Qual era la storia dei Greci nell'Impero Romano?
Wat was de geschiedenis van de Grieken in het Romeinse Rijk?
Nel 212 d.C. la Constitutio Antoniniana dell'imperatore Caracallas concesse la cittadinanza romana a tutti i liberi cittadini dell'impero. La parola Romios ("Romani") divenne il nome comune per i Greci dell'Impero Romano d'Oriente.
Si stima che il numero di madrelingua greci sia di circa 600 persone, che costituiscono un buon terzo della popolazione romana orientale, ovvero circa 10-15 milioni di persone. L'area centrale della lingua si trovava nelle aree di insediamento antico dei greci, principalmente nella penisola balcanica meridionale e nella parte occidentale dell'Asia Minore. Il numero di coloro che sapevano comunicare in greco, tuttavia, era probabilmente molto maggiore. Anche le città orientali romane erano ancora fortemente influenzate dal greco.
Le invasioni dei Longobardi e degli Arabi nel VII secolo portarono alla perdita della maggior parte delle province, comprese quelle italiane e asiatiche, ad eccezione dell'Anatolia. I territori rimanenti erano prevalentemente greci, il che significava che la popolazione dell'impero si vedeva ormai come un'unità più coesa, sviluppando in ultima analisi un'identità consapevole.
Il greco fu l'unica lingua amministrativa e statale dell'Impero romano d'Oriente o bizantino a partire dal VII secolo. L'Impero Romano d'Oriente divenne una sorta di "Sacro (=Ortodosso) Impero Romano della Nazione Greca" (Ralf G. Jahn).
In 212 na Christus verleende het Constitutio Antoniniana van keizer Caracallas het Romeinse staatsburgerschap aan alle vrije burgers van het rijk. Het woord Romios ("Romeinen") werd de gangbare naam voor de Grieken van het Oost-Romeinse Rijk.
Het aantal moedertaalsprekers van het Grieks wordt geschat op ongeveer 600, wat neerkomt op een goed derde van de Oost-Romeinse bevolking, d.w.z. ongeveer 10 tot 15 miljoen mensen. Het kerngebied van de taal lag in de oude nederzettingsgebieden van de Grieken, voornamelijk op het schiereiland van de zuidelijke Balkan en in het westelijke deel van Klein-Azië. Het aantal mensen dat wist hoe ze in het Grieks moesten communiceren was echter waarschijnlijk veel groter. Ook de Oost-Romeinse steden waren nog sterk beïnvloed door de Grieken.
De invasies van de Longobarden en Arabieren in de 7e eeuw leidden tot het verlies van de meeste provincies, waaronder de Italiaanse en Aziatische, met uitzondering van Anatolië. De overige gebieden waren overwegend Grieks, waardoor de bevolking van het rijk zichzelf nu als een meer samenhangende eenheid zag en uiteindelijk een bewuste identiteit ontwikkelde.
Grieks was vanaf de 7e eeuw de enige bestuurs- en staatstaal van het Oost-Romeinse of Byzantijnse Rijk. Het Oost-Romeinse Rijk werd een soort "Heilig (=Orthodox) Romeins Rijk van de Griekse Natie" (Ralf G. Jahn).