Ոչ ջահել կընիկՈւնեմ իմ կողքին,Ոչ թև ու թիկունքՄըտերիմ ընկեր,Ոչ մի տաք անկյուն,Ոչ արծաթ — ոսկի,Ոչ տափան ու չութ,Ոչ քյահլան մի ձի...Պակաս օրի հետՄիմիայն մի գանձ —Քարի նըման ուժՏըվավ ինձ հերըս,Բայց, ավա՛ղ, էն էլՕտար դռներումԿերան, մաշեցինԴարդ ու ցավերըս...Նըստել պատի տակՈւ միտք եմ անում,Թե ինչպես մենակԱպրեմ աշխարհում: