АДЫГЭХЭР
МэшбащIэ Исхьэкъ
Адыгэр и щIыналъэм щопсэу,
Шэрджэсущ къызэреджэр дуней псор,
Уэшх щабэ поплъэ,
Дыгъэм щогуфIыкI,
БлэкIар къаIэтыжыну ягу къэмыкI.
Куэд щIауэ гын Iугъуэ дэмытыж аузхэм,
ЛъыщIэж уэрэди шэхэм жамыIэж…
Iэгуауэр инщ- къуршыжьхэр дэгулэзу,
Я хьэгъуэлIыгъуэм щигуэщIэгъуэм деж.
Адыгэр щIэблэ къэхъум йогупсыс:
ЩIапIыкIыу лIыгъэм, халъхьэу
лъэпкъ нэмыс,
ЖраIэ, дыщIымыгъуу псалъэ лей:
— Гъуэгу махуэ техьэ, цIыхуу тет дунейм.
Сабий къалъхуамэ, фоч драгъэуей,
ГуфIэгъуэр кърагъащIэу зэрыкуейу,
Мэпсэу адыгэр, уэредадэр хаш,
Я тхыдэм хэту лIыгъэм и тхьэгъуш.
Щипхъащ адыгэр нобэ дуней псом,
Ауэ я хабзэ, я бзэ яхъумэж,
Я гугъэр дахэу зыхуагъэпс пщэдейм,
Шэрджэс фIэщIыгъэу щIаIэр ягъэпэж.
Къэбэрдей жыIэкIэм
тету зытхыжар
БЖЭНЫКIЭМухьэбщ.
