Böylece, başkomiser Korgeneral A olan I. I. Denikin olan, Güney Rusya'daki Silahlı Kuvvetler (VSYUR) kuruldu. Denikin ve Gönüllü Ordu, Güney Rusya'da (Beyaz Projenin bir parçası olarak) oluşturulan Rus devletinin çekirdeği oldu.
Rusya'nın güneyindeki durum
1918’te Rusya’nın güneyindeki Bolşevik karşıtı güçler Denikin ve Krasnov ordusuydu. Gönüllüler İtilaf'a yönelikti ve Krasnov sakinleri o sırada Küçük Rusya'yı (Ukrayna) kontrol eden Almanya'ya yöneldiler. Krasnov, Don'u sol taraftan koruduğu ve Kazakları desteklediği için Almanlarla kavga etmek istemedi. silah yemek karşılığında. Don Kazaklarından Ataman, Volga'daki Doğu Beyaz Cephesi ile birleşmek için Tsaritsyn'e saldırmayı önerdi. Beyaz komutanlığı Almanlara düşmandı ve Rusya'nın güneyinde tek bir askeri komuta kurmak ve tek bir arka plan oluşturmak istedi. Ancak Krasnov, Denikin'e teslim olmak istemedi, Don Bölgesi'nin bağımsızlığını korumaya ve hatta genişletmeye çalıştı. Sonuç olarak, iki yönde ilerleyemeyen Denikin, Kuban ve Kuzey Kafkasya'yı ana operasyonel yön olarak seçti. Aynı zamanda, Don'la müttefik ilişkiler sürdürüldü ve Don Bölgesi, Gönüllü Ordunun (insan gücü, finans, donanım, silah, vb.) Arkasıydı. Krasnov, çalışmalarını Tsaritsyn bölgesine de odakladı (Tsaritsyn için iki savaş: Temmuz - Ağustos, Eylül - Ekim, yılın 1918'i).
1918'un sonunda - 1919'un başlangıcında, Don Ordusu Krasnov ve Denikin Gönüllü Ordusu arasındaki güç dengesi gönüllüler lehine değişti. Don ordusu Tsaritsyn'i alamadı, zayıfladı, kan akıtıldı, Cossack birliklerinin ayrışması, meyvesiz bir savaştan bıktı, başladı. Denikin ordusu Kuzey Kafkasya'yı Kızıllardan fethediyor, daha ileri savaş operasyonları için arka üs ve stratejik üs alıyor. Ancak asıl önemli olan, Alman İmparatorluğunun dünya savaşında bir yenilgiye uğradığı ve İtilaf güçlerinin Karadeniz Bölgesi, Kuzey Karadeniz Bölgesi ve Kırım'a ulaşmasıydı. Baş Krasnov’un Almanlara yaptığı bahis birazdı. Alman bloğunun yenilgisi, Don Ataman'ın ayaklarının altından yere çarptı, dış desteğini kaybetti. Don Ordusu şimdi sol kanadını takip etmek zorunda kaldı, Almanların tahliyesiyle, ön cephe derhal 600 km arttı. Dahası, bu büyük delik, işçilerin Kırmızıları desteklediği Donetsk kömür havzasına düştü. Ve Kharkov'dan Petliuristler tehdit etti, Makhno'nun Tavria'dan çetesi. Kazaklar, Güney Cephesini koruma gücüne sahip değildi. Denikin'le anlaşması, kolunun altındaki geçişle birlikte kaçınılmaz hale geldi. Müttefikler, Bolşevik karşıtı güçlere (Don Kazakları da dahil olmak üzere) cephanelik, silah, teçhizat ve diğer birimlerin ancak Denikin başkanlığında birleştirilmeleri durumunda yardım sağlayacağına söz verdi. Krasnov, Almanlarla olan bağlantısından ödün verdi ve başka çıkış yolu yoktu.
