Çok güzel bir hayat dersi oldu bu hafta sonu ve bu sabah.. Nefret ettirdiniz tüm devlet ve özel kuruluşlarından! Ve anladık ki , daha büyük bir afet yaşarsak sıçtığımızın resmidir.. 30 saat elektrik vermeyen UEDAŞ , utanmadan halktan sabır ister! Ama kendisi 3 gün ödenmeyen faturanın elektriği için sabır göstermekten acizdir!
Büyükşehir Belediyesi, uçaklar alır helikopterler kaldırır, ama kopan metro tellerini onarmak için 3 gün ister! İşin ilginç kısmı, bu sabah arıza oluşan o bölgede bir Allah’ın kulu da çalışma yaparken görülmez! Zira malum insanların uykuları, halkın ulaşımından daha kıymetlidir! Sonra da böbürlenirler, ulaşım sorunu yok diye.. Tabi canım tabi!
Hadi onu da sineye çektik, gidelim bankadaki paramızı çekelim dersiniz ama ne garip ki VakıfBank atm sinde de elektrik yoktur! Paranızla rezil olursunuz!
Velhasıl, Allah bizi daha büyük afetlerden korusun.. Zira, bir lodosta bu kadar çöken bir sistem, daha büyüğünde neler yaşatır kimbilir?? Kimse sistemi, belediyeyi falan övmesin sakın bana artık! Çalışıyorlar falan filan geyikleri yapmasın! Doğru düzgün belediye,kurum,şirket,banka ve diğerleri, zor zamanda belli olur, güneşli günlerde değil!
Akıllı bir saatim olsa.. Beni iki yıl öncesinin en kral cihazı olan Akıllı telefonum (Samsung S3) gibi deli etse gibi bir isteğim yok inanın.. Sadece, kolumda bir saatim olsun ve teknolojikte olsun gibi bir isteğim var içimde.. Yoksa, saatin akıllısı , telefonun akıllısı gibi olacaktır büyük ihtimalle.. Her gün sarj edilecek bir saati, kim ister ki? Sanırım ben istiyorum evet.. Kolumdaki görüntüsünü görmeyi ve artık ömrü dolduğunda , geç çalan alarmı sebebiyle işe geç kalmayı istiyorum.. İnsanın garip istekleri olabilir , neden olmasın değil mi ama ?
Bir çikolata için gerekli olan en önemli madde, herkes bilir ki kakaodur.. Fildişi Sahili, kakao üretiminde önemli bir payı üstlenmektedir.. Buraya kadar herşey normal..
Peki , Fildişi Sahili’ndeki kakao işçilerinin hayatları boyunca hiç çikolata yememiş olduğu aklınıza gelir miydi? İzleyeceğiniz videoda, çikolatayı ilk kez deneyen kakao işçilerinin dünyalarının, bizlerinkinden ne kadar farklı olduğunu göreceksiniz.. Binlerce farklı hayatın yaşandığını ve hayatın adaletini bir kez daha sorgulamanıza sebep olacak; çok şaşıracaksınız.. Ve aklınız biraz yerindeyse, yaşadığınız hayatın güzellikleri için şükredeceksiniz..
Bu işçiler için kakao çekirdekleri, yaşamlarını sürdürebilmenin tek yolu. Trajedi ise, yıllardır yetiştirdikleri kakao çekirdeklerinin ne üretiminde kullanıldığını, neye dönüştüğünü bile bilmiyor olmaları.. Çikolatadan bir parça koparıp, tadına baktıklarında yüzlerindeki ifade her şeyi anlatıyor.. En acı kelimeyse , “Meğer beyaz adamlar bu yüzden bu kadar sağlıklıymış” oluyor..
