Bazı yüceltilmiş şeyler vardır.Bu herkese göre değişkenlik gösterebilir.Belki sen gitmek isteyipte gidemediğin,görmek isteyipte göremediğin şeylerini hayalini kuruyorsun hâlâ.Ufkumuz ne kadar açılmak isterse o kadar daraldı aslında.Bir duvarı yıktık diğeri geldi,diğerini yıktık bir diğeri… Bu sürekli uzayacak bir liste miydi, yoksa bunlardan kaçmak mı gerekiyordu?Ya da bir kaçak olup duvarlara sırtımızı mı dönmeliydik?Ya da sadece Kürk Mantolu Madonna gibi sadece o duvarları izlemeli miydik?Peki neden o duvarı hem başarı ile yıkıp hem de mükemmel şekilde gülmeye devam eden insanları gözümüzde bu kadar yüceltiyoruz?Belki de bu soruları gerçekten yalnız insanlara sormalıyız.Ya da zaman akıp giderken bunlara hiç vakit harcamadan bir köşede ölmeyi beklemeliydik.Sahi neydi hayat?Toprak Ana’nın sahip olduğu şu evrene dön bir bak,seni ne mutlu edecek?Sabahtan akşama kadar çalışıp bir parça lüks şeyler ile eve dönmek ise kapatın.Kapatın derken bu yazımı değil,hayatınızı kapatın.Bizler hiç baş kaldırmadan,hiç bir şey söylemeden,geniş kitleler ile yaşamaktan memnun durumdayız.Peki gerçekten varoluşsal sebebimiz çalışmak mı,yoksa zamanın behrine kapılıp gitmek mi?Hepimizin bir ‘karat’ olduğunu unutmayalım.Karat derken,hepimizin değerli olduğu gerçeğini değiştirmemeliyiz.Sadece kendin için iyi şeyler yapmaya bak lütfen,daha sonra,öncelikle kendine ve daha sonra da çevrene gerçekten iyi geldiğini görebileceksin.Ya da yaptığın işi tam manası ile yapabileceksin.Her şeyden önce kendini unutmayacaksın.
-Salvator