1566 Icarus
İkarus (Batı dillerindeki yazılışıyla Icarus) Güneş sisteminde değışik yörüngesiyle dikkati çeken bir asteroittir. 1949 yılında Amerika'da çalışan Alman astronom Walter Baade tarafından keşfedilmiştir. Çapı 1.4 kilometredir.Asteroitlerin büyük bölümü Jüpiter ile Mars arasında dönerken, İkarus dış merkezliği yüksek yörüngesi sebebiyle Güneş'e bütün gezegenlerden daha fazla yaklaşır. Güneş'e en yakin olduğu noktada uzaklığı 28.5 milyon kilometredir ki, bu uzaklik Dünya Güneş uzaklığının beşte birinden azdır. Ancak gün öte noktasi Dünya Güneş uzaklıgından daha fazla olduğu için Günes çevresindeki dönüşünü 1.12 yılda tamamlar.
1566 no.lu asteroide verilen bu ad mitolojiden alınmıştır. İkarus mitolojide balmumundan kanatları olan bir mitolojik karakterdir. Ama Güneş 'in cok yakınına uçtuğu icin kanatları sıcaktan erir ve kendisi de düşerek ölür.[1]
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
- ^ Isaac Asimov:Of Matters Great and Small, Ace books sf.114-115