Tiyatro sahnesindeki uzun bir yolculuğa sahip Ferhan Şensoy üstadın tek kişilik gösterisi Ferhangi Şeyler e gittik dün akşam.. Eşim ve sevdiğimiz dostlarla birlikte (bir kısmı gösterinin sonuna kadar sabredemediler o ayrı) .. Ferhan Şensoy’un en keyif aldığım işi , PARDON dur.. O kadar.. O sebeple, gösterisini de merakla izlemeye niyetlenmiştim ki, daha gösteri başlamadan esprili cümleleriyle ama malesef izleyenine laf sokarak, izleyicisine , onu izlemek için oraya gelenlere saygı konusunda sınıfta kaldığını anladım Ferhan Şensoy’un.. Saygı bazılarına göre göreceli bir kavramdır.. Ses etmeyeyim dedim.. Gösteri başlayınca, bir iki gülümseten espri ve sonrasında işin içine dahil olan Siyaset ve Din konularıyla , gösterinin içeriği kendisini ortaya koyuverdi..
Pardon(!) ama, güncel şeylere laf sokayım derken içine etmek böyle olur.. Yahu orası tiyatro sahnesi.. Elbetteki siyasi fikirleri paylaşabilir ve inceden iğneleyebilirsin.. Ama böyle değil! Hele ki, gazete sayfalarında yer alan dini haberlere yorum yapayım derken, aslında yorum falan yapmadan sadece laf sokmak niyetiyle iş yaptığını düşünen sanırım sadece ben değilimdir!
Yılların insanı olan Ferhan Şensoy’dan bu kadarını beklemezdim açıkçası.. Kim olursan ol, öncelikle sanatçı olmanın verdiği o ağırlıktan sebep ; kimsenin inancıyla dalga geçmemelisin! Geçemezsin! Tiyatro sahnesinde, insanların inançlarını böylesine rencide edemezsin! Etmemelisin! Bunun adı tiyatro veya sanat olmaktan çıkar o durumda! Başka bir şey olur.. Yakışmaz yılların insanına, üstadına!
Daha da devam edebilirim, ama ben kısa ve öz tepkimi vermek istiyorum.. İzlemeyi düşünenlere de bilgi vereyim, siyaset ve dinin abuk subuk yorumlarla bokunu çıkarılmasından bıkanlardansanız , hiç bir zevk almayacaksınız.. Sadece benim gibi zevk almaya çalışanlardan olabilirsiniz, o kadar..
Teknoloji dünyası kadar acımasız çok nadir mecra var.. Ve bir o kadar vefasız.. Zira, teknoloji firmaları yeni sürüm sistemleri satabilmek adına, eski sistemleri daima bir noktadan sonra yok saymışlardır.. Ne kadar sapasağlam olursa olsun, tüm yazılım veya donanımın başına gelecek bir gerçek bu.. Ve bugün , 8 Nisan 2014 günü, milyonlarca insanın kalbinde büyük bir yeri olan Windows XP nin desteğinin sona erdiği tarih.. Microsoft bu tarihten itibaren , XP için hiç bir şekilde destek vermeyeceğini açıkladı.. 2001 den bugüne dek XP ye desteğini eksik etmeyen Microsoft, baktı ki Windows 8 ve sonrası için yol açması gerekli, XP yi yavaşça tarihe karıştırıverdi.. Profesyonel gözle bakarsanız, firmanın bir noktadan sonra bunu yapması çokta şaşırtıcı değil.. Ama bizim gibi duygusal IT ci gözüyle bakarsanız, koskoca bir ulu çınarı kaybetmiş gibi hissediyor ve garip oluyor insan.. Hala bir kaç sana makinamda çalışmaya devam eden ve edecek olan XP ye, saygı dolu bir kaç cümle yazmamak , benim gibi bir IT insanına yakışmazdı doğrusu..
Hoşçakal eski dost..
İşini iyi yapmak bence bir sanat.. İşini iyi yapan herkeste bir sanatkar.. Pazarda, elma satsa bile..
Bugün kendime yazacağım.. 26 Aralık olduğundan sebep belkide, bu sabah yüzümü başka bir öptü rüzgar.. O buz gibi sokaklar, bana ılıktı..
33 bitti..
