|Batı ve Çin stratejik savaş.
Tarihle ilgilenenler için şu açık ve net : Çin bugün geldiği nokta itibari ile 21. yüzyılda ekonomik durumu tersine çeviriyor. Asya devinin günümüzdeki yükselişinin Avrupa sömürge tarihine benzemeside tesadüf değildir. Afyon Savaşları ile Boxer İsyanı arasındaki dönemde Avrupalı güçlerin Çin'e yaptıklarını bugün Çin tarafından Batı'ya karşı aynen uygulanıyor. Aradaki fark - şimdiye kadar! - sadece yöntemde. Amaç aynı: kar ve hegemonya. Bugün Çin, savaş gemileriyle değil, yatırımcılar ve nakliye şirketleriyle saldırıyor.
19. ve 20. yüzyıllarda önce Avrupalılar ve daha sonra Japonlar tarafından sömürge aşağılama, Çin'in büyük tarihsel travmasıdır. Ancak bu bilinçle hareket eden sadece Çin değil. Çin söz konusu olduğunda Günther Oettinger, 2500 yıl önceki Pers Savaşları ile bir karşılaştırma bile yapıyor ve haksız rekabetten şikayet ediyor. Eşitsiz ve adil olmayan sözleşmeler geri döndü - bugün tam tersi yaşanıyor.
Batı ile ses tonları gittikçe sertleşiyor.İşaretler bir fırtınaya işaret ediyor. Hikaye yine egemenlik sorunu etrafında dönüyor. Sistemler savaşı kaçınılmaz görünüyor. Çünkü her iki taraf da iç istikrarını sağlamak için dış genişlemeye bağımlıdır. Çatışmanın alanları açıkça belirtilmiştir.
"Yeni İpek Yolu" ndaki yarış yoğunlaşıyor.
»Avrupa Birliği ekonomik olarak güçlüdür - ancak uzun süredir Çin pazarına bağımlıdır ve bundanda vazgeçemiyor. Pendemi Salgını, Alman otomobil şirketlerinin Çin'deki fabrikaları ve satış pazarlarını yeniden yapılandırılmaya ihtiyaç olduğunu gösterdi.
Ve Pekin'deki rejim, ekonomik gücünü siyasi olarak da kullanıyor - örneğin, azınlıklarla ve demokrasi hareketleriyle ilişkilerine yönelik eleştirileri bastırmak için şirketleri kontrol altına alıyor. Daimler şirketi yöneticileri, bir broşürde Dalai Lama'dan alıntı yapmaya cesaret ettiğinde bunun faturasını ödemek zorunda kaldılar.
Diğer yandan Yunanistan'ın gururu Pire'de artık Çin devletine ait şirketler tarafından sorumlu ve pazarlanıyor. Demokrasinin evinde, kırmızı ejderha başını kaldırmış durumda. Avrupa Birliği kısa süre önce Çin'e sembolik yaptırımlar uygulamadan önce Yunanistan, Çin'e karşı kararları erteleme ve sulandırma rolünü üstleniyordu. Kötü düşünen bir haydut gibi davranıyor.
Çin devletine ait nakliye şirketi Cosco ve kardeş şirketi China Merchant, Rotterdam ve Anvers'ten Le Havre, Bilbao, Valensiya, Marsilya ve Malta'ya kadar 14 Avrupa limanındaki liman şirketlerinde halihazırda kendi terminallerine veya hisselerine sahip. Pekin artık dünya çapında her dördüncü konteyner terminalini kontrol ediyor. Fransa'nın eski başbakanı Jean-Pierre Raffarin limanların satışı hakkında "Bu, Avrupa'nın egemenliğinin bir kısmını kaybettiği anlamına geliyor," dedi. (...)
Bugün Pire, Avrupa'da Rotterdam, Anvers ve Hamburg'un ardından şimdiden dördüncü sırada. Eski bir Yunan donanma bakanı, "Çinlilerin istemediği hiçbir gemi dışarı çıkmaz veya buraya giremez" diyor. Aslında Pire, Çin'den Hint Okyanusu'na ve Kızıldeniz'e uzanan İpek Yolu'nun son noktasıdır. Çin, Afrika Boynuzu'ndaki Cibuti'deki bir deniz üssüyle Süveyş Kanalı darboğazından ileriye doğru seyahat için girişini zaten kontrol ediyor. (...)
Ve AB'nin “Yeni İpek Yolu” trilyonluk taarruzuna tepkisi nedir? Cevap "AB-Asya Bağlantı Stratejisi" olarak adlandırılıyor ve bu nedenle daha mütevazı. Amaç, Avrupa ve Asya arasında ortaklaşa altyapı geliştirmektir: yollar, raylar, boru hatları ve dijital ağlar. Orta Asya'daki Kazakistan, Özbekistan, Kırgızistan veya Tacikistan gibi ülkeler kendi yollarına gitmek ve büyük komşuları Çin ve Rusya'ya karşı kendilerini savunmak istiyorlar.
AB'nin jeopolitik hareket etme yeteneğini gösterebileceği yer burasıdır. Salgına rağmen, Avrupa Birliği, en azından Asya'nın bazı bölgelerinde altyapıyı şekillendirmeye yardımcı olacak güce sahip olmalıdır. Yatırım programları burada önemli bir rol oynamaktadır. Ancak: adil rekabet ve şeffaf koşullar, uluslararası standartlar ve özel yatırımcılar için yasal güvenlik de aynı derecede önemlidir. Çünkü bu bir sistemler savaşı.
Sonuç:
Ve Türkiye coğrafi, siyasi ve ekonomik olarak hem İpek Yolu hem de AB'ye giden boru hatları açısından Avrupa ile Asya arasında bir bağlantı olarak tam ortasında ...
Almanya’da Siyah kutu olarak ( Blackbox) tercüme edebileceğimiz bir düşünce kuruluşu var ve bu düşünce kuruluşu analizler yapıyor.
Ağırlıklı olarak Çin üzerine analiz yapan bu kuruluşun son çalışmasını sizlerle paylaşıyorum.
Tercüme mükemmel olmayabilir?

