Son projesinde, F. Mannlicher, mevcut fikirlerden bazılarını kullanmaya ve ayrıca yeni çözümler üretmeye karar verdi. M1905 projesinin ana fikri, mevcut otomasyon sistemini yeni bir kartuşa uyarlamaktı. 1901'te tasarımcı, serbest bir kapıya dayanan otomatikleri olan yeni bir tabanca yarattı. Birkaç yıl sonra farklı bir sınıftaki silahlarda benzer mekanizmalar kullanmaya karar verdi. Yeni projenin temel amacı, yeni bir kartuş, farklı parametrelere sahip bir namlu ve bir tüfek düzeni kullanarak mevcut bir tabancayı elden geçirmektir. Bu çalışmanın sonucu yeni bir prototip ortaya çıkmasıydı. Bazı raporlara göre, M1901 tabancasına dayanan bir tüfek başlangıçta deneysel bir ürün olarak görülüyordu ve yalnızca orijinal fikirlerin incelenmesi için yaratıldı.
Genel bir bakış açısına göre, M1905 deneysel tasarımının, zamanın tipik bir dergi tüfeği olması gerekiyordu. Alıcıyı ana mekanizmalarla yerleştiren, uzun bir tahta ucu ile örtülmüş uzun bir tüfek gövdesi kullanılması önerildi. Ayrıca tüfeğin tabanca çıkıntısı olan tahta bir popo ile tamamlanması önerildi. Bu nedenle, proje, silahların genel yapısı ve ergonomisi ile ilgili ciddi yenilikler öngörmemiştir. Tüm yenilikler yalnızca alıcının içine yerleştirilen mekaniği ilgilendirir.
Deney tüfeğinin tüm temel mekanizmaları alıcının içine yerleştirildi. Alt kısmı, tabanın önünde bir delik olan bir tepsi şeklinde yapılmıştır. Kutunun içine bir dizi kılavuz sağlandı, akslar için yuvalar, duruşlar vb. Kutunun duvarlarının üst kısmında, hareketli kayar çerçeve için bir çift kılavuz vardı. Mannlicher M1905 tüfeğinin ilginç bir özelliği, alıcı kılıfı görevi gören geniş, hareketli bir kasa çerçevesi alan cıvata grubunun tasarımıydı.
Kepenk çerçevesi, boru biçimli bir üst kısmı olan dikdörtgen şeklindeki uzun bir bölüm şeklinde yapılmıştır. Bu parçanın alt duvarında, döner bir çubuğun bir delik ile montajı için uzun bir yuva sağlanmıştır. Çerçevenin üst boru şeklindeki kısmı, bir kılavuz çubuklu silindirik bir geri dönüş yayı cıvatası içermekteydi. Cıvata taşıyıcısının alt arka kısmında, küçük uzunluktaki kendi geri dönüş yayı ile temas için bir dayanak vardı. Bu yay, alıcının karşılık gelen boşluğuna yerleştirildi.
Deklanşör, içinde birkaç boşluk bulunan, sekiz rakam şeklinde bir bölüme sahip uzatılmış bir parça şeklinde yapılmıştır. Valf tepesinin silindirik kanalına bir geri dönüş yayı yerleştirilmelidir. Alt boşluk, sırayla, nötr pozisyonda tutan bir geri dönüş yayı olan bir davulcu içeriyordu. Ateşleme piminin kuyruk kısmı cıvatanın arka kapağındaki kanaldan geçmiştir ve tetik tetik mekanizması ile temas halinde olabilir. Cıvatanın önünde, manüel musluklama için bir tutamak sağlandı. Ayrıca, harcanan kartuş kılıfını eritmek üzere tutmak için yay yüklü bir parça vardı.
Yeni tüfeğin, geciktirici frenlemeli yarı-olmayan bir deklanşör prensibi kullanılarak çalışması gerekiyordu. Parçaların hareket hızını ve nabız kısmının emilimini sınırlandırmak için, özel bir durdurma kullanmaya karar verildi. Eksenli bir kanca şeklinde yapılmış ve kapının alt kısmındaki karşılık gelen boşluğa yerleştirilmiştir. Kanca vurgusu cıvata ile sağlam bir bağlantıya sahip değildi, ancak çıkıntılarıyla temas ettiğinde, özel kılavuzlar boyunca hareket edebiliyor, aynı zamanda kendi ekseni üzerinde dönebiliyordu.
Tüfek F. Mannlichera bir tetik tipi tetikleme mekanizması aldı. Tüm parçaları alıcının arka altına yerleştirildi. USM'nin bir parçası olarak, görevi L şeklindeki döner kırıcıyı yükseltmek ve alçaltmak olan çeşitli kulplar, sallanan kollar ve yaylar vardı. Mekanizmaların çalışması sırasında tetikleyici ve diğer bazı parçalar, kayar çerçevenin tabanına yerleştirilmiş olan çubuğun deliğinden geçmek zorunda kaldı. Eğik pozisyonda, tetik kapının alt kısmının seviyesinin altına düştü ve işlem sırasında aksı açmak ve ateşleme pimine çarpmak zorunda kaldı.
Ateşin, emniyet braketinin içine, silahın altına yerleştirilen yaylı geleneksel bir tetikleyici kullanılarak kontrol edilmesi önerildi. İlave bir yönetim organı, ateşleme mekanizmasının çalışmasını engelleyen küçük bir güvenlik koluydu.
F. Mannlicher, yeni bir tüfek üzerinde çalışırken, bir rotor tasarım mağazası kullanmaya karar verdi. Mannlicher - Schönauer tüfeği için benzer bir depolama ve kartuş temini sistemi oluşturulmuş ve kutu dergilerinde bazı avantajları vardır. Böylelikle, kartuşların spesifik yerleşimleri, çarpıklık ve diğer olumsuz olayların olasılığını azaltmaya izin verdi ve ayrıca, besleme yayı ile bağlantılı problemler ortadan kaldırıldı. M1905 tüfek dergisi, önceki numunenin birimlerine dayanarak, beş tur içeriyordu.
Döner magazinin ana kısmı, dış yüzeydeki kartuşlar için üç yuva bulunan bir silindir şeklinde özel bir şekil haline gelmiştir. Böyle bir tamburlu rotorun ekseni serbestçe dönmesine izin veren iki rafa monte edildi. Ayrıca, otomasyonun diğer bölümleriyle etkileşime girmek ve otomatik şarj sırasında mağazayı döndürmek için çıkıntılar vardı. Rafları çeviren parçalar plaka kapağına sabitlenmiştir. İkincisi, önünde bir eksen ve arkada bir mandal vardı. Bu, kapağın ileri geri atılmasına izin verdi ve dergi, yeniden yükleme için tüfekten çıkarıldı.
Prototip M1905 deney tüfeği 8x57 mm Mauser üniter tüfek kartuşları kullanması gerekiyordu. Gelecekte, belirli bir modernizasyon potansiyeline sahip otomasyon tasarımının yardımıyla, benzer sınıftaki diğer mühimmatlar için yeni silah versiyonları oluşturmak mümkündü.
Tüfek, bireysel büyük parçalar şeklinde yapılmış ahşap aksesuarlar aldı. Namlunun üst astarı ile nispeten uzun bir önkol ve tabanca çıkıntısı olan bir popo kullanıldı. Mühimmat sisteminin düzeninden dolayı, o zamanın diğer tüfeklerinde kullanılana benzer tek bir kulübe kullanımı mümkün değildi. Mağazanın hareketli alt kapaklı tasarımı, alıcının bu kısmının ahşap parçalarla kaplanmasına izin vermedi. Sonuç olarak, tek kişilik yatak iki ana bölüme ayrılmıştır. Son montaj sırasındaki çeşitli silah düzeneklerinin bağlantısı, birkaç vida ve kelepçe yardımıyla gerçekleştirildi.
O zamanın standart manzaraları kullanıldı. Makat deliğinin üzerine açık bir mekanik görüş yerleştirilmiş ve namlu kesiğinin yanına bir sineğin takıldığı görülmüştür.
Projenin deneysel niteliğine rağmen, tüfek olası bir savaş kullanımı olduğunu belirten bir takım detaylar aldı. Böylece namlu ağzında süngü için bağlantı elemanları vardı, bağlantı parçaları kayış için manşonlarla donatıldı ve ayrıca bazı karakteristik detaylar vardı. Aynı zamanda, M1905 prototipine ilişkin detayların bir kısmının standart Alman tüfek Mauser Gewehr 98'tan ödünç alındığı bilinmektedir.
M1905 tüfeği, yarı-olmayan bir deklanşör geri alma kullanılarak, otomasyon temelinde inşa edildi. Bu silahın genel çalışma prensipleri önceki projeden ödünç alınmış ve diğer cephane için uyarlanmıştır. Ana fikirlerin benzer kökenlerine rağmen, yeni proje görevlerin başarıyla uygulanmasıyla sona erdi. Deneyimli bir otomatik yükleme tüfeği, oksuz bir şekilde yeniden yüklenebilir.
Ateş etmek için deneysel bir tüfek hazırlamak için, bir dergi donatmak ve mekanizmalar koymak gerekliydi. Derginin kapağının açılması ve kartuşlar için tutma tamburunun çıkarılması önerilmiştir. Kartuşları girintilerine koymuş olmalı, ardından mağaza yerine iade edilebilirdi. Cıvata sapını geri besleyerek ve ardından nötr konuma geri döndürerek, mekanizmalar eğildi ve kartuş odaya beslendi. Sigorta kapalıyken, silah ateşlenmeye hazırdı.
Tetiğe basıldığında, kendi yayının etkisi altında yukarı ve aşağı hareket etmek zorunda olan tetik serbest bırakıldı. Aşırı ileri konumda, tetiğin üst omuzu çekicinin ateşleme pimini vurarak atış yapmalıdır. Çekim sırasında ortaya çıkan geri tepme darbesi, otomasyon mekanizmalarını harekete geçirmek ve şarj etmek zorunda kaldı.
Namluya bağlı olmayan cıvata grubu geri tepme etkisi altında geri dönmeye başladı. Deklanşörü hareket ettirmeye başlayan ilk, tetiği geriye ve aşağı iterek. Ek olarak, kanca durmasının, alıcının karşılık gelen oluklarından çekilmesi ve ardından geri çekilmenin bir miktar yavaşlamasına yol açan bir bağlantı vardı. Uç arka pozisyona ulaşan yaylı bir itme kullanan cıvata, kovanı tamamen çıkardı ve yukarıda oluşturulan pencereden attı. Buna ek olarak, bu tetik aşağı bastırılması ve sabit pozisyonda sabitlenmesi ile sonuçlanmıştır.
Geri tepme yayını tamamen sıkıştıran deklanşör, kalan geri tepme darbesini kayan çerçeveye aktarmak zorunda kaldı. Çerçevenin kendi geri dönüş yayı, tüm cıvata grubunun bir miktar geri gitmesine izin verecek şekilde, bu darbenin bir bölümünü söndürmüş olmalıdır. Bu noktada, cıvata taşıyıcısının altındaki sallanan kısım, diğer parçaların doğru hareketini sağlayacak şekilde yatay bir pozisyona gitmiş olmalıdır. Ayrıca bu anda bir dükkan rotor dönüşü yapılmalıdır.
Tam bir geri dönüşün ardından, cıvata grubu bir bütün olarak ve cıvata geri dönmek zorunda kaldı. İlerlerken, kayan çerçeve tetik mekanizmasının çalışmasına izin veren konuma geri dönmek zorunda kaldı. Deklanşörün görevi, üst kartuşun tamburdan birleşmesi ve ardından odaya boşalmasıydı. Mekanizmalar nötr konuma döndükten sonra, tüfek bir sonraki atışı yapabilir.
Tetiğin tasarımı, tetiğe her basışta gerekli olan yalnızca tekli çekime izin verdi. Döner dükkanın yapısı beş atış yapmasına izin verdi, ardından silahı kartuşlarla yeniden donatmak ve mekanizmalarını kullanmak gerekiyordu.
Çeşitli kaynaklara göre, 1902-1903 yıllarında, F. Mannlicher, 8х57 mm Mauser için odaya yerleştirilmiş yeni bir tüfek prototipi yaptı. Bu silah, perspektif otomasyonunun ilk kontrolü için tasarlandı ve bu nedenle bazı karakteristik özelliklere sahipti. Bu nedenle, bu tüfekle ilgili mevcut bilgi, yapımında diğer silah türlerinden ödünç alınan parçaların yaygın olarak kullanıldığını göstermektedir. Gelecekte, belki de M1905 tasarımı buna göre değiştirilebilirdi.
Deney tüfeğinin test edildiği ve önerilen sistemin etkinliğini gösterdiği bilinmektedir. Tasarımın özelliklerine ve göreceli olarak güçlü bir tüfek kartuşuna rağmen, frenlemeli yarı-serbest bir duruşa dayanan otomasyon, bu tür sistemleri kullanmanın temel olasılığını göstermiştir. Silahların geliştirilmesine devam etmesine izin verilen testlerin tamamlanması ve ardından potansiyel müşterilere sunulması ve tam ölçekli seri üretim için hazırlıkların başlatılması.
