Hissediyorum kızıllıkların içimde haykır-haykır bağırdığını.
Dışarı vurmasa da içime, yüreğime, ayaklarıma kadar sızladığını.
Sindire-sindire aktığını.
Tamamen geçmese de;
Düğümlenip avuçlarımın içine doğru yumrulandığını hissediyorum.
Bir kara bulut görüyorum sanki başımın üstünde.
Mutluluk ile mutsuzluk çizgisinde oynayan.
Canımın sıkıntılarına yarenlik eden.
Belki bir haz, belki bir heyecan, belki de bir keder.
Ne olduğunu bilemediğim bir tufan.
Yağmur sularına kavuşmayı bekleyen toprak gibi susuz.
Belki sessizliğe bürünüşünden.
Belki de öfkeyle doluşundan.
Bir koku alıyorum çok uzaklardan.
Esmeyi unutmuş şaşkın rüzgârlar gibi dolanıyor etrafımda.
Neyi istiyor bilmiyorum.
Çiçek açmayı bekleyen ağaçlar gibi bekliyorum.
Neyi beklediğimi bilmeden.
Sadece susuyorum;
Bir bilinmezlik çemberinde kalmış gibi,
Seyrediyorum çok uzakları.
#Duygunöbeti