Rasthaber - Andolsun, Biz sizi biraz korku, açlık ve bir parça mallardan, canlardan ve ürünlerden eksiltmekle imtihan edeceğiz. Sabır gösterenleri müjdele. Onlara bir musibet isabet ettiğinde, derler ki:
"Biz Allaha ait (kullar)ız ve şüphesiz Ona dönücüleriz." Rablerinden bağışlanma (salat) ve rahmet bunların üzerinedir ve hidayete erenler de bunlardır. (Bakara Suresi, 155-157)
Korku, din ahlakını yaşamayan insanların hayatları boyunca yoğun olarak hissettikleri ve onlara en sıkıntı veren kavramlardan biridir. İman etmeyen kişilerin yaşamı korkuları nedeniyle adeta kabus gibidir. Bu kişilerin hemen hepsi yaşamlarının neredeyse tamamını onlarca şeyden korkarak geçirirler.
İnsanların yaşamlarının aşamalarına göre korkuları da çeşitlilik ve değişkenlik gösterir. Kesin bilgiyle iman etmeyen kimseler yalnız kalma, yoksullaşma, mallarını, işlerini, sevdiklerini kaybetme, toplumda küçük görülme, amaçlarına ulaşamama, çirkinleşme, yaşlanma, hastalanma, ölme gibi korkularla mücadele ederek ömür sürdürürler. Ancak saydığımız bu korkular dünyevidir. Tümü Allahın imtihan amacıyla yarattığı ve sonsuz ahiret yaşamına geçmeden önce bekleme salonu hükmünde olan dünya hayatına ait korkulardır.
Korku çok küçük yaşlarda aile ve çevrenin telkinleriyle öğrenilir. Küçükken genellikle “öcü” kavramıyla korkutulan çocuk, büyüdükçe korkunun diğer çeşitleriyle tanışır. Korkuları yaşıyla doğru orantılı olarak sürekli büyür. Hemen her çocuğun yaşadığı karanlık korkusu yerini, üniversite sınavı korkusuna, daha sonra gelecek korkusuna bırakır. Bu kabus samimi iman etmeyen kişinin yaşamı boyunca sürer. İnsanların yaşamlarındaki en büyük korku, ölüm korkusudur. Ahirete kesin bilgiyle iman etmeyen, dünya hayatının tek bir yaşam olduğu gafletindeki kişiler için, ölüm bir sondur. Oysa ölümle birlikte yalnızca imtihan amacıyla yaratılmış geçici yaşam bitecek, sonsuza dek sürecek olan ahiretteki yaşam başlayacaktır. Ölüm korkusu insan yaşamına her döneminde hakim olan en önemli korkudur.
Çok cesur olduğu, hiçbir şeyden korkmadığı iddiasında olan kişi dahi, korkunun bir çeşidini kesinlikle yaşar. Örneğin işini yitirmekten korkmayan insan, hastalanmaktan korkar. Kimi mallarını değil, ailesini yitirme korkusunu içinde taşır. Az ya da çok her insan yaşamı boyunca bir şeylerden korkar. Kendisini ölüme yakın hissettiğinde, “ölmekten korkmuyorum” diyen kişi de, hangi şekilde öleceğinin korkusunu yaşar. Korkularıyla kabusa çevirdikleri yaşamları sona erdiğinde ise, bu kişiler sorgulanmak üzere yapayalnız Rabb´leri huzuruna çıkarlar.