Wat is de recente geschiedenis van de Aboriginals?
Jaka jest najnowsza historia ludności aborygeńskiej?
Met de opmars van de Europeanen begon de typische kolonisatie in Australië: een jacht op de Aboriginals, de inbeslagname van hun land, de vernietiging van hun cultuur en hun talen. Degenen die weigerden de Europese gebruiken over te nemen, werden niet als mensen behandeld.
De blanke kolonisten verklaarden het continent "onbewoond voor 1778". Ze noemden het Terra Nullius, niemandsland. De Aboriginals hadden dus geen aanspraak op het land waarmee ze volledig verweven waren. Pas in de 20e eeuw kregen sommige Aboriginalgemeenschappen land terug, ook al waren het meestal afgelegen en onherbergzame gebieden. Ondanks hulpprogramma's van de overheid wonen veel Aboriginals van het huidige Australië in de vervallen buitenwijken van de grote steden. Er is een gebrek aan schoolonderwijs, adequate huisvesting, medische zorg en algemene maatschappelijke acceptatie. Hun levensverwachting ligt ver onder het nationale gemiddelde. De Australische Aboriginals voelen zich daarom nog steeds bedrogen. Individuele groepen (bijv. de Warlpiri) zijn nu begonnen met het onder de aandacht brengen van hun lot met hun eigen websites en documentairefilms.
Wraz z postępem Europejczyków rozpoczęła się typowa kolonizacja w Australii: polowanie na Aborygenów, konfiskata ich ziemi, zniszczenie ich kultury i języków. Ci, którzy odmówili przyjęcia europejskich zwyczajów, nie byli traktowani jak istoty ludzkie.
Biali osadnicy uznali kontynent za "niezamieszkały przed 1778 r.". Nazwali ją Terra Nullius, ziemia niczyja. Aborygeni nie mieli więc żadnych roszczeń do ziemi, z którą byli całkowicie splecieni. Dopiero w XX wieku niektóre społeczności aborygeńskie odzyskały ziemię, mimo że były to w większości odległe i niegościnne tereny. Pomimo rządowych programów pomocowych, wielu Aborygenów z dzisiejszej Australii żyje na zniszczonych przedmieściach wielkich miast. Brak jest wykształcenia szkolnego, odpowiedniego zakwaterowania, opieki medycznej i ogólnej akceptacji społecznej. Ich średnia długość życia jest znacznie poniżej średniej krajowej. Dlatego australijscy Aborygeni nadal czują się oszukani. Poszczególne grupy (np. Warlpiri) zaczęły teraz zwracać uwagę na swój los za pomocą własnych stron internetowych i filmów dokumentalnych.