Roman, Charleston, Güney Carolina'dan dört kadının hikayesini anlatıyor - müreffeh beyaz Grimké ailesinden iki kız kardeş ve Grimké'lerin ev köleleri olan Afrikalı Amerikalı bir anne ve kızı. Dördü de özgür olmak için ateşli bir arzuyu paylaşıyor: 19. yüzyılın başlarında kadın olmanın kısıtlamalarından Sarah ve Angelina Grimké ve kölelik bağlarından Hetty ve annesi Charlotte.
Hikaye kurgusal olsa da, Grimké kardeşler, hikayeleri Kidd'i büyüleyen gerçek hayattaki kölelik karşıtlarıydı. Handful lakaplı Hetty de gerçek hayattan alınmıştır. Onun karakteri benim için anlaşmayı imzaladı. Şehirli bir köle olmanın ne demek olduğuna ve özgürlük ve haysiyet için çabalamanın içeride nasıl hissettirdiğine dair anlayışımı derinden derinleştirdi.
Kidd, Hetty'nin hikayesini anlatmaktan etkilenmişti çünkü kendisi de dünyayla derinden bağlantı kurma görevinde bir arayış içindeydi. Kadınların geleneksel bir yolu izlemeleri için baskı altında olduğu bir zamanda büyüdü ve birçok yönden yaptı: evlenmek, hemşire olmak, iki çocuk sahibi olmak. Ama aynı zamanda kadın hareketinin ve yurttaşlık hakları mücadelesinin de son derece farkındaydı, bu hem iç sesini şekillendirmeye yardımcı oldu hem de bir noktada ona yazmak için doğduğunu söylemeye başladı. 30 yaşında, Kidd kocasını oturdu ve niyetini açıkladı: yazar olmak. Bu amaca ulaşmak için, 'içimde bir hazneye, yaratıcı yaşamın kaynağı olan benim küçük, sıradan dehama' dokundu. Sanırım hepimizde bir tane var.'
20 yıldan fazla bir süredir Kidd, çoğunlukla kurgusal olmayan kitaplar ve makaleler yayınladı; çılgınca başarılı olan ilk romanını bitirmedi Arıların gizli Yaşamı, 53 yaşına kadar, 12 yıl önce. Aradığını bulduğuna ne kadar sevindiğimi ve yeni kitabının üzerimde nasıl bir etki bıraktığını ona anlatmak için sabırsızlanıyordum.
Özel röportajı okuyun Oprah: İyi yazmayı ne kadar sevdiğimi biliyorsun - ne kadar harika bir hikaye anlattın Kanatların Buluşu. Grimké'ler hakkında size bu kadar ilham veren şey neydi?
Sue Monk Kidd: Cesur olmanın bir yolunu bulan kadınların hikayeleri beni her zaman büyülemiştir - yaramaz kadınlar. Grimké'ler beni kalbimden vurdu. Onların hikayesi benim anlatacakmışım gibi hissettim.
OW: Onlarla nasıl karşılaştınız?
SMK: 2007'de Judy Chicago'nun sergisini görmeye gittim. Akşam yemeği partisi Brooklyn Müzesi'nde. Bir kadın duvarı vardı - tarihe önemli katkılarda bulunan 999 kişilik bir liste ve işte Charleston'dan Grimké'ler olan bu iki kız kardeş vardı. O zamanlar Charleston'da yaşıyordum ve onların adını hiç duymamıştım ama sergide onlar hakkında okuduktan sonra, 'Onlar Elizabeth Cady Stanton ve Susan B. Anthony kadar iyi tanınmalılar' diye düşündüm.
OW: Bu ilginç - ben de onları hiç duymadım. O sıralar bir sonraki kitabınız için bir konu arıyor muydunuz?
SMK : Fikir arayışına girmem; Beni bulmalarına izin vermeye çalışıyorum. Bu yüzden özellikle yazacak bir roman aramıyordum ama antenlerim her zaman açık. Grimké'ler hakkında okudukça beni daha çok korkuttular. Onlar, davaları -aile ilişkileri, toplumdaki konumları- için çok şey feda eden erken dönem kölelik karşıtları ve kadın hakları aktivistleriydi.
OW: Ve Hetty - Avuç dolusu?
SMK: Sarah Grimké hakkında okuduklarımdan, ona kişisel kölesi olması için bir hizmetçi verildiğini ve adının Hetty olduğunu biliyordum. Onun hakkında bildiğim diğer tek gerçek, Sarah'nın ona okumayı öğretmesiydi: Kapıyı kilitleyerek ve anahtar deliğini süzerek çok yıkıcı bir şekilde komplo kurdular.
OW: Kölelerin okuma yazma bilmeleri yasa dışı olduğu için...
SMK: Evet.
OW: Beni roman boyunca çeken şey, bu kadar yaratıcı ve güçlü bir şekilde kadın haklarının durumunu görmemizi sağlamanız - kısa bir süre önce kadınların sadece birer mal olduğu. 2012'de orada Gloria Steinem ile yaptığım bir konuşma sırasında Barnard Koleji öğrencilerinden oluşan bir dinleyici kitlesine bakarken, 'Bu kadar ilerleme kaydetmemiz inanılmaz' diye düşündüm.
SMK: Evet ve elbette, köle kadınlar için çok daha kötüydü - ama Amerikalı beyaz kadınlar için bile tam olarak takdir etmediğimiz acımasız bir zamandı.
OW: Handful ile şehir köleliği ile okuyucuların daha aşina olduğu Amerikan köleliği dünyası arasında bir ayrım yapıyorsunuz. Bu ayrımı yaparken neyi anlatmak istediniz?
SMK: Okuyucular, pamuk toplama, köle kulübeleri ve efendi anlatısına zaten aşina olduklarını düşünüyorlar. Burada farklı bir şeyden bahsettiğimizi söylemenin önemli olduğunu düşündüm.
OW: Benim için çok tanıdık - annem bir hizmetçiydi, annesi bir hizmetçiydi, annesi bir hizmetçiydi ve annesi bir köleydi. Grimké kardeşlerde bir süre evdeki ev işçilerine çok yakın olduklarını görüyorsunuz. Yardım. Bu hizmetçiler ailenin üyeleri olarak kabul edilirler ama hizmetçilerin dediği gibi, evet, biz ailenin üyeleriyiz ama yine de arka kapıdan girmemiz gerekiyor. Bugün bile bu hizmetçilerden bazılarına şehirli köleler gibi davranılıyor.
SMK: Kölelik mirasıyla veya cinsiyet ilişkilerimizdeki önyargıyla işimiz bitmedi ve bu yüzden konular hala alakalı.
OW: Tarihi roman yazmanın zorlukları var mıydı?
SMK: Muazzam miktarda araştırma yapmak zorundaydım çünkü doğru yapmak istiyordum. Bir yılımı köle anlatılarını okuyarak geçirdim; kölelik, kaldırılması hakkında yazan insanlar; 19. yüzyıl tarihi. Çalışma odama çıkan merdivenimin duvarlarında alıntılar vardı ve her gün yazmaya başlamadan önce alıntıları okurdum.
OW: Duvarına mı yazdılar? Bunu yapmak istiyorum!
SMK: İlki, 'Bir kadının kurmaca yazacaksa parası ve kendine ait bir odası olmalı' idi - elbette bu Virginia Woolf. İkincisi, yazmayı 'bir cesaret eylemi' olarak nitelendiren Cynthia Ozick'e aitti. Bu benim için her zaman doğruydu. Hayatımda yazar olmayı özlemediğim bir zaman hatırlamıyorum.
OW: Mesleki hayatınıza hemşire olarak başladınız - ki bu aynı zamanda çok onurlu bir çağrıdır.
SMK: Çok iyi bir hemşireydim ama sekiz yıl kadar sonra tükenmiştim çünkü gerçekten yapmak istediğim şey bu değildi. Yazmak benim ait olduğum şeydir.
OW: Ait olduğun şey - buna bayıldım! Hem Grimké kardeşler hem de Handful özgür olmak istiyor, ancak farklı şekillerde. Kitabın adı buradan mı geliyor?
SMK: Karakterlerimin kendi özgürlüklerini, dünyadaki kendi seslerini, kanatlarını nasıl icat edebilecekleriyle ilgileniyordum.
OW: Kitaptan, Afro-Amerikalı bir kadın, bir hizmetçinin kızı, bir kölenin torununun torunu ve bir köle olarak bana açılan yolu pek çok empati, şükran ve anlayışla karşıladım. Amerika kültüründe kadın. Her ikisi de Kanatların İcadı ve Arıların gizli Yaşamı ırksal ilişkilerin keşifleridir. Bu konuya ilginizi çeken nedir?
SMK: Kalbimin derinliklerinde - benim de tarihim. 50'lerde Georgia'da küçük bir kasabada yaşayan küçük bir kızdım. Duyulmak, iz bırakmak, 'vardım' demek için can atan herkesin sesini hissedebiliyorum.
OW: O zamandan beri biraz iyileştirme yaptık, ama yapacak daha çok işimiz var. Kanatların İcadı açık bir kapı, kendimizi ve tarihimizi daha da iyileşmemizi sağlayacak şekilde görme davetidir. Teşekkürler.
Daha fazla Kanatların İcadı
- Oprah's Book Club 2.0'a nasıl katılabilirsiniz?
- Romandan en iyi alıntılar
- 6 neden Kanatların İcadı neredeyse yazılmadı