Akşam gazetesinin 10 Aralık Hareketi ile ilgili olarak ortaya attığı iddia şudur:
Güya 10 Aralık Hareketinin önde gelenleri: “CHP sosyal demokrat bir parti değildir, sosyal demokrasinin önündeki en büyük engeldir ve kapatılmalıdır ” demişlerdir.
Hareketin sözcüsü CHP PM Üyesi Prof. Dr. Burhan Şenatalar bu iddiaları kesin bir dille yalanlamıştır.
Ona inanmak durumundayız…
Lakin 10 Aralık Hareketi (1) CHP’ye sızdıktan sonra, CHP’yi, Cumhuriyet değerlerini savunan parti olmaktan çıkartmışlar; fiilen ve hukuken olmasa da, ideolojik düzlemde kapısına anahtarı asmışlardır…
Bu gerçeği de görmek zorundayız…
***
Başlayayım:
Her yıl 10 Aralık, dünyada İnsan Hakları Günü olarak kutlanır.
İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi 10 Aralık 1948 tarihinde kabul edilmiştir.
CHP’yi işgal eden 10 Aralık Hareketi de adını buradan almaktadır…
Bu kadarına itirazımız yok!..
***
10 Aralık Hareketi, 2005 yılının Sonbaharında adını duyurmuştur.
27.07.2007 tarihinde yayınladıkları bildiride; açıkça CHP’nin adı verilmemekle birlikte, “sosyal demokrat olma iddiasını taşıyanların” demek suretiyle, CHP’ye “esaslı” eleştiriler yöneltilmiştir. (2)
10 Aralıkçıların, terör sorununu “Kürt sorunu” olarak nitelemeleri, CHP’yi “laiklik” ve “cumhuriyet temalarına kilitlenmekle” eleştirmeleri ve aynı zamanda ordunun siyasete müdahalesini bazen üstü kapalı bazen açık şekilde savunmakla itham etmeleri dikkatimi çekmiştir…
“Çağdaş sosyal demokrat bir parti” -ne demekse- kurmak amacıyla eyleme geçen bu hareketin akıl hocası İbrahim Kaboğlu’nun hazırladığı anayasa taslağındaki ifadelere (3) de ciddi ciddi takıldım:
“Türk Halkı” veya “Türk Milleti” yerine, “Türkiye toplumu”; “Türk vatandaşlığı” yerine “Anayasal yurttaşlık” ifadelerini özellikle kullanıyor, “ulus-devletin milliyetçi saplantılarından sıyrılarak” diyerek, milliyetçiliği saplantı olarak kabul ediyor; “aşırı merkeziyetçi yapıdan uzaklaşılması” ile de, yerel yönetimlerin güçlenmesine gönderme yapıp, kapıyı “federasyona” aralıyordu…
“Türkiye de kimlikler üzerine can yakıcı bir konu olan yurttaşlık tanımı görmezden gelindi” diyerek, “kimlik siyaseti” yapacaklarının işaretini de veriyorlardı…
Bu söylemi bir yerden tanıyorum ben…
***
Daha sonraları “Kürt açılımı” ve “Yeni Anayasa” yapımı sürecinde de karşılaştığımız bu kavramlar, 10 Aralık Hareketinin ideolojisini anlatırken sıkça kullanılıyordu.
“Yeni Anayasa” yapım sürecinde, Y-CHP’nin anayasa teklifinin, 10 Aralık Hareketinin anayasa önerisi ile neredeyse bire bir aynı olması ve her iki önerinin, KCK’nın anayasa önerisi ile örtüşmesi oldukça dikkatimi çekmiştir… (4)
Bu nedenlerle 10 Aralık Hareketine karşı her zaman temkinli oldum…
***
10 Aralık Hareketini ana hatları ile tanıdık; en azından ayrılıkçı Kürt hareketine sempati ile baktıklarını söyleyebiliriz.
