Dış genital bölge kanserlerine vulva kanseri adı verilir.
Vucüdun gözle görülebilen bir bölgesinde oluşmasına rağmen tanısal olarak geç yakalanırlar.
Bunda daha çok yaşlı hastalarda görülmesi nedeniyle ,hastaların belirtleri ciddiye almamaları ve doktora gitmekten çekinmeleri büyük rol oynar.
Jinekolojik kökenli kanserlerin %3-5’ini oluşturur.
Jinekolojik kanser sıralamasında rahimağzı , yumurtalık ve rahim kanserinden sonra 4. sıklıkta görülen kanserdir.
Vulva kanseri daha çok 60 yaşın üzerinde görülmesine rağmen , daha genç yaşlarda da görülebilmektedir
- İleri yaş - Düşük sosyo-ekonomik düzey - Diabet , Hipertansiyon - Obezite - Nemli ortam - Erken menopoz - Sigara
Vulva kanserinin kendine özgü bir belirtisi yoktur.
Ancak hastaların %90′ nında dış genital bölgede kaşıntı şikayeti bulunur.
Hastaların büyük bir bölümü klinisyene dış genital bölgede ü ciltten kabarıklık ile ülsere yara veya renk değişikliği ile başvurabildiği gibi daha az sıklıkta , çamaşırda lekelenme , kanama , ağrı ve kasık bölgesinde şişlik yakınmasıylada gelebilir.
Olgularda tanısal yaklaşımda gözle görülen lezyonlardan biyopsi alınarak patologlarca hücresel tanının konması ön plana çıkar.
Bazen gözle görülebilen lezyon olmadanda kanser varolabilir bu olgularda ya sık görülen bölgelerden biyopsi alınır ya da vulvoskop adı verilen aletler eşliğinde gene şüpheli bölgelerden biyopsi alınarak hücresel tanıya gidilebilir.
Vulva kanserli olgularda tedavi hastaya ve hastalığın durumuna göre belirlenir.
Tedavide cerrahi ve radyoterapi ön planda yer alırken , vulva kanserinde kemoterapinin yeri çok azdır.
Ancak unutulmaması gereken tedavinin planlaması ve uygulanmasının herhangi bir jinekoloji uzmanınca değil jinekolojik onkolojide uzmanlaşmış jinekologlarca yapılması şarttır.
Tedavinin esaslarını belirleyen kanserin tanı anındaki evresidir.