1-Kökeni
Saygı duruşunun kökeni üzerinde birçok farklı adres belirtiliyor: Hristiyanlık inancıyla alakalı Quaker topluluğu saygı duruşunun kaynağının kabul edildiği dönem ve topluluklardan biri. Günümüze daha yakın zamanlarda ise dinî anlamından sıyrılmaya başlayan saygı duruşunun 20. yüzyıldaki güncellenmiş örneklerinin kökenleri şuralarda aranıyor: ilk teoriye göre saygı duruşu 1. Dünya Savaşı sırasında yeni bir anlam ve boyut kazanıyor. Bir Reuters muhabiri de bunun hakkında yazı kaleme alarak onu popülerleştiriyor.
2-Farklı Teoriler
Diğer teori 1919 da kendini gösteriyor : Avustralyalı gazeteci Edward George Honey tarafından önerilen bu saygı duruşu Birinci Dünya Savaşı’nı sona erdiren ateşkesin yıldönümünün kutlanması gerektiğine yönelik bir öneri olmuştur.
3-King George V tarafından resmileştirmesi
20. yüzyıl saygı duruşunun iki teoriden hangisinden kaynaklandığı net değil. Yine de sonuç olarak; 1910 ile 1936 arasında Birleşik Krallık hükümdarı olan King George V tarafından 17 Kasım 1919’da resmî hale getiriliyor. Amaçsa mükemmel bir sessizlik içerisinde herkesin kendi düşüncesine yoğunlaşabilmesini sağlamak. Böylece resmîleşen saygı duruşunun günü de kral tarafından ‘’11. ayın 11. günün 11. saati’’ olarak belirleniyor.
4-Jose Maria da Silva Paranhos Junior
İlk resmî saygı duruşuna örnek olarak José Maria da Silva Paranhos Júnior’ın (1845 – 1912) anısına gerçekleşen saygı duruşu vardır. ‘’Brezilya Diplomasisinin Babası’’ olarak bilinen José Maria da Silva Paranhos Júnior Amerika ve birçok Avrupa ülkesi arasındaki anlaşmazlıkları müzakere ederek çözmesiyle biliniyor. Kendi ülkesinin iç ve dış meselelerinde de çeşitli müzakereler sonucunda çözüm yolunu bulan devlet adamı 1912’de vefat ettiğinde Portekiz Senatosu 10 dakikalık saygı duruşu kararı alıyor. Bu, bir kişinin ölümüne adanan ilk saygı duruşu olarak biliniyor.
5-Saygı Marşının Kökeni
Saygı marşı olarak ülkemizde de bildiğimiz bu marş evrensel bir değere sahip. Birçok ülke saygı duruşlarında bu marşı kullanıyor. Marşın kökeni ise 1862’de Amerika İç Savaşı sırasında arkadaşını kaybeden Daniel Butterfield adlı trompetçinin üzüntüsünü notalara dökmesinden geliyor. 1953 yapımı ‘’İnsanlar Yaşadıkça’’ filminde de bu müziğin kullanılması tüm dünyaca bilinmesine ve pek çok ülkenin bu marşı anmalarda kullanmasına vesile oluyor ve günümüze kadar geliyor.