Pourquoi ne pas simplement renvoyer dans leur pays les criminels étrangers qui se trouvent dans nos prisons ?
Waarom sturen we de buitenlandse criminelen in onze gevangenissen niet gewoon terug naar hun land?
Cela peut sembler évident, mais il est souvent très difficile de renvoyer des criminels étrangers dans leur pays d'origine. En effet, il n'est pas possible de mettre quelqu'un dans un avion sans que le pays de destination n'accepte son retour. Pour cela, il faut d’abord conclure des accords avec les pays d'origine, ce qu’on appelle une convention d'extradition. La Belgique a bien conclu de tels accords avec certains pays, mais pas avec d'autres, car les pays d'origines en question refusent de reprendre leurs propres citoyens qui ont commis des actes criminels à l'étranger. Notre pays négocie constamment avec ces pays pour parvenir à une convention d'extradition.
De plus, il se peut que le pays d'origine ne respecte pas les droits humains au sein des prisons. Par exemple, en y torturant les détenus. Dans ce cas, le juge peut interdire le renvoi vers ce pays car la Belgique a le devoir de garantir les droits humains de toute personne se trouvant sur son territoire. En expulsant une personne vers un pays où elle risque d'être torturée, par exemple, notre pays partagerait indirectement la responsabilité de cette violation des droits humains. Par conséquent, même dans de tels cas, l'expulsion peut ne pas être possible.
Dit lijkt misschien evident, maar het is vaak heel moeilijk om buitenlands criminelen naar hun land van herkomst terug te sturen. Je kan immers niet zomaar iemand op een vliegtuig steken zonder dat het bestemmingsland de terugkomst van die persoon aanvaardt. Hier zijn afspraken voor nodig met herkomstlanden die we uitleveringsverdragen noemen. Met sommige landen heeft België zulke afspraken. Met andere niet omdat het land van herkomst geen eigen burgers terugneemt die criminele feiten pleegden in het buitenland. Ons land onderhandelt voortdurend met die landen om toch nog tot een uitleveringsverdrag te komen.
Daarnaast kan het zijn dat het land van herkomst de mensenrechten in de gevangenissen niet respecteert. Bijvoorbeeld door gedetineerden te folteren. In zulke gevallen kan het door rechters verboden worden om mensen naar zo’n land terug te sturen, omdat België de plicht heeft om de mensenrechten van iedere persoon op ons grondgebied te garanderen. Door iemand uit te wijzen naar een land waar die persoon bijvoorbeeld gefolterd dreigt te worden, zou ons land op een indirecte manier mee verantwoordelijk zijn voor die schending van de mensenrechten. Ook in zulke gevallen kan het dus zijn dat de terugwijzing niet kan.