— Ոտ ջարդող էլ եղավ, մատներ էլ սառան, փետացան, եզներ էլ ջարդվեցին...Հաստ գերա՛ն, նեղ ճանապարհ...եզների ոտը սոթ է տալիս, խեղճ հայվանները տնքում են, ուժ տալիս, կաշվի փոկերը կտրատում ու չեն կարողանում դարիվերը բարձրանալ: