We are searching data for your request:
Her suçlu yakalanmaktan kaçınmak ister. Bununla birlikte, adli bilimin tarihi, ideal olarak adlandırılabilecek birkaç suç vakasını bilir.
Des Westens (Almanya) 'da bir kuyumcu soygunu. Bu suç, hem organizasyon hem de davranış açısından ideal olarak adlandırılamaz. Ancak haydutlar inanılmaz derecede şanslıydı. Her şey 25 Şubat 2009'da oldu. Üç soyguncu, Avrupa'nın en büyük ikinci alışveriş merkezi Des Westens'de bulunan bir kuyumcuya girmek için bir halat merdiveni kullandı. İlk başta her şey saat gibi gitti. Hırsızlar, olay yerinden 5 milyon avro değerinde mücevherlerle kaçmayı başardılar. Sadece bir davetsiz misafir eldiveni mağazada bıraktı. Onun yardımı ile uzmanlar soyguncunun DNA'sını belirleyebildi. Görünüşe göre bu hikayenin sonu. Sadece çok özel bir kişiyi ve ortaklarını tutuklamak için kalır. Ancak, hayat polise hoş olmayan bir sürpriz sundu - kanıtlar iki ikiz kardeşten birine aitti. Alman adaleti şaşırtıcı derecede dürüst ve nezih değildi. Sonuç olarak, gözaltında tutulan kardeşler Hassan ve Abbas, birinin yüksek profilli soyguna kesinlikle katılmış olmasına rağmen serbest bırakıldı. Sonuçta, polis suçlunun DNA'sını tanımlamasına rağmen, kime ait olduğunu belirlemek imkansız hale geldi. Kardeşler, DNA'ları neredeyse aynı olan ikizler olduğu ortaya çıktı. Ancak ülke yasaları, her ihlalcinin suçu nedeniyle ayrı ayrı mahkum edilmesi gerektiğini belirtmektedir. Üçüncü suçlu kimler hala gizemini koruyor.
ABD havacılık tarihinde çözülemeyen tek suç. Havacılık suçları oldukça basit bir şekilde çözülmektedir. Sonuçta, er ya da geç teröristler, polisin onları beklediği bir uçağa inmek zorunda. Yolcu listesi biliniyor, bu nedenle suçlunun kimliği hızla belirleniyor. Uçağın kaçırılması ve fidye talebi sonunda cezasız kalmaz. Ancak yetkililer, ABD havacılık tarihinde bir suçu çözemediler. 24 Kasım 1971'de oldu. Oregon, Portland'daki havaalanında, belirli bir Dan Cooper Seattle'a uçtu. Uzun bir pelerin giyiyordu ve yüzü koyu gözlüklerin altında saklıydı. Yolcunun elinde bir evrak çantası vardı. Bay Cooper kabinin arkasına oturdu. Böylece bir sigara yaktı, viski ısmarladı ve ona hostes çağırdı. Cooper, çantasında bomba olduğunu belirten bir not verdi. Suçlu, kendisine 200 bin dolar ödenmesini talep etti ve 4 çalışma paraşütü sağladı. Ancak bu şekilde tüm uçak yolcularının can güvenliğini garanti etti. Seattle havaalanında yetkililer teröristlere istediklerini sağladı. Fidye aldıktan sonra Cooper yolcuları serbest bıraktı ve pilotun Meksika'ya uçmasını emretti. Ancak uçak Portland'ın kuzeybatısındaki dağlık bölgeyi geçtiğinde, suçlu bir paraşüt taktı ve denize atladı. Soyguncuya ne olduğunu kimse bilmiyordu. 1980'de Cooper'ın karaya çıkması gereken yerlerde, partisinden seri numaraları olan 6 bin dolarlık bir banknot bulundu. Bu, soyguncunun sonbaharda öldüğünü ve yeteneklerini ustaca kapladığını gösterebilir.
Boston soygunu. Bu soygun tatillerde oldu ve çözülmedi. 18 Mart 1990'da Aziz Patrick Günü'nde polis sanat müzesinin kapısına geldi. Bekçiye, soyguncuların binanın içinde olduğunu belirten bir mesaj aldıklarını söylediler. Güvenen bekçi kapıları açtı ve hemen kelepçede bulundu. "Polisler" bu formda müzeyi soymaya karar veren gizlenmiş suçlulardı. Gardiyana, zincirlenmiş olan partnerini araması emredildi. Birkaç dakika içinde soyguncular müzeden ayrıldı ve onlarla birlikte en pahalı tablolardan 13'ünü aldılar. Bunlar arasında Rembrandt, Degas ve Vermeer'in başyapıtları vardı. O zamandan bu yana 12 yıldan fazla bir süre geçti ve hiçbir suçlu gözaltına alınmadı. Ve "kara" pazarda, sanat eserleri hiçbir yerde ortaya çıkmadı.
Japonca soygun. 10 Aralık 1968'de Tokyo'da bir banka nakdi aracı 300 milyon yen taşıyordu. Bu yaklaşık 817 bin dolara karşılık geliyordu. Aniden bir polis motosikleti arabayı kovalamaya başladı. Yasa memuru arabaya bir bomba yerleştirildiğini söyledi. Bankanın daha önce bu tür tehditleri aldığını söylemeliyim, bu yüzden bilgiler garip görünmüyordu. Araba durdu, yolcular salonu terk etti. Polis, alt kısmında patlayıcı olup olmadığını kontrol etmek için eğildi. Aniden parlak bir ateş parıltısı oldu. Koleksiyoncular patlamadan saklanmak için başını örttüler. Bu arada, "polis" sakince para dolu bir arabanın direksiyonuna oturdu ve sakince sahneyi terk etti. Tabii ki, daha sonra kanunun hizmetçisinin sahte olduğu ortaya çıktı. Bu becerikli suçlu olduğu ortaya çıkan bir gizem olmaya devam ediyor. 1975'te, bu davanın son tarihi sona ermiş ve 1988'de bu davadaki tüm medeni yükümlülükler iptal edilmiştir. Plan, Hollywood dedektif senaryosunun rolüne uyacak kadar basit ve mükemmel çıktı.
En büyük elmanın kaçırılması. İnsanlar mücevherleri çeşitli teknik araçlar takarak korumaya çalışırlar. Ancak 100 milyon kombinasyon, termal sensör ve radar içeren mükemmel bir kilitle kapalı tonozlar bile suçluları durduramayabilir. Böylece, 15 Şubat 2003'te haydutlar korunan bir yere girdi ve mevcut 160 kutudan 123 depozitoyu soydu.Diğerlerine sadece soyguncular daha değerli taşlar alamadıkları için dokunulmadı. Bazı elmaslar, sabahları banka çalışanları tarafından keşfedilen yere atılmıştı. Polis, hırsızlığa en az 4 kişinin dahil olduğunu ileri sürdü. Zamanla, çetenin lideri de dahil olmak üzere bir kısmı bulundu ve parmaklıklar ardında kaldı. Bu soygunun uzun yıllar, birkaç yıl boyunca planlandığı ortaya çıktı. Ve ihmal yoluyla bir hırsız ekibi kendilerini verdi - onlardan biri depoda izlerini bıraktı. Aynı merkezden bir tüccar olduğu ortaya çıktı. Başka bir soyguncu, hırsızlık yerinin yakınındaki bir çanta ile birlikte yarı yenmiş sandviçini attı. Bu, polisin soyguncunun DNA'sını tanımlamasına izin verdi. Sadece şimdi, hırsızların yakalanmasına rağmen, elmaslar asla bulunamadı.
Şikago'daki ilk ulusal bankanın soyulması. İdeal suçlar arasında bir sihirbaz tarafından icat edilmiş gibi görünen suçlar var. David Copperfield bile haydutların hayalini kıskanırdı. 7 Ekim 1977 Cuma günü Şikago'daki İlk Ulusal Bankası'ndaki katipin kilitli bir kasada 4 milyon dolar yatırdığı gündü. Bir sonraki çalışma günü Salı günü oldu. Kasada bir milyon dolar eksik olduğunda bankacılar şaşkına döndü. Bir şekilde gizemli bir şekilde, 36 kilogram para oradan kayboldu, 50 ve 100 dolarlık banknotlar ince havaya kayboldu. Polis, soyguncuyu asla tanıyamadı. 4 yıl sonra, uyuşturucu satıcıları yakalandığında çalınan paranın bir kısmı 2.300 dolar olarak bulunurken, faturaların geri kalanı dolaşımda kaldı.
Havalı bayanlar. Yağma, bazılarının o kadar romantik olduğu görülüyor ki kadınlar bile buna katılıyor. 4 Aralık 2008'de üç kadın Paris'teki ünlü mücevher salonlarından birine girdi. İçeride ziyaretçi tabanca ve bir el bombası çıkardı ve soymaya başladı. Sadece 15 dakikada sert bayanlar 108 milyon dolar değerinde elmas, zümrüt ve yakut almayı başardılar. Anlaşıldığı üzere, kurnaz suçlular kendilerini asla kimliği belirlenmemiş kadınlar olarak gizlediler. Soruşturma sadece bu davanın tanınmış Sırp suç grubu "Pink Panther" tarafından gerçekleştirildiği versiyonuna geldi.
Plastik karşılığında eser. Bazı insanlar denizin derinliklerinde hazine arıyor ve hatta başarılı oluyorlar. San Pedro sahilindeki dalgıç Teddy Tucker, hayali bir eser bulmak için hayalini gerçekleştirebildi. Bir adam, deniz yatağından yeşil zümrütlerle süslenmiş 22 ayar altın haçı kaldırdı. Bu bulgu gerçekten paha biçilmezdi; 1594'te yerel sularda harap olmuş bir gemide bitti. Şanslı bir hazine avcısı, eseri Bermuda hükümetine satmaya karar verdi. Anlaşmanın miktarı bilinmiyordu. Ancak bu altın haç, sanat müzesinin sergisinde asla ortaya çıkmadı. Eser taşındığında, birisi onu ucuz bir plastik sahte ile değiştirmeyi başardı. Hırsız o kadar zekiydi ki kimse kim olduğunu anlayamadı. Yetkililer değişikliğin ne zaman gerçekleştiğini bile bilmiyorlar. Sadece zümrütlerin çarmıhtan çıkarıldığını ve "karaborsa" ya gönderildiğini varsayabiliriz. Eserin kendisi sadece bir altın külçeye eritildi.
Bağdat'ta soygun. Bağdat'ta Saddam Hüseyin uzun zamandır Irak'tan milyarlarca dolar sıktığı iddia edilen ana soyguncu olarak kabul ediliyor. Kaderi imkansız olduğu ortaya çıktı. Ama şehirde suçlarından kaçan şanslı soyguncular var. 11 Temmuz 2007'de, bilinmeyen kişiler ülkenin özel bankalarından birinin kasasından 300 milyon dolar çaldı. Müfettişler her şey için gardiyanları suçluyorlar. Sonuçta, banka çalışanları sabah işe geldiğinde, ne para ne de onları koruyan insanlar ortaya çıktı. Şunu söylemeliyim ki, Amerikan birlikleri Irak'a girdikleri andan itibaren birçok banka soyuldu. Sadece bu suçun en büyük ve en gürültülü olduğu ortaya çıktı.
Becerikli soyguncular. Bu suç, ne güçlü kilitlerin ne de kasanın kalın duvarlarının, gerçekten bir soygun yapmak istiyorlarsa akıllı soyguncuları durduramayacağını kanıtladı. Bilinmeyen hırsızlar çetesi Fransız ağı Monoprix'in süpermarketlerini 59 kez soydu! Bu süre zarfında, suçlular yaklaşık 800 bin dolar kazanmayı başardı. Bu ilginç, ancak tüm bu süre boyunca, hiçbir suçlu ekibi tespit edilmedi veya alıkonulmadı. Tasarımcılar para için depolamayı planladıklarında, güçlü duvarlar ve diğer koruyucu önlemler sağladılar. Ama hiç kimse kasaya para göndermenin güvenliğini düşünmedi. Para kasaya kanaldan girdi. Soyguncular pnömatik kanalda bir delik açtılar ve güçlü bir elektrikli süpürge bağladılar. Sonuç olarak, para sadece kurnaz soyguncuların cebine yerleşerek hedefine ulaşmadı.