Çorakdiyarlılar, ayrıca kendilerine elçi Veloth’un hatırasına Velothi denmiştir, geleneğe göre Morrowind’in kırlarının yerlisi olan Dunmeri göçebelerdir. Merethic Çağ’da, Çorakdiyarlılar ve Dunmerlar’ın yaşam tarzları birbirine çok benzerdi ve eşit durumdaydılar, tabii bu durum İlk Konsey’in ilk günlerinden ve Büyük Hanelerin yükselişine kadar sürmüştür, daha sonra sürekli olarak en bereketsiz ve en düşmanca topraklara göç edilmeye zorlanmışlardır. Sürüleriyle beraber yolculuk ederler, neresi uygunsa oraya kamp kurarlar. Bölgedeki hayvanları avlayarak elde ettikleri ek kaynaklar ile çadırlar, zırhlar, kıyafet, ve ev eşyaları üretirler. Çorakdiyarlı kültürü, “medeni” Dunmerlar’ın terk etmiş olduğu atalara-tapınılan yerli kültüründen geriye ne kalmışsa, onları benimser.
Büyük Haneler’in yerleşik Dunmerlar’ının aksine, Tribunal’in yönetimini kabul etmediler; aksine, onlar Tribunal’in Kızıl Dağ Savaşı sırasında, Lord Nerevar’a ihanet ettiklerine, ve nekromansi gibi büyüsel yollarla hayatta kaldıklarına inanıyorlardı. Tribunal’ın ortadan kayboluşu ve 4E 5’in korkunç geçen Kızıl Yılı, diğer Dunmer’ların Tribunal inancını gruplar halinde terk etmesine ve Çorakdiyarlılar’ı miraslarını korudukları için takdir etmelerine sebep olmuştu.
Kültür
Üçüncü Çağ kayıtlarına göre, medeni Dunmerlar’ın gözünde haklı oldukları kanıtlanmadan önce, Çorakdiyarlılar yabancıları hiç mi hiç sevmez, onlardan uzak durur, ve topraklarındaki yabancılara karşı saldırgan davrandıkları bilinir.
Vvardenfell Çorakdiyarlıları dört boya ayrılmışlardır: Azura’s Coast bölgesinde bulunan Ahemmusa boyu, Molag Amur bölgesinde bulunan Erabenimsun boyu, Çorakdiyarlar ve Batı Gash bölgelerinde bulunan Urshilaku boyu (Nerevarine Tarikatı’na gönülden bağlılardı) ve Otlakdiyarlar bölgesindeki Zainab boyu. Boylar sıklıkla birbirleriyle anlaşmazlık yaşarlar. Ayrıca anakarada yaşayan boylarda vardır, Stonefalls’daki Kagesh ve Ulath, Deshaan’daki Vereansu, Vale of Ghost Snake’deki Mabrigash boyu buna örnek olarak verilebilir. Her boy, töreye uygun olarak Askhan tarafından yönetilir, ruhsal yönetim görevi ise Bilge Kadın’a düşer. Bilge Kadınların sırları bir nesilden diğerine aktarılır. Dörtlükler halinde bulunan bazı kehanetler, Yabancı gibi, yıllar boyunca sağlam kalmayı başarmıştır. Geriye kalan diğer birçok dörtlüğün ise okunamayacak durumda bozuk, ya da kayıp olduğuna inanılır. Muhalif Rahipler bu dörtlükleri kayıt halinde tuttukları ve gelecek kuşaklar için sakladıklarını iddia eder. Çorakdiyarlı boylarındaki Bilge Kadınlar, rüyalara kehanet gözüyle bakarlar, bu da Tribunal Tapınağı ile aralarındaki büyük bir farklılıktır. Bir boydaki tüm Çorakdiyarlılar, genç ve daha küçük olanlar, kendi klanlarının Ata mezheplerine doğarlar; Nerevarine mezhepi, Çorakdiyar geleneği ile yönetilen küçük bir mezheptir.
Bir Çorakdiyarlı boydan birine karşı suç işlerse, o kişi boydan atılır. Bu kişiler ücra bölgelere kamp kurarlar ve genellikle ya madenlerde işçi olarak çalışırlar ya da çareyi haydutluk yapmakta bulurlar. Çorakdiyarlılar çok onurludurlar, onlara utanç getiren şeyleri kabul etmezler, özellikle de erkekleri, bu durumun Çorakdiyarlılar’ın diğer Dunmerler arasında güvenilmez yalancılar olarak görülmelerine katkı sağladığı düşünülüyor. İç Kültürleri aslında çok kibardır, fakat yabancılardan nefret ederler ve onlara karşı agresif bir tavır takınırlar (unutulmuş kehanetlerinden birinde Nerevarine’in bir yabancı olacağı söylense bile ).
Çorakdiyarlılar, savunmasız kişilere saldırmanın utanç verici olduğuna inanırlar lakin kendilerini kızdırmış veya boyun kanunlarını çiğnemiş silahlı kişileri öldürmekten asla çekinmezler. Onların geleneklerini bilmeyenler sadece onlarla konuşarak bile kendilerini onları aşağılama tehlikesine sokarlar. Sırf eğlence olsun diye teklif edilen meydan okumaları geri çevirebilirler, ama onur için teklif edilen meydan okumaları asla. Onur meydan okumaları hakaret olarak algılanan sözlerden ya da geleneksel mevki meydan okumalarından ya da ayinlerinden oluşabilir. Bir Çorakdiyarlı, yurduna davet edilmeden girmiş bir yabancıya meydan okuyabilir, tabii töre kuralları boylar arasında değişiklik gösterebilir fakat gitmek isteyen terbiyeli ziyaretçilerin bağışlanıp gitmesine izin de verilebilir. Kültürlerinde özellikle hediye vermek çok saygın bir davranıştır. İki Çorakdiyarlı arasından hediyeleşme nezaketin sembolüdür, bir yabancının hediye vermesi ise sevgiyi belirtir ve aralarındaki dostluğu sağlar. Verilmiş özenli bir hediye, veren kişinin dikkatli, düşünceli, alıcının istek ve ihtiyaçlarının farkında olduğunu gösterir.
Dördüncü Çağ
Korkunç geçen Kızıl Yıl sonrasında Tribunal’a tapınma gruplar halinde terk edilmiştir. Bu inancın yerine Muhalif Rahipler, Tapınağın tüm kontrolünü ellerine almış ve “Yansımalar” (Azura, Mephala, ve Boethiah) inancını “Yeni Tapınak” adı altında geri getirmeyi amaçlamışlardır. Bu Yeni Tapınak’ın yükselişi, neredeyse önceden zulüm çekmiş tüm Çorakdiyarlıları haklı çıkarmıştır, ki onlar bin yıldır 3 daedraya tapınmaya devam ediyorlardı. Dunmerlar arasında, Çorakdiyarlılar, kadim yollara sadık kalmak için gereken “hakiki görüşe” sahip olmaları konusunda övünüyorlardı. Şimdilerde birçok Dunmer, Bilge Kadınların tavsiyesini almak için çetin yolculuklara çıkıyor, ki bu Bilge Kadınlar, Tribunal inancını defetmek için çok uğraşlar vermişti. Onlar Kızıl Dağ’ın patlamasını ve Argonyalı istilasını üç ilahın (Azura, Mephala, ve Boethiah) sinirlendirilmesine bağlıyor.