“Müjdeler olsun bahar geldi, lay lay lom” tadında bir yazı olmayacak bu ama umut kırıntılarını da yitirmemeli...
Küçük şeylerden mutlu olmasını bilmeli insan. İstanbul'daysa hem zor hem kolay mutluluğu yakalamak. Basit şeyler dedik ya; bahar canlanma, yeniden doğma, yeşermeyi anlatıyor her canlıya. Dolayısıyla bizatihi kendisi mutluluk sebebi aslında...
Bir martının kanadında belki, gürül gürül açan erguvanların renginde, canlılığında, leziz bir enginar dolmasının rahiyasında, belki de şöyle öğle saatinde deniz kenarında bir kadeh rakıya eşlik eden dostunuzun muhabbetinde, nar gibi kızarmış bir kalkanın tavasında, tereyağında çevrilmiş bir dil balığında...
“Yahu arkadaş, hemen yemeğe bağladın konuyu!” dediğinizi duyar gibiyim. Meslek hastalığı, af buyurun. “Neşeli Günler”de sevgili Münir Özkul'un tanımadığı oğluna turşu suyu ikram ederken söylediği gibi; “Turşucunun ikramı da turşu suyu olur.” Benim ki o hesap işte; lokanta yazarının bahar mutluluğu da en çok balığa, enginara bağlanır...
Boğaz'ı denizden izlemenin keyfi
Ama gelin, yavaştan eşsiz Boğaz kıyılarını süslemeye hazırlanan erguvanlara bakalım önce. Nisan sonundan mayısın ilk haftalarına çok kısa süre de olsa mor, pembe çiçekler açan enguvanlar, Şehr-i İstanbul'da baharın geldiğinin en büyük müjdeleyicilerinden. Keşke daha uzun zaman çiçekli kalsalar ama her şey mevsiminde, yerinde güzel. Siz yine de atın kendinizi deniz kenarına, hatta mümkünse Boğaz'ı bir tekneden ya da Boğaz hattı vapurlarından birinden seyretmenin keyfine varın. Gözünüze takılmamasına imkan yok erguvaların. İçininizin mutlulukla dolması garanti.
Anı yaşayın
Karaya çıktınız. Mesela indiğiniz yer, Anadolu Kavağı olsun. Hâlâ naifliğini koruyan bu küçük balıkçı kasabasını her daim sevmişimdir. Çok sık gidemem ama gidince mutlulukla dolarım. Karadeniz'in kıyıcığındasınız. Tabii ki kalkan yemeli. Şöyle nar gibi kızartılmışından. Tam mevsimi... Biraz paraya kıyacaksınız artık, bu kadar keyfe çok görmeyin onu da. Önemli olan mutluluğunuzu katlamak bugün.
Karaciğer dostu enginar
Belki Anadolu Kavağı'nda bulamazsınız ama İstanbul'da enginarı çok güzel yapan lokantalar var. Ege ya da Rum kökenli restoranlardan birini gözünüze kestirin. Adres vermeyeyim, siz araştırın, bulun ama bir tarifle gönlünüzü almaya çalışayım ben yine de. Tarifi ve fotoğrafı İdil Çimrin'in Alfa Yayınları'ndan çıkan “İdilika'dan Tarifler, Girit Yemekleri” kitabından aldım, ekleyeyim. Benim yakın zamana kadar ağzıma sürmediğim ama sonrasında barıştığım karaciğer dostu enginarın tam mevsimi. Herkese tavsiye ederim. Afiyet olsun...
Enginar dolması (4 kişilik)
Malzemeler
3 adet enginar
5 orta boy soğan
200 gr dana kıyma
1.5 bardak pirinç
1 demet dereotu
1 demet maydanoz
2-3 tatlı kaşığı kuru nane
1 çay bardağı sıvı yağ
Limon
Tuz
Yapılışı
Soğanları, maydanoz ve dereotuyla birlikte robotta çekin. Karışıma pirinç, nane, yağ ve tuzu ekleyip iyice yoğurun. Kabuklu enginarlarınızı yıkayın. Saplarını dibinden kesin. İçi ve yapraklarının arasını doldurulacak şekilde diklemesine ortadan ikiye kesip etli yerlerine limon sürün. Enginarların tüylü kısımlarını ve küçük yaprakları temizleyip limonlu suda bekletin. Sonrasında yaprak aralarını ve göbek kısmını hazırladığınız içle doldurup yayvan bir tencereye yerleştirin. Enginarların üzerinde gezdirmeden 2 bardak kaynar su ilave edin. Kısık ateşte pirinçler kıvama gelene kadar pişirin. Pişmeye yakın üzerine kıyılmış dereotu ekleyip dinlendirdikten sonra servis edin.
Bu yazı hakkında toplam 1 yorum bulunmaktadır. Sizde yorum ekleyebilirsiniz >
Yeni ürünler, yazılar ve size özel önerilerimizden haberdar olmak için e-posta listemize kayıt olmak ister misiniz?