Wie waren de Galaten in Klein-Azië?
Kim byli Galacjanie w Azji Mniejszej?
De Keltische stamvereniging die in 278 voor Christus de Hellespont overstak en zich in Klein-Azië vestigde, werd de Galaten (Galatae) genoemd.
De Galaten waren door de koning van Bithynië het land binnengeroepen. De koning wees de Keltische stammen residenties toe in een gebied dat in het grensgebied tussen Bithynië en het Seleucide Rijk lag, in het betwiste niemandsland van beide staten. Dit gebied heet sindsdien Galatia.
De politieke macht van de Galaten werd in 189 voor Christus gebroken nadat de Romeinen het geallieerde Seleucidische leger hadden verslagen. Een deel van de Galaten werd als slaven meegenomen, het andere deel bleef in het vestigingsgebied, maar nam vanaf dat moment geen enkele militaire of politieke invloed meer aan.
De Galaten hadden al na enkele generaties een groot deel van de cultuur van hun omgeving geadopteerd en hadden zich gedeeltelijk taalkundig geassimileerd. Voor de apostel Paulus waren de Galaten als volk echter nog steeds een realiteit ("Brief aan de Galaten" in het Nieuwe Testament). Al in de 4e eeuw na Christus meldt de heilige Hiëronymus dat de Galaten op dezelfde manier spraken als de Treverianen in Trier.
Celtycka unia plemienna, która przekroczyła Hellespont w 278 r. p.n.e. i osiedliła się w Azji Mniejszej, była nazywana Galatami (Galatae).
Galacjanie zostali wezwani do kraju przez króla Bityni. Król przydzielił plemionom celtyckim rezydencje na obszarze, który leżał na pograniczu Bityni i Imperium Seleucydów, na spornej ziemi niczyjej obu stanów. Ten obszar od tego czasu nazywany jest Galatią.
Władza polityczna Galatów została złamana w 189 r. p.n.e. po tym, jak Rzymianie pokonali sprzymierzoną armię Seleucydów Galatańskich. Jedna część Galacjan została zabrana jako niewolnicy, druga część pozostała na swoim terenie osadniczym, ale od tego czasu nie zdobyła żadnych wpływów wojskowych ani politycznych.
Galacjanie przejęli znaczną część kultury swojego środowiska już po kilku pokoleniach i częściowo zasymilowali się językowo. Niemniej jednak, dla apostoła Pawła Galacjan jako ludu była jeszcze rzeczywistością ("List do Galacjan" w Nowym Testamencie). Jeszcze w IV wieku n.e. święty Hieronim donosi, że Galacjanie mówili w podobny sposób, jak Trewerianie w Trewirze.