Wat was de geschiedenis van de Grieken in het Romeinse Rijk?
Qual foi a história dos gregos no Império Romano?
In 212 na Christus verleende het Constitutio Antoniniana van keizer Caracallas het Romeinse staatsburgerschap aan alle vrije burgers van het rijk. Het woord Romios ("Romeinen") werd de gangbare naam voor de Grieken van het Oost-Romeinse Rijk.
Het aantal moedertaalsprekers van het Grieks wordt geschat op ongeveer 600, wat neerkomt op een goed derde van de Oost-Romeinse bevolking, d.w.z. ongeveer 10 tot 15 miljoen mensen. Het kerngebied van de taal lag in de oude nederzettingsgebieden van de Grieken, voornamelijk op het schiereiland van de zuidelijke Balkan en in het westelijke deel van Klein-Azië. Het aantal mensen dat wist hoe ze in het Grieks moesten communiceren was echter waarschijnlijk veel groter. Ook de Oost-Romeinse steden waren nog sterk beïnvloed door de Grieken.
De invasies van de Longobarden en Arabieren in de 7e eeuw leidden tot het verlies van de meeste provincies, waaronder de Italiaanse en Aziatische, met uitzondering van Anatolië. De overige gebieden waren overwegend Grieks, waardoor de bevolking van het rijk zichzelf nu als een meer samenhangende eenheid zag en uiteindelijk een bewuste identiteit ontwikkelde.
Grieks was vanaf de 7e eeuw de enige bestuurs- en staatstaal van het Oost-Romeinse of Byzantijnse Rijk. Het Oost-Romeinse Rijk werd een soort "Heilig (=Orthodox) Romeins Rijk van de Griekse Natie" (Ralf G. Jahn).
Em 212 d.C., a Constitutio Antoniniana do Imperador Caracallas concedeu a cidadania romana a todos os cidadãos livres do império. A palavra Romios ("Romanos") tornou-se o nome comum para os gregos do Império Romano Oriental.
O número de falantes nativos do grego é estimado em cerca de 600, constituindo um bom terço da população romana oriental, ou seja, cerca de 10 a 15 milhões de pessoas. A área central da língua estava localizada nas antigas áreas de povoamento dos gregos, principalmente no sul da península balcânica e na parte ocidental da Ásia Menor. O número daqueles que sabiam como se comunicar em grego, no entanto, era provavelmente muito maior. Também as cidades do leste romano ainda eram fortemente influenciadas pelo grego.
As invasões dos Longobardos e Árabes no século VII levaram à perda da maioria das províncias, incluindo as italianas e asiáticas, com exceção da Anatólia. Os restantes territórios eram predominantemente gregos, o que significava que a população do império se via agora como uma unidade mais coesa, acabando por desenvolver uma identidade consciente.
O grego foi a única língua administrativa e estatal do Império Romano Oriental ou Bizantino, a partir do século VII. O Império Romano Oriental tornou-se uma espécie de "Império Romano Sagrado (=Ortodoxo) da Nação Grega" (Ralf G. Jahn).