— Բանաստեղծն, ասավ, թո՜ղ մի գործ շինի,Որ հացի, վարձի դառնա արժանի.Թե չէ համառի ու մընա պոետ՝Ի՞նչ հաշիվ ունի ազգը նըրա հետ.Ազգը հո նըրան չի խընդրում գըրի,Թերթն էլ փող չունի՝ թե որ վըճարի...Թո՜ղ գընա ապրի իրեն գըրիչով...Էսպես ենք դատում մեր մաքուր խըղճով: