"Asıl müsveddelerde, en acemi bir müstensihin nüshasında birkaçı müstesna bütün tevâfuktadır. Onun için sekiz ayrı ayrı müstensihin setredemediği bir tevâfuk, elbette kuvvetlidir. Müstensihler bozmasınlar, tevâfuku getiremeyen bozuyor." İzah eder misiniz?
Per, 13-Haz-2013 - 10:20 tarihinde gönderildi
Değerli Kardeşimiz;
Tevafuk, Kur’an ayetlerinin ve surelerinin birbirisi ile olan intizamlı ve harika dizilmeleri ve mütenasip bir nazım içinde olmalarına deniyor. Bu da Kur’an’ın şekilsel ve aritmetik bir mucizevi yönünün ispat edilmesidir. Aynı tevafuk Kur’an’ın manevi bir tefsiri olan Risale-i Nur'un yazılmasında da tezahür etmiştir ki bu da Risale-i Nur'un bir kerameti oluyor.
Risale-i Nur'u el ile çoğaltan yazıcıların harika samimiyet ve doğallığı, Risale-i Nur'un eczalarında var olan tevafuk kerametinin izhar ve görülmesinde önemli bir vesile oluyor. Üstad Hazretleri bu mektupta bu noktayı ihtar ediyor. Yani yazıcılar suni olarak tevafuk için çalışırlarsa ya da şahsi maharet ve kabiliyetlerini işin içine karıştırırlarsa, Risale-i Nur'da var olan o tevafuk gizlenir, kendini göstermez. Demek Risale-i Nur'un aslında var olan o tevafuk, kerametinin zahir bir şekle gelmesi, ancak samimi ve doğal olmak ile mümkündür diyor.
Hatta öyle ki Risale-i Nur'u yazanlar ne kadar acemi ve yazıda mahareti az olsa, tevafuk o nispette parlıyor, kendini daha güzel bir şekilde izhar ediyor. Çünkü sebep basit, sebepten çıkan sonuç ne kadar parlak ve mükemmel olursa, o sonucun gerçek sahibine o kadar işaret eder. Risale-i Nur'u yazanların acemi, ama tevafukun parlak olmasında da bu letafet görülüyor.
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editör