THE HAUNTING OF HILL HOUSE
ADI : The Haunting of Hill House
OYUNCULAR : Michiel Huisman, Carla Gugino, Henry Thomas, Elizabeth Reaser, Oliver Jackson-Cohen, Kate Siegel, Victoria Pedretti
YAPIM YILI : 2018
TÜR : Dram, Korku, Gizem
KİMLER İÇİN : Sahici bir dram ve korku hikayesi izlemek isteyen, düşündüren ve duygusal yapımları seven dayanıklı gerilim sever bünyelere önerilir.
PUANIM : 8.5/10
Dahice Yazılmış Bir Aile Trajedisi: The Haunting of Hill House
2018 yılında, Shirley Jackson’ın 1959 tarihli aynı adlı romanından uyarlanan The Haunting of Hill House dizisi izleyenlerini gerim gerim geren bir aile dramı. Zevkine her gece korku filmleri izleyen ben bile geceleri kenardan kenardan gittim mutfağa bir süre. Ama bu 3 defa izlememe engel mi? Tabii ki hayır.
Usta yönetmen/yazar Mike Flanagan, başta bu kitabı diziye uyarlama konusunda tereddüt yaşadığını söylese de ortaya enfes bir iş çıkarmış. 10 bölümlük bu korku, gerilim, dram dizisi bize 5 çocuklu Crain ailesinin lanetli/hayaletli bir evde yaşamaya başladıktan sonra başlarına gelen olayları anlatıyor. Tek bir zaman çizgisinde ilerlemiyor dizi. 5 kardeşin bu evde geçen çocukluklarını ve yetişkin hallerini izliyoruz. Bol sürprizli, heyecanlı ve sürükleyici bu hikayede başroller şöyle; Michiel Huisman, Carla Gugino, Henry Thomas, Elizabeth Reaser, Oliver Jackson-Cohen, Kate Siegel, Victoria Pedretti.
Bir korku dizisinde bu kadar detay ve mesaj saklı olmasını hiç beklemezdim. Genelde korkunç efektlerle, ani sahne geçişleriyle işi bitiriyorlar malum. O nedenle Hill House hakkında yazmanın, okumanın mantıklı olduğuna karar verdim. İzleyenler ve de spoiler sevenler buyrun spoiler kısmına geçelim.
-Spoiler-
Dizinin başlangıcından sonuna kadar ne kadar kaliteli ve yetenekli ellerden çıktığını hissediyorsunuz. Mesela Michael Flanagan’ın sinsi gibi kapı arkalarına, merdiven altlarına gizlediği saniyelik gözüken hayaletlerin makyajları, kostümleri için bile günlerce uğraşılmış. Peki ya çocuk oyunculara ne demeli? Kim seçtiyse bu yetenekli minnakları tebrik ederim ancak bu kadar yetişkin hallerine uygun seçilebilirlerdi.
Kitaptan uyarlama demiştim ya yukarda ama uyarlama yaparken baya bir değiştirmişler hikayeyi. Shirley Jackson’un orijinal romanında Eleanor (dizide Nell), Theo ve Luke karakterleri varmış ve onlar da kardeş değillermiş. Hatta Hill House’da bile büyümemişler. Steven ve Shirley karakterlerini diziye Michael Flanagan eklemiş. Steven ismini The Haunting filminin yapımcılığını da yapan bir başka dev isim Steven Spielberg’den, Shirley’i ise kitabın yazarından almış.
Girişte şunu söylemem lazım. Crain çocukları için, annelerinin ve çocukluklarının yasını tuttuklarını söyleyebiliriz.Yetişkinliklerinde de bunu net bir şekilde görüyoruz zaten. Bu 5 kardeş yasın 5 aşamasını temsil ediyor; İnkar (Steven), Öfke (Shirley), Pazarlık (Theo), Depresyon (Luke) ve Kabul (Nell). Bu duygular bu 5 kişinin karakterlerini oluşturuyor diyebiliriz.
Dizimiz Steven’ın kendi çocukluk anılarından esinlenerek yazdığı romanından cümlelerle başlıyor. Steven karakteri benim nedense en sevemediğim karakter oldu. Herhalde olaylar karşısındaki tutumundan (inanmaması vs) ve de kardeşlerinin dertlerini pek ciddiye almamasından. Çocukluğunu en az gördüğümüz kişi kendisi, zaten pek çocuk sayılmaz ergen desek daha doğru. İnkar duygusu tüm hayatına hakim olan Steven aslında içten içe yaşananlar biliyor. Hatta benim çocuklarım benim travmalarımı yaşamasın diye vazektomi yaptıracak kadar emin. Ama inkarı seçerek hayatına devam etmeye çalışıyor. Kırmızı Oda’nın kendisi için bir video oyun odası olması da inkarın en güzel örneği sanırım. Bu nedenle olayların dışında kalan, en son kabullenen kişi oluyor. Dışarıdan güzel ve normal görünen bir hayatı var.
