Orta Çağ döneminde, açıkça öfke gösteren, toplum içinde tartışan ya da “asi” olarak sınıflandırılan kadınlar ağır şekilde cezalandırılırdı. Danimarka, Avusturya ve Almanya’da tercih edilen işkence aleti Hırçın Kemanıydı. Tasarım açısından bir keman ve stoklar arasında bir geçiş olan bir mekanizmaydı. “Boyun kemanı” olarak da bilinen cihaz üç delikten oluşuyordu; bir büyük boy boyun için ve iki küçük olan yüzün önüne bağlanan bilekler için.
Kavga ederken veya tartışırken yakalanan kadınlar, Hırçın Kemanı’nda büyü ile cezalandırılabilirdi. Aşağılanma seviyesini arttırmak için bazen bir çan takılırdı, böylece kasaba halkı kurbanın cihaza hapsolmuşken yaklaştığını duyabilirdi. Yoldan geçenlerin onlarla alay edip azarlayacağı sokaklarda yürüdüler. Çift keman adı verilen başka bir cihaz, iki kadını yüz yüze bağladı. Keman çalmaya zorlandılar ve serbest kalmak istiyorlarsa tartışmayı çözmek zorunda kaldılar.
İngiltere’de tercih edilen araç, korkunç Scold’s Bridle idi. Yine Ortaçağ’da “kaba, yaygaracı kadınları” cezalandırmak için kullanılan bir işkence aletiydi. Korkunç bir şekilde tasarlanmış metal bir maskeydi ve kullanıcının konuşmasını imkansız hale getirdi. Dikkat çekmek ve aşağılanmayı artırmak için üstüne bir çan takıldı. Scold’s Bridle takma geleneği, İngiltere de dahil olmak üzere birçok Avrupa ülkesinde 16. yüzyılda gelişti ve tımarhanelerde ceza olarak kullanıldığı 19. yüzyıla kadar devam etti.
Antik Yunan ve Roma’da işler kadınlar için sadece biraz daha iyiydi. Roma’da vatandaş olarak sınıflandırılan hür doğmuş kadınların bile oy kullanmasına izin verilmedi ve siyasi görevde bulunamadılar. Bu nedenle, çağın yüksek başarılı kadınları hakkında nispeten az şey bilinmektedir. Daha da kötüsü, kadınların yanlarında bir erkekle evden çıkmalarına izin verilmiyordu ve bir eve ziyaretçi geldiğinde konuşamıyor veya akşam yemeğine oturamıyorlardı. Bunun yerine odalarında kalmaları ve erkekleri rahatsız etmemeleri gerekiyordu.
Kaynak : https://www.thelifecart.com/2021/08/women-were-punished-for-expressing-Themselves.html