Արջը էդտեղ փընթփընթաց,Գելը կանգնեց վընգվնգաց,Աղվեսն էլ սուտ թնկթնկաց.— Ո՞վ է կերել եղն ու միս,Ո՞վ է մեր մեջ գողն ու փիս.Ա՜յ, թե գտնեմ ես գողին,Փարչը ջարդեմ իր կողին.Բայց չեք կարող ինձ խաբելԱրջիկ-փարջիկ, գել ու փել,Եկեք էստեղ իսկույն մենքԱրևի տակ քիչ քնենք.Ում կռնակից եղ դուրս գա,Նա է գողը, կա, չըկա: