COVID-19 pandemisinin farklı ve önemli olumsuz sonuçları oldu. En önemlilerinden birinin de ruh sağlığımızda yarattığı travma olduğu kesin.
Yeni normal ruhumuza iyi gelecek
Uzun süren tecrit döneminde en sık görülen ruhsal sorun ise depresyondu. İş ve ekonomik kayıplar, geleceğe yönelik endişe ve kaygılar, aile ve sosyal yaşamda oluşan beklenmedik travmalar ve daha pek çok neden depresyonun yaygınlaşmasını kolaylaştırdı. Ben yeni normalin özellikle bu nedenle de önemli bir nefes alma fırsatı olacağı düşüncesindeyim.
RUHSAL VE SOSYAL YAŞAMIMIZA CAN SUYU
İşyerini yeniden açmak, iş, eş ve dost arkadaşlarına yeniden kavuşmak, ekonomi çarkını döndürme fırsatı bulmak, tatile çıkabileceğine yeniden inanmaya başlamak... Bütün bunlar adeta birer antidepresan hap gibi hepimize iyi gelecek. Baygın durumdaki ruhsal ve sosyal yaşamımıza can suyu verecek. Kısacası yeni normal ve onun yarattığı yeni umutlar, hepimiz için daha keyifli, huzurlu, umutlu bir geleceğe yeniden bir yolculuk anlamına da geliyor.
İYİ HABER
LİDERLERE MEKTUP VAR
MEKTUP bizim siyasi parti liderlerimize değil, G-20 liderlerine gönderilen ortak bir metin. Mektubun yazarları da COVID-19 salgınıyla göğüs göğüse mücadele eden sağlık çalışanları. Dünyanın her ülkesinde farklı sağlık çalışan örgütleri bir araya gelerek bir mektup kaleme almışlar, liderlere şu çağrıları yapmışlar:
Temiz su ve hava istiyoruz.
Halk sağlığına daha fazla yatırım yapın.
Çevreye daha sağlıklı davranmaya mecbur bırakacak düzenlemeler getirin.
Bilim temelli çalışmalarla sağlığa öncelik verin.
Gıda üretimi ve zincirlerine yönelik düzenlemeler hazırlayın.
Daha güçlü ve örgütlü bir sosyal devlet için çabalayın.
Bu isteklerin altına sağlıkçı olsun olmasın hepimiz göz kırpmadan imza atarız.
BANA GÖRE
BU İZİN 65 YAŞA YETMİYOR
ŞU çok net ve açık: COVID-19’da en büyük risk grubunu 65 yaş üstü hayat tecrübesi biriktirmiş dostlarımız oluşturuyor. Rakamlar da bu bilgiyi doğruluyor. Bizde de diğer ülkelerde de maalesef kayıplarımızın önemli bir bölümünü 65 yaş üstü canlarımız oluşturdu. İşte bu nedenle onların korunma ve kollanmalarına, bu belalı sürecin daha az yara, bere ve kayıplarla atlatmalarına özen göstermemiz normal. Hepsine eyvallah. Tamam hepsi doğru. Ama emin olalım ki onlar da bu süreçte çok fazla sıkıldı, bunaldı, örselenip hırpalandı. Sadece kemikleri değil, umutları da eridi. Sadece kaslarını değil ruhlarını da kaybetme sürecine girdiler. Kısacası bundan sonra onların da yavaş da olsa bir ‘yeni normal’ planına ihtiyaçları var. Yeni bir planlamayla hayata daha çok katılabilme şansı yakalamak onların da hakkı. Haydi Bilim Kurulu ve haydi bu salgının başarılı Sağlık Bakanı! Bu tecrübeli ve güzel insanlara da bir krizden çıkış planı müjdesi verin.
BİR GÖZLEM
ENDİŞELİYİM, ÇÜNKÜ 2M’Yİ DİKKATE ALMAYANLAR VAR
YENİ normalin ilk haftası içerisindeyiz. İlgililer bize yeni hayata yeniden dönüş için bir deneme fırsatı verdi. Ama son zamanlarda sık sık tekrarladıkları bir cümleyi de şart olarak ekledi: Maskeler mutlaka takılacak ve sosyal mesafe kuralına koşulsuz uyulacak. Bir şey eklemeliyim ki sokaktaki vatandaşın önemli bir bölümü gerçek hassasiyeti hâlâ göstermiyor. Hâlâ maskesiz dolaşan, maskesini takan ama ağzını burnunu açıkta bırakan çok sayıda insanımız var. Maskeyi takan da takmayan da sosyal mesafe kuralına uymakta net ve açık bir kararlılık göstermiyor. Oysa ortada sadece bir ‘deneme’, sadece bir ‘Bakalım ne olacak?’ deyip sonuçlarını değerlendirme süreci var. Kısacası her şey henüz bitmiş değil. Tersine maçın ikinci yarısının henüz yeni başladığı bile söylenebilir. İşte bu nedenle endişeliyim, sanırım bu tabloyu gören herkes de aynı endişeleri paylaşıyordur.
İYİ HABER
AŞIDA ÇİN ÖNDE GİDİYOR
ANLAŞILAN o ki aşı yarışında ipi göğüsleyebileceklerin en ön sırasında yine Çin var. Çin resmi sağlık ajansının açıkladığı bilgilere göre, Çin aşı geliştirme çalışmalarında insan deneylerinin son aşamasına gelmiş durumda. Çinli yetkililere göre aşı 2020 yılı tamamlanmadan kullanıma girebilecek. Umarım ki haber doğru çıksın. Çünkü aşı bu virüsten kurtulmanın tek garantili yolu.
BAŞSAĞLIĞI
DİLEK HEMŞİREYE VEDA
BU savaşta her meslekten kayıplar verdik. Tabii ki bu kayıpların önemli bir bölümünü hastalıkla göğüs göğüse savaşan sağlıkçılar oluşturdu. Son kayıplarımızdan biri rahmetli Dilek Akçabelen idi. Çok mücadele etti, mücadelesini yakından izledim. Ama bazen ne yaparsanız yapın olmuyor, olamıyor işte. Değerli kardeşimiz, çalışkan hemşiremiz Dilek Akçabelen’e Allah’tan rahmet, ailesine ve sevenlerine başsağlığı diliyorum. Dilek de diğer sağlıkçılar gibi benim için bir görev şe-
hididir.