.
Sizin hayatınız da en olmaması gereken nedir bilemem ama, benim için hayatımda en olmaması gereken unsur ‘yalan’dır. Kafanı kesseler de hep doğruyu söyle der annem, öyle de yetiştirdi üç evladını da. Bu sebepten ötürü yalana karşı affım, yoktur.
“Birini çok sevdiğinizde size bin kere de yalan söylese, herkesten çok ona inanmak istersiniz.” Ya hani… Evet gerçekten öyle. Bu cümlenin doğruluğunu tartışamayacağım.
Fakat bende de bir inat var, arkadaşımı eşimi dostumu istediğim kadar seveyim. Ne yazık ki cidden gözümün içine baka baka yalan söylediğini anladığım an bitiriyorum. Önce beynen bitiriyorum. Sonra söylediklerinden tatmin olmamaya başlıyorum.
Daha sonra da yavaş yavaş yüreğimden siliyorum. Çok çok sevdiğim arkadaşlarım vardı, arkamdan iş çeviren. Yüzüme doğruları söyleyemeyen. Hepsini çıkarttım hayatımdan yavaş yavaş.
Yani siz gözümün içine baka baka yalan söylediğiniz zaman bende size karşı bir şey değişmiyorsa bu size verdiğim değerin artık kalmadığını gösterir. Yani aslen ‘çok sevmek’ de yeterli değil.
Mesela X adında sevdiğim bir arkadaşım var idi. Eminim takip edip okuyordur köşelerimi.
O kadar iyiydik ki hatta çok çok severdim. Aynı zamanda uzaktan da akrabam oluyordu. Aslında bana hem arkadaş hem dost hem abla hem abi oluyordu. Kimseye göstermediğim yaralarımı ona göstermiştim. Sızılarımı, mutluluklarımı hep ilk onunla paylaşırdım.
Sonra evlendi, hâlâ görüşüyoruz ama eski sıklıkla değil tabii. “Evli artık” diyorum bir sürü sıkıntısı var derdi var. Ben hep gidiyorum yanına konuşuyoruz vs... Sonra bana minik minik yalanlar söylemeye başladı. Hani yalan atla gider hakikat ise yürür ama ne hikmetse ikisi de aynı anda varır… Öyle işte. Ona o kadar inanmak istedim ki. Ama olmadı tabii, günden güne koptuk biz. Buz gibi soğudum ona karşı, nedenlerini niçinlerini araştırdım fakat yüzüne vurmam yıllarımı aldı. “Seni kaybetmekten korktuğum için yalan söyledim” dedi. İnsan kaybetmemek için doğruyu söyler benim lügatımda.
Şimdilerde uzaktan uzağa kuru bir selam verip geçiyoruz. “Birini çok sevdiğinizde size bin kere de yalan söylese, herkesten çok ona inanmak istersiniz.” Arkadaşlarımız, güvendiklerimiz hepsi çorap söküğü gibi gelir aklınıza bu cümleden sonra. Bu olguyu bir tek onunla yaşamıştım. Olmayışı çok yıktı beni. Yalanın affı yoktur arkadaşlar. Sinsi sinsi bitirir diyologlarınızı. Sinsi sinsi alır sevdiklerinizi elinizden…
Gerçek ne olursa olsun insanı en çok yaralayan acıtan yalandır, SÖYLEMEYİN!
Bırakın bir hakikat incitsin sizi bir yalan avutacağına.