Tarım, gıda ve hayvancılık üzerine kurulmuş bir websitesidir. Websitemizde yetiştiricilik, hastalıklar, zararlılar vb. ile ilgili yazılar bulunmaktadır.
Ortak Tarım Politikası Nedir, Amaçları Nelerdir?
Ortak Tarım Politikası
Avrupa birliği üyesi ülkelerin tarım politikalarının ekonomik ve siyasi alamda ortak bir çerçevede yönetilmesidir.
Ortak Tarım Politikasının Temeli
Roma antlaşmasına göre 3847 maddesiyle yasal çerçevesi belirlenen OTP 1962 yılında resmen hayata geçmiştir.
Ortak Tarım Politikasının Amaçları
- Teknik ilerlemenin özendirilmesi tarımsal üretimin rasyonelleşmesi iş gücünün optimal kullanımının ve verimliliğinin artırılması
- Tarımsal nüfusun yaşam düzeyinin,özellikle tarımda çalışanların gelirinin artırılması yoluyla yükseltilmesi
- Piyasada istikrar sağlanması
- Düzenli bir ürün arzının garanti altına alınması
- Tarım ürünlerinin tüketiciye uygun fiyatlarla ulaştırılmasını sağlamak
Ortak Tarım Politikasının İlkeleri
Tek Pazar Üye ülkelerde tarım ürünlerinin serbest dolaşımını sağlamak
Topluluk tercihi Üreten ürünlere öncelik taşınmasını amaçlar
Ortak mali sorumluluk Tüm harcamaların birlik üyeleri tarafından ortaklaşa üstlenmesini amaçlar.
Ortak Tarım Politikasının İşleyişi
1-) Karar mekanizması
Birlik üye devletler ve diğer politikada davrandığı kadar yetki sahibidir. Fiyat ve Pazar mekanizmasının belirlenmesi birliğin yetkisindedir. Son söz konseye aittir.
2-) Ortak Piyasa Düzenlemeleri
Ortak bir piyasa sistemini ele almaktır. Bu sistem iç piyasada destek,dış rekabete karşı ise koruma mekanizmasıyla sürdürülmektedir. Düzenlemeler 3 kategoride incelenir.
- İç piyasa müdahale dış kaynaklı rekabete karşı koruma düzenlemeleri
- Dış rekabete karşı koruma düzenlemeleri
- Ürünlere doğrudan destek sağlayan düzenlemeler
3-) Pazar ve Fiyat Mekanizması
Ürünlere her yıl ortak fiyatlar saptanmaktadır. Fiyatların düşmesi durumunda pazara müdahale edilmesi ve aradaki farkın desteklenmesi birlik bütçesinden karşılanması OTP’nin Pazar ve fiyat mekanizmasının temelini oluştururlar.Amacı üreticilerin gelir düzeyini engellemektir.
İç Piyasaya Yönelik OTP Fiyatları
Hedef Fiyat: Üreticilerin gelir düzeyini en makul seviyede tutarak tavan fiyatı saptayarak , tüketiciyi de fiyat artışından korumak için hazırlanan fiyattır.
Müdahale Fiyat: Fiyatların hedef fiyat altına düşmesi halinde üreticilere sağlanan en düşük garanti seviyesini ifade den taban fiyattır.
İthalat Politikası: Bu kapsamda DTÖ tarım antlaşmasıyla belirlenen tarife üst sınırları çerçevesinde gümrük vergileri alınmaktadır.
İhracat politikası: Bu kapsamda ise birliğin genellikle dünya fiyatları üzerinde olan yüksek fiyatlı tarım ürünlerinde ihracatın teşvik edilmesi amacıyla dünya fiyatları ile arasındaki fiyat farkını ihracat iadesi adlı prim ile ihracatçılara ödemektedir.
4-) Yapısal Politikalar
ABD ülkeleri tarım sektörleri arasında, coğrafi koşullar tarım sektöründe faaliyet gösterenlerin nitelikleri, kullandıkları yöntemler gibi pek çok noktada önemli ölçüde farklılıklar bulunması sebebiyle OTP’nin pazar ve fiyat mekanizmaları üye ülkeler üzerinde aynı etkiyi yaratamamıştır. İlk yapısal politikalar 1970’li yıllarda bölgesel ve sektörel farklılıkların giderilmesi amacıyla gerçekleştirilen düzenlemelerdir.
