Waar dient een DNS voor?
Para que serve um DNS?
Een DNS-server wordt gebruikt om het IP-adres te verkrijgen dat overeenkomt met een domeinnaam (URL in het geval van een website). Het is een soort telefoonboek. De DNS-service vertaalt domeinnamen naar IP-adressen en andere typen records. Uw browser heeft het IP-adres nodig om contact op te nemen met de webserver die verantwoordelijk is voor de site die u wilt bezoeken, omdat het IP-adres elke machine die op internet is aangesloten eenduidig identificeert, net zoals een telefoonnummer. Het is een discrete maar cruciale schakel voor de veiligheid op internet. Een typisch voorbeeld van een DNS-server is de BIND-server, die het meest gebruikt wordt op internet. Momenteel worden IP-adressen voornamelijk geregistreerd als IPv4 en de overstap om IPv6-adressen te gebruiken komt langzaam op gang. Elke combinatie van een domeinnaam met een IP-adres is uniek. DNS-servers hebben een hiërarchie. Het hoogste hiërarchische middelpunt is de root (meestal vertegenwoordigd door een punt). In een domein kan men dan meerdere subdomeinen aanmaken die zelf delegaties naar subdomeinen kunnen aanmaken, die op andere servers gehost worden. De delegaties creëren dan zones met een eigen hiërarchisch systeem. De domeinen die zich net onder de root bevinden, zijn de primaire domeinen (TLD voor Top Level Domain). De updates worden uitgevoerd op de primaire server van het domein. De zoneoverdracht bestaat uit het repliceren van de records van de primaire server door de secundaire servers.
Um servidor DNS serve para obter o endereço IP correspondente a um nome de domínio (URL no caso de um website). Trata-se de uma espécie de diretório. O serviço DNS traduz os nomes de domínio em endereços IP, bem como noutros tipos de registos. O endereço IP é necessário para que o browser possa contactar o servidor web responsável pelo site que pretende visitar, pois o endereço IP identifica de forma única cada máquina ligada à Internet, exatamente como um número de telefone. É um elemento discreto mas crucial para a segurança na Internet. O exemplo mais comum de servidor DNS é o servidor BIND, o mais presente na Internet. Atualmente, os endereços IP são principalmente registados em IPv4 e foi iniciado um processo de transição para utilizar endereços IPv6. Cada associação de nome de domínio a um endereço IP é única. Os servidores DNS têm uma hierarquia. A raiz (geralmente representada por um ponto) é o centro hierárquico mais alto. Num domínio, é possível criar vários subdomínios que, por sua vez, podem criar delegações de subdomínios alojados noutros servidores. As delegações criam então zonas com o seu próprio sistema hierárquico. Os domínios que se situam pouco abaixo da raiz são os domínios primários (TLD ou Top Level Domain). As atualizações são feitas no servidor primário do domínio. A transferência da zona consiste na reprodução dos registos do servidor primário pelos servidores secundários.