Sibirya soğuklarını yaşadığımız bir kaç günün ardından yağan kar; insana mutluluk, toprağa bereket vermeye benziyor olmalı ki "çocukluğumuzda boyumuza kadar yağan karlar yok" diye hayıflanırken İl merkezinde 20 yılı aşkındır görmediğimiz kar manzarasını, bir günde görebilmemizin mutluluğu tarif edilemezdi. Kendimizi kara teslim edercesine dışarı atmamızda bunun göstergesiydi ve çocuğunu çoluğunu kapan, karın keyfini doyasıya çıkardı. Bu manzarayı resmetmeye kalsaydık eminim ki; ilkokul yıllarımızın mevsimler köşesinde yer alan, kış mevsimi posterinin benzeri çıkardı ortaya. Yağan kar eşliğinde kimi kartopu oynadı, kimi kaydı, kimiyse kardan adamlar-kadınlar yapmakla uğraştı. Bu uğurda sanatını konuşturmak isteyenlerin karı fırsat bilip, farklı figüranlar üretmesiyse cabası. Kardan adamlardan ziyade kardan otomobil, kardan hayvanlar mı ne ararsanız üretildi. Valilik tarafından yapılan açıklamayla okulların tatil olması, en çok çocuklara yaradı.
KAR KONSEPTİYLE ANI ÖLÜMSÜZLEŞTİDİK
Malatya semalarına kar taneleri lapa lapa yağarken bu muazzam görüntüyü fotoğraflamak isteyenler, sokaklara akın etti. Bunun yanı sıra pencere ve balkonlarda telefon flaşlarını açıp görüntüyü kaydetmek isteyenler bir hayli fazlaydı. Bu sevincini milyonlara ulaştırmanın yoluysa sosyal medyadan geçiyordu. Kar eşliğinde fotoğraf ve videolarla başta Whatsapp olmak üzere diğer sosyal ağlar ile telefonumuzun ekranını da kara teslim ettik. Aslında bir mutluluktu bizimki çocuklar gibi eğlenirken, kar konseptiyle anı ölümsüzleştirdik.
UMARIM BU SENE SULAK GEÇER
50 santime ulaşan karın boyu, bir bakımdan çiftçilerimizin yüzünü güldürdü. Kaç zamandır kurak geçen yaz aylarında sulama sularının azalmasıyla tarım arazilerini yeterince sulayamayan çiftçi, hasadından da istediği verimi alamıyordu. Biliyorsunuz, ilimiz "Kayısı Cenneti" olarak tanınıyor. Çoğu bölgemizdeki kayısı ağaçlarımız da meyvesinin olgunlaşması için suya ihtiyaç duyuyor. Bilinçsizce yaptığımız sulama sonucunda su kanallarının daralmasına sebebiyet verdik. Sonra da yağmur ve kar yağmıyor diyerek dert yandık. Aslında tüm bunlara biz insanlar, sebep olduk fakat başkalarına suçu yüklemeye meyilli olduğumuzdan kendimizi sorgulamadık bile. Bütün bunlara rağmen umarım Doğu Anadolu Bölgesinde etkili olan kar yağışıyla yer altı suları çoğalır da dereler, çaylar coşup barajlardaki su seviyeleri coşarak çiftçimizin yüzü gülebilir.
İHMALSİZLİKLER AKIL KÂRI DEĞİL
Dünyada herkesin bir görevi vardır. Ağaç meyve, inek süt, arı bal verir. İnsanların ise hayatta kalabilmeleri için farklı sorumlulukları vardır ve bu da tek tip sorumluluk içermez. Yani bütün arıların bal üretmesi gibi bütün insanlar tek yöne ağırlık veremez. Çünkü dünya çarkının dönebilmesi, herkese farklı sorumluluklar yükler ve insanlar, ihtiyaçlarını karşılamak için çalışmak zorundadır. Çalıştığı iş, ne olursa olsun meyve almak istiyorsa emek verip, severek bu işi yapmalıdır. Aksi takdirde işine özen göstermeyen bireyler alıp başını çoğalır, dur durdurabilirsen! Şimdi belki soruyorsunuzdur kendinize karın yağmasıyla bu söylediklerin ne alaka? Şu alaka oluyor: Meteorolojiden yapılan açıklamada perşembe günü karın şiddetli yağacağını Büyükşehir Belediyesi biliyordu ve bu yüzden okullar tatil edildiği gibi mağduriyet yaşanmaması için de gereken önlemler alınmalıydı ama kara teslim olmuş il merkezinde, belediye çalışanlarının icraat göstermemesi manidar değil mi? Sanki Belediyenin kapısına kilit vurmuşlar, yol temizleme araçlarına el konulmuş, işçi personeli izne çıkarılmış da ana caddelerde biriken karlar trafiğe geçit vermiyor. Mahalle aralarının geçit vermeyişine hiç girmiyorum bile. Çünkü Büyükşehir Belediyesi icraat göstermeyince "iş başa düştü" dercesine mahalle sakinleri, kendi çabalarıyla açmaya çalıştılar. Sonra da veryansın edercesine diyorlar ki halk, Büyükşehir Belediyesine itimat etmiyor. Akıl kârı değil dediğimiz bir durum karşısında gel de mağduriyetini görmezden gelene itimat et! Siz önce halkın sesine kulak verin de itimat gelir sizi bulur. Malum, etrafta yalakalık yapanlar çok, biri muhakkak gölgenize sığınır!
BİR YANIMIZ BAHAR BAHÇE BİR YANIMIZ HÜSRAN
Yıllar sonra Malatya'ya bir defada bu kadar karın yağması insanların yüzünü güldürdü. Eş, dost, akraba derken karın altında kuş cıvıltılarını yaşarcasına coştuk. Fakat -20 dereceye varan soğuğun altında yaşam mücadelesi veren, çadırı ev edinen depremzedeleri unuttuk. Zaten mağdurlardı daha da mağdurlaştılar. Kar nedeniyle kırsal bölgelerimizde yollar trafiğe kapandı, elektrikler kesildi, sular dondu kısacası yaşanan aksaklıklar sonucu hayat felç oldu. Çadırların üzerine yağan karla birlikte birçok çadır çöktü. Evi yıkılmayan kaldıysa o da karlar altında kaldı. Deprem psikolojisinin bilinçaltlarında bıraktığı enkazı kaldıramazlarken, şimdi de kar mücadelesiyle deprem bilançosu daha da ağırlaştı ve deprem bölgesinde öyle ya da böyle çadırda yaşayanlar adına geçici çözümler değil de kalıcı çözümler üretilmelidir. Ayrıca saygıdeğer Belediye Başkanlarımız, milletvekillerimiz, parti mensuplarıyla bakanlıklarımızın halkı galeyana getirmekle işlerin yürümediğini bilmeleri gerekiyor. Unutmasınlar ki önce icraat lazım sonra laf! Bu sebeple bizler, karın sevincini iliklerimize kadar yaşarken depremzedeler, iliklerine kadar donmasın ki bir yanımız baharken diğer yanımız buruk ve hüsran olmasın!
Dolayısıyla Malatya bu sene kara doydu diyebiliriz. Temennim odur ki önümüzde ki yıllarda da aynı rahmet tane tane yağar üstümüze. Her ne kadar bu durum, bir esaret olarak gösterilmeye çalışılsa da gereken önlemler alındıktan sonra geriye sadece karın keyfini çıkarmak kalıyor. Belki biraz çocukça, belki biraz masumca, belki de biraz buruk olan bir yanımızla beyazlara büründük ve bu da bütün olumsuz şartlara rağmen Rabbimizin bir lütfu olsa gerek ki mutluluğumuz paha biçilemezdi...
Selma Karakaş Tutuş