Dikenli teller sanki
Özgürüz ikimizde
Mandallayamadımki seni dış kapıya
Sen asılıydın bana çamaşır misali.
Ama her rüzgarda
Uçtun gittin benden.
Tutamadımki seni.
O rüzgarın sonunda
Dikenli tellere takıldın bir gün
Beni o zaman çağırdın
Sürgündeymişsin sanki
Sanki senin egemenliğin
Bende hep sürecekmiş gibi.
Sanki ben hep
Seni bekliyormuşum gibi.
Benim herşeyi bıraktığım
Kalbime kilit vurup
Gardiyanı tembihlediğim gün
Çağırdın beni.
Dara düştüğün gün.
Sanki tek desteğin benmişim gibi.
İnanamadımki sana.
Sanki ben,
Can evimden yanmamışım
Gündüzü gece yazı kış etmemişim gibi.
Çıktın gel dedin
Sanki rüzgarın yönü değişmiş
Seni tuacakmışım gibi davrandın.
Haklıydın belki.
Ama bir ben bir Tanrı biliyordu
Neler çektiğimi.
Evet bekledim seni.
Bir rüzgarla gittin, başka rüzgarla
Gelip tutarsın elimi yine diye.
Fakat artık farket sevgili
Yeni yeşeren çimleri
Dili geçmiş zamanla bir tutuyorum seni
Seni tutacak mandalım yok
Kucaklıyacak gücüm yok
Dikenlerimnmi ayıklayacak tırnağım yok
Seni yazacak kalemim yok
Bana esen ılık melteminde yokk.
Ben yokum.
Duy anla artık beni.
Bana gel deme, sevgim yok
Yabancısın bana,
Sanki hiç sevmemişim gibi.
Çözemedimki seni,vazgeçtim.
Uzak dur serüvenimden,
Sanki hemen gidecekmiş gibi..