Şimdi de bir başka gerçeği hatırlayalım:
Dünyada terör örgütlerini yetiştiren ustalar: ”Herigate Foundation” (Miras Vakfı) adlı aşırı muhafazakârların vakfı, CIA‘nın propaganda örgütü olarak bilinen “Freedom House” (Özgürlük Evi) ve yerine göre “sivil” ya da “think tank” denilen NED‘e (5) bağlı çekirdek örgütler olan IRI ile NDI‘dir…
(5 nolu dipnotu okumaya üşenenler, buradan itibaren ayrılabilirler!)
NED; Afganistan, Irak, Libya ve Suriye’ye –son olarak da Venezuela’ya- “demokrasi” götürme bahanesi ile enerji kaynaklarını yağmalamak, nakil yolları üzerinde uydu devletçikler kurmak üzere yürüttüğü faaliyetlerinde, asıl işgal edeceği ülkelerin işbirlikçi hainleri ile birlikte çalışmaktadır.
TESEV’ın SOROS’tan (8) her yıl 2 milyon dolar yardım aldığı göz önünde tutulursa, aralarındaki ilişkinin boyutları bütün çıplaklığı ile ortaya çıkacaktır.
Görünüşte kişisel servetini “hayır işlerine” bağışlayan Macar asıllı George Soros, “Turuncu Devrimler” (9) olarak tanımlanan hükümetleri devirme operasyonlarının baş mimarıdır…
***
10 Aralık Hareketini bu zincirin dışında düşünmek saflıktır.
Nitekim 10 Aralık Hareketinin önde gelenleri TESEV ile Y-CHP yönetiminde buluşmuşlardır.
Bu operasyondan sonra, CHP’yi Ulu Önderimiz Mustafa Kemal Atatürk ve arkadaşlarının kurduğu parti olarak kabul etmek daha büyük bir saflıktır.
Bugün eylem, söylem ve ittifakları ile önümüze getirilen Y-CHP’nin, Atatürkçü düşünce ve 6 Ok’la uzaktan yakından bir ilgisi kalmamıştır…
***
HDP, İstanbul, İzmir ve Adana’da büyükşehir belediye başkanlıkları için aday göstermeme kararı aldığını duyurdu.
Bu üç ile Ankara, Antalya ve Mersin de eklenebilir şeklinde açıklamaları da var.
Bu “özveri” karşılıksız mı acaba?
Ya da HDP’nin barajı aşması için CHP tarafından desteklenmiş olmasının karşılığı mıdır?
Y-CHP’nin 31 Mart 2019′da yapılacak yerel seçimlerde aday gösterdiği kişilerden, ABD projelerini destekleyici nitelikteki; eylem ve söylemlerinden örnekler vererek, yukarıdaki sorulara yanıtlar bulmaya çalışalım:
(Dipnotlar yazıdan fazla yer kaplayacağı için, geçen hafta kamuoyuna yansıyan söylemlerin bağlantılarını buraya koymuyorum. Merak edenler arama motorlarına aşağıdaki cümlelerin özneleri ile fiillerini birlikte tırnak içinde yazarak, çıplak gerçeği görebilirler.)
*İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığına aday olarak gösterilen Tunç Soyer; PKK hendek kazarken, araçlarını veren Sur Belediyesini, kardeş belediye ilan etmiş ve bu belediyeye kayyum atanmasını eleştirmiştir.
HDP Tunç Soyer’e destek veriyor.
*Kılıçdaroğlu’nun prenslerinden Gürsel Erol: “HDP’yi terör örgütü ile bağdaştıracak söylemi doğru bulmuyorum” diyor.
*FETÖ’nun savunucusu Sancaktepe Belediye Başkan Adayı Özgen Nama, CIA tarafından uydurulan ve Fetullahçılar tarafından sahneye konulan Ergenekon ve Balyoz davalarında varlığı kanıtlanmaya çalışılan hayali “Ergenekon Örgütü”nü, faili meçhul cinayetleri işlemekle itham etmiş ve peşinen TSK’nın kahraman subaylarını cinayet işlemekle suçlamış bir adamdır.
*Kadıköy Belediye Başkan Adayı Şerdil Dara Odabaş, PKK’nın terör eylemlerini “Kürt ulusal kurtuluş mücadelesi” olarak nitelemiş, Lice’deki PKK eylemlerini destekleyen “twit”ler atmıştır.
* HDP, CHP Adalar Belediye Başkanı Adayı Erdem Gül için “Bizim de adayımızdır” demiştir.
*Erdem Gül, HDP Eş Başkanlarının örgüt üyeliği, örgüte yardım ve yataklık etme, örgüt propagandası yapma suçlarından yargılanıp mahkûm edildiği (10) bugünlerde: “HDP’ye büyük haksızlık ediliyor. HDP seçmeni ve HDP meşrudur, gerçektir. Bu gerçeği HDP’yi kriminalize ederek, suçlu ilan ederek, eğip bükemezsiniz” demiştir.
*Kartal’da HDP’li Ayhan Bilgen aday gösterilmiştir.
*Mersin’de Y-CHP ile HDP ortak basın toplantısı düzenleyerek ortak bildiri yayımlamışlardır.
*KCK Yürütme Konseyi Üyesi Xebat Andok: “AKP-MHP’ye kaybettirmeyi temel strateji olarak belirlemek ve bunun için her türlü çabanın içinde olmak doğrudur” diyerek, HDP’nin CHP adaylarını desteklemesine veya kendi adamlarının CHP’den aday gösterilmesi stratejisine onay vermiştir.
*Beyoğlu Belediye Başkanlığı için 2018 Milletvekili Seçimlerinde DİĞER kategorisi altında oy alınan toplam 3.096 oyun (11) tamamı, ÖDP (Özgürlük ve Dayanışma Partisi)’nin (12) olsa bile; seçim sonuçlarına etkili olmayacağı son derece açık iken, 2014 yerel seçimlerinde Beyoğlu’nda sıfır oy alan (13) ÖDP’nin, Genel Başkanı Alper Taş’ı, CHP Belediye Başkan Adayı olarak göstermesi ayrı bir tuhaflıktır.
Yeri gelmişken, ÖDP’nin ABD’nin kara gücü olan PKK’nın kuyruğuna takılı olduğunu da hatırlatalım. (14)
*HDP’nin İzmir İl Eş Başkanı Kadir Baydur, Amerika’nın Sesi (VOA) radyosuna verdiği mülakatta: “Tunç Soyer’i destekleyeceğiz. Kararımız bu konuda net. Geçmiş pratiğini göz önüne alarak Tunç Soyer şahsında umudumuz var” demiştir.
Soyer, FETÖ’nün gazete ve TV’lerine operasyon yapılırken de güvenlik kuvvetlerini engellemeye kalkışanlar arasındaydı.
İzmir Büyükşehir Belediye Başkan Adayı Tunç Soyer’i, HDP’nin övgüyle bahsettiği “geçmiş pratiği” nedeniyle eleştirebiliriz.
Onu, babasının (eski) Sıkıyönetim Savcısı olmasından ötürü eleştirmek haksızlıktır. Zira “Suçların ve cezaların şahsiliği” diye evrensel bir ceza hukuku ilkesi vardır ve bu çağdaş ilke bizim ceza hukukumuzda da yer almaktadır…
Atatürk ilkelerini ödünsüz savunan Vatan Partisi’ne Y-CHP’nin sürekli mesafeli davranması aslında yukarıdaki tuhaflığı bir ölçüde açıklamaktadır.
* HAS Parti’den CHP’ye transfer edilen ve halen PM Üyesi olan Zeki Kılıçarslan:
HDP ile ittifak yapmanın “milli bir görev ve milli bir politika” olduğunu söyleyerek, bu partinin önünün açılması gerektiğini savundu.
