Yağ, nöronlar için inanılmaz önemlidir elektrik -iyon- akışı için.
Bu nedenle yağdan fakir diyetlerin -90larda yağsız yeme ile zayıflanılacağının zannedilmesi gibi- doğrudan mental-kognitif fonksiyonlarda sorun çıkarması, depresyonu tetiklemesi üzerine low fat tarzının yanlış olduğu anlaşıldı. Yağ dan uzak kalmak, nöronal aktiviteyi düşürür, hatta bir çok hormonun hammaddesi olan triptofan ın azalması da depresyona neden olur.
Ancak daha fazla yağın alımı ile miyelin in aktivitesi daha çok artmaz. Çünkü bunun yapım ve gereklilik miktarları bellidir. Bir çok otörün zeytinyağını doğrudan içmesi ve bunu önermesinin bir nedeni de aslında bu nöronal etkileşim için önemidir. Düzenli olarak sağlıklı yağ tüketen birinin, buna dikkat etmeyene göre mental kapasitesi yüksek olacaktır. Kişi buna dikkat ettiği ve etmediği dönemlerde bile farkı anlar eğer dikkatli ise.
Mental kapasiteyi daha çok yağ alarak değil de, elektrik akışında rol oynayan iyon ları baz alarak onların eksik olmamasına çalışmak daha etkili olabilir. Kalsiyum, sodyum, potasyum gibi iyon taşıyıcılardan uzak kalmamak gibi.
Eğer mental kapasitemizi düşünme üzerine yoğunlaştırarak artırmış olsaydık, birim zamanda daha çok bilgi işlemeye başlamış olsaydık, insanlarla olan etkileşimimizde, onların uyarana cevap verme süreleri bize göre uzayacağı için, bizim bekleme süreleremiz artacaktı. Ancak bu durumda bizim zaman algımız değişmezdi. Zaman, düşüncenin hızlı ya da yavaş olmasından farklı bir algı.