Բայց այնքա՛ն խաղաղ էր նա թառամում,Լո ՛ւռ, մեղմիկ հալվում, ուժերը քամվում,Առանց արցունքի, քնքույշ ու բարի...Ինձ համար էր միայն հոգում ու ցավում...Եվ ոչ մի տըրտունջ, մի «ա՜խ» չարավ նաԻրեն վաղաժամ օրհասի վըրա: