Artık George Lucas’ı aştım ama zor bir boşanma oldu. Star Wars önceki bölümlerinin yarısında ilişkimizin sona erdiğini biliyordum. Bir şans verdik ama işe yaramadı; Aşkı canlı tutmaya çalıştım ama sonunda ayrıldık. Farklı şeyler isteyen farklı insanlardık.
Üzücü ama hayat bu. George ve benim kaderimde birlikte mutlu olmayacağımızı bilmemi sağlayan şeylerden biri, Frank Darabont’un senaryosunu reddettikten sonra Indy IV’ü beklemeye aldığını okuduğumda oldu. O zamanlar kötü bir karar gibi geldi ve şimdi de öyle.
Sonra David Koepp’le oynadığını ve ana hatlarını çizdiği hikayeyi senaryo haline getirmesine izin verdiğini duydum. Ne? En sevdiğim Young Indy hikayelerimden bazılarının yazarını, The Green Mile ve The Shawshank Redemption’ın (aynı zamanda yönettiği) yazarını, açıkçası gülünç olan Panic Room’u yazan adamla değiştiriyorsunuz (Dastardly ve Mutley’den bu yana en az korkutucu kötü adamları içeriyor). Speilberg’in Dünyalar Savaşı ve Jurassic Park olan yarım filmi cilalamakla tanınan bir adam . Kendimi aldatılmış, ihanete uğramış hissettim. Artık George’u tanımıyormuşum gibi hissettim.
Lucas olayını o kadar aştım ki, dün geceye kadar Indy IV’ü görmemiştim bile ; ve bu konuda okuduğum hiçbir şey özellikle istememe neden oldu. Evet, özlemin acısı beni neredeyse gişeye götürecekti: ama eski aşklarla flört etmek hiçbir zaman iyi olmadı ve ben direnmeyi başardım. Çok fazla bagaj, köprünün altında çok fazla su, çok fazla sonuç.