Իսկ այսօր, ավաղ, ես կործանված եմ անկանգնելի կերպով, ինձ այլևս ոչինչ չէ մնում, բայց միայն նախատինք և անպատվություն…	և ինչու՞ համար այս բոլորը... 0հ, Պլատոն, Պլատոն, այդ դո՛ւ ես, դո՛ւ միայն սկիզբն և պատճառ իմ դժբախտության, իմ անկման և կործանման...: