Restoratör, koleksiyoner ve mimarlık tarihçisi olarak çok sayıda kalıcı eser bırakan Yüksek Mimar Mühendis Ekrem Hakkı Ayverdi, “Ekrem Hakkı Ayverdi’nin Hâtırasına Osmanlı Mimarlık Kültürü” kitabıyla anıldı. Her biri Osmanlı mimarlığının farklı yönlerini ele alan toplam 12 makalenin yer aldığı kitabı, İstanbul Şehir Üniversitesi’nden Prof. Dr. Hatice Aynur ile İstanbul Teknik Üniversitesi’nden Dr. A. Hilal Uğurlu yayına hazırladı.
Hayatını Osmanlı mimarlık kültürünün yaşatılması ve korunmasına adayan restoratör, koleksiyoner ve mimarlık tarihçisi Yüksek Mimar Mühendis Ekrem Hakkı Ayverdi’nin anısı “Ekrem Hakkı Ayverdi’nin Hâtırasına Osmanlı Mimarlık Kültürü” kitabıyla yaşatılacak.
Kubbealtı Akademisi Kültür ve Sanat Vakfı ile İstanbul Teknik Üniversitesi’nin desteğiyle Yüksek Mimar Mühendis Ekrem Hakkı Ayverdi’nin vefatının 30’uncu yılında düzenlenen Uluslararası Osmanlı Mimarlık Kültürü Sempozyumu’nda sunulan bildiriler, makale haline getirilerek kitaplaştırıldı. Her biri Osmanlı mimarlığının farklı yönlerine temas eden toplam 12 makalenin yer aldığı kitabı, İstanbul Şehir Üniversitesi’nden Prof. Dr. Hatice Aynur ile İstanbul Teknik Üniversitesi’nden Dr. A. Hilal Uğurlu yayına hazırladı.
Üç bölümden oluşan Osmanlı Mimarlık Kültürü kitabının, ‘Osmanlı’da Mimarlık Kültürü ve Âdâbını Yeniden Düşünmek’ başlıklı ilk bölümünde Gülru Necipoğlu, Ezgi Dikici ve Hakkı Önkal’ın kaleme aldığı üç makale yer alıyor. ‘Yazılı ve Görsel Kaynaklarda Mimarinin İzini Sürmek’ başlıklı ikinci bölümde ise Tülay Artan, Selen Morkoç, Hatice Aynur ve Baha Tanman tarafından kaleme alınan dört makale okurun beğenisine sunuluyor.
Üçüncü ve son bölümde ise Binalar ve Bânîler Üstüne Çeşitli Okumalar başlığı altında A. Hilâl Uğurlu, Nina Ergin, Maximillian Hartmuth, Machiel Kiel ve Suna Çağaptay’ın makaleleri yer alıyor.
Ekrem Hakkı Ayverdi:
Yüksek Mühendis Mimar Dr. Ekrem Hakkı Ayverdi 22 Aralık 1899’da İstanbul’da doğar, babası piyade kaymakamı İsmail Hakkı Bey, annesi Fatma Meliha Hanım’dır. 1907’de eğitim hayatına başlayan Ayverdi, 1920’de Mühendis Mektebi’nden (İstanbul Teknik Üniversitesi) mezun olur. Bir süre İstanbul Belediyesi’nde çalıştıktan sonra serbest meslek hayatına atılır ve 1950 yılına kadar müteahhit olarak ve restoratör olarak çalışır. İş hayatında isminden sıkça söz ettirmesine rağmen, 1950’lerde bütün işlerini bırakarak fikir ve yazı hayatına başlar. Ayverdi, sonraki süreçte mimarlık tarihi araştırıcısı olarak yeri kolay doldurulmayacak eserler verir. 1952, 1956 ve 1976 yıllarında Yugoslavya, Yunanistan, Bulgaristan, Romanya ve Macaristan’daki Türk eserlerini tetkikin dışında 1950’den itibaren Anadolu’nun her tarafına da birçok kez seyahat eder. Fazlı ve Aligül isminde iki oğlu olan Ayverdi, 24 Nisan 1984 tarihinde İstanbul Fatih’teki evinde vefat eder.