86
Im Westen nichts Neues
2. Bölüm- Im Westen Nichts Neues (Batı Cephesinde Yeni Bir Şey yok.)
(ÇN: Savaşın korkunçluğunu anlatan bir kitap.)
“129 gün kaldı! Spearhead Takımının Kahrolası Zaferine !! "
Hava nedeniyle rengi solmuş görünen siyah garajın iç duvarında, eski bir kara tahta vardı. renkli tebeşirlerle yazılmış büyük kelimeler bir geri sayımı gösteriyordu.
Shinn başını dosyadan kaldırdı ve tahtadaki bu iyimser çizgiyi gördü. Aslında yüz on dokuz günleri kalmıştı. Kujo bu filoya atandığından beri, bu numarayı her gün güncelleyecekti.
Kujo, On gün önce ölmüştü.
Shinn geri sayıma bakmak için durdu ve başını panodaki bakım kayıtlarına geri eğdi. "Juggernaut" hangarda kaldı. O, kişisel birimine (ÇN: Odası.) doğru gitmeye başladı.
Bir Pyrope'un parlak kırmızı gözleri ve Onyx'in kısa saçları. Hem Pyrope’un hem de Onyx'in asil soylarını miras almıştı ve onlar arasında Seksen Altılar dedikleri, Colorata'nın en belirleyici özelliklerine sahipti.
Yakışıklı yüzü, yaşına uygun olmayan, biraz soğukkanlı bir duruş ve sakinlikle kaplıydı. İnce vücudu ve beyaz teni, İmparatorluğun asaletli bir üyesi olarak eski kimliğini yansıtıyordu. Doğu sınırının manzarasına çoğunlukla ormanlar, otlaklar ve sulak alanlar egemendi, ancak o, Cumhuriyet'in ölü stokundaki cesetlerden kurtarılanlar için, toprak sarısı ve koyu kahverengi çöl kamuflajı giymişti. Üniforması dağınıktı, ama kendisini toparlamasına gerek yoktu. Çünkü denetleyecek bir üst yetkili yoktu. Mavi bir fuları boynuna dolanmıştı.
Tamir ekibi birbirleri ile didişirken bakım yapılan makinenin güçlü sesi hangarda yankılandı. Hangarın önündeki avluda, garip kurallarla ikiye iki basketbol oynayanlar vardı. Bir yerlerden sakin bir gitar sesi geldi, eski bir anime şarkısı çalınıyordu* (ÇN: Çeviride hata yok, böyle yazıyor.). Kino, şeffaf kapaklı kokpitinde tembel tembel porno okuyordu. Yaklaşımı fark ettiğinde Shinn'e el salladı.
Bakım, cephe hattı olabilirdi. ancak bu üssün üyeleri savaşsız günlerde bunu ücretsiz ve kolay bir şekilde yaptı.
İşleyiciye gönderilen rapora göre, Contest bölgesinde devriye gezilmeliydi. Bu günlük bir rutin olmalı, ancak Takım, bunun anlamsız olduğunu düşünmüştü ve bu yüzden bunu uygulamadı. Dışarı çıkıp dolaşmak isteyenler yakındaki kasabalara gittiler, diğerleri ise kendilerine verilen günlük işleri (yemek pişirme, çamaşır yıkama, temizlik, sebze dikme, tavukları besleme vb.) yaparak sadece zaman öldürdüler.
Askeri botların ‘rap rap’ sesi etrafta yankılandı ve bunu takiben bir tanktan daha yüksek bir bağırma sesi, hangarı doldurdu.
Shinn! Shinei Nouzen! Yine ortalığı karıştırdın, seni piç kurusu! "
Bir hamamböceği gibi, Kino kokpitin oluşturduğu gölgelerde kayboldu, Shinn ise sadece boş bir yüzle Shouter'a baktı.
"Ne?"
"Ne mi? Undertaker ! Seni piç-!"
Shinn'e saldıran, bir bekçi köpeğinin vahşi yüzüne sahip, güneş gözlükleri ve grinin saçlı, kafasının ortasında birkaç tel beyazı olan bir adamdı, üstünde yağ lekeleri olan bir giysi giyen ellili yaşlarda bir tamirci.
Spearhead Takımının bakım şefi, Lev Audreht. On altı yaşındaki Shinn, İşlemciler arasında kıdemli olarak kabul edildi, ancak Audreht, dokuz yıl önceki ilk göreve alım grubundan sağ kurtulan biriydi, yaşlılar arasında en yaşlıydı.
"Neden her seferinde makineyi bu kadar bozmak zorundasın? Aktüatör ve sönümleyici tekrar bozulmuş. Tekerleklerinin dengesi yok! Sana daha kaç defa pervasız davranmayı bırakmanı söyleyeceğim !? "
"Üzgünüm."
"Basit bir özrün bunu çözeceğini mi düşünüyorsun!? Senden özür beklemiyorum, senin burada daha iyiye doğru gitmeni istiyorum. Yoksa yakınlarda bu aptal savaşta öleceksin! Daha şimdiden yedek parçamız tükenmeye başladı ve bir sonraki ikmal işlemine kadar onarım olası değil! "
"İkinci birim ne olacak?"
“Evveettt, sadece iki yedek birimimiz kalana kadar birimleri mahveden o lider sayesinde, ikinci birime sahibiz! Kişisel biriminizin bakımını tek başına yapmak, diğer İşlemciler için harcadığı süreyi üç katına çıkarır. Sen kim olduğunu sanıyorsun, bir Prens mi !? "
"Feodal sistem, üç yüz yıl önce devrimle kaldırıldı."
“Kesinlikle boktan bir veletsin… Onlara nasıl binip mahvettiğine bakılırsa, bir sonraki ikmal ve destek tarihlere kadar iki veya üç ünite yeterli olmayacak, beni duydun mu!? Ne yapmamı istiyorsun, onu mahvetmemen için dua mı edeyim? Sonra ne olacak, umarım hurda metal önümüzdeki yüz yıl boyunca sizi korur, ha !? "
"Fido, muhtemelen Kujo'nun birimini ayırdı."
Shinn bu sözleri her zamanki monoton ses tonuyla söyledi. Audreht bir an sessiz kaldı.
“Evet, Kujo'nun biriminden bazı yedek parçalar alabiliriz… Ama bunu yapmak istemiyorum. Cidden, bununla ilgili bir sorun olduğunu düşünmüyor musun Shinn? Ölülerin parçalarını kendi birimine mi takacaksın? "
Shinn başını hafifçe çevirdi ve kendi "Juggernaut", "Undertaker" zırhını işaret etti. Gölgeliğin altında başı olmayan, spreyle boyanmış bir iskelet vardı.*
(ÇN: Burada Undertaker, ‘Ölüm Tanrısı’ Lakabını hatırlatıyor.)
Audreht sadece yüz buruşturabildi.
"Şimdi ayrıntıları düşünmenin bir anlamı yok ... Demek istediğin bu değil mi, Undertaker?"
Yaşlı tamirci düşünerek başını salladı ve Bahar'ın uçsuz bucaksız ovalarındaki aralık olan hangarın kepenklerine döndü.
Çok geniş ve çok uzakta olan gökyüzü masmavi ve bulutsuzdu. Sanki, altındaki her şeyi eritiyordu. Altında, lapis renkli Peygamber Çiçeği ve zümrüt yeşili çimen parıldıyordu, savaş alanının her tarafına dağılmış milyonlarca Seksen Altı'nın mezarı haline gelirken bu manzara sonsuz olarak tasvir edilirdi.
Seksen Altıların mezarı yoktu. Onlar yoktu ve doğal olarak mezarları da yoktu; hatta cesetlerini geri almak bile yasaktı.
İnsan görünümündeki domuzların dinlenmeye hakları ve arkadaşları tarafından yas tutma özgürlükleri yoktu. Dokuz yıl önce kendi ülkeleri tarafından yaratılan ve bu noktaya kadar sürdürülen dünyanın durumu buydu.
Kujo'nun paramparça olduğunu, değil mi?
"Evet."
Otomatik mayınlar, dört uzvu olan yüzü olmayan anti-personel silahlarıydı. Vücutları patlayıcılarla dolu ve aşırı çirkinlerdi. İnsana o kadar çok benziyorlardı ki, uzaktan bakıldığında ölü bir askerle ya da bir <zaiyat ile> karıştırılabiliyorlardı. Kujo, bir gece çatışmasında başka bir filoya yardım etmeye gitti ve bunlardan birini aldı.
Harika. Şimdi orada, değil mi?
"Muhtemelen."
Şahsen Shinn, Cennet veya Cehennemin varlığına inanmıyordu, ancak Kujo'nun ruhunun burayı terk ettiğine ve teselli bulduğuna inanmaya çok istekliydi.
Audreht garip bir bakış attı.
"Kujo öldüğünde sizinle aynı filoda olduğu için şanslı... bu adamlar da."
Top çembere girdi ve saha alkışlarla patlarken paçavradan yapılmış olan ağ sallandı. Anime şarkısı, kamptaki çiftliklerde yankılanan keyifli şarkılar gibi rastgele şarkı sözleriyle birlikte gitar sesinin eşliğinde yankılandı.
Audreht, kendilerindeki manzaranın diğer filoların hiçbirinde asla görülmeyeceğini çok iyi biliyordu.
Sürekli savaşlar. Baskınlara karşı günlük devriyeler. Aşırı gerilim ve korku bir kişinin ruhunu tüketir ve savaşlarda arkadaşların kaybolur. Her gün onlar için aşırı derecede zor olduğundan, rahatlama ya da eğlence bir yana, günlük insan yaşamı için neredeyse hiç zamanları yoktu.
Yine de bu filo rahattı ve herhangi bir baskından kaçınamamasına rağmen herhangi bir düşman baskını için endişelenmiyorlardı.
"… Buradaki adamlar senin sayende barış içinde yaşayabiliyor, Shinn."
"Diğer işlemcilerin üç katı zırh değişim oranına sahip olan benim, değil mi?"
Audreht suskun kaldı. Shinn, güneş gözlüklerinin altındaki hoşnutsuz bakış karşısında yalnızca omuz silkinmekle yetinebildi.
"Velet... Sadece küçük bir şakaydı ve sen bunu gerçekten kabul etmişsin.
"Bundan rahatsız oluyorum. Yine de bunu belli etmedim. "
"Aptal. Biz tamircilerin görevi, siz veletlerin sağ salim geri dönmesini sağlamaktır. Bir veya iki birim, siz eve geldiğiniz sürece pek fazla değil. Ne kadar zor olursa olsun onları tamir etmeliyiz. "
Bir nefeste bunları söyledi ve utangaç bir şekilde yana döndü.
“…Her neyse, İşleyicimiz yine değişti galiba. Bu sefer ne tür bir insan? "
Sessizlik.
"…Evet."
"Evet? Bir şey söyle..."
"Durum böyle görünüyor."
Sık değişiklikler nedeniyle, Shinn uzun zamandır isimlerini unutmuştu. Aslında İşlemciler, İşleyicilerin varlığını asla umursamaz.
Çünkü İşleyiciler görevlerini çoktan terk etmişlerdi. Çok fazla Eintagsflieges* olduğunda, radar verileri iletemeyecek ve ana karadaki karargâh etkili bir şekilde komuta edilemeyecektir. Böylece, İşlemciler İşleyicileri asla önemsemeyeceklerdi, çünkü onların varoluşu önemli değildi.
*(ÇN: Eintagsflieges Almanca bir kelime olup aslında ‘’Mayıs Sinekleri’’ anlamına gelmektedir. Lakin burada radyo frekanslarındaki parazitler kastediliyor)
Böylece, İşleyicinin görevi yalnızca İşlemciyi denetlemek oldu. İşleyiciye bırakılan görev, Seksen Altılıların asi ruhunu bastırmak, her eylemi izlemelerine ve onlara tam anlamıyla hakim olmalarına izin veren Para-RAID'i kullanmaktı.
Shinn geçen haftaki konuşmaları hatırladı ve şöyle dedi:
"Daha çok yazı işim var. Görünüşe göre her hafta yeni bir devriye raporu yazmam gerekiyor. "
"...Onları okumuyorlar ki. Beş yıl önce yazılmış dikkatsiz raporları gönderen tek cüretkâr kişi sensin."
Neyse ki, nöbet saatleri ve yerleri değişmemişti ve o zamandan beri hiç devriyeye çıkmamışlardı, bu yüzden devriyeye dahil olan her şey bir sahtekarlıktı. Shinn, bu tür raporların tespit edilmediği için çok şaşırmıştı.
"Onlara kaza üzerine eline geçmiş bir belge mi gönderdin?" Bu konuyu anımsatan berrak, sakin sesi hatırladı ve içini çekti. "Dikkatsiz bir an yaşayacağını asla düşünmezdim." Dediği gibi kıkırdadı, kahkahası saf nezaket ve samimiyetle doluydu.
"Atandığı gün, bizi selamlamak istediği için senkronize olduk ve gelecekte iletişim halinde olacağımızı, böylece günde en az bir kez iletişim kurulacağını söyledi. Sanırım Cumhuriyet ordusu arasında ender görülen bir tür. "
"Kulağa hoş geliyor… Eh, ama şimdi acı çekecek.’’
Shinn de aynı şeyi düşünüyordu ama ona cevap vermedi.
Bu dünyada, adalet ya da idealler hem güçsüz hem de anlamsızdı.
"…Evet."
Ve nedense Shinn, sanki birisi onu çağırmış gibi, Springs'in sonsuz ovalarına döndü.
"Ba dum tıss! Şimdi bu gerçekten 'Grand Mur'un dışında yaşayan bir Domuz!' ”
Çok komik, Haruto.
Ordunun yemekhanesinde, çilek reçeli içeren devasa tencerenin ateşini kontrol etmek için cesurca gönüllü olan Teo, filosundaki çocuğun saçmalıklarına açıkça karşılık verdi. O bir Jade'di, sarı saçlı ve yeşil gözlü, on altı yaşında, biraz kısa ve cılız.
Avlunun girişine devasa yaban domuzunu asan Yakutlu çocuk Haruto, zevkini vurgulamak için kollarını genişçe açtı ve başını kaşıdı.
O gün hiçbir görevi yoktu ve yakındaki ormanda yaban domuzu avına çıktı.
"Hmm, tepkisizlik neyin nesi? Komikti, değil mi?
"Söylemem gerekirse, bu soğuk bir şaka... Ama yine de iyi."
Teo elindeki eskiz defterini düşürdü ve avı gözlerinin önünde boyutlandırdı. Muhtemelen bir "Juggernaut" tarafından sürüklenmiştir, ancak canavar gibi büyük bir yaban domuzu olduğu için onu avlamak biri için zor olabilirdi.
"Bu harika. Çok büyük. "
Değil mi? Bu gece barbekü yapıyoruz! Raiden nerede? Ve Angel? Onlarla akşam yemeği görevini değiştirmek istiyorum. "
"Şey, Shinn bugün sorumlu olan kişi. Raiden bir şeyler aramak için 'kasabaya' gitti, Angel ve diğer kızlar bugün çamaşır yıkamaktan sorumlu. "
Haruto, Teo'ya baktı.
Buna ne zaman karar verildi?
"Muhtemelen... Kahvaltıdan sonra."
Neredeyse öğlen oldu.
"Evet."
""… ""
Altı kişi tüm kampın çamaşırını yıkamak zorunda olsalar bile, bu saate kadar tamamlanmaması imkansızdı.
Yıkama noktası nehir kenarındaydı. Parlak güneşli bir Bahar günüydü.
Haruto konuya girdi.
“… Demek şimdi yıkanıyorlar. Nehir artık bir Cennet, değil mi? "
"Gerçekten Cennete gidebiliriz, hepsinin yanlarında silahları var."
Haruto duraksadı. Teo sert bir iç çekti, tahta kepçeyi aldı ve tencereyi karıştırdı. Meyveli reçelinin neredeyse olduğunu görünce ateşi söndürdü.
Para-RAID'i etkinleştirildiğinde kapağı kapatmak üzereydi.
Görevlendirildiğinde, Seo'nun boynunun arkasına bir RAID cihazı yerleştirildi ve ayrıca kayıt senkronizasyonu için bir küpe veri etiketi takıldı. RAID cihazı ve küpe aynı anda harekete geçerek halüsinasyonu bir ısı oluşturdu. Parmak ucuyla küpesine dokundu ve iletişim moduna geçti.
"Etkinleştir..."
Para-RAID senkronize edildiğinde, Teo'nun yeşil gözleri buz gibi soğudu. Çok uzakta olmayan Haruto’nun yüzündeki gülümseme kaybolurken, o da eli ile kulağına dokundu ve onunla bakışlarını değiş tokuş etti.
"Shinn... Şimdi ne olacak?"
Yıkama noktası nehir kenarındaydı. Nehir genişti ve çok fazla su görülebiliyordu, Spearhead'in altı kadın üyesi nehrin ortasında bir su savaşının tadını çıkarıyordu.
Ne yapıyorsun Kaie. Acele edin. "
Krena kıpır kıpır takım arkadaşını görünce durdu ve ikinci arkadaşına seslendi. Kısa Akik kahverengi saçları ve bir kedininki gibi altın gözleri vardı.
Askeri üniformasını çıkarıp kollarını beline bağlamıştı, gün ortasında vücudunun kıvrımlarını gösteren zeytin yeşili kolsuz bluz vardı ama hiçbir arkadaşı böyle giyinmemesine rağmen utangaç değildi.
"Hayır, düşünmek biraz utanç verici..."
Kaie, siyah gözleri ve beyaz ipeksi teniyle siyah saçlı bir kızdı. Ses tonu bir erkeğinkine benzese de, o bir kızdı. Gözleri hafif kırmızıydı, muhtemelen kolsuz bluzun vücuduna yapıştığını düşünüyordu. At kuyruğu, bir şövalyenin miğfer süslemesi gibiydi. Düz göğüs dekoltesi ona çekici bir hava veriyordu.
"Ve su savaşı yapmamız bizim için gerçekten uygun mu… Ahh !!"
Arka tarafa dağılmış mavimsi gümüş rengi saçlarıyla Angel, elleriyle suyu alıp Kaie'ye sıçrattı. İlkin üniformasını çıkartmak istemedi, ama fermuarını karnına kadar indir ve bu onun için çok cüretkâr bir hareketti. Gümüş saç, onun Adularia kimliğini kanıtıydı, ancak büyük büyükannesi Celesta'nın açık mavi gözlerini miras aldığından, radikalleşmiş Cumhuriyet tarafından Seksen Altı olarak kabul edildi ve sınırlara sürüldü.
Çok ciddisin, Kaie. Sorun değil, yine de giysilerimiz yıkandı. "
Diğer kızlar da gelmeye başladı
"Ve Shinn anlayacak."
"Ah evet. Ayrıca bugün çok sıcak olduğunu söyledi. Nadir olan gülümsemesini bile gösterdi. "
"Bu taş suratlı liderde bile anlaşılabilir bir durum."
Bunu söyleyerek aniden Krena'ya gülümsediler.
"B-bu değil! Demek istediğim bu değil! "
"Her zaman aklında bir şeyler varmış gibi görünen o adam hakkında bu kadar iyi olan ne?"
"Değil dedim!"
Neyse, düşüncelerin, Kaie?
Shinn? Hmm, şahsen onun kötü olduğunu düşünmüyorum. Pek konuşkan değil, metanetli ama iyi. "
"Be-Be-Be-Be-Be-Bekle bir saniye, Akie!?"
Krena aniden panikledi ve Kaie kahkahasını bastırdı. Krena'yı okumak gerçekten çok kolaydı.
"Anlıyorum anlıyorum. Ama kimse onu yakalayamadığı için önce ben saldıracağım. Ona bu gece olabildiğince çabuk bir Doğu 'gece baskını' gösterelim... "
"K-Kaie!? E-Ehm, Shinn hakkında hiçbir fikrim yok ama bunun iyi olduğunu sanmıyorum! Sen daha çok Yamato Nadeshiko* gibi olmalısın. "
(ÇN: Yamato Nadeshiko, ideal japon kadını manasında kullanılan sözcüktür.)
Krena telaşla kızardı ve kızlar hep birlikte sırıttılar.
"" "Çok tatlısın Krena." "
Bir dakika sonra Krena ne olduğunu anladı.
"Hey!"
"Hey, buldum seni."
Orman hışırdadı ve takım arkadaşları Daiya yüzünü gösterdi. Parlak sarı saçları ve bir Safir'e yaklaşan zümrüt rengi gözleri olan uzun, ince bir adamdı.
Kısaca söz etmek gerekirse, o sadece bir çocuktu.
"KYAAAAHHHHH!!!"
"AHHH !!!!"
Daiya, muhtemelen doğduğundan beri bu tür silahlarla donatılmış tüm kadınların süpersonik silahları ve her türlü atılabilir eşyaların fırlatılması ile bir saldırıya uğradı ve aceleyle çalıların arkasına çekildi.
"Hey! Kim tabanca fırlattı!? Dolu ise tehlikeli! "
"" "KYAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHHHHH !!!" "
"AHHH !!!!"
Bu ikinci saldırı sırasında doğrudan vurulan Daiya nihayet sustu.
Kızlar aceleyle kıyafetlerini giydi ve Angel yaklaştı.
Ee, Daiya, ne var?
Bana 'İyi misin?' Diye sorabilirsen harika olur. Şimdi sevimli bir sesle söyle, Angel. "
İyi misin Daiya?
"Ah, benim hatam, lütfen bunu boş bir suratla söyleme yoksa ağlarım ..."
Kaie askeri üniformasının cırt cırtını kavradı, diğerlerinin giyindiğini gördü ve dedi ki,
"Evet, Daiya, şimdi çıkabilirsin... Bu da nedir?"
"Ah evet. Aslında, bugünlük kurucu olarak yarı zamanlı bir işim var. "
Görünüşe göre birisi ondan bir mesaj iletmesini talep etmişti. Krena, savaş üniformasıyla kamufle edilemeyen şehvetli vücudunu boş yere örtmek için kollarını kullandı, suratını asıyordu.
Para-RAID aracılığıyla bizimle iletişime geçebilirdiniz. Neden buraya geldin? "
Daiya başını kaşıdı.
“Pekala, siz kızlar oyun oynarken Para-RAID aracılığıyla iletişim kurmak ve yanlışlıkla aşk hikayelerinize kulak misafiri olmak, garip olmaz mı? Büyük olasılıkla 'Krena Shinn'i gerçekten seviyor ~' veya bunun gibi bir şeyle ilgili. "
"Ne...!"
Krena'nın yüzü, hiç kullanmayacağı şirin bir ses tonuyla konuştuğunu fark edince kıpkırmızı oldu. Yanındaki kızlar konuşmaya başladılar.
"Hmm. Dikizlemek affedilemez ama bu doğru karar. "
"Kişisel olarak umursamıyoruz ama Krena kesinlikle buna dayanamıyor."
Ve şimdi bunun hakkında konuşuyorduk.
Ah evet, eğer Shinn bir dahaki sefere bizimle senkronize olursa, bunu yüksek sesle söylemesini sağlayın. Öyleyse tepkisini görelim. "
"Krena az önce Shinn'in korkunç olduğunu, her zaman taş yüzlü ölüm tanrısı olduğunu, ifadelerini asla değiştirmediğini, hiç de sevimli olmadığını söyledi."
B-bunu söylemedim! Yok böyle bir şey !! "
"" "Çok tatlısın Krena." "
“VAHHHH !! Salaklar!!!"
Orada bulunan herkesin (Daiya dahil) alay ettiği Krena, çığlık atarken başını kaldırdı.
Kaie gülerken gözlerini kıstı ve sordu,
Öyleyse, neyle ilgili? Ne söylemen gerekiyorsa. "
Bunu duyan Daiya, yüzündeki tüm ifadeyi hemen sildi.
"Ahh... o Shinn'den."
Ve bu sözler üzerine kızların yüzleri hemen gerildi.
İnsan yalnız ekmekle yaşamaz.
Binlerce yıl önce, bir zamanlar ruhani bir kurtarıcı böyle demişti ve bu güne kadar klasik bir atasözü olarak kaldı. Bir insanın hayatında, atıştırmalıklar, kahve, müzik, oyunlar vb. gibi zihni ve bedeni zenginleştirecek ek şeylere her zaman ihtiyaç vardır. Onları bu Cehenneme atan Cumhuriyet'in beyaz domuzları, onlara hiçbir zaman minimumdan başka bir şey vermedi, çünkü muhtemelen buna gerek olmadığını varsaydılar.
Öte yandan, İnsan yaşamak istiyorsa, öncelikli mesele önce mideyi doldurmak olacaktır.
"Pekâlâ Fido, burada bir sorunumuz var."
Burası moloz yığınına dönmüş bir kasabaydı ve zaman zaman bu kasabayı uzun süre geçindirecek yiyecekler, bazı evlerin bahçelerinde yetişen sebzeler, esaretten kaçtıktan sonra çılgına dönen evcil hayvanlar için seviyorlardı. Savaşın kaosunda terk edilmiş eğlence.
Enkaz altında gömülü bir plazadaydılar. Yardımcı Komutan Raiden, üssün fabrikasında üretilen ve bir belediye binasının baskın sığınağının acil durum deposundan elde edilen sentezlenmiş yiyecekleri ve sıkıştırılmış ekmeği bıraktı. Üniforması gevşekti, kocaman, uzun vücudunu gösteriyordu. O safkan bir Eisen'di, koyu kısa saçlı kafası ve keskin yüzü robotik bir vücudu andırıyordu.
"Çöpçü", "Juggernaut" u takip edecek ve ikincisine cephane ve enerji paketleri sağlayacak bir insansız hava aracıydı. Sırık gibiydi, dört kısa bacaklıydı, çekici görünmüyordu. Bu noktada, karşısındaki böyle bir "Çöpçü" başını eğdi ve önündeki nesneleri mercek şeklindeki optik sensör aracılığıyla boyutlandırdı.
"Çöp hangisi?"
"Pi."
Fido hemen mekanik koluna uzandı ve sentezlenmiş yiyeceği bir kenara attı.
Raiden, beyaz nesnenin uzaktan yuvarlanmasını izledi ve geride kalan ekmeği çiğneyerek aldı. Bir dron bile bunun çöp olduğunu biliyordu. Bu beyaz domuzların dilleri, onu açıkça yiyecek olarak gördükleri için uyuşmuş olmalı.
Tüm Toplama Kampları ve üsleri, savaş için gerekli ihtiyaçlar için üretim tesisleri ve otomatik fabrikalara sahipti.
Güç kaynağı ve üretim kontrol girdileri Duvar'ın diğer tarafından gelen yer altı kablolarından geliyordu ve bu gereksiz yere lüks olan otomatik gıda ikmal sistemiydi. Ancak, bu sistemi kontrol edenler, onları domuz sayan beyaz domuzlardı ve mahsuller minimum kalitede, ondan sentezlenen yiyecek denen şey istisnasız plastik bomba gibi görünüyordu ve tadı da öyle. Bunu yiyen bir kişi daha aptal hale gelebilirdi.
Bu nedenle, gerçek yiyecek bulunacaksa, dokuz yıl önce terk edilmiş çöplüklerde arama yapılması gerekirdi. Neyse ki, bu filonun devriyeye ihtiyacı yoktu ve ekip arkadaşlarının “Juggernaut” u pilotluk ederken kasabalarda arama yapmaları için çok fazla zaman ve enerji paketi korunabilirdi.
“Yani Fido, bugün o çöplerden başka şeyler arıyoruz. Diğer tür yiyecekler de dahil olmak üzere istediğiniz kadar alın. "
"Pi."
Suçlu gibi yere oturan Raiden ayağa kalktı ve Fido onu sesli adımlarla takip etti. "Çöpçüler" olarak görevlerinden biri, kokpitlerini mermi kovanları da dahil olmak üzere makinelerin enkazından herhangi bir şeyle doldurmaktı. Ancak Raiden'ın talimatları biraz tuhaftı.
Aslında, "Çöpçü" terimi sadece bir takma addı. Eldeki malzemeler savaşta yetersiz olsaydı, yok edilmiş "Juggernauts" dan veya diğer "Çöpçülerden" kullanılabilir eşyalar alırlardı. Savaşın dışında, savaş alanında dolaşıp kullanılabilecek eşyaları toplayacaklardı. Bu nedenle, İşlemciler onlara basitçe "Çöpçüler" adını verdiler. Onlar güvenilir takım arkadaşlarıydı, yetersiz cephane veya enerji paketleri, açgözlülükle ölülerini arayan akbabalar hakkındaki endişeleri hafifletiyorlardı.
Fido, beş yıl boyunca Shinn'in tarafını takip eden bir "Çöpçü" idi.
İkinci ekibinin bir düşman saldırısıyla karşılaşmasının ardından Shinn tarafından alındığı ve tamamen yok edilmeyen, ancak hareket kabiliyetini kaybettikten sonra bakıma alınarak kurtulduğu söyleniyordu.
Çok az öğrenme kabiliyetine sahipti, ancak ele geçirilen sadece kırık bir robot, minnettarlık zekasına sahip olacaktı. O zamandan beri Fido, ikmal yapacak kişi olarak her zaman Shinn'e öncelik veriyordu, hangi kadroya atanırsa atansın onu takip ediyordu ve her hata yaptığında hemen yanında olacaktı. Duygularla uğraşmayan "Çöpçüler" in aksine, bir tür sadakat sergiliyordu. Savaşın başında hizmete giren eski bir modeldi ve uzun süredir hizmette olduğu için muhtemelen daha fazla şey öğrenmişti.
Ve efendisini itaatkâr bir şekilde takip eden bu insansız hava aracına Shinn sadece "Fido" adını verdi. Bir köpek için uygun bir isim. Pochi veya Shiro gibi… Beklenildiği gibi, o çocuğun kafasında bir sorun vardı.
"Pi."
"Hm?"
Fido aniden Raiden'in arkasında durdu ve etrafına döndü.
Optik sensörlerin nişan aldığı yere baktı ve uzun zamandır rengi solmuş beyaz kemiklerin, molozun gölgeleri arasında uzanan devasa bir ağacın dibinde toplandığını gördü.
"…Ahh."
Demek onun için çağırmıştı. Raiden cesede yaklaştı. Üniforması tamamen yırtık pırtık, parçalanmış kolları hala saldırı tüfeğini sıkıca tutuyordu. Boynunda bir zincire takılı bir kimlik etiketi vardı ve bir Seksen Altılı gibi görünmüyordu. Muhtemelen, Cumhuriyet'in dokuz yıl önce sonuna kadar savaşan Ortodoks ordundaydı.
Biraz sonra Fido başka bir elektronik ses çıkardı (Pi) ve bazı şeyleri geri çekip çekemeyeceğini sordu. Savaşın dışında, muhtemelen Shinn'den aldığı bir alışkanlık olan ölülerden arta kalanları toplamaya öncelik verirdi. Ancak cesetlere asla dokunmazdı, çünkü beyaz domuzlar onların cesetlerini geri almalarını yasaklamıştı.
Bir duraklamadan sonra Raiden başını salladı.
"Gerek yok... Onu burada bırakın."
Bu ağacı ondan önce tanıdı. Sakura. İlkbahar başladığında çiçeklerle açan, kıtanın Uzak Doğusundan çıkan bir ağaçtı. Bu yıl, çiçeklenme mevsimi boyunca, Kaie'nin önerisine göre, ekibin her üyesi çiçekleri hayrete düşürmek için bu göz alıcı ağacı ziyaret etti. O zamanlar dolunay onu aydınlatırken pembe yapraklar geceye karıştı ve güzelleştirdi.
Asker taçyapraklardan oluşan bir halının üzerinde kaldı, ışıldayan çiçeklere baktı; Onu gömmek ve gün ışığını inkâr etmek için hiçbir sebep yoktu.
Bu, Albaslardan biri olabilirdi, ancak savaş deneyimi yaşadı ve ülkesine bedenini veren bir savaşçıydı; beyaz domuz sayılmamalıdır.
Kısa bir sessizliğin ardından başını kaldırdı ve kulağından sanrısal bir ısı hissetti.
“—Bir yürüyüşteki tüm güçlere. Beni duyuyor musun?"
Teo? Bu da ne?"
Net ses, vurma mesafesinden duyulabiliyordu. Senkronize olmuş tüm üyelerin temsilcisi olarak Raiden yanıt verdi.
"Hava raporunda ani bir değişiklik var. Bir fırtına geliyor. "
Raiden gözlerini kıstı. Doğuda, denetim altındaki alanların üzerindeki göklerde, bir miktar soluk gümüşün yayıldığı görülebilir, bu renk o kadar soluktu ki, olağanüstü bir görüşe sahip olmak gerekiyordu. Ayırt edebilmek için gözlerini kısmak zorunda kaldı.
Lejyon'un Eintagsfliege'i mi? bir kelebeğin büyüklüğündeydi, görünür ışığı ve elektromanyetik dalgaları soğurup kırabiliyordu, sinyalleri bir savaş alanında karıştırıyordu. Bu dronlar, bir baskın başladığında, düşmanın radarını geçersiz kılarak ve müttefiklerini mükemmel şekilde koruyarak yol gösterecekti. Baskınları her başlatıldığında, onlar için en önemli unsurlardı.
"Ne zaman?"
Tahminimce iki saat sonra. Görünüşe göre diğer güçler bize en yakın olanların arkasında buluşacak. Az ya da çok ikmal yapın. "
En yakın kuvvetler o kadar uzaktaydı ki, gözler onları ayırt edemedi ve radar çoktan devre dışı bırakıldı. Ancak, Teo… Hayır, gerçek durumu sanki avucunun içindeymiş gibi belirleyebileceğini söyleyen kişi.
"Anladım. Hemen geri dönüyoruz - Chise, Clotho. Route 12 girişinde buluşun. "
"Anladım."
Görünüşe göre bu sefer 'Çoban' yok, sadece bizler gibi kavga edenler var. Düşmanın rotalarında değişiklikler olabilir, ancak 304 noktasının yakınında bir pusu kuracağız ve onları tek hamlede temizleyeceğiz. "
Raiden, keşif ekibine emirler verdi ve çok uzak olmayan kişisel birimine geri döndü; Teo'nun sesi, yanıt olarak bunu söylerken bir gülümseme dürtüsüyle doluydu. Raiden yüzünde vahşi bir gülümseme gösterdi.
"Sadece 'Koyun' ha? Avlanmak için iyi bir zaman. "
Gerçek durum anlattıklarından daha vahim olsa da, "Koyun" taktikleri onlara liderlik eden bir "Çoban" olmadan basitti ve başa çıkması çok daha kolaydı. Düşmanın gücü hakkında önceden bilgi sahibi olduklarında, kendilerini her zamankinden daha rahat hissedeceklerdi.
Tanrı aşkına, bu bir ölüm tanrısı. Raiden düşündü ve kaşlarını çattı.
Peki o neydi? Ne olarak biliniyordu?
Savaş alanında dolaşıp kayıp kafaları arayan kırmızı gözlü ölüm tanrısı.
Raiden ve diğerleri üsse döndüler ve on sekiz birimin hazırda beklemede olduğunu gördüler. Teo'nun birimi girişe en yakın olanıydı. Teo, yaramaz bir kedi gibi gülümsedi.
Yavaşsın Raiden. Bir kara mayına bastığınızı sanmıştım. "
Elimden geldiğince hızlı geri geldim. Ayrıca, kara mayını şakalarını yapma artık, yeter. "
"Ah. Affedersiniz."
Kujo otomatik bir kara mayını tarafından parçalandı. Bu filo kurulduktan sonraki iki ay içinde çatışmada ölen üçüncü kişi idi.
İşlemcilerin ölüm oranı son derece yüksekti. Her yıl yüz binler askere alındı ve bir yıl sonra binden azı kaldı. Yine de, bu sadece yakın mücadele edebilen atalarına kıyasla büyük bir gelişmeydi. O zamanlar savaşmanın tek yolu ellerinde roketler veya bombalarla kampa hücum etmekti, öyle ki her gün kayıp oranı en az yüzde elli olacaktı.
Aksine, bu manganın ölüm oranı tuhaf bir şekilde düşükken, gerçek şu ki, bu ön saftaydı.
Kayıpların olmadığı bir savaş alanı yoktu.
Ölüm'ün gelişi her zaman ani ve adil olurdu.
"Herkes burada mı? Dinleyin."
Gelen sesi duyunca herkes olduğu yerde doğruldu.
Birinci Savaş Bölgesi haritası, harekât için gerekli bilgileri içeren şeffaf bir örtü ile gölgelendi. Shinn çoktan önlerindeydi, sanki ay ışığı üstüne parlıyordu.
Beyaz yüzüne tanıdık bir çöl kamuflaj üniforması ve lider kimliğini belirten Kaptan amblemi eşlik ediyordu; mavi fular boynunda dalgalanmaya devam etti ve bu onun uğursuz lakabının kaynaklarından biriydi.
Bu ölüm tanrısının başı çoktan gitmişti ama fularının ya da onun gibi bir şeyin altında saklı kaldı.
"Durumu açıklayacağım."
"Ölüm Tanrısı" lakaplı bu manga lideri, soğuk kırmızı gözlerinde manga arkadaşlarının acımasız bakışlarını fark etti.
Düşman sayıları, ilerleme yolları ve planlanan karşı önlemler hakkındaki brifing son derece basit ama netti. Tüm işlemciler "Juggernauts" a bindi. Yüzleri ya da vücutları açısından her biri, ergenlik döneminin ortalarından sonlarına gelmiş genç askerlerdi.
Son asker de araca girip kapağını kapattığında, yirmi bir zırhlı birlik uykularından uyandı.
M1A4 “Juggernaut”, içinde adamların bulunduğu çok yönlü zırhlı silah ‘’insansız’’ bir drone.
Dört kolu ince ve uzundu, yaşlı kemikler gibi pupa şeklindeki küçük açık kahverengi zırh gövdesini destekliyordu. Birimin, alt silah olarak iki ağır makineli tüfek, bir çift metal çapa ve arkasında 57 mm monte edilmiş bir top vardı.
Uzaktan bakıldığında, makine gezgin bir örümceğe benziyordu ve önde sallanan savaş silahları, arkadaki ana topla birlikte bir akrebin pençelerini ve kuyruğunu andırıyordu. Burası Seksen Altılı yurttaşlarının mezar yeriydi.
