Bu deneme, yolun yarısını geçti. İddia makamı geçen hafta dinlendi ve savunmanın US v. Thao ve diğerleri davasında birkaç gün tanığı vardı. (St. Paul, MN), bu yüzden mahkeme çekilişi ile geçen haftaki sütunda paylaştığımdan daha meşguldüm .
Şimdi mahkeme salonunda eskiz yapmakla medya odasında eskiz yapmak arasında gidip duruşmayı televizyondan izliyorum. İkincisi zahmetlidir, çünkü çoğu zaman bir tarafta tanık, diğer tarafta jüri üyeleriyle karşı karşıya olan avukatların arka taraflarını çizer.
Bazen şansım yaver gider: önce, TV monitörünün önünde bir eskiz başlatırım (tüm tarafların doğrudan video kameraya baktığı yer), sonra, aynı tanıkla, günün ilerleyen saatlerinde mahkemede eskiz yapmak için "mezun olurum" tanıklık vermek. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde farklı açılardan çizim yapmak, görsel olarak “bütün insanı” daha iyi verebilir. (Muhtemelen ulaşılamaz olan umudum, birçok görüşü tek bir bakış açısına entegre etmektir.)
Bir saray ressamı olarak binadaki herkesin resmini yapmak için zımni iznim var. Ve yaparım. Ayrıca gelirken, giderken, asansörde veya moladayken çeşitli insanlarla sohbet ederim: ABD'li polisler, gazeteciler, halktan kişiler, vb. Geçen Cuma günü bir “asansör yolcusuna” bir beyefendiye sordum — mevcut en yaşlı savunma avukatı kim: “TGIF?” Cevabı, "Her Cuma - yıllardır" oldu.
İtiraz !
Son zamanlarda bir gazeteci ve ben, o gün her zamankinden daha fazla itiraz olduğu konusunda hemfikirdik, en sık olarak “tartışmacı olmak”. Günün sonunda, yargıç memnun görünmüyordu. Mahkeme salonunda “jüri üyelerinin bakış açısını benimsemek” zorunda olan tek kişinin o olduğunu düşündüm, bu yüzden eğer memnun değilse, o zaman bazı jüri üyeleri de öyle.
Havuzbaşı
Bir mahkeme salonundaki veya yakınındaki herkes bir tür uzmandır ve çoğu gazetecidir. Bir gazetecinin işi olan biten her şeyi yazıya dökmeye çalışmaktır. Onları sürekli telefonlarına, dizüstü bilgisayarlarına vb. yazı yazarken görüyorsunuz. Girişimci bir gazeteci, akıllı telefonuna dikte yapabilmek için medya odasının dışında bir yer aradı. Bazı gazetecilerin mahkeme salonunun sıkışık olması ve güvenlik nedeniyle wi-fi olmaması nedeniylegerçekte olmaktan hoşlanmadığı ortaya çıktı . Medya odası - bir Google Bilardo Grubu aracılığıyla notları paylaştıklarından havuz başı diyelim- masalar, wi-fi ve yakınlarda kendi tuvaleti var. Sessiz konuşmaya izin verilir.
Geçenlerde, Minneapolis Star Tribune, Reuters, New York Times ve diğer haber ajanslarından muhabirlerin, algılanan "en iyi uygulamalar" (ve "en iyi olmayan") hakkındaki "aldıkları" ve tüm davaların gerekçelerini şiddetle tartıştıklarını duydum. "paydaşlar." Canlı sohbet daha da yükseldi ve diğer bilardo salonu halkı bu rahatsızlıktan dolayı eski sessizliğe baktı. Gazetecilerin önündeki zorluk, bir günlük tanıklığı kısa bir makaleye ve/veya hızla gönderilecek bir yayına dönüştürmek için çok çalışmaktır. Bu transkripsiyon sayfalarının çoğu damıtıldıktan sonra, medya kuruluşuna aceleyle gönderilen son bir taslakta kaybolur.
Sokak protestoları
St. Paul'daki Burger Adliyesi dışında hiç kimse olmadı ve Twin Cities'de çok az başka yerde. İkiz Şehirlerdeki sosyal adalet aktivistleri bazen “akıllıca cerrahi” davranırlar. Bir örnek, Polis Vahşetine Karşı Birleşen Topluluklar'dır (CUAPB). Akıllı mekanı yakın zamanda yerel bir polis eğitim tesisinin dışında bir akşam nöbetiydi. (Bu tür tesislerdekiler gibi eğitmenler, duruşmada, Minneapolis polis akademisi talimatının üç sanık için ne kadar iyi - ve/veya kötü - olduğuna dair tanıklıkta bulundular.)
Bu hafta, o zamanlar yeniden ele geçirilen değerli bir mahkeme günü kaybı yaşandı. (Bu bir tür araydı - "bir eğlencenin bölümleri arasındaki ara" - ama kesinlikle eğlence kısmı hariç.) Sanık Thomas Lane'in avukatı Earl Gray, Kim Potter'ın cezalandırılması için Minnesota Eyaleti mahkeme salonundaydı, başka bir davası, 18 Şubat Cuma günü. Yargıç Magnuson, duruşmayı o gün için ertelemek zorunda kaldı, ancak daha sonra, resmi tatil olan Pazartesi günü yeniden toplanmaya karar verdi. (Açıkçası, nadiren konuşurlar) polislerle yaptığım küçük konuşmama bakıldığında, Başkanlık Günü'nde iki kat fazla mesai alacaklarını öğrendim.
Eski aletler, yeni gözler
Yakın zamanda bahsettiğim bir sütunda, mahkeme eskizlerimde güzel sanatlar teknikleri hakkında yazacaktım. Öne çıkardığım son bir mahkeme çizimi, jet zımparalanmış siyah kağıt stoğunun üzerindeki parlak tonlardı. Parlak gölge veya tenebrizm denilen bir şeyi elde etmek için yalnızca analog (“eski”) ortamları, örneğin beyaz kömür ve yağlı pastelleri bu tonlu yüzeylerin üzerinde kullanmaya devam. Aylardır St. Paul mahkeme salonuma yeni gözlerle bakmak istiyordum: çeşitli şekillerde, siyah madde nasıldır? Tenebrism , Rembrandt'ın birçok tablosunda, örneğin Night Watch'ta kullandığı parlak tonlarla hafif çarpmış bir görünüm sağlar
Geribildirim
Ben bir Rembrandt değilim, bu yüzden geribildirime dikkat ederim. Başarılı bir kurgusal olmayan yazar - ve eski lise sınıf arkadaşı - siyah tonlu arka planımın eskizlerime derinlik kazandırdığını hissettiğini belirtmişti. Bir başka eski sınıf arkadaşı - lisansüstü okuldan - tonlu kağıdın “havayı” belirtmek için iyi bir yol olduğunu, yani kişinin o zaman gerçekten hava “çekmesi” gerekmediğini söyledi. Bu açıklama bana, servis istasyonlarının bazen sağladığına benzer bir tür sanatsal “serbest hava” olarak bir metafora çok yakın geldi. Siyah, pek çok yönden önemlidir - benim durumumda görsel drama istersem ve ne zaman ararsam. Gri de, siyah (yoğun hava) ve beyaz (hayırhava, bu nedenle bir çizimcinin “içinde çalışması” gerekir).
Küçük eskizler
Grafit çizimlerimi sayısallaştırdıkça, son zamanlarda birkaç küçük çizim sayfasını tek bir dijital geniş sayfa üzerinde toplamaya başladım - toplamda yarım düzineye kadar sayfalama ile - herhangi bir renk olmadan. Bunlarla ilgili bütünsel amacım, sahada olmanın “görünümünü/hissini” yakalamak ve muhtemelen daha sonra bir çizimi bitirmem gerektiğinde bunları kullanmaktı.
Az önce eskizlerde, siyah gride vb. “havayı nasıl betimleyebileceğim” üzerine düşünceler sunduğumu hatırlayın. Ancak başka bir şey “havada asılı kalmaya” devam ediyor, bir soru: Jüri üyelerini de rahatsız etmesi gereken bir soru olduğuna inanıyorum. Retorik olduğu için, bir yanıt ortaya çıkarabilir, ancak gerçek bir yanıtı yoktur - henüz:
Üç subay dokuz dakika boyunca insanlıklarını kaybetmiş olsaydı ne gibi sonuçlar doğururdu?
Teşekkür: Düzenleme yardımı nezaket Kathy Heuer. Kalabilecek hatalar sadece bana ve bana ait.
J. Kevin Byrne (MA/Minnesota, MFA/Cranbrook, MSc-Cert./Saint Mary's) Minneapolis Sanat ve Tasarım Koleji'nde (MN/ABD) Profesördür (şimdi Fahri ). Basılı olarak yayınladı ve bunu çevrimiçi olarak yapmaya devam ediyor. Burada onunla bağlantı kurmaktan çekinmeyin .
"Tren kazası" kelimesinden nefret ediyorum. İnsanlar kendi ahlaki pusulalarında teselli bulur ve bunu yaparken kendilerini yargıda bulunurken bulurlar.
Angular uygulamanızın bazı bölümlerinin neden hala yavaş olduğunu merak ediyor musunuz? Bu makale, uygulama performansınızı nasıl artırabileceğinizi size gösterecek. Angular uygulamalarınızı gecikmeli ve yavaş buluyor ancak bunları nasıl geliştireceğiniz konusunda hiçbir fikriniz yok mu? Uygulamanızın performansını artırmanın yaklaşık 5 yolunu öğrenmek için doğrudan bu makaleye dalalım.
Arka hikaye Her ürünün bir hikayesi vardır ve bu Yapdoof'un başlangıç hikayesidir. Yapdoof, Omept Technology Nijerya Limited'in bir ürünüdür.
"Bozulma" terimi, nedensel mekanizma bilinmediğinde kullanılır ve bireyin altta yatan bilişinde ve nörobiyolojisinde bir işlev bozukluğunu ima eder. 1952'de, DSM 1, klinik kullanım için zihinsel bozuklukları kategorize eden APA Adlandırma ve İstatistik Komitesi tarafından yayınlandı.
2021'de hizmet verdiğiniz müşteriler ve onlara anlattığınız hikayeler hakkında bildiğiniz her şeyi yeniden düşünmenizi tavsiye ediyorum. Geri adım atmak.