Bölüm 20: Sıkı Çalışmanın ve Karşılıklı Eğitimin Odak Noktasını Değiştirmek
Çevirmen: Henyee Çevirileri Editör: Henyee Çevirileri
Selina her zamankinden daha fazla konuştuğu için açıkçası heyecanlıydı. Luke’a gelince, o sadece oynadı ve bazı tarafsız cevaplar verdi.
Asıl odak noktası, bir süre önce sistemden yeni aldığı bilgilerdi.
Görev: Uyuşturucu kaçakçılarını tutuklayın, kokain ele geçirin, tamamlandı.
Görevin tamamlanması toplam 200 deneyim ve 200 kredi değerindedir.
Ev sahibinin misyona katkısı yüzde 80 olduğundan, ev sahibine 160 deneyim ve 160 kredi puanı verildi.
Deneyim 500 puana ulaştığı için ev sahibi 3. seviyeye yükseldi.
Ekstra stat puanları: 3
Bundan önce, Luke’un deneyim puanı 473 idi ve bu, bir seviye atlama için gereken 500’den çok da uzak değildi.
Ani tutuklamayla, seviye atlamasına yardımcı olan çok sayıda deneyim puanı elde etti. Hatta seviye atladıktan sonra 100’den fazla puan kaldı.
Luke kesinlikle buna çok sevinmişti.
Ancak daha önceki tutuklama sırasında, düşünce tarzıyla ilgili bazı sorunlar olduğunu da fark etti.
Nüfus seyrek olduğu için küçük kasabalar genellikle daha barışçıldı; neredeyse herkes birbirini tanıyordu ve şehirde çok az yabancı vardı.
Görevleri tamamlamak için sadece güçlü bir vücuda ihtiyacı vardı. Ne de olsa, küçük kasabalardaki polis kuvvetlerinin silahlarını nadiren kullanması gerekiyordu. Çoğu zaman, karşılaştıkları herhangi bir çatışmayı çözmek için fiziksel güçlerine güvendiler.
Son iki ayda Luke silahını kılıfından hiç çıkarmamıştı. Bu, buradaki polis gücünün nadiren silahlarını kullanma şansı bulduğunun açık bir kanıtıydı.
Bu nedenle, Luke puanları güce ayırmaya odaklanmıştı.
Ancak daha önce iki uyuşturucu tacirini tutukladığında, Amerika Birleşik Devletleri’nde bir polis memuru olarak, silahlı biriyle karşılaşacağı bir günün geleceğini anladı.
20 ya da 30 güç puanı olsa bile mermileri durduramazdı.
Ne kadar güçlü olursa olsun, elinde silahlı biriyle karşılaştığı anda, düşmanla ne zaman kavga edebilecekti? Bunu denerse daha hızlı ölecekti.
Gerçekte, bir polis memuru olarak ilk günlerinde, silahını nasıl doğru kullanacağını öğrenmeye daha fazla odaklanmalıdır.
Silah kullanırken güç en önemli faktör değildi. Aksine, el becerisiydi.
Sıradan bir insandan iki kat daha fazla el becerisi olan Luke, düşmanı silahını kaldıramadan silahını çıkarıp kılıfına geri koyabilirdi.
Ve acil bir durumdaki bir polis memuru için tepki hızı saf güçten daha önemliydi.
Bir kavga sırasında bile, yüksek el becerisi büyük bir avantaj olurdu.
Video oyunlarında sadece güce odaklanma alışkanlığının burada uygulanamayacağı görülüyordu. Bu bir oyun değil, gerçek hayattı.
Luke düşündü ve bu sefer tüm stat puanlarını el becerisine ayırması gerektiğine karar verdi.
Bir gün sonra, yine Luke’un izin günüydü.
Her zamanki gibi büyük miktarda yiyecek hazırladı ve hatta bazı vitamin tabletleri ve kalsiyum takviyeleri aldı.
Görkemli bir kahvaltıdan sonra, stat puanlarını tahsis etmek için odasına döndü.
Sonrası acı içinde geçen bir gündü.
Güç için stat puanları tahsis ettiğinden farklı olarak, el becerisine 3 puan ekledikten sonra, tüm vücudu gıdıklandı ve hücreleri seğirmeye başladı.
Bu his, vücudunun sadece bir kısmıyla sınırlı değildi. Aksine, aynı duyguyu tüm vücudunda hissetti.
Enerji tüketimi de çok daha azdı, stat puanlarını güce tahsis ederken ihtiyaç duyduğunun yaklaşık yarısı kadardı.
Luke bu idrake sadece acı acı gülümseyebildi. Eğer böyle olsaydı, muhtemelen birkaç kez daha el becerisine puan verdikten sonra zihinsel olarak yaralanırdı.
Ve sonra, henüz yükseltmediği bir zihinsel güç statüsü olduğunu hatırladı. Bu büyük ihtimalle beyniyle ilgili bir şeydi. O zaman ne olacaktı?
Ne yazık ki şu an ne yapacağını bilmiyordu. Bunu sadece bir sonraki seviye atlama sırasında düşünecekti.
Uyuşturucu tacirlerinin tutuklanması büyük bir dava olmasına rağmen, polis departmanı için onlara sınırlı fayda sağladı.
Nispeten, Luke bunun yerine büyük miktarlarda nakit taşıyan tacirleri yakalamayı tercih ederdi.
