Bir şeyin fotoğrafını çekmek, fotoğraflanmış olan o şeyi ele geçirmektir. Başka bir deyişle, bir şeyin fotoğrafını çekmek, dünyayla, insanda bilgilenme –dolayısıyla, güçlenme-duygusu uyandıran bir şekilde ilişkiye girmektir. Susan Sontag
Çinli sanatçı Kazuo Kitai, 1970li yıllarda çektiği protesto fotoğraflarıyla tanındı. Genç yaşlarda fotoğraf sanatçısı Hiroshi Hamaya’la birlikte çalışması, Kitai’nin dönüm noktalarından biridir. Birlikte çektikleri protesto fotoğrafları sonrası, yenilikçi tavrı onu belgesel-fotoğrafçılığına yönlendirdi. Kitai’nin fotoğraflarına sinen karakterize yapı, merak uyandırıcı tamalar içerisinde güçlü bir anlatı oluşturdu.
“Tokyo Nihon Üniversitesi’nde fotoğrafçılık okuyordum. Okula sadece altı ay dayanabildim ve öğretmenlerimin söylediği hiçbir şeyi dinlemedim. İnsan doğası ilginçtir, her zaman karşına yeni, şaşırtıcı şeyler çıkaracaktır.”
Sanatçı; sanayileşmeyle birlikte gelen göçleri, geleneksel aile dinamiklerini, çocukları, kadınları, öğrencileri, işçileri ve kırsal bölgeleri güçlü bir kurguyla fotoğrafladı. Kullandığı geniş açılı lensler ve derin kontrast ile yollara ayrı hikâyeler yükledi. Bunda izlediği Fransız yönetmenlerin etkisi de oldukça yüksekti. Kuşkusuz Kitai’nin çalışmalarına sinen güzel hikayeler, yaşamı bir fotoğrafa sığdırabilmesinden geliyordu…
“Sanki yolun kendi hayatı varmış gibi. Yıllardır insanlar tarafından kullanılan yollarda sayısız fotoğraf çektim. Bu yollar, tüm yaşanmışlıkların simgesiydi adeta. Başka insanların geçtiği yollardan başka insanların ayak izlerine rastlıyordunuz.”
MSGSÜ Sanat Tarihi bölümü mezunu.
Kültür sanat editörlüğü ve yazarlığı yapıyor. Tiyatro ve performatif sanatlar ile uğraşıyor.
Sanat Karavanı Yazarı.