Başkomutanlık Meydan Muharebesi’ne giden sürece bakmak gerekirse; Sakarya Zaferinden sonra Yunanlılar zor durumda kaldılar. Yunan başbakanı bunalımı önlemek için Fransa ve İtalya’ya ziyarette bulunup yardım istediyse de bu istedi kabul edilmedi. Bu durum krizi iyice büyüttü.
İtilaf devletleri aracılığıyla uzlaşma saklanılmaya çalışıldı. Fakat Sevr ’den vazgeçmedikleri görüntüsünden dolayı Türk tarafı kabul etmedi. Diplomatik alandaki faaliyetlerin neticesinde bir sonuç alınamaması saldırıyı zorunlu kıldı. Bundan dolayı askeri hazırlıklar arttırıldı.
Büyük Taarruzdan önce önemli bir sorun Başkomutanlık yetkisinin uzatılması sorununda yaşandı. Ve süresiz olarak uzatıldı. Mustafa Kemal ve İsmet İnönü Genel taarruz için acele edilmemesinden yanaydılar. Saldırı için planlanan şartların oluşturulması için hazırlıklar yapıldı. Taarruz için planlar çok gizli tutuldu.
- 100 Bin asker 200 Bine çıkarıldı. Geri kuvvetler ile 300 bin
- Askeri teçhizat çoğaltılıp, kuvvetlendirildi.
- Ordunun savaş kabiliyeti tatbikatlarla artırıldı.
- Batı cephesi komutanlığı Nurettin ve Yakup Paşalar arasından ayrıldı.
- Subay yetiştirilmeye çalışıldı.
- Büyük Taarruz içini ek vergiler çıkarıldı.
Sonuç olarak bu hazırlıklara rağmen Türk ordusu asker ve teçhizat bakımından Yunan ordusu seviyesine getirilemedi. 6 Ağustos’ta ordulara gizli olarak hazır olma emri verildi. 26 Ağustos 1922’de Kocatepe’de 4.30 sularından savaş Türk topçularının ateşiyle başladı. 1 Eylülde Kütahya ve uşak düşmandan temizlendiği gibi Trikopis ve 5000 askeri teslim olmak zorunda kaldı.
30 ağustos 1922’de yapılan savaşı bizzat Mustafa Kemal yönettiği için Başkomutanlık denildi. Zaferin ardından İngiltere ve Yunanistan’ın Türk topraklarındaki hayalleri sona erdi. İsmet Paşa’ya Orgeneral, Fevzi Paşa’ya Mareşal rütbesi verildi.