21 Mayıs’da yapılan kurultay, kimsenin ne ilgisini çekebilmiştir, ne de merak duygusunu gıdıklamıştır.
Ülkeyi ileriye taşıma, daha demokratik hukuk devleti olma sloganıyla siyasete başlamış bir parti, 21 Mayıs itibarıyla, sıradanlaşmış, gericileşmiştir, kişi vakfına dönüşmüştür.
Ne medyadan, ne de başka mecralardan takip etme isteği duymadığım, benim açımdan “körler sağırlar kurultayı” kabul edebileceğim bu kurultay bir Fener maçı kadar dahi değerli değildir.
Oysa ülke de değiştirilen rejimin, ilk uygulamalarından biri, partili cumhurbaşkanı hayata geçerken merak dahi etmiyorum.
Biliyorum ki, ülkede yaşanılan bu durum vatan-i değil, şahs-i. Ülke şirazesinden kaçtı, 16 nisanda yaşanılan şaibeli referandumla, halkın söz hakkı bitti. Halkın söz hakkı bitti ise, halk adına sadece –mış gibi icraatlar yapılabilir.
ABD’de yapılan 2 dakikalık, içeriksiz görüşme gibidir A K P kurultayı. İçide dışıda içimizi serinletmeyen görüşme gibi, yapılan bu kurultay.
Manasız, anlamsız. Ülkenin hangi sorununa çözüm, partili cumhurbaşkanı. Bilmediğimiz şey ne olabilir? Binali Yıldırım’mı sorundu yoksa, onun A K P Genel Başkanı ve ülkenin Başbakanı olması mı? Neyse artık merak etmiyorum.
Biliyorum ki, artık A K P’yi kimse merak etmiyor. Cumhurbaşkanı, yeni sloganlar, yeni hedefler bularak ülkeyi yönetebileceğini düşünüyor.
Devrim yapacağıiz diyor mesela. Devrim?
He diyorum, olur yapabilirsiniz diyorum, ama zerrece merak etmiyorum. İnsansız devrim yapabilecekseniz buyurun bakalım, tarih bunu da öğrensin diyelim.
Ama bilin ki bu ülke artık yoruldu, yordunuz, sabır taşları çatladı. Sonumuz hayırlı olsa bari....