Ancak, tüm bunlar olmadı. Artık Mannlicher M1905 olarak bilinen, kendiliğinden yüklenen tüfek projesi durdu. 20 Ocak Silah ustalığının tasarımcısı 1904 öldü ve çalışmaya devam edecek kimse yoktu. Proje tamamlanmadı, yeni ürün numuneleri üretilmedi veya test edilmedi. Ek olarak, farklı ülkelerin orduları karşısında potansiyel müşterilere yeni silahlar sunmak için gerçekleştirilemeyen olası planlar vardı.
Şubat ayında, silah ustası Cecilia von Mannlicher'in dul eşi 1904, tasarımcıya yeni bir buluşu güvence altına alan patent başvurusunda bulundu. ABD patenti US 804748 A, bir sonraki yılın Kasım ayında yayınlandı. Bu, F. Mannlicher'in patentiyle işaretlenmiş son gelişmesiydi. Diğer yeni fikirler ve projeler, başvurunun yapılabileceği aşamaya ulaşamamıştır.
Tek montajlı prototip kendinden yüklemeli tüfek M1905 müze kopyası oldu. Daha sonra sahiplerini değiştirdi ve şimdi bilindiği kadarıyla Birleşik Krallık'taki Ulusal Ateşli Silahlar Merkezi'nin bir sergisi. Gelecek vaat eden silahlar imal edilmedi, bu da hayatta kalan tüfeğe teknik ve tarihsel bakış açısı.
Ferdinand Ritter von Mannlicher'ın kendinden yüklemeli tüfekler alanındaki son gelişmesi, küçük silahların otomatik sistemlerinin oluşturulması ve geliştirilmesi bağlamında büyük ilgi görüyor. Aynı zamanda, modern standartlara göre M1905 tüfeğinin çok garip ve sıradışı göründüğü belirtilmelidir. 20. yüzyıl boyunca devam eden küçük silahların geliştirilmesi, yeni otomasyon sistemlerinin oluşturulmasını ve daha önce geliştirilenlerin test edilmesini ve geliştirilmesini mümkün kıldı. Ek olarak, çeşitli otomasyon seçenekleri için gerçek umutlar oluşturulmuş, bu da bazı alanlarda bazı fikirlerin terk edilmesine ve başkalarında bir tür klasik olarak birleştirilmelerine yol açmıştır.
Rotor deposunun modern bir bakış açısıyla, şüpheli beklentileri olan çok garip bir şey gibi göründüğü belirtilmelidir. Böyle bir sistemle donatılmış Mannlicher M1905 tüfeğinin sadece beş mermisi vardı ve derginin kapasitesini artırma olasılığı neredeyse yoktu. Sonuç olarak, bugüne kadar, döner depolar sadece bazı tüfek örneklerinde muhafaza edilmiştir ve neredeyse tamamen başka tasarımlarla desteklenen çok nadir bir sistemdir.
Yarı-olmayan bir deklanşöre dayalı otomasyon, güçlü bir tüfek kartuşu ile birlikte daha az sıra dışı görünmektedir. Küçük silahlar yaratma deneyimi ayrıca böyle bir mühimmat ve otomasyon sistemlerinin bir kombinasyonunun ayrı bir çözüm gerektiren bazı problemlere sahip olduğunu gösterdi. Sonuç olarak, bir tüfek kartuşu için yarı-serbest cıvatalı sistemlerin sayısı çok fazla değildir, ancak bu örneklerden bazıları bir miktar dağılım almıştır. Ancak, bugüne kadar, bu otomasyon seçenekleri başkaları tarafından kısmen değiştirildi.
Belki de eğer F. Mannlicher otomatik küçük silahlar alanındaki araştırmalarına devam edebilseydi, yeni gelişmelerinin gerçek potansiyelini belirleyebilir ve daha karmaşık örnekler yaratabilirdi. Ancak, tasarımcının ölümü işin tamamen durmasına yol açtı. M1905 de dahil olmak üzere yakın tarihli projelerinde somutlaşan fikirleri diğer uzmanlara da göz atın.
Sitelerin malzemelerinde:
http://forgottenweapons.com/
https://collections.royalarmouries.org/
http://world.guns.ru/
http://hungariae.com/
ABD Patenti 804748 A:
http://google.com/patents/US804748