Öğretmenim
Tarih denen akışta ışıktan seferlerle,
Cehaletin önünde sen durdun öğretmenim;
Hakikat ordusundan yenilmez neferlerle,
Bize yeni bir dünya sen kurdun öğretmenim.
Yurdun dağları çöker, gam bürürken düzünü,
Yorgun ve yenilmiştik, tatmıştık her hüzünü;
Sen tuttun elimizden, bize döndün yüzünü,
Kırılmış kalbimizi okurdun öğretmenim.
Hep ileri gitmeyi yüce ülkü saydıkça,
Beşikten ta mezara ilim, irfan yaydıkça;
Gaflet ve dalalet yok, nurun ile aydıkça,
Nakış nakış mutluluk dokurdun öğretmenim.
Nice ırmaklar akar, ne seller durulurken,
Özgürlük kavgasında en önde vurulurken;
Biliyorum ki dünya yeniden kurulurken,
Peygamber müjdesiyle duyurdun öğretmenim.
Ne gözümüzde yaş ol, ne elimizden bırak,
Hakka ulaşan yolda sen ustasın, biz çırak;
Oysa bir zamanlar biz marif nurundan ırak,
Düşünde bir milletle uyurdun öğretmenim.
Hayatta en hakiki mürşit ilimse, fense,
Gülüyorsa yüzümüz, memleketimiz şense;
Yeridir öğretmenim sana “aşkımız” dense,
Çağımıza bir mühür sen vurdun öğretmenim.
Kim ki ardına düşer, koşar, kucaklar çağı,
Bir millet olarak biz kurdukça gönül bağı;
İlminden irfan aldık, aştık her zorlu dağı,
Bir ve beraber olmak buyurdun öğretmenim.
Bir gül yurdunda şimdi şafak yüzlü çocuklar,
Masum, inanmış, emin, ne ak yüzlü çocuklar;
Hak yoldan dönmeyecek bu hak yüzlü çocuklar,
Her ümit, son aşkısın bu yurdun öğretmenim.
Yüzüm ak, alnım açık, başım dik edenini,
Sonsuz sevgim,saygımla çözerken nedenini;
Bu mukaddes davada ruhun ve bedenini,
Kalbin ve kafan ile sen yordun öğretmenim.
Hamit Hayal/ Gönen / 24.11.2010
Yasal Uyarı: Bu site de yayınlanan şiir ve yazılar üzerinde ki tüm haklar altlarında ki imza sahiplerine ait olup, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu uyarınca hak sahiplerinin adı belirtilmeden alıntılanamz ve kullanılamaz.