Qual è la storia dei libici?
Wat is de geschiedenis van de Libiërs?
Il nome dei Libici (Old Libyans) era usato nell'antichità per riferirsi a tutti i gruppi di popolazione che vivevano ad ovest dell'Egitto. Le loro aree di insediamento sono state riassunte sotto l'antico nome "Libia". Il rapporto dei libici con i loro vicini, gli egiziani a est e i greci nella zona costiera settentrionale, era mutevole e spesso teso.
La cultura dell'Egitto si è irradiata in Libia. Ma le tradizioni culturali locali non sono mai state trasformate.
I libici di oggi, cioè gli abitanti arabi della Libia, non sono discendenti diretti dei libici (Libici antichi) dell'antichità. I contemporanei degli antichi Egiziani, dei Fenici e dei coloni greci erano berberi. Culturalmente e linguisticamente i più vicini ai libici erano i numidi. Dal punto di vista etnico, i libici e i numidi erano, nonostante la loro lingua molto simile, popoli indipendenti con un proprio profilo culturale. La lingua d'insegnamento dei libici era l'egiziano.
De naam van de Libiërs (Oude Libiërs) werd in de oudheid gebruikt om te verwijzen naar alle bevolkingsgroepen die ten westen van Egypte wonen. Hun nederzettingsgebieden werden samengevat onder de oude naam "Libië". De relatie van de Libiërs met hun buren, de Egyptenaren in het oosten en de Grieken in het noordelijke kustgebied, was veranderlijk en vaak gespannen.
De cultuur van Egypte heeft tot ver in Libië gestraald. Maar de lokale culturele tradities zijn nooit getransformeerd.
De Libiërs van nu, dat wil zeggen de Arabische inwoners van Libië, zijn geen directe afstammelingen van de Libiërs (oude Libiërs) uit de oudheid. De tijdgenoten van de oude Egyptenaren, Feniciërs en Griekse kolonisten waren Berbers. Cultureel en taalkundig gezien stonden de Numidiërs het dichtst bij de Libiërs. Etnisch gezien waren de Libiërs en Numidiërs, ondanks hun zeer vergelijkbare taal, onafhankelijke volkeren met een eigen cultureel profiel. De onderwijstaal van de Libiërs was Egyptisch.