Լսելով կռվի արհավիրքների,Ամեն մի ընկած նոր զոհի մասին,Ես չեմ ափսոսում կնոջն, ընկերին,Եվ ոչ էլ նույն իսկ իրան հերոսին...Կըմխիթարվի, ո՛հ, կինը մի օր,Ընկերն ընկերին կանի մտահան.Բայց մի հոգի կա մի տեղ սգավոր —Նա հիշելու է մինչև գերեզման...Այս մեր կեղծավոր, ստոր աշխարքում,Այսքան գարշելի գործերի շարքումԵս անկեղծ և սուրբ մի բան տեսա միայն —Թշվառ մայրերի արտասուքն է այն: