Düşünce, ifade ve inanç özgürlüğü…
Düşünce ve ifade özgürlüğünü savunan herkesin inanç özgürlüğünü savunması da işin doğası gereğidir.
Ne var ki sayıları çok olmasa da, düşünce özgürlüğünü sadece kendi düşüncesinin özgürlüğü, ifade özgürlüğünü sadece kendi ifadelerinin özgürlüğü, inanç özgürlüğünü ise sadece kendi inançları çerçevesindeki özgürlük zannedenler de var.
Ne zamandan beridir bu ülkede şükürler olsun diyen insanlara kendilerini sanki suç işlermiş gibi hissettirmeye başladık ki biz. Bu nasıl bir kendinden geçmedir.
Yobazlık, inanç ne olursa olsun, başkalarına inançları yönünde baskı yapmaya yönelen, bağnazlığı aşırılığa vardıran kimsedir.
Yani yobazlık, müslümanlığa, hristiyanlığa has bir durum değildir. Bir ateist de yobaz olabilir. Bir deist de yobaz olabilir. Sanki yobaz tek tanrılı dinlere inanlardan çıkabilir gibi davranmak akıl dışılıktır.
İnançlar bağlamında baskı hangi taraftan gelirse gelsin, o baskıyı yapan kim isterse olsun bu onu yobaz yapar. Bir insan, inanır veya inanmaz, İnadına inanacaksın diyen de, inadına inanmayacaksın diyen de yobazdır.
Memlekette inançlı yobazların haricinde inançsız yobazlar da var. Ve içinde gram, düşünce, ifade ve inanç özgürlüğü saygısı olan herkes bu yobazca tavırları reddetmelidir.
Zira, başkalarının inançlarını kabullenmeyen, onlara inandıkları veya inanmadıkları için baskı yapan herkes yobazdır.
Çağdaşlık yobazlığı perdelemez. Yobaz yobazdır. Gerici de olsa yobazdır, ilerici de olsa yobazdır.
İşin özü; Bırakın yahu insanları rahat. İsteyen şükretsin, isteyen dua etsin, istemeyen etmesin. Ne bu salakça tartışma.