İtalyan lisesinde okuyorsanız İngilizceyi orta ikide öğrenmeye başlarsınız.. Gerçi şimdi sistem değişti, ilköğretim var ve lisede başlanıyor bu okullara. Eskiden sistem böyleydi diyelim. Aksanı italyan aksanlı bir öğretmeniniz olur ve rezalet bir İngilizce öğrenirsiniz:) Ah Zambonini! Okuyan varsa şimdi liseden gülmeye başlayacaktır. Fotoğraflarla ilgisi nedir tabii bunun? Benim gibi dil öğrenmeye meraklı birini Prof. Zambonini kesmiyordu ben de gazeteden kendime mektup arkadaşları bulmuştum o zamanlar. Hem İtalyanca hem İngilizce yazıştığım o kadar çok mektup arkadaşım vardı ki..İngilizceyi bu şekilde sökmüştüm diyebilirim. Öyle ki üniversiteyi bitirdiğimde bu İngilizce ile Koreli bir adamın yanında ( hiç Türkçe bilmeyen) rahat rahat çalışmıştım. Hoş Korelilerin İngilizcesi!! :))
Benim İtalya’daki mektup arkadaşlarımdan biri olan Monica’nın en yakın arkadaşı Erica ile de benim yakın arkadaşım Bahar mektuplaşıyordu. 15 yaşındaydık, aldık elimize bavulları, bindik ikimiz buradan uçağa, cebimizde 100$ harçlık ( o zaman iyi paraydı valla) düştük Roma yollarına. Elimizde bir tane mektupla gelmiş vesikalık fotoğraf ve içimizde “üzerimde kırmızı ekoseli paltom olacak” bilgisini vermiş olmanın huzuru indik Ciampino hava alanına ( sanırım böyle yazılıyor). Ben Bahar’a :” canım 100 dolarımız var bizi almaya gelmezlerse biner bir uçağa döneriz” diyorum. 15 yaşındayız!!!
Hangi cesaretle anne babamız bizi yollamış ? Ben Erin’i aynı şekilde yollar mıydım? Şu anda kestiremiyorum. Hikayeyi tamamlayayım tabii.. Yeşil şapkasından tanıdım ben Monicayı. Floransadan bizi almaya gelmişlerdi. 15 gün evlerinde misafir olduk 🙂 Hayatımın en güzel tatillerinden biriydi 🙂 Noel zamanı gitmiştik üstelik.. sihirli bir Noel tatili yaşamıştım..Seneler geçti görüşmüyoruz tabii.. internette arattım yüzlerce Monica Verdiani var 🙂 kim bilir nerelerdedir..
Ama mektuplaşmak çok güzeldi. Artık internet var ve bizim çocuklarımız bu kadar saf mektup arkadaşları edinebilecek mi ? emin değilim.. ama bunu yaşatmaya devam etmeye kararlıyım. Bundan sebep mektup arkadaşlarımız var bizim. Erin’in geçen haftalarda kendi elleriyle hazırladığı ilk kartları ulaştı bile. Kim bilir belki ileride o da yabancı dillerde kendi yazacak 🙂
Postacı kimdir ? Postane ne işe yarar? Pul nedir artık bir fikri var.
Dün evde çalışıyorum kapı çaldı. Postacı! Keşke Erin evde olsaydı kendi alsaydı bu paketi tabii..Ben aldım paketi, üstünde kocaman MR: ERIN OGUS yazıyor.. açmadım, eve gelince kendi açsın istedim. Mektup arkadaşı zincirimizden değil. Bu blog sayesinde birbirimizi seneler sonra bulduğumuz ilkokul arkadaşımın ilk göz ağrısı Boris’ten..Erin’i uçurdu içinden çıkanlar.. :)Hediye paketlerini bile atmadı! mcqueenleri kesti tek tek onları bile sakladı! 🙂
Teşekkürler Seren & Boris & Demko ! 🙂 Bu çiçeği sizin için yaptık 😉