büyük islam alimi. en önemli eseri hikem
dir (bkz: tasavvufi hikmetler
). iskenderiye
de doğdu. ilk tahsilini de iskenderiyede tamamladı. devrin en önemli alimlerlerinin talebeliğini yaptı. 1275 yılında şeyh ebu'l-abbas mürsî ile tanıştı ve onun sohbetlerine katılmaya başladı. vaaz ve irşadla görevli olarak kahireye gitti. hayatının geri kalan kısmını burada geçirdi ve medrese-i mansuriye
de vefat ettiğinde takvimler 1309 yılını gösteriyordu.
ataullah iskenderi aynı zamanda iskenderânî-sekenderî olarak da anılmıştır. şazelî ve mürsî'den sonra en şazeliye tarikatında üçüncü önemli kişidir. kendisi tam anlamıyla bir mutasavvıf
tır. bir sufi sözü der ki namazda kur'andan başka bir metin okunmaya izin verilseydi hikem
okunurdu.
hikemden bir kaç tane örnek vermek gerekirse:
• her soruya cevap veren, her gördüğünden bahseden ve her bildiğini anlatan kimse gördüğünde o şahsın cahil olduğunu anla!.
• kalb için hiçbir şey, kendisiyle tefekkür meydanlarında girdiği uzlet kadar faydalı değildir. tefekkür kalbin ağyar meydanlarında sevr ve cevelanıdır. o kalbin kandilidir, o gidince artık ışık ve nur yok demektir.
• kendini bilinmezlik toprağına göm. çünkü gömülmeyen şey bitmez, bitse de ondan hayır gelmez.
• insanlar sende bulduklarını zannettikleri iyiliklerden dolayı seni methederler. buna karşılık sen de kendi gerçek durumunu bildiğin için nefsini kınamaya devam et.
(bkz: tasavvufi hikmetler
)
(bkz: gelin tâcı
)
(bkz: nefs terbiyesi
)