Cos'è un notaio e cosa fa?
Wat is een notaio (notaris) en wat doen zij?
Nell'ordinamento giuridico italiano basato sul codice civile (a differenza dell'ordinamento giuridico anglosassone di common law), il notaio è un pubblico ufficiale e professionista legale che garantisce la validità di documenti come contratti, atti e testamenti. Il notaio conferisce la fiducia pubblica, lo status di prova legale, agli atti e agli altri documenti che controlla. Per legge, il notaio deve essere indipendente e imparziale: deve tutelare gli interessi di tutte le parti in egual misura, indipendentemente da chi lo ha scelto. Il notaio non è da confondersi con il semplice notary public che attesta le firme nel sistema anglosassone di common law
In het Italiaanse burgerlijk wetboek (anders dan in het common law rechtssysteem) is de notaio, een wettelijke notaris of notaris in rechte, niet te verwarren met een eenvoudige notaris die handtekeningen getuigt in het Angelsaksische common law systeem, een openbaar ambtenaar en juridisch professional die de geldigheid van documenten zoals contracten, akten en testamenten garandeert. De notaio verleent publiek vertrouwen, de status van wettelijk bewijs, aan de akten en andere documenten waarop hij of zij toeziet. De notaris moet volgens de wet onafhankelijk en onpartijdig zijn: hij moet de belangen van alle partijen gelijkelijk beschermen, ongeacht wie hem heeft gekozen. In het geval van een eigendomsakte zal een notaio de identiteit van de koper en verkoper of hun vertegenwoordigers(bijvoorbeeld met een beperkte volmacht) moeten verifiëren. Zij zullen moeten nagaan of de verkoper inderdaad de eigendom van het onroerend goed heeft en zullen eventuele beperkingen noteren, bv. hypotheek- of andere pandrechten (juridische due diligence). De notaio int ook verschuldigde belastingen namens de staat en voert anti-witwascontroles uit. Sinds eind 2017 biedt de notaio een wettelijk beschermde escrow-faciliteit aan voor wie daarvan gebruik wil maken. Bij onroerendgoedtransacties is het normaal gesproken de koper die de notaio selecteert en betaalt, omdat de koper wordt beschouwd als de zwakkere partij in de transactie.