— «Ա՜յս գիշեր, ա՜յս գիշեր, — գրում էր նա, — տասներկու ժամին ես կսպասեմ քեզ իմ սենյակում, ե՜կ, ազատի՜ր ինձ, աղախինս կառաջնորդե քեզ, եթե մի փոքր ուշանաս, եթե այս գիշեր չտեսնվինք, ես հավիտյան կորած եմ քեզ համար»...: