İZMİR - Bölge kentlerinden 1990’lı yıllarda zorla göç ettikleri Kadifekale’de tandır ekmeğiyle geçim mücadelesi veren kadınlar, salgının hayatlarını zorlaştırdığını söyledi.
İzmir’in 1990’lı yıllarda bölgeden en fazla göç alan semtlerinden biri olan Kadifekale’nin sakinleri koronavirüs salgınında zor günler geçiriyor. Semtte tandır ekmeği satarak geçimlerini sağlayan kadınlar, bu süreçte kimsenin uğramadığı tarihi sokaklarda iş yapamaz duruma geldi.
30 yıl önce Diyarbakır'ın Bismil ilçesinden Kadifekale’ye göç eden Rızkiye Özalp (45), 5 yıldır tandır ekmeği yaprak geçimini sağlıyor. Eşi inşaat işçisi olan 4 çocuk annesi Özalp, salgın öncesi gün boyu pişirdiği ekmekleri sattığını söyledi. Özalp, salgınla birlikte haftanın sadece 2 günü ekmek pişirip sattıklarını belirtti.
PAZARI KARŞILAMIYOR
Tandırda çalışmanın ateş içinde çalışmak olduğunu ifade eden Süheyla Yılmaz (60) da, 16 yıldır yaptığı işin zorluğuna işaret etti. Salgın öncesi günde 60 ekmek pişirdiğini belirten Yılmaz, eşinin guatr hastası olduğunu, evde tek çalışanın ise kendisi olduğunu belirterek, “Ekmeğin tanesini 2 TL’den satıyorduk. Salgından sonra gelen zamlardan dolayı kar ve zararlarımız birbirlerini tutmadı. Un torbasını 140, yumurta kolisinin ise 20 TL’ye yükseldi. Tandırdan kazandıklarımız pazar ihtiyaçlarımızı bile karşılamıyor” dedi.
SALGINDA İŞLER DURDU
Batman'ın Köseli köyünden 20 yıl önce göç eden Kürde Ağırman (48) ise, tandır ekmeğinin Kürtlerde bir gelenek olduğunu, bunu annesinden öğrendiğini söyledi. Salgından dolayı işlerin durduğunu belirten Ağırman, eşinin salgından sonra işinden çıkarıldığını, evin tek çalışanının kendisi olduğunu vurguladı. Ağırman, “Kendi memleketimizden buralara kadar gelmek zorunda kaldık. Burada bize rahat yok. Belediye iki günde bir gelip, ‘Sizi buradan çıkaracağız’ diyor. Mecbur olmazsak buralara asla gelmezdik. Koronavirüsten dolayı doğru düzgün çalışamıyoruz” diye dert yandı.
MA / Esra Solin Dal