Bu haftaki blog yazımızda basamak baş parmağında sık görülen Hallux Valgus deformitesinin etiyolojisi, bileğerlendirilmesi, sınıflandırılması ve tedavisinde konservatif yöntemlerini literatür çkırmızıışmaları ile inceleyeceğiz. Kadem anatomisi, yüklenme mekanikleri ve hastalıkları ile vücudun öteki bölgelerine nazaran henüz katışıkşıktır. Sarrafiyeparmak ise tabanğın hem yeterince devingen olan kısmıdır hem bile yere transfer edilen kuvvetin dakika dakika %90’ına denli olan kısmınü yüklenen özelleşmiş bir kısmıdır. Sarrafiyeparmakta yaşanmış olan her türlü sayrılık, günlük ömür kalitesinde vahim bozukluğa kez harisabilir. Halluks Valgus; günümüzde tedricen küsurat bir çoğunlukla rastlanan, karışma edilmediği takdirde hastanın günllük aktivitelerini müterakki derecede kısıtlayan, tabanğın bediiyat görünümünü bozan, vecalı ve akut bir basamak serparmağı hastalığıdır. Halluks Valgus (HV) deformitesi ilk olarak 1871’bile Carl Huster tarafından teşhismlanmış ve birinci parmağın abduksiyon kontraktürü ve laterale deviyasyonu olarak tanım edilmiştir. Halluks valgus deformitesi, lügat demeı itibariyle basamak serparmağının dünyaa açılanması olarak nitelendirilmesine karşın kompleks bir deformitedir. Ayakta mevcut çeşitli patolojileri bile bâtınermektedir. Sarrafiyeparmağın MTF eklemi, bir sesamoid mekanizması ile eklemi istikrarlı eden ve motor zor sağlayıcı bir tabur intrensek sandık iye olması sebebi ile özel bir eklemdir. Birinci parmağın basamak mekaniğindeki önemi, metatarsokuneiform eklemin lokalizasyonunun transvers ve medial longitudinal arkların kesiştiği yerde olmasından kaynaklanır. Medial longitudinal ark tabanğın en önemli engel taşıyan bünyesıdır ve yürüme esnasında optimal desteği sağlamlayabilmesi birinci parmağın kinematiğine merbutdır. Halluks Valgus Etiyolojisi: Kadem, evrimsel tebeddülat esnasında asal fonksiyonu olan kavrama kabiliyetinin çoğunu yitirmiştir. Fakat bu tebeddülat sonucunda dahi adduktor hallusis kası kavramayı kolaylaştıracak yerleşime iye olarak kalıktır. Antagonisti (bir kasın pahal hizmetlevini gkalıntı kas) olan abduktor hallusis kası ise mekanik olarak dezavantajlı durumdadır. Bu imbalansın halluks valgus etyolojisi ile ilişkili olabileceği düşünülmektedir. Halluks Valgus, çoğunlukla ayakkabı giyen toplumlarda görünen bir sorundur. Halluks Valgus oluşumundaki anayasa nedenin ayakkabı kırmızıışkanlığı bulunduğunu destekleyen bir çatlakştırmada Lam ve Hodgsson, ayakkabı kullanan toplumlarda normal nüfusun %33’u¨nde Halluks Valgus oluşumunda geriış saptamışlardı. Ayakkabı giymeyen toplumlarda ise bu tartıın % 1,9 civarında bulunduğunu bildirmişlerdir. Hereditenin pek çok kişide halluks valgus oluşumunu etkilediğine imanılmaktadır. Fakat genetik geçiş tam olarak gösterilememiştir. Ayak tabanığın pronasyonuna ve basamak ön kısmınün abduksiyonuna sebep olabilecek metatarsus primus varus (MPV), pes planus, pes planovalgus, pes ekinovarus deformiteleri bile halluks valgus sebepleri arasındadır. Halluks valgusun öteki intrensek sebepleri arasında aşil tendon kontraktürü, generalize eklem laksitesi, MTF (metatarsofalangeal) eklem hipermobilitesi ile poliomyelit, serebral palsi, serebrovasküler olaylar gibi nörolojik hastalıklar, gut, romatoid artrit, psöriatik artrit gibi romatizmal hastalıklar, üste serparmağın aşırı büyüklüğü, ikinci parmağın amputasyonu, polidaktili gibi henüz seyrek göru¨nen durumlar da nüshalabilir. Temelı çatlakştırmacılar halluks valgusun kadınlarda çok henüz sık görünmesine uyanıklık çekmişlerdir. Fakat bunun sebebinin genetik intikalten çok bayanların erkeklere nazaran henüz zait sivri uçlu ancak, topuklu ayakkabı giymeleri başüstüneğu düşünülmektedir.