Sana süper güçlerini söyleyeyim mi?
Küçüktün. Ve süper kahramanların vardı. Onlarınki gibi güçlerin olsun istedin hep. Olsa, sen de herkese yardım edecektin. Onlar gibi.
Bunu istemekten hiç vaz geçmedin. Büyüdüğün o güne kadar. O gün hangisiydi, anımsamıyorsun. Ama o gün büyüdün işte. Dedin ki; Hiçbiri gerçek değilmiş! Ve inanmayı bıraktın.
Çünkü etrafındaki büyükler masallara inanmıyordu. Masallara inananlarsa büyümüyordu. Büyüklerin arasında çocuk olunmuyordu. Sen de mecburen herkes gibi seçimini yaptın. Mutsuz oldun bundan belki de; ama masallara inanmaktan vaz geçtin.
Gerçek olmayan şeylere inanmayı bıraktın. Ama -ne kadar gerçek dışı görünse de- sende olmayanları istemeyi bırakmadın. Her yerde gördüğün büyükler gibi... Daha iyi bir iş... Daha çok para... Daha büyük bir ev... Daha hızlı bir araba...
Versene bir milli piyango oradan, diyorlardı. İnanmayacaksın, kafama kuş sıçtı bu sabah! Lotoda altıyı iki rakamla kaçırmıştı biri. Bir çıksa...
Ertesi sabah e-mail edecekti istifasını şirkete!
Farkında mısın? Kalabalığa kapılıp sende olmayan ne varsa istedikçe kendinden uzaklaştın.
Sen kendinden uzaklaştıkça, özündeki ateş söndü. Sahip oldukların birer birer sana küstü. Elini sürdüğün her şeye bulaşan o sihirli enerji soldu. Ve her şey karmakarışık oldu. Köreldin...
Düştün... Mutsuzdun. Çünkü umutsuzdun.
Biliyor musun, büyümeyi seçtiğin o gün... Süper güçlere inanmayı bıraktığın o gün... Bir süper kahraman olmaktan vaz geçtiğin gündü. Sonsuz olasılıklar dünyasının kapılarını sıkıca çekip çıktığın gündü.
Şimdi her neredeysen... Dur! Her ne yapıyorsan... Bırak! Gözlerini kapa ve o güne geri dön. Her şeyin mümkün olduğuna inandığın o son güne...
Dön ve çekip çıktığın o kapıyı yeniden aç!
İnanmayı bıraktığın her şeye bir daha bak! Göreceksin... Senin de süper güçlerin var.
Biliyorsun... İçten içe biliyorsun bunu. Çünkü defalarca kullandın onları, farkında olmadan. Biliyorsun; çünkü onlarla neler yapabileceğini gördün. Yapabileceklerinin bir sınırı olmadığını gördün. Yalnızca farkına varmadın.
Farkına varmadın çünkü büyüklere özgü işlerle meşguldün!
Bana inanmıyorsun belki... İflah olmaz bir romantik bu adam diyorsun içinden. Saçmaladığımı düşünüyorsun.
Tamam, peki.
Var mısın iddiaya? Süper güçlerinden sadece altısını söyleyeceğim sana. Sen de onları hakkını vererek kullanacağına bana söz vereceksin.
İşe yaramıyorlarsa sen kazanırsın. Yarıyorlarsa... Yine sen kazanırsın. Her durumda sen kazanacaksın yani. Kaybedeceğin ne var ki?
Hazır mısın?
Başlıyoruz...
1. SEV! Yaşayan her şeyi, herkesi, pazarlıksız sev. Evet, zor bir şey istiyorum senden. Ama unutma; hiçbir süper kahramanda yok bu güç. Hem kolay olan ne var ki güzel olan? Muhteşem bir ödül olan hayatı, hiç umursamadan aldığın her nefesi sev... Ama en çok da kendini... Çünkü kendini sevmezsen, kimseyi sevemezsin. Sende olmayanı, başkasına veremezsin.
2. GÜLÜMSE! Yoksa bu yazdığıma gülüyor musun? Gülümsemenin gücünü biliyor musun sen? İçten bir gülümseme, kestirmeden mutluluğa götürür seni. Güven veren, yaklaşılabilir biri olursun. Bulaşıcıdır gülümseme üstelik. İçindeki mutluluğu herkese yayar... Ve inan bana, mutluluk yayan biri sıradan olamaz. Süper kahramanlar gibi.
3. GÖR! Çoğunlukla sadece bakıyorsun. Bakmaya devam et; ama bundan böyle, baktığını gör. Biliyor musun, yanı başında ilgini hak edenler var, bir e-posta için ittirdiğin. Yolda yanından geçen, trafikte camını tıklatan, köşesinden insanlara sesini duyurmaya uğraşan, sokakta çöpleri karıştıran, acı içinde yaşama tutunmaya çalışan insanlar var... Bırak süpermen kilometrelerce uzağı görsün. Sen burnunun dibini gör. Yeter.
4. NAZİK OL! Kelebeklerinki gibi kanatlarımız var bizim, özensiz her dokunuşta hırpalanan. Camdan kalplerimiz var, kırıldı mı yapışmayan. Gururumuz var... Hayallerimiz var... Şevkimiz var... Tüy gibi yumuşak, su gibi serin, meltem kadar nazik ol insanlara karşı. Şekil değiştiren süper kahramanlar gibi.
5. YARDIM ET! Kimin, neye ihtiyacı varsa... Neyin varsa, onunla yanında ol. Maddi gücün, emeğin, deneyimin, bilgilerin... Hiçbir şeyin yoksa, yüreğinle. Yardımcı olamamaktan korkma! İnan bana, içtenlikle denemen yeter. Unutma; bir süper kahraman, anında yardım etmeye girişir. Sonucunu düşünmeden.
6. MÜTEVAZI OL! Süper güçleri, süper kahramanları şişirmez. Sen de başkalarından üstünlüklerine bakıp şişinme! Hiçbir süper kahraman mükemmel değil, biliyorsun değil mi? Onları da bizim kadar insan yapıveren zaafları var hepsinin. Bunu gör, bil, sindir. Kendi zaaflarına karşı kör olup, güçlü yanlarından yoksun olanları ezme! Seni sen yapan şeylerin bir tarlayı yeşerten koşullardan farkı yok, bunu anla. Yağmur, her yere yağmaz. Yağsa da su bir yere doğru akar, orada birikir. Derdin başkalarıyla değil kendinle olsun. Mevkiinle, unvanınla övünme. Hele doğuştan eriştiklerinle hiç! Soyadın senin başarın değil. İnsanı insan yapan ne kartvizitidir ne de soyadı. Seni sen yapan da bunlar olmasın. Bir gün bunlar giderse, çırılçıplak kalırsın.
ŞİMDİ... Hemen başla denemeye güçlerini. Farkına vararak, hakkını vererek ama. Görelim bakalım, bu süper güçler nelere kâdirmiş... Uçamadığını sanıyorsun ya; bakalım bu doğru mu?
Tags: