4 başka yaşam 4 bağımsız konu yazarımızın nasıl karmaşık olduğunu ve acıyı nasıl sevdiğini çok net anlarsınız başlayınca...
Kaostan besleniyor kalemi belli ki, öfkeden, nefretten, yetersizlikten, daimi umutsuzluktan. Yok mu güzel bir şeyler derseniz? Elbette var. İkinci hikâyesinin acısını çok derinden hissettirdi. Yalnızca Kürtlere has olan ve acıyı kusursuz hissettiren o sözleri o ağıtı çok iyi anlatmış.
Düşünceleri belli belirsiz iyi olan şeyler hakkında, korkak hatta mutluluktan korkan bir korkak tüm anlatımlarında ama hüsran! dersiniz tozunu attırır... Bağımsız konular olduğu için tek yönlü ele alınmıyor ucubeliğin ne olduğunu görüyorsunuz kahramanlarında. Bazen çok tanınmış, güzel bir kadın bazense kadın olduğu belli olmayan ama gücüyle dağları deviren bir kadın, bazen torunu için ölesiye savaş veren bir dede, bazen bir çocuk için ölen bir doktor. Ucubelik zihinlerinde, hayata baktıkları gözde, sığlığında boğulmuş düşüncelerinde. Bazı tasvirleri can alıcı, bazı netlikleri mide bulandırıcı.
Kısacası ne çıkarılır bu kitaptan, ilk hikâyeden çocukluk travmalarının hatta epigenetik faktörlerin kişiyi nasıl şekillendirdiğini. ( Burada yıkıma uğratmıştı)
İkinci hikâyeden, yokluğun ölümle ayrılmaz kardeş olduğunu. ( Parasızlık, açlık, sefalet, yalnızlık) ve derin sevginin çıkarsızlığında elinizde ya acı ya da yokluk kalır kişinin yokluğu.
Üçüncü hikâyeden, eğer bataklığa saplandıysanız, orada ölürsünüz!
Dördüncü hikâyeden ise, gereksiz feda edişlerin geri dönüşleri sizi hedef tahtasına götürür...
Yalnızca okuduğum bir kitap olarak kalacak.
İçerisinde ki sözü es geçmeyeyim;
"Binaları göklere diktiler, insanlığı diri diri toprağa gömdüler..."