Fas’ta Pastacılık
Fas’ta pastacılık marifet ve kültürün simgesi kökenleri Akdeniz’e dayanır. Biraz eskilere gitmek gerekirse, yaklaşık yirmi yüzyıldır pastacılığın kökenleri rghaif, tatlı krepler, beghrir ve yağda kızartılmış börek hamurundan yapılmış krepler ile berberilere dayanmaktadır. Zamanında, Emeviler ve Abbasiler, Arabistan ve Irak’tan gelirken, yanlarında, fıstık, antep fıstığı, badem yağı, susam ve bal kullanılarak hazırlanan değişik pasta tarifleri getirmişlerdir. XVI. yy’da Türklerin etkisi hissedilmeye başlanır. Endülüs’te Arap varlığının azalmasıyla birlikte, birçok Endülüslü Müslüman ya da Yahudi, kendi mutfak geleneklerini de yanlarına alarak, Cebelitarık Boğazı’nı geçerler ve Fez kenti başta olmak üzere ülkenin birçok şehrine yerleşirler.
Fas’ta pastacılık
Fas’ta pastacılık ,amanla, özel tariflerin sayısı artar. Ülkede tüm hamur işleri kalıplar yardımıyla veya elle şekillendirilmektedir. Ceylan boynuzu pastası gibi bazıları bademin ezilmesiyle elde edilen bir hamurun fırında pişirilmesiyle ortaya çıkmaktadır. Chebbakiya gibi diğerleri ise kızgın yağda kızartılıp bala bandırılarak elde edilir. Sfenj veya börekler de kızgın yağda kızartılır. Sellou veya seffouf ise, un, badem, susam, şeker, sakız ve tarçının karıştırılıp ızgarada pişirilip, eririlmiş tereyağına bandırılmasıyla yapılır. Mhanncha, pastilla hamuru denilen çok ince açılmış hamurun içine badem, şeker, tarçın ve portakal çiçeği suyu konulup rulo halinde sarılmasıyla ortaya çıkar. Bir pasta mücevheri olan pastillanın kendisi, yumurta, kavrulmuş badem ezmesi, süt, tereyağı, şeker ve tarçının yoğurularak elde edilen hamurun çok ince açılmasıyla ortaya çıkar. Fas pastacılığının kraliçesi olarak adlandırılan “briouat”ya gelince, adı “harf” anlamına gelen arapça “bra” kelimesinden gelmektedir. “zarf “ anlamına gelen “bria” kelimesinin kısaltmasıdır çünkü şekli endülüslü aşıkların birbirlerine mektup göndermek için kullandıkları minik zarflara benzemektedir.