում, արդյոք ուզո՞ւմ եք ձեր մորն ու քրոջը, թե ոչ: