Herkese merhabalar;
Bugün sizlere hayatın içerisinden gözlem yolu ile edindiğim bir konudan bahsetmek istiyorum. Belki bu yazıyı okurken bazılarınız “Aslında çok haklısın” veya “Ben hiç böyle düşünmemiştim” diyebilirsiniz. Önemli olan ne söylediğiniz değil aslında önemli olan herhangi birşey söyleyebilecek miyiz söyleyemeyecek miyiz? Çünkü eğer söyleyebiliyorsak farkındayızdır. Farkında değilsek de farkında olacağızdır belki de.
Yazılarımda kimseyi rencide etmek istemediğim için olaylara kendimi de katmaya özen gösteriyorum. O yüzden burada da kendimi katarak ilerleyeceğim. Hayatta yaşadığım bazı olaylardan ders çıkarmaya çalışıp aynı şeyleri tekrarlamamaya özen gösteriyorum. Elbette tekrarlanan durumlar oluyordur. Çünkü neticede insanız. “Her insan hata yapar önemli olan bu hataları fırsata çevirebilmektir” diye meşhur bir söylem vardır. Çok doğru bir söylem. Yaptığım gözlemler sonucunda toplum içerisinde bazı durumları fark ediyorum ve ne yazık ki durumun böyle olmadığını çok rahat bir şekilde görebiliyorum. Tabiki de genelleme yapmak doğru değildir. Fakat toplumun bazı kesimlerindeki kişiler olarak kendisinin değil de başkasının ne yaptığı ile ilgilenme veya acımasızca hiç düşünmeden eleştirme veya kafamıza göre o kişiyi tam olarak tanımadan yorumlar yapabiliyoruz. Öyle çok yorumlar ki… Sayılamayacak kadar çok.
Bu durumun birde sosyal medya üzerinden olan versiyonu var ne yazık ki. Sosyal medyayı yanlış kullanımımızdan dolayı sosyal medya üzerinden başkaları hakkında kafamıza göre yorumlar yapıp acımasızca eleştirilerde bulunabiliyoruz. Hatta biliyor musunuz sosyal medya üzerinden bir kişinin kişiliği hakkında bile yorum yapabiliyor ve kesin sonuçlarmış gibi davranabiliyoruz. Bir insan olarak sosyal medyadaki haline mi , yoksa gerçek hayattaki haline mi üzülmeliyiz bilemiyorum.
Ne yazık ki sürüp gitmekte olan bir ego savaşı, bencillik, sevgisizlik günümüzün en büyük sorunlardan birisi gibi duruyor ve görüldüğü üzere sadece gerçek hayatta değil sanal hayatta da sürüp gidiyor. Bu durumlara bir noktada “Dur” dememiz gerekmektedir. Eğer farkında değilsek farkına varmalı ve elimizden geleni yapmalıyız. Arkamızda gelen nesile güzel şeyler bırakabilmek için hayatımıza güzellikler katmalı, hataları fark etmeli ve hatadan ders çıkartarak onlara örnek olmalıyız.
Mesela çocuğunuzun yanında başka kişiler hakkında olumsuz konuşup bunu ona aşılarsanız çocuk da bunu görüp bunu uygulayacaktır. Fakat olumlu yanları görüp olumlu eleştiri yaparsanız çocuğu da olumlu davranışlara teşvik etmiş olursunuz. Unutmayalım ki çocuklar ne görürse onu öğrenir ve uygularlar. Demek istediğim şu: Ne yazık ki ailelerinden veya herhangi bir büyüğünden bu şekilde davranışlar gören çocuklarda bunu öğreniyor ve tek hayalleri bir kafede 15-20 TL olan kahvelerden içmenin ötesine geçemiyor. Çünkü farklı şeyleri hayal edebilmeye fırsatı olmuyor. Bu noktada kesinlikle çocuklara kızılamaz. Topluma ve o çocukları yetiştirenlere kızmak gerekiyor. Çocukların ve gençlerin önünde ufuk açıcı durumlar olmuyor. Çocuklara gösterilmiyor. O yüzden geleceği ve olumlu bakmayı göremiyorlar ve öğrenemiyorlar.
Lütfen bazı konularda kendimizi geliştirelim. Hayattaki tek amacınız anlamsız bir ego savaşı olmasın. Lütfen her şeyin en iyisi, en güzeli, en muhteşemi sizin olsun diye kendinizi harap etmeyin. Tüm bunlardan önce ruhunuzun iyileşmeye ihtiyacı olduğunu unutmayın. İç huzurumuz olduğu zaman emin olun daha mutlu ve huzurlu olacağız ve arkamızdan gelen nesile bunları bırakabileceğiz.
Lütfen lütfen lütfen… kendinizi düşünmüyorsanız gelecek nesil için, evlatlarınız için, sağlıklı toplum için ego savaşlarını, bencilliği, sevgisizliği bırakalım. Bunların zıttı olan sevgiyi, merhameti, paylaşmayı öğretelim ve gelecek nesile bırakalım. Çocukların ve gençlerin hayaller kurmasına fırsat ve imkanlar sağlayalım. Anlamsız olan şeyler için kendimizi bu kadar yormayalım. Güzel örnek olarak gelen nesile güzel bir yön gösterebiliriz…
Okuduğunuz için teşekkür ederim.
Hoşçakalın, sağlıcakla kalın…