Artık eğitim sistemine alıştık kendi içinde değişikliklere uğrasa da belli bir yapı var.
Okumayı ve iyi bir üniversite kazanmayı neredeyse tüm öğrenciler ister. Peki ya sonra ne olacak?
Tek düze bir yaşam aynı işler aynı endişeler sadece iş var sen ve seni önemseyecek kimse yok.
Gelir ise seni bir adım ilerisine taşımaya yeter mi? Her zaman çalışmaya ve ilerisi için emekli olmaya mahkumsun.
Bu saydıklarım iyimi kötümü tartışılır. İyi yönü elbet var ama kötü yönleride ele almalıyız .
İlkokula başlıyoruz bir sınavla puanımız belirleniyor ve puanımıza uygun bir liseye (ortaokul) geçiyoruz. Sonra bir sınav daha bu seferde üniversite için . Sınava giriyoruz ve puanımızın yettiği bir üniversiteye yerleşiyoruz. Daha sonra tam mesleği elimize aldık derken bir sınav daha memuriyete atanmak için yine puana ihtiyacımız var ve diyelim ki atandık.Başlasın tekdüze yaşam.
Şu ana kadar anlattıklarım benim zihnimde bir fabrika işleyişi gibiydi. Sınavlar ürün üzerindeki fiyat etiketi gibi üzerimize yapıştı. Fabrikadan çıkan kaliteli, kalitesiz ve çürük ürünler olduk neye göre kime göre olduk bilmiyorum ama olduk işte.