Ինքն էլ, Աստված տա, դատարկուն շրջի աշխարհքիս երեսը. անուշ քնի կարոտ մնա. հարստության ավելանալու հետ` ցավ ու դարդն էլ ավելանա. երկաթե սնդուկի վրա պահապան կանգնի, գողի ու ավազակի ահից տարին-տասներկու ամիս սիրտը դող լինի. անկշտությունը քանի գնա ավելանա մեջը, ուտե` չկշտանա, խմե` ծարավը չկտրի, քանի հարստանա` ոսկու և փողի պապակն այնքան ավելանա: