Ո՞վ կկարծեր, որ աշխարհի հարստությունից հրաժարված ճգնավորները, — որոնք իրանց վանքում կին ուխտավորներ չէին ընդունում, որոնք հագնում էին կոշտ մազից զգեստներ, որոնք մերկ ոտքերով էին ման գալիս, որոնք աղ ու հացով էին կերակրվում, որոնք արծաթից այնպես էին վախենում, որպես դևից, — ունենային իրանց սնդուկների մեջ այնքան ոսկու և արծաթի մթերք: