28 Şubat’ı izleyen günlerde yeni hükûmetler filan kurulurken bir yandan da bugünkü Adalet ve Kalkınma Partisi’ni kuranlar bir araya geldiler ve yeni partiyi kurdular. Bu süreç boyunca da, topluma ısrarla verdikleri mesaj, “Farklı olacağız” mesajıydı. Verdiğim örnekler “Farklı olacağız” mesajının doğru olmadığını gösteriyor.
Ben, “burjuva demokrasisini” bir oyun olarak değerlendiren bir siyasi gelenekten geliyorum. Altmışlarda bir kesim Türk solcusu “Filipin demokrasisi” demeye bayılırdı. Ama bunlara rağmen, bu demokrasiyi ciddiye almaktan (Mehmet Ali Aybar gibi) ve oyunsa da oyunu kuralına göre oynamaktan yana oldum hep.
Yetmez ama evet bu kadar tartışılmasına rağmen çok yüzeysel biçimde ele alınıyor. 2010 yılında bir referandum olmuş, kimileri “evet”, kimileri “hayır” demiş, kimileri de oy kullanmamış. Tartışılan olay bu. Bu ise asıl olayın içinde küçük bir ayrıntıdan ibaret. Benim bu konuda söyleyeceğim söz Türkiye’de komünist hareketin ülkede büyük bir çoğunluk oluşturan Müslüman nüfusla ilgili.