San Antonıo Spurs: Ekol Takım
İstikrar nedir? İstikrarlı başarı nedir? 20 yıldır basketbolseverlere bu soruların cevabını veren takımı ele alıyoruz bu yazımızda.
1967’de Dallas Chaparrals adıyla kurulan bu takım ilerleyen yıllarda ekonomik sorunlarla birlikte 1973’te isim ve renklerini değiştirerek San Antonio Spurs oldu. Renkleri ise kırmızı, beyaz ve maviden siyah, gümüş ve beyaza evrildi. Aslında bu renklerle de çok uyumlu bir takım oldular sonradan. Sade basketbolun zaman içerisinde simgesi haline geldiler. Chaparrals oldukları dönem ve 1998 senesi öncesi Spurs dönemleri için konuşmak veya bu dönemleri uzun uzun anlatmak isterdim sizlere ama bu takımı yazılmaya değer kalan kısım takımın kaderini değiştirecek o adamın gelişi ve sonrasında yatıyor. Oraya daha sonra uzun uzun değineceğiz.
NBA’de all-time team olarak geçen bir kavram bulunmakta. Bu bir takımın gelmiş geçmiş en iyi oyuncularının yer aldığı takım anlamına gelir. San Antonio’nun all-time kadrosundaki 3 isim az önce bahsettiğim dönemin sonrasına ait. 2 isim ise bahsedilmeden geçemeyeceğimiz isimler. Bunlardan ilki Iceman George Gervin. 70’li yıllarda NBA’nın en büyük yıldızlarından biri olan bu isim Spurs’un da bir numaralı ismiydi. Takım bu dönemde play-offlara kalmayı başarıyor, vasatın üzerinde ilerliyor ve en azından rekabetçi sayılacak bir durumda sezonları tamamlıyordu. Şampiyonluklar ve kayda değer büyük başarılar kazandıramadı Gervin belki ama Spurs tarihi dendiğinde sayılabilecek 5 oyuncudan birisi olmayı başardı. 85 senesi sonrası takımdan ayrılmasıyla, takım tekrar büyük bir buhrana girerek zor yıllar yaşadı.
Amiral yani David Robinson’la birlikte takım tekrar nefes almaya başladı. Robinson tarihin en iyi 5 numaraları sayıldığında bu listede her daim yer bulacak, gerçekten üst düzey bir pivottu. 90’larda NBA altın çağını yaşarken üst düzey isimler arasından sıyrılıp MVP olmayı başarmış bir isimdi. Birçok bireysel başarıya imza atmasına rağmen, biraz kendine oynayan bir oyuncuydu. Takım istenilen başarılara imza atamıyordu. Yaşı gelmesine rağmen hala bir şampiyonluk yüzüğüne sahip değildi. Her büyük oyuncu gibi onun da artık tek hedefi şampiyonluktu. 1996 senesinde Gregg Popovich takımın başına getirildi.Sonrasında fazlasıyla duyacaktık bu tesirli koçun ismini.
1997 NBA Draftı’nda Tim Duncan 1. sıradan Spurs tarafından seçildi. Bu oyuncu zaman içerisinde San Antonio’nun kendisi olacaktı. Öylesine büyük bir özdeşlik kazanacaktı bu oyuncu ve takımı. Duncan’ın geldiği tarih aslında büyük başarılara uzanmak için ideal bir zamandı. Ligin hakimi Bulls dağılacak, Jordan basketbolu bırakacak ve bu boşluğu dolduracak birilerine ihtiyaç olacaktı. Kimilerine göre tarihin en iyi 4 numarası, yine birçoklarına göre tarihin en iyi koçu ve yaşlanmış da olsa hala etkili bir pivotu bir araya getirdiğimizde bu boşluğu doldurmak için uygun bir takım ortaya çıkmış gibiydi. İkiz kuleler olarak adlandırılan bu ikili lige savunma ve hücum anlamında damga vurdu. Nitekim lige gelişinin ertesi senesinde şampiyonluğa uzanmayı başarmıştı Duncan ve onun 35 yaşındaki öğrencisi Robinson. 99 senesi şampiyonu Spurs olmuştu, tarihlerinin ilk şampiyonluğu ve bu istikrar abidesi takımın da ilk tacıydı bu. Bir daha başarısız diyebileceğimiz bir sezon yaşamadılar ve üstüne koyarak ilerlediler.
İkinci sampiyonluk için 4 yıl beklemeleri gerekti. Ezeli rakipleri Lakers da bir süper duo(1) oluşturmuştu ve three-peat(2) yapmakla meşgullerdi. Spurs de bu dönemi boş geçmiyordu. Onları 15 sene daha sürükleyecek big three’sini(3) kuruyordu. Fransız Tony Parker ve Arjantinli Manu Ginobili bu takımın yeni üyeleri oldular. Parker ilk turda 28. sıradan, Ginobili ise ikinci turda 28. sırada seçilen kimselerin bilmediği oyunculardı. Ama bu ekolün oluşmasında büyük önem taşıyacaklardı. 2003’te bu büyük üçlü ve artık 40 yaşına merdiven dayamış Robinson bir yüzük daha kazandı. Bu 2 şampiyonluğu da Duncan’a borçlu olduğunu söylüyordu Robinson. Bu şampiyonluğun da ardından NBA kariyerine nokta koydu Amrial. Güzel bir kapanış öyle değil mi?
Bir ekol meydana geliyordu. Neydi bu ekolün temeli? Sadelikti, topu paylaşmaktı, kendin için değil takım için oynamaktı. Göze güzel gelmesi değil odak noktası başarı elde etmekti. Popovich’in felsefesi buydu ve de buna uygun oyuncular seçiyordu. Parker müthiş bir hıza sahipti, müthiş crossoverlar yapmıyordu, havalı paslar atmıyordu belki ama takımı yönetiyordu. Duncan çok uzun, çok güçlüydü ama göze hoş gelen smaçlar yapmak yerine sade şekilde bitiriyordu, arkadaşlarını da besliyordu. Ginobili bu takımın biraz haylaz çocuğuydu çünkü Popovich onun kendisini dinlemediğini ama bu durumun kendilerine avantaj sağladığını söylüyordu Ginobili’nin forma emekliye ayrılma töreninde. Maça sonradan girip ortalığı karıştıracak birine ihtiyaç vardı. Takım 2003’ün ardından ikişer sene arayla 2005 ve 2007 yıllarında da şampiyonluğa uzandı. 8 senede 4 şampiyonluk… Lige damga vurmuşlardı. Şampiyon olamadıkları senelerde de lige havlu attıkları tek bir dönem yoktu. Her zaman olağan şüphelilerden biriydi onlar.
2007’den sonra yeniden güçlenen ve zirveye çıkan Lakers, ardından 2010’lu yılların başında Oklahoma ve Dallas gibi takımların arkasında kaldı Spurs. Takım da iyiden iyiye yaşlanıyor, bu takımın bel kemiği Duncan miadını dolduruyor gibiydi. 2013’te yeniden finallere adını yazdırdı takım. Karşılarında daha diri bir big three’ye(LeBron James, Dwyane Wade, Chris Bosh) sahip Miami vardı. O meşhur 6. maçta olanlar ve kaybedilen maçın ardından şampiyonluğu da 7. maçta kaybettiler. Bu Spurs’un kaybettiği ilk NBA finaliydi. Önceki 4 finali de kazanmışlardı. Miaadı doldu denilen Duncan takımın hala en iyisiydi. Bu dönemde Kawhi Leonard denilen bir oyuncu da savunmasıyla ön plana çıkıyor ve takımın geleceği olmaya aday gösteriliyordu. 2014’te takım bir kez daha finallere kaldı ve rakip yine Miami’ydi. İntikam almak için oynadılar bu seriyi. Her iki takım için de büyük üçlülerin bir arada son finaliydi. Bir devir kapanıyordu. 5. şampiyonluğu da elde etmişlerdi ve artık onların da önünde biri vardı: Kawhi Leonard. Finaller MVP’si olmayı başarmıştı ve Duncan da artık bayrak teslimini gerçekleştireceği ismi bulmuş gibiydi. Önce Duncan ardından Ginobili basketbolu bıraktılar. Parker ise son demlerinde farklı bir takıma gitmeyi tercih etti. Tarihin en uzun soluklu bu birleşimi dağılmıştı. Takımın yeni lideri Leonard’dı ama o da birtakım anlaşmazlıklardan dolayı takımdan ayrıldı. 2014’ten bu yana takım üst düzey noktalara gelemiyor fakat hala play-offlarda yerini alıyor ve en kuvvetli takımlar için bile tehdit oluşturmaya devam ediyor. Çünkü bu takım birilerine ait değil, gidenler gelenler olacak ama onlar bu ekol için oynamaya devam edecekler.
1998 den bugüne oyuncular Spurs’u, Spurs de oyuncuları yüceltti. Nba tarihine damga vurmuş takımlar oluşturdu. 5 şampiyonlukla beraber 20 sene içerisinde Nba’in en başarılı 4. takımı oldular ve bu takım zaman içerisinde koç denilince akla gelen ismi de bizlere sundu: Gregg Popovich. Her koşulda, her isimle rekabetçi bir takım yaratmayı başardı Popovich. Tek takım, 5 şampiyonluk ve 20 yıldır devam eden istikrar. Hocasıyla, oyuncusuyla, örnek takım San Antonio Spurs!
(1) Three-peat: Arka arkaya 3 şampiyonluk kazanmak.
(2) Big three: Kadroda 3 büyük ismi barındırmak.
(3) Super duo: Kadroda 2 süper yıldız barındırmak.
Bunlar da ilginizi çekebilir;