Michiel Huisman cast için seçilen ilk oyuncuymuş.
Steven, aile üyelerinden birini Kırmızı Oda’dayken ziyaret eden tek kişidir. Luke’a ağaç evde “kızlara izin yok” yazısında yardım ettiğinde onun kırmızı odasına giriyor.
Shirley’e gelirsek. Çocukluğunu sevdiğim yetişkinliğine ısınamadığım bir karakter. Küçüklükten beri sorumluluk sahibi, ailesine düşkün, kardeşlerini koruyup kollayan biri. Malum kedi yavruları sahnesini hatırlarsınız (bende bile travma yarattı küçücük Shirley’de nasıl yaratmasın). Kendisini oldukça etkileyen bu olay sonrasında cenaze tören düzenleme işine (bizde bir karşılığı olmayınca tarif edemedim anladınız siz onu) girmesi hem dramatik hem de düşününce mantıklı. 2 çocuğu ve ‘hallederiz’ kocasıyla kendince hoş bir hayatı var. Yine de Shirley’e düşen duygu olan öfkeyi kendisinde sık sık görebiliyoruz. Steven’ı ,Theo’yu, Luke’ı falan azarlıyor her fırsatta maşallah. Ama belki de en çok kendisine karşı duyuyor bu öfkeyi. Kırmızı Oda’nın Shirley için aile odası olmasına rağmen kocasını aldatması ise ironik.
Kedi yavruları sahnesinde Michael Flanagan gerçek kedi yavrularını kullanmak yerine minik mekanik yavrular istemiş. Yavru kediler, Jason Collins ve Mike McCarty tarafından Autonomous FX’te üretilmiş ve nefes alma hareketi için hava keseleri ile donatılmış. Yakın çekimler için mekanik yavru kedilere gözlerinin dışarı fırlaması ve ağzından bir böcek çıkması gibi güncellemeler (!) yapılmış.
Theodore için kesinlikle en havalı kardeş diyebilir miyiz? Evet, dedim gitti. Bu karaktere biraz torpil geçildiğini hissediyorum (nedenini aşağıda yazacağım). Enteresan bir psişik güce sahip olan Theo bu gücünün hem cefasını çekiyor hem zevkini sürüyor diyebiliriz. Dokunduğu her şeyi herkesi hissedebilen (iliklerine kadar) Theo bu özelliğini çocukken fark ediyor tabi. Annesiyle bu konu hakkında konuştukları ve Olivia’nın ona eldiven hediye ettiği sahne çok tatlıydı. Ayrıca Shirley’le olan araba sahnesi ve sonrasındaki monoloğu çok başarılıydı. Theo için pazarlık aşaması demiştik. Orta yol bulma yani. Yaşadığı kötü olayları ve kendini kabul edip hayatında bir şeyleri yoluna sokma çabasında diyebiliriz. Kendisine çok doğru bir meslek seçen ve bu işinde gücü sayesinde oldukça başarılı olan Theo özel hayatında ise tek gecelik ilişkileri tercih ediyor. Bir insana çıplak elle dokunamayan biri için doğru bir seçim sanki. Kırmızı Oda Theo için özgürce ve kimseye dokunmadan dans edebildiği dans odası.
Theo sanki torpilli demiştik. Theo’yu canlandıran Kate Siegel dizinin yaratıcısı Michael Flanagan’ın eşi olduğu için olabilir sanki ne dersiniz ? Flanagan, Kate ile ilk defa çalışmıyor. Oculus (2013), Hush (2016), Gerald’s Game (2017) gibi yapımlarında da başrol vermiş kendisine. The Haunting of Bly Manor’da da yine vazgeçmedi sevdiceğinden. İyi ki de vazgeçmiyor, gayet başarılı bir ikili olmuşlar.
Kate Siegel, Two Storms bölümünü çekmeden saatler önce hamile olduğunu öğrenmiş. Bu yüzden Theo’nun koltuktan düşüp kafasını vurduğu an, Flanagan için “inanılmaz derecede stresli” olmuş. Çift, Theo Crain’den sonra kızlarına Theodora adını vermişler (Flanagan isim konusunda yaratıcılığını hiç zorlamamış yine).
