Մի քիչ լուռ մնալուց հետո այդ անամոթը մեր Սարգսին ի՞նչ ասե` լավ է. «Այս ժամացույցդ ու մատանիդ շատ հավնեցա. ի՛նձ տուր մի երկու ամսով, իբր, ասում է, Մոսկով ղրկեմ, ճիշտ սրանց նման պատրաստել տամ, հետո, գործս վերջացնեմ` նույնությամբ կվերադարձնեմ», իբր: