Women’s Fitness Mayıs Yazım “Duygusal Açlığı Yenmenin Yolları”
Duygusal açlığı yenebilmek için, önce ne olduğunu anlamak lazım. Düşmanı tanımadan, strateji üretmek mümkün değil. Açlık kavramı, sadece bedensel değil. Duygusal açlıklarımız, bizi yanlış yola itebilir, bu durum devamlılık kazanır, alışkanlık haline gelir ise, sağlığımızı bozulması kaçınılmaz.
Bazılarımız stres, üzüntü, korku, endişe durumlarında yemeğe sarılır, bir süre sonra yemediğinde kendini kötü hissetmeye başlarız. Duygu ve yemek, birbirlerini tetikleyen bir dürtü haline gelir ve birlikte hareket etmeye başlar.
Bu kısır döngü, çok yiyerek kilo almaya başlamış ya da almış ve bu nedenle ruh hali daha beter bozulmuş bir insana dönüşmenize ve kendinizi kötü hissedip, daha çok yemenize doğru gider. Yumurta mı tavuktan çıkar? Tavuk mu yumurtadan? Sorusu gibi, cevabı karmaşık hale gelir.
DUYGULARINIZIN, SAĞLIĞINIZI, RUHUNUZU, BEDENİNİZİ SABOTE ETMESİNE İZİN VERMEYİN.
Duygularınızı kontrol edebilir, yönlendirebilirsiniz. Bu size her konuda güç ve kontrol sağlar. Kendi hayatınızı elinize almaya bugünden başlayın ve alışkanlıklarınızı değiştirin. Duygusal yeme alışkanlığı olanlar, sağlıklı yaşamak için gereken keyifli gıdalar yerine, abur cubur tabir ettiğimiz, genellikle paketlenmiş hazır gıdalara yönelir. Ve bu gıdalar, şeker yoğunluklu olduğu için, devamlı açlık hissi yaratır. Duygusallığını salata ya da marulla bastıran gördünüz mü? Kocaman bir pasta dilimi, sahte mutluluk için, her zaman daha cazip gelir. Ancak mutluluk anlıktır. Bunun yerine yürümeyi tercih etseniz, ihtiyacınız olandan fazla seratonin elde eder, üstüne sıkılaşırsınız.
Peki, duygusal yeme tam olarak nedir? En basit anlamıyla, stres ataklarını, yemeklerle geçiştirip, kendinizi daha iyi hissettiğini zannetme durumudur. Nedeni, çoğunlukla geçmişimize dayanıyor. Çocukluğumuzda, iyi bir şeyler yaptığımız zaman verilen ‘’ ÖDÜL’’ gıdalar, bunun temelini oluşturur. Annemizin bizim için yaptığı mis kokulu çörekler, börekler, pastalar gelir aklımıza. Aslında özlediğimiz, o mutlu anlar. Ancak o anları büsbütün geri getirmenin yolu olmadığı için, sadece yemek kısmını alıveririz içinden. Sosyal çevremizin olmaması, kuruntulu olmak, paylaşmamak, içimize atmak durumu daha da tetikler.
Sağlıklı beslenmek, sadece gıda ile olmuyor. Ruhumuzu ayakta tutacak, pozitif düşünce, olumlu bakış açısına da ihtiyacımız var. Hayatın güzel yanlarını görmeye başlamak, sabah uyanmanın ne kadar büyük şans olduğunu hatırlamak, kuş seslerine kulak vermek gibi, gün içinde sıradanlaşan mucizelere odaklanmakla başlayabiliriz, her anlamda sağlıklı beslenmeye.
Hayat mutluluğa ulaşılacak bir yol değil, yürüdüğümüz yolu en mutlu halde arşınlamayı öğrenmek aslında. İçinde, iyi kötü her şey var. Yapmamız gereken, tüm dalgalanmaların arasından yüzerek geçmek, kimi zaman dalgaya uymak, kimi zaman sırtı üstü uzanıp keyif yapmak. Güzellikleri karşıladığımız dinginlikte, çirkin olanı da kabul etmek. Hiçbir şeyin, sadece bizim başımıza gelmediğini ve hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını bilmek. Başkası ile değil, kendimizi sadece kendimiz ile karşılaştırmak çok önemli. Kıskançlık, haset, öfke barındıran herkes ve her ortamdan uzak kalmak ve içimizde bu duygulara asla yer vermemek çok önemli.
Gün içinde ne olursa olsun, gün bitince, üstünüzden her şeyi sıyırıp, atmakla başlayabilirsiniz işe. Evinizde ve çevrenizdeki insanlarla keyfinizi yaşamayı ihmal etmemek, sorunlar yüzünden insanlardan uzak kalmamak çok önemli. Nasıl olsa sabah olacak, en azından mesai sonrası her şeyi bir kenara bırakın. Her yeni güne sıfırdan, yeni bir güç ile başlayın ve her zaman çözümcü olun. Her olayın farklı açıları olduğunu unutmayın ve hep aynı şeyleri yaparak, farklı sonuçlara ulaşmayı beklemek yerine, başka şeyler deneyin.
Dedim ya, büsbütün sağlıklı gıdalar almalıyız hayattan. Olaylara farklı bakış açıları ile olumlu yaklaşmayı denemek kolay ve iyileştiricidir. Önce kendimizi, hayatı sevmek ve olduğu gibi kucaklamak, bizi rahatsız eden insan ve ortamları değiştirmek için yeterinden fazla uğraşmamak, gerektiğinde onlardan uzaklaşmayı bilmek de çok önemli.
Duygusal beslenme alışkanlık haline geldiğinde, her tür üzüntü, öfke, stres patlamasında buzdolabına koşmaya başlarız. Gerçek duygularla yaşamak yerine, anlık yalancı mutluluklarla örülmüş sahte bir dünyanın içinde buluruz kendimizi.
Yemek, anlık olarak zaman, zaman herkese iyi gelebilir, çok nadir olduğu müddetçe sorun yok. Ancak sürekli hale geldiğinde, siz fark dahi etmeden gram, gram artan kilonuz, dar gelen kıyafetleriniz, bozulan fiziğiniz ve bir gün ‘’ Ne kadar kilo almışsın ‘’ diyen bir arkadaşınızla, duvara çarpan egonuz baş başa kalıverir. Aslında bildiğinizi, duymak ağır gelir. Üstelik insanların bizi bu yeni halimizle sevmesini isteriz. Kendimiz bile sevmezken.
İşte tam bu noktada, bir karar vermelisiniz, ya moraliniz daha beter bozulup yemeye, fiziğinizi ve ruhunuz bozmaya devam edeceksiniz. Ya da bu gidişata, artık bir ‘’ DUR’’ diyeceksiniz. Duygularınızı toparlamanın sağlıklı yollarını bulmak için, en doğru zaman budur. Ve her şey, eğer siz isterseniz, çok kısa sürede kusursuz hale gelecektir. Çünkü bedeniniz, her zaman sizi onarmak ve daha sağlıklı hale getirmek için çalışır, bunu bozan sadece sizsiniz.
Peki, siz Duygusal Beslenenlerden misiniz? Gelin bakalım.
Arkadaşlarınızla dertlerinizi paylaşmak yerine, başka şeylerden bahsedip, dertlerinizi kendi başınıza çözmeye çalışan, abur cuburla kendini oyalayanlardan mısınız?
Üç öğün yerine, her canınız sıkıldığında ağzınıza bir şeyler mi atarsınız?
Üzgün, endişeli, mutsuz, korkmuş olduğunuzda, kendinizi sakinleştirmek için aklınıza önce yemek mi gelir?
Kendinizi ödüllendirmek için, devamlı yiyecekleri mi kullanırsınız?
Doyana kadar mı? Yoksa mideniz tıka basa dolana kadar mı yemek yiyorsunuz?
Yemek en güvendiğiniz arkadaşınız mı? Başınız sıkışınca hep ona mı sarılıyorsunuz?
Fiziksel olarak artık kendinizden memnun olmadığınızı, kendinize ya da çevrenize itiraf etmek yerine, çok mutlu olduğunuzu mu söylüyorsunuz? Hatta kendinizle dalga mı geçiyorsunuz?
O zaman; Duygularınızla değil, aklınızla beslenin. Azı karar, çoğu zarar sözünü unutmayın. 3 öğüne geçiş yapın, aralarda hiçbir şey yemeyin. Çok çiğneyin, sofradan en son siz kalkın. Kızartma yerine, fırını tercih edin. Çikolatanızı kendiniz yapın. Zeytinyağı ve tereyağı kullanın. Öğüne salata ile başlayın, çorba ile devam edin. Ana yemeği sona bırakın. Un ve şekeri unutun. Süt ve süt ürünlerinden, alkolden, uzak durun. Uyku düzeninize dikkat edin. Acıktıkça, su için. Duygusal ataklara yakalandığınızda, sakinleşene kadar yürüyün. Hobiler edinin. Evdeki tüm abur cuburları atın ve yemek yapmayı zevk haline getirin. Ailenizle sohbet edin. Kişisel gelişim ve farklı tecrübeleri anlatan kitapları okuyun. Kısaca, kendiniz için olumlu şeyler yapın. Ve yeni hayatınızın ilk gününden itibaren, günlük tutup duygularınızı, beden ve ruhunuzdaki değişimleri kendinizle paylaşın.