McKenna Grace (genç Theo) ve Kate Siegel (yetişkin Theo), Theo’nun deneyimleri ve düşünceleri hakkında yazılar yazarak karakterlerinin günlükleri tutmuşlar. Aktrisler daha sonra Theo’nun çocukluk/yetişkinlik duygularını daha iyi anlamak için günlükleri birbirleriyle değiştirmişler. Ayrıca McKenna, Kate’in sahnelerini izleyip onun gibi hareket etmeye çalışmış.
İkizlerden Luke’a gelirsek. Luke ve Nell doğduklarından beri birbirlerine bir şekilde bağlılar. Bu nedenle çocukluklarını genelde birlikte görüyoruz Luke ve Nell’in. Büyüdükçe biraz ayrı düşseler de birbirlerini en iyi anlayan 2 kardeşin onlar olduğunu söyleyebiliriz. En hassas ve olayların farkında çocuklardan biri Luke. Anneleri Olivia tam Luke ile Nell’i zehirlemek üzereydi hatırlarsanız. Babaları yetişmese Luke da Hill House’daki ruhlardan birine dönüşüyordu. Bu çocukluk travmasından sonra Luke’ın, büyüdüğünde bir bağımlı haline geldiğine görüyoruz. Kırmızı Oda’nın ona ağaç ev olarak görünmesinin sebebi belki de kendi evlerinden, evdekilerden uzaklaşma ihtiyacıdır. Nell dışında kendisine inanan ve de onu anlayan kimse yok diye düşünüyor. Bu nedenle payına düşen depresyonu dibine kadar yaşadığını görebilirsiniz. En çok üzüldüğüm, en çok kendine yazık eden kardeşlerden biri Luke oldu. Sonunda onu yarım da olsa mutlu olarak görmek güzeldi.
Oliver Jackson-Cohen (yetişkin Luke), ikizine hayat veren Victoria Pedretti’den (yetişkin Nell) 9 yaş büyükmüş. Jackson-Cohen 1986 doğumlu, Pedretti 1995 doğumlu. Bu yaş farkı belli oluyordu gerçekten.
Ve son olarak gelelim Nell’e. Diğer kardeşleri gibi derin travmaları olan ama The Bent-Neck Lady yüzünden evden uzakta da huzur bulamayan Nell hepimizin yüreğini parçaladı değil mi? The Bent-Neck Lady’nin aslında kendisi olması ve çocukluğundan beri kendisine musallat olup The Bent-Neck Lady’e dönüşmesi kısır döngüsünden çıkamıyor. Annesiyle aynı kaderi paylaşan belki de ona en çok benzeyen kişi. Çocukluğunda kimsenin ona inanmaması, dinlememesi sinir bozucuydu. Ya çocuk diyor ki ben evin içinde yamuk boyunlu bir kadın görüp duruyorum, uyuyamıyorum. Annesi babası gülüp ‘sure, sweetheart let’s get you bed’ diyip gidiyorlar. Böyle böyle delirttiler kızı. Kırmızı Oda Nell için kendi kendine oyunlar oynadığı ve bir süreliğine korkunç hayaletinden kaçtığı bir yer. Neyse tam bunlarla baş etmeye başlamıştı, tam kocası Arthur’la mutlu mesut yaşıyordu derken Arthur’un zamansız ölümüyle tekrar Nell için kabus dolu günler başlıyor. Yine yalnız bırakılan ve kimse tarafından ciddiye alınmayan Nell, Hill House’un ve de annesinin çağrısına daha fazla karşı koyamayıp çareyi eve geri dönmekte arıyor. En son herkesin Kırmızı Oda’da toplandığı ve Nell sayesinde gerçeğe aydıkları sahne çok üzücü değil miydi? Artık her şeyi, evi, annesini, kendisini kabul edip kendini Hill House’ın korkunç ellerine bırakıyor Nell. Yasın kabul aşamasının temsilcisi olması işte bu sebepten.
Victoria Pedretti, Hill House’dan önce hiç oyunculuk işi alamamış. Nell rolü için kendi kendine bir video çekip yollamış. Flanagan, Victoria’nın videosunu izlediğinde “Video başladıktan bir dakika sonra onun Nell olduğunu ve bir yıldız olacağını biliyordum.” demiş. Tam filmlerdeki gibi bir keşfedilme hikayesi olmuş.
