— Հավատացնում եմ ձեզ, որ ինձ ավելի թանկ արժե, — ասաց ըստ սովորության ռուս վաճառականների. ինքս մանեթ ու քսանհինգ կոպեկ եմ տվել. մի՞թե քսանհինգ կոպեկ շահ պիտի չունենամ, չորս տարիից ավելի է, որ խանութիս մեջ տեղ է բռնում, — ասաց ու բարկությամբ թքեց հավանած գրասեղանի վրա, ու հետո ավելցուց` էլի քանի ժամանակ կսպասեմ, եթե ծախեցի` լավ. թե չէ` ահա երդվեցա, կառնում կացինի տակ կդնեմ ու ինչպես որ կա` փշուր-փշուր կանեմ ու հնոցը կձգեմ: