We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
İç Savaşın bitiminden elli yıl sonra, milletin 9.8 milyon Afrikalı Amerikalısı toplumda incelikli bir yer tuttu. Afrika kökenli Amerikalıların yüzde doksanı Güney'de yaşadı, en düşük ücretli mesleklere hapsoldu, günlük yaşamları kısıtlayıcı “Jim Crow” yasaları ve şiddet tehdidi ile şekillendi.
Ancak I. Dünya Savaşı'nın 1914 yazında başlaması yeni fırsatlar açtı ve Amerikan yaşamını ve kültürünü sonsuza dek değiştirdi. Brandeis Üniversitesi Afrika Çalışmaları Profesörü Chad Williams, “Birinci Dünya Savaşı'nın önemini tanımak, modern Afro-Amerikan tarihinin tam bir anlayışını ve kara özgürlük mücadelesini geliştirmek için şarttır” diyor.
Büyük Göç
Amerika Birleşik Devletleri 1917'ye kadar ihtilafa girmeyecek olsa da, Avrupa'daki savaş ABD ekonomisini neredeyse baştan başlattı ve 44 yıllık uzun bir büyüme periyodu sağladı. Aynı zamanda, Avrupa'dan göç, beyaz işgücü havuzunu azaltarak sert bir şekilde düştü. 1915'te milyonlarca dolarlık pamuk mahsulü ve diğer faktörleri yutan bir böcek ilacı istilasının bir araya gelmesiyle, Güney'deki binlerce Afrikalı Amerikalı Kuzey'i yönetmeye karar verdi. Bu, önümüzdeki yarım yüzyıl boyunca 7 milyondan fazla Afrikalı-Amerikalı'nın “Büyük Göç ”ünün başlangıcıydı.
Birinci Dünya Savaşı döneminde, çoğu şehirlere doğru giden 500.000 Afrikalı Amerikalı, Güney'den ayrıldı. 1910-1920 arasında, New York şehrinin Afro-Amerikan nüfusu% 66 arttı; Şikago,% 148; Philadelphia,% 500; ve Detroit,% 611.
Güneyde olduğu gibi, hem işlerinde hem de yeni evlerinde barınma konusunda ayrımcılık ve ayrımcılıkla karşılaştılar. Özellikle kadınlar, evdekilerle aynı şekilde domestikler ve çocuk bakımı çalışanları ile aynı işe indirildi. Bazı durumlarda, beyazlar ve yeni gelenler arasındaki gerilim, 1917'deki ölümcül Doğu St Louis isyanlarında olduğu gibi şiddetli bir hal aldı.
“Sıraları Kapat”
Amerika’nın savaştaki rolüyle ilgili Afrikalı Amerikan kamuoyu, beyaz Amerikalıların rolünü yansıtıyordu: ilk önce 1916’nın sonlarında hızla değişen kurs olan bir Avrupa çatışmasına katılmak istemediler.
Başkan Woodrow Wilson, 2 Nisan 1917'de resmi bir savaş ilanı istemek için Kongre önünde durduğunda, dünyanın “demokrasi için güvenli hale getirilmesi gerektiği” iddiası, Afrika kökenli Amerikan topluluklarına kendi iç hakları için savaşma fırsatı olarak kabul edildi. ABD, Avrupa için demokrasiyi güvence altına almak için daha geniş bir haçlı seferinin bir parçası olarak. Baltimore’da bir editoryal, “ABD için gerçek bir demokrasiye sahip olalım” dedi. Afro Amerikalı“Suyun diğer tarafında ev temizliği konusunda tavsiyelerde bulunabiliriz.”