Böylece, Alman bloğunun yenilgisi Güney Cephesinde (Batı Cephesinde) durumu kökten değiştirdi. Denikin ve ardından Kolchak'ın Müttefik Komutanlığı temsilcisi General Shcherbachev (Romanya Cephesi eski komutanı) idi. Kasım ayında, Romanya'daki Müttefik kuvvetlerin komutanı General Bertello, 1918, beyaz kuvvetlere yardım etmek için Selanik'in Fransız ve Yunanca bölümlerini Rusya'nın Güneyine (Selanik Ordusu) taşımayı planladıklarını açıkladı. Ancak, gerçekte Londra ve Paris'te beyazlar için savaşmayacaklardı.
Krasnov, İtilaf yetkilerine ilişkin politikalarını da yeniden yapılandırmaya çalıştı. Büyükelçiliğini Romanya'ya gönderdi. Büyük Don Ordusunun bağımsız bir devlet olarak (birleşmiş bir Rusya'nın restorasyonuna kadar) uluslararası tanınmasını istedi. Müttefik misyonlarını kendisine davet etti, eski Alman yanlısı oryantasyonunun zorlanmasından bahsetti. Rusya'nın güneyinde, 3 - 4 kolordu (90 - 120 bin kişi) durumunda Kızıllar'a bir saldırı planı önerdi. Müttefikler ayrıca Krasnov'a Bolşeviklere yardım sözü verdi ancak hükümetini tanımadılar. Müttefikler, sadece bir hükümet gördü ve Güney'de emir verdi.
Kasım 1918'de İtilaf güçlerinin gemileri Karadeniz'e girdi. Müttefikler Sivastopol'e ilk iniş gücünü indirdi, müttefikler Rus Karadeniz'in kalan gemilerini ve mallarını ele geçirmek için koştu filoBundan önce Almanlar tarafından kontrol ediliyordu. Almanya ve Türkiye'ye odaklanan Kırım General Sulkevich (Sulkevich, Kırım Hanlığı'nı Türkiye ve Almanya'nın himayesinde yeniden yaratmayı düşündü) istifa ederek Solomon Kırım liderliğindeki bir koalisyona yol açtı. S. Kırım'ın Kırım bölgesel hükümeti öğrenciler, sosyalistler ve Kırım Tatar milliyetçilerinden oluşuyordu. Almanlar tarafından kapsamlı bir tahliye konusunda uyardığı Sulkevich, Denikin'den anarşi ve Bolşeviklere karşı savunma yapmak için birlik göndermesini istedi. Kendisi Azerbaycan'a gitti ve orada yerel Genelkurmay başkanlığını yaptı. Beyaz Komutanlığı Gershelman'ın süvari alayı, Kazakların ve diğer birimlerin küçük müfrezelerini Sivastopol ve Kerch'e gönderdi. General Borovsky, Dinyeper'in alt kısımlarından Don bölgesinin sınırlarına kadar Güney Cephesi'nin tek bir hattını oluşturmak için gönüllüleri işe almaya başlayacak ve yeni bir Kırım-Azak ordusu oluşturacaktı.
Müttefikler ayrıca, yılın Kasım-Aralık 1918'inde Odessa'ya (çoğunlukla Fransız, Polonya ve Yunanlılar) asker gönderdiler. Burada UPR Müdürlüğünün silahlı kuvvetleriyle çatışmaya başladılar, ancak sonuç olarak, İtilaf ile savaştan korkan Petliistler, Odessa ve Odessa bölgesini terketmek zorunda kaldılar. Ocak ayı sonlarında - Şubat başında 1919, Müttefik kuvvetleri Herson ve Nikolaev'in kontrolünü aldı. Dinyeper'ın ağzında, müdahaleciler Beyaz Muhafız Kırım-Azak Ordusu'nun güçleriyle birleşti. Fransız komutanlığı Bolşevik karşıtı pozisyonlarda kaldı, ancak yalnızca bir kuvveti desteklemeyecekti. Rusya'nın güneyinde, Fransızlar, Denikin’in ordusunun bir temsilcisini içerecek olan Ukrayna ve Rus Rehberini desteklemeye karar verdi. Denikin, Fransızlar tarafından İngilizlerin yaratığı olarak kabul edildi, bu yüzden sadece Gönüllü Orduya bahis yapmayacaklardı. Genel olarak, Fransızlar Rusya’da Kızıllara karşı savaşmak niyetinde değildi, bu nedenle yerel “savaş yemi” - Rus ve Ukraynalı birlikler anlamına geliyordu.
