Жьыуэ къэтэджыркъым
— Мы сурэтым къищыр дыгъэм и къыщIэкIыгъуэра хьэмэрэ и къухьэжыгъуэра?
— Дыгъэм и къухьэжыгъуэращ.
— Ар дауэ къэпщIа?
— Сэ мы сурэтыр зи IэдакъэщIэкIыр фIы дыдэу соцIыху: ар зэи шэджагъуэ мыхъуауэ къэтэджыркъым.
Ди хэщIапIэр тхъуэжащ
Дизыкъуажэ и къуэр армэм дэкIат. ЩIалэр гугъуехьым къигъэдзыха, зэкIэлъигъэпIащIэу письмо къитхыу щIидзащ, тхьэусыхафэкIэ гъэнщIауэ…
Ар зыужэгъуа Дизыкъуажэ тIысри, и къуэм письмо хуитхыжащ: «Си къуэ, нэгъуэщIыпIэ дыIэпхъуащи, ди хэщIапIэщIэр недгъэхьыху, къыумытх!»
Лыхь Людмилэ.