Hill House’ı canlı bir varlık gibi düşünebiliriz. Gözleri, teni, organları var. Kırmızı Oda ise bu varlığın (canavarın) midesi. Yıllar boyunca içinde yaşayan insanların hayallerini, korkularını, zaaflarını onlara karşı kullanıp onları sonsuza kadar evde tutmaya çalışmış. Bu nedenle herkesin girmeye çalışıp giremediği Kırmızı Oda herkese farklı bir şekilde (onların ihtiyacı olan şekilde) görünüp onları sindirmeye başlamış. Olivia, Crain ailesinden bu canavara yenik düşen ilk kişi diyebiliriz. Gerçi evde doğrusal bir zaman çizgisi yok, Nell’in de dediği gibi burada zaman düz bir çizgide ilerlemiyor. Anılar, yaşanmışlıklar yağmur gibi, kar gibi her tarafa saçılmış vaziyette (bu nedenle Nell hem küçük bi çocuk hem de The Bent-Neck Lady olarak aynı anda evde bulunabiliyor). Olivia tüm ailesini bu evde tutarsa burada sonsuza dek mutlu yaşayacaklarına inandırmış kendini. Hugh ise buna engel olmak için elinden geleni yapsa da Olivia’yı kurtaramıyor. Daha sonra da Nell’i. Ama diğer çocuklarını kurtarmak için kendini feda ediyor ve sonsuza kadar evde yaşamaya mahkum oluyor. Kalan 4 kardeşe ise Flanagan mutlu bir son veriyor. Hill House’ın ve kendilerinin hayaletlerinden uzakta, normal bir hayat.
Kırmızı Oda’nın düzeni sürekli değişse de pencere hep aynı yerde kalıyor. Aslında Kırmızı Oda’nın nasıl işlediğiyle ilgili bir ipucu diyebiliriz.
Stephen King ve Mike Flanagan birbirlerinin çalışmalarının büyük hayranları olarak biliniyorlarmış. King, Hill House’ı çok beğendiğini söylemiş. Flanagan ise, Doctor Sleep (The Shining’in devamı) ve Gerald’s Game dahil olmak üzere birçok King uyarlaması yapmış. Bu dizi ile The Shining arasında paralellikler var. Her ikisi de, kayda değer derecede psişik yeteneklere sahip bir çocuklu, izole bir aileyi anlatıyor. Ve her iki hikaye de, onları aile üyelerini öldürmeye ikna eden hayaletler veya ruhlar tarafından deliye dönen bir ebeveyne sahip.
Altıncı bölümün ilk 15:39 dakikası (başlangıçtaki bir dakika ve yirmi saniye kredilerin başlama sırası hariç, yani 14:19 dakika) tek seferde çekilmiş. Düzenleme yok, kesiklik yok. Kameranın Nell’i takip ettiğini görebiliyoruz. Bölüm, bu şekilde 5 uzun çekimden oluşuyor. Diğer çekim süreleri şöyle: 7:25, 17:19, 6:13, 5:31. Prodüksiyon, bunu başarmak için altı haftalık ayrıntılı provalar için kapanmış. Bu uzun çekimlerden birinde Hugh’u oynayan Henry Thomas yerdeki el fenerine basmış yanlışlıkla sonra Flanagan’dan devam işaretini alınca devam etmiş sahneyi oynamaya.
İzleyeni oldukça etkileyen, bizi korkutan şeyler hakkında (hayaletlerimiz hakkında) düşündüren, kaliteli ve başarılı bir dizi The Haunting of Hill House. 2018 yılında oldukça ilgi gördü ve beğenildi. Devamının çekilmesi için fazlaca bir talep gelince, The Haunting of Bly Manor çekildi. İlk sezonun devamı değil, istediğinizden başlayabilirsiniz (Hill House’dan başlamanızı tavsiye ederim tabi). Hill House’a göre çok daha naif ve romantik kalıyor. Her oyuncunun hakkını vererek oynadığı, bir Michael Flanagan eseri olan bu duygusal gerilim dizisini izlemenizi şiddetle tavsiye ederim. Okuduğunuz için de teşekkür ederim.
“Öldüğümüzde hikayelere dönüşürüz. Ve ne zaman birisi bu hikayelerden birini anlatsa, sanki onlar için hala buradayız. Sonunda hepimiz birer hikayeyiz.”
Olivia Crain, The Haunting of Hill House