Qual è la storia degli Inca?
Wat is de geschiedenis van de Inca's?
Storicamente, gli Inca intorno al 1200 nella zona di Cuzco nel Perù meridionale diventano tangibili. In origine, il nome "Inca" era associato a un clan o a un clan locale o all'élite dominante; solo in seguito è stato usato come nome popolare.
A metà del XV secolo, gli Incas iniziarono una sistematica politica di conquista, culminata nella creazione del più grande stato territoriale dell'America precolombiana. Infine, intorno al 1500 i confini imperiali a nord fino a Pasto (Ecuador settentrionale) e a sud fino a Concepción (Cile centrale). Ad ovest la costa del Pacifico formava un confine naturale. Ad est, il territorio comprendeva la maggior parte della Bolivia e si estendeva fino all'Argentina.
Nonostante la cultura urbana e i noti monumenti di pietra, la cultura inca era una civiltà prevalentemente contadina, basata su tecniche agricole, culturali e di governo, alcune delle quali si erano sviluppate per generazioni, in un paesaggio culturale millenario, e che permetteva solo ad una ristretta e aristocratica élite regnante di godere di un elaborato stile di vita urbano.
Gli Incas costruirono la città di Machu Picchu nel XV secolo ad un'altitudine di 2430 metri su una cresta tra le cime di Huayna Picchu e l'omonima montagna (Machu Picchu) sulle Ande. La città comprendeva 216 edifici in pietra, situati su terrazze e collegati da un sistema di scale. Oggi la ricerca presuppone che la città nel suo periodo di massimo splendore possa ospitare e provvedere fino a 1000 persone. Sono state sviluppate diverse teorie sul senso e lo scopo di questa città. I ritrovamenti archeologici testimoniano di una città in gran parte sviluppata e un tempo pienamente funzionale, in cui la gente ha vissuto a lungo. Ha, ad esempio, una fornitura d'acqua ancora perfettamente funzionante e un elaborato sistema di drenaggio dell'acqua piovana.
L'impero degli Inca fu distrutto dagli spagnoli nel 1537. Nel 1650, la popolazione del Sud America era diminuita di circa 14 milioni di abitanti, da forse 18-20 milioni, usando mezzi prevalentemente democidi, come lo sterminio con il lavoro e lo spremitura delle terre povere, mentre i massacri genocidi sono rimasti l'eccezione.
La società inca era socialmente strettamente gerarchica. In cima c'era il sovrano assoluto, il Sapa Inca, la cui autorità illimitata è stata resa assoluta con un'elaborata cerimonia. La dignità del sovrano era ereditaria.
Historisch gezien is het Inca-volk rond 1200 in het gebied van Cuzco in het zuiden van Peru tastbaar geworden. Oorspronkelijk werd de naam "Inca" geassocieerd met een lokale clan of clan of met de heersende elite; pas later werd het gebruikt als een populaire naam.
In het midden van de 15e eeuw begonnen de Inca's met een systematische veroveringspolitiek, met als hoogtepunt de oprichting van de grootste territoriale staat in pre-Columbiaans Amerika. Tenslotte breidde de keizerlijke grens zich rond 1500 in het noorden uit tot Pasto (Noord-Ecuador) en in het zuiden tot Concepción (Centraal-Chili). In het westen vormde de Pacifische kust een natuurlijke grens. In het oosten bestreek het grondgebied het grootste deel van Bolivia en strekte het zich uit tot Argentinië.
Ondanks een stedelijke cultuur en de bekende stenen monumenten was de Inca-cultuur een overwegend boerencultuur, gebaseerd op agrarische, culturele en heersende technieken, waarvan sommige al generaties lang waren ontwikkeld, in een duizenden jaren oud cultuurlandschap, en die slechts een zeer kleine, aristocratische heersende elite toestond om te genieten van een uitgebreide stedelijke levensstijl.
De Inca's bouwden de stad Machu Picchu in de 15e eeuw op een hoogte van 2430 meter op een heuvelrug tussen de toppen van Huayna Picchu en de gelijknamige berg (Machu Picchu) in de Andes. De stad bestond uit 216 stenen gebouwen, gelegen op terrassen en verbonden door een systeem van trappen. Onderzoek gaat er vandaag de dag van uit dat de stad in haar hoogtijdagen tot 1000 mensen zou kunnen huisvesten en voorzien. Er zijn verschillende theorieën ontwikkeld over de zin en het doel van deze stad. De archeologische vondsten getuigen van een grotendeels ontwikkelde en ooit volledig functionerende stad waar men lange tijd heeft gewoond. Het heeft bijvoorbeeld een nog volledig functionerende watervoorziening en een uitgebreid regenwaterafvoersysteem.
Het rijk van de Inca's werd in 1537 door de Spanjaarden vernietigd. Tegen 1650 was de bevolking van Zuid-Amerika met ongeveer 14 miljoen afgenomen van misschien 18-20 miljoen, waarbij voornamelijk democratische middelen werden gebruikt, zoals uitroeiing door arbeid en knijpen op arme grond, terwijl genocidale slachtpartijen de uitzondering bleven.
De Inca maatschappij was sociaal strikt hiërarchisch. Aan de top stond de absolute heerser, de Sapa Inca, wiens onbeperkte gezag in een uitgebreide ceremonie absoluut werd gemaakt. De waardigheid van de heerser was erfelijk.