Hiç durmayacak zaman anlaşıldığı üzere.. Hayatı en olabildiğince keyfiyle yaşamak çabasında ömür.. Sessizce, sakince ama keyifle..
Sabahın köründe çıktığım yolda, öyle düşüncelere dalıp yürürken; binlerce şey geçip durur her sabah zihnimden..
Bu sabahta öyle farksızdı.. Ama bir o kadar berraktı.. Benim fikrim hiç bir zaman bulanmadı zaten.. Bulanmasına izin vermeyecek kadar , çok sevenlerim vardı zira..
Doğum günlerimde hiç bir zaman bir hediye beklentisine sahip olmadığımdan sanırım, manevi şeylerle daha büyük mutluluklar yaşadım ben.. Elbetteki mutlu eder.. Ama olmazsa olmazım değildir.. Dün gece, kanepedeki ara uykudan yatağımıza geçerken o akıl karmaşasında unuttuğum doğum günümü karımın bir öpücüğüyle hatırlatması en güzel hediyedir benim için.. Ve bu sabahki hediye özellikle.. Ablamın çalan telefonunda, onun sesini beklerken ben, canım Ali Sefa’mın sesiyle “doom günn kuttu ossun dayıcım” deyişi, sanırım tarifsiz özel bir hediyeydi benim için.. Ömre bedeldi..
diye devam edecekti bu yazım, bir türlü edemedim.. İş saatlerinin yoğunluğu, günün akşamında canım karımın , can dostum Ozi ve sevgili eşi Merve’nin tatlı süprizleri ve Hobit filmiyle gün bitince, bir türlü bitirip gönderemedim..
Böyle kısmetmiş..
Ben, çok güzel bir aileye ve çok değerli can dostlara sahip , çok şanslı bir adamım.. Her gün, yeniden bunu anlamak, çok keyifli.. İyi ki varım.. ve iyi ki varsınız..
Ayakkabım her ıslanışında, hala senin eski püskü ayakkabılarınla , sabahın kör vaktinde evden çıkıp, helalinden ekmek getirmeye gidişin gelir aklıma baba.. Sabah karlara ilk basışınla ıslanan o eski ayakkabılarının içinde, bütün gün ıslak durmaktan buruş buruş ve buz gibi olurdu ayakların.. Çocuk aklımla pek anlamazdım ben nedenini.. Şimdi seni çok iyi anlıyorum.. Tek amacın, evine helal ekmek getirmekti.. Ayakların donsa bile, kalbindeki ailene olan sevginle sıcacık tutardın kendini sen.. Gün geçtikçe, seni çok daha iyi anlıyorum baba.. Hep derdin “baba olunca beni daha iyi anlarsın!“.. Henüz baba değilim ama, seni böylesine iyi anlıyorsam.. O zaman neler hissedeceğimi düşününce, büyün karlar eriyip gidiyor bu şehirde.. Seni çok özlüyorum baba.. Sana, ayaklarını sıcacık tutabilecek bir çift ayakkabı hediye edebilmeye fırsat bulamadığım için kahroluyor kalbim..
Yaratıcılık ve sürükleyicilik başlı başına bir sanat ve herkese başhedilmediği bir gerçek.. İşte tam da bu sebeple, yapımcılarına ve emek verenlerine bahşedilen yaratıcılıktan sebep, 2010 yılında, sıradan bir “Yürüyen Zombiler!” dizisi moduyla başlayıp , ilerleyen her bölümüyle kendisine her gün daha bağlayan; insanların böyle bir durumda neler yapabileceklerini en iyi anlatan dizi ünvanını en ilk sırada hakeden dizi oluverdi The Walking Dead!
Bir haberde okudum “Her gün dünya nüfusunun yedide biri, yani 800 milyon insan aç kalıyor!”.. Yukarıdaki fotoğrafı gördüm.. Mideme garip bir kram düştü.. Yutkundum.. Bir kere daha anladım ki, dünya pekte adil değilmiş..