Karaya savrulmuş tekne gördünüz mü hiç?
Belki tekne ismini yazmıştır kuma,
Yıllarca denizin dalgası savurmuştur şanı ve şöhretini.
Kiminin kulaklarına kiminin efsanelerine misafir olmuştur,
Yükselten deniz birde bakmışsın ki kumdaki adını silmiştir.
Küçük bir dalgasıyla köşeye itmiştir,
Bak ne kaldı geriye şimdi ?
Kendi ile baş başa…
Üstünden geçen böcekler hiç mi tanımaz tekneyi?
O şanlı günlerini.
Peki neden kimse tekne yerine koymaz kendini?
Bir gün adının silineceği bu topraklardan,
Kabirde çürüyecek bedenini kim kurtaracak?
Mahşer gününde çığlıklarını kim duyacak?
Nefsinle yaşadığın günleri kim affedecek?
Hiç düşündün mü?
Ahsen Şevval ULUKANLIGİL