Pusu terk edilmiş bir şehirde kurulacaktı. Shinn çökmüş bir kilisenin bir köşesine gizlenmişti, “Juggernaut” un sıkışık kokpitinde kamp kurmuş ve kapalı olan gözlerini açmıştı.
Bu öldürme bölgesinin alanı bir ana caddeydi ve çeşitli ekiplere bölünmüşler, atış menzilinin çakışmamasını sağlamak için sokağın köşelerine dağılmışlardı. Bir Numara ve Üç Numaradan (Shinn ve Teo) oluşan öncü ekip, caddeyi çevreleyen İki Numara ve Dört Numara'dan (Raiden ve Kaie) oluşan Koruma Ekibinden bağımsız hareket etmişti. Beş Numara (Daiya) liderliğindeki el bombası ekibi ve Altı Numara (Krena) liderliğindeki keskin nişancı ekibi, sokağın diğer tarafında gizlenmiş, yerinde bekliyorlardı.
Shinn, görüşün zor olduğu holografik ekranına acımasızca baktı, düşman sayılarını ve oluşumlarını tespit etti ve gözlerini kıstı.
"Juggernaut" 'un kokpiti, hem sol hem de sağ joystick üzerinde sıralanmış çeşitli anahtarlar ve çeşitli aletleri gösteren bir LCD ekran ile bir savaş uçağına benziyordu. Savaş uçağının rüzgar karşıtı kokpitinden farklı olarak, “Juggernaut” nun kokpiti tamamen kapalıydı ve dışarıyı görmek imkansızdı. Bunun yerine, üç boyutlu bir optik ekran ve mesajları göstermek için pilota bilgi sağlayan ancak karanlığı ve sınırlı alanları hiç hafifletmeyen holografik bir pencere vardı. Bunun bir tabut olduğu söylenebilir.
Düşmanın düzeni beklendiği gibi, buğday şeklinde dağılmıştı (ÇN: Üçgen şeklinde dizilim) - öncüye liderlik eden keşif ekibi ve buğdayın ucunda dört ekip. Zırh ekibinin klasik hücum dizilişiydi, aslında ders kitabı gibi. Sayılar ve yetenekler açısından her zaman üstündü ve öngörülemeyen herhangi bir oluşum kullanmazdı. Böylece kolayca tespit edilebilirlerdi.
Tahmin ne olursa olsun, düşman sayılarla kazanmak için büyük bir savaş gücü gönderecekti. Hiç değişmeyen taktik buydu.
İnsan gücünün iki katı olsa bile onu yenmek zor olurdu ve tipik bir ordu çaresizlik ve çaresizlik nedeniyle geri çekilmeyi seçerdi. Bununla birlikte, "Juggernaut", Seksen Altılıların dövüş tarzı her zaman birçoğuyla, ezici çoğunluğuyla, çok azıyla dövüşmek olmuştu.
Aniden, Shinn, birisi İncil'den bir mısra okuduğunda, çok öncesinden bir mısrayı hatırladı.
Birisi.
Artık o kişinin yüzünü ve sesini tam bilmiyordu.
Tek hatırlayabildiği son şey sesti.
Ve bu satır.
- et interrogabat eum.*
(*ÇN: İncilden bir kesit sanırım. Latince. Cümle, ‘O cevapladı’ olarak çevrilebilir.)
Raiden, Shinn'in Para-RAID aracılığıyla bir şeyler mırıldandığını duydu, sanki biraz gürültüyü bastırıyormuş gibi ve ayağını dik oturarak yere koydu. Molozun altına gizlenmişti, ana ekranı gri betonun altına gömülmüştü. Radarı pasif moddaydı.
Shinn, anadillerinde, Cumhuriyet'in dilinde konuşmuyordu. Tek duyabildiği ‘dicit ei legio nomen mihi’* idi. Teo sinirlendi,
*(ÇN: Latince, ‘Lejyon benim’ anlamına geliyor. 3 satır aşağıda açıklıyor zaten.)
Shinn, az önce İncil'i mi okuyordun? Bu senin zevkin çok kötü. Özellikle şu anda bu satırı kullanman! "
Az önce ne dedi?
"Mesih, onların iblis mi yoksa ölü ruhlar mı olduğunu sorduğunda," Lejyon "diye cevapladılar, çünkü biz çoğuz."
Raiden sustu. Tabii ki korkunçtu.
Birden Para-RAID'de senkronize olan başka bir kişi vardı.
"Handler Bir'den tüm birimlere. Geç kaldığım için özür dilerim. "
Hoş sesi, Para-RAID aracılığıyla kulaklarına girdi. Görünüşe göre bu yeni İşleyici, bir öncekinin bu "ölüm tanrısı" tarafından dehşete düşürülmesi ve sonuç olarak istifa etmesinden sonra buraya atanmıştı. Sesinden, onlara benzer yaşta olduğu ortaya çıktı.
"Düşman yaklaşıyor. Lütfen 208 numaralı noktaya gelin. "
"Undertaker'dan Handler Bir’e. Onaylıyorum. Nokta 304'te dağıtım tamamlandı. "
Shinn açıkça yanıtladı. Para-RAID'in diğer ucundan bir nefes sesi geliyor gibiydi.
"Ne kadar hızlı… Sizin açınızdan etkileyici, Undertaker."
İşleyicinin samimiyetine hayret etti. Raiden kendi kendine mırıldandı. Shinn ve diğer takım arkadaşlarının gazi olduklarını gösteren kişisel kod adları vardı.
Çoğu işlemci, takım adlarına ve numaralarına göre çağrı işaretlerini kullanır. Bu şekilde adlandırılmayanlar, hayatta kalma oranı yüzde birden azken bir yıllık savaş meydanlarında hayatta kalan gazilerdi. Öldürülenlerin sahip olmadığı yetenekler ve unsurlarla kutsanmışlardı; canavarlar biçimini alan şeytanlar, ölüm tanrılarıydılar.
Spearhead'deki tüm işlemcilerin kendilerine özgü "çağrı işaretleri" vardı ve onlar dört, beş yıllık savaş deneyimine sahip gazilerdi. Prenses şehrin duvarlarının arkasına saklansa bile hiçbir şekilde engelli değillerdi.
Ama aynı zamanda sessizce etkilenmişti.
Saldırının olacağı bilgisi göz önüne alındığında, 208. Nokta, karşı koyulması gereken en uygun nokta olarak çıkarılacaktır. Görevi üstleneli bir hafta olmuştu ama görünüşe göre o sadece nazik biri değildi.
Bir siren.
Ayaklardaki sensörler titredi. Holografik pencere ortaya çıktı ve yakınlaştırdı.
Önlerinde, yanlarında oldukları ana caddenin aşağısında bir binanın enkazı vardı ve diğer ucunda güneş parlarken siyah bir nokta belirdi; ardından ufuk metalle kaplandı.
Geldiler.
Radar ekranı anında düşman birimleriyle doldu.
Robotlardan oluşan canavar ordusu, ışığı yiyen bir gölge gibi onlara doğru yaklaşan gri çöplükleri kucakladı.
Birimler buna göre dizildi, her takım aralarında elli ila yüz metre mesafede dizildiler. Gözcülerin (Ameise) en hafifleri bile ağırlıkları on tondan fazlaydı, ancak ilerlediklerinde kemiklerinin yumuşak bir tıngırdatmasına izin veriyorlardı ve ayak sesleri duyulmuyordu. Sadece yaprakların hışırtısı… önlerine yayılırken.
Bu gerçeküstü ama muhteşem bir manzaraydı.
Öne doğru ilerleyen üç çift bacak bacaklarını karıştırdı, karınlarının altındaki karmaşık sensör ünitesi ve omuzlarındaki 7.62 mm anti-personel silahları önlerinde sallandı. Bunlar piranalar gibi olan Ameise idi.
Arkadaki 76 mm tanksavar roketatarları ve ön bacak çiftinde donuk bir ışığı yansıtan yüksek frekanslı bıçakları olan altı ayaklı bir köpekbalığını andıran korkunç bir birim olan yakın menzilli avlanma türü (Grauwolf) da vardı.
Onlara, sekiz bacağı ağırlığı güç bela destekleyen, korkunç bir şekilde 120 mm'lik yivsiz bir top taşıyan elli tonluk tanklar (Löwe) eşlik ediyordu.
Yukarıdaki gökyüzüne dağılmış devasa Eintagsfliege insansız hava araçları sürüsü, güneşi engelledi ve yere gölge düşürdü. Metabolizma nedeniyle oluşan kabuğun kan ve sinir sistemini oluşturan nanomakineler, havada gümüş tozu veya beyaz kar gibi çırpınmaktadır.
Ameise izcileri ölüm bölgesine girdiler. Pusuya düşen ilk takımın yanından geçti ve son Löwe girene kadar gerisini ileri götürdü.
Hepsi atış menziline girdi.
"Ateş."
Shinn bu emri ile, beklemedeki tüm birimler tetiğe aynı anda asıldılar.
İlk atış, öncüyü hedef alan dördüncü takımdan geldi ve aynı zamanda 1. takım arkadan topları ateşledi. Zayıf Ameise ve arkada ince zırhlı Löwe vuruldu, sonuç olarak devre dışı bırakıldı ve geri kalanlar kendileri hazır olmadan, diğer muharebe birimleri bunlara toplar ateşledi.
Patlamalar. Boomlar. Nanomakinelerin paramparça olmuş metal parçaları ve gümüş kanı siyah alevlerle birlikte sıçradı.
Aynı anda yirmi bir “Juggernaut” hemen geri döndü.
Bazıları siperlerini terk edip ateş etmeye devam ederken, bazıları engelleri siper olarak kullanırken hızla dağıldılar, manga arkadaşlarının arkasına veya yanlarına ateş ederek yolu açtılar. Başlangıçta ateş edenler siperlerini terk ettiler ve düşmanı kuşatmaya başladılar.
"Juggernaut" bir makine olarak bir başarısızlıktı.
İnce alüminyum alaşımı, ağır bir makineli tüfek ateşine dayanamazdı. Hareket kabiliyeti bir tırtıl tankından* çok daha üstün olsa da, topun ateş gücü Löwe'ye kıyasla acınacak derecede azdı.
(ÇN: Tırtıl tankında kastedilen, eski model tanklardır.)
Hassas dört uzuv ancak daha hafif ağırlığa dayanabilirdi, çünkü muhtemelen hareket için programlama süresi çok kısaydı (ne kadar çok bacak varsa, programlama o kadar karmaşıktı), bacaklar üzerindeki baskı çok büyük kaldı ve bacaklar kolayca temellerini kaybedecekti. Doğu sınırı boyunca bataklıkların daha yumuşak arazisinde. Filmlerdeki ve animelerdeki savaş robotları, havada bile çok hızlı koşup zıplamak için tasvir edildi, ancak bunlar bu makine için ulaşılamaz bir rüyaydı. Hatta hareketli bir tabut olduğu için alay konusu bile olabilirdi.
Bir darbeye karşı çok savunmasız olan "Juggernaut", zayıf silahlı Ameise'ye karşı zar zor bir dövüşü toplayabilirdi. Bir Grauwolf veya bir Löwe ile kafa kafaya savaşamazdı. Tipik olarak, yalnızca birden fazla birimle koordine edebilirler ve hareket kabiliyetindeki yetersizliği telafi etmek için manzarayı ve engelleri kullanabilirler, daha zayıf zırhın olduğu yan tarafa veya arkaya doğru eğilebilirler ve saldırabilirlerdi. Bu, yedi yıldır devam eden, korkunç fedakarlıklar yapan, bu teknikleri geliştiren, miras alan ve başkalarına aktaran Seksen Altı'nın seleflerinden türetilen taktikti…
Squad Spearhead'in işlemcileri savaş alanında yıllarca hayatta kalabilmek için buna güvendi ve buna herkesten daha aşinaydı. Takımda kimya, birbirlerini anlayabilecekleri ve ek talimatlara ve temasa ihtiyaç duymadan akıcı bir şekilde savaşabilecekleri şekilde geliştirildi.
Ve,
Daha farkına varmadan dudakları şunları söylediler.
Burada "Ölüm Tanrısı"nın korumasına sahibiz.
Sprey boyalı başsız iskeleti taşıyan "Juggernaut", "Undertaker" hızla çökmüş binaların ve moloz altındaki gölgelerin arasından hızla geçti.
Düşmanın atışları ona vuramadı ve o, asla ıskalamadı. Düşmanın kör noktalarına saldırmak için becerikli rotalara güvenebilir veya onları, Ameise, Grauwolf veya Löwe olsun, yok edilecek takım arkadaşlarının öldürme bölgesine yönlendirebilirdi.
Shinn'in görevi kasıtlı olarak tek başına düşman saflarına hücum etmek ve onların koordinasyonunu parçalayarak yolunu kesmekti. En iyi olduğu tarz olan düşmanın “Ölümcül Noktası”na karşı yakın mesafeli dövüşe odaklandı
Düşman saldırganlarını gösteren kırmızı sinyaller, kanlı kırmızı gözleri artık onlarla dolu radarı izlemediğinden kaybolmadı. Gerçek bir ölüm tanrısı gibi, soğuk gözleriyle düşman makinelerinin imha edilmesini onayladı. Aniden, küçük bir düşünce ile sarsıldı.
Yine görünmez, ha?
Bu anlamsız düşünce, tetiği anında sıkarken, büyük patlamayla birlikte dağılmadan önce bir an aklında kaldı. Gözleri ve düşünceleri hızla bir sonrakine yönlendirildi ve ateş ederken, takım arkadaşlarının makinelerine en etkili öldürme talimatlarını verdi.
“—Üçüncü Takım. Düşmanı kendinize çekin ve güneybatıya çekilin. Beşinci takım, pozisyonunuzu koruyun ve ateş etmeden önce tüm düşmanların öldürme bölgesine girmesini bekleyin. "
"Daiya (Kara Köpek) burada, anlaşıldı ... Melek (Pamuk Prenses), bu zamanı doldurmak için kullan."
"Teo (Gülen tilki)" da. Bize ateş etme Kara Köpek! "
Haruto (Falke). Yön 270, mesafe 400. Binadan çıkıyor. Ortaya çıktığında ateş açın. "
"Anladım. Kino (Fafnir), bana yardım et. "
Uzaktan gürleyen topların sesleri duyulabiliyordu, titreşimden ötürü çöplüklerin tepesindeki molozlar devrildi.
Grauwolflar beklenmedik bir hareket kabiliyetiyle duvarı zemine dik olarak tırmanıp yukarıdan saldırmayı hedeflediler, ancak fırladıkları anda silah sesiyle parçalanıp havada patladılar.
Shinn gözlerini bir sonraki hedef için taradı ve gözlerini hızla çevirmeden önce düşmanın tuhaf hareketlerini gördü.
"Herkes ateşi kessin ve dağılsın."
Herkes ani komutlara anında karşılık verdi ve kimse nedenini sormadı, Neden bu kadar aptalca bir şey yapalım? Cepheler mücadele ettiği müddetçe, takviye kuvvetleri gönderecekti. Hâlâ ortaya çıkmamış bir düşman birimi vardı.
Diiiiiiiiiiinnnn, tiz bir uğultu vardı.
Bombardıman uzaktan geldi ve her köşeye indi, ani patlamalara neden oldu ve siyah kavrulmuş toprak baloncuklar gibi patladı ve havaya fırladı.
Bu, 155 mm'lik otomatik toplardan, uzun menzilli tip bombardıman Dronu “Scorpion” dan gelen koruma ateşiydi.
Yörüngeyi hesaplamaya yardımcı olan bilgisayarla, topun yaklaşık 30 km Kuzeydoğudan atış yaptığı sonucuna varıldı. Ancak, bu bilgi anlamsızdı, çünkü bu kadar uzun bir mesafeden saldırabilecek silahları yoktu. Yapabilecekleri şey, uzun mesafeli keskin nişancılık için zorunlu olan düşman gözcülerinin görüşünü engellemek ve dağılımını taramaktı.
"Handler Bir'den tüm birimlere. Gözcülerin olası yerlerini şimdi gönderiyorum, üç tane. Lütfen tanımlayın ve imha edin. "
Shinn bir kaşını kaldırdı. Dijital haritada yanıp sönen üç ışık vardı, bunu anladığı düşman dağılımıyla karşılaştırdı ve arkadaki binaların arasına gizlenmiş nişancı Krena'ya talimat verdi.
"Krena (Silahşör). Kerteriz 030, mesafe 1200, çatıda dört birim. "
"Anladım. Bana bırak."
"Handler Bir, lazer aracılığıyla veri iletimi konumlarımızı açığa çıkarabilir. Lütfen işlem sırasında yalnızca ses yoluyla iletin. "
“…! Özür dilerim."
"Bir sonraki gözcü dalgası geliyor. Lütfen düşmanın konumunu belirlemeye ve ortaya çıkarmaya devam edin.
Para-RAID'in diğer ucundan parlayan bir gülümseme sezdi.
"Evet!"
Handler kızından içten cevabı duyan Shinn kaşlarını çattı ve bilinci tekrar ani flaşlar ve uyarılarla savaş alanına sürüklendi.
Toplar savaş alanını bir fırtına gibi bombaladı, kendi müttefik makinelerini bile. Bu tür barbarca taktikler kullanılabilirdi, çünkü hepsi insansızlardı. Raiden sağır edici patlamaları duydu ve bir sonraki avı aramaya devam etti.
Mermilerin izine baktığında, düşmanın sayı olarak hala üstün olduğunu görebiliyordu. Ağır makineli tüfekten bir vuruş kritik hasar olur ve bir tank topundan gelen bir patlama onu doğal olarak paramparça eder.
Siperden fırladı ve harabelerin gölgesine girdi, ancak orada bir misafir buldu. Bu, "Undertaker" idi. Mermilerini tüketmiş gibiydi ve her zamanki gibi "Çöpçü" Fido'dan ikmal alıyordu.
"Oldukça fazlalar."
Avlanmak gibi değil mi? Bunun tadını çıkar. "
Alaycı bir karşılık verdiği için kesinlikle Teo ile konuşmaya kulak misafiri oldu.
“… Beklenenden çok daha fazla Löwe indirdik. Görünüşe göre takviye güçleri onlara ikmal sağladı. "
Bir çiseleme sırasında şemsiye getirmeyi hatırlatırcasına, küstah bir sesle not aldı. Aksine, Raiden Shinn'in hiç sendelediğini hiç görmemişti. İkincisi muhtemelen öldüğünde veya öldükten sonra da öyle kalacaktı.
Elimizdeki cephanenin bir sınırı var. Hareketlerimiz bu hızla tespit edilecek. Bu olmadan önce onları yok etsen iyi olur. "
Fido'nun vinç kolları cephane konteynerini değiştirdi ve yeniden doldurma yapıldı. "Undertaker" ayağa kalktı.
“Löweler ile ben ilgilenirim. Diğer düşmanları bırakıyorum ve size ateşi koruma emrini veriyorum. "
"Anlaşıldı, patron... O yaşlı adam Audreht tarafından yine azarlanacaksın."
"Undertaker" kıkırdadı. Sonrasında molozlardan fırladı.
Mümkün olan en yüksek hızla, "Juggernaut" bir siper noktasından diğerine fırladı ve hızla dört düşman Löwe'ye yaklaştı. Böyle bir eylem, bırak pervasızlık bir yana intihara meyilli olmakla reddedilemeyecek bir eylemdi ve İşleyici Kız <Handler> çığlık attı.
"Undertaker! Sen ne yapıyorsun…!?"
Bir Löwe topunu ayarladı ve ateş açtı. "Undertaker" atıştan kaçarak yana doğru seğirdi. Başka bir top ateş etti ve onu da atlattı.
Ateş, ateş, ateş, ateş; hem insanlar hem de dronlar sürekli 120 mm'lik toplar tarafından toza dönüşeceklerdi, ancak “Undertaker” hepsini atlatmayı ve ileriye gitmekten kaçınmayı başardı. Topları gördükten sonra yolunu ayarlamadı, deneyim ve içgüdülerle ve etrafta gezinen başsız beyaz bir iskelet gibi muhteşem pilotluk becerisiyle.
Dört Löwe döndüklerinde sinirli görünüyordu, iğrenç bakışlarla yere bakıyorlardı ve patlayıcı bir hızla kafalarına hücum ediyorlardı.
Çelik gövdeler her zamanki kadar ağırdı, ancak ayakta durma pozisyonundan sessizce maksimum hıza çıkabiliyor ve "Undertaker" a doğru hücum edebiliyorlardı. Düşmanların hareket kabiliyeti o kadar adaletsizdi, güçlü amortisörler ve oldukça güçlü bir lineer aktüatörle destekleniyordu.
Sekiz bacak hafifçe büküldü ve bir birim onu ezmek niyetiyle aniden zıpladı. Bu noktada-
"Undertaker" hemen sıçradı.
Saldırıyı Löwe'den yana atlayarak savuşturdu, havada döndü, indi ve tekrar zıpladı. Löwe'nin bacağına bindi, eklemleri ezdi, tırmandı, hızla topun üstüne geldi, ön ayaklarını ayırdı, öne doğru eğildi ve alt koluna monte edilmiş ana topu düşmanın çelik zırhına doğru itti.
Görünüşe göre, topun arkasındaki zırhın en ince olduğu yer orasıydı.
Ateş.
Minimum menzil için dikkat kesildi ve yüksek hızlı delici el bombası, üniteye saniyede 8000 metrelik bir patlama hızını tetikleyebilecek oldukça güçlü bir patlayıcı olarak çelik plakaların içinden geçti.
"Undertaker" siyah duman saçan ilk Löwe'nin üzerinden atladığında çoktan ikinci Löwe'yi gözlüyordu. Kümelenmiş mermi dizisinden büyük bir çeviklikle kaçtı ve bacaklarında, Shinn'den başka hiç kimsenin sahip olmadığı yakın menzilli bir savaş silahı olan yüksek frekanslı kılıçları salladı, çünkü muazzam bir güce ve sınırlı menzile sahipti.
İkinci birim dengesini kaybedip yere düştüğünde, sırtına geçti ve topu üçüncü birimden bloke etmek için kullanarak onu yok etmek için ateş etti. Löwe'nin zayıf sensörleri, patlamanın alevleri tarafından dikkati dağılırken, bir Tel Çapa ateşledi, uzun bir binanın yakındaki çerçevesine yakalandı ve hedefini kaybettikten sonra çılgınca topunu hareket ettiren üçüncü birime atladı. Ve ona ateş etti.
"!"
Para-RAID'in diğer tarafındaki İşleyicinin suskunluğunu hissedebiliyordu.
Bu alüminyum alaşımlı tabutun geliştiricisi bu eylemler dizisini görürse, korkuyla çökebilir veya köpürmeye başlayabilir. Raiden, Shinn savaşını izlerken gözlerini kıstı.
"Juggernaut" böyle bir savaş için tasarlanmamıştı. Sadece ateş gücü, zırh ve hareket kabiliyetinden yoksun, tek seferde indirilecek intihara meyilli bir silahtı, ancak ateş edebildiği takdirde işe yarar. Bırakın bu birimdeki birçok Löwe'yi yenmek, bir löveyi indirmek bile düşünülemezdi.
Doğal olarak bunun bedeli çok büyüktü.
“Juggernaut” un bacakları kırılgandı ve aşırı yük ile savaş bittikten sonra tamamen kırılacaktı, öyle ki ana güçleri, Löwe'yi korumayı amaçlayan diğer birimler için kolayca hedef haline gelecekti. Raiden ve diğerleri, çabalarına bağlı olarak, Löwe için endişelenmeden diğer düşman türlerini indirebilirlerdi ve sonuç çoktan kararlaştırılmıştı. Aslında, Raiden, Shinn'in nasıl yaşamayı başardığını merak ediyordu. Sadece ikisi ölmemişti, beş yıl boyunca bu canavar bu tür yöntemlerle hayatta kalmaya devam etti.
Çok yazık, diye düşündü Raiden hep.
Üç yıl boyunca birlikte savaştılar. Raiden üç yıl boyunca Shinn'in Komutan Yardımcısı oldu. Her ikisinin de "Kişisel Kod adları" vardı, ancak Raiden asla Shinn'in hareketlerini taklit edemezdi. Shinn'i asla geçemezdi. O başsız ölüm tanrısı gerçekten savaşta bir dâhiydi. Sadece şansla korunmakla kalmadı, aynı zamanda bol zamanı ve ekipmanı olsaydı, Shinn tek başına bütünü yok etmenin çok önemli çekirdeği haline gelebilirdi ve her çağın kahramanı olma potansiyeline sahipti.
Ancak, Shinn yanlış zamanda doğdu. Daha önce ortaya çıkabilseydi, yıllar önceki Şövalyeler döneminde olduğu gibi, ünlü bir savaşçı olurdu ve insanlığın son savaşında olsaydı, adı savaşta kaydedilmiş bir kahraman olurdu. Lanet olsun...
Aptal bir savaş alanıydı ve bunun için hiç ümidi yoktu.
İnsan onuru ya da hakları yoktu, öldükten sonra mezarı yoktu ve hiçbir başarısı geride kalmamıştı. O sadece tek kullanımlık bir silah olarak kullanılacak ve savaş alanının bilinmeyen bir köşesinde yatarken öldüğünde terk edilecek; kaderi böyleydi. Bu savaş alanındaki milyonlarca yoldaş ve müttefik gibi onlar da çürümüş kemiklerden başka bir şey bırakmayacaklardı.
Eintagsfliege insansız hava araçlarının oluşturduğu bulutlar dağılmaya başladı ve berrak güneş karaya geri dönerken, geri kalanı Akreplerin örtüsü altında çekildi. Soğuk insansız hava araçları, yoldaşlarının fedakarlıklarından asla intikam almazlar, çünkü kayıpların bir kotayı aştığını düşündüklerinde, hedefe asla ulaşılamayacağını belirlerler ve hemen geri çekilirler.
Batan güneş, şimdi Löwe'nin kalıntıları arasındaki "Undertaker"ın üzerinde parlıyordu ve siluetini sergiliyordu.
O ışık eski bir kılıcın kılıcının üzerinde parlayan bir ay ışığı gibiydi, nefes kesici derecede güzeldi.
Düşmanın gece savaşları veya baskınları olmadığı sürece, akşam yemeğinden sonra temizlik ile ışıklar sönmesi arasındaki birkaç saat onlar için serbestti.
Angel mutfağı temizledi, herkes için kahve hazırladı ve hangarın önünde avluda toplanan üssündeki herkesi bulmak için geri döndü.
Pekâlâ, Usta Ayı'ya bir atış ve Tavşan Şövalye'ye iki atış. Haruto için yedi puan! "
"Argh, orada iki tane kaçırdım. Tabancayı kullanmakta gerçekten yetersizim ~ "
"Oho, Fido birden bire bir meydan okumaya başladı! Kutuları yana koyun! Sıradaki Kino, bu sefer nasıl uçar !? "
"Sen ciddisin ... ahhh! Ben hiç yapamam! Sonraki! Sırada kim var acele et! "
"Benim. Eh… Kaie Tanya, şimdi meydan okuyor! "
Tamam, iki puan.
"Woah, beş atış da vuruldu. Senden beklendiği gibi, Raiden. "
"Hmph, çok kolay."
"Huh, ukala olma. Oraya çık, Krena! Onlara gerçek tanrısal becerilerinizi gösterin! "
Tamam, onu bana bırak! Fido, ayarlama, sadece fırlat! "
"Woooaaaaaaahhhhhhhhh!!!!"
“… Tanrım, bugün işi zorlaştırıyorsun, Fido. Bu kule şekli eskisinden daha zor. "
Shinn, sıra sende.
"Hm."
“…Wooooooaahhhh, hepsini temizledin. Her zamanki gibi sinir bozucu… "
Yemekten sonra bir sürü boş teneke kutu vardı ve atış oyunları için herkes tabancasını çıkardı. Seo, noktaları belirtmek için kutulara birkaç sevimli hayvan resmi çizerken, Fido, herkes ateş ederken vurulan boş tenekeleri alıp kulelere veya piramitlere yerleştirdi.
Angel bu hareketli havayı izlerken gülümsedi.
Akşam yemeği şahane kabul edildi. Yaban domuzu etini yırtıp ateşte kavurdular ve kuş üzümü ile yapılan bol sosu tarlalardan toplanan sebzeler, konserve süt ve mantarlı kremalı çorba eklediler. Kantinde yemek yemek eğlenceli değildi, bu yüzden herkes mızmızlandı. Bu nedenle masaları dışarı çıkardılar; yemek pişirme görevinde olanların tabaklarında çok fazla şey vardı ve bu da herkesin hazırlanmasına neden oluyordu.
Eğlenceliydi. Herkesle birlikteyken yüreğinde mutlak bir haz hissetti.
Shinn, düşürdüğü teneke kutulara bakmadı ve gürültüden biraz uzaktaki bir köşede bir kitabın sayfalarını karıştırmaya başladı; Angel bir fincan kahveyi önüne koydu.
"İyi işti."
Shinn, yanıt olarak sadece gözlerini ona doğru kaldırdı. Angel kahve fincanı tepsisini Daiya'ya uzattı, Shinn'in karşısındaki sandalyeye oturdu.
Kalın kitabı okumaya devam etti, gözleri ona odaklandı. Filonun benimsediği beyaz pençeli siyah bir kedi, sayfalara karşı zorlu bir mücadele veriyordu. Güldü,
"İlginç mi?"
"Tam olarak değil."
‘Shinn’ dedi ve muhtemelen cevabının çok anlamsız olduğunu hissetti, bu yüzden devam etti.
"Diğer konuları düşündüğümde, buna pek dikkat etmeyeceğim."
"…Anlıyorum."
Angel hafifçe yüz buruştururken düşündü. Bu tek başına ne onun ne de takım arkadaşlarının yükünü paylaşamayacağı bir şeydi.
"Her şey için teşekkür ederim."
Aniden RAID cihazı ısındı.
Filodaki herkese. Şimdi uygun musunuz? "
İşleyici Kız'ın sesiydi bu. Göreve başlayalı bir hafta olmuştu ve her gün bu saatte, akşam yemeğinden sonra, tek bir günü bile atlamadan herkesle etkileşime giriyordu.
"Burada sorun yok, Handler Bir. Bugün iyi iş çıkardınız. "
Shinn herkesin yerine cevap verdi. Gözleri kitapta kaldı ama kedi sayfaları çevirmesine izin vermedi, bu yüzden kitabı kaldırdı.
Oyunlarından zevk alan takım arkadaşları aceleyle tabancalarından mermileri çıkarıp kılıflarına koydular. Hükümet, bir isyan çıkması ihtimaline karşı, Seksen Altı'nın tamamının küçük silah kullanmasını yasaklamıştı. Ancak, kimse onları kontrol etmediği için yakınlardaki terk edilmiş bir askeri tesisten almışlardı.
“Evet, senden ve ekibinden de iyi iş çıkardın, Undertaker… herkes bir oyun mu oynuyor? Sizi rahatsız ediyorsam özür dilerim, lütfen devam edin. "
Sadece biraz zaman kaybediyorum. Lütfen aldırış etme."
Konuşmak istemiyorsanız Para-RAID'i kapatabilirsiniz, kız ilk gün senkronize olduklarını söylemişti, bu yüzden onu kapattılar ve bir bıçak atma yarışması başlattılar. Bu takım arkadaşlarına Shinn onları izlerken cevap verdi. Raiden, Seo, Kaie ve birkaçı muhtemelen sandalyeleri sürükleyerek ya da masaya otururken kahve içmeye karar verdiler.
"Gerçekten mi? Her halükarda... Eğleniyor gibisin. "
Görünüşe göre Handler nihayet ana noktaya gelmeye karar vermişti. Shinn, kendisine yöneltilen ciddi gözleri pratikte görebiliyordu.
"Undertaker. Bugün sana diyeceğim birkaç lafım var. "
Bir öğrenci konseyi üyesinden seçkin bir öğrenciye bir amirin suçlaması yerine nazik bir hatırlatma gibi geliyordu ve Shinn en ufak bir aldırış etmeden bir yudum kahve aldı. Şehrin duvarları arasında saklanan İşleyiciyi dinlemek niyetinde değildi.
"Neyle ilgili?"
Devriye ve savaş raporları hakkında. Yanlış gönderilmiş gibi görünüyorlar... Hepsinin aynı olduğunu fark ettim. "
Shinn kaşlarını kaldırdı.
Hepsini okudun mu?
"Yalnızca Spearhead'e atandıktan sonraki kısımlar."
"…Hala bunu neden yapıyorsun?"
Raiden kesinlikle şaşkın görünüyordu ama Shinn onu görmezden geldi.
Ön saflar hakkında bilmeniz gereken ne var ki? Sadece zaman kaybı."
"İşleyiciler olarak taktikleri ve dizilişleri analiz etmek görevlerimizden biridir."
İşleyici bunu söyledikten sonra sesini hafifçe yumuşattı.
“Okumadığımız için göndermediğini anlıyorum. Bu bizim hatamız ve sizi bu konuda azarlamayacağım, ama bundan sonra lütfen bunları bana yazın. Onları okuyacağım. "
Ne kadar zahmetli.
Shinn düşündü ve konuştu.
Yazmada kötüyüm.
"Çok inatçısın."
Daiya mırıldandı ve Shinn, elindeki kalın felsefe kitabının bir sayfasını çevirirken onu görmezden geldi.
Elbette, İşleyici orada olmadığı için ne yaptığını bilmeyecekti. Muhtemelen çocukluğundan beri Toplama Kampında tutulan bir işlemcinin temel eğitim almamış olabileceğini varsaymıştı ve beceriksizce şöyle dedi:
“Ah… özür dilerim. Ama eğer öyleyse, sanırım sizi yazılı olarak eğitmeye daha fazla ihtiyaç var. Elbette daha sonra işe yarayacaktır. "
"Kim bilir?"
"…"
İşleyici açıkça reddedilmişti. Yine de kelimeleri okuyabiliyor, Teo bir bıçak fırlatırken dikkatsizce homurdandı. Bıçak, sevimli sevimli sallanan prensese saplandı ve masadan düşürdü.
Kupasını iki eliyle tutan Kaie başını hafifçe yana eğdi.
"Hayır, yardımcı olur, değil mi Undertaker? Hobin zaten okumak… şu anda bir felsefe kitabı okumuyor musun? Biraz karışık görünüyor. "
Para-RAID'in diğer ucundan korkunç bir sessizlik oldu.
İşleyici konuştu. Sesi çok nazikti ve yüzünde bir gülümseme olabilirdi, ama nedense o seste anormal bir baskı vardı.
"Undertaker mi?"
"…Anladım."
"Lütfen bu noktadan sonra tüm raporları gönderin, anladınız mı? Savaş raporlarını da. Her şeyi. "
"… Görev kaydediciden gelen verileri gönderemez miyim?"
"Sadece onlar olmaz. Lütfen bunları yazın. "
Shinn dilini şıklattı. Yüzüne dikkatle bakan Kaie, elinin arkasındaki at kuyruğu sallandı. Hemen ellerini çırptı ve özür dileyerek başını eğdi. Bu senin hatan değil gibi bir hareketle Shinn, elini salladı.
Aman Tanrım ... İşleyici içini çekti ve raporları neden göndermediğinin farkına varmış gibi görünüyordu. Kalbini bastırdı ve içtenlikle konuştu.
"Buradaki analiz, taktiklerin formüle edilmesinde çok faydalı olacaktır. Seçkinler olarak savaş kayıtlarınız bunu kolaylaştırmaya hizmet edecek. Doğru planlama, cephe hatlarının zayiat oranını azaltacak ve aynı zamanda kayıplarınızı da azaltacaktır, bu yüzden umarım yardımcı olursunuz. "
"…"
Shinn cevap vermedi ve İşleyici Kız sessiz kaldı. Belki de İşlemcilerin İşleyiciye güvenmemesinin nedeninin ikincisinden kaynaklandığını anladı.
Sonra, kızın ses tonu, muhtemelen önceki tuhaflıktan kurtulmak için neşelendi.
"Her neyse, raporun tarihi uzun zaman öncesine ait gibi görünüyor, bu yüzden birinden aldınız mı? Yoksa o zamandan beri değiştirilmedi mi? "
Ahh, bu delikanlı her zaman böyleydi, Handler Bir. Ben onu tanımadan önce bile hep böyleydi. "
Raiden alaycı bir sesle içeri girdi. İşleyicinin kafası karışmış görünüyordu.
"Werewolf, Undertaker'ı uzun süredir tanıyor musun?"
Kaie omuz silkti,
“Buradaki yarımızdan fazlası böyleyiz. Örneğin, Daiya (Kara Köpek) ve Angel (Pamuk Prenses) askere alındığından beri hep aynı kadroda yer alırken, Haruto (Falke) ve ben bir yıldır birlikteydik. Teo (Gülen Tilki) ve Krena (Gunslinger), Shinn (Undertaker) ve Raiden (Werewolf) ile iki yıl önce kadroya katıldılar ... ikiniz iki yıldır birbirinizi tanıyorsunuz, değil mi? "
"Üç yıl."
Raiden cevap verdi ve İşleyici sustu.
"… Askere alınalı ne kadar oldu?"
Herkes dördüncü sınıfta. Ahhh, Girişimci burada en tecrübeli, bu onun beşinci yılı. "
İşleyici cesaretli görünüyordu.
"Öyleyse, Undertaker hizmetini bitirmek üzere… Emekli olduktan sonra ne yapmayı düşünüyorsunuz? Gitmek istediğin veya görmek istediğin bir yer var mı? "
Herkes Shinn'e odaklandı. Ama o, kitaba bakmaya devam etti ve açıkça cevapladı:
"Kim bilir. Bunu hiç düşünmemiştim."
“Ben, anlıyorum… Ama şimdi düşünmenin iyi olduğunu düşünüyorum. Belki bir şeyler bulabilirsiniz; Eminim keyifli olacaktır. "
Aniden Shinn gülümsedi. Yanındaki uykulu kedi kulaklarını dikti ve ona doğru baktı.
‘‘Belki de öyledir…’’
Tempest Fansub İyi Okumalar Diler.
Destek olmak için ve bölümlere daha hızlı erişebilmek için sitemizden okuyabilirsiniz: https://manga.tempestfansub.com/manga/mushoku-tensei-novel/
Discord: https://discord.gg/Tvd7e9xE8M