her gün daha iyi oluyor akşam 9’da yatınca, ayrıca dün kendi yatağımda uyudum ve gece boğulma hissiyle uyanmadım. biraz daha güçlüyüm bugün. eczaneye gitmeliyim ama arabayla gitmek yerine yürüsem mi diye düşünüyorum.
haftasonunda yaptığımız şey delilikti. bir şeyleri uzun süreli yoluna koymadan bir daha 50 mil bile yol yapmayacağım. gene gidip kuzey ışıkları kovalayacağız tabiki ama önümüzdeki 2-3 ay değil kesinlikle. araba yolculuğu uçak yolculuğundan betermiş, onu anladım 20 gün içinde.
tüm karlar eridi, hava da 10 C derecenin üzerine çıktı. ama toprağın buzunun çözülmesi 15 günü daha bulacaktır. kışın kar yüzünden güneş göremeyip solmuş çimler ancak nisan’ın ortasına geldiğimizde yeşillenebilecek. bahçemi yeşillendirmek ve çiçek ekmek istiyorum. aslında ziraat mühendisiyim ama tarım makinaları bölümü olduğumdan çok şey bilmiyorum gübreleme zamanına dair. arka bahçem çok büyük, zevk için birkaç sebze de yetiştirebilirim ama twitter’da da paylaştığım o yaramaz bir sincap yüzünden boşuna uğraşmak istemiyorum. hatta ektiğim çiçekleri yeme ihtimali bile var. çok sevimli ama her şeyi yiyor. bazen dakikalarca onu izliyorum, her hareketi mutluluk veriyor. iyi ki var.
türkiye’den özleyen arkadaşlarım çok özledik arada video da paylaş dediler, ben de broadcast olayından nefret ederim ama 2 gündür emmet’ı da yanıma alıp komik komik videolar koyuyorum instagram hikayeme. bir hikayeye de 10 tane mesaj geliyor. emmet’ı öptüğüm videolardan birine az öce samimi olmadığım bir kız arkadaşım “beni de burada iştaha getirdin” yazmış.
kussam rahatlar mıyım acaba diye de düşünüyorum. ne demek istedi tam olarak bilmiyorum neyin iştahına geldi acaba. etti tüm günümün içine. moralim bozuldu, instagramı kapatsam mı acaba. aşırı korktum ve iğrendim.
valla kusucam…
bu insanlar neden böyle ya. halbuki güne de ne iyi başlamıştım.
off!!
çocuk kalpli.