
Къармэ Iэсият
Лъэпкъ лIыхъужь
Джэду Iэниуар
ШыщхьэуIу уэсэпсу
зэщIэпщIыпщIэр
Псыгуэнсу сыныжьхэм
щедэхащIэм,
Лъэпкъ лIыхъужь и бынжэ
щыпаупщIыр
Хы абрагъуэм щыIэ хытIыгу
пхащIэм…
Бгъэгу хъурейуэ а щIалэ къуданым
Ехь Олимп жыхафэм и утыку;
Тхьэм хуелъэIуу абы пэплъэ анэм,
Лъхугъэм зэпигъэзу мэуз игу.
Гурэ гукIэ зэдагъэфI а лъагъуэм
Хамэхэр ироплъэ заущэхуауэ…
Пкъырэ псэкIэ япсыхьа а лъхугъэм
Благъэхэр ирокIуэ зашэщIауэ:
Уоу, адыгэ къуэпсу куцI уахътыншэ!
ЩыIэу пIэрэ укъыщикIуэта?!
Уоу, лIы шыIэныгъэу гъунапкъэншэ,
Уи цIэр тхыдэм зэи щымыкIуэда!
Гъадэ тхъугъэр къату зэлъокIуэтри,
Мес, Олимп утыкур къеуфыхь;
Гъуэз гуэрэным ныбжьыр
къыхокIуэтри,
ЩIалэм зыкъыхуещI къэрэгъул
бжыхь:
«Сызэхэпхрэ, си къуэ? Сызэхэпхмэ,
Ар сэращ – Ридадэщ… Узолъагъу!
НимыжыIысарти лъэпкъ
таурыхъым —
ЩызиIат дунейм
Мстислав-жагъуэгъу…
Лъыр къыпщIэткIуми, кIуатэ,
си жылапхъэ,
Къыщегъауэ Рио адыгэгу!
Си Iулыдж пщхьэщытщ адыгэлI
щапхъэу —
ЩIы хъурейм щегъэщI адыгэ
джэгу!»
…ЩIалэм аслъэныхъуу
зеукъуэдийри —
Хьилэшы IэштIымым
йобгъэрыкIуэ,
Дуней шэрхъыр — къоуIэбжь —
мэдийри,
Тхыдэ щIэншэм хохьэ адыгэкъуэ…