Odessa'daki Fransız devriyeleri. Kış 1918 - 1919
İtilaf gemileri Novorossiysk'te belirdi. Aralık ayında 1918, General Frederick Pull (Poole, Poole) liderliğindeki resmi askeri görev Denikin'e geldi. Bundan önce, Rusya'nın kuzeyindeki müdahale kuvvetlerine komuta etti. Beyaz Komite, Müttefiklerin işgal altındaki topraklarda düzeni sürdürmelerini sağlayacak ve onlara sağlam bir arka ve sakinlik sağlayacaklarını umuyordu. Arkadaki yabancı birlikler sakince harekete geçecek, daha güçlü bir orduyu kuracak ve tüm beyaz güçleri Bolşeviklerle savaşmak için yoğunlaştıracak. İtilaf güçlerinin yardımıyla, Mayıs 1919'e kadar, beyaz komuta ordunun oluşumunu tamamlaması ve Kolçak ile birlikte belirleyici bir saldırı başlatması gerekiyordu. Mermiler yardım sözü verdi, İtilaf birliklerinin inişi planlandı, 250-bin'de silah ve teçhizat sözü verdiler. ordu. Yabancı memurlar ayrıca Kazaklara resmi olmayan bir görev için Sevastopol'dan Don'a gittiler. Müttefikler cömertçe labirentli sözler verdi, ancak konuşmacıları memurların ifadeleri gibi, gerçek içeriği olmayan sözlerdi. Müttefikler durumu inceledi, en önemli noktaları ve üsleri kontrol altına aldı, yağmaladı. Ancak, Londra ve Paris, büyük çapta birliklerin inişiyle acele etmedi, silah ve teçhizat da düzenlendi.
Don cephesinde işler kötüye gidiyordu. 8 Kızıl Ordu'nun bir kısmı Don Ordusu etrafında hareket etmeye başladı. Kazaklar, Tsaritsyn sektöründeki saldırı operasyonlarını askıya almak zorunda kaldı. İki bölme sol tarafa geçti, Lugansk, Debaltseve ve Mariupol'u işgal ettiler. Ancak bu, yeni bir engin cepheyi kapatan çok küçüktü. Kazaklar nadir outposta edildi ve diğer bölgeleri zayıflatmak imkansızdı. Krasnov, Denikin'den yardım istemek zorunda kaldı. May-Mayevski'ye piyade birliği gönderdi. Aralık ayı ortalarında 1918, Taganrog'a indi ve Mariupol'den Yuzovka'ya kadar olan bölgeyi işgal etti. Daha fazla Denikin gönderemedi, aynı zamanda beyaz müfrezeler Kırım ve Kuzey Tavria'yı işgal etti ve Kuzey Kafkasya'da kaynamış olan son belirleyici savaşlar, Kızıllar karşı saldırıya geçmeye çalıştı.
Müttefikler Komutanlığı nihayet Rusya’nın güneyinde Bolşevik karşıtı güçlerin tek bir komutanlığı oluşturma meselesini bastırdı. Bunun üzerine müzakereler General Dragomirov başkanlığında Yekaterinodar'da başladı ve Gönüllü Ordu, Kuban ve Don'un temsilcileri katıldı. Tek bir hükümet, tek bir ordu ve İtilaf önünde tek bir temsil hakkında konuştular. Anlaşma gelmedi, Don temsilcileri itaat etmeyi reddetti. İngiliz General Poole şahsen işe başladı. 13 (26) Aralık 1918, Don ve Kuban bölgelerinin sınırındaki Kushchyovka tren istasyonunda düzenlendi, bir yandan bir kurşun ve General Dragomirov, diğer yandan Don ataman Krasnov ve General Denisov bir araya geldi. Toplantıda, Gönüllü ve Don ordusunun Krasnov 'un Denikin' e bağlı olması ile ilgili ortak eylemleri konusunu tartıştı. Krasnov, Don bölgesinin tam olarak Denikin'e bağlanmasını reddetti, ancak Denikin'in operasyonel konularda Don ordusu üzerindeki yüksek komutasıyla aynı fikirdeydi. Sonuç olarak Pul, Denikin'in Don Ordusu'na boyun eğdirmesine yardım etti.
