Зэманыр къыпызыбжыкIыр
Сыхьэт гъэщIэгъуэнхэр, зыми емыщхьу, зэпкърилъхьащ налшыкдэс Евдокимов Андрей. Сыхьэтхэм я пкъыгъуэхэр зэрыщыту пхъэм къыхэщIыкIащ. IэпщIэлъапщIэм къигъэсэбэпар жыгей, пхъэхуей, бзииху хуэдэхэрщ. Нэхъ гъэщIэгъуэнращи, сыхьэтыр зэрылэжьэну Iэмалхэри езым къигупсысыжащ.
— «Заводхэм къыщыщIагъэкIхэм ехьэехуэнущ мы сыхьэтхэр, — жаIэ Андрей и IэдакъэщIэкIхэр зылъэгъуахэм. — ИкъукIэ лэжьыгъэ пэщэщэнейуэ жыпIэ хъунущ абы зригъэхъулIар, уолъагъу зэмылIэужьыгъуэу ищIа и сыхьэтхэм ар хуабжьу зэрелIэлIар, зэрегугъуар».
ИлъэситIым къриубыдэу Андрей сыхьэт лIэужьыгъуиплI ищIащ икIи мы зэманым абы щIэупщIэ иIэ хъуащ. ДызэрыщыгъуазэмкIэ, сыхьэтхэм щIэупщIахэм яхэтщ Къэбэрдей-Балъкъэрым и музейхэри.
