Altı aylık hamileydim… En son gittiğim kontrolde erken doğum riski olduğunu ve bebeğim gelmeye niyetlenirse hastanede küvez olmadığını söylediler. Eşim ve ben bunu duyunca panik olduk; beni stres sardı.. Benle birlikte tabii ki karnımda bebeğim strese girerek kasılmaya başladı. Bebeğim gelmeye karar vermeden acil hastane arayışına girdik.
Didim’de oturuyorduk; Aydın çevresinde aramadığımız hastane kalmadı. Aldığımız cevaplar ise “bizim hastamız değilsin, seni kabul edemeyiz”.. Derken Bodrum Acıbadem hastanesi geldi aklımıza. Hemen arayıp bilgi almak istedik ve sevindirici haber: Canım doktorum Aybala Akıl bizi kabul etti; hemen gelin dedi. Apar topar gittik.. Ben o kadar stresliydim ki, sanki doğuma gidiyordum. Odasına girdiğimizde tatlı mı tatlı bir bayan, görüntüsü bile insanı rahatlatıyor. Hemen beni ultrasona aldı Aybalamız; korkmamız gerektiğini, bebeğimin kilosunun iyi olduğunu, doğsa bile sorun olmayacağını, stres yapmamam gerektiğini, bol bol dinlenip kontrollere düzenli bir şekilde gelmem gerektiğini söyledi.
Git gel git gel erken gelicem diyen Kumsal Liva, bu sefer de gelmemek için direnerek 39. hafta oldu kızımız gelmedi. 40.haftaya kadar gelmezse sezeryan ya da suni sancıyla normal doğum seçeneği vardı önümüzde. Doktorumuz tabii ki normal doğum taraftarı olduğu için, beni de cesaretlendirerek suni sancılı bir doğuma karar verdik. Uzaktan geldiğimiz için Aybala hanım yakınında olmamamız gerektiğini söyledi. Eşim ve ben son hafta Bodrum’da bir otele yerleştik.. Bekledik bekledik bekledik, Kumsal gelmedi.. 40. hafta 24.12.2018 saat 09.00’da hastaneye yatışımız oldu.
Aybala hanım korkmamam gerektiğini, yanımda olduğunu, sürekli kontrole geleceğini söyleyerek beni rahatlatıp gitti. O sırada ebem Setenay geldi, tatlı mı tatlı güler yüzüyle bu süreci başlattı. Her bir saatte NST çekimi, NST’de kasılmalar tavan fakat açılma yok. Her 20 dakikada suni sancı dozu arttırılıyor. Derken Setenay ebenin nöbet bitti, Selda ebeye devredildim.. Selda ebe de, aynı güler yüz aynı tatlılıkla bana o kadar yardımcı oldu ki.. Masajlar, pilates topuyla egzersizler, yürüyüşler. Verilen bilgiye göre suni sancı sekiz saatten fazla verilemiyormuş, daha fazlası bebeğin kalbine zarar verebilirmiş. O yüzden sekiz saat sonra suni sancı kapatıldı ve beni dinlenmeye aldılar.. Sekiz saat sonra ikinci bir suni sancıyla tekrar başlayacaktık.
Aybala hanım, “Dua edelim ikinci doza gerek kalmadan kendi sancını tetiklesin” demişti. Saat gece yarısı 03:00’da kasılmalarım arttıkça arttı ve doktorumun dediği gibi kendi sancım başladı. Dayanılmaz bir ağrı içindeydim, gücüm kalmamıştı nerdeyse. Eşimin de yardımıyla sürekli duşta yapılan masaj bir nebze de olsa beni rahatlatıyordu. Saat sabah 05:00’te artık Selda Ebeye “lütfen Aybala hanım beni sezeryana alsın” diye ağlamaya başladım.. Açılmam 8 cm’e ulaşmıştı ama benim bir dakika bile bekleyecek gücüm kalmamıştı. Ve bingo, birden suyum geldi, açılmam 10 cm oldu.
Saat 05:30’da Selda ebe hemen Doktorum Aybala hanımı çağırdı ve doğumhaneye indik. Biz doğumhaneye inene kadar doktorum gelmişti bile. Kumsal Liva’nın simsiyah uzun saçları gözükmüştü bile. Aybala hanım eşimi doğum koçum olarak ilan etti. “Serhat su getir, Serhat alnını sil”.. Birinci ıkınma, ikinci ıkınma, derken beşinci ıkınmada Aybalamız Kumsal Liva’mla bizi kavuşturdu.
Neredeyse 24 saat süren bu zor serüveni, eşim Serhat, doktorum Aybala hanım ve tabii ki ebelerim Setenay ve Selda’yla bitirmiş olduk. Hepsine sonsuz teşekkür ediyorum bana bu mükemmel annelik duygusunu yaşattıkları için..
Müjgan Gülen
Bodrum, 28.06.2018
2,914 total views, 21 views today