Aralık 26 1918 (Ocak 8 1919) Torgovaya istasyonunda yeni bir toplantı yapıldı. Burada Denikin ve Krasnov ordularının birleşmesi konusunda bir anlaşma imzalandı. Don Ordusu (Ocak ayının sonunda 1919'in 76,5 bin süngü ve kılıcı vardı) Operasyonel Komutanlığa Şef Komutan Denikin'e devredilirken, iç işler Don hükümetinin yetkisi altında kaldı. Böylece, başkomiser Korgeneral A olan I. I. Denikin olan, Güney Rusya'daki Silahlı Kuvvetler (VSYUR) kuruldu. Gönüllü ve Don orduları VYVR'nin çekirdeği oldu Şimdi Denikinianlar, yeniden oluşturulan Rus devletliğinin (beyaz proje) ve Rusya'nın güneyindeki Bolşevik karşıtı direnişin temel gücü haline geldiler.
Sonuç olarak, Almanya’nın dış desteğini kaybetti, İtilafçı baskısı altında ve Don’a karşı Kızılderili’nin güçlü bir saldırı tehdidi altında olan Krasnov Birlik’e gitti ve Denikin’in altına geçti.
Aralık 28 Yılın 1918'i (10 yılının Ocak 1919'i) Poole, Don'u ziyaret etti, Novocherkassk'a geldi. Ayrıca, Krasnov ile birlikte Don Ordusunun önünü ziyaret etti. 6 (19) Ocak 1919, Bullet Don bölgesinden ayrıldı ve İngiltere'ye geri döndü. Ayrılmadan önce Krasnov'a İngiliz birliklerinin yakında Don Ordusu'na yardım edeceklerini söyledi. Fransız temsilciler ayrıca, Odessa'daki birliklerinin Harkov'a gideceklerine dair söz verdi. Ancak, Londra ve Paris, birliklerini Kızıllar ile savaşa göndermeyeceklerdi. Çok fazla söz veren merminin yerini General Charles Briggs aldı.
Güney Rusya Silahlı Kuvvetleri Başkomutanı A. I. Denikin ve İngiliz General F. Pul
Tsaritsyn'in üçüncü savunması
Ocak ayında Krasnov, yılın 1919'inde Tsaritsyn'e karşı üçüncü taarruz düzenledi. Ancak, başarısız oldu. Ocak ayının ortasına kadar, Don Kazakları, Yegorov komutasındaki 10 Ordusunun inatçı direnişini kırarak, kenti yarım yüzükle tekrar ele geçirdi. Ocak ayında 12, Beyaz Kazaklar Tsaritsyn'in kuzeyinde çarptı ve Dubovka'yı ele geçirdi. Düşman grevini engellemek için Kırmızı Komutanlığı, BM Dumenko'nun Kombine Süvari Tümeni (Budenny’nin gelecekteki süvari ordusunun çekirdeği) Güney sektöründen kaldırıldı ve kuzeye taşındı. Güney bölümünün zayıflamasının avantajlarından yararlanan Ocak 16'teki Donets, Sarepta'yı ele geçirdi, ancak bu onların son zaferiydi. Ocak ayında 14, Dumenko savaşçıları Krasnovites'i Dubovka'dan sürdü ve sonra Budyonny komutasındaki (Dumenko hastaydı) düşmanın arkasına derin bir baskın düzenledi. 8-i ve 9-i Reds, Don ordusunu arkadan tehdit etmeye yönelik bir saldırı başlattı. Sonuç olarak, Şubat ortasında, Kazaklar Tsaritsyn'den geri çekildi. 15 Şubat 1919, Krasnov istifaya zorlandı, ertesi gün General A. Bogaevsky birlik başkanlığına seçildi. Şimdi Don Bölgesi tamamen Denikin'e bağlıydı.
1918 yılında Tsaritsyn yakınlarında işletilen zırhlı tren "Turtle". Fotoğraf kaynağı: https://ru.wikipedia.org