Bu son (Y-CHP/İyi P/HDP/ÖDP/FETÖ) seçim ittifakı hamlesi ile Dersimli Kemal; Cumhuriyetten, Cumhuriyet Halk Partililerden ve Atatürk ile İsmet Paşa’dan intikamını almış kabul edilebilir mi, bilemiyorum!..
Kuyruk acısına bakılırsa ihanetlerine bir süre daha devam edecek gibi…
***
2014 Yerel Seçimlerinde HDP’nin adayı olarak seçilen; daha sonra PKK terör örgütüne yardım ve yataklık yaptıkları, terör örgütleri ile iltisaklı oldukları için görevden alınan belediye başkanlarının akıbeti ile şimdiki adayların akıbetinin aynı olmayacağını kim garanti edebilir?
Üstelik bu defa böyle bir sonucu yaşamak için yeni kanıtlar aramaya gerek bile olmayacaktır.
Anayasa Mahkemesi tarafından HDP’nin kapatılması ve PKK terör örgütünün Meclisteki uzantısı olduğuna dair bir tespit yapılması durumunda, adı HDP ile anılan tüm belediye başkanlarının görevlerine son verilecek ve yerlerine KAYYUMLAR atanacağına kuşku yoktur.
(Beklentim bu yöndedir!)
Y-CHP, bu sonucu görmüyor mu yoksa göze mi alıyor?
Böyle bir durumun gerçekleşmesi halinde, Y-CHP’nin gösterdiği adaylara verilen oylar çöpe gitmeyecek mi?
Buna ilaveten, HDP’nin “onay” verdiği adaylara oy verenler, Devletin gözünde güvenilmez insan damgasını yemeyecekler mi?
Örgüt üyelerine ayrıcalık sağlayan “Seçimle gelenlerin seçimle gitmesi gerektiği” görüşünü ısrarla savunan Kılıçdaroğlu, böyle bir durumun söz konusu olması halinde, uluslararası kuruluşlara çağrı yaparak Türkiye’ye baskı yapılmasını mı isteyecektir?
Halktan umudunu iyice kesen Kılıçdaroğlu, olası bir ekonomik ve siyasi istikrarsızlık sonucunda, ABD ve AB’nin Venezuela’ya yapıldığı gibi yapmalarını mı beklemekte ve oluşacak kargaşa ortamından yararlanarak iktidara gelmeyi mi düşlemektedir?
Tabii ki, bu sorularının yanıtlarının da birileri tarafından verilmesi gerekmektedir…
***
Denebilir ki, alternatifsiz bırakıldıkları için aday gösterilen hainlere “tıpış tıpış” oy vermek zorunda kalan CHP seçmeninin, temel hak ve özgürlüklerden olan “Siyasi Hak ve Ödevleri” iyice parçalanmıştır.
CHP tabanının “Seçme ve Seçilme Hakkı” delege düzeni içerisinde elinden alınmış, geriye bir tek siyasi katılımı olmadan “gösterilen adaylara oy verme ödevi” bırakılmıştır…
Ekmeleddin İhsanoğlu’nun aday gösterildiği Cumhurbaşkanlığı Seçimleri bunun tipik örneğidir.
Meral Akşener direnmeseydi, önceki Cumhurbaşkanlığı Seçimlerinde Dersimli Kemal’in çatı adayı olarak göstermeye çalıştığı Abdullah Gül’e oy verme mecburiyetinde kalacağımıza en ufak bir kuşku bulunmamaktadır…
Bütün bu eylem ve söylemleri “hayra yoran” bonzainin etkisinden kurtulamamış “rüya tabircilerine” ise gerçekleri anlatmak imkânsızdır.
Bu nedenle, Y-CHP’yi iyice dibe vurmadan, CHP’yi yüzeye çıkartmak mümkün görülmemektedir…
Av. Cemil Can
DİPNOTLAR:
(1) 10 Aralık Haraketinin önde gelenleri: Akıl hocası olarak bilinen ve CHP adına anayasa taslağı hazırlayan Prof. Dr. İbrahim Kaboğlu CHP Milletvekilidir, Prof. Dr. Burhan Şenatalar hareketin sözcüsü iken, daha sonra CHP Parti Meclisi Üyeliğine seçilmiştir, Oğuz Kağan Salıcı CHP Milletvekili seçildi ve Örgütlerden Sorumlu Genel Başkan Yardımcılığına getirildi, Canan Kaftancı halen İstanbul İl Başkanıdır, Süleyman Çelebi de hareketin sözcüsüydü, CHP’den 24. Dönem İstanbul Milletvekili seçilmişti…
(2)10 Aralık Hareketi Sözcüsü Burhan Şenatalar’ın imzasıyla yayınlanan 27.07.2007 tarihli ve ”Solda Kapsamlı bir Yenilenme Süreci Zorunlu” temalı bildiride:
“Sorun sosyal demokrat olma iddiasını taşıyanlarınifade ve örgütlenme özgürlüğü konularında,Kürt sorunu konusunda tutucu bir çizgiye kaymış olmalarıdır. Sorun toplumun siyasete en geniş ve etkin biçimde katılımını savunmak yerine bazen açık, bazen kapalı biçimde ordunun siyasete müdahalesini savunmaktır. Sorun özgürlükçü, katılımcı, eşitlikçi bir vizyon ve buna uygun politikalar geliştirmek ve ortaya koymak yerine sadece laiklik ve cumhuriyet temalarına kilitlenmektir. Sorun yoksulların, yoksunların, ezilenlerin ve emekçi sınıfların haklarını savunmak yerine büyük sermayeden icazetbeklemektir” denmektedirler.
(5) NED (National Endowment for Democrasy/Demokrasi için Ulusal Yardım): ABD Kongresinin denetim ve gözetimi altında 1983 sonlarında yasayla kuruldu. Hemen ardından NED’e bağlı çekirdek örgütler oluşturuldu: Yabancı ülke insanlarına ve partilerine ortadan ve sağdan yaklaşmak üzere ABD’nin Cumhuriyetçi Partisi tarafından IRI (International Republican Institute) adında bir örgüt, soldan yaklaşmak üzere Amerikan Demokrat Partisi tarafından NDI (National Democracy Institute) adında ikince bir örgüt oluşturuldu. İş yaşamı ve ticaret erbabı ile ilişki kurmak üzere, Amerikan Ticaret Odasınca CIPE (Center for International Private Enterprise/Uluslararası Özel Girişimciler Merkezi) adı verilen üçüncü örgüt kuruldu. Amerika’da faaliyet göstermeleri yasak olan bu örgütlere; siyasal eğitim, parti içi eğitim, seçmen yönlendirme eğitimi, anayasa yapımcılığı, yerel yönetimlerde özelleştirme, sivil toplum örgütlerinde ve genel seçimleri denetleme girişimlerinde rastlıyoruz. (GAO/NSIAD-86-185 The National Endowment for Democracy, p.23-24)
“1980′li yılların operasyonları ile güçlenen ve 1990′dan sonra Doğu Avrupa’dan Asya’ya ve Afrika’dan Ortadoğu’ya doğru genişleyen Amerika’ya bağlı demokrasiler kurma işinin merkezinde yeni özel birimler oluşturulmaya başlandı. 1994′te tüm bilgilerin toplanarak değerlendirmek üzere kurulan IFDS (The International Forum for Democratic Studies/Demokratik İncelemeler için Uluslararası Forum) Bu örgüt aynı zamanda kendisine yakın kişi ve kurumları ilişkilemek üzere konferanslar düzenlemeyle başladı.” (Sivil Örümceğin Ağında, Mustafa Yıldırım, s.27-28)
(10)Eski Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanı Gülten Kışanak 14, DBT Eş Genel Başkanı Sebahat Tuncel 15 yıl hapis cezasına çarptırıldı.