Gaznelilerde Sultan Mesud, Selçukluların Horasan’dan çekilmesinin verdiği güvenle Ekim 1037’de Hindistan’a sefere çıkar. Selçuklular ise bu esnada kışın bastırmasından da hareketle Gazne ordusuna Horasan’da küçük saldırılar düzenlemektedir. Durumdan haberdar olan Sultan, Hindistan’daki zaferinin tadını çıkaramadan geri dönme kararı aldı. Sübaşıya derhal saldırı emrini verdi. Selçuklular sayıca üstün ve donanımlı Gazne ordusunu, küçük hafif süvari birlikleri ile vurup kaçarak zayiat verdiriyorlardı.
Ancak buna rağmen Gazne ordusundan çekindikleri için ağırlıklarını Merv çölüne göndererek, olası bir yenilgi halinde çaresiz Rey’e çekilmeyi planlıyorlardı. Fakat Gazne ordusuna karşı Serahs’ta girdikleri ve bir gün boyunca süren savaşı ezici bir üstünlükle Mayıs 1038’de kazandılar. Eski yerlere ilave olarak Musa Yabgu Serahs’ı, Çağrı Bey Merv’i aldı. Onları bu şehirlere Tuğrul Bey’in tayin etmesinden anlaşıldığına göre, ailenin ve kurulmakta olan devletin başı o tarihlerde Tuğrul beydir. Nişabur ise İbrahim Yinal tarafından 12 gün sonra teslim alınır.
İbrahim Yinal Cuma hutbesini “es-Sultanü’l-Muazzam” unvanıyla Tuğrul Bey ad›na okuttu. Daha sonra 3.000 kişilik seçme bir kuvvetle şehre gelen Tuğrul Bey, burada Sultan Mesud’un sarayında tahta oturarak “sultan” ilan edildi. Sultan Mesud ise yaşanan bu olaylar karşısında adeta şok oldu. Nisan 1039’da Sultan Mesud, Çağrı bey karşısında bir de zafer kazanacaktır ancak sevinci uzun sürmez. 27 Haziran 1039 tarihinde Selçuklu ordusu Talh-ab denen bölgede bir kez daha yenilgiye uğrasa da, çöle çekilerek olası büyük kayıplardan kurtulur. Sultan Mesud 16 Ocak 1040’da Nişabur’a girer. Tuğrul Bey’in oturduğu tahtı parçalatıp, atlarını bağladığı ahırları ateşe verir. Sultan Mesud karşısında çöle çekilmeyi teklif eden Tuğrul beye Çağrı bey ve diğer başbuğlar saldırılması konusunda ısrarcı davranacaktır.