Dirty Thirty - hayatımla ne yapıyorum?
Herkes, yirmili yirmili yaşlarınızı geride bırakıp hayatın bir sonraki aşamasına başladığınızda, kirli otuz yaşınıza, hayatınızdaki bu önemli anı vurur.
Gelenek, bildiğim kadarıyla, aileniz ve sevdiklerinizle tanışmak ve kim olduğunuz hakkında güçlü ve utanç verici konuşmalar yapmaktır.
Tabii ki, yaklaşmakta olan bu dalga için hala oturamadım.
Şu anda, Avustralya'da yaşadığım ailem ve arkadaşlarımın çoğundan yaklaşık 10537.01 mil veya 16957.21 kilometre uzaklıkta olan Manchester'da yaşıyorum.
Bu nedenle, kesin olarak Kanarya Adaları, Tenerife'ye bir seyahat planlamayı seçtim.
Kanarya Adaları, kuzeybatı Afrika kıyılarında İspanyol bir takımadadır.
Kuşkusuz, bu mali olarak sorumsuz bir seçimdi. Avustralya pasaportumu planladığım, çok pahalı olan gezimden önce küçük kız kardeşimle yılın başlarında Brüksel, Hırvatistan ve Amsterdam'a kaybettim. Birlikte katıldığımız bir festival yapmak için birikimlerimi temizledim ve borçlandım.
Kız kardeşin senin hayatın.
Bu boku kız kardeşin için yapıyorsun.
Bu konuda soru yok.
Gerçek Wild Flower tarzında, yine kendimi bir durumda buldum.
Dünyanın dört bir yanından Avustralya'dan yolculuğumu izleyenleriniz, içinde bulduğum birçok zor durumu biliyorsunuz.
Daha çok Aka derin bok. İşte gidiyor.
Bir şekilde planlanan uçuşumdan bir gece önce (bu hala hiçbir yere gelmedi, birçok seyahatimde her türlü şeyi kaybettim, ancak her zaman bunu tutmayı başardım) pasaportumu yanlış yerleştirdi.
Durum aşağıdaki gibidir:
- Avustralya pasaportunun değiştirilmesi £ 310
- Bahsedilen pasaport başvurusu için Londra'ya son dakika tren bileti £ 45
- Satın alınan bir uçuşun kaybedilmesi £ 100
- 100 sterlin beni strese sokacak içecekler
- Festival yapmak için Brüksel'e son dakika tren bileti 260 £
Peki resmi aldın.
Çok pahalı bir hata.
Ben tamamen hatalarla ilgili. Sorumsuz olduğumu biliyorum, ne oldu.
En iyi yaptığımı yaptım. Önümüzdeki birkaç ayı mümkün olduğunca fazla mesai yapmak için mümkün olan her saat çalışarak geçirdim, bu yüzden otuz tsunaminin olduğu başka bir yerde olabilirdim.
Otuzlu yaşlarınıza giriş genellikle en iyi gece ile karşılanır, bununla kendinizi aptalca içmek ya da uyutmak ve ertesi gün “oh bok otuz ve çok asıldım” gibi uyanmak demek.
İnkar etmeyeceğim, kanaryalarda bir hafta geçirdim, en az iki gece (ve akşamdan kalma dahil ederseniz günler) bol miktarda sangria, utanç verici dans hareketleri, İspanyol dilinde zayıf girişimler ve bazı ciddi parti .
Ben şahsen son birkaç yıldır lanet olası tüm konularda mücadele ettik. Sanırım hayatımı bildiğimden alıp dünyanın diğer tarafına plonlamak da zorluklara yol açıyor. Ama genellikle yirmi sekiz ila otuz kadar çok cephede inanılmaz derecede zorlandığını hissettim.
Ayrılışım sırasında kasıtlı olarak değil, sağ ve ortada kalbi kırmıştım, ama daha azını yapmadım.
Hala çekirdeğime oturan bir şey.
“Ücretli” işimi, rahat evimi ve bildiğim gibi hayatımı bıraktım.
Dünyayı kurtaracağımı düşündüm.
Geriye baktığımda naif görünen kutsal bok.
Bütün bunlar benim doğum günüme kadar içeri iç karıştırmak gibiydi. Her şeyin altında çok üzüldüm.
En iyi arkadaşım, eşim vardı ve Kanarya Adaları'ndaydım!
“Nasıl bu kadar üzücü olabilirim?”
Kendime saklamak için zorlanmaya çalıştım.
Avustralya'dan ayrıldığımdan beri on kilo kazandığım gerçeği miydi? Kendimden memnun değil misin? Hayatımdan memnun değil misin?
Ayrıcalık benden sızıyor ve bana alay eden boşluklar var.
Ailem çok uzakta mıydı ve ben onların varlıklarını isterdim?
Peki, benim bestie ve eşim doğum günüm ellerinden gelenin en iyisini yapmak harika bir iş yaptı. Ruhlarını korusun, sonsuza dek minettarım.
Kanarya'nın San Isidro kasabasında bir villa kiraladık. Beşimiz mali katkıda ve villa yeri turistik sıcak nokta yerine yerel olmak, biz gerçekten iyi bir anlaşma yakalamak için inanılmaz şanslıyız.
İnanılmaz derecede geniş ve inanılmaz İspanyol yerdi. Bu, Manchester'daki çok küçük bir daireye uyum sağladıktan sonra benim için gerçek bir rüyaydı.
Tipik İspanyol özellikleri ve güneşi yakalamak için tembellik etmek için ilahi bir havuz.
Yerel manzara çok çeşitli! Her yer bir açıdan çöl gibi görünüyordu, yarı bitmiş binalar ve sert manzaralar. On beş dakika sonra arabayla deniz ve kumla çevrili olabilirsiniz.
Ne kadar inanılmaz?
En iyi arkadaşım ailemle işbirliği yaptı ve herkesin evinden gelen mesajlarıyla kısa bir video düzenledi.
Kesinlikle Kutsanmış.
Gerçek doğum günümden bir gün önce, ben ve eşim dağların derinliklerine gizlenmiş eski bir şehir olan Masca Vadisi'ne günübirlik geziye karar verdik. Gerçekten onun işi değil, ama kesinlikle benim. Birlikte keşfetmek için yalnız bir zaman.
Dolambaçlı dağlar (yolun yanlış tarafında) sürücü aynı zamanda korkunç ve güzel. Okyanus manzarası ile birlikte kaktüs ve kuru arazi Lots.
Bu gezi benim en sevdiğim parçası.
Dikenli armut meyvesi yedik ve gün boyunca köyün etrafında dolaştık. Doğa tarafından öptü ve en inanılmaz manzaralarla çevrili, her şey solmuş gibiydi.
Kariyerim, hayat seçimlerim, birikim eksikliğim veya akademik girişimlerimle ilgili sürekli yargılama, açık mavi gökyüzüne kaymıştı.
Ahhh kendimden bir mola.
Yağmurlu Manchester'a döndüğümde, yavaş ama emin adımlarla derin üzüntü solmaya başladı. Endişe içimden sürünerek eve dönmeye başladı.
Otuz güvenlik demek, otuz bir ev, bir kariyer, kendi ailem demek ve sonunda korkularımı ve endişelerimi aşmak diye düşündüm.
Bu düşüncelerden çok uzaklarda koştum, sonra onları dolaba koydum. Bir daha asla görülemedi.
Ama hepimizin bildiği gibi, bu gerçekçi değil.
Bu dolaplar bizi takip ediyor ve iç kapılarıyla yüzleşmeniz gerektiğinde korkutucu kapılarını açıyor.
Evet, çirkin ve yıpranmış eski korkunç süveter de var, ama hala orada bir yere bir askı ayırdı.
TOZLU.
Ne yazık ki bu korkular ortaya çıktığında hiçbir kontrole sahip değiliz, sadece onlara nasıl tepki vereceğimizi kontrol edebiliriz.
Onları içeri alıyor muyuz? Kendimizi dövüyor muyuz?
Peki millet?
Benimkine sahibim.
Selam,
Benim adım Jessica, şimdi otuz yaşındayım.
Şu anda banka hesabımda £ 4.00 var.
Herhangi bir derecem yok veya maddi değerim yok.
Kalbimi kırdım, bencil seçimler yaptım ve hayatımdaki birçok duruma kötü tepki gösterdim.
On iki yaşından önce hayatlarındaki çoğu travmadan daha fazla travma yaşadım ve hala ayrıcalıklıyım.
Yaşam deneyiminde telafi ettiğim maddi şeylerde eksik olduğum şey.
Korktuğum için beni önemseyen insanlardan kaçtım.
İki yıldan az bir sürede on ülkeye çok küçük bir bütçeyle seyahat ettim.
Ben kendi en büyük düşmanım ve bunu kabul ediyorum.
Ben bu ya da bu üzerinde değil - bu benim bir parçam olsa da ve ben buna sahibim.
Şiir yazmayı ve ailemi özlüyorum.
Dilbilgim her zaman doğru değil ve doğum günlerini hatırlamak için hatırlatıcılara ihtiyacım var.
Üzgünüm, hiç üzgünüm demedim.
Yavaşça değişiyorum, yavaş büyüyorum ve bundan korkmamaya çalışıyorum.
Şu an hayatımla ne yaptığımı bilmiyorum
VE bununla iyiyim.
Yayınlanan 22-04-2020