5-) Finansman Mekanizması
OTP uygulamalarının desteklenmesi için temel kaynak finansmanı AB bütçesinden karşılanan tarımsal yönlendirme ve garanti fonudur. 4 nisan 1967 tarihinde oluşturulan ve birlik bütçesinden yaklaşık yarısına karşılık gelen FEOGA farklı amaçlarda kullanılan ‘garanti’ ve ‘yönlendirme’ adlı iki bölümden oluşur. Yaklaşık %90’ını oluşturan garanti bölümü,ORTAK PİYASA DÜZENLEMELERİ çerçevesindeki fiyat ve Pazar mekanizmaları ile ilgili tüm zorunlu harcamaların karşılanmasında kullanılmaktadır. %10’unu oluşturan yönlendirme bölümü ise tarım sektöründe yapısal politikalara ilişkin önlemlerin tümü ve kırsal kalkınma tedbirlerinin bir kısmının finansmanında kullanılmaktadır.
Ortak Tarım Politikasının Reformları
1968-1989 Dönemi
Üretim artışını ve dengelemeyi bütçe harcamalarını azaltmayı hedeflemiştir. İlki 1970’li yıllarda öncelikle süt ürünleri sektöründe ürün fazlalığının mali yükünün üreticiyle paylaşılması düşüncesiyle uygulamaya başlanan ve 1992 yılına kadar sürdürülen ortak sorumluluk vergisidir.
1980’li yılların başında uygulanan “garanti eşiğidir.”bu uygulamada üretim fazlası ürünlerin üretim hacmi, tahmini tüketim miktarı, ihracat potansiyeli gibi unsurları dikkate alınarak max. Üretim eşiği saptanmış, eşiğin asılması durumunda hedef ve müdahale fiyatının artış oranı sınırlandırılmış yada üreticilerin fazla ürünleri stoklamaları ve satış masrafına üretim vergisi ile katılımları sağlanmıştır.
FEOGA garanti harcamalarının % 39’unu kapsayan süt ürünleri sektörüne yönelik kota uygulaması, 1984 yılında yürürlüğe konmuştur. 1988 yılında sığır ve dana eti ile tahıllara yönelik harcamaların giderek artması, İSPANYA ve PORTEKİZ ‘in üye olmasıyla Akdeniz menseli ürünlerin bütçeye yük teşkil etmesi, Dünya’da tarım fiyatlarının düşmesi ve AB ihracat maliyetlerinin yükselmesi reformları gerektirmiştir. Arz talep dengesini sağlamaya yönelik bütçe dengeleyiciler oluşturulmuştur.
1990-1997 dönemi reformları
- AB’nin tüm politikalarının çevre koruma ile bütünleştirilmesi için bir çerçevede oluşturulması
- OTP Pazar ve fiyat mekanizmalarında reformlar düzenlenmiştir.
- Tahıllar ve sığır eti destek fiyatları önemli oranda indirilmiştir.
- Çiftçilerin gelirlerinde oluşan kayıp ise doğrudan yardım kapsamında telafi edilip vergiler ile karşılanmıştır.
- Çevre koruma ve ormanlaşmaya yönelik bazı girişimler, üyeler için zorunlu hale getirilmiştir.
SORHOCAM.COM
Sorhocam.com 2014 yılında Ziraat Mühendisi Arafa KARAÇELEBİ tarafından kurulmuş olup ücretsiz olarak hizmet vermektedir.
Yetiştiriciliği, tarımı, ürünleri, bitkisi, ağacı, çiçeği gübreleri, hastalığı zararı, zararlıları, mücadelesi, ilaçları aşısı, budaması, otu, faydaları, programı, önerileri, istekleri, tavsiyeleri, nedir, nelerdir, nasıl yapılır, özellikleri, kullanım alanları, takvimi, sınavı, sınavları, notları
Copright 2014 - 2022 Konya