Ուստեն եկավ քուրքը հագին,Շանը տեսավ, բեղի տակինԻրեն-իրեն քիչ փընթփընթացՈւ մուշտարու վըրա թընդաց.— Ցուրտը տարա՞վ... վա՛հ, տընա՜շեն,Չես թող անում մի շունչ քաշեն.Հեշտ բան հո չի՞, հըլա նոր եմՑըրցամ տըվել, թե որ կարեմ: