АНЭМ И ГУР
ЗэзыдзэкIар Бемырзэ Мухьэдинщ
Къэзакъыр щIоупщIэр: «Оксанэ, си псэгъу,
Сыт щыгъуэ щыхъунур уэ фIыуэ сыплъагъу?
Си мылъкуми си ахъшэми сыщымысхьын, —
«Мыбы сэ сыхуейщ» жыхуэпIар къыпхуэсхьынщ».
И щхьэцыр иухуэнурэ пщащэм жеIэж:
«Уи мылъкури уи ахъшэри фIыкIэ уиIэж,
Ухуеймэ игъащIэкIэ сигу урихьын,
Уи анэр быукIыу хуейщ и гур къэпхьын.
А гум сэ и сахуэр хуейщ япэу згъэвэн,
ИтIанэ абы къыщIэвыкIым сефэн, —
Iэгуаплъэ цыджан сэ зи дей сыщыIам
Аращ сэ хьэщыкъ сызыщIыну жиIар».
Къэзакъыр щэху хъуащ щыщIэдзауэ абдей.
Ешхэжкъым, ефэжкъым, мычэму нэщхъейщ.
И сэшхуэмкIэ икIэм анэбгъэр зэгуех.
ИоIэбэри анэм игу хуабэр кърех.
КIуэцIелъхьэри ар напэлъэщI хэдыкIам,
Къыхуехьыр и пщащэ и гущIэм пхыкIам.
АрщхьэкIэ бжэщхьэIум щоцIантхъуэри ар,
IэщIохур Iэ лъэщхэмкIэ гу иIыгъар.
...Анэгур къэскIащ, зэрыхэхуэу сабейм:
«УиукIти! Усакъыркъэ тIэкIу, си сабий!»