Bazı Afro-Amerikan gazeteleri, siyahların, Amerikan'ın eşitsizliğinden ötürü savaş çabalarına katılmaması gerektiğine karar verdi. Spektrumun diğer ucunda, W.E.B. DuBois, NAACP'nin makalesi için güçlü bir yayın yazdı. Kriz. “Tereddüt etmeyelim. Bu savaş sürerken, özel şikayetlerimizi unutalım ve kendi beyaz dostlarımız ve demokrasi için mücadele eden müttefik uluslarla saflarımızı omuz omuza kapatalım. ”
Orada
Genç Afrikalı Amerikalıların çoğu vatanseverliklerini ve cesaretlerini kanıtlamaya hazırdı ve istekliydiler. 370.000'i hizmet için seçilen taslak için 1 milyondan fazla kayıtlı ve 200.000'den fazla Avrupa'ya sevk edildi.
Baştan beri, Afrikalı Amerikalı askerlere nasıl davranıldığına dair farklılıklar vardı. Daha yüksek oranda hazırlandılar. 1917'de yerel taslak kurullar, siyah adayların% 52'sini ve beyaz adayların% 32'sini oluşturdu.
Afrikalı Amerikalı liderlerin bütünleşik birimler için zorlamalarına rağmen, kara birlikler ayrılmaya devam etti ve bu yeni askerlerin büyük çoğunluğu savaşmak yerine destek ve emek için kullanıldı. Pek çok genç asker savaşı kamyon şoförleri, avcılar ve işçiler olarak geçirmek için büyük olasılıkla hayal kırıklığına uğramış olsa da, çalışmaları Amerikan çabası için hayati öneme sahipti.
Savaş Departmanı, Iowa, Des Moines'deki özel bir kampta 1.200 kara subayı eğitmeyi kabul etti ve Savaş sırasında toplam 1.350 Afrikalı Amerikan subayı görevlendirildi. Kamuoyu baskısı karşısında, Ordu 92 ve 93'inci Bölüm olmak üzere iki tane siyah savaş birimi yarattı.
92nci Bölüm ırksal bir politikada pürüzlü hale geldi ve diğer beyaz bölümler itibarını zedeleyen ve savaşma fırsatlarını kısıtlayan söylentileri yaydı. Bununla birlikte 93'üncü kişi Fransız kontrolüne alındı ve aynı kızgınlığa maruz kalmadı. Savaş alanlarında iyi bir performans sergilediler, 369. “Harlem Cehennem Savaşçıları” olarak adlandırıldı - düşmana şiddetli direnişlerinden övgüler aldı.
Afrika kökenli Amerikalı birlikler Champagne-Marne, Meuse-Argonne, Belleau Woods, Chateau-Thierry ve diğer büyük operasyonlarda savaştı. 92 ve 93, eylemde öldürülen 1000 asker de dahil olmak üzere 5.000'den fazla zayiat verdi. 93 üncü iki Onur Madalyası alıcısı, 75 Seçkin Hizmet haçı ve 527 Fransız “Croix du Guerre” madalyası dahil edildi.
Kırmızı Yaz
Afrika kökenli Amerikalı askerler hizmetleri için beyaz şükran beklerlerse, çabucak hayal kırıklığına uğradılar. Emekçi huzursuzluğu ve paranoya ile Rus tarzı “Bolşevizm” üzerine, siyah askerlerin denizaşırı “radikalleştirilmesi” korkusu, 1919'daki kanlı “Kırmızı Yaz” a katkıda bulundu. Ülkedeki 26 şehirde ölümcül yarış ayaklanmasına neden oldu. . 1919-11 yıllarında en yeni 88 asker, bazıları hala üniformalı.
Ancak I. Dünya Savaşı, Afrika kökenli Amerikalılar arasında, modern dünyadaki Demokrasinin ışığı olduğu iddiasını gerçekten yaşayan, ırkçı-kapsayıcı bir Amerika'ya doğru çalışmaya devam etmeleri için yeni bir kararlılık yarattı. Kentsel akranlarının fikir ve ilkelerinden ve Fransa'nın daha eşit bir ırk görüşüne maruz kalmasından yeni bir nesil nesil doğdu ve çalışmaları 20. Yüzyılda daha sonra Sivil Haklar hareketi için zemin hazırlığına yardımcı olacaktı.