“Tarih, 23 Mayıs 2007… Yer, Kerkük’ün kuzeydoğusu… Kuzey Irak’taki kargaşa devam ederken, bölgede bulunan Türk birlikleri ani bir Amerikan saldırısına uğrar. Türk birlikleri “müttefik”lerinden hiç de beklemedikleri bir darbe almıştır.”
Okuyanların hemen hatırladığı bu cümleler 2004 yılında yayınlandığında herkesin “yok yahu o kadar da olmaz” dediği Metal Fırtına kitabından. Bundan 13 yıl önce yazılan bu satırları şimdi okuyunca tek garip gelen kısım, tırnak içine de alınsa “müttefik” kısmı oluyor.
13 yıl da ne değişti de ABD ile savaşa girmek artık bizim için çok da sürpriz sayılmayacak bir durum haline geldi? Aklı, insafı ve adını hatırlayacak kadar hafızası olanın bu durumdan Türkiye’yi suçlamaya hakkı yoktur.
Elimizde bir vakıa var. ABD; gözümüzün içine baka baka PKK’ya ağır silahlar verip, teröristleri kendi kamplarında eğitip, terör örgütünün üst düzey isimlerini ABD kamplarında koruyarak bizimle zaten bir savaşın içinde olduğunu fiilen ilan etti. Bu savaşının bir cephesinde de FETÖ’ye verdiği destek ve himaye yer almakta. 15 Temmuz’da bu ülkede darbe yapan FETÖ’cülerin birçok üst düzey ismi ve elbette FETÖ elebaşı ABD korumasında yaşıyor.
Pazar günü ajanlara düşen bir haberdeyse, Rand Corporation isimli bir düşünce kuruluşunun, Türkiye ile ABD’nin savaşabileceğini raporladığı ortaya çıktı. Habere göre, “Türkiye’nin terör örgütü PKK/YPG’ye askeri operasyonlarını genişletmesinin iki ülkeyi doğrudan silahlı çatışmaya itebileceği” düşük de olsa ihtimal dâhilinde.
Cümleyi biraz daha anlaşabilir haliyle söyleyelim. ABD’de CIA’nin yan kuruluşu olarak bilinen bir kuruluş, Türkiye PKK’ya operasyon yaparsa ABD’nin Türkiye ile sıcak çatışmaya girebileceğini söylüyor/ tehdit ediyor.
Böyle bir ortamda, yapılması gereken şey bellidir aslında. ABD’nin bu konuda ne kadar ciddi olduğunu görmek için, Suriye’de PKK’ya ait ne kadar hedef varsa onları bombalamak ve karadan asker sokmak. Tabi burada, PKK’dan kaçan Talal Silo’nun açıklamalarıyla birkez daha ortaya çıkan bir sorun var: PKK’ya ABD, Kanada, Fransız, Alman ve İngiliz özel birlikleri eğitim veriyor. Bunlar eğer PKK’yı terk etmez ve Türkiye bu operasyonu yaparsa bu askerlerin bazılarının öleceğini görmek şaşırtıcı olmaz.
Peki, Türkiye ne yapmalı? Batılı ülkelerin (çoğunluğu ABD’li olmak üzere ) askerleri var diye PKK’ya saldırmayıp bazı analistlerin söylediği üzere onun meşruluğunu kabul edip yoluna devam etmeli mi? PKK sözcüsü “siyasetçi”lerin ima ettiği üzere “İstanbul” en büyük Kürt şehirlerinden biri. Türkiye’nin göz yummasıyla kurulacak PKK devletinin geçtim Güneydoğu’yu İstanbul’u bile istemesiyle karşı karşıya kalacağız.
Suudi Arabistan’ın bile PKK reklamı yaptığı bir vasatta PKK’nın Türkiye ile sorunu olan her ülkenin aklına gelen ilk şantaj malzemesi olmasını engelleyecek tek şey, PKK’nın askeri anlamda Suriye’den ve Irak’tan sökülüp atılması. Bunu gerçekleştirmek için askeri operasyonlar yaptığımızda ABD veya başka bir ülke bizimle sıcak çatışmanın içine girecekse zaten biz o ülkelerle savaşıyoruz demektir. Yaşanan fiili durumun resmiyete dökülmesinden de çok şey kaybetmeyiz.