KOÇKARCA : Mızrapla çalınan rübablar form ve yörelerine göre birbirinden farklıdır. Bunlarda Orta Asya Türklerinde en çok yaygın olanı Koçkar Rübabı’dır. Bu sazın ilk defa Azerbaycan’ın Taşkesen bölgesinde Koçkar adlı bir dağ ve eteğindeki nehrin etrafında çalındığı söylenmektedir.
ÇÖĞÜR : Günümüzde neredeyse unutulmuş enstrümanlar arasındadır.Safeviler döneminin hükümdarı Şah İsmail’in yaşadığı dönemde icra edilmiştİR.
KOMUZ: Kırgızistan Türkleri’nin ulusal çalgısıdır.Kayısı ve ardıç ağaçlarından yapılmaktadır.Üç telli bir enstrümandır.
KÜY DOMBRA : Tataristan,Özbekistan,Kazakistan gibi Orta Asya ülkelerinde bulunan telli bir çalgıdır.
SETAR: Farsça “se” üç “tar” ise tel anlamına gelmektedir.27 hareketli perdesi mevcuttur.
CURA: Türk halk çalgılarından biri olarak, bağlama çalgı ailesinin en küçüğüdür.Curalar genellikle altı,beş,dört ya da üç telli olmaktadır.
ŞİRAZ TARI : İran, Azerbaycan,Gürcistan ve kısmen de Türkiye’de çalınan telli bir çalgıdır.İran tarı beş tellidir.
UD: ANADOLU Udu Farabi’nin icat ettiği söylenmektedir. Dört telli olan çalgıya beşinci teli eklemiştir.Ud hakkında İbn-i Sina Kitabü’şşifa eserinden meşhur aletlerden biri olarak anmaktadır.
KILKOPUZ : İki telli telleri at kuyruğundan yapılan , gövdesinin bir kısmı deri kaplı olan Asya Şaman ve şifacılarının en önemli çalgısıdır.
REBAB: Teknesi Hindistan cevizinden yapılan , at kılından bir yayla çalınan yaylı ve Rumi Müziğinin başlıca çalgılarından biridir. Hz. Mevlana ve oğlu Sultan Veled de icracıları arasındadır.
KLASİK KEMENÇE : Kemençe uzunlama ikiye bölünmüş armudun yarısı biçiminde olduğundan tarihte “Armudi Kemençe” adıyla anılmaktadır. Sazın bugünkü haline gelişi Osmanlı İmparatorluğunda Sultan Mecid dönemine rastlamaktadır.Bu yüzden üç telli çalgıya osmanlı kemençesi denilmektedir.