Nakit, polis departmanına ait olacak ve hatta bireysel bir ikramiye ile ödüllendirilecekti.
Amerika Birleşik Devletleri’nde polis gücü, tutukladıkları suçluların üzerinde bulunan her türlü paraya el koyma yetkisine sahipti. Sonuçta, paranın suç faaliyetleri için kullanıldığına dair makul şüpheler vardı.
Resmi olarak, nakit parayı geçici olarak tutuyorlardı. Biri parayı geri istiyorsa, yerel olarak resmi bir şikayette bulunmak zorundaydı ve bu davalar genellikle bölge savcısı tarafından ele alındı. Çoğu zaman, bölge savcısının yerel polis gücüyle yakın bağları olurdu ve el konulan paranın iade edilmesi pek olası değildi.
Genel olarak, tutuklanan şüphelilerin sadece yüzde 20’si paralarını geri istedi ve yüzde 10’dan azı başarılı bir şekilde geri aldı.
Polis departmanına girdikten sonra paranın gittiği kadar iyi olduğu söylenebilir.
Yasadışı uyuşturuculara gelince, polis gücünün bununla yapabileceği hiçbir şey yoktu. Uyuşturucu ya da başka bir şey satmaları mı gerekiyordu? Ya da uyuşturucuları diğer memurlara ikramiye olarak mı vereceksin?
Bugün, işten sonra Luke sonunda Selina’ya, “Hey, boş olduğunda bana atış konusunda daha fazla eğitim verebilir misin?” dedi.
Selina yürümeyi bıraktı ve eğlenmiş bir ifadeyle Luke’a baktı. “Neden bu ani istek?”
Luke omuz silkti. “İki taciri tutukladıktan sonra hemen silahımı çekmem gerektiğini anladım. Bu şekilde, ikimiz için de çok daha az tehlikeli olurdu. Ama gerçekten çok kötü bir atıcıyım, bu yüzden silahımı hemen çekmedim ve onun yerine kola kutusunu silah olarak kullandım.”
Selin kıkırdadı ve başını salladı. “Doğru. Araba kullanmakla aynı şey. Yeni bir sürücü yolda çok fazla araba gördüğünde gergin olacaktır. Ama oldukça merak ediyorum. Robert bir uzman atışı değil mi? Neden ondan öğrenmiyorsun?”
Luke: “…Ya kendini beğenmiş yüzünü görmek istemediğimi söylersem?”
Selina’nın yüzünde meraklı bir ifade vardı. “Neden bu kadar kendini beğenmiş olsun ki?”
Luke: “Çünkü asla polis olmayı planlamadım. Bu yüzden geçmişte ne zaman bana öğretmeyi teklif etse onu reddettim.”
Daha doğrusu, geçmişte Robert’la alay bile etmişti.
İkisi zaten birbirleriyle çekişmeye alışıktı ve alışkanlıktan, “Senden ateş etmeyi öğrenmektense 100 mermi yutmayı tercih ederim” gibi şeyler söyleyerek birbirleriyle boş konuşurlardı.
Selina kahkahalarla kükredi ve sonra Luke’un omzunu sıvazladı. “Robert’la konuşmaya cesaret edecek kadar cesursun.”
Luke kayıtsız görünüyordu. “O benim ailem. Elbette aile üyelerinin birbirlerinin kusurlarını hoş görmeleri gerekiyor.”
Selina düşündükten sonra başını salladı. “Doğru. İyi, seni eğitebilirim. Ama karşılığında ne alacağım?”
Luke: “Ortak olduğumuzu sanıyordum?”
Selin gülümsedi. “Ancak eğitim işin bir parçası değil.”
Luke, “Öyleyse ne istiyorsun? Bir aylık öğle yemeği mi? Ya alkolsüz içecekler? Hatta tatlılar?”
Selina, “Hayır, dövüş eğitimime katılmanı istiyorum” diye yanıtladı.
Luke boşaldı. “Ne tür bir dövüş eğitimi?”
Selina, “Karma dövüş sanatları” diye yanıtladı.
Luke hemen başını salladı. “Sadece Brezilya jiu-jitsu biliyorum. Karma dövüş sanatları hakkında pek bir şey bilmiyorum.”
Selina, “Bu yüzden benimle antrenman yapmanı istiyorum. Brezilya jiu-jitsu’sunda oldukça iyisin, değil mi?”
Luke hafif bir tereddütten sonra başını salladı. “Bunda iyiyim.”
Selina, “Mükemmel. Bunu karşılıklı bir öğrenme deneyimi olarak kabul edin. Hep Brezilya jiu-jitsu öğrenmek istemişimdir. Bir keresinde bunun kadınlar için çok uygun olduğunu ve daha güçlü rakipleri bastırmak için harika olduğunu okumuştum.”
Luke, “…İyi” diye yanıtladı. Brezilya jiu-jitsu’sunun kadınlara uygun olması da neyin nesiydi? Baştan sona erkekti.
İkisi değişmeye tenezzül etmedi. Selina doğrudan bir atış poligonuna gitti.
Kesin olmak gerekirse, bu, kendisine bağlı bir atış poligonu olan bir silah deposuydu. Gürültü şikayetlerini önlemek için şehir dışına inşa edilmiştir.
Herhangi bir hata bulursanız (kırık linkler, standart dışı içerik vb.), lütfen en kısa sürede düzeltebilmemiz için bize bildirin.