Wie waren de Galaten in Klein-Azië?
Quem eram os Galatianos na Ásia Menor?
De Keltische stamvereniging die in 278 voor Christus de Hellespont overstak en zich in Klein-Azië vestigde, werd de Galaten (Galatae) genoemd.
De Galaten waren door de koning van Bithynië het land binnengeroepen. De koning wees de Keltische stammen residenties toe in een gebied dat in het grensgebied tussen Bithynië en het Seleucide Rijk lag, in het betwiste niemandsland van beide staten. Dit gebied heet sindsdien Galatia.
De politieke macht van de Galaten werd in 189 voor Christus gebroken nadat de Romeinen het geallieerde Seleucidische leger hadden verslagen. Een deel van de Galaten werd als slaven meegenomen, het andere deel bleef in het vestigingsgebied, maar nam vanaf dat moment geen enkele militaire of politieke invloed meer aan.
De Galaten hadden al na enkele generaties een groot deel van de cultuur van hun omgeving geadopteerd en hadden zich gedeeltelijk taalkundig geassimileerd. Voor de apostel Paulus waren de Galaten als volk echter nog steeds een realiteit ("Brief aan de Galaten" in het Nieuwe Testament). Al in de 4e eeuw na Christus meldt de heilige Hiëronymus dat de Galaten op dezelfde manier spraken als de Treverianen in Trier.
A união tribal celta que atravessou o Hellespont em 278 a.C. e se estabeleceu na Ásia Menor foi chamada de Galatianos (Galatae).
Os Galatianos tinham sido chamados para o país pelo rei de Bitínia. O rei designou as residências das tribos celtas em uma área que ficava na fronteira entre Bitínia e o Império Seleucida, na disputada terra de ninguém de ambos os estados. Desde então esta área tem sido chamada de Galatia.
O poder político dos Gálatas foi quebrado em 189 a.C. depois que os romanos derrotaram o exército de Gálatas Seleucid aliado. Uma parte dos galatianos foi levada como escravos, a outra parte permaneceu na sua área de assentamento, mas a partir de então não tomou qualquer influência militar ou política.
Os Galatianos tinham adoptado grande parte da cultura do seu ambiente após apenas algumas gerações e tinham assimilado parcialmente linguisticamente. No entanto, para o apóstolo Paulo, os Gálatas como povo ainda eram uma realidade ("Epístola aos Gálatas" no Novo Testamento). Já no século IV d.C., São Jerônimo relata que os galatianos falavam de forma semelhante aos treverianos em Trier.